Reineringen
Duive
nstraat 22
Tijdschrift van de Koninklijke Kring voor Heemkunde Kontich Verschijnt driemaandelijks • Jaargang 14, nummer 3 (juli -september 2023)
D
it is – zonder dat we het wilden – een speciaal nummer geworden. Met minder dan veertien dagen verschil overleden twee prominente figuren in Kontich. Het gaat om burggraaf René della Faille en Frank Hellemans. Elk op hun eigen manier hebben ze allebei een stempel gedrukt op ons dorp.
De burggraaf volgde het socioculturele leven intens, maar vanop de achtergrond. Zo steunde hij heel wat mensen op verschillende vlakken, waar mogelijk. Ondanks zijn adellijke titel was hij vooral een bescheiden man, die zijn wapenspreuk getrouw eerder achter de schermen dan op het voorplan acteerde. Hij verdient ons grootste respect. We eren hem met een in memoriam van oud-burgemeester Luc Blommaert die hem toch vaker heeft mogen ontmoeten. En ook Tom Decloedt, de voorzitter van de harmonie Vrede en Vermaak, brengt hem een huldegroet. Paul Wyckmans gaat dan weer op zoek naar de betekenis van het wapenschild. In het volgende informatieblad van Kontich zul je dan weer iets meer vernemen over zijn woonplaats, het kasteel Groeningenhof. Met burgraaf René della Faille verliest ons dorp een milde mecenas.
Met dit nummer nemen we afscheid van twee uitzonderlijke Kontichnaars.
Voorwoord
Frank Hellemans was dan weer wel op het publieke podium aanwezig. Volop zelfs. Op 10 juli, de dag van het overlijden van René della Faille, was hij voor het laatst aanwezig op de heemkundige kring in de Duivenstraat en vertelde hij over zijn bezoek in 1989 aan de burggraaf in het kader van een bijdrage voor de Kijkop, de rebelse dorpskrant waar Frank toen aan meewerkte. Dat interview is misschien wel de merkwaardigste bijdrage in dit nummer. De twee overledenen verenigd in een gesprek van bijna dertig jaar geleden. We drukken het hier nog eens af. Kan het symbolischer? Frank publiceerde verder ontelbaar vele bijdragen over zijn geboortedorp en hield daarbij nooit een blad voor zijn mond, maar gaf vrank en vrij zijn mening. In een postuum artikel dat hij enkele weken voor zijn overlijden aan mij bezorgde, is dat ook hier weer het geval. Neen, hij praatte niemand naar de mond, maar telkens weer blijkt uit zijn geschriften zijn liefde voor Kontich en Waarloos. Met Frank Hellemans verliest ons eeuwenoude dorp, waarover hij zo graag vertelde, een groot stuk geheugen. Tot slot volgt er nog een tweede deel over de herkomst van de straatnamen die Frank met ondergetekende uiteindelijk in de laatste maanden van zijn leven nog heeft kunnen afwerken.
Paul Catteeuw, voorzitter