Skip to main content

TAS blad

Page 1

BRIEF VAN EEN KAMERAAD

Hieronder drukken wij de brief van Wim Vermeulen af, die wij ontvangen hebben als reaksie op de artikelen van De Stem-redakteur Levij over de ontwikkeling van de tilburgse studentenoppositie. Hoewel de door Wim Vermeulen - andere generasie, ander miljeu - uitgewerkte alternatieven wat vreemd aandoen, vinden wij zijn lange bridf zó interessant dat we hem in ekstenso plaatsen. Andere generasie, ander miljeu, en tóch geen vaderfiguur.

Ons dagblad (De Stem) brengt vandaag, onder de kop „bestuursstructuur steeds meer een omstreden zaak", een groot artikel over de studentenoppositie. Een artikel over vier kolommen, dus nogal stevig. Toch is mijn overtuiging dat de pers veel te weinig aandacht toont en publikatie geeft aan de zaak van onze studenten, die toch ergens de zaak van ons allen is. Uiteindelijk vechten jullie niet voor het eigenbelang, want de zaak waar voor jullie studenten staan is m.i. het volksbelang, en moet derhalve in onze pers behandeld en gebracht worden als . . . . frontpaginanieuws! Er moet aan jullie strijd een zo ruim mogelijke bekendheid gegeven worden, want jullie prestaties zijn meer wereldnieuws dan de neusklanken van ene „heer" Luns. De gevestigde machthebbers „zien" het vraagstuk m.i. heus wél, maar zij sluiten bewust de ogen en willen het niet zien: omdat de huidige gang van zaken gunstig is voor hén. Zonder dit vraagstuk „voelen de heren" machthebbers zich inderdaad kiplekker!" Zich verschuilen achter de letter van de wet, de studenten niet willen kennen, doen-alsof-zijniets-zien — dat is het enige — dat deze heren willen; Deze houding is hun macht! Inspraak geven aan studenten, ik bedoel „werkelijke" inspraak, aandacht geven aan wat jullie studenten willen (en wat trouwens elk gezond en zelfdenkend mens wil), betekend voor de „gevestigde" machthebbers: terrein verliezen, "mboeten van hun machtspositie, en het verGes van alles „wat DEZE LIEDEN tot heil strekt!" De zogenaamde „linkse" groep studenten heeft volkomen gelijk, wanneer zij stelt: „dat gesprekken met o.a. prof. dr. C. F. Scheffer hebben aangetoond dat de heren het vraagstuk niet zien (niet willen zien)". Mijns inziens is al reeds lang gebleken: dat gesprekken, onderling overleg enzovoorts, nooit mogelijk is: „met de Scheffers! Op welk levensvlak en in verband met om het even welk vraagstuk!"

Het enige vraagstuk dat de heren zien, willen zien, is het vraagstuk van hun macht, van hun positie, hun systeem, democratie, etcetera, etcetera. Wij werden in mijn jonge tijd — door deze „Scheffers" — uitgekreten voor „rooien", voor communistisch geörienteerden, wanneer wij blijk gaven, niet gesteld te zijn op hun systeem, enzovoorts. De jonge, denkende mens van nu, wordt links en lastig genoemd. Veel verschil is er niet. De vossen zijn andere vossen, dan in mijn jonge tijd, maar het zijn vossen en ze hebben dezelfde streken. Ik walg al van deze mooipratende heren en htm systemen, vanaf dat ik mezelf de kunst van het denken heb aangeleerd — d.i. vanaf pl.m. mijn 18de jaar tot op de dag van vandaag. En dat is zo'n slordige 40 jaar. En het doet mij goed: Te horen, te lezen en te zien, hoe onze jonge mensen, studenten zowel als een zekere — nog te kleine — groep arbeiders, zichzelf inzetten „om de strijd aan te binden tegen de systemen van een stelletje iur tellectuele despoten, die er niet aan denken, (zie pag. 3)

Een pak geroosterd brood van Fan boven Het kuratorium is net een rol beschimmelde beschuiten. Uitgedroogd en vies. De hogeschool — universitaire gemeenschap of niet — staat er een beetje zielig mee in zijn handen. We hebben er geen trek meer in, maar we vinden het ZO jammer om het in de vuilnisemmer te deponeren. Loevendie heeft het eindelijk gezegd: wat er met de hogeschool gaat gebeuren hangt af van wat hij het beste vindt. Natuurlijk wil ons beschuitendispuut, aldus Bartels, naar haar onderdanen „luisteren". De regenten zitten achter de tafel op de korona en laten met vastberaden trekken op het bezorgde gelaat het volk aan hun voeten een paar uurtjes morren en krakelen. Het zal wel y/eer overgaan, houden ze zich nog steeds voor. Er zijn nog wat mensen in de zaal die het voor hen opnemen. Als Scheffer verwarring zaait hou je als kurator slim je mond dicht. Het stafkonvent draait zenuwachtig om de demokratiebiy heen, en gaat op een gegeven moment zelfs hard voor de grommende vierkoppige hellehond achter de voorzitterstafel op de loop. Maar o, die studenten. Ze z^n niet te houden. Loevendie schrikt als de woordvoerster van het technisch, administratief en huishoudelijk personeel verklaart dat ook haar geleding zich achter de nota van de eenentwintig stelt. Kijk, en daar val je als gedelegeerd kurator nou door de mand, als je achteraf tegen de woordvoerster van het personeel zegt dat ze die verklaring nooit had mogen geven omdat niet alle personeelsleden op de vergadering van het personeel aanwezig waren geweest. En je maakt je natuurlijk volslagen belachelijk als je zegt, dat de uitspraak van de hogeschoolvergadering niets waard is omdat er een paar mensen in de aula waren die van buiten Tilburg naar het sekskongres waren gekomen. (zie pag. 2) Tilburgs Algemeen Studentenblad Redaktieadres: Academidaan 9 Redaktie: Frans van Beek Frans Godfroy, Gui van Hooydonk Wilfried Martens, Bert Schumacher, Harry Verkooyen.


Het kuratorium heeft, getuige de stalen balken voor voor de deuren van de aula en de uitspraken van de gedelegeerd kurator zichzelf bevorderd tot zelfmoordbrigade in dienst van de antidemokratische krachten in de maatschappij. Het enige wat ons te doen staat is doorvechten tot het zichzelf te pletter loopt. Misschien kan er dan nog een heel klein monumentje voor ze af. Een autoritaire tuinkabouter in de Efteling of zo, waarin een bandrekordertje onafgebroken vertélt, dat traagheid de tol der demokratie is.

Gebabbel met de autoriteiten?

Eigenlijk is Mj helemaal niet zo erg, die inmiddels legendaries en berucht geworden nota van de kuratoren. Waarom toch zo treurig, kameraden? Laten wij toch blij zijn; deze nota maakt alles wat er in het laatste half jaar is gebeurd voor de hele hogeschoolpopnlatie stokken duidelijker. De bewering van verschillende studentenvertegenwoordigers nog voor kerstmis, dat overleg feitelijk nutteloos was; het verlaten van de werkgroep ter voorbereiding van de werkgroep struktuur (mooi hé); de beschuldigingen over en weer tassen stadenten en kuratoren; de nervositeit van de „mandatariers", dit DE SLAGVAARDIGHEID VAN alles is door die nota toch veel begrijpelijker EEN FUNKTIONELE STRUKTUUR geworden. *

Zwaar gewapende Roovers kuratoren voor hei tribunaal Het dringt langzamerhand overal door, dat er van de zijde van de studenten enige onrust te verwachten is, in deze naar beddegeur en vooringenomenheid stinkende hogeschoolstad, waar studenten, wetenschappelijk personeel, professoren en kuratoren uitmunten door hun vaardigheid in het imiteren van in diepe borden geronde blokken zult, zodat het erg verwonderlijk is dat ze niet allen, hetzij individueel, hetzij groepsgewijs, onderscheiden zijn met de vetleren olympische medaille door de amsterdammer Jaring van de Stichting Nieuw Wereldrekord; in deze studentenstad waarvan de burgervader niet eens in staat is goede ontspanningsmogelijkheden te kreëren voor zijn voor het grootste gedeelte arbeidende jeugd, zodat deze bevolkingsgroep, in plaats van sfeer te maken in jeugdhuizen als Fantasio en Paradiso, zich in de weekends gruwelijk zit te vervelen in kommersjele tenten als De Meule of De Schuur of in de soosen, zoals die van Tante Lees of Harmonie, waar je al gauw voor een pilsje bet fikse bedrag van een gulden moet neertellen, wat in flagrante tegenstelling is tot de prijzen die de studenten in hun vier besloten sociëteiten betalen voor een biertje, namelijk vijftig cent, en dat terwijl er niets gedaan wordt, volkomen niets om deze belachelijk toestand van service voor de elite van studenten enigszins te verbeteren; in deze waardeloze leefstad, met zijn volkomen onbewoonbare en troosteloze buurten als de Vogeltjesstraten en Stokhasselt die (hoe cynisch!) uit straten met hoogkulturele namen is samengesteld. Dit doordringen weerspiegelt zich in de publiciteit die Tilburg krijgt: steeds vaker is bet Han (zie pag. 4)

Duidelijk is nu, dat de kuratoren (plus het merendeel van de senaat) het bestaande als een gouden kalf verafgoden; duidelijk is ook, dat ze desondanks nog net niet stom genoeg waren om in de nota direkt fris van de lever het bestaande te gaan verdedigen. Nee, ze waren wel zo slim, om van het begrip demokratie uit te gaan en dit in de konkretisering zo te verkrachten, dat opeens de huidige autoritaire verhoudingen een ideale demokratiese oplossing bleken te zijn; een valstrik, waar met name nogal wat stafleden moeite mee schenen te hebben. Duidelijk is verder, dat de kuratoren nu eindelijk een publikabele rationalisatie voor hun gedragspatroon gevonden hebben, nl. het mandaat van de maatschappij; een soort gewetenssusser voor henzelf en een bewijs voor hun integriteit voor de buitenwereld. Ik kan overigens onmogelijk begrijpen, dat een maatschappij, die autoritaire gezagsverhoudingen mandateert, zelf demokraties of niet autoritair zou kunnen zijn; ik zie alleen maar een eventueel mandaat van autoriteiten aan de top en autoriteiten op een lager nivo. Het feit, dat de vriendelijke mandatariers onder een konstante hoogspanning leven is ook al niet meer verborgen; een voortdurende angst voor verdere studentenakties en een tanend vertrouwen in hun engelbewaarder. Hun hele handelen wijst in die richting, Scheffer kijkt met de dag verontwaardigder en de glimlach van Loevendie lijkt wel met doorzichtige plakband vastgeplakt. Wat echter nog wel het duidelijkst is van allemaal, is dat er met onze aardige autoriteiten best wel te praten valt. Eigenlijk is het zo, dat zij niets liever willen dan praten, uren, dagen, maanden, jaren lang praten, maar ook niets anders. Want als wij toch wel iets hebben kunnen leren uit de gebeurtenissen sinds vorig jaar april, dan is het wel dat je met praten in feite ten enemale geen sodemieter bereikt. Immers Loevendie heeft de macht, zonder die macht kun je niets bereiken; zelf heeft hij letterlijk verklaard, dat hij pas zou veranderen als Mj persoonlijk van de juistheid van die verandering, en diegene, die hem ervan overtuigen kan, dat werkelijke demokratie de enige juiste oplossing

is, moet nog geboren worden. De konklusie ligt voor de hand; praten heeft geen zin. Het is zo logies, logieser kan het niet. Kijk, en dan de hogeschoolvergadering; dat deze dit niet gezien heeft valt me sterk tegen. Dat het ATSO bestuur over drie tamelijk slechte stellingen meende te moeten diskussieren; dat Scheffer duidelijk probeerde verdeeldheid te zaaien; dat de houding van het stafkonvent in feite het kuratorium van een totale destruktie redde, en dat Loevendie naderhand het sexkongres als argument meende te kunnen gebruiken voor de niet-representativiteit van de hogeschoolvergadering, en zelfs de woordvoerster van het technics etc. personeel onder druk zette, dat alles is ergerniswekkend, maar dat de vergadering na de motie van Tiny Akkermans niet inzag, dat het verder praten onder het gezag van deze autoriteiten geen enkele zin heeft is volstrekt onbegrijpelijk. Ook als het kuratorium de nota 21, die naar mijn smaak toch al een veel te sterk kompromiskarakter draagt, als uitgangspunt wil aanvaarden — wat best wel eens zou kunnen gebeuren — dan zelfs kan dit „standpunt" van de kuratoren nauwelijks ernstig genomen worden en valt het niets anders te bezien als een taktiese zet om het overleg en eventuele akties onder hun kontrole te houden. Tot fundamentele veranderingen hoeft dit niet te leiden, want zij hebben de macht om het overleg zo lang te rekken als zij zelf willen. Maar als overleg dan zinloos is, wat dan te doen? Als op de volgende hogeschoolvergadering eventueel besloten mocht worden niet meer aan het overleg van de autoriteiten deel te nemen, dan zal het stafkonvent als eventuele bondgenoot waarschijnlijk wel afgeschreven kunnen worden (ze zijn per slot van rekening werknemers van het kuratorium). Ook de elf senatoren achter de nota van de 21 zullen alleen proberen de studenten in het gareel te houden, en nooit in een werkelijke oppositie meegaan. Eerder zullen zij hun hinken op twee gedachten rationaliseren, want hun status als akademikus blijven zij voor alles hoog houden. Toch zal een besluit tot buitenparlementaire akties (waaronder ook kommissies zonder autoriteiten), het enige juiste zijn dat de volgende hogeschoolvergadering zal kunnen nemen. Na de vorige zei prof. Godefroij, toen ik hem voorhield dat we geen reële macht hebben, tegen mij dat we die wel hadden als wij ze maar grepen. En dat is een fundamenteel punt. De enige manier om demokratie op deze hogeschool en in de maatschappij dichter bij te brengen, is ons bewust te

worden van onze politieke potentiële macht, en deze te effektueren. Een vakidiotenfabriek draait niet als er geen mensen zijn die vakidioot willen worden. De studenten zijn het centrum van de universiteit. Verrekken zij het, dan bloedt de universiteit dood. Een kollegestaking en zelfs een totale hogeschoolbezetting, die gezien de stand van zaken zeker niet te radikaal zou wezen, zijn de enige reële wapens die de studenten momenteel bezitten. Laten wij ze daarom gebruiken en ons niet laf achter rationalisaties van onze angst verschuilen. Bert Cremers


BRIEF VAN EEN KAMERAAD (vervolg van pag. 1) rekening te houden met anderen — met o.a. jonge mensen, studenten — maar wel de immorele moed opbrengen, deze jongeren en anderen te verwijten „dat ze geen verantwoording willen nemen!" Het is m.i. een lachertje, dat deze heren sdch volwassen en levenservaren noemen. Indien zij volwassen waren en slechts enige ervaring bezaten, zouden zij het absurde van hun eigen eis beseffen, van hun eis: dat studenten en arbeiders, jonge mensen, bereid moeten zijn de verantwoording, of een gedeelte ervan, op zich te nemen en te dragen: voor de ellende die aangericht is en aangericht wordt: door de Scheffers-op-alle-gebied! Ik ben geen student, ik behoor — met mijn 48 lentes — niet tot de jongeren: maar ik weiger ook maar ergens verantwoordelijk te zijn VOOR DE ROTZOOI, DIE GESCHAPEN IS DOOR DIT SOORT MACHTHEBBERS! Onze jonge mensen, de nieuwe generatie kan alleen dén verantwoording nemen, wanneer het systeem, de algemene opzet en het geheel drastisch veranderd wordt, maar m o e t e n alle verantwoording afwijzen, wanneer er slechts bij de machthebbers de bereidheid is „wat" te hervormen, enige verandering aan te brengen in bijkomstige zaken en onbelangrijke punten. Willen wij komen tot werkelijke democratie, dan gaat het om een basisverandering, om mentaliteitsverandering, en niet om „een wat hervormen". Ons dagblad bericht ons: „De jongelui menen datlrij de hele discussie over de toekomst van ons wetenschappelijk onderwijs — die op gang is — de studenten niet 'werkelijk' gekend worden en dat ook de kamerleden maar hebben te slikken, wat enkele deskundigen uitbroeden". Mijns inziens hoeven de jonge mensen dit niet uit te spreken als hun 'mening', maar kunnen zij dit rustig brengen: „Als een vaststaand feit, waar zij overtuigd van zijn!"

ken (iets wat veel levenservaren-ouderen nooit leren)", zich tegen de machtswellust van de deskundigen verzet, dan schreeuwen deze heren: Lieve mensen, wij zitten midden in een GEZAGS-crisis! Terwijl onze jongeren in wezen de strijd aanbinden: tegen misbruik van het gezag, tegen onrechtvaardigheid en onrechtmatige MACHT! 2. IN DE (z.g.) KERK: Precies hetzelfde beeld. Ook hier is men bereid (dat wil zeggen „theologen, godgeleerden en andere eigentijdse Parizeen" doen alsof zij hiertoe bereid zijn), wat te hervormen, veranderingen aan te brengen en te vernieuwen. Onder het motto „Alle gewone gelovigen m o e t e n mee-denken, mee-praten en — vooral — mee-werken", ijveren de deskundigen voor het oprichten van zogenaamde parochieraden. Maar gelijktijdig — en elke gelovige, die zijn ogen weet te gebruiken, kan dit controleren en vaststellen — reduceren de kerkelijke machthebbers hun kreet „allen moeten meedenken, meepraten en vooral meewerken", tot een waardeloos: Alle gelovigen moeten — met ONS — mee-PRATEN! Want: WIJ zijn de wijzen en verstandigen, die alwetend zijn, die goddelijk gezag én hemelse MACHT hebben ontvangen! De deskundigen lanceren — hier — jongerenmissen, beat- en jazz-missen, en andere vernieuwingen die niet de minste zin hebben. Duidelijk is m.i., dat het ook deze godsdienst- en geloofsdeskundigen niet gaat om een „zuiver brengen van de democratische heilsleer van Jezus uit Nazareth", maar botweg: Om vernieuwingen en hervormingen waarmee de machthebbers van de kerk trachten hun wegebbende macht en invloed — vooral onder de jongeren — te herstellen!

ook maar iets bereikt worden. Deze machthebbers zijn niet te bewegen, tot het stellen van die daden, die nodig zijn. En daarom zal het volk, zullen de jongeren, zullen studenten en arbeiders — zelf — moeten overgaan: Tot het stellen van die daden! De massa-demonstraties van vakbonden en arbeiders zullen niets uithalen. Zelfs wanneer zij overgaan tot het bezetten van de fabrieken, dan nog is het twijfelachtig of er succes, dat is werkelijk succes, geboekt zal worden. Mijn devies is: DOE iets, doe NIETS! Dit klinkt misschien waanzinnig, toch ben ik overtuigd dat dit DE weg IS! Provocatie is ergens macht geven aan de machthebbers die wij willen bestrijden. Maar wanneer wij, als volk, als de jongeren, als de studenten, als de arbeiders — als de levendmakende kracht — er als één man het bijltje er bij neergooien en niets, totaal niets, meer d o e n : dan is het radicaal afgelopen, met de macht van deskundigen en machthebbers! Staken. En algemeen staken! Dat is mi. het enige antwoord, dat wij met verzekerd succes, kunnen — en moeten — geven aan gezagsdragers en volks-VERTEGENWOORDIGERS, die met machtswellust en onrechtmatige macht over ons heersen. OPROEP MDDLITAmE DIENST: Massaal weigeren. En de oproep deponeren waar zij thuishoort: in de vuilnisbak. VERKIEZINGEN: Niet stemmen. Niet - toch je stem en vertrouwen uitbrengen, op lieden in wie je geen vertrouwen hebt en geen vertrouwen k u n t hebben, maar: je stembiljet ONGELDIG maken. FABRIEKEN, SCHOLEN: Niet bezetten, maar er uit wegblijven. DEMONSTREREN: In straten en steden niet demonstreren, maar: van onze steden verlaten kerkhoven maken.

BIJ OPTREDEN DER MACHTHEBBERS:

De wereld moet inderdaad van dit MACHTSGeen openlijk verzet plegen. Maar meesysteem éf! gaan, b.v. wanneer er dwang wordt uitgeDe dragers — en scheppers — van dit machtsoefend, om u toch naar fabriek, school, systeem moeten de studenten niet verwijten, zij etcetera te voeren, maar. aangekomen op hebben hiertoe niet eens het recht, dat dezen deze plaatsen, niets doen, niet studeren, 'niet duidelijk omschrijven wat zij willen', herniet luisteren naar leraren, niet werken en haaldelijk is door jongeren, is door studenten geen slag uitvoeren. duidelijk gemaakt — nog kort geleden via de Niets doen, maar zo juist alles te doen televisie (in een discussie met prof. Duinstee en — wat in uw macht ligt —: door lijdzaam Er wordt, door de 'gevestigde' machthebbers, anderen) — wat zij precies willen, verlangen en verzet te plegen. e oneindig veel gezwamd over democratie en de- waarvoor zij staan. mocratisering, over mede-zeggenschap en in- Maar de 'deskundigen' ouwoeren maar rond de NIETS DOEN: Indien WIJ — de studenten, de arbeiders, de jongeren, het volk — dat spraak, maar in feite is het zo: studenten heen en w i l l e n hen niet verstaan! deel der ouderen, dat achter de zelfdenBij alle discussies — die op gang zijn — De heren machthebbers zeveren - doelbewust! kende jongeren staat — n i e t s doen: dan over de toekomst van wat dan ook, worden op een andere golflengte en zij weten heel goed zal blijken w a t de zg. machthebbers — in de studenten, de arbeiders, het gewone volk, dit te doen! feite — waard zijn! de gewone gelovigen „niet werkelijk gekend", Alle respect voor — de jonge en zogenaamd HUN rijk zal — als een waardeloos kaarmaar moet heel het volk, moet de massa, onervaren studenten — de heren Regtien en de tenhuis — ineen storten. moeten jonge mensen — om wiens toekomst langharige-met-de-baard, wiens naam mij ontWant: De onderwijsinstellingen en hun het in feite gaat — maar slikken „wat enkele schoten is, ZIJ mógen jong en onervaren ZIJN, machthebbers kunnen niets beginnen, wanzogenaamde deskundigen klaarmaken!" maar bewijzen „de kunst van het z e i f-denken neeer de studerende jongeren één-onderDit „m&chtsbeeld der deskundigen" treffen wij te verstaan"! en-met-elkaar-zijn en besluiten tot een aan op elk gebied. Als oudere, heb ik mij zitten ergeren, aan het massaal niets-doen. Het beeld van onze samenleving wordt — op onwezenlijke geleuter op hoog-intellectueel-niHetzelfde geld voor de machtige fabrieksieder vlak — bepaald door een machtsverhou- veau van zogenaamde volwassen en ervaren directies (de 200 van Mertens), etc etc ding: professoren! En voor de overheid! 1. IN ONZE MAATSCHAPPIJ: Maakt een Er is echter één ding, dat ik niet begrijp. Onze kracht, de kracht van de jongeren, van bepaalde groep deskundigen uit — vanuit Ik dacht tenminste, dat het zo langzaam wel studenten en arbeiders, van het volk, van ieder een machtspositie, die zij aan ons opdringen duidelijk is dat er met demonstraties en discus- mens die streeft naar rechtvaardigheid en chrisen omschrijven als „leiding en gezag, die sies, met overleg niet te bereiken is. Met men- telijk-menselijke-democratie: in onze passiviteit! ' nu eenmaal noodzakelijk zijn in elke maat- sen, die zich. machtig wanen, die alleen maar Keer de machthebbers en hun systeem — het schappijvorm" — wat HEEL het volk maar denken aan de machtsposities welke zij bezitten systeem waaraan zij faun macht denken en dat moet slikken. dank zij een bepaald systeem of een zeker n i e t door ü gewild is — de rug toe. En keer Deskundige heren (en dames! Herinner u denkpatroon, een door hen gecreëerde mentali- het radicaal de rug toe! het idool Marga Klompé) maken wel uit teit en botweg weigeren rekening te houden met Discussieer niet, debatteer niet, protesteer niet — voor het volk, voor u en mij — wat voor anderen, door langs deze anderen heen te pra- en demonstreer niet! ons goed en zalig is. En wanneer jonge ten: is geen onderling overleg mogelijk! Verknoei niet langer de kostbare tijd van uw volwassenen, jonge mensen „die pas komen Met protesten, demonstraties, het bezetten van jonge levens en onze levens! kijken, maar al geleerd hebben zelf te den- gebouwen, overleg en discussie zal — nooit — (zie pag. 4) 3


(vervolg van pag. 3)

dreven voelen, door de vaak onloochenbare juistheid van de argumenten der jeugdige „hervormers", c. omdat zij zien: dat 'hun positie' zou worden ondermijnd „als de ideeën van de 'linksen' gemeengoed zouden worden".

Maar: Wendt — uw geest — om! Dat is: Keer u af, van machthebbestS, van deskundigen, van eigentijdse Farizeërs en een gemoderniseerd Sanhedrin! Trek u niets meer van dit alles aan, maar: Wendt u af, wendt uw geest ó m . . . en begin... aan de OPBOUW van dat Ook deze dagbladpublikatie - die niet 'zo maar' systeem, dat noodzakelijk is om het aanschijn een stelling, een idee of gedachte, maar een van deze aarde te vernieuwen! Dit IS de enige 'feit' is - onderschrijft m.i. duidelijk mijn stelweg: Zelft DIE wereld creëren, die wij willen. ling, wanneer ik zeg: De wereld waarin en waarvoor u — als jongeProtesteren, demonstreren, discussie en overren — én wij: Verantwoording KUNNEN neleg, contact opnemen met deze gevestigde men! machthebbers . . . . is allemaal zinloos! Maar „denkende" mensen kunnen — of zij nu Langs deze weg komen wij niet — en nooit — studenten zijn en tot de jongeren behoren of één stap vooruit! niet — geen verantwoording op zich nemen in De arbeiders in Frankrijk mogen protesteren en verband met de wereld van de gevestigde demonstreren zolang zij willen, op een goede machthebbers en wat deze klaarmaken. of kwade dag zal er wat veranderd worden door De studenten de heer Regtien en (ik meen) de de gevestigde machthebbers, zullen enkele eisen heer Buis uit Nijmegen, werden tijdens een gedeeltelijk worden ingewilligd, en: het oude televisie-discussie door prof. Duinstee en ande- rottende systeem blijft bestaan, over de grote ren verweten dat zij zich op politiek terrein be- linie zal alles voort blijven gaan, op de weg gaven. Duidelijk kwam ook tijdens deze dis- waarlangs onrecht onrecht gelaten wordt en oncussie tot uiting, dat er; met deze heren niet te recht wordt bedreven. praten is en dat alle onderling overleg onmoge- Er is maar één middel en ieder van ons heeft lijk is. maar één taak: Politiek is een publieke zaak, een zaak die héél Geweldloze revolutie, door middel van algehele het volk — dus ook de stadenten — aangaat en radicale staking! en raakt. En wanneer studenten streven naar Geweldloze revolutie, door en in volledige paseen nieuw systeem van universitair-onderwijs, siviteit! dan moeten zij streven naar een nieuw politiek, maatschappelijk, economisch en religieus sys- Wij moeten onze machten, dat is onze morele teem. Omdat het ene inhaakt op en afhankelijk en ideële machten, de machten van onze geest, is van het andere. bundelen. Niet grijpen naar dezelfde middelen — geweld, traan- en gifgasbommen — welke onze christelijk-democratische-humane(?) overAfijn dagblad stelt: a. de dragers van het „gevestigde" systeem heid hanteert —: maar in alle rust, zonder iets (dus: de machthebbers) verwijten de stu- te doen en een poot nit te steken.... heel deze denten (de jongeren), dat de „gedachten machtsbende negeren! Doen alsof deze lieden, over een nieuwe opzet, niet — duidelijk die alles verpesten — en het onze jonge mensen onmogelijk maken te leven als mens — er niet omschreven — bij hen aanwezig is". b. dat de machthebbers zich in het nauw ge- zijn, niet bestaan!

(vervolg van pag. 2 van der Meer's taak zijn autoriteitsgetrouwe stukjes, met wijdlopige citaten uit de verzamelde toespraken van prof. dr. R. A. de Moor in onze plaatselijke koerant flet Nieuwsblad van het Zutden aan de studenten te wijden; Vrij Nederland redakteur Jan Rogier schrijft een halve pagina over de kuratorennota; de Volkskrant slaat in een stuk van de hand van onderwijsredakteur Jan Bank de plank voor de zoveelste maal behoorlijk mis door o.a. te schrijven dat de tekst KARL MARX UNIVERSITEIT na ongeveer drie weken nog steeds op de luxe marmeren stenen zou staan, hoewel ze na twee dagen verdwenen was, terwijl hij suggereert de hogeschool voor deze speciale reportage speciaal bezocht te hebben; de Telegraaf maakt zich boos op de „maoïsten", de Nijmeegse razende reporter prof. Duynstee signaleert onbehagen en de tekenaar zet zich achter 2!|n tafel om de tilburgse 'enkele honderden' aulabezetters een wijze les te lezen; en het Bredase dagblad De Stem stuurt er zqn waarschijnlijk minst-konservatieve redakteur Levij op uit om Nieuws Te Vergaren. De in dit nummer afgedrukte brief van Wim Vermeulen, lezer van De Stem uit Temeuzen, is voor ons het belangrijkste gevolg van de artikelen van Levij. Intussen wordt De Stem aandachtig gelezen dus viel ons ook m dat blad van vrijdag 11 april op dat een beeldhouwer Hoovers nit Mook opgewonden als hij was door de sekstentoonstelling en de linkse jongens een aanklacht ingediend had tegen de katholieke hogeschool, vanwege de „onvoorstelbare, nare viezigheid" die het kuratorinm had toegestaan ten toon te stellen in de bibliotheek van de hogeschool; HET KURATORIUM VOOR HET TRIBUNAAL. 4

Het gaat hier om de 67-jarige, in de buurt van Mook wonende Limburgse beeldhouwer Peter Roovers, die 31 jaar les gegeven heeft op de akademie in Den Bosch en daar, zoals hij zelf tegen De Stem vertelde, ,.ook heel wat wilde uitingen heeft meegemaakt". Zijn bijzonder frisse reaksie op deze wilde uitingen bestond hierin dat hij ze „doodgewoon op hun bek sloeg". „Het gaat hier", zegt hij, „om een kankergezwel in de maatschappij en dat moet weggesneden worden". Deze kankergezwel-teorie is al meer gebruikt. De Telegraaf pleegt zich ervan te bedienen en ook bekende politici uit de dertiger jaren waren er niet vies van ze te benutten in hun ausradierungs-teorie. Het is een heerlijk zindelijke redenering: onrust - kankergezwel - wegsnijden, waarmee alles wat niet bij het burgerfatsoen behoort eenvoudig te elimineren is. Iedereen die niet beantwoord aan rigide normenpatronen — invaliden, debielen, homofielen, krankzinnigen en socialisten — moet weggesneden worden. Grote opruiming van mensen die anders zijn: de oplossing die een brein als Roovers de autoriteiten biedt is simpel: verwijder de oproerkraaiers. Laten we het hem niet kwalijk nemen: deze kunstenaar heeft zijn leven vergooid aan de gipsen portretten en realistisch lijdende beeldengroepen; hij had in de politiek moeten gaan. Een hele zondagmiddag telefoneren leverde niet meer op dan dat de VW-direkteur Van der Kaaij, die zich solidair had verklaard met Roovers, een zinsnede terugtrok die over de burgemeester handelde: „denk erom u verpest de naam van uw stad" en wel door niets aan het Rode Gevaar te doen. Verder stond hij (toen) nog overal achter, ook achter zijn uitlating „Dit

Demonstreer niet! Blijf thuis, met een goed boek, bij uw platenspeler! Maak uw en onze steden tot verlaten kerkhoven! En wees niet bang, de orde te verstoren op deze manier, de welvaart van ons land en ons volk in gevaar te brengen of — door niets te doen en thuis te blijven zitten — een chaos te veroorzaken! Jullie jonge mensen k a n n e n geen chaos veroorzaken, dank zij oudere machthebbers en hun eventuele jongere volgelingen, zitten wij al jaren in de chaos! Mijn hoop is gevestigd op de jongeren, want zij zullen het aanschijn van onze wereld vernieuwen, ondanks alle machtsblindheid van vorige en déze generatie! Ik hoop alleen, dat ONZE jongeren bereid zijn dit te doen via de weg van geweldloosheid. Jullie, jongeren, stadenten en arbeiders, bezitten andere — en betere — wapens, dan de atoom-, h- en napalmbommen van de christelijk gekleurde barbaren. Om de ellende, het onrecht, de onrechtvaardigheid en onrechtmatige machten te bestrijden, hebben jullie geen militaire pakjes en door kerken „gezegend" moordtuig nodig! Jullie bezitten: Geest, verstand, begrip en inzicht. De wil — vanuit de geest, die de letter en alles levend maakt — een betere wereld en 'werkelijke' orde te scheppen, via een systeem; dat niet gebaseerd is op de letter van de wet, op mooie formules, maar op „een rekening houden met de ander!" Daarom heb Sc vertrouwen in onze jongeren! Dat wil zeggen: Met uitsluiting van die - uiterst kleine groep jongeren - die zich veel inbeelden en verbeelden, maar even leeg zijn, als de ouderen die zij afwijzen. W. A. Vermeulen Temeuzen

is het ondergraven van het gezonde moreel van het nederlandse volk". Nee, hij vond niet dat dat direkt aan „gesundes volksempfinden" deed denken. „We moeten blij zijn", dacht hij, „dat we hier voor onze mening mogen uitkomen. Dat zou op andere plaatsen in de wereld wel eens niet kunnen." Waar dan? was onze vraag. „Achter het ijzeren gordijn, dunkt mij", vond de heer Van der Kaaij. Laten we oppassen, vrienden, het burgerdom zwaait al met substituut-fallusen Peter Roovers, die volgens Van der Kaaij stond te trillen op zijn benen toen hij de paringen van Aat Veldhoen had gezien, lanceert de eerste aanval. Hoera, hij mist; kuratoren voor de rechter. (hv)

AAN HET KURATORIUM VAN DE KATHOLIEKE HOGESCHOOL TILBURG Ondergetekende is van mening dat het kuratorium verantwoordelijk is voor de eksessen die binnen de hogeschool hebben plaatsgehad en spreekt zijn wantrouwen jegens het kuratorium uit. Handtekening Hierlangs afknippen


Over de verhevenheid van het gezag

De.fascistische bewegmg in Duitsland had als van onze hogeschool objektief, deskundig en onideaal een machtige staat waarbinnen het volk afhankelijk van groepsbelangen handelen. (Zie één was. Het welzijn van de staat was het doel nota „De Moor".) waaraan alles en iedereen ondergeschikt was. Wat betreft mr. Becht, burgervader, alweter en Afwijkende groeperingen (Joden, Negers) en grote leider van de gemeente Tilburg, is het de tegenstrijdige belangen (vakbondsbelangen kon- vraag of zijn pleiten voor een Tilburgse meditra kapitalistenbelangen) mochten daarom in sche fakulteit wel ingegeven is door een juiste het kader van die eenheid niet voorkomen. De analyse van de belangen van de Hogeschool en eenheid werd voornamelijk verkregen doordat niet door het feit dat zijn positie in een gemeeniedereen ondergeschikt was aan één gezag, met te, die met een medische fakulteit een groter als eenheidssymbool de „Führer" aan de top. allure krijgt, versterkt wordt. De huidige autoriDe gezagshebbers stonden in de fascistische ge- teiten zijn opvallend aktief in hun ijveren voor dachtengang dan boven alle groepen en konden de vestiging van de medische fakulteit en rijn daarom bepalen wat de gemeenchappelijke doel- hierbij zelfs bereid buiten de geijkte wegen te stellingen waren en hoe die bereikt moesten gaan. worden. Groepen mochten zich slechts onder- De ontwikkeling van de hogeschool verliep van scheiden wat betreft het verschil in taken en één maatschappijwetenschap naar drie maathiërarchische positie. schappijwetenschappen. Binnenkort wordt dan In het korporatistische model van de nota van de Moor wordt het kuratorium verondersteld de funktie van „Führer und Regierung" te vervullen. Groepsbelangen doen afbreuk aan het belang van de eenheid en exponenten ervan moe- )) t * « # ten dan ook in de korporatistische gedachten)) gang onderdrukt worden. Een voorbeeld uit de historie van onze hogeschool, waarin de eeilheid geïdeaüseerd wordt, zou ik de lezer niet willen ontzeggen. In 1936 sprak de toenmalige rektormagmfikus F. N. Weve in een diesrede: „Zoo waarachtig is die ondergeschiktheid der delen, dat in tijden van gevaar, van werkelijk gevaar voor het bestand van het geheel, de deelen alles hebben te offeren tot hun bloed en leven". De beweging in Duitsland was anti-kapitalistisch en anti-bourgeois. De burgerlijke vrijheden, waaronder de vrijheid van onderneming konden het belang van de staat, waarin het volk onder één leider éen was, aantasten. Zo wijst de ideologie van universiteit de invloed van het bedrijsfleven op de universiteit af. In Duitsland bleek echter die zg. anti-kapitalistische beweging in een soort osmose te leven met het kapitalisme. De beweging werd door het grootkapitaal gesteund in haar streven de macht over te nemen. Na 1933 Worden de winsten van de industrie hoger en de positie van de ondernemer onaantastbaarder. Staat en grootkapitaal waren dan ook als twee handen op een buik. De leiders van de staat bleken dus de eenheid te verraden ten gunste van één bepaalde belangengroep. (Vergelijk in verband hiermee de verhouding universiteitsleiding en bedrijfsleven.) Aan de hand van de kwestie medische fakulteit zou ik willen nagaan in hoeverre nu de 'Führers'

Hoedt u voor de dïktatuur

nog de theologische fakulteit toegevoegd, hetgeen volkomen in deze ontwikkeling past. Door vele beoefenaars van de mens- en maatschappijwetenschappen wordt het kontakt met en de onderlinge beïnvloejiing en ideahter integratie van alle mens- en maatschappijwetenschappen als fundamenteel gesteld. Zij pleiten dan ook voor een uitbouw van de hogeschool naar een wetenschapsinstituut waarin alle mens- en maatschappijwetenschappen vruchtbaar en volledig beoefend kunnen worden. Het is daarom opvallend dat de machthebbers van onze hogeschool zich zo uitsloven om een medische fakulteit hierheen te krijgen terwijl aantrekking van de fekulteiten psychologie, pedagogie, filosofie en geschiedenis veel meer in de ontwikkelingslijn ligt en dus de volle inzet van de „verantwoordelijkheidsdragers" mag vragen. Nu is het zo dat een naamsverandering van „hogeschool" in „universiteit" slechts kan plaatsvinden wanneer aan de hogeschool ook exakte wetenschappen worden gedoceerd. Medicijnen zijn éen exakte wetenschap. De medische fakulteit zal bovendien een belangrijke kwantitatieve uitbouw van de hogeschool ten gevolge hebben qua gebouwen, aantal studenten en budget. Uitbreiding met een fakulteit psychologie zal een dergelijk kwantitatief eftekt bij lange na niet hebben. Uit dit alles kunnen we wel de konklusie trekken dat het handelen van de autoriteiten nu niet direkt geïnspireerd wordt door een juiste en objektieve opvatting van wat de belangen van de hogeschool en de wetenschap zijn maar door een belachelijk chauvinisme en een ach kinderlijk hechten aan kwantiteit i.p.v. kwaliteit. Wat betreft de aspiraties van het kuratorium van de Eindhovense Technische Hogeschool zoo ik er op willen wijzen dat kurator ir. Tromp tevens vice-president van de n.v. Philips is, een fabriek die vrij veel medische apparatuur vervaardigt. Een kuratorium blijkt dus niet zo deskundig, objektief en onafhankelijk van groepsbelangen te handelen en te denken als de heer de Moor in zijn nota veronderstelt. Uit de geschiedenis is voorts gebleken dat machtsuitoefening door een kleine groep vaak, zo niet altijd, een gevaar voor de mensheid vormt. Een alternatief kan daarom slechte een fundamenteel demokratisch systeem zijn waarin ieder volledig bij de besluitvorming betrokken is. ino verspaget.


Prteton ban l^etó

Van de redaktie

MR. C J. G. BECHT TILBURG, 27 maart 1969 Hogeschoollaan 237 Telefoon 72336 AAN:

ref. K. B4S64 De Hoofdredaktie van "TAS", Academielaan 9 TILBURG Mijne Heren, Mits deze moge ik U verzoeken mij in het vervolg te willen verschonen van de toezending van nw blad. Hoogachtend, Mr. C J. G. Becht, Curator van de KATHOLIEKE Economische Hogeschool.

A.T.S.O. - mededelingen T.S.R. In de T.S.R.-vergadering van donderdag 20 maart is het nieuwe A.T.S.O.-bestuur geïnstalleerd, dat als volgt is samengesteld: Paul Jansma, Voorzitter Marein van Schayk, Sekretaris Algemeen Paul Goebbels, Penningmeester Tom Severijn, Sekretaris Onderwijs Ino Verspaget, Sekretaris Onderwijs Jan Weber, Sekretaris Sociaal Wilfried Martens, Sekretaris Sociaal Paul van Eeuwijk, Sekretaris Aktie, Pers & Publiciteit Gerard de Groot, Sekretaris Buitenland.

Aardig, maar niet om te gillen De scheiding der geesten, het blootleggen van van de tegenstellingen voor het Grote Konflikt is nu wel voor iedereen duidelijk. Zonder terreur, macht, schorsingen zal het de kuratoren niet meer lukken hun nota door te drukken. Welk wetenschappelijk tintje men ook aan het brouwsel mag geven, korporatisme, funktioneel strukturalisme, struktureel funktionalisme, de kudde slikt het niet meer. Om de autoriteit hun laatste troef uit handen te spelen („Maar hoe moet het dan wél?") is tegelijk met het afwijzen van de kuratorennota een alternatief naar voren gekomen, de nota van de 21. Mijn bedoeling is, alvorens iedereen hemelhoogjuichend dit laatste schrijfsel als dé oplossing van alle kwalen gaat zien, wat kritiese kanttekeningen te maken. (Een goede demokraat is nooit tevreden.) Het uitgangspunt is zonder twijfel goed. Vervanging van autoritaire strukturen door direkte demokratie voor alle betrokkenen, wier deskundigheid evenzeer aangenomen of verworpen kan worden als die van de huidige machtshebbers, vat krijgen op de verstikkende „umwelt" (waarom niet gewoon: de huidige maatschappijstruktuur, de kuratorennota past daar mooi in), het is allemaal gesneden koek en niemand kan ér langs. De uitwerking echter van dit alles (het is altijd 6

De geslotenheid voor afwijkende opvattingen, ahum, het vragen om verschoond te blijven van zogenaamde vieze dingen, ahum, het kuratorschap van de KATHOLIEKE economische hogeschool, ahum, het niet willen lezen van het progressief geworden studentenblad, ahum, en dan nog niet eens weten dat de oude economische hogeschool al sinds een hele tijd vier fakülteiten telt, ahum, namelijk ekonomie, sociologie, rechten en theologie, ahum, ahum, dat duidt op een schromelijk gebrek aan informaatsie, weetjewei, informaatsie. Als je niet geinformeerd. bent en toch weigert informaatsie op te nemen, dan is dat, ahum, een aanwijzing die, ahum, de konklusie van een vrj/ gesloten mind rechtvaardigt.

In de T.S.R.-vergadering van donderdag 20 maart j.l werd de volgende motie door de N.S.A.-fractie ingediend en met 18 van de 20 stemmen aangenomen. De T.S.R. in vergadering bijeen op 20-3-,69 verklaart: — dat zij, kennis genomende hebbende van de inhoud van de 'curatorennota, dermate teleurgesteld is, dat van medewerking in de werkgroep structuur geen sprake kan zijn wanneer het curatorium in deze werkgroep of tijdens een openbare hogeschoolvergadering aan de in het rapport neergelegde ideeën en structuur vasthoudt; — dat zij derhalve besluit: 1. aan de eerstvolgende bijeenkomst van de werkgroep structuur deel te nemen om daar haar standpunten t.a.v. het curatorenrapport duidelijk te maken en kennis te nemen van het

definitieve standpunt der curatoren; 2. een openbare hogeschoolvergadering te doen plaatsvinden waarbij alle geledingen aanwezig verzocht worden te zijn en waar met name het curatorium verzocht zal worden de nota toe te lichten; 3. dat indien de curatoren inderdaad in hun houding persisteren, deelname aan een structuurcommissie door een studentenvertegenwoordiging zinloos is; 4. in dat geval het A.T.S.O.-bestuur op te dragen het initiatief te nemen tot oprichting van een werkgroep structuur, die zal gaan werken aan een structuur op basis van reëel medebeslissingsrecht op alle niveau's, waartoe zij alle geledingen zal uitnodigen, i.e. bestuur stafconvent, bestuur personeelsvereniging, alsmede curatoren en hoogleraren persoonlijk; en gaat over tot de orde van de dag.

die verdomde uitwerking, op zo'n moment steken toch altijd weer andere gedachten de kop op) is tamelijk onlogies. Afgezien van enige interne kritiek, het gevaar bestaat bv. dat het uitvoerend orgaan, het fakulteitsburo, een vrij autonome positie krijgt, verder stikt het van de beleidsadvieskommissies, maar daarover kan natuurlijk gepraat worden, afgezien daarvan is het vreemd dat, waar de deskundigheid van de studenten voorop gesteld wordt, men tripartite, zelf kwadripartite raden krijgt waarin de vertegenwoordiging van studenten en staf ten opzichte van hoogleraren volslagen onevenredig is met hun werkelijk aantal. Eenvoudiger: het one man, one vote-systeem wordt verworpen. Naar de reden kan men gissen: de samenstellers kunnen uitgegaan zijn van de gedachte dat een kompromisvoorstel op dit moment het meest haalbaar is (dan blijkt echter eens te meer de autoritaire situatie waarin we verkeren); maar ook kan men geschrokken zijn van een plotseling opkomend, angstaanjagend visioen van brandende puinhopen en debiele wetenschappers wanneer studenten hun eigen universiteit beheren. Nu is het natuurlijk wel zo dat op dit moment velen gewoon niet gemotiveerd en geaktiveerd worden tot demokraties en verantwoordelijk handelen, maar dat is nog geen reden het one man, one vote af te wijzen. Het op alle fronten invoeren van projektonderwijs (waarover in de nota met geen woord wordt gerept, men stelt zelfs dat studenten onderwijs „gemeten") kan een magnifieke stap zijn om te komen tot demokratiese betrokkenheid. Projektonderwijs houdt nl. juist in het zich losmaken van de passieve kennisoverdracht, het „onderwijs genieten", en het zich aktief bezighou-

den met verzamelen, uitwerken en toetsen van wetenschappelijke kennis. Is men bij de passieve kennisoverdracht, het slikken van voorgekauwd voedsel, totaal niet gemotiveerd dit voedsel krities te bekijken, de aktieve vorm van wetenschapplijk bezig zijn is onlosmakelijk verbonden met verantwoordelijkheid, krities denken, werkelijke deskundigheid. Hiervan uitgaande, verdwijnen alle desastreuze visioenen en bedenkingen tegen werkelijke demokratie voor iedereen. Bovengenoemd verbanden mist men gewoon in de nota van de 21. Dezelfde huiver voor radikale hervormingen ziet men ook in een opmerking als: „Gestreeft is naar handhaving van een autonomie van de docent c.q. onderzoeker op zijn dagelijks werkterrein, omdat deze zelfstandigheid de energie moet leveren voor de wetenschappelijke vooruitgang". Verder is het tekenend dat de voorzitter van zowel de Hogeschoolraad als de Fakulteitsraad een hoogleraar is. Men ziet alweer de puinhopen smeulen. Mocht de nota van de 21 echter aangenomen worden of in ieder geval als basis van gesprek kunnen dienen dan mogen we in onze handen wrijven. Dat dit niet zonder slag of stoot zal gebeuren, wordt steeds duidelijker. De neuzen zijn geteld en een tumultueuze hogeschoolvergadering en een paniekerig stukje van oer-konservatief orakel Bosman is niets, vergeleken bij wat we zullen krijgen. Waarschijnlijk zal zelfs de nota van 21 te hoog gegrepen blijken om bij de huidige autoriteiten wat te kunnen bereiken en zal zij dermate frusterend en katalyserend werken, dat iedereen er van overtuigd raakt dat het tijd wordt om werkelijk de macht te grijpen. Rob Lansman


WIJ HEBBEN EEN TAEK IN INDONESIË De stadie- en aktiegroep Indonesië van Metanoia organiseert a.s. vrijdagmiddag, 15.00 uur, in de aula van de K.H. een (hete) diskussie over aktuele ontwikkelingen in en rond Indonesië m.b.t. mensenrechten, onderwijs, hulpverlening etc.

VERZEKERINGEN NCB i t

DE maatschappij

ALLE

voor uw Levensverzekering

VERZEKERINGEN

ZWITSERSE

voor fl^^p^RZEKERING

IEDEREEN

|

dus ook Kantoor voor Nederland:

HERENGRACHT 500

AMSTERDAM-C

VOOR U

TELEFOON 020-235095

TEL. 04250-78133 • PROF. VtHBERNELAAN 200 • TUBMG

lia/téma. voor een verrassend interieur y l l l ' dekens - gordijnstoffen - vloerbedekking wand- en meubelbekleding Alle Hatéma produkten garanderen kwaliteit, duurzaamheid en praktisch gebruik. Zij staan onder voortdurende internationale kwaliteitscontrole en voldoen aan alle vermelde specifieke eigenschappon. Heeft één van deze Hatéma produkten Uw bijzondere interesse, vraag dan verdere inlichtingen bij: Hatéma, Postbus 12 Helmond

Venitolel

aarts&co HEUVILSTIUUT t l

7


er is in onze staf plaats en toekomst voor jonge bedrijfseconomen Bedrijfseconomen, die voornemens of reeds bezig zijn zich verder te ontwikkelen tot registeraccountant, bieden wij gaarne gelegenheid tijdens de accountantsstudie praktijkervaring op te doen. Mede op deze wijze wensen wij de groei van onze staf van vakbekwame medewerkers te versnellen. Het ligt in ons voornemen aan de praktische scholing bij onze kantoren mede door vorming van studiegroepen van bedrijfseconomen aandacht te schenken. Zij die zich willen oriĂŤnteren omtrent de mogelijkheden welke er voor hen bij ons bestaan, gelieven zich tot ĂŠĂŠn van onderstaande adressen te wenden.

Amsterdam-9, Beethovenstraat 198;tel. 020-73 75 55 Rotterdam-2, Stadhuisplein 30; tel. 010-14 22 88 Arnhem - Breda - Brussel -Deventer - Eindhoven - 's-Gravenhage - Heerlen - Hengelo (Ov.) - Middelburg - Utrecht


Nog enkele opmerkelijke uitspraken. ferskonferentie 3 mei 3 uur vraag: Is het dé bedoeling van de sluiting geweest het demokratiseringsproces te versnellen? Scheffer: Nee, zeker njtót. vraag: Droegen de aktïis bij tot de bewustwording? Scheffer; Zeker. vraag: Waarom keurt u ze dan af? Scheffer: Het zijn ordeverstoringen.

Progpamma gastdocenten maandagavond half negen prof ;~Peperzak hoogleraar . filosofie 03 acht-elf uur schaaksimultaan toernooi Jan Hein Donner dinsdag waarschijnlijk dr Weima en Hagendoorn van de nijmeegse subfakulteit psychologie over autoritaire persoonlijkheid, de eendimensionale mens, enzovoorts woensdagmiddag twee uur dr Mandel uit Brussel over marxistische ekonomie verder bestaan kontakten met n.v.v,, bekende nederlandse schrijvers en kunstenaars, diverse hoogleraren en medewerkers over te houden lezingen, gastkolleges en dergelijke

13


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
TAS blad by Redactie Univers - Issuu