Page 1


INLEIDING

N

“ ee, ik denk niet dat er Duitsers zullen zijn die beter Nederlands spreken als mij”! Eén van de uitspraken van de in 1956 in Bensberg als Bernhard Althoff geboren schlagerzanger Dennie Christian. Dit tijdens een interview voor alweer het vierde HHF Online Magazine. In een enkele uren durend onderhoud met deze bijzonder hartelijke en innemende persoonlijkheid kunnen we hem betrappen op hooguit een paar versprekingen richting het Duits en das toch hoogst opmerkelijk!

Zijn eerste single ‘Jede große Liebe hat ein Happy-End’ verscheen in 1973 en dat betekent dat Dennie Christian in 2013 alweer zijn veertig jarig jubileum gaat vieren. “Ik heb me behoorlijk gestoord toen men enkele jaren geleden regelmatig over mij zei; ‘Dennie Christian, o ja, die was ooit- heel succesvol”! Na slechts enkele hitjes in de tien jaar tot 2009 is de schlagerzanger weer compleet terug; Liefst acht hitnoteringen in de laatste drie jaar vertellen dat het succes weer helemaal terug is. “Ik moest weer terug naar de schlager, na tien jaar vooral popachtige liedjes te hebben gemaakt”.

De zanger, die vanaf 1975 een kleine miljoen exemplaren van zijn single ‘Rosamunde’ over de toonbank zag gaan, schuift aan voor een portret voor HollandseHitsForum.nl. Opmerkelijk genoeg weet Dennie Christian veel van deze website dat onlangs haar vijfjarig bestaan vierde; De schlagerzanger leest vele recensies en kent de hoogste noteringen van zijn singles nagenoeg uit het hoofd net als het feit dat ‘Ik ben niet meer van jou (uit elkaar)’, eind 2011 werd uitgeroepen tot (meeste bijzondere) Song van het Jaar: “Een mooi stukje waardering die ik thuis heb ingelijst”, aldus Dennie die heel open zijn verhaal gaat doen in de uren die volgen.

Zoals met alles heeft ook succes zijn keerzijde; In augustus 2012 puilt zijn agenda uit! En dat terwijl de crisis in ons land zijn dieptepunt nadert en veel artiesten, net als Dennie forse stappen terug hebben moeten zetten. Een burn-out, angst- en paniekaanvallen overvielen de zanger terwijl hij in een hotel in Apeldoorn zat. Gevoelens die hij voordien nooit heeft gehad. Hij wist dan ook niet wat hem overkwam. Zijn vrouw Roswitha, zijn dan nog zwangere dochter Romina en schoonzoon Ibrahim rijden vanuit Wardenburg in Noord-Duitsland naar Apeldoorn en treffen daar Dennie in verwarde toestand aan. Hij wordt vervolgens opgenomen in een kliniek maar is inmiddels weer volledig hersteld: “Als ik mij nu wat minder voel denk ik aan de glimlach van mijn pasgeboren kleindochter Maila”, zo vertelt Dennie aan het slot van het interview.

Misschien nog wat kwetsbaar maar meteen ook zelfverzekerd ogend en –overkomend trapt hij na zijn bezoek aan Lelystad het gaspendaal weer in om enkele uren later een Schlagerfestival in Vlaanderen (Meer) te gaan presenteren: “Nu ben ik nooit meer langer dan vier dagen achtereen onderweg, en dat is de les geweest”, aldus Dennie die dus gewend is aan het leven in hotelkamers. Heen en weer reizen tussen Noord-Duitsland, ons land en Vlaanderen kan naast zwaar soms ook praktisch gezien onmogelijk blijken te zijn!

D

M M M

“ room et e ee”, genoemd naar zijn onlangs verschenen gelijknamige album, is een portret van Dennie Christian; Bijna 40 jaar in het vak maar nog altijd bevlogen en gedreven bezig met zijn hobby want dat blijft het.. voor altijd!


Dit is pas de eerste ontmoeting met Dennie Christian en toch lijkt en voelt het alsof we een hele goeie kennis ontvangen die al vele jaren zo af en toe eens over komt. Dat toont meteen al de ongelofelijke hartelijkheid maar natuurlijk ook de ruime ervaring van de schlagerzanger. Er is meteen een gesprek en veel oprechte interesse over en weer. Ook dát is een onderdeel van het artiestenvak dat echt uit veel meer bestaat dan enkel studiowerk, interviews geven en optreden. Dennie wordt vandaag vergezeld door zijn zoon Aljoscha. Een jonge twintiger die later deze dag vanuit het Belgische Meer, waar vader Dennie een Schlagerfestival presenteert, zal terugrijden naar Noord-Duitsland. Eén van die dingetjes die natuurlijk kunnen helpen eventuele vermoeidheidsverschijnselen tegen te gaan immers, Dennie zat recent nog enkele weken in een kliniek vanwege een op handen zijnde burn-out.

Het gaat inmiddels weer goed met de schlagerzanger maar het is nog maar een paar maanden geleden dat hij in een hotel werd overvallen door allerlei angsten en, voor hem tot dan toe ook volstrekt, onbekende gevoelens. Gelukkig waren er geen fysieke oorzaken zo bleek na onderzoek en nadat Dennie tot rust was gekomen in die kliniek, zijn dochter beviel van een gezonde kleindochter en hij een homeopathisch middel voorgeschreven kreeg, werd hem juist geadviseerd zijn werk weer op te pakken. En dus sluit hij vandaag de promotietoer voor zijn onlangs verschenen album ‘Droom Met Me Mee’, hier af.


Opgevoed door kindermeisje

In Bensberg, gelegen op zo’n veertien kilometer boven Keulen (Köln) kwam

Bernhard Althoff op 22 mei 1956 ter wereld. Zijn ouders waren eigenaars van een grote supermarkt en dus groeit hij samen met zijn twee broers en een zus op met een kindermeisje. Zij woonde in bij de familie. Alleen tijdens de pauzes en nadat de winkel sloot om half zeven ‘s avonds en ook de kas was opgemaakt, zagen de kinderen hun ouders. “Veel tijd hebben ze niet voor ons gehad en toen Monica, het kindermeisje van destijds, na vele jaren vertrok was ik behoorlijk verdrietig. Zij was voor mij toch een tweede moeder geworden. Nadat ze bij ons was weggegaan ben ik nog vaak met de tram naar haar nieuwe betrekking gereisd om op visite te gaan. Het heeft mij heel veel tranen en pijn gekost. Overigens heb ik nu nog steeds contact met haar”!

Onhandelbaar volgens de leraren

Via de kleuterschool en de basisschool kwam Bernhard op het gymnasium terecht en hoewel het studeren hem gemakkelijk afging, omschrijft hij zichzelf als een ‘wilde jongen’: “Nooit kwaadaardig maar ik haalde met anderen wel streken uit maar ja, ‘wie werd er altijd betrapt’? Ik dus”, aldus de schaterende schlagerzanger! Uiteindelijk werd hij van twee scholen gestuurd en moest hij van zijn ouders maar naar een internaat in Westerwald op een paar honderd kilometer van Bensberg. “Ik was volgens mij leraren onhandelbaar. Ik had goeie cijfers maar was altijd in voor wat lol. Maar nooit kwaadaardig hoor! Mijn ouders vonden ook dat ik een te slechte invloed op mijn jongere broer zou kunnen hebben omdat ik zo’n wilde bras was. Zij wilden ook dat ik met het betere gezelschap zou omgaan dus ik moest naar de tennisvereniging en ik zou gaan paardrijden. Ik nam weinig serieus toen, ik had veel meer zin om met vrienden appels, peren of pruimen te stelen uit een boomgaard. Ik had veel meer zin in het echte leven i.p.v. dat kakkerige gedoe. Ik deed niemand pijn, ik heb mijn leraren getreiterd maar daar heb ik geen spijt van. Ik was een losbol, ik heb goeie cijfers gehaald maar ik kon de machtsposities van die leraren maar moeilijk aan. Ik heb dat nog met mensen in uniform, ik haat mensen die van bovenaf naar beneden trappen terwijl ze naar boven toe hielen likken. Das een mentaliteit waar ik niet tegen kan”!


I

“ n dat internaat heb ik echt geleden als een hond. Ik heb er anderhalf jaar gezeten maar ik voelde me er een beetje weggestopt en verstoten ook! Ik heb me er dus nooit thuis gevoeld! Natuurlijk heb ik willen vluchten maar het was gewoon te ver en te afgelegen. Ja, dat was dramatisch en best ook traumatisch voor mij. Veel en veel later heb ik mijn ouders er behoorlijk voor uitgescholden omdat dat jaren later steeds weer bij mij naar boven kwam. Dat gebeurd vaak he dat dergelijke gebeurtenissen 20-30 jaar later naar boven komen en dat je daarmee zit. Daarom ook hebben de psychiaters het ook zo druk omdat dit soort dingen dus weer aan de oppervlakte komen. Ik heb mijn ouders flink uitgescholden omdat ik het erg vervelend vond dat ze mij zo hadden weggestopt destijds. ’t Is uitgepraat, ik had het van mijn ziel gepraat, ’t was weer goed, dus we konden weer door”. Uiteindelijk haalde Bernhard ’s moeder hem weg uit dat internaat want de brieven die hij aan huis schreef waren zo heftig dat ze het niet meer kon verdragen dat hij op dat internaat moest blijven. “Achteraf bezien heeft het mij later ook wel weer geholpen beter met

mezelf om te kunnen gaan en volwassen te worden. Het is goed uitgepakt, ik had ook depressief kunnen worden of onder invloed van iets kunnen komen.

Bernhard keert terug naar school en kon meteen een klas overslaan vanwege uitstekende cijfers. Hoewel het op dat niveau goed gebruik is dat je daarna naar de universiteit gaat wilde Bernhard dit juist helemaal niet: “Ik was zestien en ik wilde geld verdienen om mijn vriendinnetje ook eens op een colaatje te kunnen trakteren, dat kon van mijn zakgeld niet”! Hij kreeg trouwens zijn eerst zoen toen hij veertien was. Dennie buldert het uit van het lachen als hij daarover vertelt. Die kus was blijkbaar zo beroerd dat er nooit een tweede is gekomen bij dat meisje! De meeste fans van Dennie zijn vrouwen en natuurlijk vind hij dat geen enkel probleem. Ook in zijn jeugdjaren was hij al populair de meisjes: “In die tijd had ik de ene vriendin na de andere. Ja, ik heb er echt van genoten! Om de drie weken een ander en dat werd natuurlijk op den duur ook meer dan handjes vasthouden alleen”.

Platenproducer zocht nieuw talent

Bernhard wil dus geld verdienen en gaat aan de slag bij een grote verzekeringsmaatschappij om daar verder te leren. Eigenlijk wilde hij dierenarts worden maar ja, dan had hij door moeten studeren en daar had hij dus geen trek meer in. Hij wilde of in de verzekeringen of bij een bank aan de slag, simpel omdat je daar het meeste geld kreeg tijdens het leren. “Dat was bijna het enige motief naast dat je niet al te hard hoefde te werken natuurlijk en je zat netjes in pak. Ja, dat was het wel voor mij. Ze vroegen daar toen of ik met nog drie mensen model wilde staan voor een nieuw uit te geven folder om leerlingen te werven. Dat had twee voordelen; Ik kon twee uur van mijn werkplaats weg en ik kreeg ook nog 50 DM (€ 27,-) extra”. Die fotografe van toen bleek getrouwd met een platenproducer en die was weer opzoek naar nieuw talent. En omdat zij vond dat Bernhard er wel leuk uitzag vroeg ze of hij ook kon zingen. Wel, Bernhard komt uit een muzikale familie, zijn vader bespeelde immers diverse instrumenten en omdat er altijd veel werd gezongen in huize Althoff, kon hij die deze vraag gemakkelijk positief beantwoorden.


Voor het eerst vliegen

Liefst zeven jaar heeft hij ook pianoles gekregen maar daarvan is niet veel blijven hangen, hij deed dit namelijk met grote tegenzin. Achteraf bezien heeft hij hier spijt van want wat zou hij zichzelf nu toch graag willen kunnen begeleiden op de vleugel. Hij was er niet voor in de wieg gelegd en speelde liever gitaar of drums. Als hij dan achter het drumtoestel vandaan kwam dan was die ‘wilde jongen’ ineens de rust zelve. Kortom Bernhard barstte van energie in zijn jeugd waar hij liever voetbalde dan studeerde op de piano. Uiteindelijk wordt hij uitgenodigd naar een studio in Keulen te komen. Daar werd de gitaar gepakt en aan hem gevraagd wat hij zoal kon zingen. Na een paar liedjes te hebben gedaan kreeg hij te horen dat hij een contract kon krijgen: “Een maand later al zat ik voor het eerst van mij leven in een vliegtuig en was ik op weg naar München. Daar de studio in om mijn eerste single ‘Jede große Liebe hat ein Happy-End’ op te nemen. En zo begon het gedonder in 1973”, aldus Dennie die geanimeerd zijn verhaal doet en altijd wel ergens de lach in weet te vinden.


‘Rosamunde’ pas na Nederland ook in Duitsland een hit

I

“ k droomde er ook van artiest te worden. Op televisie keek ik altijd naar de ZDF-hitparade gepresenteerd door Dieter Thomas Heck en dat zag je al die artiesten als Jürgen Marcus, Rex Gildo, Marianne Rosenberg en noem maar op. Daar keek ik natuurlijk enorm tegenop! En in één keer had ik dus een platencontract ook. Harrie Thomas nodigde mij uit voor het schlagerfestival in 1974 maar toen was ‘Rosamunde’ in Duitsland net uit maar deed aanvankelijk helemaal niets daar. Doordat ik in Nederland op televisie kwam en door knalde naar de eerste plaats hier, werd ‘Rosamunde’ later ook in Duitsland een nummer-1 hit”. In Duitsland alleen al werden er een miljoen singles van verkocht. En de plaat verkocht ook in Australië, Oostenrijk, Italië, Zwitserland, de Benelux als in de Scandinavische landen! “Dit doet heel veel met je. Ineens zit ik in dezelfde uitzending als die grote artiesten en in één keer was ik één van hen. Ik zat in dezelfde kleedkamer, je ging met ze praten en dan blijken dat ook ‘gewone mensen’ te zijn. Natuurlijk zat er ook wel een kakker bij die dacht dat hij de grootste was. Dus dat was mijn eerste kennismaking met die grote namen en op dat moment werd ik ook nog nummer-1 in de hitparade. Ineens stond ik voor die grote namen in de lijst, dat was natuurlijk een hele bijzondere ervaring”. Zo jong succesvol zijn is een keiharde leerschool

J

“ e bent zeventien en op die leeftijd ga je het snel ‘doodgewoon’ vinden en das niet goed. Ik had ineens duizend vrienden, ik nodigde iedereen maar uit, ik voelde me de grootste, de mooiste en de beste, en meer van dit soort flauwekul. Op die leeftijd geloof je dat ook allemaal. Maar de mensen laten je ook snel weten dat je op een verkeerd spoor zit en dat je daar gauw mee moet stoppen. Langzaam begon ik dat ook zelf in te zien want ik merkte dat ik mijn echte vrienden, van vóór dit succes, begon kwijt te raken. Zij wilden niets meer met mij te maken hebben. Voor m’n carrière later is het doorstaan van zo’n periode achteraf juist goed. Want je staat snel weer met beide benen op de grond! Het was gewoon nodig dat ik die klap kreeg”. Dat was dus een keiharde leerschool voor deze jongeman die vanaf dat moment ook als Dennie Christian door het leven gaat: “Als het dan wat stiller wordt blijken maar weinig mensen over te blijven, ze laten je meteen vallen”!


Opgeraapt

Juist in zo’n periode wordt hij, zoals hij dat zelf omschrijft, ‘Opgeraapt’ door Harrie Thomas. Een muziekproducent en impresario uit Utrecht die vanaf 1971 het Schlagerfestival organiseerde in de Rodahal in Kerkrade. Later, vanaf 1982 zou Dennie dit grootse festival gaan presenteren. Harrie Thomas overleed in 1991 op 46-jarige leeftijd als gevolg van een hartstilstand. Toen Dennie die hit had met ‘Rosamunde’ werkte hij nog bij de verzekeringsmaatschappij. Steeds moest hij vrije dagen opnemen om bij televisieopnames aanwezig te kunnen zijn. Op een gegeven moment komt de personeelschef naar Dennie met een voorstel; al die vrije dagen maar steeds opnemen, dat kon zo niet langer. Hij kreeg het voorstel om een jaar te pauzeren wat dit werk betrof. Mocht het toch niet lukken met het zingen dan mocht hij weer terugkomen. Zijn cijfers bij tussenexamens waren namelijk uitstekend! Dennie pakt die pauze met beide handen aan. Het succes hield echter ook aan en dus komt er een moment dat hij moet gaan bellen met het verzekeringskantoor. Ze wisten meteen hoe laat het was en dat hij niet terug zou komen: “Ik kreeg nog een lieve brief van ze en toen ben ik op m’n pad gegaan als artiest”.

