Z OSTROWSKIEJ KONKATEDRY 8/2014 (207) grudzień

Nr 8/2014 (207) GRUDZIEŃ

Pismo parafii pw. św. Stanisława Biskupa Męczennika w Ostrowie Wielkopolskim

„Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie” (Łk 2, 6-7)

W tajemnicy Bożego Narodzenia Bóg jest blisko człowieka i każdemu chce ofiarować swoją miłość. Niech ona wypełni serca, by każdy doświadczył bliskości Syna Bożego. Niech Chrystus błogosławi w czasie świąt Bożego Narodzenia i w każdym dniu nadchodzącego 2015 roku.

Boże Narodzenie

BÓG-CZŁOWIEK, CZŁOWIEK-BÓG Adwent po raz kolejny spełnił dla nas dwojaką funkcję. Po pierwsze, przypomniał o konieczności przygotowania się na koniec czasów i nastanie Królestwa Niebieskiego. Po drugie, z czym jest bardziej kojarzony, był okresem przygotowania do świąt Bożego Narodzenia.

Te dwie funkcje nie są jednak czymś niezależnym względem siebie. Coroczna uroczystość jest bowiem uroczystością Wcielenia, przybrania natury ludzkiej przez Drugą Osobę Trójcy Przenajświętszej. Jaki ma to związek z końcem czasów? Taki, że i my mamy wtedy uczestniczyć w naturze Boga. Pierwszy papież, święty Piotr, napisał bowiem: „Tak samo Boska Jego wszechmoc udzieliła nam tego wszystkiego, co się odnosi do życia i pobożności, przez poznanie Tego, który powołał nas swoją chwałą i doskonałością. Przez nie zostały nam udzielone drogocenne i największe obietnice, abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiej natury, gdy już wyrwaliście się z zepsucia (wywołanego) żądzą na świecie” (2 P 1, 4).

Słowo „poznanie” ma w języku biblijnym bardzo głębokie znaczenie. Oznacza bowiem, w odniesieniu do mężczyzny i kobiety, najgłębsze zjednoczenie w akcie małżeńskim. W odniesieniu do Boga ma znaczenie bardzo podobne co do istoty: najgłębsze zjednoczenie, uwspólnienie, życie „jako jedno”. Uczestnictwo w Boskiej naturze nie jest czymś abstrakcyjnym. Święty Atanazy Aleksandryjski stwierdził wprost: „Bóg stał się człowiekiem, aby człowiek mógł stać się Bogiem”, co, można dodać, jest celem jego życia. Nie

chodzi o bycie Bogiem w sensie substancjalnym, ale przez uczestnictwo dzięki łasce. Św. Grzegorz Palamas opisał to bardzo trafnie, wskazując na związek między Słońcem i jego promieniami. Choć promienie słoneczne nie są Słońcem, to mają jednak jego naturę, są jego uobecnieniem i działaniem. Tak samo łaska Boża działa przez człowieka i w człowieku.

Zjednoczenie natury Boskiej i ludzkiej w Chrystusie było swego rodzaju położeniem mostu między tymi dwiema rzeczywistościami. Jest to wyraz Jego oddania człowiekowi. Bóg, będąc bytem wszechmogącym, mógł zbawić ludzkość bez aktu Wcielenia. Chrystus mógł też „pożyczyć” naturę ludzką, zamiast ją na trwałe przyjmować. Ale tak się nie stało. On przyjął ludzką naturę będąc zrodzonym z człowieka, i nie porzucił jej po swoim chwalebnym zmartwychwstaniu. To tak, jakby powiedział: „Chcę byś był jak najbardziej podobny do Mnie, byś uczestniczył w mojej radości tuż przy Mnie. Nie jesteś moim gościem, ale domownikiem. Wejdź do radości swego Pana, jak ja wszedłem do twojej nędzy”. Śmierć Chrystusa na krzyżu, w ludzkim ciele, jest zadośćuczynieniem za ludzkie grzechy. Teologia wschodnia podkreśla też jednak inny, nie mniej istotny aspekt tej ofiary. To właśnie na krzyżu, przez pokonanie grzechu i śmierci, dokonało się wywyższenie ludzkiej natury; przywrócenie jej tego, co przez grzech zostało zaprzepaszczone: możliwość zjednoczenia z Bogiem.

W kontekście kolejnych świąt Bożego Narodzenia, warto rozważyć, czy jestem gotowy/gotowa na koniec świata? Przede wszystkim na to, że ten koniec to zarazem początek innego życia. Czy tak jak Chrystus jest jedno z człowiekiem, tak ja chcę być jedno z Bogiem? Czy chcę żyć jak anioł w Niebie? Warto zadawać sobie takie pytania, po raz kolejny wpatrując się w Dzieciątko, które stało się człowiekiem, ale pozostało Kimś więcej.

Dawid Łakomy

Fresk przedstawiający Boże Narodzenie znajdujący się w konkatedrze (w lewej nawie nad kaplicą MB Nieustającej Pomocy).

2

GRUDZIEŃ 2014

Boże Narodzenie

Znaki Bożego Narodzenia

Święta Bożego Narodzenia możemy sprowadzić do przedświątecznej krzątaniny, kupowania prezentów, sprzątania i jedzenia. W dzisiejszych czasach, kiedy już od listopada w sklepach pojawiają się choinki, ozdoby świąteczne, a w tle płyną świąteczne piosenki warto się zatrzymać i pomyśleć nad tym, jak my sami przygotowujemy się i przeżywamy święta Bożego Narodzenia. Ile jest w tym prawdziwego pragnienia, aby Bóg przyszedł do nas tu i teraz? Okres Bożego Narodzenia związany jest z wieloma symbolami, na które warto zwrócić uwagę, aby lepiej zrozumieć ich znaczenie.

mi. W tradycji chrześcijańskiej zielona i świecąca choinka ma wprowadzić do domu Chrystusa i przegnać zazdrość, strach i wrogość. Pragnie wnieść w nasz świat ciepło i światło.

Zanim zasiądziemy do stołu wigilijnego dzielimy się z bliskimi opłatkiem. Zwyczaj ten wziął się ze starochrześcijańskiego obrzędu, który polegał na dzieleniu i rozdawaniu chlebów ofiarnych. Dzisiaj dzielenie się opłatkiem związane jest bezpośrednio z Eucharystią.

Jest to symbol Jezusa Chrystusa, który w czasie Eucharystii jest ukryty pod postacią chleba.

Opłatek symbolizuje miłość, jedność oraz pojednanie.

Nasze przygotowania zaczynamy od Adwentu. Jest to radosny czas oczekiwania na przyjście Pana, zarówno na końcu czasów jak i podczas świąt Bożego Narodzenia. Adwent trwa cztery niedziele i już od pierwszej niedzieli możemy za Do wieczerzy wigilijnej zauważyć zmiany, jakie zachodzą siadamy, gdy na niebie pojawia w kościele. Wchodząc do kosię pierwsza gwiazda. Jest to ścioła widzimy, że pojawiły się nawiązanie do historii biblijnej. cztery świece, które mają nam Wieniec adwentowy z Roratką w konkatedrze Pierwsza gwiazda symbolizuje przypominać o kolejnych niedzielach Adwentu. gwiazdę Betlejemską, za którą podążali trzej króloPojawia się również umieszczona w pobliżu ołtarza wie w noc narodzin Jezusa. O wydarzeniach, które świeca zwaną Roratką. Świeca ta symbolizuje Naj- miały miejsce tej nocy mówi nam również fragświętszą Maryję Pannę. Jest ona zapalana podczas ment Ewangelii czytany przed rozpoczęciem wieRorat, które są Mszą Świętą ku czci Najświętszej czerzy.

Maryi Pannie. Słowo „roraty” pochodzi od pierwszego słowa łacińskiej pieśni na wejście „Rorate Symboli związanych ze świętami Bożego coeli” (niebiosa, spuśćcie rosę). W czasie adwentu Narodzenia jest wiele. Należy pamiętać, aby zwraobowiązuje fioletowy kolor szat liturgicznych, któ- cać uwagę na ich głębsze znaczenie.

Anna Kierzek ry wskazuje na oczekiwanie na spotkanie z Jezusem oraz na ducha pokuty.

Z Bożym Narodzeniem związane są również inne symbole. Choinka, którą ubieramy i stawiamy w swoich mieszkaniach ma szerokie znaczenie. Drzewo w wymiarze symbolicznym łączy niebo i ziemię. Jest zakorzenione w ziemi i jednocześnie czerpie z niej składniki potrzebne do życia, a jego korona sięga ku niebu. Bóg w czasie Bożego Narodzenia zaciera granicę między niebem a ziemią, gdyż niebo ukazuje się w widzialnej postaci na ziewww.konkatedra-ostrowwlkp.pl

3

Wydarzenia z Parafii

Ku czci Patrona konkatedry Uroczystą Eucharystią pod przewodnictwem ks. bpa ordynariusza Edwarda Janiaka i ks. bpa Łukasza Buzuna w konkatedrze zainaugurowano Rok Życia Konsekrowanego. Uroczystość połączono z odpustem ku czci św. Andrzeja Apostoła, drugiego patrona parafii.

Biskupów, kapłanów, siostry zakonne i licznie zgromadzonych wiernych powitał ks. prałat Tomasz Ilski. – Ekscelencjo Księże Biskupie osiemnaście lat temu otworzyłeś swoje serce, by przyjąć święcenia biskupie. (…) Dziś prosimy Cię Księże Biskupie, abyś modlił się za nasze miasto, naszą parafię, która czci św. Andrzeja, a równocześnie życzymy Księdzu Biskupowi mocy Bożej na dalszą posługę biskupią – mówił Ks. Proboszcz konkatedry. Rozpoczynając Eucharystię Ordynariusz stwierdził, że odpust to czas dziękczynienia. Homilię wygłosił ks. biskup Łukasz Buzun. Kaznodzieja wskazywał, że Rok Życia Konsekrowanego poświęcony jest osobom, które oddają się w swoim życiu Panu Bogu i służą w Kościele w zakonach, w konkretnych nurtach charyzmatu swoich założycieli. Podkreślał, że Adwent jest czasem łaski danym człowiekowi przez Boga i zachęcał do modlitwy oraz wsłuchiwania się w Słowo Boże. – Ważna jest modlitwa do Ducha Świętego, który otwiera i przygotowuje nas na przyjęcie Słowa Bożego. Może w tym czasie Adwentu potrzeba zarezerwowania sobie takiego odcinka czasu, aby był poświęcony na wyciszenie, oddalenie niepokojów, myśli, skupienie, pochylenie się nad Słowem Bożym, bo inaczej nie będziemy poznawali Chrystusa – powiedział Ks. Biskup.

Uroczystość była okazją do przekazania diecezji kaliskiej przez ks. kanonika dr. Jana Stachowiaka medali papieskich zbieranych przez niego wiele lat. Kapłan podarował też swoją książkę „Papieże w przepowiedni św. Malachiasza w heraldyce i 4

numizmatyce”. Ks. bp Edward Janiak podziękował za ten dar i zapewnił, że medale ubogacą Muzeum Diecezji Kaliskiej. Jako dar wdzięczności ofiarował ks. kanonikowi Janowi kopię figury św. Jana Pawła II, która stoi przy sanktuarium św. Józefa w Kaliszu.

Na zakończenie Eucharystii Ordynariusz nawiązał do uroczystości odpustowej wskazując na św.

Andrzeja Apostoła. Podczas Eucharystii zaśpiewał Chór św. Grzegorza z konkatedry. Licznie przybyły poczty sztandarowe z ostrowskich parafii.

