*/012%'2332456%5789217%.:/20901;%.1924<0=5>55057217%10?2>8%@
!"#$%&'$#&()*+*($,-$**($$ $ .-**'.*$/0(&*+$1*'-*($$ ,/$12($3*'45*+6+,2%*($$ $$$6*$5*+.6*+#*(7
I
k ben toen gestopt met de opleiding en heb een bijbaantje gezocht. Op mijn 18e ben ik begonnen met de opleiding Sociaal Pedagogisch Hulpverlener en die heb ik zo’n 2 jaar gedaan totdat ik ermee moest stoppen, omdat ik last kreeg van hele zware paniekaanvallen. Ik ben toen gestopt met de opleiding en heb een bijbaantje gezocht. Op mijn 18e ben ik begonnen met de opleiding Sociaal Pedagogisch Hulpverlener en die heb ik zo’n 2 jaar gedaan totdat ik ermee moest stoppen, omdat ik last kreeg van hele zware paniekaanvallen. Het was op een gegeven moment zo erg dat ze een ambulance hebben
'2%<2;%902%03%A2B%>C;2/2;9%7D7%03%B0=%A27%#*"%ED//2;2%8073<>F6%05% B2ADD4/0=3%/>1;G%H27%B2;D1%B0=%92%H"I.%01%*019AD?216%902%03%01%J%=>>4% A2B%>C;24D19G%'>>41>%B21%03%B2;D1121%>>1%221%D:/20901;%+D;D:29026% F>>4%1>%K%F>>1921%/02:%03%?>57%DF9>7%24%72?22/%F2905LA2%321105%B0=% 3<>F%30=321%21%DD3%A27%:/>1121%21%A27%;4D2:5<243%?D19%03%/>570;G% moeten bellen. Praktijklessen kon ik niet meer volgen, omdat die voor mij te belastend waren. Op dat moment begreep ik niet wat er aan de hand was. Uiteindelijk heb ik medische onderzoeken laten doen en toen bleek dat ik aangeboren hersenletsel heb. Dat betekent dat informatieverwerking bij mij niet heel soepel verloopt en dat ik bij teveel informatie als het ware op tilt sla. In de periode daarna heb ik op verschillende manieren aan mezelf gewerkt, maar ik had nog steeds geen diploma. Dus besloot ik op mijn 23e de opleiding Creatieve Therapie te gaan doen in Heerlen. Daar ben ik helaas na 10 weken ook weer mee gestopt, omdat het nog steeds niet goed ging.
Ik wist het toen even niet meer. Zou ik ooit nog mijn diploma halen? Ik wilde het wel graag. Heb zelfs bij het UWV een traject gedaan voor begeleid werk, maar dat was ongeschoold en ik vond dat ik toch wat meer uit het leven moest kunnen halen.
!"#$%&"'
Bij toeval, via een kennis van mijn vader, kwam de naam REA College voorbij. Mijn vader kwam op een dag thuis en zei: Eline, ik heb nu iets voor je gevonden dat volgens mij precies is wat je nodig hebt. En dat bleek ook zo te zijn. Vanaf de eerste kennismaking was ik enthousiast. Ik voelde meteen een klik en had vertrouwen in de mensen met
wie ik sprak. Ze waren vriendelijk, zorgzaam en open. Ik kwam daarna in de TalentenExpeditie waar ik als enig meisje in een groep zat met 7 jongens. Dat was wel pittig, maar gelukkig had ik in de pauzes tijd voor meidenpraat met de twee begeleiders, met wie ik ook het kennismakingsgesprek had gedaan.
'()'*+),-%'.*+
Ik heb meerdere kleine stages mogen doen en uiteindelijk heb ik gekozen voor de opleiding Onderwijsassistent omdat ik toch het liefst in een zorg-omgeving wil werken. Mijn doel is om in het speciaal onderwijs te gaan werken met kinderen met een beperking. Daar zit onderwijs en zorg tegelijk
in. Ik vind vooral de basisschool leeftijd heel mooi. In mijn tijd dat ik niet studeerde, ben ik ook taalmaatje geweest voor vluchtelingenkinderen. Wat ik daarin leuk
!8&6*&()*'&9#$ 1*:$&#$/*)&.;1*$ ,()*+3,*#*($'06*($ ),*($*($6,*($:'**#$ )06$&#$00(<*:,+*($ 1*+.*('*6.*'$1*:=7$ vond, was kinderen op een creatieve manier woordjes leren. Ik wilde die kinderen op een speelse ontspannen manier Nederlands leren zonder dat het echt aanvoel-
#6789&39::9;<,&<=>?98=&/@697?78A&/8?9;B7C<D<<7<=98=&87E9D>&F
de als een les. In mijn vrije tijd doe ik aan toneel en dat komt ook goed van pas. Ik zou het heel leuk vinden om die creativiteit in mijn werk te kunnen inzetten. Wat ik merk is dat kinderen in het speciaal onderwijs het stempel dragen dat er iets mis is. Ze krijgen een andere benadering en voelen daardoor dat ze anders zijn dan hun klasgenoten. Ik zou die kinderen bijvoorbeeld door toneel en spel meer zelfvertrouwen willen geven. Mocht het erin zitten, dan zou ik graag nog een vervolgstudie Kindercoach willen doen. Eerst maar eens het diploma Onderwijsassistent halen.
!"#$%#&'()*+#',&-./(#&'(#0%
Ik volg mijn studie via het NTI, dus ik heb een online leeromgeving met modules, die ik afzonderlijk afrond. Telkens als ik een module heb afgerond, kan ik daar een examen voor boeken. En ondertussen krijg ik hier bij het REA College de begeleiding bij het leren en het opbouwen van zelfvertrouwen om tot een goed resultaat te komen. Daarbij is mijn mentor Nancy heel belangrijk. Wat voor mij de spannende momenten in het proces zijn, is wanneer ik in de lesstof onderwerpen tegenkom waarop ik eerder zelf vastgelopen ben. Alles komt dan weer terug, bijvoorbeeld dat ik heel lang
negatieve feedback heb gekregen. Dan voel ik meteen de stress opkomen. Wat ook lastig kan zijn, is druk gedrag van andere studenten. Ik werk daarom het liefst met een koptelefoon op met klassieke muziek om me af te sluiten. Wat ik als grootste voordeel van het REA College zie is de kleinschaligheid en de persoonlijke begeleiding. Op het moment dat ik vastloop, kan ik even gaan zitten met mijn opleidingscoach en merk ik meteen dat er begrip is voor mijn gevoelens en wat ik heb meegemaakt. Door erover te praten, komt er weer rust en krijg ik weer energie en kracht om door te studeren. Ik heb best wel een dosis faalangst opgebouwd, maar we zijn hier hard bezig om dat te verminderen. Wat mijn opleidingscoach doet, is mij helpen om die berg in mijn hoofd
!"#$%&'#$()&&*($ +&)&'$,-..&&'$/#$ 0-($)&'10$%2&)$ .&%&.34 te verkleinen tot een heuveltje waar ik gemakkelijker overheen kan wandelen. Het gebeurt bijvoorbeeld als ik een map open met 30 stage opdrachten. Dan krijg ik het Spaans benauwd. Nancy ziet dat gebeuren, schuift
29 opdrachten aan de kant en zegt dan: ‘begin eerst maar eens met deze, de rest komt later.’
en wat ze nodig hebben. In dat opzicht kan ik mijn persoonlijke ervaring goed gebruiken.
.0$1(#&%#1#%
/%(3#!&+#4#"5
Ik merk steeds beter wanneer ik gas terug moet nemen. Als ik me niet goed voel, is het oké om naar huis te gaan en voel ik me daar niet schuldig over. Als ik mijn focus kwijt ben, ga ik even iets anders doen en ook dat is prima. Ik gun me meer ruimte en tijd. Dat is een hele vooruitgang ten opzichte van een tijdje geleden. Ik ben mezelf vroeger vaak voorbij gerend, maar nu besef ik dat ik mezelf op de eerste plaats mag zetten. Als ik goed voor mezelf kan zorgen, kan ik ook voor anderen zorgen.
/%(2$!!#"$%-&/%3#.'(#0%#%
Wat mij heel mooi lijkt, is als ik straks kleine groepjes kinderen in het speciaal onderwijs kan begeleiden, bijvoorbeeld met een leesles. Juist de kleinere en creatieve activiteiten waar in de reguliere schooldag weinig tijd voor is. Voor mij zit de voldoening vooral in de interactie met de kinderen, om hen te zien groeien, dat ze iets leuk vinden en erachter komen dat ze iets kunnen. De reden dat ik dat werk zo mooi vind, is omdat ik me goed kan verplaatsen in die kinderen. Ik snap de worstelingen waar ze mee te dealen hebben
Als ik andere jongeren een advies mag geven, zou ik zeggen: neem de tijd om je goed te oriënteren op wie je bent en wat je wil. En probeer om meer te weten te komen van wat je interessant vindt. Je weet pas of iets bij je past, als je echt op de werkvloer hebt gestaan en even hebt meegedraaid. Dus doe ervaring op. En tot slot: laat je niet te snel ontmoedigen. Het is niet erg als iets niet in één keer lukt.
199;&78GH;ID=79&HE9;&& .#)&JH669A9,&?9&/@697?78A98,&& ?9&(D698=98#K@9?7=79&98&?9&& (H@:6D<&E78?=&>&H@& BBBL;9DMH669A989?9;6D8?L86