Valery van Barneveld, ‘Van verstoring naar balans’
‘Levensplezier terugvinden door te weten wat je kan’ Valery is 23 en startte haar middelbare schooltijd op een tweetalig Athenaeum. Een intelligent meisje dat net als de meeste van haar leeftijdgenootjes nog weinig vastomlijnde plannen had. Ze zou wel zien waar ze uiteindelijk terecht zou komen qua vervolgopleiding.
M
aar al snel kwamen er hindernissen op haar pad en werd school een lastige opgave. Ze doubleerde in het tweede jaar en vervolgde de route op 3 Havo. Echter ook toen bleven
‘Hoewel het nu beter gaat, komt het zo nu en dan ineens opzetten en slaat mijn stemming 180 graden om.’ de problemen voortduren. Iedere keer kampte ze met periodes van grote vermoeidheid en
keelontsteking. Hoewel haar amandelen al waren geknipt toen ze klein was, werd dit nog een keer herhaald. Door het hoge verzuim lukte het haar niet om het tempo van huiswerk en leren bij te benen, waardoor ze van school af moest. Na eerst een poos thuis te hebben gezeten met vaak sombere buien, ging ze naar de 4e klas van de VAVO. Ze werd op haar 14e op antidepressiva gezet, maar dat mocht uiteindelijk niet baten. Ondanks alle psychologen en therapeuten die zich over haar ziektebeeld bogen, bleek ze nog steeds niet in staat om haar school af te maken. Met haar moeder en stiefvader ging ze mee naar Spanje waar ze
Spaanse les volgde en na 6 maanden keerde ze terug naar Nederland waar ze in een instelling terechtkwam met groepstherapie. Haar aandoening had vanaf dat moment een naam: een dysthyme stoornis (chronische sombere stemming).
DE KUNST VAN HET LEVEN
Valery: ‘Ik was heel vaak depressief, maar niet de hele tijd. Hoewel het nu beter gaat, komt het zo nu en dan ineens opzetten en slaat mijn stemming 180 graden om. Georganiseerd vanuit de instelling ging ik vrijwilligerswerk doen bij het Klimbos, een organisatie met vier locaties waar kinderen onder begeleiding klimactiviteiten
kunnen doen. Na zes maanden hield het op bij de instelling en zat ik opnieuw thuis. Ik probeerde nog in mijn eigen buurt bij een klimbos te werken, maar dat is seizoenswerk. Het gaf mij geen vervulling voor het hele jaar, waardoor ik tussendoor opnieuw thuis kwam te zitten en mede daardoor weer een terugval kreeg. Het keerpunt kwam op het moment dat ik kennismaakte met El arte de la Vida, een begeleid wonen initiatief. Ik voelde me daar veilig en leerde steeds beter met mezelf omgaan. De sombere momenten werden ook steeds korter. In de dagbesteding kreeg ik het gevoel weer nuttige dingen te doen. Na mijn tijd in de instelling voor begeleid
wonen, kreeg ik behoefte aan een eigen plekje. Ik had inmiddels een vriend en was steeds
‘Het keerpunt kwam op het moment dat ik kennismaakte met El arte de la Vida, een begeleid wonen initiatief.’ minder thuis. Nu woon ik samen en ben ik weer met school begonnen. Eerst ging ik langs verschillende open dagen van ROC’s. Toen ik me aanmeldde
Valery van Barneveld, ‘Van verstoring naar balans’
voor de opleiding Media Manager bleef de deur dicht, omdat ik
‘Via iemand van het ROC hoorde ik dat ik mee kon doen met de TalentenExpeditie van REA College.’ geen overgangsbewijs kon laten zien van HAVO 3 naar HAVO 4. Achteraf gezien was het goed ook dat ik daar niet werd aangenomen, omdat ik toch moeite zou hebben gekregen met het dagritme en iedere ochtend vroeg beginnen.
NIEUWE PERSPECTIEVEN
Via iemand van het ROC hoorde ik dat ik mee kon doen met de TalentenExpeditie van REA College. Dat heb ik gedaan en daar heb ik geen spijt van. Ze deden allerlei oefeningen en opdrachten om te kijken waar je interesses liggen en waar je goed in bent. Je krijgt ook een idee van verschillende opleidingen. Ik had eerst echt geen idee wat ik wilde doen. Het kon iets met DTP worden of Webdesign of Boekhouding. En uiteindelijk is het
boekhouding geworden. Vroeger toen ik nog thuis woonde hielp ik mee met de boekhouding van het bedrijf van mijn moeder. Ik vind het leuk om alles uit te zoeken, om ervoor te zorgen dat alles klopt. Dat geeft me rust. Ik ontdekte dankzij de TalentenExpeditie dat ik goed ben in cijfers en dat ik het leuk vind om met cijfers te werken. Dat had ik vroeger nooit kunnen bedenken. Waar ik over 5 jaar sta? Ik zou ’t niet weten. Voorlopig eerst maar mijn diploma halen. Daar ben ik nog wel even mee bezig. Wat ik ook zo fijn vind aan REA College is dat je hier per vak naar je examen toewerkt en niet alles tegelijk moet leren. Ze kijken hier heel goed naar wat je aankunt, welke belasting je kan dragen.
‘Ik ontdekte dankzij de TalentenExpeditie dat ik goed ben in cijfers en dat ik het leuk vind om met cijfers te werken. Dat had ik vroeger nooit kunnen bedenken.’
Ze vragen dan bijvoorbeeld: Wat ga je dit uur doen? Hoe gaat het nu en moeten we misschien nog wat voor jou aanpassen? Ik kan zo dus in mijn eigen tempo werken en in overleg iets veranderen als dat nodig is. Dat geeft veel minder stress. Inmiddels heb ik ook al een stageplaats gevonden waar ik straks terecht kan, een accountantskantoor bij mij in de buurt. Het lijkt me super als ik daar op termijn ook echt aan de slag kan in een vaste baan.’
Meer informatie over REA College, de Opleidingen, de TalentenExpeditie en de Topklas vindt u op www.reacollegenederland.nl