Geen zin in oppervlakkige prietpraat

Die keiharde leerschool omdat mensen hem om zijn gedrag lieten vallen heeft Dennie Christian gevormd. Hij leerde vooral ook onderscheid te maken tussen mensen én mensen: “Alles is heel verleidelijk, je kan alles, je kan overal naartoe en daarom zeg ik nu ook altijd als nieuwe artiesten beginnen; ‘Zorg ervoor dat je heel goed begeleid wordt door vakmensen die het ook echt goed met je menen. Zorg dat je een goeie kring om je heen hebt, die van je houden, die je opvangen en waarvan je weet; ‘die is eerlijk’! Er lopen zoveel oneerlijke mensen rond, juist in dit vak is dat zo! Je wordt als door haaien opgevreten als je een keer bloedt. Er zijn maar weinig mensen waarmee ik echt te vriend ben. Je ziet me ook haast niet op de feestjes van dit vak. Ik heb daar nooit van gehouden want iedereen kletst toch maar raak en liegt in z’n eigen zak. Ik heb gewoon geen zin in oppervlakkige prietpraat! Al die feesten waarvoor je wordt uitgenodigd, ze staan me niet aan, ik ben dat niet. Dan ga ik liever met m’n echte vrienden om”. Ferme taal dus van Dennie die gedurende dit interview meer en meer laat zien vooral een mens van inhoud te zijn. Iets wat hem ook is bijgebracht door Harrie Thomas, zo zal snel blijken.


‘Besame Mucho’ op z’n Limburgs

In 1976 staat Dennie voor de derde keer op het Schlagerfestival en daar ook heeft hij een heel lang onderhoud met Harrie Thomas: “Hij wilde mij gaan begeleiden, hij meende dat hij me verder kon helpen want na die miljoen singles die verkocht waren van ‘Rosamunde’, deden de singles die volgden het stukken minder. Hij zei ook dat ik Nederlands moest gaan leren. Nou ik ben begonnen met ‘Besame Mucho’, mijn eerste Nederlandstalige plaat dus. Opgenomen ook in Zuid-Limburg. Mijn fonetische leraar was ook een Limburger en dat is goed te horen nog want ik heb toch een behoorlijk Limburgs accent op de plaat! Maar ik ging met Harrie praten over o.a. het koningshuis, politiek, speelfilms en zo kreeg ik veel meer te horen over Nederland. Mijn interesse werd gewekt. Zo werd ik ook op een hele goeie manier volwassen denk ik. Hij gaf mij die mogelijkheid en ik heb dan ook heel veel aan Harrie te danken”. Taal van mijn fans leren

Dat Nederlands leren ging hem ook goed af. Hij wilde ook begrijpen wat zijn Nederlandse fans allemaal tegen hem zeiden: “Ik wilde ze kunnen verstaan en ze niet hoeven dwingen in het Duits of Engels tegen me te praten. Ik wilde de taal van de mensen die mij zoveel gaven, gewoon leren en dat is tot op de dag van vandaag zo gebleven. Nee, ik denk niet dat er nog een Duitser is die beter Nederlands spreekt als ik. Dit zeg ik zonder enige arrogantie hoor. Ik ben er ook bijzonder trots op. Zo kreeg ik van het ministerie van cultuur in Nederland jaren geleden al de vraag of men een foto van mij in een Duits boek voor de Nederlandse middelbare school mocht plaatsen. Daar staat nu bij: ~Dennie Christian, de best Nederlands sprekende Duitser~, en dat is ook weer zo’n eer en zo’n mijlpaal voor mij. Dat zijn van die kleine dingen waarbij je soms niet meer stilstaat en die je zou kunnen vergeten, maar ze maken mij trots”! Met Harrie Thomas sprak je niet over mooie auto’s

I

“ nmiddels was ik menselijk gezien gevestigd in mezelf. Meer volwassen geworden ook zodat ik niet meer naast mijn schoenen liep. Ik kon er nu van genieten en met een bepaalde trots ook. Niet langer meer met een vorm van arrogantie of zo. Harrie was mijn mentor, hij was ook regelmatig bij ons thuis. Om de paar maanden kwam hij dan een paar dagen logeren en dat was altijd erg gezellig. Maar ik kon met Harry weer nooit over auto’s praten of zo. Dan zei hij altijd; ‘Ik heb geen zin om over ~niks~ te praten’. Het moest dus altijd een goed gesprek zijn met inhoud en daar moest ik wel erg aan wennen. Als jonge jongen zie je mooie auto’s en droom je ervan er zelf eentje te hebben. Daar mocht ik dan niet over praten met Harrie, en dat terwijl hij wel de man was met wie ik zoveel tijd doorbracht. Maar het heeft me naar de realiteit toegebracht en dus naar de essentiële dingen van het leven”, aldus Dennie.


Geldzaken

Als je een miljoen singles verkoopt en je bent ineens een gewild artiest dan zullen ouders daaraan moeten wennen, trots zijn maar tegelijk ook bezorgd over hoe hun zoon met dit alles omgaat? “Mijn vader was zo trots als een pauw op mijn succes maar mijn moeder was juist altijd bang. Ze zei dan: ‘Jongen, leer een écht vak want je weet nooit hoe lang dit goed gaat en wanneer het over is’! Ze was vooral bezorgd! Mijn vader heeft mijn financiële zaken toen heel goed behartigd. Hij zei altijd; een derde gedeelte mag jij hebben, een derde gedeelte is voor de belastingen en één derde is voor de toekomst. Dat vergeet ik nooit en daar heb ik ook altijd zo naar gehandeld. Die goeie raad van mijn ouwe heer volg ik dus ook nu nog steeds”. Groots huwelijk in Heerlen

In april 1981 betrekken Dennie en Roswitha een woning in Wardenburg. Zes jaar hadden zij toen al samengewoond. Mede ook omdat er een kinderwens was wilden het stel ook gaan trouwen. Aanvankelijk zouden ze in alle stilte in Duitsland gaan trouwen maar het is Harrie Thomas die met een best verrassend plan op de proppen komt in Nederland te gaan trouwen. “Harrie zei: ‘Laat het de mensen, die zoveel om je geven, allemaal meemaken’. Roswita en ik hebben daarover zitten nadenken en kwamen tot de conclusie dat hij gelijk had”. Een dag voor het schlagerfestival, op 10 september 1981 stapt het stel in het huwelijksbootje onder overweldigende belangstelling. “Tienduizend mensen op de been, de scholen waren vrij die dag, een hele rij oldtimers op de weg, niet normaal! Een waanzinnige belevenis”, aldus Dennie die nu bijna net zo moet glunderen als destijds. De bladen en kranten pakten dan ook flink uit in de dagen. Meerdere pagina’s werden aan deze bruiloft besteed dat werd beschreven als een ‘sprookjeshuwelijk’.


Een ster als buurman Ineens komt er ‘een ster’ wonen in een gemeenschap en dan is de kans aanzienlijk dat iedereen je wilt komen bekijken toch? “Ik heb het grote voordeel dat ik in een fantastische buurt woon. Het zijn echt hele fijne mensen. Toen we in 1985 in Wardenburg kwamen wonen werd ik natuurlijk bekeken alsof ik iemand van een andere planeet was; ‘die kennen we van de televisie’, zeiden ze. Ons huis leek wel een soort bedevaartsoord! Mijn vrouw zei op een gegeven moment ook; ‘we hebben helemaal geen privéleven meer zodra de zon schijnt’. Maar in de buurt heb ik mij vervolgens voorgesteld aan iedereen, ik heb met die mannen zitten kaarten in de kroeg en ik heb een optreden gedaan in het raadhuis hier! Gewoon puur om te zeggen ‘ik ben de nieuwe inwoner hier en wil laten zien en horen wat ik doe’. Het was ook knal vol, echt onvoorstelbaar! Sinds die tijd werden we geaccepteerd, hoorden we erbij en werden we opgenomen. Nu is het voor iedereen heel normaal. Ben ik op televisie ben ik voor hun Dennie Christian, ben ik hier dan ben ik gewoon Bernd Althoff en dat vind ik ontzettend fijn. Daarom zou ik daar ook voor geen goud meer wegwillen. Ik heb ook nooit overwogen, omdat ik natuurlijk ’t meest werk in Nederland en België, om te verhuizen. Ik kom uit de buurt van Keulen maar mijn vrouw heeft haar roots in Noord-Duitsland liggen. Met liefde ben ik daar heengegaan want zij wilde beslist niet weg vanwege haar vrienden en alles. Daarnaast ben ik gewend aan autorijden dus die verhuizing naar het noorden was geen enkel probleem voor mij”. ‘De nieuwe generatie denkt al dat ik Nederlander ben’ Op dit moment treedt Dennie nagenoeg uitsluitend in zowel ons land als in Vlaanderen op. De best Nederlands sprekende Duitser is verhollandst? “Vanaf 1980 tot 1994 heb ik me heel erg op Nederland en België geconcentreerd en heb dus toen al veertien jaar lang niks gedaan in Duitsland. Pas daarna richtte ik mij ook weer op Duitsland en vanaf dat moment tot 2002 stond ik weer in de ZDF-hitparade en dat soort programma’s. Kortom het succes was weer terug in Duitsland. Ook nu word ik nog veel gevraagd in Duitsland maar ik doe dat niet want ik wil niet alleen maar het oude repertoire zingen. De schlager die ze nu in Duitsland draaien is niet mijn begrip van de schlager. Dus omdat mijn agenda toch vol is met werk in Nederland en België, en daar ook de mensen wonen die me kennen en mijn nieuwe liedjes kennen, heb ik de juiste beslissing genomen vind ik. De nieuwe generatie hier denkt zelfs al dat ik gewoon Nederlander ben. Zo kwam er iemand naar me toe die zei; ‘Ik heb een weddenschap met m’n maatje om een kratje bier want hij beweert dat je Duitser bent’. Das toch wel heel grappig dat mensen zo reageren”.


Pieken-dalen

Ze horen bij een carrière die al jaren voortduurt, de pieken en dalen. En toch, die dalen kunnen weldegelijk een keer gaan knagen aan je motivatie en inspiratie. Of zou het zo zijn dat, naar mate je ouder wordt en je dus meer doorgewinterd bent, het je niet echt meer raakt of je nog succes hebt? “Op een gegeven moment sta je niet meer zo stil bij pieken en dalen in je carrière. Je hebt een naam opgebouwd, de mensen kennen allemaal je naam en dan is het helemaal niet erg als je een paar jaar geen hits scoort. Je naam is gevestigd en je blijft uitgenodigd worden voor televisieprogramma’s, dus die continuïteit die blijft wel. Maar het moet nooit te lang duren natuurlijk. De afgelopen periode heeft het nooit té lang geduurd volgens mij. Natuurlijk voelt het veel beter aan als je uit de studio komt met een hit, dan als je 5-6 singles hebt gehad en het wil maar niet lukken. Dan ook ga je je afvragen hoe lang de producer het volhoudt, hoe lang is hij nog bereid in je te investeren. Een album maken kost veel geld maar als een album niet verkoopt zegt een producer op een gegeven moment wel; ‘Ik heb een grote naam in mijn stal, je verkoopt niks, dus dan gaat het over’, maar gelukkig is dat nooit zover gekomen. Natuurlijk volg ik de hitlijsten maar je leert op een gegeven moment er wel mee om te gaan dat het een keer niet lukt, dan moet je relativeren en gewoon opnieuw in de aanval gaan. Nee, ik maak me niet snel zorgen”.


Ik kan nog tientallen jaren mee!

M

“ uziek is en blijft mijn passie! De enige dag waarvoor ik bang ben is de dag dat mensen mij misschien niet meer willen zien. Dat je geen applaus meer krijgt als je het podium opkomt of je bent niet meer in staat het publiek voor je te winnen. Dan wordt het tijd om afscheid te nemen. Kijk, daar ben ik nou wel bang voor! Je kan in de muziek gelukkig heel oud worden. Als ik om me heen kijk, en ik zie Udo Jürgens, die met zijn 78 jaar net op toer door Europa is geweest en met gigantische succes ook! Of Freddy Quinn heeft tot zijn tachtigste succes gehad. Kijk in Nederland naar Pierre Kartner, die man is nog steeds succesvol en heeft werk. Rob de Nijs dito, en die zijn allemaal 20 jaar ouder als ik. Als je nummers zingt die bij je leeftijd passen, zelfs als je ouder wordt, kun je over de liefde blijven zingen. Ik kan dus nog tientallen jaren mee. De schlagerfans in Duitsland blijven mij bijvoorbeeld ook trouw. Zij downloaden gewoon ook mijn Nederlandse liedjes. De Nederlander is zeker niet minder trouw als de Duitser tenminste, als je maar lang genoeg in het vak zit.

Zou ik na al jaren toch redelijk succesvol te zijn geweest stoppen, dan denk ik dat mijn naam toch nog een hele tijd in de herinnering van de mensen blijft. Dan denk ik ook, als ik dan bijv. een comeback zou maken, dat de mensen mij weer met open armen zouden ontvangen. Das niet arrogant bedoeld hoor en misschien is de wens de vader van de gedachte in deze, dat zou kunnen. Kijk, het is voor mij geen vak maar meer een passie en stel dat ik het onverhoopt toch niet meer zou kunnen, dan denk ik wel dat ik behoorlijk treurig zou worden. Dan kan ik ook niet uitsluiten dat ik in een dip zou raken voor een tijdje. Ach, wat is mooier dan al zingend neer te vallen? Als het dan toch moet gebeuren dan liefst zo in één klap, denk aan Edith Piaff of Tommy Cooper. Maar er zijn ook artiesten die misschien wél klaar zijn op een gegeven moment, waarover de mensen dan met weinig respect spreken nog, waarom ga je dan door? Dan moet je gewoon stoppen. Bedankt, mooie tijd geweest maar ’t is klaar”.


Botox? Op een gegeven moment verlies je ook die wedstrijd!

Lees recensies van optredens van Dennie Christian en nagenoeg overal spreekt men over het jeugdig elan waarmee hij op de podia staat. Of die ogen en lach waarmee hij zijn publiek aan zich bindt: “Mensen zeggen vaak; ‘je verandert niet veel, je blijft van dat jongensachtige houden en je hebt van die ondeugende ogen’! Dat heb je mee natuurlijk en ik ben blij dat ik het heb en ik hoef daar, naast een beetje gezond leven, niks voor te doen! Natuurlijk moet je als artiest ijdel zijn. Als je dat niet hebt heb je ook weinig respect voor je publiek. Je moet gewoon zorgen dat je netjes overkomt en er keurig netjes uitziet. Nee, ik heb niks laten doen en ik ga ook niks laten doen. Als ik moe ben of een paar nachten weinig heb geslapen, heb ik wallen onder mijn ogen maar gelukkig herstelt zich dat vrij snel bij mij. Maar ik wil ook niet aan mijn leeftijd gaan prutsen want op een gegeven moment verlies je die wedstrijd toch en dan kan je depressief worden. Geen botox geen siliconen of wat dan ook. Laat mij maar in respect en ere oud(er) worden. Het gaat toch niet alleen om het uiterlijk waarom je fan bent? ’t Gaat toch eigenlijk vooral om wat je doet? Die energie die heb ik nu eenmaal in me en ik kán ook niet anders dan dat te ontladen op het podium”. Zie hier de connectie naar vroeger als de jonge Bernhard volkomen rustig achter een drumstel vandaan stapt terwijl de piano hem niet kan boeien: “Ik ben wie ik ben, óók op het podium, ik denk dat mensen een goed beeld hebben van de mens Dennie Christian. Ik heb nooit toneel hoeven te spelen. Dus, ik ben wie ik ben! De mensen vanavond in België zien dezelfde Dennie Christian als de man die nu voor je zit, alleen het pak is het enigste verschil”.


Droom Met Me Mee

In oktober 2012 werd onderstaande albumrecensie van ‘Droom Met Me Mee’ geplaatst op HollandseHitsForum.nl: Introductie heeft deze in 1956 in het Duitse Bernsberg geboren zanger natuurlijk allang niet meer nodig. ‘Rosamunde’, ‘Besame mucho’, ‘Dit is liefde’, ‘Zaterdagavond’ (met Mieke), ‘Schlagerfestival’ (met Roy Black) of ‘Wij zijn twee vrienden’, zijn slechts enkele van zijn precies veertig (!!!!) singles die in ons land de TOP100 wisten te bereiken. Met name de laatste jaren loopt dat aantal weer flink op. In 2009 veranderde Dennie van label en producer en sindsdien is deze schlagerzanger weer vaste gast in de Nederlandse hitlijsten. De man met al zo’n dertig albums op zijn conto heeft een aantal van zijn laatste hitsingles op het album ‘Droom met me mee’ laten persen. Twee van zijn Nederlandstalige hits ‘Laat me nog één met je dromen’ en ‘Ik ben niet meer van jou (uit elkaar)’ heeft Dennie ook in het Duits opgenomen waardoor respectievelijk ook ‘ Schön wär’s ’ en ‘Ich bin nicht mehr bei dir ’ op het nieuwe album staan. “Niets bijzonders voor een Duitser toch”, zult u misschien zeggen. Voor Dennie waren dit echter de eerste Duitstalige liedjes sinds zeker tien jaar: “In het Duits te zingen, dat voelt wel wat vreemd aan”, aldus Dennie. En natuurlijk, na o.a. ‘Sweet Caroline’ en ‘Lang fellow serenade’ tref je met ‘ I’m a believer ’ ook nu weer een song van zijn grote voorbeeld Neil Diamond aan op dit album.

