پروٽوڪول باب 1 1بني اسرائيل جي ٻارھن قبيلن جي تاريخ ۾ اسان پڙھون ٿا ته ھڪڙو ماڻھو ھڪڙو شخص ھو جنھن جو نالو يوآخم ھو ،جيڪو تمام گھڻو مالدار ھو ،۽ خداوند خدا جي اڳيان ٻيڻو 1نذرانو پيش ڪيو ،اھو ٺھرايو :منھنجي مال سڀني ماڻھن جي فائدي لِ آھي ، .۽ ته مان پنھنجي گناھن جي معافي لِء خداوند خدا کان رحم حاصل ڪري سگھان ٿو. 2پر خداوند جي ھڪڙي خاص عيد تي ،جڏھن بني اسرائيلن پنھنجا تحفا پيش ڪيا ۽ يوآخم پڻ پيش ڪيو ،ريوبن وڏي سردار ڪاھن جي مخالفت ڪئي ،۽ چيو ته اھو حلل نه آھي ته توھان پنھنجو تحفا پيش ڪريو ،االِجو تو کي اھو تحفو پيش ڪرڻ جي ضرورت آھي .اسرائيل ۾ ڪو مسئلو پيدا ٿيو. 3انھي ءِ ڳالھہ تي يوآخم ڏاڍو پريشان ٿي ،ٻارھن قبيلن جي رجسٽري ءِ سان صلح ڪرڻ لِء روانو ٿي ويو ،انھي ءِ لِء ته اا اھو ئي اڪيلو ماڻھو آھي ،جنھن کي ڪوبہ مسئلو ڪونھي. 4پر پڇا ڳااا ڪرڻ تي ڏٺائين تہ سڀني نيڪ ماڻھن بني اسرائيل ۾ ٻج پيدا ڪيو آھي. 5پوِء ھن بزرگ ابراھيم کي ياد ڏياريو ته ڪيئن خدا ھن کي پنھنجي حياتي ءِ جي آخر ۾ سندس پٽ اسحاق ڏنو ھو .جنھن تي ھو تمام گھڻو پريشان ھو ،۽ پنھنجي زال طرفان نه ڏٺو ويندو: 6پر رڻپٽ ۾ رھيو ،اتي پنھنجو خيمو ٺھرائي ،چاليھہ ڏينھن ۽ چاليھہ راتيون روزا رکي پاڻ ۾ چيائين تہ 7آ ءِ نہ ھيٺ ويندس نہ کائڻ پيئڻ لِء ،جيستائين خداوند منھنجو خدا مون ڏانھن نھاري ،پر دعا منھنجو گوشت ۽ پيئندو. باب 2 1انھي ءِ وچ ۾ ھن جي زال انا ٻي ءِ ڳالھ تي پريشان ۽ پريشان ٿي ويئي ۽ چيائينس تہ ”آ ءِ پنھنجي بيواھي ءِ ۽ ٻاجھائي ءِ تي ماتم ڪندس. 2پوِء خداوند جي ھڪڙي وڏي عيد جي ويجھو آيو ،۽ سندس نوڪر جوڊٿ چيو” ،تون ڪيستائين پنھنجي روح کي اھڙي ءِ طرح تڪليف ڏيندين؟ رب جي عيد ھاڻي اچي چڪي آھي ،جڏھن ڪنھن کي ماتم ڪرڻ غير قانوني آھي. 3تنھنڪري اھو ڪپڙو وٺو ،جيڪو اھڙيون شيون ٺاھيندڙ جي ڏنو ويو آھي ،االِء جو آ ءِ جيڪو نوڪر آھيان ،سو ان کي پائڻ مناسب نہ آھي ،پر اھو اوھان جي وڏي شخصيت واري ماڻھو ءِ کي مناسب آھي. 4پر انا وراڻيو تہ ”مون کان ھليو وڃ ،مون کي اھڙين ڳالھين جي عادت نہ آھي .ان کان سواِ ،رب مون کي تمام گھڻو عاجز ڪيو آھي. 5مون کي ڊپ آھي تہ ڪنھن بدڪار ماڻھو ءِ تو کي اھو ڏنو آھي ،۽ تون آيو آھين منھنجي گناھن سان مون کي ناپاڪ ڪري. 6تڏھن ھن جي نوڪر جوڊٿ وراڻيو تہ ”جڏھن تون منھنجي نہ ٻڌندين ،تنھنڪري آ ءِ تنھنجي ڪھڙي برائي گھران؟ 7آ ءِ تو تي انھي ءِ کان وڌيڪ لعنت نہ ٿو گھران جو تون ھيٺ آھين ،االِء جو خدا تنھنجي پيٽ کي بند ڪري اڏيو آھي ،تہ جيئن تون بني اسرائيل ۾ ما ءِ نہ ٿئين. 8اھو ٻڌي انا ڏاڍي پريشان ٿي ۽ پنھنجي شادي ءِ جو پھريون پھريائين ،اٽڪل ٽي وڳي پنھنجي باغ ۾ گھمڻ لِء ويئي. ِ: ِ ِءلءى راأءرر ء 9فءَءا ءل لءي ءرر رال ءو ءرِء ،ءوَ ء رنتءهء فءي راأءرر ء 10اي منھنجن ابن ڏاڏن جا خدا ،مون کي برڪت ڏي ۽ منھنجي دعا کي سمجھو جيئن تو سارہ جي پيٽ ۾ برڪت ڪئي ،۽ کيس ھڪڙو پٽ اسحاق ڏنو. باب 3 1جڏھن ھو ءِ آسمان ڏانھن نھاري رھي ھئي ،تڏھن ھن کي لوڙھي ۾ ھڪڙي جھنڊي جو آکيرو نظر آيو، 2۽ پنھنجي اندر ۾ ماتم ڪندي ،چوڻ لڳو تہ ”آ ءِ آھيان ،جنھن مون کي ڄاتو؟ ۽ ڪھڙي پيٽ مون کي جنم ڏنو ،جو بني اسرائيلن جي اڳيان اھڙيِ طرح لعنت ڪئي وڃي ،۽ اھي منھنجي خدا جي مندر ۾ مون کي ملمت ڪن ۽ ٺٺوليون ڪن :مون کي اا آھي ،مون کي اا سان مَابلو ڪيو وڃي؟ 3آ ءِ زمين جي جانورن جي برابر نہ آھيان ،االِء جو زمين جا جانور بہ تو جي اڳيان ميوا آھن ،اي خداوند! اا مان آھيان ،مون کي اا سان ڀيٽيو وڃي؟ 4آ ءِ انھن وحشي جانورن جي مَابلي ۾ نہ آھيان ،االِء جو وحشی جانور بہ تو وٽ ميوا آھن ،اي خداوند! اا مان آھيان ،مون کي اا سان ڀيٽيو وڃي؟ 5آ ءِ انھن پاڻي ءِ سان مَابلو ڪري نہ ٿو سگھان ،االِء جو پاڻي تنھنجي اڳيان ميوو آھي ،اي خداوند! اا مان آھيان ،مون کي اا سان ڀيٽيو وڃي؟ 