1 Tymoteusza ROZDZIAŁ 1 1 Paweł, apostoł Jezusa Chrystusa z rozkazu Boga, Zbawiciela naszego, i Pana Jezusa Chrystusa, który jest naszą nadzieją, 2 Tymoteuszowi, synowi memu w wierze: Łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca naszego i Jezusa Chrystusa, Pana naszego. 3 Gdy wybierałem się do Macedonii, prosiłem cię, abyś pozostał w Efezie, abyś nakazał niektórym, aby nie głosili innej nauki, 4 Nie zajmujcie się też baśniami i genealogiami bez końca. One raczej rodzą dociekania, a nie budowanie Boga, oparte na wierze. Tak postępujcie. 5 Celem zaś przykazania jest miłość, płynąca z czystego serca, dobrego sumienia i wiary nieobłudnej, 6 Od których niektórzy odstąpili i zwrócili się ku próżnej gadaninie; 7 Chcieli być nauczycielami Prawa, nie rozumiejąc ani tego, co mówią, ani tego, co twierdzą. 8 Wiemy zaś, że Prawo jest dobre, jeśli je ktoś prawnie stosuje; 9 Wiedząc o tym, że Prawo nie jest przeznaczone dla sprawiedliwego, lecz dla bezprawia i dla nieposłusznych, bezbożnych i grzeszników, dla niegodziwych i światowych, dla ojcobójców i matkobójców, dla zabójców, 10 Dla rozpustników, sodomitów, złodziei ludzi, kłamców, krzywoprzysiężców i dla wszystkiego, co sprzeciwia się zdrowej nauce, 11 Według chwalebnej Ewangelii błogosławionego Boga, która została mi powierzona. 12 I dziękuję Chrystusowi Jezusowi, Panu naszemu, który mnie uzdolnił, że uznał mnie za godnego zaufania, zlecając mi posługę kaznodziejską; 13 Którego przedtem byłem bluźniercą i prześladowcą, i przestępcą. Dostąpiłem jednak miłosierdzia, ponieważ działałem z nieświadomości, w niewierze. 14 A łaska Pana naszego okazała się nad miarę obfita wraz z wiarą i miłością, która jest w Chrystusie Jezusie. 15 Prawdziwa to mowa i godna całkowitego przyjęcia, że Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników, spośród których ja jestem pierwszy. 16 Ale dlatego dostąpiłem miłosierdzia, aby we mnie pierwszym Jezus Chrystus pokazał wszelką cierpliwość dla przykładu tym, którzy w niego wierzyć będą ku życiu wiecznemu. 17 Teraz Królowi wiecznemu, nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, jedynemu mądremu Bogu, niech będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen. 18 To polecenie powierzam ci, synu Tymoteuszu, według proroctw, które wcześniej o tobie mówiły, abyś według nich toczył dobry bój, 19 Mając wiarę i dobre sumienie, które niektórzy odrzuciwszy w kwestii wiary, stali się rozbitkami. 20 Do nich należy Hymenajos i Aleksander, których wydałem szatanowi, aby się oduczyli bluźnić.
