Page 1


INLEIDING

2012 was het jaar dat Frank Verkooyen alweer vijfentwintig jaar in het vak zat. Volgers en liefhebbers van de Nederlandstalige muziek kennen zonder twijfel nummers als ‘Waar was je nou’, ‘Kom wie wil er met mij dansen’ en ‘In de wolken’. “Maar lang niet iedereen weet wie deze liedjes zingt”, aldus Verkooyen. De Brabander ondervond dat aan den lijve toen hij niet lang geleden zijn huidige vriendin voor het eerst ontmoette; Frank was mee op artiestenreis toen hij aan de praat raakte met een dame. Ze wist niet wie Frank Verkooyen was zo bleek. Als de zanger kort hierna optreedt herkent zij echter wel meteen de liedjes. “Toch wel een beetje het lot van ons artiesten want veel mogelijkheden om ons gezicht te laten zien op televisie of andere media is er haast niet”, aldus Frank die achter de bar in zijn The Boom! Music Studio in Breda zijn verhaal doet voor de vijfde editie van het HHF-Online Magazine. De vraag is altijd of het of wij als publiek een goed beeld hebben van een artiest. Zoals Frank terecht opmerkte is het een vrij vluchtig wereldje met veel aanbod en niet zo heel veel mogelijkheden om je te ontworstelen aan die relatieve onbekendheid. Van zijn eigen Brabant via Nijmegen omhoog naar Friesland, zijn liedjes worden overal meegezongen. En toch houden ook wij er serieus rekening mee dat u niet precies weet wie Frank Verkooyen is. Sterker, wij van HollandseHitsForum.nl proberen te informeren en doen dit aan de hand van wat wij horen, zien en te weten komen. Zo is het nog niet zo heel lang geleden dat de Utrechtse volkszanger Danny Temming het nummer ‘Alles in het leven duurt maar even’ op single uitbracht. Sinds dat moment weten wij pas dat Frank ’s moeder dit lied ooit op de plaat zette als de vrouwelijke helft van Duo Onbekend en dat zijn vader de producties voor hen verzorgde. O ja, en voor de volledigheid zeggen we er meteen nog maar even bij dat de single van Danny Temming werd geproduceerd in The Boom! Music Studio in Breda door… inderdaad Frank Verkooyen. Een cirkeltje lijkt hiermee rond! Ook blijkt hieruit meteen dat ‘de paplepel’ blijkbaar niet ver van de boom valt. Frank Verkooyen IS muziek ! Als we in januari 2013, direct na afloop van het jubileumjaar van Verkooyen dus, aan het begin van de middag een industrieterrein aan de noordkant van Breda oprijden worden we netjes ontvangen door een dame die ons verwijst naar The Boom! Music Studio. Frank Verkooyen is aan het telefoneren. In de ontvangstruimte staat een grote vitrinekast met daarin verdeeld over diverse etages de singles en albums die vanuit deze studio ‘t levenslicht zagen: The Cooldown Café, Rob van Daal, Jopie Vogelzang, Grant & Forsyth, Arie Ribbens, Danny Nicolay, René Schuurmans, Peter Beense en Will Tura zijn de namen die als eerste opvallen. Met Frank gaan we praten over o.a. zijn jeugdjaren waarin we hem op een gegeven moment terugvinden op een school voor moeilijk opvoedbare kinderen. Hij praat over auto’s, grote auto’s! Hij praat over geld, veel geld want Frank zou ‘op zeker’ miljonair gaan worden. Gouden bergen die vaak op ’t laatste moment, vlak voordat zijn kassa zou moeten gaan rinkelen, ineens diepe dalen bleken te worden. “Zou er een award bestaan voor de grootste pechvogel, dan had ik hem vast al een aantal keer gewonnen”, aldus Verkooyen. Maar los van deze tegenslagen praten we natuurlijk ook over de successen van zijn liedjes en zijn producties voor o.a. Will Tura, Peter Beense, Rob van Daal en noem maar op. Middels die paar uur in The Boom! Music Studio hopen we u een beeld te schetsen van de zanger, de patser, de topverkoper, de einzelgänger, de slow-starter, de schrijver, de producer, de gewezen miljonair maar toch vooral ook van de mens, in “Frank Verkooyen.. Dit ben ik”!


Frank Edward Iwan Verkooyen

wordt op 20 augustus 1967 geboren in Breda. Frank groeit op met zijn broers Tommy, Carlo en zijn zus Tosca in een gezin waarin muziek een grote rol speelt. Met Duo Onbekend treedt moeder Riki regelmatig op terwijl vader Ad Verkooyen actief is in een band en zijn opnamestudio direct achter de platenzaak van de familie is te vinden. Duo X werd destijds gevormd door Pierre Kartner en Annie de Reuver. Riki Verkooyen nam de plaats in van Annie die stopte. Als later Pierre ook stopt wordt de naam verandert in Duo Onbekend dat dan bestaat uit Riki Verkooyen en Jack Bruins. Maar Frank ’s ouders hebben ook opgetreden als het Kermisduo. “Muziek, muziek en nog eens muziek, daar groeiden wij echt mee op, ik wist niet beter. De vriendjes en vriendinnetjes die wij mee naar huis namen vonden dat natuurlijk wel leuk. Dus ik geloof dat wij wel interessant waren want voor kinderen was dit natuurlijk gewoon spannend allemaal. In de platenzaak werd volks, klassiek tot Duitstalig verkocht. Het was ook één van de winkels waar iedereen kwam die een plaat wilde. Mijn moeder haalde ook heel veel muziek uit België. De echte hebbedingetjes zeg maar, werden dan ook altijd bij mijn moeder gehaald. De hele horeca van Breda kocht er ook de muziek. Het was op zaterdag dan ook bijna altijd een nummertje trekken als bijvoor-beeld “Op Volle Toeren” op televisie was geweest. Mijn moeder kocht de platen in aan de hand van dat pro-gramma; Dan ging zij op zaterdag-morgen heel vroeg naar de grossier, ze had dan keurig opgeschreven wat er allemaal in dat programma zat en daar werd op ingekocht: Zeventig van die en zestig van die. Eén keer per jaar hielden wij een braderie en dan hadden wij een kraam buiten staan. Daar werd de populaire muziek van toen gedraaid zoals bijvoorbeeld ‘Een beetje vrede’ van Nicole (‘Ein bißchen Frieden’ – winnend Eurovisie Songfesti-vallied voor Duitsland in 1982). Daar werden dan meer dan 300 singles van verkocht voor Fl. 5,50 per stuk. Kun je nagaan hoeveel er toen werd verdiend aan plaatverkoop! Wat dat betreft ben ik te laat geboren! De tijd is nu totaal anders! Er is geen ‘Op Volle Toeren’ meer dus het publiek heeft geen beeld meer bij de platen. Alles is zo versnipperd! Vroeger keken er miljoenen naar de publieke zender en als je als artiest daar te zien was dan had je gewoon een hit want heel Nederland had je gezien! Dat is nu 180° anders dus. Wat dát betreft had ik liever in die tijd geleefd en muziek gemaakt. Dan was het een heel stuk gemakkelijker geweest. Wat ik nu doe is een beetje tegen de stroming in zwemmen”.


Van trompettist, drummer naar zanger Daar waar muziek een grote rol speelt in een gezin is het bijna als vanzelfsprekend dat de nieuwe generatie ook interesse krijgt in die richting. Als 7-jarig jochie trad Frank al als trompettist voor het eerst op in de band van zijn vader. Als negen jaar later de drummer van de band stopt is dat voor Frank dé gelegenheid om een vaste plek in de band te krijgen. Dat werd dus oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Uiteindelijk kreeg hij de opengevallen plaats in de band, en wat later gaat hij zelfs ook zingen: “We waren vaak weg met Trio Happy Sound, zo heette de band. Mijn vader speelde hierin Hammond orgel en ik mocht mee als trompettist. Van elk bandlid kreeg ik dan 25 gulden per avond om een paar liedjes mee te doen. Nou dat was goed betaald en zeker voor een ‘beginnend patser’ zijn dat toch leuke bedragen”, zo lacht Frank het uit. “Ik ben uiteindelijk dus als enige van de vier kinderen de professionele kant van de muziek opgegaan. Mijn zus Tosca is muzikaal en kan zeer verdienstelijk zingen. Zij koos voor een ander leventje want zij vond het muziekwereldje maar niks! Ik begrijp dat wel, net als in bijvoorbeeld de film- of de modellenwereld zijn er teveel mensen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen.


Moeilijk opvoedbaar?! Zoals al opgemerkt bij de inleiding is het altijd maar de vraag of het publiek een goed beeld heeft van een artiest. Op de een of andere manier verwacht je toch niet echt dat Frank op school zelfs werd gezien als ‘lastig’. “Mijn lagere schooltijd ging mij redelijk gemak-

kelijk af. Maar van de Mavo ben ik af gestuurd. Toen moest ik naar een school voor moeilijk opvoedbare kinderen maar zelfs daar ben ik bijna van weggestuurd. Dus dan weet je het wel! Ik vond het altijd wel leuk om de lolbroek uit te hangen, ik was een beetje een dwarse puber en een draak soms. Daarnaast heb ik altijd moeite gehad met gezag boven mij. Op een gegeven moment was het zo erg dat mijn vader weer moest komen praten op school. Ik mocht toen nog net blijven daar maar ik kreeg wel een eigen klasseboek. Na elk lesuur moest ik dat dan laten aftekenen door de leraren over hoe ik mij had gedragen. Uiteindelijk heb ik mijn Mavo gehaald net als m’n andere broers en zus. Dat was ook de minimale norm die onze vader ons op had gelegd”.

“Ik was dus niet moeilijk opvoedbaar ‘thuis’ maar een beetje onhandelbaar op school. Ik vind dat ze tegenwoordig trouwens heel makkelijk zeggen; ‘ Ja, dat is de puberteit, of ja, ’t is een moeilijke leeftijd’! Dank je de koekoek! Veel ouders hebben hun kinderen niet meer onder controle tegenwoordig vind ik. Als je niet in het gareel liep vroeger kreeg je gewoon een schop onder je kont, puberteit of geen puberteit! Als ik het aan mijn moeder vraag dan zegt ze altijd dat ze het wel vond meevallen met mij vroeger. Natuurlijk kreeg ik wel een standje op het moment dat ik van school af werd getrapt maar de tijd was toen gewoon anders, je kon meteen aan het werk dus het was allemaal niet zo heel erg”! Naast de muziek en het draakje uithangen op school doet Frank ook aan sport: “Ik heb altijd aan sport gedaan. Een jaar of tien judo, een tijdje karate en later weer kickboksen en fitness, kortom ik heb van alles gedaan! Maar ik ben zo lenig als een geweer hoor! Inderdaad, veel vechtsporten ja! Dan keken we of we het in ‘t echt beter konden doen dan in die Bruce Lee films!


Eerste job Twee dagen nadat Frank van school ging kreeg hij zijn eerste officiële baantje: Hij kwam op de groenteafdeling te werken in een supermarkt in Breda. De afdelingschef aldaar werd -de ijzeren- genoemd ten teken dat hij regeerde met harde hand: “Die man had zijn naam te danken aan zijn gedrag ten opzichte van het personeel. Hij was echt een draak van een vent waar niemand het een langer dan een maand bij uithield. Maar ik heb daar toch mooi zo’n negen maanden gewerkt en hield het dus wél bij hem vol. Hij vond het ook heel erg toen ik wegging; ‘ik kon altijd weer terugkomen’, zo liet hij weten bij mijn vertrek maar ik ging natuurlijk iets anders doen en dacht er niet aan om nog terug te gaan. Ik had toen geen enkel idee wat ik wilde worden trouwens, ik was daar helemaal niet mee bezig ook en daarnaast ben ik in alles een laatbloeier”.


Verkoper Verkooyen Na zijn ervaringen bij de supermarkt regelt zijn vader een baantje bij een kennis. Die had een uitgeverij waar Frank advertentieruimtes gaat verkopen voor o.a. kranten. Een job dat hem op het lijf geschreven leek want Frank zag dat helemaal voor zich: “Ja joh, in pak en met zo’n koffertje, en dan liefst veel geld verdienen. Ik mocht dat gaan proberen maar daar heb je het weer, ik ben een laatbloeier. In m’n proeftijd verkocht ik voor 2500 gulden in drie maanden terwijl dat eigenlijk 8000 gulden ‘per maand’ had moeten zijn”. Het dreigde dus mis te gaan waarna vader Ad zijn uiterste best heeft moeten doen om Frank daar aan het werk te houden. Ze besloten hem nog wat tijd te gunnen en per maand te bekijken of die groei er uiteindelijk toch zou komen: “Deze laatbloeier verkocht in de vierde maand wat ik had moeten verkopen en een paar maanden later verkocht ik het meeste van allemaal”! En toch gaat het vrij snel al fout. Er moest een nieuwe verkoopleider komen en dat werd zijn collega terwijl hij aanzienlijk minder verkocht dan Frank: “Hij kwam boven mij te staan en wat ik al zei, ik kan gewoon moeilijk tegen gezag en dus ging ik solliciteren”. Frank wordt vervolgens in 1986 aangenomen bij het lifestyle magazine Pallas. Twintig mensen werkten daar en direct bij binnenkomst doet Frank iets wat op z’n zachts gezegd opmerkelijk is: “Toen ik daar binnenkwam vroeg ik; ‘wie is de topverkoper hier’? En toen was aangegeven wie dat was wilde ik een plekje naast hem hebben. Ik was in die tijd heel erg ijverig en wilde net zo goed- of liever, beter worden als hij. Ja, ik was zeer ambitieus toen”! “Binnen een half jaar verkocht ik meer dan die kerel waar ik naast zat. Ik was daar gewoon de topverkoper! 19 jaar jong pas en ik verdiende daar echt veel geld. Een knalrode Porsche 944, daar reed ik toen in rond. Altijd keurig pak, m’n kast hing er vol mee! Mijn vader had een heel bestemmingsplan voor mij gemaakt want we zouden gaan investeren. Als hij toen nog geleefd had dan had ik waarschijnlijk nooit in die Porsche gereden hoor. Mijn moeder is gewoon heel erg makkelijk. Ze zei dan: ‘Jongen, als jij dat wilt dan moet je dat gewoon doen’, maar mijn vader had die auto beslist tegengehouden”. Duidelijk wordt dat Frank zich volledig stort op zijn job terwijl muziek nauwelijks een rol speelt op dat moment.


Vallen, opstaan en weer doorgaan Als Frank 23 is begint hij een eigen blad, Riche dat met een oplage van 60.000 stuks wordt verspreid onder de rijksten van ons land. Hoewel het een eenmanszaak was, was Frank wel afhankelijk van de inbreng van een compagnon en dat gaat niet goed: “Ik heb echt tot de laatste dag gevochten om de rekeningen betaald te krijgen maar ik ging failliet! Nee, ik schaamde mij niet, ook niet ten opzichte van mijn moeder al vond zij het wel erg vervelend allemaal natuurlijk. Ik had me gewoon te afhankelijk van een ander gemaakt. Dat is ook wat ik er vooral van heb geleerd. Ik woonde al op mezelf toen maar ik had helemaal niks meer. Het enige wat ik had was een Golfje die ik van een vriend mocht lenen, dat is wel even wat anders als die splinternieuwe Alfa 3liter V6 waarin ik daarvoor reed. Ik had die auto in Utrecht helemaal laten stylen, het leek wel een Ferrari! Maar uiteindelijk heb ik maar een week of vier echt last gehad van dat faillissement. Al snel had ik weer een bedrijf maar nu zo ingericht dat, zelfs al zou iedereen bij mij weglopen, ik het voor mezelf altijd draaiende kon houden. Het is in het leven heel erg belangrijk om te leren hoe je het vooral ‘niet’ moet doen. Het welbekende leergeld moet je dan gewoon betalen. Oké, ik was voor even patser-af! Maar het was echt maar even hoor, een paar maanden later had ik het weer allemaal op de rit”. Later verkoopt Frank dat bedrijf weer, dit bestaat echter anno 2013 nog steeds en grenst direct aan de The Boom! Music Studio. Frank Verkooyen gaat zich vervolgens in Griekenland vestigen.


