Page 1


Memories of love

เขียน : อนันตกาล พิมพ์ครั้งที่ 1 เดือน ออกแบบปก : Snowcastel ออกแบบรูปเล่ม : อนันตกาล ติดต่อ anuntakan.kan@hotmail.co.th


จากใจนักเขียน

., ใน​ทสี่ ดุ เ​รือ่ ง​ราว​ความ​รกั ข​ อง​เบียร์ก​ บั ภ​ าค​กไ็ ด้ป​ รากฏ​ออก​มา​เป็น​ รูป​เล่ม​สำเร็จจ​ น​ได​้ ซึ่ง​กว่า​จะ​มา​ถึง​วันน​ ี้​ได้ ต้อง​ขอบ​อก​ว่าไ​ด้​รับ​กำลัง​ใจ​ จาก​ผู้​อ่าน​หลายๆ ท่าน​มาก​เหลือ​เกิน หลาย​ครั้ง​ที่​เหนื่อย หลาย​ครั้ง​ที่​ท้อ แต่​พอ​เห็น​ว่า​ยัง​มคี​ น​รอ กาล​ก็​มแี​ รง​ฮึดท​ ี่​จะ​ลุก​จึ้​นมา​เขียน​ต่ออ​ ีก​ครั้ง ขอ​ขอบคุณ​ทุก​คน​ที่​ร่วม​มา​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ใน​การ​อ่าน​เรื่อง​ราว​ ความ​ประทับใ​จ​ใน​ความ​รักร​ ะหว่าง​เบียร์ก​ ับภ​ าค ใน​ฐานะ​ผู้​แต่งร​ ู้สึกย​ ินดี​ และ​ดีใจ​เป็น​อย่าง​ยิ่ง​กับ​การ​สนับสนุน​จาก​ผอู้​ ่าน

ด้วยรัก...จากใจ อนันตกาล


นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลเหตุการณ์ใดๆ ทั้งสิ้น


ความรักคืออะไร ? สำหรับเขาทั้งสอง ความรักคืออากาศ แล้วถ้าขาดอากาศจะเป็นเช่นไร


1

= เมือ่ ป​ ระมาณ​หา้ ป​ ก​ี อ่ น​ผม​ผม​ยงั เ​ป็นเ​ด็กอ​ ายุเ​พียง​สบิ เ​จ็ดทีไ​่ ม่มอ​ี ะไร​ ดี​หรือ​โดด​เด่น​เลย​สัก​อย่าง ชีวิต​ผม​คือ​เรียน กลับ​บ้าน อ่าน​หนังสือ อ่าน​ การ์ตนู แ​ ละ​นอน เป็นแ​ บบ​นไ​ี้ ม่มท​ี ส​ี่ นิ้ ส​ ดุ ด้วย​การ​ทเ​ี่ ป็นล​ กู ค​ น​เดียว แน่นอน​ ว่า​พ่อ​แม่​ย่อม​คาด​หวัง ถาม​ว่าผ​ ม​รัก​พ่อก​ ับ​แม่​ไหมผม​ตอบ​ได้​เลย​ว่าร​ ัก ทั้ง​ที่​ ผม​ไม่รู้​ว่า​รัก​คืออ​ ะไร​ผม​คิดว่าผม​รักด​ ้วย​หน้าที่ ชีวิต​ผม​เปลี่ยน​ไป​เมื่อ​ผม​จบ​ ชั้น​ม. 6 เพื่อน​ของ​ผม​ชวน​เล่น​เกม​ออนไลน์ นั่น​คือ​จุด​เปลี่ยน​ชีวิต​ผม โลก​ที่​ ผม​ไม่​เคย​รู้ โลก​ใน​จินตนาการ​ที่​ทุก​สิ่ง​ทุก​อย่าง​ไม่มี​ข้อ​กำหนด ผม​ได้​สัมผัส​ กับ​มัน จน​ทำให้​ชีวิต​ผม​เปลี่ยน​ไป “ชีวิต​กู​ทำไม​มัน​น่า​เบื่อ​งี้​วะ แม่​กู​ก็​โคตร​ขี้​บ่น พ่อ​ก็​ขี้​โมโห น้า​กู​ ก็​เอาแต่​กดดัน​กู ทำไม​ทุก​คน​ไม่​เข้าใจ​กู​เลย กู​เบื่อ” ผม​ขณะ​นั้น​อยู่​ใน​วัย​ มัธยมศึกษา​ตอน​ปลาย​ตะโกน​ลั่น​ห้อง ด้วย​ความ​หงุดหงิด​กับ​ชีวิต​ของ​ตัว​ เอง “อยาก​หาย​เบื่อ​มั้​ยละ​มา​เล่น​เกม​กัน” เพื่อน​ผม​อีก​คน​ผมู้​ ี​ใบหน้า 1


Memories of love

แ​ ละ​รูป​ร่าง​อวบ​อูม พูด​ขึ้น​มา​พร้อม​กับ​มอง​หน้า​เพื่อน​อีก​คน “เกม​อะไร​วะ ไอ้จ​ อม” ผม​​ขยับ​แว่นตาจ้อง​มอง​เพื่อน​เขม็ง “เกม​ออนไลน์ เกม​จริง​ใน​โลก​ของ​คนจริง” จอม​​ขยิบต​ าให้ผม “มา​เล่น​ดว้ ย​กนั ​มา​มี​ไร​เดี๋ยว​ก​ชู ว่ ย​เก็บ​เวล หา​ของ เล่น​ขำๆ แต่​ตอ้ ง​ เติมเ​วลา​นะ ไหว​เปล่า ภาค สิบ​สี่​วัน สอง​ร้อย​เก้า​บาท” จอม​บอก​พร้อม​หัน​ หน้า​ไป​เปิด​คอมพิวเตอร์ เมื่อค​ อมพิวเตอร์​รัน​ขึ้น​มา​จอม​ได้​เปิด​ไอคอน K2 “เกม​นี้เรา​จะ​อธิบาย​คร่าวๆ ​ใน​เกม​แบ่ง​ออก​เป็น สาม​เผ่า มี มนุษย์ ออร์ค ด​วอร์ฟ เอลฟ์ ดาร์​ค​เอลฟ์​แต่ละ​เผ่า​จะ​มี​จุด​เด่น​จุด​ด้อย​ต่าง​กัน​และ​ แบ่ง​ออก​เป็น​สอง​สาย คือ​สาย​เวทย์​มนต์​กับ​สาย​นักรบ นักรบ​แบ่งแ​ ยก​ย่อย​ เป็น​อีก​หลาย​อาชีพ ส่วน​สาย​เวทย์​แบ่ง​หลักๆ เป็น​พระ​กับ​วิ” จอม​ใช้​เวลา​ ประมาณ​สิบ​ห้า​นาที​ใน​การ​อธิบาย​โครงสร้าง​ของ​เกม​ ซึ่ง​ผม​กต็​ ั้งใจ​พร้อม​ทั้ง​ ดู​อิน​เต​อร์เฟซ​ใน​เกม “มึงจ​ ะ​ลอง​สมัคร​ไอ​ดด​ี ก​ู อ่ น​กไ็ ด้เ​ล่นไ​ม่ย​ าก คน​ทเ​ี่ ล่นเ​กม​นส​ี้ ว่ น​ใหญ่​ มี​ตังค์​กับโตๆ​ กันแ​ ล้ว หา​เพื่อน​คุย​เล่น​แก้​เหงา​แก้เ​บื่อ” ผม​พยัก​หน้า​พร้อม​ กรอก​ราย​ละเอียด​เพื่อ​สมัคร​ไอ​ดี ผม​เลือก​ตัว​ละคร​ที่​จะ​เล่น​เป็น​เอลฟ์​ชาย​ สาย​เวทย์ ครั้ง​แรก​กับ​การ​เล่น​ ผมค่อน​ข้าง​งง​กับ​ระบบ​เกม​ที่​ไม่​เคย​แตะ​มา​ ก่อน แรกๆ​ เล่น​ผิด​เล่น​ถูก​ดี​ที่​จอม​คอย​แนะนำ​อยู่​ข้างๆ เมื่อ​ทุก​อย่าง​โอเค​ แล้ว จอม​ก็​ให้แ​ ผ่น​เกม​​ไป​ลง​กับ​เครื่อง​คอม​ที่​บ้าน​ของ​ผม “ไหว​นะ ออน​ละ​เรียก​ใน​ช่อง​เพื่อน สงสัย​ไร​มไี​ร​บอก​เดี๋ยว​ตอบ” ผม​​รีบก​ ลับจ​ าก​บา้ น​ของ​จอมไปทีบ่ า้ นของตัวเอง พอถึงบ้านผมเปิดค​ อม​และ​ โหลด​เกม​ราว 5 ชั่วโมง ระหว่าง​นั้น​ผม​ใช้​เวลา​ใน​การ​วาด​รูป​เพื่อ​เตรียม​ตัว​ สอบ​เข้า​มหาวิทยาลัย​ศิลปะ​ชื่อ​ดัง​ของ​เมือง​ไทย ขณะ​นี้​เข้า​สู่​การ​ปิด​เท​อมๆ​ ที่​สอง​ของ​การ​เรียน​ชั้น​มัธยมศึกษา​ปี​ที่ 5 ของ​ผม ผม​เริ่ม​รู้สึก​ว่า​ใครๆ​ ก็​ไม่​ เข้าใจ​ใน​ตัว​เขา ผม​เป็น​เด็ก​เรียน​กลางๆ มี​นิสัย​ค่อน​ข้าง​เก็บ​ตัว​เงียบๆ ผม​ รู้ตัว​ว่า​เพื่อน​ส่วน​ใหญ่​ไม่​ค่อย​ชอบ​ผม​นัก ผม​เลย​จะ​อยู่​กับ​เพื่อน​ของ​ผม​สี่​คน​

m

2


อนันตกาล

คือ จอม หนุ่ย กาย ทั้ง​สาม​คน​เป็น​เพื่อน​สนิท​กันแ​ ต่​ไม่มี​ใคร​เลย​ที่​เรียน​ห้อง​ เดียวกัน จอม​กบั ผ​ ม​เรียน​สาย​วชิ า​เดียวกันค​ อื ศ​ ลิ ป์ค​ ำนวณ​แต่เ​รา​สอง​คน​เรียน​ คนละ​ห้อง หนุ่ย​เรียน​ภาษา​ญี่ปุ่น ส่วน​กาย​เรียน​ห้อง​เดียว​กับจ​ อม ทุกๆ พัก​ กลาง​วัน​ทั้ง​สคี่​ น​จะ​ไป​กิน​ข้าว​เที่ยง​พร้อม​กัน​พร้อม​นั่งค​ ุย​กัน​เรื่อง​ต่างๆ หนุ่ย​ กับจ​ อม​เป็นเ​ด็กต​ ดิ เ​กม กาย​จะ​เป็นห​ นุม่ ก​ ฬี า​ทพ​ี่ อ​ทาน​ขา้ ว​เสร็จก​ แ​็ ยก​ไป​ออก​ กำลังก​ าย​กับ​เพื่อน ทั้ง​สาม​คน​เลย​มัก​จะ​อยู่​ด้วย​กัน​เสมอ “ภาค​เมื่อ​วาน​เป็น​ไง​มั่ง ได้​เข้าไป​เล่น​เกม​ยัง” จอม​หัน​มา​ถาม​ผม​ หลัง​จาก​ทกี่​ าย​แยก​ตัว​ออก​ไป เล่น​บา​สกับ​เพื่อนๆ “ลอง​เข้าไป​แล้ว เออ​แปลก​ดี เก็บ​เวล​ยาก​นิด​พอ​เก็บ​คน​เดียว​ไม่มี​ มึง​นั่ง​อยู่​ข้างๆ กู​งง​วะ​กด​ไร​ไม่รู้​เยอะ​แยะ​ไป​หมด แถม​กู​เล่น​แล้ว​ตาย​บ่อย​ ฉิบหาย” ผม​บอก​จอม “ก็มึง​เสือก​เลือก​เล่น​เป็น​นัก​เวทย์​นี่​หว่า รีบ​เก็บ​เลเวล​เข้าจะ​ได้​มา​ เล่นก​ ะ​กู จริงๆ มึง​เติม​วัน​ไว้ก​ ็ได้ เดี๋ยว​พอ​มึง​ไม่​ออ​นกู​จะ​ได้​เปิด​บอท ให้​ตัว​ มึง​จะ​ได้​เวล​ไวๆ​ ดี​ไหม” จอม​เสนอ​จะ​ช่วย​ผม​เก็บเ​ลเวล​ให้​ด้วย​ความ​กระ​ตือ​ รื้อ​ร้น “หรือ​มึง​จะ​เอา​บอท​ไป​เปิด​เอง​ก็ตาม​ใจ” “โห มึงน​ ี่ สนับสนุนก​ เ​ู หลือเ​กิน อะไร​จะ​อยาก​ให้ก​ เ​ู ล่นข​ นาด​นนั้ ว​ ะ” ผม​ล้อม​ ันเ​สียง​สูง “อ้าว​ก็​มา​เล่น​ด้วย​กัน​สนุกๆ ไง​มึง แล้ว​เมื่อ​วาน​​เป็นยัง​ไง​บ้าง” “ก็ด​ แ​ี ต่ก​ ว่าจ​ ะ​โหลด​เกม​เสร็จก​ ค​ู อย​เหงือก​แห้ง เดีย๋ ว​เย็นน​ ี้ กูก​ ลับไ​ป​ จะ​เล่นอ​ กี ท​ ”ี พูดจ​ บ​ออด​เข้าเ​รียน​ดงั ข​ นึ้ ทุกค​ น​แยก​ยา้ ย​กนั เ​ข้าห​ อ้ งเรียน ทุก​ วันน​ ผ​ี้ ม​ใช้ช​ วี ติ ใ​น​โรงเรียน​อย่าง​เซ็งๆ ผม​เบือ่ เ​หลือเ​กินโ​รงเรียน ผม​ตอ้ ง​ทน​อยู​่ แบบ​ไร้​ตัว​ตน ไม่มี​คน​แกล้ง​ผม​แต่​กไ็​ม่มี​ใคร​สนใจ​ผม ทุกๆ​ วัน​ผมมา​โรงเรียน มา​เรียน กินข​ า้ ว คุยก​ บั เ​พือ่ น​ทเ​ี่ รียน​ตา่ ง​หอ้ ง เวลา​เรียน​ใน​หอ้ ง​สว่ น​ใหญ่ห​ มด​ ไป​กับ​การ​อ่าน​การ์ตูน นิยาย และ​การ​วาด​รูป​เล่น​ไป​เรื่อยๆ เสาร์ อาทิตย์​ถ้า​ 3

m


Memories of love

มีง​ าน​พวก​คอม​มคิ ป​ าร์ตี้ หรือว​ า่ ค​ อส​เพลย์ ผม​กไ​็ ป บางทีผ​ ม​กร​็ สู้ กึ น​ ะ​วา่ ช​ วี ติ ​ ผม​โคตร​น่า​เบื่อ อยาก​หลุด​ไป​จาก​ตรง​นี้​จริงๆ เมื่อ​กลับ​ถึง​บ้าน​ผม​ล้าง​หน้า​ล้าง​ตา​และ​เปิด​เกม​ขึ้น​มา โลก​ใน​ เกม​ที่​ผม​เพิ่ง​ค้น​พบ ผม​ได้​เจอ​กับ​ตัว​ละคร​ต่างๆ ที่​แตก​ต่าง​กัน โลก​ที่​อยู่​ใน​ คอมพิวเตอร์ หลัง​หน้า​จอ​สี่เหลี่ยม แสดง​ภาพ สนุกสนาน ตื่น​เต้น​กว่าท​ ี่​คิด​ ไว้​ผม​ได้​พบ​กับค​ น​ใหม่ๆ ได้​เพื่อน ได้ห​ ัวเราะ จน​วัน​หนึ่ง​ผม​นั่ง​เก็บ​เลเวล ล่า​ มอน​ส​เตอร์ ก็ม​ ี​ออร์ค​ ชา​ย สาย​ต่อสู้​เข้า​มา เขา​หันก​ ลับไ​ป​มอง “เอลฟ์น​ ข​ี่ าว​จงั เต้นใ​ห้ด​ ห​ู น่อย​สิ เต้นๆ” ออร์ค​ ชา​ยน​ กั รบ​หนุ่ ล​ ำ่ ต​ วั ​ นั้น​พูด พร้อม​กับต​ บมือ* “ไร​วะ โรคจิตป​ ะ​วะ​เนีย่ กูผ​ ชู้ าย​นะ​เว้ย” ผม​พมิ พ์ต​ อบ​ไป​ดว้ ย​ความ​ หงุดหงิด คิด​ใน​ใจ​กู​เจอ​โรคจิตใ​น​เกม​ซะ​แล้ว​เห​รอ​วะ เป็น​ไป​ได้​เว้ย “รูค้​ รับ เอยาก​เห็นเ​ต้นแพ้​ความ​ขาว ก้น​น่า​ฟัด​มาก เห็น​ละ​เสียว” ดูๆ มันย​ งั ไ​ม่เ​ลิกค​ รับ​ ขนาด​ผา่ น​ตวั อ​ กั ษร​ผม​ยงั ส​ มั ผัสไ​ด้ถ​ งึ ค​ วาม​หนื่ ซวย​จริง​ กู จะ​เก็บเ​ว​ลดีๆ เสือก​เจอ​โรคจิต​ออนไลน์... กู​ล่ะ​เครียด “โหย ไป​ไกลๆ เดี๋ยว​ยิง​*ไส้​แตก​เลย ผม​วิ​นะ​ครับ ผม​อยาก​เก็บเ​วล​ ตาม​ลำพัง” ผม​พิมพ์บ​ อ​กอ​อร์​คหื่น​ไป “ซาดิสม์ ขาว แบบ​นี้ เดย์​ชอบ” อ้าว​เวร​แล้ว​กู เอา​ไง​ดวี​ ะ​นี่​ขี้​เกียจ​ ออก​เกม​หนี​ด้วย ไป​ไม่​ถูก​เลย​กู ผม​คิด​อยู่​นาน จน​นึกถึง ไอ้​จอม ว่า​แล้ว​ผม​ ก็​จัดการ​กระซิบ​*ไป​หา​ไอ้จ​ อม​ทันที​ที่​นึก​ได้ “เฮ้ย ไอ้จ​ อม กูเ​จอ​โรคจิตว​ ะ” ผม​รบี พ​ มิ พ์บ​ อก​เพือ่ ร​ กั อ​ ย่าง​ไอ้จ​ อม​ ทัน​ทีๆ เห็น​ว่า​มันอ​ อนไลน์​อยู่ ตอน​นี้​ผม​หยุด​เก็บ​เลเวล​ละ​ครับ ใจ​นึงผ​ ม​ด่า​ มัน​ว่า​โรคจิต อีกใ​จ​ผม​กอ็​ ยาก​รู้​ว่า​มัน​จะ​ทำ​ไง​ต่อ​ไป .................................................................................................................... ตบมือ* หมายถึงใน​เกม​จะ​มี​อี​โม​ชั่น​แสดง​ท่าทางทำให้​ออก​อาการ​ต่างๆ ได้ ไม่​ว่าจ​ ะ​เป็นโ​ค้ง คำนับ ตบมือ ยิง* หมายถึง อาชีพ​วิ​ซาร์ดที่มี​ความ​สามารถ​ใน​การ​ใช้​เวทย์​มนต์​สร้าง​ความ​เสีย​หาย​ให้​กับ​ตัว​ละคร​หรือ​ มอน​ส​เตอร์ไ​ด้ กระซิบ* หมาย​ถึง การ​สนทนา​ส่วน​ตัว หนึ่ง​ต่อ​หนึ่ง​ระหว่าง​ผู้​เล่น​ด้วย​กัน

m

4


อนันตกาล

“อะไร​ของ​มึง​วะ ไอ้ภ​ าค เจอ​ที่ไหน” ไอ้​จอม​ตอบ​กลับม​ า “เมือง​เอลฟ์” ผม​เล่า​ให้ไ​อ้​จอม​ฟัง “๕๕๕๕๕๕๕๕ ไอ้ภ​ าค มึง​จะ​กลัว​ไร​วะ ห่า​นี่ พูด​ยัง​กับว่ามันจะทำ​ อะไร​ได้ นีแ่​ ค่​เกม​นะ​เว้ย แต่​มึง​ก็​สุด​ยอด​ว่ะ เจ​ออร์ค​ตัว​เขียวๆ ล่ำๆ ดี​นะ​เป็น​ เกม ถ้า​คน​จริงๆ ละ​ก็ ก๊าก​ ก​กก​กก​กก​กกก” ดู๊ ดู มาน​พูด​ไอ้​เพื่อน​เวร ดู​มัน​ ซ้ำเ​ติม ผม​เจอ​ไซร์แ​ บ​บอ​อร์คใ​น​เกม​ผม​กโ​็ กย​อา้ ว​สค​ิ รับ แหม่ต​ วั เ​ขียวๆ กล้าม​ โตๆ นัก​เพาะ​กล้าม​ดีๆ นี่เอง ถึง ล่ำ ใหญ่ซ​ ะ​ขนาด​นี้​เป็น​คน​จริงๆ ละ​ก็​แค่ค​ ิด​ ก็...สยอง​แล้ว​ววว “เต้น​เถอะ เต้น​เถอะ อยาก​เห็น นะ​นะ” ออร์​คห​นุ่ม​ไม่​เลิก​ยัง​คง​ ขอร้อง​หนุ่ม​เอลฟ์​หน้า​ใส​ต่อ​ไป หวัง​ว่า​หนุ่ม​เอลฟ์​จะ​ใจอ่อน และ​ผม​เอง​ก็​ อยาก​รู้​อยาก​เห็น​เหมือน​กันเอา​วะ​เต้น​ก็​เต้น แค่เ​กม​กลัวไ​ร​ไม่มี​ใคร​รู้จัก​กู​ซะ​ หน่อย ไม่ใช่​ตัวก​ ู​เต้น​เอง​ ว่า​แล้ว​ผม​ก็​กด อี​โม​ชั่น​เต้น ไอ้​ออร์​คมัน​มอง​ครับ เออ​มัน​กต็​ ้อง​มอง​สิ มัน​อยู่​หน้า​จอ​คอม​เหมือน​กนู​ ี่​หว่า กู​จะ​บ่น​ทำ​เพื่อ นี่​คือ​ โลก​ของ​เกม อยาก​ทำ​ก็​ทำ อย่า​ไป​สน “อะ​เต้น​ละ พอใจ​ยัง ผม​จะ​ไป​เวล​ต่อล​ ะ” ผม​บอก​ไอ้​ออร์​คนั่น “เรา​ชื่อเ​ดย์ นาย​ละ​ชื่อ​อะไร ทา​คามู​ระ” ออร์​คห​นุ่ม​ถาม “ถาม​ทำไม มี​อะไร​มิสเตอร์​เดย์” ผม​เรียกตามชื่อ​ตัว​ละคร​ของมัน “อยาก​รู้จัก อยาก​เป็น​เพื่อน​ด้วย” เดย์​บอก “เรา​ชื่อภ​ าค อีก​อย่าง​เรา​เป็น​ผู้ชาย​นะ เพศ​ตรง​กับ​ตัว​ละคร” “รู้​แล้ว​จ้า และ​ภาค​จะ​ไป​ไหน​ต่อเ​ห​รอ” “เก็บ​เว​ลอย​าก​ อัพ เพิ่งห​ ัด​เล่นอ​ ยาก​เวล​ไวๆ จะ​ได้​ไป​เล่น​กับ​เพื่อน นะ” ผม​ตอบ​ไป​ทั้ง​ที่​ใน​ใจ​แอบ​คิด​จะ​ถาม​กู​ทำไม​วะ แน่​จริง​พา​กู​ไป​เว​ลดิ​ขอ​ แบบ​ไวๆ ด้วย​นะ ฮ่า​ฮ่า เหี้_และ​กู คิด​ไป​ได้ค​ น​เรา​ผม​หัวเราะ​กับ​ตัว​เอง​กับ​ ความ​คิด​บ้า ๆ “ไป​เวล​กับ​เรา​ไหม เรา​ก็​จะ​เวล เวล​กับ​เรา​เวล​ไว​นะ ไม่​ต้อง​ทำ​ไร 5

