Protebangelioa 1. KAPITULUA 1 Israelgo hamabi leinuen historian irakurtzen dugu Joakim deitzen den pertsona bat, oso aberatsa zelarik, Jainko Jaunari opari bikoitzak egin zizkion erabaki hau harturik: nire ondasunak herri osoaren onurarako izango dira. , eta Jainko Jaunaren errukia aurki dezadan nire bekatuak barkatzeko. 2 Baina Jaunaren jai handi batean, Israelgo semeek beren opariak eskaintzen zituztenean, eta Joakimek ere berea eskaini zuenean, Ruben apaiz nagusiak aurka egin zion, esanez ez zaizula zilegi zure opariak eskaintzea, ez duzulako. Israelen edozein gai sortu zuen. 3 Joakimek asko kezkaturik, joan zen hamabi leinuen erregistroak kontsultatzera, ea bera zen ondorengorik sortu ez zuen bakarra. 4. Baina galdetzean aurkitu zuen zintzo guztiek Israelen hazia sortu zutela. 5. Orduan gogoratu zuen Abraham patriarka, nola Jainkoak bere bizitzaren amaieran eman zion bere seme Isaak; zeñ gaiñean larritu zan, eta etzuen ikusi nahi bere emazteak; 6. Baña erretiratu zan basamortura, eta ezarri zuen han bere denda, eta barau egin zuen berrogei egun eta berrogei gau, esanez bere baitan: 7. Ez naiz jautsiko ez jatera, ez edatera, ene Jainko Jaunak niri begiratuko didan arte, baina otoitza izango da nire janaria eta edaria. 2. KAPITULUA 1. Bitartean bere emaztea Ana atsekabetuta eta nahastuta zegoen arrazoi bikoitzengatik, eta esan zuen negar egingo dudala nire alarguntasunagatik eta nire antzutasunagatik. 2. Orduan hurbildu zen Jaunaren besta handi batera, eta Judith bere neskatoa esan zuen: Noiz arte atsekabetuko duzu zure arima? Jaunaren jaia heldu da, negar egitea legez kanpo dagoenean. 3 Har itzazu, bada, holako gauzak egiten dituenak eman dion kaputxa hau, zeren ez baita egokia nik, zerbitzaria naizenik, eramatea, baina ongi datorkio zure izaera handiagoko bati. 4. Baina Annak erantzun zuen: Alde nigandik, ez nago ohituta horrelako gauzetara; gainera, Jaunak asko apaldu nau. 5. Beldur naiz gaiztokeriaren batek hau eman dizula, eta ni ene bekatuaz kutsatzera etorria zara. 6. Orduan, Judith bere neskameak ihardetsi zuen: Zer gaiztakeria eginen dizut entzuteko ez nauzunean? 7. Ezin dizut nahi azpian zauden baino madarikazio handiagorik, Jainkoak zure sabela itxi baitu, Israelen ama izan ez zaitezen. 8. Honetan Anna izugarri larritu zen, eta bere eztei-jantzia jantzirik, arratsaldeko hiruretan joan zen bere baratzean ibiltzera. 9. Eta ikusi zuen erramu bat, eta haren azpian eseri zen, eta otoitz egin zion Jaunari, zioela: 10. O nere arbasoen Jainkoa, bedeinka nazazu eta erreza ezazu nire otoitza Sararen sabela bedeinkatu eta Isaak seme bat eman zenuen bezala. 3. KAPITULUA 1 Eta zerura begira zegoela ikusi zuen erramuan txolarre habia bat, 2. Eta bere baitan negarrez, erran zuen: Oi naiz ni, nor sortu nauen? eta zer sabelak eraman ninduen, horrela madarikatua
izan nedin Israelgo semeen aitzinean, eta nere Jainkoaren tenpluan laido eta burla egin zezaten: Ai ni, zerekin konparatu naiteke? 3. Ez naiz lurreko abereen parekoa, zeren lurreko abereak ere emanko dira zure aurrean, Jauna! Oi naiz ni, zerekin konparatu naiteke? 4. Ez naiz abereen parekoa, zeren abereak ere emanko dira zure aurrean, Jauna! Ala ni, zerekin nagoen parekoa? 5. Ezin naiteke ur hauekin alderatu, zeren urak ere emanko dira zure aurrean, Jauna! Oi naiz ni, zerekin konparatu naiteke? 6. Ez naiz itsasoko olatuen parekoa; zeren hauek, ala lasai, ala mugimenduan, haietan dauden arrainekin, lauda zaite, Jauna! Oi naiz ni, zerekin konparatu naiteke? 7. Ez naiz lurrarekin parekoa, lurrak bere fruituak ematen baititu, eta laudatzen zaitu, Jauna! 4. KAPITULUA 1. Orduan, Jaunaren aingeru bat jarri zen haren ondoan, eta esan zion: Anna, Anna, Jaunak entzun du zure otoitza; sortuko duzu eta haziko duzu, eta zure ondorengoei buruz hitz egingo da mundu osoan. 2. Eta Annak erantzun zuen: Bizi den bezala, ene Jainko Jauna, nik ekarriko dudan guztia, gizona edo emakumea izan, ene Jainko Jaunari eskainiko diot, eta gauza santuetan zerbitzatuko du bere bizitza osoan zehar. 3. Eta hara bi aingeru agertu zitzaizkion, esaten ziotela: Huna zure senarra Joakim datorrela bere artzainekin. 4. Zeren Jaunaren aingeru bat ere jautsi baita harengana, eta erran zuen: Entzun du Jainko Jaunak zure otoitza, bizkor egin eta zoaz hemendik, zeren horra zure emaztea Ana, haurdun izango dela. 5. Eta Joakim jautsi eta bere artzainei dei egin zien, zioelarik: Ekarri nazazu hona hamar bildots orban eta akatsik gabe, eta izanen dira ene Jainko Jaunarentzat. 6. Eta ekarri iezadazu amabi txahal akatsik gabekoak, eta hamabi txekor izango dira apaizentzat eta zaharrentzat. 7. Ekarri niri ere ehun ahuntz, eta ehun ahuntz izango dira herri osoarentzat. 8. Eta Joakim artzainekin jautsi zen, eta Anna ate ondoan gelditu zen eta Joakim artzainekin zetorrela ikusi zuen. 9. Eta korrika egin zuen, eta haren lepotik zintzilik, esan zuen: Orain badakit Jaunak asko bedeinkatu nauela. 10. Zeren huná, ni alargun nintzena ez naiz jada alargun, eta antzua nintzena erdietsiko dut. 5. KAPITULUA 1. Eta Joakim egon zen lehen egunean bere etxean, baina biharamunean bere opariak ekarri eta esan zuen: 2 Jaunak mesede egiten badidat apaizaren bekokian dagoen platerak agerian utzi beza. 3. Eta kontsultatu zuen apaizak zeraman plaka, eta ikusi zuen, eta huná ez zen bekaturik aurkitu harengan. 4. Eta Joakimek erran zuen: Orain badakit Jaunak atsegin dudala, eta kendu dizkidala bekatu guztiak. 5. Eta iautsi zan Jaunaren tenplotik justifikatua, eta joan zan bere etxera. 6. Eta bederatzi illabete bete ziranean Annari, atera zuen, eta erran zion emaginari: Zer ekarri dut? 7. Eta esan zion neska bat. 8. Orduan Annak esan zuen: Jaunak gaur handitu du nire arima; eta ohean etzan zuen. 9. Eta bere purificazioko egunak bete zirenean, haurrari edoskitu eta eman zion izena Maria.
6. KAPITULUA 1. Eta haurrak egunero indar handitzen joan ziren, eta, bederatzi hilabete zituenean, amak lurrean jarri zuen, zutik zitekeen probatzeko; eta bederatzi pauso eman zituenean, berriz ere amaren altzora etorri zen. 2. Orduan bere amak harrapatu zuen, eta esan zuen: Ene Jainko Jauna bizi den bezala, ez zara berriro ibiliko lur honetan, Jaunaren tenplura eraman arte. 3. Hargatik egin zuen bere gela leku santu bat, eta ez zuen ezer arraro edo kutsaturik hurbiltzen utzi, baina Israelgo alaba kutsatu gabeko batzuk gonbidatu zituen, eta alde batera eraman zuten. 4. Bainan haurrak urte bete zituenean, Joakimek jai handia egin zuen, eta gonbidatu zituen apaizak, eskribauak, zaharrak eta Israelgo herri guztia; 5. Eta Joakimek neskatoaren eskaintza egin zien apaiz-buruei, eta bedeinkatu zuten, esanez: Bedeinka dezazu gure arbasoen Jainkoak neska hau, eta eman iezaiozu izen ospetsua eta gizaldi guzietan irauteko. Eta populu guciac ihardesten çuen: Hala bedi, Amen. 6. Orduan, Joakimek bigarren aldiz eskaini zieten apaizei, eta bedeinkatu zuten, esanez: O Jainko goi-goikoa, errepara ezazu neska hau, eta bedeinka ezazu betirako bedeinkazio batez. 7. Honen gainean bere amak jaso zuen, eta eman zion bularra, eta kantatu zion Jaunari ondorengo abestia. 8. Kantu berri bat abestuko diot ene Jainko Jaunari, zeren bisitatu ninduen, eta kendu zidan etsaien laidoa, eta bere zuzentasunaren fruitua eman baitzidaten, orain Rubenen semeei kontatu diezaieten. , Annak zurrupatu egiten duela. 9. Orduan, haurra atseden hartu zuen berak sagaratu zuen gelan, eta irten eta zerbitzatzen zituen. 10. Eta jaia bukatu zenean, alde egin zuten bozkarioz eta laudatzen Israelgo Jainkoa. 