Ook in het hoge noorden van het land is de kreet “Feest begint met een Hoofdletter F” ingeslagen als the boom ! Nadat ik Frank nu verscheidende keren in Friesland heb uitgenodigd op diverse door mij georganiseerde feesten, is ook hier de naam Frank Verkooyen een begrip geworden. Naast het zakelijke gedeelte is Frank ook een goede vriend geworden, iemand waar je op aan kunt en ontzettend mee kan lachen! Naast zanger vind ik Frank ook nog eens een fantastische producer. Zijn studio The Boom! Music is dan ook naar mijn mening een van de betere in Nederland alwaar ook ik inmiddels m’n weg naartoe heb gevonden! Het is fijn werken met Frank waarmee je gewoon lekker normaal mee samen kunt werken , voor een ieder die ooit nog eens van plan is een liedje op te willen nemen is The Boom! Music een absolute aanrader !!! “Beste Herman”, (zoals jij bij mij de telefoon altijd beantwoordt hahaha), ik hoop dat wij nog lang mogen en kunnen genieten van onze gezamenlijke passie; de muziek ! De kreet: ‘Feest begint met een hoofdletter F is absoluut van toepassing op Mister The Boom! Ik hoop dan ook oprecht dat je nog lang geheel Nederland en ver daarbuiten mag verrassen met jouw mooie liedjes en de van jouw hand afkomstige producties ! Vriendelijke groet Lytse Hille

Griekenland ‘Come and take me’, zo heet de single die Frank samen met zus Tosca uitbrengen onder de naam Twice. Dit duo trad destijds meerdere malen op, op de Tros-truck die met presentator Willem Duyn (1937-2004 en bekend van o.a. duo Mouth & McNeal) door het land trok. Nadat Frank al wat had gezongen in de band van zijn vader gaat het zingen vanaf dat moment dus een grotere rol spelen. Desondanks is het duet met zijn zus iets eenmaligs want zij vertrok met haar echtgenoot naar het Griekse eiland Kos om daar een café te beginnen:

“Ik moet zeggen dat mijn zus een veel betere stem had dan ik. Ik heb deze echt moeten trainen! Dan nam ik mijzelf op, vervolgens iedere keer terugluisteren en op den duur werd het steeds beter. Uiteindelijk ging ik mijn zus en zwager achterna naar Griekenland. Ik heb mij voor de helft ingekocht in hun café. Wij hebben daar toen de ‘Oranje Bar’ van gemaakt. Ik stond toen elke avond te zingen gedurende het zomerseizoen. Toen ik instapte draaiden we 100% meer omzet dan het jaar ervoor binnenkwam. Ik vond dat toen best leuk maar ik vond dat ik in Nederland makkelijker geld kon verdienen dan in Griekenland. Horeca is leuk maar ik stond meer vóór de bar dan erachter dus dat ging het niet worden. We hebben de zaak te koop gezet. Deze is toen in zijn geheel overgenomen door een sportschooleigenaar uit Epe”.


Zanger Verkooyen Na zijn Griekse avontuur besluit Frank het zingen serieus te nemen. Hij krijgt van zijn zus een nummer wat zij gehoord had in Griekenland. Volgens Frank was het origineel van ‘Ja Jij’ in Griekenland net zo populair geworden als ‘De meeste dromen zijn bedrog’ van Marco Borsato in ons land. De debuutsingle van Frank staat twee weken op de eerste plaats van de Vaderlandse Vijftien van Radio Noordzee. Hij tekende een contract bij Koch International en nadat ook ‘Nog een nacht’ op single was uitbracht leek de volgende, ‘Ik mis je zo’ in 1996 de landelijke doorbraak voor Frank te gaan worden:

I

“ k had een platenmaatschappij gevonden

in Koch en ik kreeg een contract om ook een album te maken. ‘Ik mis je zo’ kwam uit en deze werd zelfs gedraaid door Frits Spits in de Avondspits, door Daniël Dekker bij Tros Gouden Uren (op Radio2) en ook Conny Vandenbos draaide hem elke dag op Radio Noordzee. Dus die plaat die kwam in de Tipparade. Toen ging ineens de platenmaatschappij failliet en vanaf dat moment lagen we zo weer uit die lijst. Wat dat betreft kan ik boeken schrijven over m’n tegenslagen of pech in de muziekwereld. Zou er een Pech-Award hebben bestaan dan denk ik toch wel dat ik hem gekregen zou moeten hebben”. “Zo had mijn zus Tosca op een gegeven moment een hitje met het nummer; ‘Dancing Easy’. Hier was ik bij betrokken omdat ik haar boekingen deed. Het was de titelsong ook van een televisiecommercial. Maar precies op datzelfde moment kwam er een andere versie van dit nummer uit gemaakt door Funhouse. Deze is vervolgens wel opgepikt en werd dus een hit. En wij werden volop gedraaid hoor. Zoals bijvoor-beeld door Caroline Tensen (Veronica destijds). Ik heb haar heel veel aan de telefoon gehad toen omdat ik dus het management voor mijn zus deed. ‘We staan met de truck in Delft en we willen je zus er graag bij hebben’, zo vertelde Caroline dan. Maar de Tros ging uiteindelijk leunen op die andere versie van Funhouse en toen waren wij weg. Weer pech dus! En dat terwijl er twaalf jaar lang niets gedaan was met dat nummer. Twee mensen die tegelijkertijd op hetzelfde idee komen, dat kan gebeuren natuurlijk maar het is wel domme pech dat jouw versie dan niet meer gedraaid wordt toch”?


Producer Verkooyen Met zijn muzikale ambities slaat Frank een andere weg in. Hij begint officieel een opnamestudio aan het Hekven te Breda en gaat produceren en componeren voor andere artiesten. Rob van Daal, Grad Damen, Die Knapen, Frans Duijts, Theo van Cleeff, Grant & Forsyth, René Schuurmans, Cooldown Café maar ook de Vlaamse volksheld Will Tura vinden hun weg naar The Boom! Music Breda. Van zijn vader in het begin en later ook van zijn broers, had Frank het produceren al afgekeken en omdat Frank ervaring had op de trompet en drums wilde hij zich het produceren eigen maken: “Op een gegeven moment heb ik een keyboard gekocht en ben ik mezelf gaan produceren. Eerst midi proberen te spelen om mij dat meer eigen te maken, ik had namelijk nooit pianoles gehad. Het scheelde wel dat ik natuurlijk jaren op trompet heb gespeeld en zelfs in het symfonieorkest van Breda heb gespeeld als jong manneke. Het meeste heb ik pas geleerd toen ik zelf aan de slag ging met produceren maar ik had ook al heel wat meegekregen van mijn broers natuurlijk. Sinds die tijd is de apparatuur wel heel erg veranderd. In de tijd dat mijn moeder met Duo Onbekend opnam in de studio van Telstar in Weert (bij Johnny Hoes) dan werd alles opgenomen op twee sporen. Eén links en één rechts voor de stereo en het moest er ineens op ook. Als iemand een fout maakte moest alles weer opnieuw”. “Ik heb toen wat spulletjes gekocht, een keyboard en nog een geluidsmodule, een leuk zangsetje. Maar dan moest je de plaat nog wel laten afmixen. In die tijd kostte een dag in studio 2500 gulden. Mijn broer Tom zat toen hier precies op deze plek met zijn studio. Later heb ik deze dus samen met een compagnon van mij, overgenomen. Wij kochten dus dit pand met alles erop en eraan inclusief een enorme mengtafel. Tegenwoordig is dat allemaal niet meer nodig want alles is veel compacter. Wij hadden toen ook de ambitie om grote bands te gaan registreren maar dat bleek mijn ding niet. Dus toen was die grote mengtafel ook niet meer nodig. Maar de geschiedenis herhaalde zich; hij kwam soms pas halverwege de in de middag hier aankakken. En dat terwijl hij juist had moeten zorgen dat we werk kregen in de studio. Dus die heb ik op een gegeven moment moeten uitkopen en sindsdien doe ik alles zelf. Overigens, in die anderhalf jaar dat ik samenwerkte met die compagnon hier, kwamen er wel al andere artiesten. Zo heb ik toen het album van Rob van Daal gedaan en dat van Theo van Cleeff. Daar ben ik nog steeds het meeste trots op want het zijn de meest succesvolle albums die zij tot nu toe uitgebracht hebben vind ik”. Frank omschrijft zichzelf dus als een laatbloeier maar ook als een einzelgänger: “Dit is ook iets waarbij ik niemand kan gebruiken. Het is toch vooral iets wat ikzelf moet doen. En als ik dan toch iets samen doe dan denk ik vaak al snel; ‘had het veel beter alleen kunnen doen’. Dan heb je geen gemauw ook. Het loopt zoals het loopt en ik ben tevreden met het feit dat ik de dingen beter alleen kan doen”.


Frank komt vervolgens in contact met Jan Voermans, eigenaar van het label Digidance. Jan was onder de indruk geraakt van Frank bij één van zijn optredens. Daarnaast was hij Dj ook al regelmatig in de platenzaak van Riki. Jan stelde Frank voor om samen een nieuw platenlabel te starten: “Dat klonk echt als muziek in mijn oren. Dit was iets wat ik heel graag wilde. Hij heeft daar best veel poen ingestoken en op zijn manier heel wat aandacht aan besteed. Maar hij was zo druk in die tijd. Het grootste Independent van Nederland met destijds de Vengaboys, de Klubbheads en Madhouse. Zij hebben zoveel verschrikkelijke hits gehad waaronder Nummer-1 hits ook. Hij kreeg ontzettend veel demo’s die hij allemaal beluisterde, dat ik wel eens dacht; ‘Word je daar niet helemaal gek van’? Zo heb ik ook danceplaten gemaakt en stond ik zelfs in de hitlijsten van Duitsland. Maar de echte klapper is uitgebleven. Digidance was voor mij natuurlijk wel een prachtig platform om mij te laten zien. En het was natuurlijk een hele succesvolle platenmaatschappij in die tijd”.


Toen HollandseHitsForum.nl mij vroeg mee te werken aan een portret van Frank Verkooyen, twijfelde ik geen moment. Ik heb Frank leren kennen als een vakman binnen de muziekwereld. Een artiest die ook het produceren van liedjes in zijn vingers heeft. Ons duet ‘Vrouw van mijn dromen’ behoort zeker tot één van de mooiste nummers binnen mijn repertoire. Buiten onze muzikale samenwerking om, beschouw ik Frank als een vriend: Aardig, warm en oprecht! Frank, gefeliciteerd met je 25-jarig artiestenjubileum! Ik wens je alle geluk en succes toe…! Hartelijke groeten, John de Bever

Pierre Kartner is springlevend maar…! Frank Verkooyen krijgt gedurende zijn loopbaan diverse, op het eerste gezicht briljant lijkende ingevingen. Sommige teksten en titels kunnen voor heel veel media-aandacht gaan zorgen waardoor nummers soms uitgroeien tot mega hits. Frank heeft er een paar keer dichtbij gezeten maar die miljonairsstatus die hem was voorspeld, is er nooit gekomen. Geen Verkooyen in de Quote 500 dus! “Zo had ik een plaat opgenomen in het Duits; ‘Vader Abraham Is Dood’. Zelfs Jeroen van Inkel (Veronica), draaide die plaat twee keer in een uur. Vervolgens kwam er een stuk in de krant waarin stond dat die plaat een schande was! Want Pierre Kartner was natuurlijk hartstikke fit en springlevend. Ik belde vervolgens een vriendje op die werkte bij weekblad Privé want ik wilde reageren. Hij was meteen enthousiast. ‘Dat kan groot op de voorpagina’… Vader Abraham is dood! Ik had een foto laten maken waarvoor ik een aantal uitsmijters uit de stad had gehaald en hen allemaal een lange jas aan laten trekken met een bolhoedje op. Zij stonden op een rij voor een verlicht kruis. Zij waren zeg maar ‘de zeven zonen’. En die foto kwam dus in de Privé. Natuurlijk heb ik toen uitgelegd dat het ‘slechts’ satire was. Ik bedoelde natuurlijk ‘Vader Abraham’ en niet ‘Pierre Kartner’! Sandra Reemer had destijds een zaterdagavondshow op televisie met hierin een rubriek van de Privé. Een soort van RTL Boulevard dus. Hierin werd verteld dat er commotie was ontstaan over een plaat. Ik dacht; ‘wat mooi, dit moet ik hebben’! Op een gegeven moment was het de best verkochte plaat bij de Free Record Shop. Maar die plaat is uiteindelijk genekt want hij werd héél kort voor het nieuws gedraaid, niet meer dan een fragmentje dus! Een ander voorbeeld is het nummer; ‘Als je nou niet springt ben je homofiel’ dat ik had ingezongen. De plaat stond halverwege de week in de lijst maar toen de eindlijst kwam stond de plaat er gewoon niet in!


De Furby !

De Furby! Een elektronisch pluche fantasiedier dat lijkt op een kruising tussen een hamster, uil, kat en een vleermuis. Het kan praten en reageert op aanrakingen. Vlak voor de kerstperiode van 1998 werd deze gelanceerd en er ontstond in korte tijd een hype rond het diertje. Ze raakten razendsnel uitverkocht en ook in ons land stonden mensen uren in de rij om een exemplaar uit een nieuwe zendingen te pakken te krijgen. De reguliere verkoopprijs was ongeveer dertig Dollar maar vanwege de schaarste werd soms honderden dollars geboden voor één Furby. Binnen een jaar werden wereldwijd 27 miljoen Furby’s verkocht. Wat ontbrak nog? Een Furby single en album! “Op een gegeven moment zat ik bij mijn ex-vrouw en mijn stiefdochter en zij had dus een Furby. Ik vond dat zo’n leuk ding en bedacht: ‘Ik ga daar een liedje over maken’. Dat werd dus; ‘ I Love My Furby’. Ik richtte de formatie Furbyfans op en maakte een afspraak met de man die achter de hit ‘Barbie girl’ (van Aqua) zat. Hij was oud- werknemer van platenlabel Arcade. Ik dacht; ‘als ik daar binnen kom dan gaat het gebeuren’. Dus ik had de Furby meegenomen, bij hem op z’n bureau gezet en ik zei; ‘dit is jouw nieuwe vriend’. Ik had een nummer opgenomen met allerlei stemmetjes daarin verwerkt zodat de kinderen dat leuk moesten vinden. Hij reageerde: ‘Ja, dit is van fantastisch’! Hij liet het anderen horen en iedereen was super enthousiast. Toen zei hij; ‘We gaan het uitbrengen maar alleen als we de officiële licentie krijgen van Furby uit Japan’. Twee dagen later werd ik gebeld; de licentie was er voor de Benelux, Frankrijk en voor Scandinavië terwijl ook Engeland al in de pen zat. Dus ik dacht; ‘dit is zwaar kassa’! We kregen toen de originele geluiden uit Japan aangeleverd van Furby. Vervolgens kwam er budget om het nummer af te mixen in een grote studio daar waar o.a. ook 2 Unlimited (bekend van 20 hits tussen 1991 en 1998 waaronder ‘No Limit’ en ‘No One’) ook altijd hun werk opnam. Er kwam ook meteen budget voor een heel album. Samen met nog een tekstschrijver heb ik vervolgens de liedjes geschreven voor dat album. De single kwam uit samen met merchandising rondom de plaat ter waarde van 10.000 gulden. Mijn plaat werd gewoon overal gedraaid, van Ruud de Wild tot noem maar op. Iedereen zei: ‘Dit wordt zo groot, jij gaat miljonair worden’! Binnen drie weken waren liefst 40.000 Furby’s verkocht. De single kwam toen binnen als hoogste de Tipparade binnen en toen.. werd het ineens stil!!! Ik hoorde hem helemaal niet meer. Op een gegeven moment vernam ik dat ze een sanctie hadden gekregen van de commissariaat van de media: Ze vonden het reclame! Zes weken later kwam er een plaat uit met de titel: ‘Geef mij maar worst van de Hema’, dat mocht blijkbaar wel! Nou, leg mij dat maar eens uit! Dus mijn single werd uit de handel genomen. En omdat die Japanners overal voor moesten tekenen kon pas de laatste week van november het album uitkomen maar dat was dus veel te kort voor Sinterklaas. Zoiets moet gewoon in september al in de winkels liggen! Ik ben daar zo ziek van geweest toen dat ik gewoon drie maanden geen muziek meer heb gemaakt nadat alles dus was afgeblazen. Zo misselijk was ik ervan! Dit bedoel ik dus; Het had al lang moeten gebeuren met mij, ik had al veel verder moeten zijn. Op de één of andere manier werd het mij toch niet gegund als producent! Van zoiets knap je niet echt op hoor”!


Hoi frank, gefeliciteerd met je 25-jarig jubileum... Ik ben heel blij dat ik met je samen heb mogen werken en hoop in de toekomst nog meer met je te mogen werken. Je hebt een paar topnummers voor mij gemaakt, vooral ‘O Louise’ die je zelf geschreven hebt, is top! Voor we begonnen in de studio nam ik een biertje en jij een wijntje en dan gas erop. Ik wens jou verder heel veel succes en op naar de volgende 25 jaar. Hoop gauw weer samen met je te werken gabber xxx Stanley Hazes

Neemt hij die piano ook mee? De samenwerking met Will Tura verliep zo positief dat hij toestemming gaf om met zijn orkest een nieuwe versie op te nemen van het nummer ‘Ik mis je zo’. Vijfendertig man strijkers, echte drums en echte blazers zorgen ervoor dat deze versie het predicaat krijgt: ‘Orchestral Remix ‘. Wederom werd de plaat erg veel gedraaid en is de videoclip veel te zien geweest, vooral bij Omroep Brabant. Dit gegeven is de voedingsbodem om Frank ‘s eigen carrière weer nieuw leven in te blazen. Singles als ‘Wie wil er met mij dansen’ en ‘Waar was je nou’ zijn de betere kroegenstampers gebleken en zorgen ervoor dat Frank steeds meer gaat optreden. Het ‘Festival van het levenslied’ te Tilburg en Eindhoven maar ook de grotere evenementen buiten het ‘Brabantse’ creëren steeds meer een landelijke status. In de tijd dat Brabant Party, een populair en uitstekend bekeken televisieprogramma van Omroep Brabant (later ook uitgezonden op Sterren.nl), zeer populair was kreeg Frank als één van de eerste artiesten, het aanbod een special van hem te maken. Het programma zou 24 keer herhaald gaan worden op 24 uur, een betere promotie is haast niet denkbaar toch: “Ik was een van de uitverkorenen, zelfs Grad Damen had nog nooit een special gehad, er waren er maar twee of drie artiesten die ooit een special hebben gekregen. Het zou een special van 25 minuten zijn die dus elk uur herhaald zou gaan worden. Dat zou dus betekenen dat ik zo’n 11 uur televisie zou krijgen. En na de special werden ook nog clips gedraaid en daarin zat ook nog eens 24 keer ‘Ik Mis Je Zo’. Dus ik dacht; ‘dat is bingo’! In die special zaten de nummers ‘Waar was je nou’, ‘Kom wie wil er met mij dansen’, ‘Blijf vannacht bij mij’ en deze werd afgesloten met ‘Ik mis je zo’. Mijn boekingskantoor zat al klaar met het schrijfblok want we dachten dat de boekingen binnen zouden gaan stromen. Maar er gebeurde juist heel weinig! De reacties waren: ‘Dat was zware muziek allemaal’ en ‘neemt hij die piano dan ook mee’? En dit kwam dus allemaal omdat deze special dus werd afgesloten met ‘Ik mis je zo’. Omdat dat dus het laatste liedje was, bleef deze dus hangen bij de mensen.


De liefde en het artiestenvak Meerdere malen hoorden wij uit het wereldje dat het artiestenvak en het hebben van relaties niet altijd een even gemakkelijke combinatie is. De gescheiden Frank Verkooyen is daar best nuchter over en vindt eigenlijk dat het niet allemaal zo’n probleem zou hoeven te zijn: “Het ligt eraan wat voor type vrouw je hebt. De relatie moet er wel op gebouwd zijn. Als artiest begin je eerst in je eigen stad en regio en pas later ga je optreden verder van huis en op andere tijden. Mijn ex-vrouw kon dat moeilijk aan. Zij kon daar dus niet zo goed mee omgaan. Kijk, als ik hier in de studio aan het opnemen ben met een artiest en het loopt uit, dan moet je de piepers maar even in een zakje bewaren voor later in de magnetron”. Maar als zij dat vervelend vindt en ze wil dat ik gewoon altijd op tijd thuiskom om te eten.. ja, daar kan ik niks mee. En dan kun je er op wachten dat de bom barst. Ik heb mij daar ook best wel in vergist allemaal. Ik geloof niet dat het zo erg ingewikkeld is om naast een artiest te leven. Het ligt er ook een beetje aan of diegene gevoel heeft voor het artiestenbestaan. Kijk, als ik de indruk wek dat ik in ieder stadje een ander schatje heb, dan kan daar natuurlijk geen enkele vrouw mee leven. Maar er is ook een andere kant; artiesten hebben doordeweeks meestal maar heel weinig te doen, dus zij moeten het in principe makkelijk kunnen compenseren met hun relatie. Zij kunnen doordeweeks wat extra's met hun vrouw of gezin doen lijkt mij. Het gaat er gewoon om hoe jij erin staat en vooral ook hoe je vrouw hierin staat. Zij moet je wel supporteren op het moment dat jij iets probeert te bereiken toch? Lukt dat haar niet dan houdt het gewoon op. Dat geldt ook voor als je achter de bar werkt terwijl je vrouw wat jaloers is aangelegd, dat is ook geen leven! Maar als iemand jaloers is zegt dat meer over de persoon zelf en zijn of haar onzekerheid, als dat het iets over jou zegt”. Hoe Frank zijn huidige vriendin ontmoet is een apart en ook erg leuk verhaal maar tegelijk ook tekenend: “Waar ik ook heenga, van Breskens, Roermond tot Friesland, overal zingen ze mijn liedjes mee alleen zij weten dus vaak niet, welke artiest bij die liedjes hoort”. Mijn huidige vriendin heb ik leren kennen op een artiestenreis naar Turkije. Zij had niet die reis geboekt hoor, ze zat daar puur toevallig in hetzelfde hotel. De naam Frank Verkooyen kende zij niet, zo vertelde ze. Toen ik 's avonds optrad en daar dus mijn repertoire bracht, zei ze ineens: ‘Maar natuurlijk ken ik jou’! Ook zij kende mijn liedjes dus maar ze wist weer niet dat ik erachter zat. Dat is eigenlijk een kwalijke zaak. Maar wat doe je daar aan? Zeg me maar wat je eraan moet doen en hoe je dit moet veranderen”?


In het najaar van 2009 verschijnt van Frank Verkooyen het album ‘In De Wolken’. Hierop zijn de hits 'Vrij met mij', 'Voel de sirtaki' , 'Kom wie wil er met mij dansen’, 'Dans de hele nacht met mij', 'Ineens gaat het leven' en de gelijknamige single ‘In de wolken’ te vinden. Deze nieuwe schijf krijgt een notering in de Album TOP100 en wordt eind 2009 uitgeroepen tot “Album van het Jaar” op HollandseHitsForum.nl. In 2012 viert Verkooyen zijn 25-jarig jubileum met een dinershow in Rijsbergen met diverse optredens: HollandseHitsForum.nl was aanwezig en tekende voor de volgende sfeerimpressie:

JUBILEUM FRANK VERKOOYEN ‘GROOTS’ GEVIERD! Een kwart eeuw geleden stapte hij voor het eerst op een podium. ondertussen wordt hij alom gewaardeerd om zijn teksten, zijn composities, zijn producties én… ook om zijn muziek. “Vanuit de regio (Breda) de grote sloot over”, zoals hij dat zelf zegt. Vooral de laatste jaren nadrukkelijk onderweg naar meer en meer landelijke bekendheid. Kortom, een kwart eeuw, de artiest… Frank Verkooyen! Het jubileum van Verkooyen is groots gevierd met een show waarbij het publiek allereerst een diner kreeg voorgeschoteld in The Happening in Rijsbergen om daarna twintig meter verderop in een andere zaal te kunnen gaan genieten van: “Frank & Friends”, zoals hij dat zelf noemde. John de Bever, Wim Dalmee, Lytse Hille en Danny Temming waren de Friends die door Brabant Toppers-presentator Ivo Franklin werden aan- en afgekondigd. Maar natuurlijk verzorgde de jubilaris zelf ook een paar spetterende optredens waarbij de dansvloer zich regelmatig helemaal vulde. Deze avond onder de rook van zijn Breda kreeg het publiek, zo’n 200 man sterk, ook iets heel bijzonders voorgeschoteld want Frank Verkooyen begon zijn carrière samen met zijn zus als duo Twice. Een kwart eeuw later stond hij wederom met haar op het podium. Samen brachten zij ‘Run to me’ wat u vast nog wel kent in de uitvoering van Lee Towers & Anita Meyer. Daarnaast maakte Wim Dalmee grote indruk! Hij was te zien in het RTL-4 programma ‘My name is..’ waardoor hij sinds dat moment als de ‘Nederlandse Tom Jones’ door het artiestenleven gaat. Een voortreffelijk zanger die moeiteloos elk repertoire lijkt aan te kunnen! Wim zong later deze avond ook nog een duet met Catharina Hulters die binnenkort een single gaat uitbrengen met daarop twee, door Frank Verkooyen geproduceerde, tracks: ‘Het verkeerde moment’ (tekst Frank Verkooyen) en ‘De Jukebox’, de bekende cover van Corry Konings. Uit Utrecht was Danny Temming (familie van Henk Temming – Het Goede Doel) overgekomen die juist op dit moment scoort met de Frank Verkooyen-productie: ‘k Wist niet dat je kwaad werd’.


Duettentroef Helemaal uit Friesland kwam Lytse Hille die in 2011 een feest hit scoorde met ‘Tsjakkiediekie Boem Boem’. John de Bever, amper 24 uur eerder zwaar op de hak genomen door Frans Bauer bij Omroep Brabant, bracht naast enkele gevoelige levensliedjes ook de polonaise aan de gang. Enkele dagen voor dit jubileumfeest lanceerde hij de single ‘Als je alles hebt’, een fraai en gezellig duet met Charlène. Deze jubileumavond in The Happening brachten John en Frank natuurlijk ook hun duet ‘Vrouw van mijn dromen’, wat enkele jaren geleden alweer uitkwam van deze heren. De avond werd passend afgesloten door Frank met 'My Way' kortom, het was een Feest met de hoofdletter ‘F’! De jubilaris was dan ook content met deze avond: “Een supersfeer, een mooie lasershow, gezellig publiek en ik deel het podium vanavond met mensen met wie ik echt wat heb”, aldus Frank. Binnenkort is op Brabant10 tv een special te zien van Frank Verkooyen. Gemaakt door Clipstudio.nl en Ivo Franklin zijn hierin beelden en interviews te zien, die geschoten zijn tijdens deze Diner-Jubileum show van Frank Verkooyen want: ‘Frank’, ‘Friends’ en ‘Feest’ beginnen weldegelijk allemaal met een F.


Ons Frankske! Vele vlieguren heeft deze gigant al gemaakt in zijn carrière. Een man met een enorme schare aan fans en maakt van ieder optreden weer wat speciaals. Wat Frank bijzonder maakt als zanger, is de herkenbaarheid in zijn warme stemgeluid. Mede daardoor mag hij zich scharen tot de beste zangers van Nederland. De letter F in zijn voornaam staat inderdaad voor Feest! Geen feest als Frankie niet is geweest! “Waar was je nou” toch al die tijd riep ik toen Frank met het idee aan kwam zetten om mijn liedje ‘Kom in de tent’ in een nieuw jasje te steken. Weer eens te meer het bewijs dat Frank ook over andere kwaliteiten beschikt! Over mijn productie was ik meer dan tevreden, en ik kijk dan ook uit naar ons volgende project. Over de vraag, zou je op mijn “kom in de tent” feest willen optreden? Daar hoefde hij niet lang over na te denken. En ja hoor, Frank besteeg de bühne en wat zien we, “ Ineens gaat ‘t leven”. Toen zong hij zijn knaller van een hit “ Kom wie wil er met mij dansen”. En meteen raakten alle dames in extase en ze waren direct “In de wolken”. “Ze zeggen” soms …….gaat ineens alles “voorbij”, maar bij ons blijft de “vriendschap voor ’t leven”. Dikke x Jolanda Zoomer

De markt anno 2013 Frank raakt in contact met Peter van Noort, van oorsprong een webdesigner met een duidelijke passie voor het schrijven van teksten en het componeren van muziek. Er ontstaat een enorme klik en Peter laat Frank een demo horen van het nummer 'Ze Zeggen'. Een indrukwekkende poppy ballade met een tekst die je recht in de maagstreek raakt. Dit moeten we heel 'dik' opnemen besloten zij. Alleen al op het gebied van de productie zijn werkelijk alle registers opengetrokken en de beste mensen uit het vak opgetrommeld. 20 man strijkers geregistreerd in de fameuze Galaxy Studio in België, Ton Dijkman op drums en Ronald Prent die de eind mix voor z'n rekening neemt, werkelijk alles voor het allerbeste resultaat! Een ding is zeker, zo worden platen nog maar zelden gemaakt:


