A-krant februari 2020

buurtkrant van het A-Kwartier jaargang 36 nummer 1 2020

krant

Studio Plakband net even anders

Is de binnenstad voor iedereen? aanpak van de openbare ruimte

Bakker de rappe schoenlapper werken in het A-Kwartier

Politie: 0900-8844 Meldpunt overlast: 050-5875885 brugt.aanen@groningen.politie.nl Wijkpost Binnenstad voor klachten over uw woonomgeving: 050- 3678910 of www.gemeente.groningen.nl/overlast-en-zorg-melden A-krant: De A-krant is een uitgave van buurtvereniging 'Het A-Kwartier' in Groningen en verschijnt vier keer per jaar in een oplage van 2500 exemplaren.

Bij een teveel aan kopij kan de redactie besluiten de kopij verkort, niet of pas in een volgend nummer te plaatsen. Ingezonden brieven worden niet anoniem geplaatst en de schrijver/ster is verantwoordelijk voor de inhoud.

Banknummer buurtvereniging: NL33 INGB 0005 031 398 t.n.v. Buurtvereniging Het A-Kwartier Buurtpand de Oude Drogisterij: Lage der A 4: Hans Imelman, 050-3125020 Hier is elke laatste zondag van de maand de Buurtborrel van 16.00-18.00 uur Website Buurtvereniging: www.a-kwartier.nl Wilt u op de hoogte blijven van de meest recente ontwikkelingen en activiteiten, meldt u dan aan voor het A-mailbulletin.

Stuur een mail naar hetakwartier@gmail.com o.v.v. 'aanmelding A-mail bulletin'.

Post voor Het A-Kwartier en de A-krant: Westerbinnensingel 49 9718 BS Groningen e-mail: hetakwartier@gmail.com Bestuur buurtvereniging Het A-Kwartier:

Henk Cuperus (secretaris) Fleur Woudstra (voorzitter a.i./activiteiten) Gerrit de Goede (penningmeester) Trinet Holtslag

06-30 60 89 29 06-28 92 24 77

Verspreiding van de A-krant: Hans en Tineke Mulder, Schuitemakersstraat 7a 06-26 76 96 60 / 050-3120413 mail: ormu@home.nl Hier kunt u zich ook aanmelden als u mee wilt helpen de A-krant te bezorgen.

van de redactie Vooruitlopend op het jubileum van de buurtvereniging hopen wij maar dat de muzikanten hun instrumenten op elkaar afstemmen op de Muzikale Kroegentocht op 17 mei. Tenzij ze free jazz op hun 1985 BUURTVERENIGING HET A-KWARTIER 2020 repertoire hebben staan, dan liever niet.

Hans van de Sande dompelt zich onder in het VERZET en daar verloopt het allesbehalve harmonieus.

Ook bij Tjerd van Riemsdijk is de harmonie ver te zoeken wanneer hij zich weer flink boos maakt op de gemeente. Of het helpt?

Onze zeezeilende voorzitter moet haar boot laveren door wateren die door piraten worden 'vervuild'. Als ze daar maar geen averij oploopt.

Wie kent ze niet: 'Hollende Hennie en Jachtige Johan'? De rappe schoenlappers aan het A-kerkhof. Wij voelen ze aan de tand terwijl ze een pizza eten met uitgebalanceerde ingrediënten.

Kortom, weer een keur aan artikelen, voor elk wat wils en toch harmonieus.

Oproep 35-jarigen

colofon

Omslag: Hoekstraat (foto: Han Santing)

Ben je of ken je iemand die dit jaar 35 is of wordt, en in het Akwartier woont? En vind je het leuk om in het middelpunt van de belangstelling te staan? Laat je dan interviewen door een redacteur van de A-krant. Voor het jubileumnummer dat in mei verschijnt zetten wij de 35-jarige buurtbewoners in het zonnetje. Je mag zelf weten hoeveel je kwijt wilt over jezelf, maar het thema is Bevrijding. Wat betekent Bevrijding voor jou? En omdat je de Bevrijding van 1945 niet hebt meegemaakt, kan dat dus van alles zijn!. Wil je meewerken? Stuur dan een mail naar tjitztekst@gmail.com. Dan maken we een afspraak!

Redactie: Henk Cuperus, Tjerd van Riemsdijk, Hans van de Sande, Wilma Mik, Tjitske Zuiderbaan (eindredactie)

Medewerkers aan dit nummer: Esther Klaver, Fleur Woudstra, Hubert Nauta, Karlijn Donders, Jolien Vermeulen, Cindy van der Helm, Jelto Drenth Jan Ottens (foto's) Sacha Landkroon (gedicht) Kopij voor A-krant 2020|2 inzenden vóór 15 maart 2020

Han Santing (vormgeving & foto's) Drukkerij De Marge, Groningen

3

Het Juridisch Spreekuur gratis juridisch advies

www.hetjuridischspreekuur.nl

Heb je altijd al verhalen willen schrijven? Grijp dan nu je kans om van onderstaande tekst een samenhangend verhaal te maken. Het kan een thriller zijn, waarin de tekening uit de tekst van onschatbare waarde leek en door dieven is ontvreemd. Het kan een liefdesverhaal zijn over een vader, die uit liefde voor zijn dochter een prachtige tekening van hun huis liet maken. Maar het kan ook gaan over het onbekende echtpaar dat de tekening uiteindelijk schenkt aan Anneke en Diederik. Leef je uit in maximaal 1000 woorden! En stuur je verhaal naar hetakwartier@gmail.com. Wie weet sta je met je verhaal in de jubileumkrant in juni van dit jaar‌

Verhaalwedstrijd

foto: Diederik Ninck Blok

"Op een avond in april belt een onbekend ouder echtpaar aan bij Anneke en Diederik Ninck Blok. Het onbekende echtpaar wil hen iets laten zien en dat niet alleen, het is een geschenk!

Uit hun auto halen ze een tekening in kleur van het pand Noorderhaven 40, het huis van Anneke en Diederik. De grootvader van de onbekende vrouw, dr. Folkert van Wering, arts huidziekten, heeft de tekening ooit laten maken. Het werd de lievelingstekening van dochter Reina. De signatuur is helaas niet meer leesbaar.

Dr. Van Wering had het pand aan de Noorderhaven in 1918 gekocht van de erven van cargadoor Barend Barends, voor de som van fl. 16.275,00. Nadat dr. Van Wering de praktijk, en het huis aan dr. De Boer had overgedaan, verdween de tekening spoorloos. Ruim 50 jaar later dook deze opeens weer op. Een nicht van de Van Werings had hem, opgerold in een koker, bewaard op een vochtige locatie in Zuid-Afrika. Met alle rampzalige gevolgen van dien.

Begin 2019 overleed Reina van Wering, de moeder van de onbekende schenkster, op 99-jarige leeftijd. Haar familie liet van de tekening een foto op een linnen laken printen om tijdens de uitvaart over de kist te leggen. Anneke en Diederik namen de tekening van hun huis licht ontroerd in ontvangst en besloten hem goed te conserveren. Ze lieten hem in de aangeleverde staat inlijsten. Het kunstwerk heeft nu een ereplaats gekregen in hun koopmanshuis uit 1657, het huis dat van 1918 tot 1950 in gebruik was als dokterswoning. Tot 1979 was het een vervuild studentenhuis zonder douche, zonder keuken en met 1 toilet voor 14 bewoners. Het is in oude glorie hersteld tot koopmanshuis, nu al weer 40 jaar geleden." (tekst: Tjitske Zuiderbaan) 5

69 mensjaren werken in het A-Kwartier tekst: Hans van de Sande foto's: Han Santing

S

ympathiek en markant, dat zijn ze, de twee mannen waar ik voor de tweede keer (zie het stuk VERZET in deze A-krant) een afspraak mee heb. Ditmaal in de pizzeria Capricio, die door een speling van het lot niet voorkomt in de lijst van de Groningse pizzabakkers op www.eet.nu, die er toch maar liefst 62 weet op te noemen. Maar Capricio, aan de stille kant van het A-kerkhof gedreven door een vriendelijk Pers, mag er wel wezen.

Ze kozen hem ook omdat ie zo lekker dichtbij de zaak is, waar ze tezamen nu 69 jaar (38 en 31) gewerkt hebben en zich als twee vissen in het water voelen. Die zaak heet 'Bakker de rappe Schoenlapper' naar de oprichter van de zaak, maar intussen is het eigenlijk 'Hollende Hennie en Jachtige Johan de rappe schoenlappers', want ze hebben de zaak jaren geleden overgenomen en heersen nu samen over hun ambachtelijk koninkrijkje.

Zo ongeveer de hele wijk en een groot deel van haar omstreken gaat naar deze strategisch gelegen schoenmakers. Intussen kent natuurlijk iedereen ze wel, want het zijn markante mannen, en zij kennen iedereen, want ze hebben een goed geheugen. Of het nu BG's (bekende Groningers) zijn, als Bert Visscher, Max van den Berg of Cunera van Selm, dan wel OOG's (onterecht onbekende Groningers) als Norbert, de vriend van Fleur, die Duits voetballiefhebber is en door hun dus prompt als Franz Beckenbauer wordt aangeduid, of ikzelf, of U, ieder wordt herkend en gekend.