VOORWOORD

Lieve fans, Na twee jaar hard werken presenteer ik vol trots m’n nieuwe album ‘Droom met me mee’. Een speciaal album met niet alleen Nederlandse liedjes maar ook twee in het Duits vertaalde tracks en uiteraard een track van mijn grote voorbeeld Neil Diamond. De meeste liedjes heb ik samen met mijn producer Manfred Jongenelis geschreven, maar er staan ook werken van derden op. Natuurlijk mag ook het succesliedje met Yes-r en Ali B niet aan dit album ontbreken. Ik wens jullie veel luisterplezier aan dit album, speciaal voor jullie gemaakt! Veel liefs, Dennie


Nieuw op dit album is o.a. de zeer opvallende track/single; M’n hart huilt van verdriet’. Opvallende vanwege een opmerkelijk groot contrast tussen de lage partijen in de coupletten en de veel hogere meezingrefreintjes. Verder is ‘Droom met me mee’ nieuw dat muzikaal gezien een beetje linkt naar de megahit ‘Besame Mucho’. ‘Daarvoor leef ik‘ is een vlotte en aanstekelijke meezinger. Ook ‘Eens komt de dag’ is nieuw en is een sfeervol en vrij kalm levenslied dat echter in het refrein uitbouwt tot een gezellige inhaker. Ook aan het komende carnaval is alvast gedacht want de polonaise kan volledig uitgerold gaan worden met de track; ‘Tijd voor wat gezelligheid’.

Natuurlijk zijn er meer producers die deze sound kunnen neerzetten maar de combinatie Dennie Christian / Manfred Jongenelis is wat ons betreft na het vorige album ‘Typisch Dennie’ alleen maar verder naar elkaar toegegroeid. De echte schlager lijkt weer helemaal terug van nooit weggeweest en we denken dan ook dat heel veel mensen uitermate blij zullen worden van ‘Droom met me mee’ dat hartstikke vrolijk en fris klinkt, afwisselend is maar toch ook binnen het grote schlagergeheel past. Tot slot zijn de twee Duitstalige nummers herkenbaar omdat het hits in ons land waren. Echter nu hoor je ze in het Duits en geven ze het Schlagerfestival-gevoel af en dat smaakt toch erg lekker ook hoor! ‘Droom met me mee’ is wat ons betreft een echt top-album geworden! Eentje waaraan je hoort dat het met liefde is samengesteld, stukken attractiever ook dan de voorganger ‘Typisch Dennie’ vinden wij en het bewijs dat de echte Schlager springlevend is !!!


Wees welkom in mijn dromen!

Dit

dertien tracks tellende ‘Top-album’, zoals omschreven in de recensie, haalt geen notering in GFK-charts Album-TOP100. Sterker, ‘Schlagerparade’ is in 1992 het laatste album dat van Dennie in deze lijst een notering had. Toch loopt het album heel goed volgens Dennie die samen met Manfred Jongenelis werkte aan de totstandkoming van deze nieuwe schijf: “Het werk in de studio is natuurlijk allesbepalend. Twee en een half jaar is er met hart en ziel aan gewerkt! Als je daar zit, je werkt aan dingen, je puzzelt aan soundjes en als aan het einde van de rit het album klaar is, dan ben je natuurlijk apentrots! ‘Droom Met Me Mee’ wordt hartstikke goed ontvangen, de verkoop gaat echt heel erg goed. Ik lees op alle sociale netwerken hoe de mensen erover denken en das echt 100% positief. Ja, dan heb je de juiste snaar bij de mensen weten te raken en das toch wat iedere artiest poogt te doen he. Kom droom even met me mee, zet dit album op en wees welkom in mijn dromen, doe daar mee wat jezelf wilt”, is zijn Dennie ‘s bevlogen boodschap. Meer dan spannend!

En als je als muziekliefhebber denkt dat zo’n doorgewinterde artiest als Dennie Christian, met bijna veertig jaar ervaring, een lancering van zo’n nieuw album niet meer spannend vindt, heeft het mis: “Méér dan spannend zelfs was het nu! Je probeert een stijgende lijn te creëren want je probeert op elk nieuw album weer meer te brengen en te geven. Kijk, je leert altijd van je laatste album! Als je bijvoorbeeld op het podium staat en je zingt de liedjes van je vorige album, dan zing je ze nu inmiddels ook anders. Je zingt ze gewoon anders dan dat je ze destijds inzong in de studio. Met nog meer gevoel, je leeft je gewoon nog meer in dat lied, dat gaat dus groeien in de loop der tijd. Vandaar ook dat ik voordat ik nummers ga opnemen er al druk mee aan de slag ben. Een liedje moet je namelijk voelen. En als je ’t zelf niet voelt, hoe kun je dat gevoel dan overbrengen aan je publiek”? Plankenkoorts is een stukje respect naar je publiek

Optreden

is een vak, een kunstvorm misschien wel zelfs! Denk maar eens aan een spreekbeurt op school. De één doet dat ogenschijnlijk moeiteloos en de ander is al weken lang nerveus. Volgens Dennie hoor je altijd dat stukje plankenkoorts te houden: “Toen ik in 1981 in het diepe werd gegooid door Harrie Thomas door voor het eerst het Schlagerfestival te gaan presenteren dan leer je vanzelf met mensen om te gaan. Je leert ook naar mensen te kijken en de gezichten van mensen te lezen. Je leert aan te voelen of iemand je een bal vindt of juist leuk. Zo bouw je een band op met je publiek tijdens de show maar ook bij je optredens. In de studio ben je veilig, je bent op jezelf met iets nieuws bezig en dat geeft je een goed gevoel maar de eerste keer dat ik een nieuw liedje op het podium zing, nou dan heb ik echt klamme handen en kouwe voeten en dat blijft ook. Das net als vlak voor mijn optreden; spreek me de laatste vijf minuten voordat ik opga niet aan want dan ben ik helemaal in mezelf gekeerd, zo nerveus ben ik dan! Pas als de eerste noot eruit is valt dat allemaal weg, en dat hoort ook zo. Je mag nooit té geroutineerd worden, die plankenkoorts is ook gewoon een stukje respect naar je publiek toe. Bij mij is het in elk geval in die bijna veertig jaar nooit weggegaan”.


Terug naar de schlager

De samenwerking met Manfred Jongenelis lijkt de sleutel naar hernieuwd succes te zijn geweest voor Dennie Christian: “Ja, we moesten vooral ‘terug naar de schlager’. In de tien jaar dat ik bij Edwin van Hoevelaak mijn liedjes opnam was ik toch meer een popzanger geworden. ‘Dit is liefde’ en ‘Leven met jou’ (cover Roger whittaker) werden successen. Het was een fijne tijd, ik heb met alle plezier met Edwin gewerkt. Overgebleven is een vriendschap. Als we elkaar weer zien is er een beetje weemoed want dan zegt hij: ‘Waarom is het ons niet gelukt om in één keer achterelkaar zoveel hits te scoren’? Het antwoord daarop is dat we gewoon op een verkeerd spoor zaten. Ik ben schlagerzanger en de schlager is breed zat om daarin te experimenteren, we hadden gewoon niet de popkant op moeten gaan. Manfred zei ook: ‘Jongen, je moet terug naar de schlager, de mensen houden van jou als je schlagers zingt’. Ik vroeg me eerlijk gezegd wel af of dat niet al te laat was naar de schlager terug te gaan. Tien jaar bijna zonder schlagers is toch een hele lange tijd. Nou ja, we zijn begonnen en het was meteen raak. Manfred en ik zijn ook vier handen op één buik dus we zouden broertjes kunnen zijn want we begrijpen mekaar direct”. Het pijnlijk afscheid leek dichtbij!