“Ik wilde gewoon eens weten hoe men op zo’n nummer reageren zou. Peter van Noort kwam met de demo van dat liedje en ik vond het meteen een leuk liedje met leuke ingrediënten voor een soep maar ik vond dus ook dat een meester kok ernaar moest kijken. Dus echte strijkers, echte drums, alle toeters en bellen zijn er op toegepast, goed af laten mixen maar vergis je niet, zo’n liedje kost dan al gauw € 10.000,- Als je zo’n kans krijgt om dat te doen dan ga je daar natuurlijk helemaal voor. Maar achteraf gezien brengt zo’n uitstapje je dus niet zo niet zo heel veel! In de aanloop naar een volgend album dat waarschijnlijk ‘Dit Ben Ik’ zal gaan heten en naar verwachting in de loop van 2013 zal worden uitgebracht verschijnen singles als; ‘Kom in mijn armen', ‘Voorbij’, het al genoemde ‘Ze Zeggen’, ‘Ik droom nog een beetje’, ‘Dit is mijn kroeg’ en ‘Niet vertellen dat je van me houdt’. Ten tijde van verschijnen van dit magazine is het laatste nummer ongeveer een maand uit. Frank blijkt best wel somber gestemd over de huidige markt en das niet zo heel vreemd gezien de crisis, het grote aanbod en meer nog omdat een plaat nauwelijks meer verkocht wordt: “Het lijkt erop dat de markt veel sneller verzadigd is ook. Neem bijvoorbeeld Nick & Simon, de wind rond die jongens is ook al wat gaan liggen. Bij Frans Duijts misschien wel precies zo! Je kan denk ik een jaar lang veel plezier hebben van een hit, maar daarna gaat de wind echt weer liggen. Maar aan de andere kant, neem bijvoorbeeld Jacques Herb; Hij kan gewoon 50 jaar met ‘Manuela’ doen. Wat dat betreft is dit best wel een raar landje. Ik vind het gewoon leuk als je waardering krijgt voor het hetgeen je maakt en eigenlijk is dat wel genoeg voor mij. Kijk die uitstapjes met singles als ‘Ze Zeggen’ en ‘Voorbij’ hebben mij niet veel gebracht. ’t Is volstrekt andere muziek dan ze van mij gewend zijn. Daar is Nederland blijkbaar geen land voor! Mensen hebben een hokjesgeest. Je moet voor zoiets ‘totaal anders’ gewoon een lange adem hebben! Bij mij was het zelfs zo de klad in mijn boekingen kwam door deze nummers! Ik geloof wel dat als je vijf jaar dit soort muziek zou maken, dat dan wel de deuren van de grotere radiostations op een gegeven moment zullen opengaan. De interactie met de mensen vind ik nog altijd geweldig leuk om te zien. Natuurlijk zou ik het leuk vinden om eens een grote show te geven in een theater zodat ik eindelijk iedereen kan laten horen dat ik ook best verdienstelijk kan zingen. Dat lijkt me erg leuk zelfs! Dat je liedjes kan zingen waarvan je zeker weet dat de anderen dat niet kunnen. Maar als je puur naar de verdiensten kijkt dan ben je toch genoodzaakt om gewoon het volkse repertoire, het toch wat platter materiaal dus, uit te brengen”.


1. Het eerste wat ik doe als ik mijn bed uitstap is… Een koppie koffie zetten 2. Ik zou wel eens een beschuitje willen eten met... Susan Smit 3. Ik zou wel eens een duet willen zingen met... Trijntje Oosterhuis 4. Als ik in een film zou spelen dan wil ik de rol van… Mafiabaas 5. Het leukste bericht wat ik ooit kreeg was… Dat ik onmiddellijk naar huis moest komen omdat m’n dochter op het punt stond geboren te worden. 6. Als ik minister-president was dan zou ik meteen... Weer ontslag nemen. 7. De laatste keer dat ik gehuild heb was… Met een filmpje over kinderkanker. 8. De grootste angst die ik heb is… (Heeft Frank niet beantwoord) 9. Een vast ritueel voor mijn optreden is… Een biertje drinken. 10. De slechtste eigenschap van veel mensen vind ik… Arrogantie, afgunst en hebzucht. 11. Mijn beste eigenschap is… Niet opgeven wanneer het leven tegenzit. 12. Mijn slechtste eigenschap is… Dat ik een slecht verliezer ben. 13. Mijn grootste tic is… Muziek.


14. Als ik een dagje vrij ben dan… Geniet ik het liefst van mijn dochter in bijvoorbeeld een pretpark. 15. Ik word chagrijnig van… Dagen achter elkaar regen 16. De grootste fout die ik ooit gemaakt heb is… Te vroeg eigen ondernemer willen zijn. 17. Als ik geen artiest was geworden dan was ik nu waarschijnlijk… iemand die actief is in de reclamewereld. 18. De muziek waar ikzelf het liefst naar luister is van… Madonna, Christina Aquilera, Elvis, Tom Jones, Josh Groban, Grant and Forsyth, René Schuurmans, Blof 19. Het minst leuke aan ouder worden vind ik… Steeds minder sjans te hebben. 20. Het minst mooie uiterlijke kenmerk aan mezelf vind ik… Mijn brede voeten. 21. Het leukste van artiest zijn is… Altijd een stempel te kunnen drukken op de sfeer. 22. Het minst leuke aan artiest zijn is… Het reizen van a naar b. 23. Mijn grootste voorbeeld is/was… Meerdere personen waar ik enorme bewondering voor heb maar Elvis Presley is wat mij betreft een uitschieter. 24. De meest bijzondere ontmoeting die ik gehad heb was met… Joseph Luns. 25. Je mag me ’s nachts wakker maken voor… Een goed glas wijn.


Will Tura vond het steeds aangenaam samenwerken met Frank. Frank heeft enkele jaren geleden o.a. het nummer “Daar sta je dan” voor Will geschreven. Onlangs hebben zij ook nog samengewerkt voor het nieuwste album van Will ‘Ik ben een zanger’. Will heeft zeer goede herinneringen aan hun jarenlange samenwerking en vindt Frank een uitstekend componist en auteur. Met muzikale groeten, Y. Pauwels in opdracht van.. Will Tura


DIT BEN IK… Enkele uren na onze entree in de Boom Studio waar we ook nog zijn getrakteerd op de nieuwste Verkooyen-producties ‘Kom in de tent’ van Jolanda Zoomer en zijn dan nog te verschijnen eigen single ‘Niet vertellen dat je van me houdt’, overziet Frank nog één keer zijn carrière tot nu toe. Eentje die, gezien het voorafgaande, overduidelijk onderhevig is geweest aan een zekere pechfactor. Geluk kun je afdwingen aldus Verkooyen maar hoe zit dat dan met pech? Is hij een tevreden mens? Is hij een gelukkig? Hebben de soms grote tegenslagen een impact gehad op zijn ambities, is hij er misschien wat onzekerder door geworden, zijn er frustraties over die doorbraak die nooit echt is gekomen, hoe kijkt hij na zijn eerste 25 jaar, op het muziekwereldje en hoe ziet Frank zijn eigen toekomst daarin? Kortom: Frank Verkooyen.. Dit ben ik!

“Ik voel mij zelden onzeker hoor, ik weet wat ik kan en al zou ik voor 100.000 man moeten zingen dat zou mij intussen niets meer doen. Natuurlijk heb ik wel die gezonde spanning. Als het je helemaal niks meer zou doen dan word je een robot en dat is ook niet goed. Ik kan me wel makkelijk laten leiden door dingen. Ik denk niet altijd overal even goed over na als het over mijn eigen carrière gaat. Soms laat ik ook best veel op zijn beloop, dan laat ik het dus toch aan het toeval over, wat in mijn beleving dan weer geen toeval is. Maar ik stap dan toch snel op die trein want hij komt nu eenmaal voorbij”.

“Als je hard werkt kom je altijd ergens een stukje geluk tegen, daar geloof ik heilig in. En geluk kun je ook voor een gedeelte afdwingen. Als je altijd tegen die deur blijft aantrappen dan gaat na een tijdje die sponning er een keer uit of je trapt de klink eraf waardoor je er met een schroevendraaier in kan. Die deur gaat toch echt een keer open! Als je stopt met trappen dan weet je zeker dat die nooit meer open zal gaan. Tegelijk kan ik me best voorstellen dat er artiesten zijn die de moed in de schoenen laten zakken. En zeker nu want er zijn vandaag de dag meer zangers dan dat er microfoons zijn. Ik heb het geluk gehad dat ik bekendheid heb kunnen verwerven voordat al die talentenshows opkwamen. Het is voor mij gewoon een stukje roem waar ik altijd op kan teren. Zou je echter nu vanaf nul moeten beginnen of bijvoorbeeld mijn dochter Sophie (12) zou willen gaan zingen, dan zou ik dat haar misschien zelfs wel afraden. Wat valt er nog te halen dan? Ik zou er niet aan moeten denken dat ik ‘nu’ helemaal van vooraf aan zou moeten beginnen”!