6آ ءِ سمنڊ جي موج جي مَابلي ۾ نه آھيان .انھن لِء ،اا اھي پرسڪون آھن ،يا حرڪت ۾ ،انھن مڇين سان جيڪي انھن ۾ آھن ،تنھنجو ساراھه ڪريو ،اي رب! اا مان آھيان ،مون کي اا سان ڀيٽيو وڃي؟ 7آ ءِ انھي ءِ زمين جي برابر نہ آھيان ،االِء جو زمين پنھنجو ميوو ڏئي ٿي ،۽ تنھنجي ساراھہ ڪري ،اي خداوند! باب 4 1پوِء خداوند جو ھڪڙو ملئڪ ھن جي ڀرسان بيٺو ۽ چيائين تہ ”انا ،انا ،خداوند تنھنجي دعا ٻڌي .تون حامل ٿيندين ۽ جنم وٺندين ،۽ تنھنجي اولد جو ذڪر سڄي دنيا ۾ ڪيو ويندو. 2انا جواب ڏنو تہ ”خداوند منھنجو خدا جيئرو آھي ،آ ءِ جيڪو ڪجھہ پيدا ڪندس ،پوِء اھو نر ھجي يا عورت ،آ ءِ اھو پنھنجي خدا جي خداوند جي لِء وقف ڪندس ۽ اھو پنھنجي سڄي ڄمار ۾ پاڪ شين جي خدمت ڪندو. 3پوِء اتي ٻه ملئڪ ظاھر ٿيا ،جن کيس چيو تہ ”ڏس ،تنھنجو مڙس يوآخم پنھنجي رڍن سان گڏ اچي رھيو آھي. 4االِء جو خداوند جو ھڪڙو ملئڪ پڻ ھيٺ لھي آيو آھي ،۽ چيائين تہ ”خداوند تنھنجي دعا ٻڌي ،جلدي ڪر ۽ ھتان ھليو وڃ ،االِء جو ڏس تنھنجي زال انا حاملہ ٿيندي. 5۽ يوآخم ھيٺ لھي ويو ۽ پنھنجن ريڍارن کي سڏي چيائين تہ مون وٽ ڏھ گھيٽيون بي عيب ۽ عيب ھليو ،۽ اھي خداوند منھنجي خدا لِء آھن. 6۽ مون کي ٻارھن گابيون بي عيب آڻيو ،۽ ٻارھن گابي ڪاھنن ۽ بزرگن لِء ھوندا. 7مون کي پڻ 100ٻڪريون آڻيو ،۽ اھي سؤ ٻڪريون سڄي ماڻھن لِء ھونديون. 8يوآخم رڍن سان گڏ ھيٺ لھي ويو ۽ انا دروازي وٽ بيٺي ۽ يوآخم کي رڍن سان گڏ ايندي ڏٺو. 9۽ ھو ءِ ڊوڙندي اچي سندس ڳچي ءِ ۾ لٽڪندي چيو تہ ”ھاڻي مون کي خبر آھي تہ خداوند مون کي وڏي نعمت ڏني آھي. 10االِء جو ڏسو ،آ ءِ جيڪا رنزال ھئي ،سا ھاڻي رنزال نہ آھيان ،۽ آ ءِ جيڪو بنجر ھوس ،سو پيٽ گذر ڪندس. باب 5 1۽ يوآخم پھريون ڏينھن پنھنجي گھر ۾ رھيو ،پر ٻئي ڏينھن پنھنجو نذرانو کڻي آيو ۽ چيائين تہ 2جيڪڏھن خداوند مون تي مھربان آھي تہ انھي ءِ کي ظاھر ڪري ،جيڪا ڪاھن جي پيشاني ءِ تي آھي. 3پوِء ھن انھي ءِ تختي ءِ سان صلح ڪئي ،جيڪا ڪاھن پھري ھئي ،۽ ڏٺائين تہ ھن ۾ گناھہ ڪونھي. 4وقءالء :يوآخء ءم” :ھاڻي مون کي خبر آھي تہ خداوند مون لِء مھربان آھي ،۽ ھن منھنجا سڀ گناھ مٽائي اڏيا آھن. ء 5ھو سچار ٿي خداوند جي ھيڪل مان ھيٺ لھي پنھنجي گھر ڏانھن ھليو ويو. 6جڏھن انا کي ن ءءو مھينا پورا ٿيا تہ ھو ءِ ڄائي ۽ دائي کي چيائين تہ ”مون اا ڄاتو؟
7۽ کيس ٻڌايو ،اوڪري. 8تڏھن انا چيو تہ ”خداوند اڄ منھنجي روح کي ساراھيو آھي .۽ ھو ءِ ھن کي بستري تي ليٽائي. 9جڏھن سندس پاڪ ٿيڻ جا ڏينھن پورا ٿيا ،تڏھن ھن ٻار کي کير پياريائين ۽ سندس نالو مريم رکيو. باب 6 1ٻار جي طاقت ڏينھون ڏينھن وڌندي ويئي ،ايتري قدر جو جڏھن ھو ءِ نون مھينن جي ھئي ،تڏھن سندس ما ءِ ھن کي زمين تي ليٽائي ،ڪوشش ڪري رھي ھئي تہ بيھي رھي سگھي .۽ جڏھن ھو ءِ نو قدم ھليو ته ھو ءِ وري پنھنجي ما ءِ جي گود ۾ آئي. 2پوِء ھن جي ما ءِ ھن کي پڪڙي چيو تہ ”خداوند منھنجو جيئرو خدا جو قسم ،تون وري ھن ڌرتي ءِ تي نه گھميندين جيستائين آ ءِ توکي خداوند جي ھيڪل ۾ نه آڻيان. 3تنھنڪري ھن پنھنجو ڪمرو ھڪڙو مَدس جاِء ٺاھيو ۽ پنھنجي ويجھو اچڻ لِء ڪا غير معمولي يا ناپاڪ شيِء برداشت نہ ڪئي ،پر بني اسرائيل جي ڪن بيدل ڌيئرن کي دعوت ڏني ،۽ انھن کيس ھڪ طرف ڪري اڏيو. 4پر جڏھن ٻار ھڪڙو سال جو ٿيو ،تڏھن يوآخم ھڪڙي وڏي دعوت ڪئي ۽ ڪاھنن ،شريعت جي عالمن ،بزرگن ۽ بني اسرائيل جي سڀني ماڻھن کي دعوت ڏني. 5پوِء يوآخء م انھي ءِ اوڪري ءِ جو نذرانو سردار ڪاھنن جي آڏو پيش ڪيو ۽ انھن کيس برڪت ڏيندي چيو تہ ”اسان جي ابن ڏاڏن جو خدا ھن اوڪري ءِ کي برڪت ڏي ۽ کيس ھڪڙو نالو ڏئي جيڪو سڀني نسلن تائين مشھور ۽ قائم رھي .۽ سڀني ماڻھن جواب ڏنو ته ،ائين ٿئي ،آمين. 6پوِء يوآخء م ٻي دفعي ھن کي ڪاھنن جي آڏو پيش ڪيو ۽ انھن کيس برڪت ڏيندي چيو تہ ”اي عظيم خدا ،ھن اوڪري ءِ جو خيال ڪر ۽ کيس ھميشه لِء برڪت ڏي. 7انھي ءِ تي ھن جي ما ءِ ھن کي مٿي کنيو ۽ کيس سينو ڏنو ۽ ھيٺيون گيت ڳائي رب لِء . 8مان ھڪڙو نئون گيت ڳائيندس خداوند پنھنجي خدا لِء ،االِء جو ھن مون کي گھرايو آھي ۽ مون کان منھنجي دشمنن جي بدنامي دور ڪئي آھي ،۽ مون کي پنھنجي سچائي ءِ جو ميوو ڏنو آھي، انھي ءِ لِء تہ اھو ھاڻي روبين جي پٽن کي ٻڌايو وڃي ، .ته انا چوس ڏئي ٿي. 9پوِء ھن ٻار کي انھي ءِ ڪمري ۾ ويھاري جنھن کي ھن پاڪ ڪيو ھو ۽ ٻاھر وڃي انھن جي خدمت ڪرڻ لڳي. 10جڏھن عيد پوري ٿي تہ اھي خوش ٿي ھليا ويا ۽ بني اسرائيل جي خدا جي واکاڻ ڪندا رھيا. باب 7 1پر اوڪري وڏي ٿيندي وئي ۽ جڏھن ٻن ورھين جي ٿي ،تڏھن يوآخم انا کي چيو تہ ”ھلو ،ھن کي خداوند جي ھيڪل ڏانھن وٺي وڃون ،تہ جيئن پنھنجي نذر پوري ڪريون ،جيڪا اسان خداوند خدا جي آڏو واعظ ڪئي آھي ،متان اھو نہ ٿئي .اسان سان ناراِ ،۽ اسان جي آڇ ناقابل قبول آھي. 2پر آنا چيو تہ ”ھلو ٽيون سال انتظار ڪريون ،متان ھن کي پنھنجي پي ءِ جي خبر پئجي وڃي .۽ يوآخم چيو ته ،اچو ته پوِ انتظار ڪريو. 3جڏھن ٻار ٽن ورھين جو ٿيو ،تڏھن يوآخم چيو تہ ”اچو تہ عبراني ءِ جي ڌيئرن کي ،جيڪي بيداغ آھن ،دعوت ڏيون ۽ ھر ھڪ ڏيئو کڻي روشن ڪريون ،تہ جيئن ٻار وري پوئتي نہ موٽي .ھن جو ذھن رب جي مندر جي خلف مَرر ڪيو وڃي. 4اھي ائين ئي ڪندا رھيا ،جيستائين اھي مٿي چڙھي خداوند جي ھيڪل ۾ ويا .۽ وڏي پادري کيس قبول ڪيو ،۽ کيس برڪت ڏني ،۽ چيو ته مريم ،خداوند خدا توھان جي نالي کي سڀني نسلن تائين وڌايو آھي ،۽ وقت جي آخر تائين توھان جي ذريعي رب پنھنجي اوٽڪاري کي بني اسرائيلن کي ڏيکاريندو، 5۽ ھن کي قربانگاھہ جي ٽئين قدم تي رکيو ،۽ خداوند ھن کي فضل عطا ڪيو ،۽ اھو پنھنجي پيرن سان ناچ ڪيو ،۽ بني اسرائيل جي سڀني گھرن کي پيار ڪيو. باب 8 1تنھنڪري سندس ما ءِپي ءِ حيران ٿي خدا جي واکاڻ ڪندي ھليا ويا ،االِء جو اوڪري انھن ڏانھن موٽي نہ آئي. 2پر مريم ھيڪل ۾ ڪبوتر وانگر تعليم حاصل ڪري رھي ھئي ۽ ھڪڙي ملئڪ جي ھٿان کاڌو پيتو. 3جڏھن ھو ءِ ٻارھن ورھين جي ھئي ،تڏھن ڪاھن ڪائونسل ۾ اچي گڏ ٿيا ۽ چيائون تہ ”ڏسو ،مريم ٻارھن ورھين جي آھي .اسان ان سان اا ڪريون ،ڊپ کان او ته خداوند اسان جي خدا جي مَدس جاِ کي ناپاڪ نه ڪيو وڃي؟ 4تڏھن ڪاھنن سردار ڪاھن زڪريا کي جواب ڏنو تہ ”اا تون خداوند جي قربانگاھہ تي بيٺو آھين ۽ پاڪ جاِء ۾ گھڙي ان لِء منٿ ٿو ڪرين ۽ جيڪي ڪجھہ خداوند تو کي ظاھر ڪري ٿو سو ئي ڪريو. 5پوِء وڏو سردار ڪاھن مَدس مَدس ۾ داخل ٿيو ۽ عدالت جي سيني جي تختي کڻي پاڻ سان گڏ 1سندس لِء دعا گھريائين. ِ ،ءوقءالء” :زڪريا ،زڪريا ،وڃو ۽ وڃي ماڻھن جي سڀني رنزال کي گڏ ڪريو ۽ انھن مان ھر ھڪ کي پنھنجي لٺ آڻي ،جنھن جي وسيلي خداوند ڏيکاريندو. 6وقءا ءل الرّ بب مء نء رال ءم ءلئءَء فءي راأءرر ء ء نشاني مريم جو مڙس ھوندو. 7۽ سڏيندڙ سڄي يھوديہ مان نڪري ويا ،۽ خداوند جو صور وڄايو ،۽ سڀ ماڻھو ڀڄي ويا ۽ گڏ ٿيا. 8يوسف بہ ڪڪڙ االئي انھن سان ملڻ لِء ٻاھر نڪتو .۽ جڏھن اھي مليا ،اھي وڏي پادري ڏانھن ويا ،ھر ھڪ ماڻھو پنھنجي لٺ کڻي ويا. 9جڏھن وڏي سردار ڪاھن انھن جون لٺيون ورتيون ،تڏھن ھو ھيڪل ۾ دعا گھرڻ ويو. 10جڏھن ھن پنھنجي دعا پوري ڪئي ،تڏھن لٺيون کنيون ۽ ٻاھر نڪري انھن کي ورھايائين ،پر انھن ۾ ڪوبہ معجزو ڪونھي. 11آخري لٺ يوسف کڻي ورتي ۽ ڏٺائين ھڪڙي ڪبوتر انھي ءِ لٺي ءِ مان نڪري يوسف جي مٿي تي اڏامي وئي. ءوسف ،تو کي چونڊيو ويو آھين انھي ءِ لِء ته جيئن خداوند جي ڪنوار کي وٺي ،انھي ءِ لِء رکيائين. ي رال ءعالء ءم :ي 12فءَءا ءل ء ء س ءب ءي 13پر يوسف انڪار ڪندي چيو تہ ”آ ءِ پوڙھو آھيان ۽ ٻار آھيان ،پر ھو ءِ جوان آھي ،تنھنڪري مون کي ڊپ آھي تہ متان بني اسرائيل ۾ ٺٺوليون ڪريان. 14تڏھن وڏي سردار ڪاھن وراڻيو تہ ”يءوسف ،خداوند پنھنجي خدا کان ڊڄ ،۽ ياد ڪر تہ خدا ڪيئن داٿن ،قورح ۽ ابيرام سان ڪيو ،ڪيئن انھن جي تضاد جي ڪري زمين انھن کي کولي ۽ نگلي اڏيو. 15تنھنڪري اي يوسف ،خدا کان ڊڄو ،متان تنھنجي خاندان ۾ اھڙا واقعا رونما ٿين. 16پوِء يوسف ڊڄي کيس پنھنجي گھر وٺي ويو ۽ يوسف مريم کي چيو تہ ”ڏس ،مون تو کي خداوند جي ھيڪل مان ورتو آھي ۽ ھاڻي تو کي پنھنجي گھر اڏي ويندس .مون کي پنھنجي عمارت جي واپار کي ذھن ۾ رکڻ گھرجي .اھو رب توھان سان گڏ ھجي. باب 9 1پوِء ائين ٿيو تہ ڪاھنن جي ڪائونسل ۾ چيو ويو تہ ”ھلو ،ھيڪل لِء نئون پردو ٺاھيون. سبءيلل” :مون وٽ داؤد جي قبيلي جون ست بيدل ڪنواريون گڏ ڪريو. 2فءَءا ءل ء 3پوِء نوڪر ويا ۽ کين خداوند جي ھيڪل ۾ وٺي آيا ۽ سردار ڪاھن کين چيو تہ ھاڻي منھنجي اڳيان پءرا وجھو تہ اوھان مان ڪير سونا ڌاڳو گھمائيندو ،ڪير نيرو ،ڪنھن کي ڳاڙھو ،ڪير عمدو ڪپڙو ، .۽ ڪير حَيَي جامني. 4تڏھن وڏي سردار ڪاھن مريم کي خبر پئي تہ ھو دائود جي قبيلي مان آھي .۽ ھن ھن کي سڏيو ،۽ حَيَي واڱڻائي ھن جي لوٽ تي ڪري پيو ،۽ ھوِ پنھنجي گھر ڏانھن ھلي وئي. 5پر انھي ءِ وقت کان وٺي سردار ڪاھن ذڪريا گونگا ٿي ويو ۽ سموئيل کي پنھنجي ڪمري ۾ ويھي رھيو ،جيستائين ذڪريا وري نہ ڳالھايو. 6پر مريم سچو واڱڻائي رنگ ورتو ۽ اءتي اءاليائين.
7پوِء ھو ھڪڙو ٿانو کڻي پاڻي ڀرڻ لِء ٻاھر ويئي ،تڏھن ھڪڙو آواز ٻڌو جو کيس چوندو ھو تہ ”سلم آھي تو کي 1 ،خدا توسان گڏ آھي .تون عورتن ۾ برڪت وارو آھين. 8پوِء ھو ءِ ساڄي ۽ کاٻي پاسي نھاريندي (ڏسڻ) ته اھو آواز ڪٿان آيو ،۽ پوِء ڏڪندي پنھنجي گھر ۾ گھڙي ۽ پاڻي ءِ جي ٿان ءِ کي ھيٺ ڪري ،انھي ءِ واڱڻائي کي کڻي پنھنجي سيٽ تي ويھي رھيو. . ِ ،ءوقءا ءل" :ڊڄ نه ،مريم ،االِء جو تو کي خدا جي نظر ۾ فضل مليو آھي. 9وقءا ءل الرّ بب مء نء رال ءم ءلئءَء فءي راأءرر ء ء 10جڏھن ھن ٻڌو ،تڏھن دل ۾ سوچڻ لڳي تہ انھي ءِ سلم جو مطلب اا آھي. 11فءَءا ءل لءهء ف ءءلئءَء لءهء” :رب توسان گڏ آھي ،۽ تو کي پيٽ ٿيندو. 12تنھن تي ھن جواب ڏنو تہ ”اا! اا مان زندھه خدا جي طرفان حامله ٿيان ،۽ ٻين سڀني عورتن وانگر پيدا ڪريان؟ اانو ڪندي. تعالي جي قدرت توتي 13پر ملئڪ وراڻيو تہ ”ائين نہ ،اي مريم ،پر تو تي پاڪ روح نازل ٿيندو ۽ خدا ي ء عيسي رکين .ااڪاڻ ته ھو پنھنجي ماڻھن کي انھن جي گناھن کان بچائيندو. 14تنھنڪري جيڪو تو مان پيدا ٿيندو اھو پاڪ ھوندو ۽ جيئري خدا جو فرزند سڏيو ويندو ۽ تون سندس نالو ي 15۽ ڏس ،تنھنجي ڪزن ايلزبيٿ کي بہ وڏي ڄمار ۾ پٽ ڄاتو. 16۽ ھاڻي ھن کي اھون مھينا آھي ،جنھن کي بنجر سڏيو ويندو ھو .ااڪاڻ ته خدا سان ڪجھ به ناممڪن ناھي. 17مريم چيو تہ ”ڏسو ،خداوند جي ٻانھي آھي .اھو مون کي تنھنجي چوڻ مطابق ٿيڻ ڏي. 18جڏھن ھن پنھنجو واڱڻائي ڪپڙو ٺاھيو ،تڏھن اھو وڏي سردار ڪاھن وٽ کڻي وئي ،تڏھن وڏي سردار ڪاھن کيس برڪت ڏيندي چيو تہ ”مريم ،خداوند خدا تنھنجي نالي جي واکاڻ ڪئي آھي ۽ تو کي سڄي ءِ دنيا ۾ برڪت ملندي. . 19پوِء مريم خوشي ءِ سان ڀرجي پنھنجي ڀيڻ ايلزبيٿ ڏانھن ھلي وئي ۽ دروازو کڙڪايو. 20جڏھن ايلزبيٿ ٻڌو ،تڏھن ڊوڙي آئي ۽ سندس در کولي ،کيس برڪت ڏني ۽ چيائينس تہ ”منھنجي پالڻھار جي ما ءِ مون وٽ ڪٿان آئي؟ 21لِء ! جيئن ئي تنھنجي سلم جو آواز منھنجي ڪنن تائين پھتو ته مون ۾ جيڪو آھي سو اءڏامڻ لڳو. 22پر مريم ،انھن سڀني پراسرار ڳالھين کان بي خبر رھندي ،جيڪي جبرائيل کيس ٻڌايون ھيون ،سو پنھنجون اکيون آسمان ڏانھن نھاري چيائين تہ ”اي خداوند! مان اا آھيان ،جو زمين جا سڀ نسل مون کي برڪت سڏين؟ 23پر ھو پاڻ کي روزانو وڏو ٿيندي سمجھي ٿي ،۽ ڊڄندي گھر ويئي ۽ بني اسرائيلن کان پاڻ کي لڪايو .۽ چوڏھن سالن جو ھو جڏھن اھي سڀ شيون ٿي ويون. باب 10 1جڏھن ھن کي اھون مھينا آيو ،تڏھن يوسف پنھنجي پرڏيھي گھرن مان موٽيو ،جيڪو ھن جو واپار ھو ،۽ گھر ۾ گھڙي ڏٺائين تہ ڪنوار وڏي ٿي ويئي آھي. 2پوِء ھن پنھنجي منھن تي ڌڪ ھڻي چيو تہ ”آ ءِ ڪھڙي منھن سان خداوند پنھنجي خدا ڏانھن نھاريان؟ يا ،مان ھن نوجوان عورت بابت اا چوان؟ 3االِء جو مون ھن کي پنھنجي خدا جي ھيڪل مان ڪنواري ءِ سان مليو آھي ،۽ ھن کي اھڙي ءِ طرح محفوظ نہ ڪيو آھي. 4اھڙي ءِ طرح ڪنھن مون کي ٺڳيو آھي؟ ڪنھن منھنجي گھر ۾ ھي برائي ڪئي آھي ،۽ ڪنوار کي مون کان ڀڄائي ،ھن کي ناپاڪ ڪيو آھي؟ 5اا آدم جي تاريخ مون ۾ بلڪل پوري نه ٿي آھي؟ 6االِء جو انھي ءِ نانگ پنھنجي جلوو ءِ جي اءن ئي وقت ۾ آيو ۽ حوا کي اڪيلو ڏٺائين ۽ کيس ڦاسائي اڏيائين. 7بلڪل ائين ئي مون سان به ٿيو آھي. 8پوِء يوسف زمين تان اٿي بيٺو ،کيس سڏي چيائين تہ ”اي تون ،جنھن تي خدا جو ايترو فضل آھي ،تو ائين او ڪيو؟ 9تو پنھنجي روح کي اھڙي ءِ طرح خوار او ڪيو ،جنھن کي پاڪ دامن ۾ تعليم ڏني ويئي ،۽ تنھنجو کاڌو ملئڪن جي ھٿن مان مليو؟ 10پر ھن ڳوڙھا ڳاڙيندي جواب ڏنو تہ ”آ ءِ بيگناھ آھيان ۽ ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کي نہ ٿو سڃاڻان. 11تڏھن يوسف چيو تہ ”تو کي ٻار ڄڻڻا آھن؟ معني آھي. 12مريم وراڻيو تہ ”خداوند منھنجو جيئرو خدا جو قسم ،مون کي خبر نہ آھي تہ ڪھڙي ي 13تڏھن يوسف ڏاڍو ڊڄي ويو ،سو ھن کان ھليو ويو ،سو ھن سان اا ڪرڻ گھرجي .۽ اھڙي ءِ طرح ھن پاڻ سان استدلل ڪيو: 14جيڪڏھن آ ءِ ھن جو ڏوھ لڪايان تہ آ ءِ خداوند جي قانون موجب ڏوھاري ٿي ويندس. 15۽ جيڪڏھن آ ءِ ھن کي بني اسرائيلن ڏانھن ڳوليان ٿو ،مون کي ڊپ آھي ،متان ھو ڪنھن ملئڪ جي ھٿان ٻار ھجي ،مون کي ڪنھن بيگناھ ماڻھو ءِ جي جان خيانت ڪندي. 16تنھنڪري آ ءِ اا ڪريان؟ مان ذاتي طور تي ھن کي برطرف ڪندس. 17پوِء مٿس رات آئي ،جڏھن ڏٺائين تہ خداوند جو ھڪڙو ملئڪ کيس خواب ۾ ڏيکاريو ۽ چيائين تہ 18انھي ءِ جوان عورت کي وٺي وڃڻ کان نہ ڊڄو ،االِء جو جيڪو ڪجھہ ھن جي اندر ۾ آھي سو پاڪ روح جو آھي. . عيسي رکين ،االِء جو ھو پنھنجي قوم کي سندن گناھن کان بچائيندو. 19۽ اھو ھڪڙو پٽ ڄمندو ۽ تون سندس نالو ي 20پوِء يوسف ننڊ مان اٿيو ۽ بني اسرائيل جي خدا جي واکاڻ ڪيائين ،جنھن مٿس اھو احسان ڪيو ۽ ڪنوار کي سنڀاليو. باب 11 1پوِء حنياس عالم آيو ۽ يوسف کي چيائين تہ ”اسان تو کي او نہ ڏٺو آھي ،جڏھن کان موٽي آيا آھيون؟ 2يوسف وراڻيو تہ ”االِء جو آ ءِ پنھنجي سفر کان پوِء ٿڪل ھوس ۽ پھرين ڏينھن آرام ڪيم. 3پر حناس ڦري ڪنوار کي ٻار سان گڏ وڏو ڏٺو. 4پوِء ھو ڪاھن ڏانھن ويو ۽ کيس چيائين تہ ”يوسف ،جنھن تي تو ايترو ڀروسو ڪيو آھي ،سو انھي ءِ بدنامي ءِ جو ڏوھاري آھي ،جو انھي ءِ ڪنواري اوڪري ءِ کي پليت ڪري ،جنھن کي ھن خداوند جي ھيڪل مان ڪڍي اڏيو ۽ اڪيلئي ءِ ۾ شادي ڪيائين .ھن ،بني اسرائيلن کي ان کي دريافت نه ڪيو. 5پوِء پادري ءِ چيو تہ ”اا يوسف ائين ڪيو آھي؟ 6حناس وراڻيو تہ ”جيڪڏھن توھان پنھنجي نوڪرن مان ڪنھن کي موڪليندؤ تہ ڏسندؤ تہ ھو ءِ ٻار سان گڏ آھي. 7پوِء نوڪر ويا ۽ ڏٺائين جيئن ھن چيو. 8تنھن تي ھو ءِ ۽ يوسف ٻنھي کي مَدمي ۾ آندو ويو ،تڏھن ڪاھن کيس چيو تہ ”مريم ،تو اا ڪيو آھي؟ 9تو پنھنجي روح کي بي عزتي او ڪئي ،۽ پنھنجي خدا کي وساريو ،او ته تو کي مَدس مَدس ۾ پرورش ڪيو ويو آھي ،۽ تنھنجو کاڌو ملئڪن جي ھٿن کان ورتو ،۽ انھن جا گيت ٻڌو؟ 10تو ائين او ڪيو؟ 11تنھن تي ھن ڳوڙھا ڳاڙيندي جواب ڏنو تہ ”خداوند منھنجو جيئرو خدا جو قسم ،آ ءِ ھن جي نظر ۾ بيگناھ آھيان ،ااڪاڻتہ آ ءِ ڪنھن بہ ماڻھو ءِ کي نہ ٿو سڃاڻان. 12پوِء ڪاھن يوسف کي چيو تہ ”تو ائين او ڪيو؟ 13يوسف وراڻيو تہ ”خداوند منھنجو جيئرو خدا جو قسم ،مون کي ھن سان ڪوبہ واسطو نہ آھي. 14پر ڪاھن چيو تہ ”ڪوڙ نہ ،پر سچ ٻڌاِء .تو ان سان پرائيويٽ طور شادي ڪئي ،۽ بني اسرائيلن کي ان کي نه ڄاڻايو ،۽ پاڻ کي خدا جي طاقتور ھٿ ھيٺ جھليو ،ته توھان جو اولد برڪت وارو ٿئي. 15۽ يوسف خاموش ٿي ويو. 16پوِء پادري ءِ يوسف کي چيو تہ ”توکي خداوند جي ڪنواري ءِ جي ھيڪل ڏانھن موٽڻو پوندو ،جيڪو تو اءتان ورتو ھو. 17پر ھو روئي روئي ،پادري ءِ وڌيڪ چيو تہ ”آ ءِ اوھان ٻنھي کي خداوند جو پاڻي پياريندس 1 ،جيڪو آزمائڻ لِء آھي ،تنھنڪري اوھان جو گناھہ اوھان جي اڳيان پڌرو ڪيو ويندو. 18پوِء ڪاھن اھو پاڻي کڻي يوسف کي پيئاري ،کيس ھڪڙي جبل واري جاِء ڏانھن موڪليو.
19ھو چڱي ءِ طرح موٽي آيو ۽ سڀ ماڻھو حيران ٿي ويا تہ سندس ڏوھہ معلوم نہ ٿيو آھي. 20تنھنڪري ڪاھن چيو تہ ”جيئن تہ خداوند اوھان جا گناھہ ظاھر نہ ڪيا آھن ،تنھنڪري آ ءِ اوھان کي ڏوھاري نہ ٿو چوان. 21تنھنڪري ھن انھن کي موڪليو. 22پوِء يوسف مريم کي وٺي پنھنجي گھر ڏانھن ويو ۽ خوشي ڪندو بني اسرائيل جي خدا جي واکاڻ ڪندو رھيو. باب 12 1۽ ائين ٿيو ،جو شھنشاھه آگسٽس جو فرمان جاري ٿيو ،ته سڀني يھودين کي ٽيڪس ادا ڪيو وڃي ،جيڪي يھوديہ جي بيٿلحم ۾ ھئا: 2يوسف چيو تہ ”آ ءِ خيال ڪندس تہ منھنجي ٻارن تي محصول لڳايو وڃي ،پر ھن جوان عورت کي اا ڪريان؟ 3ھن کي منھنجي زال وانگر ٽيڪس ڏيڻ لِ مون کي شرمسار آھي .۽ جيڪڏھن آ ءِ ھن کي پنھنجي ڌي ءِ سمجھان ٿو ،سڄو اسرائيل ڄاڻي ٿو ته ھو منھنجي ڌي ءِ نه آھي. 4جڏھن خداوند جي مَرري ءِ جو وقت اچي ،تڏھن کيس ائين ڪرڻ گھرجي جيئن کيس چڱو لڳي. 5ھن گدائي ءِ جي زينت کي ان تي ويھاريو ۽ يوسف ۽ شمعون ھن جي پٺيان لڳا ۽ ٽي ميل پنڌ ڪري بيتلحم ۾ پھتا. 6پوِء يوسف ڦري مريم کي غمگين ڏٺو ۽ دل ۾ چوڻ لڳو” ،شايد ھن کي پنھنجي اندر جو درد آھي. 7پر جڏھن ھو وري موٽيو تہ ھن کي کلندي ڏٺائين ۽ چيائين تہ 8مريم ،ائين ڪيئن ٿيندو آھي جو مون کي تنھنجي منھن ۾ ڪڏھن ڏک ،ڪڏھن کلڻ ۽ خوشي نظر ايندي آھي؟ 9مريم وراڻيو تہ ”آ ءِ پنھنجين اکين سان ٻن ماڻھن کي ڏسان ٿو ،ھڪڙو روئي ٿو ۽ ماتم ڪري رھيو آھي ،ٻيو کلڻ ۽ خوشي ءِ ۾ آھي. 10پوِء ھو وري انھي ءِ رستي تي ھليو ويو ۽ مريم يوسف کي چيو تہ ”مون کي گدائي ءِ مان ھيٺ لھ ،االِء جو جيڪو مون ۾ آھي سو ٻاھر نڪرڻ لِء دٻائي ٿو. 11پر يوسف وراڻيو تہ ”آ ءِ تو کي ڪيڏانھن وٺي ويندس؟ ااڪاڻ ته جڳھه ريگستان آھي. 12پوِء مريم يوسف کي وري چيو تہ ”مون کي ھيٺ لھ ،االِء جو جيڪو منھنجي اندر ۾ آھي سو مون کي زور سان دٻائي ٿو. 13۽ يوسف کيس ھيٺ لھي ويو. 14پوِء ھن اتي ھڪڙي غار ڏٺي ۽ کيس اندر وڃڻ ڏنو. باب 13 1يوسف کيس ۽ سندس پٽن کي غار ۾ اڏي ،بيتلحم جي ڳوٺ ۾ ھڪڙي عبراني دائي کي ڳولڻ لِء نڪتو. 2پر جڏھن آ ءِ وڃي رھيو ھوس تہ يوسف چيو تہ مون مٿي آسمان ڏانھن نھاريو ۽ ڏٺم تہ ڪڪر حيران ٿي ويا آھن ۽ ھوائي پکين کي پنھنجي اڏام جي وچ ۾ بيھي بيٺا آھن. 3پوِء مون ھيٺ زمين ڏانھن نھاريو ۽ ڏٺم ته ھڪڙي ميز پکڙيل آھي ۽ ان جي چوڌاري ڪم ڪندڙ ماڻھو ويٺا آھن ،پر انھن جا ھٿ ميز تي ھئا ۽ اھي کائڻ لِء ھلندا ئي نہ ھئا. 4جن جي وات ۾ ماني ھو ،تن نہ کائي. 5جن پنھنجا ھٿ مٿي کنيا ،تن انھن کي پوئتي نہ اڪيو. 6۽ جن انھن کي وات ڏانھن مٿي ڪيو ،تن ۾ ڪجھہ بہ نہ وڌو. 7پر انھن سڀني جا منھن مٿاھين طرف رکيا ھئا. 8۽ مون ڏٺو ته رڍون ٽڙي پکڙيل آھن ،پر رڍون بيٺيون ھيون. 9ريڍار انھن کي مارڻ لِء پنھنجو ھٿ مٿي کنيو ۽ سندس ھٿ مٿي ٿي ويو. 10مون ھڪڙي ندي ءِ ڏانھن نھاريو ،۽ ڏٺم تہ ٻارن کي پنھنجا وات پاڻي ءِ جي ويجھو ،ان کي اھي رھيا آھن ،پر انھن نہ پيئ. باب 14 1پوِء مون ھڪڙي عورت کي جبلن تان ھيٺ لھندي ڏٺو ،تنھن مون کي چيو تہ ”اي ماڻھو ،تون ڪيڏانھن وڃي رھيو آھين؟ 2مون کيس چيو تہ ”آ ءِ ڪنھن عبراني دائي جي پڇا ڪرڻ لِء وڃان ٿو. 3ھن مون کي جواب ڏنو تہ ”اھا عورت ڪٿي آھي جنھن کي جنم ڏيڻو آھي؟ 4مون جواب ڏنو تہ ”غار ۾ آھيان ،۽ ھو ءِ مون سان شادي ڪئي آھي. 5تڏھن دائي چيو تہ ”ھي تنھنجي زال نہ آھي اا؟ 6يوسف وراڻيو تہ ”اھا مريم آھي ،جنھن کي پالڻھار جي گھر ۾ تعليم ڏني ويئي ھئي ،۽ ھو ءِ منھنجي گھر واري ءِ تي پھتي ۽ منھنجي زال نہ آھي ،پر اھو پاڪ روح جي وسيلي ڄائي آھي. 7دائي چيو تہ ”اا ھي سچ آھي؟ 8ھن جواب ڏنو تہ ”اچو ۽ ڏسو. 9۽ دائي ساڻس گڏ ھلي ۽ غار ۾ بيھي رھيو. 10تڏھن ھڪڙو چمڪندڙ ڪڪر غار جي مٿان اانو ڪيو ۽ دائي چيو تہ ”اڄ ڏينھن منھنجو روح وڏو ٿيو آھي ،االِء جو منھنجي اکين حيران ڪندڙ شيون ڏٺيون آھن ،۽ بني اسرائيل لِء اوٽڪارو آيو آھي. 11پر اوچتو ڪڪر غار ۾ ايڏو وڏو روشن ٿي ويو جو انھن جون اکيون برداشت ڪري نہ سگھيون. 12پر روشني ءِ ۾ گھٽتائي ايندي ويئي ،تان جو ٻار ظاھر ٿيو ۽ پنھنجي ما ءِ مريم جو پيٽ چوس. 13تڏھن دائي رڙ ڪري چيو تہ ”ڪھڙو شاندار ڏينھن آھي ،جنھن ۾ منھنجي اکين اھو عجيب نظارو ڏٺو آھي. 14۽ دائي غار مان نڪري ويئي ۽ سلومي ءِ ساڻس ملي. 15تڏھن دائي کيس چيو تہ ”سلومي ،سلومي ،آ ءِ تو کي ھڪ عجيب ڳالھ ٻڌايان ٿو ،جيڪا مون ڏٺي. 16ھڪڙي ڪنواري ڄائي آھي ،جيڪا فطرت جي خلف آھي. 17تنھن تي سلومي وراڻيو تہ ”خداوند منھنجو جيئرو خدا جو قسم ،جيستائين مون کي انھي ءِ ڳالھ جو ڪو خاص ثبوت نہ ملندو ،تيستائين آ ءِ يَين نہ ڪندس تہ ڪنوار ڄائي آھي. 18پوِء سلومي اندر ويئي ۽ دائي چيو تہ ”مريم ،پاڻ کي ڏيکار ،االِء جو تنھنجي باري ۾ وڏو تڪرار پيدا ٿيو آھي. 19۽ سلومي راضي ٿي ويو. 20پر ھن جو ھٿ سڪي ويو ،۽ ھو ءِ تڙپندي روئڻ لڳي. س ءعلءى ءمنر ءعلءى ءمنر بء رنتءهء .االِء جو مون جيئري خدا کي آزمايو آھي ،۽ منھنجو ھٿ اڏڻ لِء تيار آھي. 21وقءالء َ :ء رف ء ء 22تڏھن سلوم پنھنجي پالڻھار کان دعا گھري ۽ چيو تہ ”اي منھنجي ابن ڏاڏن جا خدا ،مون کي ياد ڪر ،االِء جو آ ءِ ابراھيم ،اسحاق ۽ يعَوب جي نسل مان آھيان. 23بني اسرائيلن جي وچ ۾ مون کي بدنام نه ڪر ،پر مون کي منھنجي ماِ پيِ ڏانھن موٽائي. 24االِء جو تون چڱي ءِ طرح ڄاڻين ٿو ،اي پالڻھار ،مون تنھنجي نالي تي خيرات جا ڪيترائي ڪم ڪيا آھن ،۽ توکان منھنجو انعام مليو آھي. 25انھي ءِ تي خداوند جو ھڪڙو ملئڪ سلوم جي ڀرسان بيٺو ۽ چيو تہ ”خداوند خدا تنھنجي دعا ٻڌي ،تنھنجو ھٿ ٻار ڏانھن وڌاِء ۽ کيس کڻ ،انھي ءِ سان تون بحال ٿيندين. 26سلوم ،ڏاڍي خوشي ءِ سان ڀرجي ،ٻار ڏانھن ويئي ۽ چيائينس تہ ”آ ءِ کيس ھٿ ڪندس. 27۽ ھن کي سجدو ڪرڻ جو ارادو ڪيو ،ااڪاڻتہ ھن چيو تہ "ھي ھڪڙو وڏو بادشاھہ آھي جيڪو بني اسرائيل ۾ پيدا ٿيو آھي.
28۽ سلوم فوري طور تي شفا حاصل ڪئي. 29پوِء دائي خدا کي منظور ٿي غار مان نڪري ويئي. 30۽ لو! سلوم کي آواز آيو ته ”جيڪي تو ڏٺل عجيب شيون بيان نه ڪر ،جيستائين ٻار يروشلم ۾ نه اچي. 31تنھنڪري سلومي ھليو ويو ،خدا کي منظور. باب 15 1پوِء يوسف وڃڻ جي تياري ڪري رھيو ھو ،االِء جو اءڀرندي کان ڪن عالمن جي اچڻ سان بيتلحم ۾ وڏو فساد ٿي پيو. 2ڪنھن چيو تہ ”يھودين جو بادشاھہ ڪٿي پيدا ٿيو آھي؟ االِء جو اسان اوڀر ۾ سندس تارو ڏٺو آھي ،۽ اسين سندس پوڄا ڪرڻ آيا آھيون. 3جڏھن ھيروديس ھي ٻڌو تڏھن ڏاڍو پريشان ٿيو ،سو عالمن ۽ ڪاھنن ڏانھن قاصد موڪليائين ۽ ڳوٺ جي دالن ۾ انھن کان پڇيائين تہ 4انھن کي چيائين تہ ”اوھان اھو ڪٿي لکيو آھي جيڪو مسيح بادشاھہ بابت آھي ،يا اھو ڪٿي پيدا ٿئي؟ 5پوِء انھن کيس چيو تہ ”يھوديہ جي بيتلحم ۾ .االِء جو اھو لکيل آھي تہ ”تون يھوداہ جي ملڪ ۾ بيٿلحم ،يھوداہ جي سردارن ۾ سڀني کان ننڍو نہ آھين ،االِء جو تو مان ھڪڙو حاڪم ايندو، جيڪو منھنجي قوم بني اسرائيل تي حڪومت ڪندو. 6ھن سردار ڪاھنن کي موڪلئي ڳوٺ جي ماڻھن کان پڇيو تہ ”جنھن بادشاھہ جي پيدائش ٿي آھي تنھن بابت اوھان ڪھڙي نشاني ڏٺي؟ 7انھن وراڻيو تہ ”اسان آسمان جي تارن جي وچ ۾ ھڪڙو وڏو تارو چمڪندي ڏٺو آھي ۽ ٻين سڀني تارن کي ائين چمڪيو آھي ،جو اھي ڏسڻ ۾ نہ پيا اچن ،۽ انھي ءِ ڪري اسان کي خبر پئي تہ ھڪڙو وڏو بادشاھہ بني اسرائيل ۾ پيدا ٿيو آھي .اسان ھن جي عبادت ڪرڻ آيا آھيون. 8پوِء ھيروديس انھن کي چيو تہ ”وڃو ۽ چڱي ءِ طرح جاچ ڪريو .۽ جيڪڏھن اوھان کي ٻار ملي ،مون کي وري ٻڌاِ ،ته مان به اچي سندس عبادت ڪريان. 9تنھنڪري سياڻا ماڻھو ھليا ويا تہ اھو تارو جيڪو انھن اوڀر ۾ ڏٺو ،سو انھن جي اڳيان ھليو ويو ،تان جو اھو آيو ۽ انھي ءِ غار جي مٿان بيٺو جتي ننڍڙو ٻار سندس ما ءِ مريم سان گڏ ھو. 10پوِء اھي پنھنجن خزانن مان ٻڪريون کڻي آيا ۽ ھن کي سون ،لوبان ۽ مھر پيش ڪيائون. 11۽ ھڪڙي ملئڪ خواب ۾ خبردار ڪيو تہ اھي يھوديہ جي معرفت ھيروديس ڏانھن موٽي نہ وڃن ،سو ھو ٻئي رستي سان پنھنجي ملڪ ڏانھن روانا ٿيا. باب 16 1پوِء ھيروديس سمجھي ويو تہ ڏاھر مٿس ٺٺوليون ڪري رھيا آھن ،سو ڏاڍو ناراِ ٿي ڪن ماڻھن کي حڪم ڏنائين تہ وڃي بيتلحم ۾ ٻن سالن کان گھٽ عمر جي سڀني ٻارن کي ماري اڏين. 2پر مريم اھو ٻڌو تہ ٻارن کي ماريو وڃڻو آھي ،سو ڏاڍو ڊڄي ويو ،تنھنڪري ٻارڙي ءِ کي ڍڪي ڪپڙي ۾ ويڙھي ھڪڙي ڍڳي ۾ رکيائين ،االِء جو انھن لِء سرائيت ۾ ڪا جاِء نہ ھئي. 3ايلزبيٿ پڻ ٻڌو ته سندس پٽ يوحنا جي ڳول ڪئي پئي وڃي ،ان کي وٺي جبلن تي چڙھي وئي ،۽ چوڌاري کيس لڪڻ لِ جاِ ڏسڻ ۾ آئي. 4۽ ڪوبہ ڳجھو ھنڌ ڪونھي. 5پوِء ھن پنھنجي اندر ۾ رڙ ڪري چيو تہ ”اي خداوند جا جبل ،ما ءِ کي ٻار سميت قبول ڪر. 6االِء جو ايلزبيٿ مٿي چڙھي نٿي سگھي. 7۽ فوري طور تي جبل ورھايو ويو ۽ انھن کي قبول ڪيو. 8۽ انھن کي خداوند جو ھڪڙو ملئڪ نظر آيو ،جيڪو انھن کي بچائڻ لِ. 9پر ھيروديس يوحنا جي ڳول ڪئي ۽ نوڪر موڪلي ذڪريا ڏانھن ،جڏھن ھو قربانگاھہ جي خدمت ڪري رھيو ھو ۽ کيس چيائين تہ ”تو پنھنجي پٽ کي ڪٿي لڪايو آھي؟ 10ھن انھن کي جواب ڏنو تہ ”آ ءِ خدا جو خادم آھيان ۽ قربانگاھہ جو خادم آھيان .مون کي ڪيئن خبر پوي ته منھنجو پٽ ڪٿي آھي؟ 11سو نوڪر موٽي ويا ۽ ھيروديس کي سڄي ڳالھہ ٻڌايو .جنھن تي ھو ڪاوڙجي ويو ۽ چيائين تہ ”اا ھن جو پٽ بني اسرائيل ۾ بادشاھ ٿيڻ جھڙو نہ آھي؟ 12تنھنڪري ھن پنھنجن نوڪرن کي زڪريا ڏانھن وري موڪليو تہ ”اسان کي سچ ٻڌاِء تہ تنھنجو پٽ ڪٿي آھي ،االِء جو تو کي خبر آھي تہ تنھنجي جان منھنجي ھٿ ۾ آھي. 13تنھنڪري نوڪر ويا ۽ کيس ھي سڀ ڪجھہ ٻڌايون. 14پر زڪريا انھن کي جواب ڏنو تہ ”آ ءِ خدا جي واسطي شھيد آھيان ،۽ جيڪڏھن ھو منھنجو رت وجھندو تہ خداوند منھنجو روح قبول ڪندو. 15ان کان علوہ ڄاڻو ته توھان بي گناھه خون وھايو. 16پر زڪريا کي ھيڪل ۽ قربانگاھہ جي دروازي تي ۽ ورھاڱي بابت قتل ڪيو ويو. 17پر بني اسرائيلن کي خبر نہ پئي ته ھو ڪڏھن ماريو ويو. 18پوِء سلم ڪرڻ وقت پادرين ھيڪل ۾ ويا ،پر زڪريا انھن سان نه مليا ۽ کين برڪت ڏني. 19پر اھي اڃا تائين انتظار ڪندا رھيا تہ ھو کين سلم ڪري. 20جڏھن انھن ڏٺائين تہ ھو گھڻي دير کان پوِء نہ آيو آھي ،تڏھن انھن مان ھڪڙو انھي ءِ مَدس جاِء ڏانھن ويو جتي قربانگاھہ ھئي ،۽ ڏٺائين تہ زمين تي رت پيو آھي. 21جڏھن آسمان مان ھڪڙو آواز آيو تہ زڪريا کي قتل ڪيو ويو آھي ،۽ سندس رت ان وقت تائين صاف نه ڪيو ويندو ،جيستائين سندس خون جو بدلو وٺڻ وارو نه اچي. 22پر اھو ٻڌي ھو ڊڄي ويو ۽ ٻاھر نڪري ڪاھنن کي ٻڌايو تہ جيڪي ڪجھہ ھن ڏٺو ۽ ٻڌو آھي ،سو ٻڌايو .۽ اھي سڀ اندر ويا ،۽ حَيَت کي ڏٺو. 23تڏھن ھيڪل جون اتون رڙيون ڪرڻ لڳيون ،۽ مٿي کان ھيٺ تائين ڦاٽي ويون. 24۽ اھي لش لھي نہ سگھيا ،پر رڳو رت پٿر وانگر سخت ٿي ويو. 25اھي پريشان ٿي ويا ۽ ماڻھن کي ٻڌايو تہ زڪريا کي قتل ڪيو ويو آھي ،۽ بني اسرائيل جي سڀني قبيلن اھو ٻڌو ،۽ ھن لِ ماتم ڪيو ۽ ٽي ڏينھن ماتم ڪيو. 26پوِء ڪاھنن گڏجي ھڪ ماڻھو ءِ بابت صلح ڪئي تہ سندس جانشين ٿيڻ. 27شمعون ۽ ٻين ڪاھنن پءرايا ڪرايا ۽ شمعون کي نشانو بڻايو ويو. 28االِء جو ھن کي پاڪ روح جي وسيلي يَين ڏياريو ويو ھو تہ جيستائين ھو مسيح کي جسماني صورت ۾ ايندي نہ ڏسندو ،تيستائين کيس موت نہ ايندي.