Artiesten brengen toch vooral ook wat ze zelf graag zingen. Toch is het goed ook te luisteren naar je fans en wat zij het liefst van je horen. De meer popachtige liedjes die Dennie uitbrengt gedurende enkele jaren sloegen niet echt aan. Dat weet hij zelf ook maar hij dacht dat hij zijn fans toch een keer zou weten te overtuigen. Toch waren zij degene die steeds vroegen naar de oude hits bij zijn optreden. Het leek er zelfs op dat de carrière van Dennie Christian zich naar een einde sleepte: “Kijk, de naam Dennie Christian was nog steeds goed genoeg om me uit te nodigen en ik werd ook toen nog steeds gevraagd voor televisieprogramma’s. Ik merkte ook wel dat men het een kans wilde geven. Zo van; ‘Misschien scoort het toch’. Kijk, in de zalen merkte ik wel dat ze die popliedjes echt minder vonden, het ging ze om de oude hits van mij en das geen lekker gevoel”. Ik had dan ook het gevoel dat ik langzaam naar het punt aan het toewerken was om afscheid van het podium te moeten gaan nemen. Bijna niemand kwam meer om mij te zien of te horen. Die gedachte deed pijn hoor! Het werd dus meer en meer duidelijk dat de ingeslagen weg geen toekomst had en ten einde liep. Ik denk ook dat ik publiek en fans ben kwijtgeraakt doordat ik niet meer met schlagers kwam. Gelukkig zijn ze nu ook allemaal weer teruggekomen. Ik hield toch ook wel de vinger aan de pols tijdens de fanmeetings die ik om het jaar hou. Dan komen ze allemaal naar Duitsland gereden. Ik doe dan ook altijd een optreden en dat mogen de mensen dan in elkaar zetten. Zij kiezen de nummers die ik daar voor hen ga zingen. Toen merkte ik wel al dat ik op een fout spoor zat maar eigenwijs als ik ben, ben ik nog wel een tijdje doorgegaan. Ik dacht dat ik ze wel zou kunnen overtuigen maar dat is me gewoon niet gelukt. Ik ben door hen overtuigd geraakt dat ik op een fout spoor zat. Nu ben ik als een kind zo blij dat het allemaal weer zo goed gaat. De fans die ik echt jarenlang niet meer heb gezien bij mijn optredens, ze zijn me wel blijven volgen hoor, maar die zijn nu allemaal weer terug! Met hen zijn er weer veel nieuwe mensen bijgekomen mooi toch”?


‘Zaterdagavond’ en ‘Besame Mucho’

Als Dennie en Manfred Jongenelis gaan samenwerken worden eerst twee oude nummers van de schlagerzanger nieuw leven ingeblazen: “Christoff en zijn zus Lindsay, mateloos populair in Vlaanderen, wilden op een gegeven moment ‘Zaterdagavond’ weer gaan opnemen. Zij wilde graag Mieke en mij erbij hebben en dus het werd een kwartet. Twee verschillende generaties bij elkaar dus! Het werd in België een nummer-1 hit en in Nederland ook zoveel gedownload dat het ook wekenlang in de Download-TOP50 stond. Vooral dat laatste was eigenlijk helemaal niet gepland. Dat kwam op ons pad! Ik geloof ook helemaal niet in toeval, dus dat moest gewoon zo zijn. En daarna ben ik aan de slag gegaan om ‘Suzan’, een eerdere hit van mij opnieuw uit te brengen. Toen bleek dat zanger Adriaan Drost het ook net op single had gezet. Ik moet eerlijk toegeven dat ik flink heb zitten balen. Toen ging ik erover nadenken en dan vind je het toch ook een eer als iemand jouw liedje opneemt. Dus hebben we besloten om ‘Besame Mucho’ in de 2010-versie op te nemen. Het werd een knaller van een hit! (#14 in de GFK-TOP100). Natuurlijk ben je dolblij als het succes dan weer daar is. Je bent weer een ‘actueel artiest’ en dan kom je toch anders binnen. Het was nu ineens niet meer; ‘Ahh, daar heb je Dennie Christian, vroeger ooit heel succesvol’. Dat woordje ‘ooit’ heeft mij zó gestoord, ik heb dat liever in het heden dan in het verleden. Nu telt het heden want ik word nu veel minder op de oude nummers aangesproken, het zijn de nieuwe nummers waar de mensen over praten en dat is gewoon een heel fijn gevoel”.


Vooroordelen

Eerder

in 2012 sprak HollandseHitsForum.nl uitgebreid met Ronnie Tober over zijn ervaringen rond het Tros-programma ‘Ali B Op Volle Toeren’. Behoorlijk geëmotioneerd vertelde Ronnie over de misstanden in onze maatschappij en dat de verschillen tussen de generaties helemaal niet zo groot zijn als dat ze soms lijken. Ook Dennie erkent vooroordelen te hebben gehad: “Ik dacht juist, ‘het zijn vooral een heel ander soort mensen’. Ik zal vol met vooroordelen. Ik kende alleen maar de Duitse rapwereld en die komen nog wel eens met criminaliteit in aanraking en dat soort toestanden. Dat krijgt dan een naam en ik transformeerde dat naar de Nederlandse rappers! Maar niets is minder waar. ’t Was gewoon belachelijk om zo te denken. Die mensen komen bij je thuis, ze zijn ontzettend respectvol, heel aardig en zeer goed voorbereid ook. Ze waren ook erg geïnteresseerd in mij en mijn werk en dat heeft echt voor een omslag bij mij gezorgd! Ik schaamde mij ook heel erg dat ik die vooroordelen had nadat ik dus Ali B, Yes-R, Brownie, Kleine Viezerik en een aantal andere rappers heb leren kennen. Het zijn zulke lieve mensen ook, je wordt gerespecteerd, je wordt geaccepteerd en ze bekijken je met grote interesse. Daar heb ik veel meer aan dan mensen die zich in een andere wereld lijken te bevinden en waar er naast oppervlakkigheid gewoon niets meer uitkomt. Hoe je ontvangen werd in de studio in Almere ook, de diepgaande gesprekken en de hele kring eromheen, hoe er met je wordt omgegaan, dat heeft me absoluut diep geraakt! Het contact met hen is ook gebleven, we SMS’en regelmatig en af en toe treden we samen op als ik wordt geboekt en dan doen we ‘Rosamunde’ en ‘Ik ben niet meer van jou (uit elkaar)’ ook. Je merkt dus dat je in die club wordt geaccepteerd en gewaardeerd”. Op z’n Duits

Het

succes van ‘Zaterdagavond’ en de nieuwe versie van ‘Besame Mucho’ werd dus gevolgd door de enorme impact van ‘Ik Ben Niet Meer Van Jou (Uit Elkaar)’. Dennie Christian staat weer volop in de schijnwerpers maar het beperkt zich wel tot ons land en Vlaanderen. Wel neemt hij twee nummers in het Duits op: “Dat was heel bijzonder ondanks dat deze liedjes niet in Duitsland zijn uitgebracht. Daar leeft nu vooral de zoete schlager en dat is niet echt mijn ding. Ik ben meer de vertolker van de moderne schlager dus meer in de taal van het volk. In Duitsland leeft nu meer de zogenaamde volksmusik met teksten als ‘Ik hou van jou, je ogen zijn zo blauw en ik blijf je trouw’. Maar ik heb ‘Uit Elkaar’ herschreven in een schlager en ondertussen zijn er heel wat producers in geïnteresseerd voor andere artiesten. Maar ik kreeg zo vaak de vraag van ’Waarom zing je eigenlijk nooit meer in het Duits’, dat ik dus puur voor de fans twee hits heb vertaald (Schön wär ’s - ‘Laat me nog één keer met je dromen’ en ‘Ich bin nicht mehr bei dir’ – ‘Ik ben niet meer van jou’) en deze als bonustracks op het album heb gezet. Ik ben er ook heel erg trots op dat ‘Ik ben niet meer van jou (uit elkaar)’ eind 2011 op HollandseHitsForum.nl werd uitgeroepen tot de ~Meest Bijzondere Song van 2011~ want het was een nieuwe categorie. Ik heb het ook uitgeprint en laten inlijsten want het is iets bijzonders, jullie hebben daarover nagedacht. Het is natuurlijk ook gewoon een heel bijzonder liedje en dat geldt ook voor de clip. Daarnaast stonden beiden versies ook tegelijk in de TOP10 en ook dát is heel bijzonder dus ja.. het klopte gewoon allemaal”!


Ja, en ik ben de Paus!

Hoe Nederlands kan een Duitser zijn als hij op een gegeven moment gesprekonderwerp in de Nederlandse tweede kamer of… zelfs wordt ontboden aan te schuiven bij een staatsbanket met onze Koningin Beatrix, Prins Willem-Alexander, Prinses Maxima? “Mijn manager Pierre belde mij en zei: ‘Jij bent in de tweede kamer’! Wat bleek nou. PvdA en de VVD waren een liefdeshuwelijk aangegaan en CDA-voorman Sybrand van Haersma Buma van het CDA was aan het woord en zei: ‘Dit doet me denken aan een liedje uit mijn jeugd van Dennie Christian ~Wij zijn twee vrienden.. jij en ik~ Het hele refrein las hij voor en de hele tweede kamer was aan het lachen. Dit was in alle journaals te zien, de hele avond en op alle zenders, dan ben ik trots hoor, dat mij dat mag overkomen! Kijk, daar kan ik nou heel stilletjes van genieten en datzelfde geldt natuurlijk voor de ontmoeting met de Duitse president en het Nederlandse koningshuis. Dat zijn dingen die ik in mij opneem, nooit meer zal vergeten. Ooit ga ik dat mijn kleinkinderen vertellen en de foto’s laat zien maar op een hele normale manier. Kleine dingen dus die voor mij heel groot zijn”.