“Niet dat ik gefrustreerd ben maar ik vind het wel allemaal erg lang uitblijven. Er zijn zoveel gevallen bekend van artiesten die het zeg maar gemaakt hebben, waarvan ik eigenlijk niet de kwaliteiten kan ontdekken waardoor ze zo ver zijn gekomen. Dat vind ik onbegrijpelijk soms! Het zijn de randvoorwaarden die het kunnen bepalen en dan gaat het dus niet meer om kwaliteit alleen. Het is net als in de zakenwereld; het gaat er om wie je kent! Dat is veel belangrijker! En dan kun je het heel ver schoppen! Als Jaap Buijs het op zijn heupen krijgt en Frank Verkooyen wil hebben, dan weet over een jaar iedereen wie ik ben! Nu ik er over nadenk ben ik wel van plan om wat minder frequent plaatjes uit te gaan brengen. Vraag me namelijk best wel eens af wat dat voor zin heeft allemaal? Ik heb echt het idee dat het steeds moeilijker gaat worden! Je hebt nu alleen nog maar het ‘Tros-Muziekfeest op het Plein’ maar daar kom je gewoon never nooit tussen! Dit klinkt misschien wel zwaarmoedig maar ik blijf gewoon altijd optreden hoor en mijn visitekaartje daar afgeven. Ze zullen weten dat ik geweest ben, dat zorgt ervoor dat je opnieuw wordt terug geboekt. Het gaat er bij de kastelein alleen maar om dat de tapkraan loopt! Ik geloof er niet perse in dat het publiek steeds maar gevoed wil worden met nieuwe singles en albums; Wie gaat het kopen dan”?

“Ze gaan nog steeds allemaal uit hun dak met ‘Kom wie wil er met mij dansen’ of ‘In de wolken’ en noem maar op. Het is geen avontuur meer, deze branche is gewoon helemaal kapot! Natuurlijk kun je je setje wel uitbreiden voor je optredens maar dat is niet noodzakelijkerwijs nodig met een album. Normaal zou je zeggen ‘elke twee jaar een album uitbrengen’ maar ik kan dit wereldje wat het nu geworden is, niet veranderen. Het aanbod is tegelijkertijd enorm, ze willen allemaal de nieuwe Django Wagner worden. Je kunt het beter allemaal maar in eigen beheer houden! Ga je naar een platenmaatschappij dan moet je een gedeelte van de opbrengst van je optredens inleveren, dus dan kan ik het maar net zo goed zelf betalen en zelf regelen, dan weet je precies waaraan je toe bent”.


“Ik zit nu ruim 25 jaar in het vak en ik blijf zingen zolang als dat ik dat kan. Vind het gewoon ontzettend leuk om te doen maar misschien verras ik vriend en vijand nog wel eens met een compleet Engelstalige show. Met hoogwaardige muziek, en ik zou het gewoon allemaal zelf doen, wie er komt luisteren komt er maar luisteren. En dan niet gewoon in een café maar weer met een diner erbij en een echt concert. Dan moet de tijd wel beter worden want ik denk dat het nu niet zoveel zin heeft. Als ik dus een bepaalde ambitie moet uitspreken dan is het dus zoiets, dat lijkt me wel heel leuk. Dat de mensen dus echt komen om naar mij te luisteren. Dan wordt het voor mij ook anders musiceren. Ik denk dat ik 50 % zanger ben en 50 % producer. Zo nu en dan verschuift dat gewoon wel eens gedurende een periode. De ene keer meer zanger, de andere periode meer producer en het mooie is dat ik dat zelf een beetje kan bepalen”.

“Wat echt een lijfspreuk van mij is geworden is; ‘alle dingen zijn ergens goed voor, ze gebeuren niet zomaar’. In toeval geloof ik dus echt niet. Alles heeft een bestemming! Al voor dat ik de muziek inging dacht ik er al zo over. Het is ontstaan, ik heb het zelf uit het leven opgepikt. Het heilige vuur om door te breken heeft er volgens mij nooit echt ingezeten. Of misschien toch heel even, in de tijd van Koch. Toen geloofde ik er wel in maar later had ik zoiets van; ‘als ik mijn eten er mee kan verdienen dan vind ik het prima’! Wat ik op mijn jubileumshow al zei; ‘ik hoef geen Marco Borsato te worden’! In Alkmaar inladen en vervolgens in Vaals weer uitladen, daar heb ik geen zin! Dat je je dan op een gegeven moment gaat afvragen ‘welke dag is het vandaag’, dat vind ik geen bestaan! Maar stel dat er iets zou komen middels een grote maatschappij bijvoorbeeld, dan zou ik er zeker voor gaan! Maar dan zou ik ook meteen duidelijk maken wat ik wel en wat ik niet zou willen”!


JAAR 2011 2011 2009 2008 2009 2010 2009 2012 2008 2010

SINGLES TITEL Ze zeggen Voorbij In de wolken Voel de sirtaki Kom wie wil er met mij dansen Dans de hele nacht met mij Ineens gaat het leven Dit is mijn kroeg Vrij met mij Kom in mijn armen

HOOGSTE 27 30 36 36 43 55 55 57 63 77

WEKEN 08 07 10 06 08 07 07 04 04 05

86

04

ALBUMS 2010

In de wolken


CD: Van Harte (2007) 01.Wie Wil Er Met Mij Dansen? – 02.Blijf Vannacht Bij Mij – 03.Laat Me Alleen – 04.Als Je Maar Altijd Van Mij Bent – 05.Ik Mis Je Zo 06.’k Wil Een Miljoen – 07.Als Ze Lachte – 08.Een Echte Vriend – 09.Waar Was Je Nou – 10.Een Kus Van Jou – 11.Hoe Kan Ik Vergeven – 12.Laat De Liefde - 13.Huil Niet Papa 14.Ritmo De La Noche DVD: Van Harte (2007) 01.Wie wil er met mij dansen – 02.Blijf vannacht bij mij – 03.Laat me alleen – 04.Ik wil een miljoen – 05.Ik mis je zo – 06.Als ze lachte – 07.Een echte vriend (met René Schuurmans) - 08.Een kus van jou – 09.Waar was je nou – 10.Huil niet papa

CD: In De Wolken (2009) 01.Ineens gaat het leven - 02.Vrij met mij 03.Kijk me niet zo aan - 04.Als ik het niet delen kan - 05.Laat me met rust - 06.Dans de hele nacht - 07.Draai je om - 08.In de wolken - 09.Kom wie wil er met mij dansen - 10.Daar sta je dan - 11.Voel de Sirtaki - 12.Bella bella Marie - 13.Ik hield van jou - 14.Waar was je nou - 15.Vrouw van mijn dromen (met John de Bever) - 16 Mega Party Mix (Bonus)


Frank Verkooyen is overduidelijk gepokt, gemazeld en een nuchtere realist geworden. De toon van het bovenstaande kan negatief overkomen maar humor is hem niet vreemd. Als hij praat over de vechtsporten waaraan hij heeft gedaan laat hij meteen met een bezwerend vingertje en een gulle lach weten dat hij de auteur van dit magazine weet te vinden als het verhaal niet klopt. Die gulle lach is er dan ook regelmatig want ook dát is Frank Verkooyen! Als hij achter de knoppen zit en zojuist zijn nieuwe single ‘Niet vertellen dat je van me houdt’ heeft gestart, dan lijkt hij volkomen in zichzelf gekeerd. Dat is nou de liefhebber en de vakidioot ook!? Verzonken luisterend naar elke noot, zelfverzekerd enerzijds maar zich tegelijk ook afvragend hoe dit nummer opgepakt gaat worden straks. Hij weet wat zijn publiek wil maar hij zou waarschijnlijk nog veel meer van zichzelf kunnen en willen laten horen, alleen waar en hoe? Frank Verkooyen.. Dit ben ik, ’t is een echte !


FRANK VERKOOYEN – DIT BEN IK Interview & Tekst: Fotografie:

Nick Holland Jeanne Mathijssen Corina van Strien Frank Verkooyen Nick Holland

© HollandseHitsForum.nl

Frank Verkooyen  

Portret van de zanger, producer, componist en tekstschrijver Frank Verkooyen

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you