Ramdhenu Assam Magazine, December 2022.

আ গ ক থা

{

‘‘

অসমৰ িবিভ� �া�ৰ নবীন-�বীন

েলখক/েলিখকাক এখন সুকীয়া ম� িদয়াৰ �য়াস মা� ৰামেধনু অসমৰ। যােত এই ম�ৰ জিড়য়েত সকেলােৰ মুকিল হয় নতু নৰ বাট। ব� আিথর্ক সমস্যাৰ বােব ৰামেধনু অসম �কাশ কৰাত বাধা আিহ পিৰিছল। গিতেক ৰামেধনু অসমক জীয়াই ৰখােতােৱই নহয় সুন্দৰভােৱ আল ৈপচান ধৰােতা আেপানােলাকৰ দায়ী�। েলখা �কাশ েনােহাৱাত আেলাচনী বা কাকতৰ সম্পাদকক গািল শপিন পৰাতৈক অধ্যয়নৰ ওপৰত অিধক �ৰ�� িদয়ােটােহ �েয়াজন বুিল ভােবা। আশা কেৰা আেপানােলােক আমাৰ এই �ু� �য়াসক অকালেত মৃতু্যৰ মুখৈল েঠিল িনিদেয়। আঁহক ৰামেধনু অসমক জীয়াই ৰািখ সকেলােৱ অন্য এক েসােণাৱালী যা�াৰ িদেশ আগবােঢ়া।

’’

- ৰামেধনু অসম

েলিখকাৰ এখন মুকিল ম�

অসম ই-আেলাচনী ি�তীয় বষর্ৰ ষ� সংখ্যা,িডেচ�ৰ ২০২২

সম্পাদনা সিমিতঃ

সম্পাদকৰ েমজৰ পৰা ২। িনজক িচনা� কৰা সময়  পাথর্ �িতম শইকীয়া ৯। ইিতবাচক িচ�া  িনেবিদতা হাজিৰকা ১১। মাতাল গায়ক আখ্যান  অিভিজত েশনেচাৱা ৪৩। অ�িতৰ�� যা�া  মযুৰ় কৃ�া বৰা েকাঁৱৰ ৪৮। এিৰ অহা হাঁিহ িবচািৰ  িবিদশা দাস ৬৩। ঈ�ৰৰ চকুেলা চাই  আ�ুল হািনফ খান ৮৭। েদওবৰীয়া আ�া  �বালৰাজ

১৬। ে�মৰ ইপােৰ িসপােৰ  সংহিত ৰায় ৩৩। অশৰীিৰৰ অি��  তৃ ষাৰ �ীপ নাথ ৯৯। আঁউসী চ�মা  ছায়া কাশ্যপ

ৰামেধনুৰ অনুভৱঃ

ৰামেধনুৰ িভতৰ চ’ৰা

মুখ্য সম্পাদকঃ ৰাজীৱ পাতৰ সম্পাদকঃ নৱিজৎ েদউৰী সহঃ সম্পাদকঃ অৰ�প কুমাৰ পাতৰ সা�াৎকাৰ িবভাগঃ মাধুিৰমা বড়া সাং�ৃিতক িবভাগঃ ��িত �তৃ া েডকা, িকৰণময়ী বড়া �চাৰ িবভাগঃ িবতু বুঢ়ােগাঁহাই পপী েডকা উপাসনা ৰাজেখাৱা সদস্য/সদস্যাঃ ৰ�পম হােটা ��া েকাঁৱৰ েদউৰী

আমাৰ িঠকনা মিণৰাম েদৱান মধ্য ইংৰাজী িবদ্যালয় �ানঃ িদেখৗমুখ িজলাঃ মিৰগাঁও(অসম) িপনঃ ৭৮২১২১ Emailramdhenuassam8@gmail.com

ৰামেধনুৰ ধাৰাবািহক উপন্যাস

নৱ েলখক

অংগ স�া/ িড.িট.িপ/েবটু পাত িডজাইন ঃ নৱিজৎ েদউৰী ওেৱব পিৰচালনা ঃ ৰাজীৱ পাতৰ সহািয়কাঃ ��া েকাঁৱৰ েদউৰী

১৩। �� ৰঙীন সুবাস  �াণিজৎ েকাচ ৫৬। সাঁচতীয়া মৰম েমাৰ আছু তীয়া েতামাৈল  িমিন কিলতা ৬৮ । দােপানমতী  নিন্দনী দাস ৮২। চছমা িব�াট  িলিল েগা�ামী েদৱী ৮৯। অন�ৰ �া�ত �াি�  পিম্প ভূ ঞা ১০৩। কৃষক িবে�াহৰ সময়ত ৰিঙয়া  �দি�ণা কিলতা ১০৫। আ�ীয়তা  আনিন্দতা কিলতা ২৩। বৃ�  িবকাশ বৰা

ৰামেধনুৰ �ব�ঃ

৩০, ৪২, ৬৭ অনুবাদ কিবতা সুভাষ মজুমদাৰ, মুকুল েসােনাৱাল, পূৰৱী তালুকদাৰ

ৰামেধনুৰ এক িমিনটৰ গ� ২০। ৱ’েমন হৰিল�  িশৱানী বৰ�ৱা ৩৫। ব্যাকুল হ�দয়  েশািণতা িশৱম িবিশ� ঔপন্যািসক, কিব ড০ মৃণাল কুমাৰ গৈগৰ স’েত কেথাপকথন  মাধুিৰমা বড়া

ৰামেধনুৰ গ�ঃ

৩৭। এই মাহৰ অিতিথ

৫। অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰ� ভাষাত�ৰ চমু ইিতহাস  অিভিজৎ দ� ৪১। ৰংঘৰ  অিবনাশ দ� ৫৯। �কৃিত কিব ৱডর্ছৱথর্ৰ কিবতাত েৰামাি�ক েচতনা  িনেবিদতা ভূ ঞা ৰাজকুমাৰী ৯২। আেঘাণৰ পুিণর্মাঃ মেহা-েহা উৎসৱ  িচ�য় েডকা ৯৮। চাওঁতাল সকলৰ চহৰাই পৰৱৰ এক চমু অৱেলাকন  ৰেমশ চ� চেৰণ ১০৬। �াথর্নাৰ জীৱন সুন্দৰ কেৰ  িনেবিদতা দাস কিলতা

ৰামেধনুৰ ধাৰাবািহক উপন্যাস ৰামেধনুৰ চুিট গ�ঃ ২৬। হ�দয়ত িনঃসংগ সুৰ  �ীপিশখা শমর্া ৮২। চছমা িব�াট  িলিল েগা�ামী েদৱী ৮৫। েশষ েনােহাৱা কািহনী  িনৰ�পমা েডকা ৯৪। েদউতাৰ েছাৱালী  িৰচা কিলতা ১১১। বদনাম  সত্যিজৎ নাথ, ১১৩। উলুৰ লগত বগৰী পুৰা  অমৰিজৎ হাজিৰকা

১৬। ে�মৰ ইপােৰ িসপােৰ  সংহিত ৰায় ৩৩। অশৰীিৰৰ অি��  তৃ ষাৰ �ীপ নাথ ৯৯। আঁউসী চ�মা  ছায়া কাশ্যপ

�� আেলাচনা ১০। েসই ��খন ‘েদওলাংখুই’  দীপিশখা বৰা

ৰামেধনুৰ অনুগ�

গীতা�লী দ� ভূঞা, িবপাশা ৰায়, মুন শমর্া, সমু�ল েডকা, দুলুমিণ গৈগ, প�ৱ পাচনী, ে�লী, মীনা মজুমদাৰ, ৰি� েবজবৰ�ৱা, িকংকৰ িজৎ বমর্ন, ৰামেধনুৰ কিবতা ধৃিত ভা�তী ফুকন, মাধুিৰমা বড়া, ইিন্দৰা িসংহ, �ণৱ কুমাৰ বমর্ন, তপন বৰ�ৱা, বণর্মালা গৈগ হাজিৰকা, পংখী বৰশইকীয়া, তপন কুমাৰ দাস ��ৱিজৎ সাগিৰকা কছাৰী। পাঠক,কৃ�া দাস, ি�য়ংকা চামুৱা, উপাসনা িশৱম, লাৱণ্য নাথ, িনশা� ভ�াচাযর্, ��া েকাঁৱৰ েদউৰী, কিবতা বৰা, িবনীতা শইকীয়া, মাচু ম আহেমদ, সাগিৰকা েডকা, তু লুমিণ গৈগ েসােনাৱাল,বাবুল েনওগ, পণৱ কুমাৰ বড়া, িনেলাৎপল চমুৱা, ৰ�পেজ্যািত শইকীয়া , সীমা� েমান িহৰ�, েযােগশ িবকাশ গৈগ, িনৰ�ন েডকা, শা�নু বৰা, �নয় কুমাৰ ৰায়, স�ীৱ চৰকাৰ, ধন�য় ৰায়, িটংকু বৰা, �িতভা গৈগ, ছািকল আহেমদ তনু� বিনক্য, লাৱন্য নাথ, চন্দন তালুকদাৰ, গেনশ চ� কছাৰী, মেনাজ উৰাং, দুলাল বৰা, ফুনু ভ�াচাযর্, ৰােজন অসমীয়া, েদৱিজৎ েকাঁৱৰ, েসানালী শইকীয়া,, মানস �িতম সিন্দৈক, চ��ভা বমর্ন, িজন্টু চাংমাই, িনৰ� দ�,

ৰ�ু গায়ন বৰ�ৱা,িদ�ী মিন েগা�ামী, পিৰ ি�য়া, িনমর্ল বেড়া, অ�ুমা েবগম, �ীিতেৰখা ডাকুৱা, েডইজী হিৰ�য়া েগা�ামী, িমতালী শমর্া,�ীিতেৰখা দাস, ি�� স�্যা, জা�লী গৈগ, িমন্টু দাস, জুিৰ বৰ�ৱা,পা�ালী শইকীয়া, িৰমিজম েদৱী,িজন্টু কিলতা,গীতাৰি� েকাঁৱৰ েডকাৰজা, িৰিম েবগম ,েৰখাৰানী দ�, িচ�য় বৰা, জুিম্প হাৈল, পম্পী শইকীয়া ,তৃ�া শইকীয়া, সুভম পাল, নািজমা নাচিৰন, চু িম আেহাম, লীনা গৈগ, িদেপন চু তীয়া, মুনী� কুমাৰ দ�, ৰা�ল েকাঁৱৰ,িবেবক পাটৰ, কুেলন দাস, ভাষ্যিত শমর্া, গীতা�লী শইকীয়া, মুিহ বৰা। ১১৮। িচ�াংকন অংকন ঃ নয়নেজ্যািত েমধী, বাকিৰগাওঁ(ভৰব�া ) ১১৭। কাঠ িশ� িশ�ী ঃ মানস বৰা; েতজপুৰ, 86380 27979

িবঃ�ঃ চু ৰ কিৰ �কাশ কৰা েলখাৰ বােব সম্পাদক দায়ী নহয়। েকােনা �� বা তথ্যৰ সহায় ৈল িলিখেল, সম্পূণর্ িনজৰ নামত �কাশ নকিৰ তথ্যেবাৰ তলত উে�খ কিৰ িদব লািগব। অন্যথা �কাশ কৰা নহ’ব। চু ৰ কিৰ েলখা �কাশ কৰাৰ পৰা িবৰত থািক িনজৰ লগেত সম্পাদকৰ নাকেটাও বচায় েযন। ধন্যবাদ।

সম্পাদকৰ েমজৰ পৰা

েযাগা�ক িচ�াধাৰাই সফলতা িকয় আেন? আপুিন যিদ িকবা অজর্ন কিৰব িবচােৰ, েতে� আপুিন �থেম িব�াস

কিৰব লািগব েয আপুিন তাক অজর্ন কিৰব পািৰব। যিদ েসই মূ�তর্ত তাক অজর্ন কৰাৰ দ�তা বা অৱ�া নাথােকও তথািপ যিদ িব�াস কেৰ েতেনহ’েল আেপানাৰ �াৰা েসয়া অজর্ন কৰােটা স�ৱ। কাৰণ, িব�াসৰ পৰাই আেহ েচ�া আৰ� েচ�াৰ পৰাই আেহ অজর্ন। আপুিন যিদ িব�াস কেৰ েয, আপুিন পািৰব, বােৰ বােৰ ব্যথর্ ৈহও আপুিন ভাগিৰ নপিৰব, ফলত ভু ল আৰ� ব্যথর্তাৰ পৰা িশ�া লওেত এটা সময়ত আপুিন সফল হ’বই। কাৰণ, এটা পযর্ায়ত ভু ল কেৰােত কেৰােত েসই ভু ল দুনাই নহয়। েকৱল িব�াস েহৰ�ৱাব নালােগ। সকেলা সময়ত পিজিটভ থািকব লািগব েয আপুিন পািৰবই। ভাগিৰ নপিৰ েচ�া কিৰ যাব লািগব। অন্য িদেশ আপুিন যিদ িব�াস েহৰ�ৱাই েপলায়, আনৰ কথাত িনেগিটভ িচ�া কিৰবৈল আৰ� কেৰ, েতে� আপুিন এিদন েচ�া কিৰবৈলও এিৰ িদব। তাৰিপছত আপুিন চূড়া� ভােব ব্যথর্ হ’ব। েনেপািলয়ন িহেল িলিখেছ, সাফল্যৰ বােব যিদ মানুহৰ এটা মা� চািৰি�ক ৈবিশ�ক ে�িডট িদবলগীয়া হয়, েসয়া হ’ব েযাগা�ক িচ�া কৰাৰ �মতা। েহনিৰ েফাডর্ৰ কথাই ধৰা যাওক, েতেখতক ইি�িনয়াৰসকেল ৈকিছল েয গাড়ীৰ বােব িয অত্যাধুিনক “V8” ইি�ন েতওঁ আিৱ�াৰ কিৰব িবচািৰেছ, েসইেটা কৰােতা স�ৱ নহয়। েসয়া েকােনও েনাৱােৰ, িক� েফােডর্ িব�াস কিৰিছল েয, বুি�েটা িযেহতু আিহেছ, তাক বা�বায়ন কিৰবৈল অস�ৱ বুিল এেকা নাই। আৰ� েশষত েফােডর্ েসই ইি�ন আিৱ�াৰ কিৰ েদখুৱাইিছল, িযেয় আধুিনক মটৰ গাড়ীক এক নতু ন �মতা িদিছল। েলখকৰ ভাষাত, যাৰ মাজত িপ.এম.এ (পিজিটভ েমেন্টল এিটিটউড) আেছ, েতওঁেলােক ব্যথর্তাক ভয় নকেৰ। িযমানবােৰই ব্যথর্ নহওক, েতওঁেলােক সফল েহাৱাৰ আগ পযর্� েচ�া চলায় যায়। কাৰণ েতওঁেলােক িব�াস কেৰ, েতওঁেলােক িয কিৰেছ েসয়া িন�য় স�ৱ। েতওঁেলােক সকেলা সময়েত িশিক থােক, �িতেটা ভু লৰ পৰাই িনজেক আৰ� েবিছ শি�শালী কিৰ পুনৰ েচ�া কেৰ। যাৰ ফলত েশষত েতওঁেলােক সাফল্যতা অজর্ন কেৰ।

ী ৰ উ দ ে ৎ জ ি নৱ

(সম্পাদক)

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী

�ণৱ কুমাৰ বমর্ন

জীৱনৰ েশাভাযা�া মিৰেল এেনেয় িকয় মিৰম যুঁিজ মিৰম মৃতু্যৰ উপত্যকাত মৃতু্যৰ েশাভাযা�াক েখিদ পিঠয়াই জীৱনৰ েশাভাযা�া উিলয়াম তু িমও এেনেয় নমৰা যুঁিজ মিৰবা তু িমও জীৱনক মৃতু্যৰ বহতীয়া বুিল েঘাষণা নকৰা অথচ আিম সকেলা মিৰম যুঁিজ মিৰম!

যু� ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

িবনীতা শইকীয়া

১

মন িনজৰাৰ গিত দুবর্াৰ েহঁপাহ আকাশ েচাৱাৰ। জীৱেন মৰণক েনওঁিচ, সং�ামী পেথেৰ জীৱন জীয়াৰ যু�। অ�াি�ৰ, অ�িতেৰাধ্য যা�া।

ক িব তা

ধৰা িনিদয়া সুখ তপন বৰ�ৱা

�থমেত েতওঁৰ চকু দুটাই েমাৰ চকু দুটা খুিজেল তাৰিপছত মনেটােৱ মনেটাক; এখাপ আগৈল ৈগ আেকৗ েতওঁৰ বুকুখেন খুিজেল বুকুখন। িদবৈল িবচািৰও নাপােলাঁ েযিতয়া িনজৰ মাজত; েতওঁৰফােল চাই েদেখাঁ আটাইেবাৰেচান �য়ং হািজৰ েতওঁৰ সমুখত। আৰ� েসই আপাহেত সঁিপেলাঁ িয সঁিপেলাঁ। এিদন হঠােত েমাৰ কাণ দুখেন এেকােক নু�না হ’ল িজভাখেনও মািতব েনাৱাৰা হ’ল। উপায়িবহীন ৈহ আকােৰ-ইংিগেত েমাৰ কাণ আৰ� িজভাই েতওঁৰ কাণ আৰ� িজভাখন খুিজেল; জীৱনৰ বাকী িদনেকইটা যােত হাঁিহ-মািত কটাব পািৰ। েদৱাল ঘড়ীেটাৰফােল আঙু িলয়াই েতওঁ েতিতয়া ক’েলআিজৰপৰা আেপানাৰ ৈসেত কথাও নাপােতা কাণও িনিদওঁ আেপানাৰ কামত কাৰণ, আপুিন িদয়া সকেলােবাৰ ন� হ’ল েসেমকা বতৰত! তােক ৈল মনেকাঠািলত ঘুমর্িটয়াই ফুিৰেছ এটা ��ই আেপানাৰ বাৰ� আেছেন এেন েকােনাবা ভাল ব�ু িয নাপােতাঁ বুিলও কথা পােত আৰ� কাণ িনিদওঁ বুিলও িদেয়; আেছেন বাৰ� সামান্যতম হ’েলও আনৰ চকুত ধৰা নপৰাৈক লুকাই থকা েতেন সুখ?

পাথর্ �িতম শইকীয়া

অনুভৱ

িনজক িচনা�

কৰাৰ সময় বতর্মান সমাজ ব্যৱ�ােটা ভােঙান মুখী ৈহ

পিৰেছ। ধমর্ৰ নামত আিম েবাৰ ভাগ ভাগ ৈহ পিৰেছা। এই েভদ ভাবৰ পৰা মু ি � লাভ কিৰবৈল  আিম গীতা অধ্যয়ণ কৰা �েয়াজন। আিম �কৃ ত অথর্ত েকান? আমাৰ উে�শ্য িক? আিদ নানা ��ৰ মাজত আিম েযিতয়া েসামায় পিৰম তথা ��ৰ উ�ৰ অনুস�ান কিৰম েতিতয়া আমাৰ �কৃ ত �ান। শ�েবাৰ আচলেত পেৰা� �ান িয দেৰ গাখীৰৰ পৰা িঘউ ��ত হয় বুিল জােনা িক� ��ত েহাৱাৈল এক সময়ৰ �েয়াজন তথা এক �ি�য়াৰ মােজেৰ েযাৱা �েয়াজন।

জীৱনৰ �িতেটা িদন ফলৰ আকাং�াতৈক সুন্দৰ ভাবৰ মাজত িয উিঠ আনন্দ পূণর্ জীৱন অিতবািহত কৰােটা আমাৰ কাম্য হ’ব লােগ এই ভােব ব্যি� িবেশষৰ কল্যাণ কিৰব। হতাশপূণর্ জীৱনৰ পৰা সুন্দৰ িচ�াধাৰাৰ ব্যি� ৈহ িনজক ন ৰ�প িদয়ােটা আমাৰ কতর্ব্য েহাৱা উিচত।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

িঠক এেকদেৰ গীতাৰ মাজত থকা শ�েবাৰ পেৰা� িয বাট েদখাই �ত�্য �ান তথা ভি� মাগর্। মইৰ পৰা মই ব�ৰ অংশ বুিল তথা �� বুিল িচনা� েহাৱাৈল এই �ি�য়া পেৰা� �ানৰ পৰাই উ�ৱ ৈহ �ত�্যৰ িদেশ ৈল যায়। এই িখিন যিদও গধুৰ িবষয় ইয়াৰ মমর্ উপলি� কৰা বৰ সহজ নহয়। আিম গীতা অধ্যয়ণৰ জিৰয়েত েকান েবাৰ কথা আমাৰ জীৱনৰ বােব অিহত আৰ� েকান েবাৰ িহত েসই িখিন উপলি� কিৰব পােৰা। আমাৰ শ�� েকান েসই কথা অনুভব কিৰব পৰা হও। বািহ্যক জগতৰ শ�� েবাৰ সচাঁ অথর্ত শ�� েন? েন আভ্য�ীৰণ জগতত আমাক নানা শ��েয় আ�মণ কিৰ আেছ। আিম েসই কথা জািন অনুভব কিৰ েসই শ�� পৰা ৰ�া পাবৈল আিম েচ�া কৰা �েয়াজন। এটা সুন্দৰ িচ�াধাৰা আমাৰ মনৈল অহােটা এক সুন্দৰ ফল হ’ব পােৰ। যিদও আিম অকল অব�বাদী েবাৰক ফলৰ লগত তু লনা কেৰা। এক সুন্দৰ িচ�া ধাৰা

২

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৩

এক সুন্দৰ ভাব আমাৰ মনৈল অহােটা এক সুন্দৰ ব্যি�� গঠণৰ িদশত সহায়ক হ’ব। িনৰেপ� ভােব সহায়ৰ হাত আগবেঢ়াৱাই এক সুন্দৰ িচ�া ধাৰা। জীৱনৰ �িতেটা িদন ফলৰ আকাং�াতৈক সুন্দৰ ভাবৰ মাজত িয উিঠ আনন্দ পূণর্ জীৱন অিতবািহত কৰােটা আমাৰ কাম্য হ’ব লােগ এই ভােব ব্যি� িবেশষৰ কল্যাণ কিৰব। হতাশপূণর্ জীৱনৰ পৰা সুন্দৰ িচ�াধাৰাৰ ব্যি� ৈহ িনজক ন ৰ�প িদয়ােটা আমাৰ কতর্ব্য েহাৱা উিচত। �াপ্য তথা িসি� েবাৰ �ণৰ বােব শাি�ৰ কাৰণ হ’ব পােৰ। আিম �ায়ী শাি� িক দেৰ পাব পািৰ তাৰ বােব গভীৰ িচ�ন কৰা �েয়াজন। বতর্মান সময়ত �ণ�ায়ী আশা েবাৰ ত্যাগ কিৰ গভীৰ ভােব িনজক িবে�ষণ কৰাৰ সময় তথা দূ বর্লতাৰ পৰা সবলতাৈলেক িনজক িচনা� কৰা অিত �েয়াজনীয় ।আশা িক কৰা উিচত আৰ� িক নকৰা উিচত েসই িদশেটা �ৰ�� িদয়াৰ �েয়াজন। পথ�দশর্ক ৰ�েপ িনজক ক’ত সমপর্ণ কিৰম তাৰ বােব িচ�ন কৰা �েয়াজন। িবকাশ আৰ� সংেকাচন এই দুই িচ�া ধাৰাই আমাৰ বােব �েয়াজন। কাৰ সংগই আমাক িজ�াসু কেৰ আৰ� কাৰ সংগই আমাক িবেয়াগা�ক কিৰ তু েল এই িখিন িচ�ন কৰাৰ �েয়াজন। িজ�াসা আমাৰ �েয়াজন েসই �েয়াজন েকেন েহাৱা উিচত েসইেটা িচ�নীয়। বতর্মান আিম ক’ত িনজক িনেয়াগ কিৰ ৰািখেছা তথা আিম িক িচ�ন কিৰ আেছা আিম েসই কথা িবেশষ ভােব নজৰ িদয়া উিচত। আিম কৰা চচর্া েবাৰ আমাৰ মূলধন এই কথােটা জনা িবেশষ �েয়াজন। িচ�ন আমাৰ মূলধন সদা সবর্দা। এজন ব্যি�ৰ েবাধগম্যতাৰ ওপৰত ব� পিৰমােন িনভর্ৰ কেৰ েতওঁৰ জীৱন। �িতজন ব্যি�ৰ িয েচতন শি� েসইয়া িনভর্ৰ কেৰ েতওঁৰ আভ্য�ৰীণৰ ওপৰত। েকান জন ব্যি� েকেন �কৃ িতৰ েতওঁৰ েসইেটা িনভর্ৰ িনজ েচতনতাৰ ওপৰত। �িতজন ব্যি� িভ� ধমর্ী হয় তাৰ মূল কাৰণ েতওঁৰ েচতনতা আন জনৰ লগত িনিমেল। ধৰক েকােনা এজেন

ব্যি�েয় েতওঁৰ িশ�ক জনক স�ান �দশর্ন কিৰেছ িস েতওঁৰ েচতন �ান আন এজেন েসই ব্যি� জনক তথা িশ�ক জনক েসইদেৰ স�ান �দশর্ন কৰা নাই ইয়াৰ কাৰণ েতওঁৰ মাজত েসই েচতন �ানৰ অভাব। েকান জন ব্যি� িক পিৰমােন েচতন বা অেচতন েসইেটা িনভর্ৰ কেৰ েতওঁৰ সাধনা তথা সংগ তথা অধ্যয়ণশীলতাৰ ওপৰত। েচতন েনােহাৱাৰ বােবই েকােনা েলােক আনক েহয় কিৰবৈল েকা�ােবাধ নকেৰ। েচতন �ানৰ অভাবৰ বােব ই আিম িনজক নাজেনা। িনজক জািনবৈল হ’েল �থম অধ্যয়ণ তথা অনুভবৰ �েয়াজন। আিম �থেম িনজৰ শ�� েবাৰ িচনা� কিৰব লািগব িস হ’ব েচতনৰ িদেশ আগবঢ়াৰ এটা েখাজ। েসই েখাজ িযমান শি�শালী হ’ব েসই অনুসিৰ আিম েচতন �ান লাভ কিৰম। এিতয়া �থম কথা আমাৰ শ�� েকান েনা বুিল যিদ আেপানাক �� কেৰা হয়েটা �থেম মনৈল আিহব েয আেপানাৰ লগৰ তথা পিৰয়ালৰ তথা গাওঁ তথা চহৰৰ েকােনা েলাকৰ কথা িয আেপানাক ৰাম ঠগণ িদেল নহয় েন? আচলেত েসইয়া আমাৰ শ�� নহয় িকয়েনা েসই শ�� েবাৰ আমাৰ অেচতন মনৰ তথা কামনা িসি�ত বাধা িদয়া েলাক। �কৃ ত অথর্ত েতওঁেলাক আমাৰ শ�� নহয়। �কৃ ত শ�� েবাৰ িচনা� কিৰবৈল হ’েল আিম �থমেত ইি�য় সংযম েহাৱা �েয়াজন। ইি�য় েবাৰ আমাৰ �থম শ�� িকয়েনা �িতেটা ইি�য় স�� কিৰবৈল যাওঁেত আিম নানা ধৰণৰ শাৰীিৰক তথা মানিসক ক� সহ্য কিৰব লগা হয়। মন আমাৰ এক�কাৰ ডাঙৰ শ�� তথা িম�। ইয়াক আিম ক’ত �েয়াগ কিৰ ৰািখেছা তাৰ ওপৰেত আমাৰ জীৱন িনভর্ৰ কেৰ। যিদ মনক েচতন মুখী কমর্ত তথা �ানত তথা ভি�ত িনেয়াগ কিৰব েনাৱােৰা েতে� ই আমাক ধ�ংসৰ িদেশেৰ ৈল যাব। েলাভ েমাহ কাম ে�াধ এই েবাৰৰ মূল কাৰণ

.................................................................................................................................................................................................................

ৰামেধনু অসমত �কািশত আপুিন পিঢ় ভালেপাৱা েলখােটাৰ িবষেয়ও চমুৈক িলিখ পিঠয়াব পািৰব।

ভালেপাৱাৰ েকঁকুিৰ তৃ �া দাস চিতয়না ফুলাৰ বতৰেত ভালেপাৱাৰ েককুিৰ এটাত ৈৰিছেলাঁ। তাত অজ� েগালাপৰ পািহ িসচঁিৰত ৈহ আিছল, আনন্দত িবচিলত েমাৰ পৰা েগালাপৰ পািহৰ আৰৰ কাইটেবাৰ অ�ােত ৈৰিছল।

ক িব তা

ভালেপাৱাৰ আিলবাটৰ ভু ল েকঁকুিৰেটাত কাঁইটেবােৰ দুভিৰত েতজৰ েটাপাল িসঁিচেল, তলসৰা েশৱালী েকইপােহ হাঁিহেৰ উপলুঙা কিৰেল। আ�ৱাই ৈগ মৰহা েগালাপ এেজাপা পােলাঁ। েমাৰ হাতৰ পৰশত জী উিঠল, েসই েগালাপৰ কিলেৰ এিট ঘৰ সািজেলাঁ। ে�মৰ ঘৰ তাত এিতয়া েহজাৰ পথৰ�ৱাই গান গাই ে�মৰ গান।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

মন। মেনই পাপ পূণ্য বুিল ভাগৱতত উে�খ আেছ আৰ� মেনই েয �গর্ তথা নৰক েসই কথাও উে�খ আেছ। এিতয়া মনক আিম েচতন তথা �কৃ ত আেলাকৰ িদশত লগাব লািগব নহয় েন? �িতেটা �ণ আপুিন বা মই যিদ িনজক �� কেৰা েদিখব আমাৰ মনেটা অহৰহ েকােনা কাযর্ত জিড়ত থােক। যিদও আিম �ণৰ বােব মেন মেন বিহও থােকা িক� মেন নানা কমর্ তথা িচ�ন কিৰ থােক। এিতয়া েসই মেনই আচলেত েচতন তথা অেচতন এই দুই িদশত কাযর্ কিৰ থােক। েচতনৰ তাৰতম্য তথা পাথর্ক্য থােক ধৰক েকােনা জন ব্যি�েয় িচগােৰট েসৱন কেৰ তথািপও সুন্দৰ কথাবাতর্া কেৰ। িক� েতওঁ অেচতন এক �কােৰ িকয়েনা েতওঁ মাদ�ব্য েসৱন কিৰ আেছ লগেত েতওঁৰ েসইেটা জােন েয �িতকাৰক তথািপও পালন তথা বদ অভ্যাস ত্যাগ কিৰব পৰা নাই। ই এক �কাৰৰ অেচতনতা। আন হােত আন এজন ব্যি�ক লগ পােল েতওঁ ৰািতপুৱাই �ই উিঠ �াতঃকমর্ কিৰ তাৰ পাছত অধ্যয়ণ কিৰ সুন্দৰ ৈক িনজৰ জীৱন অিতবািহত কিৰেছ। েতেন ধৰণৰ মাদক�ব্য েসৱন নকেৰ আন দহ জনৰ িহতৰ বােব কমর্ কিৰ আেছ। আগৰ জনতৈক েতওঁ েবিছ েচতন। এিতয়া কথা হ’ল েকান িকমান েচতন �ােনেৰ িনজৰ ভা�াৰ চহকী কিৰেছ েসইেটা িনভর্ৰ কেৰ েতওঁৰ িনজা সাধনা তথা অধ্যয়ণৰ ওপৰত। �িতজন ব্যি� অেচতনৰ িদেশ গিত কৰা বােবই আমাৰ সমাজত হত্যা ,িহংসা ,হাই কািজয়া আিদৰ বৃি� ৈহেছ।

৪

ব্যাকৰখনত ব্যাকৰণৰ িদশসমূহৰ লগেত অসমীয়া ভাষাৰ উৎপি� আৰ� �মিবকাশ সম্পেকর্ উে�খ কৰা ৈহেছ। ব্যাকৰণখনত বণর্�কৰণ, �ৰ-ব্য�ন বণর্ৰ উচ্চাৰণ, সি�, শ�, িলংগ, বচন, িবভি�, শ�ৰ�প, কাৰক, িবেশষণ, সংখ্যাবাচক শ�, সবর্নাম, ি�য়া িবেশষণ, ধাতু , ি�য়াৰ কাল-ৰ�প, বাচ্য, সমাস, �ত্যয় ইত্যািদ.....,

ব্যাকৰণ ৈহেছ ভাষাৰ িচ�া আৰ� চচর্াৰ এক �াথিমক আৰ� সবল পদে�প। এেন চচর্াৰ আৰ�

ৈহিছল �াচীন ভাৰতবষর্ত ৈবিদক সািহত্যৰ লগেত িবিভ� �া�ণ ��ৰ মােজিদ। অৱেশ্য এেন িচ�াই সুিনিদর্� ৰ�প লাভ কেৰ পািণিনৰ �াৰা ৰিচত ‘অ�াধ্যায়ী' ��ৰ মােজেৰ। অসমত এই ব্যাকৰণ চচর্াৰ আৰ� হয় ঊনিবংশ শিতকাত, ইংৰাজ িবষয়া আৰ� আেমিৰকান িমছেনৰীসকল অসমৈল অহাৰ পাছতেহ। ১৮৩৯ চনত ইংৰাজ িবষয়া উইিলয়াম ৰিবন্ ছন চাহােব ৰচনা কৰা “A Grammer of t h e Assamese Language” নামৰ ব্যাকৰণখেন হ’ল অসমীয়া ভাষাৰ �থম ব্যাকৰণ। েসই েতিতয়াৰ পৰা আৰ� কিৰ বতর্মান সময়ৈলেক অসমীয়া ভাষাত ব�েতা ব্যাকৰণ ৰিচত ৈহেছ। আেলাচনাৰ সুিবধােথর্ আিম অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণৰ ধাৰােটাক তলত িদয়া ধৰেণ আেলাচনা কিৰব পােৰাঁ — (১) িমছেনৰী ধাৰা, (২) থলুৱা ধাৰা,(৩) পঢ়াশলীয়া ধাৰা,(৪) ভাষাতাি�ক ধাৰা,(৫) ভাষাৈব�ািনক ধাৰা,(৬) অন্যান্য ধাৰা ব্যাকৰণ শ�ৰ ইংৰাজী �িতশ� হ’ল ‘Grammer’ যাৰ বু্যৎপি�গত অথর্ হ’ল art of writing অথর্াৎ িলখাৰ কলা। সাধাৰণ অথর্ত ব্যি� এজেন ভাষা এটা ব্যৱহাৰ কিৰবৈল যাওেত ভাষােটাৰ িবষেয় েতওঁক িযিখিন �ানৰ �েয়াজন হয় তােক ব্যাকৰণ বুিল ক’ব পািৰ। তলত অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণৰ ধাৰােবাৰৰ িবষেয় থুলমূল িবৱৰণ দািঙ ধৰা হ’ল— (১) িমছেনৰী ধাৰা ঃ অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ চচর্াৰ �ভাৰ� আৰ� ঘেট ঊনিবংশ শিতকাত অথর্াৎ িমছেনৰী ধাৰাৰ েযােগিদ। ১৮৩৯ চনত �কািশত উইিলয়াম ৰিব�নৰ ‘A Grammer of the Assamese Language’ হ’ল অসমীয়া ভাষাৰ �থমখন  অিভিজৎ দ� ব্যাকৰণ। ইংৰাজসকেল অসমৰ ভাষা িশিকবৰ িনিমে� ৰিচত এই

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

�ব�

৫

অসমীয়া ব্যাকৰণ

ভাষাত�ৰ চমু ইিতহাস

ইয়াৰ পৰৱতর্ী সময়েছাৱাত দীনব�ু তকর্ালংকাৰৰ ‘অসমীয়া ল’ৰাৰ ব্যাকৰণ’ (১৮৭৩), ধেমর্�ৰ েগা�ামীৰ ‘ল’ৰােবাধ ব্যাকৰণ' (১৮৮৪), নাৰায়ণ শমর্া িবদ্যাভূষণৰ ‘আ�েবাধ ব্যাকৰণ’ (১৮৮৭), িশৱনাথ শমর্া ভ�াচাযর্ৰ ‘পঢ়াশালীৰ অসমীয়া ব্যাকৰণ’ (১৮৯৬), েলাকনাথ শমর্াৰ ‘অসমীয়া ব্যাকৰণ’ (১৯১০), হিৰনাৰায়ণ দ�বৰ�ৱাৰ ‘ব্যাকৰণ পাঠ’ (২য় সং.,১৯১৮) �কাশ পায়। (৪) ভাষাতাি�ক ধাৰা ঃ ১৯১২ চনত েদবানন্দ ভৰালীৰ ‘অসমীয়া ভাষাৰ েমৗিলক িবচাৰ'’ ��খনৰ জিৰয়েত অসমীয়া ভাষা-িচ�াই ভাষাত�ৰ নতু ন সাজপাৰ পিৰধান কিৰিছল। এই পুিথখনত অসমীয়া ভাষাৰ উৎপি� �সংগত অসমীয়া ব্যাকৰণৰ েমৗিলক সাম�ী- অসমীয়া বণর্মালা আৰ� তাৰ উচ্চাৰণ, শ�ৰ�প, তি�ৎ �ত্যয়, সমাস, ি�য়া, ি�য়া িবেশষণ, অব্যয় আৰ� শ�মূল সম্পেকর্ আেলাচনা কৰা ৈহেছ। ১৯২৫ চনত সত্যনাথ বৰাৰ ‘বহল ব্যাকৰণ’ নামৰ এখন ব্যাকৰণ �কাশ পায়। ব্যাকৰণখনৰ পাতিনত ব্যাকৰণ সম্পেকর্ েকাৱা ৈহেছ েয যথাথর্ প�ত ব্যাকৰেণ ভাষা িনিশকায়, ভাষােটাক ফািল িছিৰ তাৰ িভতৰখন েকেনকুৱা তাক মােথান েদখুৱাই িদেয়। ইয়াৰ পৰৱতর্ী সময়েছাৱাত পাঠ্যপুিথৰ চািহদা পূৰণৰ অেথর্ ব�েকইখন ব্যাকৰণ ৰচনা কৰা হয়। তাৰ িভতৰত শৰৎ চ� েগা�ামীৰ ‘সৰল ব্যাকৰণ’ (১৯৩৩), কািলচৰণ পােটাৱাৰীৰ ‘ল’ৰােবাধ ব্যাকৰণ’ (২য় সং�ৰণ, ১৯৩৯), গণপিত ভূঞাৰ ‘সািহত্য সুহ�দ ব্যাকৰণ’ (১৯৪০), েসাণাৰাম েচৗধুৰীৰ ‘সািহত্যেবাধ ব্যাকৰণ’ (১৯৪২), হৰেমাহন দাসৰ ‘সহজ ব্যাকৰণ’ (৫ম সং., ১৯৪৬), দীেন�ৰ দ�ৰ ‘উজু ব্যাকৰণ’ (১৯৪৭), গ�াধৰ হাজিৰকাৰ ‘সংি�� সহজ ব্যাকৰণ’ (১৯৪৯), ঘনকা� শমর্াৰ ‘অসমীয়া ভাষা িশ�া ব্যাকৰণ”

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ব্যাকৰণখনত ৩৪ টা ব্য�নবণর্ আৰ� ১৬ টা �ৰবণর্েক ধিৰ মুঠ ৫০ টা বণর্ৰ আেলাচনা কৰা ৈহেছ। ব্যাকৰণখনত সি�, সমাস আিদৰ আেলাচনা নাই যিদও িলংগ, কাৰক, অব্যয়, ি�য়া িবেশষণ আিদৰ আেলাচনা দািঙ ধৰা ৈহেছ। ইয়াৰ পাছত ১৮৪৮ চনত অসমীয়া ভাষাৰ ি�তীয়খন ব্যাকৰণ নাথান �াউনৰ ‘Grammatical Notices of the Assamese Language’ �কাশ পায়। উে�খেযাগ্য েয ১৮৯৪ চনত িজ এফ িনকল চাহােব েতওঁৰ ‘Manual of the Bengali Language’ নামৰ বাংলা ব্যাকৰণখনৰ েশষত ‘Appendix V Sketch of Assamese Grammer’ শীষর্কেৰ ৪০ পৃ�াৰ অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ এখেনা সংেযািজত কিৰিছল। (২) থলুৱা ধাৰাঃ িমছেনৰী ধাৰাৰ ব্যাকৰণেকইখন ইংৰাজী মাধ্যেমেৰ ৰিচত। এইেবাৰত েলিটন ব্যাকৰণৰ আিহর্ অিতশয় �কট। সম্পূণর্ অসমীয়া মাধ্যেমেৰ সং�ৃত আৰ� েলিটন (ইংৰাজী) ব্যাকৰণৰ আিহর্ অনুসৰণ কিৰ �থমখন অসমীয়া ব্যাকৰণ ১৮৫৯ চনত েহমচ� বৰ�ৱাই। এই আিহর্েৰ ৰিচত ব্যাকৰণ পুিথেবাৰক থলুৱা ধাৰা িহচােপ নামকৰণ কিৰব পািৰ। েতেখতৰ ‘অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ’ নামৰ পুিথখন এই ধাৰাৰ �থম ৰচনা। মুঠ ১১ টা ভাগত িবভ� ব্যাকৰণখনত ধ�িনগত, ৰ�পগত আৰ� বাকাগত িদশৰ আেলাচনােৰ অসমীয়া ভাষাৰ িলিখত ৰ�পেটাক এক শৃংখলাব� ৰ�পৰ মাজৈল আিনবৈল য� কৰা ৈহেছ। (৩) পঢ়াশলীয়া ধাৰা ঃ ১৮৭৩ চনত সুদীঘর্ সাতি�শ বছৰ কাল িনবর্ািসত ৈহ থকাৰ অ�ত অসমীয়া ভাষাৰ পুনবর্াসন ঘটাত পাঠ্যপুিথৰ চািহদা পূৰণােথর্ পঢ়াশলীয়া ব্যাকৰণ-পুিথ িলখাৰ এক নতু ন পৰম্পৰা গঢ় ৈল উেঠ। েহমচ� বৰ�ৱাই ১৮৮২ চনত ‘অসমীয়া ল’ৰাৰ ব্যাকৰণ’ পুিথখন ৰচনা কিৰ পঢ়াশলীয়া ধাৰােটাৰ আৰ�িণ কেৰ।

৬

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৭

(১৯৫০) ইত্যািদ। ১৯৩৬ চনত কািলৰাম েমিধৰ ‘অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰ� ভাষাত�’ �কাশ পায়। ব্যাকৰখনত ব্যাকৰণৰ িদশসমূহৰ লগেত অসমীয়া ভাষাৰ উৎপি� আৰ� �মিবকাশ সম্পেকর্ উে�খ কৰা ৈহেছ। ব্যাকৰণখনত বণর্�কৰণ, �ৰ-ব্য�ন বণর্ৰ উচ্চাৰণ, সি�, শ�, িলংগ, বচন, িবভি�, শ�ৰ�প, কাৰক, িবেশষণ, সংখ্যাবাচক শ�, সবর্নাম, ি�য়া িবেশষণ, ধাতু , ি�য়াৰ কাল-ৰ�প, বাচ্য, সমাস, �ত্যয় ইত্যািদ িদশৰ িবশদ আেলাচনা আেছ। এই ব্যাকৰণখন ঐিতহািসক িবৱতর্নমূলক প�িতত ৰিচত। িবংশ শিতকাৰ প�াছৰ দশকৰ �কািশত আন েকইখনমান ব্যাকৰণ হ’ল— আিদত্য চ� ভড়াঁলীৰ ‘সহজ ব্যাকৰণ পাঠ’ (১৯৫১); ভু েপ�নাথ েচৗধুৰীৰ ‘অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ (১৯৫১), ‘আধুিনক অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ’ (১৯৫৩); উমানাথ শমর্াৰ ‘উজু ব্যাকৰণ’(১৯৫২); তাৰানাথ বৰপূজাৰীৰ ‘অসমীয়া ভাষােবাধ ব্যাকৰণ’ (১৯৫২); মথুৰা েমাহন েডকাৰ ‘ব্যাকৰণ পাঠ’ (১৯৫২); িগিৰধৰ শমর্াৰ ‘আধুিনক অসমীয়া ব্যাকৰণ’ (১৯৫৩); হিৰচ� ভ�াচাযর্ৰ ‘অসমীয়া ব্যাকৰণৰ িজিলঙিন’ (১৯৫৪), হৰেমাহন দাসৰ ‘নতু ন ব্যাকৰণ’ (১৯৫৬); ‘অমৃত ব্যাকৰণ’(১৪ শ সং., ১৯৬৫); হেৰ� নাথ শমর্াৰ ‘নতু ন ব্যাকৰণ’ (১ম ভাগ ১৯৫১, ২য় ভাগ ১৯৫২); িবনন্দ চন্দ বমর্ণ আৰ� আিদত্য চ� ভড়ালীৰ ‘আধুিনক অসমীয়া ব্যাকৰণ’ (১৯৬৮) ইত্যািদ। (৫) ভাষাৈব�ািনক ধাৰা ঃ অসমীয়া ভাষা-িচ�াই িবংশ শতা�ীৰ স�ৰ দশকৰ পৰা ভাষাৈব�ািনক ৰ�প লাভ কেৰ। িবংশ শিতকাৰ স�ৰ দশকত �কািশত েকইখনমান ব্যাকৰণ ৈহেছ— এম ই�ািহম আিলৰ ‘নতু ন ব্যাকৰণ িচনািক' (১৯৭১), হেৰ� নাথ শমর্াৰ ‘আদশর্ ব্যাকৰণ’ (৫ম ভাগ ১৯৭১, অ�ম ভাগ ১৯৭২), ৈবকু� নাথ শমর্াৰ ‘ছা�েবাধ ব্যাকৰণ’ (১৯৭২); আ�ুছ চা�াৰ আৰ� অমৰ িসং ফুকনৰ ‘েমৗ ব্যাকৰণ’ (১৯৭২); ম�ুমালা

দাস আৰ� ভু বন েমাহন দাসৰ ‘সৰল �াথিমক ব্যাকৰণ’ (১৯৭২); িবনন্দ চ� বমর্ণৰ ‘অসমীয়া ভাষােবাধ ব্যাকৰণ’ (১৯৭২); েকশৱ চ� েগা�ামীৰ ‘অসমীয়া ব্যাকৰণ পিৰচয়’ (১৯৭২) আৰ� ‘অসমীয়া ব্যাকৰণ �েবাধ’ (১৯৭২), জয়কা� গ�ীয়া আৰ� মাখন চ� বৰাৰ ‘ব্যাকৰণ িশ�া’ (১৯৭২), গেজ� নাথ চহৰীয়াৰ ‘ব্যাকৰণ ম�ুৰী’ (১৯৭৩), নৱকা� বৰ�ৱা, সদা মৰল আৰ� অমেৰ� েগা�ামীৰ �াৰি�ক ‘অসমীয়া ব্যাকৰণ’ (১৯৭৩), সেত� নাৰায়ণ েগা�ামীৰ ‘সৰল ব্যাকৰণ’ (১৯৭৪), ফণী� নাৰায়ণ দ�বৰ�ৱাৰ ‘ব্যৱহািৰক অসমীয়া ব্যাকৰণ’ (১৯৭৪), চ��ভা েচৗধুৰীৰ ‘অসমীয়া ভাষা সাৰিথ ব্যাকৰণ’ (১৯৭৪), ধমর্দাস েচৗধাৰীৰ সহজ ব্যাকৰণ’ (১৯৭৪); মািণক দ�ৰ িতিনটা খ�ত ৰিচত ‘সৰল ি�ভাষা পিৰচয়’ (১৯৭৩), েগােলাকচ� েগা�ামীৰ ‘অসমীয়া েগােলাক ব্যাকৰণ’ ইত্যািদ। উেপ�নাথ েগা�ামীৰ ‘অসমীয়া ভাষাৰ ৰ�পকথা’ত অসমীয়া ভাষাৰ িবিশ� ধ�িনেবাৰৰ সংি�� িবৱৰণ িদয়াৰ লগেত েসইেবাৰৰ সংেযাগত েহাৱা ৰ�পেবাৰৰ আেলাচনা কৰা ৈহেছ। আনহােত েগােলাকচ� েগা�ামীৰ ‘অসমীয়া েগােলাক ব্যাকৰণ’ত পঢ়াশলীয়া পাঠ্যপুিথ িহচােপ ৰিচত হ’েলও ইয়াত ভাষাৈব�ািনক নীিত আৰ� সূ� খটু ৱাই অসমীয়া ভাষাৰ গঠনৰ আেলাচনা কৰা ৈহেছ। িবংশ শিতকাৰ আশী দশকত �কািশত েকইখনমান ব্যাকৰণ ৈহেছ – উেপ�নাথ েগা�ামীৰ ‘অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ’ (১৯৮১) আৰ� ‘অসমীয়া ব্যাকৰণৰ েমৗিলক িবচাৰ’ (১৯৮৭); ি�য়দাস তালুকদাৰৰ ‘অসমীয়া ভাষা েবািধকা’ (১৯৮৩) আৰ� ‘উচ্চমানৰ অসমীয়া ভাষা েবািধকা’ (১৯৮৮); বাপচ� মহ�ৰ ‘অসমীয়া ব্যাকৰণৰ ৰ�পেৰখা’ (১৯৮৯); মেহ�ৰ েনওগৰ ‘িনকা অসমীয়া ভাষা’ (১৯৯০) ইত্যািদ।

�াকৃ িত �কৰণ, িবভি�, বচন, পদ �কৰণ, শ� �কৰণ আৰ� বাক্য িবে�ষণ আিদ িদশ িব�ৃতভােৱ আেলাচনা কৰা ৈহেছ। ইয়াৰ উপিৰও ২০০০ চনত ড০ েগােলাকচ� েগা�ামীৰ ‘আমাৰ ভাষাৰ অনুশীলন’ শীষর্ক এখন ব্যাকৰণ েতওঁৰ ‘অসমীয়া েগােলাক ব্যাকৰণ’ৰ িভি�ত িক� পূবর্তৈক অিধক িব�ানস�ত আৰ� পিৰমািজর্ত ৰ�পত �কাশ পাইেছ। (৬) অন্যান্য ধাৰা ঃ অসমীয়া ভাষা চচর্াৰ ইিতহাস পৰম্পৰাগত দৃ ি�ভংগীেৰ ৰিচত ব্যাকৰণ িবষয়ক পাঠ স�িলত েকতেবাৰ ৰচনা িবষয়ক ��ৰ �াৰাও পিৰপু� েহাৱা পিৰলি�ত হয়। এেন পুিথসমূহক অন্যান্য ধাৰাৰ িশতানত থ’ব পািৰ। িগিৰধৰ শমর্াৰ ‘�েৱিশকা ৰচনা-িশ�া’ (১৯৪৮), শশী শমর্াৰ মাধ্যিমক আদশর্ ব্যাকৰণ ৰচনা’ (১৯৬৫), হেৰ� নাথ শমর্াৰ ‘আদশর্ ৰচনা’ (১৯৮৪) আৰ� ‘আদশর্ নতু ন ৰচনা’ (১৯৮৮), ৰে��ৰ েডকা আৰ� েজ্যািতমালা গৈগৰ '�াথিমক ব্যাকৰণ িচিঠ ৰচনা প� দিলল’ (১৯৮২), উেমশ ৈবশ্যৰ ‘ৰচনা মািলকা’ (১৯৭৭), ধমর্িসংহ েডকাৰ ‘ৰচনা িবিচ�া’(১৯৮০); তু লতু ল বৰ�ৱা (সম্পা.) ‘অসমীয়া ৰচনা সংকলন’ (১৯৯০), ৰামচ� েডকাৰ ‘নতু ন �াথিমক ব্যাকৰণ ৰচনা’ (১৯৯৩); �স� কুমাৰ েডকা আৰ� ৰে��ৰ েডকাৰ ‘ৰচনা �বাহ’ (১৯৯৫) আিদ এই ধাৰাৰ উে�খেযাগ্য ��। বাণীকা� কাকিত (১৯৪১) আৰ� কািলৰাম েমিধেয় (১৯৩৮) অসমীয়া ভাষাক ঐিতহািসক িবৱতর্নমূলক দৃ ি�ভ�ীেৰ িবে�ষণ কিৰিছল যিদও, সং�ৃত পািল-�াকৃ ত-অপ�ংশৰ ৈসেত ইয়াৰ তু লনাৰ িদশত িবেশষ আেলাকপাত কৰা নািছল। এেন �েচ�া �থম ল�্য কৰা যায়, নেগন ঠাকুৰ ৰিচত ‘পািল-�াকৃ ত-অপ�ংশ ভাষা আৰ� সািহত্য’(১৯৯৭) শীষর্ক ��ৰ ওপৰি� খ�েটাত। ইয়াক ওপৰি� িহচােপ নাৰািখ সুকীয়া ��ৰ ৰ�প িদেল অসমীয়া ভাষাৰ ই এক আপুৰ�গীয়া

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

‘অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ’ত ভাষা আৰ� ব্যাকৰণৰ সং�া আগবেঢ়াৱাৰ লগেত অসমীয়া ভাষাৰ ধ�িনগত, ৰ�পগত, বাকাগত, জতু ৱা ঠাঁচ, খ�বাক্য আিদৰ আেলাচনাক সামিৰ েলাৱা ৈহেছ। ি�য়দাস তালুকদাৰৰ ‘উচ্চমানৰ অসমীয়া ভাষা েবািধকা’ত অসমীয়া ভাষাৰ আখৰ-েজাঁটিন, সি�, সমাস িবে�ষণ, পদ �কৰণ, কাৰক তথা িবভি� িনণর্য় আিদৰ িবষেয় নতু ন ধৰেণেৰ আেলাচনা কৰা ৈহেছ। উেপ�নাথ েগা�ামীৰ ‘অসমীয়া ব্যাকৰণৰ েমৗিলক িবচাৰ’ৰ �গত অংশত স্প�ভােৱ উে�খ আেছ েয “অসমীয়া ব্যাকৰণৰ েমৗিলক িবচাৰ— অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ নহয়। অসমীয়া ভাষাৰ ভাষাৰ ব্যাকৰণ েকেন েহাৱা উিচত, ইয়াত �ধানত িক িক িবষয়ৰ েকেনদেৰ িবে�ষণ হ’ব লােগ তাৰ আেলাচনাই এই পুিথৰ উে�শ্য।” ব্যাকৰণখনত ভাষা, ভাষাৰ জ�, ধ�িনৰ �েয়াগ, ভাষাৰ সাম�ী-লয়, ব্যাকৰণৰ �ত�তা, অসমীয়া ভাষাৰ ধ�িন, বণর্, আখৰ, অ�ৰ আৰ� অসমীয়া ভাষাৰ ৰ�পতাি�ক িবচাৰ-িবে�ষণ আিদ সকেলািখিন িদশ সামৰা ৈহেছ। ১৯৯৯ চনত দীি� ফুকন পাটিগিৰৰ “আধুিনক অসমীয়া ব্যাকৰণ” �কাশ পায়। ব্যাকৰণখনত অসমীয়া ভাষাৰ ধ�িন আৰ� শ�ৰ লগেত জতু ৱা ঠাঁচ, খ�বাকা আিদৰ আেলাচনা আগবেঢ়াৱা ৈহেছ। একিবংশ শিতকাত বতর্মানৈল ৩ খন ব্যাকৰণ �কািশত ৈহেছ— ড° েগােলাকচ� েগা�ামীৰ ‘অসমীয়া ব্যাকৰণ �েৱশ’ (২০০০), ‘আমাৰ ভাষাৰ অনুশীলন’ (২০০০)। ‘অসমীয়া ব্যাকৰণ �েৱশ’খন েগােলাকচ� েগা�ামীৰ ‘অসমীয়া েগােলাক ব্যাকৰণ’ৰ িভি�ত ৰিচত যিদও ব্যাকৰণখনত পূবর্তৈক অিধক িব�ানস�ত আৰ� পিৰমািজর্ত ৰ�পত গাঁথিনক ভাষািব�ানৰ আধাৰত ভাষা িক, ভাষাৰ ভাগ, ব্যাকৰণ, অিভধান আিদৰ লগেত বণর্মালাৰ সং�া, অসমীয়া ভাষাৰ �ৰবণর্-ব্য�নবণর্, বানান, সি�,

৮

সম্পদৰ�েপ পিৰগিণত হ’ব। লীলাৱতী শইকীয়া বৰাৰ ‘সং�ৃত পািল-�াকৃ ত আৰ� অসমীয়া ব্যাকৰণ’ (২০০২) ভাৰতীয় আযর্ভাষাৰ িতিনওটা �ৰৰ ভািষক ৈবিশ�্য সামিৰ েলাৱা আন এখন উে�খেযাগ্য তু লনা�ক ব্যাকৰণ। অন্যান্য ধাৰাৰ অন্যান্য চচনাৰ িভতৰত উেপ�নাথ েগা�ামীৰ ‘�� অসমীয়া ভাষাৰ ৰ�পতাি�ক িবে�ষণ’ (১৯৮৫) শীষর্ক ��খনক উ�ৱ কালৰ অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণৰ�েপ অিভিহত কিৰব পািৰ। েসইদেৰ লীলাৱতী শইকীয়া বৰাৰ মাধৱ কন্দিলৰ ৰামায়ণৰ ভাষা (১৯৯৩)-ত �াচীন অসমীয়াৰ (�াক্ শ�ৰ/শ�ৰী) আৰ� দীি� ফুকন পাটিগিৰৰ মধ্যযুগৰ অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণঃ এিট পিৰচয় (১৯৯৯)–ত মধ্যযুগীয় অসমীয়াৰ গঠন-প�িতৰ িবে�ষণ �ত্য� কৰা যায়। এইদেৰ িমছেনৰী ধাৰাৰ পৰা আৰ� কিৰ অন্যান্য ধাৰাৈলেক অসমীয়া ভাষাত ব�েতা ব্যাকৰণ �ণয়ন কৰা ৈহেছ। অৱেশ্য এেনদেৰ �মগিতত অসমীয়া ব্যাকৰণ ৰচনাৰ �বাহেটা ৈব আিহেলও �কীয়তাৰ অভাৱত অিধকাংশ ব্যাকৰেণ বতর্মান পাবৈল নাই বা অ�চিলত।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

এজন ব্যি�ৰ িচ�াধাৰাৰ পৰাই েতেখতৰ

৯

িবষেয় িকছু কথা পূবর্ানুমান কিৰব পািৰ। ইিতবাচক িচ�াৰ গৰাকীজেন িনেজও সকাৰা�ক িচ�া কেৰ আৰ� আনেকা েসই ধৰনৰ বাট েদখুৱায়। ইয়ােতই �মাণ েপাৱা যায় মনৰ পিৰিধৰ কথা। এেন ব্যি�ৰ সাি�ধ্যত আেনও নতু ন ,ভাল ,কামত অহা কথা িশিকবৈল সুিবধা পায়। মনৰ সংকীণর্তা এেন েলাকৰ সাি�ধ্যত পলকেত েনােহাৱা হয়। িচ�াৰ পিৰিধ এেনেলাকৰ ইমােনই িবশাল েয ইয়াৰ সু�ভােৱ সকেলােৰ মনৰ মিলনতা দূ ৰ কৰাত সহায় কেৰ। ইিতবাচক িচ�াই এটা কথাই �মাণ কেৰ - আেপান ভােলই জগত ভাল। ভাল সংগত থািকেল তাৰ ভাল �ভাৱ অৱেশ্যই পিৰব। আমাৰ জীৱনত এেন ইিতবাচক িচ�াৰ গৰাকীৰ খুেবই �েয়াজন। িযেয় িনজৰ ইিতবাচক িচ�াৰ জিৰয়েত �থেম িনেজ সফলতা আৰ� মানিসক আনন্দ লাভ কিৰেছ আৰ� েসই আনন্দৰ �িত, েসই ধৰনৰ িচ�াৰ �িত আনেকা আকিষর্ত কিৰ মানিসকতাৰ পিৰৱতর্ন ঘটাবৈল স�ম ৈহেছ । এজন আদশর্নীয় ব্যি� িহচােপ েনিতবাচক িচ�াৰ পৰা আনক মু� কিৰ ইিতবাচক িচ�াৰ �িত আকৃ � কিৰবৈল স�ম েহাৱােটা এক েগৗৰৱৰ কথা তথা এক আদৰণীয় পদে�প। িয পদে�েপ সকেলােৰ মংগল আৰ�

অনুভৱ

ইিতবাচক িচ�া িনেবিদতা হাজিৰকা

িযেয় িনজৰ ইিতবাচক িচ�াৰ জিৰয়েত �থেম িনেজ সফলতা আৰ� মানিসক আনন্দ লাভ কিৰেছ আৰ� েসই আনন্দৰ �িত, েসই ধৰনৰ িচ�াৰ �িত আনেকা আকিষর্ত কিৰ মানিসকতাৰ পিৰৱতর্ন ঘটাবৈল স�ম ৈহেছ.....

