__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 1

GRATIS TIJDSCHRIFT VAN KENA VZW VERSCHIJNT DRIEMAANDELIJKS

I I

VOOR EN DOOR MONITOREN MET KENANIEUWS EN KAMPIDEEËN 22STE JAARGANG NR. 3 I ERKENNINGSNUMMER P708156

kena.be /kenakamp /kenavzw /kenavzw

SEPT 2017


“Dit was de eerste keer dat wij voor een kamp

inschreven via Kena, maar wat een sterke en goedlopende organisatie hebben jullie. Alles was tot in de puntjes in orde. Langs deze weg wil ik iedereen die meegewerkt heeft aan de afgelopen week bedanken. Van leiding, animatoren tot keukenpersoneel en verder... de opvolging en verzorging van teken en andere insectenbeten ... Jullie verdienen echt allemaal een dikke pluim! Firona is met een koffer vol mooie herinneringen terug gekomen. Ze heeft er echt van genoten. Vanaf wanneer kan je je inschrijven voor het zomerkamp van 2018?” Het bovenstaande mailtje kwam van een mama die na het kamp een erg gelukkige dochter terug mee naar huis kreeg en ons daar heel erg voor wou bedanken. We zagen dit soort reacties van ouders, tantes en begeleiders deze zomer wel vaker binnenkomen. Via mail, op Facebook, in de tevredenheidsenquëte... Binnen het bestuur zorgen zo’n berichtjes voor een boost! Na een jaar vergaderen en plannen, doet het deugd om te zien dat we toch steeds blijven scoren met ons concept en de waarden waarop we inzetten.

Maar we vinden het vooral belangrijk dat jullie deze reacties ook te zien krijgen. Want het zijn onze kampchefs, onze adjuncten, onze monitoren en keukenploegen die er elk jaar voor zorgen dat we 14 kampen kunnen vullen. Stuk voor stuk geweldige vrijwilligers die Kena in hun hart dragen en de liefde voor Heuvelsven, en onze waarden en normen, willen doorgeven aan de

2

deelnemers. En dat werkt duidelijk aanstekelijk! Uit de tevredenheidsenquëte bij de ouders/ begeleiders blijkt dat 98,7% van onze deelnemers tevreden naar huis gaat. Die ouders zeggen ook allemaal dat ze hun kind in de toekomst graag terug met Kena op kamp zouden sturen. We kenden deze zomer een groei van ongeveer 28%. Stel - hypotetisch gezien - dat we die groei kunnen aanhouden (en spreiden over de verschillende kampen). Dan zijn, voor je het weet, al onze kampen volboekt. Dat hopen we te bereiken uiteraard! Maar binnen het bestuur gaat er dan ook een alarmbelletje af. Om die groei te dragen, moet namelijk ook ons aantal monitoren stijgen. We willen dit jaar daarom enerzijds sterk inzetten op promotie van de paascursus, en anderzijds op het opnieuw aanspreken van monitoren die Kena tijdelijk uit het oog verloren zijn. Daarbij kunnen we jullie hulp heel goed gebruiken! Ken jij iemand die graag met kinderen en jongeren werkt? Iemand waar je in het verleden leiding mee stond en die je graag nog eens zou meenemen? Spreek ze aan en maak elkaar alvast warm voor een nieuw jaar vol heerlijke kampen, en de voldoening van al die positieve reacties op onze werking! Samen Sterk!

de redactie publicaties@kena.be

I

www . kena . be


INHOUD 6-7 | Het Domein

De werken op het domein lagen anders dan andere jaren niet stil tijden de kampen. Daardoor heeft OCS veel tijd kunnen winnen. .............................................................

10-11 | Interview - Thierno

Soms zijn de dingen niet wat ze lijken. En dat kan voor heel fijne verrassingen zorgen! Dat was ook het geval voor Thierno die in Heuvelsven een hele nieuwe wereld zag opengaan. .............................................................

15 | Oproep

Binnenkort volgen op de agenda: het herfstkamp en het winterkamp. Monitoren, blijf niet zitten tot je aangesproken wordt. Schrijf je in voor een geweldig najaar!

16-17 | Column

Hoe is het mogelijk dat we het elk jaar weer kapot krijgen? Ons beruchte ‘kalkkarreke’. Die vraag stelt Hans zich in zijn column.