Paradijsvogel met voor even blauw bloed

D

“ e fanclub-voorzitter belde mij op en zei: ‘Dennie ik heb hier een uitnodiging van de Duitse Bondspresident voor jou, voor een staatsbanket ter ere van Hare Majesteit Koningin Beatrix der Nederlanden’. Dus ik reageer met: ‘Ja, en ik ben de paus’. Uiteindelijk kreeg ik die brief toegestuurd met het originele wapen en zo en ja.. ’t was dus de waarheid! Ik ging de avond ervoor naar een hotel in Berlijn met een nieuwe smoking want ja, je wil toch keurig netjes voor haar en haar familie komen te staan toch? En toen kwam ik aan en dan staat daar zo’n man met een grote stok ‘Boem boem boem… De heer Dennie Christian’. Tja, dan geef je eerst de bondspresident een hand. Je bedankt voor de uitnodiging, allemaal lieve en aardige woorden over en weer en dan sta je ineens voor Hare Majesteit Koningin Beatrix! Ik zei: ‘Het is voor mij een hele grote eer u hier te mogen ontmoeten, dank voor de uitnodiging’. Toen zei zij; ‘Ook voor mij is het een heel groot genoegen’. Nou ja, en daarna geef je ZKH Prins Willem Alexander en ZKM Prinses Maxima een hand. Je ziet de warmte in de ogen en de interesse. Achteraf na het banket, er waren alleen maar ministers bij en andere regeringsmensen, ik was daar eigenlijk de enige paradijsvogel zonder functie die uitgenodigd was. Ook de stafleider van de koningin kwam naar me toe zo van; ‘wat leuk dat je kon komen Dennie, dat vinden we echt heel erg fijn’. Nou ik was apentrots natuurlijk, dat zul je begrijpen. Kijk, ik ben door Harrie Thomas opgegroeid met het Nederlandse koningshuis, hij was echt een oranje-liefhebber. Zij is ook ‘mijn koningin’ mag ik toch wel zeggen want ik ben nu toch al zoveel jaar ook bezig in Nederland en dus beschouw ik die uitnodiging ook als een stukje eerbetoon”.


Zo moet het voelen als je einde nadert

Aan het eind van afgelopen zomer sijpelde het nieuws langzaam door in ons land; “Dennie Christian is opgenomen in een kliniek in Duitsland”. Dat liet z’n manager Pierre Bertels weten aan TV Oranje Shownieuws. “Afgelopen maandag zou hij om 12.30 uur aanwezig zijn bij Studio 21 in Hilversum voor de repetitie van het ‘Gala voetballer van het jaar’. Hij heeft zich telefonisch afgemeld en dat terwijl Dennie er ontzettend veel zin in had. Afgelopen weekend had hij diverse optredens staan in België en Nederland. Na het laatste optreden in het Belgische Koekelare heeft Dennie nog contact gehad met z’n manager en vertelde nog dat alles perfect was verlopen, maar dat hij erg moe was en ging slapen. Daarna kregen zowel Pieree als z’n vrouw Roswitha geen contact meer met hem. Ze maakten zich grote zorgen om hem en zochten uit waar hij was. Ze hebben hem opgehaald en naar een arts gebracht. Deze heeft besloten om hem op te laten nemen in een kliniek om tot rust te komen. Het komt allemaal wel op een vervelend moment. Z’n dochter moet binnenkort bevallen, volgende week komt z’n nieuwe single uit en op 3 oktober z’n nieuwe album. Pierre gaat ervan uit dat het niets ernstigs is en dat het waarschijnlijk komt van de drukke augustus maand. Bijna dagelijks in de maand augustus had hij optredens, en afgelopen weekend was hij ook dagelijks bezet. Voor komend weekend zijn in ieder geval alle optredens afgezegd. Bron: TV-Oranje – Gert Reehuis Dennie vindt het geen enkel probleem om hierover te praten al wordt gedurende deze fase van dit gesprek wel héél helder dat de impact enorm is geweest. Nu amper twee en een halve maand later is hij echter weer volop in de running. “Ik was in België op tour, zes weken lang en elke dag in een andere stad en dus elke dag een ander hotel ook. Ik had best een beetje teveel hooi op de vork genomen. In die periode van dus zes weken was ik in totaal maar twee dagen thuis. Mijn dochter Romina was toen nog hoogzwanger. Ik had niet in de gaten dat ik er steeds minder zin in had. De laatste twee weken van die toer had ik ’s morgens ineens helemaal geen zin meer om zelfs ook maar op te staan! En al scheen de zon, ik zag alleen maar donkere wolken. Achteraf blijkt dat ik heel dicht tegen een vette burn-out aan zat, zoiets gaat altijd gepaard met een depressie. Nou ja, ik ging bibberen, voelde me zweven, ik kreeg zweetuitbarstingen en angsten bij het leven! Ik dacht toen ook: ‘Zo moet het voelen als je einde nadert’. Ik heb me toen laten ophalen in het hotel waar ik zat. Gelijk een bodycheck gedaan in het ziekenhuis maar gelukkig blijk ik een hart als een olifant te hebben. Ik bleek zo gezond als een vis lichamelijk gezien. Ik ben toen in een privékliniek gegaan voor bijna drie weken. Ik heb me daar laten behandelen. Daar kwam ik tot rust en ik voelde me vanaf de derde dag al meteen veel en veel beter. Ik heb een lichte antidepressiva gekregen op natuurbasis zodat ik er niet afhankelijk van zal worden en nu voel ik me weer als een vis in het water. Natuurlijk ben je als artiest hartstikke blij als je ineens weer zoveel succes hebt. En als je weer zoveel gevraagd wordt als vroeger in de zeventiger en tachtiger jaren, dan ben je gelukkig en dan wil je ook alles aannemen. Je wil gewoon steeds dat podium op. ’t Is je passie, je leven en je wilt jezelf en die mensen weer blij maken. Maar het werd me dus teveel. Voorlopig is het nu zo dat ik niet meer zolang van huis wegblijf. 3-4 dagen is meer dan voldoende en dan ook weer 3-4 dagen thuis. Dat is dé les inderdaad, dit was ook het advies van de dokter en ik hou me daar ook keurig netjes aan”.


Opa Althoff

H

“ et Is net als vroeger een beetje. We hebben er een leuk klein meisje bij. Ze heet Maila, ze verandert elke dag en nu (eind november 2012) begint ze de mensen om haar heen te herkennen. Toen ik haar voor het eerst op mijn arm had in het ziekenhuis, ik mocht namelijk een dag weg vanuit de kliniek voor de kraamvisite, dan gaat door je heen hoe het 29 jaar geleden was. Toen was je eigen dochter net geboren en daarna volgde de geboorte van Aljoscha. En dan heb je nu wéér zo’n hummeltje vast waar je eigen vlees en bloed inzit. Kijk, als je mensen leert kennen kun je verliefd worden en als je geluk hebt wordt dat liefde. Maar met een (klein)kind is dat meteen liefde en dat is echt een ongekend gevoel. Met die kleine op mijn arm voelde ik me hartstikke goed dus ik had net zo goed naar huis kunnen gaan i.p.v. weer terug naar de kliniek. En natuurlijk heeft die geboorte mijn proces en herstel ook goed gedaan. Ook een kleinkind is een mijlpaal in je leven. Er is iets bijgekomen waarvoor het loont om te vechten en waar het voor loont om te werken. Ik ben ook van plan om met haar alleen maar Nederlands te gaan praten. Mijn dochter spreekt goed Nederlands, je hebt van mijn zoon net gehoord dat hij een ‘beetje’ Nederlands kent. M’n dochter Romina heeft me ook begeleid in Nederland, vandaar ook dat ze het spreekt. Maar haar man is Libanees dus die spreekt met die kleine alleen maar Arabisch, mijn dochter spreekt alleen maar Duits met Maila, de rest van haar wereldje ook en ik alleen maar Nederlands. Dus die groeit drietalig op”, zo vertelt Dennie met pretoogjes. Hier zit een trotse Opa Althoff!


I’m a believer

Er zijn meer albums waaraan bonustracks worden toegevoegd maar Dennie Christian heeft de gewoonte een door hem gezongen track van zijn idool Neil Diamond op zijn albums te zetten. Het is vaak zo dat als artiesten in een andere taal gaan zingen dat hun stemmen behoorlijk lijken te veranderen. Zo ook bij Dennie Christian want als u niet beter zou weten en ‘Sweet Caroline’, ‘Long Fellow Serenade’ of bijvoorbeeld ‘I’m a believer’ passeert op de radio dan is de kans levensgroot dat u niet meteen zult denken aan Dennie Christian: “Het is een beetje egotripperij van mij en ontstaan door Frank Masmeijer. Hij had toen dat programma ‘Goud en Nieuw’ bij de NCRV. We kenden elkaar van in het land en dan pakte ik aan het eind van zo’n dag de gitaar en begon ‘I am I said’ te spelen van Neil Diamond. Daarvan was Frank zo onder de indruk dat hij zei: ~Daarmee wil ik jou in Goud & Nieuw’ hebben~. En toen dat was gebeurd ben ik ook liedjes van Neil Diamond gaan opnemen. Op ‘Droom met me mee’ staat nu ‘I’m a believer’ maar dan in de versie waarmee ik Neil in 2012 twee keer mee heb zien optreden in Duitsland. Tegen het eind van die concerten stond ik steeds weer dicht tegen het podium. Dus ik begon keurig op mijn stoel veel verder naar achteren in de zaal maar uiteindelijk belandde ik dus

steeds bij het podium. Neil bracht ‘I’m a believer’ met veel meer blazers en het klonk echt heel anders dan op de plaat. Dus ik dacht; ‘Dat wil ik ook zó hebben en dus heb ik een stukje stiekem opgenomen daar en ben ermee naar Manfred gegaan, en gezegd dat ik ook zo’n versie wilde opnemen”. Dennie Christian goes Neil Diamond?

Een bandleider in België zei eens; ‘Als ik mijn ogen dichtdoe dan hoor ik hem echt als jij een nummer van Neil zingt! Waarom doe jij niet een aantal concerten: “Dennie Christian goes Neil Diamond”? Dat idee leeft, we gaan beslist een keer een try-out doen met maar één concert want ik moet toch eerst zien of er ook mensen op af komen. Immers op zo’n avond horen de mensen niets van het bestaande Dennie Christian-repertoire. Dan wordt het ook echt een compleet Neil Diamond-concert. Het leuke is dat fans vóór dat er een nieuw album gaat komen al voorstellen doen welke nummer van Neil op dat album zou kunnen komen te staan. Dus ook de fans zijn er erg enthousiast over. Bij mijn optredens zing ik dan ook altijd minimaal één Neil Diamond-nummer. De zestig- en zeventigplussers beginnen dan in één keer te swingen. Ook hij is natuurlijk al meer dan veertig jaar bezig en nóg steeds een echte rasartiest op het podium”.


De hemel huilde niet!

Van het album ‘Droom Met Me Mee’ stond onlangs de single ‘Mijn Hart Huilt Van Verdriet’ acht weken in de TOP100: “Ik heb niet over mezelf geschreven al heb ik wel zo’n periode gehad. Ik hou mijn ogen en oren altijd open in mijn omgeving en dan vang je leuke maar natuurlijk ook minder leuke dingen op. Soms wil ik ook over die minder leuke dingen zingen. De clip moest in het donker opgenomen worden en het moest regenen immers de tekst luidt: ‘Ik dwaal eenzaam door de nacht’. Nou dat moest goedkomen want het regende de hele dag. Maar dan zal je altijd zien, het werd juist droog toen het donker werd. Dus Manfred loopt met zijn tuinslang naast de cameraman om het te laten regenen, de hemel weigerde gewoon nog te huilen. De single heeft het goed gedaan, bij jullie ook twee weken op nummer-1 gestaan dus daar ben ik hartstikke trots op! Dat was alweer de volgende hit in de rij. De nieuwe single komt in de laatste week van december uit en dat zal ‘Tijd voor wat gezelligheid’ zijn. Na de kerst gaan we richting het carnaval en dus hoop ik dat de mensen meteen in de polonaise gaan”.


Muzikale toekomst

W

“ e zijn natuurlijk alweer bezig met nieuwe liedjes. Je denkt er constant over na, melodieën lopen door je hoofd heen of een tekst en dan overleg ik dat met Manfred. Dus we brainstormen alweer voor het volgende album. In 2013 zit ik veertig jaar in het vak en dan moet de volgende er zijn. Ik ben echt niet van plan om de hits van toen op een album te zetten a la “40 jaar Dennie Christian” maar het zal een album worden met nieuw materiaal, dat is zeker! En wensen? Natuurlijk, wat te denken van een duet met Neil Diamond of met bijvoorbeeld iemand als Anita Meyer want ik denk dat haar mooie heldere stem samen met mijn ietwat ruige stem, heel goed zullen passen. Misschien zoals bij ‘You don’t bring me Flowers anymore’ van Neil Diamond en Barbra Strijsand wat ik overigens ook één van de mooiste liedjes van de wereld vind. Wie weet zouden Anita en ik dit nummer eens kunnen zingen? Dus ja, een duet met haar is ook een droom van mij. We hebben nog zoveel ideeën, creatieve ideeën ook dat ik denk dat ik nog jaren op deze voet door kan. Ook qua ballads want mijn vrouw vindt bijvoorbeeld dat mijn stem het best tot zijn recht komt bij ballads. ~Dan komt de warmte er doorheen en zó hoor ik je het liefst~ zegt ze dan. Ik kan je nu alvast verklappen dat, op het moment dat ik heb besloten dat ik mijn allerlaatste album ga maken, hierop alleen ‘mijn lievelingsliedjes’ zullen staan. Deels van mezelf maar deels ook van anderen. En dat zullen dan grotendeels ballads zijn. Als dat album verschijnt dan weet je nu alvast dat dat mijn laatste zal zijn”, aldus een wederom breeduit lachende Dennie!


Dennie Christian is back !

Het moment nadert dat Dennie naar het Belgisch Meer gaat vertrekken. Het is mooi om te zien hoeveel passie er na al die jaren nog bij hem is. Even leek het einde van een succesvolle carrière nabij en juist toen de hits weer kwamen kreeg hij die les in dat hotel. Bijna veertig jaar in het vak is een mooi moment om ‘even’ terug te kijken. Vele levenslessen verder is het de glimlach van zijn eerste kleinkind Maila die Dennie nu als een soort handvat in zijn gedachten overal mee naartoe kan nemen: “Het leven is nu wel al geslaagd te noemen. Ik heb twee gezonde kinderen, een gezond kleinkind waarvan ik hoop dat ik er nog een aantal meer krijg, ik heb een prachtige vrouw kortom, het gaat goed allemaal! Ik ben weer helemaal terug in de belangstelling met mijn muziek, iets waar ik eigenlijk niet meer op gerekend had. Ik ging er eigenlijk al vanuit dat ik hier of daar nog wel eens een toevalstreffer zou hebben maar dat het, zoals het nu weer continuïteit is geworden, ja daar mag je op middelbare leeftijd niet zomaar vanuit gaan.

Op dit moment heb ik echt een soort herleving die echt ongekend is. Ongelofelijk gewoon als mensen zeggen; ‘Die Christian is weer helemaal terug’ of Ben Holthuis van Story die zegt: ‘Dennie, je bent weer net zo populair als in de tachtiger jaren’. Ik zie het ook aan de zalen, ik trek zeg maar weer volle zalen! En dat valt de mensen dus ook op en dat maakt mij dan weer erg trots moet ik zeggen. Die ijdelheid heb ik dan wel! Dan zeg ik; ’t is fijn dat ’t zo is’! Kijk, je kan beter bewonderd worden dan dat mensen medelijden met je hebben. Mijn vader zei dat ook altijd; ‘Ze kunnen beter jaloers op je zijn dan medelijden met je hebben.. want dan ben je te laat gestopt’! De teksten, de muziek en het gevarieerde op ‘Droom met me mee’ kan ik ook over tien jaar nog uitbrengen. Dus ik zit op het juiste spoor nu op het creatieve vlak. Je kan als iemand van zestig niet zingen over meiden van zeventien.

Rex Gildo was aan het einde van zijn leven heel moe en gefrustreerd en behoorde helaas ook tot de groep artiesten die door het volk in de maling werd genomen. Je moet gewoon geloofwaardig zijn, mensen moeten zich kunnen identificeren met hetgeen je zingt en wat je zegt. Anders zeggen de mensen: ‘In welke wereld leeft die man’? Ik hoop gewoon zo lang mogelijk door te kunnen gaan en ook dat de mensen willen dat ik door blijf gaan. Het is mijn leven en mijn passie. En zolang ik kan rijden, lopen en zingen, ga ik door! En mocht het moment toch daar zijn dan stort ik mij op mijn gezin, kinderen en kleinkinderen. Ik leef niet om te werken maar ik werk om te leven en in mijn geval is mijn werk ook altijd ‘mijn leven’ geweest namelijk.. de muziek! Nee, ik voel me weer prima, ik ben een trotse opa en ik voel me weer even goed als vóór augustus. En als ik me nu niet lekker voel denk ik alleen maar aan de glimlach van mijn kleinkind”!


Interview & Tekst: Nick Holland Fotografie: C. van Strien / Stefan Alle rechten voorbehouden Š 2013 HollandseHitsForum.nl


Dennie Christian  

Portret Dennie Christian

Advertisement
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you