মানিসকতাৰ উ�িত সাধন কৰাত সহায় কৰাৰ লগেত জীৱনত সফলতা আৰ� মানৱীয় �ণ সমূহ আয়� কৰাৰ ে��েতা িবেশষ সহায়ক ৈহ পেৰ। েসেয় আিম সকেলােৱ ইিতবাচক িচ�ােৰ মনৰ পিৰিধ বহল কিৰবৈল �য়াস কৰা উিচত।

েসই ��খন

েদওলাংখুই দীপিশখা বৰা

�� আেলাচনা

ৰ�পকথাৰ কািহনী েযন

িয �াণ পাই উিঠিছল ি�য় েলিখকা, �িস� উপন্যািসকা ‘ৰীতা েচৗধুৰী’ বাইেদউৰ হাতত। ২০০৮ চনত ‘সািহত্য_ অকােডমী’ স�ােনেৰ িবভূিষত ‘েদওলাংখুই’ ৰ �িতেটা পৃ�াই েসাঁৱৰাই িদেয় েসই সময়ৰ বণর্ময় ইিতহাসৰ েসাণেসৰীয়া িদনেবাৰৰ কথা। য’ত বিণর্ত ৈহেছ অসমৰ িখল�ীয়া েলাকসকলৰ সহজ সৰল জীৱন গাঁথা।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

লািগিছল েসইেবাৰ। েকােনাবা েনেদখা অতীতৰ িব�াস অিব�ােসেৰ ভৰা কথােবাৰ আকােশ বতােহ উিৰ ফুিৰিছল। কলং কিপলীেয়িদ ৈব ৈগিছল, এগৰাকী বীৰ েযা�াৰ অমৰ কািহনী ‘েজাঙাল বল�’। িতৱা জনেগা�ীৰ এগৰাকী অসামান্য েযা�া। কলং সা�ী আিছল, িনেতৗ িকদেৰ েসই েযা�াই কলঙৰ পিব� পানীত �ান কিৰ, সুদূৰ বসুন্দৰী থানত পূজা কিৰ আিহ েদওশালত পূজা িদিছল। েভাক সহ্য কিৰব েনাৱাৰা েসইগৰাকী অ�ূত শি�শালী বীৰ পুৰ�েষ িক� ঈ�ৰৰ নামত পূজা িনিদয়াৈক এেকা এটাই মুখত িনিদিছল। �বাহমানৰ পৰা �বাহমানতাৈল গিত কৰা এইগৰাকী বীৰ েযা�াৰ বীৰ� গাঁথােবাৰ ককা-আইতাৰ মুখত �িন �িন আৈশশৱ েৰামাি�ত ৈহ পিৰিছেলাঁ। হাজাৰ বছৰীয়া ইিতহাসৰ পাতত সামান্যতম ঠাই আ�ৰা, আিৰম� আৰ� খলাৰ ৰাণীগংগাৱতীৰ মাজত েহাৱা ে�মৰ সা�ী �ৰ�েপ জ� হয় ‘জকাংক’ওৰেফ ‘েজাঙাল বল�’। এই ’েজাঙাল বল�েৰই" েশৗযর্​্য-বীযর্​্য, বীৰ�, ে�ম আৰ� ব�নাৰ কৰ�ণ কািহনীেৰ ভৰপূৰ িতৱা ৰাজ্যৰ েসই �ণর্ীল অধ্যায়ৰ জীৱ� দিলল ‘েদওলাংখুই’।

১০

িয �াণ পাই উিঠিছল ি�য় েলিখকা, �িস� উপন্যািসকা ‘ৰীতা েচৗধুৰী’ বাইেদউৰ হাতত। ২০০৮ চনত সািহত্য অকােডমী স�ােনেৰ িবভূিষত ‘েদওলাংখুই’ৰ �িতেটা পৃ�াই েসাঁৱৰাই িদেয় েসই সময়ৰ বণর্ময় ইিতহাসৰ েসাণেসৰীয়া িদনেবাৰৰ কথা। য’ত বিণর্ত ৈহেছ অসমৰ িখল�ীয়া েলাকসকলৰ সহজ সৰল জীৱন গাঁথা। েকােনা কলুষতাই ঢু িক েনােপাৱা েসই ইিতহাস। িয সমাজ মানবীয় �মূল্যেবােধেৰ ভৰপূৰ। য’ত মানবীয়তাই ে�� ধমর্। িববাহ বিহভূর্তভােৱ জ� েহাৱা জকাংকৰ পিৰয়ালেটাক সমােজ িক� এঘৰীয়া কৰা নাই, বৰ� ৰজাৰ মযর্​্যাদােৰ েতওঁেলােক আনেন্দেৰ �ান িদেছ

িশৰত। েসই সমাজ, িয সমাজত নাৰীৰ মযর্​্যাদা েকােনা েকােনা ে��ত পুৰ�ষতৈকও উচ্চ। ‘আিবকনচাৰী’ ইয়াৰ �ল� উদাহৰণ। এয়াই সহজ সৰল িতৱাশা, িতৱা সমাজ। েজাঙাল বল�ৰ ৰাজ�ত ফুেল ফেল জািত�াৰ ৈহ পৰা শি�শালী িতৱা ৰাজ্যৰ বণর্ীল অধ্যায়ৰ সুপিৰপ� ফল ‘েদওলাংখুই’। িয সামিৰ ৈলেছ ইিতহাসৰ এক েগৗৰেবা�ল অধ্যায়। ‘েদওলাংখুই’ৰ মােজেৰ েলিখকাই েযন িতৱা সমাজৰ িশপাৰেহ স�ান কিৰব খুিজেছ। েসই িশপা, য’ত লুকাই আেছ আমােৰই পূবর্পুৰ�ষৰ এক ‘�ণর্ীল ইিতহাসৰ ধূসৰ পা�ুিলিপ।’

অনুভৱ মাতাল গায়ক আখ্যান

েসেয় তাৰ এই মনৰ দুখত আিজকািল মদ খাই িস নাম পােল ‘মাতাল গায়ক’। গায়ক মােন �ুলৰ ফাংচনত িস েগাৱা ‘চকুৈল চােলই েতামাৰ (কুমাৰ ভেৱশৰ গীতৰ আলেমেৰ) মৰম লািগ যায়’ গানত মু� ৈহেয়.. অিভিজত েশনেচাৱা

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

‘নকল কিৰ পাছ কিৰব’ েনাৱাৰা আমাৰ ‘পিমিল বাই’ৰ গায়ক পু� পূজা েকইিদন এেকবােৰ

১১

মাতাল ৈহ পিৰেছ। গাত একদম ‘পূজা পূজা লািগেছ মন উৰণীয়া’ িফল ৈল পূজা চাবৈল অহা ‘গাওঁেৰ ৰ�পহী’ ‘িচকুণ েচঙৰী আপী’ েবাৰক েজােকাৱােটােৱই এিতয়া তাৰ কাম। ‘বানপানী’েয় জুৰ�লা কৰা েদউতােক গাঁওৰ মািটিখিন ‘আইতা’কৰ পৰা কািঢ় ৈল এিতয়া িসহঁতক চহৰৰ বািসন্দা কিৰেলিহ। ‘েদউতাকৰ গাড়ী ৈল িমছা িমছা কথা ৈক’ িস এিতয়া িস ‘জীৱনৰ তৃ �া’ িবচািৰ ফুেৰ। ‘েচঙৰী েচঙৰী আপী’ েদিখেলই এিতয়া তাৰ মুখত ‘আপী উই উই’ ওলাই। েবেচৰাৰ কিৰবৈলও এেকা নাই! আগেত িস েতেনকুৱা নািছল, িক� ‘নকল কিৰ পাছ কিৰব’ েনাৱাৰাৰ লগেত িস হাজাৰ েচ�া কিৰও পতাব েনাৱািৰেল তাৰ মৰমৰ ‘েজউিত’ক। েসেয় তাৰ এই মনৰ দুখত আিজকািল মদ খাই িস নাম পােল ‘মাতাল গায়ক’। গায়ক মােন �ুলৰ ফাংচনত িস েগাৱা ‘চকুৈল চােলই েতামাৰ মৰম লািগ যায়’ গানত মু� ৈহেয় ‘েজউিত’ তাৰ �িত মু� ৈহিছল। ‘েসাণালী েসই অতীতৰ কথা’ এিতয়া অথর্হীন। মনৰ দুখত েসেয় সদায় এিতয়া িস ‘নাযাবা নাযাবা েমােক এিৰ ৈথ’ নতু বা ‘িকেনা জগৰ লগােলা আছা অিচনািক ৈহ’ গাই এই মাতাল গায়েক েকিতয়াবা তালফাল লগাই।

‘চািকৰা আিহব বকুলতলৰ িব�ৈল’ চাবৈল যাওঁেত ‘কামৰ�পীয়া েছাৱালী’ েজউিতক েসইিদনা তাইৰ বয়ে��ৰ ৈসেত েদিখ আমাৰ েবেচৰা গায়কৰ ‘িহয়া �িল’ গ’ল। এেকা ভািব নাপাই েসইিদনাই িস তাৰ ‘ল’ৰািল কালেৰ’ বা�ৱী ‘অনুপমা’ক ‘েফান’ কিৰ মািত আিন েজউিতৈল ‘নীলা খামৰ িচিঠখন’ িদেল। মাতাল গায়েক উপেদশৰ সুৰেত বা�ৱী অনুপমাক ব�িদনৰ মূৰত লগ পাই ক’েল েবােল ‘আমাৰ গাঁৱেৰ তু িম ৰ�পহী’ িযেহতু গিতেক ‘চহৰৈল নাযাবা েডকা ল’ৰা নাচাবা’, ন’হেল তাৰ একালৰ ে�য়সী েজউিতৰ দেৰ তােয়া েবেলগৰ ‘িনশাৰ উচুপিন’ৰ কাৰণ হ’ব। আৰ� ঘটনা েতেনকুৱা নৈহ ওেলাটা ৈহ গ’েল ‘বকুলতৰ আদালত’ বিহব আৰ� েশষত তাই ‘লাজুকী বাই’ ৈহ ঘৰেত থািকব লািগব লাজ-চৰমত, গিতেক সাৱধান। কথা �িন আমাৰ অনুপমাৰ ৈধযর্ৰ বা� িচিগ গ’ল। খঙেত ৈক পােল েবােল িনেজ নকল কিৰ েমি�ক পাছ কিৰব েনাৱািৰিল এিতয়া েমাক �ান িদব আহ’! এইবুিল ৈক েভকািহ মািৰ অনুপমাই মুখ েবকা কিৰ েকৰাহীৈক তাৈল চাই িচিঠখন ৈল ‘িটিলং বজাই বজাই’ েজউিতৰ ঘৰৈল আগবািঢ়ল। ইিপেন হঠাৎ ৈহ েযাৱা এই পিৰি�িতত আমাৰ মাতাল গায়েক িশল পৰা কেপৗৰ দেৰ েভবা লািগ তাইৰ িপেন চাই ক’েল েবােল ‘বা�া ঔ’, ‘হাই হাই িকেনা িদন হ’ল আিজ েকােনও ন’মনা হল’।

গীতা�লী দ� ভূ ঞা

‘ছাৰ ইমােজর্ি�ত েকছ এটা আিহেছ।’

অণু গ�

নাই তাইক মিৰবৈল িদব েনাৱােৰ। তাই হাতত েটিঠ�পডাল ৈল েদৗিৰ গ’ল ড�ৰ পাগলী নহয়। আজীৱন মই তাইৰ ৈহ থকাৰ িনিলম। মােথাঁ কণর্কুহৰত বািজ থািকল বািহৰত �িত��িত িদ টকাৰ েলাভত পাগল ৈহ তাইক সকেলােৱ েকাৱা কথাষাৰ। ক’ৰ বা পাগলী পাহিৰ ৈগ েকােনাবা পাষ�ৰ বিল েহাৱা তাই গাত েলঠা আিছল। মিৰব েযন পাওঁ পাই। জনী েমােৰই ে�য়সী আিছল।’ িচঞিৰ িচঞিৰ ক’বৈল মন ৈগেছ তাৰ ‘নাই

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

অেপ�া

পুৰিণ ে�িমকৰ ‘নীলা খামৰ িচিঠ’ খন পাই েজউিত আচিৰত হ’ল। ‘চাকিৰ বাকিৰ নহ’েলও িচ�া’ নকিৰ দুেবলা দুমুিঠ খুৱাব পৰাৈক আমাৰ মাতাল গায়ক েয স�ম এই কথা আমাৰ কামৰ�পীয়া েছাৱালী েজউিতেয় িচিঠৰ েযােগিদ বুিজ পাই তাৈল িলিখেল ‘দাদাই �িনেল পািব ম�া’ আৰ� ব�েতা কটু বাক্য। ‘কেৰানা েভকিচন’ িদয়াত ব্য� ককােয়ক ইিতমেধ্য আিহ মাকক ‘এ মাই ভাত ৈহিছ’ বুিল েসাধা তাইৰ কাণত পিৰল। এই কথা গম পাব ভািব তাই েসানকােলই ‘অকেল অকেল’ ‘ভেদৰী’ৰ ঘৰৈল গ’ল। ভেদৰীক ঘৰত নাপাই ‘মিণকাক িমছ ক’ল মািৰ’ িপছেবলা মেতাৱাই আিনেল। এইিবলাক জ�ালত েসামাব িনিবচৰা মিণকাক পতাব েনাৱািৰ েশষত েজউিতেয় তাইৰ কেলজৰ বা�ৱী ‘ৰ�কচনা’ৰ হতু ৱাই তাইৰ িচিঠখন িদ পঠােল। এিদন িপছত িচিঠ আিহ মাতাল গায়কৰ হাতত পিৰল। ‘সেপানৰ পৰী’ েজউিতৰ পৰা িচিঠ পাই তাৰ মনত ‘বৰৈদিচলা’ চিলল। িক� িচিঠত ‘িনহািল মৰমৰ’ সলিন কটু বাক্যবাণ েদিখ তাৰ ‘মৰম এনাজৰী’ৰ বা� িচিগ গ’ল আৰ� েতিতয়াই িস �িত�া কিৰেল েয ‘এই িতিৰ নালােগ েমাক’ লািগেল িযেয় নহওঁক।

১২

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

“সুবাস’ এক অিময়া সুবাস িযেয় মন �াণ সকেলা

১৩

পিৱ� কিৰেতােল। এেজাপা ৰঙা েগালাপ, গছেজাপা কাঁইটীয়া িক� গছেজাপাত েযিতয়া ৰঙা েগালাপৰ পািহ েবাৰ পূণর্ হয় এপাহ ৰঙা পিৰপু� েগালাপ ফুলৈল পিৰণত হয়। েতিতয়া গছেজাপাত একঅপূবর্ েসৗন্দযর্​্যই ি�য়া কৰাৰ লগেত এক সুগি� ��ূিটত হয়, িযেয় ে�িমক ে�িমকাৰ মনেবাৰ আউলী-বাউলী কিৰেতােল। আৰ� মানুহৰ মনিটক দৃ ঢ়ভােৱ এক নতু ন জীৱনৰ পাতিন েমিলবৈল িশকায়।’ নতু ন আশাৰ �ল য’ত অতীতত ঘিট েযাৱা সকেলা পাহৰাই এক নতু ন জীৱনৰ স�ানত ৰাজ�েৱ বিলয়াৰ দেৰ ঘূিৰ ফুিৰেছ। অতীতক পাহিৰবৈল তাই দুবর্াৰ েচ�া কিৰওঁ তাই ব্যথর্ ৈহেছ। বােৰ বােৰ মনৈল তাই ৰ অতীেত ি�য়া কিৰ তাইক মানিসক ভােৱ ভািঙ েপলাইেছ। য’ত েনিক তাই সকেলা েহৰ�ৱাব লগা ৈহিছল। সি�য়া ৭ বািজ ৩০ িমিনট তাই গভীৰ িন�াৰৰ পৰা উিঠ হাতত ডােয়ৰী খন তু িল ৈল অতীত ৰ �ৃিতেবাৰ িলিখ েথাৱা পৃ�ােবাৰ লুটীয়াইেছ। তাই চকুজুিৰ েকােনা পৃ�াত হাঁিহ বৰণীয়া আৰ� েকােনা পৃ�াত িবষােদেৰ ভিৰ পিৰিছল। ডােয়ৰী খন ৈল তাই িখিৰকীৰ কাষৈল পােলিহ িখিৰকীখনৰ স�খু ৰ চকী খনত বিহ তাই িখিৰকী ৰ পৰা পথৰ দাঁিতৈল িনৰী�ণ কিৰেছ। তাই িনজেক িবলীন কিৰবৈল েচ�া কিৰেছ ,েসই িনজর্ন ৰা�ােটা য’ত বৰষুণ ৰ েটাপাল েবােৰ ৰা�ােটা জীপাল কিৰ ৰািখেছ। েসই বৰষুণৰ েটাপালেবাৰ পিৰ িতিত থকা ৰা�ােটা ,কণ কণ বৰষুণৰ েটাপালেবাৰ আৰ� িৰপ িৰপ ৈক বিল থকা বতাহ জাকৰ ৈসেত তাই। িনজেক সম্পূণর্ ভােৱ িবলীন কিৰ

জ�ৱী তাইৰ জীৱনৰ এজনী ব�ৱীেয়ই নহয়, সকেলা দুখৰ সময়ত এেকলেগ চকুৰ চকুেলা িনগেৰাৱা এগৰািক িনঃ�াথর্ এজনী অ�ৰংগ বা�ৱী। তাই জ�ৱীক েদিখ ব�পাত পৰা মানুহৰ দেৰ ি�ৰ ৈহ চাই আেছ , তাইক অতীতৰ কথােবােৰ আমিন কৰাৰ সময়িখিনত তাইক সঁহািৰ িদবৈল হয়েতা তাই ওচৰ পাইেছিহ। তাইক জা�ৱীেয় মাত লগােল, ৰাজ� েমাক বািহৰেত ৰািখবা েন? িভতৰৈল মািতবা। েতিতয়ােহ ৰাজ�েয় সেচতন অৱ�াৈল ঘূিৰ আিহল আৰ�.....

�� ৰঙীন সুবাস �াণিজৎ েকাচ

গ�

কঁিপবৈল ধেৰ,ধৰাষােৰ ঘাম উলাবৈল আৰ� কেৰ। েসই সময়েত জা�ৱীেয় ল�্য কিৰেছ েয স�ৱ ৰাজ�ৰ েসই অতীতৰ �া�ক িদনেটাৰ কথা মনত পিৰেছ। জ�ৱীেয় ব�বাৰ তাইক এেনকুৱা অৱ�াত পাইেছ েয ৰাজ�ৰ েসই ভয়ানক িদনেটাৰ কথা মনত পিৰেল তাই �ােয় নীৰৱ ৈহ একিথেৰ চাই থােক ব�পাত পৰা মানুহৰ দেৰ আৰ� চকুেৰ বািৰষাৰ ঢাল নমাৰ দেৰ অহৰহৰ চকুেলা উলায় থােক। খে�ক সময়ৰ পাছত েযিতয়া তাই পুনৰ আগৰ অৱ�াৰ েচতনাৈল ঘূিৰ আেহ েতিতয়া তাই চকুেলা মিচ, আেকৗ হাঁিহ এিট মািৰ যাৱতীয় কামেবাৰ কেৰ। তাইৰ এই অৱ�ািট েদিখ জা�ৱীেয় চকুেলা েটােক। আৰ� েসই �া�ক িদনেটাৰ কথা চকুৰ স�খু ত ভািহ আেহ। ৰেমন উৰেফ ৰাজ েদখাত ডাঙৰ দীঘল এজন সু�া�্যৱান ল’ৰা। ৰাজ এজন েমধা সম্প� ল’ৰা লগেত সকেলােৰ ি�য় এজন চিৰ�ৱান ল’ৰা। ৰাজ ৰাজ�ৰ সৰ� ভাইিট, তাই ভেয়কৰ িযেকােনা কাম কাজত সহায় কৰা এজনী ভাল বা�ৱীও আিছল। ৰােজ সকেলা কথা বােয়কৰ আগত কয় , কেলজত েছাৱালী জুকুৱাৰ পৰা চািৰআিলত লগৰীয়াৰ ৈসেত আ�া িদয়াৰ ৈলেক। ৰােজ এজন সংগীত ে�মী, েযেনৈক ল’ৰা েছাৱালীেবাৰৰ �থম ে�মৰ আেলাড়ন সৃি� হয়, ে�ম সাগৰত উিট ভািহ থােক েতেনদেৰ ৰাজ সংগীতৰ সুৰ সাগৰত উিট ভািহ থােক। সংগীত ভালেপাৱা ৰাজ উচ্চ মাধ্যিমক পৰী�াত সুখ্যািতেৰ উ�ীণর্ ৈহ ৰাজ�েয় অধ্যয়ন কৰা কেলজ খনত নামভিতর্ কিৰবৈল েযা-জা চলাই থেকােত এিদন ৰােজ ৰাজ�ৈল এটা �� সুিধেল েয “বা ে�ম েকেনৈক হয়?” এই ��েটা �িন ৰাজ�েয় তধৱ লািগ ৰাজৈল চােল আৰ� ল�্য কিৰেছ জািনবৈল আ�হী ৈহ থকা এই চকুজুিৰৰ আঁৰত েকােনা সাঁথৰ অথবা ৰহস্যময়ী েকােনাবা নাইেটা। ৰাজ�েয় এিতয়া ে�মৰ সং�া িনজ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

েপলাইেছ,েসই িনজর্ন ৰা�ােটাত য’ত কণ কণ বৰষুণৰ েটাপালেবাৰ, মৃদু মৃদুৈক বিল থকা মলয়া বতাহজাক আৰ� তাই। িনজেক তাই সম্পূণর্ভােৱ িবলীন কিৰ েপলাইেছ েসই বৰষুণৰ েটাপালেবাৰৰ ৈসেত। এেনেত তাই কিলং েবলৰ শ� �নাৰ িনিচনা অনুভৱ কিৰেল। হয় েন? নহয় তাই িনি�ত ন’হয় িক� হেলও তাই ক�না সাগৰৰ পৰা উভিত আিহ দুৱাৰ খন খুিলবৈল গ’ল। দুৱাৰ খুিলেল আৰ� েদখাপােল অতীতৰ িদনেবাৰ ৰঙীন কিৰেতালা তাইৰ মৰমৰ বা�ৱী জা�ৱী। জ�ৱী তাইৰ জীৱনৰ এজনী ব�ৱীেয়ই ন’হয়, সকেলা দুখৰ সময়ত এেকলেগ চকুৰ চকুেলা িনগেৰাৱা এগৰািক িনঃ�াথর্ এজনী অ�ৰংগ বা�ৱী। তাই জ�ৱীক েদিখ ব�পাত পৰা মানুহৰ দেৰ ি�ৰ ৈহ চাই আেছ, তাইক অতীতৰ কথােবােৰ আমিন কৰাৰ সময়িখিনত তাইক সঁহািৰ িদবৈল হয়েতা তাই ওচৰ পাইেছিহ। তাইক জা�ৱীেয় মাত লগােল, ৰাজ� েমাক বািহৰেত ৰািখবা েন? িভতৰৈল মািতবা। েতিতয়ােহ ৰাজ�েয় সেচতন অৱ�াৈল ঘূিৰ আিহল আৰ� ক’েল িকেয েকাৱা! আহা আহা িভতৰৈল আহা। তাই িভতৰেল আিহ পািৰ েথাৱা চকী খনত বিহেল আৰ� ৰাজ�েয় পাকঘৰৰ িভতৰৈল ৈগ এখন ে�ত চাহ িমঠাই আিন জা�ৱীৰ মূখৰ স�খু ত িদ েখাৱা বুিল কওঁেত তাই আচিৰত ৈহ তাইক ক’েল িক আচিৰত! ইমান েসানকােল চাহ কিৰ আিনলা েয। ৰাজ�েয় িমিচিকয়া হাঁিহ এিট মািৰ তাইৰ কথাৰ �্তু্য�ৰ িদেল। দুেয়া বিহ ব�ত কথা পািতেছ। কেলজৰ িদনৰ কথােবাৰ, �ুলৰ িদনৰ কথােবাৰ আৰ� মাকেদউতাক িমছা মািত দুেয়া িচেনমা হ’লৈল েযাৱা আিদ �ৃিত সুলভ অতীতৰ কথােবাঅ পািত থােকােত েকিতয়া ১০ বািজল দুেয়া গ’মেক নাপােল। অতীতৰ ৰঙীন িদনেবাৰৰ মাজেত েয এেনকুৱা এটা �া�ক িদন পাৰ কিৰিছল। ৰাজ�েয় েসই িদনেটাৰ কথােতা মনত পিৰেল তাইৰ বুকুৰ ধপ ধপিন বািঢ় উেঠ ; চকুৰ পৰা বািৰষাৰ ঢাল নািম আেহ ,হাত ভিৰেবাৰ

১৪

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

১৫

ভাতৃৰ স�খু ত েকেনৈকেনা উপ�াপন কিৰব। ৰাজ�েয় তথািপও জািনবৈল উ�াৱল ৈহ থকাৰ বােব ক’েল, “ য’ত দুেয়াজনৰ িব�াস,��া, স�ান আৰ� এজনৰ আনজৈল থকা িনেভর্জাল মৰমৰ আ�িৰকতা অসীম েসয়াই ৈহেছ ে�ম ” সং�ােটা েকাৱা েশষ কিৰ ৰাজ�েয় ৰাজৈল �� এিৰেল িকয়বা সুিধলা? েতামােৰা কােৰাবাৰ �িত মৰমৰ আ�িৰকতা বািঢ়েছ েনিক? ৰােজ লাজকুৰীয়া হাঁিহ এটা মািৰ নাই েদই বা বুিল কথাৰ �সংগ সলিন কৰাত লািগল। িক� ৰাজ�েয় ৰাজৰ মুখনৈল চােয় ধাৰণা কিৰব পািৰেছ েয, ৰােজও হয়েতা কােৰাবাৰ ে�মত পিৰেছ। মুখ ম�লত িমিচিকয়া হাঁিহ, আকাশ খনৈল চাই পৰম সে�াি� লাভ কৰা, িনজর্ন ৰািত আকাশৰ তৰােবাৰৈল চাই থকা আচৰণ েবাৰ েদিখ ৰাজ�েয় হয়েতা ধাৰণা কিৰেছ। এেনদেৰ ৰাজৰ �থম কেলজীয়া িদনৰ আৰ�িণৰ িদনেটা আিহল, িয িদনেটাৈল ৰােজ আশােৰ অেপ�া কিৰ আিছল। মাক েদউতাকৰ েসৱা এভািগ ৈল ৰাজ আৰ� ৰাজ� দুেয়া কেলজৈল বুিল আগবািঢ়ল। সকেলা মাক েদউতােক িনজৰ স�ানিটক িবচৰা ধৰণৰ সে�াষ িদব অহৰহ েচ�া কিৰ ল’ৰাজন বা েছাৱালী জনীক িবচৰা ব�িবধ িদেয় বা িদয়াৰ �য়াস কেৰ। েতেনদেৰ ৰাজ�ৰ ভােয়কেকা েদউতােক ৰােজ ভাল েপাৱা বাইক এখন আিন িদেল। ৰােজ সকেলা সে�াি� লাভ কৰা ধৰেণ আনন্দ লিভেল আৰ� কেলজৈল যাবৈল ��িত কিৰেল। বােয়ক আৰ� ৰাজ দুেয়া কেলজৈল গ’ল। ঘৰৰ পৰা িতিন িকেলািমটাৰ অিত�ম কিৰ িসহঁতৰ চািৰআিলিট পােল; তাৰ পৰা ৰােজ ৰা�া �ী পায় তী�গিতত বাইক খন চলাবৈল ল’েল ৰাজ�েয় বাৰ�াৰ মানা কৰা সে�ও িস িনজৰ চখ পুৰাবৈল ৰাজ�ৰ কথা অ�াহ্য কিৰেল। আৰ� অৱেশষত নঘিটবলগীয়া ঘটনািট ঘিটল। ৰােজ মাক, বােয়ক আৰ� েদউতাকৰ সকেলােবাৰ সেপান নস্যাৎ কিৰ ি�িতশীল অৱ�াত ৈৰ থকা গাড়ী এখনত �চ� েজােৰেৰ খু�া মািৰ িথতােত �াণ বাযু ় এিৰেল। ৰাজৰ সকেলা সেপান সেপান হয় ৰ’ল। ৰাজৰ ��েবাৰ ৰঙীন আকাশত িবলীন ৈহ, সুবাসৰ দেৰ িবয়িপ ৰ’ল।

অণু গ�

েহৰাই েযাৱা আেবিলৰ গান িবপাশা ৰায়

আিজ আেবিলেটা বৰ উৰ�ঙা

উৰ�ঙা লািগেছ ৰি�মৰ। এই েযন িকবা এটা েহৰ�ৱাব। হাতৰ তলুৱাত মুিঠ মািৰ ধিৰ থকা হাতখন েতিতয়াও সম্পূণর্ভােৱ েচঁচা পৰা নাই.......হয়েতা নপিৰবও। লােহ লােহ সি�য়াৰ পাতল আ�াৰৰ েকালাত েবিলেটা ডু ব েযাৱাৰ েযাৰ-জা। ঃ পাপা যাওঁ ব’লা। ঃ �...অ’ ব’লা। দুেয়া আঁতিৰ আিহল সমািধৰ পৰা। দূ ৈৰৰ পৰা বতাহত িৰিণ িৰিণৈক ভাঁিহ আিহল....... ‘ৰঙা আেবিলেটা েমাৰ বৰ ি�য়, জানা ৰি�ম’।

েমাৰ মনৰ মাজত ফা�নীয়া নৃত্য, ব’হাগৰ সম� আেয়াজন, দূ ৰ িদগ�ৰ অন� েসৗন্দযর্ৰািশ সকেলােৱ এেকলেগ িবজয়ৰ েঢাল েপঁপা গগনা বজাব ধিৰেল। মই অিস্হৰ ৈহ পিৰেলা েমাৰ হ�দয়ৰ সম� কথা তাইক জনাবৈল। �াি�ৰ সুউচ্চ শৃংগত উিৰ থকাৰ মুহূতর্েতই আেকৗ এবাৰ ভািববৈল বাধ্য হ’েলা এয়া জােনা সিঠক? এেনকুৱা কিৰেল ৰ�েকই ভ�ক নহ’ব জােনা.... (খ�-৩)

ি�তাৰ পৰী�াৰ সময়ৈলক েমাৰ ভালেপাৱাৰ গাড়ীখন �াটর্ নকৰাৰ মই চু ড়া� িস�া� ল’েলা। িক�

সংহিত ৰায়

ধাৰাবািহক উপন্যাস

ে�মৰ ইপােৰ িসপােৰ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

তাইৰ ব্যৱহাৰত মই েযন িদেন িদেন দুবর্ল ৈহ যাব ধিৰেলা। মই ি�তাক িযমােনই ল�্য কিৰেছা িসমােনই তাইৰ চকুেয় মুেখ েদিখেছা ভালেপাৱাৰ কুসুিমত সু�াণ উজিল উিঠেছ। িক� তাই মুেখেৰ �কাশ কিৰব পৰা নাই তাই। হয়েতা েমাৰ দেৰই সময়ৰ অেপ�া কিৰেছ নাইবা মই আগেত েকাৱাৰ অেপ�া কিৰেছ। েপাৱা েনােপাৱা এক উ� আেমজত িদনেবাৰ যাব ধিৰেল। মই ি�তাক পঢ়াই থকা েপাে�াৰ িদন অিত�ম কিৰেল । �খৰ �ৃিতশি�ৰ বােব তাই দুেয়াটা গিণতত ভােলিখিন আ�ৱাই গ’ল। লগেত অইন িবষয়েবােৰ মই চাব ধিৰেলা। িক� েশষৰ েকইিদন তাই অমেনােযাগী ৈহ পিৰল। েমাৰ ফােল থৰ লািগ চাই থােক। মই মািতেল উচপ খাই উেঠ। িক ৈহেছ বুিল ক’েল িমিচিকয়া হাঁিহেৰ কয় েয এেকা েহাৱা নাই ছাৰ। এিদন মই পঢ়ায় থকা অৱস্হাত হঠাৎ ল�্য কিৰেলা তাই আেকৗ অমেনােযাগী। তাইৰ চকুেয় মুেখ ে�মানুভুিতৰ ৰস টপটপ কিৰেছ। মই এেকা নক’েলা। বৰ� মেন মেন আনিন্দতই হ’েলা। তাই অংকত মেনােযাগ িদয়াৰ পিৰবেতর্ েমাৰ ফােল চাই আেছ। েতেন সময়েত মই অনুভৱ কিৰেলা তাইৰ ভিৰৰ স্পশর্ েমাৰ ভিৰত লািগেছ। তাই েমাৰ ভিৰত তাইৰ ভিৰেৰ ঘহাই আেছ। এক অজানা পুলক জািগ উিঠল েমাৰ েদহৰ িসৰা-উপিসৰাত। আেপানা-আপুিন েমাৰ সম� মানৱস�াত িস্হৰ হ’ল ব’হাগৰ সম� সেতজতা, কঁ�ৱাৰ েসৗন্দযর্। তাইৰ স্পশর্ৰ আগত মই েযন জীয়ােত মৃত ৈহ আিছেলা। আস্! িক েয �গর্ীয় ে�মৰ মধুৰ অনুভূিত। তাইৰ �চ্ছ ে�মৰ যুগমীয়া েকামল স্পশর্ তাক েযন মই সম� শৰীেৰেৰ �হণ কিৰম। িক� সামািজক দায়ব�তাৰ খািতৰত তাইক মৃদু ধমক িদবৈল বাধ্য হ’েলা — — ি�তা িক কিৰছা?

১৬

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

১৭

তাই ভয়ত উচপ খাই উিঠ ভিৰেটা আঁতৰাই ল’েল। েসপ ঢু িক তাই িকবা ক’বৈল েচ�া কিৰেল — — ছা..ছা..ছাৰ। এেকা... নহয়। — এইচব নচিলব। এিতয়া পঢ়াৰ সময় , জীৱন গঢ়াৰ সময়। গিতেক মেনােযােগেৰ পঢ়া-�না কিৰ জীৱনেটা গিঢ় েলাৱা। — িক� ছাৰ ... মােন ... মই ...

— মােন, মই িক হা?

— মই মােন... আেপানাক ভালপাই েপলাইেছা। েমাৰ জীৱনৰ েকােষ েকােষ, উশাহৰ �িতমুহূেতর্ আেপানাক বৰ �েয়াজন। থািকবেন আপুিন েমাৰ জীৱনৰ উশাহ ৈহ , জীয়াই থকাৰ ে�ৰণা ৈহ। মই েযন এয়াই �িনব িবচািৰিছেলা ি�তাৰ মুেখেৰ। েমাৰ হ�দয়ৰ েকােষ েকােষ ে�মৰ যমুনা ৈব যাব ধিৰেল। ৈচধ্য বছৰ তপস্যা কিৰ সাধু স�াসী সকেল পূণর্তা লাভ কৰাৰ িপছত েযেনদেৰ আনিন্দত হয় েতেনৈক মইও আনিন্দত হ’েলা। মই েযন হাতৰ মুিঠত �গর্ স্পশর্ কিৰেলা। �াি�ৰ �বল ছু নািমত উিঠ-ভািহ গ’েলা মই। িক�.. আেকৗ এবাৰ িনজেক সংযত কিৰেলা — — অ’ েতামাৰ মূৰত এিতয়া এইেবাৰ চিলেছ। পঢ়া-�না েকিতয়া কিৰবা ?

— পঢ়া-�নাও কিৰম ছাৰ তাৰ আগেত আেপানাৰ ইিতবাচক সঁহািৰ িবচােৰা। — অেক আগেত ভালদেৰ পঢ়া-�না কৰা তাৰ িপছত এইেবাৰ ভািববা। এিতয়া মই আেহা। — িক� ছাৰ ...

— িক� িক� কিৰ লাভ নহ’ব। পঢ়া-�নাৈল মেনােযাগ িদয়া। েমাৰ মনৰ মাজত ফা�নীয়া নৃত্য, ব’হাগৰ সম� আেয়াজন, দূ ৰ িদগ�ৰ অন� েসৗন্দযর্ৰািশ সকেলােৱ এেকলেগ িবজয়ৰ েঢাল েপঁপা গগনা বজাব ধিৰেল। মই অিস্হৰ ৈহ পিৰেলা েমাৰ হ�দয়ৰ সম� কথা তাইক জনাবৈল। �াি�ৰ সুউচ্চ শৃংগত উিৰ থকাৰ মুহূতর্েতই

আেকৗ এবাৰ ভািববৈল বাধ্য হ’েলা এয়া জােনা সিঠক? এেনকুৱা কিৰেল ৰ�েকই ভ�ক নহ’ব জােনা? িশ�েকই যিদ এেনকুৱা কেৰ বাকীেবােৰ িক কিৰব? নাইবা যিদ এেনকুৱা িকবা এটা ঘিট যায় েতে� অহাকািল মই সমাজৰ আগত মুখ েদখুৱাম েকেনৈক? িবেবকৰ তু মুল যু� আৰ� হ’ল। েকােনাপেধ্যই িস�া� ল’ব পৰা নাই। অৱেশষত ৰািত দহবজাত িবেবেক ৰায়দান কিৰেল — ে�ম আৰ� যু�ে��ত সকেলা স�ৱ, যা বাচা আ�ৱাই েযাৱা। িবেবকৰ ৰায় �িন মই সকেলা ি�ধা সংেকাচ বাদ িদ ি�তাৈল েফান কিৰেলা— — েহ�’ ি�তা পিঢ় আছা? িসফালৰ পৰা খং িমি�ত অিভমানৰ সুৰ ভিহ আিহল — — না। মই সাধাৰণ ভােবই আেকৗ ক’েলা — — িকয় েটাপিন ধিৰেছ?

— েটাপিনৰ েকােনা ল�্যণ নাই। িকতাপ স�খু ত ৈল বিহ আেছা। পঢ়াৰ একিতলমােনা ইচ্ছা নাই। িক কিৰম বুিজব পৰা নাই ছাৰ। — িকয় শৰীৰ েবয়ােনিক?

— নহয়, মন েবয়া। ছাৰ আপুিনেয়ই কওঁকেচান মই িক েদখাত এেকবােৰ কুৎিসত েয েকােনাবাই েমাক পছন্দ নকেৰ েন মই উপযািচ �েপাজ কৰাৰ বােব েকােনাবাই েমাক স�ীয়া েছাৱালী বুিল ভািবেছ। — েতেনৈক ৈক কােৰাবাক লাজ িনিদবা ি�তা। মই জােনা তু িম মুেঠই কুৎিসত বা স�ীয়া েছাৱালী েনােহাৱা। — েতে� ...

— ি�তা তু িম লাভ এট ফা�র্ ছাইটত িব�াস কৰােন?

— মােন ...

— অেক। িক� িকমান িদন আৰ� ছাৰ ছাৰ আৰ� আপুিন আপুিন চিলব জািনব পােৰােন?

— িন�য়! তু ই িযমান িদন ৈলেক েমাক ভালপাওঁ বুিল নকিব িসমান িদনৈল ছাৰ ছাৰ আৰ� আপুিন আপুিন চিলেয়ই থািকব। — মই েতাক ভালপাওঁ ি�তা, বৰ ভালপাওঁ। জীৱনৰ িযেকােনা মূল্যৰ িবিনময়ত েতাক কাষত িবচােৰা, েকৱল কাষত িবচােৰা। থািকিবেন তই িচৰিদন েমাৰ ৈহ। হ’বেন আৰ� ক’ব লািগব। — হ’ব মােন ৈহ ৈগেছ। মেয়া েতাক ভালপাওঁ অনুৰাগ, ব�ত ভালপাওঁ, ইমান ভালপাওঁ েয ভাষােৰ বুজাব পৰা নাই। সঁচাই ছাৰ মই আেপানাক ব�ত ভালপাওঁ। িক� েমাৰ এই ভালেপাৱা পাবৈল হ’েল েয আেপানাৰ িকছু মান চতর্ পূৰণ কিৰব লািগব। পািৰবােন িম�াৰ অনুৰাগ সৰকাৰ। — যথা আ�া েমম। কওঁক আেপানাৰ চতর্ িক?

— ১) েমাক িবনা কাৰণত দুখ িদব েনাৱািৰবা। ২) মই বােদ অইন েকােনা েছাৱালী বা মিহলাৰ চকুত চকু ৈথ কথা ক’ব েনাৱািৰবা। েছাৱালীেবাৰক িটয়�ন পঢ়াব পািৰবা িক� সামািজক দূ ৰ� মািন চিলব লািগব। ৩) েতামাৰ ভিৰত েমাৰ ভিৰ ঘিহেলও তু িম এেকা ক’ব েনাৱািৰবা। ৪) মই দুখত েতামাৰ বুকুত মূৰ ৈথ কািন্দেল তু িম বাধা িদব েনাৱািৰবা। আৰ� প�মেটা অহাকািল েতামাৰ স�খু ত কম। কাৰণ এইেটা েভৰী েস্পি�েয়ল ছাৰ। েমাৰ চতর্ এইিখিনেয়ই এিতয়া আেপানাৰ িকবা ক’বলগা। — তু িম েযিতয়া ইমান েকইটা চতর্ িদছা েতেনে��ত েমােৰােতা িকবা থািকবই লািগব। — েসানকােল কওঁক মহাশয় মই মািনবৈল ��ত। — ১) মই েমাৰ ভালেপাৱাক সকেলােৰ স�খু ত বীৰদেপর্ িজিলিক থকােটা িবচােৰা। েসেয় তু িম আগেত েতামাৰ েকিৰয়াৰ গিঢ় েলাৱা, দহজনৰ এজন েহাৱা। মাক-েদউতাৰ আদশর্ স�ান েহাৱা। ২) সফলতাৰ উচ্চ শৃংগত উিঠও যিদ তু িম অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰা বা

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

— মােন েমাৰ জীৱনত েযন েসয়াই ঘিটবৈল ৈগ আেছ ি�তা। িক� ভািব েপাৱা নাই এয়া েকেনৈক স�ৱ?

— মই বুজা নাই ছাৰ। আপুিন িক ক’ব িবচািৰেছ?

— মই ক‘ব িবচািৰেছা েয মই েযিতয়া েতামাক �থম এজাক পাতলীয়া বৰষুণত �লপীয়া ৰঙৰ ছািতৰ তলত েদেখা েতিতয়াই েতামাক েমাৰ ভাল লািগ যায় , বুকুৰ মাজত েমাৰ ে�মৰ ঘন্টাধ�িন বােজ। মই েতিতয়াই উপলি� কিৰেছাঁ েতামাক েমাৰ মাজত আৰ� পিব� ভালেপাৱাৰ ে�� অনুভূিত। তু িম েয মািতিছলা ‘েহলউ ছাৰ আহক আমাৰ ঘৰৈল’ মই েতিতয়াই �িনিছেলা ঐ�িৰক ে�মৰ সুমধুৰ ��ন, �গর্ীয় সুষমামি�ত ে�মৰ অমৃত বাণী েযন �চ্ছ শীতল েজানৰ েপাহেৰ েমাক হাত বাউলী মািতেছ তাইৰ �চ্ছতাত েমােকা িবলীন কিৰবৈল। িক� এজন িশ�ক ৈহ ছা�ীক েকেনৈক ভালেপাৱাৰ ��াব িদওঁ েকাৱােচান। েসেয় েমাৰ ভালেপাৱাক �িগত কিৰ ৰািখিছেলা ি�তা। — তাৰ মােন আপুিন েমাক জািন বুিজ ইমান িদেন ক� িদেল আৰ� এিতয়া মই জািনব পােৰােন ছাৰ আেপানাৰ ভালেপাৱা আৰ� িকমান িদনৈলেক �িগত থািকব?

— জািন বুিজ নহয় ি�তা সামািজক দায়ব�তাৰ বােব। িক� আিজ েতামাৰ পৰা অহাৰ িপছত মই েমাৰ ভালেপাৱাক �িগত কিৰ ৰািখব েনাৱািৰেলা। িস েযন সকেলা বাধাৰ �াচীৰ ভািঙ গিত কিৰেছ অসীম অন�ৈল, েতামাক েপাৱাৰ এক �গর্ীয় �ণৈল ... নাজােনা ইয়াৰ পিৰণিত িক হ’ব?

— ইয়াৰ পিৰণিতেটা েমাৰ ওপৰত এিৰ িদয়ক ছাৰ। মই সকেলা চ�ািল ল’ম। — েকেনৈক?

— েসয়া সমেয় ক’ব ছাৰ। েকৱল আপুিন েমাৰ প�্যত থািকেলই হ’ল।

১৮

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

১৯

েতিতয়াও যিদ েমাৰ �েয়াজনেবাধ কৰা েতিতয়া দুচকু ব� কিৰ েমাক সুঁৱিৰবা, েদিখবা মই েতামাৰ কাষেতই আেছা। — েবচ এইিখিনেয়ই। — মই েতামাৰ কথা আখেৰ আখেৰ পালন কিৰম ছাৰ। — �ড গালর্। েতামাৰ মােক েকাৱা �িনিছেলা েতামাক ডা�ৰ বেনাৱাৰ কথা। তু িম িক ভাবা?

— মা-েদউতা উভেয় ডা�ৰৰ কথাই ৈক আেছ। তু িম েকাৱা?

— মাক-েদউতাকৰ সেপান পূৰণ কিৰ ভাল ডা�ৰ েহাৱা আৰ� ইয়াৰ বােব েতামাৰ ব�ত ক� কিৰব লািগব। পািৰবােন?

— িন�য় পািৰম। মই েমাৰ ভালেপাৱাৰ বােব সকেলা ক� কিৰব পািৰম, আেপানাৰ বােব ক� কৰােটা েমাৰ বােব েসৗভাগ্য। েমাৰ মােথা এটাই দাবী পিৰিস্হিত েযেনকুৱাই নহওঁক িকয় আেপানাৰ েমাৰ কাষত সদায় থািকব লািগব। এিতয়া েকাৱা েমি�ক পৰী�াত েতামাৰ িকমান পােচর্েচন্টেটজ লািগব। — পািৰবা জােনা ৯০% ৰ ওপৰত আিনবৈল। েতেনহ’েল অসমেত চা� পাই যাবা। — মইেতা ৈকেছােয়ই তু িম লগত থািকেল মই সকেলা কিৰব পােৰা। — মই কথা িদেলা তু িম িবচৰাৈলেক মই েতামাৰ লগত ছাঁৰ দেৰ থািকম। এক ইি�ও েতামাৰ পৰা আঁতিৰ নাযাওঁ। এিতয়া ব�ত ৰািত হ’ল েটাপিন যাবা েনিক?

— হয় ব�ত ৰািত হ’ল। এিতয়া েটাপিন যাওঁ। �ড নাইট, চু ইট ি�ম — চু ইট ি�ম মৰমৰ েসাণজনী। সংেযাগ িবিচ্ছ� কিৰ মই ঘড়ীৈল চােলা ৰািত দুই বািজেছ। অথচ আিম গেমই েপাৱা নাই। আচলেত মহান ব্যি� সকেল িঠেকই কয় – খুঁটা এটাৰ িপেন এক িমিনট সময় চাই থািকেল ভাৱ হয় েযন এক ঘন্টা সময় ধিৰ চাই আেছা আৰ� েকােনা সুন্দৰী েছাৱালীৰ

িপেন এক ঘন্টা সময়ৈলেক চাই থািকেল ভাৱ হয় েযন এক িমিনট সময় ধিৰ চাই আেছা। মই �ই পিৰেলা। ৰঙা নীলা েহজাৰ সেপােন িভৰ কিৰেল েমাৰ দুচকুত। এেনকুৱা মধুৰ ৰািত মই জীৱনত �থমবাৰ অনুভৱ কিৰেলা। — অনুৰাগ, অনুৰাগ উঠা। ব�ত েবিল ৈহেছ। েটাপিনৰ আিলজািলত মাৰ মাত ভািহ আিহল । মই ক�লেটা আৰ� অলপ টািন েকাৱাৰ েচ�া কিৰেলা – — মা! আৰ� অলপ �বৈল িদয়া। — তই �ুলত নাযািব আিজ? এবাৰ ঘড়ীৈল চা েকইটা বািজেছ। মই েমাবাইলেটা হাতত ৈল সময়েটা চােলা। লেগ লেগ েমাৰ চকু দুটা ডাঙৰ ৈহ গ’ল। অেৰ বাপেৰ! আঠটা দহ বািজেছ। এেক জােপ িবচনাৰ পৰা উিঠেলা। ন বজাত �ুল আেছ। পলম হ’েলই ি�ি�পাল ছাৰৰ গািল খাব লািগব। �াছেটা কিৰ হাত-মুখ ধুই ভাতমুিঠ খাই ওলােলা �ুলৈল। গা েধাৱাৰ সময় নহ’ল আিজ। িদনেটা আিছল আধা ছাঁ আধা েপাহৰৰ েসেমকা এটা িদন। ফা�ন, শৰৎ িকংবা বস� েকােনােটােৱই নািছল। নািছল েসাণাৰ� , কৃ �চু ড়া অথবা পলাশ, িশমলু। অথচ েমাৰ দৃ ি�ৰ �িত েকােষ েকােষ ৰঙীন আেমজ, বস�ৰ পেয়াভৰ, শৰতৰ ি��েসৗৰভ অথবা ফা�নৰ িনষ্পাপ েধমািল। সকেলােত উ�ল, ফিৰংফুটা আশা স�ীৱনী িদন। আকাশৈল চােলা — পূণর্ শশীেয় িনমাৰ�জ িনমাৰ�জ মুিঠ মুিঠ েজানাক ছিটয়াই আেছ আৰ� তৰােবােৰ আশর্ীবাদৰ ফুল ৈহ েমাৰ মূৰত পিৰেছ। মই িনেজই িনজেক ক’েলা – েধৎ! মই সঁচাই ে�মত পিৰেছা। ৩২ পৃ�াত চাওক

এ ক িম িন ট ৰ গ �

ৱ’েমন হৰিল� িশৱানী বৰ�ৱা

ঘৰখনৰ বািহ বনেবাৰ। এক ঘ�াৰ িভতৰেত ভাত পানী বনাই েখাৱাই েবাৱাই িনেজও েকইটামান খাই আজিৰ হ’ব লািগব। নহ’েল?

-“নহ’েল! নহ’েল িক হ’ব?” িনজেক ��েটা কিৰেল তাই। -“এৰা, নহ’েল নহ’ব!...” দীঘলীয়া উ�ৰেটা জুিকয়াবৈল েচ�া নকিৰ তাই িনজেক আেকৗ ক’েল, -“েধৎ আঁকিৰ, সময় ন� কিৰছ িকয়? যা, েসানকােল গা ধুই লৈগ” বাঢ়নীেটা হাঁহৰ গৰালৰ কাষেত ৈথ তাই লৰা লিৰৈক গােটা িতয়াই আিহল। আৰ�…..পাকঘৰ, বাৰান্দা, েচাতাল, বাৰী এই িনিদ�র্ ঠাইকনেত টাকুিৰ ঘূৰািদ ঘূিৰ এটাৰ িপছত আনেটা কাম কিৰ গ’ল। সময়ত পিৰয়ালৰ সকেলােৰ বােব ভােগ ভােগ পুৱাৰ সাঁজৰ জা েযাগাৰ কিৰ তাই মাকৰ ঘৰৈল যাবৈল ওলাল। -“েহিৰ, আৰ� েকইটকামান িদয়ক। দুশ টকা ৈল েকােনাবা মাকৰ ঘৰৈল যায় েনিক?” েমঘাই িগিৰেয়কৈল অলপ েপন্দুৱাৈক চাই ক’েল। -“আেহােত ককােয়ৰাই িদব নহয়। এিতয়া েসইেটােক ৈল েযাৱা’’ িগিৰেয়ক ভ�ই টপৰাই ক’েল। -“আেপানাক কথা ৈক লাভ নাই। আেপানাৰ দেৰ ছাল িছগা িভক�েটাৈল……”

-“মা মা েমিজক এখন আিহেছ, েসানকােল আহক…..” জীেয়ক জীনাৰ মাতত তাইৰ সি�ৎ ঘূিৰ আিহল! আৰ� িগিৰেয়কৰ লগত তকর্ িবতকর্ নকিৰ িপঠা পনা, গাখীৰ, শাক পাচিলেৰ ভিতর্ েমানােটা ৈল খৰধৰৈক পদূ িলৈল ওলাই আিহল।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

�ায় এক ঘ�াৰ িপছেত মাক জীেয়ক দুেয়া ৈগ গাঁৱৈল বুিল েসামাই েযাৱা েসই িনিদর্� িতিন আিলেটা পােলৈগ। মাক, েবৗেয়ক ককােয়ক,ভিতজাহঁতৈল িমঠাই েকইটামান ল’বৈল বুিল েমঘাই কাষেত থকা ডাঙৰ েদাকানখনত েসামালৈগ আৰ� ৰসেগা�াৰ েটমা, ৱেমন হৰিল�, ভূিজয়া, িব�ুট আিদ িকিন ল’েল। “মাজনী, এিতয়া েখাজ কািঢ়েয়ই ৈগ থােকা ব’লা....

েমঘাই আনিদনাতৈক খৰতকীয়াৈক কিৰেছ

২০

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

�ায় এক ঘ�াৰ িপছেত মাক জীেয়ক দুেয়া ৈগ গাঁৱৈল বুিল েসামাই েযাৱা েসই িনিদর্� িতিন আিলেটা পােলৈগ। মাক, েবৗেয়ক ককােয়ক,ভিতজাহঁতৈল িমঠাই েকইটামান ল’বৈল বুিল েমঘাই কাষেত থকা ডাঙৰ েদাকানখনত েসামালৈগ আৰ� ৰসেগা�াৰ েটমা, ৱেমন হৰিল�, ভূিজয়া, িব�ুট আিদ িকিন ল’েল। -“মাজনী, এিতয়া েখাজ কািঢ়েয়ই ৈগ থােকা ব’লা। পামৈগেয়.. অলপেহ দূ ৰ।” -“ও ম, আইতাই চােগ বাট চাই আেছ। মা বগা েমানােটা েমাক িদয়ক,’ এইবুিল ৈক তাই িমঠাইৰ েবগেটা লয়। -“মা, েমানােটা গধুৰ ৈহেছ। এইেটা িক িকিনেল। েদাকানীেয় েয কাগেজেৰ েমিৰয়াই িদেছ। সৰ�েটা নহয়, এই ডাঙৰ েটমােটা?”

-“অ’ েসইেটা? েসইেটা… েসইেটা ৱ’েমন হৰিল� মাজনী। আইতাই ব� িদনৰপৰা এইেটাৰ কথাই ৈক আেছ।” -“িক� আেপানাক েদউতাই ইমান পইছা িদিছল জােনা?” “িকয়, েদউতাই িনিদেল বুিলেয়ই িনজৰ মাকক হৰিল� এটা িকিন িদবৈল েমাৰ িসমানকেনা শি� নাথািকবেন? েসইিদনা েয কােপাৰ দুেযাৰ িব�ী কিৰিছেলা তােৰ েকইটকামান আিজ খৰছ কিৰেছা। আইতাই হৰিল� খাই ভালপায় অ’…” জীেয়েক গম েনােপাৱাৈক মােক মাকৰ বােব দুেটাপাল চকুেলা সামিৰ েপলােল।

২১

অণু গ�

ে�চন

মুন শমর্া

ে�চনত ে�ইনৰ অেপ�াত, অিধকাংশ মানুেহ ঐ

ভাগ,িক লােগ েতাক,নাই যা, এই চবৰ পৰা শাি� নাই আিদ শ� উচ্ছগর্া কৰাৰ পাছত লৰােটা আিহ েমাৰ কাষত িকবা এটা েপাৱাৰ আশাত ৈৰিছল মই িক� শ�ৰ ঠাইত দুটামান দহ টকীয়া েনাট েহ উচ্ছগর্া কিৰেলাঁ। িকয়েনা,, মই বুিজিছেলাঁ দুটামান শ� ৈক দুটামান টকাৰ �েয়াজন িসহঁতৰ েবিছ। কাৰণ িসহঁত িবকলাংগ,এমুিঠ অ� েযাগাৰত িসহঁত অসমথর্।

মানৱতা েযন লু� সমু�ল েডকা

বনেভাজৈল ৈগ েবাৱতী ৈনত েকইজনমান

মানুহ ফেটা উঠাত ব্য�। এেনেত বৃ� এজনৰ লাখুিটডাল হাতৰ পৰা সিৰ পৰাত বৃ� ব্যি�জেন কাষত ফেটা উিঠ থকা মানুহ েকইজনক লাখুিটডাল তু িল িদবৈল েকাৱাত ফেটা উঠাৰ চখত কথাষাৰ �িনও েকােনও নু�নাৰ ভাও িদিছল। িপছত বৃ�জনৰ হাতৰ পৰা লুখুিটডাল সিৰ পৰাৰ বােবই দুেখাজ িদওঁেতই ৈনৰ পানীত পিৰ বৃ�জনৰ মৃতু্য ঘিটল!

জানিন অিত কম খৰচেত আেপানাৰ ি�য় ��খনৰ কভাৰ িডজাইন,িডিটিপ/েচিটং আিদ কিৰবৈল েযাগােযাগ কৰক। আেলাচনীৰ উ�তমানৰ অংগস�াৰ বােবও আমাৰ ৈসেত েযাগােযাগ কিৰব পােৰ। েযাগােযাগৰ িঠকনা েহাৱাট্ চএপঃ ৬০০১২-৩১৪৫২, ৯৩৬৫১৩৪৭৯৬

বাটকুিৰ বাই ৈগ/এপৰৈল ৈৰ চকুযুিৰ থৰ পৰাৈল /চাব পৰা হ’েলও েযন..../সবােতাৈক ভাল

বাট

ক িব তা

উপাসনা িশৱম পা�ু মহািবদ্যালয়

ওচৰ বুিলেল বুকুত িশপাই যাব পৰাৈক চাহৰ কাপত কৰাল বাি� েযাৱাৈক কথাৰ লািন িনিচগাৈক আিম বুিলবৈল েকােনাবা আেছ বুিল ভািবব পৰােহঁেতন ভাল। বাটকুিৰ বাই ৈগ এপৰৈল ৈৰ চকুযুিৰ থৰ পৰাৈল চাব পৰা হ’েলও েযন.... সবােতাৈক ভাল

ি�য়ংকা চমুৱা

ঢকুৱাখনা, লিখমপুৰ

েকােন জােন কাৰ সেপােন সমািধ লয় েকান মৰ�ৰ শীতল েশেতলীত পিথকৰ ভৰ সিহ িনমােত বাট েবালা অজান �াণৰ দয়াত খিহ পেৰ কাৰ িডিঙৰ মাডিল......। জােন মােথা িচপ িচপ বৰষুণ �য়াসী এজাক মানুহৰ এধানমান সেপানৰ ৰাগ ��বয়সী তাৰ�ণ্যৰ তাড়নাত িবেভাৰ দুচকুত এজাউৰী ভাগৰ জীৱনৰ।

লাৱণ্য নাথ �িবৰ ৈহেছ েখাজ কাড়ৰ দেৰ উিৰ ৈগেছ সময়ৰ েচকুৰা জটাযুৰ় দেৰ হাহাকাৰ িনঃশ� বতাহত ভাঁিহেছ কাতৰ অনুৰণ... েতওঁ ৈকিছল‘আগবঢ়া সময়ৰ স’েত জীৱনৰ বাটত িপছিল পিৰেলই েখাজৰ থাউনী নাপাবা...’ েকিতয়া েকেনৈক পাৰ হ’ল সময়ৰ েসাঁতত জীৱন পিৰ�মা ৰািখব েনাৱািৰেলাঁ ধিৰ এেকােক হাতত... সাম্�িতক সময়ৰ নীৰৱ মুহূতর্ত সি�ত ঘূিৰেছ ক’ত যাওঁ িক কেৰাঁ উৱািদহ নাইেপাৱা ডােয়ৰীত িলিখেছাঁ মােথাঁ জীৱন নাটৰ উকা পৃ�া।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ডােয়ৰীৰ ভাজত থকা কাঠেগালাপৰ সুবােস বুজাই িদেয় েতামাৈল েয অেনক বাট।

মৰ�ভূ িম

সময়ৰ অ�গিত

২২

গ�

িবকাশ বৰা বৰা িবকাশ

বৃত্ত

বৰ�ৱাই পদূ িলমুখেপাৱাত েসৗৰভহঁতৰ �িতেৱশী এঘৰৰ আদহীয়া ব্যি�জেন ধানেখৰৰ জুমুিঠেটা �লাই িদেল। বৰ�ৱাই আৰিতৰ পৰা পানী বািল্টং ৈল মুেৰ-গােৱ ঢািল ভিৰ দুটা ধানেখৰৰ জুমুিঠেটাত েসক িদ আেকৗ িশলেটাত ভিৰ থেল। এেনৈক িতিনবাৰ কিৰ বনৰীয়া গছৰ িততা এিবধ েচাবাই েসই িততািখিন েপলায় িদয়াঁৰ পাছেত আৰিতেয় বৰ�ৱাক ক’েল‘বাথর্ৰ�মত মই কােপাৰ ৈথ আিহেছাঁ। আপুিন তােতই গােটা ভালৈক ধুব পািৰব।..

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

কাঠসং�াৰ পিৰসমা� েহাৱা ব� সময় পাৰ ৈহ গ’ল। এিতয়াও ৰােম�ৰ বৰ�ৱাই কািণ-দুৱৰী

২৩

চকুযুিৰেয় এেকিথেৰ অৱিশ� েধাঁৱােবাৰেক চাই ৈৰেছ। েধাঁৱােবাৰ কু�লী আকৃ িত ৈহেয় �মশঃ শূণ্যৰ লগত সংিম�ণ ৈহ পিৰেছ। অ�ত্যািশত য�ণা আৰ� েমৗনতােৰ �েৰািচত কৰা বৰৱাই অিবচল ৈহেয় চাই আেছ �িল �িল িনঃেশষ ৈহ অঙঠাৰ মাজত লীন েযাৱা তাইৰ অি��েটা। তাৰ মাজেত বৰ�ৱাক আমিন কিৰ উিঠেছ নানক ফুকনৰ েসই সুতী� কথােবােৰ। �কৃ ত তথ্য েনােপাৱাৈক হঠােত িস�া� এটাও বৰ�ৱাই ল’ব েনাৱােৰ।যিদও নানক ফুকেন বৰ�ৱাক আ�াস িদেছ। ঃ আপুিন হয়েতা নাজােন ইহঁত িকমান েবয়া মানুহ। �মতা আেছ বােবই িয মন যায় ইহঁেত তােক কেৰ। িক� এইবাৰ ইহঁত েবয়াৈক িবধ�� হ’ব। মােথাঁ আপুিন িব�াস ৰাখক।’ যিদও তাইৰ অবতর্মােন এই সময়ত বৰ�ৱাক �েয়াজনতৈক অিধক মমর্াহত কিৰেছ। পযর্া� পিৰমােণ আঘােত নহয়; ৰােম�ৰ বৰ�ৱাক এক�কােৰ ভাবুক কিৰ তু িলেছ। তাইেতা দুবর্ল নািছল। পিৰি�িতৰ ৈসেত িকয় সাহেসেৰ যুঁিজব েনাৱািৰ পলায়নবাদীৰ দেৰ এটা মূখর্ামী কিৰেল। আনহােত েসৗৰভ! েসৗৰেভও বৰ�ৱাৰ পৰা িনলগত ৈৰ চাই আেছ স�খু ৰ অৱি�িত। স�্যােবাৰ এিতয়াও পৃিথৱীৈল অহা নাই। স�্যােবাৰ পৃিথৱীৈল নািম অহাৰ আেগেয় ঠাইখনৰ পৰা বৰ�ৱাই থৰক-বৰক ৈহেয় িবমষর্ মনেটা আগত ৰািখ েখাজৰ গিতপথ আগবঢ়ােল। �মশঃ েযন বৰ�ৱাৰ অৱেচতন মনেটা উচ্ছ� ৈহ পিৰেছ। অথচ এেকা সমীচীন িস�া�ত উপনীত হ’ব পৰা নাই। এই সময়-উধতু ৱা সমেয়া নহয়... আেৱগ ৈহেছ বুিলেয়-তী� য�ণাই দংশন কিৰেছ বুিলেয় হঠােত এটা িস�া� ল’ব। এক জিটল পিৰি�িতৰ ৈসেত মুখামুখী হ’ব লািগব। য’ত বৰ�ৱাই হয়েতা আৰ� িনিবচােৰ- এই পিৰসৰত থুপ খাই থকা িশপাডালৰ গঁজািলেটা েশষ ৈহ েযাৱােটা। গঁজািলেটাৰ ৈসেত বৰ�ৱাৰ আ�াৰ সুহ�দয়তা আেছ।

‘সং�াৰ!’- অস্প� ৈহেয় বৰ�ৱাৰ ক� ভাঁিহ আিহল। লগেত এটা দুবর্ল হাঁিহ বৰ�ৱাৰ ওঁঠত িজিলিক পিৰল। সং�াৰ-তাইেকা িদিছল আমাৰ সং�াৰ ভালেপাৱা আদশর্ ঘৰখেন। সদায় সত্যত অটল ৈহ থকা তােয়ই আিজ অস�ক স�ৱ কিৰ তু িলেলেচান?েতে� এই সং�াৰৰ েভ্যলু িক? যিদ সমাজ ব্যৱ�াই েকােনা অি�� নাই?’ ‘এিতয়া আৰ� এইেবাৰ কথা থাককেচান িদয়ক?’আৰিতৰ সত্যিন� কথা েকােনা �ৰ�� িনিদ বৰ�ৱাই দৃ ঢ়ভােৱ ক’েল‘ নহয়। তু িম নাজানা আৰিত? মই এই পিৰসৰেটাত েগা� পাইেছাঁ। আইমানুৰ ৈহ িচ�া কৰাৰ অিধকাৰ েমাৰ আেছ।’ আৰিতেয় এেকা নামািতেল। বুকুৰ মাজত �ই পৰা তাি�কাক পৰম আকুলতােৰ আৰিতেয় সাৱিট ধিৰেল। িতিনবছৰীয়া তাি�কাই জােন িক? জনা হ’েল মৰ-েচঁওৰা কােপাৰখনৰ তলত �ই থকা জা�ৱীৈল আঙু িলয়াই আৰিতক জােনা ক’েলেহঁেতন‘েচাৱা মা-মী, মা েকেনৈক �ই আেছ।’ ‘তাই পিৰি�িত আৰ� ভয়ংকৰ হ’ব বুিল ভািবেয়,আচলেত তাই সং�াৰত থািকবৈল িশকা ঘৰখনৰ নাৰী আিছল বােবই িনজেক সতী বুিল েযিতয়া ধিৰ ৰািখব েনাৱািৰেল-েসেয় এেন অস�ৱ পিৰি�িত বািছ ল’েল।’

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

আেছ মধুৰতম আিলংগন। অনৱিচ্ছ� মৰেমেৰ সংপৃ� ৈহ আেছ। তাই সেপানেবাৰ �েৰ �েৰ জমা ৈহ আেছ। আেছ েহঁপাহৰ অফুৰ� এক দ�ােবজ। পদূ িলমুখত পূবর্েৰ পৰা ব্য� ৈহ ৰােম�ৰ বৰ�ৱাৈল আৰিতেয় পানী এবািল্টং ৈল ৈৰ আিছল। বৰ�ৱাই পদূ িলমুখেপাৱাত েসৗৰভহঁতৰ �িতেৱশী এঘৰৰ আদহীয়া ব্যি�জেন ধানেখৰৰ জুমুিঠেটা �লাই িদেল।বৰ�ৱাই আৰিতৰ পৰা পানী বািল্টং ৈল মুেৰ-গােৱ ঢািল ভিৰ দুটা ধানেখৰৰ জুমুিঠেটাত েসক িদ আেকৗ িশলেটাত ভিৰ থেল।এেনৈক িতিনবাৰ কিৰ বনৰীয়া গছৰ িততা এিবধ েচাবাই েসই িততািখিন েপলায় িদয়াঁৰ পাছেত আৰিতেয় বৰ�ৱাক ক’েল- ‘বাথর্ৰ�মত মই কােপাৰ ৈথ আিহেছাঁ। আপুিন তােতই গােটা ভালৈক ধুব পািৰব।’ আৰিতেয় কথািখিন ৈকেয় বািল্টংেটা ৈল উভিতল। েতেনেত েসৗৰেভা আিহ পদূ িলমুখ পােলঁিহ। িয সময়ত বৰ�ৱা িভতৰৈল েসামাই আিহিছল, েতিতয়া তাি�কাই পুতলা এটাৰ ৈসেত েখিল আিছল। বৰ�ৱাক েদিখ কণমািন তাি�কাই েখলা ব� কিৰ ওচৰেত বিহ থকা আৰিতৰ বুকুৰ মাজেত েসামােলৈগ। বৰ�ৱাৰ লগত তাি�কাই সহজ হ’ব েনাৱােৰ। হয়েতা বৰ�ৱাৰ গা�ীযর্​্য ব্যি��ৰ বােব েযন তাি�কা সহজ হ’ব েনাৱাৰাৰ এটা �ধান কাৰণ। ‘আইমানুক িকবা খাবৈল িদলা েনিক?’ বৰ�ৱাই তাি�কাক ‘আইমানু’ বুিলেয় মােত। ধীৰ-ি�েৰ বিহেয় বৰ�ৱাই আৰিতৈল চাই সুিধেল। ‘ৰািতপুৱােত আেপল আৰ� গাখীৰ িদিছেলাঁ। এিতয়া আৰ� এেকা খাব নালােগ? সৰ� হ’েলও তাইৰ মাক’ - আৰিতেয় লােহৈক ক’েল। ‘আইমানুেৱ ক� পাব?’- েকামল ৈহ ভাঁিহ অহা বৰ�ৱাৰ কথাৰ লেগ লেগ আৰিতেয় মাত িদেল‘আচলেত এইেটা সং�াৰেহ। সং�ােৰ বয়সৰ েকােনা পাথর্ক্য িনিবচােৰ। এেকা নহয় িদয়ক।’

২৪

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

২৫

বৰ�ৱাই কথািখিন ৈক থকাৰ সময়েত েসৗৰভ েসামাই আিহল। েসৗৰেভ কথাৰ েকােনা আৱৰণ েনেমিল �গল্ভ ৈহেয় ৈক উিঠল‘দাদা,বােৰ বােৰ আপুিন েমাৰ গােত েদাষ জািপ আেছ। জা�ুেয় িয দাবী কিৰেছ, মই এই চাকিৰেটােৱ েসই দাবী পূৰণ কিৰব েনাৱাৰা এটা অজুহাত ৈলেয়-’ ‘আৰ� ৈকিফয়ৎ িদব নালােগ েসৗৰভ? এইসময়ত তকর্ কিৰেল �িতেৱশী মানুেহ েবয়া বুিলব। িক� পাহিৰ নাযাবা এই েখলখনৰ �কৃ ত ৰহস্য িন�য় উদ্ঘাটন হ’ব?’ ‘�কৃ ত ৰহস্য মােন?’ ‘েতামােলাক এিতয়া সমাজৰ �িৰ ধেৰাঁতা। উচ্চিশি�ত। �ান আেছ েতামােলাকৰ। িক� মই আচিৰত ৈহেছাঁ এই কাৰেণ েতামােলাকৰ ভালেপাৱােবাৰ েকেনৈক ঠুনুকা হ’ল? েকেনৈক সবর্� উদঙাব পািৰলা-মােথাঁ সমাজত িনজেক �িত�া কিৰব বােব...’ ‘মােন?’- েসৗৰেভ আচিৰত ৈহেয় সুিধেল। ‘মােনেটা মই কম িম.েসৗৰভ চহৰীয়া?’ েতেনেত ভাৰ�া� আৰ�ী িবষয়া নানক ফুকন েসামাই আিহল। নানক ফুকনৰ ৈসেত এজন কিন�বেলা েসামাই আিহল। ‘আপুিন?’- েসৗৰভৰ েযন আচিৰত েহাৱােৰ সময় আিহ পিৰেছ। ‘িকয়? আেপানাৰ প�ীৰ প’�-মেটর্ম িৰপটর্ত িক আেছ জািনবৈল ইচ্ছা নকেৰ জােনা?’ ‘তােয় েযিতয়া েমাক এিৰ �িচ গ’ল-এিতয়া এইেবাৰ জািন িকবা লাভ আেছ জােনা?’ ‘আেছ িম. চহৰীয়া? লাভ আেছ।’ ‘আৰিত তু িম আইমানুক িভতৰৈল ৈল েযাৱা?’ ৰােম�ৰ বৰ�ৱাই আৰিতৰ ফােল চাইেয় ক’েল। আৰিত উিঠ েযাৱাৰ পাছেত বৰ�ৱাই নানক ফুকনৈল চাইেয় সুিধেল-

‘িন�য় সকেলা তথ্য পােল?’- বৰ�ৱাৰ কথা আওকান কিৰ নানক ফুকেন েসৗৰভক েজৰা কৰা িদ �� কিৰেল- ‘দুেলন ভ�াচাযর্ক িন�য় জােন?’ ‘হয়,েতেখত আমাৰ ছাৰ। সদায় েতেখতৰ ৈসেত উঠা-বহা হয়।’ ‘ভ�াচাযর্ এিতয়া আমাৰ িজ�াত। িস সলসলীয়াৈক সকেলা �ীকাৰ কিৰ ৈগেছ। ক’বৈল আচলেত বাধ্য ৈহেছ আেপানাৰ প�ীৰ ডােয়ৰীখনৰ েসই কথািখিনৰ পাছত।’ ‘আপুিন িক ৈকেছ মই এেকা বুজা নাই?’ ‘হয়েতা? মই �কৃ তেত িচেনমাৰ মানুহ েহ। ডােৰ�ৰ। ইয়াৰ পাছৰ িচন'েটাৰ বােব আখৰা কিৰ আেছাঁ।’ - নানক ফুকেন ঠা�া কিৰেয় ক’েল। -জােন বৰ�ৱা, এেখত মহা বদমাছ। ইমান েলেতৰা েয চাকিৰেটা েনােপাৱাৰ আগেত জা�ৱী বৰ�ৱাক এেখেত ইউজ কিৰিছল। িক� েবচৰীেয় এইেবাৰ কথা নাজােন? জািনব ক’ত? যিদ িনজৰ �ামীেয় ৰািত �ই থকা নাৰীগৰাকীক �’ৰফমর্ িদ আনৰ হাতত প�ীৰ শৰীৰেটা েভাগৰ বােব এিৰ িদেয়। এইেবাৰ প� �ামীৰ বােব আচলেত িনউজত শীষর্ �ান পায় ‘�ামীক হত্যা কিৰ প�ী েজলৈল?’ নানক ফুকেন ে�ােভেৰ ৈক উঠাৰ লেগ লেগ েসৗৰেভ আতংিকত ৈহ িচঞিৰ উিঠল‘এইেবাৰ আেপানােলাকৰ সকেলা পিৰকি�ত ে�ন?’ ‘আিম সত্য আৰ� �� পথত েখাজকঢ়া পুিলচেহ িম. েসৗৰভ। হয়েতা খাকী পুিলচ আগেত েপাৱা নািছল। চাওঁক চহৰীয়া,আেপানাৰ প�ীেয় ডােয়ৰীত চু ইচাইড কৰা িতিনিদনৰ পূেবর্ িক িলিখ ৈগিছল-নানক ফুকেন ডাঙৰৈক পিঢ় গ’ল ডােয়ৰীৰ পৃ�ােটাৰ েসই বাক্য েকইটা‘েতামাৰ �েমাচনৰ বােব েতামাৰ ছাৰৰ ওচৰত মই িব�ী হ’ব েনাৱােৰাঁ। আমাৰ ে�ম বৰ পিব�

আিছল। তু িম েমাক আৰ� জীয়াই থািকবৈল িনিদবা চােগ?" িনঠৰ ৈহেয় আৰিতেয় নানক ফুকনৰ কথােবাৰ �িন গ’ল। িশলপৰা কেপৗৰ দেৰ বৰ�ৱাও ৈৰ পিৰল। িকছু সময় �� ৈহেয় পিৰেৱশেটা ওলিম থািকল। নানক ফুকেন এইবাৰ বহাৰ পৰা উিঠেয় েসৗৰভক উে�শ্য কিৰেয় ক’েল- ‘আিম কাইৈল আেকৗ আিহ আেছাঁ?’ নানক ফুকন উভিত েযাৱাৰ ব� সময়ৰ পাছেতা কাহ পিৰ িজন েযাৱা দেৰ পিৰেৱশেটাত ৈৰ পিৰল। সকেলা অথর্ব �াণীৰ দেৰ ৈৰ পিৰল।... ৪৪ পৃ�াত চাওক

নীৰৱ ৈনঃশ� এটা শীতল েসেমকা পুৱা।

হ�দয়ত িনঃসংগ সুৰ

�ীপিশখা শমর্া

ঘৰৰ েচাতাল খনৰ িপনৈল বুিল ব� ভাঁজত আিহ থােকাঁেতই িশখা অক�াৎ িমলনৰ সেত মুখামুিখ েহাৱাত দুেয়া ইজেন িসজনৰ চকুত পিৰল। এক িনথৰ অবুজ চাৱিন,চািৰ চকুৰ েযন িমলনভূিম। তাই িমলনৰ চকুৈল চােল।িমলেন তাইৰ চকুৈল। েযন এক িমঠা -মধুৰ মু�তর্। তাৰ পাছত িমলেন মেন মেন ভািববৈল ল’েল িকমান দীঘল হ’ব পােৰ বাৰ� এই মু�তর্েটাৰ দীঘ, িকমান বহল বাৰ� ইয়াৰ �� আৰ� গভীৰ হ’েল চুিট গ� বাৰ� মই। তাইৰ কাষত অ�তঃ এখে�ৰ বােব হ’েলও িজৰাব......

