Page 1

ISSN 1689-7757 Nr 6 (45) listopad 201 1

Miesięcznik Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

Rok akademicki 2011/2012 rozpoczęty! Dzień Otwarty Akademia Wieliczka

Targi Pracy Recepta na sukces Konrada Hernika Inauguracja Uniwersytetu Dziecięcego UEK


SŁOWO REKTORA

Spis treści

Adres redakcji:

Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie ul. Rakowicka 27 31-510 Kraków budynek „Księżówka”, pok. K9 tel. 012 293 58 34 e-mail: gazeta@uek.krakow.pl

Redakcja:

Małgorzata Strakowska-Szczurek Łukasz Salwarowski

Skład i opracowanie graficzne: Jarosław Szczurek

Zdjęcia:

Rafał Cygan

Druk:

DRUKARNIA LEYKO Sp. z o.o. ul. Romanowicza 11 30-702 Kraków

ISSN 1689-7757 Wydawca:

Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie

Nakład:

3500 egzemplarzy Redakcja zastrzega sobie prawo do skracania i zmian redakcyjnych nadsyłanych artykułów oraz zmiany ich tytułów.

2

Słowo Rektora..................................................................................................................................................... 3 QUOD BONUM, FELIX, FAUSTUM, FORTUNATUMQUE SIT!......................................................... 4 Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny UEK w Dębicy zainaugurował 9. rok akademicki........ 6 Jubileuszowa 20. inauguracja roku akademickiego w Krakowskiej Szkole Biznesu................ 6 Rozpoczął się kolejny rok akademicki Uniwersytetu Trzeciego Wieku UEK.............................. 7 Dzień Otwarty..................................................................................................................................................... 8 Międzynarodowy Dzień Otwarty................................................................................................................. 9 Targi Pracy .......................................................................................................................................................... 10 Akademia Kopalni Soli „Wieliczka”.............................................................................................................. 11 Profesor Anatolij Antonowycz Mazaraki doktorem honorowym UEK. ...................................... 12 W hołdzie tym, którzy odeszli.... ................................................................................................................. 13 Miasto i uniwersytet wobec wyzwań współczesności....................................................................... 14 Leadership niewidzialny – wykład Massimiliano Caldiego. ............................................................... 16 Nominacja profesora Jerzego Kornasia.................................................................................................... 17 Dr Jan Brzozowski członkiem Komitetu Badań nad Migracjami..................................................... 17 Recepta na sukces Konrada Hernika......................................................................................................... 18 Co wiemy o kandydatach na studia?. .................................................................................................... 20 Zbigniew Ciuraba.............................................................................................................................................. 22 UEK na broniszowskich włościach............................................................................................................ 23 Nowy program MBA w Krakowskiej Szkole Biznesu UEK – American Executive MBA . ...... 24 Akredytacja EQUIS i EPAS dla KSB UEK – kolejny etap postępowania................................... 24 Tworzenie skutecznego marketingu i procesu sprzedaży w szkole biznesu............................ 24 UEK w Nowym Jorku....................................................................................................................................... 25 Dzień Otwarty UEK w Nowym Sączu .................................................................................................... 26 XIX spotkanie redaktorów gazet akademickich................................................................................... 26 Współpraca ze Wschodem. ......................................................................................................................... 27 Gospodarka przestrzenna – nowe, inżynierskie studia na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie..................................................................................... 28 Jubileusz profesora Kazimierza Górki....................................................................................................... 29 Jubileuszowa Konferencja Naukowa Prof. dr. hab. Stanisława Owsiaka. ................................. 30 Dylematy restrukturyzacji............................................................................................................................ 32 Uczelnia w mediach. ....................................................................................................................................... 34 UEK prospołeczny?.......................................................................................................................................... 36 Obroń się sama................................................................................................................................................. 36 ZbieramyZakretki.pl. ....................................................................................................................................... 36 KURIEREK UEK. .......................................................................................................................................... 37-40 Klub Grota 2 w nowej odsłonie zaprasza!. .............................................................................................. 41 Wydawnictwo UEK.......................................................................................................................................... 42 Uczelnia wobec studentów chorujących psychicznie....................................................................... 44 Co to jest KatPon?.......................................................................................................................................... 45 Sekcja sportowa dla osób niepełnosprawnych na UEK.................................................................... 45 Ekonomiczna burza mózgów – działamy już dekadę!....................................................................... 46 Perspektywy rozwoju regionalnego w Polsce po 2013 roku........................................................... 48 VIII Annual LCCI Centre Conference....................................................................................................... 50 Spoken English LCCI Examination – warsztat metodyczny w SJO UEK. .................................. 51 Dwugłos w kwestii raportowania społecznego.................................................................................... 52 Inwestycje i nieruchomości – wyzwania XXI wieku........................................................................... 52 Czy Kraków ma szansę stać się inteligentnym miastem?............................................................... 53 Teraźniejszość i przyszłość polskiego sektora rolno-spożywczego. ........................................... 53 Owocna współpraca polsko-hiszpańska. ................................................................................................ 54 XV Promocja Absolwentów GAP. ............................................................................................................. 55 Pasje. ..................................................................................................................................................................... 56 Wyjazd szkoleniowy do Szwajcarii. .......................................................................................................... 57 Biznesowa Szkoła Letnia – czyli pomost od teorii do praktyki. ................................................... 57 Poznajemy włoską kulturę i gospodarkę................................................................................................. 58 Perspektywy wzmacniania aktywności obywatelskiej...................................................................... 59 Wyborcza debata liderów............................................................................................................................ 60 Międzynarodowy konsulting w dobie kryzysu........................................................................................ 61 Parlament Studencki rośnie w siłę!........................................................................................................... 62 Polska delegacja w Niemczech................................................................................................................... 63 Turystyczno-pielgrzymkowy wyjazd do Hiszpanii i Portugalii. ...................................................... 64 Kolejny zjazd absolwentów Klubu Uczelnianego AZS....................................................................... 65 Obciążenia nasze powszednie.... ................................................................................................................ 66 Nadmierna prędkość główną przyczyną wypadków drogowych.................................................. 70 SPORT. ................................................................................................................................................................. 68 ZAPOWIEDZI............................................................................................................................................... 71-72 REKLAMA. .................................................................................................................................................... 73-76

www.uek.krakow.pl

Szanowni Państwo, intensywnie rozpoczęliśmy kolejny, 87. rok akademicki. Inauguracja Uniwersytetu Dziecięcego, Międzynarodowy Dzień Otwarty, Dzień Otwarty, Targi Pracy, rozpoczęcie zajęć na Uniwersytecie Trzeciego Wieku, inauguracja Akademii Wieliczka, wręczenie doktoratu honoris causa prof. Anatolijowi Mazarakiemu, wykład Massimiliano Caldiego – to tylko niektóre z wydarzeń, które poświadczają rozwój i  aktywność Uniwersytetu Ekonomicznego w  Krakowie w  obszarach wykraczających poza podstawową działalność naukowo-dydaktyczną naszej Uczelni. Dziękuję ich organizatorom i  uczestnikom, a  Państwa zachęcam do lektury kolejnych stron „Kuriera UEK”, na których relacjonujemy najważniejsze z minionych wydarzeń. Jesienna aura listopada skłania do refleksji i zadumy. W dzień Wszystkich Świętych wspominaliśmy naszych zmarłych bliskich, 7 listopada tradycyjnie czciliśmy pamięć ofiar Sonderaktion Krakau oraz wszystkich zmarłych członków naszej wspólnoty, 8 listopada, podczas debaty wpisującej się w  cykl obchodów Dni Jana Pawła II, po raz kolejny przywoływaliśmy słowa naszego papieża-rodaka. Pozostając w  tym refleksyjnym nastroju, życzę wszystkim Państwu spokoju i satysfakcjonujących efektów pracy w nowym roku akademickim.

prof. Roman Niestrój Rektor UEK

3


WYDARZENIA

WYDARZENIA

W inauguracji roku akademickiego 2011/2012 w komplecie uczestniczyli dotychczasowi rektorzy Akademii Ekonomicznej w Krakowie, profesorowie: Antoni Fajferek, Jan Małecki, Jerzy Mikułowski Pomorski, Tadeusz Grabiński, Ryszard Borowiecki.

ęty Rok akademicki 20 11/ 20 12 rozpocz

QUOD BONUM, FELIX, FAUSTUM, ! IT S E U Q M U T A N U T FOR

3 października br. Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie rozpoczął 87. rok akademicki. W  programie inauguracji znalazły się tradycyjnie: okolicznościowe przemówienie rektora Uczelni, immatrykulacja studentów, wręczenie medali oraz Nagrody im. Eugeniusza Kwiatkowskiego. Nie zabrakło także pięknej oprawy artystycznej w wykonaniu uczelnianego chóru „Dominanta”, a podczas wieczornego koncertu – Zbigniewa Wodeckiego i Katarzyny Sochackiej.

4

Tradycyjnie nowy rok akademicki rozpoczął się uroczystą mszą świętą, odprawioną w intencji pracowników i studentów naszej Uczelni w kościele Ojców Karmelitów Bosych.

O wyjątkowości tego wydarzenia świadczy obecność wielu znakomitych gości, wśród których, jak co roku, znaleźli się przedstawiciele władz państwowych, samorządowych, polskiego i międzynarodowego środowiska akademickiego, placówek dyplomatycznych, biznesu oraz duchowieństwa. Uroczystość otworzyło przemówienie prof. dr. hab. Romana Niestroja, rektora UEK, który podsumował ubiegły rok akademicki. Rektor wspomniał również o  obchodzonej w tym roku 20. rocznicy powstania Krakowskiej Szkoły Biznesu. W sposób szczególny podkreślił istotę współpracy międzynarodowej z  innymi ośrodkami akademickimi i jej znaczenie dla rozwoju Uniwersytetu. W przemówieniu nie zabrakło również słów uznania pod adresem pracowników Uniwersytetu, którzy uzyskali w  ubiegłym roku awans naukowy. Rektor podkreślał znaczenie ciągłego podnoszenia kwalifikacji kadry dydaktycznej jako decydującego o poziomie nauczania. Wyniki tegorocznej rekrutacji pozwoliły na wyrażenie optymizmu z  powodu niesłabnącej popularności naszej Uczelni. „Jesteśmy jedną z niewielu uczelni w Polsce, które nie miały potrzeby prowadzić dodatkowej rekrutacji na studia stacjonarne. Mimo pogłębiającego się niżu demograficznego łącznie na wszystkie kierunki studiów stacjonarnych kandydowała w  tym roku rekordowa liczba chętnych – ponad 10 700 osób!” – mówił Rektor. Rektor wspomniał także m.in. o ubiegłorocznej dużej aktywności w  zakresie inwestowania

w bazę materialną Uczelni. „Poza pracami remontowymi w  Budynku Głównym, pawilonach A  i  B, w  Bibliotece Głównej oraz w  budynkach przy ul. Sienkiewicza zakończyliśmy przebudowę części garażowej pawilonu E, w  której powstał Klub Studencki »ZaUEK«, którego prowadzenie powierzyliśmy samorządowi studenckiemu naszej Uczelni. Kontynuujemy przystosowywanie budynku H dla potrzeb zaplecza technicznego i transportu Uczelni. Do końca zbliża się budowa pawilonu dydaktycznego G, który powinien być oddany do użytku jeszcze w tym roku kalendarzowym. W trakcie realizacji są postępowania zmierzające do nabycia od miasta działek poszerzających wjazd od ul. Beliny Prażmowskiego” – mówił między innymi. Inaugurowany rok akademicki stawia przed nami szereg wyzwań związanych nie tylko z nasilającą się konkurencją na rynku usług edukacyjnych, lecz także z  przystosowywaniem naszej działalności i wewnętrznych przepisów do zmian wynikających z  nowelizacji ustawowych w  obszarze nauki i szkolnictwa wyższego. „Wkraczając w okres daleko idących zmian zewnętrznych uwarunkowań funkcjonowania i rozwoju Uczelni szczególnego znaczenia nabiera sukcesywne wprowadzanie w  życie działań zdefiniowanych w „Strategii UEK na lata 2010–2020”, przyjętej przez Senat naszej Uczelni w grudniu poprzedniego roku. Dbajmy wspólnie o realizację wskazanych w  niej celów, a  zwłaszcza o  poprawę jakości kształcenia, rozwój badań naukowych i kształtowanie pozytywnego wizerunku Uczelni, aby zapewnić Uniwersytetowi stabilność i  systematyczny rozwój” – zaapelował Rektor.

Po przemówieniu tradycyjnie w poczet studentów Uniwersytetu wpisano nowo przyjętych rekrutów. W  imieniu wszystkich studentów pierwszego roku symbolicznie pasowano po pięciu przedstawicieli każdego z wydziałów. Jak co roku podczas uroczystości inauguracyjnej nastąpiło wręczenie Medali za Długoletnią Służbę oraz Medali Komisji Edukacji Narodowej. Złotymi Medalami za Długoletnią Służbę Wojewoda Małopolski Stanisław Kracik udekorował 35 osób, srebrnymi i brązowymi – po 27 pracowników. 8 pracowników UEK uhonorowanych zostało Medalami Komisji Edukacji Narodowej. Odznaczenia wręczał Małopolski Kurator Oświaty Aleksander Palczewski. W  scenariuszu rozpoczęcia nowego roku akademickiego nie mogło zabraknąć uroczystego wręczenia Nagrody im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, przyznawanej przez naszą Uczelnię od 1995 r. autorom wybitnych utworów dziennikarskich o tematyce ekonomicznej. Zwycięzca tegorocznej edycji konkursu został Maciej Samcik, dziennikarz „Gazety Wyborczej”, nominowany do nagrody za artykuł „Przełam lęk przed inwestowaniem”, który ukazał się w  listopadzie 2010, oraz za blog „Subiektywnie o  finansach”, na którym mądrze, a  zarazem w  sposób zrozumiały komentuje bieżące wydarzenia z  dziedziny giełdy, bankowości, ubezpieczeń. Symboliczną statuetkę wręczyła zwycięzcy dr Julita Maciejewicz-Ryś, wnuczka Eugeniusza Kwiatkowskiego, a  czek o  wartości 15 tys. złotych Ewa SzymkowskaNowak, przedstawicielka Deutsche Banku PBC, mecenasa nagrody. – Cieszę się, że w konserwatywnym Krakowie doceniono nowoczesne dziennikarstwo, jakim jest uprawiane przeze mnie poradnictwo finansowe – powiedział laureat odbierając nagrodę, jak sam zaznaczył –

Rektor UEK uroczyście pasował na studentów UEK przedstawicieli pierwszego roku.

Stanisław Kracik – Wojewoda Małopolski wręcza pracownikom UEK Medale za Długoletnią Służbę.

Aleksander Palczewski – Małopolski Kurator Oświaty wręcza Medale Komisji Edukacji Narodowej.

jedną z najcenniejszych nagród, jaką został do tej pory uhonorowany. Zgodnie z  uczelnianą tradycją podczas ina­uguracji swoje orędzie do studentów wygłosiła przewodnicząca Parlamentu Studenckiego UEK, Agnieszka Sadowska, zachęcając do aktywności w ramach kół naukowych i organizacji studenckich. Pierwszy w nowym roku akademickim wykład „Miasto i uniwersytet wobec wyzwań współczesności” wygłosił prof. dr hab. Jacek Purchla, kierownik Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej (skrót wykładu publikujemy na s. 14 ). Uroczystym zwieńczeniem dnia inauguracji było wieczorne spotkanie w  gmachu Opery Krakowskiej. Na koncercie, wyreżyserowanym i prowadzonym przez znaną krakowską artystkę Lidię Jazgar, wystąpili: Zbigniew Wodecki, studentka UEK, półfinalistka programu „Mam talent” Kasia Sochacka oraz uczelniany chór „Dominanta”. W  repertuarze znalazły się m.in.: „Money, Money” ABBY w  wykonaniu chóru z  Kasią Sochacką (przy fortepianie student UEK, Piotr Malec); „Cappricciata a  tre voci & Contraponto Bestiale alla mente” – w  wykonaniu chóru a cappella; „Change The World” – w wykonaniu a  cappella mężczyzn z  „Dominanty”; „My Way” wykonana a cappella przez chór i Kasię Sochacką oraz „Oczarowanie” i „Zacznij od Bacha” Zbigniewa Wodeckiego. Na zakończenie wszyscy artyści wykonali piosenkę „Rodacy” („Niech się w nas goi”). Mecenasem i fundatorem Nagrody im. E. Kwiatkowskiego jest:

Dr Julita Maciejewicz-Ryś, wnuczka Eugeniusza Kwiatkowskiego, wręcza symboliczną statuetkę laureatowi XVI edycji Nagrody im. E. Kwiatkowskiego.

Uroczyste otwarcie wystawy

5

www.uek.krakow.pl Podczas koncertu w gmachu Opery Krakowskiej wystąpili Zbigniew Wodecki, Kasia Sochacka i chór „Dominanta”.


WYDARZENIA

WYDARZENIA

Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny UEK w Dębicy zainaugurował 9. rok akademicki

Rozpoczął się kolejny rok akademicki Uniwersytetu Trzeciego Wieku UEK

W dniu 10 października 2011 roku po raz 9. zainaugurowano rok akademicki w Zamiejscowym Ośrodku Dydaktycznym Uniwersytetu Ekonomicznego w Dębicy. Inauguracja roku tradycyjnie poprzedzona została mszą świętą w intencji społeczności akademickiej UEK, odprawioną przez ks. prałata Józefa Wątrobę. Gości tradycyjnie zebranych w  uczelnianej hali sportowej powitał orszak władz Uczelni w osobach prof. Andrzeja Chochoła – prorektora ds. studenckich UEK, prof. Krzysztofa Brońskiego – prodziekana Wydziału Ekonomii i  Stosunków Międzynarodowych, prof. Bogusza Mikuły – prodziekana Wydziału Zarządzania oraz prof. Artura Hołdy – kierownika ZOD UEK w Dębicy. Prowadzący uroczystość prof. A. Chochół powitał obecnych na uroczystości przedstawicieli władz miasta, powiatu i  gminy, ministra Edwarda Brzostowskiego, Zygmunta Cholewińskiego – wicemarszałka Województwa

Podczas inauguracji roku tradycyjnie przeprowadzono immatrykulację przedstawicieli studentów kierunku Administracja, Ekonomia oraz Rachunkowość i controlling, rozpoczynających naukę w ZOD UEK w Dębicy. Tegoroczni absolwenci dębickiego ośrodka przyjęli dyplomy gratulacyjne z  rąk prorektora oraz prodziekanów, a głos w imieniu dębickich studentów i absolwentów zabrała Monika Marucha. Na koniec wysłuchaliśmy wykładu okolicznościowego pt. „Rola dziedzictwa kulturowego w  rozwoju lokalnym”, który wygłosił prof. Krzysztof Broński.

Podkarpackiego, burmistrza Miasta Dębica – Pawła Wolickiego, wicestarostę Powiatu Dębickiego – Czesława Kubka, wójta Gminy Dębica – Stanisława Rokoszę, posła Jana Warzechę, przedstawicieli duchowieństwa oraz służb mundurowych oraz obecnych na sali studentów i absolwentów Zamiejscowego Ośrodka Dydaktycznego w Dębicy. Zebranych gości powitał także Paweł Wolicki – burmistrz Miasta Dębica, który zebranym studentom i absolwentom pogratulował wyboru uczelni, a  na ręce prorektora przekazał list gratulacyjny.

Jubileuszowa 20. inauguracja roku akademickiego w Krakowskiej Szkole Biznesu Uroczysta inauguracja roku akademickiego 2011/2012 w  Krakowskiej Szkole Biznesu UEK odbyła się w  piątek 30 września br. w hali widowiskowej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.

członkowie rad programowych, dziekani wydziałów, kierownicy studiów podyplomowych, wykładowcy, słuchacze, absolwenci programów MBA, pracownicy administracyjni Uczelni. W tym roku mija 5 lat współpracy Krakowskiej Szkoły Biznesu z St. Gallen Business School w zakresie prowadzenia wspólnych studiów International MBA oraz kolejny rok owocnej współpracy ze Stockholm University School of Business w  ramach organizacji studiów Executive MBA. Mija również 20 lat funkcjonowania Szkoły. Z  tej okazji podczas inauguracji pracownikom UEK oraz przedstawicielom szkół partnerskich wręczono okolicznościowe statuetki i listy gratulacyjne. Jak co roku bogaty program uroczystości uświetnił wykład inauguracyjny pt. "Selected Insights into the St. Gallen Management Approach", który wygłosili wspólnie dr. oec. HSG Christian Abegglen oraz lic. rer. pol. Daniel Gfeller. Absolwenci IV edycji programu International MBA oraz XIV edycji programu Executive MBA odebrali swoje dyplomy ukończenia studiów. Wyróżniono najlepszych tegorocznych absolwentów MBA: Agnieszkę Buczak i Adama Dudę.

Inaugurację zaszczycili swoją obecnością prof. dr hab. Roman Niestrój – rektor UEK, dr hab. inż. Andrzej Chochół, prof. UEK – prorektor ds. studenckich, prof. dr hab. Andrzej Malawski – prorektor ds. badań naukowych, prof. dr hab. Jerzy Mikułowski Pomorski – rektor Akademii Ekonomicznej w Krakowie w latach 1990–1996, prof. dr hab. Ryszard Borowiecki – rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie w latach 2002–2008, dr. oec. HSG Christian Abegglen – dyrektor St. Gallen Business School, Ronald Ivancic – dyrektor programów międzynarodowych realizowanych w  St. Gallen Business School, mgr Mirosław Chechelski – kanclerz UEK,

6

www.uek.krakow.pl

Podczas inauguracji otworzono także wystawę zorganizowaną przez NBP pt. „Portrety i monety” oraz wystawę prezentującą historię Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Inaugurację roku akademickiego UEK w Dębicy tradycyjnie zwieńczył występ chóru „Dominanta”.

W dniu 12 października 2011 roku na Uniwersytecie Ekonomicznym w  Krakowie zainaugurowano kolejny rok zajęć Uniwersytetu Trzeciego Wieku. W Starej Auli zebrała się grupa ponad 150 seniorów, którzy postanowili pogłębiać swoją wiedzę z szeroko rozumianej problematyki ekonomiczno-społecznej, doskonalić umiejętności posługiwania się jednym z  3 języków obcych i  systematycznie pracować nad utrzymaniem jak najlepszej kondycji fizycznej w ramach proponowanych 4 form zajęć ruchowych. W imieniu władz rektorskich UEK do zebranych przemówił dr hab. Zbigniew Dresler, prof. UEK – pełnomocnik rektora UEK ds. organizacji i rozwoju. Witając słuchaczy, wyraził radość z tak dużego zainteresowania naszym Uniwersytetem Trzeciego Wieku i  życzył im jak największej satysfakcji z chwil spędzonych w murach naszej Uczelni. Następnie z  krótkim, pełnym ciepła przemówieniem wystąpił dr hab. Andrzej Sokołowski, prof. UEK – pełnomocnik rektora ds. Uniwersytetu Trzeciego Wieku UEK. Po tradycyjnym „Gaudeamus igitur” zebrani wysłuchali wykładu inauguracyjnego „Kryzys finansów publicznych w Unii Europejskiej – przykład Grecji”, który wygłosiła prof. dr hab. Helena Tendera-Właszczuk, kierownik Katedry Europejskiej Integracji Gospodarczej. W drugiej części spotkania zebrani obejrzeli m.in. krótką prezentację przybliżającą działalność Uniwersytetu w  minionym roku. Dla jednych była ona okazją do wspomnień, dla innych możliwością bliższego poznania specyfiki działania UTW UEK.

Wszystkim seniorom, którzy rozpoczęli zajęcia na naszym Uniwersytecie Trzeciego Wieku, życzymy, aby rozpoczynający się rok akademicki 2011/2012 był dla nich czasem zdobywania nowej ciekawej wiedzy, rozwijania i pogłębiania zainteresowań oraz wielu niezapomnianych chwil i  satysfakcji z  przynależności do naszej społeczności akademickiej.

mgr Krzysztof Biel – koordynator Uniwersytetu Trzeciego Wieku UEK

7


WYDARZENIA

WYDARZENIA

Warto wspomnieć, że nasz Uniwersytet słynie z trafionych inwestycji adresowanych m.in. do osób o  ograniczonej sprawności ruchowej – Z powodzeniem staramy się stworzyć osobom niepełnosprawnym warunki do studiowania. Nie oznacza to, że są one np. faworyzowane przy rekrutacji. Na Uczelni pobiera naukę stosunkowo niewielu niepełnosprawnych, mimo że Uniwersytet bardzo dobrze odczytuje i odpowiada na ich potrzeby. Niewiele szkół średnich jest technicznie przygotowanych na przyjęcie niepełnosprawnych i  raczej w  tym należy dopatrywać się przyczyny – mówił Marek Świerad z BON. Niektóre z organizacji studenckich prezentowały się w sposób mniej konwencjonalny. Parlament Studencki przygotował dla kandydatów m.in. piesze wycieczki po kampusie w  asyście wolontariuszy, a wielbicielom rozrywek stacjonarnych proponował udział w  grze muzycznej Guitar Hero. Niezależne Zrzeszenie Studentów (NZS) zachęcało do przejażdżki po kampusie „melexem” oraz przedstawiło miniwywiady ze studentami UEK, którzy opowiadali o tym, dla-

3 tysiące uczestników, ponad 40 stoisk, projekcja filmu promocyjnego UEK „Twoja droga do kariery”, pokaz mody młodzieżowej, występy chóru „Dominanta” i Katarzyny Sochackiej, wykłady otwarte i  prezentacje, pokazy: capoeira, dancehall i  tańca brzucha w  wykonaniu grupy SAKURA, występ diakonii tańca izraelskiego Duszpasterstwa Akademickiego KARMEL, liczne konkursy z nagrodami – to esencja Dnia Otwartego naszej Uczelni, który odbył się 21 października br. Licznie przybyli uczniowie szkół średnich i studenci stojący przed wyborem studiów drugiego stopnia mieli możliwość bezpośredniego zapoznania się z ofertą dydaktyczną UEK i zorientowania się co do perspektyw, jakie daje ukończenie poszczególnych kierunków studiów czy specjalności. Młodzi ludzie, chcący ubiegać się o  przyjęcie na studia, poznali zasady rekrutacji, dowiedzieli się, jak przebiega proces kwalifikacyjny, jakie przedmioty obejmuje postępowanie kwalifikacyjne, w  jaki sposób oceny z egzaminu dojrzałości przeliczane będą na punkty, jakie dokumenty należy przygotować, gdzie i w jakim terminie je złożyć. Uczestnicząc w zorganizowanych przez Parlament Studencki UEK wycieczkach po kampusie Uczelni, uczestnicy Dnia Otwartego poznali jej bazę materialno-dydaktyczną. Przedstawiciele każdego z  kierunków studiów starali się je jak najlepiej zareklamować – na każdym stoisku spotkać można było studentów i wykładowców, uzbrojonych w serdeczne uśmiechy i kolorowe gadżety UEK. – Jak socjologia zachęca kandydatów? Oczywiście cukier-

kami! – żartuje mgr Anna Pawlina z Katedry Socjologii. – Kierunek istnieje dopiero drugi rok, jednak cieszy się sporym zainteresowaniem. Może dlatego, że program tych studiów jest po prostu dobry? Oprócz nabycia wiedzy teoretycznej umożliwiamy studentom również udział w  projektach badawczych. Nasza Socjologia nie jest oderwana od rzeczywistości – dodaje. – Staramy się odpowiadać na wszystkie pytania kandydatów, choć często nie wiedzą,

o co tak naprawdę chcą zapytać. Dni Otwarte o tej porze roku nie mają sensu, ponieważ młodzież jest zwykle niezdecydowana, w jakim kierunku chce się rozwijać – narzekał jeden z wykładowców. Sami maturzyści nie podzielali tej opinii i wykazywali duże zainteresowanie ofertą Uniwersytetu. Na każdym ze stoisk co chwilę pojawiała się grupa zadająca mnóstwo pytań. – Podoba mi się tutaj, uważam, że te targi są bardzo dobrze zorganizowane. Dużo dowie-

czego warto studiować i należeć do organizacji studenckiej. – Zdecydowałem już, że chcę studiować Administrację na UEK. Przyszedłem tutaj by rozejrzeć się po kampusie – mówi Adam, uczeń jednego z krakowskich liceów. Zapytany o konkurencyjną Administrację na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego odpowiada krótko: UEK daje więcej możliwości. Po raz pierwszy w historii Dnia Otwartego zorganizowano konkursy wśród wystawców: na najestetyczniejsze i najciekawsze stoisko oraz pozyskanie jak największej liczby adresów e-mailowych uczestników DO. Zwycięzcami konkursu na najatrakcyjniejsze stoisko zostali: Towaroznawstwo –w kategorii „katedra”; Parlament Studencki – w kategorii „organizacja studencka”, Biblioteka Główna UEK – w kategorii „jednostka Uczelni”. W konkursie „e-mailowym” bezkonkurencyjnie wygrało Koło Naukowe KolMark. Gratulujemy!

Międzynarodowy Dzień Otwarty W dzisiejszych czasach najłatwiej zdobyć informację poprzez internet. Aby dotrzeć bezpośrednio do studenta, nawiązać z nim lepszy kontakt, dobrze jest też czasem porozmawiać wprost. Odchodząc od tradycyjnej, rutynowej formy działalności informacyjnej Biuro Programów Zagranicznych i organizacja Erasmus Student Network od kilku lat organizują Międzynarodowy Dzień Otwarty (MDO) – kilkugodzinne targi prezentujące m.in. ofertę wyjazdową UEK i studia w języku angielskim. Tegoroczny Międzynarodowy Dzień Otwarty odbył się 19 października. Tę doroczną imprezę informacyjną o charakterze festynu po raz kolejny można uznać za udaną. W trakcie MDO zostały zaprezentowane:  oferta Biura Programów Zagranicznych (m.in. możliwości wyjazdów za granicę z programu Erasmus, CEEPUS, stypendia rządowe, program podwójnych dyplomów, krótki program edukacyjny English Track, kurs języka szwedzkiego oraz studia w języku angielskim – International Business, Corporate Finance);

Kinga Huk

 oferta Działu Współpracy Międzynarodowej (m.in. możliwości studiowania w Stanach Zjednoczonych i krajach Europy Wschodniej);  oferta Akademickiego Centrum Kariery (praktyki zagraniczne). Jak co roku spotkanie ze studentami było również okazją do poznania działalności organizacji studenckich oraz kół naukowych, które zaistniały na płaszczyźnie międzynarodowej. Z roku na rok impreza cieszy się coraz większym zainteresowaniem i mamy nadzieję, że ma szansę stać się tradycją. W  ramach działań towarzyszących MDO Uczelnię odwiedziła Kerstin Berg z Finlandii, która reprezentowała University of Applied Sciences, Vaasa. Podczas spotkania wymieniono doświadczenia zawodowe, Kerstin Berg zapoznała się z procedurami obowiązującym u nas, spotkała się z władzami UEK oraz organizacją Erasmus Sudent Network. Wizytę Kerstin Berg zaaranżowało i zorganizowało Biuro Programów Zagranicznych. Przygotowany przez BPZ projekt „Staff mobility” opracowany został w celu cyklicznej wymiany fachowych praktyk pracowników administracji szkół partnerskich oraz dalszego zacieśniania współpracy międzynarodowej. W działania związane z przygotowaniem MDO zaangażowanych było ponad 80 wolontariuszy, członkowie Erasmus Student Network oraz pracownicy Biura Programów Zagranicznych.

Oprac. BPZ

działyśmy się od studentów, ogólnie wszyscy są bardzo mili i kontaktowi – mówi Ola z Krosna. Na Dzień Otwarty przyjechała w towarzystwie kolegów z liceum. – Istnieje potrzeba organizowania Dnia Otwartego dwa razy w roku. Może komuś spodoba się kierunek i  zechce bardziej przyłożyć się do matury z wymaganych przedmiotów? – mówi Iwona Majcher, studentka UEK i członkini organizacji AIESEC, która również prezentowała swoją ofertę podczas Dnia Otwartego. Swoje stoisko przygotowało również uczelniane Biuro ds. Osób Niepełnosprawnych.

8

www.uek.krakow.pl

9


WYDARZENIA

WYDARZENIA

– skuteczny start do kariery

Bank Polski, Valeo Poland, Kenexa, Akademicki Inkubator Przedsiębiorczości przy UEK. Uczestnicy Targów Pracy mogli poznać aktualne oferty pracy, złożyć dokumenty aplikacyjne, otrzymać katalog targowy oraz materiały informacyjne przygotowane przez pracodawców. Mogli również dowiedzieć się, jak założyć własną firmę z Akademickim Inkubatorem Przedsiębiorczości. Ponadto na stoisku Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji – Centrum Integracja Kraków osoby niepełnosprawne oraz pracodawcy mogli

Jednym z priorytetowych elementów działalności Uniwersytetu Ekonomicznego w  Krakowie jest umożliwienie studentom łatwego startu w kierunku satysfakcjonującej kariery zawodowej. Celowi temu służyć mają m.in. Targi Pracy, organizowane od ośmiu lat przez Akademickie Centrum Kariery UEK. Jak bardzo są potrzebne, potwierdza tegoroczna rekordowa frekwencja – około10 tys. osób poszukujących pracy, praktyk bądź staży. Targi Pracy, zorganizowane w tym roku 20 października, stwarzają możliwość bezpośredniego kontaktu z pracodawcami, zdobycia wiedzy na temat możliwości rozwoju w prezentujących się na targach firmach oraz poznania wymagań, jakie stawiają kandydatom do pracy. Dzięki warsztatom organizowanym podczas imprezy osoby poszukujące zatrudnienia mogą zdobyć umiejętności swobodnego poruszania po rynku pracy. Mogą także skorzystać z  indywidualnych spotkań z  doradcą zawodowym, w  trakcie których wykonywane są testy predyspozycji zawodowych i  układane indywidualne plany przyszłej drogi zawodowej. Niesłabnącą popularnością cieszy się co roku punkt konsultacji CV.

Akademia Kopalni Soli „Wieliczka”

„Kopalnia możliwości – prezentacja Kopalni Soli „Wieliczka” – wykład otwarty Jakuba Czerwińskiego, członka Zarządu Kopalni Soli „Wieliczka” Trasa Turystyczna.

11 października br. wykładem otwartym Jakuba Czerwińskiego, członka Zarządu Kopalni Soli „Wieliczka” Trasa Turystyczna, zainaugurowana została pierwsza edycja Akademii Wieliczka – cyklu wykładów i zajęć warsztatowych dla studentów UEK.

W tym roku swoją ofertę zaprezentowało około 50 firm z  branży FMCG, finansów, rachunkowości, IT, doradztwa personalnego, konsultingu, produkcji i  handlu. Odbyły się także prezentacje, prowadzone przez takie firmy, jak: State Street Services (Poland) Limited Sp. z o.o., Capgemini Polska Sp. z o.o., Capita, Google, Grupa Onet.pl SA, Motorola Solution Systems Polska, Alexander Mann Solutions, Airline Accounting Center, PKO

uzyskać informacje na temat projektów aktywizacji zawodowej oraz możliwych form zatrudnienia. Sponsorem głównym tegorocznej edycji Targów Pracy była firma State Street (Poland) Limited Sp. z o.o. Sponsorami Targów Pracy były firmy Capgemini Polska Sp. z  o.o. Capita, PZU, PKO Bank Polski. Partnerem wspierającym była firma Philip Morris International, a sponsorem rzeczowym WAWEL SA.

Głównym przesłaniem przedsięwzięcia jest zaprezentowanie studentom praktycznych zagadnień z różnych dziedzin związanych z funkcjonowaniem kopalni soli jako przedsiębiorstwa turystycznego (marketing, zarządzanie, turystyka, handel, etc.). W  programie Akademii przewidziano m.in.: zwiedzanie kopalni, warsztaty terenowe oraz zajęcia z praktykami. Zadanie konkursowe, na podstawie którego przeprowadzona została rekrutacja, polegało na opracowaniu założeń programu internetowej kampanii promocyjnej balu sylwestrowego. Na podstawie nadesłanych prac komisja rekrutacyjna, złożona z przedstawicieli Kopalni oraz Uniwersytetu, zakwalifikowała do projektu 24 osoby. Każdy uczestnik Akademii Wieliczka otrzyma certyfikat potwierdzający udział w projekcie. Dla najlepszych przewidziane są nagrody. Koordynatorem merytorycznym projektu ze strony UEK jest dr Halina Wojnarowska z Katedry Marketingu.

– Kopalnia Soli „Wieliczka” dzisiaj to zarówno wielowiekowa tradycja, jak i nowoczesność, kilkusetletnia historia i  podziemne miasto z rozbudowaną infrastrukturą. Kopalnia to dorobek kilkudziesięciu pokoleń górników, pomnik historii Polski i narodu polskiego – marka, która kształtowała się w świadomości Polaków przez stulecia – mówił podczas wykładu otwierającego Akademię Jakub Czerwiński, członek Zarządu Kopalni Soli „Wieliczka” Trasa Turystyczna. Podziemia wielickiej kopalni to doskonałe miejsce na organizację szkoleń, konferencji czy spotkań biznesowych. – Przewaga wielickiej kopalni nad innymi obiektami konferencyjno-szkoleniowymi polega na niespotykanym połączeniu tradycji i  piękna podziemnych komór z  nowoczesnym wyposażeniem technicznym – podkreślał Jakub Czerwiński. W  podziemnym mieście organizowane są także różnego rodzaju przyjęcia okolicznościowe (studniówki, wesela, imprezy integracyjne,

bale) oraz wydarzenia kulturalne (koncerty, spektakle, wystawy) i sportowe. Kopalnia dysponuje także kameralnym, butikowym Hotelem Grand Sal****, zlokalizowanym tuż obok turystycznego szybu Daniłowicza, w pięknym, zabytkowym parku. W roku 2010 hotel został uhonorowany nagrodą ODYS 2010 za „najlepszą jakość usług turystycznych w Województwie Małopolskim”. Kopalnia Soli „Wieliczka" to także miejsce, w  którym od wielu lat działa unikatowy w  skali świata Podziemny Ośrodek Rehabilitacyjno-Leczniczy. W  niezwykłej scenerii komór solnych, 135 m pod ziemią, leczone są schorzenia górnych i dolnych dróg oddechowych oraz schorzenia o  podłożu alergicznym, z  wykorzystaniem naturalnego mikroklimatu podziemnych komór, niemożliwego do odtworzenia na powierzchni ziemi. Więcej informacji: www.kopalniasoli.uek.krakow.pl

Warsztaty terenowe w Kopalni Soli „Wieliczka”, 3.11.2011. Po zwiedzeniu trasy turystycznej przedstawiciele Kopalni przedstawili studentom specyfikę działania Podziemnego Ośrodka Rehabilitacyjno-Leczniczego, Hotelu Grand Sal**** oraz Działu Organizacji Imprez.

Kopalnia możliwości Kopalnia Soli „Wieliczka” to jeden z najcenniejszych zabytków kultury materialnej na ziemiach polskich, rocznie odwiedzany przez ponad milion turystów z całego świata, zabytek klasy światowej, wpisany jako jeden z  pierwszych obiektów na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO.

10

www.uek.krakow.pl

11


WYDARZENIA

WYDARZENIA

Profesor Anatolij Antonowycz Mazaraki

W hołdzie tym, którzy odeszli...

doktorem honorowym UEK

Prof. Anatolij Antonowycz Mazaraki – rektor Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Handlowo-Ekonomicznego, doktor honoris causa Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

18 października 2011 r. prof. Anatolij Antonowycz Mazaraki – rektor Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Handlowo-Ekonomicznego, jednej z najbardziej prestiżowych uczelni ekonomicznych na Ukrainie, uroczyście odebrał tytuł doktora honoris causa UEK, przyznany mu przez Uczelnię „Za twórczy wkład w rozwój badań nad procesami zarządzania handlem w warunkach integracji i globalizacji gospodarki oraz za wieloletnie działania na rzecz współpracy pomiędzy Uniwersytetem Ekonomicznym w Krakowie i Kijowskim Narodowym Uniwersytetem Handlowo-Ekonomicznym”. Przyznany tytuł jest wyrazem uznania dorobku naukowego, dydaktycznego i  organizacyjnego oraz wieloletniego bardzo intensywnego zaangażowania w  rozwój współpracy z  naszą Uczelnią oraz „symbolem naszych dążeń do dalszego rozwoju współpracy pomiędzy naszymi uniwersytetami” – jak mówił w uzasadnieniu wniosku o przyznanie tytułu prof. Paweł Lula, dziekan Wydziału Zarządzania. Prof. dr hab. Ryszard Borowiecki, kierownik Katedry Ekonomiki i  Organizacji Przedsiębiorstw, wygłaszając laudację promotorską, podkreślał szczególne zaangażowanie prof.  Mazarakiego w  rozwijanie współpracy międzynarodowej, współpracy z polskimi uczelniami ekonomicznymi, w  szczególności z  naszym Uniwersytetem: „Jako rektor Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu Handlowo-Ekonomicznego był na Ukrainie jednym z pierwszych inicjatorów i  realizatorów szeroko rozumianej reformy wyższego szkolnictwa ekonomicznego

w kierunku dostosowania go do potrzeb wolnego rynku i integracji międzynarodowej, do wymogów gospodarki opartej na wiedzy oraz warunków powszechnego dostępu do technologii informatycznych”.

„W życiu naukowym i osobistym Profesora ważne miejsce zajmuje współpraca z  polskimi uczelniami ekonomicznymi, a w szczególności z  naszym Uniwersytetem. To z  jego inicjatywy w  1996 roku została nawiązana oficjalna współpraca pomiędzy Kijowskim Narodowym Uniwersytetem Handlowo-Ekonomicznym a ówczesną Akademią Ekonomiczną w Krakowie. Współpraca ta zaowocowała wymianą naukową pracowników i studentów obu Uczelni, organizacją spotkań naukowych, konferencji, wspólnych programów badawczych i publikacji, w których uczestniczą pracownicy wszystkich wydziałów naszego Uniwersytetu” – mówił laudator. Usankcjonowaniem i  formalnym potwierdzeniem tej współpracy stało się podpisane w  2003 r. trójstronne porozumienie pomiędzy ówczesną Akademią Ekonomiczną w Krakowie, Kijowskim Narodowym Uniwersytetem Handlowo-Ekonomicznym i Uniwersytetem w Mesynie. Efekty współpracy odbywającej się w  ramach porozumienia prezentowane są na corocznych seminariach naukowych (odbywających się w Krajkowie, Kijowie i Mesynie) oraz publikowane w wydawnictwach naukowych. Kończąc laudację, prof. R. Borowiecki podkreślił, że „Trudno w  krótkiej laudacji przedstawić wszystkie osiągnięcia i  zasługi człowieka, któremu udaje się – co jest niezmiernie trudna sztuką – łączyć cechy doskonałego naukowca i dydaktyka oraz organizatora życia uniwersyteckiego i niestrudzonego propagatora współpracy międzynarodowej szkolnictwa wyższego Ukrainy”. Wyraził także nadzieję, że „Profesor będzie aktywnie rozwijał współpracę pomiędzy uczelniami polskimi i ukraińskimi, ze szczególnym uwzględnieniem organizowania i  promowania współpracy pomiędzy Kijowskim Narodowym Uniwersytetem Handlowo-Ekonomicznym i  Uniwersytetem Ekonomicznym w Krakowie”.

