์ ษั ตริย ์ 1 พงศก บทที่ 1 1 กษั ตริยด ์ าวิดทรงชราและทรงชรามาก และพวกเขาเอา ้ ผ ้ามาห่มพระองค์ แต่พระองค์ไม่ร ้อนเลย เสือ 2 เพราะฉะนัน ้ ข ้าราชการของพระองค์จงึ ทูลพระองค์วา่ ขอให ้ทรงเสาะหาสาวพรหมจารีมาถวายพระราชาเจ ้านาย ของข ้าพระองค์ และขอให ้เธอมาเฝ้ าพระองค์ และขอให ้เธอ นอนในพระทรวงของพระองค์ เพือ ่ พระราชาเจ ้านายของข ้า พระองค์จะได ้มีความอบอุน ่ 3 พวกเขาจึงแสวงหานางสาวทีง่ ดงามคนหนึง่ ตลอดทั่วเขต แดนของอิสราเอล และพบอาบีชาจสาวชาวชูเนม และนํ าเธอ มาเข ้าเฝ้ ากษั ตริย ์ 4 และนางสาวคนนัน ้ ก็มรี ป ู ร่างงามยิง่ นักและดูแลกษั ตริยแ ์ ละ ปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ แต่กษั ตริยไ์ ม่รู ้จักนาง 5 แล ้วอะโดนียาห์บต ุ รฮักกีธก็เชิดชูตวั เองขึน ้ กล่าวว่า ข ้าพเจ ้าจะเป็ นกษั ตริย ์ และเขาจึงเตรียมรถศึกและทหารม ้า และคนห ้าสิบคนให ้วิง่ นํ าหน ้าเขา 6 และบิดาของเขาไม่เคยทําให ้เขาไม่พอใจเลยโดยถามว่า “ทําไมเจ ้าจึงทําเช่นนัน ้ ” และเขาก็เป็ นคนดีมากด ้วย มารดา ของเขาให ้กําเนิดเขาต่อจากอับซาโลม 7 และท่านได ้หารือกับโยอาบบุตรชายของนางเศรุยาห์ และ กับอาบียาธาร์ปโุ รหิต และพวกเขาก็ตด ิ ตามอาโดนียาห์ไป ช่วยเหลือเขา 8 แต่ซาโดกปุโรหิต และเบนาเอห์บต ุ รเยโฮยาดา และนาธาน ผู ้เผยพระวจนะ และชิเมอี และเรอี และคนกล ้าหาญทัง้ หลาย ซึง่ เป็ นของดาวิด ไม่ได ้อยูก ่ บ ั อาโดนียาห์ 9 และอาโดนียาห์ฆา่ แกะและวัวและสัตว์เลีย ้ งทีอ ่ ้วนพีทก ี่ ้อน หินโซเฮเลธซึง่ อยูใ่ กล ้เอนโรเกล และเรียกพีน ่ ้องของเขาซึง่ เป็ นบุตรของกษั ตริยท ์ งั ้ หมด และคนในยูดาห์ทงั ้ หมดซึง่ เป็ น ข ้ารับใช ้ของกษั ตริยม ์ า 10 แต่พระองค์ไม่ได ้ทรงเรียกนาธานผู ้เผยพระวจนะและเบนา เอห์และคนกล ้าทัง้ หลายและซาโลมอนน ้องชายของเขา 11 เหตุฉะนัน ้ นาธานจึงพูดกับนางบัทเชบาพระมารดาของซา โลมอนว่า “ท่านไม่เคยได ้ยินหรือว่าอะโดนียาห์บต ุ รฮักกีธ ครองราชย์อยู่ และดาวิดพระเจ ้าของพวกเราก็ไม่รู ้เรือ ่ งนีห ้ รือ” 12 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ ขอท่านมาเถิด ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่าน เพือ ่ ท่านอาจช่วยชีวต ิ ท่านเอง และชีวต ิ ของซาโลมอนบุตร ของท่านได ้ 13 จงไปเข ้าเฝ้ ากษั ตริยด ์ าวิดและบอกเขาว่า ‘ข ้าแต่กษั ตริยผ ์ ู้ ้ของ เป็ นเจ ้านายของข ้าพเจ ้า พระองค์มไิ ด ้สาบานต่อสาวใช พระองค์หรือว่า ‘ซาโลมอนบุตรของเจ ้าจะครองราชย์ตอ ่ จาก ข ้าพเจ ้า และจะนั่งบนบัลลังก์ของข ้าพเจ ้า’ แล ้วทําไมอะโดนี ยาห์จงึ ครองราชย์? 14 ดูเถิด ขณะทีเ่ จ ้ายังสนทนาอยูก ่ บ ั กษั ตริย ์ ฉั นจะไปหาเจ ้า และยืนยันคําพูดของเจ ้า 15 แล ้วนางบัทเชบาก็เข ้าไปเฝ้ ากษั ตริยท ์ ห ี่ ้องบรรทม กษั ตริยม ์ พ ี ระชรามาก และอาบีชากชาวชูเนมก็ปรนนิบต ั ิ กษั ตริย ์ 16 บัทเชบาจึงโค ้งคํานับกษั ตริย ์ และกษั ตริยต ์ รัสถามว่า “เจ ้าต ้องการอะไร” 17 นางก็กล่าวแก่เขาว่า "ท่านเจ ้าข ้า ท่านได ้สาบานในพระ นามพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของท่านแก่สาวใช ้ของท่านว่า ซา โลมอนบุตรของท่านจะครองราชย์ตอ ่ จากข ้าพเจ ้าแน่นอน และเขาจะนั่งบนบัลลังก์ของข ้าพเจ ้า"
18 บัดนี้ ดูเถิด อาโดนียาห์ทรงครองราชย์แล ้ว และบัดนี้ พระองค์ผู ้เป็ นกษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้า พระองค์ไม่ทราบ เรือ ่ งนีเ้ ลย 19 และท่านได ้ฆ่าโคและสัตว์ทอ ี่ ้วนพีและแกะเป็ นจํานวนมาก และได ้เรียกบรรดาโอรสของกษั ตริยแ ์ ละอาบียาธาร์ปโุ รหิต และโยอาบแม่ทัพกองทัพมา แต่ซาโลมอนผู ้รับใช ้ของท่าน มิได ้ทรงเรียกมา 20 ส่วนท่านผู ้เป็ นเจ ้านายของข ้าพเจ ้า โอ ้ กษั ตริย ์ สายตา ้ ก็จ ้องดูทา่ น ดังนัน ของคนอิสราเอลทัง้ สิน ้ ท่านควรบอกพวก เขาว่า ใครจะนั่งบนบัลลังก์ของกษั ตริยผ ์ ู ้เป็ นเจ ้านายของ ข ้าพเจ ้าต่อจากท่าน 21 มิฉะนัน ้ เมือ ่ กษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้าหลับนอนกับบิดา ของพระองค์ ข ้าพเจ ้ากับซาโลมอนบุตรของข ้าพเจ ้าก็จะถูก นับว่าเป็ นผู ้กระทําผิด 22 ขณะทีน ่ างกําลังสนทนาอยูก ่ บ ั กษั ตริย ์ นาธานผู ้เผยพระ วจนะก็เข ้ามาด ้วย 23 พวกเขาจึงไปแจ ้งแก่พระราชาว่า “นีค ่ อ ื นาธานผู ้เผยพระ วจนะ” เมือ ่ เขาเข ้าเฝ้ าพระราชา เขาก็ก ้มหน ้าลงถึงพืน ้ ต่อ หน ้าพระราชา 24 นาธานกล่าวว่า “ข ้าแต่กษั ตริย ์ พระองค์ได ้ตรัสไว ้หรือว่า ‘อะโดนียาห์จะครองราชย์ตอ ่ จากข ้าพเจ ้า และจะนั่งบน บัลลังก์ของข ้าพเจ ้า’ 25 เพราะท่านได ้ลงไปในวันนีแ ้ ละได ้ฆ่าโคและโคทีอ ่ ้วนพี และแกะเป็ นจํานวนมาก และได ้เรียกบรรดาโอรสของกษั ตริย ์ และแม่ทัพของกองทัพ และอาบียาธาร์ปโุ รหิต และดูเถิด พวกเขากินและดืม ่ ต่อหน ้าเขา และกล่าวว่า ‘ขอพระเจ ้าทรง คุ ้มครองกษั ตริยอ ์ าโดนียาห์’ 26 แต่ข ้าพเจ ้าผู ้เป็ นผู ้รับใช ้ของพระองค์ และซาโดกปุโรหิต และเบนาเอห์บต ุ รเยโฮยาดา และซาโลมอนผู ้รับใช ้ของ พระองค์ พระองค์มไิ ด ้ทรงเรียกข ้าพเจ ้าเลย 27 เหตุการณ์นเี้ กิดขึน ้ โดยพระราชาเจ ้านายของข ้าพเจ ้าหรือ และพระองค์มไิ ด ้ทรงแจ ้งให ้ผู ้รับใช ้ของพระองค์ทราบ ว่าใคร จะนั่งบนบัลลังก์ของพระราชาเจ ้านายของข ้าพเจ ้าต่อจาก พระองค์? 28 กษั ตริยด ์ าวิดจึงตอบว่า “จงเรียกบัทเชบามาให ้ฉั น” แล ้ว นางก็เข ้ามาเฝ้ ากษั ตริย ์ และยืนอยูต ่ อ ่ หน ้ากษั ตริย ์ 29 และกษั ตริยก ์ ็สาบานและกล่าวว่า พระเจ ้าทรงพระชนม์อยู่ ผู ้ทรงไถ่จต ิ วิญญาณของข ้าพเจ ้าจากความทุกข์ยากทุก ประการ 30 ดังทีเ่ ราได ้สาบานต่อเจ ้าในพระนามพระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของอิสราเอลว่า ‘ซาโลมอนบุตรของเจ ้าจะครองราชย์ตอ ่ จากเราแน่นอน และเขาจะนั่งบนบัลลังก์ของเราแทนเรา เรา จะกระทําอย่างนัน ้ อย่างแน่นอนในวันนี’้ 31 แล ้วนางบัทเชบาก็ก ้มหน ้าลงถึงพืน ้ ดินและแสดงความ เคารพต่อกษั ตริยแ ์ ล ้วกล่าวว่า ขอให ้กษั ตริยด ์ าวิดเจ ้านาย ของข ้าพเจ ้าทรงพระเจริญตลอดไป 32 กษั ตริยด ์ าวิดตรัสว่า จงเรียกซาโดกซึง่ เป็ นปุโรหิต และนา ่ ธานซึงเป็ นผู ้เผยพระวจนะ และเบนายาห์บต ุ รเยโฮยาดามา เข ้าเฝ้ าพระองค์ 33 กษั ตริยต ์ รัสแก่พวกเขาว่า จงพาข ้าราชบริพารของเจ ้านาย ของเจ ้าไปด ้วย และให ้ซาโลมอนบุตรของเราขีล ่ าของเรา และพาเขาลงไปทีก ่ โิ ฮน 34 และให ้ซาโดกปุโรหิตและนาธานผู ้เผยพระวจนะเจิมเขาไว ้ เป็ นกษั ตริยเ์ หนืออิสราเอลทีน ่ ั่น และท่านทัง้ หลายจงเป่ าแตร และกล่าวว่า พระเจ ้าทรงคุ ้มครองกษั ตริยซ ์ าโลมอน” 35 แล ้วท่านทัง้ หลายต ้องติดตามเขาไปเพือ ่ ให ้เขามาและนั่ง บนบัลลังก์ของเรา เพราะเขาจะเป็ นกษั ตริยแ ์ ทนเรา และเรา ได ้แต่งตัง้ ให ้เขาเป็ นประมุขเหนืออิสราเอลและเหนือยูดาห์
1 พงศ์กษั ตริย ์
36 แล ้วเบนายาห์บต ุ รชายเยโฮยาดาตอบกษั ตริยแ ์ ละกล่าวว่า “อาเมน พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของกษั ตริยเ์ จ ้านายของ ข ้าพเจ ้าตรัสอย่างนัน ้ ด ้วย” 37 พระเยโฮวาห์ได ้ทรงอยูก ่ บ ั กษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้าฉั น ใด ก็ขอให ้พระองค์อยูก ่ บ ั ซาโลมอนฉั นนัน ้ และขอทรงทําให ้ บัลลังก์ของเขาใหญ่โตกว่าบัลลังก์ของกษั ตริยด ์ าวิดเจ ้านาย ของข ้าพเจ ้าฉั นนัน ้ ” 38 ดังนัน ้ ซาโดกปุโรหิตกับนาธานผู ้เผยพระวจนะกับเบนา ยาห์บต ุ รเยโฮยาดากับพวกเคเรธีและพวกเปเลธีก็ลงไปจัดให ้ ซาโลมอนขีล ่ อ ่ ของกษั ตริยด ์ าวิด และพาพระองค์ไปยังกิโฮน 39 และซาโดกปุโรหิตก็เอาเขาสัตว์บรรจุนํ้ามันออกจากพลับ พลา แล ้วเจิมกษั ตริยซ ์ าโลมอน พวกเขาก็เป่ าแตร และ ประชาชนทัง้ หมดก็พด ู ว่า “ขอพระเจ ้าทรงคุ ้มครองกษั ตริยซ ์ า โลมอน” ้ ก็ตามตามเขาไป และเป่ าปี่ ด ้วย 40 และประชากรทัง้ สิน ความปิ ตย ิ น ิ ดีเป็ นอันมาก จนแผ่นดินแตกกระจายด ้วยเสียง ของพวกเขา 41 เมือ ่ อาโดนียาห์และแขกทุกคนทีอ ่ ยูด ่ ้วยได ้ยินดังนัน ้ พวก เขาก็รับประทานอาหารเสร็จ เมือ ่ โยอาบได ้ยินเสียงแตร เขา ก็พด ู ว่า ทําไมเสียงในเมืองจึงวุน ่ วายเช่นนี้ 42 ขณะทีเ่ ขากําลังพูดอยู่ ดูเถิด โยนาธานบุตรของอาบียา ธาร์ปโุ รหิตก็เข ้ามา และอาโดนียาห์ก็พด ู กับเขาว่า “เข ้ามา เถิด เพราะเจ ้าเป็ นคนกล ้าหาญและนํ าข่าวดีมา” 43 โยนาธานตอบแก่อาโดนียาห์วา่ กษั ตริยด ์ าวิดเจ ้านายของ พวกเราได ้ทรงตัง้ ซาโลมอนเป็ นกษั ตริยจ ์ ริงๆ 44 และกษั ตริยท ์ รงส่งซาโดกปุโรหิต และนาธานผู ้เผยพระ วจนะ และเบนาเอียห์บต ุ รเยโฮยาดา และพวกเคเรธี และพวก เปเลธี ไปกับเขา และพวกเขาก็ให ้เขาขีล ่ อ ่ ของกษั ตริย ์ 45 และซาโดกปุโรหิตและนาธานผู ้เผยพระวจนะได ้เจิมเขา ให ้เป็ นกษั ตริยใ์ นกิโฮน แล ้วพวกเขาก็ออกมาจากทีน ่ ั่นด ้วย ความยินดี จนเมืองนัน ้ ก็สง่ เสียงกึกก ้องอีกครัง้ นีค ่ อ ื เสียงที่ ท่านทัง้ หลายได ้ยิน 46 และซาโลมอนยังทรงนั่งบนบัลลังก์แห่งราชอาณาจักร ด ้วย 47 และข ้าราชบริพารของกษั ตริยก ์ ็มาถวายพระพรแด่กษั ตริย ์ ดาวิดผู ้เป็ นเจ ้านายของเรา โดยกล่าวว่า “ขอพระเจ ้าทรงทํา ให ้พระนามของซาโลมอนยิง่ ใหญ่กว่าพระนามของพระองค์ และทรงทําให ้บัลลังก์ของเขายิง่ ใหญ่กว่าบัลลังก์ของ พระองค์” แล ้วกษั ตริยก ์ ็ทรงคุกเข่าลงบนเตียง 48 และกษั ตริยต ์ รัสอีกว่า จงถวายพระพรแด่พระเยโฮวาห์ พระเจ ้าของอิสราเอล ผู ้ได ้ทรงประทานคนหนึง่ มาประทับบน บัลลังก์ของเราในวันนี้ โดยทีต ่ าของเราได ้เห็นแล ้ว 49 บรรดาแขกทีอ ่ ยูก ่ บ ั อาโดนียาห์ก็กลัว และลุกขึน ้ เดินไป ตามทางของตนทุกคน 50 ส่วนอะโดนียาห์กลัวเรือ ่ งซาโลมอน จึงลุกขึน ้ ไปจับเขา ของแท่นบูชาไว ้ 51 มีคนไปบอกซาโลมอนว่า “ดูเถิด อาโดนียาห์กลัวกษั ตริย ์ ซาโลมอน เพราะว่าดูเถิด เขาจับเชิงงอนของแท่นบูชาแล ้ว กล่าวว่า ขอให ้กษั ตริยซ ์ าโลมอนสาบานต่อข ้าพเจ ้าในวันนีว้ า่ เขาจะไม่ฆา่ ผู ้รับใช ้ของพระองค์ด ้วยดาบ” 52 ซาโลมอนตรัสว่า “ถ ้าเขาแสดงให ้เห็นว่าเป็ นคนดี ผมของ ่ น เขาแม ้เส ้นเดียวก็จะไม่ตกลงสูพ ื้ ดิน แต่ถ ้าพบว่าเขามีความ ชัว่ เขาจะต ้องตาย” 53 กษั ตริยซ ์ าโลมอนจึงทรงส่งคนไปนํ าเขาลงมาจากแท่น บูชา เขาจึงเข ้ามาโค ้งคํานับต่อกษั ตริยซ ์ าโลมอน และซาโล มอนตรัสกับเขาว่า จงไปทีบ ่ ้านของเจ ้าเถิด
บทที่ 2 ้ พระชนม์ของดาวิดแล ้ว ดาวิดจึงกําชับซา 1 ครัน ้ ใกล ้ถึงวันสิน โลมอนโอรสของตนว่า ้ จงเข ้มแข็ง 2 ข ้าพเจ ้ากําลังดําเนินไปตามทางของโลกทัง้ สิน และแสดงตนเป็ นชายชาตรีเถิด 3 จงรักษาคําสัง่ สอนของพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของท่าน คือ ดําเนินตามมรรคาของพระองค์ คือรักษาบัญญัต ิ พระบัญญัต ิ คําตัดสิน และคําพยานของพระองค์ ตามทีเ่ ขียนไว ้ในธรรม บัญญัตข ิ องโมเสส เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้เจริญในทุกสิง่ ที่ ท่านกระทํา และในทีใ่ ดก็ตามทีท ่ า่ นหันไป 4 เพือ ่ พระเยโฮวาห์จะได ้ทรงดําเนินต่อไปตามพระวจนะที่ พระองค์ตรัสเกีย ่ วกับเราว่า “หากบุตรหลานของเจ ้าระวัง รักษาทางของตนและดําเนินต่อหน ้าเราด ้วยความจริงด ้วย สุดใจและสุดจิตวิญญาณ เจ ้าก็จะไม่ขาดคนไปบนบัลลังก์ แห่งอิสราเอล” (พระองค์ตรัส) 5 และท่านยังรู ้ด ้วยว่าโยอาบบุตรของนางเศรุยาห์ได ้ทําอะไร แก่เรา และเขาได ้ทําอะไรแก่นายทัพทัง้ สองของกองทัพ อิสราเอล คือ ต่ออับเนอร์บต ุ รของเนอร์ และต่ออามาสาบุตร ของเยเธอร์ ซึง่ เขาได ้สังหาร และได ้หลัง่ โลหิตแห่งสงคราม ในยามสงบ และได ้เอาโลหิตแห่งสงครามทาทีเ่ ข็มขัดทีเ่ อว ของเขา และทีร่ องเท ้าของเขา 6 เพราะฉะนัน ้ จงกระทําตามสติปัญญาของท่าน และอย่าให ้ ่ ลุมฝั งศพอย่างสงบ ศีรษะหงอกของเขาต ้องลงไปสูห ิ ไล 7 แต่จงแสดงความเมตตาต่อบรรดาบุตรชายของบาร์ซล ชาวกิลอาด และให ้พวกเขาเป็ นหนึง่ ในผู ้ทีร่ ับประทานอาหาร ทีโ่ ต๊ะของท่าน เพราะพวกเขาได ้มาหาข ้าพเจ ้าเมือ ่ ข ้าพเจ ้า หนีไปเพราะเรือ ่ งของอับซาโลมพีช ่ ายของท่าน 8 และดูเถิด เจ ้ามีชเิ มอี บุตรเก-รา ชาวเบนจามินจากเมือง บาฮูรม ิ ซึง่ สาปแช่งเราด ้วยคําสาปร ้ายแรงในวันทีเ่ ราไปมะหะ นาอิม แต่เขาได ้ลงมาต ้อนรับเราทีแ ่ ม่นํ้าจอร์แดน และเรา สาบานต่อเขาในพระนามพระเยโฮวาห์วา่ เราจะไม่ประหาร เจ ้าด ้วยดาบ 9 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ อย่าถือว่าเขาไม่มค ี วามผิดเลย เพราะเจ ้า เป็ นคนฉลาด และรู ้ว่าควรทําอะไรกับเขา แต่ศรี ษะหงอกของ ่ ลุมศพพร ้อมกับโลหิต เขา เจ ้าจะนํ าเจ ้าลงสูห 10 ดังนัน ้ ดาวิดจึงหลับไปอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของเขา และฝั งศพ ไว ้ในเมืองดาวิด ่ บ ิ ปี 11 และเวลาทีด ่ าวิดครองราชย์เหนืออิสราเอลนัน ้ เป็ นสีส โดยทรงครองราชย์ทเี่ ฮโบรนเจ็ดปี และทรงครองราชย์ท ี่ เยรูซาเล็มสามสิบสามปี 12 ครัง้ นัน ้ ซาโลมอนประทับบนบัลลังก์ของดาวิดบิดาของ พระองค์ และพระราชอาณาจักรของพระองค์ก็ได ้รับการ สถาปนาอย่างยิง่ ใหญ่ 13 แล ้วอะโดนิยาห์บต ุ รฮักกิธก็มาหาบัทเชบามารดาของซา โลมอน และนางก็ถามว่า “มาอย่างสันติหรือ” และซาโลมอน ก็ตอบว่า “มาอย่างสันติ” 14 เขาพูดอีกว่า ฉั นมีเรือ ่ งทีจ ่ ะบอกคุณบ ้าง” และเธอพูดว่า พูดต่อไป 15 และพระองค์ตรัสว่า พระองค์ทรงทราบว่าราชอาณาจักร ้ มุง่ หน ้ามาหาฉั น นัน ้ เป็ นของฉั น และคนอิสราเอลทัง้ สิน เพือ ่ ให ้ฉั นครองราชย์ แต่ราชอาณาจักรนัน ้ กลับพลิกกลับ และกลายมาเป็ นของพีน ่ ้องของฉั น เพราะว่าราชอาณาจักร นัน ้ เป็ นของเขาจากพระเยโฮวาห์ 16 และบัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านสักข ้อหนึง่ ว่า อย่าปฏิเสธ ข ้าพเจ ้าเลย” และนางก็พด ู กับเขาว่า “พูดมา” 17 และท่านกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน โปรดไปทูลกษั ตริย ์ ซาโลมอนเถิด (เพราะเขาจะไม่ปฏิเสธท่าน) ขอให ้เขายกอา บีชากชาวชูเนมให ้เป็ นภรรยาของข ้าพเจ ้า”
1 พงศ์กษั ตริย ์
18 นางบัทเชบากล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะพูดกับกษั ตริยแ ์ ทนท่าน” 19 บัทเชบาจึงไปหาพระเจ ้าซาโลมอนเพือ ่ สนทนากับอะโดนี ยาห์ พระเจ ้าซาโลมอนทรงลุกขึน ้ ต ้อนรับนาง แล ้วทรงก ้ม พระกายลงกับนาง แล ้วประทับนั่งบนบัลลังก์ของพระองค์ จัด ทีน ่ ั่งให ้พระมารดาของกษั ตริย ์ ส่วนนางประทับทางขวาพระ หัตถ์ของพระองค์ 20 แล ้วนางก็กล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าต ้องการคําวิงวอนจากท่านสัก เล็กน ้อย ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านว่าอย่าปฏิเสธเลย” แล ้วกษั ตริย ์ ก็ตรัสกับนางว่า “แม่จา๋ ขอถามหน่อยเถอะ เพราะข ้าพเจ ้าจะ ไม่ปฏิเสธท่าน” 21 นางจึงกล่าวว่า จงยกอาบีชาจชาวชูเนมให ้เป็ นภรรยาของ อาโดนียาห์พช ี่ ายของเจ ้าเถิด 22 กษั ตริยซ ์ าโลมอนจึงตรัสตอบมารดาของพระองค์วา่ “ทําไมเจ ้าจึงขออาบีชากชาวชูเนมม์แทนอาโดนียาห์ ขอ ราชอาณาจักรให ้เขาด ้วย เพราะเขาเป็ นพีช ่ ายของฉั น ขอเขา ด ้วย ขออาบียาธาร์ปโุ รหิต และขอโยอาบบุตรของเซรุยาห์” 23 แล ้วกษั ตริยซ ์ าโลมอนสาบานในพระนามพระเยโฮวาห์วา่ “ขอพระเจ ้าทรงลงโทษข ้าพเจ ้าและลงโทษหนักยิง่ กว่านี้ ถ ้า อาโดนียาห์ไม่พด ู คํานีข ้ ด ั ต่อชีวต ิ ของตนเอง” 24บัดนี้ พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ฉันใด พระองค์ได ้ ทรงสถาปนาข ้าพเจ ้าไว ้ และทรงตัง้ ข ้าพเจ ้าไว ้บนบัลลังก์ ของดาวิดบิดาของข ้าพเจ ้า และได ้ทรงสร ้างวงศ์วานให ้ ข ้าพเจ ้าตามทีท ่ รงสัญญาไว ้ อาโดนียาห์จะต ้องถูกประหาร ชีวต ิ ในวันนี้ 25 แล ้วกษั ตริยซ ์ าโลมอนทรงส่งเบนายาห์บต ุ รเยโฮยาดาไป และฆ่าเขาจนตาย 26 และกษั ตริยต ์ รัสแก่อาบียาธาร์ปโุ รหิตว่า “จงไปทีเ่ มืองอา ่ นาโธท ไปสูทงุ่ นาของเจ ้า เพราะเจ ้าสมควรได ้รับโทษถึง ตาย แต่เราจะไม่ประหารชีวต ิ เจ ้าในเวลานี้ เพราะว่าเจ ้าหาม หีบของพระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าต่อหน ้าดาวิดบิดาของเรา และ เพราะเจ ้าได ้รับความทุกข์ทรมานในทุกสิง่ ซึง่ บิดาของเราได ้ ประสบ” 27 ดังนัน ้ ซาโลมอนจึงขับไล่อาบียาธาร์ออกจากตําแหน่ง ปุโรหิตของพระเยโฮวาห์ เพือ ่ ว่าเขาจะได ้ทําตามพระวจนะ ของพระเจ ้าทีพ ่ ระองค์ตรัสเกีย ่ วกับพงศ์พันธุข ์ องเอลีทเี่ มืองชิ โลห์ 28 ข่าวคราวก็ไปถึงโยอาบ เพราะโยอาบได ้หันหลังให ้กับอา โดนียาห์ แต่เขาไม่ได ้หันหลังให ้กับอับซาโลม โยอาบจึงหนี ไปทีพ ่ ลับพลาของพระเจ ้า และจับเขาของแท่นบูชาไว ้ 29 กษั ตริยซ ์ าโลมอนทรงทราบว่าโยอาบหนีไปทีพ ่ ลับพลา ของพระเจ ้า และดูเถิด เขายืนอยูใ่ กล ้แท่นบูชา แล ้วซาโลมอ นทรงส่งเบนายาห์บต ุ รเยโฮยาดาไปสัง่ ว่า จงไปโจมตีเขา เถิด 30 แล ้วเบนายาห์ก็ไปทีพ ่ ลับพลาของพระเจ ้าแล ้วพูดกับเขา ว่า กษั ตริยต ์ รัสว่า จงออกไปเถิด และเขากล่าวว่า ไม่เลย แต่ ข ้าพเจ ้าจะต ้องตายทีน ่ ”ี่ แล ้วเบนายาห์ก็ไปบอกกษั ตริยอ ์ ก ี ว่า โยอาบพูดอย่างนี้ และเขาก็ตอบข ้าพเจ ้าอย่างนี้ 31 และกษั ตริยต ์ รัสแก่เขาว่า จงทําตามทีเ่ ขาพูด และจงล ้ม ทับเขาและฝั งเขาเสีย เพือ ่ เจ ้าจะได ้เอาโลหิตบริสท ุ ธิท ์ โี่ ย อาบหลัง่ นัน ้ ไปจากเรา และจากบ ้านของบิดาของเรา” 32 และพระเจ ้าจะทรงตอบแทนโลหิตของตนเองบนศีรษะ ของตนเองทีล ่ ้มลงบนชายสองคนทีช ่ อบธรรมและดีกว่าตน และสังหารพวกเขาด ้วยดาบ โดยทีบ ่ ด ิ าดาวิดของฉั นไม่รู ้ เรือ ่ งนี้ คือ อับเนอร์บต ุ รเนอร์ แม่ทัพของกองทัพอิสราเอล และอามาสาบุตรเยเธอร์ แม่ทัพของกองทัพยูดาห์ 33 โลหิตของพวกเขาจึงจะต ้องตกอยูบ ่ นศีรษะของโยอาบ และบนศีรษะของพงศ์พันธุข ์ องเขาตลอดไป แต่บนดาวิด และบนพงศ์พันธุข ์ องเขา และบนบ ้านของเขา และบน ั ติภาพจากพระเยโฮวาห์ตลอดไป บัลลังก์ของเขา จะมีสน
34 เบนายาห์บต ุ รเยโฮยาดาจึงขึน ้ ไปโจมตีเขาและฆ่าเขาเสีย และฝั งเขาไว ้ในบ ้านของตนในถิน ่ ทุรกันดาร 35 และกษั ตริยท ์ รงตัง้ เบนาเอียาห์บต ุ รเยโฮยาดาให ้ดํารง ตําแหน่งแทนกองทัพ และกษั ตริยท ์ รงตัง้ ซาโดกปุโรหิตให ้ ดํารงตําแหน่งแทนอาบียาธาร์ 36 แล ้วกษั ตริยจ ์ งึ ทรงใช ้คนไปเรียกชิเมอีมา และตรัสแก่เขา ว่า จงสร ้างบ ้านในเยรูซาเล็มและอาศัยอยูท ่ น ี่ ั่น และอย่า ออกไปทีใ่ ดเลย 37 เพราะว่าเมือ ่ ท่านออกไปข ้ามลําธารขิดรอน ท่านจะรู ้แน่วา่ ท่านจะต ้องตายแน่ เลือดของท่านจะต ้องอยูท ่ ศ ี่ รี ษะของท่าน เอง” 38 ชิเมอีจงึ ทูลพระราชาว่า “คําตรัสนัน ้ ดีจริง กษั ตริยเ์ จ ้านาย ของข ้าพเจ ้าได ้ตรัสไว ้แล ้ว ผู ้รับใช ้ของพระองค์ก็จะกระทํา ตาม” ชิเมอีจงึ อาศัยอยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็มเป็ นเวลานานหลาย วัน ้ สามปี แล ้ว บ่าวสองคนของชิเมอีก็หนีไปหาอาคีช 39 เมือ ่ สิน บุตรของมาอาคาห์ กษั ตริยแ ์ ห่งเมืองกาท พวกเขาไปบอกชิ เมอีวา่ “บ่าวของคุณอยูใ่ นเมืองกาท” 40 แล ้วชิเมอีก็ลก ุ ขึน ้ ผูกอานลาของตนแล ้วไปหาอาคีชที่ เมืองกัทเพือ ่ แสวงหาคนรับใช ้ของท่าน ชิเมอีก็ไปพาคนรับ ใช ้ของตนจากเมืองกัทมาด ้วย 41 และมีคนไปบอกซาโลมอนว่าชิเมอีได ้ออกไปจากกรุง เยรูซาเล็มถึงเมืองกาท แล ้วกลับมาอีก 42 และกษั ตริยท ์ รงใช ้คนไปเรียกชิเมอีมาและตรัสแก่เขาว่า “เราไม่ได ้ให ้ท่านสาบานในพระนามพระเยโฮวาห์หรือ และ ได ้เตือนท่านว่า จงรู ้แน่วา่ ในวันทีท ่ า่ นออกไปและดําเนินไป ไหนๆ ท่านจะต ้องตายเป็ นแน่” และท่านก็กล่าวกับเราว่า “คํา ทีเ่ ราได ้ยินนัน ้ ดี” 43 แล ้วเหตุใดท่านจึงไม่รักษาคําสาบานของพระเจ ้า และ บัญญัตท ิ เี่ ราได ้มอบให ้แก่ทา่ น? 44กษั ตริยต ์ รัสแก่ชเิ มอีตอ ่ ไปว่า เจ ้าก็รู ้ความชัว่ ทัง้ หมดทีใ่ จรู ้ ดีวา่ เจ ้าได ้กระทําต่อดาวิดบิดาของฉั น ฉะนัน ้ พระเจ ้าจะทรง ตอบแทนความชัว่ ของเจ ้าให ้ตกบนศีรษะของเจ ้าเอง 45 และกษั ตริยซ ์ าโลมอนจะได ้รับพระพร และพระทีน ่ ั่งของ ดาวิดจะได ้รับการสถาปนาต่อพระพักตร์พระเจ ้าตลอดไป 46 กษั ตริยจ ์ งึ สัง่ เบนายาห์บต ุ รเยโฮยาดา ซึง่ ออกไปทําร ้าย เยโฮยาดาจนเขาตาย และราชอาณาจักรก็สถาปนาขึน ้ ในมือ ของซาโลมอน บทที่ 3 1 แล ้วซาโลมอนได ้ทรงเป็ นพันธมิตรกับฟาโรห์กษั ตริยแ ์ ห่ง อียป ิ ต์ และทรงนํ าธิดาของฟาโรห์มาไว ้ในนครของดาวิด จนกระทั่งพระองค์ได ้สร ้างบ ้านของพระองค์เอง และพระ นิเวศน์ของพระเจ ้า และกําแพงโดยรอบเยรูซาเล็มสําเร็จ 2 แต่ประชาชนเท่านัน ้ ทีไ่ ด ้ถวายเครือ ่ งบูชาบนทีส ่ งู เนือ ่ งจาก ยังไม่มบ ี ้านใดสร ้างขึน ้ เพือ ่ พระนามของพระเจ ้าจนถึงสมัยนัน ้ 3 ซาโลมอนทรงรักพระเยโฮวาห์ โดยดําเนินตามกฎเกณฑ์ ของดาวิดบิดาของพระองค์ แต่พระองค์ทรงถวายเครือ ่ งบูชา และเผาเครือ ่ งหอมบนทีส ่ งู 4 และกษั ตริยเ์ สด็จไปทีก ่ เิ บโอนเพือ ่ ถวายเครือ ่ งบูชาทีน ่ ั่น เพราะว่าทีน ่ ั่นเป็ นสถานบูชาบนทีส ่ งู ใหญ่ และซาโลมอนทรง ้ บนแท่นบูชานัน ถวายเครือ ่ งเผาบูชาหนึง่ พันชิน ้ 5 พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ซาโลมอนในความฝั นในเวลา กลางคืนทีก ่ เิ บโอน และพระเจ ้าตรัสว่า จงขอสิง่ ทีเ่ ราต ้องการ ให ้เจ ้า 6 และซาโลมอนตรัสว่า พระองค์ได ้ทรงแสดงความเมตตาอัน ยิง่ ใหญ่แก่ดาวิดบิดาของข ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของพระองค์ ตามที่ เขาได ้ดําเนินอยูเ่ บือ ้ งหน ้าพระองค์ด ้วยความสัตย์จริง และ