ROZDZIAŁ 2 1 Przede wszystkim więc napominam, aby zanosić prośby, modlitwy, prośby, dziękczynienia za wszystkich ludzi, 2 Za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne we wszelkiej pobożności i uczciwości. 3 Albowiem to jest dobre i miłe przed Bogiem, Zbawicielem naszym. 4 Który chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy. 5 Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus; 6 Który wydał siebie na okup za wszystkich, aby o tym świadczyć we właściwym czasie. 7 Na to ja zostałem ustanowiony kaznodzieją i apostołem prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię - nauczycielem pogan w wierze i prawdzie. 8 Chcę więc, aby mężczyźni modlili się na każdym miejscu, podnosząc czyste ręce, bez gniewu i powątpiewania. 9 Podobnie i kobiety niech się przyozdabiają w skromnym stroju, ze wstydliwością i umiarem, nie przesadnie zaplatanymi włosami albo złotem, albo perłami, albo kosztownym strojem, 10 Lecz (co przystoi kobietom, które przyznają się do pobożności) dobrymi uczynkami. 11 Kobieta niech się uczy w cichości i z całym poddaniem. 12 Nauczać zaś kobiecie nie pozwalam ani też przewodzić nad mężem, lecz chcę, aby trwała w milczeniu. 13 Bo Adam został pierwszy stworzony, potem Ewa. 14 I nie Adam został zwiedziony, lecz kobieta, gdy została zwiedziona, popadła w przestępstwo. 15 Jednakże dostąpi zbawienia przez rodzenie dzieci, jeśli trwać będzie w wierze i miłości, i uświęceniu, i w umiarze. ROZDZIAŁ 3 1 Prawdziwe to słowo: Jeśli ktoś zabiega o biskupstwo, dobrego zadania pragnie. 2 Biskup więc powinien być nienaganny, mąż jednej żony, trzeźwy, rozsądny, przyzwoity, gościnny, zdolny do nauczania, 3 Nie oddający się piciu wina, nieskłonny do bójek, nie chciwy brudnego zysku, ale cierpliwy, niekłótliwy, nie chciwy na pieniądze. 4 Kto dobrze rządzi własnym domem, trzymając dzieci w poddaństwie i z całą powagą; 5 (Jeśli bowiem ktoś nie umie zarządzać własnym domem, jakżeż będzie mógł troszczyć się o kościół Boży?) 6 Nie jest nowicjuszem, aby nie uniósł się pychą i nie popadł w potępienie diabelskie. 7 Powinien też mieć dobrą opinię od tych, którzy są z zewnątrz, aby nie popadł w hańbę i sidła diabła. 8 Podobnie diakoni powinni być poważni, nie dwulicowi, nie oddający się piciu wina, nie chciwi brudnego zysku; 9 Zachowując tajemnicę wiary w czystym sumieniu. 10 A i oni niech będą najpierw doświadczeni, a potem niech pełnią urząd diakona, jeśli są bez winy. 11 Tak samo ich żony niech będą poważne, nieoszczercze, trzeźwe, wierne we wszystkim. 12 Diakoni niech będą mężami jednej żony, rządzącymi dobrze dziećmi i własnymi domami.
1 Tymoteusza
13 Ci bowiem, którzy dobrze pełnili urząd diakona, zdobywają sobie zaszczytny stopień i wielką śmiałość w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie. 14 Piszę ci to, spodziewając się przybyć do ciebie wkrótce. 15 A gdybym się opóźnił, [piszę], abyś wiedział, jak należy postępować w domu Bożym, który jest kościołem Boga żywego, filarem i podporą prawdy. 16 A bez wątpienia wielka jest tajemnica pobożności: Bóg objawiony został w ciele, usprawiedliwiony w Duchu, ukazał się aniołom, został zwiastowany poganom, uwierzono w niego na świecie, wzięty został do chwały. ROZDZIAŁ 4 1 A Duch wyraźnie mówi, że w czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, skłaniając się ku duchom zwodniczym i naukom demonów. 2 Kłamcy mówiący obłudnie, mający sumienie napiętnowane rozpalonym żelazem; 3 Zabraniając zawierania związków małżeńskich, nakazując powstrzymywać się od pokarmów, które Bóg stworzył, aby były przyjmowane z dziękczynieniem przez wierzących i tych, którzy poznali prawdę. 4 Bo wszelkie stworzenie Boże jest dobre i nie należy odrzucać niczego, co się spożywa z dziękczynieniem. 5 Bo przez słowo Boże i modlitwę zostaje ono uświęcone. 6 Jeśli będziesz to przypominał braciom, będziesz dobrym sługą Jezusa Chrystusa, wychowanym na słowach wiary i dobrej nauki, którą osiągnąłeś. 7 Odrzucaj zaś pospolite i babskie baśnie, a raczej ćwicz się w pobożności. 8 Bo ćwiczenie cielesne na mały się przyda; pobożność zaś przydatna jest do wszystkiego, mając obietnicę życia teraźniejszego i przyszłego. 9 Jest to mowa godna zaufania i godna całkowitego przyjęcia. 10 Dlatego też trudzimy się i cierpimy zniewagi, ponieważ pokładamy nadzieję w Bogu żywym, który jest Zbawicielem wszystkich ludzi, zwłaszcza wierzących. 11 Tego nakazuj i tego nauczaj. 12 Niechaj nikt nie lekceważy twego młodego wieku; ale bądź dla wierzących wzorem w mowie, w obejściu, w miłości, w wierze, w czystości. 13 Dopóki nie przyjdę, przykładaj się do czytania, napominania, nauki. 14 Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie, a który został ci dany za pomocą proroctwa i przez włożenie rąk kolegium prezbiterów. 15 Rozmyślaj nad tymi sprawami, oddaj się im całkowicie, aby twój postęp był widoczny dla wszystkich. 16 Uważaj na siebie i na naukę, trwaj w tym, bo to czyniąc, i samego siebie zbawisz, i tych, którzy cię słuchają. ROZDZIAŁ 5 1 Nie strofuj starszego, lecz napominaj go jak ojca, młodszych zaś jak braci. 2 Starsze kobiety niech będą matkami, młodsze — siostrami, ze wszelką czystością. 3 Szanuj wdowy, które rzeczywiście są wdowami.
4 Jeśli zaś jakaś wdowa ma dzieci albo bratanków, niechże się one najpierw uczą pobożności w domu i odpłacania swoim rodzicom; bo to jest dobre i miłe Bogu. 5 A ta, która rzeczywiście jest wdową i opuszczoną, pokłada ufność w Bogu i trwa w prośbach i modlitwach dniem i nocą. 6 A ta, która żyje rozkoszami, umiera za życia. 7 A te rzeczy oddajcie im, aby byli bez zarzutu. 8 A jeśli kto o swoich, zwłaszcza o domowników nie dba, ten zaparł się wiary i jest gorszy od niewierzącego. 9 Niech do spisu nie będzie wliczana wdowa, która miała mniej niż sześćdziesiąt lat, będąca żoną jednego męża, 10 Dobra sława z dobrych uczynków: jeśli dzieci wychowała, jeśli przybyszów gościła, jeśli świętym obmywała nogi, jeśli uciśnionym pomagała, jeśli gorliwie pełniła wszelkie dobre uczynki. 11 Młodsze zaś wdowy niech się nie zakochują. Gdy bowiem zaczną uprawiać rozpustę przeciwko Chrystusowi, wyjdą za mąż. 12 Będąc potępieni, bo odrzucili swoją pierwszą wiarę. 13 A przy tym uczą się próżniactwa, włócząc się od domu do domu. I nie tylko próżniactwo, lecz także gadatliwość i wścibstwo, mówiące to, czego nie powinny. 14 Chcę więc, aby młodsze kobiety wychodziły za mąż, rodziły dzieci, prowadziły dom i nie dawały przeciwnikowi powodu do rzucania obelg. 15 Bo niektórzy już odeszli i poszli za szatanem. 16 Jeśli jakiś wierzący mężczyzna lub kobieta ma wdowy, niech je ratuje, a kościół niech nie ponosi z tego powodu żadnych kosztów, aby ratował te, które rzeczywiście są wdowami. 17 Starsi, którzy dobrze przewodzą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, zwłaszcza ci, którzy trudzą się słowem i nauką. 18 Albowiem Pismo mówi: Młócącemu wołowi nie zawiążesz pyska, i: Godzien jest robotnik zapłaty swojej. 19 Przeciwko starszemu nie przyjmuj oskarżenia, chyba że na podstawie zeznań dwóch albo trzech świadków. 20 Tych, którzy grzeszą, upominaj wobec wszystkich, aby i inni bali się. 21 Zaklinam cię przed Bogiem i Panem Jezusem Chrystusem, i wybranymi aniołami, abyś tego przestrzegał, nie wyróżniając się zbytnio i nie czyniąc nic stronniczo. 22 Na nikogo rąk pochopnie nie wkładaj ani nie bądź uczestnikiem cudzych grzechów. Zachowaj siebie czystego. 23 Nie pij już wody, używaj natomiast po trochu wina ze względu na twój żołądek i częste twoje niedomagania. 24 Grzechy niektórych ludzi są jawne i wcześniej są wymierzane, za innymi zaś idą w ślad. 25 Tak samo i dobre uczynki niektórych są jawne z góry, a te, które są inaczej, nie mogą pozostać ukryte. ROZDZIAŁ 6 1 Wszyscy, którzy są pod jarzmem, niech uważają swoich panów za godnych wszelkiej czci, aby nie bluźniono imieniu Boga i jego nauce. 2 A ci, którzy mają wierzących panów, niech ich nie lekceważą, bo są braćmi; ale raczej im służcie, bo są wiernymi i umiłowanymi, uczestnikami dobrodziejstwa. Tych rzeczy nauczaj i napominaj.