7. KAPITULUA 1. Baina neskatoa hazi zen, eta bi urte zituenean, Joakimek Anai esan zion: Eraman dezagun Jaunaren tenplura, bete dezagun Jainko Jaunari egin diogun botoa, hura izan ez dadin. gurekin haserre, eta gure eskaintza onartezina izango da. 2. Baina Annak esan zuen: Itxaron dezagun hirugarren urtera, ez dadin galdu bere aita ezagutzeko. Eta Joakimek esan zuen: Itxaron dezagun bada. 3. Eta umeak hirur urte zituenean, Joakimek esan zuen: Gonbida ditzagun hebrear alabak, kutsatu gabeak, eta har ditzagun lanpara bakoitza, eta piztu beza, umea ez dadin atzera itzuli, eta bere gogoa Jaunaren tenpluaren kontra jarri. 4. Eta horrela egin zuten, Jaunaren tenplora igo ziren arte. Eta apaiz-buruak hartu eta bedeinkatu zuen, eta esan zuen: Maria, Jainko Jaunak handitu du zure izena gizaldi guztietara, eta zure bitartez bere erredentzioa erakutsiko die Jaunak Israelgo semeei. 5. Eta jarri zuen aldareko hirugarren mailan, eta Jaunak eman zion grazia, eta dantza egin zuen bere oinekin, eta Israelgo etxe guziak maite zuen. 8. KAPITULUA 1. Eta joan ziren bere gurasoak harriturik, eta Jainkoa laudatzen, neskatxa ez baitzen haiengana itzuli. 2. Maria, ordea, tenpluan jarraitu zuen uso batek han hezi bezala, eta aingeru baten eskutik jaso zuen bere janaria. 3. Eta hamabi urte zituenean, apaizak bildu ziren kontseilu batean, eta esan zuten: Huna, Mariak hamabi urte ditu; zer
egingo dugu harekin, gure Jainko Jaunaren toki saindua kutsatu ez den beldurrez? 4. Orduan aphezek erantzun zioten Zakarias aphez nagusiari: Zu Jaunaren aldarean, eta sar zaitez toki sainduan, eta egin erreguak harekin, eta egin ezazue Jaunak adieraziko dizun guztia. 5. Sartu zen bada aphez nagusia Santuen Santuan, eta berekin eramanik juizioko bularra, 1 othoitzak egin zituen harengatik; 6. Eta hara, Jaunaren aingerua ethorri zitzaion, eta esan zion: Zakarias, Zakarias, zoaz eta bildu jendearen alargun guztiak, eta ekar dezala bakoitzak bere makila, eta Jaunak erakutsiko duenak. seinale izango da Mariaren senarra. 7. Eta oihuak ilki ziren Judea guzian barrena, eta Jaunaren turutak jo zuen, eta jende guzia lasterka bildu zen. 8. Josek ere, atxiloa botarik, atera zitzaien bidera; eta bildurik, apaiz nagusiarengana joan ziren, bakoitzak bere makila harturik. 9. Apaiz nagusiak beren makilak hartu ondoren, tenplura sartu zen otoitz egitera; 10. Eta bere otoitza bukatu zuenean, makilatxoak hartu zituen, eta ilkhi zen eta banatu zituen, eta ez zen mirakulurik parte hartzen. 11. Azken makila Josek hartu zuen, eta hara, uso bat atera zen makilatik, eta hegan egin zuen Joseren buru gainean. 12. Eta apaizburuak esan zuen: Jose, Jaunaren Ama Birjina hartzera, harentzat gordetzeko hautatua zara; 13. Baña Josek uko egin zion, zioelarik: Gizon zaharra naiz eta seme-alabak ditut, baina gaztea da, eta beldur naiz Israelen barregarri agertuko ote naizen. 14. Orduan, apaiz nagusiak erantzun zion: Jose, izan beldur zure Jainko Jauna, eta gogoratu nola jokatu zuen Jainkoak Datan, Korah eta Abiramekin, nola lurra ireki eta irentsi zituen, haien kontraesanagatik. 15. Orain bada, Jose, izan Jainkoaren beldur, zure familian antzeko gauzak gerta ez daitezen. 16. Orduan Josek beldurturik, eraman zuen bere etxera, eta Josek esan zion Mariari: Huna, Jaunaren tenplotik hartu zaitut, eta orain utziko zaitut nere etxean; Eraikuntzaren lanbidea gogoratu behar dut. Jauna bedi zurekin. 9. KAPITULUA 1. Eta gerthatu zen, apaizen kontseilu batean, erran zen: Egin dezagun estalki berri bat tenplurako. 2. Eta apaiz nagusiak esan zuen: Deitu enegana Daviden leinuko zazpi birjina kutsatu gabeak. 3. Eta zerbitzariak joan ziren eta eraman zituzten Jaunaren tenplura, eta apaiz nagusiak esan zien orain zozketa egin nire aurrean, nork zurtuko duen urrezko haria, nor urdina, nor gorri, nor liho fina. , eta nor benetako morea. 4. Orduan apaiz nagusiak ezagutu zuen Maria, Daviden leinukoa zela; eta deitu zion, eta egiazko purpura erori zitzaion iruteko, eta joan zen bere etxera. 5. Ordutik, ordea, Zakarias apaiz-burua mutu gelditu zen, eta Samuel bere gelan jarri zen, Zakarias berriz hitz egin arte. 6 Baina Mariak hartu zuen benetako purpura, eta iruten zuen. 7. Eta hartu zuen eltzi bat, eta irten zen ura ateratzera, eta entzun zuen boz bat esaten ziotela: Agur, graziaz betea, 1 Jauna zurekin da; bedeinkatua zara emakumeen artean. 8. Eta begiratu zuen ingurura eskuinera eta ezkerrera (ikusteko) nondik zetorren ahots hura, eta orduan ikaratuta sartu zen bere etxera, eta ur-ontzia etzanik, purpura hartu eta bere eserlekuan eseri zen lantzeko. . 9. Eta horra, Jaunaren aingerua bere ondoan, eta erran zuen: Ez izan beldurrik, Maria, zeren arkitu baituzu grazia Jainkoaren aitzinean;
10. Entzun zuenean, erran zuen bere baitan zer esan nahi zuen agur horrek. 11. Eta aingeruak esan zion: Jauna zurekin da, eta haurdun izango zara. 12 Hark erantzun zion: Zer! Jainko biziaren bidez sortuko ote naiz, eta beste emakume guztiek bezala sortuko al dut? 13. Bainan aingeruak erantzun zuen: Ez, o Maria, baina Espiritu Santua etorriko da zure gainera, eta Goi-Goikoaren indarrak itzal egingo zaitu; 14. Argatik zuregandik jaioko dena saindua izango da, eta Jainko Biziaren Seme deituko da, eta Jesusen izena emango diozu; bere herria bere bekatuetatik salbatuko baitu. 15. Eta horra zure lehengusu Elisabet, berak ere seme bat sortu du bere zahartzaroan. 16. Eta au da orain seigarren hilabetea, antzua deitzen zena; Jainkoarekin ezer ezinezkoa baita. 17. Eta Mariak erran zuen: Huna Jaunaren zerbitzaria; izan bedi niretzat zure hitzaren arabera. 18. Eta bere purpura egin zuenean, eraman zuen apaiz nagusiarengana, eta apaiz nagusiak bedeinkatu zuen, esanez: Maria, Jainko Jaunak handitu du zure izena, eta bedeinkatua izanen zara munduko mende guztietan. . 19. Orduan Maria, bozkarioz beterik, joan zen bere lehengusu Elisabetgana, eta jo zuen atea. 20. Cein ençun çuenean Elisabeth, laster ceçan, eta irequi ceçan, eta bedeinkatu ceçan, eta erran ceçan: Nongoa da au ene Iaunaren ama enegana etor dadin? 21 Hara! zure agurra ene belarrietara heldu bezain laster, nigan dagoenak jauzi egin eta bedeinkatu zaitu. 22. Mariak, ordea, Gabriel arkaingeruak erran zizkion gauza misteriotsu guziak ezjakinak, altxatu zituen begiak zerura, eta erran zuen, Jauna! Zer naiz ni, lurreko belaunaldi guziek dohatsu dei nazaten? 23. Bainan bere burua egunero handitzen zela ikusirik, eta beldurrez, etxera joan zen, eta ezkutatu zen Israelgo semeengandik; eta hamalau urte zituen gauza hauek guztiak gertatu zirenean. 10. KAPITULUA 1. Eta bere seigarren hilabetea ethorri zenean, itzuli zen Jose bere lanbidetik kanpo etxeak eraikitzetik, eta etxean sarturik, arkitu zuen Ama Birjina handitua. 2. Orduan haren arpegia kolpatu zuen, erran zuen: Zer aurpegirekin begiratu dezaket ene Jainko Jaunarengana? edo, zer esango dut emakume gazte honi buruz? 3. Zeren nere Jainko Jaunaren tenplotik Birjina bat jaso nuen, eta ez dut halakorik gorde! 4. Nork enganatu nau horrela? Nork egin du gaitz au nere etxean, eta Ama Birjina enegandik liluratuz, kutsatu du? 5. Ez al da nigan Adamen historia bete? 6. Zeren bere gloriaren une berean, sugea ethorri zen, eta arkitu zuen Eva bakarrik, eta seduzitu zuen. 7 Niri ere halaxe gertatu zait. 8. Orduan Josek lurretik jaikirik, deitu zion, eta erran zuen: O Jainkoaren ainbeste mesede izan zarena, zergatik egin duzu hau? 9. Zergaitik gaitzetsi dezu horrela zure arima, Santuen Santuan hezi eta zure janaria aingeruen eskutik? 10. Baina hark, malko-uholdearekin, erantzun zuen: Ni errugabea naiz, eta ez dut inor ezagutu. 11. Orduan Josek esan zuen: Nola gertatzen da haurdun zaude? 12. Mariak erantzun: Ene Jainko Jauna bizi den bezala, ez dakit zertan.
13. Orduan Josek ikaragarrizko beldurra izan zuen, eta alde egin zuen harengandik, zer egin behar zuen harekin; eta honela arrazoitu zuen bere buruarekin: 14. Bere delitua ezkutatzen badut, errudun arkituko nau Jaunaren legeak; 15. Eta Israelgo semeei aurkitzen badidat, beldur naiz, aingeru baten bidez haurdun dagoenik, errugabe baten bizia saltzen ari naizela arkituko naiz. 16. Zer eginen dut bada? pribatuan baztertuko dut. 17. Orduan ethorri zitzaion gaua, non Jaunaren aingeru bat agertu zitzaion ametsetan, eta esan zuen: 18. Ez izan beldurrik emazte gazte hura hartzeko, zeren bere baitan dagoena Espiritu Santuarena baita; . 19. Eta erdituko du seme bat, eta deituko diozu Iesus izena, berak salbatuko baitu bere herria bere bekatuetatik. 20. Orduan jaiki zen Jose bere lotik, eta glorifikatu zuen Israelgo Jainkoa, zeinak alako mesede egin zion, eta Ama Birjina gorde zuen. 11. KAPITULUA 1. Orduan etorri zen Anas eskribaua, eta esan zion Joseri: Zergatik ez zaitugu ikusi itzuli zarenetik? 2. Josek erantzun zion: Nekatuta nengoen bidaiaren ondoren, eta atseden hartu nuen lehen egunean. 3. Baina Anasek bueltaka itzultzean, ikusi zuen Ama Birjina haurdun zegoen. 4. Eta joan zan aphezarengana, eta erran zio: Josef, zeñagan ainbeste konfiantza jarri zenuten, krimen ospetsu baten errudun da, zeren zikindu baitu Jaunaren tenplotik artu zuen Birjina, eta ezkondu baitzuen. israeldarrei deskubritu gabe. 5. Orduan, apaizak esan zuen: Josek egin al du hau? 6 Anasek erantzun zion: Zure zerbitzarietakoren bat bidaltzen baduzu, haurdun dagoela aurkituko duzu. 7. Eta zerbitzariak joan ziren, eta arkitu zuten berak esan bezala. 8. Orregatik, bera eta Josek auzitara eraman zituzten, eta apaizak esan zion: Maria, zer egin duzu? 9. Zergaitik hondatu dezu zure arima, ta aztu dezu zure Jaungoikoa, ikusirik zera Santuen Santuan hazi zindutela, eta aingeruen eskuetatik zure janaria artu zenduan, eta entzun zenduan euren kantuak? 10. Zergatik egin duzu hau? 11. Negar malko uholdeez erantzun zion: Ene Jainko Jauna bizi den bezala, errugabea naiz haren aitzinean, iñor ezagutzen ez dudalako. 12. Orduan apaizak esan zion Joseri: Zergatik egin duzu hau? 13. Josek erantzun zion: Ene Jainko Jauna bizi den bezala, ez naiz harekin arduratu. 14. Bainan apaizak erran zuen: Ez esan gezurrik, baizik deklaratu egia; hik ezkondu izan zara, eta ez zarela aurkitu Israelgo semeei, eta apaldu egin zara Jainkoaren esku indartsuaren azpian, zure hazia bedeinkatua izan dadin. 15. Eta Jose isilik gelditu zen. 16. Orduan apaizak esan zion Joseri: Bertatik eraman zenuen Ama Birjinaren Jaunaren tenplura itzuli behar duzu. 17. Bainan negar mingotsa egin zuen, eta apaizak gaineratu zuen: Biei emanen dizkizuet Jaunaren ura edan dezazuen, 1 probarako dena, eta horrela zuen gaiztakeria agertuko da zuen aurrean. 18. Orduan apaizak hartu zuen ura, eta edanarazi zion Joseri, eta bidali zuen mendi-leku batera. 19. Eta ongi itzuli zen, eta jende guzia harritu zen haren errua ez zela aurkitu. 20. Beraz, apaizak esan zuen: Jaunak zure bekatuak agerian utzi ez dituenez, ez zaitut kondenatzen.
