__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 28

28

Leidraad

ALUMNIMAGAZINE VAN DE UNIVERSITEIT LEIDEN

NR. 1  2017

Azië houdt ons veel spiegels voor

‘Je moet ­bereid zijn je in de ander te verdiepen’

TEKST: MALOU VAN HINTUM

Jan Michiel Otto, directeur van het Van Vollenhoven Instituut, vertelt wat wij kunnen leren van Azië.

an Michiel Otto, hoogleraar Recht in Ontwikkelingslanden aan de Universiteit Leiden en directeur van het Van Vollenhoven instituut, weet wel wat wij kunnen leren van Azië – al kun je natuurlijk nooit in algemene termen spreken over ruim vijftig landen. Hij zegt: ‘Een leergierige en rechtsvergelijkende houding. Chinezen ­bijvoorbeeld kijken ook wat andere grote ­ontwikkelingslanden doen – India, Mexico, ­Brazilië. Ze sturen overal mensen naartoe en zijn heel eager to learn, ook als het over wetgeving gaat.’ Natuurlijk, China is een partijstaat met ­enorme machtsspelletjes en ideologische

beperkingen. Maar, zegt Otto, Chinezen zijn ook pragmatisch. ‘Hun houding doet me denken aan de manier waarop, onder de Leidse hoogleraar Meijers, het Nederlands Burgerlijk Wetboek tot stand kwam. Daarvoor is vanaf kort na de Tweede Wereldoorlog tot begin jaren negentig veel rechtsvergelijkend onderzoek gedaan.’ Doen we dat tegenwoordig te weinig? Vertellen wij nu de rest van de wereld hoe het moet?

‘Wel een beetje.’ Hij zingzegt de eerste regels van een lied van Paul van Vliet: ‘Alle dijken zijn gedicht / Alle dichters kunnen eten / En iedereen heeft boter bij de vis.’ Oftewel: ‘Nederland is af, wij hoeven nergens anders te gaan kijken hoe we het moeten doen, want dat weten we zelf wel.’ Leert u zelf van collega’s uit Azië?

‘Twintig jaar geleden schreef ik het artikeltje: “Misdaadpreventie op buurtniveau: bestuurskundige wijsheid uit het Oosten?” In ­Indonesië, Japan en Egypte hielden buurtbewoners elkaar op een heel effectieve manier op de hoogte over onraad. Er waren ook buurt­ patrouilles. Daardoor sliep ik goed. ’s Nachts hoorde ik in de kampong’ – hij slaat met een lepeltje op een kopje – ‘de burgerwacht op het hek tikken. Je mocht kiezen: betalen, of mee­ lopen. In Japan komt de politie twee keer per jaar bij je thuis. Ze willen weten hoe het is met je gezin, en of er iemand op het huis past als je op vakantie bent.’ Dat vinden wij hier een vorm van ongewenste bemoeizucht.

‘Je kunt ervan leren. In Indonesië is islamitisch terrorisme al heel lang een groot probleem, zoals overal in de moslimwereld. Een deel van het antwoord daarop is dat burgers de overheid en de politie informeren over wat er allemaal gebeurt. Als een maatschappij dat niet meer kan, omdat de persoonlijke vrijheid zó groot is dat je niet eens wilt weten wie er naast je woont, moet je niet verbaasd opkijken als daar al een jaar lang een terroristische cel huist.’ Er worden ons veel spiegels voorgehouden door Azië, is Otto’s overtuiging. ‘Zo begrijpt Azië het belang van een goed bestuur. Zij zeggen niet “hoe minder overheid, hoe beter”, een gedachte die in het Westen dominant is,

Profile for Universiteit Leiden

Leidraad januari 2017  

Alumnimagazine van de Universiteit Leiden Leidraad verschijnt 3 maal per jaar en wordt kosteloos verspreid onder oud-studenten en relaties v...

Leidraad januari 2017  

Alumnimagazine van de Universiteit Leiden Leidraad verschijnt 3 maal per jaar en wordt kosteloos verspreid onder oud-studenten en relaties v...

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded