Die Protevangelie HOOFSTUK 1 1 In die geskiedenis van die twaalf stamme van Israel lees ons dat daar 'n sekere persoon met die naam van Joachim was, wat baie ryk was en dubbele offers aan die Here God gebring het, nadat hy hierdie besluit geneem het: my besittings sal tot voordeel van die hele volk wees. , en dat ek barmhartigheid van die Here God kan vind vir die vergifnis van my sondes. 2 Maar op 'n sekere groot fees van die HERE, toe die kinders van Israel hulle gawes aangebied het en Joachim ook syne aangebied het, het die hoëpriester Ruben hom teëgestaan en gesê dat dit jou nie geoorloof is om jou gawes te offer nie, aangesien jy dit nie enige saak in Israel veroorsaak het. 3 Hieroor het Joachim, wat baie bekommerd was, weggegaan om die registers van die twaalf stamme te raadpleeg om te sien of hy die enigste persoon was wat geen uitkoms verwek het nie. 4 Maar by navraag het hy gevind dat al die regverdiges nageslag in Israel verwek het. 5 Toe het hy die aartsvader Abraham in gedagte gehou: hoe God aan die einde van sy lewe sy seun Isak aan hom gegee het; waaroor hy baie benoud was en nie deur sy vrou gesien sou word nie: 6 Maar hy het in die woestyn teruggetrek en sy tent daar opgerig en veertig dae en veertig nagte gevas en by homself gesê: 7 Ek sal nie afgaan om te eet of te drink nie, totdat die Here my God op my neergesien het, maar gebed sal my spys en drank wees. HOOFSTUK 2 1 Intussen was sy vrou Anna benoud en verward oor 'n dubbele rekening, en het gesê dat ek sal treur oor my weduweeskap en my onvrugbaarheid. 2 Toe kom 'n groot fees van die Here nader, en Judit, haar slavin, sê: Hoe lank sal jy jou siel so verdruk? Die fees van die Here het nou aangebreek, wanneer dit vir iemand onwettig is om te treur. 3 Neem dan hierdie kappie wat gegee is deur iemand wat sulke dinge maak, want dit is nie gepas dat ek, wat 'n dienskneg is, dit moet dra nie, maar dit pas goed by 'n persoon van jou groter karakter. 4 Maar Anna antwoord: Gaan weg van my, ek is nie gewoond aan sulke dinge nie; bowendien het die Here my baie verneder. 5 Ek is bevrees dat 'n slinkse mens dit vir jou gegee het, en jy het gekom om my met my sonde te besoedel. 6 Toe antwoord haar slavin Judit: Watter onheil sal ek jou toewens as jy nie na my luister nie? 7 Ek kan jou nie 'n groter vloek toewens as wat jy is nie, omdat God jou skoot toegesluit het, dat jy nie 'n moeder in Israel sou wees nie. 8 Hierop was Anna baie ontsteld, en met haar bruilofskleed aan, het sy omtrent drie-uur die middag in haar tuin gegaan. 9 En sy het 'n lourierboom gesien en daaronder gaan sit en tot die Here gebid en gesê: 10 O God van my vaders, seën my en ag my gebed soos U die moederskoot van Sara geseën het en vir haar 'n seun Isak gegee het.
HOOFSTUK 3 1 En terwyl sy na die hemel kyk, het sy 'n mossie se nes in die lourier gesien, 2 En sy treur in haar binneste en sê: Wee my, wie het my verwek? en watter moederskoot het my gebaar, dat ek so vervloek sou word voor die kinders van Israel, en dat hulle my sou smaad en bespot in die tempel van my God: Wee my, waarmee kan ek vergelyk word? 3 Ek is nie vergelykbaar met die diere van die aarde nie, want selfs die diere van die aarde is vrugbaar voor U, o Here! Wee ek, waarmee kan ek vergelyk word? 4 Ek is nie vergelykbaar met die brute diere nie, want selfs die brute diere is vrugbaar voor U, o Here! Wee ek, waarmee is ek vergelykbaar? 5 Ek kan nie vergelyk word met hierdie waters nie, want selfs die waters is vrugbaar voor U, o Here! Wee ek, waarmee kan ek vergelyk word? 6 Ek is nie vergelykbaar met die golwe van die see nie; want hulle, of hulle rustig is of in beweging is, met die visse wat daarin is, loof U, o Here! Wee ek, waarmee kan ek vergelyk word? 7 Ek is nie vergelykbaar met die aarde self nie, want die aarde bring sy vrugte voort en loof U, Here! HOOFSTUK 4 1 Toe het 'n engel van die Here by haar gestaan en gesê: Anna, Anna, die Here het jou gebed verhoor; jy sal swanger word en baar, en van jou nageslag sal in die hele wêreld gepraat word. 2 En Anna antwoord: So waar as die Here my God leef, alles wat ek baar, of dit man of vrou is, dit sal ek aan die Here my God wy, en dit sal Hom in heilige dinge dien, sy hele lewe lank. 3 En kyk, daar het twee engele verskyn en vir haar gesê: Kyk, jou man Joachim kom met sy herders. 4 Want 'n engel van die Here het ook na hom afgekom en gesê: Die Here God het jou gebed verhoor, maak gou en gaan hiervandaan, want kyk, Anna, jou vrou, sal swanger word. 5 En Joachim het afgegaan en sy herders geroep en gesê Bring vir my tien lammers sonder vlek of gebrek, en hulle sal vir die Here my God wees. 6 En bring vir my twaalf kalwers sonder gebrek, en die twaalf kalwers moet vir die priesters en die ouderlinge wees. 7 Bring vir my ook honderd bokke, en die honderd bokke sal vir die hele volk wees. 8 En Joachim het saam met die herders afgegaan, en Anna het by die poort gaan staan en Joachim met die herders sien aankom. 9 En sy het gehardloop en om sy nek gehang en gesê: Nou weet ek dat die Here my grootliks geseën het. 10 Want kyk, ek wat 'n weduwee was, is nie meer 'n weduwee nie, en ek wat onvrugbaar was, sal swanger word. HOOFSTUK 5 1 En Joachim het die eerste dag in sy huis gebly, maar die volgende dag het hy sy offers gebring en gesê: 2 As die Here my genadig is, laat die bord wat op die priester se voorkop is 1 dit openbaar maak. 3 En hy het die bord geraadpleeg wat die priester gedra het, en dit gesien, en kyk, daar is geen sonde in hom gevind nie. 4 Toe sê Joachim: Nou weet ek dat die Here my welgevallig is en al my sondes weggeneem het. 5 En hy het van die tempel van die Here geregverdig afgegaan en na sy eie huis gegaan.
6 En toe nege maande vir Anna verby was, het sy gebaar en vir die vroedvrou gesê: Wat het ek gebaar? 7 En sy het haar vertel, 'n meisie. 8 Toe sê Anna: Die Here het vandag my siel groot gemaak; en sy het haar in die bed neergelê. 9 En toe die dae van haar reiniging verby was, het sy die kindjie soog en haar Maria genoem. HOOFSTUK 6 1 En die kind het elke dag in krag geword, sodat toe sy nege maande oud was, haar moeder haar op die grond neergesit het om te probeer of sy kon staan; en toe sy nege treë geloop het, het sy weer by haar ma se skoot gekom. 2 Toe het haar moeder haar ingehaal en gesê: So waar as die Here my God leef, jy sal nie weer op hierdie aarde wandel voordat Ek jou in die tempel van die Here gebring het nie. 3 Daarom het sy haar kamer 'n heiligdom gemaak en niks vreemds of onreins toegelaat om naby haar te kom nie, maar sy het sekere onbesmette dogters van Israel genooi, en hulle het haar eenkant toe getrek. 4 Maar toe die kind 'n jaar oud was, het Joachim 'n groot maaltyd berei en die priesters, skrifgeleerdes, ouderlinge en die hele volk van Israel genooi; 5 En Joachim het die meisie aan die owerpriesters 'n offer gebring, en hulle het haar geseën en gesê: Die God van ons vaders seën hierdie meisie en gee haar 'n naam wat bekend en blywend is van geslag tot geslag. En die hele volk antwoord: Dit laat dit so, Amen! 6 Toe het Joachim haar vir die tweede keer aan die priesters geoffer, en hulle het haar geseën en gesê: O Allerhoogste God, let op hierdie meisie en seën haar met 'n ewige seën. 7 Hierop het haar moeder haar opgeneem en haar die bors gegee en die volgende lied tot eer van die Here gesing. 8 Ek sal 'n nuwe lied tot eer van die Here my God sing, want Hy het my besoek en die smaad van my vyande van my weggeneem en my die vrug van sy geregtigheid gegee, sodat dit nou aan die seuns van Ruben vertel kan word. , dat Anna suig gee. 9 Toe het sy die kindjie laat rus in die kamer wat sy ingewy het, en sy het uitgegaan en hulle bedien. 10 En toe die fees geëindig het, het hulle met blydskap weggegaan en die God van Israel geprys. HOOFSTUK 7 1 Maar die meisie het groot geword, en toe sy twee jaar oud was, sê Joachim vir Anna: Laat ons haar na die tempel van die Here lei, dat ons ons gelofte kan nakom wat ons aan die Here God gedoen het, dat hy nie kwaad vir ons, en ons offer is onaanvaarbaar. 2 Maar Anna het gesê: Laat ons die derde jaar wag, dat sy nie in die gedrang sou kom om haar vader te leer ken nie. En Joachim sê: Laat ons dan wag. 3 En toe die seuntjie drie jaar oud was, het Joachim gesê: Laat ons die dogters van die Hebreërs, wat onbesmet is, uitnooi, en laat hulle elkeen 'n lamp neem en hulle aansteek, sodat die kind nie kan terugdraai nie, en haar gedagtes gerig wees op die tempel van die Here. 4 En hulle het so gedoen totdat hulle in die tempel van die Here opgevaar het. En die hoëpriester het haar aangeneem en haar geseën en gesê: Maria, die Here God het u Naam groot gemaak van geslag tot geslag, en tot aan die einde van die tye sal die Here deur jou sy verlossing aan die kinders van Israel bekend maak,
5 En hy het haar op die derde trap van die altaar gesit, en die Here het aan haar genade gegee, en sy het met haar voete gedans, en die hele huis van Israel het haar liefgehad. HOOFSTUK 8 1 En haar ouers het vol verwondering weggegaan en God geprys, omdat die meisie nie na hulle teruggekeer het nie. 2 Maar Maria het in die tempel gebly as 'n duif wat daar opgevoed is, en haar voedsel uit die hand van 'n engel ontvang. 3 En toe sy twaalf jaar oud was, het die priesters in 'n raad vergader en gesê: Kyk, Maria is twaalf jaar oud; wat moet ons met haar doen, uit vrees dat die heiligdom van die HERE onse God nie verontreinig word nie? 4 Toe het die priesters vir Sagaria, die hoëpriester, geantwoord: Staan jy by die altaar van die Here en gaan in die heiligdom in en rig smekinge aangaande haar, en alles wat die Here aan jou bekend maak, moet jy doen. 5 Toe het die hoëpriester in die Allerheiligste ingegaan en die borstas van oordeel saam met hom weggeneem 1 het aangaande haar gebid; 6 En kyk, die engel van die Here het na hom gekom en gesê: Sagaria, Sagaria, gaan uit en roep al die wewenaars onder die volk bymekaar, en laat elkeen van hulle sy staf bring, en hy deur wie die Here 'n teken sal die man van Maria wees. 7 En die roepers het deur die hele Judea uitgegaan, en die basuin van die Here het geblaas, en die hele volk het gehardloop en bymekaargekom. 8 Josef het ook die byl weggegooi en uitgegaan hulle tegemoet; en toe hulle teëgekom het, het hulle na die hoëpriester gegaan en elkeen sy staf geneem. 9 Nadat die hoëpriester hulle latte ontvang het, het hy in die tempel gegaan om te bid; 10 En toe Hy klaar gebid het, het Hy die stokke geneem en uitgegaan en dit uitgedeel, en daar was geen wonderwerk nie. 11 Die laaste staf is deur Josef geneem, en daar het 'n duif uit die staf gekom en op die kop van Josef gevlieg. 12 En die hoëpriester sê: Josef, jy is die persoon wat gekies is om die maagd van die Here te neem om haar vir hom te bewaar. 13 Maar Josef het geweier en gesê: Ek is 'n ou man en het kinders, maar sy is jonk, en ek vrees dat ek in Israel belaglik sal voorkom. 14 Toe antwoord die hoëpriester: Josef, vrees die Here jou God, en dink aan hoe God met Datan, Korag en Abiram gehandel het, hoe die aarde hulle oopgemaak en verslind het weens hulle teëspraak. 15 Nou dan, Josef, vrees God, dat sulke dinge nie in jou familie sou gebeur nie. 16 Toe Josef bang was, het hy haar na sy huis geneem, en Josef het vir Maria gesê: Kyk, ek het jou uit die tempel van die Here geneem, en nou sal ek jou in my huis laat; Ek moet dink aan my ambag van bou. die Here sy met jou. HOOFSTUK 9 1 En dit het gebeur, in 'n raad van die priesters, is gesê: Laat ons 'n nuwe voorhangsel vir die tempel maak. 2 Toe sê die hoëpriester: Roep sewe onbesmette maagde uit die stam van Dawid na my bymekaar. 3 En die diensknegte het gegaan en hulle in die tempel van die Here gebring, en die hoëpriester het vir hulle gesê. Werp nou die lot voor my, wie van julle sal die goue draad spin, wie die blou, wie die skarlaken, wie die fyn linne , en wie die ware pers.
4 Toe het die hoëpriester Maria geken, dat sy uit die stam van Dawid was; en hy het haar geroep, en die ware purper het in haar lot geval om te spin, en sy het na haar eie huis gegaan. 5 Maar van toe af het Sagaria, die hoëpriester, stom geword, en Samuel is in sy kamer geplaas totdat Sagaria weer gepraat het. 6 Maar Maria het die ware purper gevat en dit gedraai. 7 Toe neem sy 'n pot en gaan uit om water te skep, en sy hoor 'n stem vir haar sê: Wees gegroet, jy wat vol van genade is, 1 die Here is met jou; geseënd is jy onder die vroue. 8 En sy het regs en links omgekyk (om te sien) waar daardie stem vandaan gekom het, en toe het sy bewend in haar huis ingegaan, en die waterpot neergelê, neem sy die purper en gaan sit in haar stoel om dit te werk. . 9 En kyk, die engel van die Here het by haar gestaan en gesê: Wees nie bevrees nie, Maria, want jy het genade gevind in die oë van God; 10 En toe sy dit hoor, het sy met haarself geredeneer wat daardie soort groet beteken. 11 En die engel sê vir haar: Die Here is met jou, en jy sal swanger word. 12 Waarop sy geantwoord het: Wat! sal ek swanger word by die lewende God en baar soos al die ander vroue? 13 Maar die engel het teruggekeer en antwoord: Nie so nie, o Maria, maar die Heilige Gees sal oor jou kom, en die krag van die Allerhoogste sal jou oorskadu; 14 Daarom wat uit jou gebore sal word, sal heilig wees, en sal genoem word die Seun van die Lewende God, en jy moet Hom Jesus noem; want Hy sal sy volk van hulle sondes verlos. 15 En kyk, jou niggie Elisabet, sy het ook swanger geword van 'n seun in haar oudag. 16 En dit is nou die sesde maand met haar wat onvrugbaar genoem is; want niks is by God onmoontlik nie. 17 En Maria sê: Hier is die slavin van die Here; laat dit met my wees volgens u woord. 18 En nadat sy haar purper bewerk het, het sy dit na die hoëpriester gebring, en die hoëpriester het haar geseën en gesê: Maria, die Here God het jou Naam groot gemaak, en jy sal geseën word in al die eeue van die wêreld . 19Daarna het Maria, vervul van blydskap, na haar niggie Elisabet gegaan en aan die deur geklop. 20 En toe Elisabet dit hoor, hardloop sy en maak vir haar oop en seën haar en sê: Waar kom dit vir my vandaan, dat die moeder van my Here na my toe sou kom? 21 Want kyk! sodra die stem van u groet my ore bereik het, het dit wat in my is, opgespring en u geseën. 22 Maar Maria, wat onkundig was van al die geheimsinnige dinge wat die aartsengel Gabriël met haar gespreek het, het haar oë na die hemel opgeslaan en gesê: Here! Wat is ek, dat al die geslagte van die aarde my salig sou noem? 23 Maar toe sy elke dag sien dat sy groot word en bang was, het sy huis toe gegaan en haar vir die kinders van Israel verberg; en was veertien jaar oud toe al hierdie dinge gebeur het. HOOFSTUK 10 1 En toe haar sesde maand aanbreek, het Josef teruggekeer van sy huise in die buiteland, wat sy ambag was, en in die huis ingegaan en die Maagd gevind wat groot geword het. 2 Toe slaan hy op sy aangesig en sê: Met watter aangesig kan ek opkyk na die Here my God? of wat sal ek van hierdie jong vrou sê? 3 Want ek het haar as maagd ontvang uit die tempel van die Here my God, en ek het haar nie so bewaar nie!
4 Wie het my so bedrieg? Wie het hierdie onheil in my huis gedoen en die Maagd van my verlei, haar verontreinig? 5 Is die geskiedenis van Adam nie presies in my volbring nie? 6 Want in die oomblik van sy heerlikheid het die slang gekom en Eva alleen gevind en haar verlei. 7 Net op dieselfde manier wat dit met my gebeur het. 8 Toe het Josef van die grond af opgestaan, haar geroep en gesê: O jy wat so goedgunstig is deur God, waarom het jy dit gedoen? 9 Waarom het jy jou siel so verneder, wat opgevoed is in die Allerheiligste, en jou voedsel uit die hand van engele ontvang het? 10 Maar sy het met 'n vloed van trane geantwoord: Ek is onskuldig en ken niemand nie. 11 Toe sê Josef: Hoe is dit dat jy swanger is? 12 Maria antwoord: So waar as die Here my God leef, ek weet nie hoe dit gaan nie. 13 Toe was Josef baie bevrees en het van haar af weggegaan en gedink wat hy met haar sou doen; en hy het so met homself geredeneer: 14 As ek haar misdaad verberg, sal ek skuldig bevind word deur die wet van die Here; 15 En as ek haar aan die kinders van Israel ontdek, vrees ek dat sy swanger is deur 'n engel, dat ek bevind word om die lewe van 'n onskuldige te verraai. 16 Wat moet ek dan doen? Ek sal haar privaat ontslaan. 17 Toe het die nag oor hom gekom, toe daar 'n engel van die Here in 'n droom aan hom verskyn en sê: 18 Moenie bang wees om daardie jong vrou te neem nie, want dit wat in haar is, is van die Heilige Gees; . 19 En sy sal 'n seun baar, en jy moet hom Jesus noem, want Hy sal sy volk van hulle sondes verlos. 20 Toe het Josef uit sy slaap opgestaan en die God van Israel verheerlik wat aan hom so 'n guns bewys het en die maagd bewaar het. HOOFSTUK 11 1 Toe kom Annas, die skrywer, en sê vir Josef: Waarom het ons jou nie gesien vandat jy teruggekom het nie? 2 En Josef het geantwoord: Omdat ek moeg was na my reis en die eerste dag gerus het. 3 Maar Annas wat omgedraai het, het die Maagd groot swanger gesien. 4 En hy het na die priester gegaan en vir hom gesê: Josef op wie jy soveel vertroue gestel het, is skuldig aan 'n berugte misdaad, deurdat hy die maagd wat hy uit die tempel van die Here ontvang het, verontreinig en privaat getrou het. haar, en dit nie aan die kinders van Israel ontdek nie. 5 Toe sê die priester: Het Josef dit gedoen? 6 Annas antwoord: As jy een van jou dienaars stuur, sal jy vind dat sy swanger is. 7 En die dienaars het gegaan en dit gevind soos hy gesê het. 8 Hierop is sy sowel as Josef voor hulle verhoor gebring, en die priester sê vir haar: Maria, wat het jy gedoen? 9 Waarom het jy jou siel verneder en jou God vergeet, aangesien jy grootgemaak is in die Allerheiligste en jou voedsel uit die hande van engele ontvang en hulle liedere gehoor het? 10 Waarom het jy dit gedoen? 11 Waarop sy met 'n vloed van trane geantwoord het: So waar as die Here my God leef, ek is onskuldig in sy oë, omdat ek niemand ken nie. 12 Toe sê die priester vir Josef: Waarom het jy dit gedoen? 13 En Josef antwoord: So waar as die Here my God leef, ek het my nie oor haar bekommer nie.
14 Maar die priester sê: Lieg nie, maar verkondig die waarheid; jy het haar alleen getrou en dit nie aan die kinders van Israel ontdek nie, en jou verneder onder die magtige hand van God, sodat jou nageslag geseën kan word. 15 En Josef het stilgebly. 16 Toe sê die priester vir Josef: Jy moet terugbring in die tempel van die Here die Maagd wat jy daarvandaan geneem het. 17 Maar hy het bitterlik geween, en die priester het bygevoeg: Ek sal julle altwee die water van die Here laat drink, 1 wat vir beproewing is, en so sal julle ongeregtigheid voor julle oopgelê word. 18 Toe neem die priester die water en laat Josef drink en stuur hom na 'n bergagtige plek. 19 En hy het heeltemal gesond teruggekom, en die hele volk was verwonderd dat sy skuld nie ontdek is nie. 20 Toe sê die priester: Aangesien die Here julle sondes nie duidelik gemaak het nie, veroordeel ek julle ook nie. 21 Hy het hulle toe weggestuur. 22Toe het Josef Maria geneem en na sy huis gegaan, met blydskap en die God van Israel geprys. HOOFSTUK 12 1 En dit het gebeur dat 'n bevel van keiser Augustus uitgegaan het dat al die Jode wat van Betlehem in Judea was, gelas moes word. 2 Toe sê Josef: Ek sal sorg dat my kinders belas word; maar wat moet ek met hierdie jong vrou doen? 3 Om haar as my vrou te laat belas, skaam ek my; en as ek haar as my dogter ag, weet die hele Israel dat sy nie my dogter is nie. 4 Wanneer die tyd van die aanstelling van die Here aanbreek, laat hy doen wat in hom goed is. 5 En hy het die esel opgesaal en haar daarop gesit, en Josef en Simon het haar gevolg en binne drie myl by Betlehem aangekom. 6 Josef het toe omgedraai en Maria bedroef gesien en deur homself gesê: Miskien het sy pyn deur wat in haar is. 7 Maar toe hy weer omdraai, sien hy haar lag en sê vir haar: 8 Maria, hoe gebeur dit dat ek soms hartseer en soms lag en blydskap in jou aangesig sien? 9 En Maria antwoord hom: Ek sien twee mense met my oë, die een ween en treur, die ander lag en juig. 10 En hy het weer oor die pad gegaan, en Maria sê vir Josef: Haal my van die esel af, want wat in my is, druk om uit te kom. 11 Maar Josef antwoord: Waarheen sal ek jou neem? want die plek is woestyn. 12 Toe sê Maria weer vir Josef: Neem my af, want dit wat in my is, druk my baie. 13 En Josef het haar afgeneem. 14 En hy het daar 'n groot gevind en haar daarin laat ingaan. HOOFSTUK 13 1 En Josef het haar en sy seuns in die grot agtergelaat en uitgegaan om 'n Hebreeuse vroedvrou in die dorpie Betlehem te soek. 2 Maar terwyl ek op pad was, het Josef gesê, het ek opgekyk in die lug, en ek sien die wolke verbaas en die voëls van die hemel wat in die middel van hulle vlug stop. 3 En ek het na die aarde neergekyk en 'n tafel sien oopsprei en werkende mense wat daarom sit, maar hulle hande was op die tafel, en hulle het nie beweeg om te eet nie. 4 Die wat vleis in hul mond gehad het, het nie geëet nie.
5 Die wat hul hande na hul koppe opgelig het, het hulle nie teruggetrek nie. 6 En die wat hulle tot hul mond opgehef het, het niks ingegooi nie; 7 Maar al hulle gesigte was na bo gerig. 8 En ek het gesien hoe die skape versprei is, en tog het die skape stilgestaan. 9 En die herder het sy hand opgehef om hulle te slaan, en sy hand het aangehou omhoog. 10 En ek het na 'n rivier gekyk en die bokkies met hul bekke naby die water gesien en daaraan geraak, maar hulle het nie gedrink nie. HOOFSTUK 14 1 Toe sien ek 'n vrou van die berge afkom, en sy sê vir my: Waarheen gaan jy, o man? 2 En ek het vir haar gesê: Ek gaan om 'n Hebreeuse vroedvrou te raadpleeg. 3 Sy antwoord my: Waar is die vrou wat gebaar moet word? 4 En ek antwoord: In die spelonk, en sy is aan my verloof. 5 Toe sê die vroedvrou: Is sy nie jou vrou nie? 6 Josef antwoord: Dit is Maria wat opgevoed is in die Allerheiligste, in die huis van die Here, en sy het in my lot geval en is nie my vrou nie, maar het swanger geword deur die Heilige Gees. 7 Die vroedvrou sê: Is dit waar? 8 Hy antwoord: Kom kyk. 9 En die vroedvrou het saam met hom gegaan en in die spelonk gaan staan. 10 Toe het 'n helder wolk die grot oorskadu, en die vroedvrou sê: Vandag is my siel groot, want my oë het verrassende dinge gesien, en verlossing is aan Israel gebring. 11 Maar skielik het die wolk 'n groot lig in die grot geword, sodat hulle oë dit nie kon verdra nie. 12 Maar die lig het geleidelik afgeneem, totdat die baba verskyn het en die bors van sy moeder Maria gesuig het. 13 Toe skreeu die vroedvrou en sê: Hoe heerlik is hierdie dag waarin my oë hierdie buitengewone gesig gesien het! 14 En die vroedvrou het uit die grot uitgegaan, en Salome het haar ontmoet. 15 En die vroedvrou sê vir haar: Salome, Salome, ek sal jou iets verbasend vertel wat ek gesien het, 16 'n Maagd het gebaar, wat iets anders is as die natuur. 17 Waarop Salome geantwoord het: So waar as die Here my God leef, tensy ek besondere bewys van hierdie saak ontvang, sal ek nie glo dat 'n maagd gebaar het nie. 18 Toe gaan Salome in, en die vroedvrou sê: Maria, toon jou, want 'n groot twis het oor jou ontstaan. 19 En Salome het bevrediging ontvang. 20 Maar haar hand was verdroog, en sy het bitterlik gekreun. 21 en gesê: Wee my vanweë my ongeregtigheid; want ek het die lewende God versoek, en my hand is gereed om af te val. 22Toe het Salome tot die Here gesmeek en gesê: O God van my vaders, dink aan my, want ek is uit die nageslag van Abraham en Isak en Jakob. 23 Maak my nie 'n smaad onder die kinders van Israel nie, maar gee my weer gesond vir my ouers. 24 Want U weet goed, o Here, dat ek baie ampte van naasteliefde in u Naam verrig het en my beloning van U ontvang het. 25 Hierop het ’n engel van die Here by Salome gestaan en gesê: Die Here God het jou gebed verhoor, steek jou hand uit na die kind en dra hom, en daardeur sal jy herstel word. 26 Salome, vol vreugde, het na die kind gegaan en gesê: Ek sal hom aanraak.
27 En sy het voorgeneem om hom te aanbid, want sy het gesê: Dit is 'n groot koning wat in Israel gebore is. 28 En dadelik is Salome genees. 29 Toe het die vroedvrou uit die grot gegaan, met goedkeuring van God. 30 En kyk! 'n stem het tot Salome gekom: Vertel nie die vreemde dinge wat jy gesien het voordat die seuntjie in Jerusalem kom nie. 31 So het Salome dan ook weggegaan, goedgekeur deur God. HOOFSTUK 15 1 Toe het Josef gereed gemaak om weg te gaan, want daar het 'n groot onrus in Betlehem ontstaan deur die koms van 1 'n paar wyse manne uit die ooste, 2 Wie het gesê: Waar is die koning van die Jode gebore? Want ons het sy ster in die ooste gesien, en ons het gekom om hom te aanbid. 3 Toe Herodes dit hoor, was hy baie ontsteld, en hy het boodskappers na die wyse manne en na die priesters gestuur en hulle in die stadsaal geraadpleeg. 4 En hy sê vir hulle: Waar het julle geskrywe aangaande Christus, die Koning, of waar moet Hy gebore word? 5 Toe sê hulle vir hom: In Betlehem in Judea; want so is daar geskrywe: En jy, Betlehem in die land van Juda, is nie die geringste onder die vorste van Juda nie, want uit jou sal 'n owerste voortkom wat oor my volk Israel sal regeer. 6 En nadat hy die owerpriesters weggestuur het, het hy die manne in die stadsaal geraadpleeg en vir hulle gesê: Watter teken het julle gesien aangaande die koning wat gebore is? 7 Hulle antwoord hom: Ons het 'n buitengewone groot ster sien skyn tussen die sterre van die hemel, en so het al die ander sterre uitgestraal, dat hulle nie sigbaar geword het nie, en ons het daardeur geweet dat 'n groot koning in Israel gebore is, en daarom ons het gekom om hom te aanbid. 8 Toe sê Herodes vir hulle: Gaan ondersoek ywerig; en as julle die Kindjie kry, bring dit vir my terug, dat ek ook kan kom en hom aanbid. 9 Die wyse manne het toe uitgegaan, en kyk, die ster wat hulle in die ooste gesien het, gaan voor hulle uit, totdat dit gekom het en oor die grot staan waar die kindjie by sy moeder Maria was. 10 Toe het hulle hawer van hul skatte gebring en aan hom goud en wierook en mirre geoffer. 11 En toe hulle in 'n droom deur 'n engel gewaarsku is dat hulle nie deur Judéa na Herodes sou terugkeer nie, het hulle met 'n ander pad na hul eie land vertrek. HOOFSTUK 16 1 Toe Herodes bemerk het dat hy deur die wyse manne bespot is, en baie kwaad geword het, het hy sekere manne bevel gegee om te gaan en al die kinders dood te maak wat in Betlehem was, van twee jaar oud en onder. 2 Maar toe Maria hoor dat die kinders doodgemaak sou word, omdat sy baie bang was, het sy die kind geneem en hom in doeke toegedraai en hom in 'n ossekrip neergelê, omdat daar vir hulle geen plek in die herberg was nie. 3 Toe Elisabet ook hoor dat daar na haar seun Johannes gesoek gaan word, het sy hom geneem en na die berge opgegaan en rondgekyk na 'n plek om hom weg te steek; 4 En daar was geen geheime plek te vinde nie. 5 Toe kreun sy in haar binneste en sê: O Berg van die Here, ontvang die moeder saam met die kind. 6 Want Elisabet kon nie opklim nie. 7 En dadelik is die berg verdeel en het hulle ontvang.
8 En 'n engel van die Here het aan hulle verskyn om hulle te bewaar. 9 Maar Herodes het Johannes gesoek en dienaars na Sagaria gestuur toe hy by die altaar gedien het, en vir hom gesê: Waar het jy jou seun weggesteek? 10 Hy antwoord hulle: Ek is 'n dienaar van God en 'n dienaar by die altaar; hoe moet ek weet waar my seun is? 11 Die dienaars het toe teruggegaan en dit aan Herodes vertel; waaroor hy toornig geword het en gesê het: Is hierdie seun van sy gelyke nie om koning in Israel te wees nie? 12 Hy het dan weer sy dienaars na Sagaria gestuur en gesê: Vertel ons die waarheid, waar is jou seun, want jy weet dat jou lewe in my hand is. 13 Die dienaars het toe gegaan en dit alles vir hom vertel: 14 Maar Sagaria het vir hulle geantwoord: Ek is 'n martelaar vir God, en as Hy my bloed vergiet het, sal die Here my siel opneem. 15 Weet ook dat julle onskuldige bloed vergiet het. 16 Maar Sagaria is vermoor by die ingang van die tempel en die altaar en rondom die afskorting; 17 Maar die kinders van Israel het nie geweet wanneer hy gedood is nie. 18 Toe het die priesters in die uur van groet in die tempel ingegaan, maar Sagaria het hulle nie volgens gewoonte ontmoet en hulle geseën nie; 19 Tog het hulle steeds gewag dat hy hulle salueer; 20 En toe hulle dit vind dat hy nie in 'n lang tyd gekom het nie, het een van hulle dit gewaag in die heiligdom waar die altaar was, en hy sien bloed op die grond lê wat stol; 21 Toe, kyk, 'n stem uit die hemel sê: Sagaria is vermoor, en sy bloed sal nie afgevee word nie, totdat die wraak van sy bloed kom. 22 Maar toe hy dit hoor, was hy bevrees en het uitgegaan en die priesters vertel wat hy gesien en gehoor het; en hulle het almal ingegaan en die feit gesien. 23 Toe het die dakke van die tempel gehuil en geskeur van bo tot onder; 24 En hulle kon die lyk nie vind nie, maar net bloed wat hard gemaak is soos klip. 25 En hulle het skeefgeloop en aan die volk meegedeel dat Sagaria vermoor is, en al die stamme van Israel het daarvan gehoor en oor hom getreur en drie dae lank getreur. 26Toe het die priesters saam beraadslaag oor iemand om hom op te volg. 27 En Símeon en die ander priesters het die lot gewerp, en die lot het op Símeon geval. 28 Want deur die Heilige Gees is hom verseker dat hy nie sou sterwe voordat hy Christus in die vlees sien kom het nie.