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ক’ৰবাৰ পৰা ক’ব েনাৱাৰাৈক নীৰৱতাৰ জাল ফািল েদৗিৰ িভতৰত সুমুৱাৰ দেৰ িমলেন �ই থকা েকাঠােটাত �িনবৈল পােল ি�ং ি�ং ি�ং। লেগ লেগ িস তাৰ কাষেত বািজ থকা েটবুল ঘড়ীেটাৰ শ�েটা অফ কিৰ িনজৰ চকু দুটা দুহােতেৰ েকইবাৰমান েমাহািৰ েশাৱাৰ িবছনাখনৰ পৰা উেঠ আৰ� উিঠেয়ই িনজৰ িবছনাখন িঠক-ঠাক কিৰ ঘৰৰ পাছফােল থকা দমকলেটাৰ পাৰৈল বুিল ৈগ হাত-মুখ েধােৱ। তাৰ পাছত ওচৰেত থকা বাথৰ�মেটাৰ পৰা খালী বােকট এটা আিন তাত সম্পূণর্ ৈক পানী ভৰাই আগিপেন ৰ�ই িদয়া ফুলৰ বািগচা খনৈল ৈগ ফুল ৰ পুিলেকইটাতপানী িদবৈল ধেৰ। ফুলৰ পুিলেকইটাৈল িকছু পৰ অবাক দৃ ি� েৰ চাই িস অনুভৱ কিৰব পািৰেছ েয িস েসৗ িসিদনা ৰ�ই িদয়া ফুলৰ পুিল েকইটােচান �মশঃ পাপিৰ েমিলবৈল ৈলেছ। িমলন শমর্া । হয়, িমলেন িসিদনাখন েখালা দুৱাৰ খনৰ এচু কত িবষ� মেনেৰ বিহ ভািব আিছল িনজৰ কথা,িন জ ৰ ভ িৱ ষ্য ত জী ৱ ন ৰ ক থা। িনজৰ ভিৱষ্যত ৰ কথা ভািব ভািব পাৰ

২৬

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

২৭

েনৗহওঁেতই অক�াৎ তাৰ বুকুৰ মাজত েচেৰংৈক এটা শ�ৰ েজাকাৰিণেয় েসইিদনা তাক আওৰাই িদিছল---আেৰ, েমাৰ জীৱনেটােচান বৰ িনঃসংগ! িঠক এই সময়েতই ঘৰৰ স�খু ৰ বািগছাখনৰ ডািল এডালত পিৰ ৰমিলয়াই থকা কাউৰী জনীৰ অিময়া মাতত তাৰ মনেটাও পাৰ পাই উিঠল। লেগ লেগ িমলেন সেন্দহৰ দৃ ি� ফুৰাই পদূ িলমুখৈল বুিল চাঁওেতই েয েদিখেছ েগট খুিল এজনী পূণর্ েযৗৱনা ন-যেযৗ ন-তে�ৗ অৱ�ােৰ কােৰাবাক ধুই ৈল েযাৱাৰ গিতেৰেচান এইিপেন ৈল বুিল আিহ আেছ। এইবাৰ িমলেন েছাৱালী জনীৰ মুখৈল বুিল চাঁওেতই অক�াৎ তাৰ মানস পটত বািজ উিঠল। --------আেৰ,এইজনী েদেখান কেলজীয়া জীৱনত �থম িচনািক েহাৱা িশখা! হঠােত তাৰ মনৈল আিহল দুবছৰৰ পূেবর্ �থম লগ েপাৱা কেলজ লাইে�ৰী েটাৈল, তাৰ পাছত সঘনাই লগ েপাৱা কেলজ কিৰডৰেটা, দুই-িতিন মহলীয়া িবি�ংেটা,েহাে�লৰ ঘৰেতা ,িজৰিণ চ’ৰােটা,দূ ৈৰৰপৰা মেন মেন ৰ’ লািগ চাই থকা িততা -িমঠা মু�তর্েবাৰৰ কথাৈল। ঘৰৰ েচাতাল খনৰ িপনৈল বুিল ব� ভাঁজত আিহ থােকাঁেত ই িশখা অক�াৎ িমলনৰ সেত মুখামুিখ েহাৱাত দুেয়া ইজেন িসজনৰ চকুত পিৰল। এক িনথৰ অবুজ চাৱিন,চািৰ চকুৰ েযন িমলনভূিম। তাই িমলনৰ চকুৈল চােল।িমলেন তাইৰ চকুৈল।েযন এক িমঠা -মধুৰ মু�তর্। তাৰ পাছত িমলেন মেন মেন ভািববৈল ল’েল িকমান দীঘল হ’ব পােৰ বাৰ� এই মু�তর্েটাৰ দীঘ, িকমান বহল বাৰ� ইয়াৰ �� আৰ� গভীৰ হ’েল বাৰ� মই। তাইৰ কাষত অ�তঃ এখে�ৰ বােব হ’েলও িজৰাব পািৰম। তাৰ মনেটা উিৰ গ’ল ক’ৰবাৰ এক অজান ৰাজ্যৈল। লেগ লেগ িমলনক এক অবুজ িশহৰেণ বুকুখন চু ই ৈল গ’ল।

আচলেত, এই িশহৰণ জাগৰণ অনুভূিত আন এেকা নহয়, েযৗৱনৰ �থম দুৱাডিলত উপি�ত েহাৱা িশহৰণৰ দেৰ ে�মৰ অবুজ িশহৰণেহ। েযন িমঠা-িমঠা লগা এটা িবষ! মূ�তর্েবাৰ েয িক দেৰ আিহ িনজৰ ঘৰৰ দুৱাৰডিলত িথয় হয়িহ। �ায় দুবছৰৰ অ�ৰত, হয়, �ায় দুই বছৰৰ অ�ত আিজ হঠােত েদখা েদিখ হ'ল িশখাৰ ৈসেত। �ে�কৰ বােব তাৰ মনেটা িবষােদেৰ ভিৰ পিৰল। েদখা পােল মু� আকাশত কলীয়া েমঘৰ ছায়া। লেগ লেগ গধূৰ ৈহ গ’ল তাৰ এই উৰণীয়া মনেটা। িকমান েয অতীতৰ �ৃিত-িবষাদ জিড়ত ৈহ আেছ এই িশখাজনীৰ স’েত। চাওঁেত চাওঁেত দুটা বছৰ গৰিকল অথচ আিজ এেন লািগেছ েযন দুটা িদনেহ তাইক....। এেনেত িমলনৰ মুখেৰ হঠাৎ ওলাই আিছল -----িশখা! তু িম? �তু ্য�ৰত তাই ন�ভােৱ ক’েল-------হয়, মই িশখা, িশখা শমর্া। িচিনব পািৰছা িন�য়। িমলেন ‘িন�য়’ বুিল এষাৰেত মাত লগােল। িঠক েসই সময়ত হঠােত িমলনৰ মনৈল আিহিছল িহন্দী িচেনমা জগতৰ ি�য় নায়ক অজয় েদৱগনৈল আৰ� নািয়কা কাজলৰ মাজত িস েদখা পােল তাৰ আজীৱন ে�য়সী িহচােপ এই িশখাক, ‘িদেল ক্যা কেৰ’ িহন্দী িচেনমা খনৰ েযােগিদ সেপান ৰাজ্যত। িমলেন তাইক েকাঠােটাৈল বুিল আগবঢ়াই ৈল গ’ল। েকাঠােটাৰ িভতৰত িমলনৰ ি�য় নায়ক-নািয়কাহালৰ ফেটা এখন পাতল েসউজীয়া ৰঙৰ েবৰ এখনত আঁিৰ েথাৱা িশখাই েদিখেছ। তাই অবাক দৃ ি�েৰ েসই ফেটাখনৈল চাই আেছ। মুখৰ পৰা এটা টু শ�ও িনগিৰ অহা িমলেন �না নাই। েসই মূ�তর্েটাত িমলন েযন বাকৰ�� ৈহ

পিৰল। তাৰ এেন লািগেছ িস েযন এিতয়া �ায় অ��ন্দত ভু িগবৈল ৈলেছ। তাৰ পাছত িস পুনৰবাৰ তাইৰ দুচকুৈল ৰ’ লািগ চাই আেছ, চকুত চকু ৈথ কথা পািতেল, দুচকুৰ পৰা চকুেলা ৈব অহা ইজেন িসজনক েদিখেছ। েকােনা এটা শ� কম্পনৰ সৃি� নাই, মােথা িন��তা। আৰ� মুখৰ আগত মুখ ৰখাই মুখৈল দুেয়া চাই আেছ। েসই সময়ত দুেয়া েযন দুেয়ােৰ নীৰৱতাৰ ভাষা পিঢ়ব েচ�া কিৰিছল। এইবাৰ িস লােহ লােহ িনজৰ মুখ খনত হাত ৈথ ল�্য কিৰেছ িবন্দুেবাৰেচান তাৰ কঁিপবৈল ৈলেছ। িঠক তাইেৰােচান এেকই দশা, তাৰ দেৰই। আৰ� এেনেত দুেয়ােয় ল�্য কিৰেছ, কঁিপ উঠা ইজেন িসজনক েদখা িমঠা-িততা মু�তর্কণ। দুেয়ােৰ ধাৰণা হ’ল এয়াই েনিক ে�ম? হয়, এয়াই েনিক িনসংগতাৰ আঁৰত দুখন অিভ� হ�দয়ৰ িমলন, ে�মৰ অবাক িমলন। সঁচাৈকেয়, িকমান গভীৰ েয এই ে�ম! আিজ িন�য় তাৰ অনুভূত ৈহেছ ে�মৰ মাজেতই েপাৱা যায় বুকুৰ মাজত িমঠা-মধুৰ তথা এক অবুজন িশহৰণৰ দােপাণ।

িবপদৰ ব�ুেহ �কৃত ব�ু ২০২০,২০২১ ইং চন। হঠাৎ পৃিথবীৈল

িচ�া তােত আেকৗ অনলাইন �াছ। অনলাইন �াছ কিৰবৈল হেল �েত্যকেক এেকাটা েমাবাইলৰ �েয়াজন হ’ব। েসেয়েহ ‘এিন’ৰ মনত িচ�াৰ েখাৰাক উপিজল। তাই েকেনৈক েমাবাইল এিট েযাগাৰ কেৰ। িকয়েনা তাইৰ মাক-েদউতােক িদন হািজৰা কিৰ েখাৱা েলাক। ‘এিন’েয় উপায় হীন ৈহ েদউতাকক কািন্দ কািন্দ ক’েল,- ‘েদউতা েমাক চােৰ ৈক গ’ল েয অহাস�াহৰ পৰা আমাৰ অনলাইন �াছ কিৰব। গিতেক েমাৰ এটা েমাবাইলৰ �েয়াজন।’ তাইৰ েদউতােক ক’ৰবাৰ পৰা ধাৰ কিৰ হ’েলও তাইক এটা েমাবাইল েযাগাৰ কিৰ িদেল। তাই পঢ়াত খুব ভাল, গিতেক তাই েযেনৈক নহওক পাছ কিৰব লািগবই। ভাল িৰজাল্ট কিৰব লািগব। তাই েমাবাইল পায় খুব আনন্দ পােল আৰ� তাই পঢ়াত েবিছৈকেহ মেনােযাগ িদেল। এেনৈক �াছ কিৰ থােকােত হঠাৎ তাইৰ েমাবাইলৰ িৰচাছর্ েশষ েহাৱাৰ সংেকত আিহল।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

েঘাৰ অমািনশা নািম আিহল। কাহািনওঁ নু�না এটা েবমাৰ, নাম ‘কেৰানা ভাইৰাছ’। এটা েসাচৰা েবমাৰ। এজনৰ পৰা আন এজনৰ গাৈল িবয়পা এটা েবমাৰ। ভয়েত মানুহেবােৰ ঘৰৰ পৰা ওলাব েনাৱাৰা হ’ল। চািৰওফােল ব� ৈহ পিৰল, েদাকান েপাহাৰ, �ুল কেলজ অিফচ আিদ সকেলা। লকডাউন পিৰেৱশৰ সৃি� হ’ল। েসই সময়েত ল’ৰা েছাৱালী েবাৰৰ �ুল কেলজৰ পৰী�া সমূহ চলাৰ ��িত কিৰিছল, চৰকােৰ েঘাষনা কিৰেল েয ল’ৰা েছাৱালী েবাৰৰ অন লাইন �াছ কিৰ হ’েলও ছা�-ছা�ী েবাৰক সময়মেত পৰী�াত ব�ৱাৰ ব্যৱ�া কিৰব লািগব। েসেয়েহ েঘাষণা কিৰেল েয সকেলা ঠাইেত লৰা েছাৱালী েবাৰৰ অন লাইন �াছ কিৰ যাওক। গাওঁৰ মানুহেবাৰৰ পানীত হাঁহ নচ’ৰা অৱ�া হ’ল। এেবলা এমুিঠ খাই জীয়াই থািকবৈল টান ৈহ পৰা মানুহৰ ল’ৰা েছাৱালী েবাৰৰ িচ�াত েটাপিন নহা হ’ল। িকয়েনা িসহঁতৰ এসাজ খাই আন এসাজৰ কাৰেণ

মীনা মজুমদাৰ

অণু গ�

২৮

তাইৰ সমস্যা হ’ব বুিল জািন তাইৰ ভাল বা�বী ‘িৰছা’ৈল কািন্দ কািন্দ েফান কিৰেল। - ‘Hello িৰছা, �িনছােন িৰছা, েমাৰ কািল েমাবাইলৰ িৰচাছর্ কািটব েসেয়েহ মই পৰিহ অনলাইন �াছ কিৰব েনাৱািৰম। গিতেক তু িম েমাক পৰহীৰ পঢ়া িখিন েদখুৱাবা।’ িৰছাইও তাইৰ বা�ৱী জনীৰ দুখ বুিজব পািৰ তাই িবচৰাধৰেন সহায় কিৰেল। এেনৈকেয় তাই এিদন দুখ ক�ৰ মােজিদ পিঢ় পৰী�া িদেল আৰ� তাই ভাল িৰজাল্ট কিৰেল। েসেয়েহ তাই মৰমৰ বা�ৱী িৰছাৰ ওচৰৈল েদৗিৰ গ’ল আৰ� িৰছাক এিট ধন্যবাদ �াপন কিৰেল। িকয়েনা িসিদনা িৰছাই পঢ়া েনেদখুৱােল তাই ৈহেতা পাছ কিৰব েনাৱািৰেলেহেতন। তাই েদখুওৱা পঢ়া িখিন এিনৰ বােব ব�ত সাথর্ক হ’ল। তাই িৰছাৰ িৰছাৰ লগেত সকেলা িশ�ক িশ�িয়�ীেক অেশষ ধন্যবাদ জনােল। লগেত মাক েদউতাকৰ কৃ ত� িচকাৰ কিৰেল। তাই পিঢ় অহা কথাষািৰ আখেৰ আখেৰ মনত েপলােল েয,,, িবপদৰ ব�ু েহ �কৃ ত ব�ু। তাইৰ জীৱনত �থম ঘটা ঘটনাৰ এই কথাষািৰেয় �মািনত হ’ল।

জীৱন-এখিন নাট

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

িনশা� ভ�াচাযর্

২৯

ক িব তা

জীৱন! জীৱন, এখিন মােথাঁ নাট। এখন বা�িৱক নাটৰ অন্য এক নাম। আিম �িতজেন এেকা এেকাজন অিভেনতা,জীৱন নাটৰ। িদন বাগিৰ যায়, ঋতু সলিন হয়, সলিন হয় নাটকৰ িবষেয়া। তথািপও আিম নাভাগেৰা; জীৱন নাটৰ �িতেটা চিৰ�েত আিম সুিনপুণ। সুখ-দুখ,হাঁিহ-কােন্দান,মান-অিভমানৰ দুলিৰ উপচাই �কাশ ঘটাও, িনজ চিৰ�ৰ। পৃিথৱী েদখা �থম কােন্দানৰ পৰা আৰ�িণ েহাৱা আমাৰ অিভনেয়, েকিতয়া েয এখন দীঘলীয়া নাটকৰ েমৰপাকত সুমুৱাই িদেয়, গমেক নাপাওঁ। সঁচাৈকেয়, জীৱন নাটৰ কাযর্�মিণকাখন খুেবই িবিচ�;

য’ত সকেলােৱ চিৰ�, সকেলােৱ দশর্ক , সকেলােৱ সমােলাচক। পাথর্ক্য মােথাঁ; নাটকীয় িবষয়ৰ। মায়াৰ েমাহপাশত বন্দী ৈহ , কিৰ যাওঁ অিভনয় জীৱন নাটৰ, িনসংেকােচ, িনভর্েয়। এিদন এই নাটকেৰা আঁৰ কােপাৰ পেৰ। �ণভ�ুৰ জীৱন নাটৰ যৱিনকা েপলাই আদেৰা এক ন জীৱনক; আৰ� পুনৰ আৰ� হয় এখিন নতু ন নাটৰ। এৰা; জীৱন মােথাঁ এখিন নাট আৰ� আিম; েসই নাটৰ এেকাটা চিৰ�।

পাথর্ক্য মােথাঁ;/নাটকীয় িবষয়ৰ। মায়াৰ েমাহপাশত বন্দী ৈহ , কিৰ যাওঁ অিভনয় জীৱন নাটৰ, িনসংেকােচ, িনভর্েয়।

অনুবাদ কিবতা মূলঃ ৰ�ডইয়াডর্ িকপিলং (িবগত শিতকাৰ সবর্ে�� জনি�য় কিবতা)

অনুবাদ ঃ সুভাষ মজুমদাৰ

যিদ যিদ তু িম মি�� শীতল ৰািখব পাৰা, েতিতয়া সকেলােৱ মূৰ গৰম কিৰ েতামােক েদাষােৰাপ কিৰ থােক। যিদ তু িম িনজৰ ওপৰত আ�া ৰািখব পাৰা েতিতয়া সকেলােৱ েতামাৰ �িত সিন্দহান হ’ব আৰ� যিদ অন্যৰ �িত সেন্দহৰ অৱকাশ নৰখা। যিদ তু িম অেপ�া কিৰব পাৰা, আৰ� অেপ�া কিৰেয় �া� ৈহ নপৰা েতামাকৈল েযিতয়া েলােক কুটছা ৰটনা কিৰব, েতিতয়া তু িম িনেজ িমছা কথা েনােকাৱা

েযিতয়া েতামাক ঘৃণা কিৰ থােক, েতিতয়া তু িম ঘৃণাৰ পথ বািচ েনােলাৱা অবেশ্য েতিতয়া তু িম ধুমেপছ মািৰব নালােগ, অিত �ানীৰ দেৰ কথাও ক’ব নালােগ। যিদ তু িম সেপান েদখা, িক� সেপানক েতামাৰ বা�ব সজাই েনােলাৱা যিদ সকেলােৱ েতামাৰ ওপৰত িনভর্ৰশীল, আৰ� যিদ তু িম িচ�া কিৰব পাৰা িক� েকােনও েবিছ িনভর্ৰশীল নহয়, িক� িচ�ােকই েতামাৰ সাৰিথ কিৰ েনােলাৱা, তু িম �মাহীন �িতেটা িমিনটক পূণর্ কিৰ তু িলব পাৰা যিদ তু িম ‘িবজয়’ আৰ� ‘িবপযর্য়’—এই দুেয়ােৰ লগত ষািঠ েছেক�ৰ েদৗৰত সমান মযর্​্যদােৰ। সহবাস কিৰব পাৰা, েতে�, েতে� এই পৃিথৱীখন েতামাৰ, আৰ� এই দুই �তাৰকেকই একক এই পৃিথৱীত িযিখিন আেছ সকেলা েতামাৰ; ভােব �হণ কিৰব পাৰা। অন্যহােত তােতাৈক ডাঙৰ কথা, যিদ তু িম সহ্য কিৰব পাৰা েতিতয়া তু িম েতিতয়া ৈহ উিঠবা এজন পুৰ�ষ, পু� েমাৰ। েযিতয়া েতামাৰ েকাৱা সত্য কথােক িবকৃ ত কিৰ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

অসাধু েলােক মুখর্ মানুহৰ বােব ফাঁন্দ পােত। অথবা তু িম িযেবাৰ ব�ৰ বােব জীৱন িদছা েসই েবাৰক তু িম ভািগ েযাৱা েদখা আৰ� তল ওপৰ ভটা ৈহ �য় েযাৱা অ�ক আেকৗ তােকই গিঢ় তু িল ল’ব পাৰা। যিদ তু িম েতামাৰ িবজয়ক সাধাৰণ ভােৱ ৰািখব পাৰা আৰ� তােক ৈল বািজ মািৰ সকেলা েহৰ�ওৱাৰ িপছত আেকৗ নতু নৈক জীৱন আৰ� কিৰব পাৰা, আৰ� পৰাজয়ক ৈল এটা কথাও মুেখেৰ উচ্ছাৰণ নকৰা, েতামাৰ হ�ৎিপ�, �াযু ় আৰ� েপিশক েতামাৰ হাতৰ পৰা এৰা পৰাৰ িপছেতা কমর্ কিৰবৈল বাধ্য কিৰব পাৰা, েতিতয়া... েযিতয়া েতামাৰ বােব আৰ� এেকােৱই অৱিশ� নাথােক। েকৱল ইচ্ছাশি�ৰ অিবহেন, িয েকাৱা হয় ‘লািগ থাকা’। যিদ তু িম সাধাৰণ মানুহৰ লগত চিলবৈল সময়ত েতামাৰ িবনয়ী ভাব ধিৰ ৰািখব পাৰা আৰ� ৰাজািধৰাজৰ লগত চিলবৈল সময়ত েপাচােতই ভাগিৰ নপৰা, যিদ শ�� অথবা সহ�দয় ব�ুেৱও েতামােকই আঘাত িদব িবচািৰও েনাৱােৰ, আৰ� তােক ৈল বািজ মািৰ সকেলা েহৰ�ৱাৰ িপছত তু িম নতু নৈক িনেজ আৰ� কিৰব পাৰা,

৩০

েসন্দুৰ

দুলুমিণ গৈগ

খবৰেটােৱ েৰৱতীৰ বুকুত েশেল িব�ািদ

িবি�েল। �ে�কেত বনজুইৰ দেৰ খবৰেটা গাঁৱত িবয়িপল। ৈনৰ পাৰ, িতিনআিল, ৰিহমৰ েদাকানৰ আ�া জিম উিঠল। কলৰ পাৰত শা�েৱেক িপতলৰ কলহেটা ঘঁিহ ঘঁিহ ধুইেছ। গাঁৱেৰ দুজনমােন বাৰী িচকুণাইেছ। মিহলা দুগৰাকী আিহ েৰৱতীক ক’েলিহ, ‘ভাল েহ হ’ব। এিতয়া েতামাৰ কামৰ েবাজা ব�ত কিমব।’ েৰৱতীেয় দােপানত মুখখন চােল, এই েয কপালৰ েসন্দুৰকণ তাই আন কােৰাবাৰ ৈসেত ভগাই ল’ব পািৰবেন? িনজৰ আেপানজনক আেকৗ এবাৰ দৰাৰ সাজত চাব পািৰবেন? েৰৱতীৰ বুকুখেন আতর্নাদ কিৰিছল, যাৰ িচঞৰ েকৱল তাইেহ �িনিছল।

খািল চকী ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

প�ৱ পাচনী

৩১

অণু গ�

শূণ্য চকী খনত েতওঁ �ােয়ই বিহিছল। স্পশর্

কিৰব েনাৱাৰা বতাহ যাকৈল চাই েতওঁ �ােয়ই েবেবিৰবাং �� কিৰিছল। আগ েচাতালৰ ফুলেবােৰ েতওঁক উপলুঙা কিৰিছল। এিদন েসই চকী অিভভাৱক িবহীন ৈহ পিৰল। ৰঘুমলা েবােৰ িক� খািল চকী খনৰ �ৰ�� িঠেকই বুিজ পাইিছল।

েহাে�লৰ েসই েছাৱালী জনী ে�লী

মুখত কলা কলা দাগ পৰা ভ�তাৰ পাঠ

নজনা এজনী েছাৱালী। িকমান েয আপি� েছাৱালী জনীক ৈল। �থম িদনাই েছাৱালী জনীেয় কেনাবা এজনী িছিনয়ৰক েবয়াৈক ক’েল। কেৰা লগত ভালৈক কথা নাপােত। এইেবাৰ ৈল েছাৱালী জনীেয় গািলও খােল ব�ত িদন। েমাৰ ৰ�মেমট এজনী ৰািত হঠাৎ অসু� ৈহ পেৰ। ১০৮ মািত হিস্পটালত ৈল েযাৱা হ’ল। মাঘ মহীয়া ঠা�া ৰািতও ব�ত হ’ল। িচিকৎসক জেন চাই দৰব েকইটামন িদ গ’ল। অলপ সু� েহাৱাৰ িপছত আিম েহাে�লৈল আিহেলা। েকইজনীমান েতিতয়াও সােৰ আিছল ৰ�ম েপাৱাৰ পাছত িসঁহত আিহ িভৰ কিৰেল। আিম হিস্পটালত েযাৱা েকইজনী হাত-মুখ ধুৱ ওলাইেছা এেনেত িপছফালৰ মুখত কলা দাগ পৰা েছাৱালীজনীেয় মাত লগােল‘আেপােলাকৰ কাৰেণ চাহ বনাইেছা বা’ েসই সহজ-সৰল মাতষাৰ আিজও বািজ থািকল েমাৰ কাণত।

১৯ পৃ�াৰ পৰা.... অেপ�া! সঁচাই এটা িত�তা শ�। অেপ�াৰ সময়েবাৰ েযন নাযায় নুপুৱায়। অেপ�া এটা �কা� শীলৰ দেৰ যাক আিম ৰ�িধব েনাৱােৰা। অথচ অেপ�াৰ অ�ত যিদ ফলাফলেটা ইিতবাচক হয় েতে� আনন্দৰ সীমা েনােহাৱা ৈহ যায়। মইও অেপ�া কিৰব ধিৰেলা ি�তাৰ প�ম চতর্েটা �িনবৈল আৰ� মেন মেন ভািবেল ফলাফলেটা যােত ইিতবাচক হয়। নাজােনা তাই েমাৰ বােব িক েস্পি�েয়ল কিৰ ৰািখেছ। অেপ�াৰ হাত ধিৰ আগবািঢ়েলা িনিদর্� সময়ৈল। হয়েতা ি�তাও অেপ�া কিৰেছ েমাৰ বােব। সময়েবাৰ শামুকীয়া গিতত যাব ধিৰেল। েমাৰ ৈধযর্ৰ বা� িছঙাৰ উপ�ম হ’বৈল ধিৰেল....আগৈল

বািহৰৰ বতাহ খােল /সজীৱতাই স্পশর্ কেৰ জীৱনক/ ঘৰৰ িভতৰত িয বতাহ েসামাই,/তােৰ শৰীৰ জুৰ পিৰেলও/অি��ত পেৰ ভাটা।

ে�মৰ ইপােৰ িসপােৰ

েলখা আহ�ান ঃ

কাৰাগাৰ ��া েকাঁৱৰ েদউৰী চািৰ েদৱালৰ মাজত বিহমানুেহ গেৱষণা কেৰ, েলখা-েমলা কেৰ, ছিবও আঁেক... িক� িচৰকাল চািৰ েদৱালৰ মাজত থািকেল মানুহ পাগল ৈহ যায়। বািহৰৰ বতাহ খােল সজীৱতাই স্পশর্ কেৰ জীৱনক। ঘৰৰ িভতৰত িয বতাহ েসামাই, তােৰ শৰীৰ জুৰ পিৰেলও অি��ত পেৰ ভাটা। বািহৰৰ বতাহ খােল মনৈল আেহ েজাৱাৰ,হ�দয়ত েঢৗ। ব’লা ভািঙ িদও চািৰ েদৱাল বতাহেতই উিৰ যাওক সৃি�কতর্া: িবয়িপ পৰক সৃি� চািৰও িদেশ ... ঘৰৰ েপাহৰ জলাশয়ৰ েবং। সূযর্ৰ েপাহৰ মহাসমু� বািহৰৈল আিহ েদেখা মাহা�্য।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনীৰ পৰৱতর্ী সংখ্যাৰ বােব েলখা িবচৰা ৈহেছ। ইচ্ছু ক েলখক-েলিখকা সকেল েতওঁেলাকৰ কিবতা,গ�,চু িট গ�, �ব�, উপন্যাস, অণুগ�,অনুভৱ, অনুবাদ(কিবতা,গ�), কািহনী, েকিৰয়াৰ, �মণ কািহনী,েৰিচিপ আিদ েলখা তলৰ িঠকনাত ে�ৰম কিৰব পািৰব। আমাৰ সুিবধােথর্ েলখা সমূহ েহাৱাট্ চ এপ নতু বা ইেমইলত ডকুেমন্ট অথবা ইউিনেকাডত টাইপ কিৰ পিঠয়াব। ফেটা মািৰ,িপ.িড.এফ আৰ� িপ.এম.িড ফাইল কিৰ পিঠয়ােল �হণ কৰা নহয়। েলখা ে�ৰণৰ িঠকনা ঃ েহাৱাট্ চএপ- ৬০০১২৩১৪৫২ আৰ� ৯৩৬৫১৩৪৭৯৬ নতু বা ইেমইলঃ ramdhenuassam8@gmail.com েলখা ে�ৰণৰ অি�মদ িদন �িত মাহৰ ২০ তািৰখ। িবঃ�ঃ েলখা সমূহ চু িট েহাৱােটা বা�নীয়।

ক িব তা

৩২

অশৰীিৰৰ অি��

খ�-৯

তাৰ িপছত মানুহ দুজেন েতঁওেলাকৰ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ভাষােতই িকবা-িকিব কথা পািত লােহ লােহ েশখৰ হঁতৰ ওচৰৰ পৰা আঁতিৰ গ’ল। তােচা মােক বািহৰেতই জুই ডালৰ ওচৰত বিহ ধপাতেটা জলাই ল’েল।ইিতমধ্য জুই ডালৰ ওচৰত েশখৰহঁতৰ লগেত ৰাংচা মােকা আিহ বিহল। সি�য়া ৈহ অহাৰ লেগ লেগই ঠাইখ�ত এক অ�াভািৱক িনৰবতাই িবৰাজ কিৰেল, অলপ অলপৈক বতােহা বিলব ধিৰেল,দূ ৈৰত দুটামান িনশাচৰ চৰাইৰ মাত �না গ’ল। ‘খুৰা, েসই বটগছেজাপাৰ কািহনীেটা িক আিছল? কওক না ,অলপ আগেত েয ৰতন দাৰ মৃতেদহেটা চাবৈল

৩৩

তু ষাৰ �ীপ নাথ

যাওেত ৈকিছল?’- েকােনা কথাৰ পাতিন েনেমলাৈক ক’েল িলজাই। ৰাংচা মাৰােক ক’েল- ঃ অহ! েসই কািহনীেটা। েসই কািহনী ব�ত পুৰিণ �িনেল হয়েতা তহঁতেৰা অ�ৰা�া কঁিপ উিঠব। েযাৱা ৰািতৰ পৰা তহঁতৰ লগত িয এই অ�াভািবক ঘটনােবাৰ ঘিট আেছ তাৰ লগত এই কািহনীেটাৰ িমল আেছ।’ েশখেৰ অধযর্​্য ৈহ ক’েল- ঃ িক িমল আেছ খুৰা? আমাক ভালৈক বুজাই কওঁক? ৰাংচা মােক লােহ লােহ ক’বৈল ধিৰেল,- ‘�ন েতিতয়া হ’েল- আিজৰ পৰা �ায় চি�ছ- প�িলছ বছৰ মান আগেত এই ঠাইিখিন উ�প�ীৰ েগাপনীয় ঠাই আিছল,িসহঁেত এই অৰণ্যৰ মাজেতই

ঘটনােটা েদিখ েদউতা কলপাত কপা িদ কিপবৈল ধিৰেল। েদউতাই ভািবেল মইেয়া যিদ এেনদেৰ পলাঁও েমােৰা এেকই দশা হ’ব েসই েছাৱালীজনীৰ িনিচনা। িক� িপছিদনা ৰািতপুৱা িসহঁেত িনেজই েদউতাক পলাই যাবৈল ক’েল আৰ� েদউতাই কািন্দ কািন্দ েসইঠাইৰ পৰা পলাই আিহল িকয়েনা েদউতা েতিতয়া ব�ত সৰ� আিছল, আ ৰ� িসহঁেত ভা িব িছ ল এই সৰ� ল’ৰােটােৱ েনা িক কাম কিৰব, েছাৱালীজনী থােকােত কথােটা অলপ েবেলগ আিছল িযেহতু েছাৱালীজনীেয়ই নাই ধাৰাবািহক উপন্যাস েতেনহ’েল ইয়ােৰা..

ঘিট ৈগিছল। ঘটনােটা েদিখ েদউতা কলপাত কপা িদ কিপবৈল ধিৰেল। েদউতাই ভািবেল মেয়া যিদ এেনদেৰ পলাঁও েমােৰা এেকই দশা হ’ব েসই েছাৱালীজনীৰ িনিচনা। িক� িপছিদনা ৰািতপুৱা িসহঁেত িনেজই েদউতাক পলাই যাবৈল ক’েল আৰ� েদউতাই কািন্দ কািন্দ েসইঠাইৰ পৰা পলাই আিহল িকয়েনা েদউতা েতিতয়া ব�ত সৰ� আিছল, আৰ� িসহঁেত ভািবিছল এই সৰ� ল’ৰােটােৱ েনা িক কাম কিৰব, েছাৱালীজনী থােকােত কথােটা অলপ েবেলগ আিছল িযেহতু েছাৱালীজনীেয়ই নাই েতেনহ’েল ইয়ােৰা েকােনা কাম নাই। েতিতয়াৰ ইৰাই এই ঠাইখন অিভশ� ঠাই বুিল পিৰগিণত ৈহ আিহেছ। কথািখিন ৈক ৰাংচা মােক সকেলােৰ মুখৰ ফােল চাই ৰ’ল। কােৰা মুখত মাত নাই, কাঁহ পিৰ জীন েযাৱা েযন অৱ�া। ঃ িক হ’ল তহঁতৰ? মুখত মাত নাই েয কােৰােৰ?’ বুিল ৈক ৰাংচা মােক এটা দীঘল �মুিনয়া এিৰেল। ঃ আেপানাৰ কথা �িন েমাৰ সবর্ শৰীৰ িশয়ঁিৰ উিঠেছ। তাৰ মােন েসই েছাৱালীজনীৰ আ�ােটােৱই ইয়াত ঘূিৰ ফুেৰ। oh.....God! মই েকিতয়াও ভূত-ে�ত িব�াস কৰা নািছেলা, িক� েযাৱা ৰািত ঘটা ঘটনােটা আৰ� আপুিন েকাৱা কািহনীেটা �িন েমাৰ সম্পূণর্ িব�াস ৈহ ৈগেছ ভূতৰ ওপৰত। এিলনা,িলজা আৰ� িনশাৰ ভয়েত মােতই েনালাল। তােচা মােক সকেলােৰ মনত ভয় ভািঙবৰ বােব ক’েল,‘ব’ল , ব’ল, েখাৱা-েবাৱাৰ েযাগাৰ কিৰব লােগ নহয়? েন েগােটই ৰািতেটা ইয়ােতই বিহ কটািব।’ কথািখিন ৈক লেগ লেগ তােচা মাক ত�ু েকইটাৰ ফােল আগবািঢ় গ’ল। ত�ুেটাৰ িভতৰ েসােমাৱাৰ আগমূ�তর্েতই তােচা মাকৰ ভিৰৰ তেলিদেয়ই এটা ক’লা েমকুিৰ পাৰ ৈহ গ’ল। তােচা মােক েমকুৰীেটাৰ ফােল এবাৰ চাই ত�ুেটাৰ িভতৰৈল েসামাই গ’ল।..আগৈল

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

আ�েগাপন কিৰ আিছল। আগেত ইয়াত িতিন-চািৰখন মান গাওঁ আিছল িক� বতর্মান েসই গাওঁেবাৰ িজয়াভৰলীৰ বুকুত জাহ গ’ল। িসহঁেত েসই গাঁওসমূহৰ মাজত লুট-পাত কিৰিছল আৰ� ইয়াৈল অহা গাড়ী পয�র্ বাদ পৰা নািছল। েতিতয়া উ�প�ীৰ ভয়ত ইয়ােল মানুহৰ সমাগম এেকবােৰ কিম ৈগিছল। আমাৰ েদউতাই েকাৱা মেত- এবাৰ আমাৰ েদউতা আৰ� এজনী েছাৱালীক িসহঁেত নাওত ধিৰ উঠাই আিনিছল। িসহঁেত আমাৰ েদউতা আৰ� েছাৱালীজনীক িসহঁতৰ িচৰ জীৱন েগালাম খািটবৰ বােব ধিৰ আিনিছল, েসইিদনা ৰািতেয়ই িসহঁেত েদউতা আৰ� েছাৱালীজনীক ভাত বনাব িদ লুট-পাত কিৰবৈল ওলাই ৈগিছল,েসই সুেযাগেতই আমাৰ েদউতাক এিৰ তাই থৰকাচু িট েহৰ�ৱাই েদৗিৰবৈল ধিৰেল িক� দুভাগর্​্যৱশত তাই ধৰা পিৰ গ’ল,দুজনমান উ�প�ীেয় তাইক েতেনদেৰ পলাই েযাৱা েদিখবৈল পােল। েসই অ�কাৰৰ মাজেৰ তাই েবিছ দূ ৰ পলাব েনাৱািৰেল,গছৰ িশপাত উজুিত খাই তাই মািটত বাগিৰ পিৰল আৰ� েতিতয়াই তাইক চািৰওফােল েঘিৰ ধিৰেল উ�প�ীৰ দলেটােৱ। আৰ� দলেটােৱ তাইক িন এডাৰ বট গছৰ তলত জীয়াই জীয়াই জলাই িদেল। আৰ� তাই েতিতয়া িচঞিৰঁ িচঞিৰঁ ৈকিছল- ‘তহঁেত আিজ েমাক ইয়াত জীয়াই জীয়াই জলাই িদিল, তহঁতেকা মই শাি�েৰ জীয়াই থািকব িনিদম , মই এই গছ ডালেতই থািক তহঁতৰ ওপৰত ভীষণ �িতেশাধ ল’ম। আৰ� ইয়াৈল েযােনই আিহব তেকা মই সািৰ যাবৈল িনিদম। �িতেশাধ ,মই �িতেশাধ ল’েমই ভীষণ �িতেশাধ,মই আেকৗ ঘূিৰ আিহম। মানুহ জািতেটাৰ িনিচনা ববর্ৰ আৰ� নীচ জািত কেতা নাই , মই আেকৗ ঘূিৰ আিহম.......।’ সম� ঘটনােটা আমাৰ েদউতাৰ চকুৰ আগেতই

৩৪

সদায় সদায় মই ইমান কািজয়া কিৰ থািকব

েনাৱােৰা বুিল েকাৱাত তাই তপকৈক ক’েল, - কািজয়া অকেল মেয় কেৰাঁ েনিক...? তু িম নকৰা েনিক? মই ক’েলা- ‘মই নকেৰা। সদায় আৰ� তু িমেয় কৰা; েমাৰ মুখেত ধিৰেল তাই, এখন তাল অকেল বজা কৰ’বাত �িনছা �হ।’ েমাৰ তাইৈল ব�ত খঙ উিঠল; তাৰ পাছত মই তাইক ক’েলা,- ‘মই সচাঁই েতামাৰ লগত থািকব েনাৱািৰম গিতেক মই এটা িস�া� ৈলেছা।’ তাই সুিধেল িক িস�া�? মই ক’েলা আিম দুেয়া পৃথক েহাৱাৰ িস�া�।

এ ক িম িন ট ৰ গ �

ব্যাকুল হ�দয়

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ঃ মােন ঃ মােন Divorce েশািণতা িশৱম ঃ িক ৈক আছা ঃ অ সচাঁই। সদায় সদায় এেনৈক অশাি�কৰ জীৱন কেটাৱাতৈক আিম দুেয়া দুেয়ােৰ পৰা আঁতিৰ থকােটােৱ ে�য়। ঃ তু িম সচাঁই ৈক আছা েনিক এইেবাৰ?

৩৫

তাক েদিখ েমাৰ খঙেটা মূৰৈলেক উিঠল আৰ� মই লগত ৈল েযাৱা দীঘল চাকু খন তাৰ বুকুত সুমুৱাই িদেলা ; িস তিতবই েনাৱািৰেল তােয়া িচঞিৰবৈল ধিৰেল; িক� মই েনিৰেলা আেকৗ এবাৰ তাৰ েপটত চাকু খন সুমুৱাই িদেলা। িস মািটত ধিল পিৰল আৰ� েগােটই মিজয়াখন েতেজেৰ েতজা� ৈহ পিৰল.....

ঃ হয়; মই েসই মােয় আগেত চাই িদয়া েছাৱালী জনীেক িবয়া পািতম। এেকবােৰ সহজ সৰল েছাৱালী তাই। েতামাৰ দেৰ জিখনী নহয়। ঃ িক ক’লা; তু িম েমাক জিখনী বুিল ক’লা। কথা ক’ব আেহ মেয়া চাম তু িম েমাক েকেনৈক divorce িদয়া। েকেনৈক তু িম েসইজনীক িবয়াপাতা মেয়া চাই ল’ম। ঃ অ চাৱাইেটা; েদখােমই মই। ঃ খং নুঠাবা ৈক থ’েলা ঃ এেন খং েতামাৰ বাদ িদয়া েহ; ব�ত েদিখেছা। দুিদনমান েযাৱাৰ পাছত তাই সৰ�েপাৱালীেটাৰ দেৰ েমাৰ ওচৰত আিহ ক’ল;- ‘আগেত তু িম কািজয়া কিৰেল ভাল পাইিছলা েসেয়েহ মই কািজয়া কিৰ থােকা; যিদ কািজয়া কিৰেল েবয়া েপাৱা েতে� নকেৰাঁ আৰ� মই কািজয়া। �ীজ েমাক ইয়াৰ পৰা যাব নক’বা’- এইবুিল ৈক তাই উচু িপ উিঠল। তাইৰ ওপৰত উিঠ থকা খঙেটােৱ

তাইৰ উচু পিনেটা েমাৰ হ�দয়খনক গিলবৈল িনিদেল। এিদন দুিদনৈক িকছু িদন পাৰ েহাৱাৰ পাছত মই তাইক divorce িদেলা আৰ� অলপিদন েযাৱাৰ পাছত মই মােয় আগেত চাই িদয়া েছাৱালীজনীেক িবয়া পািতেলা আৰ� তাইৰ লগেত জীৱনৰ সেপানেবাৰ ন ৈক ৰিচেলা। িদন বাগৰাৰ লেগ লেগ আগৰ মানুহজনীৈল বৰৈক মনত পিৰবৈল ধিৰেল। মই তাইৈল বােৰ বােৰ ফ’ন কেৰাঁ, িক� তাইৰ ম’বাইলেটা অফ। েমেচজৰ ওপৰত েমেচজ কিৰেলা িক� তাই েমাৰ েমেচজেবাৰ নাচােয়। মই অিত অি�ৰ ৈহ পিৰেলা। েকইিদনমান েযাৱাৰ পাছত �িনেলা তাইেকা েবােল ঘৰৰ মানুেহ েবেলগৈল িবয়া িদ িদেল। মই তাইৰ নতু ন ঘৰৰ িঠকনা িবচািৰ ওিলয়ােলা আৰ� ৈগ তাইৰ নতু ন িগিৰেয়কৰ ওচৰ পােলাৈগ। তাই েমাক েদিখ আগবািঢ় আিহল িক� মই তাই েবেলগৰ লগত কথা পতােটােৱ সহ্য কিৰব েনাৱােৰা আৰ� তাই েবেলগৰ লগত িবয়া ৈহ েযাৱােটা মই েকেনৈক সিহম। মনৈল ভাৱ আিহল তােয়া চােগ বৰ ক�

পাইিছল; এইেবাৰ ভািৱ থােকােতই তাইৰ নতু ন িগিৰেয়কেটা ওলাই আিহল। তাক েদিখ েমাৰ খঙেটা মূৰৈলেক উিঠল আৰ� মই লগত ৈল েযাৱা দীঘল চাকু খন তাৰ বুকুত সুমুৱাই িদেলা; িস তিতবই েনাৱািৰেল তােয়া িচঞিৰবৈল ধিৰেল; িক� মই েনিৰেলা আেকৗ এবাৰ তাৰ েপটত চাকু খন সুমুৱাই িদেলা। িস মািটত ধিল পিৰল আৰ� েগােটই মিজয়াখন েতেজেৰ েতজা� ৈহ পিৰল। চািৰওফােল মানুহ এজাক েগাট খােল আৰ� অলপ পাছেত তাৈল পুিলচ আিহল। পুিলেছ েমাক ধিৰ িনব লওঁেতই মই সাৰ পাই গ’েলা। তাই আিহ ওচৰত ৈকেছিহ েকানেটা মতা এিতয়াৈল �ই আেছ চাই আহাৈগ েচান েযাৱা। মই উিঠ ভািৱেলা এইেটা সেপান েহ আিছল মােন....? িকবা এটা হাঁিহ উিঠ গ’ল। তাৰ পাছত আেকৗ আৰ� ৈদনিন্দন বকিন �নাৰ কাযর্সূচী। আিজকািল অভ্য� ৈহ পিৰেছ আৰ� ভাল লােগ তাইৰ শ� েবাৰ; িযেবাৰ েকৱল েমাৰ ওচৰত কয়.....।

সময়

ক িব তা

সাঁথৰ সাঁথৰ লগা অনুভৱী স্পন্দেন িচঁয়াহীৰ েবালনীত েখাজ েপলাই হ�দয়ৈল েকামল দিলচাত এবাগৰ সুখ েমেল! ডু েবা ডু েবা ধৰা উ�ল েবিলেটাৰ লগেত

নাৱৰ িডঙা.... েজানােকা আিহব ৰথত উিঠ সাৰিথৰ কাষৰত িথয় ৈহ তৰােয়ওঁ েখিলব েমঘৰ লগত নদীৰ েঢৗেৱ িনঃশে� তু িম আিহেল সকেলা আিহব। ধুই িদেল আমাৰ শৰীৰ পল- অনুপল কিৰ আদিৰ আিনেলা েতওঁক জীৱনৰ েসাঁত বিল যায় িনিবড়ভােৱ েমাৰ এেনৈকেয় এিদন েমিল িদেলা উৰ�খা পজাৈল...!

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

কিবতা বৰা

৩৬

ঔপন্যািসক,�িত��িতসম্প� কিব সা �া ৎ কা ৰ

ড০ মৃণাল কুমাৰ গৈগৰ ৈসেত কেথাপকথন

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

‘�াি�ক’ আৰ� ‘গিৰয়সী’ আেলাচনীৰ েযােগিদ িবংশ শিতকাৰ েশষ দশকত কিব ৰ�েপ আ��কাশ কৰা ড° মৃণাল কুমাৰ গৈগেয় বতর্মান এগৰাকী �িতভাশালী ঔপন্যািসক ৰ�েপ সমাদৰ লাভ কিৰেছ। েতওঁৰ উপন্যাস মােনই িবগত পাঁেচাটা দশকৰ অসমৰ সামািজক সাং�ৃিতক ইিতহাসৰ এেছাৱাৰ সিঠক িবে�ষণ। ইিতমেধ্য �কািশত ড°গৈগৰ ‘চাম কাঠৰ �কান শ�ৰ দেৰ’, ‘ে�মৰ কিবতা’, ‘ফুলেবাৰ ক’লা ৈনখন ৰঙা’ শীষর্ক িতিনখন কিবতাপুিথ �কাশ পাইেছ। ‘েকেন আেছাঁ েমাক নুসুিধবা’, ‘পাপ’, ‘অনা�ত’, ‘ব�গামী’, ‘মুখা’, ‘ধষর্ণ’ শীষর্ক ছখন উপন্যাস আৰ� ভাষািব�ান আৰ� অসমীয়া ভাষাৰ পিৰচয় , ‘িব�নাম’, ‘নাটক’, ‘নীলমিণ ফুকন জীৱন সৃি� আৰ� দৃ ি�’ আিদ ��ই পঢু ৈ় ৱেয় দৃ ি� আকষর্ণ কিৰেছ। উে�খেযাগ্য েয ২০১৩ বষর্ত মু�াইত অনুি�ত সািহত্য অকােডিমৰ �াৰা আেয়ািজত ‘why Do I write’? শীষর্ক ব�ৃ তানু�ানত েতওঁ এগৰাকী তৰ�ণ ভাৰতীয় সৃি�শীল েলখক িহচােপ অংশ�হণ কেৰ। ড° গৈগ িডগৈব মহািবদ্যালয়ৰ িশ�ক; েতওঁৰ স’েত েহাৱা এিট কেথাপকথন ৰামেধনু পিৰয়ােল নবীন েলখক-েলিখকা সকলৈল আগবেঢ়াৱাৰ বােব �য়াস কিৰেলাঁ।

৩৭

�� ঃ নম�াৰ ছাৰ ৰামেধনু আেলাচনী তৰফৰ পৰা আেপানাক �াগতম জনাইেছাঁ। আপুিন েকিতয়া আৰ� ক’ত �থম সািহত্য ৰচনা আৰ� কিৰিছল আৰ� েকানখন আেলাচনীৰ জিৰয়েত?  ধন্যবাদ। ১৯৯২ চনৰ ে���ৱাৰী মাহৰ ি�তীয় পেষকত ড° ভেৱ� নাথ শইকীয়া সম্পািদত ‘�াি�ক’ আেলাচনীত �কািশত ‘এিদন ইয়ােতা’ কিবতােটােকই েমাৰ �থম েলখৰ সৃি� বুিলম। তাৰ িপছত পৰাগ কুমাৰ দাসৰ ‘বুধবাৰ’ অিজৎ কুমাৰ ভূঞাৰ ‘পেষক’ আৰ� েহােমন বৰেগাহািঞক ‘সূ�ধাৰ’ অেনক কিবতা-অকিবতা �কাশ ৈহিছল। আিজও মনত পেৰ -�থম কিবতােটা �কাশ েহাৱাৰ িদনা কাৈন কেলজৰ েসই সময়ৰ অধ্য� িডে��ৰ চিলহা ছােৰ েমাক েতওঁৰ ক�ৈল মািত

েলখক-েলিখকাৰ িড��গড় িজলাৰ কাব্য পি�কা এখিন সম্পাদনা কেৰাঁেত মেহ� বৰা ছােৰ ‘আমাৈল �ভাশীষ িলিখিছল এইদেৰ‘েতামােলাকৰ চকুৰ মিণত েবিছ ফটফটীয়াৈক ধৰা পিৰেছ �কালৰ য�ণা। আৰ� েযিতয়া েসই েবাধেটা গভীৰ হয় েতিতয়া িস সুন্দৰতৰ �কাশ ভংগীৰ পাটর্েটা আপুিন িবচািৰ লয়।’ িক� �ৱাহাটীৈল এম এ পিঢ়বৈল েযাৱাৰ িপছতেহ েমাৰ সু� চকুযুিৰ েমল খাই পিৰল। েদউতাৰ লগত ল’ৰািলত ঘূমুর্িটয়াই ফুৰা অসমখনৰ চু ক-েকাণেবাৰক ভালদেৰ জুিম চাবৈল সুেযাগ পােলাঁ। হাতৰ মুিঠেত পােলাঁ ��পু� ৈন-খনক। � ৱ া হ া ট ী ৰ িব�সমাজ,সামািজক-সাং�ৃিত ক-ৈশি�ক-নাগিৰক জীৱেন েমাক বাৰ�ৈক ভবাই তু িলেল। িপতা- পু�ৰ সম্পকর্ গিঢ় উিঠল িব�িবদ্যালয়ৰ িবভাগীয় িশ�কসকলৰ লগেত �নামধন্য সািহিত্যক বীেৰ� কুমাৰ ভ�াচাযর্,নৱকা� বৰ�ৱা,তফজুল আিল ,নীলমিণ ফুকন আিদৰ লগত। আনিক ড০ হীেৰন েগাহাঁই ছাৰেকা পােলাঁ িকছু ওচৰৰ পৰা। েগাহাঁইছােৰ ৈদিনক জনমভূিমত েমাৰ ে�মৰ কিবতাৰ িবষেয় িলিখিছল এইদেৰ- ‘অসমীয়া কাব্যজগতত এক েমৗিলক ৰািগনীৰ অনু�ান েতালা এইজন উদীয়মান কিবৰ উপলি�ৰ অিভনৱ সজীৱতা আৰ� অনুভূিতৰ িনভাঁজ গভীৰতাই পাঠকক মু� কিৰব। এইেবােৰই েমাৰ সািহত্য সৃি�ৰ �ধান ে�ৰণা। িনজৰ শূণ্যতা এিৰ ৈথ অহা েসউজীয়া গাঁওখন,

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

িন �ায় আধা ঘন্টা জুিৰ ে�ৰণাৰ বাণী �নাইিছল,ৈগ থািকবৈল আেদশ িদিছল। �� ঃ আপুিন সািহত্য সৃি�ৰ ে�ৰণা ক’ৰপৰা পােল? িনজৰ শূণ্যতাই েমাৰ �ধান ে�ৰণা যিদও িড��গড়ত পিঢ় থােকােতই কাৈন কেলজৰ ব�ু বা�ৱ (েগৗতম বৰদৈল,েনামল মাহােতা,হাচান ইকবাল আহেমদ ,নবিজৎ েদউৰী,ৰাজীৱ গৈগ,কিবতা দুৱৰা আিদ)আৰ� িশ�ক িশ�িয়�ী ভীমকা� েকাঁৱৰ,যাদৱ বৰ�ৱা,মুিনন শমর্া,�ফু� চ� ভ�াচাযর্,উষাৰাণী বৰ�ৱা,মেহ�ৰ হাজিৰকা,আিবকুি�ন আহেমদ,ভেৱন বৰ�ৱা,�তীক েচৗধুৰী,েৰৗজী ে ক াঁ ৱ ৰ , ে জ া ি ত ম া ল া ে গ া হ াঁ ই , ি ট ে ক � ি জ ৎ গৈগ,েজািতেৰখা হাজিৰকা আিদেয় িবেশষ ে�ৰণা িদিছল। �াতক উ�ীণর্ েহাৱা বছৰেটােত নৱিজৎ েদউৰী সম্পািদত ‘কাৈনয়ান’ত ‘কাৈন কেলজত েযৗৱনৰ পাঁচটা বছৰ’ শীষর্ক আ�েৰাম�নমূলক েলখিনত মই িবতংভােব এই িবষেয় িলিখেছাঁ। �াতক �থম বািষর্কত মই মহািবদ্যালয় স�াহত ে�� সািহিত্যকৰেপ মেনানীত ৈহিছেলা। তদুপিৰ েসই সময়ত �নামধন্য সািহিত্যক পি�ত মেহ� বৰােক �মুখ্য কিৰ িড��গড় িব�িবদ্যালয়ৰ িশ�ক নেগন শইকীয়া,কিবন ফুকন,কৰবী েডকা হাজিৰকা,��াদ কুমাৰ বৰ�ৱা,পূৰবী বৰমুৈদ,আনন্দ বৰমুৈদ,ভীমকা� বৰ�ৱা,আিদ �নামধন্য ব্যি��ৰ উমাল সাি�ধ্য লাভ কিৰিছেলাঁ। পি�ত কিবন ফুকনছােৰ েমাৰ �থমখন ��ৰ পাতিন িলিখিছল। ‘েখাজ’ শীষর্ক নবীন

৩৮

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৩৯

��পু�ৰ ৈনখন ,িড��গড় আৰ� �ৱাহাটী দুখন নগৰ আৰ� ওপৰত উে�খ কৰা ব্যি��েবােৰই েমাৰ সৃি�ৰ উৎস। �� ঃ আেপানাৰ েকইবাখেনা �� ইিতমেধ্য �কাশ পাইেছ বুিল জািনব পািৰেছা। েসই সম্পেকর্ আমাক িকছুকথা অৱগত কিৰব েনিক?  হয়। েমাৰ িতিনখন কিবতা-সং�হ, ছখন উপন্যাস,�ৰিচত আৰ� সম্পািদত �ায় দেহাখনমান িভ� িবষয়ৰ আেলাচনা মূলক �� আৰ� অসমৰ �িতি�ত আেলাচনীত অেনক �ব� �কািশত ৈহেছ। �ানপীঠ বঁটা িবজয়ী আধুিনকতাবাদী কিব নীলমিণ ফুকন িবষয়ক েমাৰ গেৱষণা ��খেনা ��াকােৰ �কাশ পাইেছ। অৱেশা এই সকেলােবাৰ েলখিনৰ িভতৰত উপন্যাস িলিখেয়ই মই সুখী। উপন্যাসৰ েযােগিদেহ মই েমাৰ কব েখাজা ব্য�ব্য িখিনৰ িকি�ৎ �কাশ কিৰব পািৰেছা বুিল ভািবেছাঁ। ��ঃ �ু� আেলাচনী সন্দভর্ত আেপানাৰ মতামত? ৰামেধনু আেলাচনী িবষেয় দু-আষাৰ ক’ব েনিক ছাৰ?  অসমৰ �ধান ভাষা অসমীয়া হ’েলও ভাষাগত সাবর্জনীনতাত এক আ�িলক ৈবিশ�্য আৰ� ৈবিচ� চকুত পেৰ। �ু� আেলাচনী সমূেহ এই ৈবিশ�্য সমুখত ৰািখ মূৰ দািঙ উিঠ পাছত সামি�ক অসমীয়া ভাষাৰ কািলকােটা আহৰণ কিৰ লয়। তদুপিৰ আ�িলক সাং�ৃিতক সামািজক িবেশষ�ও এেন আেলাচনীত �কািশ উেঠ। সু� �িতভা িবকাশৰ ে��েতা �ু� আেলাচনীৰ ভূিমকা অপিৰসীম। এেন দৃ ি�েকাণৰ পৰা ‘ৰামেধনু’ অসমীয়া সািহত্য সং�ৃিতৰ পথাৰত এখন েলখৰ �ু� আেলাচনী। অৱেশ্য এই আেলাচনীেয় আন্চিলক ৈবিশ�্য েকিতয়াবাই এিৰ এিতয়া অসমৰ আেলাচনীৰ ে��ত িনজৰ পদে�প সুদৃঢ় কিৰ লৱৰ স�ম ৈহেছ। েমাৰ হাতত েকইবাটাও সং�ৰণ আিহ পিৰেছিহ। িবেশষৈক সুধাক�ৰ িবেশষ সংখ্যােটােৱ

েমাক অিভভূত কিৰেছ। সকেলা ধৰণৰ সৃি�শীল েলখােৰ পিৰপূণর্ ই এখিন সবর্াংগসুন্দৰ আেলাচনী। বচা বচা নবীন েলখক েলিখকাৰ বােব ই কঠীয়াতলী সদৄশ ইয়াত অসমৰ সম্�িত জনি�য় কিবসকলৰ সাৎ�াকাৰ েকইিটমান েদিখ সচাই আ�ুত ৈহেছা। আেলাচনীখনৰ দীঘর্াযু ় কামনা কিৰেলাঁ। ইয়াৰ েযােগিদ অসমীয়া সািহত্যৰ �বৃি� হওক। ��ঃ আেপানাৰ দৃি�ত বতর্মানৰ সািহত্য জগতখেন েকানিদেশ গিত কিৰেছ? ভাৰতৰ বািহৰত উ�ৰ-আধুিনক (post-modern)সািহত্যৰ সফল পৰী�া-িনৰী�া হ’বৈল ৈলেছ। িক� ঐিতহ্যমুখী কৃ িষেকি�ক ভাৰতীয় সমাজত েসয়া ৈহ উঠা নাই। অসমতেতা েহাৱাই নাই। অসমীয়া সৃি�শীল সািহত্যৰ েকােনা েকােনা েকাণতেহ সামান্য এছাৰকিণ আিহ পিৰেছ েযন লােগ। উপন্যাস গ�ৰ েকােনা চিৰ�ই, েকিতয়াবা ভাষাই আৰ� েকিতয়াবা কািহনীৰ েকােনাবািখিনেয় উ�ৰ আধুিনক চিৰ� �কাশ কিৰেলও অসমীয়া সািহত্য সামি�কভােব আিজও পৰম্পৰাগত �ৰেত আেছ। ��ঃ সািহত্যই মানৱ সমাজক �ভাৱাি�ত পিৰচািলত কেৰ বুিল আপুিন িব�াস কেৰ েন? িন�য় কেৰাঁ। জজর্ বাণর্াডর্ �’ইেতা ৈকেয় িদিছল- সমািজক বাতর্া নাথািকেল িস েকিতয়াও নাটক হ’ব েনাৱােৰ বুিল। ছেন্দাব� ঐিশেক�ী মহাকাব্য সমূহেতা সমাজ আৰ� মহাজীৱনৰ িবৰাট বাতর্া েপাৱা যায়। আমাৰ শংকৰেদেৱও �ধানতঃ সািহত্যৰ জিৰয়েত পাঁচশ বছৰেৰা পূেবর্ অসমীয়া জািতেটাক সুদৃঢ়ৈক বাি� ৈথ গ’ল। িয সািহত্য েকৱল ক�না �ৱণতা আৰ� অেলৗিকক ৰহস্যময়তাৰ ওপৰত �িতি�ত েসই সািহত্যক অ�তঃ মই সািহত্য বুিল নাভােবা। অৱেশ্য িবষয়ব�ত সামািজক উপাদান নাথািকেলও সািহত্যৰ আংিগকৰ েকােনা

বৃ�

নতু ন �জ� সামািজকভােৱ দায়ব� হ’ব লািগব। �ান আৰ� অিভ�তাৰ কষর্ণৰ েযােগিদ েতওঁেলােক িব�বাদ,ৰা�্রীয়তাবাদ আৰ� জতীয়তাবাদৰ �কৃ ত তাৎপযর্ উপলি� কিৰব লািগব। ��ঃ সামৰিণত আেপানাৰ ফালৰ পৰা দুআষাৰ? এিতয়া েচৗিদেশ ন-�যুি� আৰ� িব�ায়েন সমাজক �াস কিৰ েপলাইেছ। ফলত �িতেযািগতা মূল পৃিথৱীত সময় বৰ খৰৈক আ�ৱাইেছ িব�ায়নৰ সুফলসমূহৰ �াৰা আিম উপকৃ ত ৈহেছাঁ। িক� েমাৰ ধাৰণা,িলিখত শ� িচৰকাল অমৰ ৈহ থািকব। আজিৰ সময়ত হাতৰ েমাবাইলেটা একাষৰীয়াৈক ৰািখ আিম �ান অজর্ন আৰ� �� অধ্যয়ন কৰা উিচত। �যুি�ক আদিৰও আমাৰ েসাণ েসৰীয়া সুৱিদ ভাষািটক আৰ� বােৰবৰণীয়া েগৗৰৱময় সং�ৃিতক সংৰ�ণ সংবধর্ন কৰা উিচত।  ৰামেধনু পিৰয়ালৰ পৰা আেপানাৈল অেশষ ধন্যবাদ �াপন কিৰেলাঁ ছাৰ। লগেত সু-�া�্য আৰ� দীঘর্াযু ় কামনা কিৰেলাঁ।

মহৎ েলাকৰ বাণী ১) পৃিথৱীৰ আটাইতৈক সুন্দৰ ব�েটা হ’ল ফুল, িক� তাৰ িশপা মািট আৰ� েগাবৰতেহ থােক। - িড.এইছ.লেৰ� ২) ঘৃণােৰ িনজক ভাৰা�া� কিৰ নল’বা। তু িম ভবাতৈক ই অিত গধুৰ েবাজা। -েমডাম দ্য েচিভন ৩) ধন ব্যয় কৰাত ফুিট ওলায় মানুহৰ জীৱনেবাধৰ পিৰচয়। - েগ্যেট

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

েকােনা িদশেতা সামািজক বাতর্া থািকব পােৰ। এই ধিৰ েলাৱা- েলখকৰ ভাষাত �কািশত জাতীয় মানসৰ কথােটা -এইেটা এটা সাধাৰণ উদাহৰেণই। এই �স�ত আৰ� অেনক কথা আেছ। ��ঃ আেপানাৰ ি�য় এই সািহিত্যকজনৰ িবষেয় দুআষাৰ ক’ব েনিক? েমাৰ ি�য় সািহিত্যক এজন নহয় অেনক। কােৰাবাৰ িবষয়ব�ৰ গভীৰতাক ভাল লােগ। কােৰাবাৰ কঠনৈশলীক,কােৰাবাৰ ভাষা েচতনাক,কােৰাবাৰ জাতীয়েবাধক,আৰ� কােৰাবাৰ সামি�ক ব্যি��ক। কিব িহচােপ মাধৱেদৱ,েফেডিৰকী গািথর্য়া ল’কর্া,জীৱনানন্দ দাস,সীতাকা� মহাপা�,আিদক বৰ ভালপাওঁ। আেণর্� েহিমংেৱৰ উপন্যাস পিঢ় মই িনজক িবচািৰ যাওঁ। েচতন ভগতৰ বণর্না ভংগীেয় েমাৰ অনুভূিতশীল মনত েখাৰাক বঢ়ায়। অসমীয়া সািহত্যত বতর্মান কাপ অব্যাহত ৰখা নীিলম কুমাৰ,অৰ�পা পতংগীয়া কিলতা,ৰীতা েচৗধুৰী,�ণৱ কুমাৰ বমর্ন ,�াথর্না শইকীয়া আিদক ভালপাওঁ। অৱেশা ি�য় ৰচনাৰ িভতৰত েবজবৰ�ৱাৰ �াৰা সং�ীিহত ‘বুঢ়ী আইৰ সাধু’ পুিথখেন আৰ� িনমর্ল�ভা বৰদৈলেয় ৰচনা কৰা জয়� হাজিৰকাই েগাৱা গীত েকইিটমােন েমাক সেপােন িদঠেক অনবৰেত িৰিঙয়াই মািত থােক। তদুপিৰ েগালাম আিলৰ গানেবােৰা েমাৰ ভাল লােগ। ��ঃ নতু ন সকলৰ �িত সািহত্যৰ ে��ত আেপানাৰ িকবা পৰামশর্ আেছ েন? নতু ন �জ�ই জীৱনেটাক েদিখব লািগব। েকৱল ওপৰ�ৱাৈক জীৱনক চাই থ’েলই নহ’ব। েচাৱা আৰ� েদখাৰ মাজৰ পাথর্ক্যিখিন েতওঁেলােক উপলি� কিৰব পািৰব লািগব। সািহত্য-ে��ত ৱডর্চৱেথর্ েকাৱা ‘spontaneous overflow of powerful feelings’ ৰ িদন আৰ� এিতয়া নাই।

৪০

�ব�

ৰংঘৰ

অিবনাশ দ�

ৰংঘৰ। ৰংঘৰ অসমীয়াৰ আেৱগ আৰ�

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

জাতীয় জীৱনৰ এক চহকী সমল। ১৭৪৬ চনত �গর্েদও �ম� িসংহৰ ৰাজ� কালত ৰংপুৰৰ ৰ�পহী পথাৰত ৰংঘৰ িনমর্াণ কৰা ৈহিছল। ৰংঘৰ,এটা দুমহলীয়া ঐিতহািসক পকী গৃহ, যাক আেহাম শাসনকালত েপেভিলয়ন ৰ�েপ ব্যৱহাৰ কৰা ৈহিছল।

৪১

িবেশষৈক বৰািল মাছ,বৰা চাউল,হাঁহ কণী,মািট মাহ অন্যান্য িকছু মান ব�ৰ সংিম�ণক িবেশষ ভােৱ িচেম� ��ত কৰাৰ লগেত মািটেৰ ৈতয়াৰী ইটাৰ �াৰা িনমর্াণ কৰা ৈহিছল....

ৰংঘৰৰ পৰাই আেহাম ৰাজ� কালত আেহাম �গর্েদউ, ৰাজ-পিৰয়াল আৰ� িবিশ� ৰাজ িবষয়াসকেল িবেশষৈক ৰঙালী িব�ৰ সময়ত অনুি�ত েহাৱা ম’হ যুঁজ, েশন যুঁজেক �মুখ্য কিৰ অন্যান্য িবেনাদনমূলক কাযর্সূচী উপেভাগ কিৰিছল। ৰংঘেৰই আিছল এিছয়াৰ �থমেটা েপিভিলয়ন। এই গৃহেটা তলাতল ঘৰৰ উ�েৰ, জয়সাগৰৰ পি�েম অৱি�ত। ৰংঘৰৰ িনমর্াণ-ৈশলীত ইচলািমক �াপত্যৰ �ভাৱ পিৰেছ। ইয়াৰ েক�ীয় গাঁথিন চতু ভূর্জ আকৃ িতৰ। দুই মূৰ আগবঢ়াই ইয়াক ে�েপিজয়ামৰ আকৃ িত িদয়া ৈহেছ। সামি�ক ভােৱ ৰংঘৰৰ গাঁঠিনেয় এটা অ�ভূজৰ ৰ�প ৈলেছ। ৰংঘৰৰ চাল অ�র্- বৃ�াকৃ িতৰ, এটা ওভতাই েথাৱা দীঘলীয়া

আকৃ িতৰ বািতৰ দেৰ। িকছু মান বৃহদাকৃ িতৰ �� আৰ� েধনুেভৰীয়া গাঁঠিনেয় চালখনক ধিৰ ৰািখেছ। চূড়াত িনমর্াণ কৰা মগৰমুখী নাওৰ আকৃ িতেয় ৰংঘৰৰ েসৗন্দযর্ক িবেশষ মা�া �দান কিৰেছ। েপাৰা ইটােৰ িনমর্াণ কৰা ৰংঘৰত েকােনা ধাতু ৰ ব্যৱহাৰ কৰা েহাৱা নাই। ইটা েজাৰা লগাবৈল মািটমাহ, হাঁহকণী, বৰা চাউল আিদ সাম�ীেৰ কৰাল ৈতয়াৰ কৰা ৈহিছল। সবর্�থম �গর্েদউ ৰ��িসংহই কাঠ আৰ� বাঁেহেৰ িনমর্াণ কিৰিছল যিদও পূ​ূণর্াংগ ৰ�পত িনমর্াণ কেৰ �গর্েদউ �ম� িসংহই ১৭৪৬

অণু গ�

েতজত েখিল থকা পদুম পািহ েমাৰ হাড়েবাৰ েদহত লুকাই থকা িবজুলী েমাৰ েদহেটা েতজত েখিল থকা পদুম পািহ। আপুিন িব�াস কিৰবেন? হঠাৎ এিদন এইেটা গ’ম পােলাঁ েযিতয়া মই তু লসী দাসক পিঢ় আিছেলাঁ।

মূল কিব ঃ েকডাৰনাথ িসংহ (িহন্দী) ভাবানুবাদ ঃ মুকুল েসােনাৱাল িবিভ� িব�াপন �কাশৰ বােব েযাগােযাগ কৰক

িকংকৰ িজৎ বমর্ন

িস েকাৱা কথাত ৰস পায়, �িতজন মানুহৰ মূখত হাঁিহ িবিৰেঙ। মানুহৰ মূখত

হাঁিহ উঠাব পৰােটােৱ তাৰ উে�শ্য, তাৰ িয উে�শ্য তাত িস সফল হ’ল। িক� এিতয়া তাৰ কথা ৈক মানুেহ কােন্দ কাৰণ ‘মৃতু্য েযন তাৰ জীৱনৈল সময়ৰ আগেত আিহেল’।

৬০০১২৩১৪৫২ ৯৩৬৫১৩৪৭৯৬

মৃতু্য

অনুবাদ কিবতা

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

উৎস ঃ ১. প�নাথ েগাহািঞবৰ�ৱাৰ ‘অসম বুৰ�ী’ ২. ে�ম গৈগৰ ‘িশৱসাগৰ’ ৩. ইন্টােনট ৪. ব্যি�গত ে�� অধ্যয়ন

..................................................................................................................

�ী�া�ত। ৰংঘৰ িনমর্াণ কাযর্ সাধাৰণেত থলুৱা প�িতেৰ িনমর্াণ কিৰিছল। িবেশষৈক বৰািল মাছ,বৰা চাউল,হাঁহ কণী,মািট মাহ অন্যান্য িকছু মান ব�ৰ সংিম�ণক িবেশষ ভােৱ িচেম� ��ত কৰাৰ লগেত মািটেৰ ৈতয়াৰী ইটাৰ �াৰা িনমর্াণ কৰা ৈহিছল। ৰংঘৰৰ উচ্চতা ১০ িমটাৰ, দীঘ ২৭ িমটাৰ আৰ� �� ১১ িমটাৰ।ইয়াৰ েদৱালসমূহত েদৱ-েদৱীৰ, িসংহ, হাতী আিদ িবিভ� িচ� অংকন কিৰিছল। েগােটই ৰংঘৰেটােতই ব�েটা �াপত্য কলা েদিখবৈল েপাৱা যায়। িক� সময়ৰ েকাবত আৰ� �কৃ ত সংৰ�ণৰ আভাৱত ব�িখিন �াপত্য এিতয়া ন� ৈহ ৈগেছ। ৰংঘৰৰ পৰা �গর্েদউ সকেল িব� বা অন্যান অনু�ান উপেভাগ কৰাৰ িয পৰম্পৰা আিছল েসই পৰম্পৰা এিতয়াও �চিলত ৈহ আেছ। এিতয়াও িব�ৰ সময়ত �তীিক �গর্েদউ, আৰ� ৰাজ িবষয়া সকেল ৰংঘৰৰ পৰা িব�ৰ অনু�ান উপেভাগ কেৰ। 

৪২

ঢকুৱাখনাৰ পৰা েগাৱালপাৰাৈল বুিল আমাৰ িনজৰ গাড়ীত ৈগ আেছা। ৈগ আেছা। জালুকবাৰী

পাৰ ৈহ বেকাত েসামাইেছােহ মা� আিহল নহয় এজাক ভয় লগাৈক ধুমুহা। গাড়ী আগৈলও নাযায়,িপছৈলও । ১৫ িমিনট মানৰ িপছত অলপ কিমিছল, আিম লােহ লােহ আগবািঢ়িছেলা,হঠাত্ িবজুলী েধেৰকিণেৰ বৰষণু েপলাব ল’েল। এইবাৰ বতাহৰ লগেত ধাৰাষাৰ বৰষুণ। বাটত ক’েতা ৰবৈলও ঠাই নাই,আনহােত েসইিদনাই মই দুধৈন পাবৈগ লােগ ,িপছিদনা িবদ্যালয়ত উপি�ত হ’বৈগ লােগ। ভগৱানেক সুৱঁিৰ আিম ৈগ আেছা। ৰংঝুিল মানৰ পৰা বতাহ অলপ কিমিছল িক� বাটত ব� গছ পিৰ আিছল। এইিখিনেত ৰংঝুিল দৰংিগিৰৰ ফেৰছটৰ কমর্চাৰী েকইজনক অেশষ ধন্যবাদ িদও ,ইমান ধুমুহােকা েনওিচ েতওঁেলােক বৰষুনত িতিত িতিত েজিচবৰ েযােগিদ গছেবাৰ আতৰাই ৰা�া মুকিল কিৰ ৈগিছল। এই যা�াৰ আটাইতৈক ভয় লগা দৃ শ্যেটাৰ িবষেয় কও। বৰষুণ আৰ� ধুমুহাৰ মােজ মােজ লােহ লােহ ৈগ আেছা। আমাৰ গাড়ীখনৰ পৰা ৩০/৪০ িমটাৰ মানৰ আতৰত হঠাত েহাৱা এটা ডাঙৰ চকুচাট মািৰ ধৰা েপাহেৰেৰ এচািট িবজুলী মািটৈল নািম আিহল। তাৰিপছেতই েহাৱা এিট ভয়�ৰ গৰজনত আমাৰ সকেলােৰ বুকু কঁিপ উিঠল। আমাৰ গাড়ী চলায় েযাৱা দাদাজেন গাড়ীখন ে�ক মািৰ িদেল আৰ� গাড়ীখন অলপ আগবািঢ় ৈগ েৰাৱাত আমাৰ দৃ ি�েগাচৰ হ’ল ৰা�া কাষত দুফালৈহ পুিৰেযাৱা এেজাপা গছ। তাৰমােন েসইয়া এটা ব�পাত আিছল। এৰা ৰােখ হিৰ মােৰ েকােন ,এই অঘটন েয আমাৰ লগত নহ’ল। জীৱনত �থমবাৰ ৰ বােব মৃতু্যৰ িবভীিষকা েদিখেলা। আিম �ায় ৩০িমিনট সময় ওখ ওখ গেছেৰ ভৰা েসই ৰা�াৰ কাষেত গাড়ীৰ িভতৰেত েসামাই ৰ’েলা। ল’ৰােটােৱ আৰ� মােয় �াথর্না গাইিছল। অলপ েদিৰৰ িপছত েযিতয়া আন গাড়ীেবাৰ লােহ লােহ পাৰ ৈহিছল,ফেৰছটৰ গাড়ীখেনা েদিখেলা েতিতয়া িনি�ত মেন আিম েসইকণ পাৰ ৈহ আিহেলা।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

(ঠাইকন স�ৱ ৰংঝুিলেৰ আিছল,ৰািতৰ ঘুপমৰা আ�াৰ আৰ� বৰষুণত ভালৈক ধিৰব েনাৱািৰেলা)।

তাৰিপছত পুনৰ আৰ� হ’ল আমাৰ অ�িতৰ�� যা�া....। এই যা�াৰ পৰা এই অিভ�তাই পােলা জীৱনৰ পথ মচৃণ নহয়, জীৱনৰ ল�্য ত উপণীত হ’বৈল এেন ব� বাধা িবিঘণী অিত�ম কিৰবই লািগব।

৪৩

অ�িতৰ�� যা�া মযুৰ় কৃ�া বৰা েকাঁৱৰ

অনুভৱ

�িৃ ত

অণু গ� ৰি� েবজবৰ�ৱা

গাড়ীখন হঠাৎ েবয়া েহাৱাত ওচেৰ পাজেৰ

২৩ পৃ�াৰ পৰা.... ‘তু িম বাবুৈল ফ'ন এটা কৰা?’ ৰােম�ৰ বৰ�ৱাই ৈঘণীেয়কক উে�শ্য কিৰেয় এটা সময়ত ক’েল- ‘িক� ইমান ৰািত?’ ‘ল’ৰাক েকাৱা,আমাক যােত েসানকােল ইয়াৰ পৰা ৈল যায়।’- বৰ�ৱাই উে�িজত ৈহেয় ক’েল। আৰিতেয় মুেখেৰ এেকা আৰ� নামািতেল। ঃ‘লগেত আইমানুৰ �েয়াজনীয় সকেলা সামিৰ েলাৱা?’ ঃ িক� েদহা গ’েল মই কাক ৈল জীয়াই থািকম দাদা? ঃ চু প! িযজন �ামীেয় িনজৰ প�ীক বিলপঠা সজােল েসইজন েদউতাকৰ ওচৰত স�ানৰ সুৰ�া িকমান? এেন েঠক গ�ীৰ মানুহ েসামাই থকা এই েলেতৰা বৃ�েটাৰ মাজত অ�তঃ েমাৰ একমা� ভািগনীজনী থািকব েনাৱােৰ। এেন চিৰ�হীন মানুহৰ ঘৰত থািক তাইেয়া যিদ এিদন সবর্� েহৰ�ৱাই। ‘তু িম ফ’ন কিৰলােন? েন এিতয়াও ফ’ন কিৰবৈল বাকী আেছ?’- ৰােম�ৰ বৰ�ৱাই গিজর্ উঠাত আৰিতেয় ভেয় ভেয় ক’েল‘বাবু আিহ আেছ।’ িঠকনা ঃ েযাৰহাট। ফ’নঃ ৮১৩৩০৮২৩০১

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

গাড়ী ভাল কৰাৰ িকবা সুিবধা কিৰব পািৰ েনিক এপাক চাওঁ বুিল গাড়ীখনৰ পৰা নািম িকনিকিনয়া বৰষুণৰ বতৰত ৰা�াৰ দাঁিতত শাৰী শাৰীৈক থকা কৃ �চু ড়াৰ তেলেৰ েখাজ িদওঁেত ৰাজীৱ দুৱৰা ডু ব গ’ল আিজৰ পৰা �ায় ২০ বছৰ আগৰ কেলজীয়া িদনেবাৰত! এেকই পথ, এেকই িনিৰিবিল পিৰেবশ মােথাঁ উকা আিজ ৰাজীৱৰ হ�দয়, সকেলা থািকও আিজ এেকা নাই। কাৰণ ওেৰেটা জীৱন এেকলেগ থািকম বুিল �িত��িতব� েহাৱা িৰমিল আিজ নাই। দৰং কেলজৰ গালর্ছ হে�লৰ িপছফালৰ কৃ �চূড়ােৰ বাটবুলা ৰা�ােটােৱ আিছল ৰাজীৱ িৰমিলৰ ে�মৰ আ�াথলী। িকনিকিনয়া বৰষুণত িভিজ দুেয়া হােত হাত ধিৰ কৃ �চূড়াৰ তেল তেল সেপানৰ ৰচনা পিঢ় েখাজত েখাজ িমলাই ৈগ থােকােতই ঘিটিছল েসই অনাকাংি�ত ঘটনােটা। িপছফালৰ পৰা অহা এখন �তেবগী বাহেন দুেয়ােক মহিটয়াই গ’ল। ৰাজীৱ িচিটিক ৰা�াৰ কাষৰ পথাৰত পিৰলৈগ, িকছু আঘাত পাইেছ যিদও িবেশষ এেকা নহ’ল। িক� িৰমিলৰ িঠতােত মৃতু্য হ’ল! িন�ু ৰ িনয়িতৰ ওচৰত েযন হাৰ মািনেল িৰমিলেয়,হাৰ মািনেল েযন িসহঁতৰ সেপানেবােৰ,....। সেপান েদিখ ভালেপাৱা িৰমিলেয় ওৰা মািৰেল সেপানৰ েদশৈল ,কাহািনও ওভিতব েনাৱৰাৈক!_________ ইমান সমেয় কৃ �চু ড়াৰ ফুলেবাৰৈল চাই চকুেলা ৈব থকা ৰাজীৱ দুৱৰাই বাটৰ�ৱা এজনৰ মাতত সি�ত ঘূৰাই পােল। অ��িস� দুচকু মুিচ পুনৰ েখাজ িদেল বা�ৱৰ পৃিথৱীত।

বৃ�

৪৪

এটা অভ্যাস গিঢ় েলাৱা আৰ� তাৰপাছত

ক িব

তু লুমিণ গৈগ েসােণাৱাল

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

েসই েয এটা অভ্যাস গিঢ় ল’েলা! তাৰপাছত আৰ� আগৈল পাছৈল এেকা নমিন েপেঘনীয়াই েপেঘনীয়াই জীৱনেটাক কিৰ তু িলেলা জুটুিল-পুটুিল না হাঁিহব পািৰ, না কািন্দব পািৰ না জীৱন িজন্দাবাদ বুিল উদযাপন কিৰব পািৰ

৪৫

তা

েগিৰলা বাবুল েনওগ েসউজীয়া সেপান এটাৰ িপেছ িপেছ আিম েবাৰ যা�া কিৰেছা অহর্িনেশ। শূণ্যতাই আমাৰ িঠকনা, হ�দয়ত মুকুিতৰ বাসনা। তু িম বুিজব েনাৱািৰবা, এই কন্টকময় পথৰ িক েয যা�ণা।

�িতেটা �ণেতই আেছ মৃতু্যৰ িবভীিষকা তু িম েযিতয়া েখলা ৰং েধমালীৰ েখল েজানাক েখিদ ফুৰা এেন ব� িদনৰািত পাৰ ৈহ ৈগেছ আিম েতিতয়া চাফা কেৰা বন্দুকৰ েবেৰল িক� আচিৰত কািন্দবৈল েদেখান আ�াৰেহ জৰ�ৰী _ তু িম েযিতয়া ভাগৰ েপলাই িন�াত ম� েহাৱা ধ�ংসাৱেশষত �াণ পায় িফিন� পখী িক� ইমান আমাৰ েতিতয়া যা�া হয় দুগর্ম পেথেৰ েসৗভাগ্যৰ েহাৱােৰােতা মি�েলই নহয় দূ ৰ�েঢ়া িশিবৰ অিত�ম কৰা। এইেটাওেতা নহয় েয িবধ��তােবাৰ তু িম বহাগৰ কুিল জনীৰ সেত িব� গীত েগাৱা েসইজেন আেপান কিৰ ল’ব , আিম অৰণ্যত বন্দুক বাৰ�েদেৰ কেৰা যু�ৰ আখৰা যাব এই অলংঘনীয় অভ্যাসেবাৰ গিঢ় েলাৱা হ’ল আেপান গাওঁ েবাৰত েঢাল েপঁপাৰ অথবা মােতেৰ েযিতয়া হয় উতলা, জীৱনৰ সম� সমিপর্ত কৰা হ’ল _ িনিষ� পাহাৰত বােজ েতিতয়া যু�ৰ দামামা এেনৈকেয় পাৰ কেৰা আিম েগিৰলাৰ জীৱন ত্যাগৰ মূল্য নাথােক মনৰ মাজত কিঢ়য়াই ৈল ফূ েৰা মুি�ৰ বাসনা িবিনময়ত তু িম উপলি� কিৰব েনাৱািৰবা ছােগ ভালেপাৱাৰ মূল্য নাথােক যিদেহ িবিনময়ত আমাৰ আেগ পােছ আেছ েকৱল শূণ্যতা। নু�েন আ�াৰ কন্দন।

এইেটাওেতা নহয় েয িবধ��তােবাৰ/ েসইজেন আেপান কিৰ ল’ব/ যাব এই অলংঘনীয় অভ্যাসেবাৰ গিঢ় েলাৱা হ’ল অথবা/

আেবগ আৰ� িবেবক

ক িব

পৱন কুমাৰ বড়া

এইেয এটা সেপান আিছল িবভাৱৰী ৰািতৰ তমসাময় সময়ৰ উদবাউল েজানাকী িনশাত চ�মাৰ ছাঁয়াত ি�য়জনৰ দুবা�ত মূৰ ৈথ িজেৰাৱাৰ �া� �ণত িনজৰ বুিল এেজােলাকা মৰম বুতলাৰ এই সেপান এিতয়া একা� বা�ৱ ি�য়সংগী েমাৰ হ�দয়ৰ গভীৰত ভবা নািছেলাঁ েকিতয়াও সেপানেটা েয সচাঁ হ’ব ��ৰ পৰীজনী েমাৰ িনজৰ হ’ব েতামাক েযিতয়া েদখা পােলাঁ সেপানেটা েযন সাৰপােল। েতামাৰ দুচকুত চকু ৈথ িজেৰাৱা সেপানেটা েমাৰ সঁচা হ’ল েতামাৰ েহপাঁহত ওমলা িদনৰ আশােবাৰ েমাৰ ওমাল হ’ল এিতয়া �িতেটা উশাহত েমাৰ ভালেপাৱাৰ �ণ�ণ �িতেটা পূৱাৰ েকামল আেৱশত েতামাৰ মৰমৰ ৰ�ণজুন আেৱগৰ পাৰভঙা জুিৰয়া সেপানত মই েতামাৰ হ’ব খুিজেছাঁ দুহাতত হাত ৈথ েতামাক িনজৰ কিৰব িবচােৰা েতে� তু িমেয় েকাৱা মই জােনা েতামাৰ আেপান হ’ব েনাৱােৰা!

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

গছেবাৰৰ দেৰ নাৰীেৰা আেছ িনজা ছাঁ আ�াৰৰ িনজা েপাহৰ নাথােক বােবই ছাঁ েবােৰ এেকাটা পিৰিধত েজ্যােবাৰ সংেকািচত কিৰ েতােল ডাৰউইনৰ িচিঠখন পিঢ় নাৰী গৰাকী ে�মত পেৰ ছাঁেটাৰ ে�মত কপালখেন ঘামেবাৰ মিচ লয় হাতু ৰীৰ েকােব মুিঠ টান কৰা তলুৱাত সুখৰ েৰখাডাল তল যায় একাঠু পানীত এবুকু জুই।

ছাঁ েবােৰ এেকাটা পিৰিধত েজ্যােবাৰ/ সংেকািচত কিৰ েতােল/ ডাৰউইনৰ িচিঠখন পিঢ় / নাৰী গৰাকী ে�মত পেৰ/ছাঁেটাৰ ে�মত /

ৰ�পেজ্যািত শইকীয়া

েজানাকী সেপান িনেলাৎপল চমুৱা

�িতজন মানুহেৰ িনজৰ িভতৰেত অন্য দুজন মানুহ সহযা�ী ৰ�পত থােক। এজনৰ হােত হাত ধিৰ ফুিৰেল আমাৰ উজুিটত ছাল িছগাৰ স�াৱনা থােক; আনজনৰ হােত হাত ধিৰ ফুিৰেল আমাৰ এই ভয় নাথােক। সহযা�ী দুইজনৰ মাজত �ােয়ই অ�ঃ�ন্দ হয়। অৱেশষত িস�া� মূল মানুহজেনই ল’ব লগীয়া হয়। এই সহযা�ী দুজন েবেলগ েকােনা নহয়; এজনৰ নাম - আেবগ আৰ� আনজন িবেবক।

ছাঁ

তা

৪৬

ে�মৰ অনুভৱ সীমা� েমান িহৰ�

শীতৰ পুৱা

ে�মৰ নামত িসহঁতেবােৰ িকিৰিল মািৰ দাঁত িনকতাই কুিটল হাঁিহ মািৰেছ। িসহঁতক লােগ মােথাঁ ন� েসাৱাদৰ মাদকতা। িসহঁতেবােৰ বােৰ বােৰ খুিল িদেয় মা� মহামাৰীৰ িনল�র্তাৰ বীজৰ দুৱাৰ আৰ� িচঞেৰ তৃি�ত িসহঁতেবােৰ উচ্চ ক�ত, েতামাক মই ভাল পাওঁ।

িনৰ�ন েডকা

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

আ�াৰ পৃিথৱী

৪৭

ক িব

তা

শীতৰ েসেমকা পুৱা আ�ৱাই যাওঁ �� কুঁৱলীৰ জাল ফািল। সুমিথৰা সুযর্​্যৰ উমাল িবচািৰ তথািপও েনপাওঁ িবচািৰ িবচািৰ। উদাস মেনেৰ ঘৰ মুৱা হওঁ িকজািন কাইৈলই িবচািৰ পাওঁ। ৈক যায় মেন েমাৰ উভতাৰ পথত ইেটা িসেটা ব� কথাই আেহ েমাৰ মনত। িহম েচঁচা কুঁৱলীৰ ঠৰঙা জাৰত হ�দয়ৰ শ� েবােৰা লুকাই আঁৰত। েবিলও ওলাই কুঁৱলীও আঁতিৰ যায় নতু ন �ভাতৰ আশােৰ আেছাঁ জীয়াই।

েযােগশ িবকাশ গৈগ

েমাক এটু কুৰা হ�দয় লােগ

েমাৰ হ�দয় েতজ মঙহৰ আৰ� এখন হ�দয় লােগ েমাক িশলৰ

�ণয় কুমাৰ ৰায়

িশল ঘিহঁ ঘিহঁ িফিৰঙিতেয় েপাহৰ কিৰম কিবৰ আ�াৰ পৃিথৱী।

দুশৰীয়া কিবতা শা�নু বৰা ১ েমাৰ কাষেত েমাক খে�কৰ কাৰেণ বিহবৈল িদয়া ক’লা িপিঠখন িকজািন েদখুেৱই ২ েখাজ েনযায়েহ েনযায় েদউকা েমিল দুেখ আওঁৰাবৈলেহ বাকী েহৰ�ৱা িদনৰ ে�াক।

হ�দয়ৰ সবর্মুঠ দাম এটু কুৰা হ�দয় লােগ যিদ হ�দয়খন কিৰ িদেয় জােনা হ�দয়েবাৰৰ দাম আিজ কািল েবিছ েমাৰ নাম েমাৰ দেৰ দীেন িকিনব েনাৱােৰ বাৰ� েকােনাবাই জােন েন? তথািপ মেন বৰৈক হ�দয় এখন িবচােৰ িযেয় হ�দয় ফাইেন� কেৰ বাৰ� ধােৰ কােৰা হ�দয় নালােগ েমাক এখন হ�দয় লােগ ইন�লেমন্টত িকিনব পৰা যাবেন? ধােৰ নহয় েমাক এটু কুৰা হ�দয় লােগ ই�টলেমন্টত িকিনবৈল িকি� িকি� পিৰেশাধ কিৰেলা হয় হ�দয় এখন লােগ।

এিৰ অহা

হাঁিহ িবচািৰ...

িবিদশা দাস

‘তঁহতৈক েসইখন �াছৰ ল’ৰা-েছাৱালীেবাৰ

তই আৰ� �ুলৈল এমাহ নািহিব’ েকাৱা িশ�কজেন ও েসইিদনাখন ক’ব �ুলখনক পাহিৰ নাযািব। সদায় খঙত থকা িশ�ক জেনও েসইিদনা মৰমৰ �েলপ সািনব। বহীৰ িপছফােল লগৰ েবাৰৰ নাম িলিখ Best Freind বুিল িলখােবাৰ িপছৈল জীৱনৰ Best Time ৈহ ৰ’ব। ‘অ সময় ৈৰ যা’ বুিল েসইিদনাখন সকেলােৰ ক�েয় িচঞিৰব,ৈৰ যাব জােনা সময়?

নাথািকম। ছাৰ-বাইেদউসকলৰ কথােবাৰ চিলেয়ই থািকব, দু�ািলৰ বােব খং কিৰেয়ই থািকব ,মােথাঁ েসইেবাৰ �িনবৈল আিম নাথািকম। থািক যাব িবদ্যালয় খন তাত, মােথাঁ আিম যাম ৈগ।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

েবিছ ভাল। আগৰ ল'’ৰা- েছাৱালীেবাৰ তঁহতৰ িনিচনা নািছল েদই। মাছৰ বজাৰ পাইছ’ েনিক?’--সকেলােৰ িচনাকী নহয় জােনা এই শ�েবাৰ। িকমান িদনৰ হাঁিহ, িকমান িদনৰ েধমািল, িকমান �ৃিত লুকাই আেছ এইেবাৰত। �ুলীয়া জীৱনৰ most popular dialouge বুিল ক’েলও ভু ল নহ’ব। জীৱেন ব�েতা �ৃিত বুকুত বাি� আ�ৱাই ৈগ থােক, হাজাৰটা হাঁিহ এিৰ, হাজাৰ জনক এিৰ, মা� ৈগ থােক। মােথাঁ থািক যায় পাহিৰব েনাৱাৰা িকছু মান �ৃিত, মােথাঁ িদ যায় অতীতৰ িকছু মান ভাললগা সময়। �ুলীয়া জীৱন... এক পাহিৰব েনাৱাৰা আেমজ। জীৱনৰ �থমিট েখাজ য’ত মানুেহ মন খুিল হাঁিহব িশেক, য’ত মানুেহ ব�ু�ৰ িনভাঁজ মৰম িশেক, য’ত িশ�কৰ কেঠাৰতাৰ অ�িনিহর্ত সৰলতা বুিজ পায়, ই এক আেবগ, ই এক ভালেপাৱা, ই এক িচৰ�ৱািহত �ৃিত। চাওঁেত চাওঁেত িবদায় বষর্ আিহল। �থম ে�ণীৰ পৰা দশম ে�ণীৈল দহটা বছৰৰ হাঁিহ, উ�া�িলক িবদায় িদ নতু ন জীৱনক আঁেকাৱািল ল’বৈল সাজু ৈহ পেৰ ছা�-ছা�ী। ভিৱষ্যতৰ িযমান িচ�া আিহেলও,�ুলীয়া জীৱনৰ �ৃিতেবাৰ ৈৰ যায় মন-মগজুৰ িনভৃত ঠাইত,সদায়ৰ বােব। েসই �াছৰ েব�ত িলিখ অহা নামেবাৰ থািক যাব,মােথাঁ েসইেবাৰ আেকৗ িলিখবৈল আিম নাথািকম।ৈৰ যাব তাত �াছৰ সময়ত িটিভন খুিল মেন মেন েখাৱা ৰ আেমজ েবাৰ ,মােথাঁ েসইেবাৰ দুনাই কিৰবৈল আিম

অনুভৱ

৪৮

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৪৯

দশম ে�ণী.. ইমান সহজ নহয় এই সময়িখিনক পাহিৰ েযাৱােটা, ব�েতা অনুভৱ জিড়ত ৈহ থােক ইয়াৰ লগত। এেকখন িবদ্যালয়ৰ পৰা ৈগ সকেলােৱ েবেলগ েবেলগ কেলজৰ ছা� ৈহ পিৰব। ‘তই �ুলৈল নগ’েল, মই ও নাযাওঁ’ েকাৱাজেন েতিতয়া আনক ক’ব। �ুল নাযাবৈল হাজাৰটা বাহনা বেনাৱাজেনও েসইিদনা িবেচ্ছদৰ চকুপানী টু িকব। িয গৰাকী ছাৰ-বাইেদউৰ �াছ আমিন লািগিছল অজািনেত েসই �াছেবাৰ আেকৗ কিৰবৈল ভাললগা ৈহ পিৰব।’ তই আৰ� �ুলৈল এমাহ নািহিব’ েকাৱা িশ�কজেন ও েসইিদনাখন ক’ব �ুলখনক পাহিৰ নাযািব। সদায় খঙত থকা িশ�ক জেনও েসইিদনা মৰমৰ �েলপ সািনব। বহীৰ িপছফােল লগৰ েবাৰৰ নাম িলিখ Best Freind বুিল িলখােবাৰ িপছৈল জীৱনৰ Best Time ৈহ ৰ’ব। ‘অ সময় ৈৰ যা’ বুিল েসইিদনাখন সকেলােৰ ক�েয় িচঞিৰব,ৈৰ যাব জােনা সময়? সকেলােৱ ঘূিৰ চাব িবদ্যালয়খনৈল, ভাঁিহ ৰ’ব স�খু ত এিৰ অহা সময়েবাৰ, হাত-বাউিল মািতব �ৃিতেয়। েযেনৈক আেছ েতেনৈক ৈৰ যাব �ুলৰ েচৗপাশ মােথাঁ আিম নািহম আৰ� এইেবাৰক ৈল েখিলবৈল, ইয়াত মন খুিল হাঁিহবৈল। সকেলােবাৰ পিৰৱতর্ন হ’ব, িক� পাৰ কিৰ অহা সমেয় িস্হৰতাৰ েভিটত �ৃিতৰ লুকা-ভাকু েখিলব। সময়ৰ েসাঁেত ৈল যায় সেপানেবাৰক, মােথাঁ �ৃিতৰ দ�ােলপন পািৰ ৈথ যায়। েশষ হ’ল এক আেবগ, এক সুকীয়া কাল.. এিদনখান অকলশৰীয়া যা�াৰ মাজত সকেলােৰ মেন স�ান কিৰব এই এিৰ অহা হাঁিহ িবচািৰ...।

অব্য�

অণু গ� ধৃিত ভা�তী ফুকন

িবয়া ৈহ অহা িদনধিৰ েছাৱালীজনীক

েতওঁ বুকুৰ উম িদ ডাঙৰ কিৰেল। িনজাৈক স�ান েলাৱাৰ কথা চু বুৰীয়াই ক’েলই েতওঁ ৈকিছল‘তাই েমাৰ স�ান, েবেলগৈক িকয় লােগ।’ আৰ� আিজ েসই েছাৱালীজনীেয় িনজৰ সফলতাৰ পাছত সহকমর্ী সকলৰ আগত েতওঁৰ িচনািক িদ কয়- ‘এইয়া েমাৰ মাহীমা।’ েতওঁ চু বুৰীয়াৰ আগত েকাৱাৰ দেৰ েগৗৰেৱেৰ তাইৰ সহকমর্ী সকলক েনাৱােৰ ক’ব‘নহয়, মই তাইৰ মাহীমা নহয়। এইয়া েমাৰ িনজৰ েছাৱালী।’ ক’বৈল ব�ত মন গ’েলও দুখ আৰ� চকুপানী েবােৰ েয েতওঁৰ ওঁঠ ব� কিৰ িদেয়।

েমাক েতামাতৈক ভাল নালােগ!

ক িব

ধন�য় ৰায়,ধুবুৰী

স�ীৱ চৰকাৰ পিব� পব�র্ েগািপনীৰ সেত েগাপীকা�ৰ ৰসাল ে�মৰ �দশর্ন শৰতৰ পূিণর্মাৰ ৈনশ..! ধিৰব েনাৱািৰ েগাপীনাথৰ মিহমা বদন,কথেন েমােহ িব� েষাড়শ েগািপৰ মন ৰািখ নাৰীক কেৰ �স�..! েহ ��া,তু িম ক�তৰ�,সবর্� েতামাৰ িবেন শূণ্য আেপান, শূণ্য আিম েতামাৰ আদশর্ত অনু�ািণত ৈহ �িত বছেৰ উদযাপন কেৰা েগািপৰ সেত কৰা েতামাৰ ে�েমাৎসৱ..!

েশৱািল িটংকু বৰা পুৱাই দুৱাৰ খুিল অনুভৱ কেৰাঁ েশৱািলৰ মধুময় সুবাস, িযেয় আিহ িদেছ েমাক শৰৎৰ আগমনৰ আভাস। েশৱািল কণফুটীয়া পািহৰ �কুলা বৰণ, িযেয় আিহ িশকায় েমাক জীয়াই থকাৰ ধৰণ। তল সৰা েশৱািলৰ পােত পােত েদখা পাওঁ এখিন িননািদত ছিৱ... যাৰ পািহেতা �িতফিলত হয় এখিন নতু ন পৃিথৱী।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

(১) বুকুত এেকাজাই ফুল ফুিলিছল ে�মৰ ফুল… ফুলেবাৰ ভালেপাৱা ৈহ উকমুকাই উজাই আিহিছল। (২) এ�াৰৰ পাৰ ভািঙ েজানাক নািম আিহিছল লােহ লােহ েজানাকেবাৰ তাইৈল সলিন ৈহিছল এিতয়া…তাই হাঁেহ,েমাৰ বুকুত েপাহৰ নােম (৩) হাঁিহেবাৰ ে�ম ৈহ ৈব ৈগিছল েমাৰ দুচকুেৱ তাইক আঁিকিছল েমাৰ দুচকুেৱ তাইৰ দুচকুত আইেস্ড’ আঁিক িদিছল। (৪) এমুিঠ সাহস বুকুৰ েজপত ভৰাই ৈৰ আিছেলাঁ তাই অহা ৈল… ,েমাৰ হাতত েগালাপ নািছল আিছল েকৱল েকৗতূহলৰ এিট েটােপালা। (৫) �িজ িদিছেলাঁ তাইক েমাৰ সম� িব�াস িব�াসেবাৰ আিছল ে�ম তাই আেকাঁৱািল ৈল েমাৈল িচিঠ িলিখিছল। (৬) এিদন অিচনািক বতাহ এচািটেয় ৈক ৈগিছল তাইৰ ৈহ েমাৰ বুকুখন িবষাই উিঠিছল মই ককবকাই উিঠিছেলাঁ। (৭) অৱসান…মই ৈক পিঠয়াইিছেলাঁ েমাক েতামাতৈক ভাল নালােগ মােথাঁ েতামাক িবচােৰাঁ।

তা

ৰােসাৎসৱ

৫০

অিতৰি�ত আেঘাণৰ �িৃ ত �ীপিশখা শমর্া হ�দয় ভঙাৰ শ� তু িম জােনা �িনবা? পািৰবা জােনা এই িৰ� হ�দয়ত আেঘাণৰ এিট মৃদু সুবাস িবয়পাই িদব? ওেহাঁ, অস�ৱ। ত�য়তাৰ মৃদু সুবাসত তু িম েটা েমােকই �িত��িত িদিছলা, েতে�, ক’ত গ’ল েতামাৰ �িত��িত? েমাৰ েদহৰ পৰা এিতয়া েটাপােটােপ েকঁচা েতজ িনগিৰেছ েতামােৰই িনঃসংগতাত। িকয়? ক’ৈল গ’ল েতামাৰ �িত��িত? অন্য নহ’েলও এবাৰ েকাৱা, ঘূৰাই িদব পািৰবােন েতামাৰ েমাৰ অিতৰি�ত আেঘাণৰ �ৃিত......?

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ৰ’দৰ পখী দীপ গৈগ েসই েয শীতৰ েসেমকা পুৱিত তু িম ৰ’দৰ কথা ৈকিছলা িনয়েৰ েধাৱা েতামাৰ েমঘালী চু িলেকাছা েমিল িদবৈল পাহাৰী ৈনখেন িজকিমকাই নািচিছল ৰ’দৰ স’েত আৰ�...আকােশিদ উিৰ আিহিছল েমঘ ভালেপাৱা এজাক ৰ’দৰ চৰাই।

৫১

ক িব তা

আেঘাণৰ অনুভৱ ��ৱিজৎ পাঠক

আেঘাণৰ পথাৰত আেকৗ এবাৰ আৱিৰ ধিৰেছ ে�মৰ ফা�ন চািৰওফােল েদেখা মােথাঁ পথাৰৰ ব্য�তাৰ ৰ’দৰ ৰ’দািলেৰ চকা-মকা তাৰ মাজত কৃ ষকৰ ে�ম ভাৱ। িনজৰ মাতৃৰ �িত েসউজীয়া পথাৰ এিতয়া ৈহ উিঠেছ েসাণালী সকেলােৱ মনত উ�ােহেৰ নািচ উিঠেছ েকােনাবাই হয়েতা আধুিনক য� ব্যৱহাৰৰ ে�ম, েকােনাবাই হয়েতা কাঁিচ নালত ে�ম হািনেছ। আিজকািল সাধুকথাৰ পুৰিণ েগাহািলৰ গৰ�হালৰ যুিট পুৰিণ েসই মতা ম’হৰ েযাৰ মুখা িপ�া েসই যুিট, েকােনাবাই আেকৗ আধুিনকতা মাজত এিতয়া আধুিনক েসাণালী ধানৰ �িটৰ েটােপালােটা ওজন ৈল নৰা েখৰ উিলয়াইেছ। হয়েতা আগৰ দেৰ িপতাই লগত দুকমুকািল �ভােত নােচানত জঁিপয়াই গীতৰ কিল িচঞৰ মািৰ মৰণা মৰা িদন েহৰাই ৈগেছ ব্য�তাৰ েসাৱাদত। হয়েতা পথাৰত িপয়াঁহৰ পানী নতু বা চকুেয় িবচৰা েকাৱা েকািৱৈক অহা ঘৰৰ গৃহ�ৰ েসই পথাৰৰ ভাত এসাঁজ আিজ েহৰ�ৱাৰ পথত। সকেলােত এিতয়া েসাণালী দৃ শ্য এিতয়া আেকৗ পথাৰ মােজ মােজ দাৱনী হাঁিহ খলকিন চাহ- জলপানৰ েযাগানত, েসই ৈশশৱৰ েখাজ েপলাওঁ েনেপলাও ৈক সিহব েনাৱাৰা চাহ জলপান কিঢ়য়াই িনয়া পকা ধানৰ মােজ মােজ সৰ� সৰ� আিলিট মােজেৰ েযাৱা অতীত আমাৰ ে�ম এই ধৰণীৰ মাজত এয়া কৃ ষকৰ ে�ম, এয়াই আিম ে�ম কেৰা , েসউজীয়া পথাৰ েগেৰলী েহাৱা েসাণালী ধানিন আমাৰ েসাণালী দৃ শ্য,েসাণালী মন।

আেঘাণ আেহ এক েসাণেসৰীয়া সেপান ৈল �াি� আৰ� পূণর্তাৰ হালধীয়া দােপাণখনত �িতফিলত ৈহ িজিলিকবৈল। িনয়ৰ িস� িবিৰয়াৰ েখাঁচত িপতাইৰ মা�ৰ বৰণীয়া ঘমর্া� েদহৰ লুণীয়া েগা�। আগিল কলৰ পাতত েলাৱা ৰবাব আৰ� েচাকা েটঙাৰ েগা�ত িবয়েপ ৰদঘাই আইৰ �� এৰী চাদৰৰ ফুৰফুিৰয়া সু�াণ। সুমিথৰা পকা ৰ’দৰ িমঠা আ�াদনত ৰ�পহী দাৱনীৰ িপক ৰঙা ওঠৰ চ�ল হাঁিহেৰ মুখিৰত হয় আেঘাণৰ পথাৰ। নৰা েপঁপাত বািজ উেঠ েৰৗ��াত ৈশশৱৰ মধুৰতম �ৃিত।

পা�ৱাল েডকাৰ কা�ৰ ডাঙৰীৰ িঝৰ িঝৰ শ�ত েসউজীয়া হ�দয়ত কু�মবুলীয়া সেপােন েপাখা েমেল হালিধ সনা আেবিলেয় ভু মুিকয়াই আশাৰ েতল হালিধয়া েসাণ�িট। েদউতাৰ বুকুৰ উপত্যকাত জা�ত হয় েহঁপাহৰ �মুিনয়াহ িনঃিকন চকুৰ ডিৰয়ঁিলত গিজ উেঠ েসােণাৱালী সেপানৰ ছাঁ। আইেয় সুখৰ অ��েৰ লিখমী আদেৰ এজাৰ ফুলীয়া ভৰাঁলত েসাণ�িটেয় িখলিখলাই হাঁেহ বুকুখন আেৱগত ওফিন্দ উেঠ �াি�ৰ সুখ অনুভূিতেৰ..।

তা

জাৰ সাগিৰকা েডকা �িল �িল ৰ�াভ েহাৱা আঙঠােবাৰত, শৰীৰ উ�ািপত কৰাৰ আ�াণ েচ�া। ধানেখৰৰেশেতলীত এজেন আনজনৰ বুকুত কুিচমুিচ জাৰ েখেদাৱাৰ আখৰা। েসেয় বুেজ, বুকুৰ ঢপ্ঢপ্িন িকয় বােঢ়! এজনৰ উশাহত আনজন জীিৱত। জাৰৰ িদনৰ আনন্দ ৰ’দত বিহ, েপাৰা িপিতকােৰ েখাৱা এগাল ককর্ৰাত। শীেত ঠৰঙা কিৰেলও কাম, এিৰব েনাৱাৰা, দুহাতত জুইৰ েসক।

েপাৰা, নতু ন আলু কচু ৰ েসাৱাদত; গ�, কথকতােৰ গমগমীয়া, জাৰৰ িদনৰ জুহাল।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

সুমিথৰা পকা ৰ’দৰ িমঠা আ�াদনত/ৰ�পহী দাৱনীৰ িপক ৰঙা ওঠৰ চ�ল হাঁিহেৰ মুখিৰত হয় আেঘাণৰ পথাৰ।/নৰা েপঁপাত বািজ উেঠ/েৰৗ��াত ৈশশৱৰ মধুৰতম �িৃ ত।

মাছুম আহেমদ

ক িব

ধানেখৰৰ েশেতলীত /এজেন আনজনৰ/বুকুত কুিচমুিচ/জাৰ েখেদাৱাৰ আখৰা। েসেয় বুেজ, /বুকুৰ ঢপ্ঢপ্িন /িকয় বােঢ়!/এজনৰ উশাহত /আনজন জীিৱত।

আেঘাণ

৫২

আিহেয় তাই ইউেৰাপ �মণৰ সময়ত উঠা েফােটােবাৰ উপযািচ সুেযাগ বুিজ সহকমর্ী সকলক েদখুৱাইেছ। ফেটােবাৰ অতু ্যৎসাহী অংিকতাই �মণৰ সময়েত সামািজক মাধ্যমত ে�য়াৰ কিৰিছল।িযেবাৰ ফেটাত অনুৰাধাৰ লগেত িবিভ� জেন ইিতমেধ্য লাইক,কেমন্ট কিৰ ৈথেছ। বাটচ-্ এপত অহা েমেচজৰ সংেকতেটােৱ বতৰৰ ..

গ�

সাঁচতীয়া মৰম েমাৰ আছুতীয়া েতামাৈল িমিন কিলতা

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

অনাকাংিশত। কািতমহীয়া আকাশখন

৫৩

হঠােত ঘন কলীয়া ডাৱৰ এেসাপাই আ�িৰ ধিৰ মূষুলধাৰ বৰষুণজাক �ৰমুৰৈক নমােল। �ুল-কেলজ, অিফচ কাছাৰীৰ যাৱতীয় কামেবাৰ সামিৰ মহানাগিৰক সকল ঘৰমুৱা হ’বৈল ধৰা সময়ত। েশষ �াছেটা কিৰ যাবৈল ওেলাৱা অংিকতা ৰ’বলগীয়া হ’ল বৰষুণজাকৰ বােব। বৰষুণৰ পিৰমাণ আগতৈক বািঢ়ল। লগেত অহা িফৰিফিৰয়া বতাহ জাকত অংিকতাৰ গাৰ েনামেবাৰ িশয়িৰ উিঠল। ‘ঠা�া এইবাৰ েসানকােল নািমল’ বুিল তাই চাদৰৰ আচলখনেক গাত েমিৰয়াই ল’েল। ‘বৰষুণজােক ঠা�া নমােল।’ ‘বৰষুণ েনিৰেল েকেনৈক যাম?’ িচি�ত মেনেৰ িবভাগীয় ক�ত অংিকতাৰ বা�ৱী অনুৰাধা। বিহ আিছল অংিকতাৰ কাষত।

িসহঁতৰ গাড়ীৈল কেলজ অহা ক’িলগ সকল ইিতমেধ্য গ’ল। ছা�-ছা�ী সকলেৰা িকছু সংখ্যকক অিভভাৱেক আিহ ৈল গ’ল,িকছু ৈৰ থািকল বৰষুণ এৰাৈল। বৰষুণ এৰাৰেহ েকােনা ল�ণ েদখা নগ’ল। ঃ অনুৰাধা, ‘চােচান’। েমাবাইলেটা অনুৰাধাৰ িপেন আ�ৱাই েগেলৰীত থকা ফেটােবাৰ েদখুৱাত লািগল অংিকতা। দুপৰীয়া দুেয়াজনীৰ �াছ নািছল। িবভাগীয় ক�ত আৰ� েহাৱা কথকতাৰ মাজত েফােটা েদখুৱাবৰ বােব িনজৰ েমাবাইলেটা উিলয়াইিছল অংিকতাই। েহন সময়েত িবভাগীয় মূৰব�ীেয় তাইক মািত পিঠওৱাত ৰ�া পিৰিছল অনুৰাধা! এই সময়ত েফােটা েনােচাৱাৰ েকােনা অজুহাত িবচািৰ নাপােল অনুৰাধাই। বৰষুণ েনৰা িবৰি�েটা আেছই। পিৰি�িতেয় েফােটা চাবৈল বাধ্য কৰাত, উজাই অহা নতু ন িবৰি�েটা ফুিট উিঠল তাইৰ মুখম�লত। মােজ মােজ িনজৰ েমাবাইলেটা উিলয়াই চাই থািকল অনুৰাধা। মুখ চিল থকাৰ সমা�ৰালৈক আঙু িলও সমােন িপছলাই েখালা হাঁিহেটােৰ! অংিকতাই ফেটা,িভিডঅ’ েদখুৱাই গ’ল, ইউেৰাপ নালােগ অসমৰ চািৰসীমা পাৰ েনােহাৱা অনুৰাধাক।

জালুকবাৰীৈল অনুৰাধা অংিকতাৰ লগেত আিহল। অেটা এখন মািতেল তাই। নাযাই।ঠােয় ঠােয় ৰা�াত একঁকাল পানী। উভিত আিহেছ। অেটা পানীত তল যায়। বৰষুণ থািমল। েসেৰঙাৈক িচিটবাছ দুই,এখন চিলব ধিৰেল। িপেছ...... িযেটােহ ভীৰ। উপায়হীন ৈহ তাই বাছেত উিঠল। ৰি�মৈল েফান এটা কেৰাঁ বুিল েবগৰ পৰা েমাবাইলেটা উিলয়াই যিদও অিভমানী মনেতােৱ েঠহ জুৰাত পুনৰ ভৰাই থয়। ‘নাই নকেৰাঁ,েমাৰ খবৰ েকােন ৰািখেছ’? �ে�ক িপছেত অনুৰাধাৰ েমাবাইলেটা বািজল। েঠহ জুিৰ ভৰাই েথাৱা েমাবাইলেটা িৰিচভ নকেৰা বুিলও কিৰবৈল বাধ্য হ’ল,উপযুর্পিৰ ৰি�েম কৰা েফানৰ উৎপাতত। ঃ ক’ত আছা? আিহ আছা েন? িকমান িখিন পাইছা? িকেহেৰ আিহছা? পানী........’ ঃ উৰাজাহােজেৰ ৈগ আেছাঁ! আকাশত আেছাঁ! ৈকেয় েফানেটা কািট িদেল অনুৰাধাই। বাছৰ পৰা নািম ঘৰ অিভমুখী বাইেলনেটােৰ েখাজ আগবঢ়ােল তাই। �ৰ�ৎৈক অহা বতাহজাকত ৰা�াৰ িকনাৰৰ গছ েকইেজাপাৰ ডাল পাতত জমা ৈহ থকা বৰষুণৰ অিতিৰ� পানীভাগ জৰ্ জৰৈক তাইৰ গােত পিৰল। অলপ সময়ৰ কাৰেন পুনৰ বৰষুণ িদয়া বুিল ভয় খােল তাই। ‘নাই....... বৰষুণ নহয়’। পানীভােগ গােতা বাৰ�ৈকেয় িতয়ােল। মনেতা িতিতেয় আিছল তাইৰ,েকিতয়াবােৰ পৰা। িকয়? খঙত,অিভমানত েন অৱেহলাত! সিঠকৈক তােয়া নাজােন। িকয়? ঃ আিহলা। েমইন দুৱাৰখন েখালা আিছল। �িয়ঙৰ�মত িনউজ চাই বিহ থকা ৰি�মৰ মাতত েকােনা সহাঁিৰ িনিদ িচধাই তাই বাথৰ�মত েসামাল। গা ধুই গৰম চাহ একাপ খাওঁ বুিল িকেচ্চনৈল ৈগ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

এমাহ েযাৰা ইউেৰাপ �মণ সামিৰ েযাৱা স�াহত ঘৰ আিহ েপাৱা অংিকতাই আিজ কেলজ জইন কিৰেছ। আিহেয় তাই ইউেৰাপ �মণৰ সময়ত উঠা েফােটােবাৰ উপযািচ সুেযাগ বুিজ সহকমর্ী সকলক েদখুৱাইেছ। ফেটােবাৰ অতু ্যৎসাহী অংিকতাই �মণৰ সময়েত সামািজক মাধ্যমত ে�য়াৰ কিৰিছল। িযেবাৰ ফেটাত অনুৰাধাৰ লগেত িবিভ� জেন ইিতমেধ্য লাইক,কেমন্ট কিৰ ৈথেছ। বাটচ্ -এপত অহা েমেচজৰ সংেকতেটােৱ বতৰৰ লগত একাকাৰ েহাৱা অনুৰাধাৰ মুখম�লৰ ৰং িকছু সলিন কিৰেল। িগিৰেয়ক ৰি�মৰ েমেচজ বুিল খক্ মৈক েবগৰ পৰা েমাবাইলেটা উিলয়াই চােল। ‘বৰষুণৰ পানীেয় েগােটইখন কৃ ি�ম বানপানীৰ সৃি� ৈহেছ। সাৱধােন আিহব’- কৃ ি�ম বানপানীত আৱ� সহকমর্ী িবপুল দুৱৰাই পেঠাৱা েমেচজেটা পিঢ় িবমষর্ মেনেৰ িৰ�াই িদেল অনুৰাধাই। ‘নাই েযাৱা। বৰষুণ কমােল বাট চাইেছা’। েমঘৰ আঁৰত লুেকাৱা েবিলেটােৱ কািতমহীয়া আেবিলেটাক েকিতয়াবাই সি�য়াৰ ৰ�প িদেল। ৰি�মৰ এটা েমেছজ,এটা েফানৰ বােব বৰ আকুলতােৰ বাট চাই থািকল অনুৰাধা। নাই। েকােনা সংেকত নাই। অিভমানত েমাবাইলেটা ভৰাই ল’েল। বৰষুণ িদয়ােৰ পৰা িমিনটৰ অ�েৰ অ�েৰ েফান কিৰ,দুবাৰ মান িভিডঅ’ কল কিৰ, অংিকতাৰ খবৰ ৈল থকা িগিৰেয়ক প�ৱ আিহল কেলজৈল, িসহঁতৰ নতু ন Audi খন ৈল। সদায় থ’বৈল অহা অংিকতাক িনবৈল। অংিকতাৰ �িত েদিখ অহা প�ৱৰ মৰম,দািয়�েবাধত! মােজ সমেয় িনজৈল িধ�াৰ উপেজ আৰ� অংিকতাৈল িহংসা হয় অনুৰাধাৰ লগেত িগিৰেয়ক ৰি�মৈল? ‘�ািয়�হীন, ৰসহীন মানুহ এজনৈল িবয়া হ’েলা? জীৱনেটা অথেল গ’ল েমাৰ!’ পি�ম �ৱাহাটী মহািবদ্যালয়ৰ অথর্নীিত িবভাগৰ অধ্যািপকা অংিকতা বৰ�ৱাৰ ঘৰ আিমনগাওঁত। এেক িবভাগৰ অধ্যািপকা অনুৰাধা হাজিৰকাৰ ঘৰ শাি�পুৰত।

৫৪

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ৰি�মক েদিখ �িচ আিহল। এই সময়ত ৰি�মৰ মুখামুিখ হ’বৈল তাইৰ ইচ্ছা নগ’ল। চিল থকা িট.িভেটাৰ স�খু ত বিহল।�ত্যািহক �াি�েয় েহঁিচ ধিৰেল তাইক। ৱাল ঘড়ীেটাৈল চকু েযাৱাত উচিপচাই উিঠল অনুৰাধা। ‘উফ নটা বািজল। ভাত বনাব আেছই।’ গৰম পকৰােৰ ৈসেত ধূ�ািয়ত চাহ দুকাপৰ একাপ িনজৈল ৰািখ আন কাপ তাইৈল আগবঢ়াই .......... ঃ েখাৱা। আৰাম পাবা। মেয়া েখাৱা নাই। এেকলেগ খাম বুিল ৈৰ আঁেছা, েতামাৈল। আেহা আেহা কৰা বৰষুণজাকৰ আেগ আেগ িগৰ্ িগৰাই থকা েমঘ েসাপাই আকাশত িয আেলাড়নৰ সৃি� কেৰ, বৰষুণজাক অহাৰ িপছত েসই আেলাড়ন লােহ লােহ শা� হয়। আৰ�........অৱেশষত নাইিকয়া হয়। িদনেটাৰ িবিভ� ঘটনা �ৱােহ অনুৰাধাৰ মনৰ িভতৰখন �জিৰ-�মিৰ আেলািড়ত কিৰ ৰািখিছল যিদও ৰি�মৰ ‘ৈৰ আেছাঁ েতামাৈল’ মাতষাৰেত শা� হ’ল। িপেছ অিভমানেটােহ নকিমল তাইৰ। মাতত স্প� অিভমান ... ঃ ঘৰ েকিতয়া পালা? েমাক আিনব নগ’লা িকয়? ঃ েতামাতৈক চি�ছ িমিনট আগত। ইচ্ছা কিৰেল যাব পািৰেলাঁ হয়! ইচ্ছাই......... নকিৰেলা। বািছম বুিল উিলয়াই অনা জীয়নৰ মাছেটােৱ বিন্দ� কালৰ অিভমানক কাষিৰয়া কিৰ,এিৰ িদয়াৰ আনন্দত! মুকিল পানী িবচািৰ ইফােল িসফােল জিপয়াবৈল ধেৰ! আৰ� িঠক েতিতয়াই গৰাকীেয় ৈম দা খেনেৰ মাছেটাৰ মুৰত িযেটােহ েকাব েসাধাই মাছেটা েসলধাং িদেয়। েসলধাং িদয়া মাছেটাৰ দেৰ অৱ�া হ’ল অনুৰাধাৰ। খেঙ,দুেখ জজর্িৰত ৈহ েচাফাখনেত বিহ থািকল তাই। েসলধাং িদয়া মাছেতা মৰা বুিল চু ই েচাৱাৰ লেগ লেগ জীয়াই থকাৰ অি�� �িতপ� কিৰবৈল মাছেটােৱ ধৰফৰাই উঠাৰ দেৰ িকছু সময় িপছত বহাৰ পৰা উিঠল অনুৰাধা।

৫৫

ঃ ক’ৈল েযাৱা? ঃ ............... ঃ ক’ৈল েযাৱা? ঃ ভাত বনাও। ঃ নালােগ বনাব। নাখাও। েমাৰ কাষেল আহা। ঃ এিতয়া মৰম কিৰ েদখুৱাব নালােগ। েজাৰৈক সুমুৱাই ল’েল তাইক তাৰ বহল বুকুখনত। আঙু িলেৰ মুৰত হাত বুলাই বুলাই......... ঃ েকিতয়া লােগ? মানুহৰ আগত?িনেজ �াইভ কিৰ কেলজ যাম বুিল িকনা গাড়ীখন এলাহত �াইিভং িশকা আধােত ইিত মািৰ েগেৰজত েপলাই মই েথাৱা নাই। েবিছ দৰমহা িবচৰা বুিল �াইভাৰ জনক মই এিৰ িদয়া নাই। অেটা,েকব,িচিটবােছেৰ কেলজ েযাৱাৰ আইিডয়ােটা েতামাৰ িনজৰ। েসানাপুৰৰ পৰা পানীৰ মােজেৰ গাড়ী চলাই মেয়া আিহেছাঁ। েচাৱা............েযাৰাবাটত িকমান পানী েদখুৱাই আেছ িট.িভেয়। ছয়বছৰ হ’ল আমাৰ এইখন মহানগৰীত থকা। কৃ ি�ম বানপানী অকল বািৰষা জুন,জুলাইতেহ হয় বুিল েলাৱা ধাৰণােটা সলিন কিৰবৰ হ’ল। মানুহ আ�িনভর্ৰশীল হ’ব লােগ, আ�িব�াস থািকব লােগ িনজৰ ওপৰত, িযেকােনা পিৰি�িতৰ স�খু ীন হ’ব পৰাৈক। মই আিনব নগ’েলা ,তথািপ তু িম আিহছা। আিহব পািৰছা। মই এইিখিন িব�াস ৰািখব পৰাৈক তু িম শি�শালী। েতামাক আৰ� েবিছ শি�শালী ৰ�পত চাব িবচােৰাঁ। ওেলাটাই েতামাক আিনবৈগ পানীৰ মাজত দুেয়া ফিচ থকাতৈক ঘৰৈল আিহ ৰািতৰ সাজ বনােলা। তথািপ ঘৰৈল আিহ েতামাক েনেদিখ েফান কিৰিছেলা। কািট িদয়া নাই জােনা তু িমেয়। েযাৱা ভাত বাঢ়া। বৰ েভাক লািগেছ। উপেদশ? পৰামশর্? েন লাজ? িদেল ৰি�েম তাইক! িযেয় িনিদয়ক! ইমান িমঠা? নাই ভাত নাখায় আিজ তাই! পিৰতৃ� অনুৰাধা। ক� হ’ল তাইৰ ৰি�মৰ েনামাল বুকুৰ উম পিৰহাৰ কিৰ ভাত বািঢ়ব যাবৈল।

েজানাকিখিন সািন ল’েল গােল মুেখ। টু প্ টু প্ ৈক সিৰেছ িনয়ৰ। েযন এিট ছন্দৱ� কিবতা! চকু যুিৰ জাপ খাই গ’ল তাইৰ।িনশাৰ গভীৰতাৈল ��ে�প নাই? �াণ ভিৰ উপেভাগ কিৰ থকা পিৰেবশেটাৰ মাজেত উ�� ু কঁকালত স্পশর্ৰ শীতলতা। িচনাকী পৰেশ মতলীয়া কিৰেল।িনল�র্ আ�সমপর্ণ। সমপর্েণ উ�াদ কৰা পৰশেটা অবাধ্য হ’ল। ব�ৱাই গ’ল েযিনেতিন। চু উউউউ...…....................প। িনতাল মািৰল েবলকিনৰ কথকতা। লাজত। �ই পৰা েবলকিনেটাৰ �ীলখনত েযিন েতিন বেগাৱা িনলাজ ম্যািন�ান্ট েজাপা সােৰ থািক চাই ৰ’ল আিলংগনৰ এই েখলা। সুদূৰত িনশাচৰ চৰাইৰ �থম �হৰ েশষ েহাৱাৰ সংেকত। ৈৰ যা এই সময় ৈৰ যা।েহ ৰািত........ �� কৰ..... েতাৰ �থম,ি�তীয় তৃতীয় �হৰ। �ভাত আিনবেল বাউল ন’হিবেচান অ’। �িলছ েনিক তই? েমাৰ আলফুলীয়া সীমাহীন সুখেবাৰ েদিখ! েমাৰ সুখক! সিহ থাক তই েকিতয়াৈল? পিৰতৃ� দুিট ভাগৰ�ৱা �ােণ ঘণ িন�াস েনৰাৈল। ৰািতপুৱা সকেলা ক’ম বুিল েফান কািট িদয়া অংিকতাই বতর্মান অনুৰাধাৰ েফান িৰিচভ কৰা নাই।কেলজও অহা নাই তাই। প�বক েফান কেৰাঁ বুিলও নকিৰেল অনুৰাধাই। ‘িক হ’ল অংিকতাৰ? ৰািতৰ কিজয়াৰ কাৰেণ আিজ কেলজ নািহল েনিক? ঘৰৈলেক এপাক যাম। ঘৰত আেছ েন তাই?’ ঃ বাইেদউ। েহেড আেপানাক মািতেছ। ঃ ৈগেছাঁ বুিল েকাৱা। িপয়নজেন িদয়া খৱৰেটাত িকছু িচি�ত অনুৰাধা। ঃ িকয় বা মািতেছ?

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

িবচনাত উিঠব েলাৱাৰ সময়েত েফানেটা বািজল অনুৰাধাৰ। ঘড়ীেটাৈল চােল। এঘাৰটা বািজেছ। েফান অংিকতাই কিৰেছ। ভয় খােল তাই। এই ৰািত েফানত অংিকতাৰ ইউেৰাপ �মণৰ কািহনী �নাৰ ৈধযর্ নাই অনুৰাধাৰ। খািতৰত েফানেটা িৰিচভ কিৰেল তাই। ঃ �িল েনিক অনু? িড�াবর্ কিৰেলা? কােন্দান িমি�ত অংিকতাৰ মাত। ঃ নাই.............. কেচান? ঃ কািজয়া লািগেছ আমাৰ। প�েব েমাক....... ঃ িকয়? িকহৰ কাৰেণ? ভাত খািলেন? ঃ নাই েখাৱা। বেনাৱা নাই। আিজ েমাক েহেড মািতিছল। এহ.............এিতয়া থাওক েদ। ৰািত ব�ত হ’ল। সকেলা কাইৈল কেলজত কম। মই েবলকিনৰ পৰা েফান কিৰেছাঁ। প�েৱ েদিখেল.... েফানেটা তৎ�ণাত কািট িদেল অংিকতাই। ৰি�ম িবচনাত। নতু ন িচ�া এটাই তাতঁ বািট কািঢ়ব ধিৰেল তাইৰ। মনত পিৰল অনুৰাধাৰ। দুপৰীয়া �াছ নথকা সময়ত েহেড অংিকতাক মািত পেঠাৱা কথােটা। িকয় মািতিছল? সুিধৱ পাহিৰেল তাইক। িক�! েহেড মািত িন তাইক এেন িক কথা ক’েল িয কথাত নবনাই, নাখাই এফলীয়াৈহ দুেয়া অকল কািজয়া কিৰেছ। স�িতভ মনেটাক উৎক�াই েহঁিচ ধৰাত,েবডৰ�ম সংল� েবলকিনেটাৈল ওলাই আিহল তাই। বৰষুণ িদ ভাগিৰ পৰা ফৰকাল আকাশ। েজানাক িবেধৗত ৰািত। আিজ পূিণর্মা চােগ? ৰ�পৰ থালখনৰ দেৰ ৰ�প েলাৱা েজানেটা, িবেলাৱা েজানাকত ফুেলেৰ সেজাৱা েবলকিনত ফুলৰ কথকতা। েজানাকত মুকুতাৰ দেৰ িজিলিক উিঠেছ ভৰ�ণ েশৱািলেজাপা। আস.........িক মায়াময় এই ৰািত। উশাহেটা সলাই দীঘলৈক ল’েল। িন�াসত ওলাই আিহব েনাৱাৰাৈক সুগি�ত েশৱািলৰ সুৱাসেবাৰ সািচ থ’েল বুকু উপিচ পৰাৈক। েজানাক সািচবৈল ঠাই ক'ত? নাসােচ। দুহাত েমিল চপাই অনা

৫৬

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

েহডক লগ কিৰ অংিকতাৰ কথা ভািব িবভাগীয় ক�ৰ পৰা ওলাই অহাৰ সময়েত অংিকতাই কল েবক কিৰেল তাইক। ঃ �াছ েশষ হ’েল েনহৰ� পাকর্ৈল আিহিব। মই েতাৈল ৈৰ থািকম। ঃ িক কিৰছ তাত তই? কেলজ িকয় অহা নাই? কেলজৈল আহ। ইয়ােত �িনম েতাৰ কথা। ঃ নাহ যিদ নালােগ েদ? েজাৰ নকেৰাঁ েতাক। আংিকতাৰ আ�াৰ এয়া? েযন এজনী সৰ� েছাৱালী! হাতািশত অংিকতাৰ আহ�ানক েনওিচব েনাৱািৰ অনুৰাধা গ’ল েনহৰ� পাকর্ৈল। ঃ এইেয মই আেন নহহাঁ সৰ� সৰ� কথােত েজাৰৈক হাঁেহা, আনন্দত আ�হাৰা হও! ফূ ি�র্ কেৰাঁ,িকয় জান? মূৰেটা �িজ কািন্দবৈল আচলেত বুকু এখন িবচািৰ থােকা। েকিতয়াবা তহঁতৰ আগত সুখী েহাৱাৰ অিভনয় কিৰ কিৰ ভাগিৰ পেৰাঁ। হাঁিহৰ আঁৰৰ েবদনািখিন,হাঁিহৰ আঁৰত লুকাই থকা মুখখন বুিজ পাব পৰা মন এটা িবচােৰাঁ। েমাৰ কপাল েবয়া। েমাৰ কপালত নাই। েতেনকুৱা মন এটা পাবৈল চােগ মই লায়ক নহ’েলা! ঃ মূল কথাৈল আহ। কেলজ নৈগ আিহছ িকয় ইয়াৈল? ঃ ক’ৈল যাওঁ? কাৰ কাষৈল যাওঁ? যাবৈল ঠাই আেছ েমাৰ? Home loan. Car loanৰ EMI যায় েমাৰ একাউ�ৰ পৰা।এইবাৰ আেকৗ Personal loan ৰ EMI েটা েযাগ হ’ল। ঃ Personal loan আেকৗ িকয় ল’িল? ঃ ইউেৰাপ ফুিৰবৈল। প�বৰ ব�িদনীয়া েহপাঁহেটা পূৰাবৈল। ইচ্ছাৰ িবৰ�ে� আৰ� িকমান যাম অনুৰাধা? েমােৰােটা এটা মন আেছ। এখন হ�দয় আেছ। western dress িপ�াই েমাক night club ৈল েযাৱা প�েৱ এটা Mob Lynching ঘটনাৰ কাৰেণ এখন ঠাইক েদাষােৰাপ কেৰ। ঠাইখনক জংঘলী বুিল ইিতিকং কেৰ। আচলেত এইেবাৰ েতওঁৰ অজুহাত েমাক

৫৭

অকেল আনৰ লগত যাব িনিদয়াৰ। ইচ্ছা এটা আগৰ পৰাই আিছল কািবর্আংলং েযাৱাৰ। সুেযাগেটা েপাৱাত েহপাঁেহ জকমকােল। প�ৱক ক’েলা জাঙু ৰ খাই উিঠল। ঃ েনাৱাৰা। গ’েল েমাৰ লগত যাবা। ঃ অকেল নাযাওঁ নহয়। এিট দলৈহ যাম আিম। ঃ েনাৱাৰা বুিল ৈকেছাঁ ....েনাৱাৰা। ঃ তু িম নগেলও,েযাৰহাটেচান মই অকেল যাওঁ। েতামাৰ মা-েদউতাৰ ওচৰৈল?তাত থকা আ�ীয়েবাৰৰ িনম�ণ ৰ�া কিৰবৈল। এিতয়াৰ পৰা েনাৱািৰম চােগ? Mob Lynching তােতা ৈহিছল। ঃ থাছ............মুেখ মুেখ উ�ৰ িনিদিব। প�ৱৰ মৰেম! েমাক আমুৱাইেছ অনু। এই মৰমৰ পৰা মই ওলাই আিহব িবচােৰাঁ। নালােগ েমাক এেনকুৱা মৰম। ছিব�শ ঘন্টাই মই েকৱল েতওঁৰ ৈহ থািকব লােগ। বােৰ বােৰ েফান কিৰ খবৰ েনােলাৱােটাক অবেহলা নুবুজাই,িব�স বুজাই আৰ� েলাৱােটাক মৰম নুবুজায়! সেন্দহ বুজাই! সেন্দহ। েমাৰ কা�ত মূৰ ৈথ �ক�কাই কািন্দ উিঠল অংিকতা। কান্দক তাই। িযমান পােৰ। পাৰ ভািগেছ তাইৰ েগাট মৰা সি�ত বুকুৰ েবথােবাৰ এইমূ�তর্ত চকুেলা ৈহ। চকুেলােৰা েবাৱাৰ অিধকাৰ আেছ। সা�না িনিদেলা। ঃ প�েৱ িনজৰ টকােবাৰ িক কেৰ অংিকতা? ঃ নাজােনা। েপৰাডাইজত দুেয়া লা� কিৰেল। অংিকতা ইচ্ছু ক নািছল। অনুৰাধাই েজাৰৈক খুৱােল। ��পু�ৰ পাৰত দুেয়া িকছু সময় কটাই অংিকতাক ঘৰত ৈথ আিহল তাই। ৰািতেয় ওলাই েযাৱা প�ৱ েতিতয়াৈল ঘৰ আিহ েপাৱা নািছল। ঃ েহডক মই ৰািতপুৱাই যাব েনাৱােৰা বুিল িমছা অজুহাত েদখুৱাই েফান কিৰেছাঁ। ‘েতামাক আ�াত েলাৱােটা েমাৰ ভু ল িস�া�’ বুিল েহেডও েমাক কথা �নাইেছ।

ে�ছ ৈহ দুকাপ চাহ বনাই তাই ৰি�মৰ কাষত বিহল। সাৰসুৰ েনােহাৱাৈক চাহখাই থকা ৰি�মক কথােটা সুিধবৈল ভয় খােল অনুৰাধাই। অংিকতাৰ দেৰ কািবর্আংলং েযাৱাৰ আশা তােয়া পিৰত্যাগ কিৰ, ভাতেক বনাওঁ বুিল উিঠেল। ঃ িকবা ক’ম বুিল ৈৰ থািক,েনােকাৱাৈক উিঠ গ’লা েয? সাহ পােল অনুৰাধাই! পুনৰ বিহল তাই ৰি�মৰ কাষত। ঃ অসম চৰকাৰৰ উেদ্যাগত ৰবৰ ব’েডর্ আমাৰ দুই পাহাৰীয়া িজলাৰ িন� অথর্ৈনিতক অৱ�াৰ জুমেখিতয়ক সকলক জুম েখিতৰ পিৰবর্েত ৰবৰ েখিতৰ �াৰা অথর্ৈনিতক ভােৱ েকেনৈক সাৱল�ী হ’ব পািৰ,উৎসািহত কিৰবৰ বােব মােজসমেয় কমর্শালাৰ আেয়াজন কিৰ আিহেছ। এইবাৰৰ কমর্শালাখন কািবর্আংলং িজলাৰ িবিভ� সদৰ �ানত িতিনিদনীয়াৈক আেয়াজন কৰা ৈহেছ। অসম চৰকােৰ �থম বাৰৰ বােব এই কমর্শালাখনত অথর্নীিত িবভাগৰ দুজন অধ্যাপক ৰৱৰ ব’ডর্ৰ দলেটাৰ লগত পেঠাৱাৰ বােব �ৱাহাটী িব�িবদ্যালয়ক দািয়� িদেছ। এইবাৰ �ৱাহাটী িব�িবদ্যালয়ৰ িভতৰত �াতক শাখাত অথর্নীিত িবভাগৰ �থম ে�ণীৰ �থমজন আমাৰ কেলজৰ ,আমাৰ িবভাগৰ। িব�িবদ্যালেয় েসেয় িবভাগীয় স�ান িহচােপ আমাৰ দুজন অধ্যাপকক কািবর্আংলংত আেয়াজন কৰা কমর্শালাখনত.............. ঃ পেঠাৱাৰ ব্যৱ�া কিৰেছ। কথাষাৰ অনুৰাধাৰ মুখৰ পৰা কািঢ় িন ক’েল ৰি�েম। ঃ এই দুজনৰ িভতৰত তু িম িন�য় আছা? ঃ িবষয়ব�ৰ গভীৰতা আৰ� উপ�াপন ৈশলী ভাল বুিল ইিতমেধ্য িবিভ�..... ৭০ পৃ�াত চাওক

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

সি�য়া নািমল। ঘৰমুৱা বাছত উিঠল অনুৰাধা। এিতয়াৈল ৰি�েম এবােৰা েফান কৰা নাই তাইক। ‘ক’ত আছা? এিতয়াৈল িকয় ঘৰ আিহ েপাৱা নাই?’ িবচােৰ তাই। ৰি�েম তাইৰ পলম েহাৱাৰ কাৰণ সুধােতা। পলম হ’েল খঙ কৰােটা। তাইৰ দৰমহাৰ িহচাপ নাৰািখেলও ‘িক কৰা’ বুিল সুধােতা। নতু ন ঘৰেটাৰ কাম কিৰ থকা সময়ত ৰি�মক িদব িবচািৰিছল তাই িকছু টকা। ঃ �েয়াজনত ল’ম িদয়া। �েয়াজন এিতয়াৈল েহাৱা নাই েতওঁৰ!! ৰি�মক ক’ম বুিল জুিকয়াই েথাৱা কথােবাৰৰ মােজ মােজ আতঁ েহৰাই তাইৰ। িশি�ত! আধুিনক! উচ্চ মানিসকতাৰ ইিতবাচক িচ�াৰ! প�ৱক পলমৈক িচিনেপাৱা অনুৰাধাই িশপা খামুিচ থকা, পুৰিণ িচ�াধাৰাৰ আেবগহীন েবৰিসক! ৰি�মৰ ওপৰত েকােনা আ�া ৰখা নাই। ঃ ৰি�ম। এইবাৰ িববাহ বািষর্কীত আিম দািজর্িলং যাম িদয়া। ঃ এইবাৰ মই ঘৰেত দুজনমান ভকত মািত গীতা পাঠ কৰাৰ কথা ভািবেছাঁ। তু িম িক েকাৱা? �থম িববাহ বািষর্কীত কািজৰঙাৈল িনয়া ৰি�েম ি�তীয় িববাহ বািষর্কীত তাইক গীতাৰ বাণী �নাইিছল। ঃ অনু.......এইবাৰ েতামাৰ জ�িদনত বৰেদাৱা যাম। লগত েতামাৰ েমাৰ মা-েদউতা। দুেয়া অকেল মানসৈল যাম বুিল ভবা কথােটা নুিলয়ােল তাই। অংিকতাক ঘৰত ৈথ ঘৰ আিহ পাওঁেত আিজও পলম হ’ল তাইৰ। তাইতৈক আেগ ঘৰ আিহ েপাৱা ৰি�ম িট.িভ েচাৱাত ব্য�। অইন কােল ‘আিহলা’ বুিল মাত িদয়া ৰি�েম আিজ ঘৰ আিহ সুমুৱা অনুৰাধাক েদিখও েকােনা �িতি�য়া �কাশ নকিৰেল। ‘পলমৈক ঘৰ েসােমাৱা েদিখ খঙ উিঠল চােগ?’

৫৮

�কৃিত কিব ৱডর্ছৱথর্ৰ কিবতাত েৰামাি�ক েচতনা

�ব�

িনেবিদতা ভূ ঞা ৰাজকুমাৰী

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ইংৰাজী সািহত্যৰ সব�র্কালৰ এজন খ্যাতনামা

৫৯

কিব হ’ল উইিলয়াম ৱডর্ছৱথর্। েতওঁৰ কিবতাই ইংৰাজী সািহত্যক িবপুলভােব সমৃ� কিৰেছ। কিব েশ্যলীেয় ৱডর্ছৱথর্ক “�কৃ িত কিব” আখ্যা িদ ৈগেছ। চ্যামুেয়ল েটলৰ, েকালিৰজ আিদ কিবসকেল ৱডর্ছৱথর্ৰ হাত ধিৰেয় মূলতঃ ইংৰাজী সািহত্যত েৰামাি�ক যুগৰ সূচনা কেৰ। �কৃ তেত ৱডর্ছৱথর্েক ইংৰাজী সািহত্য ইিতহাসৰ েৰামাি�ক পট পিৰৱতর্নৰ �থমজন কিব িহচােপ ধৰা হয়। সকেলা েৰামাি�ক কিবৰ মেত উইিলয়াম ৱডর্ছৱথর্ কিবৰ এই আি�ক অনুভূিতৰ আিছল �কৃ িতৰ ে�িমক। েতওঁ �কৃ িতক এক জীৱ� অপািথর্ৱ উপলি�ৰ সমল �দানকাৰী স�া ৰ�েপ উপলি� কিৰিছল আৰ� এই স�াৰ মাজত ৱডর্ছৱেথর্ ঐ�িৰক স�ােক আিৱ�াৰ কিৰিছল। েতওঁ মূলেত হ’ল �কৃিত জগতৰ নানা িব�াস কিৰিছল েয �কৃ িতৰ সাি�ধ্যত মানুেহ যথাথর্ উপাদান। কিব মেত �কৃিতৰ সাহায্য আনন্দ সুখানুভূিত আৰ� �শাি� লাভ কেৰ বা লাভ ব্যিতেৰেক মনু ষ ্য জািতৰ িশ�া কিৰব পােৰ। এই �কৃ িতেয় য�ণাদ� মানৱ জীৱনক অসম্পূণর্ ৈহ ৰ’ব। আনিক �কৃিতৰ শা�ত আনন্দেৰ পিৰপূণর্ কিৰব পােৰ। জীৱনৰ সম� দুখ - �ািনৰ একমা� আেৰাগ্য �ল েযন এই েসউজীয়া অিবহেন মানৱৰ মহ� �াি�ও অস�ৱ। �কৃ িতেয়। িনঃসেন্দেহ ৱডর্ছৱথর্ৰ সম� সৃি�ৰািজত েৰামাি�ক কিব ৱডর্ছৱথর্ৰ এেন �কৃ িত�ীিত অ�ঃসিললা ফ�ুধাৰােৰ িবেধৗত। মানৱ দৃি�ভ�ী উপিনষদৰ মহান ঋিষ জীৱনৰ ওপৰত �কৃ িতৰ ৈনিতক �ভাৱ পৰা েহতু েক মুিনসকলকৰ জীৱনদশর্নৰ ৈসেত ৱডর্ছৱেথর্ েতওঁৰ কিবতাত �কৃ িতেক অপিৰসীম �ৰ�� সাদৃশ্য পিৰলি�ত হয়.. বা �াধান্য িদিছল। েতওঁৰ মেত , �কৃ িত হ’ল মানুহৰ িশ�ক,েসিৱকা,ৰ�ক আৰ� ে�হময়ী জননী �কৃ িতেয়। মানুহক েকিতয়াও �তাৰণা নকেৰ। �কৃ িতেয় মানুহ তথা জীৱকুলক িনজৰ স�ানৰ দেৰ লালন-পালন কেৰ। �েয়াজন সােপে� �কৃ িতেয় মনুষ্যক ৈনিতকতাৰ পাঠ পঢ়ায়। �কৃ িতৰ অকৃ ি�ম মৰম-ভালেপাৱাৰ পিৰে�ি�তত অিমত কিব ৱডর্ছৱথর্ৰ �কৃ িতৰ �িত আিছল িনেভর্জাল আনুগত্য। েৰামাি�ক কিব গৰাকীৰ বােব অৱেশ্য �কৃ িতৰ েসৗম্য,সমািহত ৰ�পেটা িযদেৰ আদৰিণয় েতেনদেৰ �কৃ িতৰ িবধ�ংসী ৰ�পেটাও েতওঁৰ বােব পােঠয়। আনহােত �কৃ িতৰ ৈসেত সৃি� েহাৱা একা�েবােধ কিবক পৰম ঐ�িৰক স�াৰ উপি�িতৰ �ান জ�ায়। েতওঁ গভীৰ অ�র্ঃদৃ ি�েৰ উপলি� কিৰিছল

মানৱ েদহৰ �ণভং� ি�িত আৰ� আ�াৰ অমৰ�। েসেয় ৱডর্ছৱেথর্ �কৃ িতৰ মাধ্যেমিদ েসই পৰম আধ্যাি�ক শি�ৰ ৈসেত িবলীন হ’বৈল উদ�ীৱ ৈহ পিৰিছল। কিবেয় িনেজ �ীকাৰ কিৰেছ-“ In Nature and the language of the sense

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

অপাৰগ। িবধাতাৰ হাতৰ পুতলা �ৰ�প মানুেহ িৰপুসমূহৰ কৱলত পিৰ মােথান িনজৰ কমর্ কিৰ যায়। েসই কমর্ই েতওঁেলাকক েকান িদেশ ৈল যাব তাৰ িচ�া মানুহৰ মনৈল নােহ। িক� �কৃ িতেয় �কৃ ত পথ �দশর্কৰ দেৰ মানৱজািতক িশকিন িদেয়। ইহ জীৱন তথা পৰ জীৱন The anchor of my purest thoughts , the nurse, যােত সুগম হয় তােৰা �ান �দান কেৰ। �কৃ িতৰ লগত The guide,the guardian of my heart and soul একা�েবাধৰ অিবহেন মানুেহ এই সু� অথচ �ৰ��পূণর্ of all my mortal being . ” কথােটা অনুধাৱন কিৰব েনাৱােৰ।ৱডর্ছৱেথর্ দুখেবাধৰ ( Tinterns Abbey ) কিবৰ এই আি�ক অনুভূিতৰ অপািথর্ৱ মাজেতা জীৱনৰ চৰম সত্য অে�ষণ কিৰেছ। The Solitary Reeper,The Maid of Buttermere উপলি�ৰ সমল �দানকাৰী মূলেত হ’ল �কৃ িত , Michoul,She Dwelt Among the Untrodden জগতৰ নানা উপাদান। কিব মেত �কৃ িতৰ সাহায্য ways - এেনেবাৰ কিবতাত কিব হ�দয়ৰ মানৱতাবাদৰ ব্যিতেৰেক মনুষ্য জািতৰ িশ�া অসম্পূণর্ ৈহ ৰ’ব। �িতধ�িন �িনবৈল েপাৱা যায়। আনিক �কৃ িতৰ অিবহেন মানৱৰ মহ� �াি�ও ৱডর্ছৱথর্ আিছল সবর্সাধাৰণৰ কিব। ��পদী সািহত্যৰ অস�ৱ। েৰামাি�ক কিব ৱডর্ছৱথর্ৰ এেন দৃ ি�ভ�ী দৃ ঢ়, কেঠাৰ ব�নৰ পৰা মু� হ’বৈল ব্যাকুল ৈহ পৰা উপিনষদৰ মহান ঋিষ - মুিনসকলকৰ জীৱনদশর্নৰ েৰামাি�ক কিবৰ �ােণ ৰাজকীয়,অিভজাত ে�ণী ৈসেত সাদৃ শ্য পিৰলি�ত হয়। Odeঃ সমাজখনৰ িবপৰীেত দিলত,িনেষ্পিষত,িনঃিকন, দুখIntimations of Immortality , Tintern দুদর্শা, অভাৱ- অনাতেনেৰ িপ� সাধাৰণ ে�ণীৰ মানুহৰ Abbey আিদ ভােলেকইটা কিবতাৰ মােজেৰ কিব জীৱনগাথাৰ �িতেহ মেনােযাগ িদিছল। েসয়া Simon মনৰ ৰহস্যবাদী সুৰ ধ�িনত ৈহেছ। Lee ৰ িনিচনা দুখীয়া, ৰ�� িচকাৰীজন হওক, উইিলয়াম ৱডর্ছৱথর্ �কৃ িত কিব আিছল Resolution and Independence ৰ দলিনত েজাক যিদও েতওঁৰ কিবতাত মানৱতাবাদৰ সুৰ িবদ্যমান। িবচৰা বুঢ়া মানুহজন ,The Solitary Reaper ৰ অথর্াৎ ৱডর্ছৱথর্ আিছল এজন মানৱদৰদী কিব। দাৱনীজনী অথবা She Dwelt Among the েতওঁ আিছল সাধাৰণ মানুহৰ সুখ-দুখ ,িবৰহ-য�না Untrodden Way শীষর্ক কিবতাৰ লুিচ নামৰ হ�দয়�ম কিৰব পৰা এগৰাকী �ভাৱজাত কিব। েছাৱালীজনীেয় নহওক িকয় ,এওঁেলাকৰ দেৰ সাধাৰণ েসেয়েহ েতওঁৰ কিবতাত �কৃ িত বন্দনাৰ মাজেতা মানুহৰ �িত আিছল কিবৰ হ�দয়ত মম�েবাধ আৰ� মানুহ এক মানৱীয় সুৰ িচৰ�ৱাহমান, িয সুেৰ িহচােপ মানুহক ভালেপাৱাৰ এক গভীৰ টান। ফলত পাপী,তািপত মানৱা�াৰ অ�ৰত শাি�ৰ অমল উি�িখত কিবতাসমূহত েতওঁেলাকৰ সুখ-দুখক সমােন ধাৰা েবাৱাবৈল স�ম ৈহেছ। ৱডর্ছৱথর্ এেন এজন �ীকৃ িত িদয়াত কিবৰ মহানুভৱী িচ�ন অিত মেনা� ৰ�পত কিব িয গৰাকীেয় অহৰহ �কৃ িত আৰ� মানুহৰ �কট ৈহেছ। সহাৱ�ানৰ কথা উদা� কে� ৈক ৈগেছ। কিবৰ উইিলয়াম ৱডর্ছৱথর্ েৰামাি�ক কাব্য আেন্দালনৰ েয মানসত বস্�বাদী িচ�াৰ অধীন মানৱজািতেয় এগৰাকী অ�ণীয় পুৰ�ষ আিছল তাৰ �মাণ পৰৱতর্ীকালৰ �কৃ িত জগতৰ উদাৰতাৰ কথা উপলি� কিৰবৈল িব�সািহত্যৰ �চু ৰ েৰামাি�ক কিবসকলৰ কাব্যত পৰা অলেপা েচ�া নকেৰ। মানুেহ �কৃ িতৰ উদাৰ তাৰ �ভােৱ �িতয়মান কেৰ। বা�ালী বা বাংলা গীিত দানসমূহৰ মূল্য িক তাক মূল্যায়ন কিৰবৈল -কিবতাত ৱডর্ছৱথর্ৰ �ভাৱ অপাৰ। আধুিনক বাংলা

৬০

কাব্যৰ �থম কিব ৰ�লাল বেন্দাপাধ্যায়, মধুসূদন দ�, েহমচ� বেন্দাপাধ্যায়ৰ ৰচনাত ৱডর্ছৱথর্ৰ �ভাৱ পিৰেছ। পৰৱতর্ীকালত িবহাৰীলাল চ�ৱতর্ীৰ েনতৃ�ত বাংলা গীিত-কাব্যৰ জয়যা�া আৰ� েহাৱাৰ সময়ত েসইকালৰ কিবসকলৰ কিবতােটা অিমত কিব গৰাকীৰ �ভাৱ পিৰলি�ত হয়। িবহাৰীলালৰ “ স�ীত শতক”, “ িনসগর্ সন্দশর্ন”, “সাৰদাম�ল ” �ভৃিত কাব্যকৃিতত ৱডর্ছৱথর্ৰ �ভাৱ অত্য� ব্যাপক। ৰবী�নােথ েতওঁৰ কাব্য-জীৱনত ৱডর্ছৱথর্ৰ �াৰা গভীৰভােৱ �ভাৱাি�ত ৈহিছল। িবেশষৈক ‘�কৃ িতৰ ৈস েত মা ন ৱা �া ৰ এ কা � েবা ধ’

�িতভা গৈগ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

আিজ মই েৰাজা ৰািখম সঁচাৈক, আিজ েৰাজা ৰািখম হয় যিদ হওঁক আিজেয়ই, িহন্দু ইছলামৰ পিৱ� িমলন, হয় যিদ হওঁক, িব�- ঈদৰ এেকলেগ আ�ায়ন।

৬১

ৰমজান মাহত চু ঙা িপঠা বহাগ িব�ত সু�াদু িমঠাই মাছ মাংসৰ কথাই নােহ িমলনৰ মিনকা�ন সম�য় িবলাম। আিজ মই েৰাজা ৰািখম। �িনম েকাৰাণৰ বাণী গাম ফকীৰৰ িজিকৰ ৈক যাম শ�ৰৰ �ণগান চান্দসাইৰ নাম ৈল ইিতহাস �নাম। আিজ মই েৰাজা ৰািখম।

�িনম েকাৰাণৰ বাণী/গাম ফকীৰৰ িজিকৰ ৈক যাম শ�ৰৰ �ণগান/চান্দসাইৰ নাম ৈল ইিতহাস �নাম।

আিজ মই েৰাজা ৰািখম

- এই মতাদশর্ৰ �াৰা �ভািৱত ৈহ িব�কিবেয় ৰচনা কিৰিছল ‘বসু�ৰা’, ‘সমুে�ৰ �িত’, ‘েযেত নািহ িদব’ �ভৃিত অসংখ্য কিবতা। অসমীয়া সািহত্যৰ অেনক কিবৰ কিবতাত ৱডর্ছৱথর্ৰ �ভাৱ েদিখবৈল েপাৱা যায়। চ�কুমাৰ আগৰৱালা, ৰঘুনাথ েচৗধুৰীৰ নাম এই ে��ত �াসংিগক। সবর্েশষত ইংৰাজী সািহত্যৰ েৰামাি�ক যুগেটা ঘাইৈক কিবতাৰ বােবই িবখ্যাত আৰ� এই �ৰৰ �থম গৰাকী েহাতা িহচােপ উইিলয়াম ৱডর্ছৱথর্ৰ নাম ল’েল িন�য় অতু ্যি� কৰা নহ’ব।

অণু গ�

সকাহ মাধুিৰমা বড়া

মূকবিধৰ েছাৱালী জনীেয় ৰ�ৰ খৰে�াতা

নদী এখন েবাঁৱাই শাি�েৰ িচৰ িন�াক আেকাঁৱািল ল’েল। নেবৗেক িনজৰ ভােয়ক েটাৈল চাই িমিচিকয়াই হাঁিহেল লগেত দৰৱৰ িবল খনৰ টকা েকইটা হাতত �িজ িদেল।

ক িব

তা

নদীৰ েসাঁতত উটু ৱাই িদম ভগবান আ�াৰ দুেয়াটা নাম েঢৗত উিট য’েতই ৰ’ব তােতই সািজ িদম পিৱ� মছিজদ নামঘৰ কীতর্ন েকাৰাণ। আিজ মই েৰাজা ৰািখম। সঁচাৈকেয়, আিজ মই েৰাজা ৰািখম।

ৰ’দ অহা বাটত েজানাক নািমব ছািকল আহেমদ উপিজ পুৱােতই কািচয়ঁলী ৰ’দ জােক আিহ েমাৰ আগ চু তালত পিৰ েফঁকুিৰ েফঁকুিৰ কািন্দ থকা েদিখ ফাঁক েহাৱা েজােলাঙােৰ জুিম চােলাঁ শূণ্যতাৈল..... খুব স�ৱঃ েতিতয়া েমাৰ বুকুৰ িঠক সুমাজৈল এেমাকুৰা জীয়া েপাহৰ ৈল আিহিছল েজানাকী। িহমেচঁচা জাৰত থৰথৰ কিৰ কিপ আিছল তাইৰ উচ্ছৃংখল চু িলটািৰ। উ�াৱল েহাৱা েহয়াৰ কি�চনাৰ এটা েফৰেফিৰয়া েকঁচা েগা� এটা আিহ েমাৰ নাকত লািগিছলিহ আসঃ অলখমুখিনত েহঙু লীিবিৰণাবৰণ। কথাৰ পাকত চাকৈনয়া মৰম েবাৰ বািঢ় আিহিছল �মশঃ

সেপানৰ পিৰসীমািধ বগাই বগাই েযিতয়া অৱেচতন মনৈল েচতনা ঘূিৰ আিহিছল েতিতয়া গম পােলাঁ েয স�ৱতঃ েসইয়া, ��নীল েসউজীয়াৰ উশাহ নািছল, নীলাময় সাগৰৰ চ�লা েঢৗৰ উিমর্মালা েহ।

ক িব

তা

তনু� বিনক্য

িনশাৰ অ�কাৰ িন�� পৃিথৱী েকাঠােটা এ�াৰ, মােজ মােজ দুই এক েজানাকী পৰ�ৱাই উিৰ আিহ গাত পিৰেছ, িখিৰকীখন আধােখালা আধা জেপাৱা, ব� কিৰব যাওঁেত িফৰিফিৰয়া বতাহজাক েসামাই আিহেছ। িখিৰকীখন সম্পূণর্ৈক খুিলব েচ�া কিৰেছা িক� পৰা নাই,এফােল ভািঙ আেছ! েমাৰ জীৱনেটাৰ দেৰ ইেয়া আধৰ�ৱা! আকাশৈল চাইেছা েজানাক আতঁিৰ ডাৱেৰ অহা েযাৱা কিৰেছ.. হয়েটা বৰষুণজাক নািম আিহব , আেৱগৰ েন িবষাদৰ নাজােনা..! আিজেচান েধেৰকিনৰ শ�ত েমাৰ বুকুখন কিপঁ উঠা নাই, আিজেচান িবজুিলৰ িজিলকিন েমাৰ দুচকুেয় চাব েখাজা নাই, মােজ মােজ ফুলৰ সুগি� ভািহঁ আিহেছ, অেহা! মই অশাি� পাইেছা,এিতয়া ভাল ব�েবাৰ েমাৰ পছন্দ নহয়.. িচগােৰটেতা �লাই ল’েলা িকবা আেপান আেপান লািগেছ েবয়া ব�েৰা এক সুকীয়া মাদকতা আেছ, িদয়াচলাইৰ েপেকটেতা হাতত ৈল ভািবেছা �লাই িদও েনিক আেৱগেবাৰ? েন �লাই িদও িনজেক?

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

পুৱালী বতাহ জাক অহাৰ পৰত েতওঁ েমাৰ বুকুেয়িদ আেকৗ উজাই আিহিছল লােহ লােহ... আকাশৰ বুকুেৱিদ নািম আিহিছল পাৰ ভািঙ ওপচাই েপেলাৱা মনমাজুলীৰ মৰমেবাৰ। ওঁঠৰ সলকিন আৰ� চকুৰেমৰপাকত ৈহ পিৰিছেলাঁ দুেয়া উ�না। ঘমর্া� ঘামত জুৰ�িল জুপুিৰ ৈহ পিৰিছেলাঁ িদশহাৰা।

আধৰ�ৱা

৬২

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ছাৰৰ �িতেটা কথা �িতেটা িচ�াৰ ঘাই িশপাডাল ভাৰতীয় দশর্নৰ লগত গভীৰভােৱ সম্পৃ�। তদুপিৰ �াচ্যত� স�ে� ছাৰৰ ধাৰণাক েকােনিদেন নুই কিৰব েনাৱািৰ। ছাৰৰ েসই হাস্যি�� মুখেটা আৰ� অতু লনীয় ব্যি��ই এক সুগভীৰ ছাপ ব�ৱােল বুকুত। বৰ আেৱিগক ৈহ িসিদনা ৈকিছেলাঁ - ‘কবীৰা অনুভৱ সদ�ৰ� িমেলয়া িমিট জনম মৰণ কী ঈ�ৰৰ পীৰ।’ পি�মৰ িপেন মাৰ েযাৱা েবিলৰ েপাহৰত লােহ লােহ বুৰ গ’ল েমাৰ সম� চকুেলা চাই স�া। ছােৰ উচ্চাৰণ কৰা বাক্যেকইটা ( ��াৰ িশ�া�ৰ� ড০ ি�েপ� কুমাৰ অিধকাৰী বুকুত েতিতয়াও বািজ আিছল ‘িযমান ছাৰৰ চৰণৈল উৎসিগর্ত) উদাৰ হ’বা িসমান সুখ বািঢ়ব.’ আ�ুল হািনফ খান

৬৩

‘�ৰ� মূলিমদং শা�ং �ৰ�মূলিমদং জগৎ। �ৰ�েৰব পৰং �� �ৰ�েৰব িশব: �য়ম্।। �ৰ�যস্য় বশীভূেতা েদবা�ং �ণমি� চ । অিপ ব্যািধগলৎপাদ ��ালনজলং যিদ। িপেবদমৃতভােবন য: স েদবীপুবং �েজ।।’ - েযািগনীত�ম্

�ৰ� শ�েটা িবেশষ তাৎপযর্​্যপূণর্।

েদাহা সািহত্যত আেছ ‘�’ মােন অ�কাৰ ‘ৰ�’ মােন েপাহৰ। অথর্াৎ অ�কাৰ দূ ৰ কিৰ েপাহৰ �কট কৰাজেন �ৰ�। নাজােনা িকয়বা িক� েযিতয়াই �ৰ� শ�েটাৰ তাৎপযর্​্য িবচািৰব যাওঁ েতিতয়াই ��াৰ িশ�া�ৰ� ড০ ি�েপ�কুমাৰ অিধকাৰী ছাৰৰ হাস্যি�� মুখেটা চকুৰ পতাত ভা�ৰ ৈহ উেঠ। ২০২১ চনৰ ২৫ অে�াবৰৰ িদনা েসামবােৰ �থমবাৰ ছােৰ আমাৰ �াচ লয়। আধােখালা িখিৰকীৰ

মােজেৰ িবচ্ছু িৰত এেচেৰঙা েপাহৰ েমাৰ মুখত আৰ� বুকুত দুপুৰীয়াৰ এক উদাসীন সুৰ। িসিদনা ছাৰৰ ব্যি�� ওচৰৰ পৰা উপলি� কৰাৰ সুেযাগ পাইিছেলাঁ। �াচৰ আৰ�ণীেত ছােৰ উচ্চাৰণ কৰা িকছু বাক্য আিজও মগজত অনুিৰত ৈহ থােক ‘িযমান উদাৰ হ’বা িসমান সুখ বািঢ়ব। িযমান সংকীণর্ হ’বা িসমান দুখ বািঢ়ব। ধন সম্পি�ত সুখ শাি� নাই। সুখ মানুহৰ িভতৰত থােক।’ িসিদনা পযর্ায়�েম চিলল ভাষািব�ান আৰ� পৃিথৱীৰ িবিভ� ভাষাৰ আেলাচনা। ছােৰ েবাডর্ত এটাৰ িপছত এটা শ� িলিখ তাৰ উৎপি� আৰ� িবকাশ আিদ েদখুৱাব ধিৰেল। েমাক িবেশষভােৱ আকিষর্ত কিৰিছল ‘েশৱািল’ শ�েটাৰ স�ে� ছাৰৰ িচ�া। ছােৰ ‘েশৱািল’ শ�েটা ‘েশৱালী’ বুিল িলিখবৈল ৈক তাৰ এক যুি�িন� কাৰণ দশর্াই। ভাষাৰ আেলাচনাত েতেখত িবেশষৈক �ৰ��

িদিছল কািলৰাম েমিধৰ ‘Assamese grammar and the origin of Assamese language’ৰ ওপৰত। ( পৰৱর্তী িদনত মই ��খন অধ্যয়ন কিৰ যেথ� তৃি� পাওঁ। েমিধেয় সং�ৃতীয়া যুগেত অসমত আযর্��জনৰ স�াৱনা েদখুৱাইেছ। ��খনৰ আৰ�ণীেত েমিধেয় িলিখেছ -- ‘ ..It is a branch

of the living speech of India springing from the same source from which Sanskrit itself sprang up when it first assumed its literary Independence. Like Hindustani Assamese is vedic or pre vedic Sanskrit in a new form although it has greatly assimilated various other elements into its body notably of the Bodo group of the Tibetan - Burman family ’) িসিদনা েতেনদেৰই

development of Bengali language ‘Sir Edward gait ৰ’ A History of Assam’ আিদ

দেৰ অজ� মহামূল্যবান পুিথ অধ্যয়ন কিৰ ভাষা িব�ানৰ এক েমৗিলক হাতপুিথ ৰচনা কেৰ। ছাৰৰ �িতেটা কথাৰ আৰঁত েসই ��কীটজনক উপল� কিৰব পািৰ। ছাৰ এফােল তাি�ক জিটলতাক গভীৰভােৱ অনুধাৱন কৰা ব্যি� আনিপেন এেকবােৰ সহজ সৰল জীৱনৰ পৃ�েপাষক ( simple living high thinking )। এিদন সম্পকর্ীয় বাইেদউ এগৰাকীেয় ৈকিছল ‘ছােৰ স�খু ত বিহ থািকেল েতামাক েদৱতা এগৰাকীেহ বিহ থকা েযন লািগব। ‘কথাষাৰ মমর্ মই িসিদনা �াচ কিৰ বুিজ পাইিছেলাঁ। ছাৰৰ নীৰৱ সাধনাৰ মূিতর্ সদায় েদৱতা এগৰাকীৰ চিৰ�ক ভা�ৰ কিৰ েতােল। েদৱতা বুিলেল মনত িয ভােৱ েঢৗ েখিল যায় ছাৰ েযন েসই েঢৗৰ এক বা�ৱ মূিতর্। ২০২১ চনৰ ৩১ িডেচ�ৰৰ কথা। ধূিল বািল আৰ� সৰাপাতত েপাত েযাৱা বছৰৰ অি�ম িদনেটাত �ৰ�জনাৰ আশীবর্াদ লম বুিল ব�িদনৰ পৰা মনত এটা আশা পুিহ ৰািখিছেলাঁ। নতু ন বছৰেটা �ৰ�ৰ আশীবর্ােদেৰ আৰ� কৰাতৈক আৰ� উ�ম িক হব পােৰ। গামেচা এখন েবগত ভৰাই মই কেলজৈল গ’েলা। যথাসময়ত ছােৰ �াচ কিৰবৈল আিহল। িবপদ বািজল কথােটা উনুিকয়াবৈল। কাৰণ ছােৰ িশ�কতাক িনজৰ একা� দািয়� বুিল ভােব। তাৰ িবিনময়ত �শংসািদ িনিবচােৰ বা েতেনকুৱা কৰােটাও পছন্দ নকেৰ। সংশয়ৰ েফ�ঁজাল ফািল এসময়ত গােমাচাখন উিলয়াই ক’ল- ‘ছাৰ আিজ বছৰৰ েশষ িদন। কািল নতু ন বছৰ। এই মধ্য�ণত আপুনাৰ চৰণ েসিৱ আশীবর্াদ ল’ব িবচােৰাঁ। যিদ আপুিন....’

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

চিলল আেলাচনা। ভাষািবদ, কিবৰ উপিৰও মই ছাৰৰ ব্যি��ত এক গভীৰ আধ্যাি�ক স�াৰ উপিস্হিত ল�্য কিৰিছেলাঁ। ছাৰৰ �িতেটা কথা �িতেটা িচ�াৰ ঘাই িশপাডাল ভাৰতীয় দশর্নৰ লগত গভীৰভােৱ সম্পৃ�। তদুপিৰ �াচ্যত� স�ে� ছাৰৰ ধাৰণাক েকােনিদেন নুই কিৰব েনাৱািৰ। ছাৰৰ েসই হাস্যি�� মুখেটা আৰ� অতু লনীয় ব্যি��ই এক সুগভীৰ ছাপ ব�ৱােল বুকুত। বৰ আেৱিগক ৈহ িসিদনা ৈকিছেলা -‘কবীৰা সদ�ৰ� িমেলয়া িমিট জনম মৰণ কী পীৰ।’ পি�মৰ িপেন মাৰ েযাৱা েবিলৰ েপাহৰত লােহ লােহ বুৰ গ’ল েমাৰ সম� স�া। ছােৰ উচ্চাৰণ কৰা বাক্যেকইটা বুকুত েতিতয়াও বািজ আিছল ‘ িযমান উদাৰ হ’বা, িসমান সুখ বািঢ়ব।’ ইয়াৰ পূেবর্ দুই এটা অনু�ানত ছাৰক লগ পাইিছেলাঁ। ২০১৯ ত অনু�ান এখনত ছােৰ �ফু� দ� েগা�ামীৰ সািহত্য কমর্ স��ীয় এক গভীৰ পাি�ত্যপূণর্ ব�ব্য আগবঢ়ায়। ছাৰৰ েসই ব�ব্য �িন আিম ম�মু� ৈহ পিৰিছেলাঁ। ২০২১ চনত শংকৰেদৱৰ দশর্ন আৰ� জীৱন সম্পিকর্ত অনু�ান এটাত ছােৰ আৰ�ণীৰ ভাষণ �দান কেৰ। েসই

ভাষণৰ গা�ীযর্তা ছাৰৰ �চু ৰ অধ্যয়নশীলতােৰ পিৰচয়। কেলজীয়া িদনেত ছােৰ ড০ সুনীিত কুমাৰ চ্�পাধ্যায়ৰ ‘The origin and

৬৪

ক িব তা

সময়ৰ অ�গিত লাৱণ্য নাথ

েকিতয়া েকেনৈক /পাৰ হ’ল সময়ৰ /েসাঁতত জীৱন পিৰ�মা ৰািখব েনাৱািৰেলাঁ ধিৰ/ এেকােক হাতত...

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৬৫

ছাৰৰ �স� বদন �ািণকেত সকেলা সংশয় েভিদ েমাক উৎসািহত কিৰেল। মই �েম গােমাচাখন ৈল আগবািঢ়েলাঁ। েসয়া জীৱনৰ এক অিব�ৰণীয় �ণ। �ৰ�জনাৰ চৰণ ধূিল স্পশর্ কিৰ এক অ�ূত ধৰণৰ শাি� অনুভৱ কিৰিছেলাঁ। সকেলা িচ�া েবদনা েযন পলকেত সৰাপাতৰ িনিচনা বুকুৰ পৰা সিৰ ছাৰৰ চৰণ ধূিলত িমিল গ’ল। িপছত এজন এজনৈক সহপাঠীসকল ছাৰৰ আশীবর্াদ লব ধৰাত চাওঁ ছাৰৰ দুচকু ভিৰ আিহেছ। েমাৰ হঠাৎ কবীৰৈল মনত পিৰ গ’ল। ধনী ধৰম দােস এিদন কবীৰক লগ কৰাত বৰ আেৱিগক ৈহ ৈকিছল ‘তু মিৰ সুৰত ব�ত হম িঝেক’। িসিদনা ছাৰৰ অ��ও বুকুৰ িভতৰত েসই বাৎসল্যময়ী �ৰ�ৰ িচ�ক আেকৗ এবাৰ আঁিক িদেল। লােহ লােহ দুেটাপাল পানী চকুেৱিদ ৈব ধূিলত িমিল গ’ল। �ৰ�জনাই িসিদনা আশীবর্াদ িদয়াৰ লগেত আেৱিগক ৈহ পিৰিছল ‘এিদন এই েবচেটাও শূন্য ৈহ থািকব।’ হঠাৎ বুকুখন েমাচৰ খাই উিঠল। অিত সাধাৰণ অথচ লগ েনৰা এই সত্য ইমানিদন েযন উপলি�ৰ বািহৰত আিছল। আকি�কভােৱ কথাষাৰ েহাৱাত ব�েদিৰৈলেক িভতৰত িবি� থািকল। িপছত েসই অনুভৱক ৈল কিবতা এিট িলিখিছেলাঁ -হঠাৎ িসিদনা জলমল চকুত আকাশৰ �িতিব� হতভ� এজাক পেছাৱা িদশহাৰা ৈহ ৰ’ল বু​ুকুত পৃিথৱীৰ েমৰ�দ�ৰ অভাৱ বাৰ�ৈক বািজিছল হতাশ সময়ৰ হাতত িচকিমক িচকিমক মৰীিচকা িচিটকাই নদীৰ েঢৗেবাৰ উভিত েনােযাৱা হ’েল বটলত শামুকেবাৰক েসউজ কিৰ ৰািখব পৰা হ’েল মািটৰ তৰেপ তৰেপ হাড়- কংকালৰ েশলুৈৱ িবশাল আকাশৰ তিলত িনপাত িনঃশ� সভ্যতা। আদশর্ৰ এক অন্যন্যা মূিতর্ �ৰ�জনাই সদায় কয়‘েকােনা আ�াক দুখ িনিদবা। িনজৰ শ��েৰা মংগল কামনা কিৰবা। ‘েসই আদশর্ েসই উৎস, �ৰ�জনাৰ েসই আশীবর্াদ সম� জীৱনেটাৰ বােব কাম্য। েতেখতৰ চৰণ �িৰ সামিৰেছা কবীৰৰ এিট েদাহােৰ -‘সধৰিত কাগজ কৰ� েলখিন সৱ বনৰায়। সাত সমু� কী মিস কেৰা �ৰ��ণ িলখা নাযায়।। ’

�িবৰ ৈহেছ েখাজ কাড়ৰ দেৰ উিৰ ৈগেছ সময়ৰ েচকুৰা জটাযুৰ় দেৰ হাহাকাৰ িনঃশ� বতাহত ভাঁিহেছ কাতৰ অনুৰণ... েতওঁ ৈকিছল‘আগবঢ়া সময়ৰ স’েত জীৱনৰ বাটত িপছিল পিৰেলই েখাজৰ থাউনী নাপাবা...’ েকিতয়া েকেনৈক পাৰ হ’ল সময়ৰ েসাঁতত জীৱন পিৰ�মা ৰািখব েনাৱািৰেলাঁ ধিৰ এেকােক হাতত... সাম্�িতক সময়ৰ নীৰৱ মুহূতর্ত সি�ত ঘূিৰেছ ক’ত যাওঁ ,িক কেৰাঁ উৱািদহ নাইেপাৱা ডােয়ৰীত িলিখেছাঁ মােথাঁ জীৱন নাটৰ উকা পৃ�া।

মদ, িচগােৰট আৰ� ে�য়সীৰ কিবতা চন্দন তালুকদাৰ আিজকািল মেদেৰ ধুই থােকা েতামাৰ নামৰ িমছা ে�মৰ েমাৰ দাগী কিলজােটা। আৰ� িচগােৰটৰ েধাঁৱােৰ �লাই থােকা কিলজা টু কুৰাত িলিখ েথাৱা েতামাৰ নামৰ �থম আখৰেটা। আমাৰ ে�মৰ সম্পকর্েটাত ধুমুহা ৈহ আিহিছলা আৰ� �িচ গ’লা, ভািঙ ৈথ গ’লা ে�মৰ সম্পকর্। এিতয়া মদ আৰ� িচগােৰটৰ লগেত সম্পকর্ গিঢ়েলাঁ অতীতৰ কথা েবাৰ পাহিৰব েচ�াত।

েথৗিকবােথৗ মনগাগৰী গেণশ চ� কছাৰী

আদৰিণ েবিলৰ পুষ্পীতা ফুল অ�িল ভৰাই ৰসাল ওঁঠৰ হাঁিহেৰ আকাশৰ কঙালীত খিৰকাজাঁই তৰা ফুলাৰ আগেতই

অমৰ হওক ভাল মানুহেবাৰ মেনাজ উৰাং ঘন অ�কাৰ উ�ৰিবহীন ৰহস্যময়তা ডাইনাচ’ৰৰ দেৰ লু� হ’ব েনিক মানুহেবাৰ? সেপানৰ িচিৰেয়িদ বগাই এিদন সেপানৰ েদশৈল গ’েলাঁ আশাবাদী শ�েবাৰ েশষ হ’ল ৈনিতকতা িবদায় মািগেল মানুহৰ মাজৰ পৰা। কত জংঘল ধ�ংসৰ িবিনময়ত চিলেছ েচাৰাং কাঠৰ সৰবৰাহ আইনক বুঢ়া আঙু িল েদখুৱাই সমাজ আৰ� �কৃ িতৰ িবশৃংখলতাত চেল কত অৈনিতক কাযর্ আৰত লুকাই থােক একাংশ ৰাজৈনিতক েনতা িকছু নাম�লা ছা� েনতা আৰ� েকিতয়াবা সমাজ ৰ�কসকল। ধ�ংস হওক �কৃ িত িবনাশ হওক পৃিথৱীৰ অটু ট থাকক দালাল েকইজনৰ ঐক্যতা আৰ� গঢ়ক পবর্তসম সম্পি� িক� ভাল মানুহেবাৰ ভােলই থাকক অমৰ হওক ভাল মানুহেবাৰ। িচিঠৈল িনয়িতেয় েকিতয়া আেহ! নজনা ব�েতা জনাৰ েহঁপাহেত েথৗিকবােথৗ িহয়াৰ খলাবমা চু বুৰী েকিতয়া আিহব েকান িদেশেৰ ধনাই বাৰ�ৈকেয় বুিৰেছ মন বাকিৰ েখৰকুটা িযপােৰ তােত ধিৰ!

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

আেঘাণৰ পকাধােন িৰিঙয়াই দাৱনী হাতৰ েহঙু লীয়া কািচৰ িখলিখিলয়াত ৰ’দঘাই পথাৰৰ িচলা উৰ�ৱাই ৰংমন-ৰবাবেটঙাৰ মনউতলা যুিতত ধিষর্তা বতাহৰ উনমাদ সামিৰ ন-েখাৱাৰ উিকেৰ দুখেকা েনওিচ।

ক িব তা

৬৬

বােন েধাৱা েসাণালী পথাৰ দুলাল বৰা েসউজ ধাননীখেন আিজ েসাণালী বৰণ ল’েল উপিচ পিৰল আিজ কৃ ষকৰ মন আনন্দত েসান �িটেৰ ন সাজ খাব, েমিলব এধািন নতু ন সেপানৰ জীয়া আেলাৰন। বােন ধুই িনয়াৰ পাছেতা েযন েসাণালী ৰ�প ধৰা পথাৰখন েদিখ গবর্ত �িল উেঠ �িতজন কৃ ষক মন এয়াইেতা সুখ দুখৰ বে�ান চহা জীৱনৰ।

অনুবাদ কিবতা

সকেলােতই আকাশ

অনুভৱ ফুনু ভ�াচাযর্ হ�দয়ৰ শূন্যতা ৈল আকাশৈল উিৰ গ’ল মন শূন্যতা, আকাশ চু বৰ মন খামুিচ ধিৰ ৰািখব পৰা নাই আকাশৰ শূন্যতা। িবলীন হ’ল হ�দয় শূন্যতাৰ শূণ্যতাত। মন েহৰাই গ’ল শূন্যতাত , পানীত ডু িবব ধৰা জেন তৃণক সাৱিট ধেৰ বািচবৈল। আকাশত ভাঁিহ আেছাঁ ব�ত তৃণ ধিৰবৈল নাইকৰা েচ�া আকাশত ডু বাৰ মন আৰ� েমাৰ স�া। বুকুত হাত ৈথ উমান পােলাঁ হ�দয় উচু িপেছ িনঃসংগতাত। সি�য়াৰ আকাশত ক’লা েমঘৰ মাজত হঠাৎ েহৰাল ক’ত েসই নীলা চৰাই জনী আকাশৰ শূন্যতাত মন উচু েপ ব্যাকুলতাত মন েযন ডু িব গ’ল িবশাল শূন্যতাত।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

মূলঃ ৰােজশ েযাশী ভাবানুবাদঃ পূৰৱী তালুকদাৰ

৬৭

েকাৱা আৰ� �নাৰ মাজত িয দূ ৰ� েসয়া এক আকাশ। মই হাঁেকাতাৰ পৰা আিন এটা কািমজ িপে�া আৰ� এখন আকাশত �েবশ কেৰাঁ মই েজাতাত দুভিৰ থওঁ আৰ� এখন আকাশ েমাজাৰ দেৰ উিঠ আেহ েমাৰ দুভিৰৈল েনইলকাটােৰেৰ েমাৰ নখ কােটা েতিতয়া আকাশৰ এটা টু কুৰা কািট যায় এখন অিবভািজত চ�তাপ এই আকাশ

িয নহয় ক’েৰা পৰাই আৰ� নহয় ক’েতা েশষ মই দুৱাৰ খুিল িভতৰ েসামাওঁ িনজৰ ঘৰৰ আৰ� এখন আকাশত েসামাই পেৰা িচিৰ বগাওঁ আৰ� আকাশত ডু িব �িচ যাওঁ আকাশ সবর্� এক অনু�েবশকাৰী

েতওঁক এেকা কথাই েনােচােৱ আিজকািল। েকােনাবাই ভালেপাৱা েনােপাৱাৰ কথা ভািব থােকােতই েতওঁ েযন ব� িকবা িকিব েহৰ�ৱাই েপলােল। কােৰাবাৰ মনত স�ি� িদবৈল ৈগ িনজক েহৰ�ৱাই েপেলাৱাৰ আৰ� ইচ্ছা নাই। মানুহজনীৰ মেত িযজেন আেপানাক ভালপায়,িসজনৰ েহ মন জয় কিৰব পািৰ। িযজেন ভাল নাপায় , েতওঁৰ মন জয় কৰা আৰ� সাগৰ সাঁতুিৰ পাৰ েহাৱা এেক কথা........

দােপানমতী নিন্দনী দাস

‘েহঁপাহ েবাৰ লােহ লােহ বািঢ়বৈল ধিৰেছ।

িমঠাই ভাল েপাৱা িশ�িটেয় েশষৰ িখিন অিত সাৱধােন সাঁিচ ৰািখ অলপ অলপৈক েখাৱাত মেনােযাগ িদয়াৰ দেৰ সময় েবাৰেকা আলফুেল

গ�

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ধিৰ ৰািখবৈল মন ৈগেছ। মনৈল অহা েযাৱা কৰা িবিভ� ভাৱনাৰ েসাঁতেবােৰ েকিতয়াবা যিদ িবষ� কিৰ তু িলেছ,েকিতয়াবা কিৰ তু িলেছ উ�নাও।িদনেবাৰ ক'ব েনাৱাৰাৈক পাৰ ৈহ গ’ল। িঠক েযন ৰঙচঙীয়া পিখলা এিটৰ দেৰ। ধিৰ ৰািখবওেতা েনাৱািৰ। েচ�ৱাটচৰ বািল েবাৰৰ দেৰ মােথা সিৰেছেহ সিৰেছ। দশর্কৈহ নীৰেৱ চাই থকাৰ বােদ িকবা জােনা কিৰব পৰা ৈগেছ?’ মানুহজনীেয় আেপানমেন দােপান খনৰ সমুখত িথয় ৈহ ৰয়। ব�িদন িনজেক ত� ত� ৈক েচাৱাই নাই েতওঁ। তথািপ িয েকইটা লমহা এই ঠাই িখিনত ৰয়,ক’ব েনাৱাৰাৈক মনেটা এক িবষাদ আৰ� শংকাই চু ই যায়। আঙু িলৰ ফােকেৰ িজৰ িজৰ ৈক িকবা এটা েযন সিৰ পেৰ। ব�তৰ বােব ঈষর্ণীয় েতওঁৰ জীৱন। ব�েত েতওঁক ৈকও েপলায় ‘অেপানােৰ ভাল। ভাল চাকিৰ কৰা এজন পিত িতিনটা সুন্দৰ ল’ৰা েছাৱালী,শা�- শ�েৰ ভৰা ঘৰ,মািট বাৰীও আেছ যেথ�। ইয়াতৈক িক লােগ? কপালত থািকেলেহ ইমান িখিন হয়।’ মানুহ জনীৰ ৈক িদবৈল মন যায়, ‘ভাল চাকিৰেটা েতওঁৰ েহ। েমাৰ নহয়। েমাৰ বয়সৰ িতেৰাতাই এটা বা দুটা স�ান জ� িদ সামিৰেছ। েমাৰ িতিনটা। তাৰ অথর্ এইেটা নহয় েয েতওঁ েমাক ব�ত ভাল পায়। স�ানৰ েলেখেৰ মৰম িহচাপ কিৰব েনাৱািৰ। শা�- শ�ৰ মােন িপতৃ -মাতৃ নহয়। ধিৰ ল’বেহ পািৰ। অংকৰ এ� ধৰাৰ িনিচনা। িক� �কৃ তেত নহয়। আৰ� সম্পি� মােন? সম্পি� মােন সুখ নহয়।’

৬৮

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৬৯

িক� েতওঁ নকয়। মানুেহ িযেহতু েতওঁক সুখী বুিল ভািবেছ। ভািব থাকক।ঈষর্া কিৰেছ,কিৰ থাকক। েতওঁক এেকা কথাই েনােচােৱ আিজকািল। েকােনাবাই ভালেপাৱা েনােপাৱাৰ কথা ভািব থােকােতই েতওঁ েযন ব� িকবা িকিব েহৰ�ৱাই েপলােল। কােৰাবাৰ মনত স�ি� িদবৈল ৈগ িনজক েহৰ�ৱাই েপেলাৱাৰ আৰ� ইচ্ছা নাই। মানুহজনীৰ মেত িযজেন আেপানাক ভালপায়,িসজনৰ েহ মন জয় কিৰব পািৰ। িযজেন ভাল নাপায়, েতওঁৰ মন জয় কৰা আৰ� সাগৰ সাঁতুিৰ পাৰ েহাৱা এেক কথা। েতেৱাঁ অিজকািল আনেবাৰৰ স�ি�ৰ সাগৰখনত সাঁতুিৰবৈল এিৰ েপলাইেছ। তােতাৈক িনজৰ ভাৱনাৰ পুখুৰীেটােত িচলনী সাঁেতাৰ,িথয় সাঁেতাৰ িদবৈল আৰ� কিৰ িদেছ। কাৰণ,সময়ৰ গড়া খিহেছ। চকােবাৰৰ গিত তী� ৈহেছ। েসেয় িদেন িদেন েহঁপাহ বািঢ় আিহেছ। অকণমান জীয়াই থকাৰ েহঁপাহ। েকৱল জীয়াই থকােটােক জীয়াই থকা বুিল কয়েন? নকয়। দােপান খনৰ িসপাৰত থকা জনীেয় মাত িদেল ‘েতাক েয ইমান েবয়া েদখা ৈগেছ। চু িলেবাৰৈল চা। েসৗৱা দুই এডাল পিকব ধিৰেলই।’ ঃ হয় েনিক? পক ধিৰবই। দুকুিৰ হ’বৈল আৰ� দুটা বছৰেহ।’ ঃ েগােৰাহা দুটা েতেনই ফািট গ’ল।’ ঃ ি�চািৰন ঘঁিহবৈল সময় েনপাওঁ েয।’ ঃ েদহেটাত েয চিবর্ েসাপা জমাই ৈলছ িজম িচমৈলেতা যাব পাৰ।’ ঃ হাঃ হাঃ হাঃ। িদনেটাৰ েবিছভাগ সময় কাম কিৰেয় থােকা। আেকৗ িজম?’ মানুহজনীেয় মনত েপলােল িকমান েয ধুনীয়া আিছল েতওঁৰ দীঘল চু িলিখিন! েকােনা িবেশষ য� েনােলাৱাৈক লহপহীয়া েহাৱা চু িল িখিনেয় িপিঠখন �ৱাই থািকিছল। চু িল িখিনৈল মানুহ জনেৰা কমখন আকষর্ণ আিছলেন বাৰ�? এবাৰ েয দুডাল চু িল খুিজ

িন পঢ়া িকতাপৰ মাজত ৈথ িদিছল আৰ� েয ৈকিছল, ‘তু িম ওচৰত নাথািকেলও েতামাৰ চু িল দুডালৰ ৈসেত কথা পািত সময় পাৰ কিৰব পািৰম।’ আৰ� এিতয়া? কঁকালৰ পৰা অলপ অলপ ৈক উিঠ ৈগ ৈগ চু িল িখিন কা� পাইেছ। মােজ মােজ দুই এডাল পকা চু িলেয় অয� িখিন আৰ� িপছিল ৈগ থকা সময়ক েসাঁৱৰাই িদেছ। সংসাৰৰ দািয়�ৰ েহঁচাত েকিতয়াবা দুই িতিন িদনৈল চু িলৰ মাজত ফিণ খেনই েনােসােমাৱা ৈহ পিৰিছল। েতল দূ েৰেৰ কথা। পকাই মূৰৰ ওপৰত তু িল েথাৱা চু িল িখিন ৰািত গাৰ�ত েমিল িদেলেহ উশাহ পায়। ফলত েপান িচধা চু িল িখিন েকিতয়া েয অ�ুত ভাঁজ এটাৈল ৰ�পা�িৰত হ’ল গেমই েপাৱা নগ’ল। মানুহ জনীেয় চু িল িখিন িলিৰিক িবদািৰ চাই িকবা এটা ভািবেল আৰ� েমাবাইলেত অডর্াৰ িদেল-েহনা পাউদাৰ,আমলা পাউদাৰ,িশকাকাই ইত্যািদ। আিজ কািল েমাবাইলৰ যুগ েযিতয়া সুিবধা েলাৱাই ভাল। নহ’েল চািৰ আিল ৈল ওলাই েযাৱাৈল ব� িকবা িকিব িমলাব লগীয়া হ’ব। েকিতয়া যাব পািৰব তােৰা িঠকনা নাই।তাৰ উপিৰ িক িকিনেছ,িকয় িকিনেছ এইেবাৰ কােকা উ�ৰ িদয়ােৰা মানুহ জনীৰ ইচ্ছা নাই। সময় েবাৰ বণর্ হীন ৈহ ৈগ আেছ। সম্পূণর্ ৈক বৰণ হীন েহাৱাৰ আগেত অকণমান ধিৰ ৰখাৰ েচ�া মােথান কিৰ চাবৈল মানুহ জনীেয় িবচািৰেল। েযিতয়া সকেলা �াভািৱক ৈহ থােক তাত ৰহণ সনাৰ �েয়াজনীয়তা নাথােক,অ�াভািৱক এটাক �াভািৱক েযন েদখুৱাবৈল েকিতয়াবা ৰঙৰ সহায় েলাৱা হয়। আইনাখন �িত গৰাকী নাৰীৰ ি�য় ব� েহাৱাৰ লগেত ি�য় ব�ুও। সঁচা বা�ৱীৰ দেৰ আইনা খেনেহ নাৰীক ৰ�প ৰঙৰ িবষেয় েসাঁৱৰাই িদেয়। লগেত ভাগ বেটাৱাৰা কেৰ সুখ আৰ� দুখৰ।

দােপান খনৰ সমুখত বিহ েৰাৱা মানুহ জনীৰ বােবও েসই সময়েত েতওঁৰ আইনা খেন এটা বাট কািট িদেয়। িঠক ছিবৰ দেৰ এিট বাট। এিট ধূিলময় আিল। দীঘলীয়া। আিলৰ দুেয়া কােষ েকঞা বনৰ দিলছা। তােৰা দুেয়া কােষ িকছু অ�েৰ অ�েৰ আঁহত, পমা,েকাৰাচ আিদ গছৰ শাৰী। েসই গছ েবাৰৰ মােজেৰ েদখা যায় েসৗ দূ ৰিণৰ পাতল নীলা সৰ� সৰ�

সাঁচতীয়া মৰম েমাৰ আছুতীয়া েতামাৈল

কমর্শালাত েতামাৰ ে�� িখিন িদবৰ বােব,কািবর্ আংলং েযাৱাৰ আগেত অলপ িৰলা� ৈহ েলাৱা। ঃ কাইৈল ৰিববাৰ নহয় জােনা? ঃ হয়। ঃআচলেত িক জানা অনু? অংিকতাক প�েব যাব িনিদয়াৰ কাৰণ কািবর্ আংলংত ঘটা Mob Lynching ৰ দূ ঘর্টনােটা এটা মা� অজুহাত! এটা দূ ঘর্টনাৰ কাৰেণ এখন ঠাইক েদাষােৰাপ কৰােটা উিচত নহয়! প�ৱৰ েমইন সমস্যা অংিকতাৰ লগত েযাৱা েডকা অধ্যাপক িবপুল দুৱৰা! অথর্নীিত �ৰ� িবষয় হ’েলও মেনািব�ান নপঢ়া নহয় অনুৰাধাই,ঐিচ্ছক িবষয় িহচােব। তথািপও আিজ িবফল তাই। তাইৰ মনেতােৱ ক’েল...... ‘বুিজব েনাৱািৰেলা েতামাক....ৰি�ম!ধৰা িনিদলা তু িম!’ সিপর্ল ৰা�ােটােৰ দুেয়াখন হাত ি�েয়িৰঙত ৈথ একা� মেন গাড়ী চলাই েযাৱা তাইৰ মানুহজনৈল চােল অনুৰাধাই। তাইৰ চাৱিনক সহাঁিৰ জনাই িমিচিকয়াই হাঁিহেল ৰি�েমও। তাৰ হাঁিহিটেয় েযন বুজাই িদেল তাইক........."িচ�া নকিৰবা। লগত সদায় আেছাঁ। েতামাৰ ছাঁ ৈহ’।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৫৮ পৃ�াৰ পৰা.................. কেলেজ আেয়াজন কৰা আেলাচনা চ� বা কমর্শালা িবলাকত েহেড েমাক পিঠয়াই।এইবাৰ িক ভািব জােনা েহেড অংিকতা আৰ� িবপুল দুৱৰাক পিঠয়াইম বুিল ভািবিছল।অংিকতা নাযায়। ঃ িকয়? ঃ প�েব যাব িনিদেয়। কািবর্আংলং সম্পেকর্ প�েব অংিকতাক �েনাৱা সকেলা িববৰিৰ, ৰি�মৰ �িতি�য়া জািনবৈল তাৰ মুখৈল চাই থািকল অনুৰাধা। চু প চাপ ৰি�মৰ �িতি�য়াহীন মুখ। েদিখ িনৰাশ হ’ল অনুৰাধা। ‘েহডক কাইৈল িক অজুহাত েদখুৱাম কািবর্ আংলং েনােযাৱাৰ। আগেত ভাত বনাও িপছত ভািবম।’ �ৰমুৰৈক বহাৰ পৰা উিঠল ৰি�ম ঃ অনু ওেলাৱা। ঃ ক’ৈল? ঃ েসাণাপুৰ,Resort Beach Fire. ঃ এিতয়া! ঃ নহ’েল েকিতয়া? �ত্যািহক ৰ�িটন আৰ� েনা িকমান ফ’েলা কিৰবা?

পাহাৰৰ লািন। ধূিলময় বাটিটেৰ মানুহজনী ৈগ থােক।িকছু দূৰ ৈগ বাওঁহােত থকা পথাৰ খনৈল নািম যায়।নৰাৰ মােজেৰ বাট বুিল পথাৰ খনৰ মাজেত শাৰী শাৰীৈক থকা জনা নজনা গছ েবাৰৰ তেল তেল মানুহ জনী ঘূিৰ ফুেৰৈগ। গছেবাৰৰ ছাঁত, বাহিনৰ তলত,েজােপাহােবাৰৰ আঁৰত মানুহ জনীেয় িনজৰ ৈশশৱৰ পদ িচ� েবাৰ িবচািৰ ফুেৰ। ....৭১ পৃ�াত চাওক

৭০

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৭১

এই েযন েদখা যায়। এই েযন েদখা যায়। আেকৗ েহৰাই যায়। ইফােল লােহ লােহ েবিল ডু ব যায়। পি�মৰ আকাশ ৈহ পেৰ ৰাঙলী। ৰাঙলী ৰং েবােৰ েসােণাৱালী ৰ�েপাৱালী ৰঙৰ পািৰ িদয়া আঁচল িপি� লয়। লােহ লােহ ৰঙ েবােৰা নাইিকয়া ৈহ পেৰ। তাৰ ঠাইত ওলায় কাঁিচ েজান। লগত এিট দুিট অগণন তৰা। এটা িবশাল বুটা বচা ছািতৰ তলত মানুহজনী বিহ থােক।তৰাৰ থুপ েবাৰৰ মাজত সৰ�কালৰ েসই সাধু কথাৰ সাত ভাই,বুঢ়া বুঢ়ী িবচািৰ থােকােত কােৰাবাৰ মাতত েতওঁৰ ত�য়তা ভােঙ। েযাৱা বােটেৰ ততাৈতয়াৈক উভিত আিহ মানুহ জনী পুনৰাই দােপানৰ ইপাৰ পায়িহ। ভং�ৰ জীৱনৰ ৰঙীন কাঁচ টু কুৰা মানুহ জনীেয় েজপত ভৰাই লয়। সময় ৈগ আেছ। মানুহ জনী সচিকত হয়। অকণমান জীয়াই থকাৰ েহঁপাহ জােগ। সৰ�েত েপৗনঃ েপৗিনক অংক কৰাৰ সময়ত মােথা এটা কথাই মনৈল আিহিছল মানুহ জনীৰ েয অংকেটা িমিল িকয় নাযায়? অংকেটাৰ ভাগেশষ ৈৰ েনােযাৱা কিৰবৈল বােৰ বােৰ কিৰ চাইিছল। েসই এেকই েপৗনঃ েপৗিনকতাই বা�িৱক জীৱনেতা ি�য়া কৰা পিৰলি�ত েহাৱাত িবৰি�ত েভােগ মানুহ গৰাকী। এেকটা বৃ�ৰ িভতৰেত ঘূিৰ থকাৰ পৰা পিৰ�াণ িবচািৰ িনজৰ মনেটাক েডউকা িপ�াই িদেয়। েসই েডউকাই েতওঁক পাৰৈহ েযাৱা কািলেবাৰমাজৈল ফুৰাবৈল ৈল যায়। িক� েযাৱা েবাৰৰ মাজত ঘুমুর্িতয়াই ফুেৰােত কাইৈল েবাৰৰ কথা মনত পেৰ। কাইৈলৰ কথা ভািব েতওঁ আেকৗ েডউকা েযাৰ খুিল েপলায়। তাৰ িপছত েতওঁ েতওঁৰ আিজেটােক চ�ািলবৈল লািগ পেৰ। এই আিজ েবােৰ এিদন কািল ৈহ পিৰব। েতিতয়া েতওঁৰ অনুভৱ হয় েয েতওঁৰ আিজ েবাৰ লােহ লােহ উৱিল যাবৈল ধিৰেছ। মানুহজনীেয় িনিবচােৰ েয িযদেৰ েতওঁৰ কািল েবাৰ বুকুৰ মাজত িচকুণ বাখৰৰ দেৰ সজাই ৰািখেছ িঠক েতেনদেৰ আিজ েবাৰ েখালা কিটৰ টু কুৰা িহচােপ

ভিৱষ্যেত িচি�ত হওক।মানুহ জনীেয় এয়া েকিতয়াও িনিবচােৰ। েসেয় েতওঁ তৎপৰ হয়। আিজ িখিনক অলপ সজীৱ কিৰবৈল। �থমেত েতওঁ িনজৰ পৰাই আৰ� কিৰব িবচািৰেল। িনজত ৈক ব�ু আৰ� শ�� অইন েকােনা নাই। মানুহ জনী িনেজ িনজৰ ব�ু হ’ব িবচােৰ।দুচকু ব� কিৰ মানুহজনীেয় মনৰ আইনা খনত িনজেক চােল।িবিভ� ৰ�প েতওঁৰ। ন কইনা,ন েবৗ,মাতৃ,প�ী, েবাৱাৰী,গৃিহনী,বৰ মা খুড়ী মা,মামী মািলকনী....। িকমান েয ৰ�প। েসই েবাৰৰ উপিৰও েতওঁৰ িনজা ৰ�প এিট আেছ। থকােটা �েয়াজনীয়। বা�নীয়। ধীৰ,ি�ৰ ,স�িতভ এিট ৰ�প। উ�ল এিট ৰ�প।যাৰ উ�লতাই সূযর্ৰ েপাহৰৰ দেৰ চকু মুিদবৈল বাধ্য নকেৰ। বৰ� েজানৰ েপাহৰৰ দেৰ বাট বুিলবৈল সুিবধা কিৰ িদেয়। েতেন এক ৰ�প। েতেনকুৱা ৰ�প এিট �িত গৰাকী নাৰীৰ থকােটা ভাল। িনজৰ বােবই ভাল। িনজৰ িভতৰৰ ৰ�পেটা বািহৰৈল অিনবেহ লােগ। িনজৰ উ�ল ৰ�পেটা ক�নাৈল অহাৰ লেগ লেগ মানুহজনীৰ এেনকুৱা লািগল েযন েখালা এটা ভািগ চু ৰমাৰ ৈহ গ’ল। ব� ৈহ থকা পানীৰ েসাঁত এটা েখাল খাই গ’ল। েলটাৰ িভতৰৰ পৰা পিখলা এিট ওলাই মুকিল আকাশৈল উিৰ �িচ গ’ল। মানুহজনীেয় এিট �ি�ৰ িন�াস এিৰেল আৰ� িনজেক নতু ন ৈক চাবৰ বােব সাজু হ’ল। মানুহজনীেয় দােপানখনত িজিলিক উঠা িনজেৰ �িতিব�েটাৈল চােল। দােপানখনত ধূিলৰ তৰপ এটা বহা েযন লািগল। কােপাৰ এখন আিন েসইখন মিচ িদয়াৰ লেগ লেগ মানুহজনীেয় িনজেক অিধক স্প� ৰ�পত িনজেক েদিখবৈল পােল। েছহঃ! েকােনাবাই ে�িছং েটবুল খন ইমান অপিৰপািত ৈক ৰােখ েন? িনজৰ ওপৰেত েতওঁৰ খং উিঠল। �ােয় সামান্য ময়ছাৰাইজােৰেৰ কাম চলাই িদয়া মানুহজনীেয় ি��াৰ, ট’নাৰ ,েড �ীম ,নাইট �ীম আিদৰ বটলেবাৰ িথয় কিৰ থেল। িকছু মান

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

নঘহাৈকেয় এ�পায়াডর্ েহাৱা েদিখ েতওঁৰ মুেখেৰ িবৰি�েৰ ভৰাই েতােল। মানুহজনীেয় েকােনা ইচ ইচ ধৰণৰ শ� এিট কামেক েনাৱােৰা বা নকেৰা বািহৰ ৈহ আিহল। এবাৰ কপালত চু মা এটা বুিলও নকয়। কেৰ। েতেৱাঁ িচতেভােলাঙা খাই পিৰ খাওক। কামৰ ভীৰত ক’ত েয কিৰেয় থােক। িক� থকা কাজলৰ ি�ক ডাল এেসাপামান অিনচ্ছা আৰ� ূ েহৰাই যায় এই েকামল অনু ভ ি ত উঠাই ৈল উকা দুচকুত িবৰি�েৰ েতওঁ েদহ আৰ� মন েবাৰ! অইন মানুেহ িযেবাৰ এেনেয় বুলাই িদেল। েচাঁচৰাই ৈল ফুেৰ। ঘৰখনত কথাৰ বােব ঘৰখনৰ মানুহ কৰবাত েযন জুিবন গােগর্ খাদ্য বা েখাৱা-েলাৱাক েক� �ণ�ণাই উিঠল, ‘তু িম কিৰ এক আেয়াজন অনবৰেত েকইজনক নৈথ �শংসা দুচকুেত কাজল ল’েল.....।’ কেৰ,েসই কথা বা কাম েবােৰ চিল থােক। এই েযেন অইন ৰ�মৰ বািহৰৰ পৰা শা� মানু ে হ িযদেৰ বছৰত িব�ৰ মানুহ জনীক িবৰি�েৰ ভৰাই আইৰ মাত ভাঁিহ আিহল, সময়ত িপঠা,লাডু ় আিদ ‘তৰা,িমি�েটা অলপ চলাই েতােল। মানুহজনীেয় েকােনা বনাবৈল বা খাবৈল-খুৱাবৈল কামেক েনাৱােৰা বা নকেৰা িদয়া েচান।’ চু িলত েযা যা কেৰ মানুহ জনীৰ লগাবৈল েতওঁ বুিলও নকয়। কেৰ।েতেৱাঁ কিৰেয় ঘৰখনত েতেনকুৱা নহয়। েজতু কাপাত, জবা ফুল েযিতয়াই েতিতয়াই বৰা চাউলৰ থােক..... আিদ েগাটাই ৈথিছল। িপঠা,েযিতয়াই েতিতয়াই পতাত িপিহবৈল টান পায় বােব েতওঁ খাটিন ধিৰেছ। নািৰকল বা চাউলৰ �িৰৰ লাডু ,় েযিতয়াই েতিতয়াই লেগ লেগ মানুহজনীেয় আইনাখনৈল চাই এক িবেশষ সান্দহৰ েখালা... েদিখ েদিখ মানুহজনীৰ আমিন ভ�ীেৰ েচলাউৰী এটা দািঙ িদেল। অথর্াৎ বয়সীয়া লািগ আেহ। তদুপিৰ কামেবাৰৰ িসংহ ভাগ দািয়� মানুহজনীৰ যিদ িনজেক অকণমান ৰঙ সািনবৈল মন েতওঁৰ ওপৰেত পেৰ। মানুহজনীেয় েকইবািদনৈল যায় েতে� মই িকয় েনাৱােৰা বা নকেৰা? এই আেয়াজন েবাৰৰ মাজত ডু ব ৈগ থােক। েলঠািৰ িনিছগা কামৰ মাজেতা মানুহজনীৰ েচাতালখন সািৰবৈল ওেলাৱাৰ বািহেৰ ঘৰেটাৰ মগজুেৱ এটা কথা ভািববৈল েনেৰ েয ঘৰখনৰ িভতৰেত েতওঁৰ সময় েবাৰ �িহ যাবৈল ধৰােটা সকেলা মানুহ িনজকৈল ব্য�। আনিক িনজৰ েতওঁ অনুমান কেৰ। পূিণর্মাৰ েজানবাই জনী পুৰ�ষজেনা। েতওঁৰ মা� এটাই েভিন্টেলটেৰেৰ জুিম চাই েসই েপাহৰত এবাৰ গা ল�্য----কাম,কাম,কাম েকবল কাম। মানুহজনীেয় ধুবৈল মন েযাৱাৰ সময়েত েতওঁ ভকভকাই িবচােৰ অইন ব�তৰ দেৰ েতেৱা অকণমান মনৰ উতিলবৈল েলাৱা দাইলত েহতা ঘূৰাই থােক। কথাৰ বুজ ল’বৈল য� কৰক। অকণমান কাষত কৰবাত েশৱািল ফুলাৰ িহচাপ েতওঁ ৰােখ যিদও বহক। এবাৰ হাতখন হাতৰ মাজত লওক। এবাৰ েসই েশৱািলৰ েসৗন্দযর্ িবচািৰ যাবৈল সময় কপালত চু মা এটা খাওক। কামৰ ভীৰত ক’ত েয উিলয়াবৈল েতওঁৰ সময় নহয়। বাৰা�াত বিহ েহৰাই যায় এই েকামল অনুভূিত েবাৰ! অইন মানুেহ বৰষুণৰ নৃত্য চাবৈল েহঁপাহ হয় যিদও ঘৰৰ ডাঙৰ িযেবাৰ কথাৰ বােব ঘৰখনৰ মানুহ েকইজনক নৈথ সকেল(িযেয় েতওঁক মূৰৰ পৰা ভিৰৈল ল�্য কিৰ �শংসা কেৰ,েসই কথা বা কাম েবােৰ মানুহ জনীক থােক) েতেনকুৱা ভাল লগা ঠাইেবাৰ অথর্াৎ

৭২

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৭৩

েচাতাল,বাৰা�া আিদ অিধ�হণ কিৰ ৰােখ বােব মানুহজনীেয় েসই িমঠা আেমজ েবাৰ ল’বৈল ব্যথর্ হয়। লাডু -় িপঠাৰ েটমােবাৰ খুিল তােৰ এটা মুখত িদবৈল েতওঁৰ অ�ূত খং আৰ� িবৰি� িমি�ত অনুভৱ এিট উজাই আেহ। মনেত েভাৰেভাৰাই ক’য়---থাকক। নাখাওঁ। বাকী েবাৰেৰ িজভা জুৰ পৰক। উপায়হীন মানুহজনীেয় আধুিনক সভ্যতাৰ অৱদান েমাবাইলেটা খুচিৰ থােক। ‘েহৰা,আিজকািল তু িম বৰৈক েসইডালেত ব্য� থাকা।"’ িটিঙচৈক খং এটা মানুহজনীেৰা উিঠ আেহ। ৰা�নীঘৰৰ ে�বত হাত ৈথ েতওঁ উ�ৰ িদেয়, ‘েকেলই? েমােকা অলপ এ�াৰেটইনেম� নালােগ েনিক?’ মানুহজনীৰ পৰা আশা নকৰা উ�ৰ পাই িসজনা মেন মেন থােক। মানুহজনীেয় বািহৰৰ জগত খনৰ িভতৰৈল েসামাই েযাৱাৰ েচ�া কিৰ থােক। েফচবুকত সহেজ েতওঁ অডর্াৰ কেৰ--িকছু মান পুিথৰ। নতু ন-পুৰিণ,খ্যাত-কমখ্যাত েলখকৰ মেনাজগতত েতওঁ িবচৰণ কিৰ েতওঁেলাকৰ অিভ�তাৰ �াৰা িনজেক সমৃ� কিৰব িবচােৰ। মানুহজনীেয় েপাহৰৰ স�ান কেৰ। উদৰৰ িচ�াৰ লগেত মগজুৰ িচ�াও েয অিতৈক জৰ�ৰী েসই কথা েতওঁ পেল পেল অনুভৱ কেৰ। মানুহজনী আগবােঢ়। িক তা প েবাৰ আেহ।

িকতাপৰ েটােপালােবাৰ েদিখ েকইহািলমান চকুত �� েবাধকৰ উদয় হয়। মানুহজনীেয় ডােকাৱালৰ পৰা এেনকুৱা এক অিভব্যি�েৰ েটােপালােবাৰ ৈল িভতৰ েসামায় েযন বুজাই ৈথ যায়,‘বান্দেৰ নািৰকলৰ মূল্য ক’ত বুিজিব?’ িনজৰ শৰীৰ আৰ� মনেটাক ভাল পাবৈল আৰ� কৰা মানুহজনীেয় ঘৰখনত িনজৰ অি��ৰ িবষেয় পুনৰাই িচ�া কিৰবৈল আৰ� কেৰ। অতিদেন সকেলােৱ িয কয় তােত হয়ভৰ িদয়া মানুহজনীেয় উিচত সময়ত �� েসাধা নাইবা অদৰকাৰী বুিল ভবা কথাত উ�ৰ িদবৈল ‘ও’ বা ‘আ’ এই দুটা ব্যৱহাৰ কিৰবৈল অভ্যাস কেৰ। লােহ লােহ আয়�ও কেৰ। িনজৰ িবচাৰ বুি�েৰ কােৰা অপকাৰ েনােহাৱাৈক ‘না’ বুিল েকাৱােৰা সাহস েতওঁ েগাটাই লয়। অলপ সময়ৰ �েয়াজন হয়। িক� েতওঁ সফল হয়।নািচ থািকেল নচু ৱাই থািকব-এয়াই এই পৃিথৱীৰ অিধক জনেৰ মানিসকতা। েসেয় মানুহজনীেয় আৰ� েননািচবৈল পণ কেৰ। দােপান খনৰ স�খু ৈল আিহ েতওঁ িথয় হয়--েপানৈক। হািল থািকেল সকেলােক ঘঁিপয়ায়। মানুহ হওক বা গছ-- সকেলােক কািট বগৰাই িদয়া মানুহৰ অভাৱ নাই। মানুহ জনীেয় েপান ৈহ জীয়াই থকাৰ আখৰা আৰ� কেৰ। িজৰ িজৰ ৈক খিহ পিৰবৈল ধৰা েবাৰক আচল পািত ধেৰ। এিট ৰঙচঙীয়া পিখলাই লােহ লােহ উিৰ আিহ েতওঁৰ হাতৰ তলুৱাত িনভর্েয় আ�য় �হণ কেৰ।

েলখা আহ�ান ঃ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনীৰ পৰৱতর্ী সংখ্যাৰ বােব েলখা িবচৰা ৈহেছ। ইচ্ছু ক েলখক-েলিখকা সকেল েতওঁেলাকৰ কিবতা,গ�,চু িট গ�, �ব�, উপন্যাস, অণুগ�,অনুভৱ, অনুবাদ(কিবতা,গ�), কািহনী, েকিৰয়াৰ, �মণ কািহনী,েৰিচিপ আিদ েলখা তলৰ িঠকনাত ে�ৰম কিৰব পািৰব। আমাৰ সুিবধােথর্ েলখা সমূহ েহাৱাট্ চ এপ নতু বা ইেমইলত ডকুেমন্ট অথবা ইউিনেকাডত টাইপ কিৰ পিঠয়াব। ফেটা মািৰ,িপ.িড.এফ আৰ� িপ.এম.িড ফাইল কিৰ পিঠয়ােল �হণ কৰা নহয়। েলখা ে�ৰণৰ িঠকনা ঃ

েহাৱাট্ চএপ- ৬০০১২৩১৪৫২ আৰ� ৯৩৬৫১৩৪৭৯৬ নতু বা ইেমইলঃ ramdhenuassam8@gmail.com েলখা ে�ৰণৰ অি�মদ িদন �িত মাহৰ ২০ তািৰখ। িবঃ�ঃ েলখা সমূহ চু িট েহাৱােটা বা�নীয়।

িলিমট্ এইচ্ ে��চ্ টু িজৰ’

ক িব

ৰােজন অসমীয়া

তা

নীৰদ িনেৰাধ নীজর্ল নীলাকাশ আকাংি� বষর্ণ,ৰ�প ভ� িস�ন এেমানা ধন ধািল,এেটাপাল পানী ঈ�ৰৰ মায়া এইিখিনেত ৰ’দ, েসইিখিনেত ছায়া �িতপাদত তু িম, বৃি�ছায়াত মই অৱকলজ ,অনুকলন মাজ িনশাৰ েতল পুিৰ েতল েপাৰা নাটক এেকাখন বাউনা বামনৰ িব� ৰ�প বনছাই বলী,কলম কৰা একলব্য সমৰত শৰ েহৰ�ওৱা উ�ল ন�� কৃ � গহ�ৰ েযন কণর্ িববণর্ কােল কােল কুৰ�ে�� , েদেশ েদেশ দশৰথ......

েদৱিজৎ েকাঁৱৰ এবাকচ পুৰণা ে�মৰ িচিঠ, এবুকু সেপান সাঁিচ ৰখা জািপ-কুিচ। মানুহকেনা িকেহ কুলায়? ইমান নাটিন! েহৰাই গ’ল হাঁিহ... জঁট লগা জীৱন-েজাঁটিন,েকান েয ক’ত মিৰল! েমাৰ েতজৰ কিণকা কিলেত মৰিহল। টু প টু প ৈক সিৰ পৰা আশােবাৰ েকেনৈক সাবেটা? বাটেত েহৰাল েমাৰ সবােতাৈক ভালেপাৱা ছাঁেটা।

মিৰিচকা েসানালী শইকীয়া সাঁিচ ৰখা অিভমানৰ েটােপালা েবাৰ বািঢ় যায়, েমৗনতাৰ েপাছােক আবৰা শ� েবাৰ অিচনাকী এিতয়া ... কবৰ িদয়া সেপানৰ েভঁিটত বিহ জীৱনৰ গান গাব জােনা পািৰ? তথািপও েচান এমুিঠ েজানাক িবচািৰ জীৱেন েজানাকীৰ বাটত আ�ৱাই, েজানাকী জনীৰ েপাহেৰ েদেখান এিতয়া আ�াৰতেহ এিৰ যায়।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

িবতািড়ত ৈবৰাগ্য, সংৰি�ত পাথর্-�াথর্ ভি�ৰ গিত ভাওনাৈল �াি�ৰ পথ পাওনা ৈল যাপন উ�ীত উদ্ যাপনৈল জীৱনৰ জীয়ন যতন েযন জীৱন লবৈল জীয়ন িদ ৰখা মাছ িবজুলীৰ চমক ঔফুল ৰমকজমক গিত প�াৎ গিত বলযু� �ামক ঘূৰণীয়া পৃিথৱী ঘূিৰ থােক , ঘূিৰ থােক ৰথৰ চকিৰ ৰভা সাজক ,সভা পাতক পাতক পাতক ভাওনা পাতক েদশখন কুশেল থাকক,‘ িলিমট এইচ্ ে��চ্ টু িজৰ’।’

িনথৰ সেপান

৭৪

িচ�েলখা

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

মানস �িতম সিন্দৈক

৭৫

(১) েমাৰ িনশা উকা েমাৰ পুৱা উকা সংগী িবহীন জীৱনৰ েমাৰ ডােয়ৰীৰ �িতেটা পৃ�া উকা হ�দয়ত নাই েকােনা ে�মৰ ছিব অঁকা িচ�েলখা িনসংগ এিট মু� প�ী মই েপাৱা নাই েকােনা ে�মৰ েতজাল িশখা েসেয় েমাৰ �িতপল উকা েমাৰ ডােয়ৰীৰ �িতপৃ�া উকা। (২) মন যায় এিট ে�মৰ ৰািগত ৰািগয়াল হ’বৈল এবুকু অিভমান বুকুত বাি� এিট ে�মৰ গীত ��িৰবৈল েমাৰ উকা বুকু ে�েমেৰ েমাৰ ডােয়ৰীৰ �িতেটা পৃ�া ে�মৰ কিবতােৰ ভৰাই তু িলবৈল েমাৰ হ�দয়ৰ বাকিৰত এখিন ে�মৰ ছিব আঁিকবৈল েমাক লােগ এজাক ে�মৰ বৰষা পামেন েকােনা ে�মৰ ৰং িসঁচা িচ�েলখা। (৩) েমাৰ েসউজ মনৰ বািগচাত ফুিল আেছ অেলখ ফুলৰ মািলতা িনসংগ ফুলেবাৰৰ সুবাস ল’বৈল নাই েকােনা েভােমাৰা, পিখলা েমাৰ হ�দয়ৰ িনজান নদীৰ দুিট পাৰ উকা িনৰেল এিটপল িজৰাবৈল নাই েকােনা িচ�েলখা েমাৰ ফা�ন উকা েমাৰ বহাগ উকা েমাৰ শৰৎ উকা আেছেন েকােনা িচ�েলখা জীয়াবৈল েমাৰ মিৰ েযাৱা ে�মৰ েপাখা িনকু� বনত বিহ েগাঁিঠ আেছাঁ েশৱািলৰ মালা কৃ �চূড়া , েসাণাৰ� ফুেল পািৰ ৈথেছাঁ ৈনশ শয্যা আিহবেন েকােনা িচ�েলখা েমাৰ হ�দয়ৰ েকনভাচত ৰংেবাৰ সািন িদবৈল আেছাঁ মই েতামাৈল ৈৰ এবুকু মৰম আলফুেল ৈল।

ক িব তা

ৰাধা নহয় মই চ��ভা বমর্ন

এিতয়ােতা েমাৰ স’েত েজানাকত গা নুধুৱা তু িম েমাৰ স’েত তৰাও েনােচাৱা তু িম আকাশত কুৱলীেয় সাৱটা েজানৰ েপাহৰত িনজান ৰািত এিতয়ােতা সদায় েমাৰ স’েত উজাগেৰ নাথাকা তু িম এিতয়া েজানাক িনশাৰ মই নহয় েতামাৰ চ�াৱলী তু িমও নহয় েমাৰ বােব ৰািতপুৱাৰ েফঁ�জািল েতামাৰ শৰতৰ মই নহয় তলসৰা েশৱািল তু িমও েয নহয় েমাৰ বহাগৰ কেপৗ পািহ েতামাৰ বৃন্দাবনৰ নহয় ৰাধা মই তু িমও নহয় েমাৰ বুকুৰ কানাই এিতয়া েমাৰ িহয়াৰ নহয় কৃ � তু িম প�সুৰ তু িল নবজাবা সুলিলত েবণু ভাল নালােগ এিতয়া েমাৰ �িন ভাল পাও মই পূিণর্মাৰ েজান উ�ল সম্পূণর্ নহও ৰাধাৰ দেৰ মই আধা ৈহও সম্পূণর্ কানাইৰ ে�মত সম্পূণর্ বৃন্দাবন তু িমওেতা কানাই ৰাধাক ত্যািগেহ হ’ব েখাজা পূণর্ ভােৱ সম্পূণর্ েমাৰ িক ভু লৰ বােব মই ৰাধাৰ দেৰ ৈহ থািকম কানাই অপূণর্ ৈহও অসম্পূণর্ ভােৱ পূণর্ ৰাধা ৈহ িবনাৱৈল কানাই েতামাৰ বােব েমােৰা এিতয়া ইচ্ছা নাই জানা অকেনা ... !

উপলি�

ক িব

ৰ�ু গায়ন বৰ�ৱা মা তু িম েনােহাৱা উপলি� কিৰেছা, �িতেটা মূ��র্ত, �িতেটা �ণত অবুজন মেন নামােন বুজিন তু িম অহাৰ অেপ�াত সদােয় আেছা বাট চায় অ’ মা। েকিনেনা েহৰাই গ’ল েতামাৰ ে�হময়ী মুখখিন ক’তেনা লুকাই গ’ল েতামাৰ েসাণ বৰণীয়া হাঁিহিট িবচািৰ ফুিৰেছা মই সুিধবৈল েতামােৰ বতৰা তু িম েকেন আছা জািনবৈল েতামােৰই সামািধৰ কাষেত বিহ অ’ মা। তু িম েহৰ�ৱাৰ েবদনাত কািন্দ কািন্দ বুকুখন বৰৈক িবষাইেছ ওেৰ ৰািত �ব েনাৱােৰা অ’ মা েকােনেনা েদৗিৰ আিহ আলফুলৈক ল’ব সাৱিট।

েকােনেনা যাঁিচব মাতৃ�ৰ মৰমৰ মাত এষািৰ সকেলা িবিলন ৈহ গ’ল েদহৰ িশৰাই িশৰাই েসামাই আেছ মােথাঁ েতামােৰই নাম অ’ মা।

িজ�ু চাংমাই পূবৰ েবিলিট আিহ পি�মত েশষ হাঁিহ দুপৰত ৈল মূৰত ভাৰ, সময় যাওঁ যাওঁ সেপানেবাৰ জুিখ চাওঁ উশাহত েলখ েজাখ িকমান আেছ কাৰ? �ন েহ’ৰ গৰখীয়া বাঁহীিট বজাই েদ চপাই আন গৰ�জাক, আেবিল ভািগল গধূিল হ’বৰ হ’ল যাওঁ বুিল নলগািল মাত। গীত গাই গৰখীয়া জীৱন ৰখীয়া নাওঁ েসাঁতত উিট ভাঁিহ যায়। ভািব েচাৱা ধৰণীত েতামাৰ িনজৰ বুিল ক’বৈল এেকােৱই নাই।

কিঠন আঙুিলেকইটাত িক নািছল! িনৰ� দ� েচঁেচাৰৰ িশপা খািন্দ মই ৈগ আেছা �লামািৰডালত েমাৰ নামেটা েখাদাই কৰা আেছ বাঁহৰ টকােটাত েমাৰ নাম েখাদাই কৰা আেছ েজগাৰ ব� েজগােত আেছ মােথা গৰিজ উঠা নাই মাত দীঘল সুঁ�িৰ ৈহ মাতেটা কঁিপ আেছ বাৰী লুৰাজাকৰ পােছ পােছ সকেলা মৃতু্য িশ� নহয় েতওঁ গ’ল ৈগ ।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

েকােনেনা মিচব দুচকুৰ চকুপানী ৈব যাব েবাৱিত নদী ৈহ।

তা

গৰখীয়া

৭৬

ঃ তাৰ মােন এয়াই েতামাৰ েশষ কথা… েযাৱা খ�ত ---- হয়েতা মযূৰ় ীেয়ও ঃ অ’। েকােনা কাৰনেত েতামাক মই পািটর্ শ�ুৰ পৰা আতিৰ েযাৱাৰ সুেযাগেটা িবচািৰ আিছল। যাৰ বােব তাই এেন এটা কথা কৰাবৈল িসহঁতৰ লগত িনব েনাৱােৰা। মই জােনা িকছু মান ল’ৰােবাৰৰ চিৰ�ৰ কথা। ক’েল িযেয় হয়েতা িসহঁতৰ সম্পকর্েটাৰ তু িম জানা েতামাৰ লগেকইজনীৰ আটাইেকইটা লগেত ব�িখিন সলিন কিৰ েপলাব!) boyfriend েয় িচগােৰট মদ খাই েকেনদেৰ ঘূিৰ ফুেৰ। আৰ� েছাৱালী েকইজনীও েকেনদেৰ (খ� - ১৫)

৭৭

এইেবাৰ’- মযূৰ় ীৰ কথােটাত বৰ েবিছ িৰেয়� নকিৰ সাধৰণভােব ক’েল িস। ঃ আেৰ পাগল হ’ব লগা িক হ’ল। আিজকািলৰ আমাৰ দেৰ ল’ৰা েছাৱালীেবাৰৰ বােব এইেবাৰ সৰ� কথা। ঃ েকেনৈক সৰ� কথা অ’। এই বাদ িদয়া না এইেবাৰ। ব�িদন ভালদেৰ লগ ৈহ কথা পতাই নাই। অলপ সময় কথােক পােতা িদয়া। ঃ অ’ আিজেহ েতামাৰ েমাৰ লগত কথা পািতবৈল মন গ’ল। ইমানিদন পাহিৰ ৈগিছলা। ঃ জানাই েদেখান অলপ ব্য� আিছেলা বুিল। Sorry yaaar ঃ েচাৱা শ�ু েতামাৰ লগত এেনৈক timepass কিৰবৈল েমাৰ time নাই। িক কিৰবা final েকাৱা। ঃ িক কিৰম মােন… তু িম েচান জানা মই িযমান েবয়া নহ’েলও েমাৰ স�খু ত আনক েবয়া ৰা�াত যাব িদব েনাৱােৰা। তােত আক’ েতামাক অস�ৱ।

ছায়া কাশ্যপৰ

আঁউসীৰ চ�মা

ধাৰাবািহক উপন্যাস

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

‘মযূৰ় ী তু িম পাগল ৈহছা েনিক ? িক ৈক আছা

ৰািত ৰািত ঘূেৰ মই জােনা। ঃ তােত িক হ’ল ? তু িমও ৰািত ঘূৰা। েতামাৰ লগৰেকইজেনও মদ খায়! ঃ অ খাই িক� মই নাখাও। আৰ� মদ খােলও িসহঁতৰ �ভাব চিৰ� েবয়া নহয়। েসেয় ঘূেৰা িসহঁতৰ লগত। ঃ িক� মই েনাৱােৰা। ল’ৰা মানুেহ িচগােৰট খােল ভাল লােগ। আৰ� েধমািলৰ নামত অলপ মদ খােল েযিনবা িক হ’ল…ভাল লােগ সময়ৰ লগত িমিল েযাৱা েতেনকুৱা ল’ৰােবাৰক। ঃ সময়ৰ লগত িমিল েযাৱা মােন মদ ভাং খাই পািটর্ কৰােটা নুবুজায়। সময়ৰ লগত আমাৰ িচ�াধাৰা মানিসক তােহ upgrade

েতওঁেলােক িবচৰাৰ দেৰ ঘৰৰ খৰচিখিন িদব পািৰেল সকেলা িঠক হয়। িস িবচািৰ থকা মৰমিখিন পােয়ই যায়। িকবা এটা কিৰব লািগব। এেনদেৰ চিলেল আৰ� নহ’ব। লগৰেকইজনেকা কথােবাৰ ক’েল িস। আিজৰ িদনত এটা কাম েপাৱােটা ইমান সহজ নহয় েয িসহঁেত তাক বুজােল। িক� বুিজব িনিবচািৰেল। ঘৰখনৰ সুখৰ বােব িসহঁতৰ অলপ মৰমৰ বােব িস িযেকােনা কিৰব পািৰব। তাৰ আেকাৰেগাজ মেনাভােব িস বুজিনত কাম িনিদেল। িস কাম কিৰব, ঘৰৰ দািয়� ল’ব আৰ� েতিতয়া মাক েদউতােক তােকা ককােয়কৰ দেৰ মৰম কিৰব। সকেলা সময়েত তাক িবচািৰব! কথােবাৰ ৈক থােকােত তাৰ দুখেবাৰ দুচকুেৰ ওলাই আিহল। তাৰ মৰম আকলুৱা মনেটাৰ কথা ভািব িসহঁতেৰা েবিছ েজাৰ কিৰবৈল মন নগ’ল। েতেনৈকেয় আেলাচনা কিৰ �ৱাহাটীৈল েযাৱাৰ িস�া� ল’েল িস। তােতই িস কাম কিৰব আৰ� সময়ত পৰী�ােকইটা িদবৈল আিহব। েনােপাৱাৰ দুখৰ মাজেতই েপাৱাৰ েহঁপাহত দুিদনমান িপছেত িস �ৱাহাটী পােলৈগ। বাছৰ পৰা নািম চািৰওফােল এবাৰ চােল। সচাৈকেয় তাৰ গাওঁখনৰ সেত অলেপা িমল নথকা �ৱাহাটীৰ মানুহেবােৰা েবেলগ। সকেলােবাৰ ব্য�। এক কথাত ক’বৈল গ’েল ব্য� মহানগৰীৰ ব্য� জীৱনত কােৰা �িত চাবৈল আহিৰ নাই কােৰােৰ। ৰ’দ েচাকা হ’বৈল ধিৰিছল। তাৰ েভাকেটাও উজাই আিহিছল। এেকা এটা নেখাৱাৈক ৈগেছ িস। ক’ত যাব এিতয়া…ক’ত থািকব। েভাক ভাগৰৰ লগেত Purchase িবষ� কিৰ তু িলিছল তাৰ মন।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

কৰা �েয়াজন। ঃ হ’ব ইমান lecture িদব নালােগ তু িম। িক ভাল িক েবয়া মই জােনা। েনাৱােৰা েতামাৰ দেৰ 3rd class এটাৰ লগত এেনৈক চিলব। ঃ মদ িচগােৰট খাই ঘূিৰ ফুিৰেল যিদ moden 1st class হয় মানুহ। েযাৱা েতেনহ’েল তু িম েতেনদেৰই চলা েতামাৰ ৰা�াত…By. খঙত সম্পকর্ েশষ েহাৱা বুিল ৈকও অবুজ মনেটাক বুজাব পৰা নািছল িস। সি�য়াৰ আ�ােটা যাব িনিবচািৰেল। ৰ�মেটােত েসামাই থািক েফান লগােল মযূৰ় ীৈল। িকজািন তাই কথােবাৰ বুেজই। তাই ভবা ৰঙীন পৃিথৱীখেন সচা সুখ িদব েনাৱােৰ মানুহক। িক� নাই তাই ওেলাটাই তাক েবয়াৈক ৈক ি�তীয়বাৰ তাইক disturb িনিদবৈলেহ ক’েল। িক েয হ’ব তাৰ লগেতা মদ খাব েনাৱাৰা বােবই আতিৰ গ’ল তাৰ ে�য়সী…েবকা হাঁিহেটােৰ িনেজই িনজক েযন ঠা�া কিৰেল িস। খং আৰ� ে�াভৰ েযন বিহঃ�কাশ এই হাঁিহেটা। মানুহৰ মনেবাৰেনা িক সদায় নতু ন নতু ন ৰঙৰ ফুলৰ স�ানত উিৰ ফুৰা এেকাটা পিখলাৰ দেৰ। হয়েতা মযূৰ় ীেয়ও জীৱনেটাৰ নতু ন ৰঙ িবচািৰ ৈগিছল। তাই িবচৰা ৰঙেবাৰ িদবৈল অ�ম শ�ুৰ ওচৰত এইেবাৰ মােথা আিছল এেকাটা অজুহাতেহ। আতিৰ ৈগিছল দুেয়া দুেয়ােৰ জীৱনৰ পৰা। মানুেহ েদখাৈক সম্পকর্েটাত বা� খাই থািকও েকােনাবািখিনত সুখী েহাৱা নািছল িসহঁত। িদনকিদেন মাক েদউতাকৰ গািলেবােৰা অ�ৰ দেৰ েচাকা ৈহ পিৰিছল। েতওঁেলাকৰ �িতেটা কথাই েযন তাৰ অ�ৰত ঘাঁ িদ যায়। ে�ছত েপাৱা টকােকইটােৰ তাৰ হাতখৰচ িঠেকই ওলাইিছল িক� মাক েদউতােক িবচৰাৰ দেৰ ঘৰৰ খৰচ িদব পৰা নািছল িস। এইফােল ঘৰত গম িনিদয়াৈকেয় েকেনবাৈক টকা অলপ েযাগাৰ কিৰ B.A ত addmission েটা ৈল ৈথিছল িস। ক’ৰ পৰা েকেনদেৰ আিনব টকা…িকজািন

৭৮

ভাগৰ�ৱাৰ সহবাস

৭৯

েতামাৰ িনিষ� হ�দয়ৰ েকােনাবা এটা গিলত েতামাৰ ৈসেত সহবাস কেৰা, পুৱাৰ এঙামুিৰ পৰা ভাগৰ�ৱা �িতেটা িনশা েমাৰ ভাগৰেবাৰ েতামাৰ চকুত েশষ কেৰা। িয হাল চকুেয় েমাক েকােনাবা ৰািত উজাগেৰ ৰােখ েকােনাবা ৰািত আেৱগৰ পাহাৰ ভািঙ েমাক ব্যকুল কেৰ, েমাক উ�াদ কেৰ। েমাৰ হ�দয় এখেনই শৰীৰ এটাই মােথাঁ ভাগৰ েবাৰ েবিছ এই সকেলা েবােৰ আিজও িনজক বদনামী কিৰ েতামাৰ ৈসেত সহবাস কেৰ।

িয হাল চকুেয় েমাক/েকােনাবা ৰািত উজাগেৰ ৰােখ েকােনাবা ৰািত আেৱগৰ পাহাৰ ভািঙ/েমাক ব্যকুল কেৰ,

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

িৰমিজম েদৱী

ক িব তা

‘বাদ েদ িয হয় েদখা যাব। লািগেল ফুটপাথেত থািকম েদ। িক� �ৱাহাটীৈল আিহেছা েযিতয়া িকবা এটা কিৰেমই।’ িকছু সময় এেনদেৰ িচ�া কিৰ ে��ৰ ওচৰেত থকা চাট হাউচখনেত িকবা িকবা এটা খাই লওঁ বুিল আগবািঢ় গ’ল িস......! �মশঃ

আিহনৰ এিট কািহনী িজন্টু কিলতা এিট নতু ন ব্যথা এটা ৰািত ফুলা েশৱািল কথা এটা পুৰিণ েগা� আিহনৰ েকােনাবােটা পদুিলত েতামাক আনৰ কিৰ িদয়াৰ ে�াভ

েসয়া েকােনাবাই পাহাৰৰ িশল কািট িশখৰ পাইেছ হঠাৎ েতওঁ িচঞিৰ উিঠল পাহােৰ েহেনা পাহিৰ ৈগেছ আিহেন ৈক েযাৱা ে�মৰ কথা আিজ �মাণ হ’ল মই এটা বুবর্ক আিজ �মান হ’ল মই এখন িবৰি�কৰ অদৰকািৰ জংঘল পাহাৰ িনেজই এটা ৰহস্য েতওঁ ে�মৰ ৰহস্য েকেনৈক মনত ৰািখব? এটা েকিবনৰ সমান দীঘল ে�াভ েমাৰ আিহনক ৈল আিহনক মৃতু্যৰ দেৰ ভৰাই িদব পািৰ েনিক েকিবনৰ গভর্ত েকিবনত িলিখ িদয়া গ’ল এয়া আিজ আিহন মাহৰ চািৰ তািৰখ েশৱািলেজাপাৰ মৃতু্য তািৰখ! আিহনৰ দুপৰীয়া তু িম �বৈল গ’লা তু িম েদিখলা তু িম েচান কািন্দ আছা িকহৰ ভয়ত কািন্দছা? আিহনৰ এয়া েশষ ৰািত েশৱালীেজাপাৰ তলত এখন িচনািক আচল আচলখনত পুৰিণ িদনৰ েগা� এইবাৰ আচলখেন িচঞিৰ ক’েল িচনািক েগাে� িদয়া আমিনৰ আিজ জােনা �ািভমান আেছ?

ক িব

িদ�ী মিন েগা�ামী

েসউজী পথাৰখেন িপতাইক হাতবাউিল মািতেছ পৰী ি�য়া শাওণমহীয়া কৃ ষকৰ অ�া� পিৰ�মত গজািল েমিলব ধৰা েসউজী পথাৰখেন আিজ িপতাইক হাতবাউিল মািতেছ। কমর্িবমুখ িপতাইৰ মনেটােৱ আিজ বৰৈক কাি�েছ, পথাৰখনৈল চাই বােৰ বােৰ চকু থৰ কিৰ বিহ পিৰেছ। কিৰবেনা িক? এিতয়া েয িপতাইেয় আগৰ দেৰ ক� কিৰবও েনাৱােৰ, বয়সৰ আঁেচােৰ লােহ লােহ িপতাইৰ েদহােটাক েকাঙা কিৰ েপলাইেছ। েগাহািলৰ গৰ�হােল আিজকািল িপতাইৰ মুখৈল নাচায়, হয়েতা, িপতাইৰ িনৰ�পায় অৱ�ােটা িসহঁিতেয়া বুিজ উেঠ। বতাহত হািল থকা কিঠয়াডৰাৰ ৈসেত চাহ কিৰ েথাৱা মািটেবাৰত িপতােয় িবচািৰ পাইিছল জীয়াই থকাৰ আনন্দ। এিতয়া িনসহায় ৈহ মােথাঁ পথাৰখনৈল চাবেহ পােৰ, ইচ্ছা কিৰেলও আগৰ দেৰ েদহা মািৰ কাম কিৰব েনাৱােৰ। �ৃিতেবাৰক েদালা িদ েসউজী পথাৰখেন আিজ আেকৗ িপতাইক হাতবাউিল মােত।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

মই পিৰেবশ...... �কৃ িত �দ� অথবা মানৱ সৃ�, আিজ েমাৰ ওপৰত চিলেছ অত্যাচাৰ, অনাচাৰ, অিবচাৰ, নাই েপাৱা মই ক’েতা শাি� িবচািৰ উশাহেটা ঘূৰাবৈলও পাইেছা ক�। েমাৰ েসউজীয়ােবাৰ আিজ �ত িব�ত আঘাটৰ নাই আিদ অ�, েমাৰ চািৰওকাষ আিজ অি�েজন িবহীন বহল ব�; নাই যাতায়তৰ সূচল িক�া খাদ্য স�াৰ �া�্যৰ অনুকূল। েমাৰ বুকুেতই জ� েলাৱা মানৱৰ উ�ৰণ েদিখ মই সুখী েন দুখী? েসই ��ৰ উ�ৰ িবচািৰ মই মাঁেথা খাইেছাঁ হাবাথুিৰ! ��াৰ সাধনােৰ মানেৱ আকাশ চু মাৰ েহঁপাহত আিজ েমাৰ ৰ�� শৰীৰ ভ� েদহা। মইেয়ই পিৰেবশ, মানৱ সৃ� অথবা �কৃ িত �দ� েমাৰ সবর্ শৰীৰ িৰ� িপ� ি��, ধাৰাসােৰ েলাটক িনগেৰ অৱিশ�; চািৰওকাষ মাঁেথা িবন�! েকিতয়াবা ভয় হয় সৃি�েয়ই যিদ ধ�ংস আেন? েকেনৈক সিহম মই েসই দুখ পায় েহৰ�ৱা েবদনােবােৰ কঁপাব হ�দয়ৰ অ�ৰী�।

তা

েগাহািলৰ গৰ�হােল আিজকািল /িপতাইৰ মুখৈল নাচায়, হয়েতা, িপতাইৰ িনৰ�পায় অৱ�ােটা/িসহঁিতেয়া বুিজ উেঠ।

পিৰেবশ

৮০

আিজ পুনৰ পিৰেছ েতামাৈল মনত িনমর্ল বেড়া েতামাৰ আৰ� েমাৰ সম্পকর্ িবেচ্ছদ, কাহািনবাই ৈহেছ। েতামাক েহৰ�ৱাৰ দুখত, চকুেলা েবাৱৱাৰ িদন, �ায় েশষ ৈহেছ। আিজ পুনৰ পিৰেছ েতামাৈল মনত। আিজও িকজািন আেছাঁ মই েতামাৰ মনত! উপলি� কিৰেছাঁ ব�িদনৰ িপছত। েতামাৰ েচেহৰা েদিখ, েতামাৰ হাতৰ আঙু িলত, মই িদয়া আঙু িঠেটা েদিখ।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

েমাৰ ভাল লগা ৰং েতামাৰ চােগ! এিতয়াও ভাল লােগ। তু িম পিৰধান কৰা চাদৰত েদিখেছাঁ, েসেয়েহ মই অনুভব কিৰেছাঁ।

৮১

আেকৗ ন ৈক েতামাৰ ে�মত, পিৰবৈল মন ৈগেছ। �িতেটা িদন েতামাৰ সাি�েধ্যত, আধ্যা কিৰবৈল মন ৈগেছ। েহৰ�ৱা িদনেবাৰ বৰৈক পিৰেছ মনত, আিজ পুনৰ পিৰেছ েতামাৈল মনত।

ক িব

তা

তু � আ�ুমা েবগম

�চ্ছ কাগজত মনৰ ভাৱেবাৰ সাঁিচ ৰািখম, ক�না,ভাৱনা,সেপানেত স্প� আকাশত উিৰম, পখীেবাৰৰ দেৰ দূ ৰৰ পৰা দূ ৰৈল ঢাপিল েমিলম, িজিলিক থকা তৰােবাৰৰ ৈসেত েখিলম। সদায় সুন্দৰৰ আৰাধনা কিৰম, মেনামহা �ৃিত েবাৰ িনেতৗ েসাঁৱিৰম, উ�ল তৰােবাৰৰ েপাহৰত িনজেক িবলাই িদম, ে�ৰণাদায়ক মৰমেবাৰ সাদেৰেৰ আদিৰম। মন েমাৰ অলপেত তু �। অিভমানেবাৰ ভিৰেৰ েমাহািৰ েপলাম, সুখানুভূিতক অ�ািধকাৰ িদম, আেপান,ি�য়েবাৰৰ �ৃিত েবাৰ সাঁিচ ৰািখম, ওখ ওখ পাহাৰ ,পবর্ত বগাই, নদ-নদী সাগৰ পাৰ ৈহ আেপানেবাৰৰ কাষ িবচািৰম। �িতেটা কথা, �িতেটা �ণ, �িতেটা িচ�, �িত পল েতামােৰই হম, েতামােৰই উপসনা কিৰম, তােতই স��েৰ িমিতৰািল পািতম। ক�,অিভমান,দুঃিচ�া িবহীন জীৱন গিণ গিণ আ�ৱাই ৈগ থািকম,েতামােৰই �শংসা কিৰম। মন েমাৰ অলপেত তু �।।

েতামাক েহৰ�ৱাৰ �থম িদনেটা, েতামাৰ হাঁিহিটত �েলপ পৰা েযন লািগেছ! আিজ পুনৰ উভতাই পাম। এই �েলপ কােৰাবাক েহৰ�ৱাৰ দুখ েনিক? এয়া িনি�ত, আিজ এেকখন নাটেকই চিলব, িনজর্ন িনশাৰ ৰ�ম�ত। জীৱেন ব�ত িকবা-িকিব িদেয়, আিজ পুনৰ পিৰেছ েতামাৈল মনত। আৰ� িযেটা িবচােৰাঁ তােকই িনেয়।

েশাৱা সময়িখিনৰ বািহেৰ �ায় সকেলা কামৰ সময়ত েৰনুকা শমর্াৰ চ্ছন্দৰমােযাৰ েতওঁৰ চকুেত থােক। িদনেটাত িকমানবাৰ খুিলব লগা হয়, িকমানবাৰ িপি�ব লগা হয় িহচাপ নাই। েসেয় মানুহজনীৰ চছমাৰ থকা ঠাইেৰা িঠক নাই। উদাহৰণ �ৰ�েপ ভাত সািজ িদওঁেত চকুত থােক িনেজ খাই থােকােত কাষেত খুিল নথেল খাব অসুিবধা পায়। েকিতয়াবা িপি� থকা বুিল পাহিৰ পাকঘৰৈল যাবৰ সময়ত চছমােযাৰ িবছােৰ....

চছমা

িব�াট িলিল েগা�ামী েদৱী

গ�

চছমােযাৰ িপি� পাকঘৰৈল ৈগ কামত লািগব েখাজেতই ভীষণ ভয় খােল মানুহজনীেয়। িক বা হ’ল ! চছমােযাৰ নহেল েৰনুকা শমর্াৰ চকুযুিৰেয় েপাক-পৰ�ৱা, চু িল, আিদ এেকা মিনব েনাৱােৰ। দুেযাৰ চছমা েতওঁৰ। অলপেত চকু পৰী�া কেৰাৱােত চকুৰ ডা�েৰ েতওঁৰ চকুৰ পাৱাৰ আগৰ দেৰ এেক থকা বুিল ক’েল। িপেছ চছমােযাৰৰ েসাণালী ৰঙৰ ে�মেটা অলপ েবয়া ৈহ েযাৱা বােব আগৰেযাৰতৈক অলপ ডাঙৰ ে�মৰ চছ্ মা লেল। ে�মৰ ৰং িগৰীেয়কৰ চছমাৰ ে�মৰ লগত এেক মােন ক’লা ৰঙৰ। ে�ম এেক হ’েলও দুেয়ােৰ চকুৰ পাৱাৰৰ ভােলিখিন পাথর্ক্য। ষািঠৰ উধর্ৰ মানুহজনীক নতু নৈক অহা েবাৱাৰীেয়কজনীেয় ৈকেছ, ডাঙৰ ে�মেহ ভাল লােগ আৰ� সুিবধাজনক। িকছু মান কথা সৰ�েবােৰ েবিছ জােন। গিতেক এইবাৰ েবাৱাৰীেয়কৰ পছন্দমেত লেল ডাঙৰ আৰ� ক’লা ৰঙৰ চছমাৰ ে�ম। নতু ন চছমােযাৰৰ আযুস় বাঢ়ক বুিলেয় ঘৰত কাম কেৰাঁেত পুৰিণেযাৰ ব্যৱহাৰ কেৰ। েলখা-পঢ়াৰ সময়ত নতু ন েযােৰেৰ েবিছ সুিবধা পায়। গিতেক েসই সময়ত নতু নেযাৰ েতওঁৰ চকুত থােক। িপেছ েদৗৰােদৗিৰৰ সময়ত িনজৰ অ�ােত চছমাদুেযাৰ ব্যৱহাৰত ওলট-পালট হয়। েৰনুকা শমর্াৰ পুেতক -েবাৱাৰীেয়ক চাকিৰসূে�় বািহৰত থােক। ঘৰত েতওঁেলাক �ামী -�ী হাল অকেল থােক। বািহৰা কাম-বনেবাৰ গাঁৱেৰ সদা েবপাৰীৰ ৈঘণীেয়কজনীেয় কিৰ িদ যায়িহ। েশাৱা সময়িখিনৰ বািহেৰ �ায় সকেলা কামৰ সময়ত েৰনুকা শমর্াৰ চ্ছন্দৰমােযাৰ েতওঁৰ চকুেত থােক। িদনেটাত িকমানবাৰ খুিলব লগা হয়, িকমানবাৰ িপি�ব লগা হয় িহচাপ নাই। েসেয় মানুহজনীৰ চছমাৰ থকা ঠাইেৰা িঠক নাই। উদাহৰণ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

চুিট

েদৗৰােদৗিৰৈক

৮২

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৮৩

�ৰ�েপ ভাত সািজ িদওঁেত চকুত থােক িনেজ খাই থােকােত কাষেত খুিল নথেল খাব অসুিবধা পায়। েকিতয়াবা িপি� থকা বুিল পাহিৰ পাকঘৰৈল যাবৰ সময়ত চছমােযাৰ িবছােৰ। গাঁৱেৰ �াথিমক িবদ্যালয়খনৰ অৱসৰ�া� িশ�িয়�ী েৰনুকা শমর্া অলপ কথা চহকী। তােৰাপিৰ অৱসৰৰ িপছত েতওঁৰ পাহৰা েবমাৰেটা অলপ েবিছ ৈহেছ। িসিদনা েতওঁেলাকৰ ঘৰৰ গােত লগা অৰ�ণাভৰ মাকৰ লগত িবয়নী েমল মািৰ থােকাঁেত কথা পািত পািত েকিতয়া েয ৰািতপুৱাৰ জলপানৰ সময় পাৰ হবৰ হ’ল গেমই নাপােল। ইফােল ঘৰত কাম কৰা মানুেহা আেছ। েতওঁেলাকেকাচাহ-ৰ�িট িদব লােগ। ভািবেল আিজ মানুহজনৰ গািল েখাৱা খাটাং। েদৗৰােদৗিৰৈক েটবুলত ওপৰত থকা চছমােযাৰ িপি� ৈল পাগঘৰৈল লৰ মািৰেল। গৃহ� বািহৰত কাম কৰা মানুহৰ লগত ব্য� আিছল। পাকঘৰত েসামাইেয় েৰনুকা শমর্াই আটাৰ েটমাৰ পৰা আটা উিলয়াব েখাজেত চকুত িকবা পৰা েযন পােল। চকুেৰ অলপ েধাৱা েধাৱা েদিখেল। িক বা হ’ল! চছমােযাৰ এহাতত ৈল চকুদুটা েবিচনত ধুই মিচ ৈল পুনৰ িপি� ল’েল। নাই এেকা কাম নহ’ল। ইফােল পলম ৈহেছ। এইবাৰ হাতত চছমােযাৰ ৈল চাদৰৰ আঁচেলেৰ েসইেযাৰ ভালদেৰ মিচ মিচ পাকঘৰৰ পৰা ওলাই আিহ েসই েযাৰ িপি� ওৱাল �ক্ েটাত সময় চাব খুিজ ভয়েত কােন্দান ওলাই গ’ল আৰ� িচঞিৰ িচঞিৰ িগৰীেয়কক মািতব ধিৰেল, - ‘েহিৰ,--েহিৰ, মই েদেখান চকুেৰ েধাঁৱা েধাঁৱা েদেখাঁ! েমাৰ িকবা হ’ল। চাওকেচান চাওক, িক বা পিৰল! েন মই গম েনােপাৱাৈক �ুেকামা- চু েকামাই িকবা ৈহ আেছ। ‘ ’িক পিৰল?’ - স�ৰ বছৰীয়া শমর্াইও ৈঘণীেয়কৰ িচঞৰ-বাখৰ �িন ভয় খাই উধাতু খাই

েদৗিৰ আিহ েটবুলৰ ওপৰত থকা েতওঁৰ চছ্ মােযাৰৰ ওচৰৈল গ’ল। কাৰণ চছমােযাৰ নহেল েতওঁেৰা এেক অৱ�া। িপেছ েসইেযাৰ হাতত ৈল খঙেত িচঞিৰ উিঠল, ‘েহৰা, এইেযাৰ েদেখান েতামাৰ চছমা! এেক ৰঙৰ ে�ম ল’ব মানা কৰা নািছেলাঁেন?’ ঃ েধৎেতিৰ!’- চছমােযাৰ খুিল চাই �গেতাি� কিৰেল েৰনু শমর্াই। িনজৰ গালত িনেজ এটা চৰ মািৰবৈল মন গ’ল েতওঁৰ।

ক িব

তা

আেঘানৰ সুগি� �ীিতেৰখা ডাকুৱা েসানালী ধানিন সুবাস িবচািৰ েকান েসই চম্পাৱতী, হাতত কাঁিচ কা�ত ডাঙিৰ তু িমেয় ৰ�পৱতী দাৱিন। আেঘাণৰ পথাৰত ৰবাৰ জুিত সকেলােৱ মািৰেছ িৰং , কপাহৰ েকামল ফুল �� কুঁৱলী িবিৰণাই লৰাইেছ গা। জহা ভাতৰ সুগি� পুৰা মাছৰ জুিত দাৱিনৰ েপটৰ েভাক , ব্য�তাপূণর্ ধূিলয়িৰ বাট ডখল-মাখল নদীৰ ঘাট হাদিল পেৰ দাৱিনৰ ধান।

�ীিতেৰখা দাস তু িম েমাৰ দুখ েবাৰ ধুই িনবেল নািহবা মই িযদেৰ আেছা েতেনদেৰ থািকবেল িদয়া। ভালেপাৱাৰ খিৰকাজাঁই নতু বা হাছনাহানাৰ িঠকনা েমাৰ বুকুত নু�িজবা। আিকঁ িনিদবা কপালত সুখৰ েবিল। অনু�হ কিৰ কাহািনও েমাক ভালপাওঁ বুিলও নকবা। থািকবৈল িদয়া এই হ�দয় এই দুখ এই ে�ম এই ব্যথর্তা েমাৰ তু িম েমাৰ দুখেবাৰ ধুই িনবেল নািহবা দুখেবাৰ নাথািকেল েকেনৈক বুিজম তু িমহীনতাৰ য�ণা িকমান? েতামাক েপাৱাৰ আকুলতা িকমান? েতামাক িকমান ভালপাওঁ তাৰ িহচাপ এই দুখেবােৰ িদেয় বােৰ েমাক েসেয়েহ তু িম েমাৰ দুখ েবাৰ ধুই িনবেল নািহবা।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

তু িম জানােন িসহঁেত মদ নাখায়?/ককেটইল িম�াৰ খায়।/খায় মানুহৰ গৰম েতজ। খায় নাৰীেদহৰ েকঁচা মঙহ।/েমাৰ সুখৰ বােব তু িম /িকেয়ই বা কৰা নাই!

েমাৰ সুখৰ বােব তু িম আিজ কািল মিদৰালয়ৈল যাবৈল এিৰলা। মিদৰালয়ত ব�ুৰ ৈসেত ব�ৃ তা িদবৈলও এিৰলা ৰাজনীিত সমাজনীিত আৰ� অথর্নীিতত চৰকাৰৰ সফলতা িক�া িবফলতাৰ। েমাৰ সুখৰ বােব তু িম মিদৰাৰ ৰািগত েশষ িনশা ঘৰৈল ঢলং পলং েখােজেৰ বাট েনােবালা হ’লা। গাৱঁৰ মানুেহ েমােকা ক’বৈল এিৰেছ মদাহীৰ ৈঘনীেয়ক বুিল। িপেছ মদাহী হ’েলও তু িম ব�ত ভাল। তু িম জানােন িসহঁেত মদ নাখায়? ককেটইল িম�াৰ খায়। খায় মানুহৰ গৰম েতজ। খায় নাৰীেদহৰ েকঁচা মঙহ। েমাৰ সুখৰ বােব তু িম িকেয়ই বা কৰা নাই! হাড় ভঙা পিৰ�ম কিৰ কপালৰ েকঁচা ঘাম মািটত েপলাইছা েমাৰ সুখৰ বােবই। েসেয়েহ ৈকেছা তু িম ব�ত ভাল। েভাগবাদী সমাজত যিদওবা েতামাৰ নাম তািলকােত নাই।

অনু�হ কিৰ কাহািনও েমাক /ভালপাওঁ বুিলও নকবা। থািকবৈল িদয়া /এই হ�দয়/এই দুখ/এই ে�ম/এই ব্যথর্তা েমাৰ

িমতালী

তু িম েমাৰ দুখেবাৰ ধুই িনবেল নািহবা

কিবতা

েমাৰ সুখৰ বােব তু িম

৮৪

অত� �হৰী িবশাল বাসভৱনেটাত কথােবাৰ িনজেক ৈকেছ , মনেটাক সা�না িদবৈল। চাই থােকাঁেত চকুৰ আগত মানুহজন অলৰ-অচৰ ৈহ আিহল। মানুহৰ মােতা কােণেৰ নু�না ৈহ আিহল। েসইজন মানুেহই এটা সময়ত ৰাজপথত দপদপাই ঘূিৰ ফুিৰিছল। দূ ৰৰ পৰাই মানুেহ সা-স�ােন েচলুট জনাইিছল। কথােবাৰ ভািব েকিতয়াবা মানুহজনৰ বুকুত বৰ েবয়াৈক িবষ এটাই খামুিচ ধেৰ...

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

চুিট

৮৫

গ�

এটা িনজর্ন �ীপ। মৰাশৰ �ূপেবাৰ �মাৎ

বৃি� পাইিছল। ৰািত হ’েল িশয়াল, কুকুৰৰ আৰাও! েকােনও কােৰা মাত নু�েন। মই অিভসাৰ চলাও িনজর্ন ৰািত মৃত কংকালেবাৰ িকয় অবেহিলত ৈহ পিৰ আেছ? কােণ-কােণ ফুচফুচাই কয়, আমাৰ দেৰ জীৱন অিভশাপ এই ক�ালসাৰ পৃিথৱীত। কতজনৰ ব্যিথত জীৱনৰ কািহনী পৃিথৱীেয় সামিৰ লয় েকােনও গম েনপায়। িনজর্ন ৰািত িঝলীৰ মাতত ৰািতেটা েযিতয়া গভীৰ ৈহ আেহ সেপানেবােৰ আমিন কেৰ। তু িম কাষত েনােহাৱাৰ কথা �ে�ক সময়ৰ বােব পাহিৰ থােকাঁ। েতামােৰা বাৰ� েতেন অনুভৱ হয় েনিক? িবিধৰ েকেন িবড়�না েচাৱােচান, ইমান কাষত থািকও চকুেৰ েনপাওঁ েদখা! অনুভৱ, উপলি� কিৰেছাঁ দৃ ি�েগাচৰ নহ’েলও েতামাৰ অৱি�িত আগৰদেৰ আেছ। সীমনা িবচািৰ হাবাথুিৰ েখাৱা নাই। কািল ৰািত িতলমােনা েটাপিন অহা নািছল। মই ওচৰত নাই বুিল গােল-মুেখ হাত িদ বিহ েনথািকবা। েমাৰ আ�াই ক� পাব। এচািট শীতল বতাহ ৈহ িজৰাম েতামাৰ শীতলী ছাঁত। ক�না কৰােচান িকমান ভাল লািগব! তু িম থািকও নথকাৰ দেৰ অকলশেৰ থকা আিজ চািৰবছেৰ হ’ল। অকেল েতামাৰ জ�িদন পালন কিৰেছাঁ। এজাক েমৗ-মািখেয় �ণ�ণ সুেৰেৰ েতামাৰ বতৰা িদেল, ‘তু িম েহেনা আগৰ দেৰ ৰাংঢালীজনী ৈহ আছা।’ ভাৱ সাগৰত কথােবাৰৰ েজাৱাৰ উঠা-নমা, ককাৰ কাষত �িনবৈল েকােনা নাই।

েশষ েনােহাৱা কািহনী িনৰ�পমা েডকা

িভতৰৈল জুিম চাইিছেলা। মানুহজন িবছনাত িনঃসাৰ ৈহ পিৰ আিছল েযন ব�িদন অনাহাৰত আেছ। ওঠযুিৰ �কাই ৈগেছ, চকু েকইটা ট ট ৈক িজিলেক আেছ। এক িবভৎস ৰ�প! আিজ আৰ� ৰাজপথত েদৗৰা�্যৰ ভাৱত েদৗিৰবৈল গাত শকিত নাই। অেপ�া মােথাঁ ে�হসনা এষাৰ মাত পাবৈল।

ক িব

তা

নামহীন

েডইজী হিৰি�য়া েগা�ামী শ�ৰ অভাৱত ভু িগেছা মই েতামাক তাহািনেতই েয ৈকিছেলা, আকাশ িবচৰাৰ কথা। েপাহৰৰ েশষত বাট েহৰ�ৱাই মই েতামাক অনুসৰণ কিৰেছাঁ.... েৰৗ�বীজ েতামাৰ েদহত, মই আ�ৱাই েযাৱাৰ কথা আিছল জানােন! িপেছ িকয় জােনা বাট আগিচ ধেৰিহ েতামাৰ উশাহৰ চাকৈনয়ােবােৰ, মই থমিকবৈল বাধ্য। জীয়াবৈল এক কুমেজেলকুৱা েচ�া, হয়! তু িম েকাৱাৰ দেৰই সকেলা। েমাৰ জীণর্ হ�দয়ত তু িম েকাৱাৰ দেৰই েহজাৰজনৰ বাট মই তু িম নজনাৈকেয়ই িনজক েহৰ�ৱাইেছা, তু িম জানােন! ভু লেবাৰ এেনৈকেয়ই ভু িম� হয়। েজানাকৰ বাটত ভু লেবােৰ িচঞেৰ, তু িম েয িসঁহতক অনাদৰ কিৰলা। মই সাৱিত ৰািখেছাঁ েমাৰ ভু লেবাৰ (মই েয জননী) িমছামাছৰ েপানাৰ দেৰই িসঁহত.....অবুজন।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

অত� �হৰী িবশাল বাসভৱনেটাত কথােবাৰ িনজেক ৈকছ, মনেটাক সা�না িদবৈল। চাই থােকাঁেত চকুৰ আগত মানুহজন অলৰ-অচৰ ৈহ আিহল। মানুহৰ মােতা কােণেৰ নু�না ৈহ আিহল। েসইজন মানুেহই এটা সময়ত ৰাজপথত দপদপাই ঘূিৰ ফুিৰিছল। দূ ৰৰ পৰাই মানুেহ সা-স�ােন েচলুট জনাইিছল। কথােবাৰ ভািব েকিতয়াবা মানুহজনৰ বুকুত বৰ েবয়াৈক িবষ এটাই খামুিচ ধেৰ। ঃ ককাৰ উি�, --- ‘অভাৱ মানুহৰ, প�ী থািকও অকলশৰীয়া েসই দুঃখ েকােন উপলি� কিৰব?’ কথাষাৰ �িন বাৰ�ৈকেয় উপলি� ৈহিছল। সঁচাৈকেয় টকা-পইচাই যিদ সকেলা হ’েল হয়, সংসাৰ সাগৰত দুঃখ েবালা ব�েটা েনথািকেল হয়। কােৰাবাক সকেলা িদেছ অথচ িনঃস�ান! আন কােৰাবাক সামিৰব েনাৱাৰাৈক িদ সবর্হাৰা কিৰেছ। ঈ�ৰৰ মিহমা অপাৰ! েযৗৱনৰ বা-বলা বয়সেত সংসাৰ সাগৰত ডু ব ৈগিছল। েসই �ণ আিছল সুমধুৰ। এমা-িডমা চািৰিট স�ােনেৰ নদন-বদন ঘৰখন। আগফাল-পাছফাল �ৱিন ঘৰখন। কত মানুহৰ সমাগম! আজিৰ নািছল িজৰাবৰ ভাগৰ�ৱা সময়ত। মুখত অনবৰেত এটা িমঠা হাঁিহ উলিম আিছল অভ্যাগতক আদিৰবৈল। কত কথা-েমল নানা জনৰ লগত। লােহ লােহ ককাৰ অজািনেত ব� জন সংসাৰ সাগৰৰ পৰা েমলািন মািগেল। েসই কথা ককাই গমেক েনপােল। দুবছৰীয়া বন্দী জীৱনত স�ান-স�িতৰ অৱি�িতৰ কথাও পাহিৰ গ’ল। আপদীয়া েবমােৰ লগ ল’েল। এিদন খঙৰ ভমকত েগােটই বাৰীখনেক মহিতয়ােল। েচতনা জগাবৈল েসই সময়ত কাষত েকােনা নািছল। মই আতঁৰৰ পৰা ল�্য কিৰিছেলা আৰ� েদিখিছেলা েগােটই বাৰীখনত এেজাপাও গছ নাই! মৰসাহ কিৰ ভৱনেটাৰ ফােল আগবািঢ় ৈগিছেলাঁ। কাঠৰ েগটখনৰ ব� তলােটা সেজােৰ ভািঙ ঘৰখনৰ

৮৬

অনুভৱ

েদওবৰীয়া আ�া

আচলেত ক’ত িক হ’ল জােনা! হঠাৎ িজএনআৰিচৰ আই িচ ইউত ব�ু সেপান। ক�নাতীত দুঘর্টনা এটা। তাৰ িপছত সকেলা ওলটপালট। িফউমাৰ বন্ টু কুৰা টু কুৰ, ভাৰিট�া ৱনেদড, ই�াৰেনল ি�িডং ইিটিচ। িসিদনা উশাহেবাৰ িছিঙ িছিঙ পিৰিছল। বুকুেবাৰ দলেদাপ কিৰিছল। আেবিল হঠাৎ �িনিছেলা কেলজৰ পৰা আিহ থােকােত দুঘর্টনা সংঘিটত হ’ল। �ৰ�তৰভােৱ আঘাত�া� ব�ু সেপান আৰ� িবকাশ। িপছফালৰ পৰা েহেনা েকােনাবাই খুিন্দয়াই ৈথ গ’ল।

�বালৰাজ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

সকেলােৰ বােব েদওবাৰেটা িকছু সুকীয়া।

চৰকাৰী কমর্চাৰীৰ বােব আৰ� েবিছ সুকীয়া। অৱেশ্য বতর্মানৈল আিম েকােনা এজেন চৰকাৰী কমর্চাৰী হ’বৈল স�ম েহাৱা নাই। তথািপ েদওবাৰেটাৈল আশােৰ বাট চাওঁ। েদওবাৰেটা আহক। আহক। েদওবাৰক আমাৰ উ� স�াষণ। দৰাচলেত েদওবাৰ আিহেল উ�ািসত এিট মন। অহাকািল ভূটান যাওঁ ব’ল! এ কাৈল ব’ম পািটর্েক কেৰাঁ েন িক! নাই কাৈল নাি�জুিলেত যাওঁ ব'ল িট-গাৰেডনত। নাই েব কাৈল সেপানৰ তাৈল েযাৱা ভাল হ’ব! এয়া শিনবাৰৰ ৰািতৰ েহাৱাটচ্ এপ ��পৰ বাতর্ালাপ। েসই সময়ত আমাৰ মাজত েযন এক

৮৭

মুহূতর্ৰ বােব সময়েবাৰ �� ৈহ পেৰ। এক উ�াদ উশৃঙ্খল বাতর্ালাপ। েকােন েয িক ক’ব িহচাপ নাই। তাৰ মাজেত িবকট অ�ীল গািল গালাজেবাৰ আেছই। হাঁহা..। মুঠেত িক েয এক উে�জনাময় পিৰেৱশ। আপুিন মুেঠই নুবুিজব যিদেহ আমাৰ দেৰ এম.িব.এ(মহা েবকাৰ আদিম)��পত নাথােক। 18+ ত নাথােক। আিজৰ েদওবাৰেটাত সেপানৰ তাৈল যা�া। পাহাৰ খিহ পিৰব েখাজা দুখৰ কািহিনেবাৰ আৰ� ন’কওঁ। এক মান বজাত ৈগ েপাৱাৈক যাবৈল ৈকিছল যিদও দুই মান বজাত ৈগ পােলা। ব�ু িবশাল িবকাশ িনজম আৰ� মই। অনুপম েযাৱাৰ কথা আিছল িক� িস েবেলগ এঠাইৈল �িচ গ’ল,

এজন িঠকাদাৰ হওঁ হওঁ। তথািপ চাকিৰ এটাই েযন জীৱনেটাক অথর্হীন কিৰ তু িলেছ। িনসেন্দেহ আিম জুৰ�লা। েকৱল চাকিৰ। েকৱল েকিৰয়াৰ। সমাজখেনওঁ িদনক িদেন চাকিৰলাল । েযন টকা নহ’েল অি�েজেনা নািহব। েক... অ�ীল। ভাই জীৱনেটাত কিৰিব িক! সবফােল েদেখান দৰদাম। েকােনাবাই েতজ িকিনেল েকােনাবাই েদহ েবেচ। েকােনাবাই পাৱাৰ িকিনেল েকােনাবাই চাকিৰ িকেন! আৰ� আিমেবাৰ িবজেনসৰ ব’ েটােৰ বগলী কণা, বিলৰ পঠা, মৰা য’েত মৰা। েভল্-ইউ-েলছ। ইমান কথা েযন েশেষ নহ’ব েকােনািদন। তথািপ েশষ কৰােটা বা�নীয়। নতু নৰ বােব। আেকৗ আৰ�িণৰ বােব। েবিল পৰাৰ আেগ আেগ বাতর্ালাপ েশষ কিৰ আিম িবদায় মািগেলা। ব�ু িবশাল িবকাশ িনজম আৰ� মই। দূ ৰত সেপান,ব� �াি�ৰ িহচাপত ভাগৰ�ৱা তাৰ দুচকু। এেনৈকেয় আকউ এটা েদওবাৰ আিহব। িসেটা েদওবাৰেটা থািকব িকছু উৎপাত উে�জনা। থািকব অিমত মৃণাল অনুপম িবশাল িবকাশ িনজম হয়েতা িসিদনা থািকব সপেনা আৰ� মই! আেৰ মেয়েটা িমথুন।

‘

নবীন �বীন েলখক/েলিখকাক এখন সুকীয়া ম� িদয়াৰ �য়াস মা� ৰামেধনু অসমৰ। যােত এই ম�ৰ জিড়য়েত সকেলােৰ মুকিল হয় নতু নৰ বাট। আমাৰ এই �ু� �য়াসক অকালেত মৃতু্যৰ মুখৈল েঠিল িনিদব। আঁহক ৰামেধনু অসমক জীয়াই ৰািখ সকেলােৱ অন্য এক েসােণাৱালী যা�াৰ িদেশ আগবােঢ়া।

’

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

মৃণাল আিহম বুিল ৈকিছল যিদও টাইমেটা েখিলেমিল হ’ল। আৰ� ৰািণ মােন জুিতকা। তােয়া েনাৱািৰেল, পাৰচ’েনল �ে�ম। েশষত আিম চািৰটা হ’েলা। সেপান অধীৰ অেপ�াত। আিম আেবিলৈক যাম বুিল ৈকিছেলা িক� িস নােছাৰবান্দা। ভাত েখাৱাৈক যাব লােগ। ভাত েনােখাৱাৰ নানান অজুহাত িদেলা যিদওঁ কামত নািহল। আচলেত ক’ত িক হ’ল জােনা! হঠাৎ িজএনআৰিচৰ আই িচ ইউত ব�ু সেপান। ক�নাতীত দুঘর্টনা এটা। তাৰ িপছত সকেলা ওলটপালট। িফউমাৰ বন্ টু কুৰা টু কুৰ, ভাৰিট�া ৱনেদড, ই�াৰেনল ি�িডং ইিটিচ। িসিদনা উশাহেবাৰ িছিঙ িছিঙ পিৰিছল। বুকুেবাৰ দলেদাপ কিৰিছল। আেবিল হঠাৎ �িনিছেলা কেলজৰ পৰা আিহ থােকােত দুঘর্টনা সংঘিটত হ’ল। �ৰ�তৰভােৱ আঘাত�া� ব�ু সেপান আৰ� িবকাশ। িপছফালৰ পৰা েহেনা েকােনাবাই খুিন্দয়াই ৈথ গ’ল। তাৰিপছত...। অৱেশ্য সেপান এিতয়া আৰ� আই িচ ইউত অি�েজনৰ মা� িপ�া েসই সেপান জন ৈহ থকা নাই। লােহ লােহ �ায় সু�। েখাজ কািঢ়ব পৰা হ’ল। ধীেৰ ধীেৰ েযন িস েপাহৰৰ িশখা এিটৰ বােটেৰ উ�� ু । ব�ু বুিল ক’েল েযন �চ� ৰ’দত এেকাডাল গছৰ শীতল ছাঁ। িবেশষৈক এই েকইজন ব�ুক লগত পােল িঠক এেনকুৱা এটাই অনুভৱ কেৰাঁ। আৰ� ইজেন িসজনৰ বােব আিম েযন এেকা এেকাডাল গেছ হ’ম। েসেয় ইমান ৰসাল আিম। েসেয় ইমান ৰসাল আ�া আমাৰ। পাহিৰব েনাৱাৰা। �ৃিতকাতৰ। িকমান কথা িকমান উৎপাত! ইনিফিনিট! ভাল খবৰ। সঁচাৈক সু খবৰ। এইবাৰ এম.িব.এ ��পৰ এজন সদস্য এম.িব.িব.এসত িচেলক, আন এজন িজ.ইউৰ বােয়ােটক’ত,এজন েকাম্পািনৰ েকিম�, েমাৰ লগেত দুজনমান �াইেভট িটচাৰ আৰ�

৮৮

অন�ৰ �া�ত �াি�

গ� পিম্প ভূ ঞাঁ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

খুড়ী অ’ খুড়ী ঘৰত আেছেন?......অ’

৮৯

খুড়ী..’- এেনৈক মািত মািত নীিলমা েবদা�হতঁৰ ঘৰৰ এেকবােৰ পাছফােল আিহ পােলিহ। নীিলমাৰ মাত �িন েবদা�ৰ মাক িনজৰ ৰ�মৰ পৰা ওলাই আিহল।- ‘অ ....নীিলমা েচান। েকিতয়া আিহিল? আহ আহ ইয়ােতই বহিহ, ল’ৰা েচান ব�ত ডাঙেৰই হ’ল।’ নীিলমা ই খুৰীেয়কৰ ওচৰেত বিহ ক’েল ,- ‘মই অহা আিজ িতিন িদেনই হ’ল। আেপানােলাকৰ ঘৰৈল আেহাঁ আেহাঁ ৈক আিহবই পৰা নাই। িযেহ েগলা বতৰ কিৰেছ,বৰষুণ েটা এেকবােৰই েনৰাই হ'’ল। তােত ল’ৰাক লগত ৈল এেনকুৱা বতৰত ওলাই আিহবৈল ও েবয়া। তােত এই েকইিদন বতৰ েবয়া কাৰেণ ক’েতা ওলাব েনাৱািৰ ল’ৰােটােৱ বৰ আমিন কিৰেছ।’ - ‘েসইেটা হয়। এই েকইিদন িযেহ বতৰ েটা েবয়া কিৰেছ বািহৰৈল উলাবৈলেক ভয় ৈহেছ আমাৰ িনিচনা বুঢ়ী েবাৰৰ।সকেলা ফােল পানী ৈহ িপছল ৈহ পিৰেছ। ওলাই গ’েল িপছিল পিৰ কঁকাল ভােঙ বুিলেহ ভয় ৈহেছ...।’ - ‘হয় পাই। েবদা� দা হ’বলা অিফচৈল গ’ল। িক� েবৗক েদখা নাই েয? নাই েনিক.........’

- ‘অ িস অিফচৈল ৈগেছ।....েবৗ চােগ আেছ ক’ৰবাত .......তাইৰ েনা কাম িক!’

- ‘েহিৰ নহয় নীিলমা, ল’ৰাৰ েকইমাহ হ’ল অ’। বৰ ডাঙৰেটা েদিখেছা...। আহা বাবুেটা েমাৰ ওচৰৈল আহা েচান...আইতাৰ েকালাত বিহবা আহা...’

- ‘ল’ৰােটাক আইতাকৰ েকালাত িদ নীিলমা ই ৈকেছ,ইয়াৰ এঘাৰ মাহ ৈহ গ’ল খুড়ী। অহা স�াহত ইয়াৰ

পৃিথৱীৰ েকান জনী নাৰীৰ েনা মাতৃ�ৰ েগৗৰৱৰ সময়কন উপলি� কিৰব িনিবচািৰব?....িক� ভগৱ�ই িকছু নাৰীক হয়েতা েকিতয়াবা এই সুখৰ পৰা বি�ত কিৰ ৰােখ।তাৰ িভতৰেত তাইও চােগ এগৰাকী........। আিজ কািল তাই গাঁৱৰ েকােনা অনু�ানৈলেক েনােযাৱা ৈহেছ। অনু�ান েবাৰৈল গ’েল তাইক েদিখেল আিজ কািল মানুহেবােৰ বু বু বা বা কেৰ। বাজী বুিল ইিতিকং কিৰ হাঁেহ..। দুই চািৰ জনী এেকলেগ লগ লািগেলই েকৱল ল’ৰা েছাৱালীৰ....

কিৰ ৰােখ। তাৰ িভতৰেত তাইও চােগ এগৰাকী........। আিজ কািল তাই গাঁৱৰ েকােনা অনু�ানৈলেক েনােযাৱা ৈহেছ। অনু�ান েবাৰৈল গ’েল তাইক েদিখেল আিজ কািল মানুহেবােৰ বু বু বা বা কেৰ। বাজী বুিল ইিতিকং কিৰ হাঁেহ..। দুই চািৰ জনী এেকলেগ লগ লািগেলই েকৱল ল’ৰা েছাৱালীৰ কথাই কয় আৰ� েযন এেকা কথাই নাই িসহঁতৰ। আেকৗ িকছু মােন েচাৱািচতা কিৰ েবজ লগাবৈলও কয়। েসই সময়ত নৱনীতাই িসহঁতৰ কথা �নাৰ বািহেৰ আন এেকা ক’ব েনাৱােৰ। েসেয়েহ তাই পৰাপ�ত অনু�ান েবাৰত আগ ভাগ েনােলাৱাই হ’ল। য’ত েনিক নগ’েলও নহয় তাত েহ যায়। েকিতয়াবা েযিতয়া মিহলা সকেল কথাৰ কথাত লািগ ল’ৰা েছাৱালী নথকা মানুহেবােৰ ভাল েকােনা জ�াল নাই বুিল কয় েতিতয়া নৱনীতাৰ অ�ৰ খন অজান েশাকত ভািঙ পেৰ। েকােনেনা বুিজব তাইৰ মনৰ কথা,কাক েনা ক’ব তাই িকমান িবষাদ ভৰা জীৱন ৈল নতু ন িদগ�ৰ িকৰণৰ আশা এটা ৈল জীয়াই আেছ..। িকমান ভাল ভাল ডাঙৰ ডাঙৰ ড�ৰক েদখুৱাইেছ,িক� ড�েৰ সদায় পিজিটভ আশাই িদেয়। েতওঁেলাক দুেয়া জনেৰ এেকা সমস্যা নাই বুিলেয়ই কয়। েযেনদেৰ পৰামশর্ িদেয় সকেলােবাৰ এেকধৰেন কিৰেহ ৈগেছ মােথাঁ। ফলাফল এেকা েপাৱা নাই ইমান বছেৰ.... ভাদ মাহত নামঘৰত �েত্যক শিন বােৰ েদওবােৰ গাঁওখনৰ লগেত �িতেটা পিৰয়াল যােত ম�ল ময় হয় তাৰ কাৰেণ নাম �সংগ কেৰ ,তােত দুই চািৰ ঘৰ িমিল শৰাই এভাগ ও আগবঢ়াই। তােত নৱনীতা আৰ� েবদা�ই ও �িত বছৰৰ দেৰ এই বছেৰা এখন শৰাই আগ বঢ়াইেছ। িকজািন এইবাৰ ভগৱােন েতওঁেলাকক চকুেমিল চায়,িকজািন এইবাৰ িসহঁতৰ মনৰ আশা পূৰণ ৈহেয়ই। েসই ভািবেয়ই স�ান এটা

বৃ�

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

এবছৰ সম্পূণর্ হ’ব। েসেয়েহ ভািবেছাঁ ঘৰৰ মানুহিখিন েক মািত জ� িদন বুিল সৰ�ৈক িনয়ম এটােক কিৰ থওঁ। েসেয়েহ আিজ ইয়াৈল আিহেলা...।’ - ‘হয় েদ ,তই িবয়া েহাৱা েকই িদনেনা হ’ল..েসৗ িসিদনা িবয়া ৈহও ল’ৰাৰ মাক হিলিহ...আমাৰ এফােল েচান িবয়া পতা আিজ আঠ বছেৰই হ’ল...আিজ ৈলেক েচান েকঁচুৱা এটাৰ মুখ েদখাব েনাৱািৰেল...। েবদা�ক িকমান ক’েলা এইেবাৰ love marriage েন িক েসইেবাৰ কিৰব নালােগ। আিম ঘৰৰ মানুহ েবােৰ িমিল েছাৱালী চাই িবয়া পািত িদম। নাই িস েমাৰ কথা নামািনেল....ইমান িদেন আমাৰ পচন্দত িবয়া পতা হ’েল চােগ আমাৰ ঘৰেটা েকঁচুৱাৰ মাত �িনবৈল পােলাঁ হ’েল।’ - ‘এ খুড়ী আিজৰ িদনেটা িকেনা কথা েবাৰ ৈক আৰ�.....’

- ‘নহয় অ’ ঘৰ খনৰ এই িনমাও মাও পিৰেবশ েটাত থািক ভাল নলগা ৈহেছ অ’। এই বুঢ়ী বয়সত নািত নািতিনৰ লগত েখিলবৈল েমােৰা মন যায় েদ েচান। ঘৰ খনত েকঁচুৱাৰ হাঁিহ কােন্দানৰ মাত েবাৰ �িনেয়ই ভাল লােগ েদ েচান....।’ নৱনীতা অথর্াৎ েবদা�ৰ ৈঘণীেয়েক বািহৰত মানুহৰ মাত �িন েকােনেনা আিহেছ চাবৈল আিহ শা�েয়কৰ কথা েকইটা �িন তাই অ��ত ৈহ ৰ’ল। কথােকইষােৰ তাইক েশেল িব�ািদ িবি�েল। তথািপও তাই িনজেক অলপ সহজ কিৰ ৈল নীিলমাক মাতষাৰ িদ তাইৈল চাহ বনাবৈল পাকঘৰৈল গ’ল। িপছ িদনা ৰািতপুৱা েযিতয়া এেকিখিন কথােক েবদা�ক ৈক থকা �িন নৱনীতাৰ মনেটা মিৰ যায়। পৃিথৱীৰ েকান জনী নাৰীৰ েনা মাতৃ�ৰ েগৗৰৱৰ সময়কন উপলি� কিৰব িনিবচািৰব?....িক� ভগৱ�ই িকছু নাৰীক হয়েতা েকিতয়াবা এই সুখৰ পৰা বি�ত

৯০

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৯১

�াি�ৰ বােব বৰ ভি� আৰ� িব�ােসেৰ ভগৱানৰ চৰণত েসৱা কিৰেলৈগ। িব�ােসই আিদৰ মূল বুিল কথা এষাৰ আেছ । সঁচাৈক নৱনীতা আৰ� েবদা�ৰ ভি�ত ভগৱান চােগ এইবাৰ স�� হ’ল। পাছৰ মাহেত নৱনীতা স�ান স�াৱনা হ’ল । নৱনীতাৰ েযন দুখৰ অ� পিৰল আৰ� আিজ এইয়া নৱনীতাই হিস্পেতলৰ েকিবনৰ িবচনাত কাষত এটা ল’ৰা স�ান ৈল পাৰ কিৰ অহা িদনেবাৰত িনজৰ আেপান মানুহেবাৰৰ লগেত সমাজৰ মানুহৰ পৰা েপাৱা দুখ ,য�ণা, �ব�না েবাৰ আেকৗ এবাৰ তাইৰ মনত েপলাইেছ। তাইৰ আিজও ভালৈক মনত আেছ েসই িদনেটাৰ কথা েসইিদনা তাইৰ নন্দা নিন্দনীৰ প�ামৃত েখাৱাৰ িদন,স�ান নথকাৰ কাৰেণ েকােনা �ভ কামেত তাইক ওচৰৈল যাবৈল িদয়া নািছল। েকৱল বািহেৰ বািহেৰ বািহৰৰ কামেবাৰ েহ কিৰব িদিছল। তাতৈক েবিছ দুখ লািগিছল িযিদনা নিন্দনীক হিস্পেতলত ভিতর্ কিৰিছল আৰ� তাইৰ এটা ল’ৰা স�ান জ� ৈহিছল েতিতয়া O T ৰ স�খু ত তাই ৈৰ থােকাঁেত নাছর্ এগৰাকী আিহ েকঁচুৱােটা েযিতয়া তাইৰ েকালাত িদব িবচািৰিছল েতিতয়া শা�েয়েক আগবািঢ় ৈগ েমাক িদয়া বুিল িনেজই ৈলিছল। এই কথা েবােৰই েযন তাইক সদায় মনত খুিচ িবি� আিছল। তাই ভািবিছল তাইৰ জীৱনৰ পৰা কাল অমািনশা েকােনা িদন মাৰ নাযাব। েসইিদনা নেন্দকৰ ওচৰৰ পৰা আিহ েবদা�ৰ আগত কথা েবাৰ ৈক ৈক ব�ত কািন্দেল। েবদা�ই উপায়হীন ৈহ তাইক বুকুৰ মাজত সুমুৱাই ৈলিছল আৰ� তাইক ৈধযর্ ধিৰবৈল ব�ত বুজােল। িস সদােয় কয় ভগৱানৰ ওপৰত আ�া আৰ� িব�াস ৰাখা,আিম কােৰা অপকাৰ কৰা নাই,পৰাজনক সহায় েহ কিৰেছা এিদন নহয় এিদন আমাক

ভগৱােন চকু েমিল চাবই। তাইও সকেলা ভগৱানৰ ওপৰত এিৰ িদিছল। িক� আিজ তাই পৃিথৱীৰ সকেলাতৈক সুখী। তাইতৈক সুখী আিজ আৰ� েকােনা নাই। স�ান েনােহাৱাৈক থকাৰ কাৰেণ মানুহৰ পৰা তাই ইমান বছেৰ িযমান য�ণা পাইিছল তাৰ তু লনাতৈক েযন �সৱৰ য�ণা েতেনই নগণ্য। িক� আিজ সকেলা সুখী তাইক ৈল। শা�মােক ঘৰত েতওঁেলাকক আদিৰবৈল অধীৰ অেপ�াত ৈৰ আেছ। সকেলােৰ গাত তত নাইিকয়া ৈহেছ। শা�মােক েবদ�ৈল বােৰ বােৰ েফান কিৰ তাইৰ খবৰ ৈল আেছ। েতেনেত েবদা�ই �া�েটাত চাহ ৈল েকিবনৈল েসামাই আিহ নৱনীতাক মতাত েহ তাইৰ সি�ত ঘূিৰ আিহল। েবদা�ই সুিধেল ,- ‘ইমান আেপান পাহৰা ৈহ িকেনা িচ�া কিৰ আিছলা?...মই েসামাই অহা ও গেমই নাই েপাৱা,মাত িদয়াত আেকৗ চক্ খাই গ’লা ..। বাৰ� উঠা গৰম গৰম চাহ আিনেছাঁ অলপ খাই িদয়া মনেটা লগেত গােটা ভাল লািগব।’ নৱনীতাই হয় িদয়া বুিল লােহৈক ৈক মনেত ভািবেল মেয়া েয এই �াি�ৰ সুখৰ সময়কনত িকেয এিৰ অহা েবয়া িদনেবাৰৈল মনত েপলাইেছাঁ..... েতেনেত েবদা�ই তাইক চাহ একাপ বািক িদ িনেজও একাপ ৈল েকিবনৰ িখিৰকী খুিল পদর্া খন আঁতৰাই িদেছ আৰ� লেগ লেগ িখিৰকীেৰ ৰািতপুৱাৰ েকামল ৰ’দািল েসামাই আিহ দুেয়ােক অিভনন্দন জনােল।

মেহা-েহা,অথবা মহ েখদা উৎসৱ

আেঘাণৰ পূিণর্মা মেহা-েহা উৎসৱ িচ�য় েডকা

�ব�

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

উে�খ্য ভােৱ নামিন অসমত উদযাপন কৰা এিট েলাক উৎসৱ। তাহািনৰ পৰাই িবেশষৈক দৰং,ওদাল�িৰ,কামৰ�প, েগাৱালপাৰা, নলবাৰী, বৰেপটা িজলাত ইয়াৰ �চলন েদখা যায়। এই উৎসৱ �িতবছেৰ আেঘাণ মাহৰ পূিণর্মা ৰািত েচমনীয়া ল’ৰােবােৰ এক লগ' ৈহ সম�য় আৰ� ভাতৃ�েবাধৰ এনাজৰীেৰ এই উৎসৱ পােত। সাধাৰণেত আেঘাণ মাহত েখিত চেপাৱা হয়; বতেৰা ফৰকাল, মানুহৰ অভাৱ-অনাটেনা কম থােক। েসেয় তাহািনৰ পৰাই �চিলত ৈহ অহা এই মেহােহা উৎসৱ ৰািত আনন্দ বিহ:�কাশ ঘেট। এই উৎসৱৰ মূল ল�্য ৈহেছ গৃহ�ৰ ঘৰৰ পৰা চাউল পাত, টকা-পইচা মানিন িহচােপ সং�হ কৰা। এই উৎসৱৰ িদনাখন গধূিল সময়ত েডকা,বুঢ়া,েচমনীয়া সকেলা সৰ�-সৰ� দল ৈহ হাতত বাঁহৰ সৰ�-সৰ� টােঙান, েঠাৰকা আিদ ৈল নািচ-নািচ গীত গাই মানুহৰ ঘেৰ-ঘেৰ ৈগ এই উৎসৱ পালন কৰা েদখা যায়। এই উৎসৱৰ সময়ত েগাৱা গীতেবাৰ সাধাৰণেত মানুহৰ মুেখ মুেখ �চিলত অহা গীত িবেশষ ভােৱ আেমাদজনক। মহ েখদাৰ সময়ত তথা দলেটাত এিট উে�খনীয় ৈবিশ�্য আেছ, য'ত মানুহৰ ভালুকৰ েবশ ধেৰ। সােজাঁন-কােচানত ব্যৱহ�ত সাম�ীৰ েযেনদেৰ, গাঁও অ�লত েপাৱা কলৰ পতু ৱা,তােমালৰ ঢকুৱাৰ দেৰ সাম�ী সমূহ িপি� আকষর্ণীয় দৃ ি�পটৈল ভালুকৰ েবশ ৈল

পিৰণত কিৰ ৰং েধমািলৰ মােজেৰ নৃত্য কৰা আিজৰ সময়েতা েদখা যায়। মহ েখদা উৎসৱৰ গীতেবাৰ সাধাৰণেত এজেন লগাই িদেয়। আৰ� বাকীেবােৰ ধেৰ, এেক সময়েত বাঁহৰ সৰ� সৰ� টােঙােনেৰ মািটত শ� কিৰ মানুহৰ ঘেৰ-ঘেৰ আশর্ীবাদ িদ এেনদেৰ গায়‘আেঘাণৰ পূিণর্মা হ’ল/মহ েখইদবাৰ �কুম হ’ল অ’ েহা েহা মেহা েহা/মহ েখইদবা টােকান েলৗ মেহ বুেল েমৗই�ুেদ/েটেপাল পুৰা খালু েদ েটােপালাত নহ’ল লুন/চাউল কােৰ েদান েদান চাউল েনিদ িদলাক কিড়/এেনেথাৰ ঘৰ লিৰ-চিৰ লিৰ-চিৰ যাওঁেত/েসাণৰ নাঙাল বাওঁেত মেহ বুেল েমৗই�ুেদ/হাইেৰ্ �ইেৰ্’ �বাদ অনুযায়ী, মহ েখদা গীতেবাৰ গােল মহেবাৰ ভয়ত আঁতিৰ যায় বুিল েকাৱা হয়। আৰ� লগেত গৃহ�ক আশীবর্াদ িদ চাউল-পইচা েলাৱা হয়। েলাক িব�াস মেত, মেহােহা উৎসৱৰ িপছত মহেবাৰ লােহ লােহ কিম নাইিকয়া হয়। মহ েখেদাতাসকেল িয চাউল বা পইচা পায়, েসই চাউল-পইচােৰ িপছত সকেলােৱ লগ লািগ েভাজ-ভাত খায়। কাল�মত েহৰাই যাবৈল ধৰা এই েলাককৃ ি� মেহােহা উৎসৱ পৰম্পৰাগত সাজেপাচাক পিৰধান কিৰ মেহােহা গীত পিৰেৱশন কিৰেছ আিজৰ িশ�ৰ পৰা েডকা বুঢ়াৈল এক েলাক উৎসৱৰ সম�য়ৰ বাতর্া কিঢ়য়াই আিনেছ নৱ�জ�ৰ �িতজনৰ ব্যি�ৰ হ�দয়ত। ইয়াক �ান পিৰবৈল িনিদবৈল হ'েল আমাৰ দেৰ �জ�ই ধিৰ ৰখােটা �ধানতঃ দািয়� আৰ� কতর্ব্য।

৯২

�িত��িত ইিন্দৰা িসংহ িব�ৰ িবষাদ পংখী বৰশইকীয়া ‘এইেকইিদন িবজুলী চািকৰ েপাহৰ আমাৰ মা েদউতাকৰ মৰমত ডাঙৰ ৈহিছল তাই। ঘৰেতা পিৰেছ। বৰ ভাল লগা ৈহেছ নহয় জােনা মা?’- �ণৱৰ কথাত মােকও হয়ভৰ িদেল। এিতয়া িনবর্াচনৰ বতৰ। �ণৱ হঁতৰ ঘৰৰ কাষেত �িত বছৰৰ দেৰ এইেবিলও জন �িতিনিধ এগৰাকীেয় অ�ায়ী ৰ�েপ এটা কাযর্ালয় সািজ ৈলেছ। এইেকইিদন �ণৱ ব্য�। কাযর্ালয়েটা েখালা, ব� কৰা, সািৰ মিচ পিৰ�াৰ কিৰ ৰখাৰ দািয়� তাৰ।িবিনময়ত িকছু পা-পইচা পায়। তাৰ মনত �ূিতর্। িস িযিক নহওক িস িনেজ উপাজর্ন কিৰ হাত ঘৰচ উিলয়াই ৈলেছ। মােকও লািগ ভািগ িদেয়।েতওঁেলােক িদয়া পইচাৰ িবিনময়ত চাহ তােমালৰ েযাগান ধেৰ। িপেছ পাচঁ বছৰ আগৰ েসই ৰাইজৰ �িতিনিধৰ আল পইচান ধেৰাঁেতই গ’ল। ক’ত �িত��িত,ক’ত কথাৰ ফুলঝািৰ, জয়ী ৈহ ৰাজপাটেতা বিহল। আনহােত আিজ পাঁচ বছেৰ �ণৱ আৰ� তাৰ মাক এেক ঠাইেত থািকল মােথান বয়সেহ বািঢ়ল।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

আ�স�ান বণর্মালা গৈগ হাজিৰকা এয়া আিম উপি�ত আেছাঁ আিজ েঘাষণা

৯৩

কৰা এছ আই পৰী�াত উ�ীণর্ েহাৱা িনিশতা বৰবৰাৰ ঘৰত....এয়া চাওক েতেখতৰ ঘৰ.... পিঢ়বৈল এখন েটবুল নাই..... হয়েতা এসাঁজ খােল পাছৰ সাজৰ বােব িচ�া! আপুিন িক ক'ব?অ��ত েহাৱা েদউতাকৰ অৱ�ােটা ল�্য কিৰ তাই স্পীকাৰেটা টািন ৈল �ায় িচঞিৰ উিঠল....েকােন ক'েল আেপানাক আমাৰ এসাঁজ ভাতৰ িচ�া বুিল?আেপানােলােক আমাৰ দেৰ খািট েখাৱা মানুহক সমাজৰ আগত েসও �িতপ� কিৰ বৰ ভাল পায় ন? চৰকােৰ িনকা িনযুি� িদয়াৰ বােব আিম িচৰকৃ ত�! েযাগ্যজেন �াপ্যেবাৰ

সকেলােৰ েযন আলাসৰ যিদও ভাইক ভিনেয়ক আেছ। ব’হাগ মাহৰ সং�াি�ৰ িদনা সকেলােক েসৱা জনাই মাক েদউতাক ককা আইতাকৰ লগত ফুিৰবৈল ৈগিছল িক� িনয়িতৰ িক! িন�ু ৰ পিৰহাৰ। েকােনও গম েপাৱা নািছল আেবিল সময় িব� খাই আনন্দত আ�হাৰা ৈহ সকেলােৱ ঘৰৈল উভিত আিহিছল িক� েকােনও জনা নািছল েসই কাল অমািনশা নািম অহাৰ কথা েকােনও গম েনােপাৱাৈক তাই বুকুৰ পৰা মাক েদউতাক ককা আইতাকক এখন �ােক খুিন্দয়াই ৈথ �িচ গ’ল। তাই িক� মািন ল’ব পৰা নািছল েসইসময়কনৰ কথা। িদন বাগিৰল তাইজনীেয় বুকুত িশল এচপা বাি� ৈল ভােয়ক ভনীেয়কৰ লগত সময় অিতবািহত কিৰেল। দুখ কে�ৰ মাজেৰ আিজ ৯টা বস� পাৰ হ’ল। সকেলােৰ জীৱনত বস�ই �াণ ৰিচ যায় িক� তাইজনীৰ বুকুত িবষাদ নমায়। কাৰণ তাই েয িনথৰ�ৱা বুিজবৈল বুজাবৈল কাষত েকােনা নাই।

েপাৱাত আিম আনিন্দত। েসইবুিল আপুিন েমাৰ অি��ত আঘাত সািনব এয়া অসহনীয়। �েত্যকজন অিভভাৱেক িনজৰ স�ানক এেকই আদৰ যতন আৰ� মৰম িদেয়, ধনী দুখীয়া সকেলা এেকই। আমাৰ আিথর্ক অৱ�াৰ বণর্না কিৰ অপমান কৰাতৈক সমাজৰ দুনর্ীিতেবাৰ সমাধানৰ কামত মন িদয়ক। ধন্যবাদ। সকেলােৱ সমথর্ন কিৰেল তাইৰ কথাক। েদউতাকৰ বুকুখন আৰ� এহাত েগৗৰৱত উফিন্দ উিঠল। েছাৱালীজনীক সৰ�েত েকাৱা কথাষাৰ আিজ তাই সচা �মাণ কিৰ িদেল,মানুহ কমর্েৰ উচ্চ হয়, িচ�ােৰ উচ্চ হয় ধেনেৰ বা আধুিনকতাৰ �েলেপেৰ নহয়।

অণু গ�

েসৱা আেকৗ ক’ত কৰ ৈগ? মই হ’েল নাযাও েদই। েকােন েসই ধূিল বািল েসাপাত পিৰ বুঢ়া পূজাৰী েটাৰ ভিৰ চু ব ৈগ। তইেয় যা,পিৰ আহ ৈগ।’- মণীষাৰ কথাত হাঁিহল লীনাইও। িনলা�ী এইবাৰ চলচিলয়া চকুেৰ েখাজ ল’েল ম�প ৰ ফােল। তাহাঁিত ব্য� ৈহ গ’ল আন দুজনী মানৰ লগত ফেটা েতালাত। মনত আঘাত পােলও িনলা�ীেয় িসহঁতৈল িনমর্ািল ৈল আিহল। দূ ৈৰৰ পৰাই েদিখেল তাই, িনহাৰ আিহ ইিতমেধ্য পাইেছিহ......

িৰচা কিলতা

মণীষা আিজ পালর্াৰ ৈগেছ। ৰািতপুৱাই

েফান কিৰ িনলা�ীক ৈকেছ তাই। লীনাও যাব েহেনা কাইৈল। েফিচেয়ল কৰাৰ পৰা চু িল ে�্রইট কৰাৈলেক কত েয িক কাম আেছ তাহাঁতৰ। মণীষাই েহেনা আিজেয় চু িল ে�্রইট কৰাব। েযাৱাবাৰ তাই চু িল কািলর্ কৰাইিছল। িলনাই হাই লাইট কৰােল। এইবাৰ লীনাই েবেলগ িকবা কৰাব েবােল।িনলা�ীেয় নাজােন েসইেবাৰৰ নাম। কেলজত তাহাঁতৰ মুখত �না শ� েসইেবাৰ।েদিখ েদিখ বুিজ েপাৱা ৈহেছ অলপ। �থেমেটা তাই নাজােনই েসইেবাৰৰ িবষেয়। েসই বছৰ �থম তাই কেলজৰ সৰ�তী পূজাত ৈগেছ। মণীষাহঁেত ব�ত েযাৰ কৰাতেহ গ’ল তাই। আগেৰ পৰা �িনেছ তাই সৰ�তী পূজাৰ নামত েয েসৗন্দযর্​্য �িতযিগতাইেহ �ান পাই বুিল। পূজাৰ নামত েছাৱালী েবাৰ েহেনা বাইকৰ িপছত উিঠ েহ ঘূিৰ ফুেৰ। লীনা আৰ� মণীষা তাইৰ ভাল বা�ৱী। িক� তাহাঁত দুই জনীৰ েদউতাকৰ ডাঙৰ চাকিৰ, অভাৱ িক নাজােনই। িনলা�ীৰ েদউতােক িদন হািজৰা কেৰ। পঢ়াত তাই খুব ভাল, েসইকাৰেণই তাইক ধাৰ ঋণ কিৰ হেলও পঢ়াইেছ। েসইবছৰ সৰ�তী পূজাৰ কাৰেণ তাই মাকৰ ভাল মুগাৰ েমেখলা আৰ� অলপ ভাল চাই চাদৰ এখন, লগত গােমাচা এখন আগিদনাই উিলয়াই ৈথেছ। আন িদনাৰ দেৰ মুখত সামান্য �ীম অকণমান সািন,কঁকালত পৰা তাইৰ দীঘল চু িল িখিনেৰ েবিন এডাল �ঠী,কপালত সৰ� েফাট এটা ৈল আৰ� আগ িদনাই উিলয়াই েথাৱা কােপাৰ েযাৰ িপি� ওলাল

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

চুট গ�

েদউতাৰ েছাৱালী

৯৪

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী িডেচ�ৰ ,২০২২

৯৫

কেলজৰ সৰ�তী পূজাৈল বুিল। মােক েযাৰ কৰাত তাই অসমীয়া গহনাৰ ফুিল আৰ� জািপ থকা েচইন ডাল িপি� ল’েল। গােমাচা খন ৈল ৈলেছ এটা ফােল,খুব ধুনীয়া লািগেছ তাইক। েদউতােকেটা কেলই-মাজনীক বৰ ধুনীয়া লািগেছ বুিল। পঢ়াৰ েটবুলৰ ওচৰত ধূপ- চািক িদ, ভগবানৰ ওচৰত �াথর্না কিৰ,মাক েদউতাকৰ চৰণ চু ই তাই ওলাল কেলজৈল বুিল। তাই কেলজ পােলৈগ। কেলজৰ েগটৰ স�খু ত ৈৰ আেছ তাই মণীষা আৰ� লীনা আিহব বুিল। ব�ত সময় ৈৰ আেছ তাই। িক� তাহাঁিত অহা নাই। তাই অকেল েসামাই যাবৈলও েবয়া পাইেছ,জােনাছা তাহাঁিত েবয়া পাই তাইক।িকছু সময়ৰ িপছত মণীষাৰ েদউতাকৰ গাড়ীৰ পৰা নািমল দুইজনী। ৰ’েদা যেথ� েসইিদনা। ৰ’দৰ িজিলঙিণত তাহাঁতৰ মুখ েবাৰ আৰ� অিধক িতৰিবৰাব লািগেছ। দুেয়াজনীেৰ ওখ ওখ েচে�ল। তাইৰ সামান্য েচে�ল েযােৰেৰ েজাৰ নাপাই েসইেবাৰৰ লগত। চু িল েমিল আিহেছ িসহঁেত। জাকজমকীয়া নতু ন �াইলৰ কােপাৰ। নাই, িনলা�ীেয় চাব পৰা নাই িসহঁতক। মণীষাৰ েদউতাকক মািতম বুিল আগবািঢ় ৈগও েনাৱািৰেল মািতব। তাহাঁত দুইজনীক নমাই িনলা�ী েসই ঠাই পাই মােন েদউতাক গ’েলই। ‘আেৰ তই এইেবাৰ িক িপি� আিহিল। গাঁৱলীয়া ভু ত লািগেছ’- মণীষাই িনলা�ীক েদখীেয় ক’েল। ‘মইেটা গাঁৱেৰ,গাঁৱৰ েযিতয়া ভু ত লিগবই েদ’িনলা�ীেয় কথােটা ৈক সামান্য হাঁিহল। ‘িক বুিল িচনাকী িদম বাৰ� েতাক িনহাৰ ৰ আগত?’ লীনাৰ কথাই িনলা�ীক যেথ� আঘাত িদেল। তথািপও তাই ক’েল - ‘িচনাকী িনিদেলও নালােগ বাৰ�, ব’ল এিতয়া ধূপ চািক িদ েসৱা কিৰ আেহা।’ ‘েসৱা আেকৗ ক’ত কৰ ৈগ? মই হ’েল নাযাও েদই। েকােন েসই ধূিল বািল েসাপাত পিৰ বুঢ়া পূজাৰী

েটাৰ ভিৰ চু ব ৈগ। তইেয় যা,পিৰ আহ ৈগ।’মণীষাৰ কথাত হাঁিহল লীনাইও। িনলা�ী এইবাৰ চলচিলয়া চকুেৰ েখাজ ল’েল ম�পৰ ফােল। তাহাঁিত ব্য� ৈহ গ’ল আন দুজনী মানৰ লগত ফেটা েতালাত। মনত আঘাত পােলও িনলা�ীেয় িসহঁতৈল িনমর্ািল ৈল আিহল। দূ ৈৰৰ পৰাই েদিখেল তাই, িনহাৰ আিহ ইিতমেধ্য পাইেছিহ। লীনা েবােল আিজ িনহাৰৰ লগত ক’ৰবাত ফুিৰবৈল যাব। িনলা�ী িসহঁতৰ কাষ চািপ িনমর্ািল িদব েখােজাঁেতই িনহােৰ িচঞিৰ উিঠল- ‘লীনা, এইজনী আেকৗ ক’ৰ পৰা উলালিহ, আঁতিৰব েকাৱা, েতামাৰ ফেটা খন বৰ েবয়া েদখাব নাইবা।’ দামী েকেমৰা এটা ৈল িনহাৰ ফেটা েতালাত ব্য�।িনহাৰৰ কথা �িন মণীষাই তাইক ক’েল- ‘লাজ িকয় িদব আহ অ’ তই?’ মণীষাৰ কথাত িনলা�ীেয় তল মূৰ কিৰ ক’েল তহঁতক িনমর্ািল িদবৈল েহ আিহিছেলা, েবয়া নাপািব।’ দুচকু চকুেলােৰ ভিৰ পিৰল তাইৰ। িকছু দূৰ আঁতিৰ আিহ ঘৰৈল �িচ েযাৱাৰ িস�া� ল’েল তাই। কেলজৰ জাকজমকতাই তাইৰ চকু চাত মািৰ ধিৰেছ তাইৰ। েসইেবাৰৰ মাজত েমধাৱী িনলা�ীক সঁচাৈকেয় তাহাঁিত েকাৱাৰ দেৰ গাঁৱলীয়া ভু ত লািগেছ। িক� তাই িক কিৰব।তাইক েয েনাৱােৰ িদন হািজৰা কৰা েদউতােক ইমান েবাৰ েযাগাৰ িদব।কথা েবাৰ ভািব ঘৰৈল বুিল েখাজ লওঁেতই িবভাগীয় মীনা বাইেদউ ৰ মাতত তাই থমিক ৰ’ল- ‘বাঃ িনলা�ী, আিজ েতামাক খুব ধুনীয়া লািগেছ কােপাৰ সােজেৰ,েদউতাৰ েছাৱালী েযন এিতয়া েহ লািগেছ।’ িনলা�ীেয় এেকা কব েনাৱািৰেল, মােথা দুচকুেৰ চকুেলা বাগিৰ আিহেছ। মীনা বাইেদউেয় তাইক আেকৗ ক’েল‘জাক্জমকতাই েসৗন্দযর্​্য নােন িনলা�ী,তাত ৈক মনেটা সুন্দৰ কৰাত েহ মন িদব লােগ আিম।

এিট উজাগৰী ৰািত ি�� স�্যা এিট উজাগৰী ৰািত িলিখ িদয়া আেকৗ আমাৰ নামত, চকুত চকুত ৈথ েজানাকৰ িনহািল খন ৈল বেহা ৈগ ব’লা েচাতালৰ জাৰিণখনত.... এিট উজাগিৰ ৰািত আেকৗ িনিবচািৰবা আ�াৰ িখিন, েমৗন ওঁেঠ �ণ�েণাৱা গান িখিন সামিৰবা এবাৰ আেকৗ িনজৰ বুিল.... চকুত চকু ৈথ দুিট ওঁঠৰ বাতর্ালাপত পাহিৰম সময়ৰ বাতিৰ, �েণ �েণ গিণম েজানাকৰ িমঠািখিন নতু বা তৰা গিণম েতামাৰ েকালােত �ই পিৰ...

এই ৰািতেতই কথা িদওঁ আহা জীৱনক ভাল েপাৱাৰ, এই খন বুকুেত �ই িনঃপািল িদয়া নতু বা েনােকাৱা কথােবাৰ কিবতাৰ আকাঁেৰ �কাশ কৰা .... েসই ৰািত েতামাৰ নামেত উৎসগর্া কিৰম েমাৰ স্পিন্দত বুকুৰ অেলখ কািহনী, মা� িলিখ থবা আমাৰ নামত এিট উজাগৰী ৰািত। (অনুেৰাধ নহয় এয়া অিধকাৰ বুিলেয়ই ভাবা ).....

েতামাক েনেদখা ব� িদেনই হ’ল জা�লী গৈগ েমাৰ পদূ িলত ফুিল উঠা েশৱালীেজাপাৈল চােলও েদেখান েতামাৈলেয় েচেৰংৈক মনত পেৰ! �ৃিতেবাৰ সেতজ ৈহ পেৰ... কাষেতই বিহ েহঁপাহ পেলাৱাই কথাপতা সময়িখিন, িখলিখলাই হাঁিহ থকা সময়িখিন েযন এইমা� েশষ ৈহ ৈগেছ....

আেৱগৰ পাৰভািঙ ৈব আেহ আনন্দৰ ঢল, জািগ উেঠ এক নৱ সৃি�ৰ উ�াদনা িলিখবৈল বেহােতই মনত পেৰ সেতজ বুিল ভবা সময়েবাৰ েদেখান অিতত ৈহ পৰা ব�িদেনই হ’ল। আৰ� তু িম তু িম ৈহ নথকাওেতা ব�ত িদেনই পাৰ ৈহ গ’ল........।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

এিট উজাগিৰ ৰািত েবদনােবাৰক ৰােখা িদয়া অলপ আঁতৰ কিৰ িবছািৰেছা েজানাক আৰ� পূিণর্মােৰ ভৰা এিট সুেকামল িকিৰিল য’ত জী উঠাৰ মন দুেয়া দুেয়ােৰ ৈহ আিম লগৰী।

ক িব তা

েতামাৰ েসইেটা আেছ ,িযেটা েতামাক কন্দুওৱা েবাৰৰ নাই।’ আেবগত িনলা�ীেয় বাইেদউৰ চৰণ স্পশর্ কিৰল। তাইৰ তপত এেটাপী চকুেলােৰও বাইেদউ ৰ চৰণ চু েল।

বুকু েভদী উলাই আিহব েখােজ ব�িদনৰ েচিপ ৰখা কােন্দানেটা, েজাৰ কিৰ আিজও ধিৰ ৰােখা িনজৰ মনেটাক বুজাবৈল চাওঁ সকেলােৰ ভাগ্যত মৰম নাথােক মেয়া িকজান তাৰ মাজেৰ এজন...।

৯৬

স্পন্দন িম�ু দাস পৃিথৱী েযিতয়া েশােৱ সােৰ ৰওঁ মই... আৰ� েমাৰ...স�া েদওলগা শ�েবােৰ িভৰ কেৰ বুকুৰ অিলন্দত স্পিন্দত হয় এজাক বিলয়া বতাহ হ�দয় ধমনীত েখালা িখিৰকীেৰ েসামাই অহা িনৰ��ৰ বতাহজােক স্পশর্ কিৰব েনাৱােৰ েমাৰ হ�দয়ৰ গভীৰতা েমৗনতাৰ স’েত েমাৰ বাতর্ালাপ অনগর্ল �ব িবচািৰও �ব েনাৱােৰাঁ শূন্য েশেতিলৰ িনমর্ম আঘাতত বিলয়া বতাহ এজাকত স্পিন্দত হয় বুকুৰ ধমনী হ�দয় েকাণত উে�িলত হয় পানী ৰঙৰ ছিব পৃিথৱী েযিতয়া েশােৱ সােৰ ৰওঁ মই...আৰ� েমাৰ... স�া!!

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

আদিখনীয়া কিবতািট

৯৭

জুিৰ বৰ�ৱা েহজাৰটা ��েবাধকৰ উ�ৰসাধ্য ডােয়ৰীৰ এখিন পৃ�াত েসই আদিখনীয়া কিবতা অ�ত্যািশত ি�য় শীকৰ, েযন অ�কৃ িত�! শাি�ময় কু�ভত েযন উি�� জলতৰংগ �বল চ�বাতৰ স’েত আতংকময় িচঞৰ! অক�াত-কলমেটাৰ িব�য়ািব� �ন, নীলা-িচয়াঁহীিখিন-েযন ৰঙাৈল পিৰৱিতর্ত ৈহেছ তাৰ মাজেতই শ�ৰ লুকা-ভাকু।

ক িব তা

জীৱনৰ কেথাপকথন পা�ালী শইকীয়া িকমান সৎ সাহস থািকেল িচৰ �ায়ী েবাজােবাৰ ৈল ফুিৰব পািৰ িনজৰ মনত? নাজােনা েসই সৎ সাহসৰ পিৰসৰ তথািপও অনবৰেত ৈল ফুিৰেছা লগত! িকমান আশা থািকেল িনৰাশা েহাৱাৰ ভয়েবােৰ বাধাৰ �াচীৰ সৃি� কিৰব েনাৱােৰ? নাজােনা েসই আশাৰ ব্যাপকতা অথচ আশােবাৰ এিতয়া েমাৰ সংগী িয অসম্পূণর্ যিদও মই লগ এিৰৱ েনাৱােৰা! িকমান িন-�াথর্ মনৰ হ’েল িবিনময়ত এেকা িনিবচৰাৈক েকৱল মৰম-ভালেপাৱাক উচ্চ �ান িদব পািৰ দুদীনীয়া জীৱনত? নাজােনা েসই �াথর্িবহীনতাৰ গভীৰতা মােথা কিঢ়য়াই ৈল ফুিৰেছা জীৱনৰ সত্যতা! িকমান ৰঙীন ভালেপাৱাই আৱিৰ থািকেল অকেল আিহ অকেলই েযাৱাৰ পথত মৃতু্যৰ ভেয় শংিকত নকেৰ মন-মগজু? নাজােনা যিদও েমাহ আেছ িনজৰ বােব মায়া জােগ েকৱল েমাৰ িনজৰ বােব! অ�াত ত�ৰ স�ানতআ�ািনত কিবতািটত িবষ�তাৰ ৰহণ, েসেয় কিবতািট- দুেবর্াধ্য মৃগতৃষাৈল ৰ�পা�ৰ এয়া িক? হয়েতা, দুেবর্াধ্য কিবতািটৰ এয়াই িচৰসত্য

েসেয়েহ এই পৰৱক শস্য চেপাৱা পৰৱ বুিলও ব�েলােক কব েখােজ। দৰাচলেত এই উৎসৱ বহাগ িব� আৰ� মাঘ িব�ৰ দেৰই। বহাগ িব�ত েযেনৈক গৰ�ক মাহ হালিধ সািন িশঙত েতল িদেয় আৰ� ভি�ভােবেৰ গৰ� -গাইক চািক বি� ধুপধুনা িদ পুজা েসৱা কেৰ। আৰ� েগামাতাৰ বন্দনা কৰা হয়। লগেত িব�ৰ গীত নৃত্যও কৰা হয়। িঠক েসই দেৰই আিদবাসী চাওঁতাল পিৰয়ালৰ েলােকও গৰ�- গাইক গা-পা েধাৱাই নতু ন পঘােৰ বাে�। চহৰাই পৰৱৰ উপলে� �ায় িতিন চািৰ িদনৰ পুেবর্ই গৰ� গাইৰ বােব ঘাঁহ পাতৰ ব্যৱ�া কিৰ ৰােখ....

অসমৰ িখল�ীয়া জনেগা�ী

চাওঁতাল সকলৰ চহৰাই পৰৱৰ এক চমু অৱেলাকন

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

চাওঁতাল সকল হ’ল �কৃ িতপুজক। �কৃ িতৰ�পী উৎস েযেন পাহাৰ, পবর্ , গছগছিন , মািট, পানী ,নদ নদীৰ লগেত �কৃ িতৰ শি�ক িব�াস কিৰ পুজা েসৱা কেৰ। পুেবর্ চাওঁতাল সকেল িচকাৰ কিৰ জীৱন িনবর্াহ কিৰিছল। যিদও সময়ৰ লেগ লেগ কৃ িষবৃি�ত িনেয়ািজত ৈহ জীৱন িনবর্াহ কেৰ। েসেয়েহ চাওঁতাল সকেল কৃ িষকমর্ৰ বােব উবর্ৰ ভূিম িবচািৰ হািব জংঘলেৰ ভৰা পাহাৰ, পবর্ত, ৈভয়ামত বসবাস কৰা েদখা যায়। কৃ িষকমর্ িবেশষৈক গৰ�- মহৰ �াৰা কৰা ৈহিছল। গৰ� ম’হক পঘােৰ বাি� বশ কিৰ কৃ িষ কমর্ কৰা হয়। েসেয়েহ চাওঁতাল সকলৰ ভূিম, আৰ� কৃ িষৰ লগত লগত সম্পকর্ থকা কৃ িষিভি�ক পুজা, পাবর্ন ,উৎসৱ আিদ পালন কৰা এক িবশাল সং�ৃিতৰ গঢ় ৈল উঠা পিৰলি�ত হয়। �কৃ িতৰ ঋতু অনু স িৰ আৰ� �ব� কৃ িষৰ ওপৰেত িভি� কিৰ চাওঁতাল সকেল উৎসৱ পাবর্ন সমুহ পালন কেৰ। �কৃ িতৰ ঋতু ৰ মেত েযেনদেৰ" বাহা উৎসৱ’ পালন কৰা হয়। এেকদেৰ কৃ িষক েক� কিৰেয়ই চহৰাই পৰৱ পালন কৰা হয়। চাওঁতাল সকলৰ এই চহৰাই পৰৱ আিহন কািতর্ক ৰেমশ চ� চেৰণ মাহৰ কালীপুজা বা েদৱালীত পালন কৰা হয়। আন িকছু মানৰ মেত পুহ-মাঘ( িডেচ�ৰ বা জানুৱাৰী) মাহত উৎসৱভাগ পালন কৰাৰ িনয়ম। কৃ িষিভি�ক েহাৱা এই চহৰাই উৎসৱ সাধাৰনেত ধান চেপাৱাৰ পাছতেহ পালন কিৰব লােগ বুিল মত েপাষন কেৰ একাংশই। েসেয়েহ এই পৰৱক শস্য চেপাৱা পৰৱ বুিলও ব�েলােক কব েখােজ। দৰাচলেত এই উৎসৱ বহাগ িব� আৰ� মাঘ িব�ৰ দেৰই।বহাগ িব�ত েযেনৈক গৰ�ক মাহ হালিধ সািন িশঙত েতল িদেয় আৰ� ভি�ভােবেৰ গৰ� -গাইক চািক বি� ধুপধুনা িদ

৯৮

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

৯৯

পুজা েসৱা কেৰ। আৰ� েগামাতাৰ বন্দনা কৰা হয়। লগেত িব�ৰ গীত নৃত্যও কৰা হয়। িঠক েসই দেৰই আিদবাসী চাওঁতাল পিৰয়ালৰ েলােকও গৰ�- গাইক গা-পা েধাৱাই নতু ন পঘােৰ বাে�। চহৰাই পৰৱৰ উপলে� �ায় িতিন চািৰ িদনৰ পুেবর্ই গৰ� গাইৰ বােব ঘাঁহ পাতৰ ব্যৱ�া কিৰ ৰােখ। চহৰাই পৰৱৰ িদনা সি�য়াভাগত েগাহািলত গৰ�- গাইক ভি�ভােবেৰ ধুপ-ধুনা চািক- বি� িদ পুজা েসৱা কেৰ। পিৰয়ালৰ লগেত গাওঁৰ মিহলা সকেলও িমিল ‘গাই জাগাই’ অথর্াৎ েগা-বন্দনা কেৰ। ডলাত গৰ� গাইক ভাত খাবৈল িদ চু মান কেৰ আৰ� কািট ৰখা ঘাঁেহেৰ েগােটই ৰািত ঘাঁহ খাবৈল িদয়া হয়। আৰ� গীত নৃত্যও কৰা হয়। উে�খ্য েয কৃ িষকমর্ৰ লগত জিড়ত সা-সাম�ীেক ধিৰ ব্যি� িবেশষক েসই িদনেটাৰ বােব পুজনীয় হয়। কৃ িষ সা -সজুিলেকা ধুৱাই পখলাই চাফ -িচকুন কিৰ েতলেসন্দূৰ ধুপদীপ িদ েসৱা কেৰ। আনিক গৰখীয়ােকা মুৰত েতল সািন ফিণয়াই িদ নতু ন ব� পিৰধান কিৰব িদেয়। কিন� সকেল বেয়ােজ্য� েলাক সকলক ��া- ভি� জনাই।েজ� সকেল কিন� সকলক মৰম যােচ আৰ� আশর্ীবাদ িদেয়। িবেশষৈক জানুৱাৰী মাহৰ পুিণর্মাত সমাি� ঘটা উৎসৱভাগত ঘাইৈক গৰ� গাইক িতিনিদন ধিৰ েতল হালিধেৰ আপ্যায়ন কেৰ আৰ� চু মান কিৰ েসৱা কৰা েদখা যায়। এই চহৰাই পৰব িযেহতু েখিত বািত চপাই েলাৱাৰ পাছত পালন কৰা হয়। েসেয়েহ ধানৰ লগেত িবিভ� শস্যৰ আিদেৰ উভয়নদী েহাৱা অিতিৰ� পুিজৰ বােব চাওঁতাল সকল অিতৈক আনিন্দত হয়। িবিশ� েলখক ৰামসুন্দৰ বাে�েয় চাওঁতালী সাহাৰায়ৰ অথর্ মুলবীজ বা িহচাবতৈক অিধক �েণ েপাৱা অথর্াৎ কৃ িষ কমর্ৰ মাধ্যমত েপাৱা অিতিৰ� পুিজ বুিল উে�খ কিৰেছ। েসেয়েহ কৃ িষৰ বােবই এইিখিন উ�িত েহাৱা বুিল চাওঁতালী সকেল

স�ি� �কাশ কিৰ আিহেছ। চহৰাইৰ িদনাখনেত েগা-েসৱাৰ পুজা-পাঠ কৰাৰ উপিৰও ঘৰৰ মাংগিলক পব�র্ও সম্প� কেৰ। পিৰয়ালৰ েলােক গাওঁবাসীৰ ৈসেত েভাজভাত খাই আনন্দেৰ চহৰাই গীত-নৃত্য কেৰ। গীত সমুহক চাওঁতালী ভাষাত “ চহৰাই েচেৰং” আৰ� নৃত্যক ‘চহৰাই এেন েচেৰং’ বুিল েকাৱা হয়। েভাগৰ লগেত গীতনৃত্যৰ সমােবশ ঘটা উৎসৱভাগত চাওঁতাল সকল সাধাৰনেত সাতিদন ধিৰ পালন কেৰ। চহৰাইৰ �থম িদনৰ পব�র্’ক উমিহলঃক বুিল েকাৱা হয়। েসই িদনাখনত পিৰয়ালৰ িবেশষৈক মিহলা সকেল ঘৰ দুৱাৰ চাফ িচকুণ কৰাৰ উপিৰও েচাতালত িবিভ� ধৰণৰ গছ, লতা , পাত , ফুল আিদৰ িচ� অ�ন কৰা েদখা যায়। আৰ� েসই িদনাখনেতই সমাজৰ েলাক সকেল ‘গডটাি�’ত পুজা েসৱা কেৰ। সি�য়াৰ ভাগত েগাহািলৰ গৰ� গাইক েতল হালিধ সািন ধুপদীপ বি� িদ গৰ� গাইক েসৱা কিৰ বন্দনা কৰা হয়। লগেত বাদ্য বাজনােৰ গীেতা েগাৱা েদখা যায়। ি�তীয় িদনাখন দাকাই িহলঃক পব�র্ অথর্াৎ ঘৰত িনজৰ ই�েদৱতাক পুজা পাতল কৰা হয়। ব�েলােক েসইিদনাখন কেঠাৰভােব �ত পালন কেৰ। পুজাৰ েশষত পিৰয়ালৰ স��ীয়সহ পিৰয়ালৰ েলােক ‘জম-ঞু’ অথর্াৎ েখাৱা েবাৱা কেৰ। তৃতীয় িদনাখন নাঙল যুঁৱলী, কটাৰী, দা, েকাৰ আিদক পিৰ�াৰ কিৰ ৰখা হয়। আৰ� গৰ� গাইৰ িশঙত েতল, েসন্দূৰ িদ ‘িচেমাওড়া’ অথর্াৎ ভি�ভােবেৰ বন্দনা কৰা হয়। েসই িদনা মা�িহ অথর্াৎ সমাজৰ গাওঁবুঢ়াৰ ঘৰৰ িনেচই ওচৰত খঙাল গৰ� বা মহক ৰছীেৰ বাি� িডিঙত িপঠা আৰ� নগদ টকা ওলমাই িদয়া হয়। আৰ� খঙাল গৰ� বা ম’হৰ ওচৰত মাদল , নাগাৰা আিদ বজাই বা ভয় েখাৱাই েজাকাই িদয়া হয়। িয জন সাহসী েলােক গৰ� বা মহৰ িডিঙৰ পৰা পৰা টকা আৰ�

থািকেল আেলাচনা িবেলাচনাৰ মােজেৰ সমাধান কিৰ িদয়া হয়। আৰ� সকেলােক �াতৃ�েবাধৰ এনাজৰীেৰ মৰম েচেনহ িমলা�ীিত আৰ� শাি� সম্�িতেৰ বা� খাই জীৱন িনবর্াহ কৰাৰ আহ�ান জেনাৱা হয়। এইদেৰই চাওঁতাল সকেল চহৰাই পৰৱ পালন কেৰ।

কচুপাতৰ পানীত গা েধাৱা চৰাই হািলৰ কথা গীতাৰি� েকাঁৱৰ েডকাৰজা

ক িব তা

েতওঁ কথাই �িত �ােয় কয় ‘আিজ আেছা কািল নাই, জীৱন কচু পাতৰ পানী’। েমাৰ েতওঁক কবৈল বৰ মন ৈগিছল পুৱােত উিঠ কচু পাতৰ পানীত গা েধাৱা চৰাই হািলৰ কথা, ৰ’দত গা �কুৱাই, নচা উলািহ নােচানৰ মাদকতা, েতওঁৰ কাণত ভািহিছল ভাটী েবলাৰ ঘৰমুখী চৰাইৰ কলৰৱ,ঘৰমুখী েহপাহ। েতওঁৰ িবপৰীেত মই েদিখিছেলা,নীড় সজাৰ কুটা কিঢ়ওৱাৰ কুচকাৱাজ। জীৱনৰ বােবই েযন কুমলীয়া পুৱােটা, ভৰ�ণ আেবিল েটাক বুকুত সাবিট িবলীন ৈহিছল পূৰঠ সি�য়াৰ ৰাি� আহ�ানত। কাতৰ ৈহ উিঠিছল সময় িনলাজ ৈহ উিঠিছল,সি��ণেবাৰ। বুকুত অনুৰিণত ৈহিছল এিট আিদম সংগীত। জীৱনেবােৰ চীঁ-িচয়াইিছল।

াত বি ক

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

িপঠা আজুিৰ আিনব পােৰ েতওঁক উপযু� স�ান যািচ পুৰ�ৃত কৰা হয়। সাধাৰনেত চাওঁতালী ভাষাত এই পবর্ক ‘খ�াও িহলঃক’ বুিল েকাৱা হয়। ‘জােল িহলঃক’ বুিল েকাৱা পব�র্’ক চহৰাই পৰৱৰ চতু থর্ িদনত পালন কৰা হয়।�ধানত েসইিদনাখন গাওঁৰ েডকা গাভৰ�েক ধিৰ সকেলােৱ িমিল ঘেৰ ঘেৰ গীত- নৃত্য কেৰ। িপঠা পনা চাহ জলপান আিদ েখাৱাৰ উপিৰও ঘৰত চাউেলেৰ বেনাৱা সুৰাও েসৱন কেৰ। আৰ� পিৰয়ালৰ কুশল কামনােৰ ভগৱানৰ ওচৰত �াথর্না জনাই।’ “হােকা-কাটকম’ বুিল েকাৱা চাওঁতাল সকলৰ চহৰাই পৰৱৰ আন এটা পব�র্ মািন চলা হয়। িসিদনাখন গাওঁৰ ৰাইেজ িমিল আনন্দ মেনেৰ খাল ,িবল ,জলাশয় নতু ৱা নদীত ৈগ মাছ মােৰ। আৰ� সকেলােৱ মাছ েকেকাৰা আিদ ভগাই লয়। এই পব�র্ই চাওঁতাল সকলৰ মাজত সহায় সহেযািগতাৰ ভাৱ আৰ� িমলা- �ীিতৰ ব�ন সুদৃঢ় ৈহ থকাত সহায় কেৰ। চহৰাইৰ ‘চাকৰাৎ’পব�র্ও �ৰ��পুণর্। েসইিদনাখন গাওঁৰ েলাকসকেল জংঘলত িচকাৰ কিৰবৈল যায়। িচকাৰ কিৰ উভিত আিহ ল�্যেভদ �িতেযািগতা অনুি�ত কেৰ। যাক চাওঁতালী ভাষাত ‘েবজহা তু ঞ’ বুিল েকাৱা হয়। ইয়াৰ উপিৰও িবিভ� ধৰণৰ িবিভ� ধৰনৰ েখল েধমািলৰ �িতেযািগতাও অনুি�ত কৰা হয়। িবেজতা জনক যথােযাগ্য স�ােনেৰ পুৰ�ৃত কৰা হয়। সেদৗ েশষত চাওঁতালী ভাষাৰ "ফুটফুিট" নামৰ চহৰাই পৰৱৰ এটা িবেশষ আেলাচনা পবর্ এিট নীিতভু � ৈহ আেছ। েসই িদনেটা চহৰাই পৰৱৰ অংশিবেশষ িহচােব ধৰা ৈহেছ। িবেশষৈক চহৰাই পৰৱৰ সময়েছাৱাত অনাকাংি�ত ভােব কােৰাবাৰ মনত আঘাত িদয়া , হাই কািজয়া তথা মেনামািলন্য েহাৱা অথবা েদাষ �িট আিদ

১০০

েতওঁ েহেনা সাগৰৰ ে�িমক েৰখাৰানী দ� মই ে�মত পিৰিছেলাঁ এখন নদীৰ। আিম ব� সেপান েদিখিছেলাঁ, ব� কথা পািতিছেলাঁ। আিম দুেয়া ৈগ আিছেলাঁ হােত হাত ধিৰ, েসই বােটেৰ ব� দূ ৰৈল। িক� হঠােত েতওঁ েমাৰ হাত খন এিৰ ব� দূ ৰৈল �িচ গ’ল সাগৰৰ ওচৰৈল। কাৰণ েতওঁ েহেনা সাগৰৰ ে�িমক।

ি�য়তমা

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

িচ�য় বৰা তু িম জােনা বুজা ি�য়তমা উদাস হ�দয়ৰ গভীৰ উদাসীনতা? তু িম জােনা েদখা ি�য়তমা এইসসজল দুচকুেৱ উচু িপ উঠা? তু িমেটা এেকােৱই নাজানা, েসেয় হয়েটা তু িম হাঁিহ থাকা েযিতয়া মই দুখী হওঁ, তু িম আওকাণ কৰা সকেলা েযিতয়া মই অশাি�ত েতামাক িবচািৰ ৰওঁ। েকেনৈক! েকেনৈক পাৰা বাৰ� ি�য়তমা েতামাৰ �িত থকা েমাৰ অজ� ভালেপাৱাক অেৱহলাৰ দৃ ি�েৰ চাব? েতামাৰ �িত থকা েমাৰ মৰমেবাক আওকাণ কিৰ আনৰ ে�মৰ অেপ�াত ৰ’ব? েকেনৈক!

১০১

ক িব তা

তু িম েয েনােহাৱা েমাৰ জুম্পী হাৈল

েতামাক েহজাৰ ভালেপাৱা িদেলও তু িম েনােহাৱা েমাৰ তু িম সচাঁৈক েমাৰ পৰা ব� দূ ৰ ৈহ গলা ভবােটা নািছেলা েকিতয়াও েতামাক ৈল িলিখব লািগব এেনৈক িহয়া ভঙাৰ কিবতা। জানা েজান েতামাৰ ৈসেত ব� সেপান েদিখিছেলা েসইেবাৰ েয এিতয়া অতীত হয়েটা েকিতয়াও লগ নাপাওঁ আৰ� হয়েটা কথাও নহওঁ ,িপেছ দুখ নকেৰা তু িম সুখী েমাৰ অিবহেন মেয়া হম িদয়া হাঁিহ মুেখ িবদায় িদেছা েতামাক। ভােল থাকা েজান।

�কৃিত িৰিম েবগম পুৱাৰ িনয়েৰ েযিতয়া েদাকেমাকািল পাই ধুিল কনা চৰেন সকেলা ব� লুকাই �কৃ িতৰ িনৰ�নাৰ মাজত ধানিনৰ েখিত পথাৰত। থািক ভাল লােগ �কৃ িতৰ �ভময়া জীৱনকালত �কৃ িতৰ �ভময়া জীৱন কালত নানা ৰেঙ ঘুিৰ ফুেৰ েমাৰ েচাতালৰ চৰাই িচিৰকিটৰ িবশৃংখল পিৰেবশ। সুযর্​্যৰ িকৰেণ নানা ৰেঙ ৰাঙিল ৈহ বজাই ৰােখ েসউজীয়া পিৰেবশ। ৰামেধনুৰ সাত ৰেঙই ৰংমেন মুখ েমেল �ভময়া পৃিথৱীৰ েপাহৰৈল। ৰািতৰ আকাশৰ েজান তৰাৰ িশহঁৰণ মু� কেৰ মু� আকাশৰ িবচৰন ।

তৃ �া শইকীয়া নীলক�ক সুিধেলাঁ, আেপানাৰ হ�দয়ৈল িকমান দূ ৰ বাট.. নীলা পািহ েকইটা িখলিখলাই হাঁিহেল পাতেবােৰ েজাকােল মই লাজেত লাজুকী পাত েযন মৰেহা আপুিন জােন, েমাৰ উকা হ�দয়ত নীলক�ই টিঙঘৰ সািজ িনগািজ িথতািপ েলাৱাৰ কথা েতিতয়ােৰ পৰা হ�দয়খন নীলা-েসউজীয়া হ’ল টিঙঘৰৰ েচাতালত েকৱল মােথাঁ নীলা নীলক�ৰ বৰষুণ। আেপানাৰ �কুলা কািমজৰ পেকটত অকু� উশাহেবাৰ কিঢ়য়াই অনা িদনা দুচকুৰ মৃদু দংশনত গাভৰ� হ�দয়খেন �সৱ কিৰেল এটা েসউজীয়া েজান।

লাজকণ লােহ লােহ েমাৰ গালৈল িবয়িপল.. মই েদৗিৰ আিহেলাঁ। েতওঁৰ ঘাম লগা গােমাচাখনৰ েগা�েটা দীঘলৈক উজাই লেলাঁ।

াত বি ক এচমকা ক’লা ডাঁৱৰ পম্পী শইকীয়া ��নীল আকাশৰ মাজত িবচািৰ পাওঁ সুবাস এধািন। িপেছ সুবাসৰ পম েখিদ, থমিক ৰওঁ অজান �ীপত। দৃ শ্যমান েপাহৰৰ েজ্যািতও আিজ,এেকবােৰই আখজা। কে�াল তু িল নািচ উেঠ, মন-�াণ আিজ েচৗ-িদেশ। �ান ৈহ েযাৱা চকুযুিৰেয়ও, কাঁিচয়িল ৰ’দৰ স�ান কেৰ! িক�,সীমাহীন ৈহ ৰয় আকাং�া, পাৰিবহীন ৈহ উভিত চাওঁ। এচমকা ক’লা ডাঁৱৰৰ মাজত েযন, আৱ� ৈহ ৰয় জীৱন! যিদও বুকুৰ মাজত সযতেনেৰ, িনভর্েয়, আেকাঁৱািল লওঁ এ�াৰৰ িচমিন। তথািপও সাহেসেৰ বাট েবালাই দৃ ঢ় �েচ�ােৰ, ৈধযর্ আৰ� সততােৰ। এেখাজ-দুেখাজৈক আ�ৱাওঁ, অিচনা েদশত েপাহৰৰ স�ানত..

িশৰাই উপিশৰাই েমাৰ আ�াৰ পাহীেবাৰ হঠাৎ েজাকািৰ গ’ল মই দুচকু মুিদ িদেলাঁ.. েটবুলৰ নীলক� পাহী দুটাই হাঁিহ হাঁিহ েমাক সুিধেল --আেপানাৰ হ�দয়ৈল িকমান দূ ৰ বাট..!

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

িসিদনা েদিখেলাঁ নীলক�েজাপাত ফুলেবাৰ সৰহৈক ফুিলেছ পাহীেবাৰ ৰিঙয়াল, েযন ভূ-েদৱীৈল সুন্দযর্ানন্দ িবয়েপাৱা ৈকলাশ েমাক লাজ লাজৈক ক’েল, েসয়া েবােল েমাৰ ে�মাকুল হ�দয়ৰ ে�েমা�াপ।

আেপানাৰ �কুলা কািমজৰ পেকটত/অকু� উশাহেবাৰ কিঢ়য়াই অনা িদনা দুচকুৰ মৃদু দংশনত গাভৰ� হ�দয়খেন/�সৱ কিৰেল এটা েসউজীয়া েজান।

আেপানাৰ হ�দয়ৈল িকমান দূৰ বাট

১০২

গ�

কৃষক িবে�াহৰ সময়ত ৰিঙয়া �দি�ণা কিলতা

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

‘

১০৩

’

বুঢ়াৰ ঘৰৰ বুঢ়ীেয় িচঞিৰ আেছ, েযাৱাকািলেৰ পৰা ঘৰত খাবৈল ফুটাকিড় এটাও নাই । তােত আিজ আেকৗ নািতেয়ক অহাৰ কথা। ‘েহিৰ! আপনাক েকমান কম েহ আৰ�? েবলা আিহ মাজেচাতাল পালাক, আপিন ইতাক েলিগ বজাৰ যাৱাৰ নােম ল নাই।’ ‘এ মৰতী িকেনা েপক েপক েক থাকা’ েহ তই। নােতেৰ আহ�া আৰ� ব�ত েবিল আেছ ৰঃ। তােত েদশত িজ�া েহ চলবা ৈলিছ। আমাৰ িনচ্না েখিত কিৰ খৱািগলাক বগা চাহাব েকইটাই মাৰলাক জালা কালা কিৰ। েঢােক েধােক পানী খুৱাবা ৈলিচ। �নেছা ইবাৰ েবােল এেতও িকবা িবে�াহ কেবর্া; আমাৰ কৃ ষকৰ িবে�াহ।’ ‘েহ হিৰ িকিয হ’বা ধৰিছ! আপিন এ�াৰ মাজত নােয্বা দক িক�। তােত আপিন বগা চাহাবৰ তলেত কাম কিৰ অহা মা�ু। পুিলচ িকতাৰ েকাব খাবা লাগা হ’ব।’ ‘হ’বেদ! ইেত েমানা খান ৈল আহ’ ‘ ৰ’বক!’ পদূ িল মুখেত লগ েপাৱা গেণশ কাইিটৰ লগত দােমাদৰ বুঢ়া বজাৰৈল ওলাল। েদশৰ খবেৰ িসহঁতৰ আেলাচনাৰ মূল িবষয়। ফুল�িৰত কৃ ষক িবে�াহ েহাৱাৰ পৰাই নামিনৰ কৃ ষকিখিনেয়ও মেন মেন থািকব েখাজা নাই। কৰ ৰাজনীিতত েকাঙা েহাৱা কৃ ষক সমাজ জা�ত ৈহিছল লােহ লােহ। ‘অই ৰেমন , ভাল মাছ অলপ িদিব েচান।’ মাছৰ বজাৰত েসামাই দােমাদৰ বুঢ়াই নািতেয়েক ভাল েপাৱা ৰ�পচন্দা মাছ এটা িকিনেল।

িঠক ৈবদ্যগড় পাওঁেত পিৰ গ’ল মানুহজন। েদহত েজাৰ নাই এইবাৰ এেকবােৰ। দােমাদৰ বুঢ়াৰ ৰজা আিৰম�ৈল মনত পিৰল �িণকেত। েযাৱা চািৰটা বছৰ বগা চাহাবৰ আন্দাৰত কাম কৰা বুঢ়াৰ আিজ বগা চাহাবৰ পুিলচৰ লাঠীৰ েকাবেত এই দশা। �তাপচ�েক িচিন নাপায় আিৰম�ই। িনজ িপতৃৰ লগত যু� কিৰও হািৰব েখাজা নাই আিৰম�। সম্পকর্েবাৰ েতেনকুৱাই......

জাৰৰ েকাবত েকিনও যাব েনাৱাৰা পিৰি�িত। দােমাদৰ

থ’েল, চাহৰ লগত খাবৈল। ‘ অই আতা ! েমাক কথা এটা কওঁ েচান। আমাৰ এই জাগা িখিনৰ নাম ৰিঙয়া িকয়?’ ‘মােন বাপা, আগেত েমাগল , ি�িটছ েযােনই নহওঁক এই জাগােত ৰণ েদ। ৰণ েযাগ িদয়া সমান ৰিঙয়া। বুিজ পাইছা?’ ‘অ অ। ঐ আইতা আলু েকইটা ওেল িদ জুইৰ পাৰা’ এই বুঢ়া বয়সত আৰ� ৰাজনীিত িবে�াহৰ পৰা যিদও দূ ৰত আেছ দােমাদৰ বুঢ়া। নািতেয়কক সকেলা িশ�া িদব িনজৰ �াপ্য আদায় কৰাৰ �িতবাদ কিৰবৈল। ‘বাপা, তই গাওঁৰ চিল েকইটাৰ লগত িবে�াহত যািব।’ ‘মই যাম বুিলেয় আহেছা।’ ‘আেয়েৰক নিক্প; ভয় খাই মেৰ বুঢ়ী’ ‘েদ হ’ব েদ..’ চািৰওফােল কৃ ষক িবে�াহৰ বতাহ বিল ৈৰিছল। ব�তেক ে��াৰ কৰাও ৈহিছল। িক� েকােনও থমিক েৰাৱা নািছল। নতু নৈক ৰিঙয়াত চাকিৰ েপাৱা লিখমপুৰৰ জীয়ৰী অনন্যা েনওেগ তাই ভাৰা থকা মািলকৰ লাইে�ৰীত ৈগ এই কথািখিন সি�িব� ৈহ থকা ‘কৃ ষক িবে�াহৰ সময়ত ৰিঙয়া’ শীষর্ক িকতাপখন পিঢ় আেকৗ এবাৰ ৰিঙয়াখনক জািনবৰ সুেযাগ এিট পােল।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

‘দাইিট, আিজ এেনেহন পিৰেৱশত আপিনও েয বজাৰ কবর্া আহিচ আৰ�।’ ‘িক পিৰি�িত এ?’ ‘এহ দাইিত, আিজ আমাৰ এেত ৰিঙয়া অ�লৰ কৃ ষক ৰাইেজ িবে�াহ কৰেবা।’ ‘এহ , হয় েনিক? মই যাওঁ েদ েত।’ যাবৈল লওঁেতই দােমাদৰ বুঢ়াই ব�ত হাই কািজয়াৰ শ� �িনেল। বুিজবৈল বাকী নাথািকল েয িবে�াহ আৰ� ৈহেছ। হঠােত ৈঘণীেয়েক েকাৱা কথাষাৰৈল মনত পিৰল আৰ� খৰ েখােজেৰ ঘৰৈল বুিল বাট বুিলবৈল ৈলিছলেহ। হঠােত কােৰাবাৰ হাতত লািঠ এডালৰ েকাব বুঢ়াৰ মূৰেত পিৰল। বােৰ বােৰ ৈঘণীেয়ক আৰ� নািতেয়কৰ মুখ খন মনৈল অহা দােমাদৰ বুঢ়াই শি� েগাটাই েকােনামেত আিহব ল’েল। মােজ মােজ মানুহৰ খুন্দাত পিৰ যাব েখােজ িক� েদহৰ সবর্শি�েৰ েখাজ কািঢ় আিহ থািকল। িঠক ৈবদ্যগড় পাওঁেত পিৰ গ’ল মানুহজন। েদহত েজাৰ নাই এইবাৰ এেকবােৰ। দােমাদৰ বুঢ়াৰ ৰজা আিৰম�ৈল মনত পিৰল �িণকেত। েযাৱা চািৰটা বছৰ বগা চাহাবৰ আন্দাৰত কাম কৰা বুঢ়াৰ আিজ বগা চাহাবৰ পুিলচৰ লাঠীৰ েকাবেত এই দশা। �তাপচ�েক িচিন নাপায় আিৰম�ই। িনজ িপতৃৰ লগত যু� কিৰও হািৰব েখাজা নাই আিৰম�। সম্পকর্েবাৰ েতেনকুৱাই; নাম নথকাৈলেক েতজৰ হ’েলও িসহঁত পৰৰ দেৰই ৈহ পেৰ। তােত আেকৗ দােমাদৰ বুঢ়া বগা চাহাবৰ পৰ মানুহহ ; ইমান আদৰ েদখাবই বা িকয়? ‘আতা, তই এেত িয। িক কৰছা্’ ‘হাও তই আিহ পািল বাপা, গােটা ভাল নহয় ৰহ্ অলপ িজেৰেছা।’ ‘ব’ল ব'’ল আতা, েমাৰ লগত’ - নািতেয়েক ককাকক ৈল আিহল ঘৰৈল। ‘হাও েমাৰ বুঢ়ােটা! িক হ’ল আপনাৰ্?’ ‘এ গােটা ভাল নহয় ৰহ্ অলপ। পানী এক ঘিট িদ েচান।’ - জুই একুৰা ধিৰ তােত বিহ ল’েল নািতেয়ক আৰ� ককাক। আইতােক চািৰটা আলু আিন জুইত িদ

১০৪

ল’ৰা েছাৱালী েকইটাই ককা বুিল িচঞিৰ শমর্াক সাৱিট ধিৰেল। ভিতজা েবাৱাৰী েয় ভিৰ চু েল। মােক আিহ শমর্াক মাত লগােল আেহাঁেত ক� ৈহেছ েনিক ককাইেদউ। ইমান মৰম আৰ� স�ান পাই নজনাৈক চকুৰ পানী িনগিৰল। িনজৰ নািত নািতনীক েবাৱাৰীেয়েক ওচৰত আিহব িনিদয়া। িকমান েয েতওঁক অ�ৰত নীৰেৱ আঘাত কিৰিছল। মনত েপলােল েদউতাক েনােহাৱা ল’ৰা অিভনৱক ঘৰত ৈল আিহিছল কেলজত পঢ়াম বুিল। িক� কেলজত জােনা শাি�ত যাব িদিছল। ঘৰৰ কামৰ বােব িকমান....

আ�ীয়তা আ�ীয়তা

আনিন্দতা কিলতা

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

‘বৰেদউতা’ হঠাৎ েকােনাবা আেপানজনৰ মাত �িন ৰাজ�ীপ শমর্া উচপ খাই উিঠল। গছৰ তলত জুপুকা মািৰ বিহ থকা শমর্া িথয় ৈহ ভিতজাক অিভনৱৈল চােল। �থম মিনব পৰা নািছল যিদও অলপ ভালদেৰ চাই িচিন পােল।

১০৫

গ�

আিজ ছমাহ হল শমর্াক বৃ�া�মত ৈথ মািটবাৰীত িব�ী কিৰ ল’ৰােয় পুনৰ িবেদশৈল ঘূিৰ গ’ল। েছাৱালীজনী িবয়াৰ িপছত এবাৰ েন দুবাৰ আিহিছল েদউতাকৰ ওচৰত। ককােয়কৰ লগত েফানত আেলাচনা কিৰ েদউতাকক আ�মত েথাৱাৰ িস�া� ৈলেছ। আ�মত অহাৰ আগিনশা ভাই ভনীৰ েফানৰ কথািখিন �িন বুিজেছ েতওঁ েবাজা েহ িসহঁতৰ। ভিতজাক অিভনেব শমর্াক িনজৰ লগত যাবৈল লগ ধিৰেল। শমর্াই যাবৈল সংেকাচ কিৰিছল যিদও অিভনৱৰ কথা েপলাব েনাৱািৰেল। শমর্া যাবৈল মাি� হ’ল যিদও মনৰ খুদুউিন পলাবৈল এিট কথা সুিধেল - ‘েমাক েতামাৰ ঘৰত ৈল গ’েল েতামাৰ পিৰবাৰৰ সমস্যা হ’ব েনিক? অিভনেব হাঁিহ উ�ৰ িদেল- ‘আপুিন ঘৰৈল ব’লক। সকেলােৱ ৈৰ আেছ আেপানাৈল। েগট েখালাৰ শ� পাই অিভনবৰ লৰা েছাৱালী আৰ� ৈঘিনেয়েক আিহ ঘৰৰ আগফােল আিহেল। ল’ৰা েছাৱালী েকইটাই ককা বুিল িচঞিৰ শমর্াক সাৱিট ধিৰেল। ভিতজা েবাৱাৰী েয় ভিৰ চু েল। মােক আিহ শমর্াক মাত লগােল আেহাঁেত ক� ৈহেছ েনিক ককাইেদউ। ইমান মৰম আৰ� স�ান পাই নজনাৈক চকুৰ পানী িনগিৰল। িনজৰ নািত নািতনীক েবাৱাৰীেয়েক ওচৰত আিহব িনিদয়া। িকমান েয েতওঁক অ�ৰত নীৰেৱ আঘাত কিৰিছল। মনত েপলােল েদউতাক েনােহাৱা ল’ৰা অিভনৱক ঘৰত ৈল আিহিছল কেলজত পঢ়াম বুিল। িক� কেলজত

জােনা শাি�ত যাব িদিছল। ঘৰৰ কামৰ বােব িকমান েয তাৰ �াছ �িত কৰাইিছল। পঢ়াৰ পিৰেবশ ও িদয়া নািছল। িনজৰ ল’ৰা েছাৱালী হালক কুটা এগিছও কিৰব িনিদিছল। গাওঁত থকা অিভনৱৰ মাকক অিভনৱৰ পঢ়াৰ খৰচৰ বােব েখিত মািট িব�ী কিৰবৈল বাধ্য কৰাইিছল। আৰ� আিজ েসইজন অিভনেব েতওঁক েদউতাকৰ �ান িদেছ । েতওঁ বুিজেছ অিভনৱ সঁচাই এজন সফল ব্যি�। অিভনৱৰ দেৰ ল’ৰা থািকেল এই পৃিথৱীত হয়েটা বৃ�া�মৰ �েয়াজন নহ’ব।

�াথর্না বুিলেল একা� ভি�ভােৱেৰ আমাৰ বােব

িনেবিদতা দাস কিলতা

�ব�

�াথর্নাই জীৱন সুন্দৰ কেৰ

কিৰব লািগব। শি�ৰ আধাৰ �াথর্না। এই �াথর্নাই মানুহক গভীৰ িব�াস, আ�শি�,মেনাবল বৃি� কৰা আৰ� জাগৃত কৰাত সহায় কেৰ। সৰ�েৰ পৰা �াথর্নাক আিম আমাৰ সকেলা আকাংশা, িচ�া েতওঁৰ ওপৰত অপর্ণ কিৰ আিহেছাঁ। আৰ� েযিতয়া জীৱনৈল মমর্াি�ক ঘটনা ঘেট আিম েতিতয়া ভাগ্য খনেক িব�াস কেৰা,

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

আশীবর্াদ িবচািৰ েদৱ- েদৱীৰ মূিতর্ৰ ওচৰত কৰা �াথর্না। �াথর্নাই আমাৰ মন সু� কিৰ ৰােখ। �াথর্না সম্পেকর্ মহাপুৰ�ষৰ বাণী ১. ‘ঈ�ৰৰ কৃ পা পাবৈল হ’েল িব�াসৰ আৱশ্যক।ে�ম অিবহেন মনৈল িব�াস আিহব েনাৱােৰ। ২. ধমর্ মা� এটাই েসইেটােৱ হ’ল - ে�ম ধমর্, জািত মা� এটাই েসইেটােৱ হ’ল মানৱজািত, ভাষা মা� এটাই েসইেটােৱ হ’ল অ�ৰৰ ভাষা,ঈ�ৰ মা� এজেনই েতওঁ হ’ল অ�যর্ামী, সবর্ব্যাপক। ৩. আমাৰ �থম সাধনা হ’ব লােগ িনজৰ েদাষ আৰ� দুবর্লতা িবচািৰ উিলওৱা আৰ� েসইিবলাক �� কিৰ িনজক সম্পুণর্ িনখুঁত কিৰবৈল েচ�া কৰা। আমাৰ জীৱনক সুন্দৰ কৰা �িতেটা সংক�ক �াথর্নাই মুখ্য। �ৱাপািতৰ পৰা উঠাৰ লেগ লেগ আিম ভগৱানক �ৰণ কেৰা যােত িদনেটা মংগলময় হয়। �াথর্না এক িব�াসৰ শিলতা। �েতাকেৰ �াথর্না কৰা বা �াথর্নাৰ সং�া, মূল্য আৰ� উপেযাগীতা িনজৰ েজােখেৰ িনধর্াৰন কেৰ। আিম আমাৰ স�ানক �াথর্নাৰ মূল্য উপলি� কিৰবৈল আ�হী

আিদম মানুেহ িবিভ� �াকৃিতক দুেযর্াগ স�িু খন হ’বলগীয়া ৈহিছল, িশল বৰষুণ, ধুমুহা গাজনীক েতওঁ েলােক ভয় খাইিছল, আৰ� েতিতয়া ভয়েত আকাশৈল মুখ কিৰ অ�ুত শ� িকছু মান অজািনেত উচ্চাৰণ কিৰিছল। িক� এটা সময়ত েযিতয়া �কৃিত শা� ৈহিছল, েতওঁ েলােক ভািবিছল আদৃ শ্য শি�েয় েতওঁেলাকক িবপদৰ পৰা ৰ�া কিৰেল। পৰব�র্ী সময়ত জীৱনৰ অে�ষণত িববতর্নমুখী মানুেহ.....

১০৬

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

হয়েতা আমাৰ �াথর্নাত িকবা েদাষ ৈহেছ। সমাজত ধমর্ আৰ� ঈ�ৰৰ ধাৰনাৰ �িত�া েহাৱাৰ ব� আগেতই �াথর্নাৰ আিদ ৰ�পৰ �চলন ৈহিছল। আিদম মানুেহ িবিভ� �াকৃ িতকদুেযর্াগ স�িু খন হ’বলগীয়া ৈহিছল, িশল বৰষুণ, ধুমুহা গাজনীক েতওঁ েলােক ভয় খাইিছল, আৰ� েতিতয়া ভয়েত আকাশৈল মুখ কিৰ অ�ুত শ� িকছু মান অজািনেত উচ্চাৰণ কিৰিছল। িক� এটা সময়ত েযিতয়া �কৃ িত শা� ৈহিছল, েতওঁ েলােক ভািবিছল আদৃ শ্য শি�েয় েতওঁেলাকক িবপদৰ পৰা ৰ�া কিৰেল। পৰব�র্ী সময়ত জীৱনৰ অে�ষণত িববতর্নমুখী মানুেহ িবপদৰ স�খু ীন হ’েল নতু ন নতু ন েকৗশল �েয়াগ কিৰ আিব�াৰ কিৰিছল। ি�য় সতীথর্, েসই আিদম যুগৰ পৰাই আমাৰ িব�াস আিছল ভগৱানৰ ওচৰত �াথর্না কিৰেল আিম সংকট মু� হম। েসেয়েহ আিম �াথর্না কিৰব লােগ সি�য়া আৰ� গধুিল ভগৱানৰ ওচৰত ধূপ চািক �লাই আমাৰ দুখেবাৰ ব্য� কিৰব লােগ। েতওঁ িন�য় আমাক চকু েমিল চাব। িনয়িমত �াথর্না কিৰেল আমাৰ শৰীৰ মন আৰ� মগজু ভােল ৰাখ । �াথর্না মানুহৰ অ�ৰ আ�াত উজিল উঠা আ�িব�ােস েকিতয়াবা েৰাগৰ লগত যুঁিজবৈল আৰ� জীৱনক জয়ী িশকাই।

১০৭

অণু গ�

সেপান

ক িব তা

সেপান সুভম পাল

সেপানেবােৰ েযন েখাজ িদব খুিজেছ, জীৱনৰ এক নতু ন পথত এক দুইৈক িদেছ ব�েতা েখাজ মােথাঁ ভয় ভািগ েযাৱাৰ। নাজােনা েদই সেপান তু িম ক’ত আছা, মােথাঁ সেপানেবাৰ জীৱন েহাৱাৰ আশাত আগবািঢ়েছাঁ। মৰমেবােৰ মােত, বুকুত িথতািপ ল’ব েখােজ েতামাৰ িঠকনা িবচািৰ িদশহাৰা ৈহ ফুিৰেছাঁ। িনেতৗ ব্য�তাৰ অ�ত সেপানত েসই হাঁিহেটাৈল বাট চাওঁ, সেপানেবাৰ সেপান ৈহেয় থািকব িদয়ােচান আজীৱন, বা�ৱত েতামাক েপাৱাৰ েহঁপাহ নাই েহৰ�ৱাৰ ভেয়া নাই।

সাগিৰকা কছাৰী

ব� িদনৰ সেপান আিছল,েতামাৰ পদূিলৰ স�খু েৰ এটা সি�য়া পাৰ েহাৱাৰ,মলয়া!

আিজ পাৰ হেলাঁ। েতামাৰ েগটৰ ফােল চাই েদিখেলা,সকেলােবাৰ েদেখান সলিন ৈহেছ। েতামাৰ ঘৰ,স�খু ত থকা বািগচা,ঘৰৰ ৰং সকেলা। মলয়া তু িমও চােগ সলিন ৈহছা ন’? মলয়া,! েতামাক েচাৱাৰ েহপাঁহ এটা বাৰ�ৈকেয় ৰয় গ’ল। এৰা! িক কিৰবা! েচাৱাৰ েহপাঁহ থািকেল জােনা চাব পািৰ ? তু িমেটা েসই ঘৰখন এিৰ েযাৱা আিজ ৯ টা বছেৰই হ’ল।

েকােন ক’েল মই এেকা নাপােলা? নািজমা নাচিৰন েকােন ক’েল মই এেকা নাপােলা? সকেলােৱইেতা পােলা, এইেয অি�ৰতা,এইেয অশাি�, এইেবাৰ েদখুন েতামােৰই িদয়া দান। এইেয বুকুখন িবষায়,হাত ভিৰ কঁিপ উেঠ, এইেয মাজিনশা সাৰ পাই উচু িপ উেঠা, েতামাৰ নাম ৈল িচঞিৰ উেঠা, অজািনেত েহৰাই যাওঁ িচনািক বাটত, কথাৰ মাজেত েহৰাই যাও অজান েদশত, এই সকেলােবাৰেচান েতামােৰই কৃ পাত। এইেয অসু�তা, এইেয িনসংগতা, িনজেক ভালেপাৱাৰ েমাৰ হাজাৰ েচ�া। েকােন ক’েল মই এেকা নাপােলা? এইেয মই িনজৰ পৰাই অিচনািক হ'েলা, এইেয আ�িব�াস েহৰ�ৱােলা, এই সকেলােবাৰেচান েতামােৰই িদয়া।

চুিম আেহাম েমাৰ পজাঁৈল আিহবা এবাৰ তু িম, চাই যাবািহ েমাৰ আইৰ ৰাজকােৰংিট। আগফােল ফুিল আেছ ৰঙীণ ফুলিন তাৰ মাজেতই েমাৰ পজাঁিট। আইেয় আেটামেটাকাৰীৈক সজাইেছ েগাবৰ মািটেয় ৰঙাৈক েমাহািৰ ৰািখেছ, তু িম েবয়া নুবুিলবা িক�। আগফােল ভঁৰালিট , তােতই বাস কেৰ িপতাইৰ েমটমৰা সেপানৰ ভাৰখিন, গধূিলৈল আমাৰ ঘৰত ধূপ ধূনা আইৰ �াথর্নােৰ মুখিৰত ৈহ পেৰ। তু িম িক� আমিন নাপাবা েদই, আিঠয়া কল আৰ� িপঠাৰ �িৰেৰ গধুিলৰ চাহৰ বািতেটা ল’বৈল তু িম চােগ েবয়াই পাবা, টাউনৰ িমঠাই আিনবৈল অসমথর্ আিম। পুখুৰীৰ মােছেৰ পুৱাৰ ভাত সাজ খাম িদয়া, গধূৈল আইৰ হােতেৰ েকামাৰা িদ হাঁহৰ জুিত ল'ম, অিতিথ বুিলেলই েযন আইৰ বুকুত উৎসৱ িনগেৰ। বৰা চাউলৰ জলপােনেৰ গাঁৱৰ এঠা ৈদ, এইয়াই পুৱাৰ জলপান। েমিগ , িব�ুেটেৰ পুৱাৰ আহাৰ �হণ নকেৰ, তু িম িক� আমিন নাপাবা েদই। েতামাক ৈল যাম েসাণ�িটৰ সেপান িসচা পথাৰখনৈল , তােতা সুখ আেছ, ৈন পাৰৰ আেবিলত েমািহত ৈহ েভালেযাৱাৰ অভ্যাস আমাৰ। তু িম িনৰাশ নহ'বা েদই েসাণমতী । েতামাক আমাৰ সৰ� পজাঁৈল �াগতম জনােলা, এবাৰ চাই যাবািহ সৰ� পৃিথৱীখন, কথািদেলা আইৰ অভর্​্যথনাত িনৰাশ েনােহাৱা তু িম।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

েকােন ক’েল মই এেকা নাপােলা? তু িমেচান েমাক ঠিগ িনজেক জয় কিৰলা, এইেয েমাৰ ে�ম আৰ� িব�াসৰ েসাণৰ হ�দয়খন ভািঙলা, আৰ� পিৰৱেতর্? মই েতামাৰ সুখ িবচািৰ পােলা, িবচািৰ পােলা, েমাৰ ক�ৰ িবিনময়ত েতামাৰ সুখ। েকােন ক’েল মই এেকা নাপােলা? সকেলােৱইেতা পােলা, েতামাৰ পৰা �তািৰত েয হ’েলা।

েমাৰ পজাঁৈল �াগতম েতামাক

১০৮

সুখেবাৰ

অবুজ িশহৰণ

(গাঁৱৰ ৈশশৱৰ ব�ু সকলৰ হাতত )

িদেপন চুতীয়া

লীনা গৈগ িব�ায়নৰ অ�েমধ য�ত কিলজাৰ েতজৰ আ�িত আৰ�েনা িকমান িদবা? নীলক� নহয় ব�ু! েদৱতাওঁ নহয় মানুহ েয তু িম েতজ মঙহ আৰ� হ�দয়ৰ। হলাহল আৰ�েনা িকমান িপবা? েতাৰ বুকুত বাৰ� গাওঁখন আেছেন? ৈব আেছেন পানীপতা ৈনৰ সুিত? কাগজৰ নাওঁত উিট ৈশশৱৰ েধমািলৰ স’েত ফটা েজপৰ ফােকেৰ সৰিক েকিন েহৰাল েকিন লুকাল সুখৰ মাবর্ল�টী?

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

কংি�টৰ অৰণ্যত িচগােৰটৰ েধাৱৰ কু�লীৰ সেত শূন্যতাৰ িবচনাত সুখৰ আৰাধনা িন�ল। কিলজাৰ েমানাখন জািৰ েজাকািৰ �লাই িদব েনাৱািৰ সুখ বুিল েমানা ভৰাই বুটলা দুখৰ গছৰ তলসৰা ফল।

১০৯

আচলেত সুখেবাৰ চহৰত নাথােক। সুখী মানুহেবাৰ চহৰত নাথােক। িচগা বিতয়া েজাৰা িদ িদ আেয় িচলাই কৰা িপতাইৰ হাটৈল িনয়া ফটা েচালােটাৰ েজপত সুখেবাৰ লুজন ৈহ েসামাই থােক। সুখেবাৰ েসামাই থােক আেয় বািঢ় িদয়া পইতা ভাত আৰ� গৈৰ মাছৰ িপিতকাৰ মাজত। সুখেবাৰ েসামাই থােক বহাগৰ িব�ত ভনীজনীেয় িদয়া গােমাচাৰ ভাজত।

তু িম ৈন ৈহ েমাৰ বুকুত ৈব েযাৱা একা েবঁকা েসািতৰ মাজেত এিৰ যাবা িবৰহৰ �ণেবাৰ েযৗৱেন গৰকা েতজাল শৰীৰত তু িম আেবগৰ েঢৗ তু িলবা েঢৗ েখিল েখিল েতামাৰ গভীৰতাৈল উজাই আিহব মতলীয়া অনুভৱৰ তু লুঙা নাওখিন। তু িম উমাল বুকুৰ মাজত সাৱিট কােণ কােণ ক’বা ভালপাওঁ বুিল েমাৰ কিলজাৰ েকচা েতজত উিঠব েজাৱাৰ আৰ� �ণয় চু নামী েৰামাে� ব্য� সম�তাত েতিতয়াও বাট চাই ৰ’ব �াণৰ চৰম হািবয়াস েতামাৰ অিভমানী েকাঠাত সাঁচতীয়া মৰমৰ েটােপালািটৈল িক� কৃ ি�ম বাসনা বুকুত বাি� তু িম নখহাবা েমাৰ মনৰ গৰা উটু ৱাই িনিনবা সজীৱ ধানিন ডৰা িনিমষেত েহৰাই যাব েসউজীয়া বৰণ িনিচ� হ’ব হ�দয় কেপাৱা িমঠা �ণ পিৰনাম ৈহ ৰ’ব �কান বািল েযন �ৃিতৰ মিলয়ন আৱৰণ।

যিদ তু িম সুখী হ’ব িবচৰা, িপতাইৰ েজপত লুৰ�িক েচাৱা ফটা িনহািলৰ তলত েতওঁ এিতয়াও সযতেন ৰািখেছ েতাৰ বােব এবুকু সুখ এবুকু ভালেপাৱা। যিদ তু িম সুখী হ’ব িবচৰা, পুনঃ ঘৰৈল উভিট েচাৱা। মাৰ আখলৰ জুিট েলাৱা। পইতা ভাত আৰ� গৈৰ মাছৰ িপিতকাৰ স’েত বািঢ় িদব েতওঁ এবািট সুখ এবািট ভালেপাৱা।

নাৰী, নদী, ইত্যািদ

ক িব

তা

মুনী� কুমাৰ দ� নামঘৰত বি� এগিছ�লাই িচপিচপীয়া বৰষুণত িতিত িতিত আিহেলা ঘৰৈল সময় নাই ৰ’বৈল অিফচ আেছ। আইেয় ৈক আিছল মইেহ কাণষাৰ িদয়া নািছেলা ৈনৰ পােৰ পােৰ আেহাঁেত শূণ্যতাত বন্দী হ’েলা েনজােনা িক হল েমাৰ িকবা এটা েপাৱাৰ েহঁপাহত েদালায়মান েমাৰ সম� স�া আিজ দুমাহমােনই হ’ল মােয় বুিজ পাইিছল েসেয় পঠাইিছল েমাক।

িক�! েকানেনা আিহল ৰািতপুৱাই িভতৰৰ পৰা ভাঁিহ আিহেছ মাৰ হেষর্া�াস আৰ� অিচন ক� িভতৰ েসামােয়ই গম পােলাঁ িব�ৱৰ ভােয়ক িব�ৱ িচিকৎসালয়ত আিছল কািল আিহ ঘৰ পাই িজৰিণ ৈল আেছ অহা বহাগেত িবয়া পতাৰ মন। তাই িক �িনেছ এয়া কিলজাৰ িভতৰত এেসাতা েতজ পকনীয়া ৈহ ঘূিৰেছ েনিক েন েগালাপৰ সুগ� িবয়িপেছ পিখলােবাৰ উিৰেছ কিলজাৰ আেশ-পােশ েচৗপােশ মােথা প�ীৰ কলৰৱ।

ৰা�ল েকাঁৱৰ গহীন গ�ীৰ অৰণ্যত এজাক চৰাই কাকিল �িনছাঁ েন? িক!সুমধুৰ কে�েৰ সুলিলত অৰণ্যতৰা পৰা উৰা মািৰেছ নীল আকাশৈল জানােন! েকিতয়াওঁ নােহ ওভিত নু�িনবা িসহঁতৰ কাকিল অৰণ্যত জুইঁ লািগেছ পিৰেছ েবদনাৰ অভািগত। চৰাইজাকৰ েজােপাহা গছেবাৰেতা মুকিল ৈহেছ িসহঁতৰ ঘৰৰখন জাহ ৈগেছ পুৱিতঁ ভািহঁ অহা গীত আৰ� নু�িনবা! েনেদিখবা আৰ� পািখ েমিল নচা আকাশত। েকান েহেৰৗ িন�ু ৰ িনয়িত িকহৰ বাবত ত� ত�ৈক মািৰছ িক লােগ? �কৃ িত �িতদান েন িনঃেশষ! গহীন গ�ীৰ অৰণ্যেবাৰ অৰণ্য ৈহ থািকব িদয়ক কণ কণ মইনা চৰাইেবােৰেতা িচৰিচৰাই থািকব তৰ�-তৃণ,গছ-লতােবাৰ �কান, লঠঙা নহ’ব,আিহব সুখৰ বৰ�ষুণ েমাৰেতা ব�ু� েসই সমি�ত, য’ত আেছ েসউজীয়া গহীন তৎসম শ�ৰ ঝংকাৰ তু িল তু িল চৰাইজাকৰ কাকিল আেকৗ �িনম এই িচনািক অৰণ্যত।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

নাৰী আৰ� ৈন দুেয়া এেকই েনিক ৈনৰ উৎস েকােনাবা সেৰাবৰ ৈব আেহ অকাই-পকাই সাগৰ িধয়াই এিৰ আিহ মাতৃগৃহ ,আেপান গাওঁ, আেপান মানুহ �ৱািহত নাৰীৰ জীৱন হওকনা ভাগৰ�ৱা েদহা ৈব েয যাবই লািগব। েযাৱা মাহেতই িস অহাৰ কথা তাৰ মবাইলেটাও ব�

নিমতাৰ কথাই সঁচা েনিক মতা মানুহৰ সঁজাত নাই দুঃসহ কথােবাৰ িস বাৰ� েনজােন েনিক তাইৰ আতু ৰতাৰ ৰ�প?

অসীম অৰণ্য চৰাই কাকিল

১১০

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

তাই িক কিৰব? আিজকািল মালতীহঁেতা তাইৰ পৰা অলপ দূ েৰ দূ েৰ থকা ৈহেছ। আিজ মানুহজন থকা হয় এই মানুহেবােৰ তাইৰ িবষয় এেনৈক ক'ব েনাৱািৰেল হয়। ল'ৰােটাৰ গােটা এিতয়াও উখিহ আেছ। তাৰ মূৰত হাত ফুৰাই িদ তাই তাক িবছনাখনত ভালৈক �ৱাই িদেল। মােজ মােজ তাইৰ িক েয হয়! এই সৰ� ল’ৰােটােৱ বাৰ� িক জােন? �ুল যাওঁেত েদউতােক সদায় িদয়া এটকােটা েযিনবা এিতয়া িস তাইক িবচােৰ। েসই কথােটাৰ বােবইেনা তাই তাক এেনৈক মািৰব লােগেন? িসেটা সদায় িনিবচােৰ! যিদও িস সৰ� ৈহ আেছ িকছু কথা িনেজই বুেজ। েকৰািচন নাথািকেল িনেজই ব�া এটা পািৰ ৈল পাকঘৰেত িকতাপখন েমিল লয়। েছাৱালী দুজনীক পঢ়াত অসুিবধা নকেৰ। িক� �ুলৈল েযাৱাৰ সময়ত পইছা িবচািৰেল ফা�নীেয় তাক িপটন িদবৈল বাধ্য ৈহ পেৰ। েসই এটকােটা তাই কৰ পৰা িদব? পথাৰৰ মািটকণ, িব িপ এলৰ চাউলেকইটা আৰ� ঘৰৰ তােমাল-পান েকইটা েবিচেয়ই চািৰটাৈক �াণী জীয়াই আেছ। িসহঁতৰ পঢ়া খৰচ উিলয়াই আেছ। তাই তাৰ কপালত চু মা এটা খাই ক’েল, ঃ তই েকিতয়া ডাঙৰ হ’িব কণ? �িল থকা চািকেটা নুমুৱাই িদ তাই িবছনাত পিৰল। ঘৰখন িনমাওমাও ৈহ আেছ। েছাৱালী দুজনীেৰা েটাপিন আিহল িন�য়। নহ’েল িসহঁেতই অলপ কথা পািতেল েহঁেতন। আগৰ দেৰ েহাৱা হয় হাৰমিনয়াম, তবলা, গানৰ সুেৰ েগােটই সি�য়ােটা েচাতালত ৰজনজনাই থািকল েহঁেতন। িক� এিতয়া আৰ� েসই সুৰ তাই েকােনািদেনই �িনব নাপায়। তাই এটা দীঘল �মুিনয়া কািঢ়েল। তাই উশাহ ল’েল �ায় তাইৰ বুকুখনৈল এবাৰ ল�্য কেৰ। বুকুখনৰ পিৰৱতর্ন এটা তাইৰ চকুত পেৰ । বুকুখেন তাইৰ পৰা িকবা এটা িবচােৰ! িক� িক? তাই চকু দুটা মুিদ িদেল। কাইৈল বজাৰ বাৰ। পুৱােত পান পািৰবৈল ৰেম�ৰ আিহব। সকেলা িঠক থাক কিৰ েমানা এটাত পানিখিন আৰ� তােমাল এেপান ৈল ৰেম�ৰ গ’ল। ঘৰখনৰ িকছু কাম এই মানুহজেনই আিহ কিৰ িদেয়। েসেয় িদন ৰািত িযেকােনা সময়ত ৰেম�ৰ তাৈল আেহ। ল া ে হ লােহ সময়েবাৰ পাৰ ৈহ গ’ল।

১১১

ঘৰখনৰ িকছু কাম এই মানুহজেনই আিহ কিৰ িদেয়। েসেয় িদন ৰািত িযেকােনা সময়ত ৰেম�ৰ তাৈল আেহ। লােহ লােহ সময়েবাৰ পাৰ ৈহ গ’ল । ল’ৰােটাও চতু থর্মান পাইেছ। পঢ়াত ভাল। এইবাৰ বৃি� পৰী�া িদব। ফা�নীেয় ঘৰৈল গৰ� এজনী আিনেল। ....

কথােবাৰ ঘুনুক-ঘানাকৈক ফা�নীৰ কাণত নপৰা নহয়। িক�

চুিট

গ�

ব দনাম সত্যিজৎ নাথ

ল’ৰােটাও চতু থর্মান পাইেছ। পঢ়াত ভাল। এইবাৰ বৃি� পৰী�া িদব। ফা�নীেয় ঘৰৈল গৰ� এজনী আিনেল। গৰ�জনী িসেয় চায়। িক� আিজ িস ঘৰ আিহ েপাৱা নাই। গৰ�জনীও নাই। এৰাল িচিগ গ’ল েনিক? বাটৰ মুখেত ৈৰ ফা�নীেয় পথাৰৰ ৰা�ােটাৰ ফােল চাই আেছ। েসয়া গৰ�জনী ৈল িস আিহেছ। েগােটইেটা েদিখবৈল এেকবােৰ বােপকৰ দেৰ। ধূিল উৰ�ৱাই উৰ�ৱাই গৰ�জনী ৈল আিহ থািকেল তাই তাক চাই থােক। েযন তাইৰ কাষৈল মানুহজন আেকৗ ঘূিৰ আিহেছ। ৰািত ভাত েকইটা ৰাি� তাই কণৰ ওচৰৈল গ’ল। ৰ�মেটা এ�াৰ। আিজ িস পঢ়া নাই। �ই আেছ। তাই তাৰ মূৰত হাত বুলাই সুিধেল, ঃ িক হ’ল? গা ভাল লগা নাই েনিক? ঃ মাই, ৰািত মই েটাপিন েযাৱা িপছত তই বাৰ� েবেলগৰ লগত �ই থাক েনিক? কণৰ েপানপটীয়া ��। ঃ নাথােকাঁ! িকয় সুিধিল? : আিজ গৰ� আিনবৈল যাওঁেত ৰেমেন ৈকেছ, তই েহেনা আিম েটাপিন েযাৱা িপছত ৰেম� খুৰা লগত �ই থাক। লেগ লেগ তাই তাৰ মুখখনত হাত িদ বুকুৰ মাজৈল টািন আিনেল। তাৰমােন এই কথােবাৰ এিতয়া গাঁৱৰ সকেলা মানুহেৰ মুেখ মুেখ। যিদ েছাৱালী দুজনীৰ কাণত এইেবাৰ কথা পেৰ!

নাই নাই ,ৰেম�ক আৰ� ইয়াৈল আিহব িদব েনাৱািৰ। লািগেল িনেজই পান পািৰব। সকেলা কাম কিৰব। েসইিদনা মালতীৰ ঘৰৈল যাওঁেতও তাই দজর্া মুখত ৈৰ এইেবাৰ কথা �িনিছল। েসই মাতেটা তাই িচিন পাইিছল। ঃ তাই েকেনৈক চেল বুিল ভািবছ? িস পইছা িদেয় বুিজছ! মালতীেয় এেকা বুিজ নাপায় সুিধেল, ঃ েকান িস? ঃ ৰেম�ৰ আেকৗ! তাই ব্যৱসায় কেৰ। ঃ িক� েছাৱালী দুজনী আৰ� ল’ৰােটা েদেখান ঘৰেত থােক। ঃ েসইিদনা ফামর্াচীৰ পৰা েটাপিনৰ িপল ৈল অহা মই িনেজই েদিখেছাঁ। েসয়া এটা এটা খুৱাই িদয়াৰ িপছত আৰ� ল’ছালীেয় িক গম পাব। তাইৰ দুচকুেৰ চকুেলা ৈব আিহল। ল’ৰােটাক এিৰ িদ তাই পাকঘৰৈল গ’ল। সকেলােক ভাত িদ আিহ তাই িবছনাত পিৰল। এটা বদনােম েযন তাইক জািপ ধিৰেছ। তাই আৰ� ইয়াত নাথােক। ৰেম�ৰ ৈসেত লগ ৈহ ব� দূ ৰৈল যাব। তাই ঘপেক িবছনাৰ পৰা নািম দজর্াখন খুিল বািহৰৈল গ’ল। বািহৰত েতিতয়া িঘটমাৰ এ�াৰ। েসই আ�ােৰ খে�ক সময়েত ঘৰেটা আৱিৰ ধিৰেল।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনীৰ পৰৱতর্ী সংখ্যাৰ বােব েলখা িবচৰা ৈহেছ। ইচ্ছু ক েলখক-েলিখকা সকেল েতওঁেলাকৰ কিবতা,গ�,চু িট গ�, �ব�, উপন্যাস, অণুগ�,অনুভৱ, অনুবাদ(কিবতা,গ�), কািহনী, েকিৰয়াৰ, �মণ কািহনী,েৰিচিপ আিদ েলখা তলৰ িঠকনাত ে�ৰম কিৰব পািৰব। আমাৰ সুিবধােথর্ েলখা সমূহ েহাৱাট্ চ এপ নতু বা ইেমইলত ডকুেমন্ট অথবা ইউিনেকাডত টাইপ কিৰ পিঠয়াব। ফেটা মািৰ,িপ.িড.এফ আৰ� িপ.এম.িড ফাইল কিৰ পিঠয়ােল �হণ কৰা নহয়। েলখা ে�ৰণৰ িঠকনা ঃ

েহাৱাট্ চএপ- ৬০০১২৩১৪৫২ আৰ� ৯৩৬৫১৩৪৭৯৬ নতু বা ইেমইলঃ ramdhenuassam8@gmail.com েলখা ে�ৰণৰ অি�মদ িদন �িত মাহৰ ২০ তািৰখ। িবঃ�ঃ েলখা সমূহ চু িট েহাৱােটা বা�নীয়।

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

েলখা আহ�ান ঃ

১১২

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

‘আচলেত িসিদনা খন ঘটনােটাত সুৰ�জেহ

১১৩

জগৰীয়া।বাবু েবেছৰােটা এেনইেহ েজলত েসামাল ৈগ।’- ৰতনৰ কথা �িন বাবুৰ মাক �ায় অবাক। ভািৱ েপাৱা নাই ৰ�িনেয় আচলেত িক কবৈল ৈগেছ ৰতেন। দুিদন আগেত িসহঁতৰ গাঁৱত এটা ঘটনা ঘিটিছল। িসহঁতৰ গাঁৱত এটা ৰ� ম� িনমর্াণৰ কাম চিল আেছ। ঘটনা েটা এই ৰ�ম�ৰ িনমর্াণক েক� কিৰেয়ই। সুৰ�জ ওচৰৰ গাঁৱৰ �ভাৱশালী িঠকাদাৰ �স� বৰ�ৱাৰ ল’ৰা। িবষয়া আেমালাৰ পৰা আিদ কিৰ ম�ী ৈলেক হাত েতওঁৰ। এিতয়া সুৰ�েজও বােপকৰ কামত সহায় কেৰ। ��ািগিৰৰ কামেতা িস েশহতীয়াৈক লািগ ৈগেছ। বােপকৰ হাত খন দীঘল বােবই তাৰ ভয় নাই ,থানা পাইৈগ েহ,ওলাব হেয়। বাবু, মােন ৰ�িনৰ একমা� ল’ৰােটাও সুৰ�জৰ লগেত থােক ,তাৰ কামত সহায় কিৰ দুই এটকা উপাজর্ন কেৰ। বােপক নাইিকয়া ল'ৰােটাৰ মােকও যাৰ তাৰ ঘৰত কাম কিৰ ঘৰখন চলাই আেছ। িসিদনা ঘিট েযাৱা ঘটনােটা সুৰ�জৰ লগত বাবুও আিছল। যিদও বাবু কামৰ বােব তাৰ লগত থােক িস িক� েবয়া কাম, অিনয়ম েসইেবাৰৰ িবপে�। েসইবােব সুৰ�েজ েপেট েপেট েবয়াও পাই তাক অৱেশ্য। গাঁৱৰ ল’ৰা েকইজনমােন ম� িনমর্াণৰ কামত গািফলিত েহাৱাৰ অিভেযাগ িদবৈল আেহাঁেতই ঘটনােটা ঘেট। িসহঁেত অিভেযাগ িদ থকাৰ সময়েত কথাৰ কটাকিত েহাৱাত সুৰ�েজ এটা ল’ৰাৰ ওপৰত হাত লগাই িদেয়। বাবুেয় কািজয়া ভািঙবৈল েচ�া কিৰিছল েহ মা�। তােৰ এটাই আেকৗ পুিলচক খবৰ িদয়াত পুিলেচ আিহ িসহঁতক থানাৈল ৈল যায়। হাত দীঘল বােপকৰ পুেতক সুৰ�জ তৎ�ণাৎ থানাৰ পৰা মুকিল হ’ল িক� বাবুক েজলৈল পঠােল। িস েহ েবােল েদাষী। দুিদন হ’ল,পুেতক েজলত,েদখা নাই দুখুনী মােক একমা� পুেতকৰ মুখ। ৰতনৰ কথাত েযন ৰ�িনৰ সৰগ খন েহ মূৰৰ ওপৰত ভািগ পিৰল। তাই ভািবল মনেত

গাঁৱৰ ল’ৰা েকইজনমােন ম� িনমর্াণৰ কামত গািফলিত েহাৱাৰ অিভেযাগ িদবৈল আেহাঁেতই ঘটনােটা ঘেট। িসহঁেত অিভেযাগ িদ থকাৰ সময়েত কথাৰ কটাকিত েহাৱাত সুৰ�েজ এটা ল’ৰাৰ ওপৰত হাত লগাই িদেয়। বাবুেয় কািজয়া ভািঙবৈল েচ�া কিৰিছল েহ মা�। তােৰ এটাই আেকৗ পুিলচক খবৰ িদয়াত পুিলেচ আিহ িসহঁতক..

- সৎ পথত থািক,আনৰ কািজয়া ভাি�বৈল ৈগ আিজ তাইৰ পুেতক েজলত অথচ িঠকাদাৰৰ হাত দীঘল েহাৱাৰ বােবই েদাষী পু� এিতয়াও মুকিল আকাশৰ তলত। তাই েকাবােকািবৈক �স� িঠকাদাৰৰ ঘৰৈল েখাজ ল’েল।

চুিট

গ�

উলুৰ লগত বগৰী পুৰা

অমৰিজৎ হাজিৰকা

ৰাধা হ’ব নুখুেজাঁ

মুিহ বৰা ঐ..�নােচান েপাহৰ িবচািৰ িদনেবাৰ চলাথ কেৰাঁ আৰ� আ�াৰ িবচািৰ ৰািতেবাৰ, মৰম িবচািৰ হ�দয়েবাৰ চলাথ কেৰাঁ আৰ� সুখ িবচািৰ দুখেবাৰ, অভাৱ অনাটন আৰ� িকবািকিব িবচািৰ জীৱন চলাথ কেৰাঁ। েছহঃ িসমানেতই জােনা েশষ হয় সকেলা? ক’ত েমিল িদওঁ জীৱন সময়? তু িম .... েদাকেমাকািল বা আেবিলৰ েবিলৰ দেৰ এবাৰ েমাৈল চাই হাঁহানা; উৰণীয়া সাঁেকাৰ দেৰই চিটয়াই েহপাঁেহেৰ ...ে�মৰ িঠকনা দুচকুৰ সেপান িমিচিকয়া।

গীতা�লী শইকীয়া মই ৰাধা হ’ব নুখুেজাঁ ৰাধাৰ দেৰ অন� সহ্য শি� েমাৰ নাই ৰাধাৰ দেৰ মই দয়াহীেলা নহয় কােৰাবাৰ ে�মৰ বােব ে�মক িদব েনাৱােৰাঁ তু িল েতওঁৰ হাতত েমাৰ ে�ম সদায় েমাৰ ৈহ থাকক।

কানাইৰ আধা ৰাধা তথািপ িকয় নুবুিজেল কানাইৰ চাতু ৰী? ৰাধা েহাৱা হ’েল বুিজেলাঁ হয় ত্যাগৰ ক� িক? অেপ�াৰ িপছত অেপ�া কিৰ কানাইক েনেদিখ জুৰ পৰা দুচকু লহৰ িক?,েবদনাৰ ৰ�ভৰা এিট এিট েকঁচা েতজৰ েটাপাল িক? িদনক িদেন েহৰাই আিহবৈল ধৰা িনজৰ েদহৰ লাবণ্য! কৃ �ৰ ে�িমকা ৰাধা যুেগ যুেগ জগেত জােন ৰ�ি�ণী, সত্যভামাইও জািনিছল তাৰ িপছেতা িকয় কানাইেয় ৰাধাক ৈকিছল দুিট শৰীৰৰ এিট আ�াৰ িমলন নহয়? েন ে�মত বলীয়া ৈহ ৰ�ি�ণীেয় কািঢ়িনিছল ৰাধাৰ আধাক তথািপ কানাইেটা সবর্�ানী!

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

শৰতত সেপান েদিখেছা; েমাক এিট েখালা হাঁিহ লােগ তু িম হঁহা; তােতই েপাহৰ-আ�াৰ আৰ� সুখ-দুখেবাৰ ৰািখম িনলেগ িনলেগ তু িম কাষৰেত থািকেল। (আচলেত, সকেলাে​েৰই হাঁিহেবাৰ লােগ েমাক; সকেলােৱই হাঁিহ থাকক)

ক িব তা

শৰতৰ সেপান

কানাইৰ বােব আিজও ৰাধাই যমুনাৰ তীৰত কদমৰ তলত ৈৰ আেছ মই িক� েনাৱােৰাঁ ৰব, মই বুিল নহয় কৃ �ৰ চাতু ৰী আিজৰ ে�িমকাই ভালৈকেয় বুেজ। মই ৰাধা হ’ব নুখুেজাঁ ে�মক যুি� দািঙ েমাৰ কিৰম নতু বা েতওঁক িবদায় িদম। িয ে�েম যুেগ যুেগ ৰাধাক আিবৰ সনাই দুচকু িভজাই ,িয ে�েম আিজও �ীকৃ িত িনিদেল ৰাধাক েতেন কৃ �ৰ ৰাধা মই হ’ব েনাৱােৰাঁ।

১১৪

শৰৎ

ক িব তা

বৰষুণ

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

ভাষ্যিত শমর্া

১১৫

অজািনেত েতজত েসােমাৱা /হালধীয়া ৰংেবাৰ িনিমষেত �িল উিঠিছল/মািটৰ চািকত ৰঙা ৈহ

(১) আ�াৰ ৰেঙেৰ দুবিৰেয় িনজক সজাইেছ। কত অেপ�াৰ অ�ত �কৃ িতৈল িনয়ৰ নািমেছ। দুবিৰেয় িনয়ৰৰ ে�মত পৰাৰ সময়েতই শীতলতাৰ �চ্ছদিটেয় িনয়ৰ আৰ� দুবিৰক কােণ কােণ ৈকেছ, ‘এয়া শৰৎ আিহেছ’। (২) েশৱািলৰ �াণ দূ ৈৰৰ পৰা িবয়িপেছ, েসউজৰ েক�ত ৈৰ অতিদনৰ িবষাদেবাৰ সামিৰ �িতপাহ েশৱািলেয় িনজৰ মাজেতই উদযাপন কিৰেছ শৰতৰ আগমণ। (৩) নীলা আকাশৰ তলত থকা �� চাদৰখিন ক�ৱাসূতােৰ িনিমর্ত ৈহেছ, পাতল বতাহছািতৰ পৰশত নািচ উঠা ক�ৱাৰ আঁচলিটেয় শাৰদী ৰাণীক সেজাৱাৰ অহৰহ �য়াস কিৰেছ। (৪) �াথর্নাৰ চন্দত �িতেটা সি�য়া িনয়ৰৰ আখেৰেৰ শৰেত আকাশত অজ� কিবতা িলেখ। দুবিৰেয় দূ ৈৰৰ পৰা েসই আখৰেবাৰ েগাপেন পাঠ কেৰ। দুবিৰৰ অভী�া বুিজ অিভমানী আকাশখেনও �িতেটা আখৰ দুবিৰৈল অপর্ন কেৰ। (৫) েযিতয়া ে�িমক িনয়েৰ দুবিৰক আলফুেল স্পশর্ কেৰ, শৰতৰ আকাশত েতিতয়া িনশাৰ সংগীত বােজ। িনয়ৰৰ েটাপালেবাৰৰ আকুল দৃ ি�ত লােহ লােহ দুবিৰেবাৰ লাজত িভিজ উেঠ।

কুেলন দাস েতওঁৰ দুচকুৰ পৰা েটাপ েটাপৈক সিৰ পেৰােত সেপানেবাৰ িক িপয়াহত িপ খাইিছেলা েনজােনা েমাৰ মাজত �াচীন মিন্দৰ এটাই ঠন ধিৰ উিঠিছল অজািনেত েতজত েসােমাৱা হালধীয়া ৰংেবাৰ িনিমষেত �িল উিঠিছল মািটৰ চািকত ৰঙা ৈহ আৰ� েদখুৱাই িদিছেলা েতওঁক েতওঁৰ মিন্দৰৰ দুৱাৰ েতওঁ এিতয়া ৈব আেছ েমাৰ েতজত সংেগাপেন িনি�ে� েধাঁৱা আৰ� ধূিলৰ মাজত বৰষুণ আৰ� ব�পােত েহেনা দৃ ঢ় কেৰ বািৰষা েমঘৰ মািলতা েচাৱা ,মই বৰিষেছা বৰিষ আেছা

ক িব তা

আেকৗ আিহব িবেবক পাটৰ েসাণালী ইিতহাসত েকােন িলিখেল িবষাদৰ কজলা অধ্যায়? বাৰ�দৰ েজাঁেৰেৰ লুি�ত কিৰেল অযুত চকুেলাৰ ঘৰ? িনৰীহক ইমান িনৰীহ কিৰেল েকােন? িসহঁত েতজিপয়া েন নৰখাদক? এ�াৰ-িপয়াসী িপশাচেবাৰ িনষ্পাপৰ েশািণেতেৰ মাতাল হয়! নাজােন িসহঁেত মাতৃৰ পূজাৰ েবদীত িক আগবঢ়ায়! সদ্যপুিষ্পত ফুল েন আতৰ িমহিল েতজ! নৰেমধ য�েবাৰ পািত �িতিদেনই আইনৰ সুৰ�ঙােৰ পাৰ হয় িপশাচেবাৰ! ধুিল-মাকিতেৰ �মশঃ েশতা ৈহ ৰয় ৰঙা ফাইলেবাৰ!

আেকৗ চকুেৰ চকুেলাৰ জুিৰ ব’ব! পদুিলেয় পদুিলেয় িচতাফুল ফুিলব! আ�াৰত উলংগ হ’ব মাতৃ ভ�ীৰ ল�া জীৱন হ’ব মৰাশৰ সাঙী! আেকৗ ৩০ অে�াবৰ আিহব! কােৰাবাৰ বুকু উদং,কপাল েশঁতা হ’ব! চকুেলােবােৰঅিভশাপ িদব!

েকােনেনা বুিজব এগিছ চািক আৰ� চকুেলাৰ ফুেলেৰ পুৰাব েনাৱািৰ মমতাৰ উদং েকালা আৰ� উকা কপালৰ েসন্দুৰীয়া বাট! ( ৩০ অে�াবৰ ২০০৮ত, অসমত সংঘিটত েহাৱা ধাৰাবািহক েবামা-িবে�াৰণত িনহতসকলৈল েমাৰ এই অ��-অঁ�িল )

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

পদুিলেয় পদুিলেয় �িলেছ আিজ এগিছৈক চািক! আেপান চকুেৰ ৈব আেছ আিজওঁ চকুেলাৰ বন্যা! িহয়ােবাৰ পিৰ আেছ মিৰশািলৰ অনাবাদী মািটডৰা ৈহ!

আেকৗ এগিছ েসাঁৱৰণীৰ চািক �িলব... িপশাচেবােৰ ওেৰৰািত িকিৰিল পািৰব!

১১৬

১১৭

িশ�ীঃ মানস বৰা (েতজপুৰ) েফানঃ ৮৬৩৮০২৭৯৭৯

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

কাঠ িশ�

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

অংকনঃ নয়নমিন েমধী (বাকিৰ গাঁও,ভূৰব�া) েফানঃ ৬৯০১৭৯৯১৯৩

১১৮

অসমীয়া সািহত্য জগতত �থম (ি�তীয় খ� )

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

সং�ািহকাঃ ি�� স�্যা

১১৯

গ� ঃ (১) অসমীয়া চু িট গ�ৰ জনক -- ৰসৰাজ ল�ীনাথ েবজবৰ�ৱা। (২) কথাছিবত ৰ�প েপাৱা �থম অসমীয়া ছু িট গ� কেমেল�ৰ চিলহাৰ ‘ৰ�পহী’। (৩) সািহত্য একােডিমৰ �াৰা পুৰ�ৃত �থম গ� সংকলন - ‘েগালাম’ --েসৗৰভ কুমাৰ চিলহা। (৪) ল�ীনাথ েবজবৰ�ৱাৰ হাতৰ �থম চু িট গ� ‘ভদৰী’(১৮৯৫) (৫ ) ল�ীনাথ েবজবৰ�ৱাৰ �থম চু িট গ�ৰ সংকলন ‘সুৰিভ’ (১৯০৯) (৬) �থম অসমীয়া গ� পুিথ - ‘সুৰিভ’ (১৯০৯)। সানিমহিল ঃ (১) অসমীয়া ভাষাত �থম ধ�িন-িব�ানৰ িকতাপ ‘ধ�িন িব�ানৰ ভূিমকা’ --- েগালক েগা�ামী। (২) অসমীয়া সািহত্যৰ �থম বুৰ�ী -’অসমীয়া ভাষা আৰ� সািহত্যৰ বুৰ�ী’ --েদৱ�নাথ েবজবৰ�ৱা (১৯১২) (৩) আৈঢ়শ টকা মূল্যৰ �থম অসমীয়া িকতাপ ‘হি� িবদ্যাণর্ৱ’। (৪) �থম পুিথ সমােলাচনা -, ‘অৰ�েণাদই’ত েঢঁকীয়াল ফুকনৰ ‘অসমীয়া ল’িৰৰ িম�’ৰ সমােলাচনা। (৫) অসমীয়া ভাষাত ভাষা িব�ানৰ �থম পুিথ -ডা০ উেপ�নাথ েগা�ামীৰ ‘ভাষা িব�ান’(১৯৬৪)। (৬) ডাক িটকটত ছিব ওেলাৱা �থম অসমীয়া

সািহিত্যক -ৰসৰাজ ল�ীনাথ েবজবৰ�ৱা । (৭) েদশজুিৰ জ�-শতবািষর্কী উৎসৱ উদ্ যািপত েহাৱা �থম অসমীয়া সািহিত্যক- ৰসৰাজ ল�ীনাথ েবজবৰ�ৱা । (৮) অসমীয়া ভাষাৰ ওপৰত ইংৰাজীত িলখা �থম গেৱষণা �� -- ‘ড৹ বাণীকা� কাকিতৰ 'Assamese, its formation and development’( ১৯৪০) (৯) �থম অসমীয়া কথা ৰামায়ন (ভাৰতীয় �ােদিশক ভাষাৰ িভতৰত �থম )-- ‘কথা ৰামায়ন’ --ৰঘুনাথ মহ� (১৮ শ শিতকাৰ �থম দশক )। (১০) অসমীয়া ভাষাৰ �থম চিৰত পুিথ ‘শংকৰ চিৰত ’--ৰামচৰণ ঠাকুৰ( ১৭ শ শিতকাৰ আিদ ভাগ )। (১১) এিতয়াৈলেক আিৱ�ৃত আেহামৰ িদনৰ ৰজাঘৰীয়া িচিঠ-প� (প� সািহত্য ) সমূহৰ িভতৰত �থম িচিঠ -১৫৫৫ খৃঃত েকাঁচিবহাৰৰ ৰজা নৰনাৰায়েণ আেহাম �গর্েদও �গর্নাৰায়ণৈল িদয়া িচিঠ । (১২) িহন্দী ভাষাৈল অনূিদত েহাৱা �থম অসমীয়া সিচ� �� - ‘িচ� ভাগৱত’ -- হিৰনাৰায়ণ দ�বৰ�ৱা। (১৩) অসমীয়া সািহত্যৰ �থম ে�মষ� -ৰ�ি�নীেয় � কৃ �ৈল িলখা প� - ‘ৰ�ি�নী হৰণ নাট’--,� � শংকৰেদৱ। (১৪) অসমীয়া ভাষাত ভাষাত� িবষয়ক �থম গেৱষণামূলক �� -েদৱানন্দ ভঁৰালীৰ ‘অসমীয়া ভাষাৰ েমৗলাক িবচাৰ’(১৯১২)। (১৫) আধুিনক অসমীয়া সািহত্যৰ �থম

সমােলাচনা �� -ৰসৰাজ ল�ীনাথ েবজবৰ�ৱাৰ ‘� � শংকৰেদৱ’। (১৬) অসমীয়া ভাষাত ছপা েহাৱা �থম বুৰ�ীৰাধানাথ বৰবৰ�ৱা, কাশীনাথ তামুলী ফুকনৰ ‘অসম বুৰ�ী।’ (১৭) ৰা�্রপিতৰ ‘প��’ উপাধী েপাৱা আৰ� সািহিত্যক েপ�নাৰ �থম অসমীয়া মিহলা কিব -নিলনীবালা েদৱী। (১৮) �থম অসমীয়া ভাষাৰ অিভধান �েণতা -যদুৰাম েডকাবৰ�ৱা। (১৯) �থম অসমীয়া ছপা পুিথ-‘ধমর্পু�ক’ (১৮১৩) (২০) �থম অসমীয়া ছপা বুৰ�ী- ‘আসাম বুৰ�ীৰ পুিথ’ (১৮৪৪) (২১) �থম অসমীয়া অিভধান- ‘অছমীয়া আৰ�

মেডল ঃ েজ্যািতি�তা ৰািগনী ফেটা ঃ ইন্টাৰেনট

ৰামেধনু অসম ই-আেলাচনী/ িডেচ�ৰ ,২০২২

মুখ্য সম্পাদক ঃ ৰাজীৱ পাতৰ অংগ স�া/িড.িট.িপ/িডজাইন ঃ নৱিজৎ েদউৰী

ইংৰাজী অিভধান’ -মাইলছ �নছন (১৮৪৪) (২২) �থম অসমীয়া চলিচ� - ‘জয়মতী’( মুি�লাভ ঃ ১০ মাচর্ত কালকাতাত, ২০ মাচর্ত �ৱাহাটীত )। (২৩) অসমৰ �থম ৈদিনক বাতিৰ কাকত -‘ৈদিনক বাতিৰ’(�থম �কাশঃ ১২ আগ� ১৯৩৫)। (২৪) অসমীয়া ভাষাৰ �থম ব্যাকৰণ পুিথ‘�ামাৰ অৱ্ আছািমজ্ েলং�েৱজ্’ --উইিলয়াম ৰিবনছন । (২৫) �থম অসমীয়া মিহলা আেলাচনী‘ঘৰেজউতী’ (১৯২৭)। (২৬) �েদশী েলােক �কাশ কৰা অসমৰ �থম সংবাদ�� ‘আসাম িবলািসনী’(১৮৭১ )।

১২০