m


Memories of love

คอย​ฮิล*​เดย์​อย่าง​เดียว​ก็​พอ” มัน​บอก​แบบ​นี้ มี​หรือ​ทผี่​ ม จะ​ไม่​ตกลง ตกลง​ สิ​ครับ จะ​หยิ่ง​ไป​ทำไม​เวล​เอง​ยาก​แสน​ยาก​ดูด​เปอร์​มัน​นี่​แหละ สะดวก​ดี “ได้ๆ เรา​เวล​ไม่​สูง​นะ​เพิ่ง​เวล สิบ​สอง​เอง” ผม​บอก​มัน​ถึง​เลเวล​ตัว​ เอง​ครับ “^_^ เว​ลด้ว​ยกัน ไป​ด้วย​กัน​เดี๋ยว​เดย์​เชิญเ​พื่อน​นะ ภาค​รับ​เพื่อน​ เดย์​ด้วย​นะ​ครับ” มัน​พูด​พร้อม​กับ​กด​เชิญ​เพื่อน​ผม​มา ผม​รับ​เพื่อน​มัน​และ​ เรา​ก็​ไป​เก็บเ​ว​ลด้ว​ยกัน

k

ผม​ตื่น​เช้าม​ า​อย่า​งมึนๆ โอย​วัน​นี้​มี​เรียน​พิเศษ​นี่​นา วัน​แรก​ของ​การ​ ปิด​เทอมของ​ผม เรียน​คณิต​กับ​พี่​กิ๊ฟ ลูกชาย​เพื่อน​แม่ ตอน​แรก​ผม​แอบ​คิด​ นะ ผู้ชาย​ไร​วะ​ชื่อ​กิ๊ฟ​ ชื่อยัง​กับ​ผหู้​ ญิง ลูกสาว​เค้า​สิ ชื่อ​ไตร​สงสัยค​ ุณ​พ่อคุณ​ แม่​ทั้ง​คู่​จะ​สับสน​ใน​เพศ​ของ​ลูกต​ อน​เกิด ตั้ง​ชื่อ​ได้​สับ​กัน​มาก​แค่ค​ ิด​ว่า​ต้อง​ไป​ เรียน​เลข​ก็​เซ็ง​ละ เฮ้อ..ง่วง​โว้ย เมื่อ​วาน​เก็บ​เลเว​ลดึก ว่าแ​ ล้วผ​ ม​กล​็ กุ ข​ นึ้ อ​ าบ​นำ้ เ​ตรียม​ไป​เรียน​พเิ ศษ​ทม​ี่ หา​ลยั ร​ ฐั ช​ อื่ ด​ งั ข​ อง​ เมือง​ไทย​ทพ​ี่ ช​ี่ าย​สดุ น​ า่ เ​บือ่ เ​ป็นค​ น​สอน เรียน​เก่งน​ ะ​ครับแ​ ต่พ​ ดู ต​ รงๆ พีแ​่ ก​นา่ ​ เบื่อ​มาก ใจดี แต่​ไร้เ​สน่ห์ คง​อยูใ่​น​ประเภท​แสน​ดี​แต่​อย่าง​ว่า​ละ​ครับ สาวๆ สมัยน​ ช​ี้ อบ​แบด​บอย ผูช้ าย​ทแ​ี่ สน​ดม​ี ไ​ี ว้พ​ กั ใ​จ ฮ่าๆ​ โอย​พอๆ คิดไ​ป​โน่น นัดส​ บิ ​ เอ็ดโ​มง ตอน​นี้เก้าค​ รึ่ง​เพิ่ง​ตื่น เลท​ชัวร์ ช่าง​แม่ง​ เลท​นิด​เลท​หน่อย​ไม่​เป็นไร​ หรอ​กมั้ง “มา​สาย​นะ​ครับ ภาค” เสียง​พก​ี่ ฟิ๊ ท​ กั ม​ า​เมือ่ ผ​ ม​เดินม​ า​นงั่ ใ​น​มหา​ลยั ​ พีเ​่ ค้าเ​พือ่ ใ​ห้เ​ค้าม​ า​ตวิ เ​ลข เสด็จแ​ ม่ผ​ ม​จดั การ​ให้อ​ กี ค​ รับ ผม​ตอ้ ง​เรียน​กบั พ​ แ​ี่ ก​ ทั้ง​ทไี่​ม่​อยาก​เรียน​เลย พีแ่​ ก​ก็​สอน​เข้าใจ​นะ​ครับ แต่​คน​มัน​ไม่​อยาก​เรียน​อะ .................................................................................................................... ฮิล* หมายถึง การ​เพิ่มค​ ่า​พลังช​ ีวิต​เมื่อ​ได้​รับ​การ​โจมตี​จา​กมอนส​เตอร์

m

6


อนันตกาล

“เออ ภาค​พี่​เอา​ตาราง​เรียน​อ่าน​หนังสือ​มา​ให้​เรา สำหรับ​เตรียม​ สอบ​นะ อ่าน​ตั้งแต่ หก​โมง ถึง​สาม​ทุ่ม​นะ โอ​ไค​ไหม” โอ้... พระ​เจ้า​จอร์จ หก​ โมง​ถึง​สาม​ทุ่มว​ ัน​ละ​สี่​ชั่วโมง ภาค​คน​นี้​ก็​ตาย​สิ​ครับ อ่าน​นิยาย อ่าน​การ์ตูน​ ผม​ทำได้ แต่​หนังสือ​เรียน​นี่ จะ​ไหว​ไหม​นิ ผม​รัก​ใน​ศิลปะ​นะ​ครับ เฮีย​แก​ทำ​ อย่าง​กับ​ว่า​จะ​ให้​ผม​ไป​เรียน​บัญชี ผม​จะ​เรียน​ศิลปะ เข้าใจ​ไหม​พี่ อยาก​จะ​ ร้อง​ดังๆ เป็นเ​พลง​ของ​ปาล์ม​มี่​จริงๆ เลย ให้ต​ าย​สิ แต่ก​ ็ได้​แต่​คิด “จ. กับ อ. อ่าน​อังกฤษ​กับ​แก​รม​ม่า อังกฤษ​เรา​ห่วย​มากเท่า​ที่​พี่​ เห็น” รู้ครับว่าห่วยไม่ต้องย้ำ “พ. ไทย พฤ. สังคม ศ. เลข ส่วน​เสาร์ อาทิตย์เ​รา​ก็​มี​ติว​วาด​รูป​ นี่” พี่​กิ๊ฟ​พูด​อย่าง​จริงจัง​มาก​ครับ แต่​ขอโทษ ฟัง​โปรแกรม​อ่าน​หนังสือ​นรก​ แล้ว​ผม​อยาก​ผูก​คอ​ตาย​ให้​รแู้​ ล้ว​รรู้​ อด ตั้งแต่​เกิด​มา​เคย​อ่าน​หนังสือ​สอบ​กับ​ เค้า​ซะ​ที่ไหน เรียน​เอา​ใน​ห้อง​ตลอด เวลา​สอบ ข้อ​ไหน​ทำ​ไม่​ได้​อาศัยเ​ดา​เอา​ คุ้นๆ ก็​กา​เลย เห็น​ตาราง​สอบ​แล้ว​เศร้า นี่​ละ​นะ​ชีวิต​การ​สอบ รุ่น​ผม​รสู้​ ึก​รุ่นเ​เรก​ของ​การ​สอบ O-Net A-NET ทำไม​รุ่น​กู​เป็นร​ ุ่น​ แรก​ทกุ อ​ ย่าง​เลย ไม่ว​ า่ จ​ ะ​ทดลอง​เรียน​อะไร ตัง้ แต่ร​ ะบบ Child center สมัย​ ประถม​ละ เล่น​เอา​จด​มือ​หงิก หนังสือเ​รียน​ไม่ต​ ้อง​มี​จด​เอาๆ ลายมือ​ผม​เลย​ เละ​เป็น​ไก่​เขี่ย​เช่น​ทุก​วัน​นี้ “พี่​กิ๊ฟ ภาค​หิว ยัง​ไม่ไ​ด้​กิน​ไร​เลย” ผม​บอก​พี่​กิ๊ฟ​ครับ โอย​เรียก​ทไี่​ร​ รู้​สึก​แปลกๆ ทุกที ขอ​หา​ไร​กิน​ก่อน​ครับไม่​ไหว หิว​เหลือ​เกิน “ได้ เดี๋ยว​พี่​ไป ซื้อ​ให้ เรา​นั่ง​ทำ​โจทย์​เลข​รอ​พี่​ก่อน​เดี๋ยว​พี่​มา” ว่า​ แล้ว พีก​่ ฟ​ิ๊ ก็เ​ดินไ​ป​ซอื้ อ​ ะไร​มา​ให้ผ​ ม​กนิ ทิง้ ผ​ ม​ไว้ก​ บั โ​จทย์เ​ลข​สดุ อ​ นิ เ​ท​รนด์ ตัง้ ​ ชื่อ​ได้​เข้า​กับ​บท​มาก​นั่น​คือ​ตรีโกณมิติ ซึ่ง​มัน​ตี​กัน​ยุ่ง​มากมาย​ใน​หัว​ผม เวลา​ ได้​พบปะ​กับ​มัน ผม​ก็​เรียนๆ ไป​จนถึง​เที่ยง​กว่าๆ สอง​ชั่วโมง​กับ​การ​เรียน​ พิเศษ​ครั้ง​นี้ ผม​ก็​เตรียม​ตัว​ไป​ติว​ศิลปะ​กับ​บรรดา​รุ่น​พี่​ที่มา​ตั้ง​ซุ้ม​สอน​พิเศษ​ กันท​ ี่​ลาน ทีม่​ หาวิทยาลัย​ศิลปะ​ชื่อด​ ัง​ของ​เมือง​ไทย ณ ท้อง​สนาม​หลวง โอ้​ว 7

m


Memories of love

ไม่อ​ ยาก​บอก​จาก​แถว​มาบุญครอง​ไป​สนาม​หลวง ไกล​โคตรๆ แต่ด​ อ​ี ยูอ​่ ย่างที​่ นี่​ผม​จะ​เจอ​ผู้ชาย​มาด​เซอร์ม​ ากมาย​ระหว่าง​ติว ผม​ชอบ​ที่​นี่​นะ​ครับ ทุกค​ น​ดู​ เป็นต​ ัว​ของ​ตัว​เอง​ดี มี​สไตล์​และจุด​เด่น​ของ​ตัว​เอง​ที่​สำคัญ ผม​แพ้​ผู้ชาย​มาด​ เซอร์ ไม่รู้​ทำไม​เห็น​ละ​ชอบ​เหลือ​เกิน รู้สึกว​ ่า​ดู​ดีอะ ที่​นี่​ก็​มี​เยอะ​ด้วย​สิ เมือ่ ผ​ ม​กลับม​ า​ถงึ บ​ า้ น สิง่ แ​ รก​ทผ​ี่ ม​ทำ​คอื เ​ปิดค​ อมพิวเตอร์แ​ ละ​เปิด​ เกม​ขนึ้ ม​ า​ผม​ออน​เกม​มา​ครับ ผม​ทกั ทาย​จอม​กอ่ น​เลย รูส้ กึ ว​ นั น​ ห​ี้ นุย่ จ​ ะ​ออ​น มา​เล่นเ​หมือน​กัน พวก​เรา​ก็​แยกๆ กัน​เก็บ​เลเวล​ครับ มี​คุย​กัน​ผ่าน​ช่อง​เพื่อน​ บ้าง ผม​เล่น​ไป​สักพ​ ักค​ รับ “ทา​คามู​ระ​ครับ” มี​เสียง​เรียก​ผม​ครับ ผม​หัน​กลับไ​ป​มอง​หลัง​จาก​ ซัดม​ อน​สเ​ตอร์ส​ ดุ เ​อ็กซ์ ตาย​คา​ทม​ี่ อน​สเ​ตอร์เ​กม​นเ​ี่ อ็กซ​ ไ​์ ด้ใจ นม​เป็นน​ ม เอว​ เป็นเ​อว แถม​ไม่​ใส่​เสื้อ​ด้วย​แต่ ตัว​มัน​ใส​และ​สี​เขียว สรุป​ไม่​เห็น​อะไร “ครับ” ผม​ตอบ​กลับ​ไป​ครับ “เว​ล ด้ ว ​ย กั น ​ไ หม” หนุ่ ม ​เ อลฟ์ สู ง ​ย าว​เข่ า ​ดี ​เช่ น ​เ ดี ย ว​กั บ ​ผ ม​ เข้ามาชวน​ “อื้อ เรา​เวล สิบ​ห้า​เอง​นะ” ผม​บอก​มัน​ก่อน​ครับ​ว่าเ​วล​ผม​น้อย “ได้ๆ เวล​คน​เดียว​เบื่อเวล​กันไ​ป​คุย​กัน​ไป ดี​กว่าค​ รับ ผม​ชื่อ​เฟย” “ผม​ชอื่ ภ​ าค​ครับ ยินดีท​ ไ​ี่ ด้ร​ จู้ กั ” แนะนำ​ตวั เ​ยังไม่ทนั เสร็จเฟบก็กด​ เชิญเ​พื่อน​*มา​เลย “ภาค​อายุเ​ท่าไ​หร่ เฟ​ยอา​ยุ สิบแ​ ปด” เฟย​เปิดบ​ ท​สนทนา​เรือ่ ง​อายุ​ มา​กอ่ น​เลย น้อย​ครัง้ ค​ รับท​ ผ​ี่ ม​จะ​เจ​อรุน​่ ๆ เดียวกัน เล่นเ​กม​นม​ี้ า​พกั น​ งึ ผ​ ม​เจอ​ แต่​รุ่น ยี่สิบ บวก สูงสุด​ที่​เจอ​นี่ สี่​สิบ​สอง​ครับ “ใกล้ๆ ภาค​เลย ภาค​อายุ สิบ​เจ็ด” ผม​ตอบ​กลับ​ไป​ด้วย​ความ​ อัธยาศัย​ดี .................................................................................................................... เชิญเพื่อน* หมายถึง ใน​เกม​จะมีช่องแชทสำหรับสนทนากับบุคคลในเกมที่อยู่ในลิสรายชื่อเพื่อนคล้ายๆ กับMSN

m

8


อนันตกาล

“จริง​ดิเฟย​ไม่​ค่อย​เจอ​คน​อายุ​รุ่น​ราว​คราว​เดียวกัน​เลย นานๆ จะ​ เจอ​สัก​ที ^Q^” เฟย​บอก​ครับ เรา​ผลัด​กัน​เก็บ​เว​ลอย่​าง​เมามัน เวล​ขึ้น​ไว​ มาก เพราะ​เรา​สอง​คน​เป็น​วิซาด*ทั้ง​คู่ ยิง​มอน​สอง​ทตี​ าย​ตลอด​แต่เ​อ็มพ​ ี*ก็​ หมด​ไวเหลือเ​กิน ยิงก​ นั แ​ ป๊บๆ ก็น​ งั่ แ​ ช​ทกันระหว่าง​ทน​ี่ งั่ พ​ กั ก​ นั ผ​ ม​คย​ุ กับเฟย​ หลาย​อย่าง​เรา​คุย​กัน​ไม่​มาก​เพ​ราะ​ดูเฟย​จะ​ไม่ใช่​คน​ช่าง​พูด​นัก ระหว่าง​นั้น​ เดย์ กระซิบม​ า “สวัสดี​ครับ ภาค ทำ​อะไร​อยู่​ครับ” เดย์​ถาม​ผม​ครับ “เก็บ​เลเวล ครับ ใกล้​อัพล​ ะ เดย์​ละ” ผม​คุย​กับ​เดย์ “และ​เฟย ไม่ต​ ้อง​ไป​เรียน​เห​รอ” ผม​ถาม​เฟย “ไม่​อะเฟย​ไม่​ได้​ไป​เลย​ทั้ง​ที่​เฟ​ยอ​ยู่​จังหวัด​นี้​แท้ๆ​ น้อย​ครั้ง​อะ​ที่​จะ​ ไป” เฟย​ตอบ​ผม “แงะ อะไร​กัน​รู้​ปะ ภา​คอะ​อยาก​ไป​สัก​ครั้ง​เลย ทีน่​ ี่ .........” ผม​คุ​ ยกับเฟย “เดย์​ละ​เวล​ไหน” ผม​ซิบ​คุย​กับ​เดย์​ใน​เวลา​เดียวกัน​ครับ ผม​สนุก​ กับ​การ​คุย​สับไ​ป​สับ​มาระ​หว่าง​สอง​คน​นี้​อยูพ่​ ัก​นึง “ภาค​เดี๋ยว​เฟย​ต้อง​ไป​แล้ว​นะ” เฟย​บอก​ผม​ครับ “อื้อ ไว้​เล่น​กัน​ใหม่​โชค​ดี​นะ” ผม​บอก​เฟย​เพราะ​ไง​เล่น​เกม​นี้​ไงๆ เดี๋ยว​ก็ได้​เจอ “ภาค​จะ​ว่าอ​ ะไร​ไหม ถ้า​เฟย​จะ​จีบ​ภาค -////-” อยู่ๆ เฟ​ยก็​พิมพ์​ ถาม​ขึ้น​มา “ทำไม​เฟย​คิด​ว่า ภาค​จะ​ชอบ​เฟ​ยละ ภาค​เป็น​ผู้ชาย​นะ” ผม​ถาม​ เขา นั่ง​คุย​กันป​ ระมาณ​สอง​ชั่ว​โม​งก​ว่าๆ และ​อยู่ๆ มาบ​อก​ชอบ​ผม​ละ​ .................................................................................................................... วิ​ซาด* เก็บ​เวล​โดย​การ​ยิง​เวทย์​ทำลาย​ค่า​พลัง​ชีวิต​ขอ​งมอนส​เตอร์ พลัง​ทำลาย​ร้าง​รุนแรง และ​กับ​การ​ ป้องกัน​ทาง​ทาง​กายภาพ​ที่​ต่ำ ต่าง​กับ​นักรบ​ที่​ป้องกันส​ ูง​แต่​โจมตี​เบา เอ็ม​พี* หรือม​ า​นา คือ​ขีด​แสดง​พลังค​ ล้ายๆ กับHPเลือด แต่​เลือด​จะ​ลด​ใน​กรณี ทีโ่​ดน​โจมตี​จา​กมอนส​เตอร์ แต่​เอ็มพ​ ี​เมื่อใ​ช้​พลัง​โจม​ตี​เอ็ม​พจี​ ะ​ลด​ลง​ตาม​สกิลท​ ี่​ใช้ ) 9

m


Memories of love

“คุยก​ นั แ​ ล้วเ​ฟย​รสู้ กึ ว​ า่ เฟย​ถกู ใจ​ภาค เอา​เบอร์ภ​ าค​มา ได้ไ​หม เดีย๋ ว​ เฟย​โทร​หา” อึ้งส​ ิ​ครับ​งาน​นี้ มาบ​อก​ชอบ​ไม่​ว่า​บังคับ​ขอ​เบอร์​ด้วย ดี​ใน​เมื่อ​ กล้า​ขอ​ผม​ก็​กล้า​ให้​ครับ​เมื่อเ​ฟย​ไป ผม​กห็​ ัน​มา​คุย​กับ​เดย์ เดย์​ชวน​ผม​ไป​เวล​ ครับ ผม​ก็​ไป เดย์บ​ อก​มี​เพื่อน​เดย์​อีก​คน​นะ “ได้​ไม่มี​ปัญหา” และ​ผม​ก็​วาร์​ปก​ลับ​เมือง และ​เท​เล​พอท​ไป​สู่​จุด​ หมาย​ที่​นัดก​ ันไ​ว้ มา​ถึงผ​ ม​ก็​เห็น​เดย์​อยู่​กับ​ผู้ชาย​เผ่า​ดาร์​ค​เอลฟ์​อีก​คน มา​ถึง​ เดย์ช​ วน​ผม​เข้า​ร่วม​ปาร์ตี้ “ภาค นี่​คิง​เพื่อน​เดย์” เดย์​แนะนำ​หนุ่ม​ดาค​เอลฟ์​ให้​ผม​รู้จัก ผม​ มอง​อาชีพ​ใน​ช่อง​ปาร์ตี้​เป็น​ดาร์​ค​วิ​ซาด “สวัสดีค​ รับค​ งิ ผ​ ม​ภาค​ครับ” ผม​แนะนำ​ตวั ไ​ป​คงิ ใ​ช้อ​ มี ช​ู นั่ โ​ค้งค​ ำนับ​ ให้​ผม “ยินดีท​ ี่​ได้​รู้จักค​ รับ ^ ู^” คิง​ทักทาย​ผม​ครับ “เดี๋ยว​คิง​กับ ภาค​คอย​ฮิล​เดย์​นะ มอน​ที่​นี่​โหด​เดี๋ยว​โดน​ตบ​ตาย” เดย์บ​ อก​ผม​ครับ “ไม่​ต้อง​ห่วง ถ้า​มอน​จะ​ตบ​ภาค เดี๋ยว​คิง​ชุบ​ให้ ภาค​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​ ไป​เกิดเ​มือง​และ​เดิน​กลับ​มา มัน​ไกล​คิง​พก​ใบ​ชุบ มา​สิบใ​บ” คิง​บอก​ผม​ครับ ท่าทาง​คิง​จะ​เป็นค​ น​อารมณ์​ดี​นะ​นี่ เสียง​โทรศัพท์​ผม​ดัง​ขึ้น ผม​หัน​ไป​มอง เอ​ เบอร์​ใคร​แปลกๆ แหะ “เดย์ คิง ภาค​รับ​โทรศัพท์​ก่อน​นะ​ครับ” ผม​หัน​ไป​บอก​ทั้ง​สอง​คน​ ทีเ​่ ดย์ก​ ำลังล​ า​กมอนส์เ​ตอร์ม​ า​เป็นส​ บิ ต​ วั ก​ บั ค​ งิ ท​ ต​ี่ งั้ ท​ า่ ย​ งิ เ​ห​ลา่ ม​ อน​สเ​์ ตอร์ท​ งั้ ​ หลาย​อยู่ “สวัสดีค​ รับ” ผม​กรอก​เสียง​ไป​ตาม​โทรศัพท์ “สวัสดี ภาค​ใช่​ไหม” มี​เสียง​ตอบ​มา​สำ​เนียง​แปร่งๆ ​แหะ​ลักษณะ​ การ​พูด​ไม่​น่า​ใช่​คน​ภาค​กลาง เพราะ​เสียง​ออก​เหน่อๆ “ใช่​ครับ นั่น​ใคร​พูด​ครับ” ผม​ตอบ​กลับ​ไป​อย่าง​สุภาพ

