Eye@line NL #5 2021

Page 24

COLUMN anton hofstede

Tureluurs werd ik ervan. Als zoon van een opticien uit een wat grotere optiekfamilie was ik al jong de klos. Op 3-jarige leeftijd werd ik al meegenomen naar de Jaarbeurs. Brillen uitzoeken betekende ook brillen passen. En kleine Anton was niet alleen een prima afleidingsmiddel voor de vertegenwoordigers -voor de jongeren onder ons: tegenwoordig heten ze accountmanagers- maar ook voor het passen en bekijken van kinderbrillen. Liever wilde ik een verdieping lager zijn, waar op hetzelfde moment de Speelgoedbeurs gaande was.

proefkonijn voor de verschillende instrumenten. Dat was het moment dat er een lichte plussterkte naar voren kwam. Zonder speelgoed, maar met mijn allereerste bril verliet ik de beurs. Enige jaren gingen voorbij en de noodzaak van een bril verdween wat, de sterkte werd lager. Tot er een onderzoek naar dyslexie kwam. Ik bleek zwaar dyslectisch te zijn tot op het motorisch gestoorde af. De remedial teacher had de oplossing: een prismabril en wel met twee prisma’s. Stoom kwam uit de oren van mijn ouders: “Wie denkt dat mens wel niet dat ze is. Twee prisma’s… tsss…”. Op de vraag hoe de basis moest staan, was het antwoord: “normaal”. Inmiddels 10 jaar oud was ik nu echt de klos. De hele familie ging meten. Wat er ook werd geprobeerd, een prisma kwam er niet uit. Het motorisch gestoorde ook niet,

TWEE PRISMA’S

Een jaar later moest de Dioptron eraan geloven. De Dioptron was één van de eerste autorefractormeters en stond al in de zaak sinds begin jaren 70 en inmiddels was het al 1980. Kleine Anton was weer de klos en werd gebruikt als


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Issuu converts static files into: digital portfolios, online yearbooks, online catalogs, digital photo albums and more. Sign up and create your flipbook.