21. Beraz, igorri zituen. 22. Orduan Josek hartu zuen Maria, eta bere etxera joan zen, bozkarioz eta laudatuz Israelgo Jainkoa. 12. KAPITULUA 1. Eta gerthatu zen, Augusto Enperadorearen dekretu bat, judu guziak ordain zezaten, Judeako Belengo zirenak. 2. Eta Josek erran zuen: Nere seme-alabak ordaintzeko arduratuko naiz, baina zer eginen dut emakume gazte honekin? 3. Lotsatzen naiz nere emaztetzat ordaintzeko; eta neure alabatzat ordaintzen badut, Israel guziak daki ez dela nire alaba. 4. Jaunaren izendapenaren ordua helduko denean, egin dezala ongi iruditzen zaiona. 5. Eta astoa altxatu eta gainean jarri zuen, eta Josek eta Simonek atzetik joan zitzaizkion, eta iru milia barrura heldu ziren Belenera. 6. Orduan Josek itzulirik, ikusi zuen Maria tristeturik, eta erran zuen bere baitan, Agian mina dauka bere baitan denagatik. 7 Baina berriro itzuli zenean, barre egiten ikusi zuen, eta esan zion: 8. Maria, nola gertatzen da, batzuetan atsekabea, eta beste batzuetan barrea eta poza ikusten dudala zure arpegian? 9. Eta Mariak erantzun zion: Bi pertsona ikusten ditut nere begiekin, bata negarrez eta doluz, eta bestea barrez eta pozten. 10. Eta joan zan berriro bidetik, eta Mariak esan zion Joseri: Jaits nazazu astotik, zeren ene baitan dagoena ilkitzera behartzen da. 11. Josek erantzun zion: Nora eramanen zaitut? lekua basamortua baita. 12. Orduan Mariak berriz Joseri esan zion: Eraman nazazu, zeren nire baitan dagoenak indarrez estutzen nau. 13. Eta Josek jeitsi zuen. 14. Eta aurkitu zuen han kobazulo bat, eta sartu zuen. 13. KAPITULUA 1. Eta bera eta bere semeak kobazuloan utzirik, Josek irten zen emagin hebrear baten bila Belengo herrian. 2. Bainan nioanean, esan zuen Josesek, airera begiratu nuen, eta ikusi nituen hodeiak txundituta, eta zeruko hegaztiak beren hegaldiaren erdian gelditzen zirela. 3. Eta begiratu nuen lurrerantz, eta ikusi nuen mahai bat zabalduta, eta langileak haren inguruan eserita, baina eskuak mahai gainean zeuden, eta ez ziren mugitu jateko. 4. Haragia ahoan zutenek ez zuten jaten. 5 Eskuak burura altxatu zituztenek ez zituzten atzera erakartzen; 6. Eta ahoraino altxatu zituztenek ez zuten ezer sartu; 7 Baina haien aurpegi guztiak gora begira zeuden. 8. Eta ikusi nituen ardiak barreiaturik, eta ardiak geldirik gelditu ziren. 9. Eta artzainak eskua altxatu zuen haiek jotzeko, eta eskua gora jarraitu zuen. 10. Eta begiratu nuen ibai batera, eta ikusi nituen haurrak ahoa uraren ondoan eta ukitzen zutela, baina ez zuten edan. 14. KAPITULUA 1. Orduan ikusi nuen emakume bat mendietatik jaisten, eta esan zidan: Nora zoaz, gizona? 2. Eta nik erran nion: Noa emagin hebrear baten bilatzera. 3 Hark erantzun zidan: Non da erditu behar den emakumea?
4. Eta nik ihardetsi nuen: Kobazuloan, eta ezkonduta dago nirekin. 5. Orduan erran zuen emaginak: Ez al da zure emaztea? 6. Ihardetsi zuen Josefek: Maria da, Santuen Santuan, Jaunaren etxean, hezi zena, eta nere zortean erori zen, eta ez da ene emaztea, baina Espiritu Santuaren bidez konzebitu du. 7. Emaginak erran zuen: Au da egia? 8. Hark erantzun: Zatoz eta ikusi. 9. Eta emagina berarekin batera joan zen, eta kobazuloan gelditu zen. 10. Orduan hodei distiratsu batek kobazuloa estaltzen zuen, eta emaginak erran zuen: Gaur ene arima handitu da, zeren nire begiek gauza harrigarriak ikusi dituzte, eta salbazioa Israeli atera zaio. 11. Baina bat-batean hodeia argi handi bihurtu zen kobazuloan, eta haien begiek ezin zuten jasan. 12. Baina argia pixkanaka gutxitzen joan zen, haurra agertu zen arte, eta bere ama Mariari bularra zurrupatu zion. 13. Orduan emaginak oihu egin zuen, eta erran zuen: Zein egun ospetsua den au, zeinetan nire begiek ikusi duten ikusmen berezi hau! 14. Eta irten zan emagina kobazulotik, eta Salomek topo egin zion. 15. Eta emaginak esan zion: Salomé, Salomé, esango dizut ikusi dudan gauza harrigarri bat. 16. Birjiña batek sortu du, zeina naturaren kontrakoa den gauza. 17. Salomek ihardetsi zioen: Ene Jainko Jauna bizi den bezala, gauza honen froga partikularra jasotzen ez badut, ez dut sinetsiko birjina batek sortu duenik. 18. Orduan sartu zen Salome, eta erran zuen emaginak: Maria, ager zaitez, zeren eztabaida handi bat sortu da zure gañean. 19. Eta Salomek poztu zuen. 20. Baina bere eskua lehortu zen, eta intziri mingots egin zuen. 21. Eta erran zuen: Ai nere gaiztakeriagatik; zeren tentatu baitut Jainko bizia, eta nere eskua jausteko prest dago. 22. Orduan Salomek othoitz egin zion Jaunari, eta esan zion: O nere arbasoen Jainkoa, oroitu nirekin, Abrahamen, Isaaken eta Jakoben ondorengoa naizelako. 23. Ez nazazu gaitzesgarri egin Israelgo semeen artean, baizik eta itzuli nazazue neure gurasoei. 24. Zeren ondo dakizu, Jauna, zure izenean karitatezko ofizio asko egin ditudala, eta zuregandik jaso dudala nere saria. 25. Honen gainean jarri zen Jaunaren aingeru bat Salomeren ondoan, eta esan zuen: Jainko Jaunak zure otoitza entzun du, luzatu eskua haurrari, eta eraman ezazu, eta bide horretatik berreskuratuko zara. 26. Salome, bozkarioz beterik, umearengana joan zen, eta esan zion: Ukituko dut. 27. Eta adoratu nahi izan zuen, zeren erran baitzuen: Au da Israelen jaio den errege handi bat. 28. Eta berehala Salome sendatu zen. 29 Orduan, emagina irten zen kobazulotik, Jainkoak onetsirik. 30 Eta hara! ahots bat etorri zitzaion Salomeri, Ez esan ikusi dituzun gauza arraroak, umea Jerusalemera etorri arte. 31. Salome ere alde egin zuen, Jainkoak onetsirik. 15. KAPITULUA 1 Orduan, Jose prestatzen ari zen alde egiteko, zeren nahasmendu handi bat sortu baitzen Belenen 1 Ekialdetik jakintsu batzuen etorrerarekin. 2. Nork esan zuen: Non jaio da Juduen erregea? Zeren ikusi dugu haren izarra sortaldean, eta gurtzera etorri gara.