Ewa Kotowska-Rasiak

Galerii zdjęć i materiału wideo z uroczystości szukaj na: www.konkatedra-ostrowwlkp.pl GRUDZIEŃ 2014

Wydarzenia z Parafii

W pierwszą nienowo odkryły swój charyROK ŻYCIA dzielę Adwentu uroczyzmat, potencjał osobisty ście rozpoczęliśmy Rok i duchowy oraz miłość KONSEKROWANEGO Życia Konsekrowanego, z jaką podjęły się drogi …rozpoczęty… który potrwa w Kościele kroczenia za Chrystupowszechnym do 2 lutego sem. Wiernych natomiast, 2016 roku Ojciec Święty Franciszek zapragnął, aby skłania on, do zauważenia zakonników i zakonnic, osoby zakonne, jakby na nowo, uświadomiły sobie którzy zanoszą modlitwy za tych, dla których liczy rolę jaką pełnią w Kościele oraz osobiste posłan- się kariera, praca, dobrobyt, itp.. Niejednokrotnie nictwo, które powinno niczym lampa świecić przed zapominamy, że obok nas żyją siostry, ojcowie i ludźmi. bracia zakonni, którzy całym sercem angażują się

W naszej diecezji uroczystości rozpoczęcia w pracę dla parafii, dzieci i młodzieży. Wszystko tegoż roku miały miejsce na terenie naszej para- to jest jakoby obowiązkiem i „zadaniem” tylko, że fii w domu sióstr elżbietanek przy ul. Gimnazjal- nie każdy potrafi z całkowitym poświęceniem kronej 13. Na spotkanie przyjechało około stu sióstr czyć drogą powołania, na którą zaprosił go Bóg. Z ze zgromadzeń służących Kościołowi kaliskiemu. tego też powodu – osobom zakonnym – potrzebny Przewodniczył mu bp pomocniczy Łukasz Buzun z jest dar modlitwy i duchowego wsparcia ze strony Delegatem biskupim ds. życia konsekrowanego ks. wspólnot chrześcijańskich.

Michałem Kielingiem. Konferencję wygłosił dyrek- Życie zakonne, jak każde inne, nie jest bajtor ojców orionistów z Kalisza ks. Leszek Kromka. ką, sielanką. Jest ono nieustannym wezwaniem do

Czym byłoby życie konsekrowane, gdyby duchowego wzrostu i nawrócenia. W dziejach Koosoby zakonne wychodziły do nas duchowo pu- ścioła powszechnego nie zdarzyło się, aby ktokolste, popękane niczym gliniane naczynia? Właśnie wiek zwolnił zakonników i zakonnice z misji głodlatego, że jednym z priorytetów osób zakonnych szenia Ewangelii. Nikt, też nie zwolnił ich z życia jest modlitwa, a poprzez to niesienie Boga do ludzi, duchowego, czy ascetycznego. Przeciwnie, raczej spotkanie inauguracyjne rozpoczęto wspólną ado- każda epoka starała się wyżej wznosić poprzeczki racją. Kaplica sióstr elżbietanek pełna była nie tylko dla osób konsekrowanych i więcej od nich wymaosobową obecnością, co setkami serc otwartych na gać. działanie łaski. Serc, które prosiły o dobre przeży- Ojciec Święty nie pragnął przeżywania roku cie tego roku łaski. Być autentycznym chrześcijani- osób konsekrowanych dla samej ich satysfakcji, nem – to trudne zadanie. Lecz znacznie trudniejsze pragnął, czegoś zupełnie innego i zarazem głębszeokazuje się bycie autentycznym chrześcijaninem w go. Chciał, abyśmy my – osoby zakonne – zwróciły, habicie, który niejako przepuszcza światło tego, co po raz kolejny wzrok na Chrystusa, by usłyszeć słozawiera wnętrze człowieka. Tak więc, osoby kon- wa pierwszego powołania oraz posłania do służby sekrowane mogą być światłem, które ukazuje nie- ofiarnej, wiernej i wymagającej. ograniczoną miłość Boga i równie dobrze, mogą Ten rok w domu sióstr elżbietanek rozpobyć cieniem zakrywającym jego oblicze. Odwołu- czął się żarliwą modlitwą przedstawicieli niemalże jąc się do tych prawd, Rok Życia Konsekrowanego wszystkich żeńskich wspólnot zakonnych z tere„zmusza” osoby Bogu poświęcone do tego, aby na nu diecezji kaliskiej. Centrum inauguracji nowego roku w Kościele stała się Eucharystia pod przewodnictwem bpa ordynariusza Edwarda Janiaka oraz bpa pomocniczego Łukasza Buzuna.

Oprac. siostra zakonna

Logo Roku Życia Konsekrowanego

www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

5

Wydarzenia z Parafii

Jubileusz świetlicy „BOŻE PODWÓRKO” Stowarzyszenie Konferencji św. Wincentego a Paulo, działające przy konkatedrze, obchodziło 25 października 10. rocznicę powstania Świetlicy Profilaktyczno – Wychowawczej „Boże Podwórko”.

Z tej okazji zorganizowano uroczystość, na którą zarząd stowarzyszenia zaprosił gości. Przybyłych powitała przewodnicząca stowarzyszenia pani Irena Dutkowska. Swoją obecnością uroczystość zaszczycili: ks. prałat Tomasz Ilski - proboszcz parafii pw. św. Stanisława BM (konkatedry), ks. Jerzy Górny - krajowy moderator Rodziny Wincentyńskiej oraz przedstawiciele władz miasta i powiatu w osobach: pani Marleny Maląg wiceprezydent Miasta Ostrowa Wielkopolskiego i pana Tomasza Ławniczaka - wicestarosty Powiatu Ostrowskiego.

Gośćmi na jubileuszu były także osoby reprezentujące instytucje i organizacje współpracujące ze stowarzyszeniem, delegacje z kraju i zagranicy. Nie mogło również zabraknąć wychowawców pracujących w świetlicy.

Przewodnicząca pani Dutkowska przybliżyła obecnym historię powstania świetlicy. Przypomniała o trudnej początkowo drodze, jaką podążał pomysłodawca powstania świetlicy pan Jerzy Grzegorski i ludzie, którzy bezinteresownie włączyli się do pracy na rzecz jej utworzenia oraz motywacji i celów, jakimi kierowano się podejmując to zadanie. Później sam pan Jerzy Grzegorski przedstawił nie tylko historię, ale także ludzi, którzy w sposób szczególny przysłużyli się idei pomocy drugiemu człowiekowi.

Z wielkim szacunkiem wspomniał panią Eulalię Blisko trzysta osób wzięło udział w koncertach „Wieczór dla duszy”, które odbyły się w Domach Katolickich przy kościele pw. św. Stanisława Biskupa i pw. św. Antoniego w Ostrowie Wielkopolskim. Koncerty upłynęły pod hasłem „Pięknie żyć…”. Organizatorami nastrojowych spotkań było Stowarzyszenie „Ludzie dla ludzi” działające przy Szkole Podstawowej nr 9, a ich pomysłodawcom Łukasz Mikołajczyk.

