1 Թագավորներ ԳԼՈՒԽ 1 1 Դավիթ թագավորը ծերացել էր ու տարիքն առել։ Նրան հագուստով էին ծածկում, բայց նա չէր տաքանում։ 2 Նրա ծառաները նրան ասացին. «Թող մեր տէր արքայի համար մի կոյս աղջիկ որոնեն, որ նա կանգնի արքայի առաջ, հոգ տանի նրա մասին և պառկի քո գրկում, որպեսզի մեր տէր արքայը տաքանա»։ 3 Եվ նրանք գեղեցիկ աղջիկ փնտրեցին Իսրայելի բոլոր սահմաններում և գտան սունամացի Աբիսակին ու նրան բերեցին թագավորի մոտ։ 4 Աղջիկը շատ գեղեցիկ էր, սիրում էր թագավորին ու ծառայում նրան, բայց թագավորը չէր ճանաչում նրան։ 5 Ադոնիան՝ Ագիթի որդին, հպարտացավ՝ ասելով. «Ես թագավոր կլինեմ»։ Նա իր համար կառքեր ու ձիավորներ պատրաստեց և հիսուն մարդ՝ նրա առջևից վազելու համար։ 6 Եվ նրա հայրը երբեք նրան չէր նեղացրել՝ ասելով. «Ինչո՞ւ ես այդպես արել»։ Նա նույնպես շատ գեղեցիկ մարդ էր, և նրա մայրը նրան ծնեց Աբիսողոմից հետո։ 7 Նա խորհրդակցեց Շարուհեայի որդի Հովաբի և Աբիաթար քահանայի հետ, և նրանք, Ադոնիայի հետևից գնալով, օգնեցին նրան։ 8 Բայց Սադոկ քահանան, Հովիադայի որդի Բանեան, Նաթան մարգարեն, Սեմեյը, Ռեյը եւ Դավթի զորավորները Ադոնիայի հետ չէին։ 9 Ադոնիան ոչխարներ, եզներ ու գիրուկ անասուններ մորթեց Զոելեթի քարի մոտ, որը Ենրոգելի մոտ է, և կանչեց իր բոլոր եղբայրներին՝ թագավորի որդիներին, և Հուդայի բոլոր մարդկանց՝ թագավորի ծառաներին։ 10 Բայց Նաթան մարգարեին, Բանեային, զորավորներին և իր եղբայր Սողոմոնին չկանչեց։ 11 Նաթանը Սողոմոնի մոր՝ Բերսաբեի հետ խոսեց՝ ասելով. «Չե՞ս լսել, որ Ադոնիան՝ Ագիթի որդի Դավթը, թագավոր է դարձել, և մեր տերը՝ Դավիթը, չգիտի դա»։ 12 Արդ, արի՛, աղաչում եմ, թույլ տուր քեզ մի խորհուրդ տամ, որ փրկես քո կյանքը եւ քո որդի Սողոմոնի կյանքը։ 13 Գնա մտիր Դաւիթ արքայի մօտ եւ ասա նրան. «Չէ՞ որ դու, տէր իմ արքայ, երդում արեցիր քո աղախնին՝ ասելով. «Քո որդի Սողոմոնը պիտի թագավորի ինձնից յետոյ եւ նա պիտի նստի իմ աթոռին»։ Ապա ինչո՞ւ է Ադոնիան թագավորում։ 14 Ահա, մինչ դու դեռ խոսում ես այնտեղ թագավորի հետ, ես էլ կմտնեմ քո հետևից և կհաստատեմ քո խոսքերը։ 15 Բերսաբեն մտավ թագավորի մոտ՝ սենեակը։ Թագավորը շատ ծեր էր, և սունամացի Աբիսակը ծառայում էր թագավորին։ 16 Բերսաբեն խոնարհվեց ու երկրպագեց թագավորին։ Թագավորը հարցրեց. «Ի՞նչ ես ուզում»։ 17 Եվ նա ասաց նրան. «Տե՛ր իմ, դու երդվեցիր քո Տեր Աստծով քո աղախնին՝ ասելով. «Քո որդի Սողոմոնը կթագավորի ինձանից հետո, և նա կնստի իմ գահին»։ 18 Եվ ահա Ադոնիան թագավոր է դարձել, և հիմա, տե՛ր իմ թագավոր, դու դա չգիտես։ 19 Նա շատ եզներ, գիրուկ անասուններ ու ոչխարներ է մորթել եւ կանչել է արքայի բոլոր որդիներին,
Աբիաթար քահանային եւ Յովաբին՝ զօրքի հրամանատարին, բայց քո ծառա Սողոմոնին չի կանչել։ 20 Եվ դու, տե՛ր իմ, ո՛վ թագավոր, ամբողջ Իսրայելի աչքերը քեզ վրա են, որպեսզի դու նրանց ասես, թե ով պիտի նստի իմ տեր թագավորի գահին նրանից հետո։ 21 Հակառակ դեպքում, երբ իմ տերը՝ թագավորը, ննջի իր հայրերի հետ, ես և իմ որդի Սողոմոնը մեղավոր կհամարվենք։ 22 Եվ ահա, մինչ նա դեռ խոսում էր թագավորի հետ, մտավ Նաթան մարգարեն։ 23 Եվ թագավորին պատմեցին՝ ասելով. «Ահա Նաթան մարգարեն»։ Եվ երբ նա մտավ թագավորի մոտ, դեմքը մինչև գետին խոնարհեց թագավորի առաջ։ 24 Նաթանն ասաց. «Տե՛ր իմ, թագավոր, դու՞ ասացիր, որ Ադոնիան թագավորի ինձանից հետո և նստի իմ գահին»։ 25 Որովհետեւ այսօր նա իջել է եւ շատ եզներ, գիրուկ անասուններ ու ոչխարներ է մորթել, եւ կանչել է արքայի բոլոր որդիներին, զօրքի իշխաններին եւ Աբիաթար քահանային, եւ ահա նրանք ուտում ու խմում են նրա առաջ եւ ասում. Կեցցե՛ Ադոնիա արքայ։ 26 Բայց ինձ՝ քո ծառային, Սադոկ քահանային, Հովիադայի որդի Բանեային եւ քո Սողոմոն ծառային, նա չի կանչել։ 27 Այս բանը իմ տէր արքայի՞ կողմից է արվել, իսկ դու չե՞ս հայտնել քո ծառային, թե ո՞վ պիտի նստի իմ տէր արքայի գահին նրանից հետո։ 28 Դավիթ թագավորը պատասխանեց ու ասաց. «Կանչեք ինձ Բերսաբեին»։ Նա էլ եկավ թագավորի մոտ ու կանգնեց թագավորի առաջ։ 29 Եվ թագավորը երդվեց ու ասաց. «Կենդանի է Տերը, որ իմ հոգին փրկեց ամեն նեղությունից, 30 Ինչպէս որ երդում տուի քեզ Տէրով՝ Իսրայելի Աստուծով, ասելով. «Քո որդին՝ Սողոմոնը, պիտի թագավորի ինձնից յետոյ, եւ նա պիտի նստի իմ աթոռին իմ փոխարէն», այդպէս էլ անելու եմ այսօր։ 31 Բերսաբեն դեմքով դեպի գետին խոնարհվեց, երկրպագեց թագավորին ու ասաց. «Իմ տերը՝ Դավիթ թագավորը, թող հավիտյան ապրի»։ 32 Դավիթ թագավորն ասաց. «Կանչե՛ք ինձ Սադոկ քահանային, Նաթան մարգարեին և Հովիադայի որդի Բանեային»։ Եվ նրանք եկան թագավորի առաջ։ 33 Թագավորն ասաց նրանց. «Վերցրեք ձեզ հետ ձեր տիրոջ ծառաներին, նստեցրեք իմ որդի Սողոմոնին իմ ջորիի վրա և իջեցրեք նրան Գեհոն։ 34 Եւ Սադոկ քահանան եւ Նաթան մարգարէն նորան այնտեղ օծեն Իսրայէլի վերայ թագաւոր։ Փող հնչեցրէք եւ ասեցէք՝ Կեցցէ Սողոմոն արքան։ 35 Ապա դուք նրա հետևից բարձրացեք, որպեսզի նա գա ու նստի իմ գահին, որովհետև նա կլինի թագավոր իմ փոխարեն։ Ես նրան իշխան եմ նշանակել Իսրայելի և Հուդայի վրա։ 36 Եվ Հովիադայի որդի Բանեան պատասխանեց թագավորին՝ ասելով. «Ամեն։ Իմ տեր թագավորի Տեր Աստվածն էլ այսպես է ասում»։ 37 Ինչպես որ Տերը եղել է իմ տեր թագավորի հետ, այնպես էլ լինի Սողոմոնի հետ, և նրա գահը մեծացնի իմ տեր թագավոր Դավթի գահից։ 38 Սադոկ քահանան, Նաթան մարգարեն, Հովիադայի որդի Բանեան, քերեթացիներն ու փելեթացիները իջան, նստեցրին Սողոմոնին Դավիթ թագավորի ջորու վրա և տարան Գեհոն։
1 Թագավորներ
39 Սադոկ քահանան խորանից յուղով լի եղջյուր վերցրեց և օծեց Սողոմոնին։ Նրանք փող հնչեցրին, և ամբողջ ժողովուրդը բացականչեց. «Կեցցե՛ Սողոմոն թագավորը»։ 40 Եվ ամբողջ ժողովուրդը նրա հետևից բարձրացավ, և ժողովուրդը սրինգ նվագեց ու մեծ ուրախությամբ ուրախացավ, այնպես որ երկիրը դողաց նրանց ձայնից։ 41 Ադոնիան և նրա հետ եղող բոլոր հյուրերը լսեցին դա, երբ ուտելը վերջացրեցին։ Երբ Հովաբը լսեց փողի ձայնը, ասաց. «Ինչո՞ւ է քաղաքի այս աղմուկը խառնաշփոթի մեջ»։ 42 Երբ նա դեռ խոսում էր, ահա եկավ Աբիաթար քահանայի որդի Հովնաթանը, և Ադոնիան ասաց նրան. «Մտի՛ր, որովհետև դու քաջ մարդ ես և բարի լուր ես բերում»։ 43 Յովնաթանը պատասխանեց Ադոնիային եւ ասաց. «Իսկապե՛ս մեր տէր Դաւիթ արքան Սողոմոնին թագավոր դարձրեց»։ 44 Եվ թագավորը նրա հետ ուղարկեց Սադոկ քահանային, Նաթան մարգարեին, Հովիադայի որդի Բանեային, քերեթիներին ու փելեթիներին, և նրան նստեցրին թագավորի ջորու վրա։ 45 Սադոկ քահանան ու Նաթան մարգարեն նրան Գեհոնում թագավոր օծեցին։ Այնտեղից ուրախությամբ բարձրացան, և քաղաքը կրկին դղրդաց։ Սա այն աղմուկն է, որ դուք լսեցիք։ 46 Եվ Սողոմոնը նույնպես նստում է թագավորության գահին։ 47 Եվ թագավորի ծառաները եկան մեր տեր թագավոր Դավիթին օրհնելու՝ ասելով. «Աստված Սողոմոնի անունը քո անունից ավելի մեծացնի, նրա գահը քո գահից մեծացնի»։ Եվ թագավորը խոնարհվեց անկողնում։ 48 Եվ այսպես ասաց թագավորը. «Օրհնյալ լինի Տեր Աստվածը Իսրայելի, որ այսօր մեկին նստեցրեց իմ գահին, և իմ աչքերը տեսան դա»։ 49 Ադոնիայի հետ եղող բոլոր հյուրերը վախեցան, վեր կացան ու գնացին ամեն մեկը իր ճանապարհով։ 50 Ադոնիան վախեցավ Սողոմոնից, վեր կացավ գնաց ու բռնեց զոհասեղանի եղջյուրներից։ 51 Սողոմոնին պատմեցին՝ ասելով. «Ահա Ադոնիան վախենում է Սողոմոն թագավորից, որովհետև նա բռնել է զոհասեղանի եղջյուրներից՝ ասելով. «Թող Սողոմոն թագավորն այսօր ինձ երդվի, որ իր ծառային սրով չի սպանի»։ 52 Սողոմոնն ասաց. «Եթե նա իրեն արժանի մարդ ցույց տա, նրանից մի մազ անգամ չի ընկնի գետնին, բայց եթե նրա մեջ չարություն գտնվի, կմեռնի»։ 53 Սողոմոն թագավորը մարդ ուղարկեց, և նրան իջեցրին զոհասեղանից։ Նա եկավ ու խոնարհվեց Սողոմոն թագավորի առաջ։ Սողոմոնն ասաց նրան. «Գնա՛ քո տունը»։ ԳԼՈՒԽ 2 1 Դավթի մահվան օրերը մոտենում էին, և նա պատվիրեց իր որդի Սողոմոնին՝ ասելով. 2 Ես ամբողջ երկրի ճանապարհով եմ գնում. ուրեմն զորացի՛ր եւ տղամարդ եղիր։ 3 Եվ պահիր քո Տեր Աստծո հրամանը՝ քայլել նրա ճանապարհներով, պահել նրա կանոնները, նրա պատվիրանները, նրա դատավճիռները և նրա
վկայությունները, ինչպես որ գրված է Մովսեսի օրենքում, որպեսզի հաջողության հասնես քո բոլոր գործերում և ուր էլ որ դառնաս։ 4 Որպէսզի Տերը կատարի իր խօսքը, որ ասաց ինձ համար՝ ասելով. «Եթէ քո որդիները ուշադիր լինեն իրենց ճանապարհին, ամբողջ սրտով եւ ամբողջ հոգով ճշմարտութեամբ քայլեն իմ առջեւ, ապա քեզնից չի պակասի մարդ՝ Իսրայելի գահի վրայից»։ 5 Դու գիտես նաև, թե ինչ արեց ինձ Շարուհիի որդի Հովաբը, և ինչ արեց Իսրայելի զորքերի երկու զորապետներին՝ Ների որդի Աբեններին և Հեթերի որդի Ամեսային, որոնց սպանեց և խաղաղության ժամանակ պատերազմի արյուն թափեց, պատերազմի արյունը քսեց իր մեջքի գոտուն և իր ոտքերի կոշիկներին։ 6 Ուրեմն արա քո իմաստության համաձայն, և նրա ալեհեր մազերը խաղաղությամբ մի՛ իջիր գերեզման։ 7 Բայց գաղաադացի Բերզելիի որդիներին ողորմություն արա, և թող նրանք քո սեղանից ուտողներից լինեն, որովհետև նրանք ինձ մոտ եկան, երբ ես փախչում էի քո եղբայր Աբեսաղոմի պատճառով։ 8 Ահա քեզ հետ է Բենիամինցի Գերայի որդի Սեմեին՝ Բահուրիմից, որը ինձ խիստ անեծքով անիծեց այն օրը, երբ ես Մահանայիմ էի գնում։ Բայց նա իջավ ինձ դիմավորելու Հորդանանում, և ես նրան երդվեցի Տիրոջ անունով՝ ասելով. «Քեզ սրով չեմ սպանի»։ 9 Արդ, նրան անմեղ մի՛ համարիր, որովհետև դու իմաստուն մարդ ես և գիտես, թե ինչ պետք է անես նրան, բայց նրա ալեհեր մազերը արյունով գերեզման իջեցրու։ 10 Այսպիսով, Դավիթը ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց Դավթի քաղաքում։ 11 Եվ Դավթի՝ Իսրայելի վրա թագավորելու օրերը քառասուն տարի էին. յոթ տարի թագավորեց Քեբրոնում, և երեսուներեք տարի՝ Երուսաղեմում։ 12 Այն ժամանակ Սողոմոնը նստեց իր հայր Դավթի գահին, և նրա թագավորությունը մեծապես հաստատվեց։ 13 Ագիթի որդի Ադոնիան եկավ Սողոմոնի մոր՝ Բերսաբեի մոտ, և նա ասաց. «Խաղաղությամբ ես գալիս»։ Նա պատասխանեց. «Խաղաղությամբ»։ 14 Նա էլ ասաց. «Քեզ ասելիք ունեմ»։ Նա էլ ասաց. «Ասա՛»։ 15 Եվ նա ասաց. «Դու գիտես, որ թագավորությունը իմն էր, և որ ամբողջ Իսրայելը դեմքով դեպի ինձ էր ուղղված, որպեսզի ես թագավորեմ։ Սակայն թագավորությունը փոխվեց և դարձավ իմ եղբորը, որովհետև այն Տիրոջից էր նրանը»։ 16 Եվ հիմա ես քեզանից մի խնդրանք եմ խնդրում, մի՛ մերժիր ինձ։ Եվ նա ասաց նրան. «Ասա»։ 17 Նա ասաց. «Խնդրում եմ, ասա՛ Սողոմոն թագավորին (քանի որ նա քեզ մերժում չի անի), որ ինձ կնության տա սունամացի Աբիսակին»։ 18 Բերսաբեն ասաց. «Լավ, ես քո փոխարեն թագավորի հետ կխոսեմ»։ 19 Բերսաբեն գնաց Սողոմոն թագավորի մոտ՝ Ադոնիայի մասին խոսելու։ Թագավորը վեր կացավ նրան դիմավորելու, խոնարհվեց նրա առաջ, նստեց իր գահին և հրամայեց աթոռ դնել թագավորի մոր համար, և նա նստեց նրա աջ կողմում։
1 Թագավորներ
20 Նա ասաց. «Մի փոքրիկ խնդրանք ունեմ քեզանից, խնդրում եմ, ինձնից մի՛ հրաժարվիր»։ Թագավորն ասաց նրան. «Խնդրիր, մայրիկս, որովհետև ես քեզ չեմ հրաժարվի»։ 21 Նա էլ ասաց. «Թող սունամացի Աբիսակը քո եղբորը՝ Ադոնիային կնության տրվի»։ 22 Սողոմոն թագավորը պատասխանեց ու ասաց իր մորը. «Ինչո՞ւ ես Ադոնիայի համար սունամացի Աբիսակին խնդրում։ Նրա համար թագավորությունն էլ խնդրիր, որովհետև նա իմ ավագ եղբայրն է, նրա համար, Աբիաթար քահանայի և Շարուհեայի որդի Հովաբի համար»։ 23 Այն ժամանակ Սողոմոն թագավորը երդվեց Տիրոջով ու ասաց. «Աստված այսպե՛ս անի ինձ և այսպե՛ս էլ սրանից ավելին, եթե Ադոնիան այս խոսքը իր կյանքի դեմ չի ասել»։ 24 Արդ, կենդանի է Տերը, որ ինձ հաստատեց եւ նստեցրեց իմ հայր Դավթի գահին, եւ ինձ համար տուն շինեց, ինչպէս որ խոստացել էր. Ադոնիան այսօր պիտի մեռնի։ 25 Սողոմոն թագավորը ուղարկեց Հովիադայի որդի Բանեայի ձեռքով, որը հարձակվեց նրա վրա, և նա մեռավ։ 26 Աբիաթար քահանային թագավորն ասաց. «Գնա՛ Անաթոթ՝ քո արտերը, որովհետև դու մահվան ես արժանի։ Բայց ես քեզ այս անգամ մահվան չեմ մատնի, որովհետև դու իմ հայր Դավթի առաջ Տեր Աստծո տապանակը կրեցիր, և որովհետև դու էլ տառապել ես այն ամենում, ինչով տառապել է իմ հայրը»։ 27 Այսպիսով, Սողոմոնը Աբիաթարին հեռացրեց Տիրոջ քահանայությունից, որպեսզի կատարվի Տիրոջ խոսքը, որ նա ասել էր Սելովում գտնվող Եղիի տան մասին։ 28 Լուրը հասավ Հովաբին, քանի որ Հովաբը Ադոնիայի կողմն էր դարձել, թեև Աբիսողոմի կողմն չէր դարձել։ Հովաբը փախավ Տիրոջ վրանը և բռնվեց զոհասեղանի եղջյուրներից։ 29 Սողոմոն թագավորին պատմեցին, որ Հովաբը փախել է Տիրոջ վրանը, և ահա նա զոհասեղանի մոտ է։ Այդ ժամանակ Սողոմոնն ուղարկեց Հովիադայի որդի Բանեային՝ ասելով. «Գնա՛, սպանի՛ր նրան»։ 30 Բանեան մտավ Տիրոջ վրանը և ասաց նրան. «Այսպես է ասում թագավորը՝ դուրս արի»։ Նա ասաց. «Ո՛չ, ես այստեղ կմեռնեմ»։ Բանեան թագավորին լուրը հաղորդեց՝ ասելով. «Այսպես է ասել Հովաբը, և այսպես է պատասխանել ինձ»։ 31 Թագավորն ասաց նրան. «Արա՛ այնպէս, ինչպէս ասել է նա, սպանի՛ր նրան ու թաղի՛ր նրան, որ վերացնես ինձնից ու իմ հօր տնից Յովաբի թափած անմեղ արիւնը»։ 32 Եվ Տերը նրա արյունը կդարձնի նրա գլխին, որը հարձակվեց երկու մարդկանց վրա, որոնք իրենից ավելի արդար ու լավն էին, և սրով սպանեց նրանց, առանց իմ հայր Դավիթի իմանալու, այսինքն՝ Ների որդի Աբեններին՝ Իսրայելի զորքերի զորագլուխին, և Հեթերի որդի Ամեսային՝ Հուդայի զորքերի զորագլուխին։ 33 Նրանց արյունը հավիտյան կվերադառնա Հովաբի գլխին ու նրա սերնդի գլխին, իսկ Դավթի, նրա սերնդի, նրա տան ու նրա գահի վրա խաղաղություն կլինի հավիտյան Տիրոջից։
34 Յովիադայի որդի Բանեան վեր ելաւ, հարձակվեց նրա վրա ու սպանեց նրան։ Նրան թաղեցին իր տանը՝ անապատում։ 35 Եվ թագավորը Հովիադայի որդի Բանեային նրա փոխարեն զորքի վրա նշանակեց, իսկ Սադոկ քահանային թագավորը Աբիաթարի փոխարեն նշանակեց։ 36 Թագավորը մարդ ուղարկեց ու կանչեց Սեմեյին ու ասաց նրան. «Քեզ համար տուն կառուցիր Երուսաղեմում, այնտեղ բնակվիր և այնտեղից ոչ մի տեղ դուրս մի՛ գա»։ 37 Որովհետեւ այն օրը, որ դուրս գաս եւ Կեդրոնի հեղեղատն անցնես, հաստատ իմացիր, որ անպատճառ պիտի մեռնես. քո արիւնը քո գլխին լինի։ 38 Սեմեյը ասաց թագավորին. «Խոսքը բարի է, ինչպես որ իմ տերը՝ թագավորը, այնպես էլ քո ծառան կանի»։ Եվ Սեմեյը շատ օրեր բնակվեց Երուսաղեմում։ 39 Երեք տարի անց Սեմեյի երկու ծառաները փախան Գեթի թագավոր Մաաքայի որդի Անքուսի մոտ։ Նրանք պատմեցին Սեմեյին՝ ասելով. «Ահա քո ծառաները Գեթում են»։ 40 Սեմեյը վեր կացավ, թամբեց իր էշը և գնաց Գեթ՝ Անքուսի մոտ՝ իր ծառաներին փնտրելու։ Սեմեյը գնաց և իր ծառաներին Գեթից բերեց։ 41 Եվ Սողոմոնին պատմեցին, որ Սեմեյը Երուսաղեմից գնացել է Գեթ և վերադարձել է։ 42 Թագավորը մարդ ուղարկեց ու կանչեց Սեմեյին ու ասաց նրան. «Չէ՞ որ ես քեզ երդվեցրի Տիրոջ անունով ու չխոստովանեցի քեզ՝ ասելով. «Լավ իմացիր, որ այն օրը, երբ դուրս գաս ու որևէ տեղ գնաս, անպատճառ կմեռնես»։ Իսկ դու ինձ ասացիր. «Լսածս բարի է»։ 43 Ինչո՞ւ չպահեցիր Տիրոջ երդումն ու քեզ տված պատվիրանը։ 44 Թագավորը շարունակեց ասել Սեմեյին. «Դու գիտես այն ամբողջ չարությունը, որին դու ծանոթ ես քո սրտին, որ արել ես իմ հայր Դավթին։ Ուստի Տերը քո չարությունը քո գլխին կդարձնի։ 45 Եվ օրհնյալ կլինի Սողոմոն թագավորը, և Դավթի գահը կհաստատվի Տիրոջ առաջ հավիտյան։ 46 Թագավորը հրամայեց Հովիադայի որդի Բանեային, որը գնաց ու հարձակվեց նրա վրա, և նա մեռավ։ Եվ թագավորությունը հաստատվեց Սողոմոնի ձեռքում։ ԳԼՈՒԽ 3 1 Սողոմոնը խնամություն կնքեց Եգիպտոսի փարավոն թագավորի հետ, վերցրեց փարավոնի դստերը և տարավ Դավթի քաղաքը, մինչև որ ավարտեց իր տան, Տիրոջ տան և Երուսաղեմի շուրջբոլորը պարսպի շինարարությունը։ 2 Միայն ժողովուրդը զոհեր էր մատուցում բարձունքներում, որովհետև մինչև այդ օրերը Տիրոջ անվանը տուն չէր կառուցվել։ 3 Եվ Սողոմոնը սիրում էր Տիրոջը՝ քայլելով իր հայր Դավթի կանոններով. միայն թե նա զոհեր էր մատուցում և խունկ ծխում բարձր տեղերում։ 4 Եվ թագավորը գնաց Գաբաոն՝ այնտեղ զոհ մատուցելու, որովհետև այնտեղ էր մեծ բարձր տեղը։ Սողոմոնը հազար ողջակեզ մատուցեց այդ զոհասեղանի վրա։ 5 Գաբաոնում Տերը գիշերը երազում երևաց Սողոմոնին և ասաց. «Խնդրիր, թե ինչ տամ քեզ»։
1 Թագավորներ
6 Սողոմոնն ասաց. «Դու մեծ ողորմություն ցույց տվեցիր քո ծառայ Դավթին՝ իմ հորը, որովհետև նա քո առջև ճշմարտությամբ, արդարությամբ և սրտի ուղղամտությամբ քայլեց քեզ հետ։ Դու նրա համար պահպանեցիր այս մեծ ողորմությունը՝ նրան որդի տալով, որ նստի նրա գահին, ինչպես որ այսօր է»։ 7 Եվ հիմա, ո՛վ Տեր իմ Աստված, դու քո ծառային թագավոր դարձրիր իմ հայր Դավթի փոխարեն։ Ես դեռ մի փոքրիկ երեխա եմ. չգիտեմ՝ ինչպես դուրս գալ կամ մտնել։ 8 Եվ քո ծառան քո ընտրած ժողովրդի մեջ է, մի մեծ ժողովրդի, որը չի կարող հաշվել կամ հաշվել իր բազմության պատճառով։ 9 Ուրեմն տուր քո ծառային իմաստուն սիրտ՝ դատելու քո ժողովրդին, որպեսզի կարողանամ տարբերել բարին ու չարը, որովհետև ո՞վ կարող է դատել քո այս մեծ ժողովրդին։ 10 Եվ Տիրոջը հաճելի էր խոսքը, որ Սողոմոնը այս բանը խնդրել էր։ 11 Եվ Աստված ասաց նրան. «Քանի որ դու այս բանը խնդրեցիր, բայց քեզ համար երկար կյանք չխնդրեցիր, քեզ համար հարստություն չխնդրեցիր, ո՛չ էլ քո թշնամիների կյանքը խնդրեցիր, այլ քեզ համար դատաստանը հասկանալու իմաստություն խնդրեցիր, 12 Ահա՛, ես քո խոսքերի պես եմ վարվում. ահա՛ քեզ իմաստուն ու հանճարեղ սիրտ եմ տալիս, այնպես որ քեզանից առաջ քեզ նմանը չի եղել, և քեզանից հետո էլ քեզ նմանը չի վեր կենա։ 13 Եվ ես քեզ տվեցի նաև այն, ինչ դու չխնդրեցիր՝ հարստություն և փառք, այնպես որ թագավորների մեջ քո բոլոր օրերում քեզ նման մեկը չի լինի։ 14 Եվ եթե դու քայլես իմ ճանապարհներով՝ պահելով իմ կանոններն ու պատվիրանները, ինչպես քո հայր Դավիթն էր քայլում, ես կերկարացնեմ քո օրերը։ 15 Սողոմոնը արթնացավ, և ահա երազ էր։ Նա եկավ Երուսաղեմ, կանգնեց Տիրոջ ուխտի տապանակի առջև, ողջակեզներ մատուցեց, խաղաղության զոհեր մատուցեց և խնջույք արեց իր բոլոր ծառաների համար։ 16 Այն ժամանակ երկու պոռնիկ կանայք եկան թագավորի մոտ և կանգնեցին նրա առաջ։ 17 Եվ մի կինն ասաց. «Տե՛ր իմ, ես և այս կինը մեկ տան մեջ ենք ապրում, և ես երեխա ունեցա նրա հետ՝ այդ տանը»։ 18 Եվ եղավ, որ իմ ծննդաբերությունից հետո երրորդ օրը այս կինը նույնպես ծնվեց։ Մենք միասին էինք։ Տանը մեզ հետ ոչ մի օտարական չկար, բացի մեզանից երկուսից։ 19 Եվ այս կնոջ երեխան մահացավ գիշերը, որովհետև նա պառկել էր նրա վրա։ 20 Եվ նա կեսգիշերին վեր կացավ, վերցրեց իմ որդուն իմ կողքից, մինչ քո աղախինը քնած էր, և դրեց նրան իր գիրկը, իսկ իր մեռած որդուն դրեց իմ գիրկը։ 21 Երբ առավոտյան վեր կացա, որ կերակրեմ երեխայիս, տեսա, որ նա մեռած էր։ Բայց երբ առավոտյան նայեցի նրան, տեսա, որ դա իմ որդին չէր, որին ես ծնել էի։ 22 Մյուս կինն ասաց. «Ո՛չ, այլ կենդանին իմ որդին է, իսկ մեռածը՝ քո որդին»։ Սա էլ ասաց. «Ո՛չ, այլ մեռածը քո որդին է, իսկ կենդանին՝ իմ որդին»։ Այսպես խոսեցին թագավորի առաջ։
23 Այն ժամանակ թագավորն ասաց. «Մեկն ասում է՝ «Սա է իմ որդին, որ կենդանի է, իսկ քո որդին՝ մեռածը»։ Մյուսն ասում է՝ «Ո՛չ, քո որդին է մեռածը, իսկ իմ որդին՝ կենդանին»։ 24 Թագավորն ասաց. «Ինձ սուր բերեք»։ Եվ նրանք սուրը բերեցին թագավորի առաջ։ 25 Եվ թագավորն ասաց. «Կենդանի երեխային երկու մասի բաժանեք, կեսը տվեք մեկին, կեսը՝ մյուսին»։ 26 Այն ժամանակ կինը, որի որդին կենդանի էր, խոսեց թագավորի հետ, քանի որ նրա աղիքները կարոտում էին իր որդու համար, և նա ասաց. «Տե՛ր իմ, տուր նրան կենդանի երեխային և մի՛ սպանիր նրան»։ Մյուսն ասաց. «Թող ո՛չ իմը լինի, ո՛չ էլ քոնը, այլ բաժանիր այն»։ 27 Այն ժամանակ թագավորը պատասխանեց ու ասաց. «Նրան տվեք կենդանի մանկանը և մի՛ սպանեք նրան, որովհետև նա է նրա մայրը»։ 28 Եվ ամբողջ Իսրայելը լսեց թագավորի դատավճիռը և վախեցավ թագավորից, որովհետև տեսավ, որ Աստծո իմաստությունը նրա մեջ է՝ դատաստան անելու համար։ ԳԼՈՒԽ 4 1 Այսպիսով, Սողոմոն թագավորը թագավորում էր ամբողջ Իսրայելի վրա։ 2 Եվ սրանք էին նրա իշխանները՝ Սադոկ քահանայի որդի Ազարիան, 3 Եղիորեփն ու Աքիան՝ Սիսայի որդիները՝ գրագիրներ, Աքիլուդի որդի Յովսափատը՝ արձանագրող։ 4Եւ Յովիադայի որդի Բանեան զօրքի վերայ էր, եւ Սադովկն ու Աբիաթարը՝ քահանաներ։ 5 Նաթանի որդի Ազարիան՝ ոստիկանների վերակացու, իսկ Նաթանի որդի Զաբուդը՝ ոստիկանապետ եւ արքայի բարեկամ։ 6 Աքիսարը տան վերակացու էր, իսկ Աբդայի որդի Ադոնիրամը՝ հարկերի վերակացու։ 7 Սողոմոնը տասներկու գործակալ ուներ ամբողջ Իսրայելի վրա, որոնք պարեն էին մատակարարում թագավորին ու նրա տանը. յուրաքանչյուրը տարեկան իր ամսական պարեն էր մատակարարում։ 8 Եվ սրանք են նրանց անունները՝ Հուրի որդին, Եփրեմի լեռան վրա։ 9 Դեկարի որդին, Մակազում, Սալբիմում, Բեթսամեշում և Ելոնբեթհանանում։ 10 Հեսեդի որդին, Արուբոթում։ Նրան էին պատկանում Սոքովը և ամբողջ Հեփերի երկիրը։ 11 Աբինադաբի որդին, Դորի ամբողջ շրջանում, որի կինը Սողոմոնի դուստր Թափաթն էր։ 12 Աքիլուդի որդի Բաանա. Նրան էին պատկանում Թանաքն ու Մեգիդոն, և ամբողջ Բեթսեանը, որը գտնվում է Զարտանայի մոտ՝ Հեզրայելի ներքևում, Բեթսեայից մինչև Աբելմեոլա, մինչև Յոքնեամի այն կողմը։ 13 Գաբերի որդին՝ Ռամոթ-Գաղաադում։ Նրան էին Մանասեի որդի Հայիրի գյուղերը, որոնք Գաղաադում են։ Նրան էր նաև Արգոբի շրջանը, որը Բասանում է՝ վաթսուն մեծ քաղաքներ՝ պարսպապատ ու պղնձե նիգերով։ 14 Ադդոյի որդի Ահինադաբն ունեցավ Մահանայիմ. 15 Աքիմաասը Նեփթաղիմում էր։ Նա նաև Սողոմոնի դուստր Բասմաթին կնության առավ։
1 Թագավորներ
16 Հուսայի որդի Բաանան Ասերում եւ Ալոթում էր։ 17 Հովսափատը՝ Փարուայի որդիը՝ Իսաքարում։ 18 Էլայի որդի Սեմեյը՝ Բենիամինում։ 19 Ուրիի որդի Գաբերը Գաղաադի երկրում էր, ամորհացիների Սեհոն թագավորի և Բասանի Օգ թագավորի երկրում։ Նա միակ իշխանն էր, որ երկրում էր։ 20 Յուդան ու Իսրայելը շատ էին, ինչպես ծովափի ավազը, բազմամարդ, ուտում էին, խմում և ուրախանում։ 21 Եվ Սողոմոնը թագավորեց բոլոր թագավորությունների վրա՝ գետից մինչև փղշտացիների երկիրը և մինչև Եգիպտոսի սահմանը։ Նրանք ընծաներ էին բերում և ծառայում էին Սողոմոնին նրա կյանքի բոլոր օրերում։ 22 Սողոմոնի մեկ օրվա պաշարը կազմում էր երեսուն չափ բարակ ալյուր և վաթսուն չափ ալյուր։ 23 Տասը գիր եզ, քսան արոտավայրից եզ, եւ հարիւր ոչխար, բացի եղջերուներից, այծեամներից, եղջերուներից եւ գիրացած թռչուններից։ 24 Որովհետեւ նա տիրապետում էր գետի այս կողմի բոլոր շրջաններին՝ Թիփսայից մինչեւ Գազա, գետի այս կողմի բոլոր թագավորների վրայ, եւ խաղաղություն տիրում էր իր շուրջը գտնվող բոլոր կողմերին։ 25 Եվ Հուդան ու Իսրայելը ապահով բնակվեցին՝ ամեն մեկը իր որթատունկի ու թզենու տակ, Դանից մինչև Բերսաբեե, Սողոմոնի բոլոր օրերում։ 26 Սողոմոնն ուներ քառասուն հազար ախոռ ձիերի համար՝ իր կառքերի համար, և տասներկու հազար հեծյալ։ 27 Եվ այդ գործակալները սնունդ էին մատակարարում Սողոմոն թագավորին և Սողոմոն թագավորի սեղանին եկող բոլոր մարդկանց՝ յուրաքանչյուրը իր ամսին։ Նրանք ոչ մի բանի պակասություն չունեին։ 28 Գարի ու ծղոտ նաև ձիերի ու դրոմեդարների համար բերեցին այն տեղը, որտեղ պաշտոնյաներն էին, յուրաքանչյուրը իր պարտականությունների համաձայն։ 29 Եվ Աստված Սողոմոնին տվեց անսահման իմաստություն ու հանճար, և սրտի լայնություն՝ ինչպես ծովի ափին գտնվող ավազը։ 30 Եվ Սողոմոնի իմաստությունը գերազանցում էր արևելքի բոլոր որդիների իմաստությանը և Եգիպտոսի ողջ իմաստությանը։ 31 Որովհետեւ նա բոլոր մարդկանցից իմաստուն էր, քան Եզրահացի Եթանը, եւ Եմանը, եւ Քալքոլը, եւ Դարդան՝ Մահուլի որդիները, եւ նորա համբաւը տարածուեցաւ բոլոր շրջակայ ազգերումը։ 32 Նա ասաց երեք հազար առակ, իսկ նրա երգերը՝ հազար հինգ։ 33 Նա խոսեց ծառերի մասին՝ Լիբանանի մայրիից մինչև պատից բուսնող զոպան։ Նա խոսեց նաև գազանների, թռչունների, սողունների և ձկների մասին։ 34 Եվ բոլոր ժողովուրդներից գալիս էին լսելու Սողոմոնի իմաստությունը, երկրի բոլոր թագավորներից, որոնք լսել էին նրա իմաստության մասին։ ԳԼՈՒԽ 5 1 Տյուրոսի Քիրամ թագավորը իր ծառաներին ուղարկեց Սողոմոնի մոտ, որովհետև լսել էր, որ նրան
թագավոր են օծել իր հոր փոխարեն, որովհետև Քիրամը միշտ Դավթի սիրուհին էր։ 2Եվ Սողոմոնը մարդ ուղարկեց Քիրամի մոտ՝ ասելով. 3 Դու գիտես, որ իմ հայր Դավիթը չկարողացավ տուն կառուցել իր Տեր Աստծո անվանը շուրջբոլորը տեղի ունեցող պատերազմների պատճառով, մինչև որ Տերը նրանց դրեց նրա ոտքերի տակ։ 4 Բայց հիմա իմ Տեր Աստվածը ամեն կողմից հանգիստ է տվել ինձ, այնպես որ ո՛չ թշնամի կա, ո՛չ էլ չար բան։ 5 Եվ ահա ես մտադիր եմ տուն կառուցել իմ Տեր Աստծո անվանը, ինչպես Տերը խոսեց իմ հայր Դավթի հետ՝ ասելով. «Քո որդին, որին ես նստեցնեմ քո գահին քո փոխարեն, նա՛ կկառուցի տուն իմ անվանը»։ 6 Հիմա հրամայի՛ր, որ Լիբանանից ինձ համար մայրի ծառեր կտրեն, և իմ ծառաները քո ծառաների հետ լինեն, և ես քեզ վարձ կտամ քո ծառաների համար՝ ըստ այն ամենի, ինչ դու կպատվիրես, որովհետև դու գիտես, որ մեզանում չկա մեկը, որ կարողանա փայտ կտրել սիդոնացիների պես։ 7 Երբ Քիրամը լսեց Սողոմոնի խոսքերը, շատ ուրախացավ ու ասաց. «Օրհնյալ լինի այսօր Տերը, որ Դավթին իմաստուն որդի տվեց այս մեծ ժողովրդի վրա»։ 8 Քիրամը Սողոմոնի մոտ մարդ ուղարկեց՝ ասելով. «Ես նայեցի այն ամենին, ինչ դու ինձ ուղարկեցիր, և ես կանեմ քո ամբողջ ցանկությունը եղևնու և եղևնու փայտի վերաբերյալ»։ 9 Իմ ծառաները Լիբանանից ծով կբերեն դրանք, իսկ ես ծովով լաստերով կտանեմ դրանք այն տեղը, որը դու ինձ կնշանակես, այնտեղ կթողարկեմ դրանք, և դու կընդունես դրանք։ Դու կկատարես իմ կամքը՝ իմ տան համար սնունդ տալով։ 10 Եվ Քիրամը Սողոմոնին տվեց եղևնի ու եղևնի՝ ըստ նրա բոլոր ցանկությունների։ 11 Եվ Սողոմոնը Քիրամին տվեց քսան հազար չափ ցորեն՝ որպես սնունդ նրա տան համար, և քսան չափ մաքուր յուղ։ Այսպես Սողոմոնը տարեցտարի տալիս էր Քիրամին։ 12 Եվ Տերը Սողոմոնին իմաստություն տվեց, ինչպես խոստացել էր նրան, և խաղաղություն եղավ Քիրամի ու Սողոմոնի միջև, և նրանք երկուսով դաշինք կնքեցին։ 13 Սողոմոն թագավորը ամբողջ Իսրայելից հարկ հավաքեց, և հարկը կազմեց երեսուն հազար մարդ։ 14 Եվ նա նրանց ուղարկեց Լիբանան՝ ամսական տասը հազար՝ հերթափոխով։ Մեկ ամիս նրանք Լիբանանում էին մնում, իսկ երկու ամիս՝ իրենց տներում։ Ադոնիրամը հարկերի վրա էր։ 15 Սողոմոնը լեռներում ուներ յոթանասուն հազար բեռնակիրներ և ութսուն հազար քարագործներ։ 16 Բացի Սողոմոնի գործավարների գլխավորից՝ երեք հազար երեք հարյուր հոգուց, որոնք կառավարում էին գործը կատարող ժողովրդին։ 17 Եվ թագավորը հրամայեց, որ բերեն մեծ քարեր, թանկարժեք քարեր և կոփածո քարեր՝ տան հիմքը դնելու համար։ 18 Եվ Սողոմոնի շինարարներն ու Քիրամի շինարարներն ու քարագործները քանդակեցին դրանք։ Այսպիսով նրանք պատրաստեցին փայտեր ու քարեր տունը կառուցելու համար։
1 Թագավորներ
ԳԼՈՒԽ 6 1Եվ եղավ այնպես, որ Իսրայելի որդիների Եգիպտոսի երկրից դուրս գալու չորս հարյուր ութսուներորդ տարում, Սողոմոնի՝ Իսրայելի վրա թագավորելու չորրորդ տարում, Զիֆ ամսում, այսինքն՝ երկրորդ ամսում, նա սկսեց կառուցել Տիրոջ տունը։ 2 Եվ այն տունը, որը Սողոմոն թագավորը կառուցեց Տիրոջ համար, վաթսուն կանգուն երկարություն ուներ, քսան կանգուն լայնություն և երեսուն կանգուն բարձրություն։ 3 Տան տաճարի առջևի նախասրահը քսան կանգուն երկարություն ուներ՝ տան լայնությանը համապատասխան, և տասը կանգուն լայնություն՝ տան առջևից։ 4 Եվ տան համար նա նեղ լուսամուտներից պատուհաններ պատրաստեց։ 5 Եվ տան պատի շուրջը սենեակներ կառուցեց, տան պատերի շուրջը, ինչպես տաճարի, այնպես էլ սրբարանի շուրջը։ Նա սենեակներ կառուցեց շուրջը։ 6 Ներքևի խցիկի լայնությունը հինգ կանգուն էր, միջինը՝ վեց կանգուն, իսկ երրորդը՝ յոթ կանգուն։ Որովհետև տան պատի դրսում նա նեղ հենարաններ էր պատրաստել շուրջբոլորը, որպեսզի գերանները չամրացվեն տան պատերին։ 7 Եվ տունը կառուցվելիս կառուցվել էր քարից, որը պատրաստի էր նախքան այնտեղ բերելը, այնպես որ շինարարության ընթացքում տանը ո՛չ մուրճի, ո՛չ կացնի, ո՛չ էլ որևէ երկաթե գործիքի ձայն չէր լսվում։ 8 Միջին խցիկի դուռը տան աջ կողմում էր. և նրանք ոլորապտույտ աստիճաններով բարձրանում էին միջին խցիկ, իսկ մեջտեղից՝ երրորդը։ 9 Այսպիսով, նա կառուցեց տունը և ավարտեց այն, և տունը պատեց գերաններով ու մայրիի տախտակներով։ 10 Ապա նա ամբողջ տան դիմաց սենակներ կառուցեց՝ հինգ կանգուն բարձրությամբ, և դրանք հենվեցին տան վրա՝ եղևնու փայտից։ 11 Եվ Տիրոջ խոսքը եղավ Սողոմոնին՝ ասելով. 12 Այս տան վերաբերյալ, որը դու կառուցում ես, եթե դու քայլես իմ կանոններով, կատարես իմ դատավճիռները և պահես իմ բոլոր պատվիրանները՝ դրանցով քայլելով, ես կկատարեմ քեզ հետ իմ խոսքը, որը ես ասել եմ քո հայր Դավթին։ 13 Եվ ես կբնակվեմ Իսրայելի որդիների մեջ և չեմ լքի իմ Իսրայել ժողովրդին։ 14 Այսպիսով, Սողոմոնը կառուցեց տունը և ավարտեց այն։ 15 Եվ տան պատերը ներսից կառուցեց մայրիի տախտակներով, ինչպես տան հատակը, այնպես էլ առաստաղի պատերը, և դրանք ներսից պատեց փայտով, իսկ տան հատակը ծածկեց եղևնու տախտակներով։ 16 Եվ նա քսան կանգուն երկարությամբ շինեց տան պատերը՝ թե՛ հատակը, թե՛ պատերը՝ մայրիի տախտակներով։ Նա դրանք կառուցեց նաև ներսից՝ որպես սրբարան, որպես ամենասուրբ վայր։ 17 Եվ տունը, այսինքն՝ նրա առջևի տաճարը, քառասուն կանգուն երկարություն ուներ։ 18 Տան ներսի եղևնին քանդակված էր լոբիներով ու բացված ծաղիկներով։ Ամբողջը եղևնուց էր, ոչ մի քար չէր երևում։
19 Եվ նա սրբարանը պատրաստեց տան ներսում՝ Տիրոջ ուխտի տապանակը այնտեղ դնելու համար։ 20 Եվ առջևի մասում գտնվող սրբարանը քսան կանգուն երկարություն, քսան կանգուն լայնություն և քսան կանգուն բարձրություն ուներ։ Նա այն պատեց մաքուր ոսկով և այդպես ծածկեց մայրի փայտից պատրաստված զոհասեղանը։ 21 Սողոմոնը տունը ներսից մաքուր ոսկով պատեց, և սրբարանի առաջ ոսկե շղթաներով միջնապատ շինեց ու այն ոսկով պատեց։ 22 Եվ ամբողջ տունը նա ոսկով պատեց, մինչև որ ամբողջ տունը ավարտեց։ Նաև ամբողջ սեղանը, որը սրբարանի մոտ էր, նա ոսկով պատեց։ 23 Եվ սրբարանի ներսում նա ձիթենուց երկու քերովբեներ պատրաստեց՝ յուրաքանչյուրը տասը կանգուն բարձրությամբ։ 24 Քերովբեի մեկ թևը հինգ կանգուն էր, իսկ մյուս թևը՝ հինգ կանգուն։ Մի թևի ծայրից մինչև մյուս թևի ծայրը տասը կանգուն էր։ 25 Եվ մյուս քերովբեները տասը կանգուն էին։ Երկու քերովբեներն էլ նույն չափի ու նույն չափի էին։ 26 Մեկ քերովբեի բարձրությունը տասը կանգուն էր, նույնը և մյուս քերովբեինը։ 27 Եվ նա քերովբեներին դրեց ներքին տան մեջ։ Նրանք քերովբեների թևերը տարածեցին, այնպես որ մեկի թևը դիպչում էր մի պատին, իսկ մյուս քերովբեի թևը՝ մյուս պատին, և նրանց թևերը դիպչում էին միմյանց տան մեջտեղում։ 28 Եվ քերովբեները պատեց ոսկով։ 29 Եվ տան բոլոր պատերի վրա շուրջբոլորը քանդակեց քերովբեների, արմավենիների և բացված ծաղիկների պատկերներ՝ ներսից ու դրսից։ 30 Եվ տան հատակը՝ ներսից ու դրսից, ոսկով պատեց։ 31 Եվ սրբարանի մուտքի համար նա ձիթենուց դռներ պատրաստեց. սյունը և կողային հենասյուները պատի մեկ հինգերորդ մասն էին կազմում։ 32 Երկու դռներն էլ ձիթենուց էին, և դրանց վրա քանդակեց քերովբեների, արմավենիների ու բացված ծաղիկների պատկերներ, և դրանք պատեց ոսկով, և ոսկի քսեց քերովբեների ու արմավենիների վրա։ 33 Այդպես էլ տաճարի դռան համար նա ձիթենուց սյուներ պատրաստեց՝ պատի մեկ քառորդ մասը։ 34 Եվ երկու դռները եղևնուց էին. մեկ դռան երկու թերթիկները ծալովի էին, և մյուս դռան երկու թերթիկները ծալովի էին։ 35 Եվ դրա վրա նա քերովբեներ, արմավենիներ ու բացված ծաղիկներ փորագրեց և դրանք ոսկեզօծ զարդարանքով պատեց։ 36 Եվ նա ներքին բակը կառուցեց երեք շարք կտված քարերով և մեկ շարք մայրիի գերաններով։ 37 Տիրոջ տան հիմքը դրվեց չորրորդ տարում՝ Զիֆ ամսում։ 38 Եվ տասնմեկերորդ տարում՝ Բուլ ամսում, որը ութերորդ ամիսն է, տունն ավարտվեց իր բոլոր մասերով և իր բոլոր կառուցվածքներով։ Այսպիսով, նա կառուցեց այն յոթ տարի։ ԳԼՈՒԽ 7 1 Սողոմոնը տասներեք տարի կառուցեց իր տունը և ավարտեց իր ամբողջ տունը։
1 Թագավորներ
2 Նա կառուցեց նաև Լիբանանի անտառի տունը, որի երկարությունը հարյուր կանգուն էր, լայնությունը՝ հիսուն կանգուն, և բարձրությունը՝ երեսուն կանգուն՝ չորս շարք մայրի փայտից պատրաստված սյուների վրա, որոնց վրա մայրիի գերաններ էին դրված։ 3 Եվ այն ծածկված էր մայրիով, վերևից՝ քառասունհինգ սյուների վրա դրված գերանների վրա, տասնհինգը՝ շարքով։ 4 Եվ պատուհաններ կային երեք շարքով, և լույսը լույսի դիմաց էր՝ երեք շարքով։ 5 Եվ բոլոր դռներն ու սյուները քառակուսի էին, պատուհաններով հանդերձ, և լույսը լույսի դիմաց էր՝ երեք շարքով։ 6 Նա սյուներից մի նախասրահ շինեց, որի երկարությունը հիսուն կանգուն էր, լայնությունը՝ երեսուն կանգուն։ Նախասրահը նրանց առջև էր, իսկ մյուս սյուներն ու հաստ գերանը նրանց առջև էին։ 7 Ապա նա գահի համար մի նախասրահ շինեց, որտեղ նա կարող էր դատել, այսինքն՝ դատաստանի նախասրահը. և այն ծածկվեց մայրի փայտով՝ հատակի մի կողմից մինչև մյուսը։ 8 Եվ նրա տունը, որտեղ նա ապրում էր, ուներ մեկ այլ բակ՝ նախասրահի ներսում, որը նույն կերպ էր կառուցված։ Սողոմոնը նաև այս նախասրահի նման տուն կառուցեց փարավոնի դստեր համար, որին նա կին էր առել։ 9 Սրանք բոլորը թանկարժեք քարերից էին՝ սղոցով սղոցված, ներսից ու դրսից՝ հիմքից մինչև երեսպատումը, և այդպես էլ դրսից՝ դեպի մեծ բակը։ 10 Եվ հիմքը թանկարժեք քարերից էր, նույնիսկ մեծ քարերից՝ տասը կանգուն երկարությամբ քարերից և ութ կանգուն երկարությամբ քարերից։ 11 Եվ վերևում կային թանկարժեք քարեր՝ չափսերով կտված քարերից և մայրի փայտերից։ 12 Մեծ բակի շուրջը երեք շարք կտված քարեր կային, իսկ մեկ շարք՝ մայրիի գերաններ՝ թե՛ Տիրոջ տան ներքին բակի, թե՛ տան նախասրահի համար։ 13 Եվ Սողոմոն թագավորը մարդ ուղարկեց ու Քիրամին Տյուրոսից բերեց։ 14 Նա Նեփթաղիմի ցեղից մի այրի կնոջ որդի էր, իսկ նրա հայրը տյուրոսցի էր՝ պղնձագործ։ Նա լի էր իմաստությամբ, հանճարով և հմտությամբ՝ պղնձի հետ կապված բոլոր գործերը կատարելու համար։ Նա եկավ Սողոմոն թագավորի մոտ և կատարեց նրա բոլոր գործերը։ 15 Նա ձուլեց երկու պղնձե սյուներ՝ յուրաքանչյուրը տասնութ կանգուն բարձրությամբ, և դրանցից յուրաքանչյուրի շուրջը տասներկու կանգուն երկարությամբ լար կար։ 16 Նա երկու խոյակ պատրաստեց հալած պղնձից՝ սյուների գագաթներին դնելու համար։ Մեկ խոյակի բարձրությունը հինգ կանգուն էր, իսկ մյուս խոյակի բարձրությունը՝ հինգ կանգուն։ 17 Եվ սյուների գագաթին գտնվող խոյակների համար՝ վանդակավոր ցանցեր և շղթայական ծաղկեպսակներ՝ յոթը՝ մեկ խոյակի համար, և յոթը՝ մյուս խոյակի համար։ 18 Նա պատրաստեց սյուները և երկու շարքեր՝ շուրջբոլորը, մեկ ցանցի վրա՝ գագաթին գտնվող խոյակները նռնաձև ծածկելու համար։ Նույնը արեց նաև մյուս խոյակի համար։
19 Սյուների գագաթին գտնվող խոյակները շուշանաձև էին, չորս կանգուն երկարությամբ։ 20 Եվ երկու սյուների վրա գտնվող խոյակների վրա նուռեր կային նաև վերևից՝ ցանցի մոտ գտնվող որովայնի դիմաց, և մյուս խոյակի վրա շուրջբոլորը երկու հարյուր նուռեր էին շարքերով։ 21 Եվ նա սյուները կանգնեցրեց տաճարի նախասրահում։ Նա կանգնեցրեց աջ սյունը և դրա անունը դրեց Հաքին։ Նա կանգնեցրեց ձախ սյունը և դրա անունը դրեց Բոոս։ 22 Սյուների գագաթին շուշաններ էին զարդարված։ Այսպես ավարտվեց սյուների գործը։ 23 Նա պատրաստեց ձուլածո ծով՝ տասը կանգուն երկարությամբ մի եզրից մինչև մյուսը։ Այն շուրջբոլորը կլոր էր, և բարձրությունը հինգ կանգուն էր։ Երեսուն կանգուն երկարությամբ լար էր պտտվում դրա շուրջը։ 24 Եվ նրա եզրի տակ, շուրջբոլորը, ծովը շրջապատող հանգույցներ կային՝ տասը կանգունի մեջ, որոնք շրջապատում էին այն։ Ձուլածոյի ժամանակ հանգույցները երկու շարքով ձուլված էին։ 25 Այն կանգնած էր տասներկու եզների վրա՝ երեքը՝ դեպի հյուսիս, երեքը՝ դեպի արևմուտք, երեքը՝ դեպի հարավ, և երեքը՝ դեպի արևելք։ Ծովը դրված էր նրանց վրա, և նրանց բոլոր ետևի մասերը դեպի ներս էին։ 26 Եվ այն մեկ թիզ հաստություն ուներ, և նրա եզրը բաժակի եզրի պես էր պատրաստված՝ շուշանների ծաղիկներով։ Այնտեղ երկու հազար մար էր տեղավորվում։ 27 Նա պատրաստեց տասը պղնձե պատվանդաններ՝ մեկ պատվանդանի երկարությունը չորս կանգուն, լայնությունը՝ չորս կանգուն, և բարձրությունը՝ երեք կանգուն։ 28 Եվ հիմքերի կառուցվածքը հետևյալն էր. դրանք եզրեր ունեին, և եզրերը եզրերի միջև էին։ 29 Եզրերի միջև ընկած եզրերի վրա առյուծներ, եզներ և քերովբեներ կային։ Եզրերի վրա վերևից պատվանդան կար, իսկ առյուծների ու եզների տակ՝ բարակ կտորից պատրաստված որոշ զարդարանքներ։ 30 Եվ ամեն մի պատվանդան ուներ չորս պղնձե անիվ և պղնձե թիթեղներ, և նրա չորս անկյուններում կային հենարաններ. լվացարանի տակ՝ յուրաքանչյուր հենարանի կողքին, հալված հենարաններ կային։ 31 Նրա բերանը, խոյակի ներսից և վերևից, մեկ կանգուն էր, իսկ բերանը կլոր էր՝ հիմքի կառուցվածքով՝ մեկուկես կանգուն։ Նրա բերանի վրա նաև քառակուսի փորագրություններ կային՝ եզրերով, ոչ թե կլոր։ 32 Եվ եզրերի տակ չորս անիվ կար, և անիվների առանցքները միացված էին հիմքին, և անիվի բարձրությունը մեկ կանգուն ու կես կանգուն էր։ 33 Եվ անիվների գործը կառքի անվի գործի նման էր. նրանց առանցքակալները, նրանց անկյունները, նրանց ամրակները և նրանց ճաղերը բոլորը ձուլածո էին։ 34 Եվ մեկ պատվանդանի չորս անկյուններին չորս հենարան կար, և հենարանները հենց պատվանդանից էին։ 35 Եվ պատվանդանի վերևում կար կես կանգուն բարձրությամբ կլոր օղակ, և պատվանդանի վերևում նրա ելուստներն ու եզրերը նույնից էին։ 36 Նրա եզրերի ու եզրերի վրա նա քանդակեց քերովբեներ, առյուծներ ու արմավենիներ՝
1 Թագավորներ
յուրաքանչյուրի համամասնությամբ, ինչպես նաև շուրջբոլորը զարդարանքներ։ 37 Այսպես նա պատրաստեց տասը պատվանդանները. դրանցից յուրաքանչյուրն էլ մեկ ձուլվածք, մեկ չափս և մեկ չափս ունեին։ 38 Ապա նա պատրաստեց տասը պղնձե լվացարաններ։ Յուրաքանչյուր լվացարանը պարունակում էր քառասուն մար, և յուրաքանչյուր լվացարանը չորս կանգուն էր, և տասը պատվանդաններից յուրաքանչյուրի վրա մեկ լվացարան կար։ 39 Նա հինգ պատվանդան դրեց տան աջ կողմում, հինգը՝ ձախ կողմում։ Ծովը դրեց տան աջ կողմում՝ արևելքից դեպի հարավ։ 40 Եվ Քիրամը պատրաստեց ավազանները, թիերը և տաշտերը։ Այսպիսով Քիրամը ավարտեց Տիրոջ տան համար Սողոմոն թագավորի կողմից կատարած ամբողջ աշխատանքը։ 41 Երկու սյուները և երկու թասերը՝ խոյակների երկու սյուների գագաթին, և երկու ցանցերը՝ սյուների գագաթին գտնվող երկու թասերը՝ խոյակների երկու սյուները ծածկելու համար։ 42 Եվ չորս հարյուր նուռ երկու ցանցերի համար, այսինքն՝ երկու շարք նուռ մեկ ցանցի համար, որպեսզի ծածկեն սյուների վրա գտնվող խոյակների երկու ամանները։ 43 Եվ տասը պատվանդանները, և տասը լվացարանները պատվանդանների վրա։ 44 Եվ մեկ ծով, և տասներկու եզ ծովի տակ։ 45 Եվ կաթսաները, թիերը, տաշտերը։ Եվ այս բոլոր անօթները, որ Քիրամը պատրաստեց Սողոմոն թագավորի համար Տիրոջ տան համար, փայլուն պղնձից էին։ 46 Թագավորը դրանք ձուլեց Հորդանանի հարթավայրում՝ Սոկքոթի և Զարթամի միջև գտնվող կավե հողի մեջ։ 47 Սողոմոնը բոլոր անօթները չկշռեց, որովհետև դրանք չափազանց շատ էին, և պղնձի կշիռը նույնպես չպարզվեց։ 48 Սողոմոնը պատրաստեց Տիրոջ տան բոլոր անհրաժեշտ իրերը՝ ոսկե սեղանը և ոսկե սեղանը, որի վրա դրված էին առաջավորության հացերը, 49 Եվ մաքուր ոսկուց աշտանակները՝ հինգը՝ աջ կողմում և հինգը՝ ձախ կողմում, սրբարանի առջև, ծաղիկներով, ճրագներով և ոսկե աքցաններով, 50 Եվ մաքուր ոսկուց ամանները, մամլիչները, տաշտերը, գդալները և բուրվառները, և ոսկե ծխնիները՝ թե՛ ներքին տան՝ ամենասուրբ տեղի դռների, թե՛ տաճարի տան դռների համար։ 51 Այսպես ավարտվեց Սողոմոն թագավորի կատարած ամբողջ աշխատանքը Տիրոջ տան համար։ Եվ Սողոմոնը բերեց իր հայր Դավթի նվիրաբերած իրերը՝ արծաթը, ոսկին և անօթները, և դրեց Տիրոջ տան գանձերի մեջ։ ԳԼՈՒԽ 8 1 Այն ժամանակ Սողոմոնը հավաքեց Իսրայելի ծերերին, բոլոր ցեղապետներին, Իսրայելի որդիների տոհմապետներին՝ Սողոմոն թագավորի մոտ՝ Երուսաղեմ, որպեսզի Տիրոջ ուխտի տապանակը դուրս բերեն Դավթի քաղաքից, այսինքն՝ Սիոնից։
2 Եվ Իսրայելի բոլոր տղամարդիկ հավաքվեցին Սողոմոն թագավորի մոտ՝ տոնի ժամանակ՝ Եթանիմ ամսում, որը յոթերորդ ամիսն է։ 3Եվ Իսրայելի բոլոր երեցները եկան, և քահանաները տապանակը վերցրին։ 4 Եվ նրանք վեր տարան Տիրոջ տապանակը, ժողովքի խորանը և խորանում եղած բոլոր սուրբ սպասքը։ Դրանք էլ քահանաներն ու ղևտացիները վեր տարան։ 5 Սողոմոն թագավորը և նրա շուրջը հավաքված Իսրայելի ամբողջ ժողովը նրա հետ էին տապանակի առջև և զոհաբերում էին ոչխարներ ու եզներ, որոնք շատության պատճառով անհնար էր հաշվել կամ հաշվել։ 6 Եվ քահանաները Տիրոջ ուխտի տապանակը տարան իր տեղը՝ տան սրբարանը, Ամենասուրբ տեղը, քերովբեների թևերի տակ։ 7 Որովհետեւ քերովբէները իրենց երկու թեւերը տարածել էին տապանակի տեղի վրայ, եւ քերովբէները ծածկում էին տապանակն ու նրա ձողերը վերեւից։ 8 Եվ նրանք ձգեցին ձողերը, այնպես որ ձողերի ծայրերը երևում էին սրբարանից՝ սրբարանի դիմաց, և դրսից չէին երևում։ Եվ այնտեղ են մինչև այսօր։ 9 Տապանակի մեջ ոչինչ չկար, բացի երկու քարե տախտակներից, որոնք Մովսեսը դրեց այնտեղ Քորեբում, երբ Տերը ուխտ կնքեց Իսրայելի որդիների հետ, երբ նրանք դուրս եկան Եգիպտոսի երկրից։ 10 Եվ երբ քահանաները դուրս եկան սուրբ վայրից, ամպը լցրեց Տիրոջ տունը, 11 Այնպէս որ քահանաները չէին կարողանում կանգնել ծառայութեան համար ամպի պատճառով, որովհետեւ Տիրոջ փառքը լցրել էր Տիրոջ տունը։ 12 Այն ժամանակ Սողոմոնն ասաց. «Տերն ասաց, որ ինքը կբնակվի մառախուղի մեջ»։ 13 Ես քեզ համար տուն եմ կառուցել բնակվելու համար, հաստատուն տեղ՝ հավիտյան բնակվելու համար։ 14 Թագավորը երեսը դարձրեց ու օրհնեց Իսրայելի բոլոր ժողովքին (և Իսրայելի բոլոր ժողովքը կանգնած էր)։ 15 Եվ նա ասաց. «Օրհնյալ լինի Տեր Աստվածը Իսրայելի, որն իր բերանով խոսեց իմ հայր Դավթի հետ և իր ձեռքով կատարեց՝ ասելով. 16 Այն օրից ի վեր, երբ իմ ժողովրդին՝ Իսրայելին, Եգիպտոսից դուրս բերեցի, Իսրայելի բոլոր ցեղերից ոչ մի քաղաք չընտրեցի տուն կառուցելու համար, որպեսզի իմ անունը այնտեղ լինի, այլ Դավթին ընտրեցի, որ իմ ժողովրդի՝ Իսրայելի վրա լինի։ 17 Եվ իմ հայր Դավթի սրտում էր տուն կառուցել Իսրայելի Տեր Աստծո անվան համար։ 18 Եվ Տերն ասաց իմ հայր Դավթին. «Քանի որ սրտումդ էր իմ անվան համար տուն կառուցել, լավ արեցիր, որ սրտումդ էր։ 19 Սակայն դու չես կառուցելու տունը, այլ քո որդին, որ քո երանքից է դուրս գալու, նա է կառուցելու տունը իմ անվան համար։ 20 Եվ Տերը կատարեց իր ասած խոսքը, և ես վեր կկացա իմ հայր Դավթի փոխարեն և նստեցի Իսրայելի գահին, ինչպես Տերը խոստացել էր, և տուն կառուցեցի Իսրայելի Տեր Աստծո անվան համար։ 21 Եվ ես այնտեղ տեղ եմ դրել տապանակի համար, որտեղ է Տիրոջ ուխտը, որը նա կնքեց մեր հայրերի հետ, երբ նրանց դուրս հանեց Եգիպտոսի երկրից։
1 Թագավորներ
22 Եվ Սողոմոնը կանգնեց Տիրոջ զոհասեղանի առջև՝ Իսրայելի բոլոր ժողովքի առջև, և ձեռքերը մեկնեց դեպի երկինք։ 23 Եվ նա ասաց. «Տե՛ր Աստված Իսրայելի, քեզ նման Աստված չկա ո՛չ վերևում՝ երկնքում, ո՛չ էլ ներքևում՝ երկրի վրա, որ ուխտ ու ողորմություն ես պահում քո ծառաների հետ, որոնք ամբողջ սրտով քայլում են քո առջևից։ 24 Որ պահեցիր քո ծառայ Դաւթի՝ իմ հայրիկի հետ այն, ինչ խոստացել էիր նրան. քո բերանով խօսեցիր եւ քո ձեռքով կատարեցիր, ինչպէս որ այսօր է։ 25 Արդ, Տէ՛ր, Իսրայէլի Աստւած, պահի՛ր քո ծառայ Դաւթի՝ իմ հայրիկի համար այն խոստումը, որ նրան ասել էիր. «Քեզնից չի պակասի մարդ իմ աչքի առաջ, որ նստի Իսրայելի գահին, որ քո որդիները զգոյշ լինեն իրենց ճանապարհին, որ գնան իմ առաջ, ինչպէս դու ես գնացել իմ առաջ»։ 26 Եվ հիմա, ո՛վ Իսրայելի Աստված, թող հաստատվի քո խոսքը, որ ասացիր քո ծառային՝ իմ հայր Դավթին։ 27 Բայց մի՞թե Աստված իրոք կբնակվի երկրի վրա։ Ահա՛ երկինքն ու երկինքների երկինքը չեն կարող քեզ պարունակել, էլ ո՞րն է այս տունը, որ ես կառուցել եմ։ 28 Բայց դու, Տէ՛ր իմ Աստուած, նայի՛ր քո ծառայի աղօթքին եւ նրա աղաչանքին, որ լսես այն աղաղակն ու աղօթքը, որ քո ծառան այսօր աղօթում է քո առաջ։ 29 Որ քո աչքերը գիշեր-ցերեկ բաց լինեն այս տան վրա, այն տեղի վրա, որի համար ասացիր. «Իմ անունը այնտեղ կլինի», որպեսզի լսես այն աղոթքը, որ քո ծառան կանի այս վայրում։ 30 Եվ լսիր քո ծառայի և քո ժողովրդի՝ Իսրայելի աղաչանքը, երբ նրանք աղոթեն դեպի այս վայրը, և լսիր քո բնակության վայրում՝ երկնքում, և երբ լսես, ներիր։ 31 Եթե որևէ մեկը մեղանչի իր մերձավորի դեմ, և նրանից երդում պահանջվի, որ նա երդվի, և երդումը գա քո զոհասեղանի առաջ այս տանը, 32 Այն ժամանակ դու լսիր երկնքից, և գործիր, և դատիր քո ծառաներին՝ դատապարտելով չարագործին, որպեսզի նրա ճանապարհը նրա գլխին բերես, և արդարացնելով արդարին՝ նրան հատուցելու նրա արդարության համաձայն։ 33 Երբ քո ժողովուրդը՝ Իսրայելը, պարտվի թշնամու առաջ, որովհետև մեղանչել է քո դեմ, և դառնա դեպի քեզ, գովաբանի քո անունը, աղոթի ու աղաչի քեզ այս տանը, 34 Այն ժամանակ դու լսիր երկնքիցը եւ ներիր քո ժողովրդի՝ Իսրայելի մեղքը, եւ նորանց ետ դարձրու այն երկիրը, որ տուել ես նորանց հայրերին։ 35 Երբ երկինքը փակվի, և անձրև չգա, որովհետև նրանք մեղանչել են քո դեմ, եթե նրանք աղոթեն այս վայրում, և գովաբանեն քո անունը, և դարձի գան իրենց մեղքերից, երբ դու տանջես նրանց, 36 Այն ժամանակ լսիր դու երկնքիցը եւ ներիր քո ծառաների եւ քո ժողովրդի՝ Իսրայելի մեղքը, որ նորանց սովորեցնես բարի ճանապարհը, որով պիտի գնան, եւ անձրեւ տաս քո երկրի վերայ, որ քո ժողովրդին ժառանգություն ես տվել։ 37 Եթէ երկրում սով լինի, եթէ համաճարակ, խոտհարք, ալեկոծություն, մորեխ կամ թրթուր լինի, եթէ թշնամին պաշարի նրանց իրենց քաղաքների երկրում, եթէ լինի ինչ պատուհաս, ինչ հիւանդություն էլ լինի,
38 Ամեն մի աղոթք ու աղաչանք, որ կկատարվի որևէ մարդու կամ քո ամբողջ Իսրայել ժողովրդի կողմից, և յուրաքանչյուրը կիմանա իր սրտի ցավը և ձեռքերը կտարածի դեպի այս տունը, 39 Այն ժամանակ դու լսիր քո բնակության վայրում՝ երկնքում, ներիր, գործիր և տուր յուրաքանչյուրին իր ճանապարհի համաձայն, որի սիրտը դու գիտես, (քանզի միայն դու գիտես բոլոր մարդկանց որդիների սրտերը): 40 Որպէսզի քեզանից վախենան բոլոր այն օրերում, որ ապրում են այն երկրում, որը դու մեր հայրերին տվեցիր։ 41 Եվ օտարականի մասին, որը քո ժողովրդից՝ Իսրայելից չէ, այլ գալիս է հեռավոր երկրից քո անվան համար։ 42 (Որովհետեւ նրանք կլսեն քո մեծ անվան, քո հզոր ձեռքի եւ քո մեկնած բազկի մասին), երբ նա գա եւ աղոթի այս տան ուղղությամբ։ 43 Լսիր երկնքում՝ քո բնակության վայրում, և կատարիր այն ամենը, ինչ օտարականը քեզնից է կանչում, որպեսզի երկրի բոլոր ժողովուրդները ճանաչեն քո անունը, վախենան քեզանից, ինչպես քո ժողովուրդը՝ Իսրայելը, և իմանան, որ այս տունը, որը ես կառուցել եմ, քո անունով է կոչված։ 44 Եթէ քո ժողովուրդը պատերազմի դուրս գայ իր թշնամու դեմ, ուր էլ որ դու ուղարկես նրանց, եւ աղօթեն Տիրոջը՝ դէպի այն քաղաքը, որը դու ընտրել ես, եւ դէպի այն տունը, որը ես կառուցել եմ քո անվան համար, 45 Այն ժամանակ դու լսիր երկնքում նրանց աղոթքն ու աղաչանքը, և պաշտպանիր նրանց իրավունքը։ 46 Եթե նրանք մեղանչեն քո դեմ (քանզի չկա մարդ, որ չմեղանչի), և դու բարկանաս նրանց վրա ու մատնես թշնամու ձեռքը, որպեսզի նրանք գերի տանեն նրանց թշնամու երկիրը՝ հեռու թե մոտ, 47 Սակայն եթե նրանք իրենց գերի տարված երկրում մտածեն իրենց մասին, զղջան և աղաչեն քեզ իրենց գերի տարած երկրում՝ ասելով. «Մենք մեղանչել ենք, անօրենություն ենք գործել, անօրենություն ենք գործել», 48 Եվ նրանք կվերադառնան քեզ մոտ իրենց ամբողջ սրտով և իրենց ամբողջ հոգով իրենց թշնամիների երկրում, որոնք գերի տարան նրանց, և կաղոթեն քեզ՝ դեպի իրենց երկիրը, որը դու տվել ես նրանց հայրերին, դեպի այն քաղաքը, որը դու ընտրել ես, և դեպի այն տունը, որը ես կառուցել եմ քո անվան համար։ 49 Այն ժամանակ լսիր նրանց աղոթքն ու աղաչանքը քո բնակության վայրում՝ երկնքում, և պաշտպանիր նրանց իրավունքը, 50 Եվ ներիր քո ժողովրդին, որ մեղանչել է քո դեմ, և նրանց բոլոր օրինազանցությունները, որոնցով նրանք յանցանք են գործել քո դեմ, և նրանց կարեկցանք տուր նրանց առաջ, ովքեր գերի են տարել նրանց, որպեսզի նրանք կարեկցեն նրանց։ 51 Որովհետև նրանք քո ժողովուրդն ու քո ժառանգությունն են, որոնց դու հանեցիր Եգիպտոսից՝ երկաթի վառարանի միջից։ 52 Որ քո աչքերը բաց լինեն քո ծառայի աղաչանքի եւ քո ժողովրդի՝ Իսրայելի աղաչանքի առաջ, որ լսես նրանց բոլոր աղաչանքները քեզանից։ 53 Որովհետեւ դու նրանց առանձնացրիր երկրի բոլոր ժողովուրդներից՝ քո ժառանգությունը լինելու համար,
1 Թագավորներ
ինչպէս որ քո ծառա Մովսէսի ձեռքով ասացիր, երբ մեր հայրերին Եգիպտոսից հանեցիր, ո՛վ Տեր Աստված։ 54 Եվ երբ Սողոմոնը վերջացրեց այս ամբողջ աղոթքն ու աղաչանքը Տիրոջը մատուցելը, նա վեր կացավ Տիրոջ զոհասեղանի առաջից՝ ծնկի իջնելուց և ձեռքերը դեպի երկինք տարածելուց։ 55 Եվ նա կանգնեց ու բարձր ձայնով օրհնեց Իսրայելի ողջ ժողովին՝ ասելով. 56 Օրհնյալ լինի Տերը, որ հանգիստ տվեց իր ժողովրդին՝ Իսրայելին, ըստ իր բոլոր խոստումների։ Նրա բոլոր բարի խոստումներից ոչ մի բան չկատարվեց, որ խոստացել էր իր ծառա Մովսեսի միջոցով։ 57 Մեր Տեր Աստվածը մեզ հետ լինի, ինչպես մեր հայրերի հետ էր. թող մեզ չթողնի ու մեզ չմերժի։ 58 Որ մեր սրտերը դարձնի դեպի իրեն, որ մենք քայլենք նրա բոլոր ճանապարհներով եւ պահենք նրա պատվիրանները, կանոններն ու դատաստանները, որոնք նա պատվիրեց մեր հայրերին։ 59 Եվ թող այս խոսքերս, որոնցով աղաչեցի Տիրոջ առաջ, մոտ լինեն մեր Տեր Աստծուն՝ ցերեկ ու գիշեր, որպեսզի նա պաշտպանի իր ծառայի և իր ժողովրդի՝ Իսրայելի դատը ամեն ժամանակ, ըստ անհրաժեշտության։ 60 Որպէսզի երկրի բոլոր ժողովուրդները իմանան, որ Տէրն է Աստուած, եւ ուրիշը չկայ։ 61 Ուրեմն թող ձեր սիրտը կատարյալ լինի մեր Տեր Աստծո հետ՝ նրա կանոններով քայլելու և նրա պատվիրանները պահելու համար, ինչպես այսօր։ 62 Եվ թագավորը և նրա հետ ամբողջ Իսրայելը զոհ մատուցեցին Տիրոջ առաջ։ 63 Սողոմոնը Տիրոջը խաղաղության զոհ մատուցեց՝ քսաներկու հազար եզ և հարյուր քսան հազար ոչխար։ Այսպիսով թագավորը և բոլոր Իսրայելի որդիները Տիրոջ տունը նվիրագործեցին։ 64 Նույն օրը թագավորը սրբագործեց Տիրոջ տան առջևի բակի մեջտեղը, որովհետև այնտեղ նա մատուցեց ողջակեզներ, մսի ընծաներ և խաղաղության զոհերի ճարպը, որովհետև Տիրոջ առջևի պղնձե զոհասեղանը չափազանց փոքր էր ողջակեզները, մսի ընծաները և խաղաղության զոհերի ճարպը տեղավորելու համար։ 65 Այդ ժամանակ Սողոմոնը տոն արեց, և ամբողջ Իսրայելը նրա հետ՝ մեծ ժողովքով, Եմաթի մուտքից մինչև Եգիպտոսի գետը, մեր Տեր Աստծո առաջ՝ յոթ օր, յոթ օր, այսինքն՝ տասնչորս օր։ 66 Ութերորդ օրը նա ժողովրդին արձակեց։ Նրանք օրհնեցին թագավորին և գնացին իրենց վրանները՝ ուրախանալով ու զվարթ սրտով այն բոլոր բարիքների համար, որ Տերն արել էր իր ծառա Դավթին և իր ժողովրդին՝ Իսրայելին։ ԳԼՈՒԽ 9 1 Երբ Սողոմոնն ավարտեց Տիրոջ տան, թագավորի տան և Սողոմոնի բոլոր ցանկությունները, որոնք նա կամենում էր անել, 2 Որ Տերը երկրորդ անգամ երևաց Սողոմոնին, ինչպես երևացել էր նրան Գաբաոնում։ 3 Եվ Տերն ասաց նրան. «Լսեցի քո աղոթքն ու աղաչանքը, որ դու արեցիր իմ առաջ։ Սրբագործեցի այս տունը, որը դու կառուցեցիր, որպեսզի իմ անունը
այնտեղ դնես հավիտյան։ Իմ աչքերն ու սիրտս այնտեղ կլինեն հավիտյան։ 4 Եվ եթե դու քայլես իմ առաջ, ինչպես քո հայր Դավիթը քայլեց՝ անարատ սրտով և ուղղամտությամբ, որպեսզի անես այն ամենը, ինչ ես քեզ պատվիրել եմ, և պահես իմ կանոններն ու դատաստանները, 5 Այն ժամանակ ես քո թագավորության գահը կհաստատեմ Իսրայելի վրա հավիտյան, ինչպես խոստացել էի քո հայր Դավթին՝ ասելով. «Քեզնից մարդ չի պակասի Իսրայելի գահի վրա»։ 6 Բայց եթե դուք կամ ձեր որդիները դադարեք ինձ հետևելուց և չպահեք իմ պատվիրաններն ու կանոնները, որոնք ես դրել եմ ձեր առաջ, այլ գնաք և ծառայեք օտար աստվածների և երկրպագեք նրանց, 7 Այն ժամանակ ես կկործանեմ Իսրայելին այն երկրից, որը տվել եմ նրանց, և այս տունը, որը սրբագործել եմ իմ անվան համար, կվերացնեմ իմ աչքից, և Իսրայելը կլինի առակ ու ծաղրի առարկա բոլոր ժողովուրդների մեջ։ 8 Եվ այս բարձր տան կողքով անցնող ամեն անցորդ կզարմանա ու կսուլի ու կասի. «Ինչո՞ւ է Տերն այսպես արել այս երկրին ու այս տանը»։ 9 Եվ նրանք կպատասխանեն. «Որովհետև նրանք լքեցին իրենց Տեր Աստծուն, որը նրանց հայրերին դուրս բերեց Եգիպտոսի երկրից, և հետևեցին ուրիշ աստվածների, երկրպագեցին նրանց ու ծառայեցին նրանց։ Դրա համար էլ Տերը նրանց վրա բերեց այս ամբողջ չարիքը»։ 10 Եվ եղավ այնպես, որ քսան տարվա վերջում, երբ Սողոմոնը կառուցեց երկու տները՝ Տիրոջ տունը և թագավորի տունը, 11 (Տյուրոսի Քիրամ թագավորը Սողոմոնին մատակարարել էր մայրի, եղևնի և ոսկի՝ ըստ նրա բոլոր ցանկությունների), ուստի Սողոմոն թագավորը Քիրամին տվեց քսան քաղաք Գալիլեայի երկրում։ 12 Եվ Քիրամը դուրս եկավ Տյուրոսից՝ տեսնելու Սողոմոնի իրեն տված քաղաքները, և դրանք նրան դուր չեկան։ 13 Եվ նա ասաց. «Այս ի՞նչ քաղաքներ ես տվել ինձ, եղբա՛յր իմ»։ Եվ նա դրանք մինչև այսօր Քաբուլի երկիր է կոչում։ 14 Եվ Քիրամը թագավորին ուղարկեց վաթսուն տաղանդ ոսկի։ 15 Եվ սա է Սողոմոն թագավորի կողմից գանձված հարկի պատճառը՝ Տիրոջ տունը, իր տունը, Մելոնը, Երուսաղեմի պարիսպը, Հասորը, Մեգիդդոն և Գազերը կառուցելու համար։ 16 Որովհետեւ Եգիպտոսի Փարաւոն արքան վեր էր գնացել, առել էր Գազերը, կրակով այրել այն, սպանել քաղաքում բնակուող քանանացիներին եւ այն նուէր էր տվել իր դստերը՝ Սողոմոնի կնոջը։ 17 Եվ Սողոմոնը կառուցեց Գազերը, Բեթորոնը, որը գտնվում է ստորին հատվածում, 18 Եվ Բաալաթը, և Թադմորը անապատում, այդ երկրում, 19 Եվ Սողոմոնի բոլոր շտեմարանների քաղաքները, իր կառքերի քաղաքները, իր հեծյալների քաղաքները, և այն ամենը, ինչ Սողոմոնը ցանկանում էր կառուցել Երուսաղեմում, Լիբանանում և իր տիրապետության ամբողջ երկրում։ 20 Եվ բոլոր այն ժողովուրդը, որ մնացել էր Ամորհացիներից, Քետացիներից, Փերեզացիներից,
1 Թագավորներ
Խևացիներից և Յեբուսացիներից, որոնք Իսրայելի որդիներից չէին, 21 Նրանց որդիներին, որոնք մնացել էին իրենցից հետո այդ երկրում, և որոնց Իսրայելի որդիները չկարողացան լիովին ոչնչացնել, Սողոմոնը հարկատու դարձրեց նրանց մինչև այսօր։ 22 Բայց Սողոմոնը Իսրայելի որդիներից ոչ մեկին ստրուկ չդարձրեց, այլ նրանք պատերազմող մարդիկ էին, իր ծառաները, իր իշխանները, իր զորապետները, իր կառքերի ու իր ձիավորների հրամանատարները։ 23 Սրանք էին Սողոմոնի գործի վրա դրված վերակացուների գլխավորները՝ հինգ հարյուր հիսուն հոգի, որոնք կառավարում էին գործը կատարող ժողովրդին։ 24 Փարավոնի դուստրը Դավթի քաղաքից վեր եկավ իր տունը, որը Սողոմոնը կառուցել էր նրա համար։ Այդ ժամանակ նա կառուցեց Մելոնը։ 25 Եվ Սողոմոնը տարին երեք անգամ ողջակեզներ ու խաղաղության զոհեր էր մատուցում Տիրոջ համար իր կառուցած զոհասեղանի վրա, և խունկ էր ծխում Տիրոջ առաջ գտնվող զոհասեղանի վրա։ Այսպիսով նա ավարտեց տունը։ 26 Եվ Սողոմոն թագավորը նավեր կառուցեց ԵսիոնԳաբերում, որը Ելաթի մոտ է, Կարմիր ծովի ափին, Եդոմի երկրում։ 27 Եվ Քիրամը իր ծառաներին՝ ծովը գիտակ նավաստիներին, ուղարկեց Սողոմոնի ծառաների հետ միասին։ 28 Նրանք եկան Օֆիր և այնտեղից չորս հարյուր քսան տաղանդ ոսկի բերեցին ու բերեցին Սողոմոն թագավորին։ ԳԼՈՒԽ 10 1Եվ երբ Սաբայի թագուհին լսեց Սողոմոնի համբավը Տիրոջ անվան մասին, եկավ նրան դժվար հարցերով փորձելու։ 2 Եվ նա եկավ Երուսաղեմ շատ մեծ շքախմբով՝ ուղտերով, որոնք բեռնված էին համեմունքներով, շատ ոսկիով ու թանկարժեք քարերով։ Եվ երբ նա եկավ Սողոմոնի մոտ, խոսեց նրա հետ իր սրտում եղած ամեն ինչի մասին։ 3 Եվ Սողոմոնը պատասխանեց նրան նրա բոլոր հարցերին։ Թագավորից թաքցված ոչինչ չկար, որ նա չբացատրեր նրան։ 4 Եվ երբ Սաբայի թագուհին տեսավ Սողոմոնի ողջ իմաստությունը և նրա կառուցած տունը, 5 Նրա սեղանի կերակուրը, նրա ծառաների նստելը, նրա ծառաների ծառայությունը, նրանց հագուստը, նրա մատռուակները, և նրա բարձրանալը, որով նա բարձրանում էր Տիրոջ տունը, նրա մեջ այլևս ոգի չկար։ 6 Եվ նա ասաց թագավորին. «Ճշմարիտ էր այն լուրը, որ լսել էի իմ երկրում քո գործերի և քո իմաստության մասին»։ 7 Բայց ես չէի հավատում խոսքերին, մինչև որ չեկա, և աչքերս չտեսան։ Եվ ահա, կեսն էլ ինձ չպատմեցին։ Քո իմաստությունն ու բարօրությունը գերազանցում են այն համբավը, որ լսել էի։ 8 Երջանիկ են քո մարդիկ, երջանիկ են քո այս ծառաները, որոնք միշտ կանգնած են քո առաջ և լսում են քո իմաստությունը։
9 Օրհնյալ լինի քո Տեր Աստվածը, որ բարեհաճեց քեզ դնել Իսրայելի գահին. որովհետև Տերը հավիտյան սիրեց Իսրայելին, դրա համար էլ քեզ թագավոր դարձրեց՝ իրավունք և արդարություն անելու համար։ 10 Եվ նա թագավորին տվեց հարյուր քսան տաղանդ ոսկի, շատ մեծ քանակությամբ համեմունքներ և թանկարժեք քարեր։ Այլևս այնպիսի առատ համեմունքներ չեկան, որքան Սաբայի թագուհին տվեց Սողոմոն թագավորին։ 11 Եվ Քիրամի նավատորմը, որը ոսկի էր բերում Օֆիրից, Օֆիրից բերեց մեծ քանակությամբ ալմուգ ծառեր և թանկարժեք քարեր։ 12 Եվ թագավորը ալմուգ ծառերից սյուներ պատրաստեց Տիրոջ տան և թագավորական տան համար, ինչպես նաև քնարներ ու տավղեր երգիչների համար։ Այդպիսի ալմուգ ծառեր երբեք չեկան և մինչև այսօր էլ չերևացին։ 13 Սողոմոն թագավորը Սաբայի թագուհուն տվեց ամեն ինչ, ինչ նա ցանկացավ, ինչ որ խնդրեց, բացի այն ամենից, ինչ Սողոմոնը տվեց նրան իր թագավորական առատաձեռնությունից։ Եվ նա դարձավ ու գնաց իր երկիրը՝ ինքը և իր ծառաները։ 14 Սողոմոնի համար մեկ տարում եկող ոսկու կշիռը վեց հարյուր վաթսունվեց տաղանդ ոսկի էր, 15 Բացի դրանից, որ նա ուներ վաճառականներից, համեմունքների վաճառականներից, Արաբիայի բոլոր թագավորներից և երկրի կուսակալներից։ 16 Եվ Սողոմոն թագավորը երկու հարյուր կռածո ոսկուց նշանակետ պատրաստեց՝ մեկ նշանակետի համար վեց հարյուր սիկղ ոսկի ծախսելով։ 17 Նա պատրաստեց երեք հարյուր կռածո ոսկուց վահան. մեկ վահանի համար ծախսվեց երեք կիլոգրամ ոսկի։ Թագավորը դրանք դրեց Լիբանանի անտառի տանը։ 18 Թագավորը փղոսկրից մի մեծ գահ պատրաստեց և այն պատեց լավագույն ոսկով։ 19 Աթոռը վեց աստիճան ուներ, և գահի գագաթը կլոր էր ետևից։ Նստատեղի վրա երկու կողմերում էլ հենարաններ կային, իսկ հենարանների կողքին երկու առյուծներ էին կանգնած։ 20 Եվ տասներկու առյուծներ կանգնած էին այնտեղ՝ վեց աստիճանների վրա՝ այս կողմում և մյուս կողմում։ Ոչ մի թագավորությունում նման բան չէր պատրաստվել։ 21 Սողոմոն թագավորի բոլոր խմելու ամանները ոսկուց էին, և Լիբանանի անտառի տան բոլոր ամանները մաքուր ոսկուց էին։ Արծաթից ոչինչ չկար. Սողոմոնի օրերում այն ոչինչ չէր համարվում։ 22 Արքան ծովում ուներ Թարսիշի նավատորմ Քիրամի նավատորմի հետ։ Երեք տարին մեկ Թարսիշի նավատորմը գալիս էր՝ բերելով ոսկի, արծաթ, փղոսկր, կապիկներ ու սիրամարգեր։ 23 Այսպիսով, Սողոմոն թագավորը գերազանցեց երկրի բոլոր թագավորներին հարստությամբ և իմաստությամբ։ 24 Եվ ամբողջ երկիրը ձգտում էր Սողոմոնին լսել նրա իմաստությունը, որը Աստված դրել էր նրա սրտում։ 25 Եվ նրանցից յուրաքանչյուրը տարեցտարի բերում էր իր նվերը՝ արծաթե և ոսկե անօթներ, հանդերձներ, զրահներ, համեմունքներ, ձիեր ու ջորիներ։ 26 Սողոմոնը կառքեր ու ձիավորներ հավաքեց։ Նա հազար չորս հարյուր կառք ու տասներկու հազար
1 Թագավորներ
ձիավոր ուներ, որոնց նա տեղավորեց քաղաքներում՝ կառքերի համար, և թագավորի մոտ՝ Երուսաղեմում։ 27 Եվ թագավորը արծաթը Երուսաղեմում քարերի պես դարձրեց, իսկ մայրիները՝ հովտում աճող մոլաթզենիների պես՝ առատությամբ։ 28 Սողոմոնի համար Եգիպտոսից ձիեր էին բերվում, կտավ՝ թագավորի վաճառականները կտավը որոշակի գնով էին ստանում։ 29 Եվ Եգիպտոսից կառք էր բերվում ու դուրս գալիս վեց հարյուր սիկղ արծաթով, իսկ ձին՝ հարյուր հիսուն։ Եվ այսպես բոլոր խեթացիների թագավորների և Ասորիքի թագավորների համար նրանք դրանք դուրս էին բերում իրենց միջոցներով։ ԳԼՈՒԽ 11 1 Բայց Սողոմոն թագավորը սիրում էր շատ օտար կանանց, այդ թվում՝ փարավոնի դստերը՝ մովաբացիների, ամմոնացիների, եդոմացիների, սիդոնացիների և խետացիների կանանց։ 2 Այն ազգերից, որոնց մասին Տերն ասաց Իսրայելի որդիներին. «Դուք չմտնեք նրանց մոտ, և նրանք չմտնեն ձեզ մոտ, որովհետև նրանք ձեր սրտերը կշեղեն իրենց աստվածների հետևից»։ Սողոմոնը սիրով հարեց նրանց։ 3 Նա ուներ յոթ հարյուր կին՝ արքայադուստրեր, և երեք հարյուր հարճեր, և նրա կանայք շեղեցին նրա սիրտը։ 4 Երբ Սողոմոնը ծերացավ, կանայք նրա սիրտը շեղեցին դեպի ուրիշ աստվածներ, և նրա սիրտը ուղիղ չէր իր Տեր Աստծո հետ, ինչպես իր հայր Դավթի սիրտն էր։ 5 Սողոմոնը սիդոնացիների Աշտարեթ աստվածուհուն և ամոնացիների գարշելի Մեղքոմին հետևեց։ 6 Եվ Սողոմոնը չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ և լիովին չհետևեց Տիրոջը, ինչպես իր հայր Դավիթը։ 7 Այն ժամանակ Սողոմոնը մի բարձր տեղ կառուցեց Մովաբի գարշելի Քեմոսի համար՝ Երուսաղեմի դիմացի բլրի վրա, և Ամմոնի որդիների գարշելի Մողոքի համար։ 8 Եվ նույնը արեց նա իր բոլոր օտար կանանց համար, որոնք խունկ էին ծխում և զոհեր էին մատուցում իրենց աստվածներին։ 9 Եվ Տերը բարկացավ Սողոմոնի վրա, որովհետև նրա սիրտը շեղվել էր Իսրայելի Տեր Աստծուց, որը երկու անգամ երևացել էր նրան, 10 Եվ նրան այս բանի մասին պատվիրել էր, որ ուրիշ աստվածների հետևից չգնա, բայց նա չպահեց այն, ինչ Տերը պատվիրել էր։ 11 Ուստի Տերն ասաց Սողոմոնին. «Քանի որ դու այս բանը արեցիր, և դու չպահեցիր իմ ուխտն ու կանոնները, որոնք ես պատվիրել էի քեզ, ես թագավորությունը կխլեմ քեզանից և կտամ քո ծառային»։ 12 Բայց քո օրերում ես դա չեմ անի քո հայր Դավթի պատճառով, այլ կխլեմ այն քո որդուց։ 13 Բայց ես ամբողջ թագավորությունը չեմ պատառելու, այլ մեկ ցեղ կտամ քո որդուն՝ իմ ծառայ Դավթի համար, և Երուսաղեմի համար, որը ես ընտրել եմ։ 14 Եվ Տերը Սողոմոնի համար մի հակառակորդ վեր կացրեց՝ եդոմացի Ադադին, որը Եդոմի թագավորի սերնդից էր։
15 Երբ Դաւիթը Եդոմում էր, զօրքի հրամանատար Յովաբը գնաց սպանուածներին թաղելու, երբ Եդոմում բոլոր արուներին կոտորել էր, 16 (Հովաբը ամբողջ Իսրայելի հետ վեց ամիս մնաց այնտեղ, մինչև որ Եդոմի բոլոր արուներին բնաջինջ արեց): 17 Ադադը փախավ իր հոր ծառաներից մի քանի եդոմացիների հետ՝ գնալու Եգիպտոս։ Ադադը դեռ փոքրիկ երեխա էր։ 18 Նրանք Մադիամից ելան ու եկան Փառան։ Փառանից էլ իրենց հետ մարդիկ վերցրին ու եկան Եգիպտոս՝ Եգիպտոսի փարավոն թագավորի մոտ։ Փարավոնը նրան տուն տվեց, նրան պաշար տվեց ու հողեր տվեց։ 19 Եվ Ադադը մեծ հաճություն գտավ փարավոնի աչքում, այնպես որ նա նրան կնության տվեց իր կնոջ քրոջը՝ թագուհի Թահփենեսի քրոջը։ 20 Թահփենեսի քույրը նրա համար ծնեց որդի Գենուբաթին, որին Թահփենեսը կրծքից կտրեց փարավոնի տանը։ Գենուբաթը փարավոնի տանը էր՝ փարավոնի որդիների մեջ։ 21 Երբ Ադադը Եգիպտոսում լսեց, որ Դավիթը ննջել է իր հայրերի հետ, և որ զորագլուխ Հովաբը մահացել է, Ադադն ասաց փարավոնին. «Թող ինձ գնամ իմ երկիրը»։ 22 Փարավոնն ասաց նրան. «Ի՞նչ ես պակասում ինձ մոտ, որ ուզում ես գնալ քո երկիրը»։ Նա պատասխանեց. «Ոչինչ, բայց թող գնամ»։ 23 Եվ Աստված նրա համար մեկ այլ հակառակորդ վեր կացրեց՝ Եղիադայի որդի Ռեզոնին, որը փախել էր իր տիրոջից՝ Զուբայի թագավոր Ադրազարից։ 24 Եվ նա իր շուրջը մարդիկ հավաքեց և դարձավ գնդապետ, երբ Դավիթը կոտորեց Զոբայի բնակիչներին։ Նրանք գնացին Դամասկոս, բնակվեցին այնտեղ և թագավորեցին Դամասկոսում։ 25 Եվ նա Իսրայելի թշնամին էր Սողոմոնի բոլոր օրերում, բացի այն չարագործություններից, որ Ադադն արեց։ Նա զզվեց Իսրայելից և թագավորեց Ասորիքի վրա։ 26Եվ Նաբատի որդի Հերոբովամը՝ Եփրաթացի Սարեդայից, Սողոմոնի ծառան, որի մոր անունը Սարուա էր՝ մի այրի կին, նա էլ ձեռք բարձրացրեց թագավորի դեմ։ 27 Եվ սա էր պատճառը, որ նա ձեռք բարձրացրեց թագավորի դեմ. Սողոմոնը կառուցեց Մելոնը և նորոգեց իր հայր Դավթի քաղաքի քանդված մասերը։ 28 Եվ Հերոբովամը քաջարի մարդ էր։ Սողոմոնը, տեսնելով, որ երիտասարդը աշխատասեր է, նրան Հովսեփի տան բոլոր գործերի վրա վերակացու նշանակեց։ 29 Եվ այն ժամանակ, երբ Հերոբովամը դուրս էր գալիս Երուսաղեմից, ճանապարհին նրան հանդիպեց սիլոնացի Աքիա մարգարեն, որը նոր հանդերձ էր հագել, և նրանք երկուսով դաշտում մենակ էին։ 30 Աքիան բռնեց նրա վրայի նոր հանդերձը եւ պատռեց այն տասներկու կտորի։ 31 Եվ նա ասաց Հերոբովամին. «Վերցրու քեզ համար տասը կտոր, որովհետև այսպես է ասում Տերը՝ Իսրայելի Աստվածը. «Ահա ես թագավորությունը կխլեմ Սողոմոնի ձեռքից և տասը ցեղ քեզ կտամ»։
1 Թագավորներ
32 (Բայց մեկ ցեղ նրան թող մնա իմ ծառա Դավթի համար և Երուսաղեմի համար՝ այն քաղաքի համար, որը ես ընտրել եմ Իսրայելի բոլոր ցեղերից): 33 Որովհետեւ ինձ լքեցին եւ երկրպագեցին սիդոնացիների Աշտարեթ աստվածուհուն, մովաբացիների Քեմոս աստծուն եւ ամոնացիների Մեղքոմ աստծուն, եւ չքայլեցին իմ ճանապարհներով՝ անելու այն, ինչ ճիշտ է իմ աչքում, եւ պահելու իմ կանոններն ու դատաստանները, ինչպէս որ արեց իր հայրը՝ Դաւիթը։ 34 Բայց ես ամբողջ թագավորությունը չեմ խլի նրա ձեռքից, այլ նրան իշխան կդարձնեմ իր կյանքի բոլոր օրերում՝ իմ ծառա Դավթի համար, որին ես ընտրել եմ, որովհետև նա պահեց իմ պատվիրաններն ու իմ կանոնները։ 35 Բայց ես թագավորությունը կխլեմ նրա որդու ձեռքից և քեզ կտամ այն՝ տասը ցեղեր։ 36 Եվ նրա որդուն մեկ ցեղ կտամ, որպեսզի իմ ծառա Դավիթը միշտ ճրագ ունենա իմ առաջ Երուսաղեմում, այն քաղաքում, որը ես ընտրել եմ իմ անունը այնտեղ դնելու համար։ 37 Եվ ես քեզ կվերցնեմ, և դու կթագավորես քո հոգու բոլոր ցանկությունների պես, և կլինես Իսրայելի թագավորը։ 38 Եվ եթե դու լսես այն ամենը, ինչ ես քեզ պատվիրում եմ, և քայլես իմ ճանապարհներով, և անես այն, ինչ ուղիղ է իմ աչքում՝ պահելով իմ կանոններն ու պատվիրանները, ինչպես որ արեց իմ ծառա Դավիթը, ապա ես քեզ հետ կլինեմ և կկառուցեմ քեզ համար ամուր տուն, ինչպես որ ես կառուցել եմ Դավթի համար, և կտամ քեզ Իսրայելը։ 39 Եվ դրա համար ես կտանջեմ Դավթի սերունդը, բայց ոչ հավիտյան։ 40 Սողոմոնը փորձեց սպանել Հերոբովամին։ Հերոբովամը վեր կացավ ու փախավ Եգիպտոս՝ Եգիպտոսի Սիսակ թագավորի մոտ, և մնաց Եգիպտոսում մինչև Սողոմոնի մահը։ 41 Սողոմոնի մնացած գործերը, նրա բոլոր արածները և նրա իմաստությունը չէ՞ որ գրված են Սողոմոնի գործերի գրքում։ 42 Եվ Սողոմոնի թագավորության ժամկետը Երուսաղեմում ամբողջ Իսրայելի վրա քառասուն տարի էր։ 43 Սողոմոնը ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց իր հայր Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Ռոբովամը։ ԳԼՈՒԽ 12 1 Ռոբովամը գնաց Սյուքեմ, որովհետև ամբողջ Իսրայելը եկել էր Սյուքեմ՝ նրան թագավոր դարձնելու։ 2 Եվ երբ Նաբատի որդի Հերոբովամը, որը դեռ Եգիպտոսում էր, լսեց այդ մասին (քանի որ նա փախել էր Սողոմոն թագավորի երեսից, և Հերոբովամը բնակվեց Եգիպտոսում), 3 Նրանք մարդ ուղարկեցին ու կանչեցին նրան։ Հերոբովամը և Իսրայելի ամբողջ ժողովը եկան ու խոսեցին Ռոբովամի հետ՝ ասելով. 4 Քո հայրը մեր լուծը ծանրացրեց, հիմա դու թեթևացրու քո հոր ծանր ծառայությունը և նրա մեզ վրա դրած ծանր լուծը, և մենք քեզ կծառայենք։
5 Եվ նա ասաց նրանց. «Երեք օրից դեռ գնացեք, ապա վերադարձեք ինձ մոտ»։ Եվ ժողովուրդը գնաց։ 6 Ռոբովամ թագավորը խորհրդակցեց ծերերի հետ, որոնք կանգնած էին իր հայր Սողոմոնի մոտ, երբ նա դեռ կենդանի էր, և ասաց. «Ի՞նչ խորհուրդ կտաք, որ պատասխանեմ այս ժողովրդին»։ 7 Եվ նրանք խոսեցին նրա հետ՝ ասելով. «Եթե այսօր դու այս ժողովրդին ծառա լինես, ծառայես նրանց, պատասխանես նրանց և բարի խոսքեր ասես նրանց, ապա նրանք քո ծառաները կլինեն հավիտյան»։ 8 Բայց նա մերժեց ծերերի խորհուրդը, որ նրանք տվել էին իրեն, և խորհրդակցեց իր հետ մեծացած և իր առջև կանգնած երիտասարդների հետ։ 9 Եվ նա ասաց նրանց. «Ի՞նչ խորհուրդ եք տալիս, որ պատասխանենք այս ժողովրդին, որը խոսեց ինձ հետ՝ ասելով. «Թեթևացրու այն լուծը, որը քո հայրը դրեց մեզ վրա»։ 10 Եվ նրա հետ մեծացած երիտասարդները նրան ասացին. «Այսպես խոսիր այս ժողովրդի հետ, որը քեզ ասաց. «Քո հայրը մեր լուծը ծանրացրեց, բայց դու թեթևացրու այն մեզ համար», այսպես ասա նրանց. «Իմ ճկույթը հորս մեջքից հաստ կլինի»։ 11 Եվ հիմա, քանի որ հայրս ձեզ ծանր լուծ էր դրել, ես ձեր լուծը կ’աւելացնեմ։ Հայրս ձեզ մտրակներով է խրատել, բայց ես ձեզ կարիճներով կ’խրատեմ։ 12 Երոբովամը եւ ամբողջ ժողովուրդը երրորդ օրը եկան Ռոբովամի մոտ, ինչպես որ թագավորը պատվիրել էր՝ ասելով. «Երրորդ օրը նորից եկեք ինձ մոտ»։ 13 Եվ թագավորը խստորեն պատասխանեց ժողովրդին և մերժեց ծերերի խորհուրդը, որ նրանք նրան տվեցին։ 14 Եվ երիտասարդների խորհրդին պես խոսեց նրանց հետ՝ ասելով. «Իմ հայրը ծանրացրեց ձեր լուծը, իսկ ես ավելի կբարձրացնեմ ձեր լուծը։ Իմ հայրը ձեզ մտրակներով էր խրատում, բայց ես ձեզ կարիճներով կխրատեմ»։ 15 Ուստի թագավորը չլսեց ժողովրդին, որովհետև այդ գործը Տիրոջից էր, որպեսզի նա կատարի իր խոսքը, որ Տերը սիլոնացի Աքիայի միջոցով ասել էր Նաբատի որդի Հերոբովամին։ 16 Երբ ամբողջ Իսրայելը տեսավ, որ թագավորը չլսեց իրենց, ժողովուրդը պատասխանեց թագավորին՝ ասելով. «Ի՞նչ բաժին ունենք մենք Դավթի մոտ, և ի՞նչ ժառանգություն ունենք Հեսսեի որդուց։ Ձեր վրանները, ո՛վ Իսրայել, հիմա հոգ տար քո տան մասին, Դավթ»։ Եվ Իսրայելը գնաց իր վրանները։ 17 Բայց Յուդայի քաղաքներում բնակուող իսրայէլացիների վրայ Ռոբովամը թագաւորեց։ 18 Ռոբովամ թագավորը հարկերի վերակացու Ադորամին ուղարկեց, և ամբողջ Իսրայելը քարկոծեց նրան, և նա մեռավ։ Ռոբովամ թագավորը շտապեց նրան կառք նստեցնել և փախչել Երուսաղեմ։ 19 Այսպես Իսրայելը ապստամբեց Դավթի տան դեմ մինչև այսօր։ 20 Երբ ամբողջ Իսրայելը լսեց, որ Հերոբովամը վերադարձել է, մարդ ուղարկեցին ու նրան ժողովքի մոտ կանչեցին ու նրան ամբողջ Իսրայելի վրա թագավոր դարձրին։ Դավթի տանը ոչ ոք չհետևեց, բացի միայն Հուդայի ցեղից։ 21 Երբ Ռոբովամը եկաւ Երուսաղէմ, նա հաւաքեց Յուդայի ամբողջ տունը՝ Բենիամինի ցեղին հետ միասին՝ հարիւր ութսուն հազար ընտիր պատերազմող
1 Թագավորներ
մարդիկ, որ կռուեն Իսրայելի տան դեմ եւ թագավորությունը վերադարձնեն Սողոմոնի որդի Ռոբովամին։ 22 Բայց Աստծո խոսքը եղավ Աստծո մարդ Սեմայիային՝ ասելով. 23 Խոսիր Սողոմոնի որդի Ռոբովամի՝ Հուդայի թագավորի, և Հուդայի ու Բենիամինի ամբողջ տան, և ժողովրդի մնացորդների հետ՝ ասելով. 24 Այսպես է ասում Տերը. «Մի՛ բարձրանաք ու մի՛ կռվեք ձեր եղբայրների՝ Իսրայելի որդիների դեմ։ Ամեն մարդ թող վերադառնա իր տունը, որովհետև սա ինձանից է»։ Նրանք լսեցին Տիրոջ խոսքը և վերադարձան՝ Տիրոջ խոսքի համաձայն։ 25 Այն ժամանակ Յերոբովամը Եփրեմի լեռան վրա կառուցեց Սյուքեմը և բնակվեց այնտեղ։ Այնուհետև այնտեղից դուրս եկավ ու կառուցեց Փանուելը։ 26 Եվ Հերոբովամն ասաց իր սրտում. «Հիմա թագավորությունը կվերադառնա Դավթի տանը»։ 27 Եթէ այս ժողովուրդը վեր գնայ Երուսաղէմ՝ Տիրոջ տանը զոհ մատուցելու, այն ժամանակ այս ժողովրդի սիրտը կը դառնայ դէպի իր տէրը՝ դէպի Յուդայի Ռոբովամ արքայը, եւ նրանք կսպանեն ինձ ու կը վերադառնան Յուդայի Ռոբովամ արքայի մօտ։ 28 Թագավորը խորհուրդ արեց, երկու ոսկե հորթ պատրաստեց ու ասաց նրանց. «Ձեզ համար շատ է Երուսաղեմ գնալը։ Ահա՛ քո աստվածները, ո՛վ Իսրայել, որոնք քեզ Եգիպտոսից դուրս բերեցին»։ 29 Եվ մեկը դրեց Բեթելում, իսկ մյուսը՝ Դանում։ 30 Եվ սա մեղք դարձավ, որովհետև ժողովուրդը գնաց Դան՝ մեկի առաջ երկրպագելու։ 31 Եվ նա կառուցեց բարձրավանդակների տուն և քահանաներ դարձրեց ժողովրդի ամենացածրերից, որոնք Ղևիի որդիներից չէին։ 32 Եվ Հերոբովամը տոն սահմանեց ութերորդ ամսում՝ ամսվա տասնհինգերորդ օրը, ինչպես Հուդայում տոնը, և զոհեր մատուցեց զոհասեղանի վրա։ Այդպես էլ արեց Բեթելում՝ զոհաբերելով իր պատրաստած հորթերին։ Եվ Բեթելում դրեց իր պատրաստած բարձրավանդակների քահանաներին։ 33 Եվ նա զոհ մատուցեց Բեթելում իր պատրաստած զոհասեղանի վրա՝ ութերորդ ամսվա տասնհինգերորդ օրը, այն ամսին, որը նա որոշել էր իր սրտի համաձայն, և տոն սահմանեց Իսրայելի որդիների համար։ Նա զոհ մատուցեց զոհասեղանի վրա և խունկ ծխեց։ ԳԼՈՒԽ 13 1 Եվ ահա, Տիրոջ խոսքով Հուդայից մի Աստծո մարդ եկավ Բեթել, և Հերոբովամը կանգնած էր զոհասեղանի մոտ՝ խունկ ծխելու։ 2 Եվ Տիրոջ խոսքով նա աղաղակեց զոհասեղանի դեմ ու ասաց. «Սեղան, սեղան, այսպես է ասում Տերը. «Ահա Դավթի տանը մի որդի կծնվի՝ Հովսիա անունով, և քեզ վրա կզոհաբերի բարձրավանդակների քահանաներին, որոնք քեզ վրա խունկ են ծխում, և մարդկանց ոսկորներ կայրվեն քեզ վրա»։ 3 Եվ նույն օրը նա նշան տվեց՝ ասելով. «Սա է այն նշանը, որ Տերը խոսեց. Ահա՛ զոհասեղանը կպատռվի, և նրա վրա եղած մոխիրը կթափվի»։ 4 Երբ Յերոբովամ թագավորը լսեց Աստծո մարդու խոսքը, որը Բեթելում զոհասեղանի դեմ էր աղաղակել, ձեռքը մեկնեց զոհասեղանից ու ասաց. «Բռնե՛ք նրան»։
Նրա ձեռքը, որը մեկնել էր նրա վրա, չորացավ, և նա չկարողացավ այն իր մոտ քաշել։ 5 Սեղանը պատռվեց, և մոխիրը թափվեց սեղանից՝ համաձայն այն նշանի, որը Աստծո մարդը տվել էր Տիրոջ խոսքով։ 6 Թագավորը պատասխանեց և ասաց Աստծո մարդուն. «Աղոթիր քո Տեր Աստծո առաջ և աղոթիր ինձ համար, որ ձեռքս ետ դառնա»։ Աստծո մարդը աղաչեց Տիրոջը, և թագավորի ձեռքը ետ դարձավ, ինչպես առաջ էր։ 7 Եվ թագավորն ասաց Աստծո մարդուն. «Վերադարձիր տուն ինձ հետ, վայելիր քո ախորժակը, և ես քեզ վարձատրություն կտամ»։ 8 Եվ Աստծո մարդն ասաց թագավորին. «Եթե դու ինձ քո տան կեսը տաս, ես քեզ հետ չեմ մտնի, ո՛չ հաց կուտեմ, ո՛չ էլ ջուր կխմեմ այս վայրում։ 9 Որովհետեւ Տիրոջ խօսքովը ինձ այսպէս էր հրամայուած՝ ասելով. Հաց մի՛ ուտիր, ջուր մի՛ խմիր եւ մի՛ վերադառնայ այն ճանապարհով, որով եկել ես։ 10 Նա ուրիշ ճանապարհով գնաց և չվերադարձավ այն ճանապարհով, որով Բեթել էր եկել։ 11 Բեթելում ապրում էր մի ծեր մարգարե։ Նրա որդիները եկան ու պատմեցին նրան այն բոլոր գործերը, որ Աստծո մարդը այդ օրը Բեթելում արել էր. այն խոսքերը, որ նա ասել էր թագավորին, պատմեցին նաև իրենց հորը։ 12 Հայրը հարցրեց նրանց. «Ո՞ր ճանապարհով գնաց նա»։ Որովհետև նրա որդիները տեսել էին, թե որ ճանապարհով էր գնացել Հուդայից եկած Աստծու մարդը։ 13 Եվ նա ասաց իր որդիներին. «Ինձ համար էշը թամբեք»։ Եվ նրանք նրա համար էշը թամբեցին, և նա նստեց դրա վրա։ 14 Եվ գնաց Աստծո մարդու հետևից ու գտավ նրան նստած կաղնու տակ։ Նա ասաց նրան. «Դու՞ ես այն Աստծո մարդը, որ Հուդայից ես եկել»։ Նա էլ ասաց. «Ես եմ»։ 15 Ապա ասաց նրան. «Եկ տուն ինձ հետ և հաց կեր»։ 16 Նա ասաց. «Չեմ կարող քեզ հետ վերադառնալ և ո՛չ էլ քեզ հետ մտնել, ո՛չ էլ հաց ուտել և ո՛չ էլ ջուր խմել քեզ հետ այս վայրում։ 17 Որովհետեւ Տիրոջ խօսքովն ինձ ասուեցաւ. Այնտեղ հաց չուտես եւ ջուր չխմես եւ չվերադառնաս այն ճանապարհով գնալու, որով եկել ես։ 18 Նա ասաց նրան. «Ես էլ քեզ պես մարգարե եմ, և մի հրեշտակ խոսեց ինձ հետ Տիրոջ խոսքով՝ ասելով. «Վերադարձրու նրան քեզ հետ քո տունը, որպեսզի հաց ուտի և ջուր խմի»։ Բայց նա ստեց նրան։ 19 Նա վերադարձավ նրա հետ, հաց կերավ նրա տանը և ջուր խմեց։ 20 Երբ նրանք սեղանի շուրջ նստած էին, Տիրոջ խոսքը հասավ նրան, որը նրան հետ էր բերել. 21 Եվ նա աղաղակեց Հուդայից եկած Աստծո մարդուն՝ ասելով. «Այսպես է ասում Տերը. «Քանի որ դու անհնազանդ եղար Տիրոջ բերանին և չպահեցիր այն պատվիրանը, որը Տեր Աստվածդ քեզ պատվիրել էր, 22 Բայց դու վերադարձար, հաց կերար ու ջուր խմեցիր այն տեղում, որի համար Տերն ասել էր քեզ՝ «Հաց մի՛ կեր և ջուր մի՛ խմիր, քո դիակը չի մտնի քո հայրերի գերեզմանը»։ 23 Եվ երբ նա հաց կերավ ու խմեց, թամբեց էշը, այսինքն՝ այն մարգարեի համար, որին հետ էր բերել։
1 Թագավորներ
24 Երբ նա գնաց, ճանապարհին նրան հանդիպեց մի առյուծ և սպանեց նրան։ Նրա դիակը ճանապարհին ընկավ, էշը կանգնած էր նրա կողքին, առյուծն էլ կանգնած էր դիակի մոտ։ 25 Եվ ահա մարդիկ անցան այնտեղից ու տեսան ճանապարհին ընկած դիակը և դիակի մոտ կանգնած առյուծը։ Նրանք եկան ու պատմեցին քաղաքում, որտեղ ապրում էր ծեր մարգարեն։ 26 Երբ լսեց այդ մասին այն մարգարեն, որը նրան ճանապարհից հետ էր դարձրել, ասաց. «Սա այն Աստծո մարդն է, որը անհնազանդ է եղել Տիրոջ խոսքին։ Տերը նրան մատնել է առյուծին, որը պատառոտել ու սպանել է նրան՝ Տիրոջ խոսքի համաձայն»։ 27 Եվ նա խոսեց իր որդիների հետ՝ ասելով. «Ինձ համար էշը թամբեք»։ Եվ նրանք թամբեցին նրան։ 28 Եվ նա գնաց ու գտավ նրա դիակը ճանապարհին ընկած, իսկ էշն ու առյուծը՝ դիակի մոտ կանգնած։ Առյուծը ո՛չ դիակը կերել էր, ո՛չ էլ էշը պատառոտել։ 29 Մարգարեն վերցրեց Աստծու մարդու դիակը, դրեց էշի վրա ու հետ բերեց։ Ծեր մարգարեն եկավ քաղաք՝ նրան սգալու և թաղելու։ 30 Եվ նա նրա դիակը դրեց իր գերեզմանում, և նրանք սգացին նրա վրա՝ ասելով. «Վա՜յ, եղբայր իմ»։ 31 Եվ եղավ այնպես, որ նրան թաղելուց հետո նա խոսեց իր որդիների հետ՝ ասելով. «Երբ ես մեռնեմ, թաղեք ինձ այն գերեզմանում, որտեղ թաղված է Աստծո մարդը, իմ ոսկորները դրեք նրա ոսկորների կողքին։ 32 Որովհետեւ այն խօսքը, որ նա Տիրոջ խօսքով կանչեց Բեթէլի սեղանի եւ Սամարիայի քաղաքներում գտնուող բոլոր բարձրաւանդակների տների մասին, անպայման կկատարուի։ 33 Այս բանից հետո Հերոբովամը չհեռացավ իր չար ճանապարհից, այլ ժողովրդի ամենացածրերից դարձյալ բարձրավանդակների քահանաներ դարձրեց։ Ում որ կամենում էր, նրան սրբացնում էր, և նա դառնում էր բարձրավանդակների քահանաներից մեկը։ 34 Եվ սա մեղք դարձավ Հերոբովամի տան համար՝ նրան բնաջինջ անելու և երկրի երեսից ոչնչացնելու համար։ ԳԼՈՒԽ 14 1 Այդ ժամանակ հիվանդացավ Հերոբովամի որդի Աբիան։ 2 Եվ Հերոբովամն ասաց իր կնոջը. «Վեր կաց, խնդրում եմ, և կերպարանափոխվիր, որ չճանաչեն, որ Հերոբովամի կինն ես, և գնա Սելով։ Ահա այնտեղ է Աքիա մարգարեն, որն ինձ ասաց, որ ես թագավոր կլինեմ այս ժողովրդի վրա»։ 3 Եվ վերցրու քեզ հետ տասը հաց, բլիթներ և մի կուժ մեղր ու գնա նրա մոտ։ Նա քեզ կասի, թե ինչ է լինելու երեխային։ 4 Եվ Հերոբովամի կինը այդպես արեց. վեր կացավ գնաց Սելով և մտավ Աքիայի տունը։ Բայց Աքիան չէր տեսնում, որովհետև նրա աչքերը մթնել էին ծերության պատճառով։ 5 Եվ Տերն ասաց Աքիային. «Ահա Հերոբովամի կինը գալիս է քեզանից իր որդու համար մի բան հարցնելու, որովհետև նա հիվանդ է։ Այսպես ու այսպես ասա
նրան, որովհետև երբ նա մտնի, կձևացնի, թե ուրիշ կին է»։ 6 Երբ Աքիան դռան մոտ լսեց նրա ոտքերի ձայնը, ասաց. «Մտի՛ր, Յերոբովամի կին, ինչո՞ւ ես ձևանում, թե ուրիշն ես, որովհետև ես քեզ մոտ ուղարկվել եմ ծանր լուրով»։ 7 Գնա ասա Հերոբովամին. «Այսպես է ասում Տեր Աստվածը՝ Իսրայելի. «Քանի որ ես քեզ բարձրացրի ժողովրդի միջից և քեզ իշխան դրեցի իմ ժողովրդի՝ Իսրայելի վրա, 8 Եվ թագավորությունը խլեցի Դավթի տնից ու տվեցի քեզ։ Բայց դու չեղար իմ ծառա Դավթի պես, որը պահում էր իմ պատվիրանները և ամբողջ սրտով հետևում էր ինձ՝ անելով միայն այն, ինչ ճիշտ էր իմ աչքում։ 9 Այլ դու չարիք գործեցիր քեզանից առաջ եղած բոլորից ավելի, քան դու գնացիր ու քեզ համար ուրիշ աստվածներ ու ձուլածո պատկերներ ստեղծեցիր՝ ինձ բարկացնելու համար, և ինձ քո մեջքի ետևը գցեցիր։ 10 Ահա՛ ես չարիք պիտի բերեմ Յերոբովամի տան վրայ, պիտի բնաջինջ անեմ Յերոբովամից պատին միզողին, եւ Իսրայէլի մէջ կապուածին ու լքուածին, եւ պիտի վերացնեմ Յերոբովամի տան մնացորդը, ինչպէս որ մարդ գոմաղբ է վերցնում, մինչեւ որ այն ամբողջությամբ վերանա։ 11 Յերոբովամից քաղաքում մեռնողին շները պիտի ուտեն, իսկ դաշտում մեռնողին երկնքի թռչունները պիտի ուտեն, որովհետեւ Տէրն է ասել։ 12 Ուրեմն վեր կաց, գնա քո տունը, և երբ քո ոտքերը քաղաք մտնեն, երեխան կմեռնի։ 13 Եվ ամբողջ Իսրայելը կսգա նրա համար ու կթաղի նրան, որովհետև Հերոբովամից միայն նա կմտնի գերեզման, որովհետև նրա մեջ է գտնվել մի բարի բան Իսրայելի Տեր Աստծո համար՝ Հերոբովամի տանը։ 14 Տերը իր համար Իսրայելի վրա մի թագավոր կբարձրացնի, որը նույն օրը կբնաջնջի Հերոբովամի տունը։ Բայց ի՞նչ անել հիմա։ 15 Որովհետև Տերը կհարվածի Իսրայելին, ինչպես եղեգը շարժվում է ջրի մեջ, և նա կխլի Իսրայելին այս բարի երկրից, որը նա տվել է նրանց հայրերին, և կցրի նրանց գետի այն կողմը, որովհետև նրանք իրենց համար անտառներ են կառուցել՝ Տիրոջը բարկացնելով։ 16 Եվ նա կմատնի Իսրայելին Հերոբովամի մեղքերի համար, որը մեղանչեց և որը մեղանչեցրեց Իսրայելին։ 17 Յերոբովամի կինը վեր կացաւ գնաց ու հասաւ Թերսա։ Երբ նա դռան շեմին հասաւ, տղան մեռաւ։ 18 Եվ նրան թաղեցին, և ամբողջ Իսրայելը սգաց նրա համար՝ ըստ Տիրոջ խոսքի, որը նա ասել էր իր ծառա Աքիա մարգարեի միջոցով։ 19 Հերոբովամի մնացած գործերի մասին, թե ինչպես նա պատերազմեց և ինչպես թագավորեց, ահա դրանք գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 20 Եվ Հերոբովամի թագավորության օրերը քսաներկու տարի էին։ Նա ննջեց իր հայրերի հետ, և նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Նադաբը։ 21 Եվ Սողոմոնի որդի Ռոբովամը թագավորեց Հուդայում։ Ռոբովամը քառասունմեկ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և տասնյոթ տարի թագավորեց Երուսաղեմում՝ այն քաղաքում, որը Տերը ընտրել էր Իսրայելի բոլոր ցեղերից՝ իր անունը այնտեղ դնելու համար։ Նրա մոր անունը Նաամա էր՝ ամմոնացի։
1 Թագավորներ
22 Եվ Հուդան չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ, և նրանք նրան նախանձեցին իրենց գործած մեղքերով՝ ավելի շատ, քան իրենց հայրերը։ 23 Նրանք նաև իրենց համար բարձրավանդակներ, արձաններ ու պուրակներ կառուցեցին ամեն բարձր բլրի վրա և ամեն կանաչ ծառի տակ։ 24 Եվ երկրում կային նաև սոդոմացիներ, որոնք անում էին այն բոլոր ազգերի գարշելի բաների համաձայն, որոնց Տերը վռնդել էր Իսրայելի որդիների առջևից։ 25 Եվ եղավ այնպես, որ Ռոբովամ թագավորի հինգերորդ տարում Եգիպտոսի Սիսակ թագավորը հարձակվեց Երուսաղեմի վրա։ 26 Նա վերցրեց Տիրոջ տան գանձերը եւ թագավորի տան գանձերը, վերցրեց ամեն ինչ, վերցրեց նաեւ Սողոմոնի պատրաստած բոլոր ոսկե վահանները։ 27 Եվ Ռոբովամ թագավորը դրանց փոխարեն պղնձե վահաններ պատրաստեց և դրանք հանձնեց թագավորական տան դուռը պահպանող պահակախմբի պետին։ 28 Երբ թագավորը մտնում էր Տիրոջ տունը, պահակախումբը տանում էր նրանց ու հետ բերում պահակատանը։ 29 Ռոբովամի մնացած գործերը և նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 30 Եվ պատերազմ կար Ռոբովամի ու Հերոբովամի միջև նրանց բոլոր օրերում։ 31 Ռոբովամը ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց իր հայրերի հետ Դավթի քաղաքում։ Նրա մոր անունը Նաամա էր՝ ամմոնացի։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Աբիամը։ ԳԼՈՒԽ 15 1 Նաբատի որդի Յերոբովամի թագավորության տասնութերորդ տարում Հուդայի վրա թագավորեց Աբիամը։ 2 Երեք տարի թագավորեց նա Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Մաաքա էր՝ Աբիսողոմի դուստրը։ 3 Եվ նա քայլեց իր հոր բոլոր մեղքերի մեջ, որոնք նա գործել էր իրենից առաջ, և նրա սիրտը կատարյալ չէր իր Տեր Աստծո հետ, ինչպես իր հայր Դավթի սիրտը։ 4 Սակայն Դավթի համար նրա Տեր Աստվածը նրան մի ճրագ տվեց Երուսաղեմում, որպեսզի նրա որդուն կանգնեցնի նրանից հետո և Երուսաղեմը հաստատի։ 5 Որովհետեւ Դաւիթը Տիրոջ աչքում ուղիղ գործեց եւ իր կեանքի բոլոր օրերին չխոտորուեց Տիրոջ իրեն պատուիրած ոչ մի բանից, բացի միայն քետացի Ուրիայի գործից։ 6 Եվ պատերազմ կար Ռոբովամի ու Հերոբովամի միջև նրա կյանքի բոլոր օրերին։ 7 Աբիամի մնացած գործերը և նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ Աբիամի և Հերոբովամի միջև պատերազմ էր։ 8 Աբիամը ննջեց իր հայրերի հետ, և նրան թաղեցին Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Ասան։ 9Եվ Իսրայելի Հերոբովամ թագավորի քսաներորդ տարում Ասան թագավորեց Հուդայի վրա։
10 Եվ քառասունմեկ տարի թագավորեց նա Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Մաաքա էր՝ Աբիսողոմի դուստրը։ 11 Ասան արեց այն, ինչը ճիշտ էր Տիրոջ աչքում, ինչպես իր հայր Դավիթը։ 12 Եվ նա երկրից վերացրեց սոդոմացիներին և հեռացրեց բոլոր կուռքերը, որոնք նրա հայրերն էին պատրաստել։ 13 Նաև իր մորը՝ Մաաքային, հեռացրեց թագուհու պաշտոնից, որովհետև նա կուռք էր պատրաստել անտառում։ Ասան կործանեց նրա կուռքը և այրեց այն Կեդրոնի հեղեղատի մոտ։ 14 Բայց բարձր տեղերը չվերացվեցին, սակայն Ասայի սիրտը կատարյալ էր Տիրոջ հետ իր բոլոր օրերում։ 15 Եվ նա Տիրոջ տունը բերեց իր հոր նվիրաբերած իրերը և իր նվիրաբերած իրերը՝ արծաթը, ոսկին և անօթները։ 16 Եվ պատերազմ կար Ասայի և Իսրայելի Բաասա թագավորի միջև նրանց բոլոր օրերում։ 17 Եվ Իսրայելի Բաասա թագավորը դուրս եկավ Հուդայի դեմ և կառուցեց Ռաման, որպեսզի ոչ ոքի թույլ չտա դուրս գալ կամ մտնել Հուդայի Ասա թագավորի մոտ։ 18 Ասան վերցրեց Տիրոջ տան և թագավորի տան գանձերում մնացած ամբողջ արծաթն ու ոսկին և տվեց իր ծառաների ձեռքը։ Ասա թագավորը դրանք ուղարկեց Ասորիքի թագավոր Բենադադի՝ Հեզիոնի որդի Թաբրիմոնի որդի Բենադադի մոտ, որը բնակվում էր Դամասկոսում, ասելով. 19 Դաշնակցություն կա իմ ու քո միջև, և իմ հոր ու քո հոր միջև։ Ահա ես քեզ արծաթ ու ոսկի եմ ուղարկել որպես նվեր։ Եկ ու քանդիր քո դաշինքը Իսրայելի Բաասա թագավորի հետ, որ նա հեռանա ինձանից։ 20 Բենադադը լսեց Ասա թագավորին և ուղարկեց իր զորքերի հրամանատարներին Իսրայելի քաղաքների դեմ, և նա հարվածեց Իյոնին, Դանին, Աբելբեթմաաքային, ամբողջ Քիներոթին՝ Նեփթաղիմի ամբողջ երկրին։ 21 Երբ Բաասան լսեց դա, դադարեց Ռամայի կառուցումից և բնակվեց Թերսայում։ 22 Այն ժամանակ Ասա թագավորը հրաման արձակեց ամբողջ Հուդայում։ Ոչ ոք բացառություն չեղավ։ Նրանք վերցրին Ռամայի քարերն ու փայտերը, որոնցով Բաասան կառուցել էր, և Ասա թագավորը դրանցով կառուցեց Բենիամինի Գեբան ու Մասփան։ 23 Ասայի մնացած բոլոր գործերը, նրա ողջ զորությունը, նրա արած ամեն ինչ և նրա կառուցած քաղաքները չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ Սակայն իր ծերության տարիներին նրա ոտքերը հիվանդ էին։ 24 Ասան ննջեց իր հայրերի հետ եւ թաղվեց իր հայրերի հետ իր հայր Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց իր որդին՝ Հովսափատը։ 25Եվ Հերոբովամի որդի Նադաբը սկսեց թագավորել Իսրայելի վրա Հուդայի Ասա թագավորի երկրորդ տարում և թագավորեց Իսրայելի վրա երկու տարի։ 26 Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ եւ գնաց իր հոր ճանապարհով ու նրա մեղքերով, որոնցով նա մեղանչել էր տվել Իսրայելին։ 27 Նրա դեմ դավադրություն կազմակերպեց Իսաքարի տնից Աքիայի որդի Բաասան, և Բաասան նրան
1 Թագավորներ
սպանեց փղշտացիների Գաբեթոնում, մինչդեռ Նադաբը և ամբողջ Իսրայելը պաշարել էին Գաբեթոնը։ 28 Յուդայի Ասա թագավորի երրորդ տարում Բաասան սպանեց նրան և նրա փոխարեն թագավորեց։ 29 Երբ նա թագավորեց, նա կոտորեց Հերոբովամի ամբողջ տունը։ Հերոբովամից ոչ մի կենդանի չթողեց, մինչև որ ոչնչացրեց նրան՝ ըստ Տիրոջ խոսքի, որը նա ասել էր իր ծառա Սիլոնացի Աքիայի միջոցով։ 30 Յերոբովամի մեղքերի համար, որոնք նա գործեց, և որոնցով նա մեղանչել տվեց Իսրայելին, իր բարկությամբ, որով նա բարկացրեց Իսրայելի Տեր Աստծուն։ 31 Նադաբի մնացած գործերը և նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 32 Ասայի եւ Իսրայելի Բաասա թագավորի միջեւ պատերազմ կար նրանց բոլոր օրերում։ 33 Յուդայի Ասա թագավորի երրորդ տարում Աքիայի որդի Բաասան սկսեց թագավորել ամբողջ Իսրայելի վրա Թերսայում՝ քսանչորս տարի։ 34 Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ եւ գնաց Յերոբովամի ճանապարհով եւ նրա մեղքերով, որոնցով նա մեղանչել էր տուել Իսրայելին։ ԳԼՈՒԽ 16 1 Տիրոջ խոսքը եղավ Անանիի որդի Հեուին՝ Բաասայի դեմ՝ ասելով. 2 Որովհետեւ ես քեզ բարձրացրի փոշուց եւ քեզ իշխան դրի իմ ժողովուրդ Իսրայելի վրայ, իսկ դու գնացիր Յերոբովամի ճանապարհով եւ մեղանչեցրիր իմ ժողովուրդ Իսրայելին՝ ինձ բարկացնելու համար նրանց մեղքերով։ 3 Ահա ես պիտի վերացնեմ Բաասայի սերունդը եւ նրա տան սերունդը, եւ քո տունը պիտի դարձնեմ Նաբատի որդի Յերոբովամի տան նման։ 4 Բաասայից քաղաքում մեռնողին շները պիտի ուտեն, իսկ դաշտում մեռնողին երկնքի թռչունները պիտի ուտեն։ 5 Բաասայի մնացած գործերը, նրա արածները եւ նրա զորությունը չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 6 Բաասան ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց Թերսայում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Էլան։ 7 Եվ նաև Անանիի որդի Հեու մարգարեի միջոցով Տիրոջ խոսքը եկավ Բաասայի և նրա տան դեմ՝ այն բոլոր չարիքների համար, որ նա արեց Տիրոջ աչքի առաջ՝ նրան բարկացնելով իր ձեռքերի գործերով՝ լինելով Հերոբովամի տան նման, և որովհետև նա սպանեց նրան։ 8 Յուդայի Ասա թագավորի քսանվեցերորդ տարում Բաասայի որդի Էլան սկսեց թագավորել Իսրայելի վրա Թերսայում երկու տարի։ 9 Եվ նրա ծառա Զիմրին՝ նրա կառքերի կեսի հրամանատարը, դավադրություն կազմակերպեց նրա դեմ, երբ նա Թերսայում էր՝ խմելով Արզայի՝ իր տան վերակացուի տանը, որը Թերսայում էր։ 10 Եվ Զիմրին մտավ, հարվածեց նրան ու սպանեց Հուդայի Ասա թագավորի քսանյոթերորդ տարում և թագավորեց նրա փոխարեն։
11 Եվ երբ նա սկսեց թագավորել, և նստեց իր գահին, նա կոտորեց Բաասայի ամբողջ տունը. նրա մեջ պատին միզող չթողեց ո՛չ նրա ազգականներից, ո՛չ էլ նրա ընկերներից։ 12 Այսպես Զիմրին կործանեց Բաասայի ամբողջ տունը՝ համաձայն Տիրոջ խոսքի, որ նա ասել էր Բաասայի մասին Հեու մարգարեի միջոցով։ 13 Բաասայի բոլոր մեղքերի եւ նրա որդի Եղայի մեղքերի համար, որոնցով նրանք մեղանչեցին եւ որոնցով մեղանչել տուեցին նաեւ Իսրայելին՝ իրենց ունայնություններով բարկացնելով Տիրոջը՝ Իսրայելի Աստծուն։ 14 Էլայի մնացած գործերը և նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 15 Յուդայի Ասա թագավորի քսանյոթերորդ տարում Զիմրին յոթ օր թագավորեց Թերսայում։ Եվ ժողովուրդը բանակել էր փղշտացիների Գաբեթոնի դեմ։ 16 Եվ բանակված ժողովուրդը լսեց, որ Զիմրին դավադրություն է կազմակերպել և սպանել է թագավորին։ Ուստի ամբողջ Իսրայելը այդ օրը բանակում զորագլուխ Ամրիին Իսրայելի վրա թագավոր դարձրեց։ 17 Եվ Ամրին ամբողջ Իսրայելի հետ Գաբեթոնից վեր կացավ և պաշարեց Թերսան։ 18 Երբ Զիմրին տեսավ, որ քաղաքը գրավվել է, մտավ թագավորական տան պալատը, կրակի մատնեց թագավորական տունը իր վրա և մեռավ։ 19 Իր գործած մեղքերի համար, որ չարիք գործելով Տիրոջ աչքի առաջ՝ քայլելով Հերոբովամի ճանապարհով եւ նրա գործած մեղքերով՝ Իսրայելին մեղանչել տալով։ 20 Զիմրիի մնացած գործերը և նրա գործած դավաճանությունը չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 21 Այն ժամանակ Իսրայելի ժողովուրդը բաժանվեց երկու մասի. ժողովրդի կեսը հետևեց Գինաթի որդի Թաբնիին՝ նրան թագավոր դարձնելու համար, իսկ մյուս կեսը՝ Ամրիին։ 22 Բայց Օմրիի հետևորդ ժողովուրդը հաղթեց Գինաթի որդի Թիբնիի հետևորդ ժողովրդին։ Այդպես Թիբնին մահացավ, և Օմրին թագավորեց։ 23 Յուդայի Ասա թագավորի երեսունմեկերորդ տարում Ամրին սկսեց թագավորել Իսրայելի վրա տասներկու տարի։ Վեց տարի թագավորեց Թերսայում։ 24 Եվ նա Սեմերից երկու տաղանդ արծաթով գնեց Սամարիա լեռը, բլրի վրա շինություն կառուցեց և բլրի տիրոջ՝ Սեմերի անունով իր կառուցած քաղաքի անունը կոչեց Սամարիա։ 25 Բայց Օմրին չարիք գործեց Տիրոջ աչքում և ավելի վատ գործեց, քան բոլոր իրենից առաջ եղածները։ 26 Որովհետեւ նա Նաբատի որդի Յերոբովամի բոլոր ճանապարհներովը գնաց եւ նորա մեղքերովը, որով նա մեղանչել տուեց Իսրայելին՝ իր ունայնություններովը բարկացնելու համար Իսրայէլի Տէր Աստուծուն։ 27 Ամրիի մնացած գործերը, որ նա արեց, և նրա ցուցաբերած զորությունը, չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։
1 Թագավորներ
28 Այսպիսով, Ամրին ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց Սամարիայում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Աքաաբը։ 29 Եվ Հուդայի Ասա թագավորի երեսունութերորդ տարում Իսրայելի վրա թագավորեց Ամրիի որդի Աքաաբը, և Ամրիի որդի Աքաաբը Սամարիայում Իսրայելի վրա թագավորեց քսաներկու տարի։ 30 Եվ Ամրիի որդի Աքաաբը չարիք գործեց Տիրոջ աչքում իրենից առաջ եղած բոլորից ավելի։ 31 Եվ նրա համար թեթև բան էր Նաբատի որդի Հերոբովամի մեղքերի մեջ քայլելը, ուստի նա կին առավ սիդոնացիների թագավոր Եթբաալի դուստր Հեզաբելին, գնաց ու ծառայեց Բահաղին ու երկրպագեց նրան։ 32 Եվ նա Բահալի համար զոհասեղան կանգնեցրեց Սամարիայում կառուցված Բահալի տանը։ 33 Աքաաբը մի կուռք շինեց։ Աքաաբը Իսրայելի Տեր Աստծուն ավելի շատ բարկացրեց, քան իրենից առաջ եղած բոլոր Իսրայելի թագավորները։ 34 Նրա օրերում բեթելցի Հիելը կառուցեց Երիքովը։ Նա նրա հիմքը դրեց իր անդրանիկ որդի Աբիրոնի վրա և նրա դարպասները կանգնեցրեց իր կրտսեր որդի Սեգուբի վրա՝ Տիրոջ խոսքի համաձայն, որը նա ասել էր Նավեի որդի Հեսուի միջոցով։ ԳԼՈՒԽ 17 1Եւ Եղիա Թեզբեցին, որը Գաղաադի բնակիչներից էր, ասաց Աքաաբին. «Կենդանի է Տէրը՝ Իսրայելի Աստուածը, որի առաջ ես կանգնած եմ, որ այս տարիներին ո՛չ ցող կլինի, ո՛չ էլ անձրև, եթե իմ խոսքի համաձայն չլինի»։ 2 Եվ Տիրոջ խոսքը նրան հասավ՝ ասելով. 3 Գնա՛ այստեղից, շրջի՛ր դեպի արևելք և թաքնվի՛ր Քերիթ հեղեղատի մոտ, որը Հորդանանի դիմացն է։ 4 Եվ դու կխմես այդ առվակից, և ես հրամայել եմ ագռավներին, որ քեզ այնտեղ կերակրեն։ 5 Նա գնաց ու արեց Տիրոջ խոսքի համաձայն. գնաց ու բնակվեց Քերիթ հեղեղատի մոտ, որը Հորդանանի դիմացն է։ 6 Եվ ագռավները նրան հաց ու միս էին բերում առավոտյան, և հաց ու միս՝ երեկոյան, և նա ջուր էր խմում առվակից։ 7 Եվ որոշ ժամանակ անց առվակը չորացավ, որովհետև երկրում անձրև չէր եկել։ 8 Եվ Տիրոջ խոսքը նրան հասավ՝ ասելով. 9 Վեր կաց գնա Սիդոնի Սարեփթա քաղաքը եւ այնտեղ մնա։ Ահա ես այնտեղ մի այրի կնոջ հրամայել եմ քեզ կերակրել։ 10 Նա վեր կացավ ու գնաց Սարեփթա։ Երբ քաղաքի դարպասի մոտ հասավ, ահա մի այրի կին փայտ էր հավաքում։ Նա կանչեց նրան ու ասաց. «Խնդրում եմ, մի քիչ ջուր բեր ինձ համար մի ամանի մեջ, որ խմեմ»։ 11 Երբ նա գնում էր բերելու, նա կանչեց նրան ու ասաց. «Խնդրում եմ, ձեռքդ մի կտոր հաց բեր»։ 12 Նա ասաց. «Կենդանի է քո Տեր Աստվածը, որ ես մի հաց չունեմ, բացի մի բուռ ալյուրից՝ տակառի մեջ, և մի քիչ յուղից՝ կուժի մեջ։ Ահա ես երկու փայտ եմ հավաքում, որպեսզի գնամ և պատրաստեմ այն ինձ և որդուս համար, որպեսզի ուտենք այն և մեռնենք»։ 13 Եղիան ասաց նրան. «Մի՛ վախեցիր, գնա՛ և արա այն, ինչ ասացիր. բայց նախ ինձ համար մի փոքրիկ
բլիթ պատրաստիր դրանից և բեր ինձ համար, և հետո կպատրաստես քեզ և քո որդու համար»։ 14 Որովհետեւ այսպէս է ասում Տէրը՝ Իսրայէլի Աստուածը. «Ալյուրը չի վերջանայ, եւ կուժը չի պակասի ձէթից, մինչեւ այն օրը, որ Տէրը անձրեւ տայ երկրի վրայ»։ 15 Եվ նա գնաց ու արեց Եղիայի խոսքի համաձայն. և նա, նա և նրա տունը շատ օրեր կերան։ 16 Եվ ալյուրը չվերջացավ սափորից, և յուղը չվերջացավ կուժից, ինչպես որ Տերն ասել էր Եղիայի միջոցով։ 17 Այս բաներից հետո տանտիրուհու կնոջ որդին հիվանդացավ, և նրա հիվանդությունն այնքան ծանր էր, որ նրա մեջ շունչ չմնաց։ 18 Եվ նա ասաց Եղիային. «Ի՞նչ գործ ունես ինձ հետ, ո՛վ Աստծո մարդ։ Եկել ես ինձ մոտ՝ իմ մեղքը հիշելու և իմ որդուն սպանելու՞»։ 19 Եվ նա ասաց նրան. «Տուր ինձ քո որդուն»։ Եվ վերցրեց նրան նրա գրկից, տարավ մի վերնատուն, որտեղ ինքն էր ապրում, և պառկեցրեց նրան իր մահճակալի վրա։ 20 Եվ նա աղաղակեց Տիրոջը և ասաց. «Տե՛ր Աստված իմ, մի՞թե դու չարիք բերեցիր այն այրու վրա, որի մոտ ես ապրում եմ՝ սպանելով նրա որդուն»։ 21 Եվ երեք անգամ նա պառկեց երեխայի վրա, աղաղակեց Տիրոջը՝ ասելով. «Տե՛ր Աստված իմ, խնդրում եմ, թող այս երեխայի հոգին նրա մեջ վերադառնա»։ 22 Եվ Տերը լսեց Եղիայի ձայնը, և երեխայի հոգին վերադարձավ նրա մեջ, և նա կենդանացավ։ 23 Եղիան վերցրեց երեխային, իջեցրեց նրան սենեակից տուն և տվեց նրան նրա մորը։ Եղիան ասաց. «Ահա՛, քո որդին կենդանի է»։ 24 Կինը Եղիային ասաց. «Հիմա սրանով գիտեմ, որ դու Աստծո մարդ ես, և որ Տիրոջ խոսքը քո բերանում ճշմարտություն է»։ ԳԼՈՒԽ 18 1 Շատ օրեր անց Տիրոջ խոսքը եղավ Եղիային՝ երրորդ տարում ասելով. «Գնա՛, երևա՛ Աքաաբին, և ես անձրև կտեղադրեմ երկրի վրա»։ 2 Եղիան գնաց Աքաաբին ներկայանալու։ Սամարիայում սաստիկ սով էր։ 3 Աքաաբը կանչեց Աբդիային, որը իր տան վերակացուն էր։ (Աբդիան շատ էր վախենում Տիրոջից։) 4 Երբ Հեզաբելը կոտորում էր Տիրոջ մարգարեներին, Աբդիան հարյուր մարգարե վերցրեց և նրանցից հիսուն-հիսուն թաքցրեց քարանձավներում՝ կերակրելով նրանց հացով ու ջրով։) 5 Աքաաբն ասաց Աբդիային. «Գնա՛ այդ երկիրը, բոլոր ջրի աղբյուրների ու բոլոր առվակների մոտ, գուցե խոտ գտնենք ձիերն ու ջորիները ողջ պահելու համար, որպեսզի բոլոր անասունները չկորցնենք»։ 6 Այսպիսով նրանք բաժանեցին երկիրը իրենց միջև՝ այն անցնելու համար։ Աքաաբը մեկ ճանապարհով գնաց մենակ, իսկ Աբդիան՝ մեկ այլ ճանապարհով մենակ։ 7 Երբ Աբդիան ճանապարհին էր, ահա Եղիան հանդիպեց նրան։ Նա ճանաչեց նրան, երեսնիվայր ընկավ ու ասաց. «Դո՞ւ ես իմ տե՛ր Եղիան»։
1 Թագավորներ
8 Նա պատասխանեց նրան. «Ես եմ, գնա ասա քո տիրոջը՝ Ահա Եղիան է այստեղ»։ 9 Եվ նա ասաց. «Ի՞նչ մեղք եմ գործել, որ դու քո ծառային Աքաաբի ձեռքն ես մատնում, որ ինձ սպանի»։ 10 Կենդանի է քո Տեր Աստվածը, չկա մի ազգ կամ թագավորություն, որտեղ իմ տերը մարդ չուղարկի քեզ փնտրելու, և երբ նրանք ասացին. «Նա այնտեղ չէ», նա երդվեց թագավորությանն ու ազգին, որ քեզ չեն գտել։ 11 Եվ հիմա դու ասում ես. «Գնա ասա քո տիրոջը, որ ահա Եղիան այստեղ է»։ 12 Եվ կլինի այնպես, որ երբ ես քեզանից հեռանամ, Տիրոջ Հոգին քեզ կտանի մի տեղ, որտեղ ես չգիտեմ։ Եվ երբ ես գամ ու Աքաաբին պատմեմ, և նա քեզ չգտնի, ինձ կսպանի։ Բայց ես՝ քո ծառան, վախենում եմ Տիրոջից իմ մանկությունից։ 13 Մի՞թե իմ տիրոջը չպատմվեց, թե ինչ արեցի, երբ Հեզաբելը կոտորեց Տիրոջ մարգարեներին, թե ինչպես Տիրոջ մարգարեներից հարյուր մարդ՝ հիսուն-հիսուն, թաքցրի քարանձավում և կերակրեցի նրանց հացով ու ջրով։ 14 Եվ հիմա դու ասում ես. «Գնա ասա քո տիրոջը՝ Ահա Եղիան այստեղ է», և նա կսպանի ինձ։ 15 Եղիան ասաց. «Կենդանի է Զորքերի Տերը, որի առաջ ես կանգնած եմ, որ այսօր անպայման կհայտնվեմ նրան»։ 16 Աբդիան գնաց Աքաաբին դիմավորելու և պատմեց նրան։ Աքաաբն էլ գնաց Եղիային դիմավորելու։ 17 Երբ Աքաաբը տեսավ Եղիային, ասաց նրան. «Դու՞ ես Իսրայելին խռովեցնողը»։ 18 Նա պատասխանեց. «Ես չեմ անհանգստացրել Իսրայելին, այլ դու եւ քո հոր տունը, որ թողել ես Տիրոջ պատվիրանները եւ Բահաղների հետեւից ես գնացել»։ 19 Հիմա ուղարկիր և ինձ մոտ հավաքիր ամբողջ Իսրայելին Կարմել լեռան վրա, և Բահաղի չորս հարյուր հիսուն մարգարեներին, և չորս հարյուր անտառի մարգարեներին, որոնք ուտում են Հեզաբելի սեղանից։ 20 Աքաաբը մարդ ուղարկեց բոլոր Իսրայելի որդիների մոտ և մարգարեներին հավաքեց Կարմել լեռան վրա։ 21 Եղիան մոտեցավ ամբողջ ժողովրդին ու ասաց. «Մինչև ե՞րբ եք երկու կարծիքի միջև տատանվելու։ Եթե Տերն է Աստված, հետևեք նրան, իսկ եթե Բահաղն է, հետևեք նրան»։ Եվ ժողովուրդը նրան ոչ մի խոսք չպատասխանեց։ 22 Այն ժամանակ Եղիան ասաց ժողովրդին. «Ես, միայն ես եմ մնացել Տիրոջ մարգարեն, իսկ Բահաղի մարգարեները չորս հարյուր հիսուն մարդ են»։ 23 Ուրեմն թող մեզ երկու եզ տան, և թող նրանք իրենց համար մեկ եզը ընտրեն, կտոր-կտոր անեն, փայտերի վրա դնեն և կրակ չվառեն։ Ես էլ մյուս եզը կպատրաստեմ, փայտերի վրա կդնեմ և կրակ չվառեմ։ 24 Եվ դուք կանչեք ձեր աստվածների անունը, իսկ ես կկանչեմ Տիրոջ անունը։ Եվ այն Աստվածը, որը կպատասխանի կրակով, թող լինի Աստված։ Եվ ամբողջ ժողովուրդը պատասխանեց ու ասաց. «Լավ է ասված»։ 25 Եղիան ասաց Բահաղի մարգարեներին. «Ընտրեք ձեզ համար մեկ եզ և նախ այն պատրաստեք, որովհետև դուք շատ եք։ Կանչեք ձեր աստվածների անունը, բայց կրակ մի՛ վառեք»։ 26 Եվ նրանք վերցրին իրենց տրված ցուլը, պատրաստեցին այն և առավոտից մինչև կեսօր
կանչեցին Բահաղի անունը՝ ասելով. «Ո՛վ Բահաղ, լսի՛ր մեզ»։ Բայց ո՛չ ձայն կար, ո՛չ էլ պատասխանող։ Եվ նրանք ցատկեցին շինված զոհասեղանի վրա։ 27 Եվ կեսօրին Եղիան ծաղրեց նրանց ու ասաց. «Բարձրաձայն աղաղակեք, որովհետև նա աստված է։ Կամ խոսում է, կամ հետապնդում է, կամ ճանապարհորդության մեջ է, կամ գուցե քնած է ու արթնանում է»։ 28 Եվ նրանք բարձրաձայն աղաղակեցին և իրենց սովորության համաձայն՝ դանակներով ու նիզակներով կտրատեցին իրենց, մինչև որ արյունը հոսեց նրանց վրայով։ 29 Եվ եղավ այնպես, որ կեսօրն անցավ, և նրանք մարգարեացան մինչև երեկոյան զոհաբերության ժամանակը, այնպես որ ո՛չ ձայն կար, ո՛չ պատասխանող, ո՛չ էլ ուշադրություն դարձնող։ 30 Եղիան ասաց ամբողջ ժողովրդին. «Մոտեցե՛ք ինձ»։ Եվ ամբողջ ժողովուրդը մոտեցավ նրան։ Եվ նա նորոգեց Տիրոջ քանդված զոհասեղանը։ 31 Եղիան վերցրեց տասներկու քար՝ ըստ Հակոբի որդիների ցեղերի թվի, որին Տիրոջ խոսքն էր եկել՝ ասելով. «Իսրայել կլինի քո անունը»։ 32 Եվ քարերից նա զոհասեղան կառուցեց Տիրոջ անունով. և զոհասեղանի շուրջը փոս փորեց, որի չափսը կարող էր երկու չափ սերմ պարունակել։ 33 Նա փայտերը դասավորեց, ցուլը կտոր-կտոր արեց, դրեց փայտերի վրա ու ասաց. «Չորս սափոր լցրեք ջրով ու լցրեք ողջակեզի ու փայտերի վրա»։ 34 Եվ նա ասաց. «Երկրորդ անգամ արեք»։ Եվ նրանք երկրորդ անգամ արեցին։ Եվ նա ասաց. «Երրորդ անգամ արեք»։ Եվ նրանք երրորդ անգամ արեցին։ 35 Եվ ջուրը հոսում էր զոհասեղանի շուրջը, և նա փոսը նույնպես լցրեց ջրով։ 36 Եվ երեկոյան զոհաբերության ժամանակ Եղիա մարգարեն մոտեցավ ու ասաց. «Եհո՛վա, Աբրահամի, Իսահակի և Իսրայելի Աստված, թող այսօր հայտնի լինի, որ դու ես Աստված Իսրայելում, և որ ես քո ծառան եմ, և որ ես այս ամենը քո խոսքի համաձայն եմ արել»։ 37 Լսիր ինձ, Տե՛ր, լսիր ինձ, որպեսզի այս ժողովուրդը իմանա, որ դու ես Տեր Աստվածը, և որ դու նրանց սրտերը հետ ես դարձրել։ 38 Ապա Տիրոջ կրակը իջավ ու կլանեց ողջակեզը, փայտը, քարերը եւ փոշին, եւ լիզեց փոսի մեջ եղած ջուրը։ 39 Երբ ամբողջ ժողովուրդը տեսավ դա, երեսնիվայր ընկավ ու ասաց. «Տերը Աստված է, Տերը Աստված է»։ 40 Եղիան ասաց նրանց. «Բռնեք Բահաղի մարգարեներին, թող նրանցից ոչ մեկը չփախչի»։ Եվ նրանք բռնեցին նրանց, և Եղիան իջեցրեց նրանց Կիսոն հեղեղատը և այնտեղ սպանեց նրանց։ 41 Եղիան ասաց Աքաաբին. «Վեր կաց, կե՛ր ու խմի՛ր, որովհետև առատ անձրևի ձայն է լսվում»։ 42 Աքաաբը վեր ելավ ուտելու ու խմելու։ Եղիան էլ բարձրացավ Կարմելոսի գագաթը, խոնարհվեց գետնին ու դեմքը դրեց ծնկների մեջ։ 43 Եվ ասաց իր ծառային. «Հիմա վեր կաց, նայիր դեպի ծովը»։ Նա էլ վեր ելավ, նայեց ու ասաց. «Ոչինչ չկա»։ Եվ ասաց. «Եվս մեկ անգամ գնա»։ 44 Եվ յոթերորդ անգամն էր, որ նա ասաց. «Ահա ծովից մի փոքրիկ ամպ է բարձրանում՝ մարդու ձեռքի չափ»։
1 Թագավորներ
Եվ նա ասաց. «Գնա՛, ասա Աքաաբին. «Լրացրո՛ւ քո կառքը և իջի՛ր, որ անձրևը չխանգարի քեզ»։ 45 Այդ ընթացքում երկինքը մթնեց ամպերով ու քամով, և ուժեղ անձրև տեղաց։ Աքաաբը նստեց ու գնաց Հեզրայել։ 46 Եվ Տիրոջ ձեռքը Եղիայի վրա էր, և նա գոտկատեղը կապեց ու Աքաաբի առջևից վազեց մինչև Հեզրայելի մուտքը։ ԳԼՈՒԽ 19 1 Աքաաբը պատմեց Հեզաբելին այն ամենը, ինչ Եղիան արել էր, և թե ինչպես էր սրով սպանել բոլոր մարգարեներին։ 2 Այդ ժամանակ Հեզաբելը մի պատգամաբեր ուղարկեց Եղիայի մոտ՝ ասելով. «Աստվածներն այսպես անեն ինձ և ավելին անեն, եթե վաղը այս ժամին քո կյանքը չանեմ նրանցից մեկի կյանքի պես»։ 3 Երբ նա տեսավ դա, վեր կացավ ու գնաց իր կյանքը փրկելու, և հասավ Բերսաբեե, որը Հուդայի է պատկանում, և իր ծառային այնտեղ թողեց։ 4 Բայց նա ինքը մեկ օրվա ճանապարհ գնաց անապատ, եկավ ու նստեց մի գիհիի տակ, խնդրեց իր համար մեռնել ու ասաց. «Բավական է, Տե՛ր, վերցրու իմ հոգին, որովհետև ես իմ հայրերից լավը չեմ»։ 5 Եվ երբ նա պառկած էր ու քնած մի գիհու ծառի տակ, ահա մի հրեշտակ դիպավ նրան ու ասաց. «Վեր կաց ու կեր»։ 6 Նա նայեց և ահա ածուխի վրա թխված մի հաց ու նրա գլխի մոտ ջրի կուժ կար։ Նա կերավ, խմեց և նորից պառկեց։ 7 Տիրոջ հրեշտակը երկրորդ անգամ եկավ, դիպավ նրան ու ասաց. «Վեր կաց ու կե՛ր, որովհետև ճանապարհը քեզ համար երկար է»։ 8 Եվ նա վեր կացավ, կերավ ու խմեց, և այդ կերակուրի ուժով քառասուն օր ու քառասուն գիշեր գնաց մինչև Քորեբ՝ Աստծո լեռը։ 9 Եվ նա այնտեղ մտավ մի քարանձավ և այնտեղ գիշերեց, և ահա Տիրոջ խոսքը հասավ նրան ու ասաց նրան. «Ի՞նչ ես անում այստեղ, Եղիա»։ 10 Նա ասաց. «Ես շատ նախանձախնդիր եմ եղել Զորքերի Տեր Աստծո համար, որովհետև Իսրայելի որդիները թողել են քո ուխտը, քանդել են քո զոհասեղանները և սրով սպանել քո մարգարեներին։ Ես միայն ես եմ մնացել, և նրանք փնտրում են իմ հոգին, որ խլեն այն»։ 11 Եվ նա ասաց. «Գնա՛ և կանգնի՛ր լեռան վրա՝ Տիրոջ առջև»։ Եվ ահա Տերն անցավ, և մի մեծ ու ուժեղ քամի պատառոտեց լեռները և կոտրեց ժայռերը Տիրոջ առջև, բայց Տերը քամու մեջ չէր։ Եվ քամուց հետո երկրաշարժ եղավ, բայց Տերը երկրաշարժի մեջ չէր։ 12 Եվ երկրաշարժից հետո կրակ, բայց Տերը կրակի մեջ չէր. և կրակից հետո՝ մեղմ ձայն։ 13 Երբ Եղիան լսեց դա, դեմքը ծածկեց իր վերարկուով, դուրս եկավ ու կանգնեց քարանձավի մուտքի մոտ։ Եվ ահա մի ձայն եկավ նրան ու ասաց. «Ի՞նչ ես անում այստեղ, Եղիա»։ 14 Նա ասաց. «Ես շատ նախանձախնդիր եմ եղել Զորքերի Տեր Աստծո համար, որովհետև Իսրայելի որդիները թողել են քո ուխտը, քանդել են քո զոհասեղանները և սրով սպանել քո մարգարեներին։
Ես միայն ես եմ մնացել, և նրանք փնտրում են իմ հոգին, որ խլեն այն»։ 15 Եվ Տերն ասաց նրան. «Գնա՛, վերադարձի՛ր քո ճանապարհով դեպի Դամասկոսի անապատը, և երբ հասնես, Ազայելին օծի՛ր Ասորիքի թագավոր։ 16 Նամսիի որդի Յէուին կօծես Իսրայելի վրա թագավոր, իսկ Աբելմեուլացի Սափատի որդի Եղիսեին կօծես մարգարե քո փոխարեն։ 17 Եվ կլինի այնպես, որ Ազայելի սրից ազատվողին Հեուն կսպանի, իսկ Հեուի սրից ազատվողին Եղիսեն կսպանի։ 18 Բայց ես ինձ համար թողել եմ յոթ հազար Իսրայելի մեջ՝ բոլոր ծնկները, որոնք չեն խոնարհվել Բահաղի առաջ, և բոլոր բերանները, որոնք չեն համբուրել նրան։ 19 Նա այնտեղից գնաց ու գտավ Սափատի որդի Եղիսեին, որը վար էր անում՝ իր առջևից տասներկու զույգ եզներով, իսկ ինքը՝ տասներկուերորդ զույգով։ Եղիան անցավ նրա կողքով ու իր վերարկուն գցեց նրա վրա։ 20 Նա թողեց եզները և վազեց Եղիայի հետևից՝ ասելով. «Խնդրում եմ, թույլ տուր համբուրել հորս ու մորս, ապա կհետևեմ քեզ»։ Եղիան ասաց նրան. «Վերադարձիր, որովհետև ի՞նչ եմ արել քեզ»։ 21 Եվ նա վերադարձավ նրանից, վերցրեց մի զույգ եզներ, մորթեց դրանք և եզների գործիքներով եփեց դրանց միսը, տվեց ժողովրդին, և նրանք կերան։ Ապա նա վեր կացավ և գնաց Եղիայի հետևից ու ծառայեց նրան։ ԳԼՈՒԽ 20 1Եվ Ասորիքի Բենադադ թագավորը հավաքեց իր ամբողջ զորքը։ Նրա հետ երեսուներկու թագավորներ էին՝ ձիերով ու կառքերով։ Նա գնաց ու պաշարեց Սամարիան ու պատերազմեց նրա դեմ։ 2 Եվ նա դեսպաններ ուղարկեց քաղաք՝ Իսրայելի Աքաաբ թագավորի մոտ, և ասաց նրան. «Այսպես է ասում Բենադադը. 3 Քո արծաթն ու ոսկին իմն են, քո կանայքն ու որդիները՝ նույնիսկ ամենագեղեցիկները, իմն են։ 4 Իսրայելի թագավորը պատասխանեց ու ասաց. «Տե՛ր իմ, թագավոր, քո խոսքի համաձայն՝ ես քոնն եմ եւ իմ ամբողջ ունեցածը քոնն է»։ 5 Եւ պատգամաբերները վերադարձան եւ ասացին. «Այսպես է ասում Բենադադը. «Չնայած ես քեզ մոտ մարդ ուղարկեցի եւ ասացի. «Քո արծաթն ու ոսկին, քո կանանց ու որդիներին ինձ տուր»։ 6 Բայց վաղը մոտավորապես այս ժամին ես կուղարկեմ իմ ծառաներին քեզ մոտ, և նրանք կխուզարկեն քո տունը և քո ծառաների տները, և ինչ որ հաճելի է քո աչքին, նրանք կվերցնեն իրենց ձեռքը։ 7 Այն ժամանակ Իսրայելի թագավորը կանչեց երկրի բոլոր ծերերին ու ասաց. «Խնդրում եմ՝ նկատի ունեցեք և տեսեք, թե ինչպես է այս մարդը չարիք փնտրում, որովհետև ինձ մոտ մարդ ուղարկեց իմ կանանց, իմ երեխաների, իմ արծաթի ու իմ ոսկու համար, և ես նրան չմերժեցի»։ 8 Եվ բոլոր ծերերն ու ամբողջ ժողովուրդը նրան ասացին. «Մի՛ լսիր նրան և մի՛ համաձայնվիր»։ 9 Նա ասաց Բենադադի պատգամաբերներին. «Ասացե՛ք իմ տեր թագավորին. «Ամեն ինչ, ինչ որ կանչեցիր քո ծառային առաջին անգամ, կանեմ, բայց
1 Թագավորներ
սա չեմ կարող անել»։ Պատգամաբերները գնացին ու նրան լուր բերեցին։ 10 Եվ Բենադադը մարդ ուղարկեց նրա մոտ ու ասաց. «Աստվածներն այսպես անեն ինձ և ավելին անեն, եթե Սամարիայի փոշին բավականացնի ինձ հետևող բոլոր մարդկանց համար մի բուռ ուտելու համար»։ 11 Իսրայելի թագավորը պատասխանեց ու ասաց. «Ասա՛ նրան. «Թող իր գոտին կապողը չպարծենա այնպես, ինչպես հանողը»։ 12 Երբ Բենադադը լսեց այս լուրը, երբ ինքը և թագավորները վրաններում խմում էին, ասաց իր ծառաներին. «Շարժվեք»։ Եվ նրանք շարվեցին քաղաքի դեմ։ 13 Եվ ահա մի մարգարե մոտեցավ Իսրայելի Աքաաբ թագավորին ու ասաց. «Այսպես է ասում Տերը. «Տեսա՞ր այս ամբողջ մեծ բազմությունը։ Ահա այսօր ես այն քո ձեռքը կմատնեմ, և դու կիմանաք, որ ես եմ Տերը»։ 14 Աքաաբը հարցրեց. «Ո՞ւմ միջոցով»։ Նա ասաց. «Այսպես է ասում Տերը. «Գավառների իշխանների երիտասարդների միջոցով»։ Նա հարցրեց. «Ո՞վ պիտի հրաման տա պատերազմին»։ Նա պատասխանեց. «Դու»։ 15 Ապա նա հաշվեց գավառների իշխանների երիտասարդներին, և նրանք երկու հարյուր երեսուներկու հոգի էին։ Նրանցից հետո նա հաշվեց ամբողջ ժողովրդին՝ բոլոր Իսրայելի որդիներին՝ յոթ հազար հոգի։ 16 Եվ նրանք դուրս եկան կեսօրին։ Բայց Բենադադը խմում էր ու հարբում վրաններում՝ ինքը և թագավորները՝ երեսուներկու թագավորները, որոնք օգնում էին նրան։ 17Եւ գաւառների իշխանների երիտասարդները առաջինը դուրս եկան, եւ Բենադադը մարդ ուղարկեց, եւ նորան պատմեցին՝ ասելով. Սամարիայից մարդիկ են եկել։ 18 Նա ասաց. «Եթե խաղաղության համար են դուրս եկել, կենդանի բռնեք նրանց, եթե պատերազմի համար են դուրս եկել, կենդանի բռնեք նրանց»։ 19 Այսպես քաղաքից դուրս եկան գավառների իշխանների երիտասարդները, և նրանց հետևից գնացող զորքը։ 20 Եվ նրանցից յուրաքանչյուրը սպանեց իր մարդուն։ Ասորիները փախան, և Իսրայելը հետապնդեց նրանց։ Ասորիների Բենադադ թագավորը փախավ ձիով և ձիավորներով։ 21 Իսրայելի թագավորը դուրս եկավ, հարվածեց ձիերին ու կառքերին և մեծ կոտորածով կոտորեց ասորիներին։ 22 Մարգարեն մոտեցավ Իսրայելի թագավորին ու ասաց նրան. «Գնա, զորացիր, զգույշ եղիր ու տե՛ս, թե ինչ ես անելու, որովհետև տարվա վերջում Ասորիքի թագավորը քեզ վրա կհարձակվի»։ 23 Ասորիքի թագավորի ծառաները նրան ասացին. «Նրանց աստվածները լեռների աստվածներ են, ուստի նրանք մեզանից ուժեղ էին։ Բայց եկեք դաշտում մարտնչենք նրանց դեմ, և մենք անպայման նրանցից ուժեղ կլինենք»։ 24 Եվ այս բանն արա. թագավորներին վերացրու ամեն մեկին իր տեղից, և նրանց փոխարեն զորապետներ դիր։
25 Եվ քեզ համար զորք կազմիր՝ քո կորցրած զորքի չափով՝ ձի ձիու դիմաց, կառք՝ կառքի դիմաց։ Մենք նրանց դեմ կկռվենք դաշտում և անպայման նրանցից ավելի ուժեղ կլինենք։ Եվ նա լսեց նրանց ձայնը և այդպես էլ արեց։ 26 Եվ եղավ այնպես, որ տարվա վերջում Բենադադը հաշվեց Ասորիներին և գնաց Ափեկ՝ Իսրայելի դեմ պատերազմելու։ 27 Իսրայելի որդիները համարակալվեցին, բոլորը միասին եկան նրանց դեմ։ Իսրայելի որդիները նրանց առջև բանակ դրեցին ինչպես այծերի երկու փոքրիկ հոտեր, մինչդեռ ասորիները լցրել էին երկիրը։ 28 Եվ Աստծո մարդը մոտեցավ ու խոսեց Իսրայելի թագավորի հետ՝ ասելով. «Այսպես է ասում Տերը. «Քանի որ ասորիներն ասացին. «Տերը լեռների Աստված է, բայց ոչ թե հովիտների Աստված», այդ պատճառով ես այս ամբողջ մեծ բազմությունը քո ձեռքը կմատնեմ, և դու կիմանաք, որ ես եմ Տերը»։ 29 Եվ նրանք յոթ օր միմյանց դեմ ճակատամարտ տվեցին։ Եվ այսպես, յոթերորդ օրը պատերազմը սկսվեց, և Իսրայելի որդիները մեկ օրում ասորիներից հարյուր հազար հետևակ կոտորեցին։ 30 Մնացածները փախան Աֆեկ քաղաք, և այնտեղ պարիսպը փլուզվեց մնացած քսանյոթ հազար մարդկանց վրա։ Բենադադը փախավ և մտավ քաղաք՝ ներքին սենյակ։ 31 Նրա ծառաները նրան ասացին. «Ահա լսեցինք, որ Իսրայելի տան թագավորները ողորմած թագավորներ են։ Խնդրում եմ, մեր մեջքին քուրձեր կապենք, մեր գլուխներին՝ պարաններ, և գնանք Իսրայելի թագավորի մոտ, գուցե նա փրկի քո կյանքը»։ 32 Նրանք իրենց մեջքին քուրձեր հագան, գլուխներին՝ պարաններ, գնացին Իսրայելի թագավորի մոտ ու ասացին. «Քո ծառա Բենադադն ասում է. «Խնդրում եմ, թող ինձ ողջ մնա»։ Նա էլ ասաց. «Տակավին կենդանի՞ է, իմ եղբայրն է»։ 33 Այդ մարդիկ ուշադիր հետևում էին, թե արդյոք նրանից որևէ բան կստացվի, և շտապ բռնեցին այն ու ասացին. «Քո եղբայր Բենադադն է»։ Նա ասաց. «Գնացե՛ք, բերե՛ք նրան»։ Բենադադը դուրս եկավ նրա մոտ, և նա նրան կառքի վրա նստեցրեց։ 34 Բենադադն ասաց նրան. «Քաղաքները, որոնք հայրս վերցրել էր քո հորից, ես կվերադարձնեմ, և դու Դամասկոսում քեզ համար փողոցներ կշինես, ինչպես հայրս Սամարիայում էր շինել»։ Աքաաբն ասաց. «Այս ուխտով քեզ կարձակեմ»։ Եվ նա ուխտ կնքեց նրա հետ և արձակեց նրան։ 35 Եվ մարգարեների որդիներից մեկը Տիրոջ խոսքով ասաց իր մերձավորին. «Խնդրում եմ՝ հարվածիր ինձ»։ Եվ մարդը չուզեց նրան հարվածել։ 36 Նա ասաց նրան. «Քանի որ դու չլսեցիր Տիրոջ ձայնին, ահա, հենց որ դու հեռանաս ինձնից, առյուծը կսպանի քեզ»։ Եվ հենց որ նա հեռացավ նրանից, մի առյուծ հանդիպեց նրան և սպանեց։ 37 Ապա նա գտավ մեկ այլ մարդու ու ասաց. «Խնդրում եմ՝ հարվածիր ինձ»։ Մարդը հարվածեց նրան, այնպես որ հարվածելով՝ նա վերք ստացավ։ 38 Մարգարեն գնաց ու ճանապարհին սպասեց թագավորին ու դեմքին մոխիր ցանեց։ 39 Երբ թագավորն անցնում էր, նա կանչեց թագավորին ու ասաց. «Քո ծառան դուրս եկավ պատերազմի մեջտեղը, և ահա մի մարդ շրջվեց, մի
1 Թագավորներ
մարդ բերեց ինձ մոտ ու ասաց. «Պահիր այս մարդուն։ Եթե նա կորչի, ապա քո կյանքը նրա կյանքի փոխարեն կլինի, թե չէ դու մի տաղանդ արծաթ կվճարես»։ 40 Եվ երբ քո ծառան զբաղված էր այս ու այն կողմ, նա գնաց։ Եվ Իսրայելի թագավորն ասաց նրան. «Այդպես էլ լինի քո դատաստանը, դու ինքդ ես որոշել»։ 41 Եվ նա շտապեց և մոխիրը հեռացրեց իր երեսից, և Իսրայելի թագավորը հասկացավ, որ նա մարգարեներից է։ 42 Եվ նա ասաց նրան. «Այսպես է ասում Տերը. «Քանի որ դու քո ձեռքից ազատեցիր այն մարդուն, որին ես նշանակել էի կործանման համար, ուրեմն քո կյանքը նրա կյանքի փոխարեն կլինի, և քո ժողովուրդը՝ նրա ժողովրդի փոխարեն»։ 43 Իսրայելի թագավորը գնաց իր տունը՝ տխուր ու դժգոհ, և եկավ Սամարիա։ ԳԼՈՒԽ 21 1 Այս բաներից հետո Հեզրայելացի Նաբովթը խաղողի այգի ուներ Հեզրայելում՝ Սամարիայի Աքաաբ թագավորի պալատի մոտ։ 2 Աքաաբը խոսեց Նաբովթի հետ՝ ասելով. «Տուր ինձ քո այգին, որ այն բանջարանոց դարձնեմ, որովհետև այն իմ տան մոտ է։ Ես քեզ դրա փոխարեն ավելի լավ այգի կտամ, կամ, եթե քեզ համար հաճելի լինի, ես քեզ դրա արժեքը փողով կտամ»։ 3 Նաբովթն ասաց Աքաաբին. «Տերը չանիծի ինձ, որ ես իմ հայրերի ժառանգությունը քեզ տամ»։ 4 Աքաաբը մտավ իր տունը՝ տխուր ու դժգոհ այն խոսքի պատճառով, որ հեզրայելացի Նաբովթը ասել էր իրեն, որովհետև ասել էր. «Ես քեզ չեմ տա իմ հայրերի ժառանգությունը»։ Նա պառկեցրեց նրան իր մահճակալի վրա, շրջվեց ու հաց չկերավ։ 5 Բայց նրա կինը՝ Հեզաբելը, եկավ նրա մոտ ու ասաց նրան. «Ինչո՞ւ է քո հոգին այդքան տխուր, որ հաց չես ուտում»։ 6 Եվ նա ասաց նրան. «Որովհետև ես խոսեցի Նաբովթ Հեզրայելացու հետ և ասացի նրան. «Քո այգին տուր ինձ փողով, թե չէ, եթե քեզ դուր է գալիս, ես քեզ ուրիշ այգի կտամ դրա փոխարեն»։ Նա պատասխանեց. «Իմ այգին քեզ չեմ տա»։ 7 Եվ նրա կինը՝ Հեզաբելը, ասաց նրան. «Հիմա դու՞ ես թագավորում Իսրայելի թագավորության վրա։ Վեր կաց, հաց կեր և թող սիրտդ ուրախանա։ Ես քեզ կտամ Հեզրայելացի Նաբովթի այգին»։ 8 Նա նամակներ գրեց Աքաաբի անունով, կնքեց դրանք նրա կնիքով և ուղարկեց նամակները Աքաաբի քաղաքում ապրող ծերերին ու ազնվականներին, որոնք Նաբովթի հետ էին ապրում։ 9 Նամակներում նա գրեց՝ ասելով. «Ծոմ հայտարարեք և Նաբովթին ժողովրդի մեջ բարձր տեղ նստեցրեք»։ 10 Եվ նրա առջև դրեք երկու մարդ՝ չարագործ որդիներ, որոնք վկայություն կտան նրա դեմ՝ ասելով. «Դու Աստծուն ու թագավորին հայհոյեցիր»։ Եվ տարեք նրան դուրս ու քարկոծեք, որ մեռնի։ 11 Եվ նրա քաղաքի մարդիկ՝ երեցներն ու ազնվականները, որոնք նրա քաղաքի բնակիչներն էին, արեցին այնպես, ինչպես Հեզաբելը ուղարկել էր նրանց, և ինչպես գրված էր նրանց ուղարկած նամակներում։ 12 Նրանք ծոմ հռչակեցին և Նաբովթին ժողովրդի մեջ բարձր տեղում կանգնեցրին։
13 Եվ երկու մարդ՝ չարագործ որդիներ, մտան նրա առջև, և չարագործ մարդիկ վկայեցին նրա՝ Նաբովթի դեմ ժողովրդի առաջ՝ ասելով. «Նաբովթը հայհոյեց Աստծուն և թագավորին»։ Ապա նրան քաղաքից դուրս տարան և քարկոծեցին, այնպես որ նա մեռավ։ 14 Այն ժամանակ նրանք մարդ ուղարկեցին Հեզաբելի մոտ՝ ասելով. «Նաբոթը քարկոծվել է և մահացել է»։ 15 Երբ Հեզաբելը լսեց, որ Նաբովթը քարկոծվել է և մահացել, ասաց Աքաաբին. «Վե՛ր կաց, տիրացիր Հեզրայելացի Նաբովթի խաղողի այգուն, որը նա մերժեց քեզ փողով տալ, որովհետև Նաբովթը կենդանի չէ, այլ մեռած է»։ 16 Երբ Աքաաբը լսեց, որ Նաբովթը մահացել է, վեր կացավ, որ իջնի Հեզրայելացի Նաբովթի խաղողի այգին՝ այն տիրանալու համար։ 17 Եվ Տիրոջ խոսքը եղավ թեզբացի Եղիային՝ ասելով. 18 Վեր կաց, իջիր՝ դիմավորելու Իսրայելի Աքաաբ թագավորին, որը Սամարիայում է։ Ահա նա Նաբովթի խաղողի այգում է, որտեղ նա իջել է այն ժառանգելու համար։ 19 Եվ դու կխոսես նրա հետ ու կասես. «Այսպես է ասում Տերը. «Սպանե՞լ ես ու տիրացե՞լ»։ Եվ դու կխոսես նրա հետ ու կասես. «Այսպես է ասում Տերը. «Այնտեղ, որտեղ շները լիզեցին Նաբովթի արյունը, շները կլիզեն նաև քո արյունը»։ 20 Աքաաբն ասաց Եղիային. «Գտա՞ր ինձ, ո՛վ իմ թշնամի»։ Նա պատասխանեց. «Գտա քեզ, որովհետև դու ծախվեցիր՝ չարիք գործելու Տիրոջ աչքում»։ 21 Ահա ես քեզ վրա չարիք կբերեմ, քո սերունդը կկործանեմ, Աքաաբից կկործանեմ պատին միզողին, Իսրայելում կապվածին ու լքվածին։ 22 Եվ քո տունը կդարձնեմ Նաբատի որդի Հերոբովամի տան պես և Աքիայի որդի Բաասայի տան պես՝ այն բարկության համար, որով դու ինձ բարկացրեցիր և Իսրայելին մեղանչել տվեցիր։ 23 Եվ Հեզաբելի մասին էլ ասաց Տերը. «Շները կուտեն Հեզաբելին Հեզրայելի պարսպի մոտ»։ 24 Աքաաբից քաղաքում մեռնողին շները պիտի ուտեն, իսկ դաշտում մեռնողին երկնքի թռչունները պիտի ուտեն։ 25 Բայց չկար ոչ ոք Աքաաբի նման, որ իրեն վաճառեր Տիրոջ աչքի առաջ չարիք գործելու համար, որին գրգռել էր նրա կինը՝ Հեզաբելը։ 26 Եվ նա շատ նողկալի բաներ արեց՝ հետևելով կուռքերին, ինչպես որ արեցին ամորհացիները, որոնց Տերը վռնդել էր Իսրայելի որդիների առաջից։ 27 Երբ Աքաաբը լսեց այդ խոսքերը, պատռեց իր հագուստը, քուրձ հագավ մարմնի վրա, ծոմ պահեց, քուրձի մեջ պառկեց ու հանգիստ քայլեց։ 28 Եվ Տիրոջ խոսքը եղավ թեզբացի Եղիային՝ ասելով. 29 Տեսնո՞ւմ ես, թե ինչպես Աքաաբը խոնարհվեց իմ առաջ։ Որովհետև նա խոնարհվեց իմ առաջ, ես չարիք չեմ բերի նրա օրերում, այլ նրա որդու օրերում կբերեմ չարիք նրա տան վրա։ ԳԼՈՒԽ 22 1Եվ երեք տարի պատերազմ չեղավ Ասորիքի ու Իսրայելի միջև։ 2 Եվ եղավ երրորդ տարում, որ Հուդայի Հովսափատ թագավորը իջավ Իսրայելի թագավորի մոտ։
1 Թագավորներ
3 Իսրայելի թագավորն ասաց իր ծառաներին. «Գիտե՞ք, որ Գաղաադի Ռամոթը մերն է, իսկ մենք լռում ենք ու չենք խլում այն Ասորիքի թագավորի ձեռքից»։ 4 Եվ նա ասաց Հովսափատին. «Կգնա՞ս ինձ հետ Ռամոթ-Գաղաադի դեմ պատերազմելու»։ Եվ Հովսափատն ասաց Իսրայելի թագավորին. «Ես էլ քեզ հետ եմ, իմ ժողովուրդը՝ քո ժողովրդի նման, իմ ձիերը՝ քո ձիերի նման»։ 5Եւ Յովսափատն ասեց Իսրայելի թագավորին. «Խնդրում եմ, այսօր հարցրու Տիրոջ խօսքը»։ 6 Այն ժամանակ Իսրայելի թագավորը հավաքեց մարգարեներին՝ մոտ չորս հարյուր մարդ, և ասաց նրանց. «Գնա՞մ Ռամոթ-Գաղաադի դեմ պատերազմի, թե՞ հրաժարվեմ»։ Նրանք ասացին. «Գնա՛, որովհետև Տերը այն թագավորի ձեռքը կմատնի»։ 7 Եվ Հովսափատն ասաց. «Այստեղ Տիրոջ մարգարե էլ չկա՞, որ նրանից հարցնենք»։ 8 Իսրայելի թագավորն ասաց Հովսափատին. «Կա ևս մեկ մարդ՝ Միքիան՝ Իմլայի որդի, որի միջոցով կարող ենք հարցնել Տիրոջը, բայց ես ատում եմ նրան, որովհետև նա ինձ համար բարիք չի մարգարեանում, այլ՝ չարիք»։ Հովսափատն ասաց. «Թող թագավորը այդպես չասի»։ 9 Այն ժամանակ Իսրայելի թագավորը կանչեց մի ներքինու եւ ասաց. «Շտապիր այստեղ բերել Եմլայի որդի Միքիային»։ 10 Իսրայելի թագավորը և Հուդայի Հովսափատ թագավորը նստեցին իրենց գահին՝ Սամարիայի դարպասների մուտքի մոտ գտնվող դատարկ տեղում, յուրաքանչյուրը հանդերձներ հագած, և բոլոր մարգարեները մարգարեանում էին նրանց առջև։ 11 Քանանայի որդի Սեդեկիան իր համար երկաթե եղջյուրներ պատրաստեց ու ասաց. «Այսպես է ասում Տերը. «Սրանցով պիտի հարվածես ասորիներին, մինչև որ նրանց ոչնչացնես»։ 12 Եվ բոլոր մարգարեները այսպիսով մարգարեացան՝ ասելով. «Գնա՛ Ռամոթ-Գաղաադ և կհաջողվես, որովհետև Տերը այն թագավորի ձեռքը կմատնի»։ 13 Եվ սուրհանդակը, որ գնացել էր Միքիային կանչելու, խոսեց նրա հետ՝ ասելով. «Ահա մարգարեների խոսքերը միաբերան բարիք են ասում թագավորի համար։ Խնդրում եմ, թող քո խոսքը լինի նրանցից մեկի խոսքի պես, և բարիք խոսիր»։ 14 Միքիան ասաց. «Կենդանի է Տերը, ինչ որ Տերն ինձ ասի, այն էլ կխոսեմ»։ 15 Նա եկավ թագավորի մոտ։ Թագավորը նրան ասաց. «Միքիա՛, գնա՞նք Ռամոթ-գաղաադի դեմ պատերազմի, թե՞ չգնանք»։ Նա պատասխանեց. «Գնա՛ և կհաջողվի, որովհետև Տերը այն թագավորի ձեռքը կմատնի»։ 16 Թագավորն ասաց նրան. «Քանի՞ անգամ պիտի քեզ երդվեմ, որ ինձ միայն ճշմարտությունը չասես Տիրոջ անունով»։ 17 Եվ նա ասաց. «Ես տեսա բոլոր Իսրայելին ցրված լեռների վրա՝ ինչպես ոչխարներ, որոնք հովիվ չունեն։ Եվ Տերն ասաց. «Սրանք տեր չունեն։ Թող ամեն մեկը խաղաղությամբ վերադառնա իր տունը»։ 18 Իսրայելի թագավորն ասաց Հովսափատին. «Չէ՞ որ ասացի քեզ, որ նա ինձ համար բարիք չի մարգարեանա, այլ՝ չարիք»։ 19 Եվ նա ասաց. «Ուրեմն լսիր Տիրոջ խոսքը. Ես տեսա Տիրոջը նստած իր գահին, և երկնքի բոլոր զորքերը կանգնած էին նրա կողքին՝ նրա աջ և ձախ կողմերում»։
20 Եվ Տերն ասաց. «Ո՞վ կհամոզի Աքաաբին, որ նա վեր կենա ու ընկնի Ռամոթ-Գաղաադում»։ Եվ մեկը այսպես ասաց, մյուսը՝ այնպես։ 21 Եվ մի ոգի դուրս եկավ, կանգնեց Տիրոջ առաջ ու ասաց. «Ես կխաբեմ նրան»։ 22 Եվ Տերն ասաց նրան. «Ինչո՞վ»։ Նա ասաց. «Ես կգնամ և նրա բոլոր մարգարեների բերանում սուտ ոգի կլինեմ»։ Նա ասաց. «Դու կհամոզես նրան և կհաղթես։ Գնա և արա դա»։ 23 Ահա՛ հիմա, Տերը սուտ ոգի է դրել քո այս բոլոր մարգարեների բերանում, և Տերը չարիք է խոսել քեզ համար։ 24 Քանանայի որդի Սեդեկիան մոտեցավ, հարվածեց Միքիայի այտին ու ասաց. «Ո՞ր ճանապարհով անցավ Տիրոջ Հոգին ինձնից, որ խոսի քեզ հետ»։ 25 Միքիան ասաց. «Ահա դու կտեսնես այն օրը, երբ կմտնես ներքին սենյակ՝ թաքնվելու համար»։ 26 Իսրայելի թագավորն ասաց. «Վերցրո՛ւ Միքիային ու տար՛ քաղաքի կուսակալ Ամոնի ու թագավորի որդի Հովասի մոտ։ 27 Եվ ասա. «Այսպես է ասում թագավորը. «Սրան բանտարկեք և կերակրեք նրան տառապանքի հացով ու տառապանքի ջրով, մինչև որ ես խաղաղությամբ գամ»։ 28 Միքիան ասաց. «Եթե դու խաղաղությամբ վերադառնաս, ուրեմն Տերը ինձանով չի խոսել»։ Նա ասաց. «Լսե՛ք, ո՛վ բոլորդ ժողովուրդներ»։ 29 Այսպիսով, Իսրայելի թագավորը և Հուդայի Հովսափատ թագավորը գնացին Ռամոթ-գաղաադ։ 30 Իսրայելի թագավորն ասաց Հովսափատին. «Ես կծպտվեմ ու կմտնեմ պատերազմի մեջ, բայց դու հագիր քո զգեստները»։ Իսրայելի թագավորը ծպտվեց ու մտավ պատերազմի մեջ։ 31 Բայց Ասորիքի թագավորը հրամայեց իր երեսուներկու զորապետներին, որոնք իր կառքերի վրա էին, ասելով. «Մի՛ կռվեք ո՛չ փոքրի, ո՛չ մեծի հետ, միայն Իսրայելի թագավորի հետ»։ 32 Երբ կառքերի հրամանատարները տեսան Հովսափատին, ասացին. «Սա անկասկած Իսրայելի թագավորն է»։ Եվ շրջվեցին նրա դեմ պատերազմելու։ Հովսափատը աղաղակեց. 33 Եվ երբ կառքերի հրամանատարները հասկացան, որ դա Իսրայելի թագավորը չէ, հետ քաշվեցին նրան հետապնդելուց։ 34 Մի մարդ արկածախնդրորեն աղեղ քաշեց ու Իսրայելի թագավորին խոցեց լարերի միացումների միջով։ Նա ասաց կառքի կառապանին. «Շրջի՛ր ձեռքդ ու տար ինձ բանակից, որովհետև վիրավոր եմ»։ 35 Այդ օրը կռիվը սաստկացավ, և թագավորը մնաց իր կառքի մեջ՝ ասորիների դեմ, և երեկոյան մեռավ։ Արյունը վերքից հոսեց կառքի մեջ։ 36 Եվ արևի մայր մտնելու մասին բանակում հրովարտակ տարածվեց՝ ասելով. «Յուրաքանչյուրը իր քաղաքը, և ամեն մեկը՝ իր երկիրը»։ 37 Այսպիսով, թագավորը մահացավ և տարվեց Սամարիա, և նրան թաղեցին Սամարիայում։ 38 Եվ կառքը լվացին Սամարիայի ավազանում, և շները լիզեցին նրա արյունը, և լվացին նրա զրահները՝ Տիրոջ ասած խոսքի համաձայն։ 39 Աքաաբի մնացած գործերը, նրա արած ամեն ինչը, նրա կառուցած փղոսկրե տունը և նրա կառուցած
1 Թագավորներ
բոլոր քաղաքները չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 40 Աքաաբը ննջեց իր հայրերի հետ, և նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Օքոզիան։ 41 Ասայի որդի Յովսափատը սկսեց թագավորել Հուդայի վրա Իսրայելի Աքաաբ թագավորի չորրորդ տարում։ 42 Հովսափատը երեսունհինգ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և քսանհինգ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Ազուբա էր՝ Սիլիի դուստրը։ 43 Նա քայլեց իր հայր Ասայի բոլոր ճանապարհներով։ Նա չխոտորվեց դրանցից՝ անելով այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում։ Սակայն բարձունքները չվերացվեցին, քանի որ ժողովուրդը դեռ զոհեր էր մատուցում և խունկ ծխում բարձունքներում։ 44 Եվ Հովսափատը հաշտություն կնքեց Իսրայելի թագավորի հետ։ 45 Հովսափատի մնացած գործերը, նրա ցուցաբերած զորությունը և պատերազմելը չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 46 Եվ սոդոմացիների մնացորդին, որոնք մնացել էին իր հայր Ասայի օրերում, նա վերացրեց երկրից։ 47 Այն ժամանակ Եդոմում թագավոր չկար, այլ փոխարքա կար։ 48 Յովսափատը Թարսիշի նավեր կառուցեց՝ ոսկի գտնելու համար Ոփիր գնալու համար, բայց նրանք չգնացին, որովհետև նավերը ջարդուփշուր եղան Եսիոն-Գաբերում։ 49 Աքաաբի որդի Օքոզիան ասաց Յովսափատին. «Թող իմ ծառաները քո ծառաների հետ գնան նավերով»։ Բայց Յովսափատը չուզեց։ 50 Եվ Հովսափատը ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց իր հայրերի հետ իր հայր Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց իր որդին՝ Հովրամը։ 51 Աքաաբի որդի Օքոզիան սկսեց թագավորել Իսրայելի վրա Սամարիայում՝ Հուդայի Հովսափատ թագավորի տասնյոթերորդ տարում, և թագավորեց Իսրայելի վրա երկու տարի։ 52 Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ և գնաց իր հոր ճանապարհով, իր մոր ճանապարհով և Նաբատի որդի Հերոբովամի ճանապարհով, որը Իսրայելին մեղքի մեջ գցեց։ 53 Որովհետև նա ծառայեց Բահաղին, երկրպագեց նրան և բարկացրեց Իսրայելի Տեր Աստծուն՝ իր հոր բոլոր արածների պես։