m

10


อนันตกาล

“เฟย​เอง อะไร​กัน​เพิ่ง​ให้​เบอร์เ​ฟย​ตะกี้​เอง แค่​นี้​ลืม​ละ​เห​รอ” อีก​ ฝ่าย​ทำ​น้ำ​เสียง​น้อย​อก​น้อยใจ​กับ​ผม ไร​วะ คุย​หน่อย​เดียว​มีหน้า​มา​น้อยใจ​ ใส่​กอู​ ีก “จำ​ได้ๆ ไม่ค​ ิด​ว่า​จะ​โทร​มา​เลย” ตาผม​ก็​มอง​จอ​เกม​ไป ผม​ลุกข​ ึ้น​ มา​ฮิล​เดย์​ซึ่ง​เลือด​เดย์​ใกล้​หมด​แล้ว กด​แบท​เทิล​รัวๆ เลย เดย์​เลือด​เยอะ​ มากกว่าจ​ ะ​เต็มห​ ล​อด​ฮลิ อ​ นั แ​ ผ่วเ​บา​ของ​ผม​แทบ​ไม่ข​ ยับเ​น้นถ​ ๆี่ รัวๆ เลย​ขนึ้ ​ มา​ได้​กล้อมแกล้ม “และ​นี่​ภาค​ทำ​ไร​อยู่ ยัง​ไม่เ​ลิก​เล่น​เกม​เห​รอ” เฟ​ยถา​ม​ผม​มา “อือ้ ก​ ำ​ลงั ม​ นั เ​วล​กะ​เพือ่ น​เปอร์ข​ นึ้ อ​ ย่าง​ไว” ตัวผ​ ม​กน​็ งั่ ร​ อ​เอ็มพ​ ร้อม​ ดู​จอ​เกม​ไป ปาก​ก็​คุ​ยกับเฟย “ภาค​เฟย​โทร​มา ทำไม​ภาค​ไม่​ค่อย​สน​ใจเฟย​เลย” น้ำ​เสียง​มัน​เริ่ม​ หงุดหงิด “อ้าว​กค​็ ยุ อ​ ยูน​่ ไ​ี่ ง ถ้าไ​ม่ส​ นใจ​ภาค​วาง​สาย​ไป​แล้ว” ผม​บอก​ไป​แต่ใ​น​ ใจ​หงุดหงิดม​ าก อยาก​จะ​เล่น​เกม​มากกว่า “เฟย​พูด​จริงน​ ะ​เรื่อง​จีบ​ภาค” “ตามใจ ถ้า​คิด​ว่า​จีบ​ติด​ก็​ลอง​ดู​ภาค​ไม่​ห้าม” ผม​ตอบ​ไป​ผม​ไม่​คิด​ ว่า​เฟย​จะ​จริงจัง​ตาม​ที่​บอก คุย​กัน​แค่​สาม​ชั่วโมง เล่นเ​กม​กันแ​ ป๊บ​เดียว​หน้า​ ก็​ไม่​เคย​เจอ “เล่น​เกม​ไป​ก่อน​ละ​กัน เฟย​ไป​กินข​ ้าว​แล้ว ​พรุ่ง​นี้​เจอ​กัน​ถ้า​ออน” “ครับ แล้วเจอ​กัน​ครับ” ก่อน​ที่​จะ​วาง​สาย เฟ​ยถา​ม​ผม​มา “แล้ว​เฟย​จะ​โทร​หา​ภาค​ได้​ไหม” “ได้ส​ ิ” ผม​ยิ้ม​เล็กๆ ให้​กับ​คำถาม ผม​รู้สึก​ดี​ที่​ได้​รับ​การ​สนใจ แม้​ เพิ่ง​จะ​รู้​จัก​กับ​เฟ​ยก็​ตาม​เท่า​ที่​ผม​คุย ผม​รับ​รู้​ได้​เลย​ว่า​เฟย​เป็น​เด็ก​เอาแต่​ใจ แต่ก​ ็​นะ​แค่​คุย​หนุ​กๆ แก้​เหงา​นี่​จะ​เป็นไร​ไป ผม​หัน​กลับ​ไป​สนใจ​ใน​เกม​ต่อ “มา​แล้ว​ครับ โทษ​ที​คุย​ธุระ​กับ​เพื่อน​นะ” 11

m


Memories of love

“คุย​กับ​เพื่อน​หรือว​ ่า....................” คิง​ถาม​ผม​ครับ “..............................” เดย์ “^๐^ เปล่าม​ ี​ซะ​หน่อย” ผม​รู้​ว่า​ทั้ง​คู่​หมาย​ถึงอ​ ะไร “คิง​อายุ​เท่า​ไห​ร่อ​ะ ตอบ​ได้ไ​หม” “ยี่สิบ​สาม จ้า” คิง “อะ​จริง​ดิ มากกว่า​ภาค​หก​ปี งี้​ต้อง​เรียก​ลุง​ปะ​นี่” “บ้า ต้อง​เรียก​น้อง​คิง” “โห ช่าง​กล้า ไม่​อาย​ตัว​เอง​เลย​ยย” “................” เดย์ “เป็น​อะไร เดย์” ผม “เปล่า​เห็น​คุย​กัน​อยู่” เดย์ “งอน​เห​รอ​วะ” คิง “เปล่าๆ ภาค​กิน​ไร​ยัง” “ยังอ​ ะ​เดี๋ยว​ค่อย​กิน​ทีหลัง พรุ่งน​ ี้​มี​เรียน​ขเี้​กียจ​แหะ” นึกถึง​พรุ่ง​นี้​ แล้ว​เซ็ง​จริงๆ ตาราง​เรียน​นรก ผม​ยัง​ไม่​ได้​อ่าน​หนังสือ​เลย​แต่​ช่าง​มัน “ย้าย​ที่​เวล​กัน​ไหม​ที่​นี่ เริ่มเ​ห็น​มอน​เป็น​สี​เขียวๆ ละ” เดย์​ถาม ผม​ ครับ แต่​ผม​ยังเ​ห็น​มอน​เป็น​สี​ขาวๆ อยู่ “ตามใจ​ภาค​ยัง​ไง​ก็ได้ แล้ว​แต่​เดย์​กับ​คิง” ผม​บอก​ครับ​จะ​ว่า​ไร​ได้​ ผม​นตี่​ ัว​ดูดด​ ีๆ นี่เอง “อื้อ งั้น​เรา​ไป​เวล​แถว​ค่าย​ร้าง​ไหม มอน​เยอะ ลาก​มา​เยอะ​จะ​ได้​ เวล​ไวๆ เดย์​ลาก​ไหว​ปะ​วะ” คิง​ถาม​เดย์ เดย์​เงียบ​ไป​สักพ​ ัก “เออ ได้ๆ ปะ​วาร์​ป​ไป​กลูด​ ิน​และ​วาร์​ป​ไป​ค่าย​ร้าง” เดย์​บอก​ครับ ผม​ก็​จัด​การ​วาร์​ปก​ลับ​เมือง และ​วาร์​ป​ไป​ต่อ​จุด​ที่​เดย์​บอก เมื่อ​ไป​ถึง สิ่ง​ที่​ เห็น​คือ ค่าย​ขนาด​ใหญ่ม​ ี​กำแพง​ไม้​เป็น​ชั้นๆ ภาย​ใต้​กำแพง มี​กระโจม​คล้าย​ อินเดีย​แดง ออกแบบ​ให้​เก่าๆ ขาด มี​มอน​ส​เตอร์​เป็น หัว​หมา​ป่า​ไฮ​ยี​น่า​ลำ​

m

12


อนันตกาล

ตัว​เป็น​คน​มือ​เป็น​มือ​คน​แต่​มี​เล็บ​ยาว​สี​ขาว เท้า​เป็น​หมา สี​ส้ม​แดง บน​หัว​ ของ​มัน​มี​ที่​บอก​ชื่อ มี​การ​บอก​ยศ​มัน​ด้วย เช่น หัวหน้า​โอ​เอ​มาฮุม นาย​สิบ รอง​หัวหน้า จ่า มี​ครบ​ครับ เกม​นี่​สม​จริงจ​ ริงๆ ครับ ผม​นั่ง​พิจารณา กระโจม​ แต่ละ​กระโจม มี​แสง​เงา รอย​ขาด​ของ​ผ้า กราฟ​ฟิค​สุด​ยอด ผม​เดิน​เข้าไป​ดู​ หมา​ป่า​ใกล้ๆ ครับ มัน​วิ่ง​มา​ตบ เวร​ละ​สิ ผม​วิ่ง​หนี และ​กด​สกิลโ​จมตี​มัน อ้าว​ เวร​ยงิ ไ​ม่เ​ข้า จะ​ตาย​ไหม​นก​ี่ ู ไอ้ห​ มา​เวร​นนั่ ม​ นั ว​ งิ่ ไ​ล่ม​ า​ตบ​ผม ผม​กด​เลือด​ยกิ ๆ คิดว​ า่ ไ​ด้ต​ าย​กลับไ​ป​เกิดเ​มือง​แน่ ทันใด​นนั้ ผ​ ม​เห็นพ​ ายุห​ มุนส​ ด​ี ำ​พงุ่ เ​ข้าม​ า​ชน​ หมา​นั่น สอง​ลูก​รอด​แล้ว​ครับ หันก​ ลับ​ดู​คน​ที่​ช่วย​ผม คิง​นั่นเอง “๕๕๕๕๕ เกือบ​ไป​ไหม​ละ ถ้าค​ งิ ม​ า​ไม่ทนั น​ ะ ภาค​ได้ต​ าย​กลับเ​มือง​ วาร์​ปมา​ใหม่​แน่” คิง​หัวเราะ ท่า​หัวเราะ​ขอ​งดาร์ค​เอลฟ์​ฮา​ดี​ครับ สะบัดม​ ือ​ ไป​ข้างๆ และ​เคลื่อน​มือม​ า​เหมือน​ป้อง​ปาก​และ​หัวเราะ “ภาค​เป็นไร​เห็น​เลือด​ลด​ฮวบๆ” เดย์​ถาม​มา​ครับ เดย์​คง​เห็น​เลือด​ ผม​ลด​จาก​ช่อง​ปาร์ตี้ “ไม่มี​อะไร คง​อยู่​ว่างๆ เลย​เอา​ตูด​ไป​แหย่​ปาก​หมา” นี่​เป็นค​ ำ​พูด​ ของ​คิง​ครับ “คิง​บ้า พูด​ดีๆ เลย ภาค​ไม่รู้​นิ​ว่า​มัน​ออ​โต้ ยิง​แล้วแ​ ต่​ยิงไ​ม่​เข้า​อะ” “เดี๋ยว​ภาค​ก็​ฮิว​เดย์​ละ​กัน​รอ​แป๊บ​เดย์​ซื้อ​เลือด​กับ​วาร์​ป​เตรียม​ตัว​ แป๊บ อยูก่​ ะ​คิง​ไป” เดย์​บอก​ผมเเละ​เงียบ​ไป “ภาค​ถืออ​ ะไร​อยู่” คิงถ​ าม​ผม​พร้อม​มา​นั่งข​ ้างๆ นั่งใ​กล้ม​ ากๆ แทบ​ จะ​สัมผัส​กันไ​ด้ “กระดูก​นักบุญ กับ​โล่” ผม​ตอบ​ไป​ครับ “ลอง​เก็บ​เงิน​เปลี่ยน​อาวุธ​ดู​สิ อาวุธ​มัน​แบา​ทำให้​ยิง​มอน​ไม่​เข้า อี​ กกี่เวล​จะ​เปลี่ยน​อาชีพ และ​จะ​เล่น​เป็น​อะไร” คิงถ​ าม “อีก สอง​เวล ว่า​จะ​เป็น​วิ​เอลฟ์อะ” ผม​ตอบ​กลับไ​ป “เห​รอ” เรา​สอง​คน​นั่ง​คู่​กันท่า​มก​ลาง​ดง​หมา​ที่​เป็น​มอน​ส​เตอร์ คิง​ 13

m


Memories of love

แหย่โ​น่นแ​ หย่น​ ผ​ี่ ม​เล่นร​ ะหว่าง​รอ​เดย์ บรรยากาศ​ทา่ มกลาง​คา่ ย​รา้ ง​พดู ไ​ด้ว​ า่ ​ ดี​มาก เรา​ย้าย​ที่มา​นั่ง​อยู่​บน​เนิน​ใหญ่ มี​ทุ่ง​หญ้า​สี​เขียว​อยู่​รอบๆ มี​กระโจม​ อินเดีย​แดง​สี​ขาว​ขาดๆ อยูใ่​กล้ๆ และ​มี​มอน​ส​เต​อร์ไฮ​ยี​น่า​ยักษ์ล​ ่ำบ​ ึก​เดิน​ถือ​ มีด​ทื่อๆ วน​ไป​วน​มา​รอบๆ ตัว “มา​แล้ว​โทษ​ทที​ ี่มา​ช้า” เดย์ว​ ิ่ง​มา​ใน​จุด​ที่​ผม​กับค​ ิง​รอ​อยู่ “ว้า​ว ....... เปลี่ยน​ชุด​มา​เห​รอ​วะ​เดย์” คิง​ถาม​เดย์​ครับ​เมื่อ​เห็น​ ว่า​เดย์​มา​ใน​ชุด​ที่​แปลก​ไป​กว่า​เดิม แต่​ผม​ดู​ไม่​ค่อย​ออก​นะ ออร์ค​ใส่​อะไร​ก็​ เหมือน​กัน “ใช่ เก​ราะ​บรี​กัน​ดีน ใส่​แล้ว​จะ​ได้​อึด​ขึ้น ที่​หาย​ไป​นาน​นี่​ไม่ใช่​อะไร​ ไป​กด*หัว​มา” เดย์บ​ อก​พร้อม​หมุน​รอบๆ ตัว​ให้ด​ ู “เป็น​ไง​ภาค​หล่อ​ไหม” เดย์หมุ ​​ น​ให้ด​ ู​หลาย​รอบ “เดย์ก​ ด​เอง​ทั้ง​ชุด ทุก​ชิ้น​เลย​หมด​ไป​เยอะ นี่​เดย์​ซื้อ​อาวุธ​ใหม่​ด้วย ตี​แรง​ขึ้น​และ​ไว​ขึ้น” เดย์​บอกพร้อม​เปลี่ยน​อาวุธใ​ห้​ดู เดย์​พก​อาวุธ​หลาย​อัน​ ครับ เอ​ทำไม​เดย์​หาเงิน​ไว​จัง​ผม​เล่น​ยัง​หาไม่​ค่อย​ได้​เลย เออ​ช่าง​มัน​เรา​เล่น​ เอา​มันส์ “โห อวด​ใหญ่​เลย​นะ” คิง​แซว “คน​มัน​มี​ดี​ให้อ​ วด​นี่​หว่า” เดย์​หัวเราะ “เออ ไป​ลาก​มอน​มา​ได้​แล้ว เดี๋ยว​คิง​กะ​ภาค​นั่ง​รอ​ดูด​เปอร์ เนอ​ะ​ ภาค -.< ” คิง​ขยิบ​ตา​ให้​ผม ผม​มอง​คิง​ครับ “อ้าว​ไอ้​เวร​นี่ จะ​มา​อู้​ได้​ไง​เวร​นี่ อู้​ได้ไ​ง​วะ ทำ​หน้าท​ ี่ดิ กิน​แรง​กู​ได้​ ไง” เดย์ต​ บ​*คิง​ให้​ลุก​ขึ้น​ยืน เสียง​คิง​ร้อง อ๊ะ อ๊าา ....................................................................................................................

กด* หมาย​ถึง​การ​ผลิต คือก​ ารนำ​วัตถุดิบ​ที่​หา​มา​จาก​การ​ล่า​มอน​ส​เตอร์ หรือ​ซื้อ​ต่อ​จาก​ผู้​เล่น​อื่นร​ วม​ทั้ง​ซื้อ​ จาก NPC ทีก่​ ำหนด มา​กด​ผลิต​กับ​ผู้​เล่นท​ ี่​สามารถ​ผลิต​ไอ​เท็ม​ได้ แลก​กับค​ ่า​ตอบแทน​เป็นเ​งิน ตบ* หมายถึง ตบ​ให้​ลุกย​ ืน ได้​เพราะ​เกม​มี​ระบบ​โจมตี​ผเู้​ล่น​ด้วย​กัน เสียง​ร้อง​เมื่อ​โดน​โจมตี​ตัว​ละคร​จะ​ส่ง​ เสียง​ร้อง​ออก​มา ไม่​ว่า​จะ​ลุก นั่ง เต้นรำ หัวเราะ มีเ​สียง​ประกอบ​หมด

m

14


อนันตกาล

“แต่ภ​ าค​ไม่​เป็นไร นั่ง​อยู่​เฉยๆ ก็ได้ เดย์​ไม่​ว่า เดย์​ยอม​ให้​ภาค​ตาม​ ดูดเ​ปอร์​ตลอด​เมื่อ​ไหร่ก​ ็ได้​ตาม​ที่​ภาค​ต้องการ” เดย์​บอก​ผม​ครับ​ไม่รู้​ผม​เล่น​ เกม​มาก​ไป​หรือ​เปล่า​แต่​ทุก​คำ​พูด​ทุก​ตัว​อักษร​ที่​พิมพ์​มา​ผม​จินตนาการ​เป็น​ เสียง​แล้ว “แหวะ....... เน่าว​ ะ​มึง” คิง​พูดค​ รับ “ทำ​เป็น​พูด อิจฉา​อะดิ” เดย์​สวน​ทันที​คิง​หัวเราะและ​ต่อ​ด้วย​ เต้นรำ “ทำไม​ต้อง​อิจฉา​คน​เรา​มี​ดี​ไม่ใช่​ทชี่​ ุด​เว้ย” “พอๆ เลิก​แหย่​กัน​ได้แ​ ล้ว​เวล​เถอะ​อีก สามสิบเ​ปอร์​เอง​ภาค​จะ​อัพ​ และ คืนน​ ไ​ี้ ม่อ​ พั ไ​ม่เ​ลิก ตัง้ เ​ป้าไ​ว้ว​ นั ล​ ะ​หนึง่ เ​วล วูว​้ ว” ผม​ประกาศ​อย่าง​เอาแต่​ ใจ “เอ้​า ตามใจ เจ้า​หญิง​หน่อย ๕๕๕๕๕” คิง​บอก​กับ​เดย์ “เออ ภาค​เป็น​เจ้าห​ ญิง และ​กู​กะ​มึง​เป็นไร​วะ” เดย์​ถาม​คิง​ครับ “เอ​เป็นไร​ดี​วะ กู​เป็น​ราชา ส่วน​มึง​เป็น..............” คิง​พูด​แล้ว​เว้น​ ไว้ “แม่นม ไง​คอย​ดูแล​ภาค” ผม​รีบ​ต่อ​ประโยค​กลัว​คิง​จะ​พูด​อะไร​ แปลกๆ อีก “ก๊าก เดย์​สงสัย​ภาค​เห็นม​ ึง​นม​โต​อ้วน​แน่​เลย ถึงใ​ห้​เป็น​แม่นม” “โห ภาค​ใจ​รา้ ย​สดุ ๆ พูดม​ า​ได้เ​ดย์เ​สียใจ​นะ​นี่ เป็นอ​ ศั วินก​ ย​็ งั ด​ ”ี เดย์​ ทำท่าร​ อ้ งไห้ค​ รับ ผม​ละ​ฮา​ทา่ ข​ อ​งอ​อร์คจ​ ริงๆ คุณล​ อง​คดิ ด​ ผ​ู ช​ู้ า​ยล่ำๆ ตัวโ​ตๆ ตัว​สี​เขียว​หน้า​บาก มือ​นึง​ทำท่า​ขยีต้​ า ส่วน​อีก​มือ ยก​ขึ้น​ตบ​ขา​ตัว​เอง “เเหย่​กัน​เล่น​แค่​นี้​ทำ​คิดมาก หัวล​ ้าน​ปะ​นี่​ขี้​น้อยใจ” ผม​สวน​ครับ ผม​ไม่​อยาก​ให้​มัน​เข้า​โหมด​หวา​นอะ เลย​กวนๆ กลับ​ไป “เปล่า​ซะ​หน่อย​ภาค ภาค​เต้น​ให้​เดย์​ดู​หน่อย​สิ นะ​นะ เดย์​อยาก​ เห็น ถอด​เสื้อด​ ้วย​นะ *๐* พรีสส เติม​พลังก​ ่อน​ไป เก็บ​เวล” แม่​ง หื่น​วะ​ 15

m


Memories of love

ไอ้​เดย์ คน​ไร​วะ​หื่น​ฉิบหาย นี่​ขนาด​ใน​เกม​นะ​ตัว​จริง​มัน​สงสัย​หื่น​โคตรๆ ตัว​ ละคร​ใน​เกม​ยัง​ไม่เ​ว้น แต่​ผม​หา​สนใจ​ไม่​แค่ค​ ิด อยาก​เห็น​นัก​กเ็​ต้น​ให้​ดู​ได้​วะ ผม​ทำ​ตาม​ที่​เดย์​ขอร้อง สนใจ​ไป​ใย ยัง​ไง​มัน​ก็​แค่เ​กม “ก๊า​กก ภาค​เต้น​จ้ำบ๊ะ​โชว์” เสียง​พูดจ​ าก​ปาก​หมาๆ ของ​คิง “คิงป​ าก​หมา ปาก​ประเภท​เดียว​กะ​หมา​รอบๆ นีเ​้ ลย” ผม​สวน​กลับ​ ไป​ครับ​แอบ​ฉุน​คิงน​ ิดๆ “วาจา​เราะ​ร้าย คิง​ออก​น่า​รักม​ า​ว่า​คิง​ได้​ไง” คิงท​ ำท่าห​ ัวเราะ “ปะ ลาก​มอน” เดย์พ​ ดู ล​ ะ​วงิ่ อ​ อก​ไป​ลาก​มอน​มา​ฝงู ห​ นึง่ คิงย​ งิ ม​ อน​ ไป ส่วน​ผม​คอย​ดู​เลือด​เดย์​และ​กด​ฮิล “คิง​ภาค​เชิญ​เพื่อน​นะ​เวลา​คิง​ออ​นภา​ค​จะ​ได้​รู้” ผม​พิมพ์​ใส่​ช่อง​ กระซิบ​*ไป “ได้ จ้า” คิงต​ อบ​กลับ​มา “คิง​รู้จักเ​ดย์​นาน​ยัง​อะ” ผม​อยาก​รู้​ดู​สอง​คน​สนิทก​ ัน “ไม่​นาน​นะ สัก​พัก​นึง​อะ รู้จัก​กัน​ตอ​นทำเควส ทำไม​สนใจ​เดย์​เห​ รอ” คิง​ถาม​ผม​ครับ “เปล่า อยาก​รู้​เฉยๆ ไม่ส​ น​เดย์​หรอก​เป็น​เพื่อ​นอะ​ได้ แต่แ​ บบ รู้สึก​ ว่า​เดย์โ​รค​จิ​ตอ่าา” ผม​ตอบ​คิง​ไป​ตาม​ความ​รู้สึก “๕๕๕๕ สนใจ​ไร​มาก​ภาค​เล่นเ​กม​คอื ก​ าร​ปลด​ปล่อย ตัวจ​ ริงม​ นั อ​ าจ​ ไม่​เหมือน​ทแี่​ สดงออก​ใน​เกม​ก็ได้ เล่น​กัน​หนุก​ ๆ” “จ้า..........ลุงค​ ิง” “หยาบ​คาย ปูภ่​ าค ^ ^” “ชิ​ชิ ตัวเ​อง​อายุ​น้อย​ตาย​มา​เรียก​เค้า​ปู่” “เรียก​น้อง​คิง​สิ คิง​ออก​น่า​รัก” .................................................................................................................... “น่าร​ ัก​น่า​กระทืบ​ละ​สิ​ไม่​ว่า” กระซิบ* คือก​ าร​พิมพ์​คุยก​ ัน​ระหว่าง​ผู้​เล่น สอง​คน คน​อื่น​จะ​ไม่​เห็น​ข้อความ

m

16


อนันตกาล

“๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕” ผม​หั น​ไ ป​อีก​ที ​เดย์ ​นอน​อืด​ตาย​ครับ​ เนือ่ งจาก​ผม​มวั แ​ ต่ส​ นใจ​คงิ เลย​ไม่ไ​ด้ด​ ว​ู า่ ต​ วั เ​อง​เอ็มห​ มด พอ​เดย์ต​ าย​ปป​ุ๊ เหล่า​ หมา​นอ้ ย​ไฮ​ยน​ี า่ ก​ ม​ู า​หา​ผม​กอ่ น​เลย สิบก​ ว่าต​ วั ต​ บ​ผม​ไม่ก​ ท​ี่ ต​ี าย ราย​ตอ่ ไ​ป​คงิ เรา​สาม​คน​นอน​ตาย​กัน​เกลื่อน “๕๕๕๕๕๕๕๕๕ รวม​กัน​ตาย​หมู่ แยก​กัน​อยู่​เรา​รอด” คิง​พูด​ขึ้น​ อย่าง​อารมณ์ด​ ี แล้ว​กด​ไป​เกิด​เมือง ผม​และ​เดย์​กด​ไป​เกิด​เมือง​เช่น​กัน “ขอโทษ ลาก​มา​เยอะ​ไป ไม่ทัน​ดมู​ า​นา* ภาค เปอร์​หาย​เลย” เดย์​ ขอโทษ​พวก​ผม “คิดไ​ร​มาก เล่น​กัน​ขำๆ ตาย​ก็​เก็บ​ใหม่” คิง​บอก “อื้อ​ไม่​เป็นไร เล่น​เรื่อยๆ เดี๋ยว​กอ็​ ัพ แต่​ภาค​ต้อ​งอัพ แค่​นั้น​เอง อัพ​ เมื่อ​ไหร่​ก็ได้ แต่​อยาก​อัพ​วัน​นี้” ผม​บอก​ไป​ครับ จริง​นะ​ผม​อยาก​อัพ​วัน​นี้​นิ อิอิ รู้​ว่า​เอาแต่​ใจ แต่​ผม​ก็​รวู้​ ่า​เดย์​ตามใจ​ผม​ครับ “จ้าๆ เดีย๋ ว​ไป​ใหม่ เดีย๋ ว​ไง​วนั น​ ภ​ี้ าค​ได้อ​ พั แ​ น่ เดย์ไ​ป​หา​ซอื้ ก​ ระสุน*​ ก่อน” ผม​วาร์ป​ ไ​ป​รอ​ทห​ี่ น้าค​ า่ ย​รา้ ง สักพ​ กั น​ งึ ค​ งิ ว​ าร์ป​ ต​ าม​มา เรา​สอง​คน​เดิน​ ไป​นงั่ บ​ น​เนินเ​ขา​ทม​ี่ ท​ี งุ้ ห​ ญ้าเ​ขียว​ขจี เหนือค​ า่ ย​รา้ ง มอง​ลง​ไป​มบ​ี ร​รดา​มอน​ส​ เต​อร์ไฮ​ยี​น่า​เดิน​วน​ไป​วน​มา “เอ ภาค​ต้อง​เรียก​คิง​ว่า​พี่​ไหม​นี่”ผม​ถาม​เพื่อ​หา​เรื่อง​คุย​อยู่​เงียบๆ และ​รู้สึกย​ ัง​ไง​ไม่รู้ ผม​คุย​กับ​คิง​ใน​ช่อง​ธรรมดา* “ไม่ต​ ้อง​ก็ได้ เรียก​คิง​เฉยๆ แหละ” คิงบ​ อก​ผม “อื้อ นี่​คิง​เล่น​ตอน​ไห​นอะ” ผม​ถาม​คิง .................................................................................................................... มานาน* หมายถึง มา​นา= mp ค่า​พลัง​เวลา​ใช้​เวทย์ ถ้า​หมด​จะ​ไม่​สามารถ​ใช้​สกิล​ได้ เปอร์​หาย เกม​ได้​ กำหนด​ไว้​ว่า ถ้า​ตาย​ค่า​ประสบการณ์​จะ​หาย​ไป​สิบ และ​ลด​ลง​เรื่อย​ตาม​เลเวล เรียก​กัน​เป็นเ​ปอร์เซ็นต์ เช่น เวล 39.15 หมาย​ถึง เวล​สามสิบ​เก้า สิบห​ ้า​เปอร์ กระสุน* หมาย​ถึง​กระสุน​เวทย์​หรือว​ ิญญาณ เอา​ไว้ใ​ช้​เพิ่มพ​ ลัง​โจมตี วิญญาณ​ใช้ส​ ำหรับ​เพิ่ม​พลัง​โจมตี ของ​ อาวุธ กระสุนเ​วทย์ เหมือน​ชื่อ คือ​เพิ่ม​พลังโ​จมตี​ทาง​เวทย์​มนต์ ช่องธรรมดา* ภายในเกมมันจ​ ะ​มี ๑. ช่อง​ธรรมดา ผู้​เล่น​ใน​ระยะ​ทกี่​ ำหนด​จะ​เห็นก​ าร​สนทนา ๒. ช่อง​ตะโกน ผู้​เล่น​ในเเม​พนั้นๆ จะ​เห็น​บท​ที่​เรา​คุย เป็นการ​คุยร​ ะยะ​ไกล ๓. ช่อง​ค้าขาย เหมือน​ช่อง​ตะโกน​แต่​จะ​มี​ไว้เ​พื่อ​ตะโกน​ขาย​ของ ๔. ช่อง​ปาร์ตี้ ช่อง​นี้​จะ​เป็นเ​ฉพาะ​คน​ที่​ร่วม​ปาร์ตี้​กันเ​ท่านั้น 17

m


Memories of love

“เล่นท​ ั้ง​วัน​แหละ ว่าง​ก็​เล่น” “เกม​นี้​ภาค​เห็นล​ ะ​ชอบ​กราฟ​ฟิค​เนอ​ะ สวย​จริงๆ” ผม​บอก​คิง​ตาม​ ที่​ผม​คิด “ช่าย เห็น​ด้วย นี่​เป็น​เกม​แรก​เลย​นะ​ที่​คิง​เล่น” “เหมือน​กัน​เลย ภาค​ก็​ไม่​เคย​เล่น​เกม​ออนไลน์ นี่​เกม​แรก​เหมือน​ กัน^ ^” “0.0 จริง​สิ บัง​เอิญ​เนอ​ะ” คิง​บอก​มา “นี่​มา​แล้ว อยู่​ตรง​ไหน​กัน” เดย์​ส่ง​เสียง​เรียก​ผม​กับ​คิง​ใน​ช่อง​ ปาร์ตี้ “อยูบ่​ น​เนิน​เขา​หลบ​มอน เดี๋ยว​ลง​ไป​เจอ​กัน​หน้า​ค่าย” “ไป​เถอะ​เดย์​มา​แล้ว” คิง​บอก​ผม​นอก​ช่อง​ปาร์ตี้ เหมือน​เรา​คุย​กัน​ สอง​คน​ตรง​นี้ “สามี​มา​แล้ว​จะ​ช้า​อยู​่ใย น้อง​นาง” ประโยค​ต่อ​มา​ทำเอา​ผม​หมด​ มู้ด ผม​ตบ​พัวะ​เข้า​ให้ “ปาก​หมา พูดจา​ดๆี หน่อย​ส”ิ ผม​บอก​คงิ ค​ รับ ไม่ค​ อ่ ย​ชอบ​ประโยค​ เมื่อ​กี้​เลย “อ้าว เห็น​แก้​ผ้า​เต้น​ให้​กัน​ดู​อยู่​นี่​นา ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕” คิง​ยัง​ คง​ปาก​หมา​แต่ก​ ส​็ นุกด​ เ​ี วลา​อยูด​่ ว้ ย​กนั เรา​หยอก​ลอ้ ก​ นั ไ​ป​เรือ่ ยๆ ใน​ทสี่ ดุ ผ​ ม​ก​็ อัพ​ตาม​ที่​หวัง​เวล​สิบ​เก้าล​ ะ เฮ้อ ถ้า​ไม่​ได้​สอง​คน​นี้​นี่​กว่า​จะ​อัพ​อีก​นาน จริงๆ ผม​กไ็​ม่​ได้​ทำ​อะไร​มาก​นะ ตัว​ดูด​เปอร์​ดีๆ นี่เอง “เดี๋ยว​ภาค​จะ​ไป​นอน​ยัง” เดย์​ถาม​ผม “ไง​ก็ได้ไ​ม่​ง่วง​เท่า​ไห​ร่อะ​ ” ผม​ตอบ​ไป​ครับ จริงๆ ก็​ง่วง​นิดๆ นะ​แต่​ อารมณ์แ​ บบ คน​มัน​อยาก​เล่น “งั้น​ไป​เวล​ก่อน​แป๊บ​นึง” เดย์​บอก​ผม “คิง​ไม่​ไหว​ละ​ง่วง​มาก​เล่น​มา​ทั้ง​วัน​ละ นี่​เล่น​รอ​ภา​คอัพ”

m

18


อนันตกาล

“จ้า ไป​นอน​ได้​เลย ขอบใจ​มาก​นะ” ผม​บอก​คิง คิงก​ ด​วาร์ป​ ก​ลับ​ เมือง​และ​ออก​ปาร์ตี้ ผม​กับ​เดย์​เวล​กัน​อยู่​ทเี่​ดิม​แต่​เดย์​ตี​มอน​น้อย​ลง ไม่​ลาก​ มา​เยอะ​เหมือน​ตอน​คิง​อยู่ “ภาค มีแ​ ฟน​ยัง” เดย์​เปิด​บท​สนทนา​ขึ้น​มา​ซะ​งั้น “ยัง​จ๊ะ ภาค​เพิ่ง​สิบ​เจ็ด​เอง” ผม​ตอบ​ไป​ครับ​จริงๆ ไม่ใช่​ไม่มี​ แฟนหรอก ไม่มีใคร​คบ​ต่าง​หาก ผม​มัน​เป็นค​ น​ค่อน​ข้าง​มืดมน ที่​โรงเรียน​ก็​ ไม่มี​ใคร​อยาก​คบ จะ​หา​แฟน​ได้​จาก​ไหน “อื้อ​อออ และ​นี่​ปิด​เทอม​ยัง” “ปิดแ​ ล้ว” “เรียน​ที่ไหน​เห​รอ” “เรียน​ที่..........” “งั้นก​ ็​อยู่ กทม นะ​สิ” “ช่ายย ทำไม​เห​รอ” “ถาม​ดู เดย์​อยู่​จัง​หวัด​กาญ” “เห​รอ เมือง​สวย​ไหม” “ก็.....................” ผม​คุย​กับ​เดย์​ไป​เรื่อยๆ ส่วน​ใหญ่​เป็น​เรื่อง​ทั่วไป บางที​เดย์​ก็​จะ​ถาม​เกี่ยว​กันตัว​ผม​บ้าง ผม​ก็​ตอบ​ไป​ตาม​ความ​จริง​กว่า​จะ​ได้​ นอน​ตสี​ าม​กว่า ผม​ก็​นอน​ตื่น​สาย​สิ​ครับ ตื่น​มา​เกือบ​สิบ​โมง เวร ผม​มี​เรียน​ พิเศษ​ด้วย ผม​รีบ​โทร​ไป​หา​พี่​กิ๊ฟ​เพื่อ​เลื่อน​เรียน​พิเศษ​ออก​ไป ผม​บอก​ไป​ว่า​ ผม​ไม่​สบาย​ปวด​หัว​มากๆ พี่​กิ๊​ฟก็​ไม่​ว่า​อะไร​บอก​พัก​ผ่อน​ให้​หาย​ละ​กัน โทร​ บอก​เสร็จ​ผม​ก็​ล้าง​หน้า อาบ​น้ำ แปรง​ฟัน เดิน​ลง​มา​เพื่อ​เปิด​จอ​คอม​เพื่อ​ เข้าไป​เล่นเ​กม ออน​เข้าไ​ปเฟ​ยก็​ทัก​ผม​ผ่าน​ช่อง​เพื่อน​มา​ทันที “เพิ่งอ​ อน​เห​รอ” นี่​คือค​ ำ​แรก​ที่​เฟย​ทัก​ครับ “ใช่ เพิ่ง​ตื่น​อะ” ผม​ตอบ​ไป “มา​เว​ลด้ว​ยกัน อยูท่​ ี่​ซาก​แห่ง​ความ​เศร้า วาร์​ปมา​เลย” เฟย​บอก 19

m


Memories of love

ผม​กน็​ ะ​ใจง่าย​ชวน​ไป​กไ็​ป​ผม​วาร์​ป​ไป​ตาม​ที่​เฟย​บอก เฟย​ชวน​ผม​เข้า​ปาร์ตี้ “ไหว​ไหม​นี่ สี​แดง​แจ๋*​เลย ตายๆ” ผมคุย​หลัง​จาก​เห็น​เลือด​มอน “นั่ง​ไป​เฉยๆ เฟย​ยิง​เอง ไป​นั่ง​ตรง​นี้​ไม่​ต้อง​ขยับ​ไป​ไหน​มอน​ออ​โต้” เฟย​บอก​ผม​ครับ หรือ​สั่ง​หว่า ช่าง​มัน ผม​เปิด​ช่อง​เพื่อน เห็น​คิง​ออ​นอ​ยู่ “ทำ​ไร​คิง ตื่น​แต่​เช้า​เลย” ผม​ทัก​ไป “เวล​กับ​เพื่อน​จ้า ภาค​ละ” “เวล​กับ​เพื่อน​เหมือน​กัน​แหละ” “เปอร์​ขึ้น​ดี​ไหม” “ก็​โอ​นะ” “งั้น​เดี๋ยว​คุย​กัน​นะ คิงย​ ิง​มอน​แป๊บ” “จ้า” ผม​ตอบ​คงิ ไ​ป​และ​คงิ ก​ เ​็ งียบ​ไป ผม​กด​็ ช​ู อ่ ง​เพือ่ น​วา่ ใ​คร​ออ​นมัง่ นั่น​ไอ้​จอม​ออ​นอ​ยู่​นี่​หว่า “อยูป่​ ะว่ะ​จอม”ผม​ทัก​มัน​ไป​ครับ “อยู่ๆ เวล​กับ​พนี่​ ิค สุด​ที่รัก​กู”มัน​ตอบ​กลับ​มา “โหมึง​ ​ไม่​ค่อย​เลย หน้า​กไ็​ม่​เคย​เห็น​พูด​ซะ” “คิดไ​ร​มาก​มึง​แฟน​ใน​เกม” มันต​ อบ​ผม​มา “อะนะ” “มึง​เวล​เท่าไ​หร่ล​ ะ” “สิบ​เก้า จะ​ยี่สิบ​ละ” “เออ ยี่สิบ​ละ​บอก จะ​เปลี่ยน​เป็น​อะไร​คิด​ยัง พระ​หรือ​วิ” “เป็นว​ ”ิ ผม​ตอบ​ไป​ตอน​นนั้ ผ​ ม​กไ​็ ม่รห​ู้ รอก​ครับว​ า่ พ​ ระ​หรือว​ ม​ิ นั แ​ ตก​ ต่าง​กันย​ ัง​ไง​แต่ผ​ ม​เลือก​วิ​ไว้​ก่อน .................................................................................................................... สีแดงแจ๋* หมายถึง ทีช่ อื่ มอนสเตอรืเมือ่ คลิกไปจะเห็นแท่งสีแสดงค่าพลังชีวติ และสีท​ เ​ี่ ห็นจะ​บอก​ถงึ ร​ ะ​ดบั ​ เลเวล สี​น้ำ​เงินเ​ว​ลน้อย​ ก​ว่า​เรา เก้าเ​วล สี​ม่วง​เว​ลน้อ​ยก​ว่า​เรา หก​เวล สี​เขียว เว​ลน้อ​ยก​ว่าเ​รา สาม​เวล สี​ขาว เท่า​กัน​หรือม​ าก​กว่า​สอง​เวล สี​ส้ม มากกว่า ห้าเ​วล สีแ​ ดง​มาก​กว่าเ​จ็ด​เวล

m

20


อนันตกาล

“เออ เดีย๋ ว​ตอน​เย็นก​ ไ​ู ป​ชว่ ย​เปลีย่ น​โอเค​ไหม ตอน​นก​ี้ เ​ู วล​กะ​สดุ ท​ รี่ กั ​ กู​อยู่” “เออ​ได้ๆ ขอบใจ​มาก แต่​มึง​พูดไ​ด้​ไม่อ​ าย​ปาก” “ทำไม​วะ​กู​พูด​ความ​จริง พี่​นิค​คบ​กู​อยู่ หึ​หึ” “คร๊าบบบ พ่อ​คน​เสน่ห์​แรง” ไอ้​จอม​มัน​เล่า​เสมอ​ว่า​เล่น​เกม​มา​ หนุ่มๆ ใน​เกม​จีบ​มัน​ตรึม มัน​ไป​ไหน​มา​ไหน​ใน​เกม​กับ​พี่​นิค​จน​เป็นแ​ ฟน​เกม ไอ้​ผม​กง็​ ง​นะ​ครับ​แฟน​ใน​เกม เออ​คน​เรา​ทำ​ไป​ได้ “ทำไม​เงียบ​ไป คุย​กับ​ใคร​อยู่” เฟ​ยถา​ม​ผม​ครับ “เปล่า​จ้า นั่ง​ดูเฟย​ยิง​มอน” “แล้ว​ทำไม​เงียบ​ไป​เลย ละ” “เห็น​เฟย​ยิง​มอน​อยู่ เดี๋ยว​กวน​นะ” “ไม่ห​ รอก คุยไ​ด้ คิดถึง​นะ​รไู้​หม” “จ้า เฟย​เล่น​ที่​ไห​นอะ” “ขอนแก่น เฟ​ยมา​รอ​ภาค​อยูต่​ ั้งแต่​เช้า” “งะ​พูด​จริง​อะ ล้อเ​ล่น​เปล่าน​ ี่” “พูดจ​ ริง มา​รอ​ตั้ง​กะ เก้าโ​มง สิบ​เอ็ด​โมง​ภาค​ถึง​มา” “และ​เฟย​ไม่มี​เรียน​พิเศษ​เห​รอ” “ไม่อ​ ะ เฟย​ไม่ไ​ด้​เรียน​แล้ว​ขเี้​กียจ” “แป่ว ทำไม​อ่า” “เฟย เรียน​ไม่​เก่ง​ไม่​อยาก​เรียน​ด้วย” “อะนะ” ผม​ไม่​อยาก​เซ้าซี้​ครับ​เรื่อง​เรียน​มัน​แล้ว​แต่​คน บังคับ​กัน​ ไม่​ได้หรอก ถ้าพูดให้ถูกก็คือผมไม่ได้สนใจเรื่องของเฟย “และ​นี่​กิน​ไร​ยัง” ผม​ถาม​เพื่อเ​ปลี่ยน​เรื่อง “ยัง​เลย ตื่น​มา​ก็​ออก​มา​ร้าน​เกม​เลย​มา​รอ​ภาค” “เล่น​ร้าน​เห​รอ” 21

m


Memories of love

“อื้อ ทีบ่​ ้าน​ไม่มี​คอม​นะ” “จ้า” “เวล​เท่า​ไหร่แ​ ล้ว​ภาค” “สิบ​เก้า จะ​ยี่สิบ​จะ​เปลี่ยน​อาชีพ​และ ไม่รู้​จะ​เป็นไร​ดี พระ​หรือ​วิ” “วิ​ก็​ดี เก่ง แต่​ก็​แล้ว​แต่​ภาค​อยาก​เล่น” “อื้อ ภาค​เล่น​วิ​ดี​กว่า​เนอ​ะ” “ลุกม​ า​คอย​เก็บ​ของ*​ด้วย​ภาค” เฟย​บอก​ผม​ก็​ทำ​ตาม “เดี๋ยว​ค่อย​นั่ง​คุย​กัน​เนอ​ะ ยิงม​ อน​แป๊บ” “จ้าา​ .....” สัก​พักน​ ึง​ช่อง​เพื่อน​กระ​พริบ​ผม​เห็น​ชื่อ​คิง “พักเ​อ็ม​พี รอ​เอ็ม​เต็ม” คิง​บอก​ผม​มา “อื้อ... เวล​แถว​ไหน​เห​รอ และ​คิง​เวล​เท่า​ไหร่​ละ” “ยี่สิบ​สาม เวล​แถว วิหาร​ที่​ถูก​ลืม​กับ​เพื่อน​จ๊ะ” “เดย์เ​ห​รอ ภาค​ไม่​เห็น​เดย์​ออน” “เปล่าๆ คน​อื่น​นะ และ​ภาค​ละ​เป็น​ไง​มั่ง” “อีกไ​ม่ก​ ี่​เปอร์จะ​อัพล​ ะ เย็น​นี้​จะ​ไป​เปลี่ยน​เป็น​วิ​แหละ” “อื้อด​ ีแล้ว และ​นี่​หา​ไร​กิน​ยัง” “ยังเ​ลย​กิน​นม​ไป​กล่อง คิง​ละ” “กินแ​ ล้วห​ ละ เมื่อว​ าน​ขอโทษ​นะ​ที่​เลิก​ไป​ก่อน ง่วง​มาก” “อื้อไ​ม่​เป็นไร ง่วง​ก็​นอน​ไม่​ต้อง​ฝืน” “คิง​ยัง​เด็ก​ต้อง​นอน​เยอะๆ” “ยี้​เด็กต​ า​ยอะ แก่แ​ ล้​วอะ​สิ​ไม่​ว่า” “๕๕๕๕ ทุก​เย็น​คิง​จะ​ไป​เวล​กับ​เดย์ เดย์​มัน​มา​ตอน​เย็น ไป​ด้วย​กัน​ อี.................................................................................................................... ก​เปล่า” เก็บ​ของ*​ใน​ที่​นี้ หมาย​ถึง​ไอ​เท็ม​ที่​มอน​ส​เต​อร์​ดร​อ​ปมา เมื่อ​เรา​โจมตี​มันจ​ นถึง​ตาย กด​ของ*​ที่​ว่า​คือก​ าร​ผลิต​ชุด อาวุธ​เครื่อง​ประดับ​ใน​เกม

m

22


อนันตกาล

“ไป​สิ และ​เพื่อน​คิง​อะ” “มันเ​ลิก​เย็นๆ นะ เลย​ไป​กับ​เดย์​ต่อ​เลย” “อื้อ” “เดี๋ยว​คุย​กัน​ใหม่ เอ็ม​เต็ม​ละ เวล​ต่อ​ละ” “จ้าส​ ู้ ๆ” ผม​ปิด​ช่อง​สนทนา​ของ​คิง​ไป ผม​หัน​มา​ดูเฟย เห็น​ว่า​เฟย​ เรียก​ผม​มา​สักพ​ ักล​ ะ “มา​ละ​จ้า” “ไป​ไหน​มา” “ไป​เข้า​ห้อง​น้ำ​มาอะ ปวด​ท้อง” “อื้อ เดี๋ยว​เฟย​จะ​ไป​กิน​ข้าว​ละ​นะ” “จ้า จะ​มา​อีก ไหม” “มา​ตอน​บ่าย มา​เวล​กับ​ภาค​ไง รอ​ด้วย​ละ” “เดี๋ยว​ภาค​จะ​ไป​กิน​ข้าว​เห​มือ​นกันอะ​ถ้า​เฟย​ไป” “อื้อ ถ้า​เฟ​ยมา​ก่อน เฟย​เล่นร​ อ ภาค​มา​ละ​มา​หาเฟ​ยละ​กัน ไป​ละ” พูดจ​ บเฟ​ยอ​อก​เกม​ไป​ทนั ที ผม​หนั ม​ า​ดเ​ู วลา เทีย่ ง​กว่าแ​ ล้วค​ รับ ผม​เลย​มา​ลา้ ง​ จาน กวาด​บ้าน​ถบู​ ้าน บ้าน​ผม​อยู่​กันห​ ้า​คน มี ป๋า ม๊า กู๋ และ​แม่ (แม่ ทีว่​ ่า​คือ​ ยาย​ครับ เนือ่ งจาก​ตอน​เด็กๆ ผม​อยูก​่ บั ย​ าย​เลย​เรียก​วา่ แ​ ม่และ​เรียก​แม่ว​ า่ ม​ า๊ ) เมื่อท​ ำ​อะไร​เสร็จผ​ ม​ก็​กลับ​มา​ที่​หน้า​จอ​เกม​ต่อ เฟย​ยังไ​ม่​มาแต่​เดย์​ออน​แล้ว “ว่า​ไง​เดย์​ทำ​ไร​อยู่ มา​นาน​ยัง” “แวะ​เข้า​มา​กด​ของ*” “จ้า ขยัน​จริงๆ” “ภาค ภาค​ยัง​จะ​เป็น​เพื่อน​กัน​เดย์​ไหม” “เป็น​สิ​มี​ไร​ก็​ว่า​มา คุย​กัน​ได้ เรา​เพื่อน​กัน​นิ” “ถ้า​ภาค​รู้​สิ่ง​ทเี่​ดย์​คิด ภาค​ต้อง​ไม่​คบ​กับ​เดย์​แน่ๆ” “ทำไม​ละ มี​อะไร​เห​รอ” 23

m


Memories of love

“ภาค​รู้​ไหม​ที่​ผ่าน​มา​หลาย​วัน​เดย์​กลุ้ม​ใจ​มาก” “เรื่อง อะไร​เห​รอ บอก​ได้​ไหม” อะไร​ของ​มัน​วะ จะ​บอก​กบ็​ อก​มา​ ร่ำไร​อยู่​ได้ กูร​ ู้​ว่า​มึง​อยาก​บอก​กู เอา​วะ ทำตัว​เสือก​หน่อย อยาก​รู้​เหมือน​กัน​ แม่​ง​เป็นอ​ ะไร​ของ​มัน “รู้​ไหม​ทุก​ครั้ง​ที่​เดย์​คุย​กับ​ภาค เดย์​ไม่​เคย​ใส่​กางเกง​เลย ของ​เดย์​ มัน​แข็ง​ตลอด​เวลา​ที่​ได้​คุย​กับ​ภาค จน​เดย์​ต้อง ...........” อึ้ง​ครับ​อึ้ง​สิ่ง​ทเี่​ดย์​ พูด​ทำให้​ผม​อึ้ง แค่ค​ ุย​กับ​ผม​ใน​เกม​มัน​ยัง​แข็ง​ได้ เอา​ไง​ดี​วะ​กู เกิด​มา​ไม่​เคย​ คิด​ว่า​จะ​เจอ​เหตุการณ์แ​ บบ​นี้ “ล้อ​เล่นเ​ปล่า​เนี่ย....” ผม​ถาม​มัน​ไป​ครับ “พูดจ​ ริง เดย์​กลุ้ม​มาก​เลย เดย์เ​ป็น​อย่าง​นี้​ตั้งแต่​เจอ​ภาค ภาค​จะ​ รังเกียจ​เดย์​ไหม​ยัง​จะ​คบ​เดย์​เป็น​เพื่อน​หรือ​เปล่า” ผม​คิด​อะไร​ไม่​ออก​ครับ ผม​งงๆ พร้อม​คดิ ใ​น​ใจ​วา่ ไ​อ้น​ ม​ี่ นั บ​ า้ แ​ น่ๆ ไม่เ​คย​เห็นห​ น้าผ​ ม​แท้ๆ แค่ต​ วั อ​ กั ษร​ ก็​ทำให้ม​ ัน​แข็งไ​ด้ ผม​คิด​ว่าม​ ัน​แข็ง​เพราะ​ตัว​ละคร​ใน​เก​มรึ​เปล่า​นี่ ท่าทาง​มัน​ จะ​อิน​กับ​เกม​จัด​จน​ไม่​สนใจ ถาม​ว่า​ผม​รู้สึก​ยัง​ไง​กับ​มัน มัน​จะ​เป็น​ตัว​เลือก​ แรก​เลย​ครับ​ที่​ผม​จะ​ไม่​คบ​เป็น​แฟน​เพราะ​มัน​โรคจิต​เกิน ผม​คิด​ดู​แล้ว​นี่​มัน​ เกม​นิ มัน​จะ​เป็นไ​ง​ก็​ช่าง​มัน ไป​กับ​มัน​เวล​กข็​ ึ้น​ไว มัน​ก็ตาม​ใจ “​เป็นเ​พื่อน​กัน​เหมือน​เดิม​แหละ ยังไง​เดย์​ทำ​ไร​ภาค​ไม่​ได้​อยู่​แล้ว” “แม้​เดย์​จะ​คิด​แบบ​นี้​เห​รอ ทุก​ครั้ง​ที่​เดย์​คุย​กับ​ภาค​เดย์​คิด​โน่น​คิด​ นี่​จน​ของ​เดย์​แข็ง​ตลอด ภาค​รับ​ได้​เห​รอ รู้​ไหม​เวลา​เล่น​เกม​กับ​ภาค ระหว่าง​ ที่​เรา​คุย​กัน ของ​เดย์​แข็ง​จน​เดย์​ต้อง​สัมผัส​มัน​ไม่​งั้น​มัน​จะ​ร้อน​มากๆ นึกถึง​ ภาค​สัก​พัก​เดย์ก​ ็​จะ​แตก ตอน​นี้​เดย์ย​ ัง​เป็น​เลย ภาค​ไม่​รังเกียจ​เดย์​เห​รอ” รัง​ เกีย​จดิ ห​ยะ​แหยง​เลย แม่​ง​เป็น​ได้​ขนาด​นี้​เลย​เห​รอ​วะ ฟัง​แล้วแ​ อบ​กลัว​นิดๆ อาการ​หนักเ​ว้ย มัน​ทำเอา​กู​กลัว ดี​ใจ​จริงๆ ที่​ไม่รจู้​ ัก​มัน​ตัว​เป็นๆ และ​คิด​ว่า​ ผม​จะ​ตอบ​มัน​ไป​ว่า​ยัง​ไง​เห​รอ​ครับ “ไม่​หรอก เรา​เข้าใจ​เรา​ก็​ผู้ชาย เดย์​กเ็​ป็น​เพื่อน​เรา​เหมือน​เดิม”

m

24


อนันตกาล

“แค่​เพื่อน​เห​รอ มากกว่า​นั้น​ได้​ไหม” “เพิ่งร​ ู้จัก​กันเอง เป็น​เพื่อน​กัน​ไป​ก่อน​แห​ละ​เนอ​ะ” ผม​พูด​ไป​อย่าง​ งัน้ ผม​ไม่พ​ ดู ท​ ำร้าย​จติ ใจ​ใคร​ครับ ผม​อยาก​เป็นค​ น​ทแ​ี่ สน​ดส​ี ำหรับค​ น​อนื่ ถาม​ ว่า​ผม​คิด​ไง​ไม่​คิด​ไง​ก็อะ ลอง​เล่น​ดู​เรื่อยๆ จะ​เป็นไร​ไป แต่​ผม​รู้​เลย​ว่าไ​อ้​เดย์​ หื่น​มาก​กก​กกก “ขอบใจ​นะ ที่​ไม่ท​ ิ้ง​เดย์​ไป อยาก​กอด​ภาค​จัง อ่า​า จะ​เสร็จ​แล้ว” ผม​ฟัง​และ​รู้​สึก​หยึยๆ ยัง​ไง​ไม่รู้ แต่ผ​ ม​ก็​ทำ​ตาม​ที่​มัน​พูด​ครับ “เดย์​ชอบ​ภาค​รู้​ไหม หนึ่ง​อาทิตย์​ที่​เรา​เว​ลด้ว​ยกัน เดย์​มี​ความ​สุข​ มาก​ทไี่​ด้​เล่น​กับ ภาค อยาก​กอด อยาก​จูบ​เบาๆ​ทหี่​ น้า​ผาก เปลือก​ตา แก้ม และ​ริม​ฝีปาก อยาก​สอด​ลิ้น​เข้าไป​ใน​ปาก​ภาค อยาก​ลูบไล้ ผิวก​ าย​ใต้​ร่มผ้า อยาก​สัมผัสเ​นื้อแ​ ท้​ของ​ภาค อยาก​ให้​ภาค​อยูใ่​น​อ้อม​แขน​ของ​เดย์​อย่าง​อ่อน​ ระทวย อยาก​จูบ​ภาค​ให้​ทั่ว​ตัว ให้​ภาค​ได้​ปลด​ปล่อย​อยู่​ข้าง​ล่าง​ตัว​เดย์ แค่​ จินตนาการ​ก็​ทน​ไม่​ไหว​แล้ว” ผม​ดัน​ไป​นึก​ภาพ​ตาม ผม​รู้สึก​ขน​ลุ​ก ไป​หมด “พอๆๆ เดย์ ถ้าจ​ ะ​เป็นเ​พือ่ น​กนั เ​ลิกพ​ ดู แ​ บบ​นไ​ี้ ด้แ​ ล้ว ไม่ง​ นั้ ก​ ไ​็ ม่ต​ อ้ ง​ มา​คุย​กันแ​ ล้ว​ภาค​ไม่​ชอบ” ผม​รู้สึก​วูบ​วาบ​แปลกๆ “อื้อ ถ้า​ภาค​ไม่​ชอบ​เดย์​จะ​ไม่​ทำ แต่​ขอบ​อก​นะ​ว่า​เดย์​ชอบ​ภาค​ จริงๆ” เดย์บ​ อก​ผม​อีก​ครั้ง “และ​ภาค​ละ​ชอบ​เดย์​ไหม หรือว​ ่าร​ ังเกียจ” “ไม่ห​ รอก เฉยๆ นะ” อีกค​ รั้ง​ที่​ผม​พูดโ​กหก ผม​ไม่​ได้​ชอบ​เดย์ แต่​ ถาม​วา่ ท​ ำไม​ผม​ถงึ ไ​ม่ป​ ฏิเสธ ไม่รส​ู้ ค​ิ รับ ผม​อยาก​ให้ม​ ค​ี น​มา​เอาใจ เดย์ต​ ามใจ​ ผม​มาก ผม​จะ​ทำ​อะไร​กไ​็ ม่ว​ า่ ไ​ป​เวล​กบั เ​ดย์เ​ปอร์ผ​ ม​กข​็ นึ้ ไ​ว ผม​ไม่ต​ อ้ ง​ทำ​อะไร​ เลย อีกอ​ ย่าง​ผม​อยาก​ดเ​ู ป็นพ​ อ่ พ​ ระ​ทแ​ี่ สน​ดี ผม​อยาก​ให้ค​ นใน​เกม​นห​ี้ รือใ​ครๆ ก็​สนใจ​ผม รัก​ผม

k 25

m


2

=

26

“ภาค ไม่​ไป​เรียน​พิเศษ​เห​รอ” เสียง​อา​กดู๋​ ัง​ขึ้น ผม​เงย​หน้า​ขึ้น​มา​มอง​เขา​ทแี่​ ต่ง​ตัว​เตรียม​จะ​ ออก​ไป​ทำงาน​ตาม​ปกติ “ขอ​พัก​ผ่อน​สัก​อาทิตย์เ​รียน​หนัก​มา​ ทั้ง​เทอม​ละ กู๋​กิน​ข้าว​ไหม​เดี๋ยว​ภาค​ตัก​ให้” ผม​ถาม​ไป​อย่าง​นั้น​ทั้ง​ที่​รู้​คำ​ตอบ​เพราะ​ตอน​นี้​ก็​ สาย​มาก​แล้ว “ไม่ล​ ่ะ​จะ​ไป​ทำงาน​ละ ตามใจ แล้วม๊า กับป​ ๋า และ แม่​ละ” กู๋​บอก​พลาง​ผูกเ​นคไท​ค์ และ​มอง​หาร​อง​เท้า​คัทช​ ู​ของ “ม๊า ไม่รู้ ป๊า ไป​ทำงาน แม่ไ​ป​เล่น​ไพ่​ อะ​ยงั ไ​ม่ก​ ลับต​ งั้ ก​ ะ​เมือ่ ว​ าน” “อื้อ กูไ๋​ป​ทำงาน​ก่อน​นะ วัน​นี้​กวาด​ห้อง​ถหู​ ้อง​ให้​กู๋​ด้วย” กู๋​สั่ง “ครับ” ขี้​เกีย​จอ่ะ​ไม่​อยาก​ทำ​เลย แต่​


อนันตกาล

ทำ​ไง​ได้​อยู่​กันห​ ้า​คน ผม​ซึ่ง​อาวุโส​น้อย​สุด​ก็​ต้อง​ทำ​ตาม​ที่​คน​อื่น​ว่า​อะนะ กิน​ ข้าว​อิ่ม​ผม​ก็​เปิด​เกม​เลย หัน​มา​เห็น​เฟ​ยออน ผม​ไป​กับ​เฟย​ตาม​ปกติ เรา​เว​ ลด้ว​ยกัน​ทั้ง​วัน ผม​ก็​คุย​กับ​คน​โน้น​ที​แหย่​คน​นั้น​ที​กับ​บร​รดา​เพื่อนๆ ที่​รู้จัก​ กันใ​น​เกม ผม​มี​ความ​สุข​รู้สึกว​ ่า​นี่​แหละ​คือท​ ี่​ของ​เรา ผม​หัน​ไป​เห็น​นาฬิกา ตายห่า​ละ บ่าย​สาม​ละ ผม​รีบ​ไป​กวาด​ห้อง​ ตาม​ทกี่​ ู๋​สั่ง และ​ออก​ไป​ซื้อ​กับข้าว​ผม​รีบๆ ซื้อ​และ​กลับ​มา​นั่ง​หน้า​เกม​อีก​ครั้ง เฟย​เลิกเ​ล่นไ​ป​แล้ว​ผม​กไ็​ป​หา​ปาร์ตี้​เล่นก​ ะ​คน​อื่นต​ ่อ จน​พ่อ​กลับบ​ ้าน​มา “ป๊า​กิน​ข้าว​เลย​ปะ” ผม​ถาม​ครับ “อื้อ” ผม​ตัก​ข้าว​ให้ป​ ๊า​กิน ส่วน​ผม​เห​รอ​ผม​กิน​อย่าง​อื่น​ครับ บ้าน​ ผม​ใคร​หิว​กิน อยาก​กิน​อะไร​ก็​ซื้อ​มา​กิน​ไม่​ต้อง​กิน​พร้อม​กัน​ก็ได้ สัก​พักผ​ ม​ได้​ ยิน​เสียง​ป๊า​ไอ “ห่า​เอ้​ย แค่​นี้​ติด​คอ​ละ” ป๊า​พูด​อย่าง​โมโห​พร้อม​กับ​ชก​หน้า​ตัว​เอง ถาม​ว่า​ผม​เห็น​แล้ว​รู้สึก​ยัง​ไง​เฉยๆ ครับ เรื่อง​แค่​นี้​ต้อง​โมโห​ด้วย ถาม​ว่า​กลัว​ ไหม ไม่อ​ ะ​เวลา​โมโห​เค้าท​ ำลาย​ตวั เ​อง​กบั บ​ างทีก​ พ​็ งั ข​ อง แต่ไ​ม่ท​ ำร้าย​ผม ตอน​ เด็กๆ ทีผ​่ ม​กลับม​ า​อยูก​่ บั พ​ อ่ แ​ ม่ใ​หม่ๆ ผม​กลัวป​ า๊ น​ ะ​ครับ ตกใจ​มาก​ทพ​ี่ อ​อะไร​ นิดๆ หน่อยๆ หงุดหงิด​ไม่​พอใจ เคย​มี​อยูค่​ รั้ง​นึง​นั่ง​รถ​ไป​ด้วย​กัน ป๊า​สั่ง​งาน​ ลูก​น้อง​คุย​กันอ​ ี​ท่า​ไหน​ไม่​รปู้​ ๊า​โมโห ชก​กระจก​รถ​แตก​เลย กับอ​ ีก​หลาย​อย่าง พอ​นานๆ เข้าจ​ นถึงป​ จั จุบนั ผ​ ม​กไ​็ ม่ส​ นใจ​แล้วว​ า่ เ​ขา​จะ​ทำ​อะไร อยาก​พงั อ​ ะไร​ ก็​พัง​ไป อยาก​ชก​กำแพง ทุบ​โต๊ะ พัง​ข้าว​ของ เชิญต​ าม​สบาย แค่​บางทีร​ ู้สึก​ ว่า​มันต​ ้อง​ทำ​ขนาด​นี้​เลย​เห​รอ หลาย​คน​สงสัย​และ​แม่​ผม​ละ​ไม่​ห้าม​พ่อ​เห​รอ แม่ผ​ ม​ก็​คง​เหมือน​ผม เฉยชา​กับ​พวก​นี้ พ่อ​ผม​พัง​อะไร ชก​ตัว​เอง แม่​ผม​ก็​ทำ​ หน้า​ประมาณ​อีก​แล้ว ผม​เคย​เห็นแ​ ม่ร​ อ้ ง​เรียก​พอ่ ต​ อน​พอ่ พ​ งั ต​ ห​ู้ นังสือก​ าร์ตนู ผ​ ม​เพราะ​แต่​ ก่อน ผม​ชอบ​การ์ตูน​มาก อ่าน​ตลอด พอ​พ่อ​ผม​เห็น​ว่า​ผม​ติด​การ์ตูน วันๆ เอาแต่​อ่าน​การ์ตูน พ่อก​ พ็​ ัง​ชั้น​หนังสือ และ​เอา​หนังสือ​ผม​ไป​โยน​ลง​บ่อ​ปลา 27

m


Memories of love

ตอน​แรก​แม่​ห้าม​นะ​ครับ แต่​ก็​นะ ห้าม​ไม่​ได้ ตอน​นั้น​ผม​จำ​ได้​ผม​เกลียด​พ่อ พ่อ​มา​ทำลาย​สิ่งท​ ผี่​ ม​รัก ความ​รู้สึก​มัน​ปน​กัน​ทั้ง​เสียใจ ตกใจ ทำไม​พ่อ​ต้อง​ ทำ​กับ​ผม​แบบ​นี้ เวลา​ผ่าน​ไป​ผม​ก็​เริ่มไ​ม่รสู้​ ึก​อะไร​กับก​ ารก​ระ​ทำ​ของ​เขา ผม​ ก็​ใช้​ชีวิต​อยู่​ใน​ส่วน​ของ​ผม สิ่ง​ที่​ทำให้ผ​ ม​หงุดหงิด​ที่สุด​เวลา​อยู่​กับพ​ ่อ คือ ถ้า​ ผม​ทาน​ข้าว​หก​นิด​นึง​ผม​จะ​โดน​ด่า​ว่า​มารยาท​ทราม ถ้า​ทำ​อะไร​ไม่​ดี​หรือ​ไม่​ ถูกใจ​ก็​โดน​ด่า​สันดาน​ไม่​ดี เป็น​แบบ​นี้​เสมอ ส่วน​แม่​ผม​นะ​เห​รอ​เป็น​ผู้​หญิงท​ ี่​ จุกจิก​จู้จี้​ขี้​บ่น ว่า​ผม​ทุก​อย่าง​ตั้งแต่​กวาด​บ้าน ถู​บ้าน เรื่อง​อะไร​ว่า​ผม​ได้​ว่า​ หมด ผม​ไม่มี​อะไร​ดี​สัก​อย่าง​เลย​สำหรับ​เขา “ภาค​เป็น​แบ​บนี้ม๊า​เป็น​ห่วง​รไู้​หม วันๆ ไม่​เคย​ทำ​อะไร​เลย มีอ​ ะไร​ ม๊า​หา​ให้​ทุกอ​ ย่าง​เกิด​มาส​บาย จะ​อยู่​ด้วย​ตัว​เอง​ได้​ไหม” นี่​คือ​คำ​พูด​ทมี่​ ๊า​พูด​ ทุก​ครั้ง​ที่​ว่า​ผม​เขา​จะ​จบ​ลง​ด้วย​คำ​นี้ ผม​กก็​ ้ม​หน้า​รับ​ฟังไ​ป​มี​กผู๋​ ม​อีก​คน​นึ่ง กู๋​ ผม​อายุ​มากกว่า​ผม​สิบ​สอง​ปี​เรา​ค่อน​ข้าง​สนิท​กัน กู๋​เป็น​คน​เจ้า​ระเบียบ แต่​ เป็นค​ น​ที่​ผม​กลัว​เวลา​ผม​ทำ​อะไร​ผิด เขา​ชอบ​ที่​จะ​ถาม​เหตุผล “บอ​กกู๋​มา ว่า​ภาค​คิด​อะไร​อยู่” เขา​จะ​ให้​บอก​สิ่งท​ ี่​ผม​คิด​ทำไม​ผม​ ทำ​แบบ​นั้น ทำไม​ผม​ทำ​แบบ​นี้ บาง​ครั้ง​ผม​ตอบ​ไม่​ได้ ผม​ไม่รู้​ผม​ไม่มี​คำ​ตอบ เค้าก​ เ​็ ค้นผ​ ม​จะ​ถาม​ให้ไ​ด้ บาง​ครัง้ ผ​ ม​ตอบ​ไป​แล้วแ​ ต่เ​ป็นค​ ำ​ตอบ​ทเ​ี่ ขา​ไม่พ​ อใจ​ เขา​ก็​เค้น​เอา​อีก จน​ผม​ไม่รู้ ว่า​ผม​จะ​ทำ​ไง น้ำตา​ผม​ก็​ไหล พวก​คุณ​เคย​กัน​ ไหม เค้น​ความ​คิด​ทุกอ​ ย่าง​แล้ว ไม่รู้​ด้วย​ว่า​จะ​ทำ​ยัง​ไง คิด​ยัง​ไง​ก็​ตอบ​ไม่​ได้ มี​แต่น​ ้ำตา​ที่​ไหล จน​บาง​ครั้ง​เขา​หยิบ​ไม่​แขวน​เสื้อ​มา “ตอบ​ได้​ไหม ไม่​ตอ​บกู๋​จะ​ตี​นะ” ความ​รู้สึก​ตอน​นี้​อยาก​ตี​ผม ตี​เลย​ ครับผ​ ม​ยอม​เจ็บต​ วั ดีก​ ว่าต​ อ้ ง​มาท​นอ​ยต​ู่ รง​นค​ี้ อื ไม่รว​ู้ า่ จ​ ะ​ทำ​ยงั ไ​ง ตอบ​ไม่ไ​ด้ มี​แต่ค​ วาม​รู้สึก​หนัก​อึ้ง​อึดอัดเ​หมือน​หายใจ​ไม่​ออก ทำ​อะไร​ไม่​ได้ คิด​อะไร​ไม่​ ออก เหมือน​คน​จม​น้ำ เหมือน​จม​ดิ่ง​ลง​ไป​เรื่อยๆ เป็น​อย่าง​นี้​อยู่​เรื่อยๆ บาง​ ครั้ง​ก็​ชั่วโมง สอง​ชั่วโมง จน​ทุก​วัน​นี้​ผ่าน​มา​หลาย​ปี​ผม​กย็​ ัง​ไม่​เคย​ให้​คำ​ตอบ​ เค้าไ​ด้ กูจ​๋ งึ เ​ป็นค​ น​นงึ ท​ ผ​ี่ ม​ทำให้เ​วลา​เขา​ใช้ผ​ ม​ทำ​อะไร​ผม​ไม่อ​ ยาก​ให้เ​ค้าโ​มโห

m

28


อนันตกาล

เขา​โกรธ​ผม ผม​กลัวเ​ขา​ลกึ ๆ ใน​ใจ เพราะ​แบ​บนีม้ งั้ เ​วลา​ผม​จะ​ทำ​อะไร ผม​ถงึ ​ ได้​คอย​สังเกต​สีหน้า​คน​อื่น ส่วน​ยาย​ผม ด้วย​ความ​ที่​ยาย​เลี้ยง​ผม​มา​ตั้งแต่​เด็ก ผม​เลย​เรียก​ว่า​ แม่ ยาย​รัก​ผม​มาก ตามใจ​ทุกอ​ ย่าง ท่าน​เป็น​คน​ขี้​เหงา อยาก​ให้​ใคร​เอาใจ เวลา​ผม​โด​นกูด๋​ ุ ยาย​มัก​จะ​พยายาม​เข้าม​ า​ช่วย​เสมอ​แต่​กช็​ ่วย​ไม่​ได้ ยาย​กลับ​ โด​นกู๋​ดุ​ไป​ด้วย ยาย​ชอบ​ดื่ม​เหล้า เล่น​ไพ่ หลัง​จาก​ตา​เสีย ยาย​เหมือน​หมด​ กำลังใ​จ​ท้อแท้ก​ ับ​ชีวิต จาก​ทเี่​คย​ทำ​สวน​กไ็​ม่​ได้ท​ ำ เล่น​ไพ่​บ้าง ดื่ม​เหล้า​บ้าง ยาย​ชอบ​คน​ปาก​หวาน แต่​ผม​ดัน​เหมือน​พ่อ​พูดจา​ขวาน​ผ่าซ​ าก บาง​ครั้ง​ผม​ ก็​ดุ​ยาย ตวาด​ยาย แต่​ถ้าอ​ ยาก​ได้​อะไร​ยาย​จะ​ให้​ผม​ถ้า​ยาย​ให้​ได้ ตัว​ผมๆ ก็​ ไม่รว​ู้ า่ ต​ วั เ​อง​ตอ้ งการ​อะไร ผม​อยาก​มเ​ี พือ่ น​ทส​ี่ นิทก​ นั ม​ าก เข้าใจ​กนั เ​ป็นห​ ว่ ง​ ผม​เหมือน​ใน​ที่​ไม่​ว่า​จะ​ทำ​อะไร​ก็​อยู่​ด้วย​กัน​ลุย​ด้วย​กัน​เสมอ ผม​ไม่รู้​ว่า​ผม​ มี​ปัญหา​อะไร ทำไม​ไม่มี​ใคร​เป็น​เพื่อน​ผม คน​ส่วน​ใหญ่​ใน​ห้องเรียน​ไม่​ชอบ​ ผม​ทำไม​ผม​จะ​ไม่รู้ ผม​ทำ​เหมือน​ไม่​แคร์อ​ ยู่​คน​เดียว​เงียบๆ แต่​ใน​ใจ​ผม​เหงา ​ อยาก​มีเพื่อน​สัก​คน​ที่​จะ​คุย​เล่น​กัน อยาก​ให้​สนใจ​ผม ฟัง​ผม ใคร​ก็ได้​ที่​จะ​ให้​ เวลา​กับ​ผม​ได้ แต่​ไม่มี​​เลย​อ่าน​การ์ตูน​ไป ผม​พยายาม​แสวงหา​แต่​ผม​ก็​ไม่​ได้ หลายๆ คน​สงสัย​แล้ว​พ่อ​กับแ​ ม่​ละ คุณ​เข้าใจ​ความ​รู้สึกผ​ ม​ไหม ผม​ รู้​ว่า​แม่​กับ​พ่อ​รัก​ผม​มาก แต่​ความ​รู้สึก​โดย​รวม​คือ​เติม​ยัง​ไง​ก็​ไม่​เต็ม​นะ ผม​ รัก​พ่อ​แม่​นะ​แต่​ผม​รแู้​ ค่​ว่า​เขา​ให้​ยังไ​ง​ผม​กไ็​ม่​พอแล้ว ไม่รู้​จะ​อธิบาย​ยัง​ไง ผม​ รู้​แต่​ว่า​ตอน​เด็กๆ ผม​อยู่​กับ​ยาย พอ​โต​ขึ้น​มา​หน่อย​สัก ป.3 ผม​กลับ​มา​อยู่​ กับ​แม่ เหมือน​จะ​อยู่​กับ​แม่​นะ​แต่​อยู่​กับ​พี่​เลี้ยง​เด็ก​มากกว่า และ​โรงเรียน​ ประถม​กร็​ ู้ๆ กัน ทุก​วัน​พ่อ วัน​แม่ วัน​อะไร​ก็ตาม​จะ​มี​การ​เชิญผ​ ปู้​ กครอง​เข้า​ ร่วม​กิจกรรม วัน​เหล่า​นั้น​มี​แต่​ผม​ทไี่​ม่มี​ผู้​ปกครอง​มา ผม​อยู่​ท่า​มก​ลาง​เด็กๆ ที่​คุย​สนุกสนาน​กับ​พ่อแ​ ม่ แต่​ผม​ยืน​อยู่​คน​เดียว​ท่ามกลาง​คน​เหล่าน​ ั้น ตอน​ แรกๆ ผม​มค​ี วาม​รสู้ กึ เ​หมือน​จกุ อ​ ยูใ​่ น​อก​แต่ผ​ ม​กไ​็ ม่ไ​ด้ร​ อ้ งไห้ ผม​นงั่ เ​ฉยๆ ใคร​ ชวน​คยุ ก​ ค​็ ยุ ม​ บ​ี า้ ง​ความ​รสู้ กึ ท​ เ​ี่ หมือน​จะ​นำ้ ตา​ไหล ผม​นำ้ ตา​คลอ​แต่พ​ ยายาม​ 29

m


Memories of love

ทีจ่​ ะ​เงียบ​ท่ามกลาง​เด็กเ​หล่าน​ ั้น​ ผม​อยาก​ให้ใ​คร​สักค​ น​ก็ได้ม​ าก​อด​ผม​ให้ผ​ ม​ ได้ซ​ กุ ใ​บหน้าล​ ง​กบั อ​ ก บอก​วา่ ร​ กั ผ​ ม ผม​สำคัญก​ บั เ​ขา เป็นแ​ บบ​นท​ี้ กุ ป​ ​ ี จน​วนั ​ พ่อ​วัน​แม่ไ​ม่​ต้อง​เชิญ​ผู้​ปกครอง​แล้ว​ผม​ก็​ไม่​ต้อง​ทน​รู้สึก​แบบ​นั้น​อีก จน​ชว่ ง​ทเ​ี่ ศรษฐกิจต​ กต่ำท​ สี่ ดุ ป​ ี 49 แม่ผ​ ม​ไม่ต​ อ้ ง​ทำงาน​หนักเ​หมือน​ เดิมเ​พราะ​พษิ เ​ศรษฐกิจบ​ า้ น​ผม​รบั จ​ ดั ส​ วน​ทำให้ไ​ม่ค​ อ่ ย​มง​ี าน​เข้าม​ า นัน่ แ​ หละ​ ถึง​มี​เวลา​ให้​ผม​มาก​ขึ้น​แต่​ก็​มา​จู้จี้​บ่น​ผม​มาก​ขึ้น ผม​รู้สึก​โมโห​แม่​มาก​เวลา​ที่​ แม่​ใช้​ผม​ทำ​อะไร​ทั้ง​ที่​ผม​ทำ​อย่าง​อื่น​อยู่ เรา​ทะเลาะ​กัน​บ่อย​มาก ตอน​ผม​มา​ อยู่​กับแ​ ม่​ใหม่ๆ อาทิตย์​นึง​อย่าง​น้อยๆ ก็ สี่​ครั้ง บางที​ก็​ทุกว​ ัน ความ​รู้สึกค​ ือ​ ผม​ไม่​อยาก​อยูท่​ ี่​นอี่​ ยู่​บ้าน ผม​ฝัน​เสมอ​ว่า​ผม​จะ​ได้​ออก​ไป​อยู่​ข้าง​นอก ถ้าเ​ข้า​ มหาวิทยาลัยผ​ ม​อยาก​อยูห​่ อ อยาก​เป็นอ​ สิ ระ ไม่ต​ อ้ ง​โดน​บงั คับ ผม​ได้แ​ ต่น​ บั ​ วัน​รอ​ทผี่​ ม​จะ​ได้​พบ​กับ​อิสระ

k เสียง​โทรศัพท์ด​ งั ข​ นึ้ ผม​เห็นเ​บอร์ป​ รากฏ​วา่ เ​ฟย​โทร​มา​เรา​คยุ ก​ นั ส​ กั ​ พัก อืมเ​ท่าท​ ฟ​ี่ งั ผ​ ม​ไม่พ​ ศิ ว​ าสเฟย​เท่าไ​หร่ เฟย​เป็นเ​ด็กต​ ดิ เ​กม ติดม​ าก ไม่เ​รียน ไม่ท​ ำงาน​เอาแต่เ​ล่นเ​กม สังเกต​จาก​เวลา​กลาง​วนั จ​ ะ​มา​เล่นเ​กม​กบั ผ​ ม​แต่ผ​ ม​ ก็​คุ​ยกับเฟย​ตาม​ปกติ​นะ เอา​ไว้ค​ ุย​เล่น​เป็น​เพื่อน​ได้ พอ​คุย​กัน​บ่อยๆ เข้า​ผม​ เริ่ม​ที่​จะ​พูด​จา​หวานๆ กับ​เฟย​บ้าง “ฝัน​ดี​นะเฟย ไว้​คุย​กัน​นะ​จ๊ะ” เรา​คุย​กัน​แทบ​ทุก​วัน​แรก​เฟย​โทร​ มา หลังๆ ผม​โทร​ไป​คุย​ด้วย ออก​แนว​คุย​กัน​แก้เ​บื่อ​แต่​ก็​ไม่​คิด​อะไร บาง​ครั้ง​ เรา​คุย​กัน​ยัน​ตสี​ าม ตี​สี่ และ​วาง​สาย จน​วัน​หนึ่ง​เฟย ถาม​ผม​ว่า​ชอบ​เฟย​ไหม ผม​นงิ่ ไ​ป​สกั พ​ กั แ​ ละ​ตอบ​วา่ ช​ อบ น้ำเ​สียง​เฟย​ดใี จ​มาก ถ้าถ​ าม​ผม​ผม​เฉยๆ นะ ไม่ไ​ด้ช​ อบ​ไม่ไ​ด้เ​กลียด แต่ไ​ม่ไ​ด้อ​ ยาก​ให้เ​ค้าเ​สียใจ และ​ผม​กย​็ งั อ​ ยาก​ได้เ​พือ่ น​

m

30


อนันตกาล

คุย​ด้วย กลาง​วัน​ผม​เล่น​เก​มกับเฟย ส่วน​กลาง​คืน​ผม​กไ็​ป​กับเ​ดย์ เดย์​กับผ​ ม​ ก็​เหมือน​เดิม​ไม่มี​อะไร​เปลี่ยน มี​แต่​บอก​ให้​เต้นๆ ผม​ก็​ทำ​ตาม​ก็​มี​ความ​สุข​ และ​สนุกไ​ป​ตาม​ประสา วัน​เวลา​ผ่าน​ไป เมื่อ​ครบ​อาทิตย์​แล้ว ผม​ก็​ยัง​คง​ไม่​ ไป​เรียน​พิเศษ หมก​ห​มุ่น​อยู่​กับ​เกม ผม​เริ่ม​ไม่​สนใจ​จะ​ทำความ​สะอาด​บ้าน กิน​ข้าว นอน คน​ที่​บ้าน​เริ่ม​บ่น​ผม​แล้ว​ครับ กับ​จังหวะ​ที่​แม่​ผม​ไป​ทำงาน​ที่​ ต่าง​จังหวัด ผม​ยิ่ง​ไม่เ​อาใจ​ใส่​สิ่ง​รอบๆ ตัว​หนักก​ ว่าเ​ก่า บ้าน​ที่​เคย​ถู​ทุกว​ ัน​ก็​ ทำ​วัน​เว้น​วัน​ไม่​ก็ สอง​สาม​วัน​ทำ​ที เริ่ม​เบี้ยว​ไม่​ไป​เรียน​พิเศษ แต่​ตอน​นี้​ผม​ก็​ ไม่รู้​สึก​อะไร​ใจ​ผม​อยู่​ที่​เกม​เพียง​อย่าง​เดียว

k “ภาค ไป​ไหน​ดว​ี นั น​ ”ี้ เสียง​คงิ ถ​ าม​ผม​ครับว​ นั น​ เ​ี้ ดย์ม​ า​ชา้ ผม​เลย​มา​ เล่นก​ ับ​คิง​รอ​เดย์ “นั่งค​ ิด​อยู่ ว่า​คิง​หล๊อ หล่อ อยูใ่​กล้​ละ​มี​ความ​สุ​ขจริ​งๆ เลย” “เเน่น​ อน​อยูแ่​ ล้ว​ก็​คิง​น่าร​ ัก​นี่ ^_^” “0๐0 โห​พูด​ได้​ไม่​อาย​ปาก ทำ​ไป​ได้​คน​เรา” “พูดค​ วาม​จริง​ต่าง​หาก​ละ” “หลง​ตัว​เอง ว่างๆ ตัก​น้ำ​ใส่​ขันแ​ ละ​ชะโงก​ดู​เงา​นะ” “ทำ​แล้ว ค้น​พบ​ว่า​ตัว​เอง............. หล่อ​มา​กก” “แหวะ พูด​ไป​ได้ค​ น​เรา” “ระหว่าง​รอ​เดย์​เรา​ไป​เล่น​ที่ไหน​กัน​ดี ภาค” “แล้ว​แต่​คิง​ดิ เค้า​ที่ไหน​ก็ได้” “ไป​ที่​รอบๆ ครูม​ ่า​ไหม เว​ลง่าย” “โอเค เดี๋ยว​เจอ​กัน ภาค​ไป​ซื้อ​กระสุน​ก่อน” 31

m


Memories of love

“จ้า เดี๋ยว​เจอ​กัน” ผม​ไป​ซื้อ​กระสุน​เวทย์​และ​วาร์​ป​ไป​ที่​ครู​ม่า แวบ​แรก​ที่​เห็นค​ ือ​แอ่ง​น้ำ​ตื้น​ขนาด​ใหญ่​ที่​ดู​เปียก​แฉะ น้ำ​มี​สี​เขียว ตรง​กลาง​ มี​หอ​คอย​เก่าๆ เป็น​ซาก​ปรัก​หัก​พัง​ตะไคร้​ขึ้น​เต็ม​ไป​หมด มี​สิ่ง​ก่อสร้าง​เป็น​ ซาก อยู่​รอบๆ เมื่อ​เดิน มี​มอน​ส​เตอร์​ต่างๆ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​มด​เทา เหมือน​ มดแดง​แต่​มี​สี​เทา​ตัว​โต​มาก มิส​เฮอ​เรอ- ริป​เปอร์ เป็น​ผี​ใส่​ผ้า​คลุม​ขาด ถือ​ เคียว ลอย​ไป​ลอย​มา มีส​ ข​ี าว​ใส​มอง​ทะลุผ​ า่ น​ได้ ทาก​หมอก​ยกั ษ์ ตัวก​ ลม​อวบ​ เป็นป​ ล้อง​ขนาด​ใหญ่ ปลาย​หาง​เล็กไ​ล่ข​ นาด​มา ส่วน​หวั ม​ ข​ี นาด​ใหญ่ท​ สี่ ดุ หัว​ เป็นด​ อกไม้ มี​ฟัน​แหลมคม ลิ้น​เหมือน​กลีบ​ดอกไม้ เดิน​เข้าไป​อีก​นิด​ผม​เห็น​ คิง​ยืน​ยิง​มอน​รอ​อยู่ “มา​แล้ว จ้า​าาา” “ช้า​เชียว มัว​แต่​วิ่ง​ช้า อืดอาด อ้วน” “ปาก​เสีย ปาก​เห​รอ​นี่” “ห้า​ห้า อย่า​งอน​ไป​เลย​น่า​า ภาค​น่า​รัก​จะ​ตาย” “จริงอ​ ่า​า” “ไม่​จริง โกหก” “อ้าว เวร​กรรม พูดจา​แบบ​นี้​มัน​น่า​ตบ” “โห​ใจร้าย คิงน​ ่า​รักอ​ อก​ขนาด​นี้​ภาค​ตบ​ลง​เห​รอ” “ลง” “อยาก​ตบ​ก็​ตบ​เลย ยอม ถ้า​ภาค​ตบ​คิง​และ​ภาค​สบายใจ คิง​ยอม” “ฟัง​แบบ​นี้​แล้ว​รู้สึก........” “อะไร​จ๊ะ” “อยาก​อ้วก​กก และ​อยาก​กระทืบ​คน​พูด” “55555555555+ เวล​ไป​ได้แ​ ล้ว เดียว​เอ็มห​ มด​คอ่ ย​พกั ค​ ยุ ก​ นั ”เรา​ สอง​คน​ผลัดก​ ันย​ ิง​มอ​นร​อบๆ ยิง​กัน​คนละ​ที​สอง​ที​กต็​ าย เรา​ยิง​กัน​ไป​สักพ​ ัก​ เอ็มพ​ ี​ก็​หมด เรา​สอง​คน​นั่ง​คุย​กัน​ไป

m

32


อนันตกาล

“ภาค” “จ๋าา​ ” “มี​เรื่อง​ไม่​สบายใจ​อะไร​หรือเ​ปล่า วัน​นี้​ดู​แปลกๆ” “แงะ รูด้​ ้วย​เห​รอ” “รู้​สิ เล่น​ด้วย​กัน​มา​ตั้ง​นาน​วัน​นี้​ดู​เครียดๆ” “เบื่อน​ ะ​ทะเลาะ​กับ​แม่” “เรื่อง ?” “ภาค​ตั้งใจ​เรียน​นะ ไม่​เที่ยว​ไม่​เกเร งาน​บ้าน​ภาค​ก็​ทำ​แต่​แม่​ภาค​ บ่น​ภาค​เหลือ​เกิน ภาค​ไม่มี​อะไร​ดี​เลย​สักอ​ ย่าง​สำหรับ​เค้า” “ไม่ใช่​หรอก แม่ภ​ า​คอะ​เป็น​ห่วง​ภาค” “เป็น​ห่วง​หรือไ​ม่​ไว้ใจ” “ห่วง อย่าล​ มื ส​ ต​ิ อน​นภ​ี้ าค​อยูใ​่ น​ชว่ ง​เตรียม​สอบ หัวเ​ลีย้ ว​หวั ต่อข​ อง​ ชีวิต เค้า​ย่อม​เป็น​ห่วง​ธรรมดา ถ้า​ภาค​เอ็นต​ ิด​เค้า​กจ็​ ะ​สบายใจ เพราะ​ภาค​มี​ อะไร​แน่นอน​แล้ว ตราบ​ใด​ที่​ภาค​ยัง​ดูแล​ตัว​เอง​ไม่​ได้ คิง​หมาย​ถึง เรียน​จบ ทำงาน มีเ​งิน​เดือน ชีวิต​มี​ความ​แน่นอน เค้า​ก็​ไม่ห​ มด​ห่วง​หรอก ตอน​นี้​ภาค​ ต้อง​ทำให้​เค้า​เห็น​นะ ภาค​จะ​มา​แค่​โวยวาย​ว่า เค้าไ​ม่​เข้าใจ​ไม่​ได้” “ก็ร​ ู้​ว่า​รักว​ ่า​ห่วง แต่​บ่​นมากๆ ก็​เบื่อ บ่น​อยู่​เรื่อง​เดิมๆ ภาค​มัน​แย่ ภาค​มัน​ไม่​ดี เป็น​ห่วง​ว่า​ต่อ​ไป​ไม่มี​เค้าภ​ าค​จะ​อยู่​ยังไ​ง” “นีแ​่ หละ​แม่ ต่อไ​ป​ภาค​จะ​เข้าใจ​เอง​ตอน​นภ​ี้ าค​ยงั เ​ด็กพ​ ดู ไ​ร​ไป บางที​ ภาค​ก็​ไม่​เข้าใจ” “อะไรๆ ก็ว​ ่า​ภาค​เด็ก” “เอา​น่า​เป็น​เด็ก​กเ็​ป็น​เด็กน​ ่า​รัก​นะ” “อัน​นี้​มัน​แน่นอน​อยู่​แล้ว เอ้า​ ​ยิ้ม​หน่อย” “ยิ้ม​อยู่” “จริงอ​ ะ” 33

m


Memories of love

“จริงส​ ิ​จ๊ะ ยิ้ม​จน​หน้า​บาน​เป็น​จาน​เชิง​ละ​นี่” “คิกๆ ไป​เวล​กัน​ต่อ​ไป​ภาค​เดี๋ยว​เดย์ก​ ็​มา​แล้ว” “จ้าา​ ” เมื่อเ​ดย์​มา​เรา​สาม​คน​ก็​ไป​เล่น​กัน​ที่ ค่าย​ร้าง​เหมือน​เดิม เดย์​ยัง​คง​ ลาก​มา​เป็นฝ​ ูง ความ​สัมพันธ์​ของ​พวก​เรา​เป็น​แบบ​นี้ ทุก​วัน​ตอน​เย็น​เรา​สาม​ คน​จะ​มา​เว​ลด้วย​ กันบ​ าง​ครัง้ ผ​ ม​รอ​คงิ ก​ บั เ​ดย์ บาง​ครัง้ ผ​ ม​คอย​เดย์ก​ บั ค​ งิ บางที​ เรา​กร​็ อ​ทงั้ ส​ อง​คน เดย์ย​ งั ค​ ง​หยอก​ลอ้ ผ​ ม​เหมือน​เดิม ผม​กท​็ ำ​เฉย​ซะ แค่ค​ ดิ ใ​น​ ใจ​เอง​ว่า​มันโ​รคจิต “ภาค​วัน​นี้​เดย์​ขอ​ไป​นอน​ก่อน​นะ เหนื่อย​มากๆ ไม่ไ​หว​แล้ว” “จ้า ไป​เถอะ ถ้าง​ ่วง​ก็​อย่าฝ​ ืน​เลย” “ขอบใจ​นะ ที่​เป็น​ห่วง” “แหวะ” เสียง​คิง​ขัดข​ ึ้น “โห​ไร​วะ​คิง แค่​นี้​ทำ​อิจฉา” “ไม่​ได้​อิจฉา​เว้ย แค่​หมั่น​ไส้ ​คน​อย่าง​กู ทำไม​ต้อง​อิจฉา​มึง” “พอๆ เลิก​พูด ง่วง​ไม่ใช่​เห​รอ​เดย์ ไป​นอน​เถอะ” “จ้า ฝันด​ ี​นะ ฝัน​ถึง​เดย์​บ้าง” “อันน​ ั้นม​ ัน​ฝัน​ร้าย​แล้ว​หละ” “จุ๊บ งั้นเ​ดย์​ไป​นอน​หละ” สัก​พักเ​ดย์​กระซิบม​ า​หา​ผม “เดย์จ​ ะ​คิดถึง​ภาค​ใน​ฝัน​นะ แต่ ใน​ฝัน​เดย์​ภาค​ไม่​ได้​ใส่เ​สื้อผ้า แถม​ นอน​หมด​แรง​อยูด​่ ว้ ย​นะ” และ​กอ​็ อฟ​ไลน์ไ​ป สิง่ ท​ ผ​ี่ ม​คดิ ค​ อื หืน่ ว​ ะ่ น่าก​ ลัวฉ​ บิ หลัง​จาก​นั้น​ผม​ก็​ย้าย​ที่​ไป​เก็บ​เลเวล​กับ​คิง​สอง​คน​เวลา​อยู่​กับ​คิง​ผม​สบายใจ​ ไม่​ต้อง​คิดมาก แถม​มี​อะไร​ผม​ก็​ปรึกษา​คิง​ได้ เรา​เก็บ​เลเวล​กัน​อีก ชม​นึง คิง​ ก็​ง่วง​นอน ตอน​นี้​ผม​เวล ยี่สิบ​ห้า คิง​ยี่สิบ​เก้า “ภาค​คิง​ไป​นอน​ละ​นะ ไม่ไ​หว​แล้ว​ง่วง​มาก​เลย” “คิง พรุ่ง​นี้​ไป​ไหน​เปล่า”

m

34


อนันตกาล

“เปล่า​จ้า ทำไม​จ๊ะ” “ไป​เว​ลด้ว​ยกัน ขอ​แปะ​ป้าย​จอง​ได้​ไหม” “ได้ส​ ิ” “พรุ่ง​นี้​เจอ​กัน​นะ​จ๊ะ คิง​ไป​นอน​ละ” “แปะ​ป้าย​จอง​ไว้​ละ​นะ ห้าม​เบี้ยว​ละ” “คร๊าบบบ พรุ่งน​ ี้​คิง​ให้​ภาค​ทั้ง​วัน​เลย ฝัน​ดี​นะ​จ๊ะ” “จ้า ฝัน​ดี” เดย์​ไป​แล้ว คิงไ​ป​แล้ว ผม​ยัง​ไม่​ง่วง แต่​ไม่​อยาก​เล่น​คน​ เดียว​เลย​แหะ ผม​เลย​ตัดสิน​ใจ​โทร​ไป​หาเฟย ผม​คุ​ยกับเฟย​ทุก​ครั้ง​ทผี่​ ม​เบื่อ​ และ​ไม่มใ​ี คร​กค​็ ยุ ก​ นั ซ​ ำ้ ๆ วน​ไป​วน​มา​เรือ่ ง​เดิมๆ แต่ก​ ด​็ ก​ี ว่าอ​ ยูค​่ น​เดียว​อะนะ เรา​คุย​กันไ​ป​เรื่อยๆ จนเฟ​ยถา​ม​ผม​ว่า​ผม​ชอบ​เฟย​ไหม “ชอบ​จ๊ะ” “ชอบ​จริงๆ เห​รอ บอก​ความ​จริง​มา เฟย​ต้องการ​ความ​จริง” “เอา​จริง​เห​รอ” “ใช่​อยาก​รู้​เรื่อง​จริง” “เฉยๆ อะ​ไม่ไ​ด้​ชอบ​เป็น​พิเศษ แต่ก​ ็​ไม่​ได้​เกลียด” “แล้ว​มาบ​อก​ชอบ​เฟย​ทำไม” น้ำ​เสียง​ของ​เฟย​สั่น​ครับ “ภาค​กลัว​เฟย​เสียใจ” “กลัว​เฟย​เสียใจ​เลย​มา​โกหก​ว่า​ชอบ​เฟย​นะ” “เฟย ภาค​ขอโทษ” “ขอโทษ ขอโทษ​เรื่อง เฟ​ยมัน​โง่​เอง​ที่​ไป​ชอบ​ภาค และ​โง่​เอง​ที่​ไป​ หลง​เชื่อ​คำ​พูด​ภาค​ที่​บอก​ว่า​รักเ​ฟย ชอบ​เฟย” “เฟย​ใจ​เย็นๆ นะ​เรา​ยัง​เป็น​เพื่อน​กัน​ได้” “เพื่อน​เห​รอ ภาค​คิด​ว่า​เรา​จะ​เป็น​เพื่อน​กัน​ได้​เห​รอ ใน​เมื่อ​ภาค​ทำ​ กับ​เฟย​ขนาด​นี้​เเล้ว เรา​ยัง​เป็น​เพื่อน​กัน​ได้​เห​รอ” “ภาค​ขอ​โทษ​จริงๆ ภาค​กลัว​เฟย​เสียใจ” 35

m


Memories of love

“และ​มาบ​อก​ความ​จริง​เฟย​ทำไม” “ก็เฟย​บอก​ขอ​ให้​ภาค​พูด ความ​รสู้​ ึก​จริงๆ ของ​ภาคนิ” “ภาค​เลย​มา​บอก​เฟย ทำ​ร้าย​เฟย​แบบ​นใี้​ช่ไ​หม” แล้วเ​ฟ​ยก็ต​ ัดส​ าย​ ไป เสียง​เฟย​ร้องไห้​ครับ ผม​ก็​ร้องไห้​ตาม ผม​รู้สึก​ผิด​จริงๆ ครับ ผม​ผิดท​ ี่​ไป หล​อกเฟย ผม​ไม่​พูด​ความ​จริง ผม​เอาแต่ค​ ิด​สนุกๆ ไม่​อยาก​เหงา แค่​อยาก​มี​ คน​คุย​ด้วย ผม​นอน​ร้อง​ไห้เ​งียบๆ ผม​ห่วง​เฟย​เหลือเ​กิน ผม​ไป​หลอก​เขา ผม​ ไม่รู้​จะ​ทำ​อะไร​ดี ผม​เลย​ตัดสิน​ใจ​โทร​ออก​ไป​หาเฟ​ยอีก​ครั้ง “ฮัลโ​หล เฟย​ใช่ไ​หม” ผม​พยายาม​พดู โ​ดย​ปรับน​ ำ้ เ​สียง​ให้ป​ กติท​ สี่ ดุ พยายามทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ใช่ มีอ​ ะไร ภาค” เฟย​ตอบ​มา​เสียง​เครือๆ “เป็น​อะไร​หรือเ​ปล่า” “ยังไ​ม่​ตาย​หรอก หรือโ​ทร​มา​ย้ำ​ให้​แน่ใจ​เห​รอ​ว่าเ​ฟย ตาย​ยัง” “เปล่า​ภาค​เป็น​ห่วง” “ห่วง​เรอ​ะ มา​หลอก​กัน​แบบ​นี้​แล้ว​ยัง​ห่วง​อีก” “ภาค​ขอโทษ” “ต้อง​ให้​เฟย​ตาย​ใช่​ไหม ภาค​ถึง​จะ​พอใจ” “อย่า​ทำ​แบบ​นั้น​นะ ให้​อภัยภ​ าค​เถอะ เรา​เป็น​เพื่อน​กัน​ได้​นะ” “อภัยเ​รอ​ะ​ให้ก​ ับ​คำ​โกหก​หลอก​ลวง ของ​ภาค มา​ทำ​ให้​เฟย​รัก​และ​ ทิ้ง​เฟย​นี่​นะ” “ขอ​โทษ​จริงๆ” “ช่าง​มัน​เถอะ​จะ​เป็น​เพื่อน​เฟย​เห​รอ” “ได้ ขอ​เวลา​เฟย​สกั พ​ กั ล​ ะ​กนั ถ้าเ​ฟย​เป็นอะไร​เดีย๋ วจะ​ให้ค​ น​โทร​ไป​ บอกเองแหละ” “เฟย ขอร้อง อย่าท​ ำ​บ้าๆ นะ” “แบบ​ไหน​ละ​ที่​บ้า บ้า​ที่​เฟย​รักภ​ าค​ใช่​ไหม แบบ​นี้​สินะ​ที่​เรียก​ว่าบ​ ้า

m

36


อนันตกาล

ใช่เฟยมันบ้า” “เฟย​เข้าใจ​ผิด​แล้ว ภาค​เป็น​ห่วง​เฟย​จริงๆ” “อยาก​โก​หก​อะไร​เฟ​ยก็​โกหก​ไป เฟย​จะ​โง่​เชื่อ​ภาค​อีก​ครั้ง​แล้ว​กัน ไม่​ต้อง​ห่วง​แค่​นี้​ไม่​ตาย​หรอก” พูด​จบเฟ​ยก็​ตัด​สาย​ไป ผม​กังวล​ใจ​มาก ผม​ เป็น​ห่วง​ความ​รู้​สึก​เฟย​เหลือ​เกิน ผม​กลัว​เค้า​คิด​อะไร​บ้าๆ รู้สึก​ผิด​ที่​ตัว​เอง เหมือน​ไป​ทำลาย​ชีวิต​คน​อื่น ถ้า​เฟย​เป็น​อะไร​ไป​เท่ากับ​เป็น​เพราะ​ผม ผม​ นอน​ไม่ห​ ลับ ผม​นอน​รอ้ งไห้ กลุม้ ใ​จ​ทำ​อะไร​ไม่ถ​ กู อยูเ​่ ฉยๆ เหมือน​จะ​บา้ ผม​ ออน​เกม​เข้าไป​อีกค​ รั้ง เปิด​ลิสต์​ราย​ชื่อ​เพื่อน​ไม่มี​ใคร​ออน​เลย ผม​ก็​นั่งโ​น่น​ดู​ นี่ วาร์​ป​ไป​วาร์​ปมา​พลาง​ร้องไห้ไ​ป สักพ​ ัก​เดย์​ออ​นมา “ไม่น​ อน​อีก​เห​รอ” “นอน​ไม่​หลับ​อะ เดย์ ภาค​กำลัง​จะ​บ้า” “เกิดอ​ ะไร​ขึ้น​กลุ้ม​ใจ​อะไร​เครียด​เรื่อง​อะไร” “ภาค​รู้สึก​แย่​สุดๆ เดย์ ภาค​ทำ​ผิด ทำ​ผิ​ดมากๆ ด้วย ภาค​ไม่​น่า​มี​ ชีวิต​อยู่​เลย” ผม​พิมพ์ไ​ป​ร้องไห้ไ​ป “ใคร​ทำให้​ภาค​ของ​เดย์​ไม่​สบายใจ” “ภาค​ทำ​ผิด​เอง​เดย์ ฮือๆ ภาค​ไม่รู้​จะ​ทำ​ไง​ดีแล้ว ภาค​อยาก​ตาย” ผม​พิมพ์​ไป​แบบ​นั้น ตอน​นั้น​ผม​รู้สึก​ผิด​มาก สับสน โกรธ​ตัว​เอง​ที่​ไป​ทำลาย​ ความ​รู้​สึกค​ นๆ หนึ่ง​ผม​ไม่​อยาก​เป็นต้น​เหตุท​ ำให้​ใคร​เสียใจ “มี​เบอร์​ไหม​เดี๋ยว​เดย์​โทร​หา” “อื้อ 01-934xxxx” “เดี๋ยว​เดย์​โทร​หา​นะ ปิด​เกม​ได้​เแล้ว และ​ไป​นอน​รอ​บน​เตียง” “ทำไม​ต้อง​บน​เตียง นั่ง​อยู่​ตรง​นี้​ก็ได้” “นั่งอ​ ยู่​ตรง​นี้​ก็​ไม่ไ​ด้​อะไร ไป​นอน​ไป​เดี๋ยว​เดย์​โทร​หา คุย​เสร็จ​ภาค​ จะ​ได้​นอน” “อือ้ ” ผม​ทำ​ตาม​ทเ​ี่ ดย์บ​ อก ปิดเ​กม และ​ขนึ้ ไ​ป​นอน ระหว่าง​นนั้ ผ​ ม​ 37

m


Memories of love

ก็​ยัง​ร้องไห้อ​ ยู่​สักพ​ ัก​เสียง​โทรศัพท์​ดัง​ขึ้น “ฮัลโ​หล” “ภาค​นเี่​ดย์​เอง​นะ” “อื้อ จ้า” “นีร่​ ้องไห้​เห​รอ” “ใช่ รู้สึกแ​ ย่​สุดๆ” “เกิดอ​ ะไร​ขึ้น” “ก็” ผม​เล่า​เรื่องเฟย​ให้เ​ดย์​ฟัง แต่ต​ ัด​ที่​ผม​ไป​บอ​กรัก​เฟย​ตอบ “ภาค​อย่า​คิดมาก ไอ้​บ้า​นั่น​ไม่​ทำ​อะไร​โง่ๆ หรอก” เดย์​ตอบ​กลับ​ มา​ครับ เสียง​เดย์แ​ ตกๆ แปลกๆ และ​เหมือน​พูดใ​น​ลำ​คอ “นอน​ไม่​หลับ​เห​รอ” “ใช่ ปวด​หัว​ไป​หมด​แล้ว อยาก​นอน อยาก​พัก” ผม​ตอบ​ไป​ทั้ง​ น้ำตา “ภาค​อยู่​บน​เตียง​ใช่​ไหม” “ใช่” “ทำ​ตาม​ที่​เดย์​บอก​นะ แล้ว​ภาค​จะ​หลับ​สนิท” เสียง​เดย์​แหบ​มาก “อื้อ ทำ​อะไร​ละ” “คิดต​ าม​ที่​เดย์​บอก” “แล้วเ​ดย์​จะ​บอก​อะไร​ภาค” “เอา​นา่ ไ​ม่ต​ อ้ ง​คดิ อ​ ะไร หลับตา” ผม​ทำ​ตาม​ทเ​ี่ ดย์บ​ อก​ครับ เพราะ​ ผม​เหนื่อย​เต็ม​ทแี่​ ล้ว​อยาก​นอน​เหลือเ​กิน “เดย์ก​ ำลัง​นึกถึง​ภาค อยู่​รู้​ไหม ตอน​นี้​เดย์​นึกถึง​ภาค​ที่นอน​อยู่​บน​ เตียง” มันพ​ ูดเ​พื่อ​อะไร​วะ “เดย์อ​ ยาก​สัมผัส​ภาค​เหลือเ​กิน รู้​ไหม อยาก​สัมผัสร​ ิม​ฝีปาก​ภาค” “แล้วม​ าบ​อก​ภาค​ทำไม ไหน​ว่า​จะ​ช่วย​ให้​หลับ”

m

38


อนันตกาล

“ทำ​ตาม​ที่​เดย์​บอก​สิ​ภาค” “อื้อๆ” “เอา​มือ​ไล้​เบาๆ ทีร่​ ิม​ฝีปาก” ผม​ทำ​ตาม​ครับ “เดย์ก​ ำลังเ​อา​มอื ล​ บู ร​ มิ ฝ​ ปี าก​ภาค​เบาๆ ลูบไล้ล​ ง​มา ผ่าน​ลำ​คอ​และ​ หน้าอก สัมผัสเ​บา​ทย​ี่ อด​อก บีบเ​บาๆ​จน​หน้าอก​ภาค​ตงั้ ช​ นั น​ นู เ​ด่นเ​หนือเ​สือ้ ​ นอน​เนื้อ​บาง รู้สึก​ร้อน​ไหม มือ​อีกข​ ้าง​ไล้​ผ่าน​หน้าท​ ้อง​เลื่อน​ลง​ไป​ที่​ชาย​เสื้อ อ่า​า แล้วล​ ูบ​ขึ้น เสื้อ​ของ​ภาค​กอง​อยูท่​ ี่​หน้าอก เดย์​เห็น​ชัด​เลย หัวนม​ภาค​ ตั้ง​ชัน เดย์บ​ ีบ​เบาๆ” เสียง​เดย์​พูด แรกๆ​ผม​ก็​คิด​ว่า​มัน​พูด​อะไร​ของ​มัน ด้วย​ ความ​อยาก​รู้​อยาก​เห็นผ​ ม​เลย​ทำ​ตาม ผม​ร้อน​ไป​ทั้ง​ตัว​เลย เสียว​แปลกๆ “ภาค​เผยอ​ปาก​ขึ้น​หน่อย เอา​นิ้ว​เข้าไป” เสียง​เดย์​ดัง​มา​ผม​ทำ​ ตาม “เอา​นิ้ว​เล่น​กับ​ปลาย​ลิ้น เหมือน​เดย์​กำลังจ​ ูบ​ปาก​อยู่” ผม​ทำ​ตาม​ ครับ “ใช้ป​ าก​ดดู ห​ น่อย แบบ​นนั้ แ​ หละ​ดี อีกข​ า้ ง​เลือ่ น​ลง​ไป​ตำ่ ล​ บู ไล้ผ​ า่ น​ กางเกง​สิ​ภาค ของ​ภาค​กำลัง​ร้อน​เดย์​รู้ ใช่​ไหม” “อื้อ” ผม​ร้อน​ไป​หมด​ครับ ผม​ทำ​ตาม​ทเี่​ดย์​บอก​ทุก​อย่าง “ลง​น้ำ​หนัก​มือห​ น่อย ซี้​ดดดดด ดูด​น้ำ​แรง​ภาค” ผม​ทำ​ตาม​ที่​เดย์​ บอก ผม​ร้อน​ไป​หมด ใน​หัวคิด​อะไร​ไม่​ออก​เลย รู้​แต่​ว่า​ต้อง​ทำ​ตาม​ที่​เดย์​ บอก “ถอด​กางเกง​ออก​ภาค” “ถะ.. ถอด​แล้ว” ผม​ตอบ​เสียง​สั่น “เห็น​ของ​ตัว​เอง​ไหม​ตอน​นี้​มัน​ตั้ง​แล้ว​สินะ จับ​มัน​ชัก​เบาๆ” ผม​ เอื้อม​มือ​ไป​ทำ​ตาม ร้อน​ครับ ผม​ร้อน​ไป​หมด เสีย​วสุ​ดๆ “อ่าด​ ม​ี าก​เด็กด​ ี อ้าข​ า​กว้างๆ หน่อย อีกม​ อื น​ งึ ค​ อ่ ยๆ ลูบไ​ป​ทห​ี่ น้าอก​ 39

m


Memories of love

ตัว​เอง​ภาค เล่นก​ ับ​หน้าอก​ตัว​เอง​สิ บีบ​หัวนม​ไป” “อึ๊ ซี๊ดด” ผม​ทำ​ตาม​ที่​เดย์​บอก​เสีย​วสุ​ดๆ คิด​อะไร​ไม่​ออก​อีก​แล้ว “นั้นแ​ หละ แบบ​นี้​แหละ บีบ​แรงๆ สิ อ่า เดย์ใ​กล้​ละ ภาค​​ใกล้​ยัง” “อ่าา​ ใกล้แ​ ล้ว” ไม่​ไหว​แล้ว​ครับ ผม​เอา​มือ​บีบห​ ัวนม​ผม​แรง​ยิ่งแ​ รง​ ยิ่ง​เสียว มันเ​สียว​ไป​หมด “เร่ง​จังหวะ​อีก​ภาค เร็ว​กว่า​นี้​สิ รูด​บีบ​ตรง​หัว​เบาๆ และ​เน้น​ หนักๆ” “อึ๊ก อะ ซี๊ดด” “ภาค​ที่รัก เรียก​ชื่อ​เดย์​หน่อย​เดย์​อยาก​ได้ยิน​เสียง” “อาาาา เดย์​ไม่​ไหว​แล้ว” ผม​บอก​เดย์​ไป​ครับ ตอน​นี้​เดย์​บอก​อะไร ผม​เชื่อ​ทุกอ​ ย่าง “เดย์ก​ ็​ไม่​ไหว​แล้ว​ภาค เร่งจ​ ังหวะ​หน่อย​คน​เก่ง” “อ๊าา ...........” ผม​ทำ​ตาม​ที่​เดย์​บอก “เสร็จพ​ ร้อม​กัน​นะ อ๊าา” เดย์ร​ ้อง​เสียง​ดัง​ลั่น​ผ่าน​โทรศัพท์ “เสร็จแ​ ล้วล​ ะ​สิ​รู้สึกเ​ป็น​ไง ง่วง​หรือ​ยัง” “ง่วงๆ ตา​จะ​ปิด​แล้ว” ผม​รู้สึก​ง่วง​แทบ​จะ​ลืมตา​ไม่​ขึ้น คิด​อะไร​ไม่​ ออก ใน​ใจ​อยาก​จะ​นอน​อย่าง​เดียว​เท่านั้น “ฝันด​ ี​ภาค” นั่น​เป็น​เสียง​สุดท้าย​ที่​ผม​ได้ยิน และ​ทุกอ​ ย่าง​ก็​มืด​ลง

k ผม​ตื่นเ​ช้า​มา​ด้วย​อา​กา​รมึนๆ ปวด​หัว​ปวด​ตา​ไป​หมด​เมื่อ​คืนร​ ้องไห้​ มาก​ไป​หน่อย ผม​นึก​ถึง​เฟย มัน​ทำให้​ผม​เศร้า​และ​ห่อ​เหี่ยว และ​ดัน​นึก​ได้​ว่า​

m

40


อนันตกาล

เมื่อค​ ืน “เวร​และ ทำ​ไป​ได้ไ​ง​วะ​น”ี่ ผม​ไป​บา้ เ​ล่นเ​ซ็กส​ โ​์ ฟน​กะ​ไอ้เ​ดย์ ตายๆ​ๆ เวร​กร​รม​จริงๆ และ​ตอน​นี้​เฟย​จะ​เป็นไ​ง​บ้าง ผม​ตัดสิน​ใจ​โทร​กลับไ​ป​หาเฟย​ ไม่มค​ี น​รบั ค​ รับ ผม​ไม่ส​ ามารถ​ตดิ ต​ อ่ เ​ฟย​ได้เ​ลย ผม​เครียด ผม​รอ้ งไห้อ​ ยูเ​่ งียบๆ สัก​พักม​ ี​เสียง​โทรศัพท์ด​ ัง​เข้า​มา “สวัสดี​ครับ” “นั่นภ​ าค​ใช่​ไหม” “ใช่​ครับ ขอโทษ​นั่น​ใคร​พูด​ครับ” “เพื่อน​เฟย” “ครับ เฟย​เป็น​ไง​บ้าง” “เฟ​ยมัน​กรีดข​ ้อ​มือ แต่​ตอน​นี้​ไม่ต​ าย​อาการ​สาหัส” ผม​รู้สึกจ​ ุก​ใน​ อก​พูด​อะไร​ไม่​ออก “เฟย​เป็น​อะไร​มาก​ไหม ปลอดภัย​หรือ​เปล่า” “ยัง ยังไ​ม่​ตาย มึง​คง​เสียใจ​ละ​สิ​ที่​มัน​ไม่​ตาย” “เปล่า ผม​ไม่ไ​ด้​เสียใจ​ผม​เป็น​ห่วง​เฟย​นะ​ครับ” “ตอแหล มึงนะเหรอ​เสียใจ​ที่​มัน​ไม่​ตาย มึง​หลอก​เพื่อน​กู แล้วยัง​ มีหน้า​มา​พูดอ​ ีก” “ผม​ไม่​ได้ต​ ั้งใจ ผม​ไม่​ได้​ตั้ง​ใจ​จริงๆ” “ไม่​ได้​ตั้งใจ​เห​รอ ขนาด​มึง​ไม่​ตั้งใจ​เพื่อน​กู​ยัง​ขนาด​นี้ ถ้า​มึง​ตั้งใจ​ เพื่อน​กู​ไม่​ตายห่า​ไป​เลย​เห​รอ” “ผม​ขอโทษ เฟย​เป็น​ไง​บ้าง บอก​ผม​หน่อย ผม​เป็น​ห่วง” “ยัง​ไม่​ตาย​ไง​ห่า มึง​ระวัง​ตัว​ไว้ อย่าใ​ห้​เจอ​ไม่​งั้น​มึง​ตาย” “ถ้า​เฟย​พ้น​ขีดอ​ ันตราย​แล้ว​โทร​มาบ​อก​ผม​ได้​ไหม​ครับ” “บอก​เพือ่ ให้ม​ งึ ห​ า​ทาง​ฆา่ เ​พือ่ น​กอ​ู กี เ​ห​รอ แค่น​ แ​ี้ ม่ง​ ก็ป​ าง​ตาย​ละ​ก​ู รูเ​้ รือ่ ง​หมด​ละ ว่าม​ งึ ท​ ำ​อะไร​ไว้” และ​เขา​กว​็ าง​สาย​ไป โดยทีผ​่ ม​รแ​ู้ ค่ว​ า่ เ​ฟย​ฆา่ ​ 41

m


Memories of love

ตัว​ตาย ตอน​นยี้​ ัง​ไม่​ปลอดภัย นี่​ผม​ทำลาย​ชี​วิต​คนๆ นึง​เห​รอ​นี่ ผม​กลัว ผม​ เกลียด​ตัว​เอง ถ้า​ผม​บอก​ความ​จริง ถ้า​ผม​ไม่​โกหก ผม​ไม่​น่า​ไป​ยุ่ง​กับ​เค้าเ​ลย ผม​ คิด​โน่นค​ ิด​นมี่​ ากมาย สุดท้าย​ผม​โทร​หา​จอม “จอม ช่วย​กู​ด้วย” ผม​ร้องไห้ท​ ั้ง​น้ำตา “มี​ไร​วะ ร้องไห้​ทำไม” ผม​เล่า​เรื่อง​ทุก​อย่าง​ให้​จอม​ฟัง​โดย​ไม่​ ปิดบัง “มึง​แน่ใจ​เห​รอ​ภาค ว่าที่​มัน​พูด​เป็น​ความ​จริง” “จริงก​ เ็​พื่อน​มันโ​ทร​มา​ด่าก​ ู กูท​ ำ​ไง​ดี​วะ​จอม กู​เหมือน​เป็นค​ น​ทำให้​ มัน​คิดส​ ั้น​กู​ไม่รู้​จะ​ทำ​ไง​ดี ฮือๆ​ๆ” “มึง​คิดมาก​ไป​ทำไม ไม่​ต้อง​ไป​สนใจ​หรอก​มัน​จะ​เป็น​จะ​ตาย​ก็​ไม่​ เกี่ยว​กับม​ ึง มันท​ ำตัว​มัน​เอง แต่​มึง​กน็​ ะ เสือก​ไป​ให้​ความ​หวัง​มัน” “กู​รู้ กู​ผิดไ​ป​แล้ว” “เออ บอ​กกูๆ ก็​ทำ​ไร​ไม่​ได้ เลิก​คิด​ได้​แล้ว เดี๋ยว​กไู​ป​เล่นเ​กม​ต่อ​ละ​ นัดพ​ น​ี่ คิ ไ​ว้” จอม​วาง​สาย​ไป ผม​ได้แ​ ต่ค​ ดิ ว​ น​เวียน​อยูใ​่ น​หวั ว​ า่ เ​ฟย​จะ​เป็นอ​ ะไร​ มาก​ไหม ผม​กลัวเ​หลือเ​กินค​ รับว​ า่ เ​ฟย​จะ​ตาย ความ​รสู้ กึ ผ​ ม​จกุ แ​ น่นใ​น​หน้าอก​ ไป​หมด น้ำตา​ผม​ไหล​ไม่ห​ ยุด ผม​ปวด​หวั ต​ บ​ุ๊ ๆ คิดอ​ ะไร​ไม่อ​ อก ผม​นอน​รอ้ งไห้​ จน​หลับ​ไป

k ตืน่ ม​ า​อกี ค​ รัง้ ผ​ ม​รสู้ กึ ม​ นึ เ​หลือเ​กินท​ งั้ ป​ วด​หวั ป​ วด​ตา ผม​อาบ​นำ้ ล​ า้ ง​ หน้า ล้าง​ตา​ทำ​อะไร​เสร็จก​ อ​็ อน​เกม ซึง่ ก​ เ​็ ป็นเ​วลา บ่าย2 แล้ว ออน​เข้าไป​ผม​ เจอ​คิง ผม​ทักค​ ิง​ไป​ทันที “เป็น​ไง​บ้าง คิง”

m

42


อนันตกาล

“ภาค​ละ​จ๊ะ ก้าวหน้าข​ ึ้น​นิ​เมื่อ​วาน​โทร​คุย​กับ​เดย์​แล้ว” “เปล่า​ซะ​หน่อย​มี​เรื่อง​เครียดๆ นะ ภา​คออน​เข้า​มา​เดย์​ออ​นมา​ พอดี” ผมนั่งรอคิงตอบกลับมาอีกพักใหญ่ๆ “อื้อ และ​นี่​กิน​ไร​ยัง​จ๊ะ” “กินแ​ ล้ว ปวด​หัว ปวด​ตา” “ไม่ไ​ป​นอน​ละ มา​นั่ง​เล่นเ​กม​อยูท่​ ำไม” “นอน​ไม่​ค่อย​หลับ เลย​มา​นั่ง​เล่น​เกม​ฆ่า​เวลา” “มา​หา​คิง​มา คิง​เล่น​อยูก่​ ะ​เพื่อน​คิงอ​ ีกค​ น” “ขอ​เก็บ​สิทธิ์​จอง​ตัว​เวล​ได้ป​ ะ วัน​นี้​ได้ไ​ม่​กี่​ชม​เอง” “โห​ภา​คง​กอะ” “คิง ภาค​ทำ​เรื่อง​แย่ๆ มาอะ ภาค​ไม่รู้​จะ​ทำ​ยัง​ไง​ดี รู้สึก​แย่​สุดๆ บางที​ก็​คิดน​ ะ​ว่า​ไม่​น่า​เกิด​มา​เลย” “คิดมาก​ไป​แล้ว เรื่อง​ที่​เครียด​เมื่อค​ ืน​เห​รอ” “อื้อ ใช่ นอน​ไม่​หลับ​เลย” “มา​หา​คิง​มา คิง​อยู่ ที่ แดน​ประหาร ดีอ​ อน ดู​แผนที่​และ​วิ่ง​มา” “อื้อ ไม่​ค่อย​อยาก​เล่น​เลย” “มา​เล่น​เถอะ​อยู่​เฉยๆ ก็​เครียด มา​เล่น​เป็น​เพื่อน​คิง​นะ​จ๊ะ อยู่​คน​ เดียว​เหงา​จัง อยาก​ได้ว​ ิ​เอลฟ์​ขาวๆ มา​อยู่​ข้างๆ เพราะ​แถว​นี้​บรรยากาศ​มืด​ มิด ตัว​คิง​ก็​ดำ​เห็น​แล้ว เศร๊า เศร้า มา​เป็น​แสง​สว่าง​ให้​คิง​หน่อย​เร็ว” “เน่าว​ ะ” “โห เค้า​เรียก​โร​แมน​ติก ภาค​นี้​ไม่ไ​หว​เลย แล้ว​ตกลงว่าจะ​มา​หา​คิง​ ไหม​จ๊ะ คิงจะได้รอ” “ไป​จ๊ะ แป๊บ​นึง​กำลัง​วิ่ง​ไป” ผม​ไป​หา​คิง​ทันที ผม​รู้สึก​สบายใจ​ทุก​ ครั้ง​ที่​คุย​กับ​คิง ไม่รจู้​ ะ​ว่าไ​ง​ดี คิง​ทำให้​ผม​ยิ้ม​ได้ เมื่อ​กผี้​ ม​ยัง​รู้สึก​หนัก​อึ้ง เบื่อ​ หน่าย ท้อแท้ และ​สิ้น​หวัง แค่​คำ​พูด​คิง​ไม่​กี่​คำ​ทำให้​ผม​โล่ง​ผม​ไป​ถึง​แดน​ 43

m


Memories of love

ประหาร ผม​เดิน​ผ่าน​ต้นไม้​หน้า​คน​ที่​ชื่อ​ว่า​ต้น​อ่อน​แมน​เด​รก มัน​วิ่ง​เข้า​มา​ โจมตีผ​ ม ผม​ยงิ ไ​ป 2 ทีต​ าย เป็นต้นไ​ม้ท​ เ​ี่ หมือน​ดอกไม้ม​ ส​ี ม​ี ว่ ง​ออ่ น เคลือ่ นไหว​ ได้​ด้วย​ราก​ที่​มี​หลาย​เส้น คล้ายๆ แมงมุม ผม​เปิด​แผนที่​ดู ต้อง​เดิน​เข้าไป​อีก​ หน่อย​ถึง​จะ​เจอ​คิง “เข้า​ไหว​ไหม​จ๊ะ ให้ค​ ิง​ไป​รับ​ไหม” “ไม่​เป็นไร​คิด​ว่า​ไหว อีกน​ ิด​เดียว​เอง” “จ้า ค่อยๆ เข้าม​ านะ ระวัง​ตัว​ด้วย คิง​เป็น​ห่วง” “ครับ ลุง” “พู​ดงีโ้​ดน​มอน​ตบ​ตาย​ไป​เลย” “ใจ​ร้าย​ อะ งอน​เห​รอ ขีง้​ อน​แบบ​นี้​หัว​ล้าน​ปะ​นี้” “โห ภาค​นี่ คิง​ออก​น่าร​ ัก อย่าห​ ยาบ​คาย​กับ​คิง​สิ รีบม​ าสิจ​ ๊ะ คิงรอ​ อยู่” แค่ไดคุยกับคิงผมก็รู้สึกสบายใจขึ้นมา “จ้าแ​ ป๊บน​ งึ ” ผม​เดินเ​ข้าไป เจอ​ลาน​โล่งท​ ม​ี่ ร​ี วั้ ไ​ม้ก​ นั้ เ​ป็นส​ ว่ นๆ มอง​ ไป​ทาง​ดา้ น​ขวา เป็นแ​ อ่งน​ ำ้ ข​ นาด​ใหญ่ มีม​ อน​สเ​ตอร์ช​ อื่ ผ​ ก​ี ดุ ลักษณะ​เหมือน​ ซอมบี้​คือ​เป็น​คน​ตาย​ที่​ผิวหนัง​เริ่ม​เปื่อย มี​สี​เขียว เดิน​ย่องแย่ง แขน​ห้อย​ แกว่ง​ไป​แก​ว่ง​มา และ​ก็​พันเ​ชอ​ร์ เป็น​มนุษย์​หิน มี​อีก​ตัว คือ ค้างคาว​หายนะ ลักษณะ​คล้าย​คา้ งคาว​แต่ม​ ข​ี นาด​ใหญ่ม​ าก บินอ​ ยู่ โจมตีด​ ว้ ย​การ​ดดู HP ของ​ เรา และ​มี​ต้นไม้ใ​หญ่​ยักษ์​ที่​เคลื่อนไหว​ได้ ลักษณะ​เป็นต้น​ไม้​ขนาด​ใหญ่​ไม่มี​ ใบ เหมือน​ปีศาจ​ต้นไม้ กิ่ง​โจมตี​ด้วย​การ​หมุน​กิ่ง​รอบๆ ตัว และ​มีส​เทรน ลักษณะ​เหมือน​คน​ใส่​ชุด​รัดรูป แต่​หัว​เป็น​ทรง​สี​เหลี่ยม​เหมือน​ใส่​หน้ากาก​ ไม้​อยู่ บรรยากาศ​รอบๆ ขมุกขมัว มี​แต่​แอ่ง​น้ำ ผม​มอง​แล้ว หูย อีก​ไกล​เลย​ แหะ​กว่า​จะ​ถึง​คิง “ทำไม​เข้า​ลึกจ​ ัง เนี่ย ผม​อด​จะ​บ่น​ออก​มา​ไม่​ได้ เกือบ​ตาย​ก็​หลาย​ ครั้ง​แต่ไ​ม่​ถึง​สัก​ที “คน​มัน​เก่ง อิอิ ไหว​ไหม​ไม่​ไหว​คิง​ออก​ไป​รับ​ได้​นะ​จ๊ะ”

m

44


อนันตกาล

“ลอง​ดู จะ​ค่อยๆ เข้าไป อัน​ไหน​ออ​โต้​มั่ง” “ต้นไม้ กับ ส​เท​รน​มั้ง ไม่​แน่ใจ แต่ต​ ้น​ไม้​อะ​ออ​โต้​ชัวร์ๆ” “จ้า รอ​รับ​ด้วย​นะ” “โอ​เค​มา​ถึง​วิ่ง​มาก​อด​คิงไ​ด้​เลย 555+” “อะ จริง​ดิ” “ล้อเ​ล่น​ต่าง​หาก ภาค​หนัก เดี๋ยว​คิง​แบน” “-*-” ผม​ค่อยๆ เดิน​เข้าไป​หา​คิง เลือก​บริเวณ​ทมี่​ อน​น้อย มี​ต้นไม้​ วิ่ง​เข้า​มา​โจมตีผ​ ม ผม​รีบ​ยิง​มัน​อย่าง​แรง เวล​ค่อน​ข้าง​ห่าง​กัน ผม​ยิง 3-4 ที​ กว่า​จะ​ตาย “คิง​ออก​ไป​รับ​ดี​กว่า รอ​อยูน่​ ั่น​แหละ” “ไม่ภ​ าค​จะ​เข้าไป​เอง อยาก​รู้​ว่าไ​หว​ไหม” “โอเค งั้น​เจอ​กัน​ครึ่ง​ทาง​นะ อย่า​เถียง นะ​จ๊ะ”ผม​ไม่​ได้​เถียง​คิง ผม​ ค่อยๆ เข้าไป จน​เจอ​คิง​วิ่ง​ส่วน​ออก​มา “เป็น​ไง มอน​โหด​ไหม นั่ง​พักก​ ่อน​เอ็ม​ภาค​จะ​หมด​ละ” เรา​สอง​คน​ หลบ​มอน​ส​เตอร์แ​ ละ​นั่ง​รอ​เอ็ม​ทั้ง​คู่ “สุดๆ นึก​ว่าจ​ ะ​ไม่ร​ อด​ละ” “มา​เล่น​เกม​แล้ว​เพลิน​ละ​สิ” “ช่ายยย” “รู้สึก​ดี​ขึ้น​ยัง ยิ้ม​ออก​แล้ว​ละ​สิ” “อื้อ คิง​จะ​ไม่​ถาม​ภาค​เห​รอ ว่าเ​กิด​อะไร​ขึ้น” “อยาก​เล่าห​ รือเ​ปล่าล​ ะ ถ้าไ​ม่อ​ ยาก​เล่าก​ ไ็​ม่ต​ ้อง​เล่า คิดล​ ะ​เครียด​ก็​ อย่า​ไป​คิด เรา​นั่ง​เล่น​เกม​กัน​สบายๆ ดี​กว่า ถ้า​ภาค​อยาก​เล่า คิง​ก็​พร้อม​รับ​ ฟัง แต่ถ​ ้า​ไม่​อยาก​เล่า คิง​จะ​เล่น​อยู่​เป็น​เพื่อน​ดี​ไหม​จ๊ะ ภาค​จะ​ได้​ไม่​เหงา” “งั้นย​ ัง​ไม่​เล่า​นะ” “จ้า​ไม่​เล่า​ก็​ไม่​เล่า แต่​ยิ้ม​หน่อย​สิ​จ๊ะ รู้​ไหม ยิ้ม​แล้ว​โลก​จะ​สดใส 45

m


Memories of love

ความ​ทุกข์จ​ ะ​โบยบิน​ออก​ไป” “คิง​เพี้ยน” “เพี้ยน​แล้ว​น่า​รักไ​หม” “น่าร​ ัก​ก็ได้” “ฮั่นเ​เน่ แอบ​คิด​ไร​ปะ​นิ” เรื่อง​ของ​เฟ​ยกับ​ผม ผม​ไม่​ค่อย​อยาก​ให้​ คิง​รู้​เลย​ครับ ผม​ไม่​อยาก​ให้​คิง​รับ​รเู้​รื่อง​ไม่​ดีที่​ผม​ทำ “และ​คิง​รู้​ได้​ไง ว่า​เดย์​คุย​กับ​ภาค” “เดย์เ​ล่าใ​ห้​ฟัง” ได้ยินด​ ัง​นั้น​ผม​รู้สึกร​ ้อน​วูบวาบ​ขึ้น​มา ผม​กลัวค​ ิง​รู้​ เรื่อง​ผม​กับ​เดย์เ​มื่อค​ ืน “เล่าว​ ่า” “ได้​คุย​กับ​ภาค​ทาง​โทรศัพท์ ภาค​ไม่​สบายใจ​เลย​โทร​ไป​คุย​กัน จน​ ภาค​หลับ” “แค่​นั้น เล่า​อะไร​อีก​เปล่า” “เปล่า จ้า กลัว​อะไร​จ๊ะ เดย์​ไม่​ได้​เล่า​อะไร​หรอก อย่าค​ ิดมาก​เลย​ คน​เก่ง หรือว่ามีความลับอะไรจ๊ะ” คำถามในตอนท้ายทำให้ผมสะดุ้ง “เปล่า​ถาม​ดู อยาก​รู้​เฉยๆ” “จ้า นีท่​ าน​ข้าว​ยัง​จ๊ะ” “ทาน​แล้ว คิง​อะ “ “ทาน​แล้ว​เหมือน​กัน​ก่อน​ภาค​มา​สัก​พัก” “ว้า อด​เลย​กะทำ​อะไร​ให้ค​ ิง​กิน​นะ​นี่” “ทำ​เป็นด​ ้วย​เห​รอ​เรา จะ​กิน​ได้​ไหม​นี่” “ทำ​เป็นส​ ิ อร่อย​ด้วย​นะ” “จริงเ​ห​รอ​เนี่ย ไม่​น่า​เชื่อ” “จริง แต่..........” “แต่อ​ ะไร”

m

46


อนันตกาล

“มันจ​ ะ​อร่อย 3 ใน 10 ครั้งน​ ะ” “โหย​ย รัสเ​ซีย​รเู​ล็ต​ปะ​นี่ แบบ​นี้​คิงไ​ม่​เสี่ยง​หรอก” “อ้าว ภาค​ทำ​ด้วย​ใจ​นะ” “ภาค​ทำ​ด้วย​ใจ แต่​คิง​กินด​ ้วย​ลิ้น​และ​กระเพาะ ถ้า​คิง​กิน​ละ​เป็นไร​ ไป​ทำ​ไงอะ” “T^T โหด​รา้ ย​ยย” ผม​ลมื เ​รือ่ ง​เฟย และ​ทกุ อ​ ย่าง​ไป​สนิทเ​มือ่ ผ​ ม​มา​ เล่นก​ บั ค​ งิ ผม​มแ​ี ต่ค​ วาม​สบายใจ โล่งใ​จ เรา​หยอก​ลอ้ ก​ นั ไ​ป​เรือ่ ยๆ ระหว่าง​ท​ี่ เล่นก​ ัน

k

47

m


Memories of love

m

48

memories of love 1  

ชื่อเดิม รักเท่าไหร...่ไม่เคยพอ พบกับตอนพิเศษในเล่ม รักที่หวนคืน