Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016 (217) Wielki Post

Nr 1/2016 (217) WIELKI POST

Pismo parafii pw. św. Stanisława Biskupa Męczennika w Ostrowie Wielkopolskim

Wielkopostne zwyczaje str. 4

Spotkanie opłatkowe grup duszpasterskich str. 10

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Od Redakcji Wielki Post! W Kościołach smutek! Fioletowe ornaty przy Mszy św. Gorzkie żale, Droga Krzyżowa, krzyż, a na nim rozpięty Zbawiciel błagalnym okiem patrzy na nas i żąda „pokuty”.

Przy konfesjonałach szereg ludzi wyznając swe winy czeka na przyjęcie Sakramentu Pokuty. Przepisy kościoła nie pozwalają na huczne zabawy, nakazują posty, umartwienia; wszystko i wszędzie woła pokuty! Rozpoczyna się Wielki Post, okres pokuty i odnowy wewnętrznej.

Wielki Post to czas, w którym kościół zaprasza nas w imieniu Chrystusa do szczególnej współpracy z łaską Bożą, którą Bóg daje nam zupełnie darmowo z powodu zasług Chrystusa. Ale jest życzeniem Boga, abyśmy nie tylko nie stawiali Mu przeszkód, lecz byśmy współpracowali z Nim przyjmując darmowe łaski i pełniąc uczynki chrześcijańskie. Bóg chce abyśmy porzucili grzech, który nas zabija i powrócili do źródła życia i radości. To sam Jezus Chrystus jest najwznioślejszą Łaską całego Wielkiego Postu. Jezus nas kocha i cały Wielki Post jest tego najlepszym dowodem. On cierpi, abyśmy my mniej cierpieli. Nie powinniśmy więc zmarnować takiej łaski. Chrystus bardzo ceni sobie post. Post, który przyjemny jest Bogu, to zaprzestanie czynienia zła, to przyjście z pomocą cierpiącemu, to nie krzywdzenie bliźniego swego, to udzielenie chleba głodnemu, czy danie schronienia bezdomnemu. Pan Jezus zachę-

W najbliższym czasie...

WIELKOPOSTNE REKOLEKCJE PARAFIALNE 13-16 marca 2016 r.

SPOWIEDŹ ŚWIĘTA W KONKATEDRZE 23 marca 2016 r. – WIELKA ŚRODA MISTERIUM MĘKI PAŃSKIEJ w Parku Miejskim – sobota, 19 marca 2016 r. o godz. 19.30 - REKOLEKCJE SZKOLNE: 22-24 lutego 2016 r. – I Liceum Ogólnokształcące, II Liceum Ogólnokształcące, Zespół Szkół Ekonomicznych, Zespół Szkół Transportowo-Elektrycznych, 24-26 lutego 2016 r. – Gimnazjum nr 1, 8-10 marca 2016 r. – Szkoła Polsko-Kanadyjska, 14-16 marca 2016 r. – Szkoła Podstawowa nr 1, 16-18 marca 2016 r. – Zespół Szkół Specjalnych.

- Droga krzyżowa w piątki: o godz. 8.30, 17.00 (dla dzieci), 18.00 i 19.00 (dla młodzieży).

- Gorzkie Żale w niedziele o godz.15.30. Po nabożeństwie, Msza św. o godz. 16.15.

2

ca nas do przemiany życia. A może dla Jezusa zrezygnujemy z czytania bezwartościowych gazet na rzecz czytania Pisma św. lub prasy katolickiej, a może dla Jezusa ograniczymy oglądanie programów telewizyjnych, aby ze sobą porozmawiać, a może stać nas będzie na to, aby powstrzymać swoją ciekawość dotyczącą naszych znajomych, a może potrafimy zamilknąć, gdy ktoś zrobi nam przykrość, a może odwiedzimy osoby samotne i chore? A może...? Każdy z nas wie, co może zrobić i do czego wzywa go sumienie. Nie możemy nadal odwlekać pokuty, nie możemy przewrotnie odrzucać Bożej łaski, bo sami sobie wyrządzimy przez to największą krzywdę. Nie to jest ważne, kiedy i jak odeszliśmy od Ojca, ale najważniejsze jest to, że wracamy do Niego. Wszystko jedno w jakim jesteśmy stanie, czy obrzuceni błotem grzechu, czy obdarci ze wszystkich wartości, czy poniżeni i wytykani palcami, ważne jest to, bylebyśmy tylko zechcieli wrócić. Reszty dokona już On sam. Śmiało i odważnie podejdźmy do konfesjonału, aby tam spotkać się z Miłosierdziem Boga, pomyślmy o zachęceniu naszych krewnych lub znajomych, aby też skorzystali z tego skarbca Bożej łaski, który otwiera się przed każdym z nas.

Jezus pragnie tylko jednego: abyśmy przyszli do niego, abyśmy wezwali Go na pomoc, abyśmy oddali Mu naszą nędzę - mówiąc: „Ojcze zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem Ciebie...”. Wówczas powiedzenie, że „w Wielkim Poście chrześcijanin uśmiecha się przez łzy”, będzie także i naszym udziałem.

- Spotkanie chóru św. Grzegorza w każdy poniedziałek i piątek o godz. 18.30 w sali Domu Katolickiego. Zapraszamy chętne osoby, które chcą chwalić Boga poprzez śpiew.

- Spotkania formacyjne dla młodzieżowej grupy modlitewnej w każdy piątek po wieczornej Mszy św. w Domu Katolickim.

- Spotkanie Wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym w każdy poniedziałek o godz. 19.00.

- Msza św. dla Wspólnoty Krwi Chrystusa w pierwsze czwartki miesiąca o godz. 18.30, natomiast spotkania w każdy wtorek o godz. 10.00 w Domu Katolickim.

- Msza św. i spotkanie dla członków Straży Honorowej NSPJ i chętnych osób pragnących wstąpić w szeregi Arcybractwa - w pierwsze piątki miesiąca o godz. 8.00.

- Różaniec Fatimski, 13 marca po Mszy św. wieczornej.

- Spotkanie dla członków i chętnych osób pragnących wstąpić do Wspólnoty Apostolatu Maryjnego Cudownego Medalika w ostatni wtorek miesiąca o godz. 17.00.

- Spotkanie dla ministrantów i chłopców pragnących służyć przy Ołtarzu Pańskim w soboty o godz. 12.00 w salce Domu Katolickiego.

- Spotkanie dla kandydatów do bierzmowania – grupa ks. Pawła – niedziela, 21 lutego 2016 r. o godz. 17.00 w Domu Katolickim.

WIELKI POST 2016

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Kromka słowa

Rozważania Ewangelii z Mszy św. na czas Wielkiego Postu 14.02.2016 – I Niedziela Wielkiego Postu tym lepiej. Ale to tylko pozorne. Czy jego dusza wychodzi Ewangelia – Łk 4, 1-13 na tym lepiej? Czy zyskuje Boże łaski? Czy zdobywa tym „Nie samym chlebem żyje człowiek”. życie wieczne? My katolicy, musimy patrzeć szerzej. PrzeW środę rozpoczęliśmy kolejny już w naszym życiu Wielki cież tu i teraz - to nie jedyna rzeczywistość. Druga rzecz, to Post. Posypaliśmy głowy popiołem, kapłan wypowiedział nad zwlekanie z nawróceniem. W Ewangelii wspomniana jest nami słowa o nawróceniu, a my wyraziliśmy chęć, aby to uczy- Wieża w Siloe która nagle zawaliła się i przygniotła ludzi. nić. Ale warto do tego podejść na poważnie, aby właśnie ten Czy byli na to przygotowani? Z pewnością nie, dlatego nie tegoroczny post coś zmienił i sprawił, że dokona się w nas cho- czekajmy ze spowiedzią świętą na przedświąteczne kolejki ciażby małe nawrócenie. Aby w święta Wielkanocne chociażby przy konfesjonałach. Czas na nawrócenie jest właśnie teraz.

6.03.2016 – IV Niedziela Wielkiego Postu jedna mała rzecz z naszego życia była odmieniona na lepsze.

Ewangelia – Łk 15, 1-3. 11-32 Może jesteś pokłócony z kimś z rodziny? Może oszukujesz innych, byleby coś zyskać? Może wcale się nie modlisz? Może „A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go”.

Pismo Święte leży na półce zakurzone i nie pamiętasz już, kiedy ostatnio je czytałeś? Może nawet już nie wiesz, gdzie masz swój Przypowieść o Synu Marnotrawnym. W zasadzie można różaniec? Zastanów się nad tym, co zrobić, aby być bliżej Boga. by ją nazwać także – Przypowieścią o Miłosiernym Ojcu. Syn Wielki Post, to czas szczególnych łask. odchodzi, cierpi głód i to powoduje, że wraca. Ale czy ojciec musiał go przyjmować? Gdybyśmy mówili o ludziach, to 21.02.2016 – II Niedziela Wielkiego Postu z pewnością ojciec mógłby być obrażony i początkowo mógłEwangelia – Łk 9, 28-36 by synowi nawet nie otworzyć drzwi. Ewangelia mówi, że syn „Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy”. wziął swoją część majątku, który jak wiemy, należy się dopieCzy będąc na Mszy Świętej w kościele, możesz tak ro po śmierci, czyli zasadniczo to tak, jakby syn powiedział powiedzieć? Przecież doświadczasz tego samego, czego ojcu: dla mnie już umarłeś, daj mi, co mi się należy. Czy możuczniowie w dzisiejszej Ewangelii. Stoją oni przed Chry- na usłyszeć gorsze słowa od własnego dziecka? A jednak tym stusem i widzą Jego chwałę. My też wchodząc do kościo- ojcem – jest Bóg. On zawsze wybacza, chociaż jest to dla nas ła, stajemy przed Tabernakulum, w którym jest żywy Bóg, ludzi kompletnie niezrozumiałe i nielogiczne. My potrafimy a w czasie Eucharystii przychodzi do nas po raz kolejny. trzymać urazy, nie odzywać się do kogoś, kto nas skrzywdził.

Stoimy przed Chrystusem i widzimy Jego chwałę. Ucznio- Bóg Ojciec nie potrafi nie wybaczyć! Jest to coś niesamowitewie Jezusa byli zachwyceni, a Ty? Jeśli zaczynasz nudzić się go i nie wolno nam przejść obok konfesjonału obojętnie. Jak w czasie Mszy Świętej, to znak, że zapominasz, co się wła- wielki to dar, że Ojciec odpuszcza nam wszystkie grzechy! ściwie na niej dzieje i jak wielkie są to rzeczy! Nie ma na 13.03.2016 – V Niedziela Wielkiego Postu świecie ważniejszego wydarzenia niż Msza Święta i przyEwangelia – J 8, 1-11 chodzący Bóg. Bo co może się bardziej liczyć od Niego? Fe„Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień”. styn? Wybory? Przyjazd Prezydenta, czy sławnej osoby? To wszystko jest niczym wobec Eucharystii i Boga, który trwa Pytanie, czy ktoś z nas dzisiaj mógłby rzucić kamieniem, wiecznie. Warto więc w tym czasie Wielkiego Postu uświa- byłoby pytaniem retorycznym. Nikt nie może tego zrobić domić sobie, jak wiele otrzymaliśmy, będąc katolikami i jak oprócz dwóch osób – Jezusa i Matki Bożej, którzy są bez wielka to sprawa być tam, gdzie przychodzi sam Bóg. grzechu. Ale Oni także tego nie zrobią, gdyż człowiek święty nigdy nie potępi drugiego. Dzisiejszego dnia możemy pod28.02.2016 – III Niedziela Wielkiego Postu jąć ważny krok na drodze naszego wielkopostnego nawróEwangelia – Łk 13, 1-9 cenia, nie potępiać innych. Często zdarza nam się oceniać, „Jeśli się nie nawrócicie wszyscy podobnie zginiecie.” obgadywać, oczerniać. A jaki jesteś Ty? Idealny? A gdyby Dziś Ewangelia znów przypomina nam o sensie Wiel- o Tobie mówili tak, jak Ty o innych? Dziś Jezus otwiera kiego Postu, czyli nawróceniu. Ukazuje nam, jak marne jest nam oczy. Wszyscy jesteśmy grzesznikami potrzebującymi nasze myślenie - że inni grzeszą bardziej ode mnie, że są nawrócenia. Warto jednak pamiętać, że czym innym jest gorsi, że ze mną nie jest wcale tak źle. Dziś Jezus mówi Ci, że ocenianie innych, a czym innym życzliwe zwracanie uwagi każdy grzech jest straszny! Nie możesz patrzeć na grzechy grzeszącym. To drugie jest dobrą i ważną rzeczą w naszym innych i przez ich pryzmat oceniać siebie. Możesz jedynie byciu katolikami. Jednak nigdy nie można tego robić, wypatrzeć na swoje życie i prowadzić je ku lepszemu, nawet wyższając się, bo kolejnego dnia możemy popełniać takie gdyby inni co raz bardziej szli w dół. Nie jest to łatwe być same grzechy, a może nawet i gorsze. porządnym, gdy inny obok mnie oszukuje i wychodzi na www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

3

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Wielkopostne zwyczaje Wielki Post rozpoczyna się w Środę Popielcową zwaną popularnie Popielcem. Dawniej w tym dniu chowano odświętne stroje do skrzyni, ubierając się na czas Wielkiego Postu w skromniejsze o ciemniejszych kolorach.

Skromnie, a nawet, co zresztą nie dziwi, skąpo jadano w Wielkim Poście, stawiając na stole żur, karpiele, gotowaną brukiew, śledzie, chleb, kiszoną kapustę, ziemniaki i polewkę z suszonych śliwek. Stroniono od mięsa i jego przetworów, a omastę zastępowano olejem. Żeby nie złamać postu, szorowano piaskiem i wyparzano na ogniu garnki, w których wcześniej gotowano mięso i topiono tłuszcz. Wielkopostnym zwyczajem było także ważenie postu lub żuru, polegające na zawieszaniu na rosnącym w sadzie drzewie garnka z żurem, z zamiarem wyważenia połowy postu. Do zwyczajów półpościa należało m.in. rozbijanie w Dzień Garkotłuka glinianego garnka z popiołem, zwłaszcza przed kawalerami i pannami lub o odrzwia ich domów, z okrzykiem: „Półpoście, Mości Panie/Mości Pani”. Takie zachowanie skutkowało niekiedy bijatyką. Nie tylko tej, ale również innych psot dopuszczali się biegający po ulicach miast i wsi z drewnianymi kołatkami i terkotkami chłopcy, np. znaczyli słoniną lub malowali kredą okna, bielili płoty, wpuszczali do domu wróbla, przyczepiali do spódnic pannom, które nie wyszły za mąż w karnawale, wydmuszki lub kartki z napisem „szukam męża”.

W wielu domach nie spożywano w Wielkim Poście także cukru, miodu i nabiału. Jedynie w niedziele pozwalano sobie na lepsze i obfitsze potrawy. W szlacheckich dworach i na zamożniejszych plebaniach raczono się ponadto wyszukanymi daniami rybnymi, masłem, jajami, chlebem, mlekiem i serami. Rezygnowano często z picia alkoholu i palenia tytoniu, stąd np. chowano fajki i woreczki z tytoniem, sięgając po nie dopiero w Niedzielę Wielkanocną.

Umieszczano też, chociażby w zamykanych na klucz skrzy4

niach, instrumenty muzyczne, nie tylko nie zezwalając w Wielkim Poście na muzykę, śpiewy czy zabawę, ale karcąc dzieci i młodzież za krzyki i zbyt głośny śmiech. Życie towarzyskie zastępowano rodzinną modlitwą, np. Gorzkimi Żalami w piątki, tudzież niekiedy, zwłaszcza w dworach, wspólną lekturą religijnych książek.

