Issuu on Google+

BALEA ARROSA Behin batean balea arrosa bat bizi zen. Ozeanoan bizi zen, beti alde batetik bestera igerian ibiltzen zen.

Txokolatezko irla baten inguruan bizi zen eta noizean behin, irlaren zatitxo bat jaten zuen. Goxoa zegoen txokolatea! Baina balea oso triste zegoen bere lagunek zirikatzen baitzuten. Beste balea guztiak urdinak ziren eta balea arrosa-arrosa zen, noski, eta beste baleei ez zitzaien gustatzen kolore arrosa. Orduan bale arrosak esan zuen: -Zergatik izan behar dut nik arrosa eta ez urdina, amatxo eta aitatxo?-galdetu zien bere gurasoei. -Zu arrosa zara eta ezin duzu aldatu kolorez txiki erantzun zion aitatxok.


-Baina nik urdina izan nahi dut eta ez arrosa.

Uda batean balea igerian zegoen bere irlan bere txoko politenean. Balea triste zegoen eta pentsatzen hasi zen: -

Nola bihurtuko naiz urdin?

Eta bat batean ideia zoragarri bat eduki zuen: -

Badakit! esan zuen baleak

Txokolatezko irlan bizi den aztiari eskatuko diot urdina izatea!


Aztiak pozio urdin magiko bat edateko eman zion eta bat batean urdin bihurtu zen.

Zein pozik zegoen! Presaka eta korrika bere lagunen bila abiatu zen eta haiekin topatu zenean,ez zuten ezagutu. Balea berriro triste zegoen! Orduan konturatu zen, ez zutela ezagutzen bere kolorea arrosa zelako. Negar zotinka etxera abiatu zen eta bidean, balea arrantzaleek harrapatu zuten. Hau zoritxarra! Laguntza eske hasi zen, baina ez zen inor agertu, ez baitzuen inork ezagutzen.


Tiraka eta tiraka, azkenean popa apurtu zuen eta ihes egin zuen. Aztiarengana berriro joan zen bere kolorea berreskuratzeko baina aztiak esan zion: -Ezin duzu zure kolorea berreskuratu, beste azti batengana joan behar duzu kostaldearen ondoan dagoena. Balea aztiarengana abiatu zen, bidean zihoala marrazo erraldoi batekin topatu zen eta galdetu zion ea non zegoen kostaldeko aztia. Marrazoak gezurra esan zion eta beste leku batera bidali zuen.


Donostiako portura joatea gomendatu zion. Kostaldera ailegatu zenean, itsasontziak, jendea, eraikuntzak eta abar ikusi zituen. Beldurtuta arroka baten atzean ezkutatu zen. Bat-batean , mutiko batzuk ikusi zituen karramarroak hartzen eta mutil bat bera zegoen lekura gerturatu zen. Esan zion: -Zer egiten duzu hemen?


-Marrazo gaizto batek, hona etortzeko esan dit. Azti baten bila nabil eta nire etxera bueltatu nahi nuke. -Lasai, nik lagunduko dizut! Nire aitonak txalupa bat du eta bidea erakutsiko dizu. Aitonak, txaluparen laguntzaz, balea portutik atera zuen. Aztia non bizi zen bazekiela esan zion baina, urrutiegi zegoela bere indarrez txalupa haraino eraman ahal izateko. Orduan, baleak hitzik esan gabe, ahoa zabaldu eta aitona txalupa eta guzti bere aho barruan sartu zuen. Aitona onik zegoen, eta barrutik esaten zion jarraitu beharreko bidea. Azkenean, iritsi ziren aztiarengana eta honek zera esan zion: -Hori erraza da; eguzkia hartu eta kolore arrosa berreskuratuko duzu. Eta horrela egin zuen. Etxera bueltatzean beste guztiek pozez ezagutu eta besarkatu zuten.


Eta hala bazan ez bazan, sar dadila kalabazan, eta atera dadila Kanpezuko plazan.


Balea arrosa 13 14 marrazkiekin pdf