1 Tymoteusza
3 Jeśli ktoś naucza inaczej i nie trzyma się zdrowych słów Pana naszego Jezusa Chrystusa oraz nauki zgodnej z pobożnością, 4 Jest on pyszny, nie umie niczego, ale uwielbia dociekania i spory słowne, z których rodzą się zazdrość, kłótnie, bluźnierstwa, złośliwe podejrzenia, 5 Przewrotne spory ludzi o spaczonym umyśle i pozbawionych prawdy, którzy sądzą, że pobożność jest zyskiem. Od takich chroń się. 6 Lecz pobożność w połączeniu z poprzestawaniem na tym, co wystarczy, stanowi wielki zysk. 7 Bo niczego nie przynieśliśmy na ten świat, niczego też nie możemy stąd wynieść. 8 Mając więc żywność i odzienie, i dach nad głową, bądźmy z tego zadowoleni. 9 A ci, którzy chcą być bogaci, wpadają w pokuszenie i w sidła oraz w liczne bezsensowne i szkodliwe pożądliwości, które pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie. 10 Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest miłość pieniędzy; niektórzy ulegając jej, zbłądzili od wiary i siebie samych przeszyli wieloma cierpieniami. 11 Ty zaś, człowiecze Boży, uciekaj od tego, a zabiegaj o sprawiedliwość, pobożność, wiarę, miłość, cierpliwość, łagodność. 12 Walcz w dobrych zawodach wiary, zdobądź życie wieczne, do którego też zostałeś powołany i które złożyłeś wobec wielu świadków. 13 Nakazuję ci w obliczu Boga, który ożywia wszystko, i Chrystusa Jezusa, który złożył dobre wyznanie przed Poncjuszem Piłatem; 14 Abyś zachował to przykazanie bez skazy i bez zarzutu aż do objawienia się naszego Pana Jezusa Chrystusa. 15 Który w swoim czasie pokaże błogosławiony i jedyny Władca, Król królów i Pan panów; 16 Który sam jeden ma nieśmiertelność, mieszkający w światłości, do której żaden człowiek nie może się zbliżyć, którego żaden z ludzi nie widział i nie może zobaczyć: jemu cześć i moc wieczna. Amen. 17 Bogatym na tym świecie nakazuj, aby się nie wywyższali i aby nie pokładali ufności w niepewnym bogactwie, lecz w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie udziela, abyśmy z tego korzystali. 18 Aby dobrze czynili, aby byli bogaci w dobre uczynki, skorzy do dzielenia się, chętnie dzielący się dobrem; 19 Gromadząc sobie dobry fundament na przyszłość, aby osiągnąć życie wieczne. 20 O Tymoteuszu, strzeż depozytu wiary, unikając bezbożnych i próżnych gadaniny oraz przeciwstawnych poglądów fałszywie rzekomej wiedzy. 21 Które niektórzy wyznając, zbłądzili co do wiary. Łaska z tobą. Amen. (Pierwszy do Tymoteusza był napisany z Laodycei, która jest głównym miastem Frygii Pakatiany.)