W ostatnią niedzielę Wielkiego Postu święcono palmy - symbolizujące nowe życie a sporządzane m.in. z gałązek wierzby bądź rokity z baziami, wiązanymi spiralnie wokół żerdzi wyciętej z leszczyny lub jodły. Palmy te zdobiono np. kwiatami, wstążkami z bibuły, barwinkiem i mirtem, a nieśli je do poświęcenia parobkowie i chłopcy. Poświęcone gałązki palm umieszczano za krokwiami lub obrazami, chroniąc w ten sposób gospodarstwo przed piorunem, czarami, nieszczęściem, chorobą i ogniem. Przystrojone gałązki wbijano też w orne pole, a miały one zapewnić urodzaj i chronić płodną ziemię. Było to tzw. święcenie pól. Wspomnianymi gałązkami uderzano trzykrotnie bydło, żeby się darzyło. Na Podlasiu, po powrocie z Mszy w Niedzielę Palmową, wzajemnemu biciu się palmami towarzyszyły słowa: „Za sześć dni Wielkanoc”. Gdy chodzi natomiast o bazie, ich spożycie chroniło gardło przed bólem. Zakazywano też, począwszy od Wielkiego Czwartku, mianowicie przez sześć dni, prania kijanką, rąbania drzewa, młócenia i przędzenia, ponieważ przyciągnęłoby to pioruny. W poranek Wielkiego Piątku uderzano w Wielkopolsce dzieci, młodzież, a nawet dorosłych różdżką lub pasem, wołając: „Boże rany!”, i tym samym przypominano im o Chrystusowej Męce. Ponadto w tym właśnie dniu myto się przed wschodem słońca w bieżącej wodzie lub misce z pieniędzmi, licząc na pomyślność.

Niczego także nie pożyczano, gdyż wiązałoby się to z utratą szczęścia w domu. Na Lubelszczyźnie wierzono poza tym, że mycie dzieci w Wielki Czwartek zapobiegnie krostom.

Istniały jeszcze inne zwyczaje wielkopostne, podobnie wiążące w sobie chrześcijańską wiarę z ludowym przesądem.

Justyna Sprutta

WIELKI POST 2016

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Kroczyć śladami św. Franciszka Tak niedawno przeżywaliśmy radosne święta Bożego Narodzenia, a w ŚRODĘ POPIELCOWĄ rozpoczęliśmy okres WIELKIEGO POSTU, aby przygotować się na radosne DNI ŚWIĘTEJ NOCY ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO. W grudniowym wydaniu naszej parafialnej gazetki Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY w wielkim skrócie przedstawiliśmy, jak wyglądała wewnętrzna przemiana, przygotowanie do zbliżenia się do Boga przez Franciszka - syna bogatego kupca z Asyżu. Dzisiaj chciejmy zastanowić się i podjąć decyzję jak postąpić, aby pójść śladami św. Franciszka i przygotować się na przyjście najpierw ukrzyżowanego, a następnie Zmartwychwstałego Chrystusa. Jestem przekonany, że niektóre zasady i reguły III Zakonu Franciszkańskiego dla osób świeckich, zatwierdzone przez Ojca Świętego Pawła VI w dniu 24 czerwca 1978 r. (w polskim przekładzie zatwierdzone przez Prymasa Polski, ks. kard. Stefana Wyszyńskiego), mogą być przydatne w życiu każdego człowieka.

We wstępie do reguły Franciszkańskiego Zakonu Świeckich użyto następujące zdania – „Wszyscy, którzy miłują Pana z całego serca, z całej duszy i umysłu, z całej mocy (por. Mk 12,30) i miłują bliźnich swoich jak siebie samych (por. Mt 22,39), a mają w nienawiści ciała z wadami i grzechami, i przyjmują Ciało i Krew Pana naszego Jezusa Chrystusa, i czynią godne owoce pokuty: O, jakże szczęśliwi i błogosławieni są oni i one, gdy takie rzeczy czynią i w nich trwają, bo spocznie na nich Duch Pański (por. Iz 11,2)”.

W rozdziale II ZASADY ŻYCIA w pkt. 4 mamy zapis – „Reguła i życie Franciszkanów świeckich jest następująca: zachowywać Ewangelię Pana naszego Jezusa Chrystusa, naśladując św. Franciszka z Asyżu, dla którego Chrystus był natchnieniem i centrum życia w odniesieniu do Boga i ludzi”. W pkt. 5 Franciszkanie świeccy są zobowiązani do częstego czytania Ewangelii, przechodząc od Ewangelii do życia i od życia do Ewangelii. Jeśli idzie o Komunię Święta to napisano: „Na tym świecie nie widzę niczego wzrokiem cielesnym z Najwyższego Syna Bożego, jak tylko Najświętsze Ciało i Najświętszą Krew, niech będzie dla nich natchnieniem i drogowskazem w ich życiu eucharystycznym”. W 7 punkcie zapisano – „Jako bracia i siostry od pokuty z racji swego powołania, pobudzeni mocą Ewangelii, niech na wzór Chrystusa kształtują swój sposób myślenia i działania poprzez całkowitą i doskonałą przemianę wewnętrzną, którą Ewangelia nazywa „nawróceniem” i którą ze względu na słabość ludzką trzeba codziennie podejmować. Na tej drodze odnowy Sakrament pojednania jest szczególnym znakiem miłosierdzia Ojca i źródłem Łaski”. www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

Pkt. 8 – „Tak, jak Jezus był prawdziwym Czcicielem Ojca, niech i oni uczynią modlitwę i rozważanie duszą swego życia i działania. Niech uczestniczą w sakramentalnym życiu Kościoła, zwłaszcza w Eucharystii i niech włączą się w jedną z form modlitwy liturgicznej, zatwierdzonej przez Kościół na nowo przeżywając tajemnicę życia Chrystusa”.

Jeśli idzie o kult Matki Bożej, to w punkcie 9 mamy następujące wskazania „Dziewica Matka, pokorna służebnica Pańska, posłuszna Jego słowu i wszystkim natchnieniom była przez świętego Franciszka otoczona niewypowiedzianą miłością i została ogłoszona Opiekunką i Orędowniczką jego rodziny. Stąd też niech także Franciszkanie świeccy dają świadectwo swojej ogromnej miłości przez naśladowanie Jej całkowitego poddania swych pragnień Bogu oraz przez zanoszenie do Niej ufnej i żywej modlitwy”.

Jeśli idzie o relacje człowieka z Panem Jezusem i Bogiem Ojcem, to są one opisane w dalszych punktach, np.: Pkt. 10. Łącząc się ze zbawczym posłannictwem Jezusa, który swoja wolę złożył w ręce Ojca, niech wypełniają obowiązki własnego stanu we wszystkich okolicznościach życia, a idąc za ubogim i ukrzyżowanym Chrystusem niech wyznają Go także w trudnościach i prześladowaniach.

Pkt. 11. Chrystus ufając Ojcu, jakkolwiek łagodnie i z wyrozumiałością traktował rzeczy stworzone , wybrał dla Siebie i swojej Matki życie ubogie i pokorne, tak samo Franciszkanie świeccy niech w zakresie dóbr doczesnych zachowują właściwy umiar, zaspokajając swoje potrzeby materialne; świadomi, że zgodnie z Ewangelią, są administratorami otrzymanych dóbr na korzyść synów Bożych. „Jako przechodnie i przybysze”, zdążający do domu Ojca niech też w duchu „Błogosławieństw” starają się oczyścić serca ze wszystkich skłonności oraz żądzy posiadania i panowania.

12. Jako świadkowie dóbr przyszłych, a także z racji swojego powołania, są zobowiązani do osiągnięcia czystości, aby w sposób swobodniejszy oddać się miłości Boga i braci.

13. Jak Ojciec w każdym człowieku widzi rysy Syna Pierworodnego pośród wielu braci, tak niech Franciszkanie świeccy z pokorą i uprzejmością odnoszą się do wszystkich ludzi, widząc w nich dar Boży i obraz Chrystusa. Niech poczucie braterstwa uczyni ich radosnymi i gotowymi do zrównania z wszystkimi ludźmi, zwłaszcza z tymi najmniejszymi, starając się dla nich o stworzenie takich warunków życia, które byłyby godne stworzeń odkupionych przez Chrystusa.

Z Franciszkańskim Pozdrowieniem Brat Franciszek FZŚ Jerzy Grzegorski

5

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

List Niedawno odkryłem pewien list napisany przez nieznanego autora, który posłużył się cytatami z Pisma Świętego, aby ukazać miłość Boga do każdego z nas. Myślę, że warto go przeczytać, rozważyć, czy też nim się pomodlić. A zatem miłej lektury drogi czytelniku naszej parafialnej gazetki. Pozdrawiam ks. Paweł.

Moje dziecko Możesz mnie nie znać, ale Ja wiem o Tobie wszystko (Psalm 139.1) Wiem kiedy siedzisz i kiedy wstajesz (Psalm 139.2) Znam wszystkie Twoje drogi (Psalm 139.3) Nawet wszystkie włosy na Twojej głowie są policzone (Mateusz 10.29-31) Ponieważ zostałeś stworzony na mój obraz (Rodzaju 1.27) We mnie żyjesz, poruszasz się i jesteś (Dzieje Apostolskie 17.28) Bo jesteś moim potomstwem (Dzieje Apostolskie 17.28) Znałem Cię zanim zostałeś poczęty (Jeremiasz 1.4-5) Wybrałem Ciebie gdy planowałem stworzenie (Efezjan 1.1112) Nie byłeś pomyłką (Psalm 139.15) Wszystkie Twoje dni są zapisane w mojej księdze (Psalm 139.16) Określiłem dokładny czas Twojego urodzenia i miejsce zamieszkania (Dzieje Apostolskie 17.26) Jesteś cudownie stworzony (Psalm 139.14) Ukształtowałem Cię w łonie Twojej matki (Psalm 139.13) I byłem pomocny w dniu twoich narodzin (Psalm 71.6) Jestem fałszywie przedstawiany przez tych, którzy mnie nie znają (Jan 8.41-44) Nie jestem odległy i gniewny, jestem pełnią miłości (1 Jana 4.16) I całym sercem pragnę Cię tą miłością obdarzyć (1 Jana 3.1) Po prostu dlatego, że jesteś moim dzieckiem, a Ja – Twoim Ojcem (1 Jana 3.1) Daję Ci więcej niż Twój ziemski ojciec mógłby Ci zapewnić (Mateusz 7.11) Bo jestem Ojcem doskonałym (Mateusz 5.48) Wszelkie dobro, jakie otrzymujesz, pochodzi z mojej ręki (Jakub 1.17) Zaopatruję cię i zaspokajam wszystkie Twoje potrzeby (Mateusz 6,31-33) Moim planem jest dać ci dobrą przyszłość (Jeremiasz 29,11) Ponieważ kocham Cię miłością wieczną i nieskończoną (Jeremiasz 31.3) Moich myśli o Tobie jest więcej niż ziaren piasku na brzegu morza… (Psalm 139.17-18) I cieszę się Tobą, śpiewając z radości (Sofoniasz 3.17) Nigdy nie przestanę czynić Ci dobra (Jeremiasz 32.40) Gdyż jesteś moją drogocenną własnością (Wyjścia 19.5) Z całego serca i z całej duszy chcę, byś mieszkał bezpiecznie 6

(Jeremiasz 32.41) I pokazać Ci rzeczy wielkie i wspaniałe (Jeremiasz 33.3) Jeśli będziesz mnie szukał z całego serca, znajdziesz mnie (Powtórzonego Prawa 4.29) Rozkoszuj się mną, a dam Ci to, czego pragnie Twoje serce (Psalm 37.4) Bo to Ja daję Ci takie pragnienia (Filipian 2.13) Jestem w stanie dać ci o wiele więcej, niż możesz sobie wyobrazić (Efezjan 3.20) To we mnie znajdziesz największe wsparcie i zachętę (2 Tesaloniczan 2.16-17) Jestem też Ojcem, który pociesza Cię we wszelkich twoich smutkach (2 Koryntian 1.3-4) Kiedy jesteś załamany, jestem blisko Ciebie (Psalm 34.18) Tak jak pasterz niosący owieczkę, trzymam Cię blisko mojego serca (Izajasz 40.11) Pewnego dnia otrę wszystkie łzy z Twoich oczu (Objawienie 21.3-4) I uwolnię od wszelkiego bólu, który znosiłeś na ziemi (Objawienie 21.3-4) Jestem Twoim Ojcem i kocham Cię dokładnie tak, jak kocham mojego syna, Jezusa (Jan 17.23) Bo w Jezusie objawiłem moją miłość do Ciebie (Jan 17.26) On jest wiernym odbiciem mnie samego (Hebrajczyków 1.3) Przyszedł by udowodnić, że jestem z Tobą, nie przeciwko Tobie (Rzymian 8.31) By powiedzieć Ci, że nie liczę Twoich grzechów (2 Koryntian 5;18-19) Jezus umarł żebyśmy – Ty i ja – mogli zostać pojednani (2 Koryntian 5.18-19) Jego śmierć była najwyższym wyrazem mojej miłości do Ciebie (1 Jana 4.10) Oddałem wszystko co kochałem, by zdobyć Twoją miłość (Rzymian 8.31-32) Jeśli przyjmiesz dar mojego syna Jezusa, przyjmiesz mnie samego (1 Jana 2.23) I nic już nigdy nie oddzieli Cię od mojej miłości (Rzymian 8.38-39) Przyjdź do mnie, a wyprawię największą ucztę, jaką niebo kiedykolwiek widziało (Łukasz 15.7) Zawsze byłem Ojcem i zawsze Nim będę (Efezjan 3.14-15) Ale czy Ty… “chcesz być moim dzieckiem?” (Jan 1.12-13) Czekam na Ciebie (Łukasz 15.11-32) Kocham Cię, Twój Tatuś.

Bóg Wszechmogący WIELKI POST 2016

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Za wytrwałość będzie nagroda Bądź wytrwały w wierze, a otrzymasz za to stokroć więcej niż największe dary ziemskie. Gdybyś poświęcił cały trud życia w celu osiągnięcia jakiegoś piękna ziemskiego, to będzie to niczym w porównaniu do najmniejszych darów niebieskich.

Trud sportowca poświęcony na sport i efekt tych wysiłków jest niewymierny do darów, jakie otrzymasz tylko za to, że wierzysz w Jezusa i w to, że On za Ciebie umarł. I jeszcze więcej dostaniesz, jak będziesz chciał odpowiedzieć na tą miłość. Trud biznesmena poświęcony na zarabianie pieniędzy i po ludzku posiadanie wszystkiego, np. aut, kobiet, władzy, prestiżu, drogich wycieczek, najdroższych hoteli, luksusowych bankietów jest niewymierny do uczty niebieskiej; do stołu pańskiego, do stania w Jego obliczu. Na pozór każdy z nas może powiedzieć: „Sam nie wiem, czy tak jest”. Jednak tak powiedział Bóg. Pytanie „czy On jest prawdziwy?”. Patrząc po świecie i obserwując Jego dzieła, możemy dojść do wniosku, że TAK. Widzimy to po cudach przyrody, po trwaniu katolicyzmu od 2000 lat mimo, że wyznawcy tej wiary są jak baranki na rzeź prowadzone. Mimo to, jeszcze nie wyginęli i ciągle ta wiara ma nowych zwolenników. Bóg potwierdza swoje istnienie na każdym kroku, a skoro potwierdza, to znaczy, że jest. Skoro On jest, to znaczy, że Jego słowa nie są zmyślone. Czy te słowa to prawda czy fałsz. Wydaje mi się, że są prawdą, bo jak nie możesz na nikogo w 100% liczyć, gdyż każdy człowiek może Cię zawieźć, tak Bóg nigdy nie zawodzi, przynajmniej mnie nie zawiódł. Nigdy „nie złapałem” Go na żadnym fałszu. Wszystko, co w Piśmie napisane spełnia się w świecie i z dnia na dzień, coraz bardziej się o tym przekonuje. Jak mówi św. Paweł skoro sportowiec potrafi trudzić się i wyrzekać przyjemności po to, by zdobyć sławę, to i my możemy wyrzec się siebie, by osiągnąć nie dużo, a najwięcej, w niebie - ucztując i biesiadując ze świętymi, aniołami i Bogiem na Uczcie.

Dla złych Piekło, które jest potwornym miejscem, prześladowania naszych czasów i cierpienia dwóch wojen światowych są niczym w porównaniu z mękami, których tam doświadczy dusza, odrzucająca Boga. Dla źle żyjących, ale wyznających sercem, że Jezus jest drogą zbawienia i chcących Bożego Miłosierdzia, przewidziany jest Czyściec. Tam też NIE jest przyjemnie, ale z perspektywą na wieczne szczęście. Bo jak powiedział Bóg, sędzia sprawiedliwy „Powiadam Ci nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni grosz”. W Czyśćcu przeżywa się poważne cierpienia, na pewno większe niż tu na Ziemi możemy przeżyć.

Wielu mistyków mówi o Czyśćcu jak o Piekle, ale stan oczyszczenia kiedyś się kończy, a Piekło nie. Z tego powodu tak ważna jest modlitwa za zmarłych, naszych bliskich. Za zmarłych których nie musimy znać, za dusze w Czyśćcu cierpiące. Te dusze mogą modlić się za nas, ale nie za siebie nawzajem. Bóg dał władzę nam na Ziemi wykupienia zmarłych z tego czyśćcowego stanu. Piekło dla zmarłych, źle żyjących. W chwili śmierci, każdy z nas będzie miał jeszcze ostatnią szansę. Opowiedzieć www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

się za Jezusem lub przeciw. Więc, dlaczego dusze po śmierci jednak nie wybierają Jezusa?

Bo nie są do tego zdolne. Jak ktoś przez całe życie siedział, jadł, nie ruszał się i nagle po 40 latach bez przygotowania chce przebiec maraton, to chyba będzie miał duży problem.

Tak samo tu. Po Średniowieczna ilustracja Piekła w Hortus deliciarum manuskrypcie Herrady z Landsbergu (ok. 1180 r.) | fot. Wikipedia pewnym czasie bez dobrych nawyków nie będziemy w stanie wybrać Boga.

Staniemy przed Jego ogromem piękna, dobroci i będziemy się czuli tak niegodni i przytłoczeni swymi grzechami i wybierzemy ciemność. Albo już wtedy będziemy tak pyszni, że stwierdzimy, że my nie chcemy takiemu Panu służyć. Poza tym oskarżyciel braci, szatan, będzie „wytykał” Bogu wszystkie nasze grzechy i będzie powoływał się na Jego sprawiedliwość,

by Ten ukarał nas sprawiedliwie. Jednak Boże Miłosierdzie jest tak wielkie, że jeżeli sami będziemy chcieli litości od Boga, to On nam ją da, powołując się na odkupienie grzechów naszych przez swego Syna. Wtedy szatan ustąpi, bo według sprawiedliwości faktycznie grzechy są odpuszczone, bo Jezus je na siebie wziął i za nie cierpiał. Także tylko potrzebna jest nasza wola.

Gdy staniemy w prawdzie potrzebujemy skruchy, żalu i chęci poprawy. A otrzymamy to. Jeśli nie, to sami na siebie wydamy wyrok potępienia. I w konsekwencji nie będziemy radować się w niebie, a służyć szatanowi w Piekle. Tam panuje strach. Im ktoś niżej stoi w hierarchii, tym bardziej jest poniżany przez demony. Podobno w piekle najgorsze jest to, że nie czujemy obecności Boga. Poza tym są tam realne cierpienia fizyczne.

Takie jak wrzucanie do ognia, obdzieranie ze skóry, przebywanie w ogniu siarki. Czujemy ten ból, tak jakbyśmy go czuli tu na Ziemi. Tylko, że trwa to wieczność i co chwilę powtarza się.

W Piekle służymy demonom, żyjemy w strachu, bez poczucia obecności Boga. W niebie żyjemy w miłości, w obecności Boga, w radości z innymi świętymi, dostajemy dary, których po ludzku nie da się opisać. Zostajemy wywyższeni ponad aniołów, którzy będą nam służyli, a wszystko w atmosferze miłości, atmosferze jednej wielkiej rodziny.

Dlatego już tu w naszym świecie nie bójmy się prześladowań słownych i fizycznych. Z całych sił opowiadajmy się za Chrystusem. Bądźmy jak lampa stojąca na świeczniku, a nie pod korcem. I pomimo trudu takiego życia, wytrwajmy. Bóg mówi: „kto wytrwa do końca będzie zbawiony”. Wasz brat Krzysiek 7

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Pod rzymskim niebem...

Felietony ks. Waldemara Graczyka Śmiertelna cisza...

Rzym jest miejscem męczeńskiej śmierci wielu chrześcijan.

Spacerując po Wiecznym Mieście można spotkać miejsca, w których dochodziło do prześladowań i oddawania życia za wiarę. W powszechnej świadomości istnieje przeświadczenie, że słynne Koloseum było miejscem, gdzie zginęła największa liczba chrześcijan. Jednak o wiele więcej braci i sióstr w naszej wierze zginęło w położonym niedaleko amfiteatru Circus Maximus. Oczywiście jest jeszcze wiele innych miejsc, gdzie dochodziło do prześladowań. Nie można też zapomnieć o miejscach spoczynku pierwszych chrześcijan, czyli słynnych katakumbach. Wiemy również, że Rzym jest uznawany za miejsce męczeńskiej śmierci dwóch wielkich heroldów Chrystusowej Ewangelii - Świętych Piotra i Pawła. Dobrze znamy historię Piotra, umęczonego w Cyrku Nerona na wzgórzu watykańskim. Jeśli zaś chodzi o męczeńską śmierć apostoła narodów Św. Pawła, to trudniej już wskazać miejsce jego męczeńskiej śmierci. Tradycja podaje, że Paweł został ścięty mieczem na drodze z Ostii do Rzymu. Istnieje na obrzeżach Rzymu miejsce, które według starożytnej tradycji, jest uznawane za miejsce jego śmierci. To tzw. Opactwo Tre Fontane.

Jak podaje przekaz ludowy, to właśnie na miejscu, gdzie obecnie można zwiedzać kompleks monastyczny, Św. Paweł poniósł śmierć męczeńską. Według legendy głowa męczennika trzy razy dotknęła ziemi, kiedy upadła. Za każdym razem z ziemi wydobywać zaczęła się woda. Do dzisiaj na tym miejscu w małym kościele męczeństwa św. Pawła, można zobaczyć trzy ołtarze, spod których wypływa woda. Niedaleko kościoła można również wejść do kościoła Santa Maria Scala Coeli, dedykowanego Matce Bożej. Nazwa kościoła, która dosłownie oznacza „schody do nieba” albo „drabinę do nieba”, nawiązuje do wydarzenia z 1138 roku. Św. Bernard z Clairvaux celebrował na tym miejscu Mszę św. za zmarłych w obecności papieża Innocentego II. Podczas modlitwy otrzymał wizje dusz czyśćcowych, które po schodach, prowadzone przez aniołów, prze-

chodziły do nieba. Od czasów tego wydarzenia kościół ten otrzymał nową nazwę, ponieważ wcześniej był dedykowany św. Zenonowi i innym męczennikom chrześcijańskim (w podziemiach świątyni znajduje się ołtarz im poświęcony). Niezwykle ciekawym miejscem jest również kościół wraz z klasztorem cysterskim. Kościół pw. Świętych Wincentego i Anastazego jest typowym kościołem cysterskim, zbudowanym na planie krzyża łacińskiego z trzema nawami. Charakteryzuje go niezwykła skromność i... cisza, można by powiedzieć śmiertelna cisza.

Niesamowita cisza w mieście pełnym hałasu. Kto był w Rzymie, to wie, jak bardzo trudno w tym mieście o ciszę. Nawet rzymskie bazyliki i kościoły są często pełne gwaru i trudno w nich znaleźć miejsce na chwilę choćby krótkiej modlitwy.

Kiedy byłem w tym kościele, chyba już od dłuższego czasu w miejscu odwiedzanym przecież przez pielgrzymów i turystów, mogłem, dosłownie i w przenośni, usłyszeć ciszę.

Właśnie w tym miejscu, trochę oddalonym od centrum, ale jednak w wielkim mieście, po raz kolejny uświadomiłem sobie jak bardzo potrzebujemy ciszy. I nie jest to pusty slogan.

Potrzebujemy ciszy, żeby w końcu coś usłyszeć. Potrzebujemy ciszy, ponieważ nie słyszymy własnych myśli. Wciąż zabiegani i zapracowani zapominamy, że właśnie w ciszy odnajdujemy spokój naszego ducha. Jak bardzo dzisiaj, w hałasie współczesnego świata, potrzebujemy ciszy... Dziwnie to zabrzmi, ale żeby usłyszeć, potrzeba ciszy, a więc i miejsc, gdzie możemy się wyciszyć i słuchać, a nie tylko mówić. Nie słuchamy ludzi i nie słuchamy Boga, bo więcej mówimy niż słuchamy. W dzisiejszym świecie musimy wręcz krzyczeć, aby zaistnieć. Tymczasem wystarczyłoby trochę ciszy, by usłyszeć się wzajemnie.

Dzisiaj potrzebujemy ciszy tak jak wody i chleba.

Przed nami Wielki Post. To dobry czas, by się wyciszyć.

To czas, kiedy możemy rozpocząć słuchanie - samego siebie, drugiego człowieka, Boga. Może właśnie takim dobrym postanowieniem na ten czas będzie szukanie ciszy i miejsc, gdzie można ją znaleźć? Dzisiaj cisza wydaje się być wręcz męczeństwem, ponieważ boimy się ciszy. Może nie tyle ciszy, ale raczej tego, co w tej ciszy możemy usłyszeć. Dzisiaj brakuje „męczenników ciszy”. Ciekawe, że męczeństwo jednego z największych apostołów, dokonało się na pustej drodze w ciszy. Może nikt nawet nie zauważył tego, co się stało na ostyjskiej drodze. Ludzie może nie zauważyli, ale na pewno w tej śmiertelnej ciszy, św. Paweł mężnie dopełnił swojego życia, bo wiedział, że patrzy na niego dobry Bóg i właśnie w ciszy mówił mu, jak bardzo go kocha i że za chwilę już będzie na zawsze z Nim. W ciszy jest nasze zwycięstwo. Pewnie w ciszy sprawowanej Eucharystii Św.

Bernard dostrzegł, czyśćcowe dusze idące do nieba. Bo cisza może nawet okazać się drabiną do nieba.

Opactwo Tre Fontane | fot. Wikipedia

8

WIELKI POST 2016

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 9/2016

Króluj nam Chryste!

Drodzy Ministranci! W pamięci mamy jeszcze wspólne kolędowanie. Wiele rodzin, które mieliśmy przyjemność odwiedzić, a także wiele ciekawych chwil, które w tym czasie było nam dane przeżyć. Choć w uszach słyszymy jeszcze śpiew kolęd, to już czas, aby przygotować się do kolejnych świąt. Już niedługo będziemy radować się ze Zmartwychwstania Pana Jezusa. Jednak zanim to nastąpi, jest jeszcze przed nami wiele pracy i obowiązków. Przede wszystkim www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

starajcie się pamiętać o służbie przy ołtarzu. Zapraszamy Was także na piątkowe nabożeństwa Drogi Krzyżowej i niedzielne Gorzkie Żale. To czas, kiedy jeszcze bardziej będziemy chcieli się połączyć z Panem Jezusem, który dźwiga krzyż naszych grzechów. Pamiętajcie, że Jezus chce dźwigać także Wasze krzyże, dlatego nie zapominajcie o tych pięknych nabożeństwach i chciejcie, tak jak Szymon z Cyreny, pomóc Jezusowi w niesieniu krzyża. ks. Jakub 9

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Kolędowanie najmłodszych W drugie święto Bożego Narodzenia późnym popołudniem w Konkatedrze dzieci wraz z rodzicami rozpoczęły wspólne kolędowanie. Na bębnie zagrał ks. Adrian, a na gitarze nasz kleryk Aleksy Stasiak. Nasi najmłodsi parafianie mogli zaśpiewać swoje ulubione kolędy i pastorałki, a na odważnych czekały nagrody. Kończąc kolędowe, spotkanie przy żłóbku, ks. Adrian udzielił wszystkim zebranym błogosławieństwa.

Drugiego dnia wspólnego kolędowania, zgodnie z zapowiedzią ks. Mateusza, do żłóbka przybył gość - pasterz - a właściwie pomoc pasterza - pies „pasterski”. Tym sposobem szopka w Konkatedrze przez chwilę stała się żywą szopką. Po pożegnaniu gościa, dzieci zaśpiewały kolędy. Na tych, którzy odważyli się i sami zaśpiewali kolędę, czekały nagrody. Miłą niespodziankę sprawiła dziewczynka, która po zaśpiewaniu kolędy również zagrała ją na skrzypcach.

Spotkanie opłatkowe grup duszpasterskich W pierwszą niedzielę stycznia, w dużej sali Domu Katolickim odbyło się spotkanie opłatkowe dla wszystkich grup duszpasterskich działających w parafii.

Na początku spotkania ks. Proboszcz wraz z Wikariuszami powitał wszystkich zebranych. Zaznaczył, że działające w parafii grupy to ok. 200 osób. Następnie dzieci z Bożego Podwórka przedstawiły Jasełka, natomiast chór parafialny pw. św. Grzegorza zaśpiewał kolędę. Ks. Jakub odczytał fragment Pisma Świętego o narodzeniu Pana Jezusa. Ks. Proboszcz złożył życzenia w imieniu duszpasterzy, po czym wszyscy zebrani przełamali się opłatkiem.

Grupy duszpasterskie uczestniczące w spotkaniu to: Matki i Ojcowie Żywego Różańca, ministranci oraz ich rodzice, Apostolat Maryjny Cudownego Medalika, Oaza Miłości Dwu Serc Jezusa i Maryi, Straż Honorowa NSPJ, Wspólnota Krwi Chrystusa, Franciszkański Zakon Świeckich, Konferencja św. Wincentego a Paulo, Odnowa w Duchu Świętym, Chór Parafialny, Krąg Biblijny, Akcja Katolicka, Młodzież, Kościół Domowy, Rada Parafialna, Redakcja Gazetki Parafialnej, Boże Podwórko, Towarzystwo św. Brata Alberta, Bractwo Więzienne.

JR

JR

10

WIELKI POST 2016

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Orszak Trzech Króli W uroczystość Objawienia Pańskiego ulicami 420 miast w Polsce i 16 na świecie przeszedł Orszak Trzech Króli. Wśród nich był orszak zorganizowany w Ostrowie Wielkopolskim.

Tegorocznym orszakom towarzyszyły słowa: „Nade wszystko miłosierdzie – Miłość.

Pokój. Przebaczenie”. W ten sposób organizatorzy chcieli podkreślić wydarzenia nadchodzącego roku: Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia i XXXI Światowe Dni Młodzieży w Krakowie. Orszaki nawiązywały też do jubileuszu 1050. rocznicy chrztu Polski. Jego uczestników nie odstraszyła minusowa temperatura, mróz. W ten sposób chcieli wyznać wiarę w Syna Bożego jak Mędrcy, którzy przybyli do Jezusa ponad dwa tysiące lat temu.

W Ostrowie kilkaset osób udało się najpierw do kościoła św. Pawła Apostoła, gdzie przywitał ich i modlił się z nimi proboszcz ks. Jacek Kita. Orszak na czele z królami jadącymi konno, wyruszył w stronę Konkatedry,

zatrzymując się po drodze w Parku Miejskim przy pierwszej stacji. Tam „Spotkanie z Herodem” przedstawiła młodzież przygotowana przez nauczycieli z Gimnazjum Spółdzielni Oświatowej im. Jana Pawła II. W Konkatedrze uczestnicy orszaku spotkali się z Nowonarodzonym podczas Mszy św.,

której przewodniczył proboszcz ks. kanonik Krzysztof Nojman. Obejrzano przedstawienie „Aby rodzina miała czas na miłość” przygotowane przez dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 5 wraz z rodzicami, nauczycielami i szkolnym chórem „Gama”. Podczas Eucharystii zagrała kapela ludowa „Furmany” z Gorzyc Wielkich. Po Mszy św. osoby ze szkolnego wolontariatu „Pomocna dłoń” z SP nr 5, zaangażowane także w przygotowanie jasełek, zbierały ofiary dla rocznej Matyldy chorej na złośliwy nowotwór oka, dla której jedyną szansą na wyzdrowienie jest kosztowna operacja w Stanach Zjednoczonych. Orszak transmitowała internetowa telewizja diecezjalna Dom Józefa, można go obejrzeć na www.domjozefa.tv lub na naszej parafialnej stronie internetowej.

RJ

www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

11

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Modlitwa za siostry kapucynki Ks. biskup Teofil Wilski przewodniczył Mszy św. w Klasztorze Sióstr Kapucynek w Ostrowie z okazji święta Ofiarowania Pańskiego i zakończenia Roku Życia Konsekrowanego.

W homilii ks. biskup Teofil Wilski zaznaczył, że pierwszą osobą konsekrowaną była Matka Najświętsza. – Maryja już od Niepokalanego Poczęcia poprzez całe osobiste życie, oddane macierzyństwo w dziele zbawienia jest osobą szczególnie konsekrowaną. Matka Najświętsza po dojściu do pełnej dojrzałości cała oddała się Bogu – powiedział celebrans, który dodał, że w dniu 21 listopada przypada wspomnienie liturgiczne Ofiarowania Matki Bożej. Podkreślał, że każdy chrześcijanin staje się osobą konsekrowaną przez chrzest święty. – Każdy człowiek przez chrzest święty zostaje włączony w Chrystusowe życie i po dojściu do świadomości powinien to życie starać się przeżywać w jedności z Chrystusem, na wzór Chrystusa i Matki Bożej – przekonywał kaznodzieja. Wskazywał, że osoby konsekrowane to przede wszystkim te, które poświęcają się Bogu w sposób pełny przez śluby życia według rad ewangelicznych: ubóstwa, posłuszeństwa i czystości. – Są zakony czynne sióstr i braci, które według swego charyzmatu posługują w Kościele: w katechezie, dziełach charytatywnych, wśród chorych i cierpiących.

Są też zakony klauzurowe, które oddają się szczególnie modlitwie i kontemplacji Boga. Ta modlitwa uwielbienia Boga przejawia się w różny sposób: w kontemplacji, dziękczynieniu, prośbie, zadośćuczynieniu. Siostry to czynią nie tylko w swoim imieniu, ale w imieniu całego Kościoła i całej ludzkości. To jest wielka rola i zasługa sióstr – mówił ks. biskup senior. Zaznaczył, że siostry w Kościele spełniają szczególne posłannictwo. – Siostry wypraszają dla całego Kościoła wiele łask. Tak jak mówiła św. s. Faustyna są zabezpieczeniem świata. Siostry to są akumulatory energii Bożej, która rozszerza się na cały Kościół, ma swój wpływ, promieniowanie, oddziaływanie na cały Kościół – stwierdził ks. biskup Teofil Wilski. Zachęcał wiernych do modlitwy w intencji osób konsekrowanych. – W tym Dniu Życia Konsekrowanego chcemy okazać siostrom uznanie i radość z tego, że są i spełniają wielką rolę w Kościele. Chcemy siostrom dziękować, modlić się za nie i w miarę możności wspomagać je, aby miały zapewnione warunki życia codziennego – powiedział biskup. Po 12

kazaniu siostry kapucynki odnowiły śluby zakonne.

Wraz z ks. biskupem Teofilem Wilskim modlił się ks.

Mateusz Setecki, wikariusz ostrowskiej Konkatedry.

Siostry kapucynki należą do Zakonu św. Klary i podlegają duchowej opiece Braci Mniejszych Kapucynów. W Polsce Klaryski Kapucynki zaistniały dzięki bł. O. Honoratowi Koźmińskiemu - kapucynowi (1829 - 1916). Fundacja klasztoru w Ostrowie powstała w 1961 r. Klasztor znajduje się na terenie parafii konkatedralnej.

Jako duchowe córki św. Klary siostry zachowują Regułę św. Klary według pierwotnego ducha, określonego w jej testamencie. Podstawą duchowości kapucynek są słowa św. Klary, która w swej Regule poleciła „zachowywać świętą Ewangelię Pana naszego Jezusa Chrystusa, żyjąc w posłuszeństwie, bez własności i w czystości”. Kapucynki kontynuują styl życia zapoczątkowany przez św. Klarę i podobnie jak ona trwają na nieustannej modlitwie, aby wstawiać się za świat. Siostry pozostają w klauzurze. Centrum ich życia kontemplacyjnego jest liturgia, przede wszystkim udział w Eucharystii i Liturgii Godzin, którą odmawiają w całości.

Ewa Kotowska-Rasiak

WIELKI POST 2016

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Porady lekarskie

Rak płuca - przyczyny, objawy, diagnostyka W Polsce na raka płuca co roku zapada ok. 20 tys. osób. Zachorowalność i umieralność na raka płuca mężczyzn w młodszych grupach wiekowych maleje, natomiast wśród kobiet we wszystkich grupach rośnie.

Rak płuca to jedna z niewielu chorób, które fundujemy sobie na własne życzenie. Jak się bowiem okazuje, zapadają na niego niemal w 90 proc. przypadków nałogowi palacze tytoniu. Oczywiście, dym tytoniowy to nie jedyna przyczyna powstania raka płuca. Te inne - np. zanieczyszczenie środowiska, praca przy wydobyciu rud metali radioaktywnych, przy azbeście, produkcji ropy naftowej i jej pochodnych - są jednak znacznie mniej istotne. Niestety, prognozy onkologów są alarmujące jeżeli nie porzucimy nałogu nikotynowego w ciągu 10 lat liczba zachorowań wzrośnie o 40 procent. W grupie tej będą też tzw. bierni palacze, czyli osoby zmuszone do wdychania dymu nikotynowego przez wiele godzin.

niskodawkowy tomograf komputerowy. Bark jednak ostatecznych danych.

Rak płuc - rozpoznanie

Żeby rozpoznać raka płuca, najpierw wykonuje się badanie rentgenowskie klatki piersiowej. Niestety, ta metoda diagnostyczna sprawdza się głównie przy stosunkowo dużych guzach, którym często towarzyszą już przerzuty do innych narządów - małe zmiany można przeoczyć, dlatego każde podejrzane miejsce widoczne na zdjęciu (nawet niewielki cień) powinno być wskazaniem do wykonania dodatkowych badań (tomograf komputerowy, PET-CT). Pozwalają one na wykrycie mniejszych guzów i również ewentualnych przerzutów w narządach odległych. Kolejnym etapem są badania pozwalające pobrać materiał do badania histopatologicznego. Należy do nich laboratoryjne badanie plwociny.

Niekiedy analiza ta pozwala wykryć komórki nowotworowe we wczesnym okresie rozwoju choroby, ale nie można dzięki niej ustalić precyzyjnie umiejscowienia raka. Z podejrzanych miejsc w płucach można też pobrać wycinki tkanki (biopsja) do badania histopatologicznego - pod miObjawy raka płuc kroskopem ocenia się, czy komórki są prawidłowe, czy noOd powstania pierwszej komórki nowotworowej do wotworowe. Biopsję można zrobić w czasie bronchoskopii. ujawnienia się choroby mija zwykle kilka lat. To z tego Stosując znieczulenie miejscowe, choremu wprowadza się powodu często raka odkrywa się zbyt późno. Ponadto elastyczny wziernik (bronchoskop) i za jego pomocą ogląda łatwo przeoczyć jego pierwsze niespecyficzne objawy: się wnętrze dróg oddechowych. Są jednak takie miejsca, do których trudno jest dotrzeć wziernikiem i pobrać wycinki.

• kaszel (zwłaszcza poranny) Wówczas stosuje się tzw. biopsję aspiracyjną cienkoigłową • chrypka przez ścianę klatki piersiowej albo oskrzela nakłuwa się guz • duszności i pobiera próbki tkanki. Czasem poszukuje się komórek • krótki oddech ze świstem nowotworowych, badając płyn wysiękowy z jamy opłucnej.

• złe samopoczucie Ale bywa również i tak, że diagnozę można postawić jedy• ogólne osłabienie nie po chirurgicznym otwarciu śródpiersia (mediastinosko• szybkie męczenie się pia) lub klatki piersiowej (torakotomia).

• brak apetytu Leczenie raka płuc • nocne poty • kłucie i pobolewanie w klatce piersiowej Rak płuca jest nowotworem bardzo źle rokującym. Wybór • powtarzające się zapalenia płuc i oskrzeli terapii zależy od rozległości i rodzaju histopatologicznego • odpluwanie żółto-białej wydzieliny nowotworu. Jeśli guz zostanie wykryty we wczesnym sta• obecność krwi w plwocinie dium, bez przerzutów - zwykle usuwa się zajęty przez raka Ponieważ takie objawy mogą towarzyszyć „zwykłemu” prze- płat płuca wraz z okolicznymi węzłami chłonnymi. Ze wzglęziębieniu, często są przez chorych lekceważone. Pacjenci leczą du na ryzyko nawrotu część chorych poddawana jest naprosię domowymi sposobami, zamiast szybko zgłosić się do leka- mienianiu (radioterapii) po operacji bądź tez chemioterapii rza pierwszego kontaktu, by zbadał ich i zlecił wykonanie ba- uzupełniającej. W niektórych przypadkach chemioterapia dania rentgenowskiego płuc. Trzeba pamiętać, że dopiero dość poprzedza operację. Bywa i tak, że chory nie kwalifikuje się duży guz może uciskać duże naczynia krwionośne śródpiersia do zabiegu z różnych powodów: zły stan ogólny, istotne cho(przestrzeni dzielącej prawe i lewe płuco) i powodować obrzęk roby współistniejące, duże zaawansowanie choroby. Wtedy szyi, twarzy. Kiedy zacznie uciskać nerwy, pojawi się ból barku. zwykle pozostaje tzw. leczenie paliatywne: radio- lub chemioterapia. Czasem obie te metody stosuje się łącznie, co pozwala Bywa też, że guz uciska przełyk, utrudniając połykanie. u 30-40 % pacjentów uzyskać jednoroczne przeżycia. PacjenBadanie rentgenowskie płuc pozwala wykryć zmiany nowo- tom w złym stanie ogólnym proponuje się opiekę paliatywną, tworowe. Palacze powinni je wykonywać raz w roku. Od nie- mającą na celu opanowanie objawów choroby. dawna wiadomo, że w screeningu może znaleźć zastosowanie lek. Małgorzata Kruszwicka

www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

13

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

Odeszli do Wieczności... + Jadwiga Jelicik, l.92 + Andrzej Marciniak, l.64 + Jan Mania, l.61 + Andrzej Kowalczyk, l.61 + Adolf Micek, l.74 + Janusz Rogalski, l.82 + Czesław Nowak, l.87 + Zofia Przybylska-Wasiak, l.74 + Dariusz Gidaszewski, l.48 + Czesław Paradysz, l.67 + Zdzisław Kaczmarek, l.80

+ Jan Kopras, l.76 + Irena Stendera, l.91 + Andrzej Świeczak, l.58 + Mieczysław Juszczak, l.82 + Antoni Sieradzan, l.94 + Gerard Szyszka, l.53 + Zofia Beus, l.68 + Paweł Michalak, l.49 + Eugenia Rachuta, l.88 + Mieczysław Stefaniak, l.74 + Aleksandra Konowalska, l.74

+ Grzegorz Nowicki, l.58 + Natalia Figiel, l.78 + Jan Woźniak, l.89 + Mieczysława, Puchała l.78 + Krystyna Leśnierowska, l.67 + Kazimierz Cebulski, l.68 + Barbara Cegielska, l.79 + Małgorzata Dolata, l.60 + Jan Dudek, l.88

Sakrament chrztu przyjęli...

Zofia Maria Iwaniuk Antonina Muss Aleksandra Muss Zofia Gabriela Raszewska Tymon Grzegorz Małecki

Elena Frąszczak Marcel Paweł Dranuta Stanisław Cajler Krzysztof Górka Wojciech Antoni Stodolny

PORADNIA RODZINNA DLA NARZECZONYCH I RODZIN czynna w biurze parafialnym - w środy od godz. 16.00 (tel. 605 784 482) - w piątki od godz. 18.00 (tel. 793 266 798)

Filip Kusicielek Maja Gruszka Wiktoria Milewska Miłosz Marek Pietrzak Oliwia Kubiak

GODZINY OTWARCIA BIURA PARAFIALNEGO: - poniedziałek w godz. 9.00 - 12.00 - wtorek w godz. 9.00 - 12.00, 16.00 - 18.00 - środa w godz. 9.00 - 12.00 - czwartek w godz. 9.00 - 12.00 - piątek w godz. 9.00 - 12.00, 18.00 - 20.00 - sobota w godz. 9.00 - 10.00 - sprawy przedślubne sobota w godz. 10.00 - 12.00

14

WIELKI POST 2016

Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 1/2016

KOCHANE DZIECI! W czasie Wielkiego Postu chcemy jeszcze bardziej przybliżyć się do Boga. W tym szczególnym czasie zachęcam Was do czytania Pisma Świętego. Przygotowałam dla Was wycinankę, do której podpowiedź znajdziecie we fragmencie Ewangelii według św. Mateusza 4, 1-11. Rozwiązaniem układanki jest odpowiedź Jezusa, na jedną z pokus, którą przedstawił mu diabeł.

HASŁO: ................................................................................................................................................................... ................................................................................................................................................................... ...................................................................................................................................................................

Anna Kierzek

www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

15

Orszak Trzech Króli - 6.01.2016 r. - Wjazd Trzech Króli do Konkatedry | fot. RJ

W niedzielę: - 7.00, - 8.15, - 9.30, - 10.45 (z udziałem dzieci), - 12.00, - 16.15 (w czasie Wielkiego Postu), - 18.00 (z udziałem młodzieży), - 20.30,

Msze Święte

W dni powszednie: - 7.00, - 8.00, - 18.30,

NUMER KONTA PARAFIALNEGO BANK ZACHODNI WBK S.A.: 88 1090 1160 0000 0000 1601 0496

W niedzielę: - 7.00 (s. Elżbietanki, ul. Gimnazjalna) - 8.00 (s. Klaryski, ul. Kard. Dalbora) W dni powszednie: - 6.30 (s. Elżbietanki, ul. Gimnazjalna), - 7.00 (s. Klaryski, ul. Kard. Dalbora).

Zespół Redakcyjny: ks. Mateusz Setecki (red. nacz.), ks. Paweł Wczesny, ks. Jakub Rachwalski, ks. Waldemar Graczyk, kleryk Aleksy Stasiak, Jerzy Grzegorski, Renata Jurowicz, Ewa Kotowska-Rasiak, Justyna Sprutta, Anna Kierzek, Jacek Ryczkiewicz, Ryszard Bartoszek, lek. Małgorzata Kruszwicka i inni. Korekta: Elżbieta Kaźmierczak.

Rycina Konkatedry ze zbiorów firmy Wienerberger.

Wydawca: Parafia Konkatedralna pw. św. Stanisława Biskupa Męczennika w Ostrowie Wielkopolskim. gazetka@konkatedra-ostrowwlkp.pl Redakcja zastrzega sobie prawo do skracania i redagowania nadesłanych artykułów.

Gazetka przeznaczona do użytku wewnętrznego