Dla uczczenia pamięci profesorów i pracowników Uniwersytetu Ekonomicznego w  Krakowie aresztowanych w 1939 r. przez okupanta niemieckiego, a  także wszystkich zmarłych pracowników uczelni, rokrocznie 6 listopada obchodzimy Dzień Pamięci. Tradycja wspominania zmarłych, jako ważny składnik naszej kultury, od dawna była kultywowana w naszej uczelni. Zwyczaj odwiedzania grobów nieżyjących już pracowników na cmentarzu Rakowickim – panteonie znanych i zasłużonych Polaków, zapoczątkował w  1981 roku prof. dr hab. Jan M. Małecki, ówczesny rektor Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Obchody Dnia Pamięci na uczelni 6 listopada, w  rocznicę Sonderaktion Krakau, zainicjowano w  roku 2000. Tego dnia przedstawiciele władz Uniwersytetu i  członkowie społeczności akademickiej składają kwiaty na grobach zasłużonych profesorów i pracowników uczelni oraz zapalają symboliczne znicze. Tegoroczną, 72. już rocznicę aresztowania pracowników naukowych Akademii Handlowej w Krakowie obchodziliśmy 7 listopada. Reprezentanci władz rektorskich, dziekańskich, pracowników obecnych i  emery-

towanych oraz studentów Uniwersytetu zapalili znicze i złożyli wieńce na mogiłach profesorów, leżących na sąsiadującym z kampusem cmentarzu Rakowickim: prof. Stefana Schmidta, Albina Żabińskiego, Zbigniewa Żabińskiego, Jerzego Fiericha, Stanisława Bieńkowskiego, Władysława Biedy, Zygmunta Sarny, Jerzego Altkorna, Janiny Bieniarzówny, Romana Domaszewicza, Arnolda Bollanda, Stefana Maksymiliana Bollanda, Emila Luchtera, Anny Luchter-Topińskiej, Mieczysława Mysony, Wiktora Bonieckiego, Stanisława Miklaszewskiego oraz Tadeusza Piekarza. Symboliczny znicz zapalono również na mogile Eugeniusza Kwiatkowskiego, patrona organizowanego przez naszą Uczelnię konkursu dla dziennikarzy ekonomicznych. Centralne uroczystości, odbywające się przed tablicą upamiętniającą Sonderaktion Krakau w  Budynku Głównym, przebiegły według ustalonego tradycją porządku, na który składają się: wykonanie Hejnału mariackiego, przemówienie władz rektorskich, modlitwa, minuta ciszy dla uczczenia pamięci zmarłych profesorów, złożenie kwiatów pod tablicą pamiątkową przez delegacje, m.in. władz uczelni, 2. Korpusu Zmechanizowanego, Światowego Związku Żołnierzy AK oraz fundację, radę i dyrekcję Muzeum AK w Krakowie, Stowarzyszenia Szarych Szeregów, NSZZ „Solidarność”, Związku Nauczycielstwa Polskiego, Parlamen-

tu Studenckiego i Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Na tegoroczne uroczystości Dnia Pamięci Sekcja Promocji Kancelarii Rektora wydała publikację, zawierającą biogramy i fotografie miejsca pochówku wybranych profesorów naszej uczelni (na fot. poniżej). Cześć ich pamięci!

Prof. dr hab. Ryszard Borowiecki wygłasza laudację promotorską

12

www.uek.krakow.pl

13


WYKŁAD

WYKŁAD

Miasto i uniwersytet

wobec wyzwań współczesności – Od kilku lat spotykamy się przy ulicy Rakowickiej 27 – w epicentrum współczesnego Krakowa – na Uniwersytecie! Czas więc zadać pytania o miasto i jego uczelnie, o rolę szkół wyższych w życiu aglomeracji i o wzajemne relacje między metropolią a światem nauki – tak prof. dr hab. Jacek Purchla rozpoczął wykład inauguracyjny, otwierający oficjalnie zajęcia dydaktyczne w nowym roku akademickim. Treść wykładu publikujemy poniżej.

Kraków to miasto, w którym chętnie szczycimy się najstarszą tradycją uniwersytecką w Polsce i jedną z najstarszych w Europie. Fakt, iż 12 maja 1364 roku król Kazimierz Wielki powołał Akademię Krakowską, jest dobrze znany. Rzadziej pamięta się, że w tym samym dniu samorząd miejski wydał dyplom gwarantujący opiekę ze strony miasta nad tworzonym przez króla Uniwersytetem1. W  dokumencie czytamy m.in.: „My zaś rajcy, ławnicy i  przysiężnicy miasta Krakowa powyżej wyrażeni, rektorowi uniwersytetu, doktorom, mistrzom, scholarom […] w  szkole krakowskiej przebywającym, przyrzekamy wieczyście dotrzymać i nie skażenie dochować wszystkie i  poszczególne ustawy […]. Rektorowi także pomienionemu, który podówczas będzie, […] wiernie dopomagać, rady, pomocy i przychylności użyczać”.2 Tak rodziła się więź pomiędzy miastem a jego uniwersytetem. Wypełnianie misji ośrodka akademickiego stało się szybko ważną funkcją metropolitalną, promieniującą daleko poza ziemie Królestwa Polskiego. W  drugiej połowie XV wieku 45% studiujących w  Krakowie to obcokrajowcy: obywatele Królestwa Węgierskiego (Słowacja), przybysze z  Czech i  Moraw, Austrii oraz innych krajów niemieckich, a  nawet ze Skandynawii…3 Warto podkreślić nie tylko międzynarodowy charakter i  kosmopolityczną atmosferę ówczesnego ośrodka akademickiego pod Wawelem, ale także niezwykłą pozycję uniwersytetów w średniowieczu. Stanowiły one – obok papiestwa i  cesarstwa – trzecią siłę, kreującą cywilizację ówczesnej Europy. Zaś przywileje nadawane uniwersytetom przez władców wzmacniały ich autonomię! Już wówczas Akademia Krakowska stała się też dumą miasta, a jej losy funkcją losów Jagiel1 J. Wyrozumski, Dzieje Krakowa. T. 1. Kraków 1992, s. 302– 303. 2 S. Krzyżanowski, Poselstwo Kazimierza Wielkiego do Awinionu i  pierwsze uniwersyteckie przywileje. Rocznik Krakowski. R. 4: 1900, s. 96. 3 Kraków i jego Uniwersytet. Kraków. Kraków b.r.w., s. 54– 56.

14

lońskiej stolicy. To dlatego szczyt rozwoju Krakowa jako europejskiej metropolii na przełomie XV i XVI wieku zbiegł się z rozkwitem Uniwersytetu. Upadek miasta oznaczał zaś prowincjonalizację i kryzys Uniwersytetu. Nie przypadkiem też krakowscy uczeni tworzyli programy modernizacji i  rozwoju miasta. Symbolem pozostaje do dzisiaj spiżowa postać Józefa Dietla – rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego, broniącego przed władzami wiedeńskimi autonomii uczelni, który w roku 1866 został wybrany pierwszym prezydentem Krakowa. Dietl był nie tylko ojcem naszego samorządu, ale wizjonerem, który sformułował ambitny program unowocześnienia miasta, realizowany przez jego następców, w tym Juliusza Leo, który u progu XX wieku przywrócił starej stolicy Polski funkcję metropolii Europy Środkowej. Dla tej metropolitalności kluczową rolę w  XX wieku odgrywała już nie funkcja polityczna, a funkcja uniwersytecka. To w  ciągu ostatniego stulecia Kraków wyrósł ponownie na wielki ośrodek akademicki. Jedyne tak wielkie centrum uniwersyteckie pomiędzy Warszawą, Berlinem, Pragą, Wiedniem, Bratysławą, Budapesztem i  Kijowem, które nie wypełnia funkcji stolicy państwa. Kraków to dzisiaj 15% całego potencjału naukowego Polski (a więc potencjał nieomal równy znacznie większej Warszawie). Funkcja ta nie tylko w  istotny sposób determinuje przestrzeń miasta4, ale przesądza o jego charakterze i pozycji w sieci osadniczej Europy Środkowej. Miasto to owoc procesów długiego trwania, wypadkowa splotu różnych zjawisk. Trzeba też od razu koniecznie dodać, że: „miasta nie są przypadkiem, miasta są koncepcją wyższego rzędu”. Słusznie więc klasyk nowoczesnej „urbanologii” Kevin Lynch podkreślał, iż miasta to nie tylko ich forma

4 M  . Wdowiarz-Bilska, Z. Zuziak, Krakowskie uczelnie w przestrzeni miasta. W: Rola wyższych uczelni w rozwoju społeczno-gospodarczym i przestrzennym miast. Red. Tomasz Markowski i Dominik Drzazga. Warszawa 2008, s. 172–185.

i aktualnie wypełniane funkcje, ale także idee i wartości, jakie ludzie z nimi łączą. Porzućmy historię i spójrzmy w przyszłość. To ona dziś fascynuje. Bo przyszłość oznacza, że wiele może się zdarzyć, czego nie można powiedzieć o przeszłości. Miasto to nie tylko idea i forma, ale także funkcja i proces. Miasto to przede wszystkim żywy organizm. Miarą rozwoju miast jest szybkość i  złożoność zmiany, jaką przechodzą. Współczesne procesy urbanizacyjne charakteryzuje niespotykana wcześniej dynamika i  skala wzrostu. Według prognoz Banku Światowego do roku 2030 pojawią się 2 miliardy nowych mieszkańców miast. Równocześnie Europa się skurczy z  400 do 250 milionów mieszkańców. Jest to więc szczególne wyzwanie. Otwartość na przedsiębiorczych imigrantów stała się kołem zamachowym rozwoju wielu największych metropolii. W roku 1999 ponad 40% mieszkańców Nowego Jorku urodziło się poza Stanami Zjednoczonymi5. W  międzynarodowym dyskursie nad rolą wielkich miast w  procesach rozwoju na plan pierwszy wysuwają się dzisiaj trzy charakterystyczne kwestie. Pierwsza to renesans koncepcji miast centralnych. Wielkie metropolie są dzisiaj centrami decyzji i kontroli nad globalizującymi się rynkami finansowymi i sektorem usług. W tym sensie stanowią węzły informacji i dyspozycji o charakterze ponadnarodowym. Drugi aspekt dyskusji wynika z coraz popularniejszej tezy, iż siła gospodarcza państwa jest niczym innym jak sumą potencjału gospodarczego regionów metropolitalnych, rozumianych jako strefy oddziaływania miast centralnych. Wielkie metropolie są więc motorami wzrostu gospodarczego.

5 R  . Florida, Narodziny klasy kreatywnej oraz jej wpływ na przeobrażenia w charakterze pracy, wypoczynku, społeczeństwa i życia codziennego. Warszawa 2010, s. 260– 261.

www.uek.krakow.pl

Trzecim ważnym aspektem dyskusji jest wreszcie poziom kreacyjności i innowacyjności ośrodków miejskich. Rdzeń klasy kreatywnej tworzą – według Floridy – naukowcy i inżynierowie, architekci i projektanci, ludzie pracujący w szkolnictwie i rozrywce, artyści i muzycy, czyli ludzie, których funkcją ekonomiczną jest tworzenie nowych idei i  pomysłów, nowych technologii i nowych treści kreatywnych6. Czynnikiem przyciągającym kapitał kreatywny i pobudzającym rozwój branż high-tech jest różnorodność7. Miasta sukcesu muszą więc dzisiaj posiadać „otwartość na różnorodność”8. Teoria kapitału kreatywnego Richarda Floridy i  jego trzy „T” (Technologia, Talent, Tolerancja) prowadzą do wniosku, iż „rozwój gospodarczy na szczeblu regionalnym napędzany jest w  znacznym stopniu przez skupiska ludzi kreatywnych – „nosicieli” kreatywnego kapitału – którzy wolą miejsca różnorodne, tolerancyjne i  otwarte na nowe idee”9. Jądrami kreatywności stają się więc uniwersytety. W  gospodarce kreatywnej każdy region, w którym znajduje się duży uniwersytet prowadzący badania naukowe, będzie miał przewagę nad innymi miastami10. Pytanie o warunki, które przesądzają o sukcesie miast, czyniąc z nich ośrodki polityki, gospodarki, a przede wszystkim kreacji intelektualnej i artystycznej – to również pytanie o Kraków. Kwestii tej nie można oderwać od szerszego kontekstu i pytania, czy Polska ma dzisiaj politykę wobec wielkich miast? Jestem przekonany, iż takiej polityki, która wzmacniałaby metropolitalne funkcje Krakowa, Wrocławia, Poznania czy Gdańska i  lepiej wykorzystywała ich potencjał, nie mamy. Polska jest krajem unitarnym. Niszczy to policentryczną tradycję opartą na sieci kilku silnych metropolii na rzecz Warszawy. Innymi słowy powiększa się dystans pomiędzy stolicą a pozostałymi „wielkimi miastami”. Z punktu widzenia rozwojowych interesów Polski jest to zjawisko negatywne. Jego syndromem jest „centralizm” występujący w tak newralgicznych dla sukcesu metropolitalnego obszarach jak np.: bankowość, media publiczne, czy rozwój lotnisk. Patrząc na Kraków można zaryzykować tezę, że reforma administracyjna roku 1998 osłabiła potencjał klasy kreatywnej pod Wawelem. Kraków jest dzisiaj rozpoznawalnym w  Europie miastem biesiadnym, ale czy jest miastem kreatywnym? Po roku 1989 zabrakło w  Polsce strategicznej polityki państwa wobec największych miast jako lokomotyw rozwoju. Oczywista teza, iż to miasta generują wzrost, zastąpiona została wówczas centralizmem fiskalnym państwa, które w  miastach pozostawiało tylko 10% wypracowanych przez samorządy dochodów! Państwo, tworząc samorząd, chciało go przede wszystkim użyć do prostego administrowania (nie zarządzania) zbankrutowanymi zasobami komunalnymi. Nieufność i  wręcz obawa przed zrzeczeniem się przez administrację rządową swoich kompetencji do dziś widoczna jest w struk-

6 7 8 9 10

Ibidem, s. 31. Ibidem, s. 271. Ibidem, s. 34. Ibidem, s. 230. Ibidem, s. 302.

turze budżetów naszych samorządów. W latach 1993–2007 transfery z budżetu państwa stanowiły od 60–70% dochodów gminy Kraków. Równocześnie Krakowowi nie można przecież odmówić znamion sukcesu. Patrząc bowiem na Kraków jako na: proces, zasób, potencjał, funkcję, trzeba dziś nie tylko mówić o szybkiej zmianie modelu i  mechanizmów wzrostu, ale i  o  wykorzystaniu przez Kraków po roku 1989 momentu historycznego jako szansy na istotną zmianę prorozwojową. Sukces ten realizuje się w  dużej mierze poza samorządem11. Siła Krakowa to m.in. jego niezwykła atmosfera, siła jego marki i  wysoka rozpoznawalność miasta, to atrakcyjność turystyczna i potencjał akademicki. Skoro państwo polskie nie ma spójnej polityki wobec wielkich miast, a  równocześnie nasze metropolie uwalniają i  pomnażają dziś swoje zasoby w otwartej rywalizacji ponad państwowymi granicami – to funkcja akademicka winna stać się dla Krakowa i jego samorządu priorytetem, również wobec nieuchronnej globalizacji procesów urbanizacyjnych. Nauka jest dzisiaj jednym z  najważniejszych nośników globalizacji. Jej globalizację pogłębia m.in. zjawisko deterytorializacji przestrzeni. Kompresja czasu i  przestrzeni oznacza, iż z  Krakowa do Londynu podróżujemy dzisiaj 2,5 godziny, a z Krakowa do Łodzi 4 godziny. Globalizacja w  nauce oznacza przy tym: dominację jednego języka (angielskiego), rosnącą mobilność studentów i  pracowników wyższych uczelni, ujednolicanie systemów studiowania. Globalizacja wzmaga też konkurencję na rynku edukacyjnym!12 Sprzężenie zwrotne między sukcesem Krakowa a konieczną internacjonalizacją studiów na naszych uniwersytetach jest oczywiste. Uniwersytet przestaje dzisiaj być samotną wyspą. Zmarły niedawno Ralf Dahrendorf, jeden z najwybitniejszych intelektualistów współczesnej Europy, zdefiniował trzy – według niego – niezbędne składniki nowoczesnego systemu wyższej edukacji:  powinien być dostępny dla każdego kto może i chce studiować;  powinien być wystarczająco zróżnicowany, aby zaspokoić różnorodne potrzeby, od badań podstawowych, do ich praktycznych zastosowań; od wykształcenia ogólnego po kształcenie ustawiczne;  musi przekraczać granice z  otaczającym światem: światem biznesu, z lokalnymi wspólnotami i szeroko pojętym społeczeństwem. Równocześnie Dahrendorf podkreśla, że po zmianie roku 1989 kraje Europy postkomunistycznej nie zdołały rozwinąć żadnego z tych elementów. Otwarcie się na otoczenie społeczne, a w szczególności na świat biznesu i  polityki to nieomal temat tabu. Takie relacje są traktowane jako brukanie świeżo odzyskanej przez uniwersytety autonomii13.

11 J. Purchla, Czy Kraków naprawdę przegrywa z Wrocławiem? W: Myśl i  polityka. Księga pamiątkowa dedykowana profesorowi Jackowi Majchrowskiemu. Red. Bogdan Szlachta. T.3. Kraków 2011, s. 337. 12 A. Jajszczyk, Polska w  obliczu globalizacji szkolnictwa wyższego. Kultura i Polityka. R. 2009 nr 5, s. 73–76. 13 R. Dahrendorf, Universities after Communism. Hamburg 2000, s. 15–16.

Obecna rola uniwersytetów, w odróżnieniu od tej tradycyjnej „zamkniętej w  wieży z  kości słoniowej”, winna więc polegać na coraz większym analizowaniu swej misji w  kontekście rozwoju regionalnego. Oznacza to włączanie uniwersytetów do procesu kreowania i stymulowania przedsiębiorczości. W ten sposób uniwersytety stają się katalizatorami rozwoju lokalnego. To prawda, że model glokalnego uniwersytetu opiera się dzisiaj na otwartości, która to wartość staje się podstawą do budowania jego doskonałości14. Bo szczególną rolą uniwersytetów jest generowanie nowych wartości. Jeśli więc nie ulega dziś wątpliwości, że uniwersytet jest absolutnie kluczową instytucją kreatywnej gospodarki, a  „miasto to zbiór szans, okazji i sposobności wszelkiego rodzaju”, jak to pięknie napisała Jane Jacobs, to wyzwaniem dla naszych uniwersytetów staje się gra z otoczeniem, w której szczególną rolę odgrywać muszą partnerskie relacje z  samorządem miasta i  regionu15. Czy jesteśmy do tego przygotowani? Czy Kraków ma szansę stać się ideopolis – miastem generującym nowe idee i znajdującym się w sercu regionu uczącego się?16 Póki co dzisiejszym rajcom, ławnikom i przysiężnikom miasta Krakowa zadedykować koniecznie trzeba raczej inną myśl cytowanego już dzisiaj amerykańskiego badacza: „W całym kraju stany i regiony wydają grube miliardy dolarów na stadiony sportowe […] i inne projekty, które mają znikomy sens ekonomiczny. Ileż więcej korzyści przyniosłoby regionom przeznaczenie choćby niewielkiej części tych zasobów na inwestycje w kapitał kreatywny. […] Jeżeli zaś chodzi o te stadiony, to cóż – władze miejskie lepiej by zrobiły, gdyby wydawane na ten cel pieniądze zdeponowały na koncie oszczędnościowym. Inwestycje w budowę stadionów prowadzą bowiem do spadku poziomu dochodów i bogactwa w skali lokalnej”17. Czy Uniwersytet Ekonomiczny jest więc dzisiaj Krakowowi do życia koniecznie potrzebny? Za nami stara tradycja uniwersytecka i marka oraz nasz potencjał akademicki. Ten kapitał musimy dzisiaj pomnażać. Czas więc na nowo zdefiniować relacje między miastem a jego uniwersytetami. To również szczególne wyzwanie dla nas tu przy Rakowickiej 27. Wszystko więc przed nami…

prof. dr hab. Jacek Purchla – kierownik Katedry Historii Gospodarczej i Społecznej

14 T . Domański, Wprowadzenie. W: Marketing akademicki. Rola uniwersytetów w promocji miast i  regionów. Red. Tomasz Domański. Łódź 2011, s. 11. 15 Ibidem, s. 8. 16 Anna Marszałek słusznie zauważa, iż gdy fundamentem rozwoju staje się gospodarka oparta na wiedzy, ideopolis staje się kołem zamachowym w  procesie budowy obszaru metropolitalnego. Por. A. Marszałek, Potencjał naukowo-badawczy uczelni i  jego rola w  regionie uczącym się (na przykładzie Małopolski). W: Marketing akademicki. Rola uniwersytetów w promocji miast i regionów op.cit., s. 58–66. 17 R. Florida, op.cit., s. 330.

15


WYKŁAD

WYKŁAD

Leadership niewidzialny – wykład Massimiliano Caldiego Na zaproszenie Katedry Studiów Europejskich, we współpracy z Włoskim Instytutem Kultury w Krakowie, 19 października 2011 roku, Uniwersytet Ekonomiczny gościł znanego włoskiego dyrygenta – Massimiliano Caldiego. Urodzony w Mediolanie artysta był w  latach 1998–2009 pierwszym dyrygentem Orkiestry Kameralnej ,,Milano Classica”; obecnie współpracuje ze Śląską Orkiestrą Kameralną oraz Filharmonią Łódzką. Koncertował na największych scenach w Europie, między innymi w Wiedniu, Amsterdamie, Sankt Petersburgu, Frankfurcie, jak i poza naszym kontynentem – w Izraelu, Brazylii i Chile. Na Uniwersytecie Ekonomicznym Massimiliano Caldi opowiadał licznie zgromadzonym słuchaczom o  swoim spojrzeniu na problemy zarządzania, o  koncepcji ,,przywództwa niewidzialnego”. Czy coś może łączyć muzykę i biznes? Czy kierownicy firm i menedżerowie mogą się czegoś nauczyć od artystów prowadzących orkiestrę? Maestro Caldi przyznał, iż dawniej sądził, że te dwa światy dzieli przepaść; dziś nie może się nadziwić podobieństwom między nimi. Orkiestra, tak jak i  firma, potrzebuje nie tylko zdolnych i oddanych pracowników – sukces grupy wymaga dobrego przywództwa. Na podstawie własnych doświadczeń związanych z  kierowaniem orkiestrami głównie we Włoszech i w Polsce oraz na bazie analiz prac najwybitniejszych muzyków, Massimiliano Caldi wygłosił ilustrowany muzyką wykład o  ,,muzykach menedżerach” i  inspirujących wnioskach płynących ze świata muzyki dla praktyków zarządzania biznesowego. – Gdy Włosi dowiadują się, że jestem dyrygentem, ze zdumieniem pytają mnie, czy

16

Massimiliano Caldi

to rzeczywiście jest mój zawód – tak zaczął swoje wystąpienie Massimiliano Caldi. Ludzie nie wiedzą, na czym polega praca dyrygenta i najłatwiej przychodzi wyjaśnić im tę kwestię poprzez analogię do trenera piłki nożnej czy reżysera teatralnego. Ronaldo (Brazylijczyk), mimo iż był wyjątkowo uzdolnionym piłkarzem, potrzebował na co dzień trenera. Podobnie aktorzy, nawet jeżeli reprezentują najwyższy poziom gry, muszą mieć do pomocy reżysera,

który zapanuje nad całą grupą i stworzy udane przedstawienie. Myślenie menedżerskie, podkreślał dyrygent, obejmuje również dbanie o relacje orkiestry z  innymi ośrodkami w  kraju i  za granicą. Niewiele wynika z biernego oczekiwania, że kiedyś ktoś zapuka do naszych drzwi i zaproponuje współpracę. Nawet najlepszy zespół potrzebuje reklamy i stałego dbania o kontakty. Takie nastawienie było nowością na Śląsku w czasach,

Dr hab. Aleksander Surdej, prof. UEK – kierownik Katedry Studiów Europejskich UEK

gdy Massimiliano Caldi zaczynał współpracę ze Śląską Orkiestrą Kameralną. Szczególnie interesującą częścią wykładu było przywołanie przykładów kilku największych dyrygentów europejskich XX w., którzy zmienili podejście do zarządzania orkiestrą. Refleksje na temat poszczególnych muzyków ilustrowały krótkie wstawki filmowe z prób muzycznych i koncertów. Dyrygentem, który zrewolucjonizował myślenie o prowadzeniu orkiestry, był Arturo Toscanini. Był on pierwszym muzykiem rozumiejącym menedżerski wymiar swojej roli. Narzucił rygor orkiestrze, ograniczył swobodę indywidualnej interpretacji; muzycy stanowili dla niego przede wszystkim grupę, która musi w  pełni skupić się na wspólnym zadaniu. Toscanini prowadził koncerty z pamięci, przez co był w stanie cały czas precyzyjnie kontrolować i prowadzić artystów. Wielkim reformatorem i  innowatorem w podejściu do kierowania orkiestrą był Herbert von Karajan. Jako wieloletni dyrektor Filharmoników Berlińskich dał się poznać nie tylko jako wielki dyrygent, ale i jako reżyser. Oprócz troski o perfekcyjne wykonanie koncertu dbał również o  szczegóły scenografii. Karajan wyróżniał się przejrzystym i  nowoczesnym stylem komunikowania się z  zespołem. Gdy tłumaczył swoją wizję utworu, używał jasnych dla wszystkich słów, co w muzyce jest niezwykle trudne. Styl Karajana jest po dziś wzorem dla wielu – nie tylko muzyków, ale i przedsiębiorców. Podobnie rewolucyjny był urodzony w  Neapolu Riccardo Muti. Dał się on poznać nie tylko jako wielki dyrygent, ale również jako znakomity menedżer. Mediolańską sceną La Scala zarządzał jak wielki dyrektor, odnosząc niebywałe sukcesy.

Jakie wnioski płyną ze świata muzyki dla przywódców firm czy różnych organizacji? Massimiliano Caldi przedstawił cztery punkty – inspiracje dla nowego modelu przywództwa, który jest mu szczególnie bliski. Po pierwsze, lider powinien być ,,przezroczysty” – motywy jego działania mają być jawne i jasne dla zespołu, którym kieruje. Po drugie, dyrygent musi znać partyturę. Tylko wtedy jest w stanie wciągnąć wszystkich do pracy z pełnym zaangażowaniem. Wprawdzie dyrektor nie ma zwykle takiego komfortu, aby jednocześnie obserwować całą swoją grupę, ale musi starać się o dobre porozumienie. Musi wiedzieć, jak rozmawiać z  pojedynczą osobą, a  jak z  kilkoma osobami naraz. Ale najważniejszym zadaniem jest traktowanie wszystkich pracowników jako członków jednej grupy – grupy, która ma do wykonania określone zadania i  najlepsze rezultaty osiągnie dzięki ścisłej współpracy. Wreszcie kluczową kwestią jest centralność kapitału ludzkiego. Żaden dyrygent nie zna

Nominacja profesora Jerzego Kornasia Prof. dr hab. Jerzy Kornaś, kierownik Katedry Nauk Politycznych, został uhonorowany przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego zaszczytnym tytułem profesora nauk humanistycznych. Akt nominacyjny profesor Jerzy Kornaś odebrał 24 października br. w Pałacu Prezydenckim. Profesor Jerzy Kornaś dołączył tym samym do grona ponad 50 profesorów tytularnych naszej Uczelni. Gratulujemy nominacji, która jest podkreśleniem wysokiej rangi uczonych i  nauczycieli akademickich!

www.uek.krakow.pl

Prof. dr hab. Jerzy Kornaś w towarzystwie żony i syna oraz Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, 24 października 2011 r., Pałac Prezydencki.

się na wszystkich instrumentach – sam Caldi ukończył we Włoszech klasę fortepianu. I, co ważniejsze, nie musi się znać. Podobnie jest w firmie – dyrektorowi podlegają specjaliści w różnych dziedzinach, a  jego zadanie polega głównie na odpowiedniej koordynacji i  motywowaniu ludzi do jak najlepszej pracy. Wykład Maestro pokazał, że w praktyce nie istnieje przepaść pomiędzy różnymi obszarami życia. Interdyscyplinarność pomaga wyjść poza ograniczenia wąskiej specjalizacji i  pozwala na uczenie się od innych. Sztuki piękne mogą stanowić inspirację dla liderów w  firmach, polityków, zarządców w instytucjach publicznych i prywatnych. Biografię Massimiliano Caldiego można znaleźć na stronie domowej artysty pod adresem: www.massimilianocaldi.it.

dr Dobrosława Wiktor-Mach Katedra Studiów Europejskich

Dr Jan Brzozowski członkiem Komitetu Badań nad Migracjami Prezydium Polskiej Akademii Nauk powołało dr. Jana Brzozowskiego z Katedry Studiów Europejskich UEK na członka Komitetu Badań nad Migracjami przy Wydziale Nauk Humanistycznych i Społecznych Polskiej Akademii Nauk na kadencję 2011–2014. W 35-osobowym Komitecie znalazło się jeszcze tylko dwóch reprezentantów uczelni ekonomicznych działających w Polsce. Gratulujemy!

17


WYWIAD

WYWIAD Konrad Hernik

Recepta na sukces Konrada Hernika

Absolwent Akademii Ekonomicznej w Krakowie, na której ukończył kierunki: Organizacja i zarządzanie (1995) oraz Zarządzanie i marketing (1997). W latach 1996–1999 pracował na uczelni jako asystent w  Zakładzie Finansów Przedsiębiorstw w  Katedrze Finansów, gdzie w  2000 r. otworzył przewód doktorski. Pierwsze doświadczenia kierownicze zdobywał w 1993 r. jako przewodniczący Rady Samorządu Mieszkańców Domu Studenckiego „Merkury”, gdzie prowadził także salę komputerową dla studentów w ramach Adept SA. Od 1993 r. pracował jako analityk finansowy w Agencji Informacyjnej Penetrator Sp. z o.o. i w Domu Maklerskim Penetrator SA. W latach 1997–1998 był kierownikiem Zespołu Zarządzania Portfelem Banku w  Departamencie Inwestycji Kapitałowych w  Banku Przemysłowo-Handlowym SA, w latach 1998–2000 – dyrektorem finansowym w Instal Kraków SA, od 2000 r. – dyrektorem zarządzającym Wydawnictwa Jagiellonia SA, a w latach 2001–2004 – dyrektorem ekonomiczno-finansowym w Excellent SA i Excellent Profile SJ. Od 2004 r. związany z Armaturą Kraków SA, początkowo na stanowisku członka Zarządu, następnie jako p.o. prezesa Zarządu, a od 2005 r. – prezesa Zarządu. Aktualnie pełni także funkcję prezesa Zarządu spółek Grupy Kapitałowej Armatura: Armatoora SA oraz Armagor SA. W 2009 r. został laureatem konkursu „Laury Magellana” w kategorii „Menedżer roku”. Otrzymał także tytuł Lidera Polskiego Biznesu w konkursie organizowanym przez Business Centre Club.

– prezesa spółek Grupy Armatura

Pochodzę z Białobrzegów Radomskich położonych około 70 km od Warszawy. W  latach 80., w  okresie mojej nauki w  liceum, praktycznie co niedziela na bazarze warszawskiej Skry handlowałem razem z  ojcem, który dorabiał w  ten sposób do nauczycielskiej pensji. To były moje pierwsze lekcje nowej ekonomii. W sklepach nie było wtedy nic, a my byliśmy blisko rodzącego się wolnego handlu. Podpatrywałem, o co w tym wszystkim chodzi, obserwowałem powiew z Zachodu, nowe towary, którymi ludzie się ekscytowali. Podczas tej pierwszej szkoły życia zrodziły się moje zainteresowania ekonomiczne i  pierwsze przejawy mojej przedsiębiorczości. „Rzucili” rakiety do tenisa – wiedziałem, że trzeba kupić tyle, ile było można, a później pojechać na Skrę, zarobić. Kiedy byłem w  drugiej klasie liceum – to był 1987/1988 rok – przyjechałem na wakacje do Krakowa, do mojej bliskiej rodziny, pochodzącej też z  radomskiego. Mój kuzyn studiował wówczas na Akademii Ekonomicznej w  Krakowie Organizację i  zarządzanie. To on zaprowadził mnie na AE. To była pierwsza uczelnia, na której byłem. Z  wypiekami na twarzy słuchałem w  pokoiku Samorządu Studenckiego ludzi rozmawiających o studenckich sprawach. Zaimponowali mi. Powiedziałem sobie wtedy, że chcę przyjechać na studia do Krakowa i studiować, tak jak kuzyn, Organizację i zarządzanie. Kraków jako miasto był dla mnie czymś niesamowitym. I choć większość moich kolegów poszło na studia do Warszawy, ja wybrałem Kraków. Było mi o tyle raźniej, że namówiłem na Kraków jednego kolegę z  mojego rodzinnego miasta – dzisiaj prezesa jednego z największych Towarzystw Funduszy Inwestycyjnych. Wsiąkłem w Kraków i jestem tu już ponad 20 lat, pomimo wielu zachęt zawodowych, żeby przenieść się do Warszawy. Czy w okresie studiów działałeś w różnego rodzaju kołach naukowych, organizacjach, samorządzie, itp.? Byłeś działaczem czy koncentrowałeś się tylko na nauce?

18

fot. Armatura Kraków SA

W połowie lat 90. ukończyłeś na naszej Uczelni dwa kierunki studiów. Dlaczego zdecydowałeś się na studia w ówczesnej Akademii Ekonomicznej w Krakowie, choć bliżej było do Warszawy?

dziłem, że jeżeli praca naukowa ma polegać przede wszystkim na cytowaniu autorytetów, to nie do końca mnie to interesuje. Do intensywnej pracy zawodowej dołączyły także też zwiększone obowiązki rodzinne (w 1999 r. urodził mi się syn). Nie chciałem angażować się we wszystkie sprawy na pół gwizdka. Zrezygnowałem więc z pracy na Uczelni. Już po odejściu w 2000 r. otworzyłem doktorat, którego do tej pory nie miałem czasu dokończyć…

Nie było mi to wtedy w głowie. Wszedłem w nowe środowisko, nowe miasto, byłem daleko od domu… Dość aktywnie uczestniczyłem w życiu towarzyskim… W efekcie – nie mogłem się początkowo chwalić zbyt wysoką średnią… Dopiero od drugiego roku bardziej zająłem się sprawami kolokwiów i wykładów. Na Akademii poznałem też wtedy dziewczynę, która do dzisiaj jest moją żoną. Kiedy zmieniły się radykalnie zasady przyznawania stypendiów, straciłem stypendium socjalne. Miałem kiepską sytuację finansową, postanowiłem więc powalczyć o  stypendium naukowe. Uda-

Jak Uczelnia wpłynęła na Twoje późniejsze życie zawodowe, obecne kompetencje? Co pomagało Ci osiągać sukcesy zawodowe?

sowałem się wówczas giełdą. Zupełnie przypadkiem udało mi się znaleźć pracę analityka finansowego w Agencji Informacyjnej Penetrator. Zaczynałem od zera. Pierwszego dnia pracy dostałem książkę: arkusz kalkulacyjny Quatro Pro. Mimo rozpoczętej już na studiach kariery zawodowej w  „finansach” zdecydowałeś się na pracę na rodzimej uczelni…

Rok po skończeniu pierwszego kierunku studiów od 1996 r. Katedra Finansów zaproponowała mi pracę naukową w Zakładzie Finansów Przedsiębiorstw. Postanowi„Do wszystkiego doszedłem własną pracą łem podjąć się tego zadania, chcąc i zaangażowaniem, bez jakiejkolwiek pomocy kontynuować pedagogiczne tradyzewnętrznej. Angażowałem się we wszystko, cje rodzinne. Prowadząc zajęcia, co było możliwe. Jeśli widziałem, że to mogłem przekazać już jednak stunie jest właściwa droga, to ją kończyłem dentom także wiedzę, pochodzącą i próbowałem czegoś nowego”. bezpośrednio z doświadczeń zawodowych. Kontakty wykładowców z praktyką gospodarczą są bardzo ważne także dziło się już na trzecim roku. Od tej pory koncentrosiaj, gdy realia biznesowe (nowe produkty, regulacje, wałem się na sukcesywnym podnoszeniu średniej, rozwiązania) często odbiegają od wzorców z literażeby otrzymywane stypendium było jak najwyższe. tury, bowiem zmiany następują często szybciej niż Pierwszy semestr studiów kończyłem w  1991 r. ze możliwość uzupełnienia wiedzy teoretycznej przez średnią 3,3, a  skończyłem ze średnią 4,7 (w  roku wykładowców. 1995). Osiągnąłem też mój cel ekonomiczny, który potem miał swoje odzwierciedlenie w  celach bizDlaczego zrezygnowałeś z pracy naukowej? nesowych. Dopiero w  połowie studiów wygrałem Ówczesny system naukowy był zniechęcający, wybory na Przewodniczącego Samorządu Domu a tempo zmian realiów nowej ekonomii było znaczStudenckiego Merkury. To były pierwsze moje praknie szybsze od nowo tworzonych teorii. Trudno było tyczne doświadczenia organizacyjne. mi pogodzić się także z  przywiązywaniem większej W połowie studiów sytuacja finansowa zmusiła wagi do bibliografii niż wiedzy praktycznej. Stwiermnie jednak do podjęcia pracy zawodowej. Intere-

www.uek.krakow.pl

Bardzo inspirujące były moje wielogodzinne rozmowy z doświadczonym praktykiem prof. Marią Sierpińską – promotorem drugiego kierunku studiów. Paradoksalnie, mobilizujące były także zdarzenia negatywne, szczególnie nieudane egzaminy – pięć podejść do podstaw z  organizacji i  zarządzania na I  roku spowodowało, że do tej pory znam biegle wszystkie te elementy i struktury organizacyjne. Kończący Uczelnię studenci mieli ograniczoną wiedzę praktyczną, ale potrafili myśleć ekonomicznie, wiedzieli, w którym kierunku chcą pójść. U mnie od 1993 r. sfera zawodowa i uczelniana przenikały się. Całe moje życie toczyło się wokół ekonomii i finansów, także dlatego, że moja żona studiowała razem ze mną na dwóch kierunkach i była także moim partnerem w dyskusjach ekonomicznych. Bardzo ważne okazały się także znajomości ze studiów. Z wieloma moimi kolegami ekonomistami ze studiów przyjaźnię się, wymieniam poglądy i współpracuję do dziś. Przejdźmy do ścisłego biznesu. Czemu zawdzięczasz sukces wydźwignięcia Armatury z  trudnej sytuacji? Jaka była recepta na sukces? Niedługo po tym, jak przyszedłem do firmy w czerwcu 2004 r. jako „człowiek od spraw finansowych”, okazało się, że Armatura jest w  bardzo złej kondycji finansowej. Po wzroście VAT-u  na materiały budowlane na rynku nastąpił duży regres. Okazało się, że sprzedaż zaczęła spadać, zapasy rosnąć, w finansach firmy ze względu na rozdęte inwestycje pojawiła się dziura na poziomie kilkunastu milionów złotych. Po czterech miesiącach okazało się, że firma straciła płynność finansową a dostawcy zablokowali dostawy.

Zaangażowałem całą swoją energię w rozwiązanie tego problemu. Przez pół roku nie wychodziłem z pracy przed 20. Cierpiała na tym moja rodzina. Starałem się pozyskać ludzi, którzy mi pomogą. Udało mi się zbudować bardzo dobry zespół, z którym próbowaliśmy odgruzowywać wszystkie sfery funkcjonowania firmy, od produkcji poczynając na marketingu kończąc. Udało się nam wdrożyć w życie dużo nowych pomysłów, które dały dobre impulsy wzrostowe. Nowi kompetentni współpracownicy i  moja dotychczasowa wiarygodność biznesowa były bardzo istotnymi elementami w drodze do uratowania firmy. Kluczowym rokiem był 2005. W sześć miesięcy zrealizowałem szeroki program restrukturyzacji: wyprzedaż zapasów, przestoje produkcyjne, zwolnienia, negocjacje ze związkami zawodowymi, praca nad nową ofertą produktów i jej promocją. Negocjowaliśmy z dostawcami, staraliśmy się ograniczyć maksymalnie koszty, zaczęliśmy wyprzedawać towar z magazynu. W połowie roku 2005 ruszyliśmy z nową ofertą i nowym marketingiem. Dosłownie już po chwili widzieliśmy efekty swojej pracy. Okazało się, że firma, która pół roku wcześniej chyliła się ku upadkowi, ma 100% wykorzystania mocy produkcyjnych, pracuje 24 godziny na dobę, sprzedaje nowe, odświeżone produkty. W pół roku odblokowaliśmy finanse firmy. Zaczęliśmy sukcesywnie spłacać zadłużenia. W  rozwoju firmy pomogła też przywieziona przeze mnie z Chicago inspiracja na kampanię marketingową związaną z  dożywotnią gwarancją na większość sprzedawanych tam produktów z  naszej branży. W  naszym tłumaczeniu wyszedł hit rynkowy: 100 lat gwarancji! Sto lat niech płynie, płynie nam… Jaką pozycję na rynku ma Armatura obecnie? Obecnie Armatura ma ok. 36% udziału w rynku baterii. Jesteśmy zdecydowanym liderem w tym segmencie. W  rynku grzejników aluminiowych

mamy ponad 40% udziału (2 lata temu mieliśmy 12%), w zaworach mamy już około 20% udziałów w rynku krajowym (startując z tym produktem od zera w  2009 r.). 2004 r. kończyliśmy ze sprzedażą na poziomie 98 mln zł, w  2010 r. przekroczyliśmy 284 mln zł. W  ciągu 6 lat odnotowaliśmy praktycznie trzykrotny wzrost w  skali działalności spółki. W 2004 r. mieliśmy zyski na poziomie 2 mln zł, a  rok 2010 zamknęliśmy z  ponad 14 mln zysku netto. Zyski wzrosły siedmiokrotnie. Recepta na sukces to…? Wiarygodność i odpowiedzialność kompetentnego i wysoce zaangażowanego zespołu. Jakich rad udzieliłbyś studentom? Około połowy studiów dobrze jest zacząć myśleć o tym, co dalej, ustabilizować życie towarzyskie i  zacząć angażować się, gdzie tylko można. To, czym się później zajmujemy, często jest zrządzeniem losu, przypadkiem, ale angażowanie się w  różne rodzaje aktywności, niekoniecznie związane z działalnością biznesową, daje kontakty, poszerza horyzonty, przynosi doświadczenia i inspiruje do nowych przedsięwzięć. A jakie cechy powinien mieć idealny pracownik? Zaangażowanie i  odpowiedzialność są według mnie najważniejszymi cechami, reszta jest ich pochodną. Jeśli ktoś nawet ma niewystarczający poziom wiedzy merytorycznej, ale jest zaangażowany i odpowiedzialny, to zrobi wszystko, nie będzie spał po nocach, żeby te zaległości nadrobić. Będąc odpowiedzialnym i zaangażowanym, buduje się wiarygodność. Wróciłeś na Uczelnię duchem, angażując się we wsparcie naszego 5-letniego „dziecka” – zespołu siatkarek Armatura Eliteski AZS UEK. Nie bez znaczenia dla wyboru tego typu formy promocji są moje zainteresowania sportowe. W  rodzinnym mieście przez 8 lat byłem czynnym piłkarzem. Do tej pory amatorsko uprawiam różne sporty. Jako firma z Krakowa chcemy wspierać inicjatywy krakowskie, być blisko uczelni i różnych organizacji samorządowych. Wierzymy, że wsparcie tego rodzaju da nam także wymierne efekty marketingowe. Osiągnięcie nakreślonego celu dla drużyny siatkarek UEK, jakim jest awans do ekstraklasy, powinien dać nam zwiększenie rozpoznawalności marki. To powinno się także opłacić z  punktu widzenia przedsięwzięcia biznesowego, w które zaangażowała się Armatura.