Wieczór dla duszy

6

Jankowiak, pierwszą kierowniczkę świetlicy.

Pani Ewa Konieczna, która kieruje świetlicą od 1 lutego 2007 roku, przedstawiła obecny obraz placówki o nadanej przez dzieci nazwie „Boże Podwórko”. Świetlica dzisiaj to kontynuacja pracy rozpoczętej przez panią Eulalię, to miejsce na wszechstronny rozwój osobowości. Głównymi celami jest wsparcie dziecka i danie mu siły do przezwyciężania trudności dnia codziennego (kryzysy szkolne, rodzinne, osobiste). Praca opiera się na systemie wartości chrześcijańskich, budowaniu tożsamości społecznej i otwarciu na drugiego człowieka oraz kreowaniu pozytywnego wizerunku samego siebie.

Po zaprezentowaniu pracy świetlicy pani Irena podziękowała wszystkim za życzliwą współpracę w jej prowadzeniu, zaś wolontariuszom za bezinteresowną pracę i życzyła sukcesów w dalszej działalności podejmowanej dla dobra dzieci i ich rodzin. Wyrazem wdzięczności były kwiaty, dyplomy i pamiątkowe książki. Głos zabrali także księża i przedstawiciele samorządów. Ks. proboszcz Tomasz Ilski podkreślił ważną rolę świetlicy w zakresie ewangelizacji młodego pokolenia i propagowaniu wartości chrześcijańskich w życiu codziennym.

Po zakończeniu części oficjalnej był czas na zwiedzanie pomieszczeń świetlicy, gdzie goście mogli obejrzeć wystawy prac plastycznych wykonanych przez dzieci różnorodnymi technikami oraz albumy i zdjęcia dokumentujące pracę świetlicy. Można też było wpisać się do Księgi Pamiątkowej. Dzięki hojności prywatnych darczyńców, członkowie stowarzyszenia przygotowali w jednej z sal świetlicy skromny poczęstunek dla gości.

Ewa Konieczna Publiczność miała okazję wysłuchać refleksyjnych opowiadań autorstwa salezjanina Bruno Ferrero.

Prezentowane przez wykonawców krótkie historie i filozoficzne sentencje pozwalały na chwilę refleksji i spojrzenia na własne życie. Ponadto liryczne kompozycje muzyczne wzbudziły pozytywne emocje wśród zaproszonych gości. Zgromadzeni goście mogli też obejrzeć pokaz taneczny.

Karolina Winecka

GRUDZIEŃ 2014

Wydarzenia z Parafii

Debaty o tym co ważne

W listopadzie w ostrowskiej synagodze rozmawiano o śmierci i o tym, czy po niej nie ma nic, czy jest ona przejściem w inny świat. W debacie uczestniczyli Karolina Hyla, tegoroczna maturzystka z III LO, ks. prałat Tomasz Ilski, dr Wojciech Telega, anestezjolog, lekarz hospicjum, specjalista medycyny paliatywnej, kierownik hospicjum domowego i Zbigniew Olek, który towarzyszył w umieraniu obcej osobie, później przyjacielowi. W Forum Synagoga obecna była także siostra Chrystiana, klaryska – kapucynka, która podzieliła się jak w zakonie klauzurowym przeżywa się śmierć. Dr Telega podkreślił, że obecnie człowiek stara się śmierć wypierać ze świadomości. Zauważył jak ważny jest aspekt psychologiczny umierania i by śmierć była piękna, otoczona miłością. Ks. prałat Ilski podzielił się swoim doświadczeniem spotkań z umierającymi. Mówił m.in., że tuż za ścianą synagogi znajdował się dom kobiety, która umierała na raka wątroby. Swoje cierpienie ofiarowała za Kościół, za tych, którzy szukają Boga. O tym,

że młodzi ludzie m. in. boją się, by nie obudzić się w trumnie mówiła maturzystka.

Natomiast pod koniec października byliśmy świadkami debaty o Halloween i uroczystości Wszystkich Świętych. Wśród zaproszonych gości obecny był ks. Marcin Wiśniewski, diecezjalny egzorcysta.

Podkreślił on, że nie można bać się Halloween, ale trzeba też zauważyć niebezpieczeństwa, które ze sobą niesie. Ten dzień, a właściwie noc, staje się dla chrześcijan również wezwaniem, by pokazać, że dla nas szczególnie ważna jest uroczystość Wszystkich Świętych, kiedy zwracamy się ku świętym w niebie. Dlatego dzień wcześniej został zorganizowany Marsz Wszystkich Świętych. Wyruszył on sprzed konkatedry do kościoła św. Antoniego, gdzie Eucharystii przewodniczył ks. Daniel Zarębski, a homilię wygłosił ks. Dariusz Brylak. Debatę można obejrzeć na portalu telewizji internetowej ok24. Już teraz została zapowiedziana kolejna rozmowa o miłości, na którą zostaliśmy zaproszeni w lutym.

RJ

Jubileusz franciszkanów

Miłość Boga i Ojczyzny

Członkowie Franciszkańskiego Zakonu Świeckich spotykają się tradycyjnie w każdy trzeci czwartek miesiąca. 16 października dwóch członków wspólnoty obchodziło 25 – lecie złożonych ślubów.

Mszę Świętą odprawił ojc Joel Kokot OFM z klasztoru w Jarocinie, opiekun ostrowskiej wspólnoty.

Lekcję przeczytał jubilat brat Jan Radziszewski.

Potem przełożona siostra Teresa Maciejewska przyjęła od niego odnowienie ślubów, a siostra Henryka Gałecka ponowiła śluby na następny rok.

W tych uroczystościach uczestniczyła również przedstawicielka Zakonu Klarysek Kapucynek z Ostrowa Wielkopolskiego. Tak więc jednocześnie spotkali się przedstawiciele trzech zakonów franciszkańskich.

Druga jubilatka, mająca 95 lat siostra Maria Grupa od kilku lat choruje i nie opuszcza mieszkania.

W tej sytuacji grupa członków wspólnoty przybyła do jubilatki.

Ojciec Joel odprawił Eucharystię u niej w domu.

Po Mszy był skromny poczęstunek. To wydarzenie na długo pozostanie w pamięci wszystkich eRBe członków. www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

W 96. rocznicę o d z ys k a nia przez Polskę niepodległości w k o n k ate drze modlono się więcej zdjęć na stronie internetowej za Ojczyznę. W jej intencji Mszę Świętą sprawował i homilię wygłosił ks. bp Łukasz Buzun, który w tej świątyni obecny był po raz pierwszy jako biskup pomocniczy naszej diecezji. Podczas Eucharystii modlili się księża, władze miejskie, powiatowe, gminne, parlamentarzyści, miasta partnerskiego Nordhausen, policja, wojsko, straż, kombatanci, harcerze, uczniowie, chór męski Echo, Ostrowska Orkiestra Koncertowa i przede wszystkim ostrowianie. Nic dziwnego, bo jak stwierdził ks. prałat Tomasz Ilski „Republika Ostrowska i Dzień Niepodległości to w rzeczywistości święta, które zapraszają nas do modlitwy w intencji Ojczyzny i naszego miasta”. Tego dnia obecni dziękowali Bogu za wolność, ale prosili równocześnie o to, by tej wolności nie zmarnowali.

Na zakończenie wszyscy zostali zaproszeni do Domu katolickiego na śpiew pieśni patriotycznych prowaRJ dzony przez harcerzy.

7

Dar dla Diecezji

Numizmatyk od urodzenia Rozmowa z ks. kanonikiem Janem Stachowiakiem o jego miłości do Boga, Kościoła i pasji numizmatycznej.

Od kiedy Ksiądz Kanonik zbiera medale?

Ks. Jan Stachowiak: Moi wspaniali rodzice mówili mi, że numizmatykiem jestem od urodzenia, bo gdy mama na mój roczek wyłożyła na stół książeczkę, różaniec i monetę, podobno bez wahania chwyciłem srebrną monetę pięciozłotową z podobizną NIKE, wydaną przez Bank Polski w 1932 roku.

Ile medali liczy Księdza kolekcja?

We wczesnej młodości kolekcjonowałem obrazki kolędowe, potem znaczki pocztowe, monety, a w końcu medale. Kiedy zostałem wybrany do Zarządu Głównego Towarzystwa Archeologicznego i Numizmatycznego w Warszawie dzięki wsparciu tej instytucji naukowej i ludziom dobrej woli zgromadziłem prawie 8 tysięcy monet i około 10 tysięcy medali. Przekazywałem te numizmaty na wystawy zagraniczne i krajowe. Traktując je jako nowe dokumenty historyczne, po obronie pracy doktorskiej, na ich podstawie napisałem wiele artykułów z zakresu numizmatyki sakralnej, książkę „Papieże w przepowiedni św. Malachiasza w heraldyce i numizmatyce” oraz hasła do Encyklopedii Katolickiej. W ostatnim czasie ze względu na stan zdrowia wyłączyłem się z działalności numizmatycznej.

Moje zbiory dokumentalne stale się uszczuplały przez brak odpowiedniego zabezpieczenia, kradzieże i wypadki losowe. 30 listopada br. podczas uroczystości odpustowych ku czci św. Andrzeja Apostoła w kościele konkatedralnym w Ostrowie przekazałem na ręce ks. bp. Edwarda Janiaka resztę medali papieskich - 204 miniaturowych dzieł sztuki sakralnej (60 medali annuale od papieża Marcina V do papieża Franciszka, 60 medali z wizerunkiem św. Jana Pawła II i 84 inne medale dotyczące Stolicy Apostolskiej), z biblioteką numizmatyczną (liczącą ok. 1000 książek specjalistycznych, setki kolorowych odbitek z wizerunkami papieskimi), a także 65 teczek dokumentacji historycznej związanej ze Stolicą Apostolską, co może być w przyszłości wykorzystane przez studentów do prac magisterskich, a nawet rozpraw doktorskich. Wcześniej przekazałem do Muzeum Diecezji Kaliskiej dwie księgi. Jedną wydrukowaną 8

w Rzymie w 1848 roku, dotyczącą historii monet papieskich od 731 roku. Drugą wydaną w Lublinie w 2012 roku z wizerunkami i opisem wszystkich medali papieskich św. Jana Pawła II wyprodukowanych przez artystów medalierów na terenie Polski.

Które z medali są najstarsze, a które najmłodsze?

Za pierwszy medal uchodzi moneta srebrna 10-drachmowa wydana w 480 roku przed Chr. przez królową Damaretę, żonę króla Gelona I po zwycięstwie wojsk sycylijskich nad flotą kartagińską u wybrzeży Sycylii. Pierwszy medal w Polsce ukazał się w 1508 roku we Wrocławiu. Wydał go biskup wrocławski Jan Thurzo z wizerunkiem św. Jana Chrzciciela.

Został on wręczony królowi węgierskiemu Władysławowi II w czasie jego wizyty w Nysie. Pierwszy oficjalny medal papieski został wydany 11 listopada 1417 roku papieżowi Marcinowi V przez artystę Antoni Pisanello przez pośrednictwo księcia Giovanni Medici. Tak spodobał się on nowo wybranemu Namiestnikowi Chrustowemu, że postanowił odtąd emitować medale corocznie, dla podkreślenia najważniejszego wydarzenia danego roku pontyfikatu.

Ta tradycja trwa aż do obecnych czasów.

Może jakaś seria jest szczególna i rzadko spotykana?

Medale papieskie w porównaniu do innych numizmatów całego świata są uznawane za szczególnie rzadkie i bardzo cenne od strony finansowej. Ze względu na treści i formę wyrazu artystycznego dzielą się na: annuale (roczne i rocznicowe) – są to najważniejsze numizmaty Kościoła, dogmatyczne, liturgiczne, pielgrzymie i obchodów Roku Świętego Jubileuszowego. Jedynym medalierem świata, który prywatnie wydaje medale annuale papieżom jest prof. Józef Stasiński z Poznania, który stosując metodę zwaną formą odlewu przygotował naszemu Papieżowi – Polakowi aż 50 odrębnych medali.

Odrębną wspaniałą serię medalierską są Medale Jasnogórskie, gdzie polskie wartości patriotyczne są powiązane ze Stolicą Apostolską (artysta medalier Tadeusz Tchórzewski – wykonawca całej serii medalierskiej).

GRUDZIEŃ 2014

Dar dla Diecezji W tym roku Jan Paweł II został ogłoszony świętym, czy w związku z tym został wydany jakiś medal?

Miałem dwa medale wydane z okazji beatyfikacji Jana Pawła II. Jeden przekazałem na ręce ks. kanonika Sławomira Majchrzaka z Wolsztyna, proboszcza z parafii mojego chrztu, a drugi ks. prałatowi Tomaszowi Ilskiemu z konkatedry, proboszczowi mego obecnego pobytu, który 30 listopada przekazał ten medal do Muzeum Diecezji Kaliskiej z moim zbiorem 203 numizmatów. Z kanonizacji papieża Jana Pawła II posiadałem tylko jeden medal wykonany przez prof. Stasińskiego z moim osobistym akcentem. Twórca tego arcydzieła poprosił mnie o wybranie do wizerunków papieskich odpowiednich napisów. Wybrałem dla awersu napis otokowy: „Zanieście przyszłym pokoleniom świadectwo wiary, nadziei, i miłości. Wytrwajcie”, a dla rewersu: „Musicie być mocni mocą tej miłości, która jest potężniejsza niż śmierć”. Słowa te wypowiedział św. Papież na Polach Lednickich 2

września 1997 roku do młodzieży, ale odnoszą się one do wszystkich, niezależnie od wieku i zawodu.

Jakie są Księdza plany związane z kolekcją?

Mimo ludzkiej słabości przez całe swoje życie starałem się jak najgorliwiej służyć Bogu i ludziom oraz Apostolskiemu Kościołowi, dlatego w 80. roku życia w uroczystość św. Andrzeja przekazałem ukochanej diecezji kaliskiej wszystko co posiadam: unikalną kolekcję medali papieskich, około 1000 książek numizmatycznych, setki kolorowych odbitek związanych z posługą Namiestników Chrystusowych oraz około 70 teczek z dokumentacją historyczną w formie papierowej. Doszedłem bowiem do wniosku, że kolekcje prywatne są zwykle schowane, a zasoby muzealne mają charakter społeczny, bo oddany do dyspozycji publicznej.

Rozmawiał ks. Aleksander Nawrocki

Cała rozmowa z ks. Janem dostępna na stronie internetowej: www.konkatedra-ostrowwlkp.pl Ks. bp Łukasz Buzun 11 Opłatek w areszcie grudnia spotkał się z osadzonymi w ich celach w areszcie śledczym w Ostrowie Wielkopolskim. Ksiądz Biskup i księża ostrowskich parafii przełamali się także opłatkiem i złożyli życzenia z okazji zbliżających się świąt Bożego Narodzenia pracownikom aresztu, ks. kapelanowi Aleksandrowi Nawrockiemu, siostrom zakonnym i przedstawicielom Bractwa Więziennego. Ks. bp Buzun życzył funkcjonariuszom, by czas trwającego jeszcze Adwentu był czasem duchowego odnowienia, aby obecni „przez swoją pracę zyskiwali mądrość życiową i przy współpracy z łaską Bożą, przy otwieraniu swojego serca przez modlitwę, Eucharystię uświęcali się, odradzali, by czas Bożego Narodzenia był czasem ciepła i światła”. Ks. bp Łukasz przez radiowęzeł zwrócił się również do osadzonych. - Areszt śledczy jest miejscem, gdzie w sposób szczególny człowiek zdaje sobie sprawę z wymiaru sprawiedliwości i z tego, że są www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

granice konkretnie ustalone przez sp o ł e c z e ń stwo, a zakorzenione w Dekalogu.

Istotą pos ł an n i c t w a Kościoła jest Boże miłosierdzie. Każdy z nas potrzebuje miłosierdzia Bożego, potrzebuje przebaczenia, doświadczenia wyzwalającego, które polega na tym, że człowiek słyszy przez kapłana, że Bóg jest miłosierny, każdemu z nas przebacza - podkreślił Ks. Biskup. Na zakończenie aresztanci przedstawili „Gościa oczekiwanego” przygotowanego na podstawie powieści Zofii Kossak-Szczuckiej w reżyserii siostry Jadwigi, elżbietanki. Ofiarowali także ks. bp.

Buzunowi obraz namalowany przez jednego z osadzonych.

RJ 9

Poznajemy dziedzictwo Jana Pawła II

Maryjo, Królowo Polski, Jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam!

W godzinie Apelu Jasnogórskiego Jan Paweł II zatrzymał się, jako pielgrzym ze stolicy świętego Piotra w Rzymie, a zarazem syn tej ziemi, by przed Jasnogórskim Wizerunkiem rozważyć zwięzłą, jednakże bogatą treść Apelu: „Maryjo, Królowo Polski, Jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam!”

Słowa te zakorzeniły się w naszej pamięci i w naszym sercu. Stały się szczególnym dziedzictwem tysiąclecia chrztu Polski, stanowiły się podstawę przemówienia wygłoszonego do młodzieży 18 czerwca 1983 r.

Papież przekonywał, iż wypowiadając słowa Apelu Jasnogórskiego, nie tylko dajemy świadectwo duchowej obecności Bogarodzicy pośród pokoleń zamieszkujących polską ziemię. Te słowa świadczą o tym, że wierzymy w miłość, która nas stale ogarnia.

Do tej miłości się odwołujemy.

Jeśli wypowiadamy słowa Apelu Jasnogórskiego, to dlatego, że wierzymy w tę miłość. Wierzymy, że jest ona od stuleci obecna, że jest szczególnie obecna w znaku Jasnogórskiej Ikony. Słowa: „Jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam”, są wyznaniem miłości, na którą pragniemy odpowiedzieć, są również wewnętrznym pragnieniem miłości.

Ojciec Święty tłumaczył, że Miłość to znaczy być przy Osobie, którą się miłuje (jestem przy Tobie), to znaczy również być przy miłości. Miłować — to znaczy dalej: pamiętać. Chodzić niejako z obrazem umiłowanej Osoby w oczach i w sercu.

Miłować to wreszcie znaczy czuwać.

Czuwam — to znaczy także czuję się odpowiedzialny za to wielkie, wspólne dziedzictwo, któremu na imię Polska. To imię nas wszystkich określa, zobowiązuje i kosztuje. To, co kosztuje, właśnie stanowi wartość. Nie można być wolnym bez rzetelnego i głębokiego stosunku do wartości. Naród jest przede wszystkim bogaty ludźmi. Bogaty człowiekiem. Bogaty młodzieżą. Bogaty każdym, który czuwa w imię prawdy, ona bowiem nadaje kształt miłości – podkreślał w swoim przemówieniu Papież.

10

Częstochowska Ikona Matki Bożej w sukience bursztynowej zwanej też „sukienką zawierzenia” Totus Tuus

Ojciec Święty z wielką troską zwracał się do młodzieży. - Jest rzeczą niesłychanie doniosłą, aby w młodości — w tym wieku, w którym budzą się nowe uczucia miłości, uczucia decydujące nieraz o całym życiu — chodzić z dojrzałym wewnętrznym programem miłości. Apelował, aby być człowiekiem sumienia, dostrzegać drugiego człowieka, nazywać po imieniu dobro i zło, wypracowywać w sobie dobro, a ze zła starać się poprawiać, przezwyciężać je w sobie.

Pani Jasnogórska jest nauczycielką pięknej miłości dla wszystkich. Każde życie (małżeńskie, rodzinne, społeczne, patriotyczne — ale także: życie kapłańskie, zakonne, misyjne) określa się i wartościuje poprzez wewnętrzny kształt miłości. Powiedz mi, jaka jest twoja miłość a powiem ci, kim jesteś – przekonywał Jan Paweł II.

Papież pozostawił dla wszystkich ponadczasowy testament, wzywał nas abyśmy od siebie wymagali, nawet gdyby inni od nas nie wymagali, bo to od nas zależy jutrzejszy dzień.

Ks. Aleksander Nawrocki

GRUDZIEŃ 2014

Świadectwo

ŚWIADECTWO MATKI W dzisiejszym świecie wielu młodych ludzi gubi się.

Nie znajdując często miłości, akceptacji w rodzinie i środowisku, traci oparcie i zaczyna szukać namiastek w grupie rówieśników, kolegów. Czasem młodzi doznają różnego rodzaju przemocy (psychicznej, fizycznej lub duchowej). W najtrudniejszy okres swojego życia, okres „burzy hormonów) wchodzą osłabieni, zranieni niezrozumieniem. Świat, koledzy często podpowiadają jak żyć, by życie nie bolało. Powszechna dostępność środków odurzających (nawet w szkołach), ich stosunkowo niska cena, presja kolegów, potrzeba mocniejszych przeżyć oraz eksperymentowania prowadzi do pierwszych prób z narkotykami, dopalaczami. Niektórzy nie wpadają w nałóg, wycofują się. Jednak wielu młodych ludzi ulega i zaczynają prowadzić podwójne życie.

Ukrywają się przed bliskimi, ale powoli wchodzą coraz bardziej w uzależnienie. Zamykają się, unikają szczerych rozmów, kłamią, zaczynają późno wracać, staja się niesłowni, opryskliwi, opuszczają się w nauce, zadają się z różnymi dziwnymi kolegami, których niechętnie przedstawiają rodzicom.

Tak było z moim synem, który przerwał rozpoczęte studia i trafił do więzienia. Był to dla mnie szok, wielkie cierpienie, po Komunii św. gorzko płakałam.

Modlitwa przyniosła ulgę, zrozumienie, że Bóg uratował go przed stoczeniem się, że przerwało to jego nałóg, a nauka, że za swoje czyny trzeba płacić jest najlepszą lekcją na jego dalsze życie. W więzieniu doznał wile cierpień od tzw. „grypsujących”. Pisze piękne listy z więzienia, patrzy już inaczej na życie.

Dojrzewa jego wiara, rośnie wdzięczność Bogu i rodzicom, że nie odwrócili się od niego, że kochają, pomagają, odwiedzają (choć muszą jechać daleko).

Korzysta z Mszy św. w więzieniu, zachęca do niej współwięźniów, pisze do władz więzienia o Mszę św. radiową, o nie podawanie więźniom mięsa w piątki, itp. Syn pisze, że po wyjściu chce pójść do egzorcysty, chce odbyć jakąś pielgrzymkę. Chce znaleźć wartościowe towarzystwo przez świadectwo swojego życia. Chce pomagać innym. Chce nacieszyć się rodziną, którą wcześniej nie doceniał. Chciałabym przedstawić wiersza syna i przestrzec młodych ludzi, by byli roztropni, by potrafili odmówić. Ale jeżeli widzą, że tracą kontrolę nad nałogiem, niech nie boją się szczerze rozmawiać o tym z osobami, do których mają zaufanie. Rodziców i wychowawwww.konkatedra-ostrowwlkp.pl

ców proszę, by znajdowali czas na szczere rozmowy z młodymi, by okazywali im ciepło, akceptacje, cierpliwość, chęć pomocy, gdy są smutni, mają problemy nie radzą sobie w życiu. Zaangażowałam się w pomoc w więzieniu i przystąpiłam do Bractwa Więziennego. Chciałabym podać adresy i telefony placówek, które pomagają ludziom uzależnionym od narkotyków.

Zatroskana, ale ufająca matka

Wspólnoty Cenacolo w Polsce Dom Maryi Niepokalanej Giezkowo 16 a 76-024 Świeszyno (koło Koszalina) tel. 94 318-39-38 Dom im. Jana Pawła II ul. Gen. Bema 110 44-268 Jastrzębie Zdrój (koło Katowic) tel. 32 472-36-64 Dom im. bł. Karoliny Kózkówny, Poręba Radlna 20 33-112 Tarnowiec (koło Tarnowa) tel. 14 67-95-123

Promienie światła ledwo się wdzierają W mrok co wypełnia całą moją celę Dziś kraty zewsząd mnie otaczają A jeszcze wczoraj miałem tak wiele...

Nieprędko podziwić będzie mi dane Zbiory gwiazd na bezchmurnym niebie Nieprędko ujrzę osoby kochane Czy zdążę je jeszcze przytulić do siebie?

Cóż to za siła ciemna, niezbadana Pchnęła mnie znowu w przestępstwa odmęty Przeze mnie roni łzy matka kochana...

Niecny mój żywot po stokroć przeklęty!

Trwam więc w tej celi złudzeń pozbawiony Winny, lecz jeszcze nieosądzony Na pozór zamknięty ze współwięźniami Naprawdę – ja sam z mymi grzechami.

11

dla DZIECI

Dar dla mnie?

Dokończ zdanie z Ewangelii według św. Mateusza 1,21 przechodząc przez labirynt. Znajdź właściwą drogę wiodącą do wyjścia z labiryntu, a później spisz kolejno napotkane litery.

Powodzenia!

Nadasz Mu imię: .............................................................................................................................................................................. ..............................................................................................................................................................................

Oprac. siostra Jadwiga

12

GRUDZIEŃ 2014

dla DZIECI

Przyjdź i oddaj chwałę Bogu!

Przeczytaj historię z Ewangelii według św. Mateusza 2, 1-11, która opowiada o Mędrcach ze Wschodu, rozwiąż krzyżówkę wpisując odpowiedzi w odpowiednie kratki. Litery z zacieniowanych kwadracików utworzą nazwę bardzo ważnego miasta.

Powodzenia!

1.

Dziecko urodziło się za czasów króla………………………………………………..

2.

Mędrcy ze Wschodu przybyli do…………………………………………………….

3.

Herod wypytywał się arcykapłanów, gdzie się miał narodzić……………………….

4.

Wypytujcie się starannie o……………………………………………………………

5.

Kiedy znaleźli Dziecię……………………………..…………………………się Mu.

6.

Mędrcy otworzyli swe…………………………………………………………….….

7.

Oprócz złota i kadzidła Mędrcy przynieśli…………………………………………..

HASŁO: www.konkatedra-ostrowwlkp.pl

__T_____

Oprac. siostra Jadwiga

13

Wokół nas Niniejsze pogrzeby, chrzty i śluby dokonały się w PAŹDZIERNIKU I LISTOPADZIE 2014 r.

Odeszli do Wieczności...

Marian Wiertelak (ul. Wrocławska) Małgorzata Rudolph (ul. Kopernika) Gerhard Grabicki (ul. Piastowska) Czesława Stodolska (ul. Piastowska) Walerian Jabłoński (ul. Wrocławska) Małgorzata Gajda (ul. Wiśniowa) Henryk Tomczak (ul. Wiosny Ludów) Julian Dróżdż (ul. Młodzieżowa) Zenon Praszczyk (ul. Armii Krajowej)

Marianna Banasiak (ul. Zamenhofa) Regina Czyżewska (ul. Chopina) Edward Kwaśniak (ul. Szamarzewskiego) Irena Gabrysiak-Żaboklicka (ul. Gimnazjalna) Krzysztof Matuszczak (ul. Wysocka) Andrzej Urbaniak (ul. Sobieskiego) Lech Jaworski (ul. Kaliska - Psary) Franciszek Kucharski (ul. Niska)

Halina Matuszkiewicz (ul. 3 Maja) Edmund Sikora (ul. Prof. Kaliny) Benedykt Obsadny (ul. Sobieskiego) Janina Szczepaniak (ul. Walentynów) Henryk Szczepaniak (ul. Majdan) Czesław Ludwiczak (ul. Targowa) Jerzy Rewak (ul.Piłsudskiego)

Sakrament chrztu przyjęli...

Julia Sieradzka (ul. Armii Krajowej) Justyna Ostenda (ul. Kościuszki) Anna Bizan (ul. Kościuszki) Zuzanna Strasburger (ul. Kopernika) Julia Kokot (ul. Kopernika) Kornelia Lis (ul. Wrocławska)

Hubert Kraśner (ul. Kamienna) Nikodem Kobylański (ul. Ledóchowskiego) Franciszek Szcześniak (ul. Wiosny Ludów) Kacper Gross (ul. Młodzieżowa)

Nadia Konieczna (ul. Wiosny Ludów) Jan Banasiak (ul. Żeromskiego) Barbara Musielak (ul. Kopernika) Mikołaj Łuczak (ul. Gimnazjalna) Miłosz Talaga (ul. Lewandowskiego)

Związek małżeński zawarli...

Piotr Wiśniewski – Beata Wańska Kamil Pruski – Małgorzata Litwin Krystian Macholak – Emilia Stendera

Mirosław Iwaniuk – Joanna Bondar Antonio Bordogna – Daria Degener Grzegorz Starzec – Dorota Kowalewska

Św. Barbara w konkatedrze Ks. bp Łukasz Buzun przewodniczył Mszy św. w intencji górników i pracowników Centrali Zbytu Węgla „Węglozbyt” i ich rodzin. Obecnych powitał proboszcz ks. prałat Tomasz Ilski. W homilii ks. bp Łukasz przypomniał, że słowo Boże jest pokarmem dla du s z y.

Przywołał także postać patronki górników św.

B a r b a r y.

– Dzisiaj p at r z y my

na jej osobę, która w pier wszych wiekach chrześcijaństwa żyła w silnym powiewie Ducha Świętego, który dotykał serca tych osób, w tamtym czasie. Ci ludzie oddali swe życie za swoją wiarę, za Ewangelię, za przynależność do Chrystusa, znali wartość tej przynależności – mówił. Obecnie także chrześcijanie giną za przyznanie się do Chrystusa, za to, że są chrześcijanami. W czasie Eucharystii można było poczuć się jak na śląskiej Barbórce, bo zagrała górnicza orkiestra kopalni „Pokój” z Rudy Śląskiej. RJ

Zespół Redakcyjny: ks. Aleksander Nawrocki, Jerzy Grzegorski, Justyna Sprutta, Anna Kierzek, Dawid Łakomy, Jacek Ryczkiewicz. Korekta: Kibi.

Nasi korespondenci: Renata Jurowicz, Ewa Kotowska-Rasiak, Ryszard Bartoszek i inni.

Rycina Konkatedry ze zbiorów firmy Wienerberger.

Wydawca: Parafia Konkatedralna pw. św. Stanisława Biskupa Męczennika w Ostrowie Wielkopolskim. gazetka@konkatedra-ostrowwlkp.pl Redakcja zastrzega sobie prawo do skracania i redagowania nadesłanych artykułów.

14

Gazetka przeznaczona do użytku wewnętrznego