Kenavenster COLOFON REALISATIE & REDACTIE

HOE ONS BEREIKEN?

Kenavenster verschijnt

Julie Van Dooren

JVC HEUVELSVEN

driemaandelijks.

publicaties@kena.be

Heuvelsven 1

Verantwoordelijke uitgever is

3650 Dilsen-Stokkem

Julie Van Dooren, Lange

VRIJE BIJDRAGEN

info@kena.be

Pastoorstraat 8, 2600 Berchem

Tel. 0494 48 91 70

089 36 45 31

Liselotte, Leo, Hans,

www.kena.be

Veerle, Joke, Lotte B.,

facebook.com/kenakamp

Leen S., Thierno D., Stinus M.

Afgiftekantoor: Maaseik De volledige inhoud © 2017 door

Bijdragen, reacties en foto’s

Kena vzw tenzij anders vermeld in

mogen gemaild worden naar

de specifieke artikels. Alle rechten

publicaties@kena.be

voorbehouden.

3


WOORDJE VAN DE VOORZITTER

‘Als we in deze lijn verder gaan , zal het inzetten op een grotere monitorencursus belangrijk zijn!’ September is altijd een wat bijzondere maand. Wanneer iedereen start aan een nieuw school- of werkjaar, blikken wij terug op de zomer en trachten alles klaar te zetten voor het nieuwe Kenajaar. Het is hierbij zo belangrijk voor ons om te luisteren naar de feedback van deelnemers, ouders en andere betrokkenen. Een aanbod creëren naar ieders wensen zullen we niet kunnen bieden. We zien, horen en voelen aan dat als we onszelf blijven, we reeds iets unieks aanbieden. Iets dat werkt. Het is een kwestie van jaarlijks de verbeterde versie van onszelf te zijn. Een draaimolen of een reuzeglijbaan in het ven - wat enkele suggesties van deelnemers waren - zullen er niet echt gauw komen. Wel kijken we bijvoorbeeld uit naar het +14-werkkamp, waarbij ook jongeren ouder dan 16 jaar welkom zijn om de handen uit de mouwen te steken. We zagen deze zomer een stijging van het aantal deelnemers ten opzichte van vorige zomer. Meerdere kampen waren volzet. We kregen tal van positieve reacties van deelnemers, ouders, opvoeders, … Als we in deze lijn verder gaan (wat we natuurlijk hopen en naar zullen streven), zal het inzetten op een grotere monitorencursus belangrijk zijn om zo de kwaliteit van onze kampen te kunnen blijven aanbieden. In september kijken we terug, bemerkingen worden ter harte genomen en er wordt gekeken naar wat we nog willen verwezenlijken. Hierbij een uitnodiging om mee een werkgroep te ondersteunen, om zo met z’n allen samen die verbeterde versie van onszelf te kunnen maken.

Liselotte

4

I

www . kena . be


KENA COMIC

Kena is voor mij een heel groot deel van mijn vakantie. Ik ben deze zomer drie keer meegegaan. De 1ste, 5de en 7de periode, en ee waren allemaal even plezant! Als Kena niet bestond, dan verveelde ik me dood in de vakantie. Want dan wist ik niet wat ik moest doen na het kamp van de scouts.Daarom ben ik in totaal al 20 keer met Kena op kamp geweest. Wij zijn met 5 kinderen thuis en 4 van de 5, en mijn ouders, gaan of gingen op kamp in Heuvelsven. En ze vonden of vinden het allemaal leuk. Als ik aan Kena denk dan denk ik aan spelen en je uitleven en soms zot doen. Ik kan nu al niet wachten om monitor te worden!

Stinus M. 5


Het domein

Alweer is de zomer als een zucht over ons heen gewaaid. En het was andermaal een prachtige editie. Veel volk en lovende reacties van ouders en deelnemers. Het is daarvoor dat we het allemaal doen. Het is dankzij zulke succesverhalen dat we tegenslagen en tegenkantingen het hoofd kunnen bieden. Het is omdat onze inspanningen lonen dat we het op de moeilijkste momenten kunnen volhouden. Een gevleugelde uitspraak van onze stichter, Broeder Victor, schiet mij nu door het hoofd. Tijdens een kamp sprak hij één van zijn monitoren aan om hem te wijzen op zijn verantwoordelijkheden en om hem aan te sporen wat mee initiatief te nemen. Broeder Victor wees hem er ook op dat hij meer tussen zijn ‘mannen’ moest staan om hen de stijl van Heuvelsven bij te brengen.

6

Reactie van de monitor: “Maar dat is niet gemakkelijk hoor !” Reactie van Broeder Victor: “Ik heb toch nooit gezegd dat het gemakkelijk zou zijn !” En dat het niet altijd gemakkelijk is, weten we ondertussen wel. Maar moeilijk gaat ook zei ons moeder … en de voldoening als het lukt, is des te groter. Zoals deze zomer. De werken op het domein lagen anders dan andere jaren niet stil tijdens de kampen. Er werd doorgewerkt aan de nieuwe toiletten met wat ongemak als gevolg. Dank voor het begrip. We hebben hierdoor wel veel tijd kunnen winnen. Daardoor zullen we versneld aan de nieuwe douches kunnen beginnen. De eindfase van de grote renovatie van het hoofdgebouw. Als

I

www . kena . be


de nieuwe toiletten in gebruik zijn, kunnen we de oude afbreken en de nieuwe sanitaire blok aanbouwen. Er zou veel moeten tegenzitten om dit tegen volgende zomer niet rond te krijgen.

Als het dak van de bungalows vernieuwd is, zullen we daar ook waar mogelijk (het gaat altijd over tijd en centen) verder renoveren. Vooral de elektriciteit moet aangepakt worden.

Verder op het programma staan er dit najaar nog de uitgestelde werken van het voorjaar, namelijk de vervanging van de eerste partij ramen van het centrumgebouw en het dak van de bungalows.

Als de nooduitgang achter het hoofdgebouw geplaatst is, kunnen we de brandweer laten komen voor een keuring. Als die gunstig is, bekomen we eindelijk onze definitieve erkenning door Toerisme Vlaanderen.

Ondertussen weten jullie ook dat er naast de grote projecten gelijktijdig ook kleinere verbeteringen en veranderingen worden uitgevoerd. Zo werden de kelderruimtes heringedeeld. Nadat de nieuwe douches in gebruik worden genomen, zullen de oude met aanpalende ruimtes, zoals de werkatelier, afgebroken worden. De kelders moeten het daardoor ontstane stockageprobleem opvangen. Daarom moeten ze nu al opgesmukt worden.

Dan kunnen we terug dossiers bij hen indienen voor de renovatiewerken van onze overige gebouwen. Net als Kena zit OCS op een positieve spiraal. Als beide verstrengeld blijven, zitten we nog een hele tijd goed. Het zal niet altijd gemakkelijk zijn. Maar dat wisten we al. Samen sterk.

Leo 7


Omdat ik reeds mijn 11e jaar Kena achter de rug heb, kan ik zonder twijfel zeggen dat Kena gewoon de max is! Zowel als lid als als animator heb ik me altijd geamuseerd! ÉÊn van de leukste dingen aan Kena is, voor mij, dat er een enorm verschil is in de leefwerelden van de deelnemers en de monitoren. Maar ondanks deze verschillen, slagen we er wel telkens in een bangelijke, hechte groep te vormen waarin iedereen elkaar accepteert. Animator zijn op Kena is niet altijd even gemakkelijk, maar dit zorgt er dan voor dat het des te leuker is om op het einde van het kamp te merken dat de kinderen het geweldig hebben gevonden. Die knuffels, briefjes met leuke boodschappen, vragen welk kamp je volgende zomer gaat doen, ‌ De voldoening die je hieruit haalt is fantastisch en daar doen we het voor: de kinderen een onvergetelijk kamp bezorgen!

Leen S.


Dag leiding, Dit was de eerste keer dat ik met Kena op kamp ging, maar het is lang niet mijn laatste! Het is gewoon een superkamp. Om te beginnen waren jullie (de monitoren) heel leuk, grappig, cool, tof, … Ik deed ook heel graag de keuze-activiteiten en het grote spel in de namiddag. ‘s Avonds bij de “Bontering” zongen we keitoffe liedjes. Als we een spel gingen spelen, hadden jullie je verkleed en deden jullie een toneeltje. Na het hoogtepunt begonnen we aan de afdaling. Dat vond ik leuk want dan werd ik rustig. De verhaaltjes met een mooie boodschap in, waren ook heel bijzonder. Ik zou iedereen aanraden om ook met Kena op kamp te gaan. Ik had drie klasgenootjes bij en zij vonden het alle drie ook gewoon geweldig! Wij komen zeker terug! Groetjes,

Lotte Borguinon (11 jaar)

Wist- je-dat ... ... Sissie in slaap viel op de wc. ... het hier awesome is op kamp. ... Tony de Pony met ons mee op kamp was. ... Dieter dacht dat we de afdaling voor de opbouw gingen doen. ... onze timing ‘s ochtends perfect is. ... ‘Ja, ik heb geen bananen’ plotseling uit 3 strofes bestond. ... we tijdens het kamp een bezoekje brachten aan een rusthuis. ... we samen met de bomma’s en bompa’s een bontering hebben gedaan. ... onze groepsfoto hangt nu op in het rusthuis. ... als bedanking kregen we een grote mand snoep.


“Niets is motiverender dan mensen die u recht in de ogen kijken en zeggen dat je het kan!” Kena... Als ik dat zou moeten beschrijven, heb ik een hele week nodig! Ha, een wonderbaarlijke natuuromgeving waar je je zorgen gewoon aan de kant zet. Waar je - raar maar waar - niet eens merkt dat je je gsm niet gebruikt. Het goede aan Kena is dat je elk moment iets te doen hebt, waardoor het gewoon onmogelijk is om het er saai te vinden. Zeker de bonteringen zijn ongelofelijke momenten waarbij we allemaal gezellig samen zitten rond een kampvuur om te zingen. Als “nieuwe” monitor vond ik het de eerste keer gewoon gek. Ik woon in de hoofdstad. Ik was die natuur en de stilte ‘s nachts helemaal niet gewoon. De eerste keer vond ik heel de omgeving gewoon raar. De mensen zongen samen van die gekke liederen en deden rare dansen. Ik had in gedachten om tot het einde van de week gewoon niets te doen. Om dan naar huis te vertrekken en nooit meer terug te komen. FOUT! Vanaf dag 2 begon ik stilletjes met m’n mond mee te doen. Ik begon die liedjes, die gewoonlijk ver van mijn eigen muziekstijl lagen, leuk te vinden. Ik begon actiever mee te dansen en in mezelf had ik zoiets van “Ik wil terugkomen, koste wat kost”. En toen waren we nog maar halverwege de week! Ik was verbaasd dat ik dit nooit eerder had gedaan. Ik begon de natuur te waarderen (alleen de reken nog niet zo goed ). Maar boven alles waren het de mensen die daar voor je klaar stonden. De kampleiders, en de mensen waarmee je de cursus deed... De eerste dag kwam er een kampleider naar mij die vroeg vanwaar ik kom. “Brussel”, antwoordde ik. Waarop ze zei dat het hier in Heuvelsven niet hetzelfde is, maar dat ik het hier wel leuk zou vinden. Twee dagen later kwam dezelfde kampleidster naar mij en ze zei; “Amai, je bent veranderd. Je bent niet meer zo stil als in het begin”. Wat ook waar was. Alle deelnemers van de cursus moesten een bontering maken. Als ik het me goed herinner, moesten wij op een donderdag. Ik raakte al in paniek. En het ergste was dat ik een canon moest doen (zo’n lied waarbij meerdere stemmen samen zongen maar een andere stroof op hetzelfde moment. En het moet mooi klinken). Ik dacht dat ik mijn cursus niet ging halen. Ik vind het belachelijk dat ik dat nog nooit gedaan had, en het dan ‘s avonds al moest doen. ‘s Avonds was ik echt onder de indruk van de andere animatoren toen ze hun lied deden. Maar toen het aan mij was, zat ik vol stress. Daar gingen we! 60 man was ik aan het leiden. En plots wist ik niet meer hoe ik moest stoppen. In plaats van teken te doen met mijn handen, zei ik stop! En ik besefte dat ik fout bezig was. Gelukkig begonnen andere deelnemers me te helpen door luider te zingen wanneer ik bij hen passeerde zodat ik het terug kon oppikken. Ook de kampleiders keken me aan met een blik van ‘je kan het’, en geloog me, niets is motiverender dan mensen die u recht in de ogen kijken en zeggen dat je het kan! En het was me ook gelukt. Ik ging moe naar bed, maar ik was apetrots op mezelf.

10

I

www . kena . be


Zateragnammidag nam een kampleider me apart om met me te praten over de cursus. Ik dacht plots: “Ik ben veel te laat begonnen met alles van mezelf te geven!”. Maar tot mijn verbazing zei de kampleider dat ze blij waren hoe ik veranderd was naar blij en sociaal persoon. Ik rondde de cursus dan ook volledig af. En ik heb geleerd dat je niet perfect moet zijn om animator - of wat dan ook - te worden, maar dat je je best moet doen en alles moet geven. Bij wat dan ook. Je mag niet opgeven. Thuis aangekomen heb ik allereerst mijn trainer opgebeld om te zeggen dat ik tijdens de zomer een week afwezig zou zijn om mijn stage bij Kena te doen. Hij was niet blij, maar ik was gewoon ongeduldig om terug naar Heuvelsven te gaan. De eerste week van mijn uiteindelijke stage werd een hele zware week. Ik vond het heel moeilijk, vergeleken met de cursus. Maar zoals ik al zei: je mag NIET OPGEVEN! Ik deed heel hard mijn best om die jongeren een topkamp te geven. En het is me gelukt. De tweede week voelde het alsof ik al jaren ervaring had. Ik had het gevoel dat dat het gemakkelijker was dan vorige week. Mijn glimlach, en mijn goede stemming, waren mijn wapens. En ja, nu heb ik mijn attest animator. Het voelt alsof ik al jaren naar Kena ga. Altijd wanneer ik eraan terugdenk, komt er een glimlachje op mijn gezicht. Ik heb de gewoonte om al de liedjes van buiten te leren, en ik dans ook meer nu. Tja, ik heb eigenlijk nog nooit uit vrije wil gedanst! Haha! Dus, als je dit leest: Kena is een plaats waar jij je ook thuis kan voelen. Waar iedereen om je geeft, wie je ook bent. Na één week hier, wil je sowieso terugkomen. Elke keer opnieuw! Tot op het moment dat je er gewoon letterlijk wil gaan wonen. Ik ga Kena (hopelijk) nog vele jaren doen! En wie weet, ben ik ooit wel jouw kampleider! ;-)

Thierno D. 11


- door Joke Woordzoeker Met heimwee terugblikken op je laatste kamp? Vind alle woorden in het rooster en droom weg bij je favoriete kampherinneringen!

12

I

www . kena . be


En ook nog deze...! Kan jij deze droedels ontcijferen?

Voor de oplossing mag je altijd mailen naar publicaties@kena.be ;-)

13


Leuke moralen voor op kamp

nder de appelboom - door Veerle

De Appelboom Lang geleden was er eens een grote appelboom. Een kleine jongen ging er elke dag bij spelen. Maar de jongen werd groter. Op een dag, kwam hij bij de boom. ‘Kom je met me spelen?’ vroeg de boom. ‘Ik speel niet meer met bomen,’ zei de jongen, ‘Ik wil speelgoed, en ik wil geld om dat te kopen.’ ‘Pluk mijn appels en verkoop ze, zodat je geld hebt,’ zei de boom. De jongen plukte alle appels van de boom. Later kwam hij weer terug. ‘Kom je met me spelen?’ vroeg de boom. ‘Ik moet nu werken voor mijn gezin’ antwoordde hij, ‘We hebben een huis nodig. Kun je me helpen?’ ‘Zaag mijn takken af om er een huis mee te bouwen’, zei de boom. De jongen deed dat. Op een warme zomerdag kwam hij terug naar de boom. ‘Kom je met me spelen?’ vroeg de boom. ‘Boom, ik word ouder en wil me wat ontspannen. Kun jij me een boot geven?’ ‘Gebruik maar mijn stam om er een boot van te maken,’ zei de boom. Dat deed de jongen. Jaren later bezocht hij nog eens de boom. ’Het spijt me jongen, ik heb geen appels meer.’ zei de boom. ‘Ik kan geen appels meer eten, want ik heb geen tanden meer,’ zei de jongen. ‘Ik heb ook geen boomstam meer waar je in kunt klimmen,’ zei de boom. ‘Ik ben te oud geworden om nog te klimmen,’ zei de jongen. ‘Ik heb alleen nog stervende wortels,’ zei de boom, ‘Ik heb niet veel meer nodig,’ zei de jongen, ‘alleen een plek om uit te rusten. Ik ben moe geworden na al die jaren.’ ‘Kom maar bij me zitten en rust!’ zei de boom, ‘Oude boomwortels zijn gemaakt om op te leunen en uit te rusten.’ Copyright: C. LETERME, Een parel voor elke dag, uitgeverij Averbode, 2007, p. 189

14

I

www . kena . be


de weerkaatsing van een heerlijke winterzon op een dik pak sneeuw ... winterkam

p - 26 - 30 de

cember 2017

eldige week Geniet van een gew in Heuvelsven, in elk seizoen! schrijf je nu in ! Herfstkamp - 29

okt. - 2 nov. 2017

... of de prachtige herfstkleuren die weerspiegelen op het ven?

15


‘Hoe is het nu mogelijk dat ge dat elk jaar stuk krijgt?’ Het oude kalkkarretje ten grave dragen was achteraf gezien voorbarig. De euforie van het moment was er wel: ‘Weg ermee … op naar de 21ste eeuw’. Het vendel van dienst wandelde naar de garagebox. Het kalkkarretje mocht na lange trouwe, en de laatste jaren wisselvallige dienst met pensioen. De vendelcompetitie en sportinitiaties vragen om goed afgebakende velden. We onderzochten al eens of we met linten zouden kunnen werken. Dat bleek toen te duur of heel veel werk als we het zelf zouden doen. Helemaal mee met de tjd, en omdat we heel graag bestelbusjes op onze wegen zien rijden, bestelden we via internet een nieuw kalkkarretje. Na betaling bleek dit model niet meer in voorraad. Klant is gelukkig koning en voor dezelfde prijs kregen we een hypermoderne en professionele belijningsmachine. Wij konden beginnen watertanden om dit wonder der natuur in gebruik te mogen nemen. Anderhalve maand later, de zomer op zijn einde, was ook de verf er. Hoera! De kampen daarvoor was het elke sportmiddag een beetje als een tocht door de woestijn: met kalk strooien, lijnen met verf en borstel schilderen, dagelijks honderden kegeltjes zetten voor de siëst en die na de sport opruimen, rood-wit-lint spannen ... In nood is de mens is een creatief wezen. Zelfs de doden werden terug tot leven gewekt. Het kalkarretje mocht de omgekeerde weg doen, terug naar de sportvelden. Met hamer en steen was er nog wat functionaliteit uit te slagen. De glorierijke prehistorie was helemaal terug. Ik heb, waarschijnlijk net als jullie, best wel fijne herinneringen aan gebluste kalk in schaafwonden om dan uiteindelijk net niet tot de honk te schuiven. Maar nu was er verf voor de belijningsmachine. Vol goede moed gaan we lijnen trekken. Nougabollen. Wie het stuk kreeg (was het Kathleen, Julie of de verdienste van het hele team? (danku om ons onder de bus te gooien, nvdr.)) maar vooral hoe we het stuk kregen was een raadsel. Met een hendel en een pomp kan je toch niet veel mis doen? Met het nodige enthousiasme gaven Fred en ik vol goede bedoelingen samen de genadeslag. Krak. De hippe belijningsmachine had het bijna een volledige opwarming uitgehouden. Vol goede moed ging Emilie de uitdaging aan de pomp te herstellen. En hersteld kwam hij terug. Vermits testen zo 20ste eeuws is en alles behalve rock ’n roll ontdekte we pas bij de start van de zomer dat de machine toch nog verstopt zat. De pomp was prima, maar er bleek een ander probleem te zijn én de verf was ‘kwijt’! Geen reden tot paniek: creativiteit 2.0: strooien, verven, kegeltjes zetten, roodwit afbakeningslint …