Rozmawiał Łukasz Salwarowski – dyrektor Kancelarii Rektora UEK

Udział w rynku w 2010 r. Baterie

Grzejniki

Zawory (brak statystyk)

36% Armatura

40% Armatura od 12% za 2008 r.

Liderzy Valvex i Ferro (brak statystyk)

20% Ferro

25% Fondital

Armatura w dwa lata około 20% od zera (wg szacunków własnych)

11% Deante

12% Diamond

19


WARTO WIEDZIEĆ

WARTO WIEDZIEĆ

Płeć respondentów

Co wiemy o kandydatach na studia?

50

W ankiecie wzięło udział ponad 1200 respondentów, z  czego 59% stanowiły kobiety. Największy procent ankietowanych stanowili 18-latkowie (34%), zaraz po nich 19-latkowie – 24%, a najmniej liczna grupa to osoby poniżej 17. roku życia. Ponad 42% ankietowanych uczęszcza do liceum ogólnokształcącego, aż 32% z  badanych kandydatów to studenci uczelni wyższych, a  22% – uczniowie techników. Największym zainteresowaniem UEK cieszy się wśród uczniów i studentów z województw: małopolskiego – 64%, podkarpackiego – 19%, śląskiego – 7%, świętokrzyskiego – 7% oraz lubelskiego – 2%. Na pytanie dotyczące „preferowanej uczelni, na której chciałbyś studiować?” najczęściej padała odpowiedź: Uniwersytet Ekonomiczny w  Krakowie – 48% respondentów. Na kolejnych miejscach znalazła się Akademia Górniczo-Hutnicza w  Krakowie – 17%, Uniwersytet Jagielloński – 12% oraz Politechnika Krakowska – 4%. 7% kandydatów na studia było niezdecydowanych co do kierunku, na jakim chcą studiować. Wśród kandydatów z  wybranym profilem kształcenia największą popularność zdobyły kierunki: Finanse – 12%, Ekonomia – 9%, Zarządzanie – 8% oraz Międzynarodowe stosunki gospodarcze – 7%. Informację o  Dniu Otwartym UEK kandydaci najczęściej uzyskiwali z plakatów reklamowych – 46% oraz z internetu – 32%. Kolejnymi źródłami wiadomości były: znajomi – 8%, prasa i radio – 5%. Szczegółowe wyniki badania obrazują wykresy obok.

41%

59%

Kobiety

30

Mężczyźni

32%

20 10 5%

0

8%

5%

prasa

internet

radio

plakat reklamowy

od znajomych

4% inne żródło

Wiek badanych Preferowana uczelnia, na której chciałbyś studiować?

2% 2%1% 5% 10%

11%

50 50

Mniej niż 17 lat

48%

17 lat

40 40

18 lat

11%

34%

19 lat 20 lat

30 30

21 lat

24%

22 lata 23 lata

20 20

24 lata i więcej

17%

10 10

yd dec

19% małopolskie śląskie

7%

64%

4%

7%

1%

1%

1%

2%

1%

2%

1%

1%

i y ie ski wa ska ska wie wie zny cza ego ńsk icz kow Ślą tni ow ow gic nko sza oln ako czn ello k z t u r o a r i R y s e a a g g B H K r z t e a y K Ja Fi oRz tet oła z w W ści w ers Ped icz ika ny tet nia rsy ka nie Szk wa niw icz órn rsy tet wa we chn wo hni o a i l e y U o e G c m o z n s d t h w k e s o r i i U c ia ż n n it an Pol Un iwe em Wy Wy Pol i Ba Eko aH Un kad wn nia mia tet A ó a e y ł z s d r G ąd Aka iwe oła arz Un Szk aZ ł o zk aS ższ y W

2% 1% 7%

12%

00

Województwa, z których pochodzą kondydaci na studia

świętokrzyskie podkarpackie

ow

ani

ra wK

4% inn

e

lubelskie

Preferowany kierunek studiów, na jakich chciałbyś studiować?

inne

35%

35 30

Profil szkoły, do której uczęszczają kandydaci na UEK

25 20 15

24%

12% 9%

10

32% 42%

62%

13% 1%

20

46%

40

– wyniki ankiety przeprowadzonej podczas Dnia Otwartego UEK Sekcja Promocji UEK przeprowadziła badanie ankietowe wśród uczestników jesiennej edycji Dnia Otwartego UEK, 21 października 2011 roku. Głównym celem badania było uzyskanie odpowiedzi na pytania: skąd uczestnicy czerpią informacje o Dniu Otwartym naszej uczelni? Jakie uczelnie i kierunki biorą pod uwagę przy wyborze studiów?

Skąd kandydaci dowiadują się o Dniu Otwartym?

22%

liceum ogólnokształcące liceum profilowane technikum uczelnia wyższa

5

www.uek.krakow.pl

z

yd dec

7% 2%

0 nie

4%

8%

ow

ani

Fin

ans

e

n Eko

om

ia Z

4%

2%

2%

3%

2%

1%

1%

1%

2%

3%

P ia ka we cja wo ess cze zna ana nna lling GA etr sin isty rea wst ow odo dar rze tro blic e u r s t a o n u p B a s o n nom rek p p o l o t e n z s o i r c a s z y a o k o u r i j n z r E c p d ka a io ka ie ig tra ość sty rka ka mię aty nat unk Tow inis ury rm ter aty kow nki oda tos T o m n n s u p I m f d u s s r n e h I A o Go Sto Inf Rac dow aro n y dz Mię

ąd arz

zan

ie

21


WSPOMNIENIE

WARTO WIEDZIEĆ

UEK na broniszowskich włościach

Zbigniew Ciuraba

(1937–2011)

Założyciel i dyrygent Chóru „Dominanta” Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie Uczelniany chór „Dominanta” rozpoczyna nowy rok akademicki w poczuciu doznanej straty. 1 lipca 2011 r. odszedł po długiej chorobie jego wieloletni dyrygent, pracujący z  zespołem od momentu założenia w 1970 r. Dwa lata wcześniej pożegnaliśmy innego z  założycieli chóru mieszanego ówczesnej Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Krakowie, Kazimierza Gołdasa, związanego przez całe swoje zawodowe życie z  uczelnią. Wtedy, w  wakacyjne miesiące, kiedy społeczność akademicka opuszcza sale wykładowe, tak i teraz wiadomość o śmierci Zbigniewa Ciuraby zastała wielu obecnych i byłych członków chóru „Dominanta” poza Krakowem. Na uroczystości pogrzebowe przybyło jednak wielu dawnych i obecnych chórzystów, aby pożegnać swojego dyrygenta. Wśród uczestników mszy św. pogrzebowej można było zobaczyć Henryka Majewskiego, także współzałożyciela „Dominanty”, i  wiele osób czujących bliskość za życia ze Zbigniewem Ciurabą i  z  rodziną zmarłego. Do muzycznej oprawy liturgii mszy świętej pogrzebowej oprócz chóru „Dominanta”, reprezentującego cały przekrój wiekowy jego czterech dziesięcioleci, wspomaganego w  tamtej uroczystej chwili przez głosy członków krakowskiego chóru „Organum” wraz z jego dyrygentem Bogusławem Grzybkiem, przyjacielem zmarłego, przyczynili się także śpiewacy krakowskiego „Echa”. Obecna była między innymi muzyka zmarłego dyrygenta i kompozytora w  pieśni do słów Juliana Tuwima „Daj mi mój Bogu sen spokojny”. Słowa ostatniego pożegnania od przyjaciół i  instytucji uzupełniła poezja i dźwięki harfy. Łączność Zbigniewa Ciuraby z  chórem „Dominanta” datuje się od momentu jego założenia. Jest on także autorem nazwy zespołu jako pojęcia z dziedziny muzyki i statystyki. Po ukończeniu studiów w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej związany był z pracą zawodową w Jędrzejowie. Chór „Dominanta” nie wypełniał w całości jego muzycznych zainteresowań. Zbigniew Ciuraba to wybitny przedstawiciel krakowskiego życia muzycznego, dyrygent wielu zespołów śpiewaczych z  terenu Krakowa, świetny pedagog, którego zespoły dziecięce zdobywały nagrody na licznych krajowych i zagranicznych konkursach. Kompozycje Zbigniewa Ciuraby stanowią wartościowy

Lato w parku w Broniszowie, 1934 r. Na pierwszym planie Jerzy Fierich (fot. ze zbiorów Jerzego Bykowskiego, Broniszów).

Broniszów – wieś powiatu ropczycko-sędziszowskiego w gminie Wielopole Skrzyńskie. Po I wojnie światowej była własnością profesora Jerzego Fiericha, twórcy krakowskiej szkoły ekonometrii, od 1937 r. do końca życia nieprzerwanie związanego z  naszą uczelnią. Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie stał się właścicielem podworskiego terenu, na mocy aktu darowizny. Fot. Z Archiwum „Dominanty”

wkład w literaturze muzycznej, a  jego utwory a capella włączają nie tylko chóry dziecięce do swoich repertuarów. Z „Dominantą” zdobył wiele nagród i wyróżnień w krajowych konkursach, z  zespołem dawał koncerty w  cyklach organizowanych na terenie Krakowa. Odwiedził różne zakątki Europy, odnosząc z chórem liczne sukcesy na międzynarodowych festiwalach i  konkursach w różnych kategoriach. Przy okazji licznych tournée docierał z zespołem do środowisk polonijnych, gdzie odbiór polskiej pieśni zawsze budzi tęsknotę rodaków za ojczyzną. Dwukrotnie przebywał z  zespołem w  Watykanie, współtworząc oprawę muzyczną uroczystości kanonizacyjnych św. Maksymiliana M. Kolbego i św. Brata Alberta Chmielowskiego. W połowie ostatniej dekady, po najtrudniejszym dla zespołu okresie, brak porozumienia zakończył współpracę Zbigniewa Ciuraby z uczelnią. Obciążony chorobą i stratą żony nie zaniechał kontaktów z nową „Dominantą” i cieszył się na kolejne spotkania. Snuł plany, papier nutowy miał wciąż pod ręką i był gotów do pracy. Zbigniew Ciuraba jest autorem książki „30 lat działalności chóru Dominanta Akademii Ekonomicznej w Krakowie” (Wyd. AE w Krakowie, 2002), gdzie można znaleźć wciąż ważne

motywy, którymi kieruje się młodzież decydując się na tak nieświatowe zajęcie, jakim jest śpiewanie w zespole chóralnym. Wspomina się tam o innych stronach życia grupy związanej pasją wspólnego muzykowania. Każda z osób śpiewających w „Dominancie” ma za sobą krótszy lub dłuższy okres aktywności, a niektórym zabrało to więcej czasu niż studiowanie. Ze Zbigniewem Ciurabą spędzaliśmy czas nie tylko na próbach, a  później na koncertach czy tournée. Warsztaty chóralne w malowniczych podkrakowskich i innych nieodległych miejscowościach były okazją do wspólnych imprez, wędrówek, w  czasie których towarzyszyła nam muzyka. Od naszego dyrygenta pochodziło wiele piosenek, które trafiały do śpiewników rajdowych. Niektóre z nich do dziś nucą dawni „dominantowicze”. Kilkadziesiąt par małżeńskich ma za sobą wspólne lata spędzone w „Dominancie”. Ostatnie spotkanie podczas uroczystości pogrzebowych przeniosło nas w  lata spędzone w gronie przyjaciół. Towarzyszył nam wtedy człowiek niezwykły, a sprawy i wydarzenia będące naszym i jego udziałem były niepowtarzalne.

Michał Szeptyński

Majątek o powierzchni areału 3,9 ha został odzyskany w 1991 r. przez Helenę Fierich. Nasza uczelnia otrzymała teren na mocy aktu darowizny. „Dwór w  Broniszowie był ulubionym miejscem pobytu profesora i  schronieniem w  czasie okupacji niemieckiej aż do 1944 r. Wskutek reformy rolnej majątek został rozparcelowany. Z czasem niezabezpieczone zabudowania dworskie uległy całkowitemu zniszczeniu. W podworskim parku zachowały się relikty topograficzne przeszłości: lipa Szafera – pomnik przyrody (licząca ponad 500 lat) i figura Najświętszej Marii Panny Niepokalanie Poczętej (powstała ok. 1920 r.), które pieczołowicie strzegą historii Broniszowa i  są świadkami czasów świetności dworu Fierichów” – pisze Grażyna Woźny na łamach „Ziemi Ropczyckiej” (nr 10 z października br., „Dwór Jerzego Fiericha w  Broniszowie. Historia i współczesność”, s. 26). W  związku z  planami zagospodarowania tego terenu w  tegorocznych uroczystościach dożynkowych poza przedstawicielami władz uczelni uczestniczyli także dr Tadeusz Filar z Katedry Historii Gospodarczej i  Społecznej i Paweł Suwała z Sekcji Administrowania Nieruchomościami UEK, którzy przygotowują materiał do projektu budowy w Broniszowie Ośrodka Pracy Twórczej i Wypoczynku. „Docelowo ta inwestycja będzie korzystna zarówno dla Uniwersytetu, jak też dla miesz-

kańców Broniszowa. W niewielkiej odległości od Krakowa będzie można w kameralnych warunkach organizować konferencje, sympozja, zjazdy, warsztaty dla studentów i  młodzieży szkolnej. Powstaną również nowe miejsca pracy dla broniszowian, dotkniętych bezrobociem, a przecież przez tyle lat dbających o dobra po Jerzym Fierichu” – pisze G. Woźny. Według planów budynek, który ma powstać w  miejscu dawnego dworku, będzie pełnił rolę reprezentacyjno-hotelowo-gastronomiczną. Służyć ma zarówno pracownikom Uniwersytetu, jego gościom, jak też turystom i okolicznym mieszkańcom. – Uczelnia zamierza nawiązać do charakteru zabudowy istniejącej w latach międzywojennych. Najważniejszym założeniem jest powstanie w  dolnej części parku czterech zabudowań nawiązujących do podstawowej budowli w harmonii z przepięknie porastającym w tym miejscu drzewostanem i panoramą pogórza – mówi Paweł Suwała. W planach uwzględniono wykorzystanie walorów wynikających z położenia działki tak, by obiekt był ekonomiczny i ekologiczny. Planowane kolektory słoneczne wykorzystywać mają całodzienne nasłonecznienie dolnej półki działki, a  w  miejscu, gdzie w  latach między-

W podworskim parku: licząca ponad 500 lat lipa Szafera. 

22

www.uek.krakow.pl

Dr hab. inż. Andrzej Chochół, prof. UEK, prorektor ds. studenckich UEK.  Fot. T. Filar

wojennych istniał staw, planowana jest budowa małej przydomowej oczyszczalni ścieków. – W drugim etapie tej inwestycji zamierzamy również zagospodarować górną część parceli do celów rekreacyjnych. W  ten sposób pragniemy w pełni ukazać piękno podworskiego parku z zachowaną fauną i florą – opisuje plany inwestycyjne Paweł Suwała.

Fot. T. Filar

23


WARTO WIEDZIEĆ

WARTO WIEDZIEĆ

Nowy program MBA w Krakowskiej Szkole Biznesu UEK

– American Executive MBA

Od lewej: James Gandre – provost i wiceprezydent Roosevelt University, prof. Terri Friel – dziekan Szkoły Biznesu Roosevelt University, dr Piotr Buła – dyrektor Krakowskiej Szkoły Biznesu UEK

W dniach 13–16 lipca br. przedstawiciele Krakowskiej Szkoły Biznesu i Uniwersytetu Ekonomicznego w  Krakowie przebywali w  Chicago, USA na zaproszenie dziekana Szkoły Biznesu Roosevelt University – Walter E. Heller College of Business Administration. Celem wyjazdu była kontynuacja rozmów rozpoczętych w Krakowie w listopadzie 2009 r. W maju 2011 r. reprezentanci Roosevelt University uczestniczyli w VII Międzynarodowym Kongresie MBA organizowanym przez KSB UEK, podczas którego ustalono kolejne kroki dotyczące nowych obszarów współpracy. Lipcowe spotkania w Chicago dotyczyły nowych wspólnych projektów edukacyjnych: Study Trip dla studentów MBA ze Szkoły Biznesu Roosevelt University oraz Krakowskiej Szkoły Biznesu UEK, Short Courses – krótkich kursów biznesowych dla menedżerów w Polsce oraz Executive Education – kursów dla menedżerów w USA prowadzonych przez wykładowców UEK. Oprócz kursów dokształcających rozpoczęto rozmowy dotyczące wymiany pracowników naukowych Uniwersytetu Ekonomicznego

Od lewej: prof. dr hab. inż. Andrzej Chochół – prorektor ds. studenckich UEK, Monika Bulsza – koordynator Programu Executive MBA w KSB UEK

24

w Krakowie, którzy mogliby prowadzić zajęcia dla studentów z Roosevelt University na poziomie Bachelor i Master. Najwięcej czasu poświęcono jednak na opracowanie i  zatwierdzenie szczegółów nowego kierunku studiów – American Executive MBA. Ustalono przedmioty wchodzące w skład programu oraz liczbę godzin wymaganych do uzyskania certyfikacji Roosevelt University. Podzielono zajęcia, które poprowadzą wykładowcy z KSB UEK oraz szkoły partnerskiej z Chicago. Omówiono wzory świadectw, które zostaną wydane na zakończenie studiów. Z wykładowcami Roosevelt University ustalono treści programowe oraz sposób przygotowania i  prowadzenia zajęć. Nowy program MBA znajdzie się w  ofercie Krakowskiej Szkoły Biznesu UEK w roku akademickim 2011/2012. W  spotkaniach w  Chicago wzięli udział: prof. dr hab. inż. Andrzej Chochół – prorektor UEK, dr Piotr Buła – dyrektor Krakowskiej Szkoły Biznesu UEK, Monika Bulsza – koordynator Programu Executive MBA w KSB UEK oraz prof. Terri Friel – dziekan Walter E. Heller College of Business Administration, Brian Walker – dyrektor Programu MBA w Szkole Biznesu Roosevelt University, Melissa Stutz – dyrektor Executive Education Roosevelt University. Dr Piotr Buła spotkał się również z  Jamesem Gandre – provostem i  wiceprezydentem Roosevelt University . Wizyta w  Chicago była realizowana w  ramach porozumienia o  współpracy (Memorandum of Understanding) podpisanego w  maju 2011 r. Szeroka współpraca zagraniczna oznacza lepsze perspektywy naukowe, edukacyjne i  dydaktyczne dla Krakowskiej Szkoły Biznesu oraz Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Monika Bulsza – koordynator Programu Executive MBA, Krakowska Szkoła Biznesu UEK

Akredytacja EQUIS i EPAS dla KSB UEK – kolejny etap postępowania 4 października odbyło się kolejne seminarium z cyklu szkoleń poświęconych akredytacji EQUIS i EPAS organizowanych przez EFMD – European Foundation for Management Development. Tym razem zostało ono zorganizowane w  Belinie w  siedzibie European School of Management and Technology. Głównymi prelegentami byli: prof. Christian Delporte oraz prof. Ulrich Hommel – dyrektorzy Quality Services Department z EFMD. W  szkoleniu wzięło udział 50 przedstawicieli uniwersytetów i szkół biznesu z całego świata starających się o  uzyskanie akredytacji dla swoich programów. Uczestnicy pochodzili nie tylko z krajów europejskich, jak: Niemcy, Dania, Szwecja, Norwegia, Wielka Brytania, Węgry, ale również z Egiptu, Kazachstanu, Kolumbii, Chin, Tajwanu oraz Australii. Polskę reprezentowała tylko Krakowska Szkoła Biznesu UEK. Podczas seminarium zaprezentowano zagadnienia dotyczące standardów akredytacyjnych EFMD oraz szczegółowo omówiono kolejne etapy procesu akredytacji EPAS, tj. przygotowanie raportu samooceny (Self-Assessment Report) oraz wizyty zespołu audytorów (Peer Review Visit). W  maju br. Komitet EPAS zakwalifikował Krakowską Szkołę Biznesu UEK do rozpoczęcia procesu akredytacji EPAS dla Programu Executive MBA. Obecnie Szkoła przygotowuje raport samooceny (SelfAssessment Report) – realizując czwarty etap procesu akredytacji. Dodatkowo został już ustalony termin wizyty Zespołu Audytorów (Peer Review Visit), która odbędzie się pod koniec maja 2012 r. w Krakowie. Szkolenie w  Berlinie było również okazją do nawiązania kolejnej współpracy międzynarodowej pomiędzy Krakowską Szkołą Biznesu UEK a  istotnymi ośrodkami akademickimi z Europy i świata.

UEK w Nowym Jorku Rozmowy dyrektora Kancelarii Rektora UEK Łukasza Salwarowskiego z  burmistrzem Nowego Jorku, konsulem RP w Nowym Jorku, prezesem Centrali Polskich Szkół Dokształcających w  Ameryce, dyrektorami szkół polskich w  Baltimore i Silverspring, a także redaktorami naczelnymi pism polonijnych: „Nowy Dziennik”, „Kurier Plus” oraz „Super Express” – stały się przyczynkiem do rozszerzenia współpracy naszej uczelni ze środowiskiem polonijnym w Stanach Zjednoczonych. Spotkanie w Nowym Jorku odbyło się podczas seminarium, na które reprezentanci UEK i  Stowarzyszenia Manko zostali zaproszeni na koszt organizatorów ze względu na ponad 7-letnie wspólne zaangażowanie w kampanie zdrowotne i antytytoniowe: „Lokal BEZ Papierosa.pl” i „Polska BEZ dymu.pl”, koordynowane przez powstałe w murach naszej uczelni Stowarzyszenie Manko. 20 lipca 2011 r., podczas spotkania się z burmistrzem Nowego Jorku, biznesmenem i  filantropem Michaelem Bloombergiem, dyrektor Łukasz

Od lewej: Michael Bloomberg – burmistrz Nowego Jorku, Łukasz Baliwicki z Towarzystwa Programów Zdrowotnych (GUMED) oraz Łukasz Salwarowski – dyrektor Kancelarii Rektora UEK.

Michael Bloomberg (ur. 1942) studiował na Johns Hopkins University, później w Szkole Biznesu Harvarda zdobył stopień MBA. Dzięki założonemu przez siebie przedsiębiorstwu Bloomberg L.P. zajmującemu się dostarczeniem informacji finansowych za pomocą systemów komputerowych dla podmiotów biznesowych z  Wall Street Bloomberg znalazł się na 17. miejscu na liście najbogatszych ludzi świata magazynu „Forbes” z majątkiem szacowanym na 16 mld USD. Trzykrotnie wybrany na stanowisko burmistrza Nowego Jorku (2001, 2005, 2009). Znany m.in. ze swoich skutecznych działań w  sprawie ograniczenia prawa do posiadania broni i rozszerzenia zakazu palenia.

dr Piotr Buła – dyrektor Krakowskiej Szkoły Biznesu UEK

Tworzenie skutecznego marketingu i procesu sprzedaży w szkole biznesu 6 października zorganizowano w  Brukseli, w  siedzibie organizacji European Foundation for Management Development – EFMD, seminarium pt. „Creating an Effective Marketing and Sales Process in Business Schools” (tworzenie skutecznego marketingu i procesu sprzedaży w szkole biznesu). Głównymi prelegentami byli: Chris Greensted – zastępca dyrektora ds. jakości usług EFMD, Melissa McCrindle – dyrektor marketingu ze Starthclyde University Business School, Damien Roux – dyrektor marketignu z EMLyon Business School oraz Erik Mehl – dyrektor marketingu reprezentujący BI Norwegian School of Management. W szkoleniu, zorganizowanym w ramach procesu akredytacyjnego EPAS, wzięło udział 23 przedstawicieli szkół biznesu z Europy. Podczas seminarium starano się zidentyfikować problemy, z  jakimi zmagają się działy marketingu publicznych i prywatnych uczelni wyższych. Przedstawiono szczegółowe działania marketingowe podejmowane przez trzy duże europejskie szkoły biznesu. Podczas pracy w grupach zebrano przykłady dobrych praktyk. Seminarium pokazało, że podejście do marketingu i rekrutacji jest różne w zależności od kraju. Działania marketingowe wdrażane z  sukcesem w  jednym państwie, niekoniecznie będą tak samo skuteczne w innym. mgr Jolanta Job

www.uek.krakow.pl

Podpisanie umowy ze Polską Szkołą w Baltimore; od lewej: Zbigniew Jamróz, Anna Cichowski, Łukasz Salwarowski; 22 lipca, świetlica Kościoła Polskiego w Baltimore.

Salwarowski przekazał mu m.in. uczelniane banknoty i materiały o  Uniwersytecie. Pozostałe rozmowy dotyczyły współpracy UEK ze szkołami polskimi i mediami polonijnymi oraz organizacji drugich polskich targów uniwersyteckich w Nowym Jorku, Chicago oraz Toronto. Dzięki tej wizycie podpisano m.in. umowę z kolejną szkołą polską w USA w mieście Baltimore (stan Maryland), reprezentowaną przez dyrektor Annę Cichowski i  Zbigniewa Jamroza, rozpoczęto współpracę z konsulem RP, Przemysławem Balcerzykiem z Nowego Jorku oraz z Dorotą Andraka – prezesem Centrali Polskich Szkół Dokształcających w Ameryce (71 szkół). UEK jest jednym z patronów ww. kampanii zdrowotnych i antytytoniowych i od początku wspiera ich organizację. W ramach innych wspólnych działań UEK i Stowarzyszenia Manko w zakresie promocji zdrowia udało się już zorganizować na UEK Dzień Zdrowia – bezpłatne badania i wykłady dla pracowników, happening „dziękujemy za zakaz palenia”. Manko włącza się też w  zintegrowaną politykę bezpieczeństwa, wspierając organizowane przez PS UEK happeningi „Bezpieczna Uczelnia” poświęcone zagrożeniom związanym z narkotykami, pigułką gwałtu czy HIV/AIDS. W bieżącym roku planuje się też przeprowadzenie programu wspierającego pracowników w rzucaniu palenia, kolejne happeningi oraz dni zdrowia dla pracowników i studentów UEK.

Konsul RP w Nowym Jorku Przemysł Balcerzyk (pierwszy po prawej), Dorota Andraka – prezes Centrali Polskich Szkół Dokształcających w Ameryce oraz Łukasz Salwarowski – dyrektor Kancelarii Rektora UEK.

We wspominanym seminarium dotyczącym edukacji i promocji zdrowia oraz monitorowania działań koncernów tytoniowych wzięło udział około 100 uczestników z 16 krajów. Byli to przedstawiciele instytucji i organizacji najefektywniej przeciwdziałających skutkom palenia tytoniu. Ze strony polskiej byli to reprezentacji UEK i Stowarzyszenia Manko, przedstawiciele Głównej Inspekcji Sanitarnej oraz Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego i  działającego przy nim Towarzystwa Programów Zdrowotnych. Podczas szkolenia uczestnicy dzielili się doświadczeniem z zakresu promocji zdrowia, rzucania palenia, monitorowania koncernów tytoniowych, PR i lobbingu w zakresie tworzenia nowego prawa.

25


WARTO WIEDZIEĆ Przy okazji udziału siatkarek UEK w FAKRO CUP w  piątek 16 września Uniwersytet Ekonomiczny w  Krakowie po raz pierwszy w swojej historii zorganizował wyjazdowy zamiejscowy Dzień Otwarty w Nowym Sączu. Właśnie tam siatkarki UEK rozpoczynały swoje zmagania o  Puchar Ziemi Gorlickiej. Zanim do tego doszło, stoisko Uczelni odwiedziło ponad 600 licealistów. Mogli oni obejrzeć nasz film promocyjny i  uzyskać najważniejsze informacje na temat oferty edukacyjnej. Wielu z nich wyraziło zainteresowanie studiami w  murach UEK i było zadowolonych z naszej wizyty na Sądecczyźnie. Poza Nowym Sączem ofertę UEK zaprezentowaliśmy także we wszystkich pozostałych arenach rozgrywek: w Bobowej i Bieczu.

WARTO WIEDZIEĆ

Dzień Otwarty UEK w Nowym Sączu

Podczas Dnia Otwartego w Nowym Sączu stanowisko UEK odwiedziło ponad 600 osób z kilkunastu lokalnych liceów i techników.

Największą popularnością uczestników Dnia Otwartego UEK w Nowym Sączu cieszył się uczelniany film promocyjny.

XIX SPOTKANIE REDAKTORÓW GAZET AKADEMICKICH W dniach 30 sierpnia 2011 r. – 2 września 2011 r. odbyło się XIX Spotkanie Redaktorów Gazet Akademickich, zorganizowane po raz drugi w  historii zjazdów przez Politechnikę Opolską. Spotkanie odbyło się w roku jubileuszu 45-lecia Politechniki Opolskiej i 20-lecia utworzenia „Wiadomości Uczelnianych” – pisma informacyjnego tejże uczelni. Na zjazd przyjechało 39 osób z  całej Polski, z  30 redakcji czasopism. Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie reprezentowała Grażyna Wójcik – pracownik Sekcji Prasowej Kancelarii Rektora. Uczestników powitał rektor Politechniki Opolskiej prof. dr hab. inż. Jerzy Skubis oraz kierownik Działu Promocji i  Kultury, a  równocześnie redaktor naczelna „Wiadomości Uczelnianych” – mgr Krystyna Duda, która w swoim przemówieniu przedstawiła historię uczelni. Motywem przewodnim pierwszego dnia były „dobre studia – dobra praca”. W  gmachu Politechniki Opolskiej uczestnicy zjazdu wysłuchali wykładów o przyszłości absolwentów Politechniki Opolskiej i o wielokulturowości Śląska. Pierwszy wykład wygłosił Jacek Suski – dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w  Opolu, który omówił rynek pracy Opola. Najbardziej aktywne zawodowo okazały się osoby po studiach. Przedstawił też wyniki badań losów absolwentów uczelni województwa opolskiego na rynku pracy. Najlepiej w  badaniach wypadli absolwenci Politechniki Opolskiej oraz Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji. Kierunki, po których najtrudniej znaleźć pracę, to historia i ekonomia. Badaniami objęto tylko osoby zarejestrowane w urzędzie pracy. Drugi wykład pt. „Wielokulturowość Śląska Opolskiego” wygłosiła Maria Kalczyńska – prof. Politechniki Opolskiej. Omówiła zasady współżycia w  wielu kulturach i  dialog międzykulturowy. Przedstawiła Śląsk Opolski jako region otwarty na inne kultury.

26

Nie brakowało chętnych do zabaw edukacyjnych z nagrodami.

Na zwycięzców organizowanych konkursów z wiedzy o naszej Uczelni czekały specjalne pakiety promocyjne, ufundowane przez sponsorów UEK.

Współpraca ze Wschodem UEK kontynuuje zapoczątkowane w ubiegłym roku akademickim intensywne działania promocyjne na Wschodzie. Rozwijanie współpracy nawiązanej podczas Dni Edukacji Polskiej na Ukrainie i innych wyjazdów promocyjnych do naszych wschodnich sąsiadów skutkuje nie tylko wzrostem zainteresowania studiami na naszej Uczelni młodzieży zza wschodniej granicy, ale i innymi formami kooperacji.

W holu Zespołu Dydaktycznego „Łącznik” Politechniki Opolskiej, gdzie odbywały się wykłady, można było obejrzeć dwie wystawy: „Galeria 2 Strona” – wystawa prac pracowników i  studentów Politechniki Opolskiej, którzy po pracy wykonują artystyczne fotografie, pastele czy grafiki oraz wystawa „Najciekawsze okładki »Wiadomości Uczelnianych«”. W  pozostałej części dnia uczestnicy zjazdu oglądali obiekty Politechniki Opolskiej i wraz z przewodnikiem zwiedzali miasto Opole (m.in. kaplicę św. Anny zwaną Piastowską w  kościele Franciszkanów, Opolską Wenecję nad rzeką Młynówką, Wzgórze Uniwersyteckie, Rynek, Amfiteatr). W  drugim dniu spotkania grupa redaktorów wyjechała do Jarnołtówka, miejscowości malowniczo położonej w  Górach Opawskich, gdzie wśród zieleni, kwiatów i wspaniałego mikroklimatu uczestniczyła w  warsztatach pt. ,,Państwo od środka – spotkanie z kulturą, ceremoniałem i prasą akademicką z Chin”. Wykład o chińskiej kaligrafii oraz lekcję języka chińskiego przeprowadzili: Han Xinzhong – dziennikarz Chińskiego Międzynarodowego Radia, Fanyu Yang – student V roku Akademii Górniczo-

Hutniczej w Krakowie oraz Krzysztof Mazur – specjalista ds. międzynarodowych Instytutu Konfucjusza w Opolu. Podczas drogi do Jarnołtówka uczestnicy zjazdu obejrzeli przepiękny zamek w  Mosznej, który słynie z tego, że posiada aż 99 wież. Trzeci dzień zjazdu to „dzień czeski”, który upłynął na zwiedzaniu przygranicznych atrakcji Republiki Czeskiej: Jesennika – uzdrowiska Priesnitza, Jaskini na Pomezi, kurortu Karlovej Studanki. We wszystkie te dni uczestnicy spotkania poznawali się i  toczyli merytoryczne rozmowy w  kuluarach, wymieniali się doświadczeniami oraz pomysłami w redagowaniu pism uczelnianych. Imprezy towarzyszące – w Opolu bankiet w restauracji Venezia, w Jarnołtówku kolacja ze specjałami kuchni chińskiej czy kolacja na wolnym powietrzu sprzyjały nawiązywaniu kontaktów, co na pewno będzie skutkowało współpracą w przyszłości. Organizatorem XX Spotkania Redaktorów Gazet Akademickich w 2012 r. będzie nasza uczelnia. mgr Grażyna Wójcik Sekcja Prasowa Kancelarii Rektora

www.uek.krakow.pl

21 września br. UEK podpisał porozumienie z Towarzystwem Pomocy Polakom „Wielkie Serce” z  Nowego Rozdołu, którego misją jest dążenie do społecznego i kulturalnego rozwoju obywateli Ukrainy pochodzenia polskiego, edukacja dzieci i młodzieży polskiego pochodzenia, ułatwienie młodzieży startu w  dorosłe życie oraz pomoc prawna, materialna, finansowa rodzinom polskiego pochodzenia. Porozumienie podpisali Mirosława Tomecka – prezes organizacji oraz rektor UEK, prof. Roman Niestrój. 30 września br. gościliśmy na Uniwersytecie 43-osobową delegację programu Eurostudent – studentów, którzy przyjechali na studia w Krakowie z takich krajów, jak: Ukraina, Rosja, Białoruś, Iran. Towarzyszyli im rodzice chcący zapoznać się z miejscem przyszłej edukacji swoich dzieci. W  oficjalnym spotkaniu ze studentami uczestniczyli m.in.: rektor UEK prof. Roman

Spotkanie ze studentami ze Wschodu w ramach programu Eurostudent, 30.09.2011 r.

Podpisanie porozumienia z Towarzystwem Pomocy Polakom „Wielkie Serce”; na zdjęciu: Mirosława Tomecka – Prezes Towarzystwa i prof. Roman Niestrój – rektor UEK, 21.09.2011 r.

Niestrój, dr Lesław Piecuch, przedstawiciel Konsulatu Generalnego Ukrainy w Krakowie, wicekonsul Światosław Kawecki oraz przedstawiciele programu Eurostudent – prezydent międzynarodowego programu Eurostudent, Denis Minakov i  koordynator programu na Ukrainie, Tatiana Kowalenko. Gościom zaprezentowano film promocyjny o Uczelni, przedstawiono jej historię i ofertę dydaktyczną, oprowadzono po kampusie, zapoznano z miastem. 21 października br. nasza Uczelnia gościła przedstawicieli Kulturalno-Oświatowego Centrum im. Tadeusza Czackiego w Zdołubunowie z  Ukrainy. Aleksandrowi Radica – dyrektorowi Centrum towarzyszyli zainteresowani studiami na UEK  uczniowie szkół średnich oraz ich rodzice. Spotkanie i  uczestnictwo gości w  Dniu Otwartym UEK było elementem porozumienia podpisanego między Uniwersytetem a  organizacją 1 września 2011 r. Sformalizowaną współpracę podjęliśmy także z  Lwowską Miejską Dziecięco-Młodzieżową

Społeczną Organizacją Polski Zespół Pieśni i Tańca „Lwowiacy”. Z tygodnia na tydzień wzrasta liczba szkół ukraińskich zainteresowanych współpracą w ramach programu „Szkoła partnerska”. W kolejnym wydaniu „Kuriera UEK” opublikujemy informacje o rezultatach kolejnych Dni UEK na Wschodzie, które odbedą się w dziewięciu miastach zachodniej Ukrainy w dniach 13–25 listopada br.

Spotkanie prof. Andrzeja Chochoła – prorektora ds. studenckich UEK z przedstawicielami Kulturalno-Oświatowego Centrum im. Tadeusza Czackiego i młodzieżą ukraińską, 21.10.2011 r.

27


WARTO WIEDZIEĆ

JUBILEUSZE

Gospodarka przestrzenna

– nowe, inżynierskie studia na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie Nasza Uczelnia wykazuje dużą aktywność w poszukiwaniu nowych form działalności. Systematycznie poszerzane jest tematyczne spektrum obszarów badawczych. Wzbogaceniu i uatrakcyjnieniu – stosownie do nowych wyzwań rynku pracy dla kadr o  najwyższych kwalifikacjach – podlegają także oferty dydaktyczne wszystkich wydziałów. Przykładem tego może być kierunek studiów Gospodarka przestrzenna. Powstał on w 1996 roku, jako jeden z pierwszych w Polsce, a powołany z inicjatywy Katedry Gospodarki Regionalnej. Pierwotnie kształcenie realizowane było w systemie jednolitych studiów magisterskich, a od trzech lat w systemie dwustopniowym. Kilkunastoletnie doświadczenie w  prowadzeniu tego kierunku, kontakty z  innymi uczelniami wyższymi w  Polsce, a  także śledzenie losów naszych absolwentów zachęciły do utworzenia czegoś nowego. Mając to na uwadze, a jednocześnie wychodząc naprzeciw nowym trendom w dydaktyce poziomu akademickiego (dosyć jasno eksponowanym w  pakiecie aktów prawnych reformujących szkolnictwo wyższe), jak i oczekiwaniom młodzieży związanym z pozyskaniem bardziej uniwersalnego wykształcenia, w  Katedrze Gospodarki Regionalnej podjęliśmy prace nad uruchomieniem specjalności inżynierskiej o  nazwie Gospodarka przestrzenna. Wymagało to przygotowania nowego planu studiów i programu nauczania uwzględniającego sylwetkę absolwenta o kwalifikacjach ekonomisty i inżyniera. Winien on być zdolny do rozwiązywania nieco szerszego – w  stosunku do swoich kolegów licencjatów – zakresu problemów praktyki, dotyczącej polityki przestrzennej wszystkich szczebli administracji publicznej, planowania przestrzennego, zarządzania „gospodarowaniem przestrzenią” i „gospodarowania w przestrzeni” realizowanego przez różne wyspecjalizowane instytucje. Przygotowane przez Katedrę dokumenty, w  tym siatki przedmiotów, efekty wykształcenia absolwenta oraz uzasadnienie potrzeby i  możliwości powstania specjalności inżynierskiej stały się podstawą decyzji Rady Wydziału Finansów o uruchomieniu nowych studiów z zakresu gospodarki przestrzennej o  specjalności Planowanie i  inżynieria przestrzenna. Decyzją władz rektorskich pierwszy nabór, z  pierwotnym limitem 60 osób, odbył się na bieżący rok akademicki 2011/2012. Nowo otwarte studia inżynierskie cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem kandydatów. W sumie złożonych zostało znacznie ponad 600 podań. Ostatecznie w  postępowaniu

28

Spotkanie Katedry Gospodarki Regionalnej ze studentami I roku fot. dr Artur Hołuj

kwalifikacyjnym zdecydowano przyjąć prawie 100 studentów. Nadzieje na atrakcyjne studia, a zarazem oczekiwania zdobycia interesujących kwalifikacji stawiają przed Katedrą Gospodarki Regionalnej duże wyzwania. Mamy pełną determinację czynić wszystko, aby oczekiwania te spełniać. Katedra pozyskała już nowe etaty inżynierów i  architektów, trwają starania o  uruchomienie dobrze wyposażonej pracowni planistycznej. Stosownie do nowych zadań dydaktyki, stopniowej zmianie ulegać muszą kierunki aktywności badawczej Katedry, zabezpieczającej aktualność i oryginalność przekazywanej wiedzy. Zachowana musi zostać również należyta troska o  dobrą organizację toku studiów, w  tym dyscyplinę odbywanych zajęć, co oczywiście dotyczyć powinno wszystkich uczestników procesu dydaktycznego na kierunku Gospodarka przestrzenna. Obecnie zamierza się przystąpić do opracowania ramowego programu trzysemestralnych studiów magisterskich dla absolwentów studiów inżynierskich. Katedra Gospodarki Regionalnej pozostaje w  ścisłych kontaktach z  jednostkami uczelni publicznych prowadzącymi kierunek Gospodarka przestrzenna (zarówno inżynierski, jak i  licencjacki). Owocują one nie tylko wymianą doświadczeń, ale także szeregiem wspólnych inicjatyw na rzecz rozwoju kierunku studiów oraz badań naukowych. Między innymi od paru lat trwają starania o wyodrębnienie nowej dyscypliny nauki – gospodarka przestrzenna. Pod auspicjami Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju PAN odbywają się cykliczne spotkania będące forum dyskusji przedstawicieli różnych uczelni nad rozwojem omawianego kierunku studiów. Warto wyjaśnić, że kierunek Gospodarka przestrzenna prowadzony jest przez

różne typy uczelni: uniwersytety ogólne, uniwersytety ekonomiczne i przyrodnicze, politechniki. Każda z tych uczelni przygotowuje absolwentów o swoistej, dostosowanej do profilu uczelni, sylwetce. Praktyka gospodarki przestrzennej rodzi typowo interdyscyplinarne wyzwania. Ich podejmowanie wymaga zespołów o  zróżnicowanych kwalifikacjach. Jednym z  fundamentalnych warunków skutecznej realizacji zadań stawianych przez praktykę jest umiejętność współdziałania zespołów rozwiązujących określone zadania. Wspominana współpraca różnych uczelni służy takiemu właśnie profilowaniu programów kształcenia w różnych ich typach, aby z jednej strony zdobywana w nich wiedza była wzajemnie komplementarna, z  drugiej zaś, aby absolwenci byli zdolni do efektywnego współdziałania. To ostatnie przykładowo oznacza, że ekonomista inżynier czy ekonomista licencjat musi być przygotowywany przede wszystkim do szeroko rozumianej wyceny skutków określonego gospodarowania przestrzenią i  w  przestrzeni, ale musi również umieć posługiwać się „produktami” absolwentów innych typów uczelni, a  więc np. projektami urbanistycznymi, czy planami technicznymi urządzania terenów. Nasi absolwenci inżynierowie będą przygotowywani do bezpośredniego udziału w  pracach nad przykładowo wymienianymi produktami. Mając nadzieję na sukces w realizacji zaplanowanych przedsięwzięć, należy życzyć naszym studentom pełnego powodzenia w zdobywaniu wiedzy, jak również wykorzystania wszystkich szans, jakie dają studia w  realizacji życiowych marzeń.

prof. dr hab. Tadeusz Kudłacz – kierownik Katedry Gospodarki Regionalnej

www.uek.krakow.pl

Jubileusz profesora Kazimierza Górki W dniu 16 czerwca 2011 roku odbyło się seminarium jubileuszowe prof. dr. hab. Kazimierza Górki z okazji 45-lecia jego pracy naukowej i  70-lecia urodzin. Na tę wyjątkową uroczystość, zorganizowaną przez Katedrę Polityki Przemysłowej i Ekologicznej UEK, przybyli: rodzina Profesora, władze Uczelni, współpracownicy, przyjaciele, koledzy i uczniowie (ponad 120 osób). Prof. zw. dr hab. nauk ekonomicznych Kazimierz Górka jest uznanym specjalistą ekonomiki przemysłu i ekonomiki ochrony środowiska w Polsce. Jego dorobek naukowo-badawczy obejmuje ponad 500 pozycji. Problematyka badawcza koncentruje się na takich obszarach, jak: programowanie rozwoju przemysłu i  polityka przemysłowa, zarządzanie przedsiębiorstwami przemysłowymi, rozwój przemysłu chemicznego, koszty pracy w przemyśle i budownictwie, samorząd pracowniczy, bariery ekologiczne wzrostu gospodarczego, polityka ekologiczna państwa, koszty ochrony środowiska, opłaty ekologiczne i funkcjonowanie funduszy ekologicznych, źródła finansowania i rachunek efektywności inwestycji, gospodarka nieformalna („szara strefa”). Profesor Kazimierz Górka jest uznanym liderem krakowskiej szkoły ekonomistów środowiska, współzałożycielem oraz pierwszym przewodniczącym i aktywnym działaczem polskiego oddziału Europejskiego Stowarzyszenia Ekonomistów Środowiska i Zasobów Naturalnych (EAERE). Pracownicy Katedry przygotowali księgę jubileuszową pt. „Ekologiczne uwarunkowania rozwoju gospodarki oraz przedsiębiorstw”. Do udziału w publikacji zostali zaproszeni zaprzyjaźnieni pracownicy różnych ośrodków naukowych, z  którymi Jubilat tworzył i  rozwijał ekonomikę przemysłu oraz ekonomikę ochrony środowiska, a także współpracownicy z Katedry Polityki Przemysłowej i Ekologicznej, którą Jubilat współtworzył i wiele lat kierował. Księgę Jubileuszową wręczył w trakcie uroczystości prorektor ds. badań naukowych UEK prof. dr hab. Andrzej Malawski. Na uroczystości jubileuszowe przybyło także wielu przedstawicieli świata nauki z najważniejszych ośrodków w Polsce, m.in.: rektor

Szkoły Głównej Handlowej prof. dr hab. Adam Budnikowski; rektor Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu prof. dr hab. Bogusław Fiedor; rektor PWSZ im. prof. Stanisława Tarnowskiego w Tarnobrzegu prof. dr hab. Kazimierz Jaremczuk. Życzenia Jubilatowi złożyli także przybyli na uroczystość dziekani UEK: dr hab. Krzysztof Surówka, prof. UEK z  Wydziału Finansów; dr hab. Kazimierz Zieliński, prof. UEK z Wydziału Ekonomii i  Stosunków Międzynarodowych; prof. dr hab. Władysław Kędzior z Wydziału Towaroznawstwa; dr hab. Paweł Lula, prof. UEK z Wydziału Zarządzania oraz dziekani z innych uczelni: prof. dr hab. Tomasz Żylicz, dziekan Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego; prof. dr hab. Krzysztof Malik, dziekan Wydziału Ekonomii i Zarządzania Politechniki Opolskiej; dr Jolanta Stanienda, dziekan Wydziału Zarządzania i  Turystyki Małopolskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Tarnowie. Druga część seminarium miała charakter naukowy, swoje wystąpienia wygłosili:

• p rof. dr hab. Tomasz Żylicz z Uniwersytetu Warszawskiego, który przedstawił referat „Czy efektywność ma elektorat?”, • prof. dr hab. Tadeusz Borys z Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu: „Zintegrowana odpowiedzialność biznesu – geneza i istota”, • dr Grzegorza Peszko z Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju w Londynie: „Skuteczność instrumentów polityki klimatycznej w  kontekście transformacji do gospodarki niskoemisyjnej”, • prof. dr hab. Ewa Komorowska z Uniwersytetu Szczecińskiego: „Jak się ma ekonomia do filologii, czyli o wymianie towarowej, pieniądzu czy różnych sposobach rachowania i mierzenia dawnych Słowian słów kilka”. Wszyscy zebrani życzyli Jubilatowi zdrowia, dalszego przekazywania pasji naukowej młodszym kolegom oraz kontynuowania pasji podróżniczej. Opracowały: dr Justyna Dyduch, dr Ksymena Rosiek

O wpływie prof. dr. hab. Kazimierza Górki na pogłębienie moich zainteresowań naukowych

– refleksje po jubileuszu 45-lecia pracy naukowej i 70. rocznicy urodzin Profesora Moja znajomość z Dostojnym Jubilatem datuje się od dawna. Zbliżyła nas praca w Kole Uczelnianym Polskiego Klubu Ekologicznego. Istniało takie i działało bardzo prężnie pod kierownictwem prof. K. Górki (szkoda, że do tej działalności Profesora nikt nie nawiązał podczas Jubileuszu). W swoich refleksjach chciałbym podkreślić, że osobowość prof. Kazimierza Górki wpłynęła na pogłębienie moich zainteresowań naukowych problematyką ochrony środowiska nie tylko na forum uczelnianym, ale także od strony jego aspektów europejskich i prawnomiędzynarodowych. Mogłem w naszej Uczelni zaproponować wykłady z zakresu międzynarodowego i europejskiego prawa ochrony środowiska (na kierunkach: Handel zagraniczny, Międzynarodowe stosunki gospodarcze, Studia europejskie, Europeistyka, a także na Wydziale Towaroznawstwa). Jako członek Europejskiego Stowarzyszenia Ekonomistów Środowiska i Zasobów Naturalnych mogłem publikować moje opracowania na łamach „Ekonomii i Środowiska” wydawanego w Białymstoku, a także z bliska obserwować, jak osobowość Profesora odciska swoje piętno na działalności Stowarzyszenia. Profesor Kazimierz Górka zawsze zwracał uwagę na aspekty prawne w problematyce ochrony środowiska, że przypomnę wielokrotnie wznawianą pozycję napisaną wspólnie z ekonomistą prof. Bazylim Poskrobką i prawnikiem prof. Wojciechem Radeckim z  Instytutu Nauk Prawnych PAN we Wrocławiu „Ochrona środowiska. Problemy społeczne, ekonomiczne i prawne”, PWE, Warszawa 1991, 1995, 1998, 2001). Chciałbym podziękować Profesorowi za lata współpracy, Jego życzliwość i  zawsze cenne uwagi, które wysoko sobie ceniłem i cenię. Panie Profesorze, Dostojny Jubilacie – stu lat w dobrym zdrowiu i kolejnych inspirujących dalszych publikacji na rzecz ochrony środowiska w Polsce, w Europie i na świecie. Marian Banach, Katedra Prawa Międzynarodowego i Porównawczego  S. A swoją drogą – działalność Koła Uczelnianego Polskiego Klubu Ekologicznego warta jest ze wszech P miar przybliżenia naszemu środowisku uczelnianemu. A może młodsze koleżanki i młodsi koledzy pomyśleliby o jego reaktywacji?

29


KONFERENCJE

KONFERENCJE

Jubileuszowa Konferencja Naukowa Prof. dr. hab. Stanisława Owsiaka W dniach 19–21 października 2011 r. w hotelu Prezydent w Krynicy-Zdroju odbyła się Konferencja Naukowa nt. „O nowy model działalności regulacyjnej państwa w sferze finansów – lekcja z kryzysu” zorganizowana przez Katedrę Finansów i Katedrę Finansów Samorządowych UEK. Inicjatywa konferencji zrodziła się z okazji jubileuszu 40-lecia pracy naukowej prof. dr. hab. Stanisława Owsiaka. Konferencja była dofinansowana ze środków Narodowego Banku Polskiego i współfinansowana przez Krakowski Bank Spółdzielczy. Patronat honorowy nad konferencją objął rektor UEK prof. dr hab. Roman Niestrój, który dokonał uroczystego otwarcia obrad. W  swoim wystąpieniu podkreślił szczególny charakter konferencji, wskazując doniosłe znaczenie jej tematyki oraz towarzyszące jej obchody jubileuszowe. Gości powitał również dziekan Wydziału Finansów dr hab. Krzysztof Surówka, prof. UEK. Następnie kierownik Katedry Finansów Samorządowych dr hab. Maria Kosek-Wojnar, prof. UEK przedstawiła sylwetkę Jubilata, podkreślając jego ogromny dorobek naukowy ukoronowany nadaniem przez Senat Uniwersytetu Szczecińskiego w 2007 r. tytułu doktora honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego, zaangażowanie w działalność organizacyjną na rzecz Uczelni i Wydziału Finansów, m.in. w  okresie pełnienia funkcji prorektora ds. nauki Akademii Ekonomicznej w Krakowie w latach 1996–2002 oraz zasługi w sferze praktyki w trakcie pełnienia licznych funkcji publicznych, m.in. członka Rady Polityki Pieniężnej II kadencji w  latach 2004–2010 i  członka Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów. Prócz zasług Jubilata dr hab. Maria Kosek-Wojnar, prof. UEK zaznaczyła też serdeczność, z jaką Profesor podchodzi do współpracowników i  wychowanków, określając go „skromnym uczonym wielkiego formatu”. Część merytoryczną rozpoczęły obrady plenarne poświęcone nowemu modelowi działalności regulacyjnej państwa w  sferze finansów. Obradom przewodniczył kierownik Katedry Finansów Przedsiębiorstw dr hab. Zbigniew Dresler, prof. UEK. W  dyskusji udział wzięli: rektor UE we Wrocławiu prof. dr hab. Bogusław Fiedor, prof. dr hab. Krzysztof Jajuga, prof. dr hab. Stanisław Owsiak i prof. dr hab. Andrzej Sławiński. Prof. dr hab. Bogusław Fiedor swoje wystąpienie poświęcił nierównowadze pomiędzy sferą mikroekonomiczną i  instytucjonalną a  sferą makroekonomiczną oraz prowzrostowym działaniom państwa w  okresie kryzysu. Prof. dr hab. Krzysztof Jajuga zwrócił uwagę na ryzyko modeli i warunki, które powinny spełniać dobrze skonstruowane modele oceny ryzyka. Prof. dr hab. Stanisław Owsiak podkreślił szczególną naturę

30

zjawisk niepieniężnych, których nie należy rozpatrywać w tych samych kategoriach co rynków dóbr i  usług oraz konieczność wprowadzenia stosownych regulacji zapobiegających gwałtownemu rozrostowi sfery finansowej. Prof. dr hab. Andrzej Sławiński, omawiając politykę makroostrożnościową, wskazał na potrzebę wyposażenia lokalnych władz nadzorczych w  instrumenty służące stabilizowaniu gospodarki. Wystąpienia prelegentów wywołały ożywioną dyskusję, w której głos zabrali m.in.: dr hab. Zbigniew Dresler, prof. UEK, prof. dr hab. Bogusław Fiedor, prof. dr hab. Krzysztof Jajuga, prof. dr hab. Elżbieta Mączyńska, dr hab. Teresa Lubińska, prof. US, dr hab. Ryszard Szewczyk, prof. KA i prof. dr hab. Andrzej Sławiński. Podsumowując obrady plenarne dr hab. Zbigniew Dresler, prof. UEK, podziękował wszystkim uczestnikom za przybycie i wniesione treści merytoryczne. Pierwszy dzień konferencji zakończył wieczór jubileuszowy Profesora Stanisława Owsiaka, prowadzony przez dr Annę Moździerz, na który złożyły się wspomnienia, refleksje i gratulacje. Życzenia szacownemu Jubilatowi złożyli przedstawiciele ośrodków naukowych z całej Polski: rektor UEK prof. dr hab. Roman Niestrój, prof. dr hab. Tadeusz Grabiński, prof. dr hab. Piotr Niedzielski – dziekan Wydziału Zarządzania i Ekonomiki Usług US wraz z dr hab. Teresą Lubińską, prof. US, prof. dr hab. Elżbieta Mączyńska – prezes Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, prof. dr hab. Bogusław Fiedor – rektor UE we Wrocławiu, prof. dr hab. Andrzej Sławiński – dyrektor Generalny Instytutu Ekonomicznego NBP, prof. dr hab. Krystyna Znaniecka, prof. dr hab. Alicja Pomorska wraz z dr hab. Jolantą Szołno-Koguc, prof. UMCS oraz dr Katarzyną Wójtowicz, prof. dr hab. Jan Głuchowski – rektor WSB w Toruniu, prof. dr hab. Krystyna Piotrowska-Marczak wraz z  dr. Jarosławem Marczakiem, prof. dr hab. Teresa Famulska – kierownik Katedry Finansów UE w Katowicach, dr hab. Beata Filipiak, prof. WSB – rektor WSB w Poznaniu, prof. dr hab. Krzysztof Jajuga – kierownik Katedry Inwestycji Finansowych i Zarządzania Ryzykiem UE we Wrocławiu, dr hab. Jan Sobiech, prof. UEP – kierownik Katedry Finansów Przedsiębiorstw UEP, dr hab. Jerzy Handschke, prof. UEP – kierownik Katedry Ubezpieczeń UEP, prof. dr hab. Marian Podstawka – kierownik Katedry Polityki Europejskiej, Finansów Publicznych i  Marketingu SGGW oraz wszyscy obecni na konferencji pracownicy UEK z: Katedry Finansów, Katedry Finansów Samorządowych, Katedry Finansów Przedsiębiorstw, Katedry Gospodarki Regionalnej, Katedry Matematyki, Katedry Prawa, Katedry Rachunkowości Finansowej, Katedry Ubezpieczeń i  pozostałych ośrodków naukowych. Szczególnym prezentem wręczonym Profesorowi podczas wieczornego spotkania była Księga Jubileuszowa.

wartości, coraz bardziej widocznego rozwarstwienia społecznego, mitu możliwości stworzenia społeczeństwa quasi-elitarnego oraz potrzeby – kładącego kres relatywizmowi moralnemu – „wielkiego oczyszczenia”. Przedmiotem rozważań prof. dr. hab. Eugeniusza Ruśkowskiego były zapisy konstytucyjne, gwarantujące olbrzymią ilość bezpłatnych świadczeń oraz kryzys finansów samorządu terytorialnego. Prelegent postulował m.in. zastąpienie wykorzystania w zapisach konstytucyjnych zasady równości zasadą subsydiarności. Prof. dr hab. Leszek Patrzałek dokonał oceny stanu finansów samorządu terytorialnego w  świetle kryzysu, zwracając uwagę, że samorządy województw powinny być wyposażone w  instrumenty polityki regionalnej. W  dyskusji, która wywiązała się po wystąpieniach prelegentów, głos zabrali prof. dr hab. Jan Czekaj, prof. dr hab. Elżbieta Mączyńska, dr Arkadiusz Babczuk, prof. dr hab. Stanisław Owsiak, prof. dr hab. Bogusław Fiedor, dr inż. Andrzej Muszyński, dr hab. Piotr Niedzielski, prof. US, dr hab. Agnieszka Alińska, prof. SGH, prof. dr hab. Eugeniusz Ruśkowski i prof. dr hab. Wanda Sułkowska. Rozpoczynając sesję II, prowadzący ją prof. dr hab. Jan Głuchowski podkreślił zasadność działalności regulacyjnej państwa. Dr hab. Te-

publicznych, która nie może jednak mieć charakteru uniwersalnego ze względu na szereg zewnętrznych i wewnętrznych ograniczeń. Prof. dr hab. Alicja Pomorska, nawiązując do wystąpienia prof. dr. hab. Eugeniusza Ruśkowskiego, poruszyła zagadnienie konstytucjonalizacji sektora finansów publicznych w Polsce, wpływu wydatków sztywnych na deficyt budżetowy, potrzeby ich ograniczenia oraz problemy legislacyjne związane z takimi zmianami. Głos w dyskusji kończącej sesję II zabrali: dr hab. Teresa Lubińska, prof. US, prof. dr hab. Elżbieta Mączyńska, dr hab. Maria Kosek-Wojnar, prof. UEK, prof. dr hab. Jan Czekaj, dr Arkadiusz Babczuk, dr hab. Irena Pyka, prof. UE w Katowicach i dr hab. Ryszard Szewczyk, prof. KA. Drugi dzień obrad zakończyła biesiada góralska, w trakcie której zaproszonym gościom czas umilał występ góralskiej kapeli. Trzeciego dnia obrad tematem przewodnim były perspektywy zmian w  sektorze finansów publicznych w Polsce. Głos zabrali: dr Edyta Małecka-Ziembińska, dr Joanna Niżnik, dr Magdalena Zioło i dr hab. Artur Walasik. Moderator sesji, dr Katarzyna Stabryła-Chudzio, otwierając obrady postawiła pytanie, czy obniżka perspektywy polskiego ratingu przyznawanego

Wieczór jubileuszowy, kierownik Katedry UEK prof. dr hab. Stanisław Owsiak.

Wieczór zakończyła muzyczna podróż sentymentalna wyśpiewana przez Katarzynę Radwańską i wygrana przez Bartłomieja Szczepańskiego z  zespołem oraz symboliczny toast wzniesiony na cześć Jubilata przez dr Jolantę Juzę. W  drugim dniu konferencji tematem obrad były przyczyny i  przebieg kryzysu finansowego oraz nowy model działalności regulacyjnej państwa. W sesji I głos zabrali prof. dr hab. Jan Czekaj, prof. dr hab. Wanda Sułkowska, dr hab. Agnieszka Alińska, prof. SGH, prof. dr hab. Eugeniusz Ruśkowski i prof. dr hab. Leszek Patrzałek. Prelegentami w sesji II byli: prof. dr hab. Jan Głuchowski, dr hab. Teresa Lubińska, prof. US, dr  hab. Ewa Miklaszewska, prof. UEK, prof. dr hab. Krystyna Piotrowska-Marczak i prof. dr hab. Alicja Pomorska. Sesji I przewodniczył prof. dr hab. Jan Czekaj, który po krótkim powitaniu gości i wskazaniu głównych przyczyn ostatniego kryzysu postawił tezę, iż fiskalne pobudzanie gospodarki okazało się nieskuteczne, ponieważ dofinansowana została sfera finansowa, a nie realna. Zwrócił także uwagę na potrzebę znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy załamanie, jakiego doświadczyła sfera realna i finansowa, było konsekwencją splotu nieszczęśliwych okoliczności, czy też wydarzenia ostatnich lat podważyły podstawy funkcjonowania gospodarki rynkowej. Dr hab. Agnieszka Alińska, prof. SGH w swoim wystąpieniu podjęła polemikę z rozpowszechnioną opinią, iż głównymi sprawcami kryzysu są banki i podkreśliła, że odpowiedzialność leży również po stronie innych instytucji finansowych, rządów i  banków centralnych. Prof. dr hab. Wanda Sułkowska identyfikując przyczyny kryzysu nawiązała do kryzysu

www.uek.krakow.pl

Obrady plenarne, od lewej: dyrektor generalny Instytutu Ekonomicznego NBP prof. dr hab. Andrzej Sławiński, kierownik Katedry Inwestycji Finansowych i Zarządzania Ryzykiem UE we Wrocławiu prof. dr hab. Krzysztof Jajuga, kierownik Katedry Finansów Przedsiębiorstw UEK dr hab. Zbigniew Dresler, prof. UEK, kierownik Katedry Finansów UEK prof. dr hab. Stanisław Owsiak, rektor UE we Wrocławiu prof. dr hab. Bogusław Fiedor.

resa Lubińska, prof. US, nawiązując do wypowiedzi prof. dr. hab. Eugeniusza Ruśkowskiego, zwróciła uwagę na skalę problemów sektora samorządowego, spowodowanych m.in. przez brak możliwości finansowania się przez wpływy niepodatkowe, która pozwala mówić o kryzysie w tym sektorze. Wystąpienie dr hab. Ewy Miklaszewskiej, prof. UEK poświęcone było m.in. ograniczonej skuteczności nowych regulacji nadzorczych wprowadzonych w 2010 r., a także konsekwencjom przeniesienia nadzoru na szczebel europejski dla polskich banków w warunkach wysokiego udziału kapitału zagranicznego w polskim sektorze bankowym oraz braku reprezentacji naszego kraju w  podstawowych organach decydujących o  kształcie polityki regulacyjnej. Prof. dr hab. Krystyna Piotrowska-Marczak podkreśliła, iż kryzys finansowy ujawnił potrzebę poświęcenia większej uwagi teorii finansów

przez agencję Moody’s oraz zapowiadany na 26 października 2011 r. szczyt ministrów finansów strefy euro to syndrom kryzysu czy zapowiedź zmian. Dr Edyta Małecka-Ziembińska podkreśliła rolę wzrostu wydatków publicznych w krajach OECD w kształtowaniu ich deficytów budżetowych oraz pozorne działania legislacyjne służące racjonalizacji wydatków w Polsce. Dr Joanna Niżnik przestawiła główne zmiany w  systemie emerytalnym w  Polsce, nawiązała do toczącej się dyskusji nad potencjalną likwidacją systemu prywatnego i  scharakteryzowała podstawowe czynniki, które powinny być brane pod uwagę przy reformie emerytalnej. Wystąpienie dr Magdaleny Zioło poświęcone było zewnętrznym źródłom finansowania wydatków inwestycyjnych gmin, determinantom ich doboru i  problemom w  obszarze dywersyfikacji źródeł finansowania. Dr hab. Artur Walasik zwrócił uwagę na zna-

czenie zaburzenia relacji pomiędzy równowagą finansów publicznych i równowagą rynku finansowego w  generowaniu kryzysu oraz zmiany cywilizacyjne (m.in. przejmowanie przez rynek finansowy szeregu zadań społecznych) kształtujących obydwie równowagi. W dyskusji kończącej część merytoryczną głos zabrali: prof. dr hab. Teresa Famulska, dr Jarosław Marczak, prof. dr hab. Stanisław Owsiak, dr Benedykt Puczkowski, dr inż. Andrzej Muszyński, dr Magdalena Zioło, dr Joanna Niżnik i dr hab. Artur Walasik. Podsumowania obrad dokonała dr hab. Maria Kosek-Wojnar, prof. UEK, która nawiązała do ich dwóch motywów przewodnich, jakimi były problemy podstawowe dotyczące teorii finansów i problemy praktyczne, dotyczące przyczyn i  konsekwencji kryzysu finansowego dla sfery regulacyjnej. Dr hab. Krzysztof Surówka, prof. UEK, podkreślając wartość merytoryczną dyskusji, oddał głos Jubilatowi. Prof. dr hab. Stanisław Owsiak dziękując wszystkim zaproszonym gościom za przybycie i czynny udział w konferencji oraz organizatorom za trud włożony w jej przygotowanie wyraził przekonanie, że „pieniądz to dobro społeczne oparte na zaufaniu, będące jedynie w okresowym posiadaniu podmiotów prywatnych”. Komitetowi Organizacyjnemu Konferencji przewodniczyła dr Anna Moździerz, a  jego członkami byli: dr hab. Krzysztof Surówka, prof. UEK – dziekan Wydziału Finansów UEK, prof. dr hab. Maria Kosek-Wojnar – kierownik Katedry Finansów Samorządowych, dr Katarzyna Owsiak, dr  Katarzyna Stabryła-Chudzio i  mgr  Piotr Podsiadło. Prezentowane referaty oraz głosy zabierane w  dyskusji wskazały, że kryzys gospodarczy lat 2008–2009 prócz konsekwencji natury ekonomicznej wpłynął na zmianę postaw społecznych i skłonił do ponownego postawienia wielu fundamentalnych pytań. Wielu uczestników konferencji prezentowało pogląd, że z pewnością nie mieliśmy do czynienia z ostatnim kryzysem w historii ludzkości. Jednak to, jak społeczeństwo poradzi sobie z następnymi, w znacznym stopniu zależeć będzie od kodeksu moralnego adaptowanego przez przyszłe pokolenia, w który wpisują się również kończące konferencję słowa Jubilata. Efektem pracy przedstawicieli licznych ośrodków naukowych w  całej Polsce, którzy spotkali się w  Krynicy, jest konferencyjna Księga Jubileuszowa i 2 tomy Zeszytów Naukowych PTE.

dr Aleksandra Jurkowska, Katedra Finansów mgr Katarzyna Maj-Waśniowska, Katedra Finansów Samorządowych Sponsorami konferencji były:

31


KONFERENCJE

KONFERENCJE

Dylematy restrukturyzacji W dniach od 19 do 22 października 2011 r. w Krynicy Zdroju już po raz szesnasty spotkali się uczestnicy międzynarodowej konferencji naukowej poświęconej problematyce restrukturyzacji, organizowanej przez Katedrę Ekonomiki i Organizacji Przedsiębiorstw Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie we współpracy z Fundacją Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Tegoroczna konferencja, pod hasłem przewodnim „Dylematy współczesnych przedsiębiorstw w  procesie restrukturyzacji. Dywersyfikacja – Integracja – Rozwój”, zgromadziła ponad 270 osób reprezentujących krajowe uniwersytety, uczelnie ekonomiczne, techniczne, rolnicze, pedagogiczne oraz instytuty naukowo-badawcze, jak również zagraniczne ośrodki naukowe z Francji, Ukrainy i Włoch. Swoją obecnością obrady konferencji zaszczycili także przedstawiciele administracji rządowej i  samorządowej oraz szerokie grono reprezentantów środowiska biznesowego. Prof. dr hab. Ryszard Borowiecki

Konferencja poświęcona została nowym wyzwaniom, jakie niesie wraz z sobą obecna rzeczywistość gospodarcza, zarówno w  zakresie przewidywania zagrożeń, kompleksowej diagnozy sytuacji, jak również zdefiniowania optymalnych rozwiązań w  sferze zarządzania, formułowania i  implementacji strategii oraz analizy uzyskanych efektów. Dla realizacji tego celu, w trakcie obrad podjęto próbę odpowiedzi na sformułowane w tytule konferencji pytanie dotyczące dylematów współczesnych przedsiębiorstw związanych z  podejmowanymi procesami restrukturyzacyjnymi. Konferencja integrowała w  sobie trzy główne wydarzenia: sesje i  panele dyskusyjne pod wspólnym hasłem zawartym w tytule konferencji, organizowaną po raz trzeci galę konkursu o nagrodę „Lidera Restrukturyzacji” oraz szczególne i niepowtarzalne wydarzenie związane z przypadającym w tym roku Jubileuszem 45-lecia pracy naukowo-dydaktycznej profesora Ryszarda Borowieckiego – kierownika Katedry Ekonomiki i Organizacji Przedsiębiorstw UEK, pomysłodawcy i  corocznego inspiratora konferencji. Z tej racji honorowy patronat na obradami konferencji objęli: wiceprezes Rady Ministrów, minister Gospodarki – Waldemar Pawlak, pezydent Miasta Krakowa – prof. dr hab. Jacek Majchrowski oraz burmistrz Krynicy-Zdroju – dr Dariusz Reśko. Generalny spon-

32

soring konferencji objęła Grupa Tauron Polska Energia SA. Szczególny charakter tegorocznej konferencji sprawił, że uroczystemu jej otwarciu towarzyszyły liczne gratulacje i słowa uznania, które dostojnemu Jubilatowi przekazali przedstawiciele administracji rządowej i  samorządowej, uczelni krajowych i  zagranicznych, jak również reprezentanci środowisk biznesowych. W  imieniu władz rektorskich i  dziekańskich Uniwersytetu Ekonomicznego w  Krakowie życzenia przekazali: prorektor ds. studenckich – dr hab. inż. Andrzej Chochół, prof. UEK, przedstawiciele kolegium dziekańskiego Wydziału Zarządzania w  osobach: dziekana – dr. hab. Pawła Luli, prof. UEK oraz prodziekanów: dr hab. Renaty Oczkowskiej, prof. UEK i  dr. hab. Bogusza Mikuły, prof. UEK, jak również dziekan Wydziału Finansów – dr hab. Krzysztof Surówka, prof. UEK. Szczególnym zaszczytem dla organizatorów konferencji była obecność podsekretarza stanu w  Ministerstwie Gospodarki – prof. dr. hab. inż. Macieja Kaliskiego, który wraz z  życzeniami przekazał Jubilatowi okolicznościowy adres skierowany przez wiceprezesa Rady Ministrów, ministra gospodarki – Waldemara Pawlaka, jak również obecność burmistrza Krynicy-Zdroju – dr. Dariusza Reśko, przekazującego życzenia od lokalnych władz samorządowych. W  imieniu środowiska

polskich wyższych uczelni życzenia przekazali: wiceprzewodniczący Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich, rektor Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie – prof. dr hab. Janusz Żmija oraz członek Konferencji Rektorów Uczelni Ekonomicznych, rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach – prof. dr hab. Jan Pyka. Aktywność naukowa i  organizacyjna profesora Ryszarda Borowieckiego prowadzona w wymiarze międzynarodowym sprawiła, że słowa uznania skierowali do niego obecni również na konferencji przedstawiciele takich uczelni zagranicznych, jak: Kijowski Narodowy Uniwersytet Handlowo-Ekonomiczny, Tarnopolski Instytut Technologii Społecznych i  Informacyjnych, Uniwersytet Bankowości Narodowego Banku Ukrainy w Kijowie, Politechnika Lwowska oraz Uniwersytet w  Mesynie. Otwarciu konferencji towarzyszyły także życzenia od Prezesa Zarządu Głównego Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa – prof. dr. hab. Zbigniewa Dworzeckiego, które przekazał wiceprezes – dr inż. Eryk Głodziński. W trakcie uroczystości otwarcia konferencji odczytane zostały także życzenia, jakie do Dostojnego Jubilata skierowali: szef Kancelarii Prezydenta RP – minister Jacek Michałowski, prezydent Krakowa – prof. dr hab. Jacek Majchrowski, dyrektor Teatru Wielkiego – Opery

www.uek.krakow.pl

Narodowej w Warszawie – Waldemar Dąbrowski oraz przewodniczący Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów – prof. dr hab. Tadeusz Kaczorek. Wiele życzeń od przedstawicieli krajowych wyższych uczelni oraz od reprezentantów praktyki gospodarczej zostało przekazanych także w trakcie wieczornego uroczystego bankietu. Obrady konferencyjne w  ramach sesji plenarnej, odbywającej się bezpośrednio po uroczystym otwarciu konferencji, zainaugurowało wystąpienie członka Rady Polityki Pieniężnej, kierownika Katedry Gospodarki i  Administracji Publicznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie – prof. dr. hab. Jerzego Hausnera. W referacie zatytułowanym „Polska w rozwojowym dryfie?” autor zarysował wnikliwą diagnozę aktualnej sytuacji gospodarczej Polski, zaprezentował wewnętrzne i  zewnętrzne uwarunkowania rozwoju gospodarczego naszego kraju oraz wskazał na zasadnicze wyzwania, jakie w  najbliższym okresie stoją przed polską gospodarką. Dalsze obrady konferencyjne odbywały się w  ramach następujących panelowych sesji tematycznych: 1. „Dylematy restrukturyzacji procesów gospodarczych” – pod przewodnictwem prof. dr hab. Ireny Hejduk (Szkoła Główna Handlowa) oraz prof. dr. inż. Wiesława M. Grudzewskiego (IOiZwP „Orgmasz”); 2. „Formowanie więzi organizacyjnych w  gospodarce” – pod przewodnictwem prof. dr. hab. inż. Jana Stachowicza (Politechnika Śląska) oraz prof. dr. hab. Zbigniewa Olesińskiego (Akademia Finansów w  Warszawie); 3. „Analiza procesów restrukturyzacji przedsiębiorstw” – pod przewodnictwem prof. dr. hab. Ryszarda Borowieckiego (Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie); 4. Panel międzynarodowy “Dilemmas of the Contemporary Economy Facing Global Changes” – pod przewodnictwem prof. dr. hab. Dariusza Zarzeckiego (Uniwersytet Szczeciński) oraz prof. dr. hab. Dariusza Wędzkiego (Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie). 5. Panel Praktyków „Kryzys w  gospodarce – blaski i cienie”. W ramach każdej z wymienionych sesji panelowych wygłoszone zostały referaty wprowadzające zaprezentowane przez zaproszonych prelegentów, które stały się podstawa do prowadzonej w oparciu o nie wielowątkowej dyskusji. Tegoroczna konferencja stanowiła także okazję do powiązania osiągnięć środowiska akademickiego z  doświadczeniami środowiska biznesowego. Służył temu m.in. cykliczny Panel Praktyków, odbywający się tym razem pod hasłem: „Kryzys w  gospodarce – blaski i  cienie”. W  panelu moderowanym przez prof. dr. hab. Ryszarda Borowieckiego udział wzięli: prezes Zarządu GAZ-SYSTEM – dr Jan Chadam, prezes Zarządu Raiffeisen Bank Polska – Piotr Czarnecki, prezes Zarządu Górażdże Cement – Andrzej Balcerek, dyrektor Oddziału Okręgowego w Krakowie Narodowego Banku Polskiego

W sesji plenarnej wystąpił prof. dr hab. Jerzy Hausner (na zdjęciu z prawej), obok – prof. dr hab. Ryszard Borowiecki

– dr hab. Wiesław Gumuła oraz menedżer Deloitte Audyt – Adam Czechanowski. W trakcie konferencji miało także miejsce rozstrzygnięcie, organizowanego już po raz trzeci, konkursu o  nagrodę „Lidera Restrukturyzacji”. Misją konkursu jest wspieranie przedsiębiorstw podejmujących i  efektywnie realizujących trudne wyzwania restrukturyzacyjne oraz tworzących w ten sposób nowe standardy biznesowe, poprzez nagradzanie, propagowanie i promowanie najlepszych praktyk restrukturyzacyjnych. Kapituła nagrody, której przewodniczył prof. dr hab. Ryszard Borowiecki, doceniła w tym roku działania restrukturyzacyjne czterech przedsiębiorstw, przyznając 3 równorzędne wyróżnienia oraz 1 nagrodę Lidera Restrukturyzacji 2011. Statuetkę Lidera Restrukturyzacji 2011, za permanentne działania restrukturyzacyjne zorientowane na dywersyfikację dostaw gazu ziemnego oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego kraju, otrzymał Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM SA. Medalami Lidera Restrukturyzacji 2011 wyróżnione zostały: Górażdże Cement SA, Międzynarodowy Port Lotniczy im. Jana Pawła II KrakówBalice Sp. z o.o. oraz Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Sp. z o.o. w Krakowie. Jednym z głównych założeń zapoczątkowanego w 1994 roku cyklu konferencji jest rozwój i  propagowanie wiedzy o  restrukturyzacji oraz stworzenie forum dla integracji środowisk naukowych z  praktyką współczesnego biznesu. Służą temu m.in. zainicjowany w  2009 roku Konkurs o  Nagrodę „Lidera Restrukturyzacji” oraz odbywający się w  ramach konferencji od 2007 roku Panel Praktyków. Stwarzają one organizatorom okazję do ciągłego rozszerzania współpracy z praktyką gospodarczą, czego rezultatem jest także wsparcie rzeczowe i finan-

sowe dla organizacji konferencji, którego udzieliły w tym roku następujące firmy: • Grupa TAURON Polska Energia SA – generalny sponsor konferencji, • Operator Gazociągów Przesyłowych GAZSYSTEM SA – Partner Panelu Praktyków, • Raiffeisen Bank Polska SA, • Deloitte Audyt Sp. z o.o., • Górażdże Cement SA, • Grupa PZU SA, • Krakowskie Zakłady Automatyki SA, • Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej SA w Krakowie, • Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji SA w Krakowie, • MPL im. Jana Pawła II Kraków Balice Sp. z o.o. Bezpośrednim rezultatem konferencji są także okolicznościowe wydawnictwa książkowe. Trzy pierwsze z nich – polskojęzyczne („Restrukturyzacja. Teoria i  praktyka w  obliczu nowych wyzwań”, „Dylematy współczesnych przedsiębiorstw w  procesie restrukturyzacji. Dywersyfikacja – Integracja – Rozwój” oraz „Procesy formowania więzi organizacyjnych we współczesnej gospodarce. Integracja – Kooperencja – Klastering”) – uczestnicy otrzymali w  trakcie konferencji. Czwarte wydawnictwo – anglojęzyczne, ukaże się w  najbliższym czasie jako publikacja pokonferencyjna. Również po konferencji wydana zostanie okolicznościowa Księga Jubileuszowa, zawierająca m.in. przekazane Jubilatowi okolicznościowe adresy i życzenia.

dr Andrzej Jaki Katedra Ekonomiki i Organizacji Przedsiębiorstw UEK

33


MEDIA

MEDIA

Uczelnia w mediach Ostatnie miesiące minionego roku akademickiego przyniosły ogromną liczbę tzw. pretekstów medialnych. Już na przełomie czerwca i lipca szczególnie krakowska prasa dużo miejsca poświęciła tegorocznej rekrutacji na studia, także w kontekście naszej uczelni – rekordowym 11 osobom na 1 miejsce na kierunku Gospodarka przestrzenna (inż.) oraz większej o ponad 1000 liczbie kandydatów na studia stacjonarne. Media z uwagą odnotowały także obecność na UEK prof. Rogera B. Meyersona – amerykańskiego noblisty w dziedzinie ekonomii z 2007 roku. Od początku sierpnia zainteresowaniem mediów cieszył się przygotowujący się do nowego sezonu I-ligowy zespół siatkarek UEK, który w tym roku walczy o awans do ekstraklasy.

ropa”, tegorocznej Nagrodzie im. E. Kwiatkowskiego, Turnieju Fakro Cup. Na przełomie września i października dziennikarze gościli nie tylko na uroczystej inauguracji 87. roku akademickiego UEK, ale także na historycznym rozpoczęciu 1. roku akademickiego Uniwersytetu Dziecięcego UEK oraz przedwyborczej debacie liderów organizowanej przez Koło Nauk Politycznych Homo Politicus. W ostatnich miesiącach dziennikarze z powodzeniem korzystali także z unikatowej wiedzy naszych naukowców, pracowników i absolwentów. Za tę znakomitą promocję marki naszej Uczelni, często na arenie ogólnopolskiej, szczególnie dziękujemy: prof. Jackowi Purchli, prof. Janowi Czekajowi, prof. Aleksandrowi Surdejowi, prof. Andrzejowi Wojtynie, dr. Piotrowi Bule, dr. Mariuszowi Andrzejewskiemu, dr. Mariuszowi Makowskiemu, Rafałowi Brzosce oraz Katarzynie Rogowiec. Studentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie bardzo często usłyszeć można było w rozgłośni RMF Maxxx, która od kilku lat jest patronem medialnym uczelni. Reporterzy radia z mikrofonem goszczą na kampusie UEK kilka razy w tygodniu.

Także we wrześniu UEK wyjątkowo często gościł w mediach za sprawą ważnych wydarzeń, m.in.: międzynarodowej konferencji „Aktywna Eu-

Łukasz Salwarowski – dyrektor Kancelarii Rektora UEK Piotr Bednarski – Sekcja Prasowa Kancelarii Rektora UEK

34

www.uek.krakow.pl

35


Nr 1

WARTO WIEDZIEĆ

Każdy z nas, pracując, może wykonywać tylko swoje obowiązki pracownicze i być dobrym pracownikiem. Każdy z  nas może także, wykonując dobrze swoją pracę, pomagać innym – tym, którzy nie mieli tyle szczęścia co my i którym ta pomoc jest potrzebna. Za zgodą obecnych władz UEK, „Kurier UEK” stara się pomagać i promować tych, którzy warci są naśladowania, lansując tym samym naszą społeczność jako aktywną i wrażliwą społecznie, której nie jest wszystko jedno. Jest to także element wychowawczy dla naszych studentów i  absolwentów. Dlatego w  tym przedświąteczno-zimowym okresie, kiedy ludzka pomoc i  życzliwość jest szczególnie potrzebna, zapowiadamy nowy dział „Kuriera UEK” – „PROMOCYJNIE – PROSPOŁECZNIE”, w którym będziemy promować cenne inicjatywy społeczne, zainicjowane, popierane lub organizowane przez członków naszej społeczności. Zapraszamy do informowania nas o Państwa pomysłach i dokonaniach na tym polu, zarówno jednostek, w których Państwo pracują, jak i inicjatywach indywidualnych.

Fot. Wioletta Dec

prospołeczny?

W życiu każdej kobiety zdarzają się sytuacje, gdy zostaje narażona na niebezpieczeństwo. Samotnie podróżując, wracając do domu, zwłaszcza w nocy, może spotkać na drodze napastnika. Niemal zawsze przeciwnik jest silniejszy, ale znająca tajniki skutecznej samoobrony kobieta może się przeciwstawić. Przedmioty codziennego użytku, takie jak klucze czy telefony komórkowe, mogą pomóc w  odparciu ataku, wystarczy pewność siebie i zaskoczenie napastnika. 16 października, na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie odbył się kurs „Obroń się sama!”. Partnerem spotkania było Stowarzyszenie MANKO, organizator kampanii społecznych „Lokal Bez Papierosa.pl”, „Pilnuj drinka” i „przeTESTuj się”. Celem kursu było pokazanie kobietom, że w  sytuacji zagrożenia nie są bezbronne. Działając sposobem, a nie siłą mogą się obronić przed napastnikiem. Trzeba pamię-

tać, że kobieta w kontakcie z napastnikiem nie jest na straconej pozycji! W  czasie spotkania trenerzy starali sie uświadomić kobietom kilka ważnych kwestii, które mogą okazać się wiedzą nie do przecenienia w  sytuacjach zagrożenia. Wszystkie panie, biorąc czynny udział w  kursie, zdobyły praktyczne umiejętności obrony przed atakiem silniejszego napastnika. Kurs polegał na przyswojeniu podstawowych trików oraz chwytów, które jest w stanie wykonać każda kobieta. Jak się okazało, nawet zawartość damskiej torebki może być skuteczną bronią przeciwko napastnikowi, co więcej – sama torebka może pomóc w odparciu ataku. Wszystkie zainteresowane studentki zachęcamy do odwiedzenia strony www. obronsiesama.pl, na której znaleźć można szczegółowe informacje i terminy kursów. Zapraszamy!

Oprac. Stowarzyszenie Manko

840 kg nakrętek z Uniwersytetu Ekonomicznego w  Krakowie na rzecz ogólnopolskiego programu charytatywno-ekologicznego „ZbieramyZakretki.pl – pomagając ludziom, pomagamy naturze”.

Uniwersytety dla dzieci w budowaniu kapitału intelektualnego i społecznego

Wśród najważniejszych wyzwań dla Polski na najbliższe lata można wskazać rozwijanie kompetencji do skutecznego funkcjonowania w rzeczywistości rynkowej, w  warunkach ostrej konkurencji, w  wielokulturowych zbiorowościach, w  warunkach społeczeństwa demokratycznego. Chodzi tu zwłaszcza o rozwój kreatywności, zdobywanie kompetencji do ciągłego uczenia się i rozwijania nowych umiejętności, a także budowanie kapitału społecznego – umiejętności współpracy, skutecznego komunikowania się, działania w ramach grupy. Niestety, obowiązujący w  naszych szkołach model nauczania często nie sprzyja rozwojowi kapitału intelektualnego i społecznego, a także potencjału kreatywności.

Nie odpowiada zatem wymaganiom gospodarki opartej na wiedzy. Zasadniczym problemem jest, że ten model nauczania koncentruje się na „oświecaniu” ucznia i skłonieniu go do przyswajania wielkiej liczby informacji z  rozmaitych dziedzin. Tymczasem, dla potrzeb współczesnego (i  przyszłego) świata potrzebny jest model człowieka „innowacyjnego”, aktywnie zadającego pytania i  poszukującego samodzielnie odpowiedzi. Potrzebne jest także nastawienie na szukanie i  rozwijanie indywidualnych zainteresowań uczniów, uczenie ich sposobów zastosowania posiadanej wiedzy i  poszukiwania nowych informacji w wielu źródłach, czy wreszcie – promowanie krytycznego myślenia. Warto tu zatem przypomnieć, że zdaniem noblisty, Jamesa Heckmanna, inwestowanie w  wykształcenie i  rozwój dzieci jest działaniem o bardzo wysokim stopniu efektywności i to zarówno z ekonomicznego, jak i społecznego punktu widzenia. Co bardzo ważne, jest to ważna inwestycja w przyszłość, bo jeśli w okresie wczesnego dzieciństwa dziecko

12 września br. Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie po raz drugi przekazał nakrętki typu PET Fundacji Nauka i Kultura na rzecz ogólnopolskiego programu charytatywno-ekologicznego „ZbieramyZakretki.pl – pomagając ludziom, pomagamy naturze”. Tym razem społeczność naszej uczelni zebrała 840 kg nakrętek, tj. o 190 kg więcej niż poprzednio. Zbiórki na terenie kampusu dokonywała z poświęceniem Ala M. Kucharczyk, starszy księgarz w Wydawnictwie UEK – umieszczała pudełka na nakrętki w nowych miejscach na terenie kampusu, pudełka napełnione nakrętkami opróżniała i pakowała nakrętki do worków. Łącznie spakowała 129 worków nakrętek, tj. ponad 322 tys. sztuk. Cieszy fakt, że zbieranie nakrętek na cel charytatywny ma coraz więcej zwolenników wśród pracowników i studentów UEK. Nakrętki zbierają całe rodziny pracowników i  twierdzą, że nie wyrzucają nakrętek nawet podczas pobytów zagranicznych, tylko przywożą je do kraju, aby brać udział w uczelnianej akcji. Za pieniądze otrzymane za zakrętki z firm recyklingowych Fundacja Nauka i Kultura wspomaga zakup wózków inwalidzkich i sprzętu rehabilitacyjnego dla niepełnosprawnych dzieci. mgr Grażyna Wójcik

36

UEK

Obroń się sama

www.uek.krakow.pl

nauczy się zadawać pytania i poszukiwać na nie odpowiedzi, jeśli rozwinie rozmaite zainteresowania i będzie aktywne w tym procesie uczenia się, to w efekcie zdobywa w ten sposób podstawy ułatwiające dalszy proces zdobywania kompetencji i  rozwijania kreatywności. Konieczne zatem jest tworzenie dodatkowych uzupełniających form rozwijania zasobów intelektualnych, kulturowych i społecznych dzieci. Uniwersytety przeznaczone dla dzieci są taką właśnie propozycją. Pierwszy uniwersytet dla dzieci, Kinder-Uni, powstał w  2002 roku w  Tybindze i  od tej pory, w wielu krajach świata, także i w Polsce (od 2007 roku kiedy powstał Uniwersytet Dzieci, realizowany przez Fundację PAIDEIA), te działania rozwijają się ze znaczną dynamiką. Nie jest to, oczywiście, alternatywa dla nauki szkolnej, a raczej propozycja jej uzupełniania. Wśród zadań uniwersytetów dla dzieci można wskazać dostarczanie inspiracji i  zachęty dla własnych poszukiwań, stwarzanie atmosfery sprzyjającej wykra-

czaniu poza codzienność szkolną, zainteresowaniu coraz to nowymi obszarami nauki i przypominanie, że odkrywanie świata to fascynująca przygoda i  źródło satysfakcji. Uniwersytety dla dzieci opierają się również na pewnych uniwersalnych zasadach. Chodzi tu m.in. o maksymalną dostępność (uniwersytety bez barier), angażowanie wolontariuszy, nastawienie na współpracę i  współdziałanie, rozwijanie postaw wzajemnego szacunku i otwartości. Dla instytucji akademickich to także szansa na tworzenie wartości dodanej do tradycyjnej działalności dydaktycznej. Doświadczenie z wykładaniem dla tak wymagającego odbiorcy, jakim są dzieci, może być źródłem inspiracji dla wprowadzania zmian w nauczaniu „normalnych” (czyli dorosłych) studentów uniwersytetów. Można powiedzieć, że jest to dobry początek do kształcenia ustawicznego, które wykracza poza edukację formalną. Anna Karwińska Pełnomocnik Rektora ds. Uniwersytetu Dziecięcego UEK


Uniwersytet dziecięcy

Uniwersytet dziecięcy

Inauguracja pierwszego roku akademickiego

PIERWSZE WRAŻENIA I REFLEKSJE NAJMŁODSZYCH STUDENTÓW

Uniwersytetu Dziecięcego UEK

Bardzo niezwykle rankiem 1 października 2011 roku wyglądał kampus naszej poważnej ekonomicznej uczelni, której tradycje sięgają 1925 roku. Tyle starszych i młodszych dzieci, tyle babć i  dziadków, mam i  tatusiów chyba nigdy się tu naraz nie spotkało. Rzeczywiście Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie wyglądał w tamtą pogodną sobotę jak prawdziwy Uniwersytet wszystkich pokoleń. Powód? 140 studentów Uniwersytetu Dziecięcego UEK inaugurowało swój pierwszy rok akademicki!

i zasady studiowania, wyjaśnił, jaka jest struktura Uczelni i  dlaczego rektor i  prorektorzy noszą szaty przypominające królewskie. Wiceprezydent pogratulowała małym studentom dobrego wyboru zajęć pozaszkolnych i złożyła najlepsze życzenia z okazji nowego roku akademickiego. Potem jeszcze przedstawione zostały plany Uniwersytetu Dziecięcego i  atrakcje, które czekają studentów. I  wreszcie, jak na prawdziwej inauguracji, wygłoszony został wykład inauguracyjny. O  „Tajemniczych nietoperzach”, ich sekretach, zdumiewających zwyczajach i o tym, że trzeba je chronić, opowiadała dr Dominika Sułkowska. Studenci Uniwersytetu Dziecięcego UEK obejrzeli także przygotowaną specjalnie dla nich wystawę „Nietoperz – demon czy anioł?”. Tak zaczęliśmy „Wspólnie odkrywać świat” i  mam nadzieję, że najbliższy rok akademicki będzie wspaniałą przygodą dla nas wszystkich.

Pierwszy wykład był bardzo fajny, najciekawsze były nietoperze i ich zdjęcia, najbardziej mi się podobały te śmieszne. Nie wiem, o  czym chciałbym usłyszeć na uniwersytecie, ale chciałbym się dużo nauczyć. Przeszkadzało mi światło podczas wykładu, ponieważ nie widziałem dokładnie wszystkich zdjęć. Kuba, 9 lat

Dzisiaj najbardziej podobały mi się nietoperze i ich zdjęcia. Wykład był bardzo fajny. Najbardziej nie mogę się doczekać wykładu z psychologii, bo się nią interesuję, chciałbym usłyszeć coś o  zjawiskach psychologicznych.

Interesuję się elektroniką i techniką oraz majsterkowaniem. Na dzisiejszym wykładzie najbardziej podobały mi się zdjęcia, szczególnie to, na którym pani pokazywała palce nietoperzy i  to jak skonstruowane są ich skrzydła.

Adam, 11 lat Michał, 7 lat

Najbardziej podobały mi się zdjęcia nietoperzy i to jak pani o nich opowiadała. Lubię biologię i uczyć się o zwierzątkach, dlatego chciałabym coś o  nich usłyszeć na następnych zajęciach. W ogóle to bardzo mi się podobało. Ania, 11 lat

Uroczystość przebiegała bardzo akademicko. Przede wszystkim odbywała się w tej samej hali, w której odbywają się inauguracje kolejnych lat akademickich. Tylko dekoracje były nieco odmienne. Zazwyczaj nie ma wesołych baloników w różnych kolorach… Jak przystało na inaugurację, spotkanie rozpoczął prorektor ds. studenckich dr hab. inż. Andrzej Chochół, prof. UEK, ubrany w uroczysty tradycyjny strój. Był także gość specjalny

38

Na wykładzie najbardziej podobały mi się zdjęcia nietoperzy. Zuzia, 9 lat

– wiceprezydent Krakowa ds. edukacji i spraw społecznych, Elżbieta Lęcznarowicz. W  uroczystości uczestniczyli także: pełnomocnik rektora UEK ds. Uniwersytetu Dziecięcego prof. dr hab. Anna Karwińska oraz przedstawiciele Sekcji Promocji z nieocenioną organizatorką Uniwersytetu Dziecięcego, Martą Tymowską-Malec. Profesor Chochół przedstawił najmłodszym studentom Uniwersytet Ekonomiczny

Na wykładzie najbardziej podobały mi się zdjęcia, które pani pokazywała o nietoperzach. Z warsztatów, które prezentował pan na początku, najbardziej chciałabym iść do radia. W ogóle to interesuję się projektowaniem, ostatnio projektowałam swój pokój. Kamila, 10 lat

Bardzo mi się podobało, najbardziej strój tego pana na początku i zdjęcia nietoperzy. Ania, 7 lat Najbardziej podobały mi się zdjęcia nietoperzy. Zwłaszcza ten wielki nietoperz. Chciałabym, żeby na Uniwersytecie Dziecięcym był wykład na temat zabawek, ich funkcji i  żebyśmy mieli wycieczkę do muzeum zabawek. Gdybym mogła wybrać, z  kim sławnym powinno być spotkanie to wybrałabym Kubę WojeAla, 10 lat wódzkiego. 

Mnie najbardziej podobało się to ubranie Profesora na początku i nietoperze. Lubię nietoperza gacka, ale najbardziej podobał mi się ten wielki. Chciałabym, żebyśmy jeździli na wycieczki. Koniecznie do fabryki czekolady. Gdybym mogła wybrać, z  kim sławnym powinno być spotkanie, to chciałabym, żeby to był Adam Sara, 10 lat Małysz.  Podobała mi się toga Profesora, wykład o nietoperzach, że będą wycieczki i że Pani Prezydent też przyszła do nas. Chciałabym, żebyśmy poszli do takiego muzeum z  dawnymi strojami. Julia, 10 lat Mi najbardziej podobał się wykład o  nietoperzach, generalnie całe otwarcie, cała inauguracja. Chciałbym, żeby był dużo wycieczek. Mogłaby być na przykład do fabryki czekolady. Chciałbym, żebyśmy mogli się spotkać z Adamem Małyszem.

Filip, 12 lat

Wrażenia uczestników inauguracji zbierały: Anna Pawlina, Katarzyna Sanak

22 października br. studenci Uniwersytetu Dziecięcego poszukiwali odpowiedzi na postawione w temacie wykładu pytanie „Czy psychologia to nauka o psach?”. Zajęcia prowadziła Katarzyna Sanak (na fot. w środku).

www.uek.krakow.pl

39


Uniwersytet dziecięcy

WARTO WIEDZIEĆ

Klub Grota 2 w nowej odsłonie zaprasza!

Anna Karwińska

ROZMOWY Z PUSZKIEM

O tym, kogo lubimy – Jesteś jakiś inny dzisiaj, Puszku. Nic nie mówisz. Jesteś smutny? Niezadowolony? Niewyspany? – To Alicja jest smutna. Wróciła ze szkoły i ciągle jest smutna – powiedział wreszcie Puszek z westchnieniem. – Ale co się stało? – zapytałam z  niepokojem. – No, Olka – powiedział tajemniczo Puszek. – To taka dziewczynka z  ich klasy – dodał. – Nowa! Nadal nic nie rozumiałam. – Bo jak przyszła ta Olka, to Martynka powiedziała, że teraz nie będzie siedziała z  Alicją, tylko z tą nową. I że ją bardziej lubi. I że ona, ta Olka, ma taką superową komórkę. A Alicja nie. A  potem Jarek powiedział, że Olka jest najfajniejsza w klasie… – Nie mówi się… – zaczęłam odruchowo, ale nie skończyłam. Puszek patrzył na mnie z ufnością. – Pomożesz jej. Prawda? – Spróbuję – sięgnęłam po telefon. O tej porze Alicja powinna być już w domu... – No i! No i! No i! – niecierpliwił się Puszek. – Wiesz, to czy kogoś lubimy, czy nie, zależy od wielu rzeczy. A  zwłaszcza, czy kogoś lubimy na długo czy na krótko. Na samym początku najważniejsza jest uroda albo to, że ktoś jest wesoły, zabawny. – Albo czy daje prezent – wtrącił się Puszek. – No właśnie. Ale to tylko na początku, bo potem zaczynamy dostrzegać inne zalety i wady! – Zwłaszcza wady – zgodziłam się. Ale po kolei. Najpierw o zaletach. Na przykład czy w razie potrzeby pomoże, czy zamiast pójść do kina, odwiedzi chorego kolegę. Czy stanie po twojej stronie, jak ktoś ci dokucza. Ważne jest to, że umie słuchać… – Tak jak ja – nadął się Puszek. – Akceptuje nasze słabe strony. No, chociażby to, że nie potrafimy szybko biegać. Pamięta o  urodzinach czy imieninach. Dzieli się czekoladą… – To takiego, co jest tylko ładny i wesoły lubimy na krótko? – upewniał się Puszek.

40

– Aaaa! To znaczy, że Martynka przestanie lubić Olkę? To super! – No nie wiem. Zobaczymy. Przecież nie znamy tej dziewczynki. Może jest bardzo miła. Może właśnie Olka i Alicja się polubią? I może Alicja pokaże jej ciebie. I przyjdą tu do mnie razem. – Ale ja i tak będę bardziej lubił Alicję. Bo ją już lubię na długo – powiedział zdecydowanie Puszek. – I  ciebie też – dodał przekornie wślizgując się do swojego pudełka.

– No, jeżeli to są JEDYNE zalety, to pewnie tak. Ale też jak odkryjemy wady... – Na przykład, że jest kłamczuchem? – Właśnie. – Ale ta Olka ma superową komórkę – powtórzył Puszek. – I jeszcze takie coś do słuchania muzyki. Nikt w klasie tego nie ma. – A cóż to ma do rzeczy? Przecież nie lubisz komórki, choćby najlepszej, ani tego „takiego czegoś”, prawda?

Pomyśl o kimś, kogo lubisz. Zastanów się teraz dlaczego. Co ci się podoba w tej osobie? Jakie ma zalety? Narysuj jej (jego) portret.

Ilustracje: Anna Podczaszy

Więcej rozmów z Puszkiem można znaleźć w książce Anny Karwińskiej „Rozmowy z Puszkiem o wyobraźni, przyjaźni i rozumieniu innych”, Wydawnictwo WAM, Kraków 2010.

www.uek.krakow.pl

Masz pomysł, szukasz lokalu, chcesz zorganizować „coś swojego” lub „coś dla innych”. Klub Grota 2 to niepowtarzalne miejsce na Kampusie UEK przeznaczone na realizację takich właśnie przedsięwzięć. Działamy w „podziemiach” (piwnice budynku „Księżówka”), ale w nowym semestrze chcemy pokazać się w pełnej okazałości. Nasz Klub to nie tylko wnętrze, to również klimat, muzyka i ludzie! Tylko u nas integruje się środowisko wykładowców, pracowników administracyjnych i studentów. Tylko u nas historia łączy się z teraźniejszością. W  godzinach otwarcia Klubu zapraszamy na „małe co nieco” – wszystko smaczne, zdrowe i  tanie. Wieczory zostawiamy do Państwa dyspozycji. Organizujemy na życzenie: wystawy, slajdowiska, karaoke i inne eventy. Pomimo krótkiego okresu działalności udało nam się zorganizować koncert „Live 4 life”. Był on dedykowany chorej Agnieszce, córce pracownika naszej Uczelni. Podczas koncertu wystąpili pracownicy, studenci i absolwenci Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, a wśród nich m.in.: Andrzej Mróz – legenda piosenki turystycznej w Krakowie, kompozytor i fotograf (kilka utworów wykonał wraz ze swoją małżonką); Dorota Wawryszczuk – artystka i  kompozytorka poezji śpiewanej o  tematyce anielskiej; Paweł Rzeźnik – absolwent

Uczelni i aktywny członek chóru „Dominanta” z zespołem White Camel oraz dr Jarosław Plichta – prezes Zarządu Fundacji UEK. W  koncert włączyła się również Fundacja Urszuli Smok „Podaruj życie”. Jako założycielka Fundacji opowiedziała w kilku słowach o problemie walki z białaczką oraz przytoczyła historię swojego zwycięstwa, które zainspirowało ją do pomagania innym. – Od samego początku funkcjonowania Klubu Grota 2 zakładaliśmy, aby było to miejsce różnego rodzaju działań i inicjatyw realizowanych na rzecz lub przez osoby identyfikujące się ze środowiskiem UEK. Największą wartość mają według nas działania integrujące, często robione spontanicznie i  bezinteresownie. Taki charakter miał właśnie pierwszy koncert pod wieloznaczną nazwą „Live 4 life” , który odbył się z  potrzeby pomocy i  potrzeby serca osób występujących, widzów i  organizatorów. Mam nadzieję, że będziemy mogli organizować więcej imprez z tego cyklu i nie ukrywamy, że czekamy na propozycje i zaangażowanie ze strony

naszego środowiska – mówił o koncercie jego pomysłodawca, dr Jarosław Plichta, prezes Zarządu Fundacji UEK. Z  wypracowanych środków chcemy rozwijać Klub Grota 2, tak aby stał się miejscem wielu ciekawych i inspirujących spotkań. Zapraszamy!

Fundacja UEK

41


WYDAWNICTWO UEK

WYDAWNICTWO UEK Finanse, nr 875

Ekonomia, nr 872 Projekty okładek Zeszytów Naukowych: Marcin Sokołowski

Problemy społeczne, polityczne i prawne, nr 870 Joanna Dzwończyk, Ekonomiczny nurt analiz społeczeństwa obywatelskiego Karolina Kotulewicz, Współpraca gospodarcza i polityczna Unii Europejskiej z Republiką Mołdowy w latach 1991–2010 Marek Motyka, Justyna Pawlak, Mariusz Makowski, Małgorzata Hetka, Charakterystyka zachowań zdrowotnych studentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie Jerzy Wrona, Symbolika działalności gospodarczej w herbach państw współczesnego świata Krzysztof Broński, Ewolucja polityki mieszkaniowej w Galicji na przełomie XIX i XX wieku (zarys problematyki) Tadeusz Filar, Wokół polsko-ukraińskiego konfliktu lat 1939–1947. Próba perspektywy antropologicznej Łukasz Żurek, Ekonomiczne aspekty działalności templariuszy Maja Chodacka, Rozliczanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w podatku dochodowym od osób fizycznych Wojciech Fill, Reglamentacja miejsca świadczenia sprzedaży wysyłkowej w podatku od wartości dodanej Magdalena Frańczuk, Skuteczność zabezpieczenia kredytu przez poręczenie. Sondaż empiryczny na podstawie badań własnych Ewa Gorlecka-Łabiak, Specyfika działania banków hipotecznych w Polsce Dominika Karwoth-Zielińska, Działania prawne podejmowane przeciwko nowym ruchom i kultom religijnym w Europie. Charakterystyka wybranych nowych ruchów religijnych i sekt Aneta Kaźmierczyk, Istota odróżnienia umów odpłatnych i nieodpłatnych w prawie polskim Aldona Piotrowska, Europejskie Ugrupowanie Współpracy Terytorialnej – nowy podmiot administrujący Piotr Wiatrowski, Problem kontroli konstytucyjności ustaw przez sądy Komitet Redakcyjny: Krzysztof Broński, Bogusława Gnela, Anna Karwińska, Janusz Koczanowski, Jerzy Kornaś (redaktor naczelny), Agnieszka Latosińska (sekretarz), Kazimierz Sosenko

Zarządzanie, nr 871 Adam Stabryła, Koncepcja wieloaspektowej analizy systemów zarządzania przedsiębiorstwem Jolanta Walas-Trębacz, System zarządzania sferą B+R w przedsiębiorstwie Paweł Łukasik, Arkadiusz Potocki, Klaster jako forma organizacyjna współpracy gospodarczej opartej na wiedzy Krzysztof Woźniak, Problematyka identyfikacji procesów organizacyjnych Beata Barczak, Wykorzystanie analizy sieciowej w badaniu systemu zarządzania strukturami sieciowymi Beata Joschko, Kierunki badań nad rozwojem sieci organizacyjnych Marek Ćwiklicki, Wzorce wdrożenia TQM Karolina Cioroch, Marek Salerno-Kochan, System akredytacji laboratoriów sądowych Małgorzata Tyrańska, Projektowanie usprawniające systemu oceniania pracowników Komitet Redakcyjny: Ryszard Borowiecki, Janusz Czekaj, Tadeusz Grabiński, Marek Lisiński, Adam Stabryła (redaktor naczelny), Danuta SurówkaMarszałek, Sławomir Wawak (sekretarz), Krzysztof Woźniak (sekretarz)

42

Zofia Dach, Rozwój społeczno-gospodarczy w teorii ekonomii Bartosz Sankiewicz, Państwo opiekuńcze a wolność gospodarowania. Próba znalezienia konsensusu w dyskusji o efektywności i sprawiedliwości Edward Bodzek, Przedsiębiorstwo jako model funkcjonowania jednostek administracji publicznej Krzysztof Łysik, Kompetencje pracowników wobec zmian w otoczeniu organizacji Bogusława Puzio-Wacławik, Koncepcja flexicurity jako odpowiedź na współczesne wyzwania rynku pracy Renata Wróbel-Rotter, Sektor producentów pośrednich w empirycznym modelu równowagi ogólnej Komitet Redakcyjny: Zofia Dach, Krystyna Przybylska (redaktor naczelna), Adrian Solek (sekretarz), Bogumiła Szopa, Michał Gabriel Woźniak, Stanisław Wydymus

Metody analizy danych, nr 873 Józef Pociecha, Barbara Pawełek, Prognozowanie bankructwa a koniunktura gospodarcza Sabina Augustyn, Paweł Ulman, The Socioeconomic Situation of Disabled People in Poland Henryk Baranek, Porządkowanie liniowe Sabina Denkowska, Testowanie jednoczesne przy weryfikacji ocen parametrów strukturalnych liniowego modelu ekonometrycznego Joanna Dębicka, Warunki realizacji przepływów pieniężnych w ubezpieczeniach wielostanowych Paweł Prysak, Stabilność w sensie Hurwitza macierzy przedziałowych Marcin Salamaga, Próba pomiaru efektywności funduszy inwestycyjnych w Polsce w latach 1999–2005 Paweł Wołoszyn, Jacek Wołoszyn, Dobór par sprzedawca-kupujący a równowaga ofert w symulacyjnym modelu serwisu aukcyjnego Renata Wróbel-Rotter, Obszary stabilności rozwiązania empirycznych modeli równowagi ogólnej: zastosowanie metod analizy wrażliwości Komitet Redakcyjny: Andrzej Gajewski, Paweł Lula, Barbara Pawełek (sekretarz), Adam Sagan, Edward Smaga, Andrzej Sokołowski (redaktor naczelny)

Towaroznawstwo, nr 874 Bronisław Buczek, Regeneracja adsorpcyjna zużytej frytury za pomocą handlowego krzemianu magnezu Michał Halagarda, Zofia Cichoń, Znakowanie produktów spożywczych informacją o wartości odżywczej Piotr Kafel, Tadeusz Sikora, Składniki kosztów wdrożenia i certyfikacji systemu zarządzania jakością w małych i średnich przedsiębiorstwach branży spożywczej Zofia Kolek, Wykorzystanie promieniowania jonizującego do utrwalania żywności

www.uek.krakow.pl

Elżbieta Kondratowicz-Pietruszka, Charakterystyka profilu kwasowego olejów roślinnych bogatych w polinienasycone kwasy tłuszczowe Wanda Kudełka, The Impact of Selected Factors on the Survival Rate of Probiotic Bacteria in Natural Bio-yoghurts Made from Cow’s Milk Małgorzata Lisińska-Kuśnierz, Oczekiwania konsumentów dotyczące opakowań a realizacja ich potrzeb społeczno-ekonomicznych Małgorzata Miśniakiewicz, Pozostałości pestycydów chloroorganicznych jako wyznacznik jakości zdrowotnej produktów zbożowych Lidia Ostasz, Wpływ ogrzewania mikrofalowego o mocy 400 W na zmiany oksydacyjne wybranych olejów rafinowanych Lidia Ostasz, Elżbieta Kondratowicz-Pietruszka, Charakterystyka kwasów tłuszczowych omega-3 oraz ocena poziomu wiedzy o ich działaniu zdrowotnym Marzena Ucherek, Modelowanie zmian parametrów jakościowych produktów spożywczych w układzie produkt–opakowanie–otoczenie Komitet Redakcyjny: Zofia Cichoń (redaktor naczelna), Stanisław Hornik, Zofia Kolek, Tadeusz Sikora, Marzena Ucherek (sekretarz)

Magdalena Frańczuk, Możliwości wykorzystania doświadczeń Stanów Zjednoczonych w zakresie form zabezpieczenia preferencyjnych kredytów studenckich w Polsce Tomasz Jedynak, Rozwój koncepcji inwestowania społecznie odpowiedzialnego w Polsce i na świecie Grzegorz Strupczewski, Zastosowanie ubezpieczeniowych instrumentów pochodnych jako sposób alternatywnego transferu ryzyka katastroficznego Michał Thlon, Techniki redukcji ryzyka operacyjnego Andrzej Zyguła, Integracja finansowa strefy euro – wnioski dla Polski Piotr P. Małecki, Podatki ekologiczne w Polsce w latach 2002–2008 Małgorzata Kryczka, Finansowanie podróży turystycznych w świetle badań modułowych GUS Alicja Kasperowicz-Stępień, Działania Eurosystemu na rzecz zapewnienia stabilności finansowej Grzegorz Prosowicz, Analiza polityki inwestycyjnej otwartych funduszy emerytalnych w Polsce w latach 2001–2009. Ocena stylu zarządzania przy braku zewnętrznych benchmarków Edward Smaga, Krzysztof Guzik, Istotność składników portfela WIG20 Komitet Redakcyjny: Jan Czekaj, Kazimierz Górka, Tadeusz Kudłacz, Mateusz Pipień, Grzegorz Strupczewski (sekretarz), Wanda Sułkowska (redaktor naczelna)

N owości W ydawnictwa Uniwersytetu Ekonomicznego w K

rakowie

Tadeusz Filar

Ukraińskie galicyjskie sfery gospodarcze w Drugiej Rzeczypospolitej, Zeszyty Naukowe, Seria specjalna: Monografie, nr 200, s. 356, ISBN 978-83-7252-533-8

Monografia poświęcona jest ukraińskim galicyjskim sferom kupiecko-przemysłowym w Drugiej Rzeczypospolitej. Kształtowały się one od II poł. XIX w. w  wyniku przemian w Galicji – wprowadzenia jej autonomii w 1867 r., a także zmian w zakresie prawodawstwa gospodarczego. Symbolem ukraińskiego narodowego przebudzenia było powstanie w 1868 r. we Lwowie towarzystwa „Proswita”, które oprócz działalności oświatowej i wydawniczej podjęło też działania na rzecz zwiększenia dobrobytu społeczeństwa ukraińskiego. Problemy rozwoju rodzimej przedsiębiorczości w  Galicji stały się na przełomie XIX i  XX w. elementem działań zarówno ukraińskiego ruchu narodowego, jak i ruchu moskalofilskiego, a także przedstawicieli powstających od lat 90. XIX w. na terenie Galicji ukraińskich partii politycznych. Od pierwszych lat XX w. zaznaczał się wyraźniej w ukraińskiej przedsiębiorczości podział na nurt prywatny i spółdzielczy. Spółdzielczość – spółdzielczy solidaryzm społeczny i gospodarczy, miała stać się w opinii wybitnych działaczy galicyjskich (m.in. I. Franki, K. Pankiws’kiego, A. Żuka) narzędziem do stworzenia w ramach niepodległej Ukrainy nowego społeczeństwa opartego na zasadach spółdzielczego światopoglądu. Mimo narastających podziałów pomiędzy przedstawicielami nurtów przedsiębiorczości istniały powiązania polityczne, gospodarcze, towarzyskie i religijne. Światy te ze sobą się przenikały. Na terenie Galicji Wschodniej Ukraińcy podejmowali próby rywalizacji na polu gospodarczym z Polakami i  Żydami, będącymi wówczas w  znacznej nad nimi przewadze. Ukraiński przemysł i handel, podobnie jak większość polskich i żydowskich

Projekt okładki: Sławomir Lewczuk

Z e s z y t y N au kow e w y da n e w z m i e n i o n e j f o r m u l e w y daw n i c z e j

przedsiębiorstw, zaliczał się do gospodarki drobnotowarowej i kierował swą ofertę głównie do rodzimych konsumentów. Odwoływano się do patriotyzmu, adaptując do własnych potrzeb wykorzystywane wcześniej przez Polaków w zaborze pruskim hasło: „swój do swego”. W  Drugiej Rzeczypospolitej przedsiębiorczość ukraińska na terenie województw południowo-wschodnich: lwowskiego, stanisławowskiego i tarnopolskiego funkcjonowała w dwóch nurtach: dominującym – zwłaszcza na wsi, rodzimym ruchu spółdzielczym oraz prywatnym. Głoszono hasła emancypacji ekonomicznej jako drogi ku przyszłej suwerenności państwowej, różnie pojmowane przez część przedstawicieli obu środowisk. Jednym z  priorytetów ukraińskich przedsiębiorców w  latach 1918–1939 było zachęcanie społeczeństwa ukraińskiego do lokowania oszczędności w ukraińskich bankach i kasach oszczędnościowo-pożyczkowych, tak by można było pozyskiwać środki na rozbudowę własnego przemysłu i handlu. W tym celu powstał w 1936 r. „Prom-Bank” – ważna ukraińska instytucja finansowa. Dla rozwoju ukraińskiej prywatnej przedsiębiorczości i budowania tożsamości sfer kupiecko-przemysłowych duże znaczenie miała prasa codzienna i fachowa. Ukraińscy kupcy i przemysłowcy znajdowali oparcie w głównej ukraińskiej partii narodowej UNDO, w  której programie była emancypacja ekonomiczna Ukraińców i  ukraiński solidaryzm społeczny. Od 1935 r. UNDO widziało tę emancypację i  urbanizację społeczeństwa ukraińskiego jako czynnik stabilizacji państwa polskiego – element fundamentu, na którym zgodnie miały współpracować, ale i twórczo rywalizować polskie i ukraińskie sfery gospodarcze. Zgodnie z umową normalizacyjną zawartą w 1935 r. pomiędzy UNDO i  rządem polskim propagowano myśl, że zamiast dążeń Galicji Wschodniej do niepodległości możliwa będzie jej autonomia kulturalno-terytorialna. Wybuch II wojny światowej położył kres ukraińskim, polskim i żydowskim sferom kupiecko-przemysłowym budowanym od połowy XIX w. w Galicji. Zakończył on tym samym trudny i ambitny projekt przebudowy i modernizacji struktury społeczeństwa ukraińskiego na terenie województw: lwowskiego, stanisławowskiego, tarnopolskiego i, w ograniczonym zakresie, wołyńskiego, podjęty przez elity sfer kupiecko-przemysłowych, spółdzielczych i ukraińskie elity polityczne Drugiej Rzeczypospolitej.

43


(NIE)PEŁNOSPRAWNI

(NIE)PEŁNOSPRAWNI

Uczelnia wobec studentów chorujących psychicznie

Ze względu na wzrastającą liczbę studentów przeżywających trudności natury psychicznej pilne wyzwanie dla uczelni stanowi podjęcie problematyki zaburzeń psychicznych w środowisku akademickim. Odpowiedzią na tę potrzebę było zorganizowane dla pracowników UEK szkolenie „Uczelnia wobec studentów chorujących psychicznie”, koordynowane przez Międzyuczelniane Centrum Wsparcia Psychologicznego z ramienia BON UEK. Z  uwagi na duże zainteresowanie projektem, szkolenie odbyło się w  dwóch turach 10 i  15 czerwca. Oba spotkania poprowadzili mgr Anna Liberadzka i dr Hubert Kaszyński, przedstawiciele Stowarzyszenia „Otwórzcie Drzwi”.

Formuła szkolenia W jaki sposób mówić o chorobie psychicznej w środowisku uczelni? Jaka jest rola uczelni w odniesieniu do osób, których historia chorowania splata się ze studiowaniem? Celem organizowanego szkolenia było przybliżenie pracownikom uczelni specyficznej sytuacji studentów chorujących psychicznie. Program spotkania zakładał przekazanie uczestnikom podstawowej wiedzy z  zakresu zdrowia i  choroby psychicznej. Ponadto ważnym elementem szkolenia było spotkanie z  osobą chorującą, która opisała swoje doświadczenia, także w  kontekście studiowania. Uczestnicy zyskali zatem nie tylko teoretyczną wiedzę, ale również bardziej

44

całościowe rozumienie choroby. Szkolenie stanowiło okazję do omówienia praktycznych form wsparcia osób chorujących na uczelni. Pozwoliło również uczestnikom zorientować się, że chorowanie jest sprawą bardzo indywidualną, że nie ma prostych recept i gotowych rozwiązań dla różnych trudnych sytuacji, ale trzeba szukać tych rozwiązań razem ze studentem.

Wnioski Szkolenie zostało wysoko ocenione przez pracowników UEK (wybrane opinie publikujemy obok). Równie ważny był sam fakt dużego zainteresowania tą problematyką wśród pracowników naszej Uczelni. Nikogo nie trzeba było przekonywać. Po przekazaniu zaproszenia na szkolenie, wielu pracowników podkreślało, że wychodzi ono naprzeciw ich oczekiwaniom i że stanowi przełamanie podstawowej i  najważniejszej bariery – milczenia, niepodejmowania tematu, traktowania choroby psychicznej jako swego rodzaju tabu. Taki stan rzeczy wiąże się ze stereotypem, że student chorujący jest z założenia kimś nienormalnym, kto tylko wyjątkowo pojawia się w  „zdrowym” świecie uczelni. Zorganizowane szkolenie miało na celu przede wszystkim zmianę i relatywizację tego sposobu myślenia poprzez unaocznienie, że spotkanie z osobami chorymi psychicznie nie jest żadnym „stanem wyjątkowym”, a obecność takich osób jest czymś zupełnie normalnym. Okazało się, że osoby przychodzące na szkolenie już miały za sobą spotkania z osobami chorującymi i przyszły na szkolenie po to, aby nauczyć się lepiej i skuteczniej funkcjonować w tej codziennej sytuacji. Kolejne szkolenia odbywać się będą cyklicznie w semestrze letnim bieżącego roku akademickiego. Serdecznie zapraszamy!

Maria Augustyniak – psycholog UEK

Szkolenie uważam za niezwykle cenne i przydatne szczególnie ze względu na charakter pracy, jaką wykonuję oraz biorąc pod uwagę aspekt czysto ludzki. W mojej pracy codziennie spotykam wielu studentów, a kilkakrotnie miałam kontakt z osobami, które ewidentnie potrzebowały wsparcia. Szkolenie uświadomiło mi, jak wiele osób chorujących jest wśród nas, jaka trudna jest ich sytuacja oraz jak efektywnie możemy się z nimi komunikować, udzielać wsparcia oraz motywować ich do dalszej aktywności. Joanna Jackowska Szkolenie uzmysłowiło mi, że nie każde zachowanie studenta odbiegające od tzw. przyjętych norm postępowania musi oznaczać, że jest to osoba z problemami natury psychicznej. Bardzo często takie zachowanie to zwykły przejaw agresji, braki w wychowaniu lub chęć wymuszenia czegoś od innych osób. Po wykładzie zrozumiałam także, że osobom, które mają znikomą wiedzę o chorych psychicznie, nie jest łatwo rozpoznać właściwe symptomy. Dodatkowo okoliczności, w których spotyka się daną osobę (np. w dziekanacie, na wykładzie), są zupełnie inne od kontaktów na płaszczyźnie prywatnej. Wydaje mi się, że pewnym rodzajem pomocy w takich przypadkach będzie uzmysłowienie tej osobie, że w naszej uczelni działa biuro, do którego można zwrócić się o poradę i pomoc. Ważne, żeby studenci już od I roku zdawali sobie sprawę z istnienia takiego biura (BON). Koniecznością wręcz powinny się stać krótkie spotkania/wykłady tego typu. Justyna Mentel Szkolenie uświadomiło mi, z jakimi realnymi problemami możemy spotkać się w codziennej pracy ze studentami. Normalnie nie zdajemy sobie sprawy z ich istnienia. Spotkanie dostarczyło mi podstawowej wiedzy na temat chorób psychicznych. Uważam, że szkolenie powinno być kontynuowane w celu pogłębienia zagadnień. Spotkanie było bardzo dobrze przygotowane, prowadzący posiadali sporą wiedzę na omawiany temat i prowadzili je w interesujący sposób. Bardzo doceniam również przykład pani Ani, która miała odwagę publicznie mówić o swoich doświadczeniach. Katarzyna Małek Udział w warsztatach uzmysłowił mi, że na uczelni jest bardzo wiele osób, które nie tylko interesują się losem osób chorujących psychicznie, ale także pragną służyć im wsparciem. Wysłuchanie osobistego wyznania osoby, która ma za sobą kryzys psychiczny, było jednocześnie bardzo poruszające i pouczające. Zrozumiałam, jak ważna jest szybka, konkretna pomoc z zewnątrz wówczas, gdy pojawiają się pierwsze niepokojące sygnały. Zbyt często niezrozumiałe zachowanie obcych osób opatrzone jest tylko odwróceniem wzroku lub skrzywioną miną. Mam też teraz pełną świadomość, że studiowanie i chorowanie jest możliwe. Karolina Probosz

www.uek.krakow.pl

Co to jest KatPon? W piątek 7 października br. odbyło się pierwsze spotkanie związane z  innowacyjnym w skali krajowej projektem certyfikacji katedr przyjaznych osobom niepełnosprawnym, zwany w skrócie KatPON (Katedra Przyjazna Osobom Niepełnosprawnym). Wstępny zarys projektu certyfikacji przygotował we współpracy z BON dr Maciej Frączek z Katedry GAP. Projekt ten wpisuje się w szerszą strategię uczelni stawania się w  sposób zrównoważony (a  zatem na miarę możliwości technicznych, finansowych, organizacyjnych) uczelnią coraz bardziej przyjazną studentom niepełnosprawnym, poprzez stworzenie najbardziej optymalnych warunków dla ich studiowania. Jego główne cele to: • zwiększenie dostępności UEK dla obecnych i przyszłych studentów niepełnosprawnych poprzez ograniczanie i eliminację barier występujących na uczelni oraz działania rozwojowe na rzecz tych osób; • zwiększenie świadomości pracowników UEK dotyczącej potrzeb i  oczekiwań studentów niepełnosprawnych;

u trwalenie społecznego wizerunku UEK jako uczelni przyjaznej osobom niepełnosprawnym. Pomysł certyfikacji opiera się na dwóch założeniach: na dobrowolności uczestnictwa oraz nagradzaniu. Sądzimy bowiem, że dobrowolne uczestnictwo katedr, polegające w początkowej fazie projektu na wyborze osoby pełniącej rolę pełnomocnika katedralnego, nie tylko pozwoli na szybsze i  lepsze przekazywanie przez BON nauczycielom akademickim potrzebnych informacji o konkretnych potrzebach czy problemach studenta niepełnosprawnego, ale uruchomi w  sposób naturalny potrzebę znajdowania katedralnych rozwiązań wsparcia dla każdego studenta, a także spowoduje, że pracownicy katedry, co jakiś czas, jedno ze swoich zebrań poświecą problemom związanym z  trudnościami (zarówno studentów, jak i  wykładowców) wynikającymi ze studiowania osób niepełnosprawnych. Ponadto, odwołując się do znanej w  teorii zarządzania zasady, mówiącej o  motywacyjnej wyższości pochwały lub nagrody nad rozmaitymi formami upominani czy karania, zamierzamy poprzez certyfikację na-

gradzać te zespoły, które poprzez swoje zaangażowanie przyczyniają się do zwiększenia dostępności naszej uczelni dla studentów niepełnosprawnych, a tym samym – co nie mniej ważne – kształtują prospołeczną postawę naszych wszystkich absolwentów. O unikalności tego projektu decyduje także fakt zaproszenia do procesu planowania/określania kryteriów certyfikacyjnych wszystkich zainteresowanych uzyskaniem tej certyfikacji. W pierwszym spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele 9 z 15 katedr i jednostek, które zgłosiły się do projektu. Poprzez udział w dyskusji swoich przedstawicieli miały one i nadal będą miały istotny wpływ na wybór i  charakter kryteriów certyfikacji. W  związku z  tym, że prace nad kryteriami nadal trwają, każda z  katedr, która do tej pory się nie zgłosiła, może na dowolnym etapie prac włączyć się do dyskusji. Należy jedynie zgłosić swój akces do BON. Do trwających prac nad kryteriami certyfikacji zapraszamy wszystkie chętne katedry.

Janina Filek

Sekcja sportowa dla osób niepełnosprawnych na UEK Wychodząc naprzeciw potrzebom krakowskiego środowiska niepełnosprawnych oraz przyjezdnych studentów, na UEK powstaje sekcja sportowa dla osób niepełnosprawnych. W Krakowie brakuje klubu sportowego dla osób niepełnosprawnych. Dotychczas jednym z miejsc, gdzie niepełnosprawni mogli uprawiać sport, były zajęcia organizowane przez Fundację Studentów i  Absolwentów AGH „ACADEMICA”. W  ramach tej oferty można rekreacyjnie pograć w  koszykówkę na wózkach, popływać czy też spróbować swoich sił na szermierczej planszy. Nie jest to jednak zbyt bogata propozycja jak na miasto wojewódzkie. Zdecydowanie brakuje krakowskiej reprezentacji w  wielu zawodach sportowych z różnych dyscyplin. Zajęcia będą miały dwojaki charakter: rekreacyjny – dla chcących utrzymać sprawność fizyczną, oraz profesjonalnych treningów – dla tych, którzy chcieliby uprawiać sport trochę poważniej, a  później – poznać smak rywalizacji w zawodach sportowych. Stowarzyszenie Druga Strona Sportu, przy współpracy z BON UEK, AZS UEK oraz fundacji Katarzyny Rogowiec Avanti, organizuje takie wła-

śnie zajęcia. Od poniedziałku do piątku w godzinach popołudniowych można wziąć udział w treningach pływackich lub po prostu nauczyć się pływać pod okiem doświadczonego trenera. Dwa razy w tygodniu (w zależności od pogody i zainteresowania) organizowane są zajęcia, na których osoby niepełnosprawne mogą pojeździć na rowerach napędzanych rękoma, tzw. handbike’ach. W okresie zimowym planujemy również organizować wyjazdy narciarskie i naukę jazdy na nartach w pozycji siedzącej, tzw. mono-ski. Mamy nadzieję, że z czasem nasza oferta będzie się poszerzać i każdy, kto będzie miał chęć uprawiać sport, znajdzie coś dla siebie. Chętnych serdecznie zapraszamy! Wszelkie pytania i  zgłoszenia na zajęcia prosimy kierować do Rafała Szumca (e-mail: szumir@op.pl, tel. 508185371). Rafał Szumiec

45


KONFERENCJE

KONFERENCJE

Ekonomiczna burza mózgów – działamy już dekadę! Dla pracowników Katedry Ekonomii Stosowanej, współorganizatorów cyklicznej konferencji „Nierówności społeczne a wzrost gospodarczy”, na czele z pomysłodawcą i kierownikiem tego wydarzenia, prof. Michałem Gabrielem Woźniakiem rok 2011 ma charakter wyjątkowy. Wszak w  tym roku, w  dniach 22–23 września odbyła się już X, jubileuszowa debata w ramach tego cyklu. Konferencja zawsze była swego rodzaju burzą mózgów. Jak co roku, również tym razem nie zabrakło więc znakomitych gości, inspirujących referatów oraz burzliwych dyskusji. Okoliczności jubileuszowe sprawiają jednak, iż szczegóły ostatniej debaty schodzą na dalszy plan. Dziesięć lat działalności to czas na podsumowanie, spojrzenie na cykl konferencji jak na jedną, permanentną dyskusję. Niżej przedstawiamy najistotniejsze – naszym zdaniem - jej efekty.

Holizm. Wersja 2.0. Rezultaty konferencji „Nierówności społeczne a wzrost gospodarczy” można w  różny sposób szeregować: od najbardziej doniosłych do mniej istotnych, od ogólnych do bardziej szczegółowych itd. Jakąkolwiek gradację przyjmiemy, do najważniejszych cech wyróżniających to przedsięwzięcie należy jego interdyscyplinarny, holistyczny charakter. Był to cel przyświecający organizatorom od pierwszej konferencji w  2002 r. Udało się go wówczas zrealizować, a  następnie rozwijać w  kolejnych jej odsłonach. Na konferencjach materializuje się najbardziej pożądana, pragmatyczna wersja podejścia holistycznego. Nie jest bowiem sztuką zorganizować dyskusję, w której ekonomiści hermetycznym językiem będą zgłaszać kolejne teoretyczne argumenty na rzecz podejścia holistycznego. Wyzwaniem jest organizacja panelu, w którym przedstawiciele różnych dyscyplin będą prezentować swoją interpretację danego problemu społeczno-ekonomicznego, a  wystąpienia będą dla wszystkich zrozumiałe i  pozwolą na wypracowanie wspólnych wniosków. Właśnie tego rodzaju interdyscyplinarne debaty udaje się rokrocznie wplatać w program naszej konferencji. Pragmatyczny wymiar holizmu widoczny jest na listach uczestników poszczególnych debat. Otwierają je ekonomiści oraz przedstawi-

46

Pamiątkowa fotografia uczestników X konferencji z cyklu „Nierówności społeczne a wzrost gospodarczy”

Prof. J. Żyżyński (UW) w imieniu prof. E. Mączyńskiej, prezesa PTE wręcza prof. M.G. Woźniakowi tablicę gratulacyjną z okazji 10-lecia konferencji

ciele nauk pokrewnych – finansów, zarządzania, towaroznawstwa, ale znaczną część gości stanowią naukowcy z innych dziedzin – psychologii, socjologii, teologii, politologii, matematyki, statystyki, a nawet nauk przyrodniczych i technicznych. A  oto przykłady poruszanych zagadnień: społeczno-ekonomiczne skutki inżynierii genetycznej, zasada zachowania energii jako wyznacznik tempa pomnażania kapitału, sztuczna inteligencja jako alternatywna narzędzi ekonometrycznych itd. Pod tym względem konferencja „Nierówności…” jest ewenementem. Naukowa precyzja nakazuje wspomnieć, iż nie pretendujemy do roli prekursorów podejścia holistycznego w ekonomii. Pojawiło się ono już w  pracy K. Polany’ego „Wielka Transformacja” z 1944 r. Jednakże wówczas nauki ekonomiczne okazały się na to nie przygotowane. Holizm podzielił niejako los ewangelicznego kamienia odrzuconego przez budujących, w tym przypadku architektów głównego nurtu ekonomii powojennej, zdominowanej przez metodologiczny indywidualizm i  redukcjonizm. Wyprowadziło to ekonomistów na manowce, a w gospodarce było źródłem wielu paradoksów. Najlepszą ich egzemplifikacją jest okoliczność, w której Ameryka – wzór innowacyjnej gospodarki stała się ofiarą innowacji w  sferze finansów. Uczestnicy naszej konferencji są przekonani, iż ten sam holizm może zostać podjęty na nowo i stać się kamieniem węgielnym nowej ekonomii, której rozwój po trudnym okresie kryzysu jest bardziej

prawdopodobny i bardziej potrzebny niż kiedykolwiek wcześniej.

Nierówności nierównościom nierówne Tytułowy problem nierówności rokrocznie stanowił stały punkt programu konferencji. W efekcie przedyskutowano alternatywne podejścia do problematyki nierówności, ubóstwa i metod ich zwalczania. Nowatorskim osiągnięciem w tym obszarze jest wypracowanie oryginalnej koncepcji podziału nierówności na aktywizujące i frustrujące, która diametralnie zmienia spojrzenie na sprzężenia pomiędzy ubóstwem i  rozwojem gospodarczym. Koncepcja ta, zaproponowana przez prof. M.G. Woźniaka, była w trakcie tych 10 debat rozwijana i ewoluowała w  kierunku zastosowań aplikacyjnych. Wiele obiektywnych przeszkód, m.in. w  obszarze statystyki, utrudnia weryfikację tez sformułowanych w  tym obszarze. Mamy jednak nadzieję, iż permanentna współpraca z wybitnymi statystykami i ekonometrykami przy okazji kolejnych konferencji pozwoli na jej formalizację, co otworzy drogę do ilościowych badań empirycznych.

Wiedza nie wystarczy Często podejmowanym w trakcie całego cyklu problemem była gospodarka oparta na wiedzy, której w 2006 r. poświęcono całą deba-

www.uek.krakow.pl

tę. Wysiłek referentów zaowocował stworzeniem wartości dodanej również w tym obszarze. Studiując literaturę światową podejmującą ten problem, można odnieść wrażenie, iż większość dylematów z nim związanych została już przeanalizowana. Ekonomiści od lat próbują odpowiedzieć m.in. na pytania: czy wiedza oddziałuje na wzrost gospodarczy poprzez kapitał ludzki, czy raczej poprzez działalność badawczo-rozwojową; czy ważna jest powszechność edukacji, czy raczej identyfikacja i specjalistyczne kształcenie elit intelektualnych. Debata toczona na forum naszej konferencji doprowadziła do wniosku, iż rozważania te nie dotykają sedna sprawy. Problem polega bowiem na tym, iż ekonomicznie istotna jest jedynie „wiedza zdolna do działania”. Stąd też podjęto problem paradoksów rozwoju kapitału ludzkiego, a w efekcie wypracowano nową koncepcję – holistycznej modernizacji refleksyjnej kapitału ludzkiego. Jej istotą jest wyposażanie ludzi w  zdolność autorefleksji i  refleksji zewnętrznej, co wydaje się kluczowe dla rozwoju ekonomicznego (kreatywność, przedsiębiorczość, innowacyjność, efektywność) oraz społecznego (zapobieganie wykluczeniu i  ograniczanie nierówności, tworzenie społeczeństwa obywatelskiego, rozwój dojrzałej demokracji i  kontroli obywatelskiej nad sprawującymi władzę). Wspomniana koncepcja została opracowana na gruncie socjologii, zaś nasza konferencja stwarza możliwości jej przeszczepienia do nauk ekonomicznych. Zatem podejście holistyczne procentuje! Kolejnym osiągnięciem w tym obszarze jest zainicjowanie pracy nad alternatywnym programem kapitału ludzkiego, którego celem jest rozwiązanie problemu nierówności poprzez system płac oparty o wkład kapitału ludzkiego do produktu. Prof.  M. Dobija jest pomysłodawcą podstawy

tego programu. Jego rozwijanie daje nadzieję na wniesienie istotnej wartości dodanej do teorii ekonomii.

Innowacyjny człowiek czy innowacyjny system? Powszechne wśród uczestników konferencji przekonanie o fundamentalnej roli wiedzy i  kreatywności jednostek w  ograniczaniu nierówności i  wychodzeniu z  pułapki zacofania w naturalny sposób skierowało dyskusję również na problem innowacyjności. Również na tym polu zawiązała się interdyscyplinarna współpraca, której owocem było zgłębienie problematyki podmiotowych uwarunkowań innowacyjności. Wnioski z tych dociekań bynajmniej nie podważają dotychczasowych ustaleń ekonomistów co do roli czynników materialnych i instytucjonalnych w  kreowaniu innowacji. Jednakże abstrahowanie od uwarunkowań podmiotowych powoduje, iż trudno jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie o  przyczyny bariery innowacyjnej wielu gospodarek, w  tym polskiej. Na tej podstawie można sformułować przypuszczenie, iż promowanie postaw kreatywnych od najwcześniejszych szczebli edukacji może być skuteczną metodą przełamania barier innowacyjności tkwiących w  innych obszarach. Koncepcja ta pojawiła się na jednej z  ostatnich konferencji, zatem jej rozwijanie w  kolejnych zaowocuje, mamy nadzieję, interesującymi odkryciami.

Rekomendacja – rozwój zintegrowany! Najbardziej reprezentatywnym dla całego cyklu zagadnieniem jest rozwój zintegrowany. Kategoria ta pojawiała się incydentalnie w lite-

raturze ekonomicznej już wcześniej, jednakże dopiero środowisko naukowe skupione wokół naszej debaty wypracowało spójną jej definicję. Zintegrowany rozwój rozumiany jest mianowicie jako harmonijne, pozytywne zmiany we wszystkich sferach bytu ludzkiego (ciała, ducha, umysłu, ekonomii, technologii, polityki i społecznej). W  świetle tej definicji pojęcie zintegrowanego rozwoju wyznacza nowe reguły myślenia o modernizacji, wzroście gospodarczym i spójności społeczno-ekonomicznej. Wprzężenie wspomnianej kategorii w badania ekonomiczne stanowi niezwykle intrygujące wyzwanie naukowe, które z  pewnością będzie podjęte w kolejnych debatach. Już w tym momencie rysują się konkretne zagadnienia wymagające zgłębienia, jak np. diagnoza możliwości pomiaru zintegrowanego rozwoju. Badania nad tą kwestią stanowią okazję do dalszej integracji naukowej interdyscyplinarnego zespołu, jaki uformował się wokół naszej konferencji, dzięki której postulowany od jej początku holizm nabierze jeszcze bardziej realnych kształtów. Po więcej szczegółów na temat poszczególnych konferencji z cyklu „Nierówności społeczne a wzrost gospodarczy” odsyłamy na stronę internetową Katedry Ekonomii Stosowanej na portalu UEK. Jesteśmy również aktywni na Facebooku: www.facebook.com/modernizacjadlaspojnosci. Efektem konferencji jest także cykliczna, punktowana (6 punktów) publikacja o  tym samym tytule. Dotychczas ukazało się 21 zeszytów, których wykaz, łącznie ze spisem treści znajduje się na stronie: www.wydawnictwo.uniw.rzeszow.pl.

Dariusz Firszt Katedra Ekonomii Stosowanej UEK

47


KONFERENCJE

KONFERENCJE

Perspektywy rozwoju regionalnego w Polsce po 2013 roku Obecnie na poziomie Komisji Europejskiej trwają przygotowania do nowego okresu polityki regionalnej UE po 2013 roku. Jednym z ważniejszych dokumentów dotyczących prac Komisji jest wydany niedawno: „Europa 2020. Strategia na rzecz inteligentnego i  zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu”. Niezwykle ważnym zagadnieniem dla sprawności działania polskich podmiotów polityki regionalnej jest rozpoznanie zewnętrznych i  wewnętrznych uwarunkowań rozwoju regionalnego, w  tym zdiagnozowanych w ww. dokumencie Komisji Europejskiej. Wychodząc naprzeciw tym wyzwaniom w  dniu 23 września 2011 r., Katedra Gospodarki Regionalnej Uniwersytetu Ekonomicznego w  Krakowie wraz z  Komitetem Przestrzennego Zagospodarowania Kraju w Warszawie zorganizowała na kampusie Uczelni ogólnopolską konferencję zatytułowaną „Perspektywy rozwoju regionalnego Polski w okresie programowania po 2013 roku”. Zgodnie z  przyjętymi założeniami tematyka konferencji stworzyła szanse zaprezentowania wyników badań, znanych koncepcji oraz własnych przemyśleń dotyczących kondycji rozwojowej polskich miast i  regionów oraz prowadzonej wobec nich polityki u  progu nowego okresu programowania. Konferencja stała się okazją z jednej strony do inwentaryzacji osiągnięć i porażek polskiej polityki regionalnej okresu 2007–2013, z  drugiej zaś – do podejmowania prób oceny warunków i  możliwości dalszego rozwoju regionalnego Polski, w  tym również dotyczących oczekiwań względem zewnętrznych źródeł finansowania. Konferencja cieszyła się ogromnym zainteresowaniem, czego wyrazem był udział większości znanych w Polsce naukowców-regionalistów, a także praktyków życia gospodarczego. W  konferencji aktywnie uczestniczyło około 100 osób, wygłoszono ponad 30 referatów oraz zaprezentowano 30 posterów. W  obradach uczestniczyli przedstawiciele wszystkich znaczących w  Polsce ośrodków naukowo-dydaktycznych, zajmujących się badaniem gospodarki i polityką regionalną.

Konferencję otwiera prof. dr hab. R. Niestrój, rektor UEK

Prezydium konferencji

Radę Programową konferencji tworzyli profesorowie Uniwersytetów Ekonomicznych w Katowicach, Krakowie, Poznaniu i  Wrocławiu, SGH w  Warszawie, Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Uroczystego otwarcia konferencji dokonał rektor UEK prof. dr hab. Roman Niestrój oraz przewodniczący Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju prof. dr hab. Tadeusz Markowski. Na sesji plenarnej, której przewodniczył prof. dr hab. Zygmunt Szymla, referaty wygłosili:  prof. dr hab. Jacek Szlachta z SGH w Warszawie („Europejskie uwarunkowania polityki regionalnej w Polsce po roku 2013”),  prof. dr hab. Janusz Zaleski z  Wrocławskiej Agencji Rozwoju Regionalnego, pt. „Rola polityki spójności po 2013 r. w procesie konwergencji społeczno-gospodarczej polskich regionów”,  mgr Jacek Woźniak z  Urzędu Marszałkowskiego w  Krakowie, „Propozycje do modelu instytucjonalnego zarządzania rozwojem województwa”. Integralną częścią konferencji była sesja posterowa. Obrady toczyły się równolegle

(w dwóch turach – przed południem i po obiedzie) w czterech sekcjach tematycznych:  potencjały konkurencyjne regionów. Obradom przewodniczyli prof. dr hab. Aleksandra Jewtuchowicz (Uniwersytet Łódzki) oraz prof. dr hab. Janusz Słodczyk (Uniwersytet Opolski),  obszary miejskie i  wiejskie – prof. dr hab. Zbigniew Zioło (Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie) oraz prof. dr hab. Wanda Maria Gaczek (Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu),  spójność terytorialna – prof. dr hab. Tadeusz Markowski (KPZK w  Warszawie) oraz prof. dr hab. Krystian Heffner (Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach),  zarządzanie rozwojem – prof. dr hab. Florian Kuźnik (Uniwersytet Ekonomiczny w  Katowicach) oraz prof. dr hab. Mirosława Klamut (Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu). Zgłoszone przez uczestników tematy wystąpień z  pierwszego obszaru problemowego koncentrowały się na szeroko rozumianych czynnikach decydujących o  konkurencyjności regionów, takich jak: rozwój innowacji, potencjał turystyczny, dziedzictwo kulturowe, efektywność polityki promocyjnej jednostek

terytorialnych. Większość autorów podjęła próbę wypracowania wniosków dotyczących badanych problemów po 2013 roku. Dokonano oceny potencjału konkurencyjnego regionów polskich oraz europejskich, a także wpływu na rozwój regionalny wykorzystanych środków strukturalnych. W  ramach drugiego obszaru problemowego wystąpienia dotyczyły istotnych problemów rozwoju obszarów zurbanizowanych. Poruszono kwestie rozwoju miast w  Polsce, zwracając uwagę na rewitalizację obszarów miejskich, zaangażowanie polskich metropolii w politykę rozwoju dziedzictwa kulturowego, rozwój turystyki, rolę kreatywnych miast w rozwoju regionalnym, a  także bariery i  perspektywy rozwoju małych miast w Polsce. Omówiono też m.in. możliwości wzrostu gospodarczego oraz perspektywy rozwoju demograficznego obszarów wiejskich. W  ramach trzeciego obszaru problemowego tematyka koncentrowała się na dotychczasowej efektywności wpływu polityki Unii Europejskiej na spójność terytorialną, ale też społeczną i gospodarczą w Polsce, a także perspektywach tego oddziaływania po 2013 roku. Poruszono problem zróżnicowania poziomu dochodów ludności w Polsce w układzie międzyregionalnym oraz wewnątrzregionalnym. Zwrócono także uwagę na wpływ polityki unijnej na rozwój najsłabiej rozwiniętych regionów Polski. Na czwarty obszar problemowy złożyły się referaty o  dość zróżnicowanej problematyce. Większość z nich dotyczyła problemu wykorzystania środków strukturalnych UE, w  tym ich efektywności, aspektów związanych z  ewaluacją projektów współfinansowanych przez UE oraz kryteriów wyboru projektów do realizacji w ramach polityki spójności. Część z tematów koncentrowała się na szeroko rozumianych czynnikach i barierach rozwoju na poziomie regionalnym oraz lokalnym. Po wysłuchaniu referatów odbyła się ożywiona dyskusja plenarna, w  której głos zabrali czołowi regionaliści polscy, m.in. profesorowie: T. Czyż, W.M. Gaczek, M. Klamut, F. Kuźnik, I. Pietrzyk, J. Słodczyk, J. Szlachta, J. Zaleski, Z. Zioło. Podsumowania obrad dokonał kierownik Katedry Gospodarki Regionalnej prof. dr hab.

Prof. dr hab. J. Szlachta (SGH)

Od prawej: prof. dr hab. Z. Szymla (UEK), mgr J. Woźniakowski (Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego)

Uczestnicy konferencji.

Tadeusz Kudłacz, zwracając uwagę na najistotniejsze wnioski wypływające z wygłoszonych referatów i dyskusji. W  kuluarach uczestnicy podkreślali profesjonalne przygotowanie wystąpień, duże znaczenie poruszanych zagadnień oraz bardzo dobrą organizację konferencji. Pokłosiem konferencji będzie publikacja pod redakcją prof. dr hab. Anny Harańczyk, wydana w Studiach KPZK, w dwóch tomach. Pierwszy tom obejmować ma zagadnienia dotyczące „Potencjałów konkurencyjnych regionów” oraz „Obszarów miejskich i wiejskich”. W tomie drugim ukażą się artykuły z zakresu „Spójności terytorialnej” oraz „Zarządzania rozwojem”.

Konferencję można uznać za udaną, wnoszącą znaczący wkład do rozwiązywania problemów rozwoju regionalnego Polski w nowym okresie programowania. Wyrazem uznania wysokiej wartości merytorycznej obrad może być zgłoszona przez przewodniczącego Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju PAN profesora Tadeusza Markowskiego propozycja zaprezentowania ważniejszych wniosków i  rekomendacji na jednym z  najbliższych posiedzeń Komitetu, z  udziałem przedstawicieli Ministerstwa Rozwoju Regionalnego. Barbara Ostrowska i Jerzy Wrona

Gospodarz konferencji prof. dr hab. T. Kudłacz – kierownik Katedry Gospodarki Regionalnej

48

www.uek.krakow.pl

49


KONFERENCJE

KONFERENCJE

VIII Annual LCCI Centre Conference W dniach 22–23 września 2011 r. nasza uczelnia gościła VIII Ogólnopolską Konferencję Centrów LCCI (Londyńskiej Izby Handlu i Przemysłu). Centrum LCCI istnieje na UEK od 15 lat. Nieprzerwanie prowadzone jest przez mgr Lidię Zielińską, kierownika Zespołu Języka Angielskiego SJO UEK. Wyniki osiągane przez Centrum pod względem przeprowadzonych egzaminów plasują je na drugim lub pierwszym miejscu w Polsce (takie właśnie lokaty otrzymaliśmy za rok 2009/2010 i 2010/2011), a pod względem liczby medali zdobywanych przez studentów za osiągane wyniki – jest bezkonkurencyjne: w ostatniej edycji nasi studenci otrzymali 4 medale (jeden złoty i trzy srebrne) za najlepsze wyniki w Polsce (w całym kraju przyznano łącznie 8 medali). Z  tego względu o  organizację konferencji w  Krakowie wystąpiła mgr L. Zielińska z  zespołem, przy pełnym wsparciu inMedia Polska z  Wrocławia – prezesa inMedia Romana Płócienniczaka oraz dr Krystyny Kubackiej-Góral. Spółka inMedia posiada wyłączność na udzielanie licencji na działalność centrów LCCI w Polsce i pokryła prawie wszystkie koszty związane z organizacją konferencji. Tematem wiodącym konferencji były „Zewnętrzne egzaminy biznesowe oraz kwalifikacje zawodowe LCCI IQ odpowiedzią na nowe trendy w edukacji XXI wieku”. Pierwszy dzień konferencji był poświęcony podsumowaniu wyników ostatniego roku. Odbyło się także wręczenie dyplomów za wyniki uzyskiwane przez najlepsze centra oraz przekazanie medali studentom (wśród nich 4 studentów SJO UEK). W dalszej części zaplanowano prezentację 6 referatów związanych tematycznie z kursami i egzaminami LCCI. W drugim dniu konferencji odbyły się warsztaty metodyczne, które poprowadził Peter Leggott, wieloletni egzaminator LCCI oraz autor dwóch publikacji English for Business Testbuilder, przygotowujących do egzaminów na poziomie 2. i 3. Udział w konferencji zadeklarowały 72 osoby z całej Polski. Byli to w przeważającej mierze lektorzy prowadzący kursy przygotowujące do egzaminów LCCI, a wśród nich również osoby funkcyjne reprezentujące studia języków obcych większych szkół wyższych w Polsce. Konferencję otworzył krótkim wystąpieniem w  języku angielskim rektor UEK

Nagrodzeni studenci z rektorem UEK oraz przedstawicielami SJO UEK.

prof. dr hab. Roman Niestrój. Po gratulacjach dla odznaczonych studentów, wyróżniono koordynatorów centrów. Miejsce na podium znalazła m.in. mgr L. Zielińska, która odebrała dwa certyfikaty opisane powyżej. Uczestnicy konferencji mieli możliwość zobaczyć sale dydaktyczne oraz inne obiekty użytkowane przez SJO UEK (np. centrum egzaminacyjne i kursowe egzaminów zewnętrznych). Zwiedzający nie kryli podziwu dla standardu ich wyposażenia oraz dostępności do komputerów w każdym pokoju lektorskim. Zapoznali się również z programem komputerowym obsługującym wszystkie dziedziny pracy SJO: test kompetencyjny dla studentów z  nowego naboru, komu-

nikator, dziennik elektroniczny, programy nauczania dla wszystkich języków na wszystkich poziomach, a w  obszarze Centrum Egzaminacyjnego umieszczone na platformie Moodle testy diagnostyczne (które może wykonać każdy student naszej uczelni, żeby sprawdzić, który poziom egzaminu LCCI odpowiada jego kompetencjom językowym), możliwość zapisywania się na kursy drogą internetową, wszelkie informacje potrzebne studentom zainteresowanym naszą komercyjną ofertą egzaminacyjną (oprócz LCCI dostępne są również egzaminy TELC i  CCIP). Z rozmów przeprowadzonych z naszymi gośćmi wynikało jasno, że jesteśmy czołowym studium w Polsce zarówno pod względem oferty języko-

wej, wykorzystania nowych technologii w nauce języków, jak i warunków lokalowych. W części referatowej najpierw wystąpili lektorzy UEK. Jako pierwszy prezentację na temat wyboru certyfikatu językowego, wspomaganego przez system decyzyjny, wygłosił Sebastian Florek-Paszkowski. Mgr Monika Srebro omówiła wyzwania stojące przed osobą przygotowującą do egzaminu LCCI English for Business na drugim poziomie. Mgr Lidia Zielińska i  Marlena Nowak przedstawiły wartość egzaminów LCCI dla przyszłych pracodawców i  porównały je do mostu pomiędzy uczelnią i miejscem pracy. Pokazały również, jak użycie komponentu e-learningowego może wzbogacić tradycyjne kursy lub lektoraty. Mgr Jolanta Regucka-Pawlina przedstawiła wyzwania stojące przed prowadzącym kursy przygotowujące do egzaminu LCCI English for Tourism. Mgr Małgorzata Held zwróciła uwagę na możliwości dostosowania egzaminów LCCI dla potrzeb osób niepełnosprawnych. Mgr Anna Durko (SGH) zaprezentowała problemy występujące w  nauczaniu korespondencji biznesowej, a mgr Halina Wiśniewska (Uniwersytet Koźmińskiego) przedstawiła miejsce kursów biznesowych w ofercie kursów ESP (English for Special Purposes). Mgr L. Zielińska, M. Nowak i M. Srebro podkreśliły znaczenie wprowadzenia do nauczania platformy Moodle. Oferowane przez nas kursy e-learningowe na platformie Moodle, dostępne dla wszystkich studentów UEK (po otrzymaniu klucza dostępu od prowadzącego), pozwalają na uatrakcyjnienie przekazu i  zwiększenie motywacji studentów. Dodatkowo wyeliminowanie potrzeby drukowania materiałów pozwala na oszczędzanie papieru. Pierwszy dzień konferencji zakończyła uroczysta kolacja wydana przez inMedia w Hotelu Europejskim. Drugiego dnia odbyły się warsztaty metodyczne. Należy podkreślić bardzo praktyczny wymiar tego wydarzenia. Uczestnicy mieli możliwość zapoznania się z  egzaminami LCCI na poziomie 2., 3. i 4., jakie odbyły się w minionym okresie, a  następnie mogli prześledzić sposób oceniania prac przez egzaminatorów brytyjskich (jest to egzamin zewnętrzny, ocena egzaminów odbywa się zawsze w  Wielkiej Brytanii) na podstawie trzech różnych prac dla każdego poziomu. W  dyskusjach, które następowały po omówieniu każdego poziomu, uczestnicy warsztatów mogli wyartykułować swoje wątpliwości, jak również otrzymać odpowiedzi na wiele istotnych pytań. Według opinii uczestników warsztaty były ze wszech miar przydatne ze względu na ich praktyczny wymiar. Studium Języków Obcych w UEK jest niezwykle zaszczycone faktem, iż VIII Ogólnopolska Konferencja LCCI odbyła się na naszej uczelni. Materiały z  konferencji zostaną opublikowane w postaci monografii.

Wit Górski – kierownik Studium Języków Obcych UEK

Spoken English LCCI Examination – warsztat metodyczny w SJO UEK Staraniem koordynatora Centrum LCCI przy UEK w Krakowie, mgr Lidii Zielińskiej, przy udziale inMedia - Polska z Wrocławia, w dniu 1 października 2011 r. odbył się na UEK warsztat metodyczny prowadzony przez ikonę ESP (English for Special Purposes), Emmę Sue Prince (o prowadzonym przez nią warsztacie nt. egzaminu SEFIC pisaliśmy na łamach numeru 43 „Kuriera”). W spotkaniu na terenie UEK uczestniczyło 25 lektorów SJO UEK, biorących udział w przygotowywaniu oraz przeprowadzaniu egzaminów LCCI w naszej uczelni. Podobnie jak w przypadku warsztatu SEFIC, praktyczny aspekt wydarzenia został wzmocniony przez udział 3 par studentów (po parze na poziom 2., 3. i  4.), występujących w  roli „królików doświadczalnych”. Egzamin odbywał się w takich samych warunkach (czas trwania, procedura), w jakich przeprowadzane są prawdziwe egzaminy (wyłączając obecność „widowni”). Po każdej sesji następowała dyskusja na temat oceny każdego z kandydatów według 4 różnych kryteriów.

W opinii uczestników warsztat był niezwykle użyteczny. Pozwolił m.in. na doskonalenie kompetencji coraz to liczniejszej grupy egzaminatorów LCCI na naszej uczelni. Najważniejszym jego efektem będzie uzyskanie certyfikatów dla egzaminatorów LCCI Spoken English for Business. Nasi lektorzy jako pierwsi w Polsce otrzymają takie właśnie certyfikaty będące potwierdzeniem ich kompetencji. Nie można również zapomnieć o doświadczeniu studentów, dla których wynik egzaminu będzie miał przełożenie na egzamin końcowy z języka angielskiego. W przypadku spełnienia zadanych kryteriów możliwe jest zwolnienie z części ustnej egzaminu standaryzowanego.

Wit Górski – kierownik Studium Języków Obcych UEK

Od lewej: Peter Leggott, mgr Lidia Zielińska, dr Krystyna Kubacka (inMedia) oraz Wit Górski.

50

www.uek.krakow.pl

51


KONFERENCJE

KONFERENCJE

Dwugłos w kwestii raportowania społecznego

Odpowiedź na to pytanie można było usłyszeć w czasie seminarium „Smart cities – inteligentne miasta”, które odbyło się na naszej Uczelni 29 września 2011 roku w  ramach kampanii „Danish Sustainable Living” („Duński zrównoważony styl życia”) prowadzonej przez Ambasadę Królestwa Danii.

Ostatnim posiedzeniem w ramach odbywającego się (już od dwóch lat) seminarium badawczego na temat społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR), zamykającym rok akademicki 2011/2012, było spotkanie 17 czerwca 2011 r. Było ono szczególnie ciekawe, miało bowiem charakter dwugłosu, czyli prezentacji przez dwie osoby tego samego problemu: raportowania w zakresie społecznej odpowiedzialności biznesu, stąd też tytuł tego seminarium: „Dwugłos w kwestii raportowania społecznego”. Pierwsze wystąpienie koncentrowało się wokół pytania: czy raportowanie jest elemetem zarządzania, czy tylko narzędziem poprawiania reputacji firmy? Mgr Kornelia Bem, która starała się odpowiedzieć na to pytanie, w ramach prezentacji skoncentrowała się głównie na następujących kwestiach: co to jest raport społecznej odpowiedzialności? jakie są jego stałe elementy? jak przebiega proces jego przygotowywania? jakie firma uzyskuje korzyści z przygotowania tego raportu? kogo on interesuje? Poprzez prezentację konkretnych przykładów starała się pokazać trudności, jakie mogą pojawić się zarówno przy przygotowaniu raportu, jak i te związane z jego percepcją przez niektórych z interesariuszy. W drugiej prezentacji mgr Magdalena Ciepiela skoncentrowała się natomiast na głównych trendach związanych z raportowaniem społecznym, prezentując liczby wydawanych raportów rocznie na świecie z podziałem na kraje, w których powstają, oraz na sektory, których dotyczą. Omówiła też raportowanie zintegrowane oraz raporty opracowywane zgodnie z wytycznymi GRI. W ramach podsumowania zwróciła uwagę na brak globalnych standardów, które umożliwiłyby porównywalność raportów, oraz na niebezpieczne zjawiska związane z raportowaniem, takie jak: stosowanie raportowania wyłącznie w celach promocyjnych lub do greenwashingu. Warto zauważyć, że obie prelegentki to absolwentki naszego Uniwersytetu oraz że obie przygotowują dysertację właśnie na temat społecznej odpowiedzialności biznesu. Zakład Etyki i Filozofii Społecznej planuje organizcję kolejnych spotkań seminaryjnych, zatem zapraszamy wszytkich zaintersowanych problematyką społecznej odpowiedzialności biznesu do uczestnictwa w seminariach, ale przede wszytkim do prezentacji swoich przemyśleń na jej temat. Janina Filek

Czy Kraków ma szansę stać się inteligentnym miastem?

Seminarium: „Dwugłos w kwestii raportowania społecznego”.

Inwestycje i nieruchomości – wyzwania XXI wieku W dniach 22–23 września 2011 roku w Zakopanem odbyła się Konferencja Naukowa „Inwestycje i nieruchomości – wyzwania XXI wieku”, połączona z jubileuszem 40-lecia funkcjonowania Katedry Ekonomiki Nieruchomości i Procesu Inwestycyjnego. Organizacją całego przedsięwzięcia zajęła się Fundacja Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie oraz pracownicy Katedry.

Podczas spotkania reprezentanci duńskiego oraz polskiego świata biznesu i nauki podzielili się wiedzą na temat przemysłu „clean-tech”. Skrót „czysta technika” oznacza gospodarkę prośrodowiskową, która ma pomóc w  osiągnięciu aspiracji, aby Kopenhaga, stolica Danii, w  2025 roku stała się pierwszą w  pełni neutralną pod względem CO2 stolicą. Ambitny cel może się spełnić dzięki projektowi działań klimatycznych wykonanemu przez Urząd Miasta. Plan pozwala na redukcję emisji CO2 aż o 20% do roku 2015. Seminarium rozpoczęło się od wystąpienia prof. Anny Karwińskiej z Katedry Socjologii naszego Uniwersytetu na temat perspektywy socjologicznej miasta dobrze funkcjonującego.

Przedstawiciel Województwa Małopolskiego wygłosił odczyt o wyzwaniach wobec energetyki i ochrony środowiska w Małopolsce, a o „zielonym biznesie” opowiadali duńscy goście: Jacob Hartmann, Peter Baggerman, Tomasz Weber, Peter Sommer-Larsen oraz Lars Gullev. Przekonywali oni, że wizja miasta neutralnego pod względem CO2 jest możliwa m.in. poprzez dostarczanie energii elektrycznej z  farm wiatrowych i  rozprowadzanie do użytkowników poprzez sieć gwarantującą wszystkim najniższą cenę i  oszczędność energii. Poruszano także kwestie zrównoważonego budownictwa oraz

ekonomicznego zarządzania zasobami wodnymi. Rozwiązania firmy Danfoss przedstawił Wojciech Żmigrodzki, a w imieniu Velux wystąpił Wojciech Olszak. O możliwościach finansowania projektów zmierzających do zwiększania efektywności energetycznej opowiedziała natomiast Małgorzata Mrugała z  WFOŚ w  Krakowie. Seminarium zakończyło się lunchem, podczas którego uczestnicy w  miłej atmosferze kontynuowali wymianę doświadczeń. Aleksandra Chojnacka

Teraźniejszość i przyszłość polskiego sektora rolno-spożywczego W dniu 6 października 2011 r. w Sali Senackiej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie odbyła się konferencja naukowa „Teraźniejszość i  przyszłość polskiego sektora rolno-spożywczego”, zorganizowana wspólnie przez Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej – PIB oraz Katedrę Zarządzania Jakością UEK. Uroczystego otwarcia konferencji dokonał prorektor dr hab. inż. Andrzej Chochół, prof. UEK oraz dyrektor IERiGŻ-PIB prof. dr hab. Andrzej Kowalski. W  konferencji uczestniczyli przedstawiciele IERiGŻ-PIB i  UEK. Obecni byli także dziekani: Wydziału Ekonomii i Stosunków Międzynarodowych – dr hab. Kazimierz Zieliński, prof. UEK oraz Wydziału Towaroznawstwa – prof. dr hab. Władysław Kędzior.

Prof. dr hab. Stanisław Belniak, Janusz Majcher – burmistrz Zakopanego, prof. dr hab. Adam Nalepka

Konferencja odbyła się pod patronatem rektora UEK prof. dr. hab. Romana Niestroja, którego na miejscu reprezentował dziekan Wydziału Ekonomii i Stosunków Międzynarodowych dr hab. Kazimierz Zieliński, prof. UEK. Wykład wprowadzający wygłosił Janusz Majcher, burmistrz Zakopanego. Problematyka konferencji objęła tematykę związaną z inwestycjami oraz nieruchomościami. Podczas dwóch dni obrad uczestnicy konferencji zaprezentowali 19 referatów w  pięciu sesjach tematycznych. Dużym powodzeniem cieszyła się sesja plakatowa, na której dokto-

ranci przedstawiali koncepcje rozpraw doktorskich. Wyróżnieni doktoranci mają możliwość zaprezentowania dotychczasowych dokonań na łamach dwumiesięcznika „Świat Nieruchomości”. Program konferencji został zgłoszony do Ministerstwa Infrastruktury, dzięki czemu jej uczestnicy posiadający licencje oraz uprawnienia zawodowe w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami mogli jednocześnie doskonalić swoje umiejętności.

Konferencja została podzielona na dwie sesje tematyczne. W trakcie pierwszej podjęto tematykę związaną m.in. z: procesami dostosowawczymi polskiego przemysłu spożywczego do zmieniającego się otoczenia rynkowego, zagadnieniami dotyczącymi międzynarodowej konkurencyjności polskich Dr hab. Andrzej Chochół, prof. UEK otwiera producentów żywności oraz konferencję. systemów zapewnienia jakości w produkcji żywności. Tematyka drugiej sesji obejmowała zagadnienia odnoszące się do Wspólnej Polityki Rolnej w ramach Unii Europejskiej i jej analizy z  uwzględnieniem polskiego rolnictwa i  przemysłu spożywczego. Poruszono również problem budowania strategii rozwoju rolnictwa w różnych krajach. Niezwykle interesujące referaty zaowocowały długimi dyskusjami oraz komentarzami, zarówno w trakcie paneli dyskusyjnych, jak i w kuluarach. Materiały konferencyjne zawierające treść wszystkich wystąpień zostały opublikowane. Konferencja była bardzo dobrym przykładem współpracy dwóch ośrodków naukowych.

dr inż. Paweł Nowicki Katedra Zarządzania Jakością

KN Prof. dr hab. Tadeusz Sikora oraz dr Iwona Szczepaniak witają gości konferencji.

52

www.uek.krakow.pl

53


KONFERENCJE

STUDENCI

Owocna współpraca polsko-hiszpańska,

czyli konferencja „Wyzwania współczesnego zarządzania w okresie transformacji z perspektywy Polski i Hiszpanii” Tegoroczny wrzesień w Katedrze Zarządzania Międzynarodowego był wyjątkowo gorącym okresem. Miesiące przygotowań znalazły finał w postaci konferencji naukowej organizowanej przez katedrę pod przewodnictwem prof. dr. hab. Janusza Teczke we współpracy z Komitetem Nauk Organizacji i Zarządzania PAN oraz hiszpańskim partnerem – Uniwersytetem w Granadzie. Konferencja odbyła się w dniach 17–21 września w Granadzie, a jej tematem przewodnim były „Wyzwania współczesnego zarządzania w okresie transformacji z perspektywy Polski i Hiszpanii”. W Granadzie spotkali się wybitni przedstawiciele świata nauki z ośrodków z całej Polski. Ze strony polskiej na liście gości znaleźli się przedstawiciele:  Instytutu Organizacji i Zarządzania w Przemyśle „ORGMASZ”: prof. Wiesław M. Grudzewski, prof. Irena Hejduk,  Politechniki Wrocławskiej: prof. Marian Hopej,  Politechniki Śląskiej: prof. Jan Stachowicz,  Uniwersytetu Ekonomicznego w  Poznaniu: prof. Piotr Bartkowiak, prof. Szymon Cyfert,  Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu: prof. Adela Barabasz, prof. Mieczysław Morawski, prof. Kazimierz Perechuda,  Uniwersytetu Gdańskiego: prof. Piotr Grajewski, prof. Bogdan Nogalski, prof. Jacek Rybicki,  Uniwersytetu Jagiellońskiego: prof. Barbara Kożuch, prof. Łukasz Sułkowski,  Uniwersytetu Łódzkiego: prof. Janina Witkowska, prof. Jan Jeżak, prof. Bogusława Urbaniak,  naszej uczelni: prof. Janusz Czekaj, prof. Krzysztof Firlej, prof. Janusz Teczke. Udział tak zacnych osobistości gwarantował ważkość i  zróżnicowanie poruszanych zagadnień oraz niezwykle wysoki poziom dyskusji. Obrady otworzyli: przewodniczący KNOiZ PAN prof. B. Nogalski oraz prodziekan prof. Francisco Montoro i prodziekan prof. Victor Jesus Garcia Morales. Następnie goście z Polski i Hiszpanii przedstawiali zagadnienia będące aktualnym obszarem ich badań. Podczas sesji omawiano m.in. koncepcję sustainable enterprise, sieciowych modelów biznesu opartych na wiedzy, znaczną część dyskusji poświęcono obecnej sytuacji gospodarczej na świecie i wyzwaniom, jakie niesie ona dla nauk o  zarządzaniu. Wyraźnie obecny

54

XV Promocja Absolwentów GAP

z kulturą regionu Andaluzji. Dzięki uprzejmości hiszpańskich współgospodarzy uczestnicy konferencji mieli możliwość zwiedzenia średniowiecznego zespołu pałacowego Alhambra, a  także wzięcia udziału w  pokazie flamenco w jednej z licznych tradycyjnych jaskiń flamenco w uroczej dzielnicy Granady –Albayzín. Niewątpliwie konferencja okazała się przedsięwzięciem ze wszech miar udanym, zarówno pod względem znaczenia dla rozwoju nauki, jak i  wspaniałej atmosfery panującej do ostatnich

Słońce rozpromienione, niebo rozświetlone, togi wybrane potem ubrane, niesione na dumnych piersiach absolwentów. Makijaż poprawiony, opadający kosmyk schowany pod biretem. Radość w oczach, uśmiech na ustach. Otoczenie zewnętrzne i  wewnętrzne jeszcze niedawno studiujących, jak najbardziej sprzyjające otwarciu XV Promocji Absolwentów Gospodarki i Administracji Publicznej.

Od lewej: prof. B. Nogalski, prof. J. Teczke, prof. F. Montoro, prof. V.J. Garcia Morales, dr M. Patkaniowski.

był też temat społecznej odpowiedzialności biznesu, która zdaje się nabierać coraz większego znaczenia dla działalności przedsiębiorstw. W badaniach przedstawionych przez stronę hiszpańską było widać nacisk na kwestie wymiany handlowej oraz modelowanie cen. Bardzo aktualna z naszego punktu widzenia okazała się prezentacja dotycząca zachowań i  motywacji kibiców podczas rozgrywek piłki nożnej. Interesująca tematyka prezentacji była impulsem do podjęcia żywych dyskusji, które nierzadko miały swoją kontynuację w kuluarach. Celem organizatorów było nie tylko stworzenie sprzyjającej atmosfery do rozważań naukowych udział w konferencji miał być dla gości także niepowtarzalną okazją do zapoznania się

minut spotkania. Z okazji konferencji została również wydana książka poświęcona omawianej problematyce: Contemporary Management Challenges in the Transition Period. The Perspectives of Poland and Spain. Więcej informacji o publikacji oraz możliwości jej zakupu dostępne jest pod adresem: katzm@uek.krakow.pl. Organizatorzy pragną serdecznie podziękować partnerom z Uniwersytetu w Granadzie za gościnność i  sprawną organizację, a  także wszystkim, bez których konferencja nie mogłaby się odbyć: Krakowskiej Szkole Biznesu oraz Fundacji Zarządzania Międzynarodowego.

mgr Dominika Guja, mgr Piotr Sedlak

www.uek.krakow.pl

Wraz z wybiciem ostatniej godziny sobotniego przedpołudnia, 24 września 2011 r. w Starej Auli naszego Uniwersytetu rozbrzmiały dostojne nuty pieśni „Gaude Mater Polonia”. Radośnie podekscytowana śpiewałam z  chórem. Wiedziałam, co się dzieje, czekałam na tę uroczystość, tym niemniej nie mogłam uwierzyć, że właśnie domykam kolejny rozdział księgi życia pt. „Studia”. Gdy wybrzmiały słowa pieśni, kierownik Katedry GAP, prof. dr hab. Jerzy Hausner powitał zgromadzonych i podkreślił wyjątkowość chwili. Była to bowiem jubileuszowa, piętnasta promocja, a  jednocześnie pierwsza, w  której uczestniczyli absolwenci studiów magisterskich poprzedzonych studiami licencjackimi na kierunku GAP. Kilkoro absolwentów, autorów najciekawszych prac magisterskich, zaproszono na podium, by przedstawili wnioski ze swoich badań. Tomasz Machowski, Ewelina Siwek, Bartłomiej

Miśkowiec i Anna Pastwa kolejno omawiali tematy: Dziedzictwo kulturowe a  możliwości rozwoju gospodarczego powiatu jasielskiego, Problem korupcji w  sporcie ze szczególnym uwzględnieniem dyscypliny piłka nożna, Korzyści wynikające z  rewitalizacji terenów poprzemysłowych na terenie województwa śląskiego, Badanie potencjału przedsiębiorczości wewnętrznej w Grupie LOTOS S.A. Wszystkie prezentacje spotkały się z  dużym zainteresowaniem publiczności. Szczególną uwagę zgromadzonych przykuło, traktowane jak tajemnica poliszynela, zagadnienie skorumpowanego sportu, zwięźle i  atrakcyjnie omówione przez jego badaczkę, Ewelinę Siwek. Brawa wyraziły uznanie dla autorów wybitnych prac. Centralne miejsce na sali zajęli prof. dr hab. Roman Niestrój – rektor UEK, dziekan Wydziału Ekonomii i  Stosunków Międzynarodowych dr hab. Kazimierz Zieliński, prof UEK i prof. dr hab. Jerzy Hausner. Przedstawiciele władz naszej uczelni przystąpili do ceremonii wręczenia dyplomów wzruszonym absolwentom. Ujęci podniosłą atmosferą studenci z dumą odbierali upragnione purpurowe dyplomy. Obsypane serdecznymi gratulacjami i gradem fleszy gwiazdy sobotniego południa teraz już oficjalnie jako dyplomowani absolwenci odśpiewali chwalącą uroki życia pieśń „Gaudeamus Igitur”. Oficjalna część XV Promocji Absolwentów kierunku GAP zawierała również pełne refleksji przemówienia rektora, a  także Adama Leszkiewicza, podsekretarza stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa, honorowego patrona promocji oraz Zbigniewa Paszkowicza, zastępcy dy-

rektora generalnego Grupy 
LOTOS SA, będącego partnerem Promocji. W imieniu studentów głos zabrał Tomasz Wojtas, dwukrotny prezes Koła Naukowego GAP (w  kadencji 2008/2009 i 2009/2010). Wspomnieć należy także o  wręczeniu Nagrody im. prof. Jerzego Indraszkiwicza oraz tradycyjnym meczu piłkarskim i wieczornym bankiecie. Wspomniana nagroda, będąca „wyróżnieniem indywidualnym dla absolwenta, którego zainteresowania wykraczały poza program akademicki i  który może poszczycić się znaczącymi osiągnięciami naukowymi, artystycznymi, sportowymi, uczestnictwem w  projektach wdrożeniowych oraz osiągnięciami w pracy zawodowej” została przyznana Natalii Stańczyk (być może powinnam powrócić na moment do narracji pierwszoosobowej zastosowanej w drugim akapicie niniejszego artykułu, pozwól jednak, Drogi Czytelniku, że nieco się jednak zdystansuję i  pozostanę przy narracji trzecioosobowej). Legendarną Zieloną Teczkę wręczył laureatce przewodniczący Rady
Fundacji Gospodarki i  Administracji Publicznej, dr Paweł Białynicki-Birula. Uroczyste obchody XV Promocji uświetnił mecz piłki nożnej: Drużyna GAP versus Drużyna Grupy Kapitałowej LOTOS, zakończony wynikiem 15:2 oraz podkreślający wesoły klimat święta bankiet w  Dworze w  Tomaszowicach, gdzie huczna zabawa trwała do rana.

Natalia Stańczyk absolwentka kierunku GAP

55


PASJE

Fakt, że tzw. panie z dziekanatów i panie z rektoratów mają poza pracą jakieś swoje życie i być może nawet robią coś ciekawego, mógłby dziwić studentów. Mógłby, gdyby w  ogóle uświadomili sobie taką możliwość – o sekretarkach nie myśli się zazwyczaj w ogólnoludzkich kategoriach, bo to przecież urzędniczki, więc, jak pisał Weber, ważna jest tu instytucja, hierarchia, procedura i papier. I dobrze.

Na szczęście jednak nie samą pracą (zdrowy) człowiek żyje. Ja na przykład poza pracą pasjonuję się gotowaniem i jedzeniem (wszystkich chcących się podszkolić zapraszam na mojego bloga: http://naukagotowania.blogspot.com/), uprawą roślin (mieszkam w  bloku, więc uprawiam je na balkonie i w ogródku, za który kochają mnie wszyscy sąsiedzi 60+), podróżami (aktualnie planuję roadtrip po Stanach), czyta-

STUDENCI

Pasje „pani Dalloway z rektoratu”

niem książek (w nowym mieszkaniu dwie ściany jednego z pokoi musiałam pokryć półkami, własnego zresztą projektu)… Kiedy tak czytam, co właśnie napisałam brzmi mi to na osobę w co najmniej średnim wieku. Nie będę może w takim razie dodawać, że mam dwa koty. Ups, dodałam! Nie daj się Czytelniczko/Czytelniku zmylić – jestem młoda. Tak a propos, od kilku lat każde urodziny (przypadające w przeddzień Halloween) świętuję wydając imprezę zwaną Corpse Balem. Imprezy są przebierane, sceneria i menu przygotowywane tygodniami...  Ich organizację można uznać za kolejne moje (sezonowe) hob-

by. Skojarzenie z panią Dalloway jest jak najbardziej trafne. I  ostatnia rzecz, którą param się dla przyjemności (a o której wypada wspomnieć publicznie), to projektowanie i robienie biżuterii. Od zawsze byłam raczej chłopczycą, chodzącą w spodniach i stawiającą na komfort, ale nigdy, przenigdy nie potrafiłam się oprzeć ładnym, małym przedmiotom: koralikom, guziczkom, kolorowym drucikom, kamyczkom, minerałom i  tak dalej. Na szczęście przerodziło się to w rękodzielnictwo, a nie kleptomanię. Moich wytworów raczej nie można obejrzeć na mnie, bo prawie nie noszę biżuterii, natomiast w pełni staram się je prezentować na mojej stronie facebookowej (galeria Poli Popielskiej). Z  wykształcenia jestem psycholożką, studiowałam również socjologię. Dziękuję za uwagę. Agnieszka Kopeć

Wyjazd szkoleniowy do Szwajcarii

W czerwcu bieżącego roku studenci V edycji Programu International MBA w  Krakowskiej Szkole Biznesu UEK uczestniczyli, jak co roku, w wyjeździe szkoleniowym do Szwajcarii. Tak zwane Study Trip stanowi część programu studiów Master of Business Administration i jest organizowane przy współudziale uczelni partnerskiej. W  przypadku programu International taką uczelnią jest St. Galler Business School, która słynie z rozwijania koncepcji zintegrowanego zarządzania przedsiębiorstwem o  zasięgu globalnym. Szwajcarską uczelnię reprezentował dr Nicolaus Storz, będący koordynatorem prowadzonych przez nią programów międzynarodowych. Program trzydniowego wyjazdu był bardzo intensywny i  niezwykle ciekawy. Obejmował przede wszystkim spotkania z  szwajcarskimi firmami. Studenci odwiedzili zakład producenta ekskluzywnych zegarków H.Moser&Cie w  Schaffhausen, bank Julius Baer świadczący usługi w  zakresie Private Banking oraz w  Hinwil fabrykę firmy Belimo – światowego lidera w  produkcji siłowników i  zaworów. W  Bulach miało miejsce spotkanie ze szwajcarską spółką z  grupy Danisches Bettenlager, zarządzającą siecią sklepów Jysk. Studenci mieli również okazję wysłuchać wykładu dr. Joerga Hofstettera z  Uniwersytetu St. Gallen na temat zintegrowanego zarządzania łańcuchem dostaw. Wykład odbył się w  podziemiach budynku urzędu miejskiego St. Gallen.

56

www.uek.krakow.pl

Wypada wspomnieć, że wyjazd urozmaiciły prezentacje szwajcarskich specjalności: historii porcelany oraz zegarków w muzeum w Zurichu, tradycji rodziny Moser, która stała się podstawą rozwoju spółki H.Moser&Cie w muzeum rodziny w Schaffhausen oraz walorów turystycznych miasta Zurich. Dodatkową atrakcją były kolacja w hotelu Santis w Appenzell Innerhoden oraz kolacja w tradycyjnej szwajcarskiej restauracji w ZeugHausKeller. Wyjazd pozwolił także na nawiązanie kontaktów biznesowych i pozabiznesowych ze studentami innych programów MBA organizowanych przez szwajcarską uczelnię. Anna Polak – studentka V edycji studiów International MBA

Biznesowa Szkoła Letnia – czyli pomost od teorii do praktyki W pierwszym tygodniu lipca 2011 r. Katedra Zarządzania Międzynarodowego zorganizowała I edycję Biznesowej Szkoły Letniej, której celem było umożliwienie studentom naszej uczelni nawiązanie bezpośrednich relacji z osobami z biznesu i uczenie się od nich. Różnorodne formy zdobywania praktycznej wiedzy zostały bardzo dobrze odebrane przez uczestników szkoły. Były zarówno wycieczki do przedsiębiorstw, warsztaty prowadzone przez pracowników firm oraz korporacyjne panele eksperckie, prowadzone pod patronatem Korporacji Absolwentów naszej Uczelni. W ramach szkoły zorganizowano pięć paneli tematycznych: systemowy w partnerstwie z Malik Management Zentrum St. Gallen, negocjacyjny z LPP SA, projektowy z PM2PM, niepołomicki z Man oraz żywiecki z Grupą Żywiec. Warto nadmienić, że podczas panelu systemowego po raz pierwszy w Polsce studenci mogli zagrać w grę Ecopolicy, wczuwając się w rządzenie wirtualnym państwem i zdobywając umiejętność myślenia systemowego. Studenci byli zgodni – nie jest to łatwe. W Niemczech oraz Szwajcarii firma Malik Management organizuje wśród młodzieży i studentów zawody na skalę krajową, które swój finał mają w Bundestagu. Organizatorzy dziękują za udział w korporacyjnych panelach eksperckich: Markowi Dworakowi (Openhorizon), Bartoszowi Jacynie (Logisys), Renacie Kaczor (Comren), Mieczysławowi Mazurowi (RWK Finanse), Pawłowi Pernalowi (Scott), Wiesławowi Samitowskiemu (Polinvest), Justynie Wójcickiej (IBM); za prowadzenie warsztatów i wykłady gościnne: Gabrieli Harrer (Malik Management), Annie Nałęcz-Nieniewskiej, Annie Galocz-Wilk, Marii Matusiak (LPP SA), Dorocie Budzińskiej-Wisce (Pm2Pm), Wiesławowi Samitowskiemu (Polinvest); za organizację Biznesowej Szkoły Letniej studentom: Katarzynie Fornal, Marii Rojek Lukas, Sławomirowi Szmydowi, Alinie Tlałce i Agnieszce Wójcik. dr Dominika Salwa – inicjator Biznesowej Szkoły Letniej

57


STUDENCI

STUDENCI

Poznajemy włoską kulturę i gospodarkę – studenci „Polityki i komunikacji międzynarodowej” w Universita Politecnica della Marche w Ankonie

W dniach 3–11 września 2011 roku niemalże 20-osobowa grupa studentów Polityki i komunikacji międzynarodowej (specjalności prowadzonej na kierunku Stosunki międzynarodowe) wzięła udział w wymianie studenckiej pomiędzy Uniwersytetem Ekonomicznym w Krakowie a Universita Politecnica della Marche w Ankonie, we Włoszech. Wymiana została zainicjowana przez profesora Aleksandra Surdeja, kierownika Katedry Studiów Europejskich, i kontynuowana będzie w latach następnych. Wyjazd studentów UEK poprzedzony był tygodniową wizytą studentów z Ankony w Krakowie. Po 24 godzinach podróży Ankona przywitała nas pochmurnym niebem, wysoką temperaturą i… odkryciem, że w godzinach południowych życie we Włoszech zamiera, co oznaczało oczekiwanie na otwarcie drzwi akademika. Zyskaliśmy w  ten sposób kilka godzin na samodzielne odkrywanie nadmorskiej stolicy regionu Marche. Jak szybko odkryliśmy, to niewielkie, nieco ponadstutysięczne miasto pełne jest uroku, któremu nie sposób się oprzeć. Obecność ważnego na Adriatyku portu czyni miasto niemalże kosmopolityczną metropolią, sprawiając, że na ulicach spotkać można przedstawicieli wszystkich niemalże narodowości.

58

Wymiana zbiegła się w czasie z  Krajowym Kongresem Eucharystycznym i przygotowaniami do papieskiej wizyty – dzięki temu, oprócz trudności komunikacyjnych, mieliśmy możliwość wzięcia udziału w  towarzyszących Kongresowi wielu wydarzeniach kulturalnych, takich na przykład jak koncerty muzyki poważnej odbywające się w przepięknej katedrze pod wezwaniem San Chirico położonej na wzgórzu dominującym nad centrum Ankony. Dzięki licznym spotkaniom z włoskimi studentami mieliśmy szanse na porównanie naszych doświadczeń, systemu edukacji, a przede wszystkim na zapoznanie się z włoską historią i kulturą. Wymiany studenckie to nie tylko rozmowy, wycieczki i  czas wolny, ale przede wszystkim okazja do rozwoju intelektualnego i zdobywania nowych doświadczeń. Cele te realizowane były poprzez uczestnictwo w kilku wykładach dotyczących rozwoju Włoch i regionu Marche. Jeden z  nich, szczególnie interesujący, wygłoszony przez dr. Gabriele Morettini, dotyczył przedsiębiorczości imigrantów w regionie Marche i  wykorzystywał wyniki badań empirycznych realizowanych pod kierunkiem profesora Marco Cucculelli. Pokazał nam on, jak można wykorzystywać wyniki badań naukowych do planowania kierunków gospodarczego rozwoju regionu. Drugi wykład, o  lżejszej tematyce (prowadzony przez doktoranta Gianluca Goffi) dotyczył regionalnej strategii rozwoju turystyki. Region Marche nie jest obecnie turystycznym zagłębiem, chociaż mnogość malowniczych miejsc stworzonych przez naturę bądź człowieka daje olbrzymie możliwości roz-

woju wszystkich form turystyki. Uczestniczenie w wykładach stanowiło również znakomity test dla sprawdzenia naszych kwalifikacji językowych. Drugim elementem istotnym z  punktu widzenia przyszłych ekonomistów były wizyty w  dwóch zakładach: Indesit oraz Elica (obie firmy inwestują w  Polsce!). W  obu zakładach mieliśmy szansę szczegółowo prześledzić proces wytwarzania oferowanych przez nie produktów. W firmie Elica odwiedziliśmy ponadto jedno z  najbardziej nowoczesnych na świecie laboratoriów służących do certyfikacji bezpieczeństwa urządzeń elektrycznych. Wizyty te były dla nas szczególnie interesujące, gdyż mogliśmy zobaczyć, jak skomplikowane są mechanizmy, od których zależy końcowy sukces produktu. Zyskaliśmy świadomość olbrzymiego znaczenia każdego pracownika w całym cyklu wytwarzania, zrozumieliśmy, że jakość efektu końcowego zależy właśnie od tych ludzi, którzy nie należą do najlepiej opłacanych. Poznawanie funkcjonowania przedsiębiorstw „od środka” otwiera horyzonty niedostępne w artykułach czy podręcznikach. Podczas wyjazdu mieliśmy także okazję do odwiedzenia pięknych miejsc (Loreto, Recanati, Senigaglia, Groty Frasassi), spróbowania kąpieli w ciepłym Adriatyku i wysłuchania koncertów muzycznych najwyższej próby. Możliwość wzięcia udziału w  takiej wymianie motywuje do większego zaangażowania w  pracy przez cały rok akademicki. Wymiana stwarza możliwości poznania obcej kultury i  wymiany doświadczeń także przez tych, którzy nie mogą z  różnych powodów udać się na zagraniczną uczelnię na cały semestr. Chciałbym serdecznie podziękować naszym opiekunom z  Katedry Studiów Europejskich (prof. Aleksandrowi Surdejowi oraz dr. Janowi Brzozowskiemu), bez determinacji których wyjazd ten nie doszedłby do skutku, naszej uczelni oraz włoskim gospodarzom. Ci vediamo l'anno prossimo! Do zobaczenia za rok!

Michał Cieciak – wiceprezes KNSE

www.uek.krakow.pl

Perspektywy wzmacniania aktywności obywatelskiej STUDENTÓW OBRAZ WŁASNY cz. 1 Społeczeństwo obywatelskie jest postrzegane jako sfera społecznego współdziałania, która jest niezależna od państwa, jednak przez nie chroniona. Państwo i jego instytucje służą nie tylko ochronie wolności jednostek i ich uprawnień, ale są także niezbędne do zagwarantowania porządku społecznego i  rozwiązywania sporów pojawiających się w społeczeństwie. Zaczątki społeczeństwa obywatelskiego zauważalne są w  starożytności, doskonalone przez wieki doprowadziły do współczesnego rozumienia tego pojęcia. Jest to pojęcie w  pewnych okresach bardziej eksponowane, w innych tłumione. Jednak przetrwało czasy totalitaryzmu czy komunizmu i rozwija się nadal we współczesnym świecie. Obecność struktur społeczeństwa obywatelskiego powoduje, iż grupy konkurujące uznają nawzajem swoje prawa i  stanowiska, a  to pozwala na stworzenie i obecność opozycji oraz uzasadnia jej istnienie. Struktury społeczeństwa obywatelskiego pozwalają także na zmniejszenie oporu społecznego wobec nieoczekiwanych zmian, ponieważ zmniejszają one dystans między instytucjami politycznymi a społeczeństwem, a także przyczyniają się do łagodzenia i  wcześniejszego rozpoznania różnic interesów. Społeczeństwo obywatelskie to także środowisko, które uczy i  przyzwyczaja do innowacyjnych zachowań oraz sprzyja takim zachowaniom. Ponadto przyczynia się do uzyskania przez obywateli umiejętności politycznych oraz zwiększa ich uczestnictwo w organizacjach politycznych. Obecnie zagadnienie społeczeństwa obywatelskiego jest w polu zainteresowań wielu ośrodków badawczych na całym świecie. W  Polsce, podobnie jak w innych krajach postsocjalistycznych, jest to jeden z głównych obszarów „problemowych”, często spowolniających procesy przemian. Dlatego też dokonałam takiego wyboru tematu mojej pracy magisterskiej. Głównym pytaniem badawczym była gotowość wybranych grup społecznych do współtworzenia społeczeństwa obywatelskiego. Dobrane zostały dwie celowo odmienne grupy wiekowe. Badania przeprowadzono w okresie od lutego do marca 2011 roku wśród słuchaczy Uniwersytetu Trze-

ciego Wieku Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (63 osoby) oraz wśród młodzieży Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Suchej Beskidzkiej (67 osób). Respondenci zostali poproszeni o  wypełnienie ankiety dotyczącej społeczeństwa obywatelskiego. Okazało się jednak, że społeczno-demograficzne zróżnicowanie grup badawczych nie miało wpływu na opinie badanych. Oznacza to, że wiedza i postawy wobec społeczeństwa obywatelskiego oraz doświadczenie obywatelskie są niemal takie same wśród słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku, jak i  wśród młodzieży licealnej. Było to pewnym zaskoczeniem dla autorki, gdyż w przyjętych wstępnie założeniach oczekiwano ujawnienia się zauważalnych różnic pomiędzy grupami badawczymi. To założenie oparte było na potocznych opiniach o  większej aktywności młodych ludzi, chęci działania wynikającej ze sprzeciwu wobec istniejącego stanu rzeczy. Drugi stereotyp, który stał się podstawą założeń badawczych, to wizja osób starszych, w okresie po aktywności zawodowej, która podkreśla ich mniejsze zainteresowania sprawami szerszymi, wykraczającymi poza rodzinę i  sprawy najbliższego otoczenia. Jednak wyniki badań przeprowadzonych na potrzeby pracy magisterskiej wskazują, że zaangażowanie w sprawy ogólnospołeczne osób młodych (uczniów) i  osób starszych jest podobne. Przeprowadzone badania, wbrew powszechnym opiniom, przedstawiają pozytywny obraz zaangażowania obywatelskiego. Warto zauważyć, że 72% badanych deklaruje chęć uczestniczenia w przedsięwzięciu, mającym na celu dokonanie zmian w społeczności lokalnej. Niemal wszyscy (94%) mają zamiar uczestniczenia w  wyborach, jednak dla więk-

szości badanych jest to spełnieniem obywatelskiego obowiązku. Większa część badanych (64%) wyraża przekonanie o możliwości wpływu na kształtowanie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, poprzez swoje działania. Jednakże 43% ankietowanych nie posiada informacji na temat inicjatyw podejmowanych w  celu aktywizacji obywateli. Dla poszerzania obszaru aktywności obywatelskiej niezbędne jest jednak podejmowanie rozmaitych działań mających na celu kształtowanie aktywnych postaw, zwłaszcza wśród młodzieży, umożliwiających nabywanie przez nich doświadczenia i  nawyków obywatelskich, co w dalszej perspektywie może przyczynić się do poprawy stanu społeczeństwa obywatelskiego w  Polsce. Przeprowadzone badania wskazują na brak zaangażowania się obywateli w  działania, które wykraczają poza spełnienie obywatelskiego obowiązku. Członkowie społeczeństwa polskiego wykazują się gotowością niezbędną do budowy społeczeństwa obywatelskiego, jednak istnieje potrzeba wsparcia ich i  zachęcenia do podejmowania aktywnych działań obywatelskich. Wielu osobom brak doświadczenia w korzystaniu z działań organizacji pozarządowych, czy w angażowaniu się w ich działalność. Przyczyną tego są, między innymi, niewystarczające informacje na temat ich działalności. Poprawą tego stanu może być zwiększenie kampanii informacyjnej i promującej działalność organizacji pozarządowych, dzięki którym obywatele mogą zwiększać aktywność obywatelską, tak bardzo ważną w  procesie tworzenia społeczeństwa obywatelskiego. Artykuł powstał na podstawie pracy magisterskiej, napisanej w Katedrze Socjologii pod kierunkiem profesor Anny Karwińskiej. mgr Aneta Kłapyta – absolwentka UEK

59


STUDENCI

STUDENCI

Wyborcza debata liderów

Andrzej Duda (PiS), Wojciech Kozak (PSL), Zbysław Owczarski (PJN), Tomasz Kalita (SLD), Ireneusz Raś (PO) – to liderzy krakowskich list wyborczych z pięciu klubów parlamentarnych, którzy zaproszeni przez Koło Nauk Politycznych Homo Politicus z  początkiem roku akademickiego wzięli udział w  zorganizowanej na naszej uczelni debacie przedwyborczej. Spotkanie poprowadziła Magdalena Kursa z „Gazety Wyborczej” oraz Tomasz Czeczótko z TVP Info. Wszyscy wyżej wymienieni kandydaci stanęli do debaty, w której osią sporu był program ich partii dla Krakowa, Małopolski, a także całego kraju. Zgodnie z założeniami, podczas debaty pytania zadawane były nie tylko przez moderatora, lecz szansę wzajemnych pytań otrzymali również sami kandydaci. Reakcja sali na poszczególne wypowiedzi była zróżnicowana, co świadczyło o  sympatii do gości i ich sił politycznych, a odzwierciedleniem tych sympatii były niedzielne wyniki wyborów parlamentarnych.

60

Patrząc na tego typu wydarzenia można zauważyć różnice pomiędzy polską a ukraińską sceną polityczną. W  moim kraju (na Ukrainie) prawie wszystkich polityków kojarzę tylko z telewizji, otwarta dla publiczności debata raczej nie mogłaby mieć miejsca. Politycy są zawsze wcześniej przygotowani; znają pytania, które będą im zadawane. Spontaniczne pytania od publiczności wywołują u  nich niechęć, a  spotkanie ze studentami nawet lęk, ze względu na dużo skandali w  mediach (zwłaszcza amatorskie filmiki umieszczane na portalach społecznościowych). To student czuje najwięcej niepewności co do dnia jutrzejszego, to od niego najtrudniej dostać wyborczy głos. Ale na Ukrainie nie robi się wiele w kierunku poprawy sytuacji. Do dziś w Kijowie, 3-milionowym mieście, nie ma dobrej komunikacji miejskiej i większość ludzi korzysta z marszrutek – prywatnych

busów 25-osobowych. Państwowy Przewoźnik Kolejowy przyznaje zniżki na przejazdy zawsze poza latem, kiedy studenci najwięcej podróżują… Może powodem braku zmian jest korupcja? Tam wszystko można kupić, poczynając od szkoły, a na parlamencie kończąc. Tak rodzą się „liderzy” na Ukrainie. Ci, których widziałem 6 października podczas debaty liderów, byli inni. Każdy chętny mógł przyjść na debatę, ochrona nie robiła problemów przy wejściu, można było zadać pytanie kandydatom, a  ograniczeniem był tylko czas. Tego typu wydarzenia są istotne, ponieważ wybór władz jest ważny, a odpowiedzialni za niego jesteśmy wszyscy.

Vlad Zhorov – student III roku Turystyki międzynarodowej UEK

www.uek.krakow.pl

Międzynarodowy konsulting w dobie kryzysu Studia zaczynają się w  październiku? Nic bardziej mylnego! Jeszcze we wrześniu na naszej uczelni zagościli goście z całej Polski, a nawet z zagranicy. Zarówno studenci, doktoranci, jak i  pracownicy naukowi z  europejskich ośrodków naukowych. Powodem tych odwiedzin była I  Międzynarodowa Konferencja Konsultingu „W stronę profesjonalnego konsultingu”, zorganizowana w dniach 28–29 września 2011 r. przez Koło Naukowe Konsultingu we współpracy z Katedrą Metod Organizacji i Zarządzania. Łącznie gościliśmy 40 uczestników, skupionych na dyskusjach o  problemach usług konsultingowych oraz rosnącej ich popularności. Ponieważ gościliśmy również gości z zagranicy całość podzielona była na dwa panele, odbywające się w języku angielskim oraz w języku polskim. Konferencję uroczyście otworzył dziekan Wydziału Zarządzania, dr hab. Paweł Lula, prof. UEK. Całość rozpoczęła się tematem konsultingu na Litwie, w który wprowadzili nas pracownicy Vilnius Gediminas Technical University, Rasa Smaliukiene i  Renata Korsakiene. Następnie, dzięki wystąpieniu reprezentanta International School for Social and Bussines Studies, mieliśmy okazję przyjrzeć się branży konsultingu na Słowenii. W konkluzji usłyszeliśmy, że intensywne, rozległe, radykalne, a przede wszystkim dynamiczne zmiany w otoczeniu wymagają twórczego i  innowacyjnego zarządzania, opartego również na logice, która jest niezbędna do podejmowania strategicznych decyzji w  dzisiejszym świecie biznesu. W  przeciwnym razie istnienie oraz dalszy rozwój organizacji będą mocno zagrożone. Dr Anna Dziadkiewicz oraz dr inż. Piotr Maśloch z Wyższej Szkoły Bankowej w Toruniu bardzo mocno podkreślili, że w obecnym świecie kryzysu odpowiednie zarządzanie to jedyny sposób na ożywienie firmy oraz zaprojektowanie jej od nowa w obecnych realiach. Zamykając pierwszy panel studenci z Politechniki Warszawskiej, Michalina Krupa, Wioletta Krzoska,

oraz mgr inż. Urszula Kąkol przedstawili wyniki swoich badań, które wskazały, że wiele firm ma sporo problemów wewnątrzorganizacyjnych. Jako najlepsze metody radzenia sobie z tymi problemami wybrali burzę mozgów, 5 why oraz diagram przyczynowo-skutkowy. Część polskojęzyczną konferencji rozpoczął Przemysław Hensel, student Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego. W  referacie „Doradcy i  transfer wzorców zarządzania w sektorze publicznym – refleksje nad wnioskami wynikającymi z  kryzysu finansowego” poruszył trzy ważne kwestie: organizacje izomorficzne, rola konsultantów w procesach dyfuzji wzorców organizacyjnych oraz konsekwencje popularności nowego zarządzania publicznego. Całość rozpoczął odważnym stwierdzeniem, że konsultanci to najważniejsi „handlarze znaczeń” we współczesnym świecie biznesu, gdyż odgrywają bardzo ważną rolę w  propagowaniu współczesnych technik zarządzania. Tomasz Paweł Tyc, reprezentant Studenckiego Koła Naukowego „Manager” Wydziału Zarządzania Politechniki Warszawskiej, w  referacie „Próba identyfikacji czynników negatywnie wpływających na współpracę między sektorem administracji publicznej a sektorem usług doradczych (konsultingowych) w  Polsce” skupił się na zidentyfikowaniu powo-

dów trudnej współpracy między sektorem szeroko pojętych usług konsultingowych a sektorem administracji publicznej w  Polsce. Dużym zainteresowaniem cieszył się temat przedstawiony przez dr Angelikę Wodecką-Hyjek z Katedry Metod Organizacji i Zarządzania z naszego Uniwersytetu. W  wystąpieniu „Tomasz Bata – przedsiębiorca społeczny” dr  Wodecka-Hyjek opisała biografię Tomasza Bata i  sposoby zarządzania, które stosował w  swojej firmie „Bata”. Występująca jako ostatnia doktorantka Uniwersytetu Ekonomicznego Agata Klima w referacie „Wykorzystanie narzędzi doradczo-konsultingowych na potrzeby działalności kredytowej banków” przedstawiła aspekty branży bankowej, w której konsulting mógłby wpłynąć na wzrost przychodów. Konsulting to stosunkowo młoda dyscyplina naukowa, dlatego wciąż wzbudza spore emocje. Atmosfera dyskusji przeniosła się więc na wieczorne spotkania. Dla uczestników konferencji zaplanowano także niezapomniany rejs po Wiśle, który pozwolił im poznać uroki Krakowa w pigułce. Więcej: www.knk.uek.krakow.pl.

Magda Drozd Koło Naukowe Konsultingu UEK

61


STUDENCI

W tym roku atmosfera jest naprawdę gorąca. Wiąże się to nie tylko z oszałamiającą liczbą nowych wolontariuszy oraz zbliżającymi się wyborami, ale także poważnymi zmianami, które zaszły przez wprowadzenie nowego Regulaminu Samorządu Studenckiego. Właśnie trwają przygotowania do jednego z największych wydarzeń w Parlamencie Studenckim w  ciągu całego roku. Już w  najbliższych dniach czekają nas wybory – 19, 22, 23 i  26 listopada To czas, kiedy Wy – studenci największej uczelni ekonomicznej w  Polsce – zagłosujecie na swoich przedstawicieli przed władzami uczelni. Nie wszyscy jednak wiedzą, że równie proste jak pójście do urny jest znalezienie się po drugiej stronie barykady. Kandydatem bowiem może być każdy, wystarczyło tylko wypełnić kartę zgłoszeniową i  oddać ją w  dniach 1–7 listopada do biura PS UEK. By jeszcze bardziej wypromować tę możliwość, zorganizowaliśmy standy Parlamentu w pawilonie C informujące o zasadach kandydowania w wyborach.

WYBORY DO PS UEK

19, 22, 23, 26 LISTOPADA 2011 Pawilon C

Dlaczego warto kandydować do Parlamentu Studenckiego? Działalność w Parlamencie wiążę się przede wszystkim z  pracą na rzecz studentów naszej uczelni, przedstawianiem naszego stanowiska władzom uczelni, zasiadaniem w  komisjach senackich, uczelnianych i  wydziałowych oraz pełnienia funkcji reprezentacyjnych podczas różnych wydarzeń. Członkostwo w PS UEK to również zawieranie nowych kontaktów, poznawanie systemu działania uczelni, a  przede wszystkim zdobywanie doświadczenia, które

STUDENCI

Parlament Studencki rośnie w siłę!

jest przecież tak ważne na dzisiejszym rynku pracy. Doświadczenie w kontekście działalności w Parlamencie osiągane jest przede wszystkim poprzez angażowanie się w różne projekty i ważne imprezy, takie jak: Juwenalia, ŚwieŻak czy Mosty Ekonomiczne. To wielka satysfakcja zrealizować projekt, podczas którego integruje się rzesza kilkuset lub nawet kilku tysięcy osób naszej Alma Mater!

Nasza siła Nie zapominajmy, że Parlament Studencki dba o interesy każdego z Was! Realnie wpływa na to, co dzieje się na naszej uczelni. Posiadamy 20% głosów w Senacie i radach wydziału. W kadencji Parlamentu 2010/2011 jednym z osiągnięć było wywalczenie przejścia rekrutacji na drugi stopień studiów bez konieczności zdawania egzaminu dla 30% studentów, którzy uzyskali najlepsze wyniki w  nauce na danym kierunku. Co więcej, dzięki staraniom PS UEK plan studiów

na kierunku Gospodarka i administracja publiczna został zmodyfikowany, by ułatwić studentom III roku pisanie pracy licencjackiej.

Nowy regulamin To jednak nie wszystko! Najważniejszą zmianą jest wprowadzenie w tym roku akademickim nowego regulaminu Samorządu Studenckiego. Ordynacja wyborcza jest bardziej dostosowana do obecnie panującej sytuacji. Wcześniej osoby wyjeżdżające na stypendia zagraniczne, a posiadające status parlamentarzysty nie mogły być zastępowane przez następnych działaczy, którzy chcieliby być członkami PS UEK. Od tego roku wolne wakaty będą obsadzane przez nowe osoby, które nie dostały się w  pierwszej turze wyborów. W  dalszym ciągu kadencja w Studenckiej Radzie Wydziału trwa 2 lata, przy czym co roku wybierana jest połowa składu danej SRW. Liczebność uzależniona jest od wielkości wydziału. W  celu uzyskania większej frekwencji i popularyzowania działalności samorządowej wydłużono czas trwania wyborów z jednego do czterech dni. Jesteśmy przekonani, że w tym roku będzie również więcej kandydatów, przez co kampania wyborcza będzie jeszcze bardziej aktywna i ciekawa, a studenci UEK będą mogli się pochwalić wysoką frekwencją podczas wyborów. Aktualny regulamin oraz ordynację wyborczą możecie znaleźć na: www.psuek.pl w  zakładce „Ustawa/Regulaminy”.

Joanna Trojańska, Bartłomiej Adamczyk

62

www.uek.krakow.pl

Polska delegacja w Niemczech W  ramach współpracy z  Uniwersytetem Nauk Stasowanych w  Fuldzie (Niemcy) studenci z Wydziału Zarządzania naszego Uniwersytetu w czerwcu bieżącego roku wzięli udział w seminarium międzynarodowym. Celem przedsięwzięcia było opracowanie analizy polskiego rynku opakowań papierowych dla przedsiębiorstwa SCA, które jest liderem produkcji tego typu w części środkowej i zachodniej Europy. W projekcie brali udział studenci z  Niemiec, Turcji, Macedonii, Kamerun, Etiopii oraz Polski. Aby lepiej zapoznać się z  potrzebami przedsiębiorstwa, oprócz prezentacji multimedialnej opisującej jego działalność, uczestnicy projektu zostali zaproszeni do zwiedzenia fabryki. Zakład produkcyjny w Fuldzie jest jednym z  wielu znajdujących się w  Niemczech jednostek należących do skandynawskiej firmy SCA. Jego mottem przewodnim jest jak najefektywniejsze działanie, dlatego zarządzanie fabryką opiera się na takich metodach, jak: Kaizen, Lean management oraz wiele innych. Wizyta w  jednostce produkcyjnej pozwoliła studentom obserwować, jak te teorie sprawdzają się w rzeczywistości. Dodatkowo zaprezentowano cały proces wytwórczy, co stanowiło doskonałą ilustrację prawidłowo działającej strategii Just in Time, która także jest zaimplementowana w tym przedsiębiorstwie. Gdy studenci posiadali już wszystkie niezbędne informacje dotyczące SCA, zostali podzieleni na 3 grupy, które miały zebrać informacje na temat rynku opakowań papierowych w  Polsce, wykonać znane im analizy (takie jak SWOT, PESTEL, CPM itp.), a następnie zaprezentować wyniki wraz z  rekomendacjami. Oceniana była także kreatywność, nowatorski sposób podejścia do problemu oraz stopień wykorzystania dostępnych narzędzi analitycznych. Trzy dni ciężkiej pracy zaowocowały stworzeniem projektów na bardzo wysokim poziomie, które następnie zostały ocenione przez jury składające się z: przedstawiciela SCA, prof. dr Lutz H Schminke z Uniwersytetu w Fuldzie oraz prof. Renaty Oczkowskiej z Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Kolejnym etapem wizyty w Niemczech było zwiedzanie fabryki w VW w Wolfsburgu, dzięki któremu studenci mogli zapoznać się nie tylko

z elementami procesu produkcyjnego samochodów, ale także z historią motoryzacji. Ostatnią częścią wizyty było zwiedzanie malowniczej Fuldy. To małe miasteczko posiada wiele niezwykłych zabytków architektonicznych, takich jak: Pałac Miejski z 1721 roku, Katedra z 1704 oraz jeden z najstarszych kościołów w Niemczech – kościół św. Michała z 822 roku. Ponieważ nie samą nauką człowiek żyje, poza intensywną pracą w  międzynarodowych zespołach znalazł się również czas na integrację. Cennym doświadczeniem była też możliwość poznania kultur krajów uczestników semi-

narium, który pochodzili z trzech kontynentów (Europy, Azji oraz Afryki). W imieniu uczestników seminarium pragnę podziękować organizatorom z  Uniwersytetu Nauk Stosowanych w  Fuldzie za przygotowanie programu projektu oraz rozrywek kulturalnych. Szczególnie wyróżnić tu należy naszego niemieckiego kolegę – Stefana Müllera, który włożył wiele wysiłku oraz czasu, aby w sposób atrakcyjny zagospodarować nasz wolny czas.

Katarzyna Mrowca

63


PO GODZINACH

PO GODZINACH

Turystyczno-pielgrzymkowy wyjazd do Hiszpanii i Portugalii W okresie wakacyjnym pracownicy naukowi i administracyjni naszej uczelni odbyli wycieczkę do Hiszpanii i  Portugalii. Podróż częściowo miała charakter pielgrzymki, a  głównym celem były Fatima i Santiago de Compostela. W poprzednich latach pracownicy UEK – uczelni, która w działalności dydaktycznej i  naukowej docenia wartości chrześcijańskie – wyjeżdżali do Rzymu (2009) i Ziemi Świętej (2010).

Organizację wyjazdu powierzono krakowskiemu Biuru Podróży „Centrum”, które zadbało, aby program wycieczki był interesujący, a zakwaterowanie i wyżywienie zadowalające. Jako pilot towarzyszyła nam bardzo miła i  uczynna p.  Małgosia, doskonale znająca walory turystyczne zwiedzanych miejsc. Podróż rozpoczęliśmy we wtorek 23 sierpnia, wyjeżdżając autokarem z  Krakowa na lotnisko w  Katowicach Pyrzowicach. Stąd samolotem Airbus A-320 linii lotniczych Wizz Air polecieliśmy do Madrytu. Po 3,5-godzinnym locie wieczorem wylądowaliśmy w Madrycie i od razu udaliśmy się do Toledo. Przez cały czas pobytu na Półwyspie Iberyjskim poruszaliśmy się tym samym autokarem, za którego kierownicą siedział sympa-

64

Fatima – procesja ze światłami

tyczny Portugalczyk Pedro. W Toledo podziwialiśmy Alkazar – okazałą twierdzę wzniesioną w najwyższym punkcie miasta. Wielkością i architekturą zadziwiła nas gotycka katedra, najważniejsza świątynia hiszpańskiego Kościoła i  miejsce spoczynku większości królów Kastylii. W dawnym meczecie, a dziś kościele Santo Tome oglądnęliśmy słynny obraz El Greco „Pogrzeb hrabiego Orgaza”. Z Toledo, trasą długości 350 km, udaliśmy się do Fatimy, przemierzając wyżynne tereny Kastylii-La Manchy i Estremadury. Obserwując spieczony słońcem, stosunkowo słabo zaludniony i  „melancholijny” krajobraz mijanych okolic, chyba wszyscy kojarzyli go sobie z najsłynniejszym utworem literatury hiszpańskiej „Don Ki-

chote z La Manchy”. Ładny pomnik błędnego, ale i bardzo szlachetnego rycerza Don Kichota oraz jego wiernego giermka Sancho Pansy mogliśmy później podziwiać w Madrycie. Hotel w  Fatimie, usytuowany w  samym centrum miasta, był naszą bazą przez 4 dni – cały czas pobytu w  Portugalii. Fatima jest niewielkim miastem (10 tys. mieszkańców) położonym w  środkowo-zachodniej Portugalii, ośrodkiem kultu maryjnego i celem pielgrzymek katolików. W  strukturze przestrzennej miasta zwracają uwagę liczne hotele, obiekty gastronomiczne oraz placówki handlowe, zwłaszcza sklepy z  dewocjonaliami. Fatima zasłynęła z „objawień fatimskich”, które Kościół jako cudowne uznał w 1930 r. W 1917 r. trójce pasterzy objawiła się Matka Boska – według relacji dzieci „Pani jaśniejsza niż słońce” – przekazując trzy tzw. tajemnice fatimskie. Głównymi obiektami sakralnymi Sanktuarium Fatimskiego są dzisiaj: Bazylika Matki Bożej Różańcowej, Kaplica Objawień i wybudowany niedawno Kościół Trójcy Przenajświętszej. Zaliczany jest on do największych kościołów na świecie, posiada ponad 8,6 tys. miejsc siedzących, a  jego nachylone amfiteatralnie wnętrze sprawia, że ołtarz jest dobrze widoczny z  każdego punktu świątyni. Dużym przeżyciem jest wieczorny różaniec odmawiany w  różnych językach w  Kaplicy Objawień oraz nastrojowa „procesja ze światłami”. Nasza grupa miała specjalną mszę św. w  jednej z kaplic Sanktuarium, a wśród zanoszonych modlitw były też prośby o pomyślność dla całej społeczności akademickiej UEK. Podobne nabożeństwa dla nas odprawiono też w Santiago de Compostela i Avili. Zorganizowała je i od strony liturgicznej przygotowała nieoceniona p. Zuzia. W „kraju dębu korkowego” i melancholijnego fado zobaczyliśmy też m.in. Klasztor Matki Boskiej Zwycięskiej w  Batalha (Batalia) oraz opactwo Cystersów Santa Maria w  Alcobaşa, szczycące się największym kościołem gotyckim

www.uek.krakow.pl

w kraju. Odwiedziliśmy też Nazare, najsłynniejszy kurort Portugalii, z  zapierającym dech widokiem na Atlantyk. Najodważniejsi z nas zanurzyli się w falach, szczególnie burzliwego w tych dniach, oceanu. Następnego dnia, w drodze do Lizbony, dotarliśmy do Cabo da Roca – najbardziej wysuniętego na zachód krańca kontynentalnej Europy. W  stolicy Portugalii do największych atrakcji turystycznych zalicza się klasztor Hieronimitów i Torre de Belem – wieżę strażniczą usytuowaną przy ujściu Tagu do oceanu, będącą kiedyś symbolem morskiej potęgi kraju. W Lizbonie poznaliśmy też kościół św. Antoniego, zwanego Padewskim (który urodził się w Lizbonie w 1195 r.) oraz pomnik Odkrywców, wzniesiony dla uczczenia Henryka Żeglarza, protektora portugalskich odkryć geograficznych. Interesującym przeżyciem był przejazd mostem 25 Kwietnia – do niedawna najdłuższym wiszącym mostem Europy. Klimat Lizbony najlepiej poczuć w najstarszej dzielnicy miasta – Alfamie, w labiryncie zaułków i stromych uliczek, gdzie często fasady domów wyłożone są błękitnymi płytkami azulejos, a nad głowami przechodniów widać suszące się pranie. Jako ostatnie w  Portugalii zwiedziliśmy Porto, malowniczo położone miasto portowe przy ujściu Duero do Atlantyku. Porto kojarzy się z winem, dlatego też zwiedziliśmy wytwórnię porto, a  dla relaksu odbyliśmy rejs statkiem po rzece. Po opuszczeniu Portugalii dotarliśmy do Santiago de Compostela – stolicy regionu Galicia (pn.-zach. Hiszpania). Znajduje się tu

grób apostoła św. Jakuba Starszego (Większego) i już w średniowieczu miejsce to było ważnym ośrodkiem pątniczym. Na szlakach wiodących do Composteli, zwanych Drogą św. Jakuba (Camino de Santiago), spotyka się wielu pielgrzymów, a  ich znakiem rozpoznawczym i  oznaczeniem trasy jest „muszla pielgrzymia” – symbol św. Jakuba. Ostatni, 10-kilometrowy odcinek Drogi św. Jakuba solidarnie pokonała pieszo cała nasza grupa. Wędrówkę zakończyliśmy w imponującej architektonicznie katedrze, według tradycji zbudowanej nad grobem św. Jakuba Apostoła. Mieliśmy trochę szczęścia, bo zobaczyliśmy wprawioną w  ruch wahadłowy dwumetrową kadzielnicę (botafumeiro), zwykle zapalaną w szczególnych okazjach. Kierując się w  stronę Madrytu odwiedziliśmy miasto Ponferrada, słynne z  ruin olbrzymiego warownego zamku należącego niegdyś do templariuszy, a  zbudowanego dla ochrony pielgrzymów podążających szlakiem św. Jakuba. Następnymi etapami naszej wyprawy była Salamanka, rozsławiona jednym z  pierwszych w Europie uniwersytetów (z 1218 r.) oraz Avila, rodzinne miasto św. Teresy od Jezusa – doktora Kościoła. W  tym ostatnim miejscu duże wrażenie wywierają średniowieczne mury obronne (długości 2,7 km) otaczające zabytkową starówkę. Zwiedzanie Madrytu rozpoczęliśmy wprawdzie od Santiago Bernabeu – stadionu piłkarskiego (mogącego pomieścić 90 tys. widzów) słynnego Realu Madryt oraz stacji kolei podmiejskiej Atocha znanej z zamachu terro-

rystycznego w 2004 r., ale najwięcej czasu spędziliśmy w zabytkowej części miasta. Sercem Madrytu jest Puerta del Sol (Brama Słońca), plac pośrodku którego stoi posąg niedźwiadka zjadającego owoce drzewa poziomkowego, co jest nawiązaniem do herbu miasta. Ciekawy jest też Plaza Mayor (plac Główny) oraz plac Hiszpański, z  pomnikiem Cervantesa. Podziwialiśmy Pałac Królewski, byliśmy też w  katedrze La Almudena – poświęconej w  1993 r. przez papieża Jana Pawła II. W  dniu następnym zwiedziliśmy słynne muzeum Prado, gdzie zgromadzono mnóstwo arcydzieł malarstwa hiszpańskiego, m.in. takich mistrzów jak Velazquez, Goya, Murillo. W  podobny sposób jak przyjechaliśmy do Hiszpanii, powróciliśmy do kraju. W  nocy z  3 na 4 września szczęśliwie zameldowaliśmy się w Krakowie. Jeden z uczestników wyjazd ten podsumował następującym limerykiem:

Ekonomiści z Krakowa, wraz z don Romero, odbyli peregrynację, modlili się, słuchali fado, pili porto, wpadali w fascynację. Przeszli Camino, byli w Fatimie, Avili oraz Batalii, Zobaczyli Toledo, Madryt i znaczną część Portugalii. Na pewno warto było poznać tę iberyjską destynację. Jerzy Wrona, Barbara Ostrowska fot. Jacek Barburski

Kolejny zjazd absolwentów Klubu Uczelnianego AZS Napoleon był na Św. Helenie, a kolejne spotkanie absolwentów związanych z  Klubem Uczelnianym AZS zostało wyznaczone w pierwszych dniach czerwca br. na Św. Katarzynie – uroczej miejscowości w Górach Świętokrzyskich. Po podsumowaniu nieubłaganie mijającego czasu towarzystwo ruszyło stylową ciuchcią na Święty Krzyż (595 m n.p.m.), leżący we wschodniej części pasma Łysogór drugi co do wysokości szczyt w Górach Świętokrzyskich. Za czasów pogańskich Święty Krzyż stał się miejscem kultu religijnego. Znajduje się tam Sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego (kościół pw. Trójcy Świętej) – najstarsze polskie sanktuarium. Po zwiedzeniu sanktuarium i muzeum udaliśmy się na 7-godzinny masz na wzgórze czarownic z  nadzieją, że zdążymy na sabat na Łysicę (nazywaną też potocznie Górą Świętej Katarzyny), która jest najwyższym szczytem w Górach Świętokrzyskich. Wysokość Łysicy wynosi 612 m n.p.m. Raz do roku zlatują się tam czarownice, tylko nikt

nie wie kiedy. W drodze z Łysicy odwiedziliśmy źródło św. Mikołaja mające ponoć właściwości lecznicze dla oczu. Przy wieczornym ognisku rozmów o Polakach i nie było końca... Przed pożegnaniem wszyscy zwiedzili krasową jaskinię Raj, znaną ze swej charakterystycznej szaty naciekowej, oraz skansen w Tokarni, gdzie są przechowywane najcenniejsze zabytki budownictwa wiejskiego oraz małomiasteczkowego ziemi kieleckiej. W  skansenie od 2006 roku cyklicznie odbywa się Świętokrzyski Jarmark Agroturystyczny. I myśmy tam byli… Do zobaczenia za rok! Kazimierz Szewczyk

65


FORUM

FORUM

Obciążenia nasze powszednie...

Przyznam, że jest mi ciężko... zacząć tę – z założenia niezbyt długą – wypowiedź. Sądząc po tym, jak od 26 lat traktuję studentów i ich nauczanie, robię sobie wyrzuty, że przez tyle czasu nie zabrałem głosu w tej sprawie. Chodzi o to, że w nazewnictwie administracyjnym, obowiązki nauczycieli akademickich dotyczące nauczania, określone są mianem „obciążenia dydaktyczne”. Zanim przejdę do swojej refleksji i sugerowanych rozwiązań, posłużę się literaturą specjalistyczną.

Autorzy współczesnego, internetowego Słownika języka polskiego PWN1 tak oto definiują to pojęcie: ÎÎ „zobowiązanie, zwłaszcza finansowe, nałożone na kogoś”; ÎÎ „coś, co ma niekorzystny wpływ na życie człowieka, od czego nie może się on uwolnić”; ÎÎ „moc elektryczna pobierana w danej chwili ze źródła energii elektrycznej”; ÎÎ „siła nacisku, której ulega jakieś ciało”. Jak widać, możliwości jest sporo. Spróbuję odnieść się do każdego z tych znaczeń. „Zobowiązanie, zwłaszcza finansowe, nałożone na kogoś” – w przypadku dydaktyki, jako głównej treści wykonywanego zawodu zdecydowanie nie o to chodzi. „Coś, co ma niekorzystny wpływ na życie człowieka, od czego nie może się on uwolnić” – pamiętając, że „obciążenie”, o którym mowa, dotyczy prowadzenia zajęć dydaktycznych, sformułowanie to sugerowałoby istnienie niekorzystnego wpływu studentów na życie kadry akademickiej. Gdyby chwilę się zastanowić, to coś w  tym może być. Czasami rzeczywiście jest ciężko, a – skoro podpisało się umowę – to i uwolnić się trudno. „Moc elektryczna...” – raczej odpada, choć, jako psycholog, zwrócę uwagę, że funkcjonowanie organizmu człowieka wiąże się również z elektrycznością. „Siła nacisku, której ulega jakieś ciało” – ta sprawa jest bardzo delikatnej natury. Osobiście udało mi się uniknąć zarówno ataku fizycznego ze strony braci studenckiej, jak i – do tej pory – sam skutecznie powstrzymywałem się od zaatakowania „ciał” studentów. Nie mogę jednak ręczyć za innych. Fakt jest faktem, że ani w  literaturze fachowej, ani w  popularnych mediach czy komunikatach specjalnych nie trafiłem na opisy tego rodzaju zdarzeń. A nawet jeśli coś przeoczyłem, to musiałoby być to raczej coś incydentalnego, bo – z racji społecznej wagi sprawy – wszyscy byśmy o tym wiedzieli. Podsumowując ten pierwszy krok analizy semantycznej, można się zaniepokoić faktem, że żadne ze znaczeń rozpatrywanego określenia nie pasuje do typowego kontekstu nauczania. Postanowiłem więc szukać dalej i  przyjrzałem się znaczeniom czasownika „ciążyć”, będącego rdzeniem rozpatrywanego słowa. W słowniku wcześniej cytowanym czytamy, że czasownik „ciążyć” to: „przygniatać, przytła-

1 http://sjp.pwn.pl/szukaj/obci%C4%85%C5%BCenie

66

www.uek.krakow.pl

czać swym ciężarem”, albo „być uciążliwym, przeszkadzać komuś w czymś”. Jak widać, takie pole znaczeniowe wygląda bardzo podejrzanie w przypadku relacji nauczyciel – student. W tych okolicznościach zdecydowałem się zajrzeć do źródła tradycyjnego – trzytomowego Słownika języka polskiego z lat 80., pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka2. Oprócz powtórki wcześniej wymienionych znaczeń, znajdziemy tam również różne przykłady użycia tego słowa. Są to m.in.: „plecak komuś ciąży”, „ciążyły mu grube buty”, „warkocze jej ciążą”, „głowa ciąży komuś jak ołów”. Wśród kolejnych możliwości pojawia się też zastosowanie, które na pozór wydaje się pasować do języka opisu obowiązków zawodowych – „ciążyć na kimś”. Autorzy słownika rozwijają je następnie jako: „ obarczać; obciążać kogoś moralnie; być czyimś obowiązkiem, czyjąś powinnością”. Jednak w przykładzie obrazującym kontekst pojawiania się tego ostatniego znaczenia występuje już: „ciążyły na nas nie spłacone długi”. Inne znaczenia, których jest tam jeszcze kilka, nieprzyjemnie krążą wokół zagrożeń, dokuczliwości czy też skłonności ko czemuś. Nie będąc usatysfakcjonowanym wynikami swoich poszukiwań, wróciłem jeszcze raz do słownika – tym razem już tylko tradycyjnego – aby poszukać znaczenia czasownika „obciążać”. Wynik w skrócie wygląda tak: ÎÎ „obładować kogoś lub coś czymś ciężkim, przeładować” itp.; ÎÎ „uczynić kogoś odpowiedzialnym za coś lub winnym czegoś; też: wskazać lub udowodnić czyjąś winę”; ÎÎ „nałożyć na kogoś jakieś zobowiązanie, zlecić komuś wykonanie czegoś, obarczyć”. Każde z powyższych znaczeń ma wskazane przykłady użycia. Odwołam się do nich w  komentarzach poniżej. „Obładować kogoś lub coś czymś ciężkim” Rzeczywiście zdarza się, że ktoś z  przełożonych lub współpracowników nauczyciela akademickiego poprosi go, aby przeniósł coś względnie ciężkiego (np. kilka segregatorów lub rzutnik, zwłaszcza starego typu). Mamy tu do czynienia rzeczywiście ze zjawiskiem obładowywania. Jednak takie działania na pewno nie wynikają bezpośrednio z  umowy o  pracę. Są to zaledwie przejściowe, drobne uciążliwości. Zresztą, z  tym „obładowywaniem” w  dzisiejszych czasach pracodawcy muszą bardzo uważać, czego nauczyły ich perypetie zarządu pewnej znanej sieci sklepów. „Uczynić kogoś odpowiedzialnym za coś lub winnym czegoś., oskarżyć; też: wskazać lub udowodnić czyjąś winę”. Wydawać by się mogło, że to określenie w pierwszej części odnosi się do pozytywnie rozumianej odpowiedzialności (za dobre wykonanie czegoś), ale po przeczytaniu całej definicji widzimy, że chodzi tu o  winę za wykroczenie, 2 Szymczak M. (red.), Słownik Języka Polskiego, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1983, tom 1.

czyli o obwinianie. Na to właśnie wskazują przykłady bardzo przykrych zastosowań: „obciążyć kogoś zarzutem morderstwa”, „coś obciąża czyjeś sumienie” itp. „Nałożyć na kogoś jakieś zobowiązanie, zlecić komuś wykonanie czegoś, obarczyć” I w tym miejscu – podobnie jak w przypadku omówionego wyżej, jednego z  zastosowań czasownika „ciążyć” – wydaje się, że znów jesteśmy blisko przekonującego uzasadnienia występowania tego pojęcia w  środowisku nauczycielsko-studenckim. Ale znów w  zastosowaniach mamy mało rozwojowe konteksty: „obciążyć kogoś trudnym zadaniem”, „ktoś jest obciążony obowiązkami służbowymi, domem, dziećmi, długami” itp. Poza tym cały czas pamiętajmy, że w  języku urzędowym jest mowa o  „obciążeniach”, a nie o „obciążaniu” czy „ciążeniu”, co i tak pozwala nam mieć wątpliwości co do trafności używanego powszechnie określenia. Wygląda więc na to, że po dokonaniu w  miarę systematycznej analizy semantycznej wywołanego do tablicy pojęcia „obciążenia dydaktyczne” nie widać powodu jego istnienia w języku uczelnianym. Jako że w  swojej pracy na stanowisku naukowo-dydaktycznym jestem też „obciążony” obowiązkiem prowadzenia badań, na wszelki wypadek przeprowadziłem również sondę wśród samych „obciążeń”, czyli studentów. Okazało się, że wyjątkowo mocno im się ono nie podoba. Rozmawiając na ten temat ze studentami, nasłuchałem się m.in. o tym, że uniwersytety –

historycznie rzecz ujmując – powstały właśnie dla studentów i to jest podstawowe uzasadnienie ich istnienia. Być obciążonym główną misją, do której realizacji zostało się powołanym, wygląda na jakiś niepoprawny politycznie absurd. No i co teraz zrobić z tym kłopotliwym słowem? Moje propozycje są następujące. Z jednej strony, po przemyśleniu i przeprowadzeniu kilku rozmów w  zaufanym gronie fachowców od nauczania, podsuwam decydentom w sprawach nazewnictwa administracyjnego kilka terminów zastępczych: „obowiązki dydaktyczne”, „zajęcia dydaktyczne”, „lekcje”, „dydaktyka”, „zlecenia dydaktyczne” czy po prostu „wykłady” (bądź „ćwiczenia”, „seminaria”, „konwersatoria” – stosownie do typu zajęć, które ma podjąć zainteresowany). Z  drugiej strony – ze względu na wysoką (wręcz – ustawową) rangę problemu – może należałoby ogłosić ogólnopolski konkurs na najwłaściwszą nazwę dla tej – było nie było – służebnej względem młodego pokolenia działalności prospołecznej? Osobiście, jako nauczyciel akademicki i psycholog uważam, że to określenie kompromituje kadrę uczelnianą w  oczach studentów, a i samej kadrze wprowadza zamęt w sposobie myślenia o swojej misji dydaktycznej. Im szybciej zostanie ono zamienione na sformułowanie odpowiadające rzeczywistej misji wyższych uczelni, tym lepiej.

dr Lech Górniak

Szanowni Państwo! Koleżanki i Koledzy, Absolwenci Akademii Handlowej Wyższej Szkoły Ekonomicznej Akademii Ekonomicznej Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie Zarząd Stowarzyszenia Absolwentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie zamierza wydać w formie monografii bądź cyklu artykułów w „Kurierze UEK” wspomnienia absolwentów z lat studiów. Stanowiłyby one szczególnie cenne i atrakcyjne wzbogacenie historii Uczelni i  jej wizerunku, poprzez prezentację opinii absolwentów na temat życia studenckiego, nauczycieli akademickich, zapamiętanych wydarzeń w trakcie studiów, przebiegu i organizacji studiów, realizacji planów i programów nauczania, praktyk studenckich, działalności kół naukowych, a także funkcjonowania Uczelni i organizacji studenckich. Zwracamy się zatem do Państwa z gorącą prośbą o przesyłanie na adres Stowarzyszenia Waszych wspomnień z lat studiów. Bylibyśmy także wdzięczni za udostępnienie zdjęć z życia studenckiego z okresu Państwa studiów. Chcielibyśmy również kopie tych zdjęć eksponować na stałej wystawie w  niedawno otwartym, goszczącym także absolwentów Uczelni, klubie „Grota II”. Z serdecznymi pozdrowieniami Prof. dr hab. Anna Czubała Prezes Stowarzyszenia Absolwentów

67


SPORT

SPORT

Złe dobrego początki

Ekonomistki wystąpiły w prestiżowym FAKRO CUP MOSiR Jasło wygrywa Puchar Rektora UEK Sukcesy odniesione przez nasze siatkarki w  poprzednim sezonie zaowocowały zaproszeniem na prestiżowy turniej FAKRO CUP. Jedną z imprez towarzyszących były zmagania o Puchar Rektora UEK.

Siatkarki Armatury Eliteski AZS UEK po trudnym początku sezonu rozwinęły skrzydła i zaczęły pewnie wygrywać kolejne mecze. Zmagania zaczęliśmy od wyjazdowego meczu ze Spartą Warszawa. Ku zaskoczeniu wielu kibiców młody zespół ze stolicy pokonał ekonomistki po 5-setowym boju, broniąc przy tym piłki meczowe. Okazję do rehabilitacji ekonomistki miały już kilka dni później, kiedy to do Krakowa przyjechał nasz główny rywal w walce o awans – Siódemka Legionovia Legionowo. Mecz ten stał na bardzo wysokim poziomie. Nie brakowało długich wymian, efektownych ataków i bloków oraz (niestety) kontrowersji sędziowskich. Te ostatnie miały duży wpływ na końcowy wynik meczu, ponieważ przy stanie 1:1 w setach i 22:21 arbitrzy 3 razy z rzędu popełnili błędy na naszą niekorzyść. Ostatecznie spotkanie zakończyło się wynikiem 2:3. W następnej kolejce musieliśmy uznać wyższość beniaminka z Aleksandrowa Łódzkiego, co także było niespodzianką. Na szczęście na tym zła passa zespołu się zakończyła… Idealną okazją do jej przełamania był mecz z  SMS-em Sosnowiec, drużyną złożoną z  najzdolniejszej polskiej młodzieży, która już reprezentowała kraj na mistrzostwach świata juniorek. Choć w  seniorskiej siatkówce nie są one bardzo wymagającym przeciwnikiem, to pewna wygrana 3:0 z pewnością pozwoliła naszym siatkarkom uwierzyć, że wszystko zmierza w dobrym kierunku. Prawdziwy sprawdzian przyszedł tydzień później. Podopieczne trenera Tomasza Klocka pojechały do Murowanej Gośliny, czyli kolejnego pretendenta do awansu, którego nie udało nam się nigdy pokonać w ich hali. Stare sportowe powiedzenie mówi, że każda passa musi mieć swój koniec i tym razem sprawdziło się w pełni. Choć przegraliśmy pierwszego seta pomimo wysokiego prowadzenia (24:20), a w drugim było już 16:20 dla miejscowych, to ekonomistki nie poddały się… i  odwróciły losy meczu wygrywając 3:1! To zwycięstwo miało szczególny smak, ponieważ w  naszym zespole występuje Katarzyna Walawender, która rok temu reprezentowała barwy rywalek, z  kolei po drugiej stronie siatki stała nasza była atakująca – Kinga Hatala. Jeżeli ktokolwiek wątpił w przełamanie w meczu z Sosnowcem lub kwestionował komplet punktów wywieziony z Murowanej Gośliny, to ostatnie spotkanie rozwiało wszelkie wątpliwości. Do Krakowa przyjechała Silesia Volley (do tej pory nie wygraliśmy z nimi żadnego oficjalnego meczu) i  została szybko odprawiona z kwitkiem nie osiągając pułapu 20 punktów w żadnej partii.

68

Teraz Armatura Eliteski AZS UEK rozegrają 4 kolejne spotkania na wyjeździe. Do własnej hali wrócimy w grudniu, ale emocji z pewnością nie zabraknie! Z perspektywy czasu można stwierdzić, że słaby początek w wykonaniu ekonomistek miał dwie główne przyczyny. Przede wszystkim zapłaciliśmy cenę gruntownej przebudowy zespołu. Nasze siatkarki musiały nauczyć się wspólnej gry w meczu o stawkę i widać było, że tzw. chemia w  drużynie powoli powstaje. Drugim

powodem falstartu był niekorzystny terminarz. W pierwszych kolejkach przyszło nam walczyć z ekipami, które grają w podobnym składzie co najmniej rok (Legionovia, Aleksandrów Łódzki), a nawet 4–5 lat (Sparta Warszawa). Na szczęście z meczu na mecz gra reprezentantek Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie wygląda co raz lepiej. A czekamy jeszcze na powrót na boisko naszej środkowej – Edyty Rzenno, która przyszła do nas z ekstraklasy, a obecnie kończy rehabilitację kolana.

Wyniki I ligi: MUKS Sparta Warszawa - Armatura Eliteski AZS UEK Armatura Eliteski AZS UEK - Siódemka Legionovia Legionowo Jedynka Aleksandrów Łódzki - Armatura Eliteski AZS UEK Armatura Eliteski AZS UEK - SMS I PZPS Sosnowiec Piecobiogaz Murowana Goślina - Armatura Eliteski AZS UEK Armatura Eliteski AZS UEK - Silesia Volley I Mysłowice/Chorzów

FAKRO CUP o Puchar Ziemi Gorlickiej to obowiązkowa pozycja w  przygotowaniach do sezonu zespołów Plus Ligi Kobiet. Zespół UEK miał zaszczyt dołączyć do tego elitarnego grona i  zmierzyć się ze Stalą Mielec, Tauronem MKS Dąbrowa Górnicza oraz norweskim STOD Volley. Mecenasem imprezy jest Fakro – jeden z głównych sponsorów aktualnych mistrzyń Polski – Banku BPS Muszynianki Fakro Muszyna. Zmagania rozpoczęliśmy od pojedynku z  drużyną z  ekstraklasy Norwegii. Ekonomistki bez większych problemów uporały się z rywalkami, wygrywając do zera. O wiele trudniejsze zadanie czekało je w następnej serii gier. Przeciwnikiem był tryumfator poprzedniej edycji – Stal Mielec. Mielczanki postawiły naszemu zespołowi bardzo trudne warunki. Ich agresywna zagrywka odrzuciła nas od siatki i znacznie utrudniła wyprowadzanie skutecznych ataków. Słabsze przyjęcie po naszej stronie wynikało m.in. z braku libero – Lucyny Borek, która w tym czasie leczyła kontuzję. Niestety musieliśmy uznać wyższość Stali w tym meczu (1:3). Dzień później Armatu-

ra Eliteski AZS UEK stanęły przed teoretycznie jeszcze trudniejszym zadaniem – Dąbrowa Górnicza jest wyżej notowanym zespołem od Mielca. Ku zaskoczeniu widzów i naszych rywalek, od początku inicjatywa należała do AZS-u UEK. Tauron MKS nawiązał z  nami wyrównaną walkę dopiero od drugiego seta, ale to zaowocowało pięknym siatkarskim widowiskiem, które rozstrzygnęło się dopiero w  walce na przewagi w tie-breaku. Minimalnie lepsza okazała się ekipa z parkietów Plus Ligi, ale nasz zespół zaprezentował się z bardzo dobrej strony. Jak się później okazało, byliśmy jedyną drużyną, która była w  stanie postawić się zwycięzcy turnieju. W  ostatniej odsłonie zmagań Dąbrowa Górnicza pokonała Stal Mielec 3:0 i zdobyła Puchar Ziemi Gorlickiej. Na zakończenie tego pięknego siatkarskiego weekendu 6 zespołów złożonych z młodych siatkarek występujących na parkietach 3. i 4. ligi walczyło o bardzo atrakcyjne nagrody. Oprócz Pucharu Rektora UEK i możliwości zaprezentowania się przed sztabem naszego pierwszoligowego zespołu w  stawce było też zaproszenie na wspólny obóz treningowy z jednym z zespołów Plus Ligi Kobiet. Najlepsze okazały się zawodniczki MOSiR-u Jasło.

UEK ze srebrem Akademickich Mistrzostw Polski Ponownie nasi studenci udowodnili, że są wyjątkowi! Po raz szósty z rzędu Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie stanął na podium klasyfikacji generalnej Akademickich Mistrzostw Polski w typie uczelni społeczno-przyrodniczych. Jest to ogromny sukces, którym poszczycić się może bardzo wąska grupa szkół wyższych. Całoroczny wysiłek studentów-sportowców nie poszedł na marne. AZS UEK w  klasyfikacji generalnej zajął 19. miejsce. Natomiast w  naszym typie uczelni (społeczno-przyrodniczych) zdobyliśmy srebrny medal! Powtórzyliśmy zatem sukces sprzed roku. Przegraliśmy jedynie z  SGGW Warszawa, a  wyprzedziliśmy m.in. wszystkie uczelnie ekonomiczne w Polsce. To dobitnie pokazuje, że Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie jest uczelnią, która wspiera rozwój nie tylko umysłowy, ale także sportowy. Pragniemy gorąco podziękować wszystkim osobom, które przyczyniły się do tego ogromnego sukcesu Uczelni i Klubu: sportowcom, trenerom oraz osobom wspierającym w różny sposób działalność sekcji.

3:2 (25:21, 24:26, 25:19, 15:25, 16:14) 2:3 (14:25, 25:21, 23:25, 25:20, 8:15) 3:0 (30:28, 25:18, 25:21) 3:0 (25:13, 25:22, 25:18) 1:3 (27:25, 23:25, 23:25, 18:25) 3:0 (25:19; 25:17; 25:19)

Puchar Polski: Silesia II Volley Mysłowice/Chorzów - Armatura Eliteski AZS UEK 0:3 (18:25, 15:25, 15:25) Najbliższe mecze w hali UEK: 10.12.2011 18:00 Armatura Eliteski AZS UEK - Jadar AZS Politechnika Radom 17.12.2011 18:00 Armatura Eliteski AZS UEK - MUKS Sparta Warszawa

Tabela

M-ce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Drużyna | mecze | pkt. | sety | małe pkt. | LTS Siódemka Legionovia Legionowo | 6 | 17 | 18:4 | 524:401 | PSPS Chemik Police | 6 | 14 | 15:7 | 504:456 | KS Piecobiogaz Murowana Goślina | 6 | 13 | 15:8 | 534:468 | Armatura Eliteski AZS UEK Kraków | 6 | 11 | 13:10 | 517:490 | AZS WSBiP KSZO Ostrowiec Świętokrzyski | 6 | 11 | 12:10 | 463:456 | Jadar AZS Politechnika Radom | 6 | 10 | 13:9 | 495:476 | Silesia I Volley Mysłowice/Chorzów | 6 | 9 | 11:11 | 468:477 | MUKS Sparta Warszawa | 6 | 9 | 11:12 | 485:515 | UKS Jedynka Aleksandrów Łódzki | 6 | 8 | 11:12 | 520:529 | PLKS Pszczyna | 6 | 2 | 6:17 | 476:539 | MMKS Gaudia Budmel Trzebnica | 6 | 2 | 5:17 | 451:512 | SMS I PZPS Sosnowiec | 6 | 2 | 5:18 | 408:526 |

www.uek.krakow.pl

Wyniki ekonomistek podczas FAKRO CUP 2011: Armatura Eliteski AZS UEK – STOD Volley Armatura Eliteski AZS UEK – Stal Mielec Armatura Eliteski AZS UEK – Tauron MKS Dąbrowa Górnicza

3:0 1:3 2:3

Klasyfikacja końcowa FAKRO CUP 2011: 1. 2. 3. 4.

Tauron MKS Dąbrowa Górnicza Stal Mielec Armatura Eliteski AZS UEK STOD Volley

Podziękowania od Podgórskiego Uczniowskiego Klubu Sportowego UEK za patronat i pomoc w rozwijaniu sportowych pasji najmłodszych siatkarek.

69


BEZPIECZNA UCZELNIA

ZAPOWIEDZI

Nadmierna prędkość główną przyczyną wypadków drogowych

70

50 km/h

5 Reakcja

10

15

20

25

Hamowanie

30

35

25 listopada 2011 r., godz. 10.00

prof. Roman Niestrój

45

50

55

60

Zatrzymanie na czas

55 km/h

Zatrzymanie na czas

60 km/h

Dotknięcie

65 km/h

Uderzenie z prędkością 30 km/h

70 km/h

Uderzenie z prędkością 43 km/h

75 km/h

Uderzenie z prędkością 53 km/h

80 km/h

Uderzenie z prędkością 62 km/h

W debacie udział wezmą: • Dorota Liszka, menedżer ds. komunikacji korporacyjnej Grupy Maspex Wadowice • Przemysław Pohrybieniuk, członek Zarządu Danone, dyrektor Działu Relacji Zewnętrznych i Zrównoważonego Rozwoju • przedstawiciel Zarządu PTE

W miastach i małych miejscowościach ponad 85% kierowców przekracza dozwoloną prędkość – mimo obowiązującego ograniczenia do 50 km/h średnia prędkość pojazdów przejeżdżających przez niewielkie miejscowości to 76 km/h. Stanowi to śmiertelne zagrożenie zwłaszcza dla niechronionych uczestników ruchu – przy potrąceniu przez pojazd jadący z  prędkością 50 km/h (po hamowaniu) prawdopodobieństwo śmierci pieszego wynosi 90%. Piesi stanowią 34% zabitych w wypadkach, co wciąż stanowi największy odsetek spośród wszystkich krajów Unii Europejskiej. Wedle badań spadek średniej prędkości o 5% powoduje spadek ogólnej liczby wypadków o 10%, a wypadków śmiertelnych o 20% . Zastanówmy się na przytoczonymi wyżej danymi statystycznymi.

dr Mariusz Rozwadowski pełnomocnik rektora ds. ZSB

www.uek.krakow.pl

Inflacja rzeczywista a inflacja postrzegana. Problemy inflacyjne w spowalniającej gospodarce

28 listopada 2011 r.,godz. 11.20 Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie ul. Rakowicka 27, pawilon D, sala 6

Debata odbędzie się w ramach VIII Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Fenomen pomocy w życiu społeczno-gospodarczym”, organizowanej przez Katedrę Filozofii UEK w dniach 25–26 listopada br. Gościem specjalnym konferencji będzie Janina Ochojska.

W debacie udział wezmą: Ryszard Petru – przewodniczący Towarzystwa Ekonomistów Polskich dr Maciej Krzak – Uczelnia Łazarskiego, szef zespołu prognoz makroekonomicznych Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych CASE prof. dr hab. Andrzej Wojtyna – były członek Rady Polityki Pieniężnej Jarosław T. Jakubik – Zastępca Dyrektora Generalnego Instytutu Ekonomicznego Narodowego Banku Polskiego

I Międzynarodowy

Dzień Studenta

ZAPRASZAJĄ:

Stowarzyszenie

← MOBILNY STUDENT → 17 listopada 2011

Źródło. Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego.

zarejestrować i przetworzyć wszystkich informacji. Należy pamiętać, że im wyższa prędkość, tym dłuższa droga hamowania, zwłaszcza na mokrej i śliskiej nawierzchni. Im wyższa prędkość pojazdu, tym trudniej uniknąć zderzenia. Jak można zaobserwować na wykresie nr 1, przy prędkości 75 km/h, a  więc prędkości często spotykanej dla drogi przechodzącej przez małą miejscowość, reakcja kierowcy nastąpi po przejechaniu około 21 metrów (czas reakcji około 1 sekundy), a droga hamowania wyniesie około 31 metrów. Samochód zatrzyma się więc po przejechaniu 52 metrów (!) od momentu zauważenia niebezpieczeństwa przez kierowcę. W obszarze zabudowanym kierowca najczęściej dostrzega pieszego na jezdni około 36 metrów przed pojazdem, wobec tego zostanie on potrącony z prędkością 53 km/h. Nadmierna prędkość stanowi zatem śmiertelne zagrożenie dla niechronionych użytkowników dróg: pieszych i  rowerzystów.

zaprasza na Debatę Rektorską

ul. Rakowicka 27, Budynek Główny, Sala Senacka

Zapraszamy! 40

Rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

Moderatorem panelu będzie prof. dr hab. Jerzy Hausner.

Odległość (metry) 0

DEBATA REKTORSKA

Wydarzeniu towarzyszyć będzie:

Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie pawilon S, godz. 10.00

Konferencja „Mobilność młodzieży w Europie – szanse i wyzwania” Targi programów wymian studenckich, stypendiów oraz studiów na uczelniach za granicą

www.mds.manko.pl Partnerem projektu jest Województwo Małopolskie | Patronat honorowy: Marek Sowa- Marszałek Województwa Małopolskiego oraz Prezydent Miasta Krakowa- Jacek Majchrowski. Kolegium Rektorów Szkół Wyższych

Patroni medialni:

Należy pamiętać, że rozsądna jazda, dostosowanie prędkości do warunków drogowych, zimowe opony, oświetlenie pojazdu, przestrzeganie przepisów ruchu drogowego szczególnie nakazanej prędkości są nieodłącznymi elementami bezpiecznej jazdy. Właściwe zachowania na drodze mogą uratować życie nie tylko kierujących, ale i pieszych. Oprócz opon zimowych, które nie są lekarstwem na mokrą i  śliską nawierzchnię, należy stosować odpowiednią technikę jazdy, która może przyczynić się do minimalizacji zagrożeń. Podstawowe elementy bezpiecznej jazdy to: • unikanie gwałtownych manewrów, tzw. płynna jazda, • ograniczanie prędkości kierowanego pojazdu, • używanie oświetlenia pojazdu całą dobę, światła mijania w czasie jazdy, światła pozycyjne na postojach, • zwiększanie odstępu od poprzedzającego pojazdu, szczególnie w czasie jazdy w ciągu pojazdów, • uważne obserwowanie poboczy, szczególne zwracanie uwagi na pieszych, • uważne obserwowanie oznakowania dróg, szczególnie w  miejscowościach, których nie znamy, • stosowanie zasady ograniczonego zaufania. Nadmierna prędkość pojazdów, szczególnie w obszarach zabudowanych, jest głównym zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. W  obszarze zabudowanym do kierowcy dociera wiele informacji naraz. Po przekroczeniu pewnego progu kierowca nie jest w stanie

Zależność pomiędzy prędkością jazdy a drogą zatrzymania.

„Realizacja celów ekonomicznych i celów społecznych przez podmioty gospodarcze: harmonia czy konflikt?”

Partnerzy:

Jesienne warunki pogodowe powodują, że mokra nawierzchnia dróg staje się bardzo śliska, a jazda po drogach z  zalegającymi liśćmi – niebezpieczna. Jak pokazują statystyki policyjne, w  październiku, listopadzie i  grudniu dochodzi do największej ilości wypadków i  kolizji drogowych. Ginie najwięcej niechronionych użytkowników dróg.

DEBATA REKTORSKA

Rektor UEK oraz Katedra Filozofii UEK zapraszają na debatę rektorską

71


ZAPOWIEDZI

REKLAMA

Miarą kształcenia jest jakość absolwentów weź udział w zaproszeniu Korporacji UEK:

„Najlepsze specjalności – najlepsi absolwenci” Koło Naukowe Zarządzania Jakością zaprasza na

Dzień Jakości 24 listopada 2011 r. godz. 13.00–16.30 Nowa Aula, pawilon C

i zgłoś absolwentów swojej specjalności do konkursu

Laury Magellana 2011 na: www.laurymagellana.pl

Zaproszenie kierujemy do jednostek UEK prowadzących specjalności i/lub studia podyplomowe i doktoranckie. Listę najlepszych specjalności pod względem liczby zgłoszonych do konkursu Laury Magellana absolwentów podamy w lutowym numerze „Kuriera UEK”.

Wykłady wygłoszą m.in.: Szymon Marciniak z LUQAM – Zarządzanie projektami Karolina Antos, Marcelina Latocha – HACCP w krakowskich restauracjach Przedstawiciel Coca-Coli – System Zarządzania Jakością w Coca-Coli

Zapraszamy!

Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie zaprasza absolwentów, pracowników, studentów i sympatyków Uczelni na

Charytatywny Bal Błękitny Absolwenta Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

Kopalnia Soli „Wieliczka” – Komora „Warszawa”

4 lutego 2012 r.

Szczegóły wkrótce na:

Organizator:

Partner:

Współorganizator:

72

www.uek.krakow.pl

73


REKLAMA

Reklama

Strefa Absolwenta UEK JUŻ Otwarta! Jesteś jednym z ponad 86 tys. naszych absolwentów? To portal specjalnie dla Ciebie! Zarejestruj się na: 74

www.absolwenci.uek.krakow.pl www.uek.krakow.pl

75


SQUASH to sport dla Ciebie! W skrócie, squash jest grą dla dwóch osób, której istotą jest naprzemienne odbijanie piłeczki o ściany. Kort do squasha jest zamknięty czterema ścianami, od których piłka ma prawo się odbijać. Tak zwana „klatka”, ma rozmiary ok. 10 x 6,5 metra. Rakiety, którymi odbija się małą, kauczukową piłeczkę, to coś pomiędzy rakietami do tenisa a badmintona.

Kolejny modny sport rakietowy W ostatnich latach jest najszybciej rozwijającym się sportem w Polsce. Jeszcze niedawno grała garstka osób w kilku klubach, dzisiaj tych klubów jest kilkadziesiąt i przybywa ich w błyskawicznym tempie.

Dlaczego squash? Squash jest łatwy – stosunkowo szybko można dojść do przyzwoitego poziomu gry, dużo szybciej niż np. w tenisie. Nie znaczy to, że jest

to gra, która szybko się nudzi, wręcz przeciwnie – osoby, które złapią „bakcyla” grają później przez wiele lat. Według opublikowanego przez magazyn Forbes rankingu „najzdrowszych” sportów squash okazuje się być najlepszym wyborem!

Skąd taki wielki sukces? Aby grać w squasha nie potrzeba dużo czasu – dla osób początkujących jak i zaawan-

sowanych godzina w „klatce” jest optymalnym czasem. Squash idealnie wpisuję się w dzisiejszy świat, w którym wszyscy mamy mało czasu i wszędzie się spieszymy – to idealna metoda na odstresowanie się, poprawienie kondycji, refleksu oraz koncentracji. Wbrew powszechnej opinii, squash nie jest drogi – na początek wystarczy strój sportowy i odpowiednie obuwie – sprzęt do gry możesz wypożyczyć w klubie.

Profile for Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie

Kurier UEK nr 6 (45), listopad 2011  

Czasopismo Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

Kurier UEK nr 6 (45), listopad 2011  

Czasopismo Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded