Page 1

CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 7

ΠΡΟς : Αξιότιμη Κυρία Άλμα Κοράντι Πλατεία Xxxxx, 2 Ρώμη

Αγκριτζέντο, 23 Δεκεμβρίου 1999

Αξιότιμη Κυρία, Επιτρέψτε μου να σας εξομολογηθώ πως η επιστολή σας, την οποία έλαβα εχθές, αποτελεί το ωραιότερο χριστουγεννιάτικο δώρο που θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ. Όχι μόνο λόγω του περιεχομένου της, αλλά θα έλεγα κυρίως επειδή με κατέλαβε εξαπίνης. Και επειδή με ταξιδέψατε, αστραπιαία, στην εποχή της ξεχασμένης πλέον από καιρό νιότης μου. Μου αναφέρετε, λοιπόν, ότι σε έναν πάγκο με μεταχειρισμένα βιβλία στο Τορίνο ανακαλύψατε ένα βιβλίο μου τυπωμένο (κακοτυπωμένο θα έλεγα!) το 7


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 8

1960 από έναν μικρό εκδοτικό οίκο του Ρέτζο Καλά-

μπρια ο οποίος έχει κλείσει εδώ και χρόνια, και ότι όχι μόνο το αγοράσατε και το διαβάσατε, αλλά αναφέρεστε σε αυτό με απολύτως κολακευτικά σχόλια. Όπως θα καταλάβατε, το γεγονός αυτό με χαροποίησε ιδιαιτέρως – άλλωστε είναι πολύ δύσκολο να αντισταθεί κανείς στη ματαιοδοξία. Η επιστολή σας με έβαλε στον πειρασμό να ξαναδιαβάσω αυτό το παλιό κείμενό μου (έχω μόνο ένα αντίγραφο), και πρέπει να σας εξομολογηθώ πως η ανάγνωσή του μου προξένησε ένα οξύ αίσθημα δυσφορίας. Διότι, με εξαίρεση κάποιες εύστοχες παρατηρήσεις, εκεί μέσα ξαναβρήκα όλη την αλαζονεία και την υπεροψία των είκοσί μου χρόνων. Με ρωτάτε πώς είναι δυνατόν να είμαι ο πρώτος που υποστηρίζει ότι σε δύο τοιχογραφίες της εκκλησίας του Καπιστράνο (Καταντζάρο) επενέβη δίχως αμφιβολία το χέρι του Πιερ-Ογκίστ Ρενουάρ. Αναφέρεστε, με πολύ κολακευτικά λόγια μάλιστα, στην «εντυπωσιακή μου διαίσθηση» και στη «βαθύτατη, ώριμη γνώση του απεικονιστικού κόσμου του Δασκάλου του Ιμπρεσιονισμού». Πράγματι, αυτό αφήνω να εννοηθεί στο νεανικό και πομπώδες βιβλιαράκι μου. Τώρα πλέον, όμως, που διαβαίνω το κατώφλι των γηρατειών, ή μάλλον τώρα που έχω ήδη διαβεί το 8


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 9

κατώφλι των γηρατειών, αισθάνομαι πως μπορώ να σας πω όλη την αλήθεια. Η μητέρα της μητέρας μου, με την οποία ήμουν πολύ δεμένος, γεννήθηκε στο Καπιστράνο το 1874 και ήταν κόρη οικοδόμου. Επομένως, ήταν 7 ετών όταν έφτασε εκεί ο Δάσκαλος. ςτην παιδική της μνήμη είχε αποτυπωθεί η εικόνα ενός γάλλου ζωγράφου τον οποίο αποκαλούσε «κύριο Ρενουά»· ο εν λόγω ζωγράφος, λοιπόν, αποφάσισε με κάποιον τρόπο να σταματήσει την τελειωτική καταστροφή προς την οποία όδευαν οι τοιχογραφίες της τοπικής εκκλησίας εξαιτίας της υγρασίας, εφαρμόζοντας ένα είδος όχι συντήρησης, αλλά ανακατασκευής. Για να το επιτύχει αυτό, χρησιμοποίησε τα συνηθισμένα χρώματα με τα οποία οι οικοδόμοι βάφουν τους τοίχους ή τις προσόψεις των σπιτιών, και αυτός που του τα προμήθευσε ήταν ο πατέρας της γιαγιάς μου. Η ίδια μάλιστα θυμάται πως είχε συνοδεύσει τον πατέρα της (ήταν το πρώτο ταξίδι που έκανε) σε ένα κοντινό χωριό όπου ένας φίλος του οικοδόμος του έδωσε ένα συγκεκριμένο γαλάζιο χρώμα, το οποίο όμως τελείωσε πολύ σύντομα καθότι ο γάλλος ζωγράφος το χρησιμοποιούσε κατά κόρον. Ήταν, βλέπετε, η πρώτη φορά στη ζωή του που επιχειρούσε να ζωγραφίσει με την τεχνική της νωπογραφίας, και μάλιστα με απρόσφορα μέσα. 9


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 10

Το βιβλίο μου, λοιπόν, δεν ήταν καρπός κάποιας ενδελεχούς έρευνας σε συνδυασμό με την πεφωτισμένη μου διαίσθηση, όπως άφησα να εννοηθεί, αλλά η πιστή μεταφορά της ιστορίας την οποία εξιστορούσε τακτικά η γιαγιά μου. Επιπλέον, μια σύντομη επίσκεψή μου στην εν λόγω εκκλησία ήταν αρκετή προκειμένου να τα επιβεβαιώσω όλα αυτά. Το πρόσωπο του αγγέλου στη Βάπτιση του Ιησού ανήκει αναμφίβολα στην Αλίν ςαριγκό, μοντέλο, ερωμένη και στη συνέχεια σύζυγο του Ρενουάρ, την οποία προσωπογραφούσε μετά μανίας. Τρία χρόνια μετά την έκδοση του βιβλίου μου, το οποίο πέρασε εντελώς απαρατήρητο, κυκλοφόρησε στην Ιταλία η μετάφραση της βιογραφίας που ο Ζαν Ρενουάρ, ο σκηνοθέτης της Μεγάλης χίμαιρας, αφιέρωσε στον πατέρα του και η οποία είχε δημοσιευτεί στη Γαλλία την προηγούμενη χρονιά. ςτη βιογραφία αυτή, όπως θα θυμάστε, ο Ζαν αναφέρεται στις συγκεκριμένες τοιχογραφίες λέγοντας ότι ο πατέρας του τις «ανακατασκεύασε» («refit» στο πρωτότυπο). Ένα ρήμα το οποίο θεωρώ ιδιαιτέρως σημαντικό, γιατί υποδηλώνει, κατά τη γνώμη μου, ότι ο Ρενουάρ δεν τις ξανάφτιαξε από την αρχή, αλλά ξαναπέρασε το χρώμα που είχε σβηστεί εξαιτίας της υγρασίας και άλλαξε ουσιαστικά ορισμένα μέρη στα οποία η παρέμβαση αυτή κρίθηκε αναγκαία. 10


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 11

ςε ό,τι αφορά την τοποθεσία (ο Πιερ-Ογκίστ λέει στον γιο του ότι επρόκειτο για ένα ορεινό χωριό, χωρίς ωστόσο να το αναφέρει), πιστεύω ότι δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως πρόκειται για το Καπιστράνο. Εν ολίγοις, οι τοιχογραφίες αυτές δεν έχουν, κατά την άποψή μου, καμία κρυφή αξία, παρά μόνο αν τις δει κανείς υπό το πρίσμα του αξιοπερίεργου και του τουριστικού ενδιαφέροντος. Αξιότιμη Κυρία, σας είμαι παντοτινά ευγνώμων για την επιστολή σας. Η θύμηση της νιότης μου κατά κάποιον περίεργο τρόπο επέδρασε επάνω μου ευεργετικά. ςας ευχαριστώ και πάλι και σας εύχομαι καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος. Δικός σας Μικέλε Ριότα

11


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 12

ΠΡΟς:

Αξιότιμη Κυρία Άλμα Κοράντι Πλατεία Xxxxx, 2 Ρώμη

Αγκριτζέντο, 24 Δεκεμβρίου 1999

Αξιότιμη Κυρία, Μόλις ταχυδρόμησα την επιστολή μου, θυμήθηκα ότι υπάρχει ένα πολύ παλιό αμερικάνικο τζαζ τραγούδι με τον τίτλο «Όταν επιστρέφουν τα χελιδόνια στο Καπιστράνο». Δεν πιστεύω να το γνωρίζετε. Όπως και να έχει πάντως, ήθελα να σας πω ότι με το γράμμα σας τα χελιδόνια επέστρεψαν στο «δικό μου» Καπιστράνο. ςας είμαι ευγνώμων για το ευγενικό σας ενδιαφέ12


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 13

ρον και σας εύχομαι και πάλι από καρδιάς καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος. Δικός σας Μικέλε Ριότα

υ.Γ.

Επειδή είχα κάποιες αμφιβολίες, έσπευσα να το ελέγξω. Έκανα λάθος. Ο ακριβής τίτλος του αμερικάνικου τραγουδιού είναι: «Όταν επιστρέφουν τα χελιδόνια στο Καπεστράνο». Το οποίο είναι ένα χωριό στην περιφέρεια της Λ’ Άκουιλα. Η μνήμη μου αρχίζει να μου παίζει άσχημα παιχνίδια. Πάντως, είτε στο Καπεστράνο είτε στο Καπιστράνο, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: τα χελιδόνια επέστρεψαν. Μ. Ρ.

13


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 14

ΠΡΟς:

Αξιότιμη Κυρία Άλμα Κοράντι Grand Hotel Xxxxx Κορτίνα ντ’ Αμπέτσο

Αγκριτζέντο, 3 Ιανουαρίου 2000

Αξιότιμη Κυρία, Ελπίζω να λάβετε το γράμμα μου έως τις 8 του μηνός, ημερομηνία κατά την οποία, όπως μου αναφέρετε στην επιστολή σας, θα φύγετε από την Κορτίνα. ςας λέω, με πάσα ειλικρίνεια, ότι δεν περίμενα να έχω ξανά νέα σας. Ήμουν σίγουρος ότι είχα ικανοποιήσει πλήρως την περιέργειά σας σχετικά με τις μελέτες μου (!) για τον Ρενουάρ. Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να με παρεξηγήσετε: δεν εκφράζω τίποτε άλλο πέρα από την 14


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 15

πραγματική μου έκπληξη λαμβάνοντας αυτή τη δεύτερη επιστολή σας, που κάθε άλλο παρά δυσάρεστη μου είναι. Με ρωτάτε τώρα, με απόλυτη ευγένεια αλλά και με ένα ενδιαφέρον που με συγκινεί, γιατί δεν παρενέβην ποτέ στη συζήτηση που ακολούθησε μετά την έκδοση του βιβλίου του Ζαν Ρενουάρ το οποίο αναφέρεται στον πατέρα του, σχετικά με την παραμονή του ζωγράφου στην Καλαβρία και τις περίφημες (τρόπος του λέγειν) τοιχογραφίες της εκκλησίας του Καπιστράνο. Ανοίγω μια μικρή παρένθεση. Τη βιογραφία αυτή την έγραψε ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, ο Ζαν, αδιαφιλονίκητος Δάσκαλος του κινηματογράφου, και είναι αφιερωμένη στον πατέρα του, τον Πιερ-Ογκίστ, Δάσκαλο του Ιμπρεσιονισμού. Τι εννοώ με αυτό; Εννοώ ότι το βιβλίο πρέπει να το περάσουμε από κόσκινο, ή μάλλον να μην πάρουμε τοις μετρητοίς όσα αναφέρει (για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση που μου είναι πιο προσφιλής), διότι έχω την εντύπωση πως ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός. Ανοίγω μία ακόμα παρένθεση. Οι καλλιτέχνες δεν είναι ποτέ αυστηροί βιογράφοι ούτε καν του ίδιου τους του εαυτού, πολλώ δε μάλλον όταν τα γεγονότα που αφηγούνται αφορούν πρόσωπα για τα οποία τρέφουν στοργή ή αγάπη! 15


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 16

Εν ολίγοις, η βιογραφία μού φάνηκε τόσο ενδιαφέρουσα όσο και μπερδεμένη. Ορισμένα επεισόδια, όπως εκείνο με τις χωρικές της Καλαβρίας οι οποίες, μέσα σε ένα φουσκωμένο (εκτός των άλλων!) ποτάμι, περνάνε χαρωπά από χέρι σε χέρι τον Ρενουάρ, το καβαλέτο και τους καμβάδες του, όπως και άλλους τόσους μπόγους, ειλικρινά μου φαίνονται αποκυήματα της φαντασίας. Αν είναι της πατρικής ή της υιικής, τώρα, αυτό δεν το γνωρίζω, πάντως είναι της φαντασίας. ςας λέω, λοιπόν, πως διάβασα πολύ προσεκτικά τα άρθρα των δημοσιογράφων Γκαμπίνο, Πιζάνι, Κουράτολα, του ζωγράφου φράνκο Νατάλε και τόσων άλλων, οι οποίοι υποστηρίζουν, με ζέση, λογικά επιχειρήματα και πλούσια επιχειρηματολογία, ότι διακρίνουν την απαράμιλλη σφραγίδα, σαν να επρόκειτο για ψηφιακή σφραγίδα, του Ρενουάρ στα χρώματα των συγκεκριμένων τοιχογραφιών. Όπως και ότι διασκέδασα ιδιαιτέρως διαβάζοντας την κατηγορηματικά αρνητική άποψη ενός έγκριτου κριτικού και ιστορικού τέχνης ο οποίος θεωρεί ως αναμφισβήτητα παράλογη την απόδοση του έργου στον Ρενουάρ, υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο «για έναν κοινότατο σοβά του 18ου αιώνα». Το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι ο διαπρεπής ιστορικός έχει πέσει έξω κατά έναν αιώνα, καθότι είναι ιστορικώς αποδεδειγμένο ότι η εκκλησία ισο16


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 17

πεδώθηκε από το σεισμό του 1783 και ανακατασκευάστηκε μεταξύ του 1790 και του 1800, καθώς και ότι οι τοιχογραφίες, όπως είναι απολύτως αποδεδειγμένο, έγιναν την πενταετία 1812-1817 χάρη στη μεσολάβηση αλλά και την ενεργό συμμετοχή του ιερέα ντον Κόντα και, τις επόμενες χρονιές, του εφημέριου ντον Ντομένικο Μανφρίντα. Οι οποίοι βεβαίως και ήταν ευσεβείς πιστοί, όμως εξίσου βέβαιο είναι το ότι δεν επρόκειτο για διαπρεπείς ζωγράφους. Και πάνω σε αυτούς τους αυθεντικούς σοβάδες (μόνο ως προς αυτό τον ορισμό έχει δίκιο ο διαπρεπής ιστορικός) αναγκάστηκε να εργαστεί ο άμοιρος Ρενουάρ. Μα εσείς μπορείτε να φανταστείτε τον Ρενουάρ να ρετουσάρει αυτές τις μουντζαλιές; ςίγουρα θα κέρδισε μια θέση στο Καθαρτήριο. Όπως βλέπετε, δεν σταμάτησα ποτέ να ενημερώνομαι. Ο λόγος για τον οποίο δεν θέλησα ποτέ να παρέμβω στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι πολύ απλός. Επειδή στην πραγματικότητα είχα ήδη πει όσα ήξερα σχετικά με το θέμα στο βιβλίο μου το 1960. ςτο οποίο, όπως θα έχετε προσέξει, ουδείς εκ των συμμετεχόντων στην κουβέντα αυτή μπήκε στον κόπο να αναφερθεί, ούτε καν ακροθιγώς. Γιατί; Δύο είναι οι πιθανές απαντήσεις. 17 2 – Ο κλεμμένος ουρανός


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 18

Η πρώτη είναι πως το βιβλίο αυτό δεν έχει καμία αξία, παρότι πρώτο απ’ όλα είχε την τύχη να αναφέρει το όνομα του Ρενουάρ. Η δεύτερη είναι πως δεν γνωρίζουν την ύπαρξή του. Εσείς, αγαπητή μου Κυρία, όπως φαίνεται, αποτελείται τη μοναδική εξαίρεση. Και στις δύο περιπτώσεις κάθε περαιτέρω παρέμβασή μου θα ήταν απλώς επαναλαμβανόμενη και ουσιαστικά άσκοπη, ενώ δεν θα εξυπηρετούσε σε τίποτε άλλο πέρα από το να εμφανιστεί φευγαλέα το όνομά μου σε κάποια επαρχιακή εφημεριδούλα ή σε κάποιο τοπικό κανάλι. Το βιβλιαράκι αυτό, σας το ξανατονίζω, ήταν ένα «πρώτο, νεανικό μου λάθος». Το πρώτο και το τελευταίο, καθώς στη συνέχεια δεν ξαναδημοσίευσα τίποτε άλλο. Ή μάλλον όχι, επιτρέψτε μου να κάνω μια διόρθωση: κάποια κείμενά μου δημοσιεύτηκαν στο εθνικό περιοδικό των συμβολαιογράφων. Πρόκειται για άρθρα που θα τα χαρακτήριζα τεχνικά. Γνωρίζατε ότι, ευτυχώς για λίγο καιρό ακόμα, εργάζομαι ως συμβολαιογράφος; (Αν και δεν φόρεσα ποτέ μου τήβεννο, όπως έλεγε ένα τραγούδι πριν από πολλά, πάρα πολλά χρόνια.) Χήρος και άτεκνος, ελπίζω να μπορέσω να απο18


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 19

συρθώ σύντομα από τον επαγγελματικό στίβο (θα αφήσω το γραφείο στον ανιψιό μου) και να πάω να ζήσω στο εξοχικό μου με την υπέροχη θέα στο ναό της Ομόνοιας. Δεν σας κρύβω πως η γνωριμία μας, αν και όχι διά ζώσης, με χαροποίησε ιδιαιτέρως. ςας εύχομαι και πάλι ευτυχισμένο το νέο έτος. Δικός σας Μικέλε Ριότα

19


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 20

ΠΡΟς:

Αξιότιμη Κυρία Άλμα Κοράντι υπ’ όψιν Xxxxx Οδός Xxxxx, 231 Παρίσι (Γαλλία)

Αγκριτζέντο, 20 Ιανουαρίου 2000

Αξιότιμη Κυρία, ςας ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη κάρτα με τη ρεπροντιξιόν του Ρενουάρ. ςας ζηλεύω. Δεν έχω πάει ποτέ μου στο Παρίσι – και νομίζω ότι δεν θα μου δοθεί ποτέ η ευκαιρία να το επισκεφτώ. Απολαύστε τις ημέρες σας σε αυτή την ονειρική πόλη και αφιερώστε μου ένα κομματάκι (πολύ μικρό) αυτής της απόλαυσής σας. Μικέλε Ριότα 20


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 21

ΠΡΟς: Αξιότιμη Κυρία Άλμα Κοράντι υπ’ όψιν Xxxxx Οδός Xxxxx, 231 Παρίσι (Γαλλία)

Αγκριτζέντο, 25 Ιανουαρίου 2000

Αξιότιμη Κυρία, Μα πόσο πολύ ταξιδεύετε! Εγώ, αντιθέτως, έχω χρόνια να μετακινηθώ από το Αγκριτζέντο, από τη μια επειδή η έμφυτη οκνηρία μου έχει ενταθεί κατά πολύ λόγω ηλικίας, κι από την άλλη επειδή φοβάμαι τα αεροπλάνα. Το τρένο το έχω αποκλείσει διά παντός, γιατί είμαι μανιώδης καπνιστής και δεν μπορώ να στερηθώ για πολλή ώρα αυτή την κακιά μου συνήθεια. Αγαπητή μου φίλη, με μέγιστη αβροφροσύνη αντιληφθήκατε την υπονοούμενη δυσαρέσκειά μου 21


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 22

που δεν είχα την ευκαιρία να σας γνωρίσω διά ζώσης, κι έτσι αποφασίσατε να καλύψετε αυτό το κενό στέλνοντάς μου μια φωτογραφία σας από το περσινό καλοκαίρι, η οποία σας απεικονίζει σε μια καμπίνα στην παραλία του ςεν Τροπέ. Αντικρίζοντάς σας, το ομολογώ και κοκκινίζω, ένιωσα ένα σφίξιμο στην καρδιά και κυριολεκτικά κόντεψε να μου κοπεί η ανάσα. Το να ανοίξω το φάκελο, να βγάλω τη φωτογραφία και να σας κοιτάξω ήταν όμοιο, πιστέψτε με, με απόπειρα κατά της ζωής μου. Το ξέρετε ότι δεν έχετε το δικαίωμα να στέλνετε τη φωτογραφία σας σε κάποιον που δεν έχει την τύχη να σας γνωρίζει, χωρίς να τον προειδοποιείτε ότι διατρέχει τον κίνδυνο να υποστεί έμφραγμα; Θα έπρεπε να σας απαγορεύσουν διά νόμου τέτοιου είδους φάρσες. Είμαι πολύ μπερδεμένος και εξαιρετικά σαστισμένος. Τι να πω τώρα για την εκτυφλωτική, εντυπωσιακή σας ομορφιά; Θα έπρεπε να ήταν κανείς ποιητής, πραγματικός ποιητής, για να μπορέσει να την εξυμνήσει όπως της αρμόζει. Δυστυχώς δεν έχω γράψει ούτε ένα στίχο στη ζωή μου, ούτε καν τότε που ήμουν νέος και ερωτευμένος. Θα ήθελα να σας εξομολογηθώ σχετικά με αυτό 22


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 23

ότι η άμοιρη η σύζυγός μου, αστειευόμενη, άγνωστο μέχρι ποίου βαθμού, συνήθιζε να μου λέει ότι είμαι γεννημένος ανεπανόρθωτα συμβολαιογράφος. Εγώ, εντούτοις, δεν αισθάνομαι αναίσθητος. Πάντως προτιμώ να σωπαίνω και να μην ενώνω τη διστακτική και φάλτσα φωνή μου με τη χορωδία των θαυμαστών σας που συνοδεύει καθημερινά την ύπαρξή σας. Θα γνωρίζετε πολύ καλά πως μοιάζετε εντυπωσιακά με τη γυναίκα που απεικονίζεται στον πίνακα του 1910 (τώρα φυλάσσεται στο Μουσείο Τέχνης του ςάο Πάολο), στον οποίο ο Ρενουάρ έδωσε τον τίτλο Λουόμενη που σκουπίζει το δεξί πόδι. ςκοπίμως πήρατε ακριβώς την ίδια στάση με αυτήν της λουόμενης. Ζηλεύω τον φωτογράφο που σας απαθανάτισε γυμνή. φίλος σας είναι; Πάντως παρηγορήθηκα αμέσως στην ιδέα ότι δεν είμαι σύζυγός σας: καθότι ζηλιάρης ςικελός, νομίζω ότι θα έχανα τα λογικά μου λίγες μέρες κιόλας μετά το γάμο. Αστειεύομαι με αδέξιο τρόπο, συγχωρέστε με. Και συγχωρέστε με που δεν περνάει καν από το μυαλό μου η σκέψη να απαντήσω στην πρόσκλησή σας να ανταποδώσω στέλνοντάς σας μια δική μου φωτογραφία. 23


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 24

Αυτή τη φορά, αυτή που αστειεύεται είστε εσείς. Βλέπετε, έχω μία υποφερτή φωτογραφία, αλλά ανάγεται στο 1960, την εποχή του ενδιαφέροντός μου για τις τοιχογραφίες του Ρενουάρ. Τι να την κάνετε τη θλιβερή φωτογραφία ενός ηλικιωμένου άντρα; Αν σας την έστελνα, εγώ θα ήμουν ο πρώτος που θα με χλεύαζα. Δεχτείτε, πάντως, πολυαγαπημένη μου φίλη, τα θερμά μου συγχαρητήρια. Και να φροντίζετε τον εαυτό σας ως ένα υπέρμετρα ανεκτίμητο αντικείμενο: το να είστε όμορφη, έξυπνη και λάτρις της τέχνης είναι πράγμα εξαιρετικά σπάνιο στην αποκαρδιωτική εικόνα της εποχής μας. υποκλίνομαι για μία ακόμη φορά στην ομορφιά σας. Δικός σας Μικέλε Ριότα

υ.Γ.

Ξανανοίγω το φάκελο για να προσθέσω δυο λόγια ακόμα. Είμαι σίγουρος πως δεν θα μου το συγχωρήσετε, αλλά μόλις έκαψα τη φωτογραφία σας. Αν την κρατούσα, δεν θα μπορούσα να αντισταθώ στην πρόκληση να την κοιτάζω καθημερινά, και 24


CAMILLERI sel_Final_Layout 1 15/11/2012 4:18 ΜΜ Page 25

θα ένιωθα δυστυχής και γελοίος σαν ένας από εκείνους τους γέροντες που κοιτάζουν τη ςουζάνα στους περίφημους πίνακες. ςυγχωρέστε με, αν μπορείτε. Μ. Ρ.

25

Αντρέα Καμιλέρι - Ο κλεμμένος ουρανός  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you