1 พงศ์กษั ตริย ์
ความชอบธรรม และความเทีย ่ งธรรมแห่งใจกับพระองค์ และ พระองค์ได ้ทรงรักษาความเมตตาอันยิง่ ใหญ่นไี้ ว ้สําหรับเขา คือได ้ทรงประทานโอรสให ้เขาประทับบนบัลลังก์ของเขา ดังเช่นวันนี้ 7 และบัดนี้ พระองค์ทรงตัง้ ผู ้รับใช ้ของพระองค์ให ้เป็ น กษั ตริยแ ์ ทนดาวิดบิดาของข ้าพเจ ้า แม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะเป็ น เพียงเด็กเล็ก ๆ เท่านัน ้ ข ้าพเจ ้าไม่ทราบว่าจะเข ้าหรือออก อย่างไร 8 และผู ้รับใช ้ของพระองค์ก็อยูท ่ า่ มกลางประชาชนของ พระองค์ ซึง่ พระองค์ได ้ทรงเลือกไว ้ เป็ นประชาชนจํานวน มากมายซึง่ มิอาจนับหรือคํานวณได ้ 9 เพราะฉะนัน ้ ขอพระองค์ทรงประทานใจทีเ่ ข ้าใจให ้ผู ้รับใช ้ ของพระองค์ เพือ ่ ข ้าพระองค์จะได ้แยกแยะความดีและความ ชัว่ ได ้ เพราะว่าใครเล่าจะสามารถตัดสินประชากรของ พระองค์อน ั ใหญ่โตเช่นนีไ้ ด ้? 10 และถ ้อยคําทีซ ่ าโลมอนถามเรือ ่ งนีเ้ ป็ นทีพ ่ อใจของพระ เจ ้า 11 และพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า เพราะเจ ้าได ้ขอสิง่ นีแ ้ ละมิได ้ขอ ชีวต ิ ทีย ่ น ื ยาวเพือ ่ ตนเอง และมิได ้ขอความมั่งคัง่ เพือ ่ ตนเอง และมิได ้ขอชีวต ิ ของศัตรูของเจ ้า แต่เจ ้าได ้ขอความเข ้าใจ เพือ ่ ตนเองเพือ ่ ให ้สามารถวินจ ิ ฉั ยได ้ 12 ดูเถิด เราได ้กระทําตามคําของเจ ้า ดูเถิด เราได ้ประทาน ใจทีฉ ่ ลาดและความเข ้าใจให ้แก่เจ ้า เพือ ่ ว่าก่อนเจ ้าจะไม่ม ี ใครเหมือนเจ ้า และหลังจากเจ ้าจะไม่มใี ครเกิดขึน ้ เหมือนเจ ้า อีก 13 และเราให ้สิง่ ทีท ่ า่ นไม่ได ้ขอแก่ทา่ นด ้วย คือ ความมั่งคัง่ และเกียรติยศ เพือ ่ ว่าจะไม่มก ี ษั ตริยอ ์ งค์ใดเหมือนท่านตลอด ชีวต ิ ของท่าน 14 และถ ้าเจ ้าดําเนินตามทางของเรา คือรักษาบัญญัตแ ิ ละ บัญญัตข ิ องเรา เหมือนอย่างทีด ่ าวิดบิดาของเจ ้าได ้ดําเนิน เราก็จะให ้เจ ้ามีอายุยน ื ยาว 15 และซาโลมอนตืน ่ ขึน ้ และดูเถิด ความฝั นนัน ้ เกิดขึน ้ และ พระองค์เสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม ทรงยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าหีบพันธ สัญญาของพระเจ ้า ทรงถวายเครือ ่ งเผาบูชา และเครือ ่ งบูชา สันติภาพ และทรงจัดงานเลีย ้ งแก่บรรดาข ้าราชการของ พระองค์ 16 ขณะนัน ้ หญิงโสเภณีสองคนมาหากษั ตริย ์ และยืนอยูต ่ อ ่ พระพักตร์พระองค์ 17 และหญิงคนหนึง่ กล่าวว่า ข ้าแต่ทา่ นผู ้เป็ นเจ ้า ข ้าพเจ ้า และหญิงคนนีอ ้ าศัยอยูใ่ นบ ้านเดียวกัน และข ้าพเจ ้าก็คลอด บุตรกับเธอในบ ้านนัน ้ 18 ครัน ้ สามวันหลังจากข ้าพเจ ้าคลอดบุตรแล ้ว สตรีผู ้นีก ้ ็ คลอดบุตรด ้วย และเราอยูก ่ น ั พร ้อมหน ้า ไม่มค ี นแปลกหน ้า อยูก ่ บ ั เราในบ ้าน เว ้นแต่เราสองคนในบ ้าน 19 และบุตรของสตรีคนนีก ้ ็ตายในเวลากลางคืน เพราะนางได ้ หุ ้มมันไว ้ 20 แล ้วนางก็ลก ุ ขึน ้ ในเวลาเทีย ่ งคืน และเอาลูกชายของฉั น ไปจากข ้างฉั น ขณะทีส ่ าวใช ้ของท่านกําลังนอนหลับอยู่ แล ้ว วางเขาไว ้ในอกของเธอ แล ้วก็วางลูกทีต ่ ายแล ้วของนางไว ้ ในอกของฉั น 21 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ ในตอนเช ้าเพือ ่ ให ้บุตรกินนม ดูเถิด บุตรนัน ้ ตาย ้าข เสียแล ้ว แต่เมือ ่ รุง่ เช ้าพเจ ้าพิจารณาดู ก็เห็นว่าบุตรนัน ้ ไม่ใช่บต ุ รของข ้าพเจ ้าทีข ่ ้าพเจ ้าคลอดออกมา 22 หญิงอีกคนกล่าวว่า “ไม่ใช่ แต่คนทีย ่ ังมีชวี ต ิ อยูเ่ ป็ นลูก ชายของฉั น และคนทีต ่ ายก็เป็ นลูกชายของคุณ” และหญิง คนนัน ้ กล่าวว่า “ไม่ใช่ แต่คนทีต ่ ายก็เป็ นลูกชายของคุณ และ คนทีย ่ ังมีชวี ต ิ อยูเ่ ป็ นลูกชายของฉั น” พวกเขาจึงพูดเช่นนีต ้ อ ่ พระพักตร์กษั ตริย ์
23 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสว่า คนหนึง่ พูดว่า นีค ่ อ ื ลูกชายของฉั นทีย ่ ัง มีชวี ต ิ อยู่ และลูกชายของท่านเป็ นคนตาย อีกคนหนึง่ พูดว่า ไม่ใช่ แต่ลก ู ชายของท่านเป็ นคนตาย และลูกชายของฉั น เป็ นคนมีชวี ต ิ ” 24กษั ตริยต ์ รัสว่า “จงนํ าดาบมาให ้เรา” พวกเขาก็นําดาบมา ถวายแด่กษั ตริย ์ 25 และกษั ตริยต ์ รัสว่า จงแบ่งเด็กทีม ่ ช ี วี ต ิ นัน ้ ออกเป็ นสอง ส่วน แล ้วให ้คนหนึง่ ครึง่ หนึง่ และอีกครึง่ หนึง่ ให ้อีกคนหนึง่ 26 แล ้วสตรีผู ้ซึง่ บุตรทีย ่ ังมีชวี ต ิ นัน ้ ก็ทล ู ต่อกษั ตริยเ์ พราะนาง ปรารถนาบุตรของนางมาก นางจึงกล่าวว่า “ข ้าแต่พระ เจ ้าของข ้าพเจ ้า ขอทรงมอบบุตรทีย ่ ังมีชวี ต ิ นัน ้ ให ้แก่นาง และอย่าทรงฆ่ามันเด็ดขาด” แต่หญิงอีกคนกล่าวว่า “อย่าให ้ บุตรนัน ้ ตกเป็ นของข ้าพเจ ้าหรือของท่าน แต่จงแบ่งให ้ ข ้าพเจ ้าบ ้าง” 27 แล ้วกษั ตริยท ์ รงตอบว่า จงให ้เด็กทีม ่ ช ี วี ต ิ แก่เธอ และอย่า ฆ่ามันเลย เพราะเธอเป็ นแม่ของเด็กนัน ้ ้ ได ้ยินเรือ 28 และคนอิสราเอลทัง้ สิน ่ งการพิพากษาทีก ่ ษั ตริย ์ ได ้พิพากษา และพวกเขาก็เกรงกลัวกษั ตริย ์ เพราะพวกเขา เห็นว่าพระปรีชาสามารถของพระเจ ้าอยูใ่ นพระองค์ทจ ี่ ะ พิพากษา บทที่ 4 1 ดังนัน ้ กษั ตริยซ ์ าโลมอนจึงทรงเป็ นกษั ตริยเ์ หนืออิสราเอล ้ ทัง้ สิน 2 และต่อไปนีค ้ อ ื บรรดาเจ ้านายทีเ่ ขามี คือ อาซาริยาห์ บุตรชายของซาโดก ปุโรหิต 3 เอลีโฮเรฟและอาหิยาห์บต ุ รของชิชาเป็ นผู ้จดบันทึก และเย โฮชาฟั ทบุตรของอาหิลด ุ เป็ นผู ้บันทึก 4 และเบนายาห์บต ุ รชายเยโฮยาดาเป็ นหัวหน ้ากองทัพ และ ซาโดกและอาบียาธาร์เป็ นปุโรหิต 5 และอาซาริยาห์บต ุ รชายของนาธานเป็ นหัวหน ้าเจ ้าหน ้าที่ และศบุดบุตรชายของนาธานเป็ นเจ ้าหน ้าทีห ่ ลักและเป็ น เพือ ่ นของกษั ตริย ์ 6 และอาฮิชาร์เป็ นผู ้ดูแลครัวเรือน และอาโดนิรามบุตรชาย ของอับดาเป็ นผู ้ดูแลการส่งบรรณาการ 7 และซาโลมอนมีข ้าหลวงสิบสองคนปกครองอิสราเอล ้ ซึง่ คอยจัดหาเสบียงอาหารให ้กษั ตริยแ ทัง้ สิน ์ ละครัวเรือน ของพระองค์ แต่ละคนจัดหาเสบียงตามเดือนของตนในหนึง่ ปี ่ ของพวกเขา: บุตรของฮูร ์ ในภูเขาเอฟราอิม: 8 และนีค ่ อ ื ชือ 9 บุตรชายของเดคาร์ในมาคาส และในชาอัลบิม และเบธเช เมซ และเอโลนเบธฮานัน 10 บุตรชายของเฮเสด ประจําอยูท ่ อ ี่ ารุโบท ส่วนโสโคห์และ แผ่นดินเฮเฟอร์ทงั ้ หมดก็ขน ึ้ ครองแทนเขา 11 บุตรชายของอาบีนาดับ ในเขตแดนโดร์ทงั ้ หมด ซึง่ มีทาฟั ทธิดาของซาโลมอนเป็ นภรรยา 12 บาอานาบุตรชายอาหิลด ู ทาอานาค เมกิดโด และเบธ ชานทัง้ หมดซึง่ อยูข ่ ้างศารทานาห์ข ้างใต ้เมืองยิสเรเอล ตัง้ แต่เบธชานถึงอาเบลเมโฮลาห์ จนถึงสถานทีท ่ อ ี่ ยูเ่ ลยโยก เนอัมออกไป 13 บุตรชายของเกเบอร์ อยูใ่ นเมืองราม็อธกิลอาด เมืองต่างๆ ของยาอีร ์ บุตรชายของมนัสเสห์ ซึง่ อยูใ่ นกิลอาดตกเป็ นของ เขา และดินแดนอาร์โกบ ซึง่ อยูใ่ นบาซาน ก็ตกเป็ นของเขา เช่นกัน มีหกสิบเมืองใหญ่ทม ี่ ก ี ําแพงและคานประตู ทองเหลือง 14 อาหินาดับบุตรชายอิดโดมีมาหะนาอิม 15 อาหิมาอัสอยูใ่ นนัฟทาลี และเขาได ้แต่งงานกับบัสมัทธิดา ของซาโลมอนด ้วย
1 พงศ์กษั ตริย ์
ั อยูใ่ นอาเชอร์และในอาโลธ 16 บาอานาห์บต ุ รชายของหุชย 17 เยโฮชาฟั ทบุตรชายของปารูอาห์ในอิสสาคาร์ 18 ชิเมอี บุตรชายเอลาห์ ในเบนจามิน 19 เกเบอร์บต ุ รชายของอูรอ ี ยูใ่ นดินแดนกิลอาด ในดินแดน ของซีโฮน กษั ตริยแ ์ ห่งอาโมไร และของโอก กษั ตริยแ ์ ห่งบา ซาน และเขาเป็ นเจ ้าหน ้าทีค ่ นเดียวซึง่ อยูใ่ นดินแดนนัน ้ 20 ทัง้ ยูดาห์และอิสราเอลมีมากมายดุจเม็ดทรายริมทะเล ต่างกินดืม ่ และรืน ่ เริงกัน ้ 21 และซาโลมอนทรงครองราชย์เหนือราชอาณาจักรทัง้ สิน ตัง้ แต่แม่นํ้าจนไปถึงแผ่นดินฟี ลส ิ เตียและจนไปถึงเขตแดน อียป ิ ต์ พวกเขานํ าเครือ ่ งบรรณาการมาถวาย และปรนนิบต ั ซ ิ า โลมอนตลอดชีวต ิ ของพระองค์ 22 และเสบียงทีซ ่ าโลมอนมีให ้ในวันหนึง่ คือแป้ งสาลีละเอียด สามสิบโคระและแป้ งสาลีหกสิบโคระ ิ ตัว และแกะหนึง่ 23 มีวัวอ ้วนสิบตัว และวัวจากทุง่ หญ ้ายีส ่ บ ร ้อยตัว นอกจากนัน ้ ยังมีกวางตัวผู ้ กวางตัวผู ้ กวางตัวผู ้ และ นกทีอ ่ ้วนมาก ้ ทีอ 24 เพราะพระองค์ทรงครอบครองเหนือดินแดนทัง้ สิน ่ ยู่ ฟากแม่นํ้านี้ ตัง้ แต่ทฟ ิ ซาห์ถงึ อัซซาห์ และทรงครอบครอง เหนือกษั ตริยท ์ งั ้ ปวงทีอ ่ ยูฟ ่ ากแม่นํ้านี้ และพระองค์ทรงมี สันติภาพอยูท ่ ก ุ ด ้านโดยรอบพระองค์ 25 และยูดาห์กบ ั อิสราเอลก็อาศัยอยูอ ่ ย่างปลอดภัย ทุกคน อยูใ่ ต ้เถาองุน ่ และใต ้ต ้นมะเดือ ่ ของตน ตัง้ แต่เมืองดานจนไป ถึงเมืองเบียร์เชบา ตลอดรัชสมัยของซาโลมอน ่ มืน 26 และซาโลมอนมีคอกม ้าสําหรับรถศึกสีห ่ คอก และ ทหารม ้าหนึง่ หมืน ่ สองพันคน 27 และเจ ้าหน ้าทีเ่ หล่านัน ้ ก็เตรียมอาหารให ้กษั ตริยซ ์ าโลม อน และสําหรับทุกคนทีม ่ าร่วมโต๊ะของกษั ตริยซ ์ าโลมอน แต่ ละคนตามเดือนของตน พวกเขาไม่ขาดแคลนสิง่ ใดเลย 28 ข ้าวบาร์เลย์และฟางสําหรับม ้าและอูฐโหนกเดียว พวกเขา นํ าไปยังทีท ่ เี่ จ ้าหน ้าทีอ ่ ยู่ แต่ละคนตามหน ้าทีข ่ องตน 29 พระเจ ้าทรงประทานสติปัญญาและความเข ้าใจแก่ซา โลมอนอย่างเหลือล ้น และมีพระทัยกว ้างขวางเหมือนเม็ด ทรายทีช ่ ายฝั่ งทะเล 30 และพระปรีชาสามารถของซาโลมอนก็สงู กว่าพระปรีชา สามารถของบรรดาลูกหลานในแดนตะวันออก และพระปรีชา ้ สามารถของอียป ิ ต์ทงั ้ สิน 31 เพราะพระองค์ทรงฉลาดกว่าคนทัง้ ปวง ทรงฉลาดกว่าเอ ธานชาวเอสราห์ และเฮมาน และคาลโคล และดาร์ดา บุตรชายของมาโฮล และพระนามของพระองค์ก็เลือ ่ งลือไป ทั่วทุกประชาชาติโดยรอบ 32 และพระองค์ตรัสสุภาษิตสามพันข ้อ และบทเพลงของ พระองค์มห ี นึง่ พันห ้าข ้อ 33 และพระองค์ตรัสถึงต ้นไม ้ตัง้ แต่ต ้นซีดาร์ซงึ่ อยูใ่ น เลบานอนจนถึงต ้นฮิสโซปซึง่ งอกออกมาจากกําแพง พระองค์ยังตรัสถึงสัตว์ป่าและนกและสัตว์เลือ ้ ยคลานและ ปลาด ้วย 34 และคนทัง้ หลายทีไ่ ด ้ยินพระปรีชาญาณของซาโลมอนก็ พากันมาฟั งพระปรีชาญาณของพระองค์ และจากกษั ตริยท ์ งั ้ ปวงแห่งแผ่นดินโลก บทที่ 5 1 แล ้วฮิราม กษั ตริยแ ์ ห่งเมืองไทร์จงึ ส่งข ้าราชบริพารของ ท่านไปหาซาโลมอน เพราะท่านได ้ยินมาว่าพวกเขาเจิม พระองค์ให ้เป็ นกษั ตริยแ ์ ทนบิดาของท่าน เพราะว่าฮิรามเป็ น ผู ้รักดาวิดมาโดยตลอด 2 และซาโลมอนส่งไปหาฮีรัมว่า
3 ท่านทัง้ หลายทราบอยูแ ่ ล ้วว่าดาวิดบิดาของข ้าพเจ ้าไม่ สามารถสร ้างพระนิเวศน์แด่พระนามพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของ เขาได ้ เพราะเหตุสงครามทีอ ่ ยูร่ อบพระองค์ทก ุ ด ้าน จนกระทั่งพระเยโฮวาห์ทรงประทานสงครามเหล่านัน ้ ไว ้ใต ้ พระบาทของพระองค์ 4 แต่บด ั นีพ ้ ระเยโฮวาห์พระเจ ้าของข ้าพเจ ้าทรงประทาน ั รูหรือสิง่ ชัว่ ความสงบสุขให ้ข ้าพเจ ้าทุกด ้าน เพือ ่ จะไม่มศ ี ต ร ้ายเกิดขึน ้ อีก 5 และดูเถิด ข ้าพเจ ้าตัง้ ใจจะสร ้างพระนิเวศน์ถวายแด่พระ นามพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของข ้าพเจ ้า ดังทีพ ่ ระเยโฮวาห์ตรัส กับดาวิดบิดาของข ้าพเจ ้าว่า บุตรชายของเจ ้าซึง่ เราจะตัง้ ไว ้ บนบัลลังก์แทนเจ ้า เขาจะสร ้างพระนิเวศน์ถวายแด่พระนาม ของเรา” 6 บัดนีจ ้ งสัง่ ให ้พวกเขาโค่นต ้นซีดาร์จากเลบานอนให ้แก่ ข ้าพเจ ้า และบ่าวของข ้าพเจ ้าจะอยูก ่ บ ั บ่าวของท่าน และ ข ้าพเจ ้าจะจ่ายค่าจ ้างให ้บ่าวของท่านตามจํานวนทีท ่ า่ น กําหนด เพราะท่านก็ทราบดีวา่ ในพวกเราไม่มใี ครมีฝีมือโค่น ไม ้ได ้เท่ากับชาวไซดอน” 7 เมือ ่ ฮิรัมได ้ยินถ ้อยคําของซาโลมอนก็มค ี วามยินดีเป็ นล ้น พ ้นและกล่าวว่า จงถวายพระพรแด่พระเยโฮวาห์ในวันนี้ ซึง่ ได ้ประทานโอรสทีฉ ่ ลาดแก่ดาวิดเหนือชนชาติใหญ่โต เหล่านี้ 8 และฮิรัมส่งข่าวไปหาซาโลมอนว่า ข ้าพเจ ้าได ้พิจารณาดู สิง่ ทีท ่ า่ นส่งมาหาข ้าพเจ ้าแล ้ว และข ้าพเจ ้าจะทําตามทีท ่ า่ น ต ้องการในเรือ ่ งไม ้ซีดาร์และไม ้เฟอร์ทก ุ ประการ 9 บ่าวของข ้าพเจ ้าจะนํ าพวกเขาลงมาจากเลบานอนถึงทะเล และข ้าพเจ ้าจะนํ าพวกเขามาทางทะเลโดยแพไปยังสถานที่ ทีท ่ า่ นจะกําหนดให ้ข ้าพเจ ้า และจะให ้พวกเขาได ้รับการขน ถ่ายลงเรือทีน ่ ั่น และท่านจะรับพวกเขาไว ้ และท่านจะสนอง ความปรารถนาของข ้าพเจ ้าโดยให ้อาหารแก่ครัวเรือนของ ข ้าพเจ ้า 10 ดังนัน ้ ฮิรัมจึงมอบต ้นซีดาร์และต ้นเฟอร์ให ้แก่ซาโลมอน ตามทีพ ่ ระองค์ทรงปรารถนาทุกประการ 11 และซาโลมอนทรงประทานข ้าวสาลีแก่ครัวเรือนของฮิราม ิ โคระ ดังนี้ เป็ นอาหารสองหมืน ่ โคระ และนํ้ ามันบริสท ุ ธิย ์ ส ี่ บ แหละทีซ ่ าโลมอนทรงประทานให ้แก่ฮริ ามเป็ นปี แล ้วปี เล่า 12 และพระเยโฮวาห์ทรงประทานปั ญญาแก่ซาโลมอนตามที่ ั ติภาพเกิดขึน ทรงสัญญาไว ้แก่เขา และมีสน ้ ระหว่างฮีรามกับ ซาโลมอน ทัง้ สองก็ทําพันธสัญญากัน ้ 13 และกษั ตริยซ ์ าโลมอนทรงเกณฑ์คนจากอิสราเอลทัง้ สิน จํานวนคนทีถ ่ ก ู เกณฑ์มส ี ามหมืน ่ คน 14 และท่านส่งพวกเขาไปยังเลบานอน เดือนละหนึง่ หมืน ่ คน ตามหมูเ่ หล่า พวกเขาอยูใ่ นเลบานอนหนึง่ เดือน และอยูบ ่ ้าน สองเดือน และอาโดนิรามเป็ นผู ้ควบคุมดูแลการเกณฑ์ทหาร 15 และซาโลมอนมีคนแบกสัมภาระเจ็ดหมืน ่ คน และคนโค่น ต ้นไม ้ในภูเขาแปดหมืน ่ คน 16 นอกเหนือจากบรรดาหัวหน ้าเจ ้าหน ้าทีข ่ องซาโลมอน ซึง่ เป็ นผู ้ควบคุมการงานอีกสามพันสามร ้อยคน ซึง่ เป็ น ผู ้ปกครองประชากรทีป ่ ฏิบต ั งิ านในการงาน 17 และกษั ตริยท ์ รงบัญชาให ้พวกเขานํ าหินใหญ่ หินมีคา่ และหินสกัดมาเพือ ่ วางรากฐานของบ ้าน 18 และช่างก่อสร ้างของซาโลมอนและช่างก่อสร ้างของฮิราม ก็สกัดหินและไม ้เหล่านัน ้ และเตรียมไม ้และหินเพือ ่ สร ้างพระ นิเวศน์ บทที่ 6 1 และเกิดขึน ้ เมือ ่ ปี ทส ี่ รี่ ้อยแปดสิบหลังจากชาวอิสราเอลออก ี่ ห่งการครองราชย์ของซาโลมอน จากแผ่นดินอียป ิ ต์ ในปี ทส ี่ แ
1 พงศ์กษั ตริย ์
เหนืออิสราเอล ในเดือนซีฟ ซึง่ เป็ นเดือนทีส ่ อง พระองค์เริม ่ สร ้างพระนิเวศของพระเจ ้า 2 ส่วนพระนิเวศซึง่ กษั ตริยซ ์ าโลมอนทรงสร ้างให ้พระเยโฮ ิ ศอก และสูงสามสิบศอก วาห์นัน ้ ยาวหกสิบศอก กว ้างยีส ่ บ ิ ศอก ตาม 3 ส่วนมุขหน ้าวิหารของพระนิเวศน์นัน ้ ยาวยีส ่ บ ความกว ้างของพระนิเวศน์ และกว ้างสิบศอกด ้านหน ้าพระ นิเวศน์ 4 และพระองค์ทรงสร ้างหน ้าต่างช่องแสงแคบๆ ให ้กับบ ้าน 5 และพระองค์ทรงสร ้างห ้องรอบกําแพงของพระวิหาร และ ทรงสร ้างห ้องรอบกําแพงของพระวิหาร และทรงสร ้างห ้อง รอบกําแพงด ้วย 6 ห ้องเบือ ้ งล่างกว ้างห ้าศอก ห ้องกลางกว ้างหกศอก และ ห ้องทีส ่ ามกว ้างเจ็ดศอก เพราะว่านอกกําแพงพระนิเวศน์นัน ้ พระองค์ทรงทําทีป ่ ิ ดล ้อมให ้แคบลงโดยรอบ เพือ ่ จะได ้ไม่ ต ้องติดคานไว ้ในกําแพงพระนิเวศน์ 7 และเมือ ่ กําลังสร ้างบ ้านนัน ้ ก็สร ้างด ้วยหินทีเ่ ตรียมไว ้ก่อนจะ นํ ามาทีน ่ ี่ ดังนัน ้ จึงไม่ได ้ยินเสียงค ้อนหรือขวานหรือเครือ ่ งมือ เหล็กใดๆ ในบ ้านขณะทีก ่ ําลังสร ้าง 8 ประตูห ้องกลางนัน ้ อยูท ่ างด ้านขวาของบ ้าน และเขา ทัง้ หลายขึน ้ ไปในห ้องกลางด ้วยบันไดวน และจากห ้องกลาง ไปยังห ้องทีส ่ าม 9 ดังนัน ้ เขาจึงสร ้างบ ้านขึน ้ มาและทํามันจนสําเร็จ และปิ ด บ ้านด ้วยคานและแผ่นกระดานไม ้ซีดาร์ 10 แล ้วท่านได ้สร ้างห ้องสูงห ้าศอกไว ้ตรงข ้ามกับบ ้าน ทัง้ หมด และไม ้ซีดาร์ก็วางอยูบ ่ นบ ้านด ้วย 11 และพระคําของพระเจ ้ามาถึงซาโลมอนว่า 12 เกีย ่ วกับพระนิเวศซึง่ เจ ้ากําลังสร ้างนี้ ถ ้าเจ ้าดําเนินตาม บัญญัตข ิ องเรา และปฏิบต ั ต ิ ามคําตัดสินของเรา และรักษา บัญญัตข ิ องเราทัง้ หมดเพือ ่ ดําเนินตามนัน ้ เราจะกระทําตาม คําของเรากับเจ ้า ซึง่ เราได ้พูดกับดาวิดบิดาของเจ ้า 13 และเราจะประทับอยูท ่ า่ มกลางบรรดาบุตรหลานอิสราเอล และจะไม่ละทิง้ ประชาชนของเราอิสราเอล 14 ดังนัน ้ ซาโลมอนจึงทรงสร ้างบ ้านและสําเร็จจนสําเร็จ 15 และท่านได ้สร ้างผนังด ้านในของบ ้านด ้วยแผ่นไม ้ซีดาร์ พืน ้ ของบ ้านและผนังเพดาน และท่านปิ ดด ้านในด ้วยไม ้ และ ปิ ดพืน ้ บ ้านด ้วยแผ่นไม ้สน 16 และท่านได ้สร ้างด ้านข ้างของพระนิเวศน์ทงั ้ พืน ้ และผนัง ิ ศอก ท่านได ้สร ้างแผ่นไม ้เหล่านี้ ด ้วยแผ่นไม ้ซีดาร์ ยาวยีส ่ บ ั ดิส ิ ธิ์ ไว ้สําหรับด ้านในของพระนิเวศน์ คือสําหรับห ้องทีศ ่ ก ์ ท ทีส ่ ด ุ ่ บ ิ ศอก 17 และบ ้านคือวิหารทีอ ่ ยูข ่ ้างหน ้านัน ้ ยาวสีส 18 และไม ้ซีดาร์ทอ ี่ ยูภ ่ ายในบ ้านนัน ้ ก็แกะสลักเป็ นรูปปุ่ มและ ดอกไม ้บาน ไม ้ซีดาร์ทงั ้ นัน ้ ไม่ปรากฏว่ามีหน ิ อยูเ่ ลย 19 และพระองค์ทรงจัดเตรียมคําพยากรณ์ไว ้ในบ ้านข ้างใน เพือ ่ จะวางหีบพันธสัญญาของพระเจ ้าไว ้ทีน ่ ั่น ิ ิ 20 ส่วนห ้องพยากรณ์ในส่วนหน ้ายาวยีส ่ บศอก กว ้างยีส ่ บ ิ ศอก และท่านหุ ้มด ้วยทองคําบริสท ศอก สูงยีส ่ บ ุ ธิ์ และปิ ด แท่นบูชาซึง่ ทําด ้วยไม ้ซีดาร์ด ้วยวิธน ี ี้ 21 ดังนัน ้ ซาโลมอนจึงทรงบุผนังด ้านในของพระวิหารด ้วย ทองคําบริสท ุ ธิ์ และทรงทําฉากกัน ้ ด ้วยโซ่ทองคําข ้างหน ้า พระวิหาร และทรงบุผนังด ้วยทองคํา 22 และพระองค์ทรงบุผนังพระนิเวศน์ทงั ้ หมดด ้วยทองคํา จน ทําให ้พระนิเวศน์ทงั ้ หมดเสร็จสมบูรณ์ และแท่นบูชาทัง้ หมด ซึง่ อยูต ่ รงบริเวณประตูพยากรณ์ พระองค์ทรงบุผนังด ้วย ทองคําด ้วย 23 และพระองค์ทรงสร ้างรูปเคารพสองรูปด ้วยต ้นมะกอก สูง รูปละสิบศอกไว ้ภายในห ้องพยากรณ์
24 และปี กข ้างหนึง่ ของเครูบยาวห ้าศอก และปี กข ้างหนึง่ ของเครูบยาวห ้าศอก จากส่วนไกลทีส ่ ด ุ ของปี กข ้างหนึง่ ไป จนถึงส่วนไกลทีส ่ ด ุ ของปี กอีกข ้างหนึง่ ยาวสิบศอก 25 และรูปเคารพอีกรูปหนึง่ ก็ยาวสิบศอก รูปเคารพทัง้ สองรูป มีขนาดและปริมาตรเท่ากัน ิ ศอก และความสูงของเครูบ 26 ความสูงของเครูบตัวหนึง่ ก็สบ อีกตัวหนึง่ ก็เหมือนกัน 27 และท่านตัง้ รูปเคารพไว ้ภายในพระนิเวศน์ และท่านก็ขงึ ปี กของรูปเคารพออกให ้ปี กของรูปเคารพรูปหนึง่ แตะผนัง ด ้านหนึง่ และปี กของรูปเคารพอีกรูปหนึง่ แตะผนังด ้านหนึง่ และปี กของรูปเคารพทัง้ สองรูปก็แตะกันเองในกลางพระ นิเวศน์ 28 และพระองค์ทรงบุรป ู เคารพนัน ้ ด ้วยทองคํา 29 และท่านได ้แกะสลักผนังรอบ ๆ พระนิเวศน์ด ้วยรูป แกะสลักรูปเคารพและรูปต ้นปาล์มและดอกไม ้บานทัง้ ภายใน และภายนอก 30 และพืน ้ ของบ ้านนัน ้ พระองค์ทรงบุด ้วยทองคําทัง้ ข ้างใน และข ้างนอก 31 และสําหรับทางเข ้าห ้องพยากรณ์นัน ้ เขาได ้กระทําประตู ด ้วยต ้นมะกอก ส่วนคานประตูและเสาข ้างเป็ นส่วนหนึง่ ในห ้า ของผนัง 32 ประตูทงั ้ สองบานนัน ้ ทําด ้วยต ้นมะกอก และเขาแกะรูป เคารพและต ้นอินทผลัมและดอกไม ้บานไว ้ และหุ ้มด ้วย ทองคํา และโรยทองคําไว ้บนรูปเคารพและต ้นอินทผลัม 33 พระองค์ยังทรงสร ้างเสาประตูพระวิหารด ้วยไม ้มะกอก ซึง่ ่ ว่ นด ้วย เป็ นส่วนหนึง่ ของผนังหนึง่ ในสีส 34 ประตูทงั ้ สองบานนัน ้ เป็ นไม ้สน แผ่นประตูบานหนึง่ พับได ้ และแผ่นประตูอก ี บานหนึง่ พับได ้ 35 และเขาแกะรูปเคารพและต ้นอินทผลัมและดอกไม ้บานไว ้ บนนัน ้ และหุ ้มด ้วยทองคําซึง่ ติดไว ้บนงานแกะสลักนัน ้ ้ ในด ้วยหินสกัดสามแถว และไม ้ซี 36 และท่านได ้สร ้างลานชัน ดาร์หนึง่ แถว 37 ในปี ทส ี่ ี่ ได ้มีการวางรากฐานของพระนิเวศน์ของพระเจ ้า ในเดือนซีฟ ิ เอ็ด ในเดือนบูล ซึง่ เป็ นเดือนทีแ 38 และในปี ทส ี่ บ ่ ปด บ ้านนัน ้ ก็สร ้างเสร็จทุกส่วนของบ ้านนัน ้ และเป็ นไปตามแบบทุก ประการ เขาก็สร ้างบ ้านนัน ้ เสร็จเป็ นเวลาเจ็ดปี บทที่ 7 1 แต่ซาโลมอนทรงสร ้างบ ้านของพระองค์เป็ นเวลาสิบสามปี และพระองค์ก็สร ้างบ ้านของพระองค์เสร็จทัง้ หมด 2 และท่านได ้สร ้างบ ้านแห่งป่ าเลบานอนด ้วย ยาวหนึง่ ร ้อย ี่ ถว ศอก กว ้างห ้าสิบศอก สูงสามสิบศอก บนเสาไม ้ซีดาร์สแ มีคานไม ้ซีดาร์อยูบ ่ นเสา 3 และมีการกรุด ้วยไม ้ซีดาร์ด ้านบนบนคาน ซึง่ วางอยูบ ่ นเสาสี่ สิบห ้าต ้น เรียงเป็ นแถวสิบห ้าต ้น 4 และมีหน ้าต่างอยูส ่ ามแถว และมีแสงสว่างส่องเข ้ามา ขวางทางอยูส ่ ามแถว 5 และประตูและเสาทัง้ หมดก็เป็ นรูปสีเ่ หลีย ่ มจัตรุ ัสและมี หน ้าต่าง และมีแสงสว่างส่องเข ้ามาขวางทางแสงเป็ นสาม แถว 6 และท่านได ้สร ้างมุขด ้วยเสา ยาวห ้าสิบศอก กว ้างสามสิบ ศอก มุขนัน ้ อยูเ่ บือ ้ งหน ้าเสาเหล่านัน ้ และเสาต ้นอืน ่ ๆ กับคาน หนาก็อยูเ่ บือ ้ งหน ้าเสาเหล่านัน ้ 7 แล ้วพระองค์ทรงสร ้างมุขสําหรับบัลลังก์ซงึ่ พระองค์จะทรง พิพากษา คือ มุขแห่งการพิพากษา และพืน ้ ข ้างหนึง่ ปูด ้วยไม ้ ซีดาร์จนไปถึงอีกข ้างหนึง่
1 พงศ์กษั ตริย ์
8 และบ ้านของพระองค์ซงึ่ พระองค์ประทับอยูก ่ ็มล ี านอีกแห่ง หนึง่ อยูภ ่ ายในเฉลียง ซึง่ สร ้างด ้วยงานเดียวกัน ซาโลมอนยัง ได ้สร ้างบ ้านให ้เหมือนกับเฉลียงนีส ้ ําหรับธิดาของฟาโรห์ ซึง่ พระองค์ได ้ทรงรับมาเป็ นภรรยา 9 สิง่ เหล่านีล ้ ้วนทําด ้วยหินมีคา่ ตามขนาดของหินทีส ่ กัดแล ้ว เลือ ่ ยด ้วยเลือ ่ ยทัง้ ภายในและภายนอก ตัง้ แต่ฐานรากจนถึง ขอบ และตัง้ แต่ด ้านนอกไปจนถึงลานใหญ่ 10 และรากฐานนัน ้ เป็ นหินมีคา่ เป็ นหินใหญ่ หินขนาดสิบ ศอกและหินขนาดแปดศอก 11 และข ้างบนมีหน ิ มีคา่ ขนาดเท่ากับหินทีส ่ กัด และไม ้ซีดาร์ 12 และมีลานใหญ่โดยรอบทําด ้วยหินสกัดสามแถว และคาน ้ ในของพระนิเวศน์ของพระ ไม ้ซีดาร์หนึง่ แถว สําหรับลานชัน เจ ้า และสําหรับมุขของพระนิเวศน์ 13 แล ้วกษั ตริยซ ์ าโลมอนทรงส่งคนไปนํ าฮิรัมมาจากเมือง ไทร์ 14 เขาเป็ นบุตรชายของหญิงม่ายจากเผ่านัฟทาลี และบิดา ของเขาเป็ นชาวเมืองไทร์ เป็ นช่างทองเหลือง เขาเต็มไป ด ้วยปั ญญา ความเข ้าใจ และไหวพริบในการทําทุกสิง่ ด ้วย ทองเหลือง และเขามาหากษั ตริยซ ์ าโลมอน และทํางานทุก อย่างให ้พระองค์ 15 เพราะเขาหล่อเสาทองเหลืองสองต ้น สูงต ้นละสิบแปด ศอก และมีเส ้นรอบเสาแต่ละต ้นยาวสิบสองศอก 16 และท่านได ้ทําบัวเชิงผนังสองอันด ้วยทองเหลืองหล่อ เพือ ่ วางไว ้บนยอดเสา บัวเชิงผนังอันหนึง่ สูงห ้าศอก และบัว เชิงผนังอีกอันหนึง่ สูงห ้าศอก 17 และมีตาข่ายตาหมากรุกและพวงมาลัยโซ่สําหรับบัวเชิง ผนังซึง่ อยูบ ่ นยอดเสา เจ็ดอันสําหรับบัวเชิงผนังอันหนึง่ และ เจ็ดอันสําหรับบัวเชิงผนังอีกอันหนึง่ 18 และเขาทําเสาและแถวสองแถวโดยรอบบนตาข่ายผืน หนึง่ เพือ ่ คลุมบัวเชิงผนังทีอ ่ ยูบ ่ นสุดด ้วยลูกทับทิม และเขา ทําแบบเดียวกันกับบัวเชิงผนังอีกผืนหนึง่ ด ้วย 19 ส่วนบัวทีอ ่ ยูบ ่ นยอดเสาทําด ้วยดอกบัวทีร่ ะเบียง กว ้างสี่ ศอก 20 และบนเสาสองต ้นนัน ้ มีลก ู ทับทิมอยูด ่ ้านบน ตรงข ้ามกับ ่ ส่วนท ้องซึงอยูข ่ ้างตาข่าย และมีลก ู ทับทิมสองร ้อยลูกเรียง เป็ นแถวโดยรอบบนเสาอีกต ้นหนึง่ 21 และท่านได ้ตัง้ เสาไว ้ทีม ่ ข ุ หน ้าพระวิหาร และท่านได ้ตัง้ ่ ว่าเสาต ้นนัน เสาข ้างขวาขึน ้ และเรียกชือ ้ ว่า ยาคิน และท่าน ่ ว่าโบอาส ได ้ตัง้ เสาข ้างซ ้ายขึน ้ และเรียกชือ 22 และบนยอดเสาก็มงี านดอกลิลลี่ งานของเสาก็สําเร็จแล ้ว 23 และท่านได ้หล่อทะเลให ้สูงจากขอบข ้างหนึง่ ไปถึงอีก ขอบข ้างหนึง่ สิบศอก ทะเลนัน ้ อยูโ่ ดยรอบทัง้ หมด และสูงห ้า ศอก และวัดโดยรอบได ้สามสิบศอก 24 และใต ้ขอบโดยรอบนัน ้ มีปมนู ุ่ นอยูร่ อบขอบ 10 ปุ่ มในหนึง่ ศอก ล ้อมรอบทะเลโดยรอบ ปุ่ มนูนนัน ้ หล่อเป็ นสองแถวเมือ ่ หล่อขึน ้ 25 ยืนอยูบ ่ นหลังวัวสิบสองตัว สามตัวหันหน ้าไปทางทิศ เหนือ สามตัวหันหน ้าไปทางทิศตะวันตก สามตัวหันหน ้าไป ทางทิศใต ้ และสามตัวหันหน ้าไปทางทิศตะวันออก และมี ทะเลอยูด ่ ้านบน และส่วนหลังของวัวทัง้ หมดอยูด ่ ้านใน 26 และมันหนาหนึง่ ฝ่ ามือ และขอบของมันก็ทําเหมือนขอบ ถ ้วย ประดับด ้วยดอกไม ้ลิลลี่ มันจุได ้สองพันบัท 27 และท่านได ้ทําฐานรองทองเหลืองสิบฐาน ฐานอันหนึง่ ่ อก กว ้างสีศ ่ อก สูงสามศอก ยาวสีศ 28 และงานของฐานก็เป็ นแบบนี:้ มีขอบ และขอบก็อยู่ ระหว่างขอบ 29 และตามขอบทีอ ่ ยูร่ ะหว่างขอบเหล่านัน ้ มีรป ู สิงโต วัว และ รูปเคารพ และบนขอบเหล่านัน ้ มีฐานอยูด ่ ้านบน และใต ้สิงโต และวัวมีงานตกแต่งเล็กๆ น ้อยๆ เพิม ่ เติม
่ ้อ และแผ่นทองเหลือง 30 ฐานแต่ละฐานมีล ้อทองเหลืองสีล ่ องฐานมีตวั รองด ้านล่าง ใต ้อ่างมีตวั รอง และมุมทัง้ สีข ด ้านล่างทีห ่ ลอมละลาย อยูท ่ ด ี่ ้านข ้างของส่วนต่อเติมแต่ละ ส่วน 31 ส่วนปากของวิหารนัน ้ อยูภ ่ ายในบัวควํา่ และข ้างบนเป็ น ศอกหนึง่ แต่ปากวิหารนัน ้ เป็ นทรงกลมตามแบบฐาน คือหนึง่ ศอกครึง่ และทีป ่ ากวิหารนัน ้ ก็มล ี วดลายแกะสลักตามขอบ เป็ นสีเ่ หลีย ่ ม ไม่กลม ่ ้อ และเพลาของล ้อก็ตอ 32 และใต ้ขอบนัน ้ มีล ้อสีล ่ เข ้ากับฐาน และความสูงของล ้อก็คอ ื หนึง่ ศอกครึง่ ศอก 33 งานของล ้อนัน ้ ก็เหมือนกับงานของล ้อรถศึก ทัง้ เพลา ่ ้อก็หลอมละลายทัง้ สิน ้ คาน คานล่าง และซีล ่ วั อยูท ่ องฐานอันหนึง่ และตัว 34 และมีตวั รองฐานสีต ่ ม ี่ ม ุ ทัง้ สีข รองฐานเหล่านัน ้ ก็มฐ ี านเดียวกันเลย 35 และทีส ่ ว่ นบนของฐานนัน ้ มีวงเวียนกลมสูงครึง่ ศอก และ บนส่วนบนของฐานนัน ้ มีขอบและขอบเหมือนกัน 36 เพราะว่าบนแผ่นขอบและบนขอบของแท่นนัน ้ พระองค์ ทรงสลักรูปเคารพ สิงโต และต ้นปาล์ม ตามสัดส่วนของรูป แต่ละรูป และทรงเพิม ่ เติมส่วนต่างๆ โดยรอบ 37 แล ้วท่านก็ได ้ทําฐานสิบฐานอย่างนี้ โดยฐานทัง้ หมดมีการ หล่อแบบเดียวกัน มีขนาดเดียวกัน และมีขนาดเดียวกัน 38 แล ้วท่านจึงทรงสร ้างอ่างทองเหลืองสิบอ่าง อ่างหนึง่ จุได ้ ่ บ ิ บาท อ่างแต่ละอ่างยาวสีศ ่ อก และบนฐานสิบฐานแต่ละ สีส ฐานมีอา่ งหนึง่ อ่าง 39 และท่านวางฐานห ้าฐานไว ้ทางด ้านขวาของบ ้าน และอีก ห ้าฐานไว ้ทางด ้านซ ้ายของบ ้าน และท่านวางทะเลไว ้ทาง ด ้านขวาของบ ้าน ไปทางทิศตะวันออกตรงข ้ามกับทิศใต ้ 40 ฮิรามได ้ทําอ่างล ้างมือ พลัว่ และอ่างนํ้ า ดังนัน ้ ฮิรามจึง ่ ทําทุกสิงทีเ่ ขาทําเพือ ่ กษั ตริยซ ์ าโลมอนสําหรับพระนิเวศของ ้ พระเจ ้าให ้เสร็จสิน 41 เสาสองต ้น และชามสองใบของบัวเชิงผนังซึง่ อยูบ ่ นยอด เสาสองต ้น และตาข่ายสองอันเพือ ่ คลุมชามสองใบของบัว เชิงผนังซึง่ อยูบ ่ นยอดเสา 42 และมีลก ู ทับทิมสีร่ ้อยลูกสําหรับตาข่ายทัง้ สองผืน คือ ลูก ทับทิมสองแถวสําหรับตาข่ายผืนหนึง่ เพือ ่ คลุมชามทัง้ สอง ของบัวควํา่ ซึง่ อยูบ ่ นเสา 43 และมีฐานสิบอันและอ่างสิบใบอยูบ ่ นฐานนัน ้ 44 และมีทะเลหนึง่ แห่งและมีวัวสิบสองตัวอยูใ่ ต ้ทะเล 45 ทัง้ หม ้อ และพลัว่ และอ่าง และภาชนะทัง้ หมดนีซ ้ งึ่ ฮิรัม ทําขึน ้ สําหรับกษั ตริยซ ์ าโลมอนสําหรับพระนิเวศของพระเจ ้า ล ้วนทําด ้วยทองเหลืองขัดเงา 46 กษั ตริยท ์ รงหล่อสิง่ เหล่านีล ้ งในทีร่ าบแม่นํ้าจอร์แดน ใน ดินเหนียวระหว่างเมืองซุคโคธและศารธาน 47 และซาโลมอนไม่ได ้ชัง่ นํ้ าหนักภาชนะทัง้ หมดเนือ ่ งจากมี มากเกิน และไม่พบนํ้ าหนักของทองเหลืองด ้วย 48 และซาโลมอนได ้ทําเครือ ่ งใช ้ทัง้ หมดทีอ ่ ยูใ่ นพระนิเวศ ของพระเจ ้า คือ แท่นบูชาทีท ่ ําด ้วยทองคํา และโต๊ะทีท ่ ําด ้วย ทองคํา ซึง่ มีขนมปั งถวายพระพรอยูบ ่ นโต๊ะ 49 และเชิงเทียนทองคําบริสท ุ ธิ์ ห ้าอันอยูท ่ างด ้านขวา และ ห ้าอันอยูท ่ างด ้านซ ้าย ตรงหน ้าห ้องพยากรณ์ พร ้อมกับ ดอกไม ้ และตะเกียง และคีมคีบทองคํา 50 และชาม และทีค ่ บ ี ตะเกียง และชามใส่ตะเกียง และช ้อน และทีจ ่ ด ุ ธูปทีท ่ ําด ้วยทองคําบริสท ุ ธิ์ และบานพับทีท ่ ําด ้วย ทองคํา ทัง้ สําหรับประตูของส่วนในของพระวิหาร ซึง่ เป็ นที่ บริสท ุ ธิท ์ ส ี่ ด ุ และสําหรับประตูของพระวิหาร คือของพระ วิหาร 51 ดังนัน ้ งานทัง้ หมดทีก ่ ษั ตริยซ ์ าโลมอนทําสําหรับพระนิเวศ ้ ลง และซาโลมอนได ้นํ าสิง่ ของทีด ของพระเจ ้าก็เสร็จสิน ่ าวิด
1 พงศ์กษั ตริย ์
บิดาของเขาอุทศ ิ ไว ้เข ้ามา แม ้กระทั่งเงิน ทอง และภาชนะ เขาก็เก็บเข ้าไว ้ในคลังของพระนิเวศของพระเจ ้า บทที่ 8 1 แล ้วซาโลมอนทรงเรียกบรรดาผู ้อาวุโสของอิสราเอล และ บรรดาหัวหน ้าเผ่า และหัวหน ้าบิดาของบรรดาบุตรหลาน อิสราเอล เข ้าเฝ้ ากษั ตริยซ ์ าโลมอนทีก ่ รุงเยรูซาเล็ม เพือ ่ เขา จะได ้อัญเชิญหีบพันธสัญญาของพระเจ ้าขึน ้ มาจากนครดาวิด คือศิโยน ้ ก็มาประชุมกันต่อ 2 และบรรดาชายแห่งอิสราเอลทัง้ สิน กษั ตริยซ ์ าโลมอนในเทศกาลในเดือนเอธานิม ซึง่ เป็ นเดือนที่ เจ็ด 3 แล ้วพวกผู ้อาวุโสแห่งอิสราเอลทัง้ หมดก็มา และพวก ปุโรหิตก็ยกหีบขึน ้ 4 และเขาทัง้ หลายนํ าหีบของพระเจ ้าขึน ้ มา และพลับพลา ิ ธิท ้ ทีอ แห่งการชุมนุม และภาชนะศักดิส ์ ท ์ งั ้ สิน ่ ยูใ่ นพลับพลา สิง่ เหล่านีบ ้ รรดาปุโรหิตและพวกเลวีก็นําขึน ้ มาด ้วย ้ ทีม 5 และกษั ตริยซ ์ าโลมอนกับชุมนุมชนอิสราเอลทัง้ สิน ่ า ประชุมกันต่อพระองค์ อยูก ่ บ ั พระองค์ตอ ่ หน ้าหีบ กําลังถวาย แกะและวัวซึง่ นับไม่ถ ้วนและนับไม่ถ ้วน 6 แล ้วพวกปุโรหิตก็นําหีบพันธสัญญาของพระเจ ้าไปยัง สถานทีข ่ องมัน ในห ้องเก็บของของพระวิหาร คือในสถานที่ บริสท ุ ธิท ์ ส ี่ ด ุ ใต ้ปี กของเหล่าเครูบ 7 เพราะว่ารูปเคารพนัน ้ กางปี กทัง้ สองข ้างออกเหนือทีต ่ งั ้ ของ หีบ และรูปเคารพนัน ้ ก็คลุมหีบและคานของหีบไว ้ด ้านบน 8 และพวกเขาก็ดงึ ไม ้เท ้าออกมา โดยให ้ส่วนปลายของไม ้ ั ดิส ิ ธิข เท ้าปรากฏให ้เห็นในสถานทีศ ่ ก ์ ท ์ ้างหน ้าห ้องพยากรณ์ และจะไม่เห็นภายนอก และไม ้เท ้าเหล่านัน ้ ก็ยังคงอยูท ่ น ี่ ั่นจน ทุกวันนี้ 9 ในหีบนัน ้ ไม่มส ี งิ่ ใดเลย ยกเว ้นแผ่นศิลาสองแผ่นทีโ่ มเส สวางไว ้ทีน ่ ั่นทีโ่ ฮเรบ เมือ ่ พระเจ ้าทรงทําพันธสัญญากับ บรรดาบุตรหลานของอิสราเอล เมือ ่ พวกเขาออกจากแผ่นดิน อียป ิ ต์ 10 เมือ ่ พวกปุโรหิตออกจากสถานบริสท ุ ธิแ ์ ล ้ว เมฆก็ปกคลุม วิหารของพระเจ ้า 11 ดังนัน ้ บรรดาปุโรหิตจึงยืนปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจไม่ได ้ เพราะเมฆ นัน ้ เพราะว่าพระสิรข ิ องพระเจ ้าได ้เต็มพระวิหารของพระเจ ้า 12 แล ้วซาโลมอนตรัสว่า พระเยโฮวาห์ตรัสว่าพระองค์จะ ประทับอยูใ่ นความมืดทึบ 13 เราได ้สร ้างบ ้านให ้พระองค์ประทับ เป็ นทีอ ่ ยูใ่ ห ้พระองค์ ประทับอยูต ่ ลอดไป 14 และกษั ตริยก ์ ็หันพระพักตร์กลับมา และอวยพรแก่ชม ุ นุม ชนแห่งอิสราเอลทัง้ หมด (และชุมนุมชนแห่งอิสราเอล ทัง้ หมดก็ยน ื ขึน ้ ) 15 และท่านกล่าวว่า จงถวายพระพรแด่พระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของอิสราเอล ผู ้ทรงตรัสด ้วยพระโอษฐ์แก่ดาวิดบิดาของ ฉั น และทรงกระทําให ้สําเร็จด ้วยพระหัตถ์ของพระองค์ โดย ตรัสว่า 16 ตัง้ แต่วันทีเ่ รานํ าประชาชนอิสราเอลของเราออกจาก อียป ิ ต์ เราไม่ได ้เลือกเมืองใดจากบรรดาเผ่าของอิสราเอล เพือ ่ จะสร ้างพระวิหาร เพือ ่ ให ้พระนามของเราประทับอยูใ่ นนัน ้ แต่เราได ้เลือกดาวิดให ้ปกครองประชาชนอิสราเอลของเรา 17 ดาวิดบิดาของฉั นมีพระทัยทีจ ่ ะสร ้างพระวิหารสําหรับพระ นามของพระเจ ้าแห่งอิสราเอล 18 และพระเยโฮวาห์ตรัสแก่ดาวิดบิดาของฉั นว่า ด ้วยทีเ่ จ ้ามี ใจทีจ ่ ะสร ้างพระนิเวศน์ให ้กับพระนามของเรา เจ ้าก็กระทําดีท ี่ ใจของเจ ้าเป็ นเช่นนัน ้
19 ถึงอย่างไรเจ ้าก็ไม่สร ้างบ ้าน แต่บต ุ รชายของเจ ้าซึง่ เกิด มาจากเอวของเจ ้า เขาจะสร ้างบ ้านเพือ ่ พระนามของเรา 20 และพระเยโฮวาห์ได ้ทรงกระทําตามพระวจนะทีพ ่ ระองค์ ตรัสไว ้ และข ้าพเจ ้าก็ได ้ลุกขึน ้ แทนดาวิดบิดาของข ้าพเจ ้า และประทับอยูบ ่ นบัลลังก์ของอิสราเอล ตามทีพ ่ ระเยโฮวาห์ ทรงสัญญาไว ้ และได ้สร ้างพระนิเวศน์สําหรับพระนามของ พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอล 21 และเราได ้จัดสถานทีไ่ ว ้สําหรับหีบไว ้ทีน ่ ั่น ซึง่ บรรจุพันธ สัญญาของพระเจ ้าทีพ ่ ระองค์ทรงทํากับบรรพบุรษ ุ ของเรา เมือ ่ พระองค์ทรงนํ าพวกเขาออกจากแผ่นดินอียป ิ ต์ 22 และซาโลมอนทรงยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าแท่นบูชาของพระเจ ้าต่อ ้ หน ้าชุมนุมชนอิสราเอลทัง้ สิน และทรงกางพระหัตถ์ของ พระองค์สฟ ู่ ้ าสวรรค์ 23 และท่านกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอล ไม่ มีพระเจ ้าองค์ใดเหมือนพระองค์ ไม่วา่ จะเป็ นในสวรรค์เบือ ้ ง บนหรือในแผ่นดินเบือ ้ งล่าง ผู ้ทรงรักษาพันธสัญญาและ ความเมตตาต่อผู ้รับใช ้ของพระองค์ ซึง่ ดําเนินอยูเ่ บือ ้ งหน ้า พระองค์ด ้วยสุดใจ 24 พระองค์ได ้ทรงรักษาสัญญาทีท ่ รงสัญญาไว ้กับดาวิดบิดา ของข ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของพระองค์ พระองค์ก็ทรงตรัสด ้วยพระ โอษฐ์ของพระองค์ และทรงกระทําให ้สําเร็จด ้วยพระหัตถ์ ของพระองค์ ดังทีเ่ ป็ นอยูว่ ันนี้ 25 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ ข ้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของ อิสราเอล ขอทรงรักษาคําสัญญาทีท ่ รงมีตอ ่ ดาวิดบิดาของ ข ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของพระองค์ไว ้ โดยตรัสว่า ‘เจ ้าจะไม่ขาด ชายคนหนึง่ ในสายตาของเราทีจ ่ ะนั่งบนบัลลังก์ของอิสราเอล เพือ ่ ลูกๆ ของเจ ้าจะระมัดระวังในวิถท ี างของตน และดําเนิน อยูต ่ อ ่ หน ้าเรา เหมือนอย่างทีเ่ จ ้าดําเนินต่อหน ้าเรา’ 26 บัดนี้ ข ้าแต่พระเจ ้าแห่งอิสราเอล ขอให ้พระวจนะของ พระองค์เป็ นจริง ซึง่ พระองค์ได ้ตรัสไว ้กับผู ้รับใช ้ของพระองค์ ดาวิดบิดาของข ้าพเจ ้า 27 แต่พระเจ ้าจะทรงประทับอยูบ ่ นแผ่นดินโลกจริงหรือ ดูเถิด ั ้ สูงยังไม่อาจรองรับพระองค์ได ้ แล ้วบ ้าน สวรรค์และสวรรค์ชน ทีเ่ ราสร ้างขึน ้ นีจ ้ ะไม่สามารถรองรับพระองค์ได ้มากยิง่ กว่านัน ้ อีก 28 ขอพระองค์โปรดทรงฟั งคําอธิษฐานของผู ้รับใช ้ของ พระองค์ และคําวิงวอนของเขา ข ้าแต่พระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของข ้าพระองค์ ขอทรงสดับเสียงร ้องไห ้และคําอธิษฐาน ซึง่ ผู ้รับใช ้ของพระองค์อธิษฐานต่อพระองค์ในวันนี้ 29 เพือ ่ ว่าพระเนตรของพระองค์จะได ้ลืมตาเฝ้ าพระนิเวศนีท ้ งั ้ ่ ึ กลางวันและกลางคืน คือเฝ้ าทีซ ่ งพระองค์ได ้ตรัสว่า ‘พระ นามของเราจะอยูท ่ น ี่ ั่น’ เพือ ่ ว่าพระองค์จะได ้ทรงสดับคํา อธิษฐานทีผ ่ ู ้รับใช ้ของพระองค์จะได ้อธิษฐานตรงต่อสถานที่ นี้ 30 และขอพระองค์ทรงสดับคําวิงวอนของผู ้รับใช ้ของ พระองค์ และของประชากรอิสราเอลของพระองค์ เมือ ่ พวก เขาอธิษฐานตรงต่อสถานทีน ่ ี้ และขอพระองค์ทรงสดับอยูใ่ น สวรรค์อน ั เป็ นทีป ่ ระทับของพระองค์ และเมือ ่ พระองค์ทรง สดับแล ้ว ขอทรงอภัยให ้ด ้วย 31 ถ ้าผู ้ใดละเมิดต่อเพือ ่ นบ ้านของตน และเขาต ้องสาบานต่อ หน ้าแท่นบูชาของพระองค์ในพระนิเวศน์นี้ 32 ขอพระองค์ทรงสดับฟั งจากสวรรค์ และโปรดทรง พิพากษาผู ้รับใช ้ของพระองค์ โดยทรงตําหนิคนชัว่ เพือ ่ นํ า ่ รี ษะของเขา และทรงพิพากษาผู ้ชอบ ทางของเขากลับคืนสูศ ธรรม เพือ ่ ประทานความยุตธิ รรมแก่เขาตามความชอบธรรม ของเขา 33 เมือ ่ ประชากรอิสราเอลของพระองค์พา่ ยแพ ้ต่อศัตรู เพราะ พวกเขาได ้ทําบาปต่อพระองค์ และหันกลับมาหาพระองค์
1 พงศ์กษั ตริย ์
และสารภาพพระนามของพระองค์ และอธิษฐานและทูล วิงวอนต่อพระองค์ในพระนิเวศน์แห่งนี้ 34 แล ้วพระองค์ก็ทรงสดับจากสวรรค์ และทรงยกโทษบาป ของประชาชนอิสราเอลของพระองค์ และนํ าพวกเขากลับมา ยังแผ่นดินทีพ ่ ระองค์ได ้ประทานแก่บรรพบุรษ ุ ของพวกเขา 35 เมือ ่ ฟ้ าสวรรค์ปิดและไม่มฝ ี นตก เพราะพวกเขาได ้ทําบาป ต่อพระองค์ ถ ้าพวกเขาอธิษฐานต่อสถานทีน ่ ี้ และสารภาพ พระนามของพระองค์ และหันกลับจากบาปของพวกเขา เมือ ่ พระองค์ทรงลงโทษพวกเขา 36 แล ้วพระองค์ก็ทรงสดับในสวรรค์ และทรงยกโทษบาป ของผู ้รับใช ้ของพระองค์ และของประชากรอิสราเอลของ พระองค์ โดยทรงสอนพวกเขาถึงหนทางทีด ่ ท ี พ ี่ วกเขาควร เดิน และทรงให ้ฝนตกบนแผ่นดินของพระองค์ ซึง่ พระองค์ ได ้ประทานให ้แก่ประชากรของพระองค์เป็ นมรดก ้ รา 37 ถ ้าเกิดมีความอดอยากในแผ่นดิน ถ ้ามีโรคระบาด เชือ ้ หรือถ ้ามีศต ั รูของพวกเขาล ้อมเมือง ตั๊กแตน หรือหนอนผีเสือ ของพวกเขาไว ้ในแผ่นดินของพวกเขา ถ ้ามีโรคระบาดอย่าง ใดหรือความเจ็บป่ วยอย่างใดทีม ่ ี 38 คําอธิษฐานและคําวิงวอนใดๆ ซึง่ บุคคลใดก็ตามหรือชน ้ ทูลขอ ผู ้ใดทีท ชาติอส ิ ราเอลของพระองค์ทงั ้ สิน ่ ราบถึงภัย ่ ระนิเวศน์แห่งนี้ พิบต ั ใิ นใจของตนเองและกางมือออกสูพ 39 ขอพระองค์ทรงสดับในสวรรค์ทป ี่ ระทับของพระองค์ และ ขอทรงยกโทษ และทรงกระทํา และประทานแก่แต่ละคน ตามการประพฤติของเขา ซึง่ พระองค์ทรงทราบจิตใจ (เพราะ พระองค์เท่านัน ้ ทรงทราบจิตใจของบุตรหลานมนุษย์ทก ุ คน) 40 เพือ ่ เขาทัง้ หลายจะได ้ยําเกรงพระองค์ตลอดเวลาทีเ่ ขา ดํารงชีวต ิ อยูใ่ นแผ่นดินทีพ ่ ระองค์ประทานแก่บรรพบุรษ ุ ของ เรา 41 อีกทัง้ เกีย ่ วกับคนต่างด ้าวทีไ่ ม่ใช่ชนชาติอส ิ ราเอลของ พระองค์ แต่มาจากประเทศทีไ่ กลเพราะพระนามของพระองค์ 42 (เพราะว่าเขาจะได ้ยินถึงพระนามใหญ่ของพระองค์ และ ถึงพระหัตถ์อน ั ทรงฤทธิข ์ องพระองค์ และถึงพระกรทีเ่ หยียด ออกของพระองค์) เมือ ่ เขาจะมาและอธิษฐานตรงต่อพระ นิเวศน์นี้ 43 ขอพระองค์ทรงสดับในสวรรค์ซงึ่ เป็ นทีป ่ ระทับของ พระองค์ และขอพระองค์ทรงกระทําตามทุกสิง่ ทีค ่ นต่างด ้าว เรียกหาพระองค์ เพือ ่ ชนชาติทงั ้ หลายบนแผ่นดินโลกจะรู ้จัก พระนามของพระองค์ และเกรงกลัวพระองค์ เหมือนกับชน ชาติอส ิ ราเอลของพระองค์ และเพือ ่ พวกเขาจะได ้รู ้ว่าพระ นิเวศน์ทข ี่ ้าพระองค์ได ้สร ้างขึน ้ นีเ้ รียกขานตามพระนามของ พระองค์ 44 ถ ้าประชากรของพระองค์ออกไปทําสงครามกับศัตรู ไม่วา่ พระองค์จะส่งพวกเขาไปทีใ่ ด และอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ ตรงไปยังเมืองทีพ ่ ระองค์ได ้เลือก และตรงไปยังวิหารทีข ่ ้า พระองค์ได ้สร ้างไว ้สําหรับพระนามของพระองค์ 45 แล ้วพระองค์ก็ทรงฟั งคําอธิษฐานและคําวิงวอนของพวก เขาในสวรรค์ และทรงช่วยรักษาความยุตธิ รรมของพวกเขา 46 ถ ้าพวกเขาทําบาปต่อพระองค์ (เพราะไม่มม ี นุษย์คนใดที่ ไม่ทําบาป) และพระองค์ทรงกริว้ พวกเขา และทรงมอบพวก เขาไว ้ให ้ศัตรู เพือ ่ ให ้พวกเขาจับพวกเขาไปเป็ นเชลยใน แผ่นดินของศัตรูนัน ้ ไม่วา่ ไกลหรือใกล ้ 47 แต่ถ ้าพวกเขาสํานึกในแผ่นดินซึง่ ตนถูกจับไปเป็ นเชลย และกลับใจและทูลวิงวอนต่อพระองค์ในแผ่นดินของผู ้ทีจ ่ ับ พวกเขาไปเป็ นเชลย โดยกล่าวว่า ‘พวกเราได ้ทําบาป และ ได ้ประพฤติชวั่ เราได ้กระทําความชัว่ ร ้าย’ 48 และจงกลับมาหาพระองค์ด ้วยสุดใจของพวกเขา และด ้วย สุดจิตวิญญาณของพวกเขา ในแผ่นดินของศัตรูของพวกเขา ซึง่ นํ าพวกเขาไปเป็ นเชลย และอธิษฐานต่อพระองค์ตรงไป ยังแผ่นดินของพวกเขา ซึง่ พระองค์ได ้ประทานแก่บรรพบุรษ ุ
ของพวกเขา คือเมืองทีพ ่ ระองค์ได ้เลือก และบ ้านทีข ่ ้า พระองค์ได ้สร ้างสําหรับพระนามของพระองค์ 49 ขอพระองค์ทรงสดับคําอธิษฐานและคําวิงวอนของพวก เขาในสวรรค์ซงึ่ พระองค์ประทับอยู่ และทรงรักษาเหตุผล ของพวกเขาไว ้ 50 และขอทรงยกโทษให ้แก่ประชากรของพระองค์ทไี่ ด ้ทํา บาปต่อพระองค์ และการล่วงละเมิดทัง้ หมดของพวกเขาซึง่ พวกเขาได ้ล่วงละเมิดต่อพระองค์ และโปรดประทานความ เมตตาแก่พวกเขาต่อหน ้าผู ้ทีจ ่ ับพวกเขาไปเป็ นเชลย เพือ ่ พวกเขาอาจมีความเมตตาต่อพวกเขา 51 เพราะพวกเขาเป็ นประชากรของพระองค์ และเป็ นมรดก ของพระองค์ ซึง่ พระองค์ได ้ทรงนํ าออกจากอียป ิ ต์ จากกลาง เตาหลอมเหล็ก 52 เพือ ่ ว่าพระเนตรของพระองค์จะได ้ทรงเปิ ดฟั งคําวิงวอน ของผู ้รับใช ้ของพระองค์ และคําวิงวอนของประชาชน อิสราเอลของพระองค์ เพือ ่ จะทรงฟั งพวกเขาในสิง่ ทัง้ ปวงที่ พวกเขาร ้องขอต่อพระองค์ 53 เพราะพระองค์ได ้ทรงแยกพวกเขาออกจากชนชาติ ทัง้ หลายบนแผ่นดินโลก เพือ ่ เป็ นมรดกของพระองค์ ดังที่ พระองค์ตรัสผ่านทางโมเสสผู ้รับใช ้ของพระองค์ เมือ ่ พระองค์ ทรงนํ าบรรพบุรษ ุ ของพวกข ้าพเจ ้าออกจากอียป ิ ต์ ข ้าแต่องค์ พระผู ้เป็ นเจ ้า 54 เมือ ่ ซาโลมอนอธิษฐานและวิงวอนทัง้ หมดนีต ้ อ ่ พระเจ ้า เสร็จแล ้ว พระองค์ก็ทรงลุกขึน ้ จากหน ้าแท่นบูชาของพระเจ ้า ่ ้า จากการคุกเข่าและยกพระหัตถ์ขน ึ้ สูฟ 55 แล ้วท่านก็ยน ื ขึน ้ และอวยพรแก่ชม ุ นุมชนอิสราเอลทัง้ หมด ด ้วยเสียงดังว่า 56 จงถวายพระพรแด่พระเยโฮวาห์ผู ้ประทานความสงบสุขแก่ ประชากรอิสราเอลของพระองค์ ตามทีพ ่ ระองค์ทรงสัญญาไว ้ ทุกประการ พระสัญญาอันดีทพ ี่ ระองค์ทรงสัญญาผ่านมือของ โมเสสผู ้รับใช ้ของพระองค์ไม่เคยล ้มเหลวแม ้แต่คําเดียว 57 ขอพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของเราทรงอยูก ่ บ ั เราเหมือนที่ ทรงอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของเรา ขอพระองค์อย่าทรงละทิง้ เรา หรือทอดทิง้ เราเลย 58 เพือ ่ พระองค์จะได ้ทรงโน ้มใจเราไปหาพระองค์ ให ้ดําเนิน ้ ของพระองค์ และรักษาพระบัญญัต ิ กฎเกณฑ์ ตามทางทัง้ สิน และกฎหมายของพระองค์ ซึง่ พระองค์ทรงบัญชาแก่บรรพ บุรษ ุ ของเรา 59 ขอให ้ถ ้อยคําเหล่านีข ้ องข ้าพเจ ้าซึง่ ข ้าพเจ ้าได ้ทูลวิงวอน ต่อพระเยโฮวาห์ จงอยูใ่ กล ้พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของเราทัง้ กลางวันและกลางคืน เพือ ่ พระองค์จะทรงรักษาความยุตธิ รรม ของผู ้รับใช ้ของพระองค์ และความยุตธิ รรมของประชาชน อิสราเอลของพระองค์ทก ุ เวลา ตามทีเ่ รือ ่ งนีจ ้ ะต ้องการ 60 เพือ ่ ให ้ชนทัง้ หลายแห่งแผ่นดินโลกได ้ทราบว่าพระเยโฮ วาห์ทรงเป็ นพระเจ ้า และไม่มพ ี ระเจ ้าอืน ่ ใดอีก 61 เพราะฉะนัน ้ จงให ้ใจของท่านทัง้ หลายบริสท ุ ธิต ์ อ ่ พระเย โฮวาห์พระเจ ้าของเรา คือดําเนินตามบัญญัตข ิ องพระองค์ และรักษาพระบัญญัตข ิ องพระองค์ ดังเช่นวันนี้ ้ ทีอ 62 และกษั ตริยก ์ บ ั อิสราเอลทัง้ สิน ่ ยูก ่ บ ั พระองค์ได ้ถวาย เครือ ่ งบูชาต่อพระพักตร์พระเจ ้า 63 และซาโลมอนได ้ถวายเครือ ่ งบูชาสันติภาพแด่พระเยโฮ วาห์ คือ วัวสองหมืน ่ สองตัว และแกะหนึง่ แสนสองหมืน ่ ตัว ดังนัน ้ กษั ตริยแ ์ ละบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลจึงได ้อุทศ ิ พระวิหารของพระเยโฮวาห์ 64 ในวันเดียวกันนัน ้ กษั ตริยท ์ รงทําพิธถ ี วายบริเวณกลาง ลานซึง่ อยูห ่ น ้าพระนิเวศของพระเจ ้าให ้เป็ นทีบ ่ ริสท ุ ธิ์ เพราะที่ นั่น พระองค์ทรงถวายเครือ ่ งเผาบูชา เครือ ่ งบูชาอาหาร และ ไขมันของเครือ ่ งบูชาสันติภาพ เพราะว่าแท่นบูชาทองเหลือง
1 พงศ์กษั ตริย ์
ซึง่ อยูห ่ น ้าพระเจ ้ามีขนาดเล็กเกินไปทีจ ่ ะรองรับเครือ ่ งเผา บูชา เครือ ่ งบูชาอาหาร และไขมันของเครือ ่ งบูชาสันติภาพ 65 ในเวลานัน ้ ซาโลมอนทรงฉลองงานฉลองโดยมีอส ิ ราเอล ้ อยูก ทัง้ สิน ่ บ ั พระองค์ เป็ นชุมนุมใหญ่ ตัง้ แต่ทางเข ้าเมืองฮา มัทจนถึงแม่นํ้าอียป ิ ต์ ต่อหน ้าพระพักตร์พระเจ ้าของเรา เป็ น เวลาเจ็ดวันและเจ็ดวันคือสิบสีว่ ัน 66 ในวันทีแ ่ ปด พระองค์ทรงส่งประชากรออกไป และพวก เขาก็ถวายพระพรแก่พระราชา แล ้วไปยังเต็นท์ของตนด ้วยใจ ื่ บานและยินดีเนือ ้ ทีพ ทีช ่ น ่ งในความดีทงั ้ สิน ่ ระเยโฮวาห์ได ้ ทรงกระทําแก่ดาวิดผู ้รับใช ้ของพระองค์ และแก่อส ิ ราเอล ประชากรของพระองค์ บทที่ 9 1 ครัน ้ ซาโลมอนทรงสร ้างพระนิเวศของพระเจ ้า และ พระราชวังของกษั ตริย ์ และทุกสิง่ ทีซ ่ าโลมอนปรารถนาซึง่ พระองค์พอพระทัยจะกระทําแล ้วเสร็จ 2 พระเยโฮวาห์ทรงปรากฏแก่ซาโลมอนครัง้ ทีส ่ อง เหมือนที่ ทรงปรากฏแก่เขาทีก ่ เิ บโอน 3 และพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า เราได ้ยินคําอธิษฐานและคํา วิงวอนของเจ ้าทีเ่ จ ้าได ้กระทําต่อเราแล ้ว เราได ้ทําให ้วิหาร ั ดิส ิ ธิ์ เพือ ซึง่ เจ ้าได ้สร ้างขึน ้ นีศ ้ ก ์ ท ่ จะตัง้ พระนามของเราไว ้ที่ นั่นตลอดไป และตาของเราและใจของเราจะอยูท ่ น ี่ ั่น ตลอดไป 4 และถ ้าเจ ้าดําเนินอยูต ่ อ ่ หน ้าเรา เหมือนดังดาวิดบิดาของ เจ ้าดําเนินด ้วยใจบริสท ุ ธิแ ์ ละด ้วยความเทีย ่ งธรรม กระทํา ตามสิง่ ทัง้ ปวงทีเ่ ราสัง่ เจ ้าไว ้ และรักษาบัญญัตแ ิ ละคําตัดสิน ของเรา 5 แล ้วเราจะสถาปนาราชบัลลังก์ของเจ ้าไว ้เหนืออิสราเอล ตลอดไป ดังทีเ่ ราได ้สัญญาไว ้กับดาวิดบิดาของเจ ้าว่า เจ ้าจะ ไม่ขาดชายคนใดไปครองราชย์บนบัลลังก์ของอิสราเอลเลย 6 แต่ถ ้าพวกท่านละทิง้ การติดตามเรา ไม่วา่ จะเป็ นตัวท่านเอง หรือลูกหลานของท่าน และไม่รักษาบัญญัตแ ิ ละกฎเกณฑ์ ของเราซึง่ เราวางไว ้ต่อหน ้าพวกท่าน แต่ไปรับใช ้และ นมัสการพระเจ ้าอืน ่ 7 แล ้วเราจะตัดอิสราเอลออกจากแผ่นดินซึง่ เราได ้มอบให ้แก่ ิ ธิเ์ พือ พวกเขา และบ ้านซึง่ เราได ้ทําให ้ศักดิส ์ ท ่ พระนามของ เรา เราจะเหวีย ่ งออกไปจากสายตาของเรา และอิสราเอลจะ กลายเป็ นคําสุภาษิตและคําเสียดสีทา่ มกลางชนชาติ ทัง้ หลาย 8 และในบ ้านทีส ่ งู นี้ ทุกคนทีผ ่ า่ นไปจะตกตะลึงและจะเย ้ย หยัน และพวกเขาจะพูดว่า ทําไมพระเจ ้าจึงทรงกระทําเช่นนี้ แก่แผ่นดินนีแ ้ ละแก่บ ้านนี?้ 9 และเขาจะตอบว่า เพราะพวกเขาละทิง้ พระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของพวกเขา ผู ้ทรงนํ าบรรพบุรษ ุ ของพวกเขาออกจาก แผ่นดินอียป ิ ต์ และได ้ยึดถือพระเจ ้าอืน ่ และได ้บูชาและ ปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าเหล่านัน ้ เพราะฉะนัน ้ พระเยโฮวาห์จงึ ทรง นํ าความชัว่ ร ้ายทัง้ หมดนีม ้ าทีพ ่ วกเขา” ้ ยีส ิ ปี แล ้ว ซาโลมอนได ้สร ้างบ ้านสองหลัง คือ 10 เมือ ่ สิน ่ บ บ ้านของพระเจ ้า และพระราชวังของกษั ตริย ์ 11 (ฝ่ ายฮิรามกษั ตริยแ ์ ห่งเมืองไทร์ได ้จัดหาไม ้สนซีดาร์และ ไม ้สนซีดาร์ให ้แก่ซาโลมอน และมอบทองคําให ้แก่เขาตามที่ ซาโลมอนปรารถนาทุกประการ) แล ้วกษั ตริยซ ์ าโลมอนก็ทรง ิ ิ มอบเมืองยีส ่ บเมืองในแผ่นดินกาลิลใี ห ้แก่ฮราม 12 และฮิรามเสด็จออกจากเมืองไทร์เพือ ่ ดูเมืองต่างๆ ทีซ ่ าโล มอนได ้ประทานให ้แก่พระองค์ แต่เมืองเหล่านัน ้ ไม่ทรงพอใจ พระองค์
13 และท่านกล่าวว่า เมืองใดบ ้างทีท ่ า่ นมอบให ้ข ้าพเจ ้า พีช ่ ายของข ้าพเจ ้า และท่านเรียกเมืองเหล่านีว้ า่ แผ่นดิน คาบูลมาจนทุกวันนี้ 14 แล ้วฮิรามก็สง่ ทองคําจํานวนหกสิบทาเลนต์ไปให ้กษั ตริย ์ 15 นีแ ่ หละเป็ นเหตุผลในการเก็บภาษี ซงึ่ กษั ตริยซ ์ าโลมอน ได ้เก็บภาษี ไว ้ เพือ ่ สร ้างพระนิเวศน์ของพระเจ ้า และ พระราชวังของพระองค์เอง และมิลโล และกําแพงเยรูซาเล็ม และฮาโซร์ และเมกิดโด และเกเซอร์ 16 เพราะฟาโรห์กษั ตริยแ ์ ห่งอียป ิ ต์ยกกองทัพไปยึดเมืองเกเ ซอร์แล ้วเผาเมืองนัน ้ เสีย และสังหารพวกคานาอันทีอ ่ าศัยอยู่ ในเมืองนัน ้ แล ้วมอบเมืองนัน ้ ให ้เป็ นของกํานัลแก่ธด ิ าของ เขา คือภรรยาของซาโลมอน 17 และซาโลมอนได ้สร ้างเมืองเกเซอร์ และเมืองเบธโฮรอน ใต ้ 18 และบาอาลัทและทัดโมร์ในถิน ่ ทุรกันดารในแผ่นดินนัน ้ ้ ทีซ 19 และเมืองทัง้ สิน ่ าโลมอนมีคลังสมบัต ิ และเมืองสําหรับ รถศึกของพระองค์ และเมืองสําหรับทหารม ้าของพระองค์ และสิง่ ทีซ ่ าโลมอนมีพระประสงค์จะสร ้างในกรุงเยรูซาเล็ม ้ ทีพ และในเลบานอน และในแผ่นดินทัง้ สิน ่ ระองค์ปกครอง 20 และประชากรทีเ่ หลืออยูท ่ งั ้ หมดจากพวกอาโมไรต์ พวก ฮิตไทต์ พวกเปริซไซต์ พวกฮิวไวต์ และพวกเยบูไซต์ ซึง่ ไม่ใช่คนอิสราเอล 21 บุตรหลานของพวกเขาทีเ่ หลืออยูใ่ นแผ่นดิน ซึง่ บุตร ้ เชิงนัน หลานของอิสราเอลก็ไม่สามารถทําลายได ้อย่างสิน ้ ซาโลมอนทรงเรียกเก็บภาษี จากการเป็ นทาสมาจนถึงทุก วันนี้ 22 แต่ซาโลมอนมิได ้ทรงตัง้ บุตรหลานของอิสราเอลให ้เป็ น ทาส แต่พวกเขาเป็ นทหาร และเป็ นข ้ารับใช ้ของพระองค์ และเป็ นเจ ้านาย และเป็ นกัปตันของพระองค์ และเป็ นหัวหน ้า รถศึกของพระองค์ และเป็ นพลม ้าของพระองค์ 23 คนเหล่านีเ้ ป็ นหัวหน ้าเจ ้าหน ้าทีท ่ ด ี่ แ ู ลงานของซาโลมอน มีห ้าร ้อยห ้าสิบคน ซึง่ เป็ นผู ้บังคับบัญชาประชาชนทีท ่ ํางาน ในงานนัน ้ 24 แต่ธด ิ าของฟาโรห์ได ้ออกไปจากเมืองดาวิดไปยังบ ้าน ของนางซึง่ ซาโลมอนได ้สร ้างให ้นาง แล ้วพระองค์ก็ทรง สร ้างมิลโล 25 และซาโลมอนได ้ถวายเครือ ่ งเผาบูชาและเครือ ่ งบูชา สันติภาพบนแท่นบูชาทีเ่ ขาสร ้างถวายแด่พระเจ ้าปี ละสาม ครัง้ และเขาได ้เผาเครือ ่ งหอมบนแท่นบูชาทีอ ่ ยูต ่ อ ่ พระพักตร์ พระเจ ้า ดังนัน ้ เขาจึงได ้สร ้างพระนิเวศน์ให ้เสร็จสมบูรณ์ 26 และกษั ตริยซ ์ าโลมอนทรงสร ้างกองเรือทีเ่ อซีโอนเกเบอร์ ซึง่ อยูต ่ ด ิ กับเอโลธ บนชายฝั่ งทะเลแดง ในแผ่นดินเอโดม 27 และฮิรามส่งคนเรือซึง่ เป็ นคนเรือทีม ่ ค ี วามรู ้เรือ ่ งทะเลไป กับพวกคนรับใช ้ของซาโลมอน 28 แล ้วพวกเขามายังเมืองโอฟี ร ์ และนํ าทองคําจากทีน ่ ั่นมาสี่ ิ ร ้อยยีส ่ บทาเลนต์ และนํ ามาให ้กษั ตริยซ ์ าโลมอน บทที่ 10 ั ท์ของซาโลมอน 1 เมือ ่ ราชินแ ี ห่งชีบาทรงได ้ยินกิตติศพ เกีย ่ วกับพระนามของพระเจ ้า พระนางก็เสด็จมาทดสอบ พระองค์ด ้วยคําถามยากๆ 2 และนางเสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็มพร ้อมด ้วยขบวนรถ มากมาย มีอฐ ู บรรทุกเครือ ่ งเทศ ทองคําจํานวนมาก และอัญ มณีมค ี า่ และเมือ ่ นางเสด็จมาเฝ้ าซาโลมอนแล ้ว นางก็ได ้ สนทนากับพระองค์ถงึ ทุกสิง่ ทีม ่ อ ี ยูใ่ นใจของนาง 3 และซาโลมอนก็ทรงเล่าปั ญหาของนางทัง้ หมดให ้นางฟั ง ไม่มเี รือ ่ งใดทีก ่ ษั ตริยไ์ ม่ได ้ทรงบอกนางเลย
1 พงศ์กษั ตริย ์
4 เมือ ่ ราชินแ ี ห่งชีบาได ้เห็นพระปรีชาสามารถทัง้ หมดของซา โลมอน และบ ้านทีพ ่ ระองค์ได ้สร ้างขึน ้ 5 ทัง้ อาหารทีโ่ ต๊ะเสวยของพระองค์ และการเข ้านั่งของข ้ารับ ใช ้ของพระองค์ และการปรนนิบต ั ข ิ องรัฐมนตรีของพระองค์ และเครือ ่ งแต่งกายของพวกเขา และพนักงานถวายถ ้วยของ ่ ระนิเวศน์ของพระเจ ้าของ พระองค์ และการเสด็จขึน ้ สูพ พระองค์ ไม่มวี ญ ิ ญาณในตัวเธออีกต่อไป 6 นางจึงทูลแก่กษั ตริยว์ า่ “ข่าวคราวทีข ่ ้าพระองค์ได ้ยินใน แผ่นดินของข ้าพระองค์เกีย ่ วกับการกระทําและความฉลาด ของพระองค์ เป็ นความจริง” ่ ถ ้อยคําเหล่านัน 7 แต่ข ้าพเจ ้าก็ไม่เชือ ้ จนกระทั่งข ้าพเจ ้ามา และได ้เห็นกับตาตนเอง และดูเถิด มีคนบอกข ้าพเจ ้าไม่ถงึ ครึง่ หนึง่ สติปัญญาและความเจริญรุง่ เรืองของท่านนัน ้ ่ เสียงทีข ยิง่ ใหญ่กว่าชือ ่ ้าพเจ ้าได ้ยิน 8 บุคคลเหล่านีข ้ องท่านก็เป็ นสุข บรรดาผู ้รับใช ้ของท่านที่ ยืนอยูต ่ อ ่ พระพักตร์ทา่ นอยูเ่ สมอและฟั งพระปั ญญาของท่าน ก็เป็ นสุข 9 จงถวายพระพรแด่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของเจ ้า ซึง่ ทรงพอ พระทัยในตัวเจ ้า และทรงตัง้ เจ ้าไว ้บนบัลลังก์ของอิสราเอล เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงรักอิสราเอลตลอดไป จึงทรง แต่งตัง้ เจ ้าให ้เป็ นกษั ตริย ์ เพือ ่ ทรงกระทําความยุตธิ รรมและ ความเทีย ่ งธรรม ิ ทาเลนต์แก่กษั ตริย ์ 10 และนางก็ถวายทองคําหนึง่ ร ้อยยีส ่ บ และเครือ ่ งเทศเป็ นจํานวนมาก และอัญมณีมค ี า่ แต่ เครือ ่ งเทศมากมายเหลือล ้นอย่างทีร่ าชินแ ี ห่งชีบาถวายแก่ กษั ตริยซ ์ าโลมอนก็ไม่มอ ี ก ี แล ้ว 11 และกองทหารของฮิรัมซึง่ นํ าทองคํามาจากโอฟี ร ์ ก็ได ้นํ า ต ้นไม ้อัลมูกและอัญมณีมค ี า่ จํานวนมากมายมาจากโอฟี รด ์ ้วย ้ไม 12 และกษั ตริยท ์ รงใช ้จันทน์เทศทําเป็ นเสาสําหรับพระ นิเวศน์ของพระเจ ้า และสําหรับพระราชวังของกษั ตริย ์ ได ้ทํา พิณและพิณใหญ่สําหรับนักร ้องด ้วย จนกระทั่งทุกวันนีก ้ ็ยังไม่ มีไม ้จันทน์เทศชนิดนีเ้ กิดขึน ้ และก็ไม่เคยเห็นอีกเลย 13 และกษั ตริยซ ์ าโลมอนทรงประทานสิง่ ทีร่ าชินแ ี ห่งเชบา ต ้องการทัง้ หมด ไม่วา่ เธอจะขอสิง่ ใด นอกจากสิง่ ทีซ ่ าโลม อนประทานให ้ด ้วยพระกรุณาของพระองค์ แล ้วเธอจึงเสด็จ กลับประเทศของเธอพร ้อมกับข ้าราชบริพารของเธอ 14 นํ้ าหนักทองคําทีส ่ ง่ มาถึงซาโลมอนในปี หนึง่ คือหกร ้อย หกสิบหกทาเลนต์ทองคํา 15 นอกเหนือจากนัน ้ เขายังได ้รับจากพวกพ่อค ้า และจาก ้ การค ้าขายเครือ ่ งเทศ และจากกษั ตริยแ ์ ห่งอาระเบียทัง้ สิน และจากผู ้ว่าราชการของประเทศอีกด ้วย 16 และกษั ตริยซ ์ าโลมอนได ้สร ้างเป้ าสองร ้อยอันด ้วยทองคํา ทุบ โดยเป้ าอันหนึง่ มีนํ้าหนักทองคําหกร ้อยเชเขล 17 และท่านได ้สร ้างโล่สามร ้อยอันด ้วยทองคําทุบ โล่อน ั หนึง่ ใช ้ทองคําสามปอนด์ และกษั ตริยท ์ รงเก็บโล่เหล่านัน ้ ไว ้ใน บ ้านทีป ่ ่ าเลบานอน 18 กษั ตริยย ์ ังทรงสร ้างบัลลังก์ใหญ่ด ้วยงาช ้าง และบุด ้วย ้ ดี ทองคําชัน 19 พระทีน ่ ั่งนัน ้ มีบน ั ไดหกขัน ้ และยอดพระทีน ่ ั่งนัน ้ เป็ นทรง กลมอยูด ่ ้านหลัง และมีเสาคํ้าอยูท ่ งั ้ สองข ้างของทีน ่ ั่ง และมี สิงโตสองตัวยืนอยูข ่ ้างๆ เสาคํ้าเหล่านัน ้ 20 และมีสงิ โตสิบสองตัวยืนอยูท ่ น ี่ ั่นทัง้ ข ้างหนึง่ และข ้างหนึง่ บนขัน ้ บันไดหกขัน ้ ไม่มอ ี าณาจักรใดทีม ่ อ ี ย่างนีม ้ าก่อน 21 และภาชนะสําหรับดืม ่ ของกษั ตริยซ ์ าโลมอนทัง้ หมดทํา ด ้วยทองคํา และภาชนะทัง้ หมดของบ ้านในป่ าเลบานอนทํา ด ้วยทองคําบริสท ุ ธิ์ ไม่มอ ี น ั ใดทําด ้วยเงินเลย ไม่เคยมีสงิ่ ใด นับได ้ในสมัยของซาโลมอน
ิ พร ้อมกับกอง 22 เพราะว่ากษั ตริยม ์ ก ี องเรือจากเมืองธาร์ชช ิ จะนํ าทองคํา เงิน เรือจากเมืองฮิราม กองเรือจากเมืองธาร์ชช งาช ้าง ลิง และนกยูง มาทุกสามปี 23 ดังนัน ้ กษั ตริยซ ์ าโลมอนทรงเหนือกว่ากษั ตริยอ ์ น ื่ ใดใน แผ่นดินโลกในเรือ ่ งความรํ่ารวยและสติปัญญา ้ ก็แสวงหาซาโลมอนเพือ 24 และชาวโลกทัง้ สิน ่ จะฟั งพระ ปรีชาสามารถของพระองค์ ซึง่ พระเจ ้าทรงประทานไว ้ในพระ ทัยของพระองค์ 25 และทุกคนต่างก็นําเครือ ่ งบรรณาการของตนมา คือ ้ ผ ้า ชุดเกราะ เครือ ภาชนะเงิน ภาชนะทอง เสือ ่ งเทศ ม ้า และ ล่อ ตามอัตราทีก ่ ําหนดทุกปี 26 และซาโลมอนทรงรวบรวมรถศึกและทหารม ้าไว ้ และ พระองค์มรี ถศึกหนึง่ พันสีร่ ้อยคัน และทหารม ้าหนึง่ หมืน ่ สอง พันคน ซึง่ พระองค์มอบให ้ประจําเมืองต่างๆ สําหรับรถศึก และอยูก ่ บ ั กษั ตริยท ์ เี่ ยรูซาเล็ม 27 และกษั ตริยท ์ รงกระทําให ้เงินในกรุงเยรูซาเล็มเป็ นเหมือน ก ้อนหิน และทรงกระทําให ้ไม ้สนซีดาร์เป็ นเหมือนต ้นมะเดือ ่ ทีอ ่ ยูใ่ นหุบเขา เพราะมีมากอย่างอุดมสมบูรณ์ 28 และซาโลมอนทรงให ้นํ าม ้าจากอียป ิ ต์ และเส ้นด ้ายลินน ิ มาให ้ พ่อค ้าของกษั ตริยก ์ ็รับเส ้นด ้ายลินน ิ มาในราคา 29 และมีรถศึกเข ้ามาจากอียป ิ ต์ด ้วยเงินหกร ้อยเชเขล และม ้า ตัวหนึง่ ด ้วยเงินหนึง่ ร ้อยห ้าสิบเชเขล ดังนัน ้ พวกเขาจึง นํ าออกไปให ้แก่กษั ตริยแ ์ ห่งพวกฮิตไทต์และกษั ตริยแ ์ ห่ง ซีเรียทัง้ หลายโดยใช ้ทางของพวกเขาเอง บทที่ 11 1 แต่กษั ตริยซ ์ าโลมอนทรงรักสตรีตา่ งด ้าวหลายคน นอกจาก ธิดาของฟาโรห์แล ้ว สตรีชาวโมอับ อัมโมน เอโดม ซีโดน และฮิตไทต์ 2 เกีย ่ วกับประชาชาติทพ ี่ ระเจ ้าตรัสแก่บต ุ รหลานอิสราเอลว่า "เจ ้าทัง้ หลายอย่าเข ้าหาพวกเขาเลย และพวกเขาจะมาหา เจ ้าทัง้ หลายไม่ได ้ เพราะว่าพวกเขาจะหันใจของเจ ้าให ้หัน ไปตามพระเจ ้าของพวกเขาอย่างแน่นอน ซาโลมอนจงผูกพัน กับพวกเขาด ้วยความรัก" 3 และพระองค์มภ ี รรยาเจ็ดร ้อยคน เป็ นเจ ้าหญิง และนางสนม สามร ้อยคน และบรรดาภรรยาของพระองค์ก็ทําให ้พระทัย ของพระองค์เปลีย ่ นไป 4 เมือ ่ ซาโลมอนชราแล ้ว ภรรยาของพระองค์ก็ทําให ้พระทัย ของพระองค์เปลีย ่ นไปติดตามพระเจ ้าอืน ่ และพระทัยของ พระองค์ก็ไม่บริสท ุ ธิต ์ อ ่ พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของพระองค์ เหมือนอย่างพระทัยของดาวิดบิดาของพระองค์ 5 เพราะว่าซาโลมอนได ้ติดตามแอชโทเรทเทพีของชาวไซ ดอน และติดตามมิลโคมสิง่ น่ารังเกียจของชาวอัมโมน 6 และซาโลมอนทรงกระทําชัว่ ในสายพระเนตรของพระเจ ้า และไม่ได ้ดําเนินตามพระเจ ้าอย่างเต็มที่ เหมือนอย่างดาวิด บิดาของพระองค์ 7 จากนัน ้ ซาโลมอนได ้สร ้างวิหารสูงสําหรับพระเคโมช สิง่ น่า รังเกียจของโมอับ ในเนินเขาทีอ ่ ยูห ่ น ้ากรุงเยรูซาเล็ม และ สําหรับพระโมเลค สิง่ น่ารังเกียจของบรรดาลูกหลานของอัม โมน 8 และพระองค์ก็ทรงทําเช่นเดียวกันนีก ้ บ ั ภรรยาต่างชาติของ พระองค์ทก ุ คนทีเ่ ผาเครือ ่ งหอมและถวายเครือ ่ งบูชาแก่พระ เจ ้าของพวกเขา 9 และพระเจ ้าทรงพิโรธต่อซาโลมอน เพราะพระทัยของเขา หันออกจากพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอล ซึง่ ทรง ปรากฏแก่เขาสองครัง้ 10 และทรงสัง่ เขาเกีย ่ วกับเรือ ่ งนีว้ า่ เขาไม่ควรติดตามพระ เจ ้าอืน ่ แต่เขาไม่รักษาพระบัญชาทีพ ่ ระเจ ้าทรงสัง่
1 พงศ์กษั ตริย ์
11 เหตุฉะนัน ้ พระเจ ้าจึงตรัสแก่ซาโลมอนว่า “เนือ ่ งจากสิง่ นี้ ได ้เกิดขึน ้ แก่เจ ้า และเจ ้ามิได ้รักษาพันธสัญญาของเรา และ บัญญัตข ิ องเรา ซึง่ เราบัญชาเจ ้าไว ้ เราจะฉีกราชอาณาจักร ออกจากเจ ้าเป็ นแน่ และจะมอบให ้กับผู ้รับใช ้ของเจ ้า” 12 ถึงแม ้ในสมัยของเจ ้า เราจะไม่กระทําสิง่ นีเ้ พือ ่ เห็นแก่ดา วิดบิดาของเจ ้า แต่เราจะฉีกมันออกจากมือบุตรของเจ ้า 13 อย่างไรก็ด ี เราจะไม่แบ่งอาณาจักรทัง้ หมดออกไป แต่จะ มอบเผ่าหนึง่ ให ้แก่ลก ู ชายของคุณ เพือ ่ เห็นแก่ดาวิดผู ้รับใช ้ ของเรา และเพือ ่ เห็นแก่เยรูซาเล็มซึง่ เราได ้เลือกไว ้ ่ 14 และพระเจ ้าทรงกระตุ ้นศัตรูให ้เกิดขึน ้ มาหาซาโลมอน ชือ ้ สายของกษั ตริยใ์ นเอโดม ฮาดัดชาวเอโดม ซึง่ เป็ นเชือ 15 เมือ ่ ดาวิดอยูใ่ นเอโดม โยอาบผู ้บัญชาการกองทัพได ้ไป ฝั งศพผู ้ทีถ ่ ก ู สังหาร หลังจากทีเ่ ขาได ้ฆ่าผู ้ชายทุกคนในเอ โดมแล ้ว ้ เป็ นเวลาหก 16 (โยอาบอยูท ่ น ี่ ั่นพร ้อมกับคนอิสราเอลทัง้ สิน เดือน จนกระทั่งเขากําจัดผู ้ชายทุกคนในเอโดม) 17 ฮาดัดหนีไปพร ้อมกับคนเอโดมบางคนซึง่ เป็ นคนรับใช ้ ของบิดาของเขาไปยังอียป ิ ต์ ขณะทีฮ ่ าดัดยังเป็ นเด็กเล็กอยู่ 18 แล ้วพวกเขาออกจากมีเดียนมายังปาราน แล ้วพาผู ้คนจาก ปารานไปด ้วยและมายังอียป ิ ต์ เข ้าเฝ้ าฟาโรห์กษั ตริยแ ์ ห่ง อียป ิ ต์ ซึง่ ประทานบ ้านให ้ฟาโรห์ และกําหนดให ้มีอาหาร รับประทาน และประทานทีด ่ น ิ ให ้ฟาโรห์ด ้วย 19 และฮาดัดได ้รับความโปรดปรานจากฟาโรห์มาก จึงยก น ้องสาวของภรรยาตนเอง คือ น ้องสาวของราชินท ี าห์เปเนส ให ้เป็ นภรรยาแก่ฮาดัด ่ เกนูบาธให ้แก่ 20 และน ้องสาวของทาห์เพเนสก็คลอดบุตรชือ เขา ซึง่ ทาห์เพเนสได ้หย่านนมในบ ้านของฟาโรห์ และเกนู บาธก็อยูใ่ นครัวเรือนของฟาโรห์ทา่ มกลางบรรดาบุตรชาย ของฟาโรห์ 21 เมือ ่ ฮาดัดได ้ยินในอียป ิ ต์วา่ ดาวิดหลับไปอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของเขา และโยอาบแม่ทัพก็ตายแล ้ว ฮาดัดจึงทูลฟาโรห์วา่ “ขอให ้ข ้าพเจ ้าออกเดินทางเพือ ่ จะได ้กลับไปยังบ ้านเกิดของ ข ้าพเจ ้า” 22 ฟาโรห์จงึ ตรัสถามเขาว่า “ท่านขาดสิง่ ใดกับข ้าพเจ ้าหรือ จึงได ้แสวงหาทีจ ่ ะกลับไปยังบ ้านเกิดของท่าน” ฟาโรห์ตอบ ว่า “ไม่มส ี งิ่ ใดเลย แต่ขอให ้ข ้าพเจ ้าไปเถิด” 23 และพระเจ ้าทรงกระตุ ้นศัตรูอก ี คนหนึง่ ให ้เกิดขึน ้ คือ เร โซน บุตรของเอลียาดาห์ ซึง่ หลบหนีจากฮาดาเดเซอร์ กษั ตริยแ ์ ห่งโศบาห์ เจ ้านายของตน 24 และเขารวบรวมคนมาหาเขา และกลายเป็ นหัวหน ้าของ กองทหาร เมือ ่ ดาวิดสังหารพวกเขาจากโศบาห์ และพวกเขา ก็ยกไปยังเมืองดามัสกัส และอาศัยอยูท ่ น ี่ ั่น และครองราชย์ อยูใ่ นเมืองดามัสกัส 25 และเขาเป็ นปฏิปักษ์ตอ ่ อิสราเอลตลอดวันของซาโลมอน นอกเหนือจากความเสียหายทีฮ ่ าดัดได ้ทํา และเขาเกลียดชัง อิสราเอล และครองราชย์เหนือซีเรีย 26 และเยโรโบอัมบุตรชายของเนบัท ชาวเอฟราธาห์จาก ่ เมืองเซเรดาห์ ผู ้รับใช ้ของซาโลมอน ซึง่ มารดาของเธอชือ เซรัวาห์ เป็ นหญิงม่าย เขาได ้ยกมือขึน ้ ต่อต ้านกษั ตริย ์ 27 และนีค ่ อ ื สาเหตุทเี่ ขายกมือขึน ้ ต่อต ้านกษั ตริย ์ คือ ซาโล มอนสร ้างมิลโล และซ่อมแซมช่องโหว่ของเมืองของดาวิด บิดาของเขา 28 และเยโรโบอัมเป็ นคนมีกําลังมากและกล ้าหาญ และเมือ ่ ซาโลมอนเห็นว่าชายหนุ่มคนนัน ้ เป็ นคนขยัน พระองค์จงึ ทรง แต่งตัง้ ให ้เขาเป็ นหัวหน ้าดูแลทุกสิง่ ในราชวงศ์โจเซฟ 29 ครัน ้ เยโรโบอัมออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มแล ้ว ผู ้เผยพระ วจนะอาหิยาห์ชาวเมืองชิโลห์ได ้พบเขาทีท ่ าง และเขาสวม ้ ใหม่ ขณะนัน เสือ ้ เขาทัง้ สองอยูก ่ น ั ตามลําพังในทุง่ นา ้ ใหม่ของเขาออกเป็ นสิบสองชิน ้ 30 แล ้วอาหิยาห์ก็ฉก ี เสือ
้ เพราะว่า 31 และท่านตรัสแก่เยโรโบอัมว่า จงเอาไปสิบชิน พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลตรัสดังนีว้ า่ ดูเถิด เราจะ ฉีกราชอาณาจักรออกจากมือของซาโลมอน และจะมอบสิบ เผ่าให ้แก่เจ ้า 32 (แต่เขาจะมีเผ่าเดียวเพือ ่ เห็นแก่ดาวิดผู ้รับใช ้ของเรา และ ้ ของ เพือ ่ เห็นแก่เยรูซาเล็ม เมืองทีเ่ ราได ้เลือกจากเผ่าทัง้ สิน อิสราเอล) 33 เพราะว่าพวกเขาได ้ละทิง้ เรา และได ้บูชาแอชทาโรทเทพี ของชาวไซดอน เคโมชพระเจ ้าของชาวโมอับ และมิลโคม พระเจ ้าของบรรดาบุตรหลานของอัมโมน และไม่ได ้ดําเนิน ตามทางของเรา เพือ ่ ทําสิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้องในสายพระเนตรของเรา และเพือ ่ รักษาบัญญัตแ ิ ละคําตัดสินของเรา เหมือนอย่างดา วิดบิดาของเขาได ้กระทํา 34 แต่เราจะไม่เอาอาณาจักรทัง้ หมดไปจากมือของเขา แต่ เราจะตัง้ เขาให ้เป็ นเจ ้านายตลอดชีวต ิ ของเขา เพราะเห็นแก่ ดาวิดผู ้รับใช ้ของเรา ผู ้ซึง่ เราเลือกไว ้ เพราะว่าเขาประพฤติ ตามบัญญัตแ ิ ละกฎเกณฑ์ของเรา 35 แต่เราจะยึดอาณาจักรจากมือลูกชายของเขา และจะมอบ ให ้คุณสิบเผ่าด ้วย 36 และเราจะมอบเผ่าหนึง่ ให ้แก่บต ุ รของเขา เพือ ่ ดาวิดผู ้รับ ใช ้ของเราจะมีประทีปอยูต ่ อ ่ หน ้าเราเสมอในเยรูซาเล็ม คือ เมืองทีเ่ ราเลือกเพือ ่ สถาปนาพระนามของเราไว ้ทีน ่ ั่น 37 และเราจะรับเจ ้าไป และเจ ้าจะครองราชย์ตามสิง่ ทัง้ ปวงที่ จิตวิญญาณของเจ ้าปรารถนา และจะเป็ นกษั ตริยเ์ หนือ อิสราเอล ่ ฟั งสิง่ ทัง้ ปวงทีเ่ ราสัง่ เจ ้า และดําเนินตาม 38 และถ ้าเจ ้าเชือ ทางของเรา และทําสิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้องในสายพระเนตรของเรา คือ รักษาบัญญัตแ ิ ละบัญญัตข ิ องเรา เหมือนดาวิดผู ้รับใช ้ของเรา ได ้ทํา เราก็จะอยูก ่ บ ั เจ ้า และสร ้างวงศ์วานอันมั่นคงให ้เจ ้า เหมือนอย่างทีเ่ ราสร ้างให ้ดาวิด และจะมอบอิสราเอลให ้แก่ เจ ้า” 39 และเราจะทรมานพงศ์พันธุข ์ องดาวิดด ้วยเหตุนี้ แต่ไม่ใช่ ตลอดไป 40 ซาโลมอนจึงทรงพยายามทีจ ่ ะฆ่าเยโรโบอัม เยโรโบอัม ั จึงลุกขึน ้ หนีไปอียป ิ ต์ ไปหาชีชก กษั ตริยแ ์ ห่งอียป ิ ต์ และอยู่ ้ พระชนม์ ในอียป ิ ต์จนกระทั่งซาโลมอนสิน 41 ส่วนพระราชกิจอืน ่ ๆ ของซาโลมอน และบรรดาสิง่ ที่ พระองค์ทรงกระทํา และพระปรีชาสามารถของพระองค์ ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือพระราชกิจของซาโลมอนหรือ? 42 และเวลาทีซ ่ าโลมอนครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มเหนือ ้ เป็ นเวลาสีส ่ บ ิ ปี อิสราเอลทัง้ สิน 43 และซาโลมอนทรงหลับใหลไปอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของ พระองค์ และทรงฝั งพระบรมศพไว ้ในนครของดาวิดบิดาของ พระองค์ และเรโฮโบอัมโอรสของพระองค์ได ้ครองราชย์แทน พระองค์ บทที่ 12 1 แล ้วเรโฮโบอัมเสด็จไปยังเมืองเชเค็ม เพราะคนอิสราเอล ้ ได ้มายังเมืองเชเค็มเพือ ทัง้ สิน ่ จะตัง้ พระองค์ให ้เป็ นกษั ตริย ์ 2 เมือ ่ เยโรโบอัมบุตรชายของเนบัทซึง่ ยังอยูใ่ นประเทศอียป ิ ต์ ได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ (เพราะเขาหนีจากพระพักตร์กษั ตริยซ ์ าโลมอน และเยโรโบอัมก็ไปอาศัยอยูใ่ นประเทศอียป ิ ต์) 3 พวกเขาจึงส่งคนไปเรียกเขามา แล ้วเยโรโบอัมกับชุมนุม ชนอิสราเอลทัง้ หมดก็ไปพูดกับเรโฮโบอัมว่า 4 พระราชบิดาของพระองค์ได ้ทรงทําให ้แอกของพวกเรา หนักเกินไป บัดนีพ ้ ระองค์ได ้ทรงทําให ้การปรนนิบต ั อ ิ น ั หนัก หน่วงของพระราชบิดาของพระองค์ และให ้แอกอันหนักของ
1 พงศ์กษั ตริย ์
พระองค์ซงึ่ พระองค์วางไว ้บนพวกเราเบาลง และเราจะ ปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ 5 และพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า “จงออกไปอีกสามวัน แล ้ว จึงกลับมาหาเรา” แล ้วผู ้คนก็ออกไป 6 และกษั ตริยเ์ รโฮโบอัมปรึกษาหารือกับบรรดาผู ้เฒ่าผู ้แก่ท ี่ ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าซาโลมอนบิดาของพระองค์ขณะพระองค์ยังมี ชีวต ิ อยูแ ่ ละกล่าวว่า พวกเจ ้าจะแนะนํ าเราอย่างไรเพือ ่ เราจะ ตอบประชาชนเหล่านีไ้ ด ้? 7 พวกเขาได ้พูดกับท่านว่า "ถ ้าท่านยอมเป็ นผู ้รับใช ้ ประชาชนนีใ้ นวันนี้ และรับใช ้พวกเขา และตอบพวกเขา และ พูดคําดีๆ แก่พวกเขา พวกเขาก็จะเป็ นผู ้รับใช ้ของท่าน ตลอดไป" 8 แต่พระองค์ได ้ทรงละทิง้ คําปรึกษาทีผ ่ ู ้เฒ่าผู ้แก่เคยให ้ พระองค์ไว ้ และไปปรึกษาหารือกับบรรดาคนหนุ่มทีเ่ ติบโตมา พร ้อมกับพระองค์และยืนอยูเ่ บือ ้ งหน ้าพระองค์ 9 แล ้วพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า พวกท่านมีคําแนะนํ า อย่างไร เพือ ่ เราจะตอบประชากรเหล่านีท ้ พ ี่ ด ู กับเราว่า ‘ขอให ้แอกทีบ ่ ด ิ าของท่านวางบนพวกเราเบาลง’ 10 และคนหนุ่มๆ ซึง่ ได ้เติบโตมาพร ้อมกับพระองค์ก็พด ู กับ พระองค์วา่ “ท่านจงพูดอย่างนีแ ้ ก่ชนชาติเหล่านี้ ผู ้พูดแก่ ท่านว่า ‘บิดาของท่านได ้ทําให ้แอกของพวกเราหนัก แต่ ขอให ้เบาลงสําหรับพวกเราเถิด’ ” ท่านจงพูดกับพวกเขาว่า ‘นิว้ ก ้อยของเราจะหนากว่าเอวของบิดาของเรา’ 11 และบัดนีบ ้ ด ิ าของเราได ้วางแอกอันหนักให ้แก่พวกท่าน เราจะเพิม ่ แอกให ้แก่พวกท่านอีก บิดาของเราได ้ตีสอนพวก ท่านด ้วยแส ้ แต่เราจะตีสอนพวกท่านด ้วยแมงป่ อง ้ จึงมาหาเรโฮโบอัมในวันที่ 12 เยโรโบอัมกับประชากรทัง้ สิน สาม ตามทีก ่ ษั ตริยท ์ รงบัญชาไว ้โดยตรัสว่า “จงกลับมาหา เราอีกในวันทีส ่ าม” 13 และกษั ตริยท ์ รงตอบประชาชนอย่างดุร ้าย และทรงละทิง้ คําแนะนํ าทีผ ่ ู ้เฒ่าได ้ให ้ไว ้แก่พระองค์ 14 และตรัสแก่พวกเขาตามคําแนะนํ าของพวกคนหนุ่มว่า บิดาของเราทําให ้แอกของท่านทัง้ หลายหนัก และเราจะเพิม ่ แอกให ้แก่ทา่ นอีก บิดาของเราก็ตส ี อนท่านทัง้ หลายด ้วยแส ้ แต่เราจะตีสอนท่านด ้วยแมงป่ อง 15 เหตุฉะนัน ้ กษั ตริยจ ์ งึ ไม่ฟังประชาชน เพราะว่าเรือ ่ งนีม ้ า จากพระเยโฮวาห์ เพือ ่ พระองค์จะได ้กระทําตามพระดํารัสที่ พระเยโฮวาห์ตรัสผ่านอาหิยาห์ชาวชิโลห์แก่เยโรโบอัม บุตรชายเนบัท 16 เมือ ่ คนอิสราเอลทัง้ หมดเห็นว่ากษั ตริยไ์ ม่ฟังพวกเขา ประชาชนจึงตอบกษั ตริยว์ า่ “พวกเรามีสว่ นอะไรในดาวิด และพวกเราก็ไม่มม ี รดกในบุตรเจสซีด ้วย โอ อิสราเอล จงไป อยูใ่ นเต็นท์ของท่านเถิด ดาวิด จงดูแลบ ้านของท่านเองเถิด” อิสราเอลจึงไปยังเต็นท์ของตน 17 ส่วนบรรดาบุตรหลานของอิสราเอลซึง่ อาศัยอยูใ่ นเมือง ต่างๆ ของยูดาห์ เรโหโบอัมก็ครองราชย์อยูเ่ หนือพวกเขา 18 จากนัน ้ กษั ตริยเ์ รโฮโบอัมทรงส่งอาโดรัมซึง่ เป็ นหัวหน ้า คนเก็บภาษี ไป และคนอิสราเอลทัง้ หมดก็เอาหินขว ้างเขาจน เขาตาย ดังนัน ้ กษั ตริยเ์ รโฮโบอัมจึงรีบพาเขาขึน ้ รถรบเพือ ่ หนี ไปยังเยรูซาเล็ม 19 ดังนัน ้ อิสราเอลจึงกบฏต่อราชวงศ์ดาวิดจนกระทั่งทุกวันนี้ ้ ได ้ยินว่าเยโรโบอัมกลับมาอีก พวก 20 เมือ ่ คนอิสราเอลทัง้ สิน เขาจึงส่งคนไปเรียกเขามายังทีช ่ ม ุ นุม แล ้วตัง้ ให ้เขาเป็ น ้ ไม่มผ กษั ตริยเ์ หนืออิสราเอลทัง้ สิน ี ู ้ติดตามราชวงศ์ดาวิดเลย มีแต่เผ่าของยูดาห์เท่านัน ้ 21 เมือ ่ เรโฮโบอัมเสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ทรง รวบรวมพลจากเผ่าเบนจามินและพวกทหารกล ้าทีค ่ ด ั เลือก มาแล ้วหนึง่ แสนแปดหมืน ่ นาย เพือ ่ ต่อสู ้กับพวกอิสราเอล
และนํ าราชอาณาจักรกลับคืนสูเ่ รโฮโบอัมพระโอรสของซาโล มอนอีกครัง้ 22 แต่พระวจนะของพระเจ ้ามาถึงเชไมอาห์ผู ้รับใช ้ของพระ เจ ้าว่า 23 จงพูดกับเรโฮโบอัมโอรสของซาโลมอน กษั ตริยแ ์ ห่งยู ดาห์ และบอกแก่คนทัง้ ปวงของยูดาห์และเบนจามิน และแก่ ประชากรทีเ่ หลืออยูว่ า่ 24 พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ เจ ้าทัง้ หลายอย่าขึน ้ ไปสู ้รบกับพีน ่ ้อง ของเจ ้า คือบุตรหลานของอิสราเอลเลย จงกลับไปบ ้านของ ตนทุกคน เพราะเรือ ่ งนีม ้ าจากเรา” ดังนัน ้ พวกเขาจึงฟั งพระ วจนะของพระเจ ้า และกลับไปตามพระวจนะของพระเจ ้า 25 แล ้วเยโรโบอัมก็สร ้างเมืองเชเค็มในภูเขาเอฟราอิม และ อาศัยอยูท ่ น ี่ ั่น และออกจากทีน ่ ั่นไปสร ้างเมืองเฟนูเอล 26 และเยโรโบอัมคิดในใจว่า บัดนีร้ าชอาณาจักรจะกลับคืนสู่ ราชวงศ์ดาวิด 27 ถ ้าประชากรเหล่านีข ้ น ึ้ ไปทําการถวายเครือ ่ งบูชาในพระ นิเวศของพระเจ ้าทีก ่ รุงเยรูซาเล็ม จิตใจของประชากรเหล่านี้ จะหันกลับไปยังเจ ้านายของพวกเขา คือกลับไปหาเรโฮโบ อัม กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ และพวกเขาจะฆ่าเรา และกลับไปหา เรโฮโบอัม กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์อก ี ครัง้ 28 ดังนัน ้ กษั ตริยจ ์ งึ ปรึกษาหารือ จึงทรงสร ้างลูกโคทองคํา สองตัว และตรัสแก่เขาทัง้ หลายว่า "การทีพ ่ วกเจ ้าจะขึน ้ ไป ยังกรุงเยรูซาเล็มยังเป็ นเรือ ่ งไกลตัวนัก ดูเถิด พระเจ ้าของ พวกเจ ้าทัง้ หลายคือ อิสราเอล ผู ้ซึง่ นํ าพวกเจ ้าออกจาก แผ่นดินอียป ิ ต์" 29 และท่านตัง้ องค์หนึง่ ไว ้ทีเ่ บธเอล และอีกองค์หนึง่ ท่านตัง้ ไว ้ทีด ่ าน 30 และสิง่ นีก ้ ลายเป็ นบาป เพราะประชาชนไปนมัสการต่อ พระพักตร์องค์หนึง่ คือทีเ่ มืองดาน 31 และท่านได ้สร ้างวิหารซึง่ เป็ นทีส ่ งู และท่านได ้ทรงตัง้ ปุโรหิตจากชนชาติทต ี่ ํา่ ทีส ่ ด ุ ซึง่ มิใช่ลก ู หลานของเลวี 32 และเยโรโบอัมทรงกําหนดให ้มีงานฉลองในเดือนทีแ ่ ปด ิ ห ้าของเดือนนัน ในวันทีส ่ บ ้ เหมือนกับงานฉลองทีเ่ กิดขึน ้ ในยู ดาห์ และทรงถวายเครือ ่ งบูชาบนแท่นบูชา พระองค์ทรง กระทําเช่นนีใ้ นเบธเอล โดยถวายเครือ ่ งบูชาแก่ลก ู โคที่ พระองค์ได ้ทรงสร ้าง และทรงตัง้ ปุโรหิตประจําทีป ่ ช ู นียสถาน สูงทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงสร ้างไว ้ในเบธเอล 33 ดังนัน ้ พระองค์จงึ ทรงถวายเครือ ่ งบูชาบนแท่นบูชาซึง่ ิ ห ้าของเดือนที่ พระองค์ได ้ทรงสร ้างไว ้ทีเ่ บธเอลในวันทีส ่ บ ่ แปด คือในเดือนซึงพระองค์ได ้ทรงคิดขึน ้ เอง และทรง กําหนดงานฉลองให ้แก่บรรดาบุตรหลานของอิสราเอล และ พระองค์ก็ทรงถวายเครือ ่ งบูชาบนแท่นบูชาและเผาเครือ ่ ง หอม บทที่ 13 1 และดูเถิด มีบรุ ษ ุ แห่งพระเจ ้าคนหนึง่ ออกมาจากยูดาห์โดย พระวจนะของพระเจ ้าไปยังเบธเอล และเยโรโบอัมยืนอยูข ่ ้าง แท่นบูชาเพือ ่ เผาเครือ ่ งหอม 2 และเขาร ้องตะโกนกล่าวโทษแท่นบูชาในพระวจนะของ พระเจ ้าและกล่าวว่า โอ แท่นบูชา แท่นบูชา พระเจ ้าตรัสดังนี้ ่ โยซียาห์ ว่า ดูเถิด เด็กคนหนึง่ จะเกิดมาในราชวงศ์ดาวิด ชือ และบนเจ ้า เขาจะถวายปุโรหิตแห่งสถานบูชาบนทีส ่ งู ซึง่ เผา เครือ ่ งหอมบนเจ ้า และกระดูกของมนุษย์จะถูกเผาบนเจ ้า 3 และท่านก็ให ้สัญญาณในวันนัน ้ โดยกล่าวว่า นีค ่ อ ื สัญญาณ ทีพ ่ ระเยโฮวาห์ได ้ตรัสว่า ดูเถิด แท่นบูชาจะฉีกขาด และ ขีเ้ ถ ้าทีอ ่ ยูบ ่ นแท่นนัน ้ จะถูกเทออก 4 เมือ ่ กษั ตริยเ์ ยโรโบอัมได ้ยินคําพูดของคนของพระเจ ้าซึง่ ร ้องต่อแท่นบูชาในเบธเอล เขาก็ยน ื่ มือออกไปจากแท่นบูชา
1 พงศ์กษั ตริย ์
แล ้วกล่าวว่า “จงจับเขาไว ้” และมือทีเ่ ขายืน ่ ออกไปนัน ้ ก็แห ้ง เหือดจนไม่สามารถดึงกลับมาหาเขาได ้อีก 5 แท่นบูชาก็ฉก ี ขาด และขีเ้ ถ ้าก็ไหลออกมาจากแท่นบูชา ตามสัญลักษณ์ทม ี่ นุษย์ของพระเจ ้าได ้ให ้ไว ้โดยพระวจนะ ของพระเจ ้า 6 และกษั ตริยต ์ อบและกล่าวแก่คนของพระเจ ้าว่า “จงทูล วิงวอนต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของท่าน และ อธิษฐานเพือ ่ ข ้าพเจ ้า เพือ ่ มือของข ้าพเจ ้าจะได ้กลับคืนมา” และคนของพระเจ ้าก็วงิ วอนพระเยโฮวาห์ และมือของกษั ตริย ์ ก็กลับคืนมาอีกครัง้ และกลับเป็ นเหมือนเดิม 7 และกษั ตริยต ์ รัสแก่คนแห่งพระเจ ้าว่า จงกลับบ ้านกับ ข ้าพเจ ้าและพักผ่อน และข ้าพเจ ้าจะให ้รางวัลแก่ทา่ น 8 และคนแห่งพระเจ ้าได ้กล่าวแก่พระราชาว่า “ถ ้าพระองค์ ยอมให ้ข ้าพเจ ้าครึง่ หนึง่ ของบ ้านของพระองค์ ข ้าพเจ ้าก็จะ ไม่ไปกับพระองค์ และจะไม่กน ิ อาหารหรือดืม ่ นํ้ าในทีน ่ ด ี้ ้วย 9 เพราะว่าพระวจนะของพระเจ ้าได ้สัง่ ข ้าพเจ ้าไว ้อย่างนีว้ า่ อย่ากินขนมปั ง อย่าดืม ่ นํ้ า และอย่ากลับไปตามทางทีเ่ จ ้ามา 10 แล ้วท่านก็ไปอีกทางหนึง่ และไม่กลับไปตามทางทีท ่ า่ น มายังเบธเอล 11 ในเวลานัน ้ มีศาสดาพยากรณ์ชราคนหนึง่ อาศัยอยูใ่ นเบธ เอล และบุตรชายทัง้ หลายของเขามาเล่าให ้เขาฟั งถึงกิจการ ้ ทีบ ทัง้ สิน ่ รุ ษ ุ ของพระเจ ้าได ้กระทําในวันนัน ้ ทีเ่ บธเอล และ ถ ้อยคําทีเ่ ขากล่าวกับกษั ตริย ์ พวกเขาก็เล่าให ้บิดาของตนฟั ง ด ้วย 12 บิดาของพวกเขาจึงถามพวกเขาว่า “ท่านไปทางไหน” เพราะบุตรทัง้ สองของเขาเห็นทางทีบ ่ รุ ษ ุ ของพระเจ ้าซึง่ มา จากยูดาห์เดินไป 13 และท่านก็พด ู กับลูกชายของท่านว่า “จงผูกอานลาให ้ ข ้าพเจ ้า” พวกเขาก็ผก ู อานลาให ้ท่าน และท่านก็ขล ี่ านัน ้ 14 และติดตามชายของพระเจ ้าไป และพบเขานั่งอยูใ่ ต ้ต ้น โอ๊ก จึงถามเขาว่า “เจ ้าคือชายของพระเจ ้าทีเ่ ดินทางมาจาก ยูดาห์หรือ” เขาตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ น” 15 แล ้วท่านตรัสแก่เขาว่า จงกลับบ ้านกับฉั นแล ้วรับประทาน อาหาร 16 และท่านกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าไม่อาจกลับไปกับท่าน หรือเข ้า ไปกับท่านได ้ ข ้าพเจ ้าจะไม่กน ิ อาหารหรือดืม ่ นํ้ ากับท่านใน สถานทีน ่ ี้ 17 เพราะพระวจนะของพระเจ ้าตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “เจ ้าอย่า กินขนมปั งหรือดืม ่ นํ้ าทีน ่ ั่น และอย่ากลับกลับไปตามทางที่ เจ ้ามา” 18 ทูตสวรรค์ตรัสแก่เขาว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้เผยพระวจนะ เช่นเดียวกับท่าน” และทูตสวรรค์ได ้ตรัสกับข ้าพเจ ้าโดยพระ วจนะของพระเจ ้าว่า “จงพาเขากลับไปกับเจ ้าทีบ ่ ้าน เพือ ่ เขา จะได ้กินอาหารและดืม ่ นํ้ า” แต่ทต ู สวรรค์นัน ้ โกหกเขา 19 แล ้วเขาก็กลับไปกับเขา และกินอาหารและดืม ่ นํ้ าในบ ้าน ของเขา 20 และเมือ ่ พวกเขากําลังนั่งร่วมโต๊ะกัน พระวจนะของพระเจ ้า ก็มาถึงผู ้เผยพระวจนะซึง่ นํ าท่านกลับมาว่า 21 และเขาร ้องเรียกคนของพระเจ ้าผู ้มาจากยูดาห์วา่ พระเจ ้า ่ ฟั งพระโอษฐ์ของพระเจ ้า ตรัสดังนีว้ า่ เพราะว่าเจ ้าได ้ไม่เชือ และไม่ได ้รักษาพระบัญญัตซ ิ งึ่ พระเจ ้าของเจ ้าบัญชาเจ ้าไว ้ 22 แต่ทา่ นกลับมาและรับประทานอาหารและดืม ่ นํ้ าใน สถานทีซ ่ งึ่ พระเยโฮวาห์ตรัสกับท่านว่า อย่ากินขนมปั งหรือ ดืม ่ นํ้ า ศพของท่านจะไม่ถก ู นํ าไปยังสุสานของบรรพบุรษ ุ ของ ท่าน 23 ครัน ้ พระองค์ทรงรับประทานอาหารและดืม ่ แล ้ว พระองค์ก็ ทรงอานลาให ้ คือ ให ้แก่ผู ้เผยพระวจนะซึง่ พระองค์ได ้ทรงนํ า กลับมา
24 เมือ ่ เขาไปแล ้ว ก็มส ี งิ โตมาพบเขาอยูร่ ม ิ ทางและฆ่าเขา ศพของเขาถูกทิง้ ไว ้ริมทาง และลาก็ยน ื อยูข ่ ้างๆ ศพนัน ้ สิงโตก็ยน ื อยูข ่ ้างๆ ศพนัน ้ เช่นกัน 25 และดูเถิด มีคนผ่านไปมาและเห็นซากศพทิง้ อยูร่ ม ิ ทาง และเห็นสิงโตยืนอยูข ่ ้างๆ ซากศพนัน ้ จึงมาบอกเรือ ่ งนีใ้ น เมืองทีผ ่ ู ้เผยพระวจนะชราอาศัยอยู่ 26เมือ ่ ผู ้เผยพระวจนะซึง่ นํ าท่านกลับมาจากทางได ้ยินเรือ ่ งนี้ ่ ฟั งพระวจนะของ ก็กล่าวว่า “นั่นคือบุรษ ุ ของพระเจ ้าผู ้ไม่เชือ พระเจ ้า เพราะฉะนัน ้ พระเจ ้าจึงทรงมอบท่านไว ้ให ้สิงโต ซึง่ ได ้ฉีกท่านและสังหารท่าน ตามพระวจนะทีพ ่ ระเจ ้าตรัสกับ ท่าน” 27 และเขาพูดกับลูกชายของเขาว่า “จงผูกอานลาให ้ฉั น” พวกเขาก็ผก ู อานให ้เขา 28 และเขาไปพบศพของเขาทิง้ อยูก ่ ลางทาง และลาและ สิงโตก็ยน ื อยูข ่ ้างๆ ศพนัน ้ สิงโตไม่ได ้กินซากนัน ้ หรือฉีกลา นัน ้ 29 และศาสดาพยากรณ์ก็เอาศพของคนของพระเจ ้าวางบน ลา แล ้วนํ ากลับมา และผู ้เผยพระวจนะชราก็เข ้ามาในเมือง เพือ ่ ไว ้ทุกข์และฝั งศพเขา 30 แล ้วเขาได ้วางศพของตนไว ้ในหลุมฝั งศพของตนเอง และคนทัง้ หลายก็ครํ่าครวญถึงเขาโดยกล่าวว่า “อนิจจา พีช ่ ายของข ้าพเจ ้า!” 31 ครัน ้ ได ้ฝั งศพท่านแล ้ว ท่านจึงพูดกับบุตรชายของท่านว่า “เมือ ่ ข ้าพเจ ้าตายแล ้ว จงฝั งข ้าพเจ ้าไว ้ในอุโมงค์ฝังศพซึง่ ฝั ง คนของพระเจ ้าไว ้ จงวางกระดูกของข ้าพเจ ้าไว ้ข ้างกระดูก ของเขา” 32 เพราะถ ้อยคําซึง่ ท่านร ้องประกาศโดยพระวจนะของพระ ้ ซึง่ เจ ้าต่อแท่นบูชาทีเ่ บธเอล และต่อบ ้านเรือนบนทีส ่ งู ทัง้ สิน อยูใ่ นเมืองต่างๆ ของสะมาเรีย จะบังเกิดขึน ้ อย่างแน่นอน 33 ภายหลังเหตุการณ์นี้ เยโรโบอัมไม่หันกลับจากแนวทาง ้ ล่างให ้เป็ นปุโรหิตแห่งปู ชัว่ ของตน แต่กลับแต่งตัง้ ชนชัน ชนียสถานสูงอีกครัง้ ผู ้ใดต ้องการ พระองค์ก็ทรงสถาปนาเขา ให ้บริสท ุ ธิ์ และเขาก็กลายเป็ นปุโรหิตแห่งปูชนียสถานสูงคน หนึง่ 34 และสิง่ นีก ้ ลายเป็ นบาปแก่ราชวงศ์เยโรโบอัม คือจะตัด และทําลายมันเสียจากพืน ้ แผ่นดิน บทที่ 14 1 ในเวลานัน ้ อาบียาห์บต ุ รชายเยโรโบอัมล ้มป่ วย 2 และเยโรโบอัมก็พด ู กับภรรยาของตนว่า “ข ้าพเจ ้าขอร ้อง ท่าน จงลุกขึน ้ และปลอมตัวเสียเพือ ่ ไม่ให ้ใครรู ้ว่าท่านเป็ น ภรรยาของเยโรโบอัม แล ้วจงไปยังเมืองชิโลห์ ดูเถิด มีอาหิ ยาห์ผู ้เผยพระวจนะอยูท ่ น ี่ ั่น ซึง่ ได ้บอกกับข ้าพเจ ้าว่า ข ้าพเจ ้าจะได ้เป็ นกษั ตริยเ์ หนือชนชาติเหล่านี”้ 3 จงนํ าขนมปั งสิบก ้อน ขนมปั งกรอบ และนํ้ าผึง้ หนึง่ ไห ไป หาท่าน ท่านจะแจ ้งให ้ท่านทราบว่าจะเกิดอะไรขึน ้ กับเด็กนัน ้ 4 ภรรยาของเยโรโบอัมก็ทําตาม และลุกขึน ้ ไปยังเมืองชิโลห์ และไปทีบ ่ ้านของอาหิยาห์ แต่ตาของอาหิยาห์มองไม่เห็น เพราะตาของเขามัวเพราะอายุของเขา 5 และพระเจ ้าตรัสแก่อาหิยาห์วา่ ดูเถิด ภรรยาของเยโรโบอัม กําลังมาหาเจ ้าเพือ ่ จะถามเรือ ่ งลูกชายของนาง เพราะลูกชาย ของนางป่ วย เจ ้าจงพูดกับนางอย่างนีอ ้ ย่างนี้ เพราะเมือ ่ นาง เข ้ามา นางจะแสร ้งเป็ นหญิงคนอืน ่ 6 เมือ ่ อาหิยาห์ได ้ยินเสียงเท ้าของนาง ขณะนางเข ้ามาที่ ประตู จึงกล่าวว่า “เข ้ามาเถิด เจ ้าภรรยาของเยโรโบอัม ทําไมเจ ้าจึงแสร ้งทําเป็ นคนอืน ่ ข ้าพเจ ้าถูกส่งไปหาเจ ้าพร ้อม ข่าวใหญ่”
1 พงศ์กษั ตริย ์
7 จงไปบอกเยโรโบอัมว่า พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอล ตรัสดังนี้ เพราะว่าเรายกย่องเจ ้าจากท่ามกลางประชาชน และตัง้ เจ ้าให ้เป็ นประมุขเหนือประชาชนอิสราเอลของเรา 8 และฉีกอาณาจักรออกจากบ ้านของดาวิด และมอบให ้กับ คุณ แต่กระนัน ้ คุณก็ไม่เป็ นเหมือนดาวิดผู ้รับใช ้ของเรา ผู ้ซึง่ รักษาบัญญัตข ิ องเรา และติดตามเราด ้วยสุดใจของเขา เพือ ่ ่ ทําสิงทีถ ่ ก ู ต ้องในสายตาของเราเท่านัน ้ 9 แต่ทา่ นได ้กระทําชัว่ ยิง่ กว่าบรรดาคนทีเ่ คยอยูก ่ อ ่ นท่าน เพราะท่านได ้ไปสร ้างพระเจ ้าอืน ่ และรูปเคารพทีห ่ ล่อขึน ้ เพือ ่ ยั่วยุให ้ข ้าพเจ ้าโกรธ และได ้เหวีย ่ งข ้าพเจ ้าไว ้ข ้างหลังท่าน ่ งศ์พันธุ์ 10 เพราะฉะนัน ้ ดูเถิด เราจะนํ าความชัว่ ร ้ายมาสูพ ของเยโรโบอัม และจะตัดคนทีป ่ ั สสาวะรดกําแพงออกจากเย โรโบอัม และตัดคนทีถ ่ ก ู ขังและเหลืออยูใ่ นอิสราเอล และจะ กําจัดคนทีเ่ หลือของพงศ์พันธุข ์ องเยโรโบอัมออกไป เหมือน คนเอาขีป ้ ๋ ยออกไป ุ จนมันหายไปหมด 11 ผู ้ใดในราชวงศ์เยโรโบอัมทีต ่ ายในเมือง สุนัขจะกิน และ ผู ้ใดทีต ่ ายในทุง่ นกในอากาศจะกิน เพราะว่าพระเยโฮวาห์ ได ้ตรัสแล ้ว 12 จงลุกขึน ้ ไปบ ้านของเจ ้าเถิด และเมือ ่ เท ้าของเจ ้าเข ้าไป ในเมือง เด็กนัน ้ จะต ้องตาย” ้ จะไว ้ทุกข์ให ้เขาและฝั งศพเขา 13 และคนอิสราเอลทัง้ สิน เพราะว่าเฉพาะเขาในวงศ์วานเยโรโบอัมเท่านัน ้ ทีจ ่ ะต ้องถูก ฝั ง เพราะว่าในตัวเขานัน ้ พบว่ามีสงิ่ ดีๆ บางอย่างอยูใ่ นสาย พระเนตรของพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลในบ ้านของ เยโรโบอัม 14 และพระเจ ้าจะทรงตัง้ กษั ตริยข ์ น ึ้ เหนืออิสราเอลแก่เขา ซึง่ จะทรงทําลายราชวงศ์เยโรโบอัมในวันนัน ้ แต่บด ั นีเ้ กิดอะไร ขึน ้ ? 15 เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงลงโทษอิสราเอล เหมือนกับ เขย่าต ้นอ ้อในนํ้ า และจะทรงถอนรากถอนโคนอิสราเอลออก จากแผ่นดินดีนี้ ซึง่ พระองค์ประทานแก่บรรพบุรษ ุ ของพวก เขา และจะทรงกระจายพวกเขาไปทั่วฝั่ งแม่นํ้า เพราะพวก เขาได ้สร ้างเสาหินของตน และยั่วยุให ้พระเยโฮวาห์ทรง พิโรธ 16 และพระองค์จะทรงมอบอิสราเอลให ้พ ้นเพราะบาปของเย โรโบอัมผู ้ได ้กระทําบาป และได ้กระทําให ้อิสราเอลทําบาป ด ้วย 17 แล ้วภรรยาของเยโรโบอัมก็ลก ุ ขึน ้ และจากไป และมาถึง ิ้ ชีวต เมืองทีรซาห์ เมือ ่ นางมาถึงธรณีประตู เด็กน ้อยก็สน ิ ้ ก็ไว ้ 18 แล ้วเขาทัง้ หลายก็ฝังศพเขา และคนอิสราเอลทัง้ สิน ทุกข์ให ้เขา ตามพระวจนะของพระเจ ้าทีพ ่ ระองค์ตรัสโดยมือ ของอาหิยาห์ผู ้เผยพระวจนะผู ้รับใช ้ของพระองค์ 19 ส่วนเรือ ่ งราวอืน ่ ๆ ของเยโรโบอัม ทีพ ่ ระองค์ทรงทํา สงคราม และทรงครองราชย์อย่างไร ดูเถิด สิง่ เหล่านีถ ้ ก ู บันทึกไว ้ในหนังสือพงศาวดารของกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอล ิ สองปี และ 20 และเวลาทีเ่ ยโรโบอัมครองราชย์นัน ้ มียส ี่ บ พระองค์ก็ทรงหลับนอนกับบรรพบุรษ ุ ของพระองค์ และนาดับ บุตรของพระองค์ก็ครองราชย์แทนพระองค์ 21 และเรโฮโบอัมโอรสของซาโลมอนครองราชย์ในยูดาห์ เร ี่ บ ิ เอ็ดพรรษาเมือ โฮโบอัมมีพระชนมายุสส ่ พระองค์เริม ่ ครองราชย์ และทรงครองราชย์ในเยรูซาเล็มสิบเจ็ดปี ซึง่ เป็ น เมืองทีพ ่ ระเจ ้าทรงเลือกจากบรรดาเผ่าของอิสราเอลทัง้ หมด เพือ ่ สถาปนาพระนามของพระองค์ไว ้ทีน ่ ั่น พระมารดาของ พระองค์มพ ี ระนามว่านาอามาห์ ซึง่ เป็ นหญิงชาวอัมโมน 22 และยูดาห์ก็กระทําชัว่ ในสายพระเนตรของพระเจ ้า และ พวกเขาก็ยั่วยุให ้พระองค์อจิ ฉาด ้วยบาปทีพ ่ วกเขาได ้กระทํา มากกว่าทีบ ่ รรพบุรษ ุ ของพวกเขาได ้กระทํา 23 เพราะพวกเขาได ้สร ้างสถานสูง และรูปเคารพ และสวน องุน ่ ไว ้บนเนินเขาสูงทุกแห่ง และใต ้ต ้นไม ้เขียวทุกต ้น
24 และมีพวกรักร่วมเพศในแผ่นดินนัน ้ ด ้วย และพวกเขาก็ทํา ตามการกระทําอันน่ารังเกียจของบรรดาประชาชาติทพ ี่ ระเจ ้า ทรงขับไล่ออกไปต่อหน ้าบุตรหลานของอิสราเอล ั กษั ตริย ์ 25 ครัน ้ ถึงปี ทห ี่ ้าแห่งรัชกาลกษั ตริยเ์ รโฮโบอัม ชีชก แห่งอียป ิ ต์ยกกองทัพมาโจมตีกรุงเยรูซาเล็ม 26 และท่านได ้นํ าเอาทรัพย์สมบัตใิ นพระนิเวศของพระเจ ้า และทรัพย์สมบัตใิ นพระราชวังของกษั ตริยไ์ ปเสียหมด และ ท่านได ้นํ าเอาโล่ทองคําทีซ ่ าโลมอนได ้สร ้างไปเสียหมดด ้วย 27 และกษั ตริยเ์ รโฮโบอัมทรงทําโล่ทองเหลืองแทน และ มอบไว ้ในมือของหัวหน ้าทหารรักษาพระองค์ซงึ่ เฝ้ าประตู พระราชวัง 28 และเมือ ่ กษั ตริยเ์ สด็จเข ้าในพระนิเวศน์ของพระเจ ้า ทหาร รักษาพระองค์ก็อุ ้มศพเหล่านัน ้ ไว ้ แล ้วนํ ากลับเข ้าไปในห ้อง ทหารรักษาพระองค์อก ี ครัง้ 29 ส่วนพระราชกิจอืน ่ ๆ ของเรโฮโบอัม และบรรดาสิง่ ที่ พระองค์ทรงกระทํา ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือพงศาวดารของ กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์หรือ? 30 และมีสงครามเกิดขึน ้ ระหว่างเรโฮโบอัมกับเยโรโบอัม ตลอดวันของพวกเขา 31 และเรโฮโบอัมก็หลับไปอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของพระองค์ และถูกฝั งไว ้กับบรรพบุรษ ุ ของพระองค์ในเมืองของดาวิด พระมารดาของพระองค์มพ ี ระนามว่านาอามาห์ ซึง่ เป็ นหญิง ชาวอัมโมน และอาบียัมโอรสของพระองค์ก็ขน ึ้ ครองราชย์ แทนพระองค์ บทที่ 15 ิ แปดแห่งรัชกาลกษั ตริยเ์ ยโรโบอัม บุตรชาย 1 ครัน ้ ถึงปี ทส ี่ บ เนบัท ขึน ้ ครองราชย์เป็ นกษั ตริยเ์ หนือยูดาห์ 2 พระองค์ทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มเป็ นเวลาสามปี ื่ มาอาคาห์ ธิดาของอาบีซาโลม พระมารดาของพระองค์ชอ ้ ของบิดาของพระองค์ 3 และพระองค์ดําเนินตามบาปทัง้ สิน ซึง่ พระองค์ได ้กระทําต่อพระพักตร์พระองค์ และพระทัยของ พระองค์ก็ไม่บริสท ุ ธิต ์ อ ่ พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของพระองค์ เหมือนอย่างพระทัยของดาวิดบิดาของพระองค์ 4 ถึงกระนัน ้ ก็ด ี เพือ ่ เห็นแก่ดาวิด พระเจ ้าของเขาได ้ประทาน ตะเกียงในเยรูซาเล็มแก่เขา เพือ ่ ตัง้ โอรสของเขาให ้สืบต่อ จากเขา และเพือ ่ สถาปนาเยรูซาเล็ม 5 เพราะดาวิดกระทําสิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้องในสายพระเนตรของพระเจ ้า และไม่หันเหไปจากสิง่ ใดๆ ทีพ ่ ระองค์บญ ั ชาพระองค์ตลอด ชีวต ิ ของพระองค์ เว ้นแต่แต่เรือ ่ งของอุรย ี าห์ชาวฮิตไทต์ เท่านัน ้ 6 และมีสงครามเกิดขึน ้ ระหว่างเรโฮโบอัมกับเยโรโบอัม ี ของพระองค์ ตลอดพระชนม์ชพ 7 ส่วนพระราชกิจอืน ่ ๆ ของอาบียัมและทุกสิง่ ทีเ่ ขากระทํานัน ้ ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือพงศาวดารของกษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ หรือ? และมีสงครามระหว่างอาบียัมกับเยโรโบอัม 8 และอาบียัมก็หลับไปอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของพระองค์ และ พวกเขาก็ฝังพระองค์ไว ้ในนครดาวิด และอาสาโอรสของ พระองค์ก็ขน ึ้ ครองราชย์แทนพระองค์ ิ แห่งรัชกาลเยโรโบอัม กษั ตริยแ 9 ในปี ทย ี่ ส ี่ บ ์ ห่งอิสราเอล อาสาครองราชย์เหนือยูดาห์ 10 และพระองค์ทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มเป็ นเวลาสี่ ื่ มาอาคาห์ ธิดาของอาบี สิบเอ็ดปี พระมารดาของพระองค์ชอ ซาโลม 11 และอาสาได ้กระทําสิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้องในสายพระเนตรของพระ เจ ้า เหมือนอย่างทีด ่ าวิดบิดาของเขาได ้กระทํา
1 พงศ์กษั ตริย ์
12 และพระองค์ทรงกําจัดพวกรักร่วมเพศออกไปจากแผ่นดิน ้ ทีบ และทรงกําจัดรูปเคารพทัง้ สิน ่ รรพบุรษ ุ ของพระองค์ได ้ สร ้างขึน ้ 13 และพระมารดาของพระองค์ก็ทรงถอดพระนางมาอาคาห์ ออกจากตําแหน่งราชินี เพราะพระนางได ้สร ้างรูปเคารพไว ้ใน ป่ าละเมาะ และอาสาทรงทําลายรูปเคารพของพระนาง และ เผาพระนางเสียทีล ่ ําธารขิดรอน 14 แต่ทส ี่ งู เหล่านัน ้ ก็ยังมิได ้ถูกรือ ้ ออกไป ถึงกระนัน ้ พระทัย ของอาสาก็ยังคงบริสท ุ ธิต ์ อ ่ พระเยโฮวาห์ตลอดวันเวลาของ พระองค์ 15 และพระองค์ได ้ทรงนํ าสิง่ ของซึง่ บิดาของพระองค์ได ้อุทศ ิ ่ ไว ้ และสิงของทีพ ่ ระองค์เองได ้อุทศ ิ ไว ้ คือ เงินและทอง และภาชนะต่างๆ เข ้ามาในพระนิเวศน์ของพระเจ ้า 16 และมีสงครามเกิดขึน ้ ระหว่างอาสาและบาอาชากษั ตริย ์ แห่งอิสราเอลตลอดรัชสมัยของพระองค์ทงั ้ สอง 17 แล ้วบาอาชา กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอล ยกทัพไปโจมตียด ู าห์ และสร ้างเมืองรามาห์ เพือ ่ พระองค์จะไม่ทรงยอมให ้ใคร ออกไปหรือเข ้าไปหาอาสา กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ 18 แล ้วอาสาทรงนํ าเงินและทองทัง้ หมดทีเ่ หลืออยูใ่ นคลัง สมบัตข ิ องพระนิเวศของพระเจ ้า และคลังสมบัตใิ นพระราชวัง ของกษั ตริย ์ และมอบไว ้ในมือของข ้ารับใช ้ของพระองค์ และ กษั ตริยอ ์ าสาทรงส่งพวกเขาไปหาเบนฮาดัดบุตรของทับรี โมนบุตรของเฮซีโอน กษั ตริยซ ์ เี รีย ผู ้ซึง่ อาศัยอยูท ่ ด ี่ ามัสกัส โดยตรัสว่า 19 มีพันธสัญญาระหว่างข ้าพเจ ้ากับท่าน และระหว่างบิดา ของข ้าพเจ ้ากับบิดาของท่าน ดูเถิด ข ้าพเจ ้าได ้ส่งเงินและ ทองเป็ นบรรณาการไปยังท่าน จงมาทําลายพันธสัญญา ระหว่างท่านกับบาอาชา กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอล เพือ ่ เขาจะได ้ ละทิง้ ข ้าพเจ ้าไป ่ ฟั งกษั ตริยอ 20 เบนฮาดัดจึงเชือ ์ าสา และส่งบรรดาแม่ทัพที่ เขามีไปโจมตีเมืองต่างๆ ของอิสราเอล และโจมตีเมืองอิโยน เมืองดาน เมืองอาเบลเบธมาอาคาห์ และเมืองซินเนโรท ทัง้ หมด พร ้อมทัง้ แผ่นดินแห่งนัฟทาลีทงั ้ หมด 21 เมือ ่ บาอาชาได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ เขาก็เลิกสร ้างเมืองรามาห์ แล ้วไปอาศัยอยูท ่ ท ี่ รี ซาห์ 22 แล ้วกษั ตริยอ ์ าสาทรงออกประกาศไปทั่วยูดาห์ ไม่มผ ี ู ้ใด ได ้รับการยกเว ้น และพวกเขาก็ขนเอาหินของเมืองรามาห์ และไม ้ซึง่ บาอาชาใช ้สร ้างเมืองนัน ้ ไป และกษั ตริยอ ์ าสาทรง ใช ้หินเหล่านัน ้ สร ้างเมืองเกบาแห่งเบนจามินและเมืองมิซ ปาห์ 23 ส่วนพระราชกิจอืน ่ ๆ ของอาสา และพระราชอํานาจ ทัง้ หมดของพระองค์ และสิง่ ทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงกระทํา และ เมืองต่างๆ ทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงสร ้างนัน ้ ไม่ได ้บันทึกไว ้ใน หนังสือพงศาวดารของกษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์หรือ? ถึงกระนัน ้ ก็ด ี เมือ ่ พระองค์ชราภาพ พระองค์ก็ทรงพระประชวร 24 และอาสาทรงหลับนอนกับบรรพบุรษ ุ ของพระองค์ และถูก ฝั งไว ้กับบรรพบุรษ ุ ของพระองค์ในเมืองดาวิดบิดาของ พระองค์ และเยโฮชาฟั ทโอรสของพระองค์ได ้ครองราชย์ แทนพระองค์ 25 และนาดับบุตรชายของเยโรโบอัมเริม ่ ครองราชย์เหนือ อิสราเอลในปี ทส ี่ องแห่งรัชกาลอาสากษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ และ ครองราชย์เหนืออิสราเอลเป็ นเวลาสองปี 26 และพระองค์ได ้ทรงกระทําชัว่ ในสายพระเนตรของพระเจ ้า และดําเนินตามทางของบิดาของพระองค์ และในบาปที่ พระองค์ได ้ทรงทําให ้คนอิสราเอลทําบาป 27 และบาอาชาบุตรของอาหิยาห์แห่งตระกูลอิสสาคาร์ วางแผนร ้ายต่อเขา และบาอาชาก็โจมตีเขาทีก ่ บ ิ เบโธน ซึง่ ้ เป็ นของพวกฟี ลส ิ เตีย เพราะว่านาดับและคนอิสราเอลทัง้ สิน ล ้อมเมืองกิบเบโธนไว ้
28 ในปี ทส ี่ ามแห่งรัชกาลอาสา กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ บาอาชาก็ สังหารพระองค์ และขึน ้ ครองราชย์แทนพระองค์ 29 เมือ ่ พระองค์ทรงครองราชย์ พระองค์ทรงสังหารพงศ์พันธุ์ ของเยโรโบอัมทัง้ หมด พระองค์ไม่ทรงเหลือใครไว ้ให ้เยโร โบอัมแม ้แต่คนเดียว จนกว่าพระองค์จะทรงทําลายเขาเสีย ้ ตามพระดํารัสของพระเจ ้าทีพ สิน ่ ระองค์ตรัสโดยอาหิยาห์ ้ของพระองค์ ชาวชิโลห์ผู ้รับใช 30 เนือ ่ งด ้วยบาปของเยโรโบอัมซึง่ เขาได ้กระทํา และซึง่ เขา ทําให ้อิสราเอลทําบาปด ้วย โดยการกระทําของเขาซึง่ เขาได ้ ทําให ้พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลทรงพิโรธ 31 ส่วนเหตุการณ์อน ื่ ๆ ของนาดับ และทุกสิง่ ทีเ่ ขากระทํา ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือพงศาวดารของกษั ตริยแ ์ ห่ง อิสราเอลหรือ? 32 และมีสงครามเกิดขึน ้ ระหว่างอาสาและบาอาชา กษั ตริย ์ แห่งอิสราเอลตลอดรัชสมัยของพระองค์ทงั ้ สอง 33 ในปี ทส ี่ ามแห่งรัชกาลอาสา กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ บาอาชา ้ ใน บุตรชายของอาหิยาห์เริม ่ ครองราชย์เหนืออิสราเอลทัง้ สิน ิ ่ เมืองทีรซาห์ เป็ นเวลายีส ่ บสีปี 34 และท่านได ้กระทําชัว่ ในสายพระเนตรของพระเจ ้า และ ดําเนินตามทางของเยโรโบอัมและในบาปซึง่ ท่านทําให ้คน อิสราเอลทําบาป บทที่ 16 1 แล ้วพระคําของพระเยโฮวาห์มาถึงเยฮู บุตรชายฮานานี ตรัสต่อบาอาชาว่า 2 เพราะว่าเราได ้ยกย่องเจ ้าขึน ้ จากผงคลีดน ิ และได ้ตัง้ เจ ้าให ้ เป็ นประมุขเหนือประชาชนอิสราเอลของเรา และเจ ้าได ้ ดําเนินตามทางของเยโรโบอัม และได ้ทําให ้ประชาชน อิสราเอลของเราทําบาป โดยทําให ้เราโกรธด ้วยบาปของ พวกเขา 3 ดูเถิด เราจะเอาลูกหลานของบาอาชาและลูกหลานของ ราชวงศ์ของเขาไป และเราจะทําให ้ราชวงศ์ของเจ ้าเหมือน ราชวงศ์ของเยโรโบอัมบุตรชายของเนบัท 4 ผู ้ใดในราชวงศ์บาอาชาทีต ่ ายในเมือง สุนัขจะกิน และผู ้ใด ในราชวงศ์ของเขาทีต ่ ายในทุง่ นา นกในอากาศจะกิน 5 ส่วนพระราชกิจอืน ่ ๆ ของบาอาชา และสิง่ ทีเ่ ขากระทํา และ อํานาจของเขา ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือพงศาวดารของ กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลหรือ? 6 บาอาชาจึงทรงหลับไปอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของพระองค์ และ ทรงฝั งพระบรมศพไว ้ทีเ่ มืองทีรซาห์ และเอลาห์โอรสของ พระองค์ได ้ครองราชย์แทนพระองค์ 7 และโดยมือของผู ้เผยพระวจนะเยฮูบต ุ รชายของฮานานี พระวจนะของพระเจ ้าก็ออกมากล่าวโทษบาอาชาและต่อ ้ ทีเ่ ขากระทําในสายพระ ราชวงศ์ของเขา เพราะเรือ ่ งชัว่ ทัง้ สิน เนตรของพระเจ ้า โดยยั่วให ้พระองค์กริว้ ด ้วยผลงานแห่งพระ หัตถ์ของพระองค์ โดยเป็ นเหมือนราชวงศ์ของเยโรโบอัม และเพราะว่าพระองค์ได ้สังหารบาอาชา ิ หกแห่งรัชกาลอาสา กษั ตริยแ 8 ในปี ทย ี่ ส ี่ บ ์ ห่งยูดาห์ เริม ่ ครองราชย์เหนืออิสราเอลทีเ่ มืองทีรซาห์ เป็ นเวลาสองปี 9 และซิมรีผู ้รับใช ้ของพระองค์ ซึง่ เป็ นกัปตันของรถศึก ครึง่ หนึง่ ได ้คิดร ้ายต่อพระองค์ เมือ ่ พระองค์อยูท ่ ท ี่ รี ซาห์ โดยทรงดืม ่ จนเมาในบ ้านของอาร์ซา ผู ้ดูแลบ ้านของพระองค์ ทีท ่ รี ซาห์ ิ 10 และซิมรีเข ้ามาฟั นพระองค์ และสังหารพระองค์ในปี ทย ี่ ส ี่ บ เจ็ดแห่งรัชกาลอาสา กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ และครองราชย์แทน พระองค์ 11 และเมือ ่ พระองค์เริม ่ ครองราชย์ ทันทีทพ ี่ ระองค์ประทับบน บัลลังก์ พระองค์ก็ทรงสังหารราชวงศ์บาอาชาทัง้ หมด
1 พงศ์กษั ตริย ์
พระองค์ไม่ทรงเหลือใครทีป ่ ั สสาวะรดกําแพงให ้พระองค์เลย ไม่วา่ จะเป็ นญาติพน ี่ ้องหรือมิตรสหายของพระองค์ 12 ดังนัน ้ ซิมรีได ้ทําลายล ้างราชวงศ์บาอาชาทัง้ หมด ตาม พระวจนะของพระเจ ้าทีพ ่ ระองค์ตรัสต่อต ้านบาอาชาโดยเยฮู ผู ้เผยพระวจนะ ้ ของบาอาชาและบาปของเอลาห์บต 13 เพราะบาปทัง้ สิน ุ ร ่ ่ ของเขา ซึงพวกเขาทัง้ หลายได ้กระทําบาป และซึงพวกเขา ทําให ้อิสราเอลทําบาปด ้วย โดยยั่วให ้พระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของอิสราเอลทรงพิโรธด ้วยความไร ้สาระของพวกเขา 14 ส่วนพระราชกิจอืน ่ ๆ ของเอลาห์ และบรรดาสิง่ ทีพ ่ ระองค์ ได ้ทรงกระทํา ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือพงศาวดารของ กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลหรือ? ิ เจ็ดแห่งรัชกาลอาสา กษั ตริยแ 15 ในปี ทย ี่ ส ี่ บ ์ ห่งยูดาห์ ซิมรี ครองราชย์ทเี่ มืองทีรซาห์เจ็ดวัน และประชาชนก็ตงั ้ ค่ายอยู่ ตรงข ้ามกิบเบโธน ซึง่ เป็ นของพวกฟี ลส ิ เตีย 16 และประชาชนซึง่ ตัง้ ค่ายอยูไ่ ด ้ยินคําพูดว่า ซิมรีวางแผน ร ้ายและสังหารกษั ตริยด ์ ้วย ดังนัน ้ ชาวอิสราเอลทัง้ หมดจึง ตัง้ อมรีผู ้บัญชาการกองทัพเป็ นกษั ตริยเ์ หนืออิสราเอลในวัน นัน ้ ทีค ่ า่ ย 17 และอมรีก็ขน ึ้ ไปจากกิบเบโธนพร ้อมกับคนอิสราเอล ทัง้ หมดไปกับเขา และพวกเขาก็ล ้อมเมืองทีรซาห์ไว ้ 18 เมือ ่ ซิมรีเห็นว่าเมืองนัน ้ ถูกยึดแล ้ว เขาก็เข ้าไปใน พระราชวังของพระราชวังของกษั ตริย ์ แล ้วเผาพระราชวังของ กษั ตริยท ์ ับเขาเสีย แล ้วก็ตายไป 19 เพราะบาปทีพ ่ ระองค์ทรงกระทํา คือการทําชัว่ ในสายพระ เนตรของพระเจ ้า โดยการเดินตามทางของเยโรโบอัม และ เพราะบาปทีพ ่ ระองค์ทรงกระทํา คือทําให ้พวกอิสราเอลทํา บาป 20 ส่วนเหตุการณ์อน ื่ ๆ ของศิมรีและการทรยศทีเ่ ขาได ้กระทํา นัน ้ ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือพงศาวดารของกษั ตริยแ ์ ห่ง อิสราเอลหรือ? 21 จากนัน ้ ชาวอิสราเอลก็แบ่งออกเป็ นสองส่วน ครึง่ หนึง่ ติดตามทิบนีบต ุ รชายของกินาทเพือ ่ สถาปนาเขาเป็ นกษั ตริย ์ และอีกครึง่ หนึง่ ติดตามอมรี 22 แต่ประชาชนทีต ่ ด ิ ตามอมรีได ้ชัยชนะเหนือประชาชนที่ ้ พระชนม์ ติดตามทิบนีบต ุ รชายของกินาท ดังนัน ้ ทิบนีจงึ สิน และอมรีจงึ ได ้ครองราชย์ 23 ในปี ทส ี่ ามสิบเอ็ดแห่งรัชกาลอาสา กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์เริม ่ ครองราชย์เหนืออิสราเอล เป็ นเวลาสิบสองปี และทรง ครองราชย์ทท ี่ รี ซาห์หกปี ้ ภูเขาสะมาเรียจากเชเมอร์ด ้วยเงินสองทา 24 และท่านได ้ซือ ่ เมืองทีท เลนต์ แล ้วท่านก็สร ้างภูเขานัน ้ ขึน ้ และตัง้ ชือ ่ า่ น ่ ของเชเมอร์ผู ้เป็ นเจ ้าของภูเขานัน สร ้างขึน ้ ตามชือ ้ ว่าสะมาเรีย 25 แต่อมรีได ้กระทําสิง่ ชัว่ ในสายพระเนตรของพระเจ ้า และ ทรงกระทําเลวร ้ายกว่าทุกคนทีอ ่ ยูม ่ าก่อนพระองค์ ้ ของเยโรโบ 26 เพราะว่าพระองค์ได ้ทรงดําเนินตามทางทัง้ สิน อัมบุตรชายของเนบัท และในบาปซึง่ พระองค์ได ้ทรงกระทํา ให ้อิสราเอลทําบาป เพือ ่ ยั่วให ้พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของ อิสราเอลทรงพิโรธด ้วยความไร ้สาระของพวกเขา 27 ส่วนพระราชกิจอืน ่ ๆ ทีอ ่ มรีทรงกระทํา และพระราชอํานาจ ทีท ่ รงสําแดง ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือพงศาวดารของ กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลหรือ? 28 ดังนัน ้ อมรีจงึ หลับไปอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของพระองค์ และถูก ฝั งไว ้ในสะมาเรีย และอาหับโอรสของพระองค์ก็ได ้ ครองราชย์แทนพระองค์ 29 ในปี ทส ี่ ามสิบแปดแห่งรัชกาลอาสา กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ อา หับบุตรชายอมรีเริม ่ ครองราชย์เหนืออิสราเอล และอาหับบุตร ิ ชายอมรีครองราชย์เหนืออิสราเอลในสะมาเรียเป็ นเวลายีส ่ บ สองปี
30 และอาหับบุตรชายของอมรีก็ทําชัว่ ในสายพระเนตรของ พระเจ ้ามากกว่าทุกคนทีอ ่ ยูก ่ อ ่ นพระองค์ 31 และเกิดขึน ้ ราวกับว่าการทีพ ่ ระองค์ดําเนินในบาปของเยโร โบอัมบุตรชายของเนบัทนัน ้ ไม่ใช่เรือ ่ งสําคัญเลย พระองค์จงึ ได ้แต่งงานกับอิเซเบลธิดาของเอธบาอัล กษั ตริยแ ์ ห่งชาวไซ ดอน และไปปรนนิบต ั บ ิ าอัลและบูชาพระองค์ 32 และพระองค์ทรงสร ้างแท่นบูชาสําหรับพระบาอัลไว ้ใน วิหารของพระบาอัลซึง่ พระองค์ทรงสร ้างขึน ้ ในสะมาเรีย 33 และอาหับได ้สร ้างเสารูปเคารพ และอาหับได ้กระทําการ ยั่วยุพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลให ้โกรธมากกว่า กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลทัง้ หมดทีเ่ คยอยูก ่ อ ่ นพระองค์ 34 ในสมัยของเขา ฮีเอลชาวเบธเลลีได ้สร ้างเมืองเยรีโค เขา วางรากฐานของเมืองนีใ้ นอาบีรามบุตรหัวปี ของเขา และตัง้ ประตูเมืองในเซกุบบุตรคนสุดท ้องของเขา ตามพระวจนะของ พระเจ ้าทีพ ่ ระองค์ตรัสโดยโยชูวาบุตรนูน บทที่ 17 1 และเอลียาห์ชาวทิชบี ซึง่ เป็ นคนในพวกทีอ ่ าศัยอยูใ่ นกิล อาด กล่าวแก่อาหับว่า "พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอล ซึง่ ข ้าพเจ ้ารับใช ้อยู่ ทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ฉันใด จะไม่มน ี ํ้ าค ้าง หรือฝนในปี ตา่ งๆ เหล่านี้ เว ้นแต่จะเป็ นไปตามคําของ ข ้าพเจ ้า" 2 แล ้วพระคําของพระเจ ้ามาถึงเขาว่า 3 จงออกไปจากทีน ่ แ ี่ ละหันไปทางทิศตะวันออก และซ่อนตัว อยูท ่ ล ี่ ําธารเคริธ ซึง่ อยูข ่ ้างหน ้าแม่นํ้าจอร์แดน 4 และเจ ้าจะต ้องดืม ่ นํ้ าจากลําธาร และเราได ้บัญชาให ้กามา เลีย ้ งเจ ้าทีน ่ ั่น 5 แล ้วท่านก็ไปทําตามพระดํารัสของพระเจ ้า โดยท่านไป อาศัยอยูท ่ รี่ ม ิ ธารเครีธ ซึง่ อยูข ่ ้างหน ้าแม่นํ้าจอร์แดน 6 และกาทัง้ หลายก็นําขนมปั งและเนือ ้ มาให ้เขาในตอนเช ้า และขนมปั งและเนือ ้ มาในตอนเย็น และเขาก็ดม ื่ นํ้ าจากลําธาร 7 ครัน ้ ล่วงไประยะหนึง่ ลําธารก็แห ้ง เพราะไม่มฝ ี นตกใน แผ่นดิน 8 และพระคําของพระเจ ้ามาถึงเขาว่า 9 จงลุกขึน ้ ไปยังเมืองซาเรฟั ท ซึง่ ขึน ้ แก่แคว ้นซีดอน และ อาศัยอยูท ่ น ี่ ั่น ดูเถิด เราได ้บัญชาหญิงม่ายคนหนึง่ ทีน ่ ั่นให ้ เลีย ้ งดูเจ ้า 10 เขาก็ลก ุ ขึน ้ ไปยังเมืองศาเรฟั ท เมือ ่ มาถึงประตูเมืองก็เห็น หญิงม่ายกําลังเก็บฟื นอยูท ่ น ี่ ั่น เขาจึงเรียกเธอและกล่าวว่า “ขอท่านโปรดนํ านํ้ าใส่ภาชนะมาให ้ฉั นดืม ่ สักหน่อย” 11 เมือ ่ นางจะไปเอาอาหารมา ท่านก็เรียกนางแล ้วกล่าวว่า ้ หนึง่ ” “ขอท่านนํ าขนมปั งมาให ้ฉั นสักชิน 12 และนางกล่าวว่า พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของท่านยังทรง ้ เดียว มีแต่แป้ งสาลีหนึง่ กํา พระชนม์อยู่ ฉั นไม่มข ี นมปั งสักชิน มือในหม ้อ และนํ้ ามันเล็กน ้อยในเหยือก และดูเถิด ฉั นกําลัง เก็บฟื นสองท่อน เพือ ่ จะได ้เข ้าไปปรุงสําหรับตัวฉั นกับลูก ชายของฉั น เพือ ่ เราจะได ้กินและจะตาย” 13 เอลียาห์จงึ บอกนางว่า “อย่ากลัวเลย จงไปทําตามทีเ่ จ ้า พูดเถิด แต่จงทําขนมก ้อนเล็ก ๆ ให ้ฉั นก่อน แล ้วเอามาให ้ ฉั น แล ้วทําเพือ ่ คุณและลูกชายของคุณ” 14 เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลตรัสดังนีว้ า่ แป้ ง ในถังก็จะไม่หมด และนํ้ ามันในขวดก็จะไม่ขาด จนกว่าจะถึง วันทีพ ่ ระเจ ้าทรงส่งฝนลงมาบนแผ่นดินโลก 15 แล ้วนางก็ไปทําตามคําของเอลียาห์ และนางและเขาและ ครอบครัวของนางก็ได ้กินอาหารอยูห ่ ลายวัน 16 และถังแป้ งก็ไม่สญ ู เปล่า และนํ้ ามันในไหก็ไม่ขาด ตาม พระวจนะของพระเจ ้าซึง่ ตรัสทางเอลียาห์
1 พงศ์กษั ตริย ์
17 ต่อมาภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ บุตรชายของหญิงผู ้เป็ น นายของบ ้านก็ล ้มป่ วย อาการของเขาหนักมาก จนไม่มล ี ม หายใจเหลืออยูใ่ นตัวเขาอีกต่อไป 18 นางจึงกล่าวแก่เอลียาห์วา่ “ข ้าแต่ทา่ นผู ้เป็ นคนของพระ เจ ้า ข ้าพเจ ้ามีอะไรเกีย ่ วข ้องกับท่าน ท่านมาหาข ้าพเจ ้าเพือ ่ จะระลึกถึงบาปของข ้าพเจ ้า และเพือ ่ จะฆ่าลูกชายของ ข ้าพเจ ้าหรือ” 19 และท่านกล่าวแก่เธอว่า “จงให ้ลูกชายของคุณมาให ้ฉั น” แล ้วท่านก็เอาเขาออกจากอกของนาง แล ้วอุ ้มขึน ้ ไปบน หลังคาซึง่ เขาพักอยู่ แล ้ววางเขาลงบนเตียงของเขาเอง 20 แล ้วท่านร ้องทูลพระเจ ้าว่า ข ้าแต่พระเจ ้าของข ้าพระองค์ ่ ญิงม่ายทีข พระองค์ยังทรงนํ าความชัว่ ร ้ายมาสูห ่ ้าพระองค์ อาศัยอยูด ่ ้วยด ้วยหรือ โดยทีท ่ รงสังหารลูกชายของนางหรือ? 21 แล ้วท่านก็เหยียดตัวทับเด็กนัน ้ สามครัง้ แล ้วร ้องทูลพระ เจ ้าว่า ข ้าแต่พระเจ ้าของข ้าพระองค์ ข ้าพระองค์วงิ วอน ่ วั เขาอีกครัง้ พระองค์ ขอจิตวิญญาณของเด็กคนนีก ้ ลับคืนสูต 22 และพระเจ ้าทรงได ้ยินเสียงของเอลียาห์ และวิญญาณ ของเด็กนัน ้ ก็กลับมาหาเขาอีก และเขาก็ฟื้นคืนชีวต ิ ขึน ้ มา 23 แล ้วเอลียาห์ก็นําเด็กนัน ้ ลงมาจากห ้องเข ้าไปในบ ้าน แล ้ว มอบเขาให ้แก่มารดาของเด็กนัน ้ และเอลียาห์ก็พด ู ว่า ดูเถิด บุตรของคุณยังมีชวี ต ิ อยู่ 24 และหญิงนัน ้ ก็กล่าวแก่เอลียาห์วา่ “บัดนีฉ ้ ั นรู ้แล ้วว่าเจ ้า เป็ นคนของพระเจ ้า และพระวจนะของพระเจ ้าทีอ ่ ยูใ่ นปาก ของเจ ้าก็เป็ นความจริง” บทที่ 18 1 และภายหลังหลายวัน พระวจนะของพระเจ ้ามาถึงเอลียาห์ ในปี ทส ี่ ามว่า "จงไปแสดงตัวแก่อาหับ และเราจะส่งฝนตกลง มาบนแผ่นดิน" 2 แล ้วเอลียาห์ก็ไปแสดงตัวต่ออาหับ เกิดความอดอยาก อย่างหนักในสะมาเรีย 3 และอาหับเรียกโอบาดีหซ ์ งึ่ เป็ นผู ้ว่าราชการบ ้านของเขา (ฝ่ ายโอบาดีหเ์ กรงกลัวพระเจ ้าอย่างยิง่ ) 4 เพราะเมือ ่ อิเซเบลกําจัดผู ้เผยพระวจนะของพระเจ ้า โอบา ดีหก ์ ็นําผู ้เผยพระวจนะหนึง่ ร ้อยคน ซ่อนไว ้ในถํ้าแห่งละห ้า สิบคน และเลีย ้ งพวกเขาด ้วยขนมปั งและนํ้ า) 5 แล ้วอาหับก็ตรัสแก่โอบาดีหว์ า่ จงไปทีแ ่ ผ่นดิน ให ้ไปยัง นํ้ าพุทก ุ แห่ง และไปยังลําธารทุกแห่ง บางทีเราอาจพบหญ ้า เพือ ่ รักษาชีวต ิ ม ้าและล่อได ้ เพือ ่ ว่าเราจะไม่สญ ู เสียสัตว์ ทัง้ หมด” 6 พวกเขาจึงแบ่งดินแดนให ้กันเพือ ่ ผ่านไปทั่วบริเวณนัน ้ อา หับเดินไปทางหนึง่ ด ้วยตนเอง และโอบาไดอาห์ไปอีกทาง หนึง่ ด ้วยตนเอง 7 เมือ ่ โอบาดีหก ์ ําลังไปตามทาง ดูเถิด เอลียาห์ก็มาพบเขา และเขารู ้จักเอลียาห์ จึงกราบลงและกล่าวว่า "ท่านคือเอลี ยาห์ นายของข ้าพเจ ้าหรือ?" 8 และท่านตอบเขาว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นแน่ จงไปบอกนายของ ท่านว่า ‘เอลียาห์อยูท ่ น ี่ ’ี่ 9 และท่านกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าได ้ทําบาปอะไร ท่านจึงมอบผู ้รับ ใช ้ของท่านไว ้ในมือของอาหับเพือ ่ จะฆ่าข ้าพเจ ้า? 10 พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของท่านยังทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ฉันใด ก็ไม่มป ี ระชาชาติหรืออาณาจักรใดทีเ่ จ ้านายของข ้าพเจ ้ามิได ้ ส่งคนไปแสวงหาท่าน และเมือ ่ พวกเขากล่าวว่า พระองค์ไม่ อยูท ่ น ี่ ั่น เจ ้านายของข ้าพเจ ้าก็ให ้คําสาบานต่ออาณาจักรและ ประชาชาติวา่ พวกเขาไม่พบท่าน 11 และบัดนีท ้ า่ นกล่าวว่า จงไปบอกเจ ้านายของท่านว่า `ดู เถิด เอลียาห์อยูท ่ น ี่ 'ี่
12 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าออกไปจากท่านแล ้ว พระวิญญาณของ พระเจ ้าจะพาท่านไปในทีซ ่ งึ่ ข ้าพเจ ้าไม่ทราบ และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าไปบอกอาหับแล ้วเขาไม่พบท่าน เขาจะฆ่าข ้าพเจ ้า แต่ข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้รับใช ้ของท่านยําเกรงพระเจ ้าตัง้ แต่เยาว์วัย 13 พระองค์มไิ ด ้ทรงบอกแก่ข ้าพเจ ้าหรือว่า ข ้าพเจ ้าได ้ทํา อะไรเมือ ่ อิเซเบลสังหารผู ้เผยพระวจนะของพระเจ ้า ข ้าพเจ ้า ได ้ซ่อนผู ้เผยพระวจนะของพระเจ ้าหนึง่ ร ้อยคน คนละห ้าสิบ คนไว ้ในถํ้าแห่งหนึง่ และเลีย ้ งพวกเขาด ้วยขนมปั งและนํ้ า? 14 และบัดนีท ้ า่ นกล่าวว่า จงไปบอกนายของท่านว่า 'ดูเถิด เอลียาห์อยูท ่ น ี่ 'ี่ และเขาจะฆ่าข ้าพเจ ้า 15 เอลียาห์กล่าวว่า "พระเจ ้าจอมโยธาซึง่ ข ้าพเจ ้ารับใช ้อยู่ นัน ้ ยังทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ ข ้าพเจ ้าจะต ้องปรากฏตัวต่อ พระองค์ในวันนี"้ 16 โอบาดีหจ ์ งึ ไปพบอาหับและบอกเขา และอาหับก็ไปพบเอ ลียาห์ 17 เมือ ่ อาหับเห็นเอลียาห์ อาหับก็ถามเขาว่า “เจ ้าเป็ นผู ้สร ้าง ความเดือดร ้อนให ้อิสราเอลหรือ?” 18 และท่านตอบว่า ข ้าพเจ ้ามิได ้ทําให ้พวกอิสราเอลลําบาก แต่ทา่ นกับครอบครัวของบิดาท่าน ทีไ่ ด ้ละทิง้ พระบัญญัต ิ ของพระเยโฮวาห์ และติดตามพระบาอัล 19 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ จงส่งคนไปรวบรวมคนอิสราเอลทัง้ หมด มาหาข ้าพเจ ้าทีภ ่ เู ขาคาร์เมล พร ้อมด ้วยผู ้เผยพระวจนะของ ่ บาอัลสีร ้อยห ้าสิบคน และผู ้เผยพระวจนะแห่งป่ าละเมาะสี่ ร ้อยคน ซึง่ รับประทานอาหารทีโ่ ต๊ะของอิเซเบล 20 อาหับจึงส่งข่าวไปยังบรรดาบุตรหลานอิสราเอล และ รวบรวมบรรดาผู ้เผยพระวจนะไปทีภ ่ เู ขาคาร์เมล 21 แล ้วเอลียาห์มาหาประชาชนทัง้ หมดแล ้วกล่าวว่า “พวก เจ ้าจะลังเลใจอยูน ่ านสักเพียงไร ถ ้าพระเยโฮวาห์ทรงเป็ น พระเจ ้าก็จงติดตามพระองค์ แต่ถ ้าเป็ นบาอัลก็จงติดตาม พระองค์” ประชาชนไม่ตอบเขาสักคํา 22 เอลียาห์จงึ กล่าวแก่ประชาชนว่า ข ้าพเจ ้าผู ้เป็ นแต่ผู ้เดียว เท่านัน ้ ทีเ่ ป็ นผู ้เผยพระวจนะของพระเจ ้า แต่ผู ้เผยพระวจนะ ของบาอัลมีสรี่ ้อยห ้าสิบคน 23 ขอให ้พวกเขามอบวัวหนุ่มให ้เราสองตัว แล ้วให ้พวกเขา ้ ๆ วางไว ้บนฟื น ไม่ต ้องก่อ เลือกวัวหนุ่มตัวหนึง่ หั่นเป็ นชิน ไฟใต ้ไฟ และเราจะปรุงวัวหนุ่มอีกตัวหนึง่ วางไว ้บนฟื น ไม่ ต ้องก่อไฟใต ้ไฟ 24 และเจ ้าทัง้ หลายจงร ้องเรียกพระนามของพระเจ ้าของเจ ้า และข ้าพเจ ้าจะร ้องเรียกพระนามพระเยโฮวาห์ พระเจ ้าผู ้ตอบ ด ้วยไฟ พระองค์จะเป็ นพระเจ ้า” และประชาชนทัง้ ปวงก็ตอบ ว่า “เป็ นคํากล่าวทีด ่ ”ี 25 แล ้วเอลียาห์ได ้กล่าวแก่ผู ้เผยพระวจนะของบาอัลว่า จง เลือกวัวตัวหนึง่ สําหรับพวกเจ ้าและปรุงมันเสียก่อน เพราะ พวกเจ ้ามีมาก จงร ้องเรียกพระนามของเทพเจ ้าของพวกเจ ้า แต่อย่าก่อไฟ 26 พวกเขาจึงเอาโคตัวผู ้ทีพ ่ วกเขาให ้มาเลีย ้ งไว ้ แล ้วร ้อง เรียกพระนามของบาอัลตัง้ แต่เช ้าจนเทีย ่ งว่า “โอ บาอัล โปรดฟั งเราเถิด” แต่ไม่มเี สียงตอบหรือมีใครตอบเลย พวก เขาจึงกระโดดขึน ้ ไปบนแท่นบูชาทีส ่ ร ้างขึน ้ 27 ครัน ้ เวลาเทีย ่ งวัน เอลียาห์ก็เยาะเย ้ยพวกเขาและกล่าวว่า จงร ้องออกมาเถิด เพราะว่าเขาเป็ นพระเจ ้า อาจจะกําลังพูด หรือกําลังไล่ตาม หรือกําลังเดินทาง หรือบางทีอาจจะกําลัง นอนหลับอยูแ ่ ละต ้องตืน ่ 28 พวกเขาร ้องเสียงดัง และกรีดตัวเองตามธรรมเนียมของ ตนด ้วยมีดและเข็มยาว จนโลหิตไหลทะลักออกมาบนตัว พวกเขา 29 ครัน ้ เทีย ่ งวันผ่านไปแล ้ว และพวกเขาพยากรณ์จนถึงเวลา ถวายเครือ ่ งบูชาตอนเย็น ก็ไม่มเี สียงตอบหรือมีใครรับฟั ง
1 พงศ์กษั ตริย ์
30 เอลียาห์จงึ กล่าวแก่ประชากรทัง้ ปวงว่า จงเข ้ามาใกล ้ ข ้าพเจ ้าเถิด และประชากรทัง้ ปวงก็เข ้ามาใกล ้เขา และเขา ซ่อมแซมแท่นบูชาของพระเจ ้าทีพ ่ ังลงนัน ้ 31 และเอลียาห์ก็นําหินสิบสองก ้อนมาตามจํานวนเผ่าของ บุตรชายของยาโคบ ซึง่ พระคําของพระเจ ้ามาถึงพวกเขาว่า ่ ของเจ ้า” “อิสราเอลจะเป็ นชือ 32 และเขาสร ้างแท่นบูชาด ้วยก ้อนหินในพระนามของพระเจ ้า และเขาขุดร่องรอบแท่นบูชาให ้ใหญ่พอทีจ ่ ะเก็บเมล็ดพืชได ้ สองถัง ้ ๆ แล ้ว 33 และท่านก็วางฟื นไว ้เป็ นระเบียบ และหั่นวัวเป็ นชิน ่ ัง แล ้วเทลง วางไว ้บนฟื น และกล่าวว่า จงเติมนํ้ าให ้เต็มถังสีถ บนเครือ ่ งเผาบูชา และบนฟื น 34 และท่านกล่าวว่า จงทําครัง้ ทีส ่ อง พวกเขาก็ทําครัง้ ทีส ่ อง และท่านกล่าวว่า จงทําครัง้ ทีส ่ าม พวกเขาก็ทําครัง้ ทีส ่ าม 35 และนํ้ าก็ไหลรอบแท่นบูชา และท่านก็เติมนํ้ าลงในร่อง ด ้วย 36 ครัน ้ ถึงเวลาถวายเครือ ่ งบูชาตอนเย็นแล ้ว เอลียาห์ผู ้เผย พระวจนะก็เข ้ามาใกล ้และกล่าวว่า ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ พระ เจ ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล ขอให ้ทราบเสียใน วันนีว้ า่ พระองค์เป็ นพระเจ ้าในอิสราเอล และข ้าพเจ ้าเป็ น ้ ผู ้รับใช ้ของพระองค์ และข ้าพเจ ้าได ้กระทําสิง่ เหล่านีท ้ งั ้ สิน ตามพระดํารัสของพระองค์ 37 ขอทรงฟั งข ้าพระองค์เถิด ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงฟั ง ข ้าพระองค์เถิด เพือ ่ ชนชาติเหล่านีจ ้ ะทราบว่า พระองค์คอ ื พระเยโฮวาห์พระเจ ้า และพระองค์ทรงหันใจพวกเขากลับมา อีกครัง้ 38 แล ้วไฟของพระเจ ้าทรงตกลงมาไหม ้เครือ ่ งเผาบูชา และ ฟื น และหิน และผงคลี และเลียนํ้ าทีอ ่ ยูใ่ นร่อง 39 เมือ ่ ประชาชนทัง้ ปวงเห็นดังนัน ้ พวกเขาก็กราบลงถึงดิน และกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์พระองค์ทรงเป็ นพระเจ ้า พระเย โฮวาห์พระองค์ทรงเป็ นพระเจ ้า” 40 เอลียาห์จงึ บอกพวกเขาว่า จงจับผู ้เผยพระวจนะของบา อัล อย่าให ้ใครรอดไปได ้” พวกเขาก็จับพวกเขาไป แล ้วเอลี ยาห์ก็พาพวกเขาลงไปทีล ่ ําธารคีโชน แล ้วสังหารพวกเขาที่ นั่น 41 เอลียาห์จงึ กล่าวแก่อาหับว่า จงลุกขึน ้ กินและดืม ่ เถิด เพราะมีเสียงฝนตกหนักมาก 42 อาหับจึงขึน ้ ไปกินและดืม ่ ส่วนเอลียาห์ก็ขน ึ้ ไปบนยอดเขา คาร์เมล แล ้วเขาก็ล ้มตัวลงกับพืน ้ เอาหน ้าซุกไว ้ระหว่างเข่า 43 และสัง่ คนรับใช ้ของเขาว่า “จงขึน ้ ไปดูทะเลเถิด” เขาก็ขน ึ้ ไปดูและบอกว่า “ไม่มอ ี ะไร” และเขาบอกว่า “จงไปอีกเจ็ด ครัง้ ” 44 และเมือ ่ ถึงครัง้ ทีเ่ จ็ด เขากล่าวว่า ดูเถิด มีเมฆก ้อนเล็ก ๆ ขึน ้ มาจากทะเล เหมือนมือคน และเขากล่าวว่า จงไปบอกอา หับว่า จงเตรียมรถรบของคุณ และลงไป อย่าให ้ฝนหยุดคุณ 45 ครัน ้ แล ้วท ้องฟ้ าก็มด ื ครึม ้ ไปด ้วยเมฆและลม และมีฝนตก หนัก อาหับก็ขม ี่ ้าไปยังเมืองยิสเรเอล 46 และพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ทรงอยูก ่ บ ั เอลียาห์ และเอ ลียาห์ก็คาดเอวของตนไว ้ และวิง่ ไปข ้างหน ้าอาหับจนไปถึง ทางเข ้าเมืองยิสเรเอล บทที่ 19 1 แล ้วอาหับเล่าให ้อิเซเบลฟั งถึงทุกสิง่ ทีเ่ อลียาห์กระทํา และ วิธท ี เี่ ขาสังหารผู ้เผยพระวจนะทัง้ หมดด ้วยดาบ 2 จากนัน ้ อิเซเบลจึงส่งทูตไปหาเอลียาห์โดยกล่าวว่า ถ ้า พรุง่ นีเ้ วลาประมาณนี้ ฉั นไม่ทําให ้ชีวต ิ ของคุณเหมือนชีวต ิ ของคนเหล่านัน ้ ขอให ้เทพเจ ้าลงโทษฉั นและลงโทษหนัก กว่าเดิม
3 เมือ ่ ท่านเห็นดังนัน ้ เขาก็ลก ุ ขึน ้ ไปเอาชีวต ิ ของตน และ มายังเมืองเบียร์เชบา ซึง่ เป็ นเขตของยูดาห์ และทิง้ คนรับใช ้ ของท่านไว ้ทีน ่ ั่น 4 ส่วนท่านเองก็เดินทางไปในถิน ่ ทุรกันดารเป็ นระยะทางหนึง่ วัน แล ้วมาประทับนั่งลงใต ้ต ้นจูนเิ ปอร์ และอธิษฐานขอให ้ ท่านตายเสีย และกล่าวว่า พอแล ้ว ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ โปรด เอาชีวต ิ ของข ้าพเจ ้าไปเถิด เพราะข ้าพเจ ้าก็ไม่ดไี ปกว่าบรรพ บุรษ ุ ของข ้าพเจ ้าเลย 5 ขณะทีเ่ ขานอนอยูใ่ ต ้ต ้นจูนเิ ปอร์ ก็มท ี ต ู สวรรค์มาแตะต ้อง เขาและพูดกับเขาว่า “จงลุกขึน ้ และกินอาหารเถิด” 6 และเขามองดูก็เห็นเค ้กทีอ ่ บอยูบ ่ นถ่าน และมีเหยือกนํ้ าอยู่ ี ทีศ ่ รษะของเขา และเขาก็กน ิ และดืม ่ จากนัน ้ ก็วางเขาลงอีก 7 ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าทรงมาครัง้ ทีส ่ องและแตะต ้องเขา แล ้วกล่าวว่า จงลุกขึน ้ รับประทานอาหารเถิด เพราะการ เดินทางนีไ้ กลเกินไปสําหรับเจ ้า 8 และท่านก็ลก ุ ขึน ้ กินและดืม ่ แล ้วเดินไปด ้วยกําลังของ ่ บ ิ วันสีส ่ บ ิ คืนถึงโฮเรบซึง่ เป็ นภูเขาของพระเจ ้า อาหารนัน ้ สีส 9 แล ้วท่านมาถึงถํ้าแห่งหนึง่ แล ้วพักอยูท ่ น ี่ ั่น และดูเถิด พระ วจนะของพระเจ ้ามาถึงท่าน และพระองค์ตรัสถามท่านว่า “เอ ลียาห์ เจ ้าทําอะไรทีน ่ ”ี่ 10 และท่านกล่าวว่า ข ้าพระองค์มค ี วามอิจฉาริษยาพระเยโฮ วาห์พระเจ ้าจอมโยธาเป็ นอย่างยิง่ เพราะว่าบรรดาบุตรหลาน แห่งอิสราเอลได ้ละทิง้ พันธสัญญาของพระองค์ พังแท่นบูชา ของพระองค์ และสังหารผู ้เผยพระวจนะของพระองค์ด ้วยดาบ และข ้าพระองค์เอง ผู ้เดียวเท่านัน ้ ทีย ่ ังเหลืออยู่ และพวกเขา กําลังแสวงหาชีวต ิ ของข ้าพระองค์เพือ ่ จะเอาชีวต ิ นัน ้ ไป 11 และท่านกล่าวว่า จงออกไปยืนบนภูเขาต่อพระพักตร์พระ เจ ้า และดูเถิด พระเจ ้าเสด็จผ่านไป ลมแรงพัดภูเขาจน ่ งๆ ต่อพระพักตร์พระเจ ้า แต่ พังทลาย และหินผาแตกเป็ นเสีย พระเจ ้าไม่ทรงสถิตอยูใ่ นลม และภายหลังลมก็เกิด แผ่นดินไหว แต่พระเจ ้าไม่ทรงสถิตอยูใ่ นแผ่นดินไหว 12 และภายหลังแผ่นดินไหวก็เกิดไฟไหม ้ แต่พระเจ ้าไม่ทรง สถิตอยูใ่ นไฟไหม ้นัน ้ และภายหลังไฟไหม ้ก็มเี สียงเบาๆ 13 เมือ ่ เอลียาห์ได ้ยินดังนัน ้ เขาก็เอาผ ้าคลุมหน ้าไว ้ แล ้ว ออกไปยืนทีท ่ างเข ้าถํ้า และดูเถิด มีเสียงพูดขึน ้ มาว่า “เอลี ยาห์ เจ ้าทําอะไรอยูท ่ น ี่ ”ี่ 14 และท่านกล่าวว่า ข ้าพระองค์มค ี วามหึงหวงต่อพระเยโฮ วาห์พระเจ ้าจอมโยธาเป็ นอย่างยิง่ เพราะว่าบรรดาบุตรหลาน แห่งอิสราเอลได ้ละทิง้ พันธสัญญาของพระองค์ พังแท่นบูชา ของพระองค์ และสังหารผู ้เผยพระวจนะของพระองค์ด ้วยดาบ และข ้าพระองค์เอง ผู ้เดียวเท่านัน ้ ทีย ่ ังเหลืออยู่ และพวกเขา กําลังแสวงหาชีวต ิ ของข ้าพระองค์เพือ ่ จะเอาชีวต ิ นัน ้ ไป 15 และพระเจ ้าตรัสแก่ทา่ นว่า จงกลับไปตามทางของเจ ้าไป ยังถิน ่ ทุรกันดารดามัสกัส และเมือ ่ เจ ้าไปถึงแล ้ว จงเจิมฮาซา เอลให ้เป็ นกษั ตริยเ์ หนือซีเรีย 16 และเจ ้าจงเจิมเยฮูบต ุ รของนิมชีให ้เป็ นกษั ตริยเ์ หนือ อิสราเอล และเอลีชาบุตรของชาฟั ทแห่งอาเบลเมโฮลาห์ให ้ เป็ นผู ้เผยพระวจนะแทนเจ ้า 17 และจะเกิดขึน ้ ว่า ผู ้ใดทีห ่ นีรอดจากดาบของฮาซาเอล เยฮูจะสังหาร และผู ้ใดทีห ่ นีรอดจากดาบของเยฮู เอลีชาจะ สังหาร” 18 บัดนีเ้ รายังเหลือคนเจ็ดพันคนไว ้ในอิสราเอล มีทก ุ เข่าที่ ไม่ยอมคุกเข่าต่อบาอัล และทุกปากทีไ่ ม่เคยจูบมัน 19 แล ้วท่านก็ออกเดินทางจากทีน ่ ั่น และพบเอลีชาบุตรชา ฟั ทซึง่ กําลังไถนาด ้วยวัวสิบสองคูอ ่ ยูต ่ รงหน ้าท่าน และเขา ิ สอง และเอลียาห์เดินผ่านเขาไป และเอาเสือ ้ อยูก ่ บ ั วัวคูท ่ ส ี่ บ คลุมของตนคลุมเขา 20 แล ้วเอลียาห์ก็ทงิ้ วัวไว ้และวิง่ ตามเอลียาห์ไป แล ้วพูดว่า “ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ขอให ้ข ้าพเจ ้าจูบบิดามารดาของ
1 พงศ์กษั ตริย ์
ข ้าพเจ ้าก่อน แล ้วข ้าพเจ ้าจะติดตามท่านไป” แล ้วเอลียาห์ก็ พูดกับเขาว่า “จงกลับไปเถิด เพราะข ้าพเจ ้าทําอะไรกับท่าน?” 21 แล ้วท่านก็เสด็จกลับจากเอลียาห์ แล ้วเอาแอกวัวมาฆ่า เสีย แล ้วต ้มเนือ ้ ด ้วยเครือ ่ งมือของวัว แล ้วให ้ประชาชนกิน แล ้วท่านก็ลก ุ ขึน ้ ตามเอลียาห์ไป และปรนนิบต ั เิ ขา บทที่ 20 1 แล ้วเบนฮาดัดกษั ตริยแ ์ ห่งซีเรียก็รวบรวมกองทัพทัง้ หมด ของพระองค์ มีกษั ตริยส ์ ามสิบสององค์อยูก ่ บ ั พระองค์ พร ้อม ด ้วยม ้าและรถศึก แล ้วพระองค์ก็ยกไปล ้อมสะมาเรียและทํา สงครามกับเมืองนัน ้ ่ สารไปหาอาหับ กษั ตริยแ 2 และท่านส่งผู ้สือ ์ ห่งอิสราเอล ใน เมือง และกล่าวแก่เขาว่า เบนฮาดัดกล่าวดังนีว้ า่ 3 เงินและทองของท่านก็เป็ นของฉั น บรรดาภรรยาและบุตร ของท่าน แม ้แต่คนดีทส ี่ ด ุ ก็เป็ นของฉั นด ้วย 4 กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลจึงตอบว่า “ข ้าแต่ทา่ นผู ้เป็ นราชา ตามคําทีท ่ า่ นว่า ข ้าพเจ ้าเป็ นของท่านและทุกสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้ามี” ่ 5 และผู ้สือสารนัน ้ มาอีกและกล่าวว่า เบนฮาดัดพูดดังนีว้ า่ แม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะส่งไปหาท่านว่า เจ ้าต ้องมอบเงินและทอง ของท่าน และภริยาและบุตรของท่านให ้แก่ข ้าพเจ ้าก็ตาม 6 พรุง่ นีเ้ ราจะส่งพวกผู ้รับใช ้ของเราไปหาท่านเวลาประมาณ นี้ และพวกเขาจะค ้นบ ้านท่านและบ ้านของผู ้รับใช ้ของท่าน และสิง่ ใดทีท ่ า่ นพอใจ พวกเขาจะใส่ไว ้ในมือและเอาไป 7 จากนัน ้ กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลทรงเรียกบรรดาผู ้อาวุโสใน แผ่นดินนัน ้ มาและตรัสว่า มาระโก ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านว่า ขอ ท่านโปรดดูด ้วยว่าชายผู ้นีแ ้ สวงหาความชัว่ ร ้ายอย่างไร เพราะเขาส่งคนมาหาข ้าพเจ ้าเพือ ่ ขอภริยา บุตร หลาน เงิน และทอง ข ้าพเจ ้าก็ไม่ปฏิเสธเขาเลย ้ ก็กล่าวแก่เขาว่า อย่า 8 และบรรดาผู ้เฒ่าและประชาชนทัง้ สิน ฟั งเขาหรือยินยอมเลย 9 เพราะฉะนัน ้ เขาจึงกล่าวแก่บรรดาทูตของเบนฮาดัดว่า “จง บอกกษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้าว่า ข ้าพเจ ้าจะทําตามทุกสิง่ ทีท ่ า่ นส่งมาให ้ข ้าพเจ ้าเมือ ่ ก่อน แต่สงิ่ นีข ้ ้าพเจ ้าจะไม่ทํา” ทูตเหล่านัน ้ จึงจากไปและนํ าข่าวไปบอกเขาอีกครัง้ 10 เบนฮาดัดส่งคนไปหาเขาและกล่าวว่า ถ ้าผงแห่งสะมาเรีย พอเพียงแก่คนทัง้ หลายทีต ่ ด ิ ตามข ้าพเจ ้า พระเจ ้าทัง้ หลายก็ ทรงทําอย่างนัน ้ แก่ข ้าพเจ ้าและหนักยิง่ กว่าด ้วย 11 กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลจึงตอบว่า จงบอกเขาว่า ผู ้ทีค ่ าด เข็มขัดนิรภัยของตน อย่าอวดอ ้างเหมือนกับผู ้ทีถ ่ อดเข็มขัด นิรภัย 12 เมือ ่ เบนฮาดัดได ้ยินข่าวนี้ ขณะทีเ่ ขากําลังดืม ่ อยูก ่ บ ั กษั ตริยใ์ นศาลา เขาจึงพูดกับข ้าราชบริพารของเขาว่า “จง จัดทัพเข ้าโจมตีเมือง” พวกเขาก็จัดทัพเข ้าโจมตีเมือง 13 และดูเถิด ผู ้เผยพระวจนะคนหนึง่ มาหาอาหับ กษั ตริยแ ์ ห่ง อิสราเอล พูดว่า พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ เจ ้าเห็นฝูงชนมากมาย ขนาดนีแ ้ ล ้วหรือ ดูเถิด เราจะมอบฝูงชนเหล่านัน ้ ไว ้ในมือเจ ้า ในวันนี้ และเจ ้าจะได ้รู ้ว่าเราคือพระเจ ้า 14 อาหับจึงถามว่า “โดยใคร” และเขากล่าวว่า “พระเยโฮ วาห์ตรัสดังนีว้ า่ โดยคนหนุ่มของบรรดาหัวหน ้าของจังหวัด ต่างๆ” แล ้วเขากล่าวว่า “ใครจะสัง่ การรบ” และเขาตอบว่า “เจ ้า” 15 แล ้วท่านจึงนับพวกชายหนุ่มของหัวหน ้าจังหวัดต่างๆ ซึง่ มีสองร ้อยสามสิบสองคน และภายหลังท่านก็นับประชากร ทัง้ หมด คือบรรดาบุตรหลานของอิสราเอล ซึง่ มีเจ็ดพันคน 16 เมือ ่ พวกเขาออกไปในเวลาเทีย ่ งวัน เบนฮาดัดก็ดม ื่ เหล ้า จนเมามายอยูใ่ นศาลาพร ้อมกับกษั ตริยส ์ ามสิบสององค์ท ี่ ช่วยเหลือเขา
17 พวกชายหนุ่มของประมุขแห่งจังหวัดต่าง ๆ ก็ยกออกไป ก่อน เบนฮาดัดจึงส่งออกไปบอกเขาว่า “มีคนกําลังออกจาก สะมาเรีย” 18 และท่านกล่าวว่า ถ ้าพวกเขาจะออกมาเพือ ่ สันติก็จับพวก เขาเป็ นๆ หรือถ ้าพวกเขาจะออกมาเพือ ่ รบก็จับพวกเขาเป็ นๆ 19 ชายหนุ่มเหล่านีซ ้ งึ่ เป็ นหัวหน ้าของจังหวัดต่างๆ ก็ออก จากเมืองไปพร ้อมกับกองทัพทีต ่ ด ิ ตามพวกเขา 20 และพวกเขาต่างก็สงั หารผู ้คนของตน และชาวซีเรียก็หนี ไป และอิสราเอลก็ไล่ตามพวกเขา และเบนฮาดัด กษั ตริย ์ แห่งซีเรียก็หนีไปบนหลังม ้าพร ้อมกับพวกทหารม ้า 21 แล ้วกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลก็ออกไปโจมตีม ้าและรถศึก และสังหารชาวซีเรียเสียเป็ นอันมาก 22 แล ้วผู ้เผยพระวจนะก็มาเฝ้ ากษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลและ กล่าวแก่ทา่ นว่า “จงไปเสริมกําลังเจ ้าและสังเกตดูวา่ เจ ้าจะ ทําอะไร เพราะว่าเมือ ่ ปี ใหม่มาถึง กษั ตริยแ ์ ห่งซีเรียจะยก กองทัพมาโจมตีเจ ้า” 23 ข ้าราชการของกษั ตริยซ ์ เี รียกล่าวแก่พระองค์วา่ พระ เจ ้าของพวกเขาเป็ นพระเจ ้าแห่งภูเขา ฉะนัน ้ พวกเขาจึง แข็งแกร่งกว่าพวกเรา แต่ให ้เราสู ้รบกับพวกเขาในทีร่ าบ แล ้ว เราจะแข็งแกร่งกว่าพวกเขาแน่นอน” 24 และจงทําสิง่ นี้ คือ ปลดกษั ตริยอ ์ อกไปแต่ละคนจาก ตําแหน่งของตน และตัง้ ผู ้บังคับบัญชาไว ้ในห ้องของพวกเขา 25 และจงนับกองทัพเหมือนกับกองทัพทีเ่ จ ้าสูญเสียไป ม ้า แทนม ้า และรถศึกแทนรถศึก แล ้วเราจะต่อสู ้กับพวกเขาในที่ ราบ และเราจะแข็งแกร่งกว่าพวกเขาอย่างแน่นอน” และเขา ฟั งเสียงของพวกเขาและทําตาม ้ ปี ทแ 26 เมือ ่ สิน ี่ ล ้ว เบนฮาดัดก็นับพวกซีเรีย แล ้วยกกองทัพ ไปยังอาเฟคเพือ ่ สู ้รบกับอิสราเอล 27 และบรรดาบุตรหลานของอิสราเอลก็ถก ู นับ และอยูพ ่ ร ้อม กันทัง้ หมด และยกทัพไปโจมตีพวกเขา และบรรดาบุตร หลานของอิสราเอลก็ตงั ้ ทัพอยูต ่ รงหน ้าพวกเขาเหมือนฝูง แพะสองฝูงเล็กๆ แต่คนซีเรียก็เต็มไปหมดในแผ่นดิน 28 และมีบรุ ษ ุ แห่งพระเจ ้าคนหนึง่ มาแจ ้งแก่กษั ตริยแ ์ ห่ง อิสราเอลว่า พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ เพราะว่าชาวซีเรียได ้กล่าวว่า 'พระเยโฮวาห์ทรงเป็ นพระเจ ้าแห่งภูเขา แต่พระองค์มใิ ช่พระ ้ ไว ้ในมือ เจ ้าแห่งหุบเขา' ฉะนัน ้ เราจะมอบคนหมูม ่ ากนีท ้ งั ้ สิน ของเจ ้า และเจ ้าทัง้ หลายจะได ้รู ้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์' 29 พวกเขาตัง้ ทัพต่อสู ้กันเป็ นเวลาเจ็ดวัน และในวันทีเ่ จ็ด การต่อสู ้ก็เริม ่ ขึน ้ และชาวอิสราเอลสังหารทหารราบซีเรียได ้ หนึง่ แสนนายในวันเดียว 30 แต่พวกทีเ่ หลือหนีไปทีเ่ มืองอาเฟค ทีน ่ ั่นมีกําแพงล ้มทับ คนทีเ่ หลืออยูส ่ องหมืน ่ เจ็ดพันคน เบนฮาดัดจึงหนีไปทีห ่ ้อง ้ ในของเมือง ชัน 31 ข ้าราชการของพระองค์ได ้กล่าวแก่พระองค์วา่ “ดูเถิด เรา ได ้ยินมาว่าบรรดากษั ตริยแ ์ ห่งครอบครัวแห่งอิสราเอลเป็ น กษั ตริยท ์ เี่ มตตา กรุณาให ้เราเอาผ ้ากระสอบคาดเอวและ เชือกคาดศีรษะไปเฝ้ ากษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอล บางทีเขาจะ ช่วยชีวต ิ ท่านไว ้ก็ได ้” 32 พวกเขาจึงเอาผ ้ากระสอบคาดเอว และเอาเชือกผูกศีรษะ แล ้วไปหาพระราชาแห่งอิสราเอลและกล่าวว่า เบนฮาดัดผู ้รับ ใช ้ของพระองค์กล่าวว่า ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ขอให ้ข ้าพเจ ้ามี ชีวต ิ อยูเ่ ถิด และพระองค์ตรัสว่า เขายังมีชวี ต ิ อยูห ่ รือไม่ เขา เป็ นพีช ่ ายของข ้าพเจ ้า 33 ครัน ้ แล ้วคนเหล่านัน ้ ก็คอยสังเกตดูอย่างขยันขันแข็งว่าจะ มีสงิ่ ใดเกิดขึน ้ จากเขาหรือไม่ พวกเขาก็รบ ี จับได ้ทัน และ กล่าวว่า “นีค ่ อ ื เบนฮาดัดพีช ่ ายของท่าน” แล ้วเขาก็กล่าวว่า “ไปนํ าเขามา” เบนฮาดัดจึงออกไปหาเขา และเขาก็ให ้ขึน ้ ไป บนรถรบ
1 พงศ์กษั ตริย ์
34 เบนฮาดัดจึงพูดกับเขาว่า “ฉั นจะคืนเมืองต่างๆ ทีบ ่ ด ิ า ของฉั นยึดมาจากบิดาของคุณ และคุณจะสร ้างถนนให ้ตัวเอง ในดามัสกัส เหมือนทีบ ่ ด ิ าของฉั นสร ้างในสะมาเรีย” แล ้วอา หับก็กล่าวว่า “ฉั นจะส่งคุณไปพร ้อมกับพันธสัญญานี”้ ดังนัน ้ เขาจึงทําพันธสัญญากับเขาและส่งเขาไป 35 มีชายคนหนึง่ ในบรรดาบรรดาผู ้เผยพระวจนะกล่าวกับ เพือ ่ นบ ้านของตนตามพระวจนะของพระเจ ้าว่า “ท่านโปรดตี ข ้าพเจ ้าด ้วยเถิด” แต่ชายคนนัน ้ ก็ไม่ยอมตีเขา ่ ฟั งพระสุร 36 แล ้วท่านก็กล่าวแก่เขาว่า “เพราะท่านไม่เชือ เสียงของพระเจ ้า ดูเถิด ทันทีทท ี่ า่ นออกไปจากข ้าพเจ ้า สิงโตจะสังหารท่าน” และทันทีทเี่ ขาออกไปจากข ้าพเจ ้า สิงโตก็พบเขาและสังหารเขา 37 แล ้วเขาไปพบชายอีกคนหนึง่ และกล่าวว่า โปรดตีฉันด ้วย เถิด ชายคนนัน ้ จึงตีเขาจนได ้รับบาดเจ็บ 38 ดังนัน ้ ผู ้เผยพระวจนะจึงจากไป และคอยพระราชาอยูต ่ าม ทาง โดยปลอมตัวด ้วยขีเ้ ถ ้าบนใบหน ้าของพระองค์ 39 เมือ ่ กษั ตริยเ์ สด็จผ่านไป พระองค์ก็ร ้องเรียกพระราชา และพระองค์ตรัสว่า “ผู ้รับใช ้ของพระองค์ออกไปในกลางการ รบ” แล ้วดูเถิด มีชายคนหนึง่ หันเข ้ามาและพาชายคนหนึง่ มา หาข ้าพเจ ้า แล ้วตรัสว่า “จงรักษาชายคนนีไ้ ว ้ ถ ้าเขาหายไป โดยวิธใี ด ๆ ชีวต ิ ของท่านจะต ้องแลกกับชีวต ิ ของเขา หรือ มิฉะนัน ้ ท่านจะต ้องจ่ายเงินหนึง่ ทาเลนต์” 40 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของท่านกําลังยุง่ อยูท ่ น ี่ ท ี่ น ี่ ั่น เขาก็ ออกไป กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลจึงตรัสแก่ทา่ นว่า “การ พิพากษาของเจ ้าจะเป็ นอย่างนัน ้ เจ ้าเป็ นผู ้ตัดสินเอง” 41 และเขารีบเอาขีเ้ ถ ้าออกจากหน ้าของเขา และกษั ตริยแ ์ ห่ง อิสราเอลจําเขาได ้ว่าเขาเป็ นหนึง่ ในบรรดาผู ้เผยพระวจนะ 42 และท่านได ้กล่าวแก่เขาว่า ดังนีต ้ รัสว่า เพราะว่าเจ ้าได ้ ปล่อยชายคนหนึง่ ออกจากมือเจ ้า ซึง่ เราแต่งตัง้ ให ้ทําลาย ้ เชิง ฉะนัน ล ้างอย่างสิน ้ ชีวต ิ ของเจ ้าจะต ้องแลกกับชีวต ิ ของ เขา และประชากรของเจ ้าจะต ้องแลกกับประชากรของเขา 43 แล ้วกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลเสด็จกลับเข ้าไปในบ ้านของ พระองค์ด ้วยพระทัยขุน ่ และไม่พอใจ และเสด็จมายังเมืองสะ มาเรีย บทที่ 21 1 ต่อมาภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้ นาโบทชาวยิสเรเอลมีสวน องุน ่ อยูใ่ นยิสเรเอล ใกล ้พระราชวังของอาหับ กษั ตริยแ ์ ห่งสะ มาเรีย 2 แล ้วอาหับตรัสแก่นาโบทว่า “จงให ้สวนองุน ่ ของคุณแก่ ข ้าพเจ ้า เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ทําสวนสมุนไพร เพราะสวนนัน ้ อยู่ ใกล ้บ ้านของข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าจะให ้สวนองุน ่ ทีด ่ ก ี ว่าสวน นัน ้ แก่ทา่ นเพือ ่ แลกกับสวนนัน ้ หรือหากท่านเห็นว่าสวนนัน ้ ดี ข ้าพเจ ้าก็จะให ้เงินสมกับราคาทีส ่ วนนัน ้ มอบให ้” 3 นาโบทจึงกล่าวแก่อาหับว่า “ขอพระเจ ้าทรงห ้ามไม่ให ้ฉั น มอบมรดกของบรรพบุรษ ุ ของฉั นให ้แก่คณ ุ ” 4 และอาหับเข ้าไปในบ ้านของเขาด ้วยความเศร ้าโศกและไม่ พอใจเพราะคําพูดทีน ่ าโบทชาวยิสเรเอลพูดกับเขา เพราะ เขากล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะไม่ให ้มรดกของบรรพบุรษ ุ ของ ข ้าพเจ ้าแก่ทา่ น” แล ้วอาหับก็วางเขาลงบนเตียง หันหน ้า ออกไป และไม่กน ิ ขนมปั งเลย 5 แต่อเิ ซเบลภรรยาของพระองค์มาหาพระองค์และกล่าวกับ พระองค์วา่ "เหตุใดจิตใจของพระองค์จงึ เศร ้าโศกนัก จึง ไม่ได ้กินขนมปั งเลย" 6 และท่านกล่าวแก่เธอว่า เพราะว่าเราได ้พูดกับนาโบทชาว ยิสเรเอลและกล่าวแก่เขาว่า จงให ้สวนองุน ่ ของคุณแก่เรา ด ้วยเงิน หรือถ ้าท่านพอใจ เราจะให ้สวนองุน ่ อีกแห่งหนึง่ แก่
ท่านเพือ ่ แลกกับสวนนี”้ และเขาตอบว่า เราจะไม่ให ้สวนองุน ่ ของเราแก่ทา่ น 7 และอิเซเบลภรรยาของพระองค์กล่าวแก่พระองค์วา่ “บัดนี้ เจ ้าปกครองราชอาณาจักรอิสราเอลอยูห ่ รือ?” จงลุกขึน ้ กิน อาหาร และให ้ใจของเจ ้ารืน ่ เริงเถิด เราจะมอบสวนองุน ่ ของ นาโบทชาวยิสเรเอลให ้แก่เจ ้า” 8 นางจึงเขียนจดหมายในพระนามของอาหับ และประทับตรา ของเขา และส่งจดหมายเหล่านัน ้ ไปยังพวกผู ้เฒ่าและขุน นางในเมืองของเขา ซึง่ อาศัยอยูก ่ บ ั นาโบท 9 และนางก็เขียนจดหมายว่า จงประกาศให ้ถือศีลอด และตัง้ นาโบทไว ้สูงท่ามกลางประชาชน 10 และให ้คนสองคนซึง่ เป็ นลูกของเบเลียลมายืนต่อหน ้าเขา เพือ ่ เป็ นพยานกล่าวโทษเขาว่า “เจ ้าได ้ดูหมิน ่ พระเจ ้าและ กษั ตริย”์ แล ้วจึงนํ าเขาออกไปและขว ้างหินให ้ตาย 11 และคนในเมืองของเขา คือผู ้เฒ่าและขุนนางซึง่ เป็ น ชาวเมืองของเขา ก็ได ้กระทําตามทีอ ่ เิ ซเบลส่งไปหาพวกเขา และตามทีเ่ ขียนไว ้ในจดหมายทีน ่ างส่งไปหาพวกเขา 12 พวกเขาประกาศให ้ถือศีลอด และตัง้ นาโบทไว ้สูง ท่ามกลางประชาชน 13 มีชายสองคนซึง่ เป็ นลูกหลานของเบเลียลเข ้ามานั่งต่อ หน ้าเขา และคนเบเลียลก็เป็ นพยานกล่าวโทษเขา คือ กล่าวโทษนาโบทต่อหน ้าประชาชน โดยกล่าวว่า “นาโบทได ้ ดูหมิน ่ พระเจ ้าและกษั ตริย”์ จากนัน ้ พวกเขาจึงนํ าตัวเขาออก จากเมือง แล ้วขว ้างเขาด ้วยก ้อนหินจนเขาตาย 14 แล ้วพวกเขาจึงส่งข่าวไปหาอิเซเบลว่า นาโบทถูกขว ้าง ด ้วยก ้อนหินและตายแล ้ว 15 เมือ ่ อิเซเบลได ้ยินว่านาโบทถูกขว ้างด ้วยก ้อนหินและตาย แล ้ว อิเซเบลก็พด ู กับอาหับว่า “จงลุกขึน ้ ยึดครองไร่องุน ่ ของนาโบทชาวเมืองยิสเรเอล ซึง่ เขาปฏิเสธทีจ ่ ะขายให ้ท่าน เป็ นเงิน เพราะว่านาโบทไม่มช ี วี ต ิ อยู่ แต่ตายแล ้ว” 16 เมือ ่ อาหับได ้ยินว่านาโบทตายแล ้ว อาหับก็ลก ุ ขึน ้ ไปทีไ่ ร่ องุน ่ ของนาโบทชาวยิสเรลเพือ ่ ยึดครองทีด ่ น ิ 17 และพระคําของพระเจ ้ามาถึงเอลียาห์ชาวทิชบีวา่ 18 จงลุกขึน ้ ไปพบอาหับ กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอล ซึง่ อยูใ่ นสะ มาเรีย ดูเถิด เขากําลังอยูใ่ นสวนองุน ่ ของนาโบท ซึง่ เขาลง ไปครอบครองอยู่ 19 และเจ ้าจงพูดกับเขาว่า พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ เจ ้าได ้ฆ่าและ ยึดครองทรัพย์สมบัตด ิ ้วยหรือไม่ และเจ ้าจงพูดกับเขาว่า พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ ในทีซ ่ งึ่ สุนัขเลียโลหิตของนาโบท สุนัข จะเลียโลหิตของเจ ้า คือโลหิตของเจ ้า 20 และอาหับกล่าวแก่เอลียาห์วา่ “ศัตรูของข ้าพเจ ้า เจ ้าพบ ข ้าพเจ ้าแล ้วหรือ” เขาตอบว่า “ข ้าพเจ ้าพบเจ ้าแล ้ว เพราะ เจ ้าขายตัวเพือ ่ ทําชัว่ ในสายพระเนตรของพระเจ ้า” 21 ดูเถิด เราจะนํ าความชัว่ ร ้ายมาสูเ่ จ ้า และจะเอาลูกหลาน ของเจ ้าไป และจะตัดคนทีป ่ ั สสาวะรดกําแพงออกจากอาหับ และตัดคนทีถ ่ ก ู ขังและเหลืออยูใ่ นอิสราเอล 22 และเราจะกระทําให ้พงศ์พันธุข ์ องท่านเหมือนพงศ์พันธุ์ ของเยโรโบอัมบุตรเนบัท และเหมือนพงศ์พันธุข ์ องบาอาชา บุตรอาหิยาห์ เพราะการกระทําทีท ่ า่ นได ้ยั่วยุให ้เราโกรธ และ กระทําให ้อิสราเอลทําบาป 23 และพระเยโฮวาห์ตรัสถึงอิเซเบลว่า สุนัขจะกินอิเซเบลที่ กําแพงเมืองยิสเรเอล 24 ผู ้ใดในราชวงศ์อาหับทีต ่ ายในเมือง สุนัขจะกิน และผู ้ใดที่ ตายในทุง่ นกในอากาศจะกิน 25 แต่ไม่มใี ครเหมือนอาหับผู ้ทีข ่ ายตนเองเพือ ่ กระทําความ ่ ่ ชัวร ้ายในสายพระเนตรของพระเจ ้า ซึงอิเซเบลภรรยาของ พระองค์ได ้ยุยงให ้เกิดขึน ้
1 พงศ์กษั ตริย ์
26 และท่านได ้กระทําการอันน่ารังเกียจยิง่ นักในการปฏิบต ั ิ ตามรูปเคารพ ตามแบบอย่างของพวกอาโมไรต์ทพ ี่ ระเจ ้าทรง ขับไล่ออกไปต่อหน ้าบรรดาบุตรหลานของอิสราเอล ้ ผ ้าของตน เอา 27 เมือ ่ อาหับได ้ยินถ ้อยคําเหล่านี้ เขาก็ฉก ี เสือ ผ ้ากระสอบห่มกาย และอดอาหาร และนอนในผ ้ากระสอบ และเดินไปอย่างเงียบๆ 28 และพระคําของพระเจ ้ามาถึงเอลียาห์ชาวทิชบีวา่ 29 เจ ้าเห็นหรือไม่วา่ อาหับถ่อมตัวต่อเราอย่างไร เพราะเขา ถ่อมตัวต่อเรา เราจะไม่นําความชัว่ ร ้ายมาสูเ่ ขาในสมัยของ เขา แต่ในสมัยของบุตรของเขา เราจะนํ าความชัว่ ร ้ายมาสู่ บ ้านของเขา บทที่ 22 1 และพวกเขาดําเนินต่อไปสามปี โดยไม่มส ี งครามระหว่าง ซีเรียกับอิสราเอล 2 ครัน ้ ถึงปี ทส ี่ าม โยซาฟั ทกษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์เสด็จลงมาหา กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอล 3 และกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลตรัสแก่ข ้าราชบริพารของ พระองค์วา่ พวกเจ ้ารู ้ไหมว่าเมืองราโมทในกิลอาดเป็ นของ เรา แต่พวกเราจงนิง่ เสีย และไม่เอาเมืองนัน ้ ออกจากมือของ กษั ตริยแ ์ ห่งซีเรียดอกหรือ? 4 และท่านกล่าวแก่เยโฮชาฟั ทว่า “เจ ้าจะไปรบกับข ้าพเจ ้าที่ ราม็อธกิลเอียดหรือไม่” เยโฮชาฟั ทจึงกล่าวแก่กษั ตริยแ ์ ห่ง อิสราเอลว่า “ข ้าพเจ ้าก็เป็ นอย่างท่าน ประชาชนของข ้าพเจ ้า ก็เป็ นอย่างท่าน ประชาชนของข ้าพเจ ้าก็เป็ นอย่างท่าน ม ้า ของข ้าพเจ ้าก็เป็ นอย่างม ้าของท่าน” 5 แล ้วเยโฮชาฟั ทตรัสแก่กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลว่า ขอท่าน สอบถามพระวจนะของพระเจ ้าในวันนีเ้ ถิด 6 จากนัน ้ กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลก็รวบรวมบรรดาผู ้เผยพระ วจนะประมาณสีร่ ้อยคนเข ้าด ้วยกัน และตรัสแก่พวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าควรจะไปรบทีร่ าม็อธกิลเลียดหรือว่าข ้าพเจ ้าควรจะ งดไว ้” พวกเขาจึงกล่าวว่า “จงไปเถิด เพราะพระเจ ้าจะทรง มอบเมืองนัน ้ ไว ้ในมือของกษั ตริย”์ 7 โยซาฟั ทกล่าวว่า ทีน ่ ไี่ ม่มผ ี ู ้เผยพระวจนะของพระเจ ้าอีก หรือ เพือ ่ เราจะสอบถามได ้? 8 และกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลตรัสกับเยโฮชาฟั ทว่า “ยังมีชาย ่ มีคาห์ บุตรอิมลาห์ ซึง่ เราจะสอบถามพระเจ ้าได ้ คนหนึง่ ชือ แต่ฉันเกลียดเขา เพราะเขาพยากรณ์เรือ ่ งดีเกีย ่ วกับฉั น แต่ พยากรณ์เรือ ่ งร ้าย” และเยโฮชาฟั ทกล่าวว่า “อย่าให ้กษั ตริย ์ ตรัสเช่นนัน ้ เลย” 9 จากนัน ้ กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลจึงเรียกข ้าราชบริพารมาและ ตรัสว่า จงรีบไปหามีคาห์บต ุ รอิมลาห์มา 10 และกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลและโยชาฟั ทกษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ ต่างก็ประทับบนบัลลังก์ของตน ทรงฉลองพระองค์ของตนใน ทีว่ า่ งตรงทางเข ้าประตูเมืองสะมาเรีย และผู ้เผยพระวจนะทุก คนก็เผยพระวจนะต่อหน ้าพวกเขา 11 และเศเดคียาห์บต ุ รชายเคนาอะนาห์ทําเขาเหล็กให ้แก่ตน และเขากล่าวว่า พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ เจ ้าจะใช ้สิง่ เหล่านี้ ้ ผลักดันพวกซีเรียไปจนเจ ้าจะทําลายพวกเขาสิน 12 และบรรดาผู ้เผยพระวจนะก็พยากรณ์อย่างนัน ้ โดยกล่าวว่า จงขึน ้ ไปทีร่ าม็อธกิลอาดและมีความเจริญ เพราะว่าพระเจ ้า จะทรงมอบเมืองนัน ้ ไว ้ในมือของกษั ตริย”์ ่ สารซึง่ ไปเรียกมีคาห์ก็บอกเขาว่า “ดูเถิด ถ ้อยคําของ 13 ผู ้สือ ผู ้เผยพระวจนะต่างก็พด ู ดีตอ ่ กษั ตริยด ์ ้วยปากเดียวกัน ขอให ้ คําพูดของคุณเป็ นเหมือนคําพูดของผู ้เผยพระวจนะคนหนึง่ และพูดแต่สงิ่ ทีด ่ ”ี 14 และมีคาห์กล่าวว่า พระเจ ้าทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ฉันใด พระ เจ ้าทรงตรัสแก่ฉันอย่างไร ฉั นก็จะบอกอย่างนัน ้ ฉั นนัน ้
15 ดังนัน ้ เขาจึงมาหาพระราชา และพระราชาตรัสถามเขาว่า “มีคาห์ เราจะไปรบทีร่ าม็อธกิลเลียดหรือว่าเราจะงดไป” และ ั ชนะ เพราะพระเยโฮ เขาตอบว่า “จงไปเถิด และเราจะมีชย วาห์จะทรงมอบเมืองนัน ้ ไว ้ในมือของพระราชา” 16 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสแก่เขาว่า “เราจะต ้องสาบานกีค ่ รัง้ ว่าเจ ้า ่ จะไม่พด ู สิงใดๆ แก่เรานอกจากความจริงในพระนามของพระ เจ ้า” ้ กระจัด 17 และท่านกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าเห็นคนอิสราเอลทัง้ สิน กระจายอยูบ ่ นเนินเขา เหมือนแกะทีไ่ ม่มผ ี ู ้เลีย ้ ง และพระเจ ้า ตรัสว่า คนเหล่านีไ้ ม่มน ี าย จงกลับไปยังบ ้านของตนโดยสันติ ทุกคน” 18 แล ้วกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลตรัสแก่โยซาฟั ทว่า “ข ้าพเจ ้า ไม่ได ้บอกท่านแล ้วหรือว่าเขาจะไม่พยากรณ์สงิ่ ดี ๆ เกีย ่ วกับ ข ้าพเจ ้าเลย แต่พยากรณ์แต่สงิ่ ร ้าย ๆ” 19 และท่านกล่าวว่า จงฟั งพระวจนะของพระเจ ้าเถิด ข ้าพเจ ้า เห็นพระเจ ้าทรงประทับบนพระทีน ่ ั่งของพระองค์ และเหล่า ้ พลสวรรค์ทงั ้ สินก็ยน ื อยูข ่ ้างพระองค์ ทางขวาพระหัตถ์และ ทางซ ้ายของพระองค์ 20 และพระเจ ้าตรัสว่า ใครจะโน ้มน ้าวอาหับให ้ขึน ้ ไปและล ้ม ลงทีร่ าม็อธกิลอาดได ้? คนหนึง่ ก็พด ู อย่างนี้ อีกคนหนึง่ ก็พด ู อย่างนัน ้ 21 และมีวญ ิ ญาณมาปรากฏยืนต่อหน ้าพระเจ ้าแล ้วกล่าวว่า ข ้าพระองค์จะโน ้มน ้าวเขาเอง 22 และพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า “ด ้วยอะไร” เขาจึงกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะออกไป และข ้าพเจ ้าจะเป็ นวิญญาณทีโ่ กหกใน ปากของผู ้เผยพระวจนะของเขาทุกคน” และเขากล่าวว่า “เจ ้าจะต ้องโน ้มน ้าวเขา และจะชนะด ้วย จงออกไปและทํา เช่นนัน ้ ” 23 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ พระเจ ้าทรงใส่วญ ิ ญาณเท็จไว ้ในปาก ของผู ้เผยพระวจนะของคุณทุกคน และพระเจ ้าทรงพูดร ้าย เกีย ่ วกับคุณ 24 แต่เศเดคียาห์บต ุ รเคนาอะนาห์เข ้าไปใกล ้และตบแก ้มมี คาห์แล ้วกล่าวว่า พระวิญญาณของพระเยโฮวาห์เสด็จไปจาก ข ้าพเจ ้าเพือ ่ จะพูดกับท่านได ้อย่างไร? 25 และมีคาห์กล่าวว่า ดูเถิด เจ ้าจะได ้เห็นในวันนัน ้ เมือ ่ เจ ้า ้ ในเพือ เข ้าไปในห ้องชัน ่ ซ่อนตัว 26 และกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลตรัสว่า จงนํ ามีคาห์พาเขา กลับไปหาอาโมนผู ้ว่าราชการเมือง และกลับไปหาโยอาช โอรสของกษั ตริย ์ 27 และจงกล่าวดังนีว้ า่ กษั ตริยต ์ รัสว่า จงเอาคนนีไ้ ปขังคุก และให ้อาหารแก่เขาด ้วยขนมปั งแห่งความทุกข์ยากและนํ้ า แห่งความทุกข์ยาก จนกว่าเราจะกลับมาด ้วยสันติภาพ 28 และมีคาห์กล่าวว่า “ถ ้าท่านกลับมาโดยสันติ พระเยโฮ วาห์ก็ไม่ได ้ตรัสผ่านข ้าพเจ ้า” และเขากล่าวว่า “ประชาชน ทัง้ หลาย จงฟั งเถิด” 29 ดังนัน ้ กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลและโยชาฟั ทกษั ตริยแ ์ ห่งยู ดาห์จงึ เสด็จไปยังราม็อธกิลอาด 30 และกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลตรัสกับโยซาฟั ทว่า “ข ้าพเจ ้าจะ ปลอมตัวและเข ้าทําศึก แต่ทา่ นจงสวมเครือ ่ งนุ่งห่ม” กษั ตริย ์ แห่งอิสราเอลจึงปลอมตัวและเข ้าทําศึก 31 แต่กษั ตริยแ ์ ห่งซีเรียทรงสัง่ แม่ทัพสามสิบสองนายซึง่ เป็ น ผู ้ปกครองรถศึกของพระองค์วา่ “อย่ารบกับพวกเล็กหรือพวก ใหญ่ แต่จงรบกับกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลเท่านัน ้ ” 32 เมือ ่ บรรดาผู ้บัญชาการรถศึกเห็นโยซาฟั ทก็พด ู ว่า “เป็ น ้รบกั กษั ตริยข ์ องอิสราเอลแน่” พวกเขาจึงหันไปสู บเขา โยซา ฟั ทจึงร ้องตะโกน 33 เมือ ่ นายทหารรถศึกรู ้ว่าไม่ใช่กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอล พวก เขาก็หันกลับจากการไล่ตามพระองค์
1 พงศ์กษั ตริย ์
่ งอันตราย และ 34 และมีชายคนหนึง่ ยิงธนูออกไปอย่างเสีย ถูกกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลระหว่างข ้อต่อสายรัดเกราะรถ จึงสัง่ คนขับรถศึกว่า จงหันมือของคุณออกไปและพาฉั นออกจาก กองทัพไป เพราะว่าฉั นบาดเจ็บแล ้ว” 35 วันนัน ้ การสู ้รบก็รน ุ แรงขึน ้ กษั ตริยท ์ รงหยุดอยูใ่ นรถรบ ้ พระชนม์ในเวลาเย็น เลือดทีไ่ หล ต่อสู ้กับพวกซีเรีย และสิน ออกจากบาดแผลก็ไหลเข ้าไปในกลางรถรบ 36 และมีการประกาศไปทั่วกองทัพเกีย ่ วกับเวลาพระอาทิตย์ ตกว่า ทุกคนจงกลับไปยังเมืองของตน และทุกคนจงไปยัง บ ้านเกิดของตน ้ พระชนม์ และถูกนํ ามายังเมืองสะมาเ 37 ดังนัน ้ กษั ตริยจ ์ งึ สิน รีย และฝั งพระศพกษั ตริยไ์ ว ้ในสะมาเรีย 38 และมีผู ้หนึง่ ล ้างรถศึกในสระแห่งสะมาเรีย และสุนัขก็เลีย โลหิตของพระองค์ และพวกมันก็ล ้างเกราะของพระองค์ ตาม พระวจนะของพระเจ ้าทีพ ่ ระองค์ตรัส 39 ส่วนพระราชกิจอืน ่ ๆ ของอาหับ และบรรดาสิง่ ทีเ่ ขากระทํา และบ ้านงาช ้างทีเ่ ขาสร ้าง และเมืองทัง้ หลายทีเ่ ขาสร ้างขึน ้ ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือพงศาวดารของกษั ตริยแ ์ ห่ง อิสราเอลหรือ? 40 อาหับจึงทรงหลับนอนกับบรรพบุรษ ุ ของพระองค์ และอา หัสยาห์โอรสของพระองค์ก็ครองราชย์แทนพระองค์ 41 และโยซาฟั ทโอรสของอาสาเริม ่ ครองราชย์เหนือยูดาห์ใน ่ ี ปี ทส ี่ ของอาหับกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอล 42 โยซาฟั ทมีพระชนมายุสามสิบห ้าพรรษาเมือ ่ พระองค์เริม ่ ิ ห ้าปี พระ ครองราชย์ และทรงครองราชย์ในเยรูซาเล็มได ้ยีส ่ บ ื่ อาซูบาห์ ธิดาของชิลฮี มารดาของพระองค์ชอ ้ ของอาสาบิดา 43 และพระองค์ก็ทรงดําเนินตามทางทัง้ สิน ของพระองค์ ไม่ทรงหันเหไปจากทางนัน ้ ทรงกระทําสิง่ ที่ ถูกต ้องในสายพระเนตรของพระเจ ้า ถึงกระนัน ้ ก็ด ี สถานสูง เหล่านัน ้ ก็ยังไม่ถก ู รือ ้ ออก เพราะว่าประชาชนยังคงถวาย เครือ ่ งบูชาและเผาเครือ ่ งหอมในสถานสูงเหล่านัน ้ 44 และโยซาฟั ทได ้ทําสันติภาพกับกษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอล 45 ส่วนเรือ ่ งราวอืน ่ ๆ ของโยซาฟั ท และฤทธานุภาพซึง่ พระองค์ได ้แสดงให ้เห็น และการทําสงครามของพระองค์ ไม่ได ้บันทึกไว ้ในหนังสือพงศาวดารของกษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ หรือ? 46 และพวกทีเ่ หลือของพวกรักร่วมเพศซึง่ ยังเหลืออยูใ่ นสมัย ของอาสาบิดาของพระองค์ พระองค์ก็ทรงนํ าออกไปจาก แผ่นดิน 47 ขณะนัน ้ ยังไม่มก ี ษั ตริยแ ์ ห่งเอโดม มีแต่รองกษั ตริยเ์ ท่านัน ้ ิ เพือ 48 โยซาฟั ทต่อเรือจากเมืองธาร์ชช ่ ไปขนทองคําจาก เมืองโอฟี ร ์ แต่ก็ไปไม่ได ้ เพราะเรือเหล่านัน ้ พังทีเ่ อซีโอนเก เบอร์ 49 แล ้วอาหะสิยาห์บต ุ รของอาหับจึงพูดกับเยโฮชาฟั ทว่า “ขอให ้ข ้ารับใช ้ของข ้าพเจ ้าไปกับข ้ารับใช ้ของท่านในเรือ เถิด” แต่เยโฮชาฟั ทไม่ยอม 50 และโยซาฟั ทก็หลับไปอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของพระองค์ และ ถูกฝั งไว ้กับบรรพบุรษ ุ ของพระองค์ในเมืองของดาวิดบิดา ของพระองค์ และโยรัมโอรสของพระองค์ก็ครองราชย์แทน พระองค์ 51 อาหะสิยาห์โอรสของอาหับเริม ่ ครองราชย์เหนืออิสราเอล ิ เจ็ดของรัชกาลเยโฮชาฟั ทกษั ตริยแ ในสะมาเรียในปี ทส ี่ บ ์ ห่ง ยูดาห์ และครองราชย์เหนืออิสราเอลเป็ นเวลาสองปี 52 และพระองค์ทรงกระทําชัว่ ในสายพระเนตรของพระเจ ้า และดําเนินตามทางของบิดาของพระองค์ และตามทางของ มารดาของพระองค์ และตามทางของเยโรโบอัมบุตรชายของ เนบัท ผู ้ซึง่ ทําให ้คนอิสราเอลทําบาป
53 เพราะว่าท่านได ้ปรนนิบต ั บ ิ าอัลและบูชามัน และยั่วให ้พระ เยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลโกรธ ตามทุกสิง่ ทีบ ่ ด ิ าของ ท่านได ้กระทํา