3. Au entzutean Herodesek ikaragarri atsekabetu zuen, eta mandatariak igorri zituen jakintsuei eta apaizei, eta galdetu zien udaletxean. 4 Eta erran ciecén, Non scribatua duçue Christ erregez, edo non jaio behar da? 5. Orduan erran zioten: Judeako Belenen; zeren hauxe idatzita dago: Eta zu Judako lurreko Belen, ez zara txikiena Judako printzeen artean, zeren zuregandik aterako baita buruzagi bat, ene herri Israel gobernatuko duena. 6. Eta apaizburuak igorririk, galdetu zien udaletxeko gizonei, eta esan zien: Zer seinale ikusi zen jaio den erregeaz? 7. Ihardetsi zioten: Ikusi genuen izar handi ikaragarri bat zeruko izarren artean distira egiten, eta beste izar guztiak hain distiratsu egin zituen, ez baitziren ikusten, eta hortaz jakin genuen Israelen errege handi bat jaio zela, eta horregatik. hura gurtzera etorri gara. 8. Orduan Herodesek erran zieten: Zoazte eta iker ezazute; eta haurra arkitzen baduzue, berri eman iezadazue, ni etorri eta hura ere adoratzera. 9. Beraz, jakintsuak ilkhi ziren, eta huna, sortaldean ikusi zuten izarra haien aitzinean zihoala, ethorri zen arte, haurra bere amarekin zegoen Mariarekin zegoen kobazuloaren gainean gelditu zen arte. 10. Orduan atera zuten beren altxorretako oloa, eta eskaini zizkioten urrea, intsentsua eta mirra. 11. Eta Aingeru batek ametsetan abisaturik, Judeatik Herodesengana ez itzultzeko, beste bide batetik abiatu ziren beren herrira. 16. KAPITULUA 1. Orduan Herodesek, jakinik, gizon jakintsuek iseka egiten zutela, eta oso haserreturik, agindu zien gizon batzuei joan eta hil zezaten Belenen zeuden ume guztiak, bi urtetik beherakoak. 2. Mariak, berriz, aditurik, haurrak hil behar zirela, beldur handia zuelarik, hartu zuen umea, eta bildurtu zuen idi-manga batean, ostatuan ez baitzegoen hekien lekurik. 3. Elisabetek ere, entzuterik bere seme Joanes billatu behar zutela, artu zuen eta mendietara igo zen, eta ingurura begiratu zuen hura gordetzeko tokiren bat. 4. Eta ez zegoen leku sekreturik aurkitzen. 5. Orduan intziri egin zuen bere baitan, eta esan zuen: O Jaunaren mendia, errezibizu ama umearekin. 6. Zeren Elisabet ezin zen igo. 7. Eta berehala mendia zatitu eta jaso zituen. 8. Eta agertu zitzaien Jaunaren aingeru bat, gorde zezaten. 9. Baña Herodesek Joanes billatu zuen, eta zerbitzariak bidali zizkion Zakariasi, aldarean zerbitzatzen ari zela, eta esan zion: Non gorde duzu zure semea? 10. Hark erantzun zien: Jainkoaren zerbitzaria naiz eta aldareko zerbitzaria; nola jakin behar dut non dagoen nire semea? 11. Zerbitzariak itzuli ziren eta Herodesi guzia kontatu zioten; zeinetan haserretu zen, eta esan zuen: Ez al da bere seme hau Israelen errege izango? 12. Berriz bidali zituen bere zerbitzariak Zakariasengana, esanez: Esaiguzu egia, non dago zure semea, zeren badakizu zure bizia nire esku dagoela. 13 Zerbitzariak joan eta hau guztia kontatu zioten: 14. Zakariasek erantzun zien: Jainkoaren martiria naiz, eta odola isuriko balu, Jaunak hartuko du nire arima. 15. Gainera, jakin ezazue odol errugabea isurtzen duzuela. 16. Hala ere, Zakarias tenpluaren eta aldarearen sarreran eta zatiketa inguruan hil zuten; 17. Baina Israelgo semeek ez zekiten noiz hil zuten.
18. Orduan, agurtzeko orduan, apaizak sartu ziren tenplura, baina Zakarias ez zitzaien aurre egin eta bedeinkatu. 19. Hala ere, itxaroten jarraitzen zuten haren agurtzeko; 20. Eta arkitu zutenean ez zela denbora luzean ethorri, hetarik bat ausartu zen aldarea zegoen toki saindura, eta ikusi zuen odola lur gañean izoztua; 21. Huna, zerutik boz batek erran zuen: Zakarias hil da, eta haren odola ez da garbituko, haren odolaren mendekua etorri arte. 22. Baina hau entzutean, beldurtu egin zen, eta ilkhi zen eta esan zuen apaizei ikusi eta entzundakoa; eta denak sartu ziren, eta ikusi zuten gertaera. 23 Orduan tenpluko teilatuak uluka egin zuten, eta goitik behera urratu ziren. 24. Eta ezin izan zuten gorpua aurkitu, baina odola bakarrik harria bezala gogortua. 25. Eta okertu ziren, eta erran zioten jendeari, Zakarias hil zela, eta Israelgo leinu guziak entzun zuten, eta negar egin zuten harengatik, eta negar egin zuten iru egun. 26 Orduan, apaizek elkar hartu zuten haren ordezko pertsona baten inguruan. 27. Eta Simeonek eta beste aphezek zozketa egin zuten, eta zozketa Simeonen gain erori zen. 28. Zeren Espiritu Santuak ziurtatua izan zuen, ez zela hilko, Kristo haragian ethorririk ikusi arte.