16

I

www . kena . be


Columns

Een paar kampen later poging drie. Ingenieurs en techniekers onder elkaar met ruige en industriële ontstopper van thuis. Een halve dag later, op karakter, met geloof en de nodige hoop worden er zowaar lijnen getrokken. De kennis wordt mondeling doorgegeven op een kampwissel die gezien de nieuwe uren van de bus en een paar deelnemers met een rugzakje nogal vluchtig verloopt. Minder vluchtig waren de brokken matig gemixte poederverf die de dag nadien de machine terug verstopte. Creativiteit 3.0: strooien, verven, kegels zetten, rood-wit afbakeningslint … Als reactie op mijn euforie (‘we hebben het gemaakt!’) had Wouter het orakelgewijs al voorspeld: ‘De machine moet eerst nog een kamp met Annelies overleven’. Op zo’n moment moet je op onderzoek uit. Wat kunnen sportclubs dat wij niet kunnen? Wekenlang onderzoek, vandaar Julie dat ik de deadline nog niet bijna gehaald heb, toont aan dat de oplossing voor de hand ligt. Een gepensioneerde die opgeleid is om met deze machines om te gaan en verder geen taken heeft. Pure focus op de lijnen en de machine. Zo doen de grote sportclubs in de wereld het. We moeten eerlijk zijn. Ook het oude kalkkarretje kregen we elk jaar stuk. Buiten de spotlights werd dat kalkkarretje jaarlijks door Wim hersteld. Hij kreeg er zelfs vaderlijke band mee. De metafysische vraag ‘hoe is het nu mogelijk dat ge dat elk jaar stuk krijgt’ is nog steeds niet beantwoord. De kans begint wel groot te worden dat het niet aan de karretjes zelf ligt*.

Gezocht: Al dan niet gepensioneerde belijner met communicatievaardigheden een beetje tijd en de wil om zich bij te scholen in het hanteren van een toestel met 1 hendel en drukvat. Gezond verstand is meegenomen, maar niet verplicht. We zijn immers heel creatief geworden in het afbakenen van onze sportterreinen.’ * Elke parallel met bestaande gebeurtenissen zoals bijvoorbeeld werken met podio berust op louter toeval.

Hans

17


Wist je dat... ... Jij ook op kosten van Kena een cursus of workshop mag volgen? Een cursus zeg je? Wat voor cursus? Wel, dat kan vanalles zijn! Wat dacht je bijvoorbeeld van een workshop kayaks repareren? Een cursus om ter gekst kinderen schminken? Een workshop oeroude, onbekende volksdansen? Je kan het zo gek niet bedenken!

Hier alvast een aantal interessante suggesties: Basistraining: Ontdek de wereld van spel als vormingsmethode! zaterdag 7 oktober met de Aanstokerij

www.aanstokerij.be Vorming Creactiveren: Over creativiteit en hoe creativiteit te stimuleren vrijdagavond 17 november met de Aanstokerij

www.aanstokerij.be Cursus Pestpreventie: Pak pesten aan voor het te laat is Zaterdag 14 oktober met Jong & Van Zin

www.jongenvanzin.be Grime, Spelborrel en Vertelanimator met de Jonge Helden

www.jongehelden.be

... Interesse? Stuur voor goedkeuring een mailtje naar bestuur@kena.be met daarin de cursus die jij graag zou doen. we laten je snel iets weten! 18

I

www . kena . be


Kenagenda

r

jaarkalende

Monitorenweekend 29 - 30 september 2017

Winterkamp +12 26 - 30 december 2017

Kenafeest 2017 30 september 2017

Vitaminenweekend 9 - 10 februari 2018

Vitaminenweekend 21 - 22 oktober 2017

Algemene vergadering 10 februari 2018

Algemene vergadering 22 oktober 2017

Paascursus 1 - 7 april 2018

Herfstkamp -12 29 okt. - 2 nov. 2017

Paaskamp -12 8 - 12 april 2018

Voorkamp zomer 29 - 30 juni 2018 Zomerkamp 1 1 - 8 juli 2018 Zomerkamp 2 8 - 15 juli 2018 Zomerkamp 3 15 - 22 juli 2018 Zomerkamp 4 22 - 29 juli 2018

promo items te koop Bestel jouw favoriete item door te mailen naar info@kena.be.

USB-sticks

€7

Paraplu’s

€5

Oude T-shirts

€4

Rugzakken

€4

Kena Crew T-shirts

€5

Zangboekjes

€5

Kena trui

€ 25

Spelbundels

€ 10

19


Jeugdvakanties & animatorcursussen

20

INSCHRIJVEN WWW.KENA.BE/

I

www . kena . be

Profile for Julie Van Dooren

Kenavenster september 2017  

Driemaandelijks tijdschrift voor en door monitoren van Kena vzw.

Kenavenster september 2017  

Driemaandelijks tijdschrift voor en door monitoren van Kena vzw.

Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded