NEW YORK • PENNSYLVANIA • CONNECTICUT • NEW JERSEY • MASSACHUSETTS
ER KURI NUMER 1505 (1805)
W E E K L Y
ROK ZA£O¯ENIA 1987
í Zuchy ci¹gle w Pustyni i w Puszczy – str. 2 í Jak lekarze ubezpieczeniowi mog¹ pomóc, lub... – str. 5 í Ratowali Polaków w czasie rzezi wo³yñskiej – str. 8-9
P L U S
í Czarna owca rodu Radziwi³³ów – str. 12
M A G A Z I N E
í Wakacyjna praca nastolatka – str. 13
TYGODNIK
15 LIPCA 2023
í Lwia czêœæ serialu o zwierzêtach – str. 15 FOT. JOLANTA SZCZEPKOWSKA
P O L I S H
PE£NE WYDANIE KURIERA W INTERNECIE: WWW.KURIERPLUS.COM
Tomasz Bagnowski
W poczekalni do NATO Przysz³oœæ Ukrainy jest w NATO, ale na razie nie spe³nia ona warunków cz³onkostwa – ustalono na szczycie paktu w Wilnie. Dwudniowy szczyt NATO zorganizowany na Litwie zakoñczy³ siê komunikatem, który dok³adnie oddaje to, co w wywiadzie dla CNN, powiedzia³ prezydent Joe Biden, tu¿ przed odlotem do Europy. Ukraina nie jest gotowa do cz³onkostwa i zanim formalne zostanie do NATO zaproszona musi przejœæ okres dostosowawczy. W tym czasie, okreœlonym jako: Membership Action Plan, monitorowany bêdzie stan integracji ukraiñskiej armii z NATO, a tak¿e przestrzeganie przez Ukrainê standardów demokratycznych. Drugi warunek cz³onkostwa, który musi byæ spe³niony, to zgoda wœród wszystkich 31 pañstw NATO na kolejne rozszerzenie paktu. W tej chwili takiej zgodny nie ma, a mówi¹c ³agodniej, nie ma jasnej wizji kiedy konkretnie cz³onkostwo Ukrainy mia³oby nast¹piæ. Wynik szczytu to z pewnoœci¹ rozczarowanie dla Ukrainy. Prezydent Ze³enski prowadzi³ w sprawie cz³onkostwa w NATO g³oœn¹ kampaniê, sugeruj¹c nie tylko, ¿e Ukraina na nie zas³uguje, ale twierdz¹c te¿, ¿e w³¹czenie jego kraju do paktu sprawi, i¿ bêdzie on bezpieczniejszy. Ze³enski sugerowa³ nawet, ¿e brak zdecydowanych decyzji ze strony NATO mo¿e byæ odebrany przez Rosjê jako oznaka s³aboœci.
Wœród poszczególnych cz³onków NATO s¹ oczywiœcie ró¿ne preferencje. Kraje Europy Wschodniej, w tym najmocniej Litwa, £otwa i Estonia, chcia³yby bardziej konkretnych deklaracji dla Ukrainy ju¿ teraz, Europa Zachodnia jest w tej sprawie ostro¿niejsza. Bior¹c jednak pod uwagê skalê zaanga¿owania USA w Europie i znaczenie Stanów Zjednoczonych w NATO, to czy i kiedy dojdzie do rozszerzenia zale¿eæ bêdzie ostatecznie od decyzji podjêtych w Ameryce, a argumenty Ze³enskiego na razie nie znajduj¹ poparcia w Waszyngtonie. Wed³ug administracji Joe Bidena NATO nie mo¿e przyj¹æ do swojego grona kraju, który prowadzi wojnê z Rosj¹, bo oznacza³oby to de facto wojnê NATO z Rosj¹. Innymi s³owy USA i szerzej kraje NATO, dosz³y do przekonania, ¿e formalne cz³onkostwo mo¿e poczekaæ, a priorytetem powinno byæ rozstrzygniêcie konfliktu zbrojnego. Co to dok³adnie oznacza? NATO bêdzie nadal wspieraæ Ukrainê w wysi³kach wyparcia Rosji ze swojego terytorium, poprzez dostarczanie jej broni, szkolenie ukraiñskiej armii, w tym pilotów zdolnych lataæ maszynami NATO i logistyczn¹ pomoc w walce. í6
l
Miêdzynarodowy Umbrella Project. Flatbush.
Magda Kapuœciñska
Moja przygoda z Instytutem Pi³sudskiego
4 lipca bie¿¹cego roku Instytut Pi³sudskiego w Ameryce obchodzi osiemdziesi¹t¹ rocznicê istnienia. Mija te¿ 44 lata odk¹d pierwszy raz przekroczy³am próg tej bardzo wa¿nej i znanej na œwiecie organizacji.
l
Profesor Wac³aw Jêdrzejewicz z autork¹ artyku³u.
Pamiêtnego dla mnie dnia – czwartego lutego 1979 roku – wyl¹dowa³am na lotnisku JFK w Nowym Jorku. Opuœci³am moj¹ ojczyznê, nie wiedz¹c czy kiedyœ bêdê mog³a tam powróciæ. Musia³am wyjechaæ, aby byæ z moim mê¿em, Jankiem. Przeœladowany w Polsce za walkê z komun¹, po dziesiêciu latach starañ o paszport, wyjecha³ na pocz¹tku 1978 roku, aby pracowaæ naukowo w New York University. Przez pierwsze dni pobytu w nowym dla mnie œwiecie, wêdrowa³am po Manhattanie, poznawa³am to niezwyk³e miasto, nieco przera¿ona perspektyw¹ przysz³ego ¿ycia bez znajomoœci ludzi i jêzyka. Pyta³am siebie: „Co ja bêdê tu robiæ? Czy znajdê pracê? Kiedy zacznê mówiæ po angielsku?”. Janek namówi³ mnie, abym posz³a do Instytutu Pi³sudskiego mieszcz¹cego siê na Park Avenue i poprosi³a o pracê jako wolontariuszka. Zosta³am przyjêta. Ze wzruszeniem wspominam osoby, które pozna-
³am w pierwszych latach mojej wspó³pracy z t¹ placówk¹. Pierwszego dnia powita³a mnie z uœmiechem, siedz¹ca przy biurku w sekretariacie elegancka, dystyngowana pani – Zarema Bau. To ona za³atwia³a wiele spraw zwi¹zanych z dzia³alnoœci¹ Instytutu takich jak odpowiadanie na pytania dotycz¹ce zbiorów, archiwaliów, prowadzenie korespondencji, pilnowanie wpisów goœci i darów, czy opisów wa¿nych wydarzeñ. Ale najwa¿niejszy by³ jej uœmiech na powitanie pracowników i goœci wchodz¹cych do sekretariatu i naturalna chêæ pomocy. Do dziœ pamiêtam jej serdeczn¹ opiekê, której tak potrzebowa³am w czasie pierwszych lat pobytu w Nowym Jorku. Pamiêtam doskonale ten pierwszy dzieñ. Zarema wprowadzi³a mnie do ogromnej sali. Na œcianach wisia³y piêkne obrazy polskich malarzy. Pod œcianami masa wysokich szarych szaf na dokumenty. í 10