Op die wijze heeft zich in de hoofden van de twee mannen een enorme hoop verhalen opgestapeld, die ik er als interviewer uit moet zien te krijgen.

Maar ja, hoe gaat dat, als ik ze vraag: 'Maken jullie ook weleens bijzondere dingen mee?', dan knikken ze beide superenthousiast en als ik ze dan vraag daarover te

vertellen, dan willen de verhalen niet bovenkomen. We hadden bij de Pizza ook maar 1 tapbiertje gedronken, wat als een beginnersfout van de interviewer gezien kan worden.

Uiteindelijk komen er toch allerlei aardige belevenissen naar boven en ik stel me voor u daarvan enkele voorbeelden te geven.

Zo kregen ze in vroeger en onschuldiger tijden van hun leveranciers elk jaar kalenders, waarop aantrekkelijke mensen stonden uitgebeeld met weinig kleren aan, zodat de hoge hakjes -waar het hun, schoenmakers zijnde, natuurlijk om ging- beter uitkwamen. Omdat ze het jammer vonden die mooie plaatjes weg te gooien, pinden ze de foto's op de muur vast, merendeels achter de grote schoenlappersmachine, maar voor een deel eindigden de extra aantrekkelijke, want extra kleding uitgetrokken hebbende dames aan de muren van het toilet. Bij de klanten vielen ruwweg twee soorten reacties waar te nemen, positieve en negatieve onrust alsmede waardering, maar het droeg in elk geval wel bij aan de warme sfeer in de zaak. Een onverwacht probleem ontstond wanneer een meegenomen kindje in de winkel luid verklaarde: 'Ik moet plassen'.

Dit werd onveranderlijk opgelost door te zeggen dat er in het pand geen wc aanwezig was. Tegenwoordig zijn de heren aanzienlijk gekalmeerd en zijn de foto's ook niet meer aanwezig.

Zoals alle mensen die voor hun beroep de dingen beter maken, artsen bijvoorbeeld, krijgen ze vaak geschenken. Flessen wijn, bloemen, suikerwerk, gebak en zelfs taarten worden hun deel en worden dankbaar aanvaard. Opvallend is dat hoe meer mensen uit het 'gewone leven' komen, hoe guller ze zijn. Geopperd wordt dat deze gulheid zich zelfs tot het eigen lichaam zou kunnen uitstrekken.

Merkwaardige opdrachten krijgen ze genoeg. Zo kwam iemand eens met vijf versleten plunjezakken die ze geheel zouden moeten restaureren, geen opdracht waar ze met plezier op reageerden, of hebben ze surfzeilen moeten naaien en kwamen mensen zelfs met hele tenten aan. Ook kwam eens een plaatselijk bekend couturier met een aantal jurken en mantels bij zich, die ze zouden moeten repareren. Met smaad overladen werd hij de zaak uitgestuurd: 'We zijn geen naaisters!' Het wonderlijkste verzoek kwam van de indertijd zo tragisch vermoorde Nico, die boodschappen deed voor de dames uit de Nieuwstad.

Hij had een kreukelige Albert Heijn tas bij zich en daaruit haalde hij een enorme kunstpenis met voorbindinstallatie, die ernstige scheuren vertoonde. Of ze dat even wilden 8

maken. Omdat ze het gevoel hadden Nico niets te kunnen weigeren deden ze dat, maar de klanten die tijdens dat karwei met hun kapotte schoenen binnen kwamen, keken wel raar op en bezagen de dames aan de muren wellicht met andere ogen.

Het was wel lachen daar bij de rappe schoenmakers en ze hebben nog steeds veel plezier in hun werk. Dat mag ook wel, want we hebben samen wat sommetjes gemaakt en kwamen tot de conclusie dat ze in de afgelopen 35 jaar een klein half miljoen schoenen onder handen hebben gehad. Als je geen lol in je werk hebt krijg je dat niet voor elkaar. Voor dat plezier in het werk moet je natuurlijk wel wat doen. Ten eerste moet je goede en degelijke kwaliteit leveren voor een redelijke prijs, want het is hier tenslotte Groningen. Maar een tweede kant is dat je er slag van moet hebben met mensen om te gaan. Vaak genoeg komen er mensen binnen die met een chagrijnig gezicht laarzen op de toonbank kwakken en vervolgens kwaaiig niks zeggen. Die worden dan met een vriendelijk maar beslist 'goeiedag, zeggen we hier' begroet. Op een of andere wijze draait zo iemand dan bij en komen ze er zelf mee weg. Dat soort dingen houdt de sfeer goed.

De heren zijn, misschien omdat ze ouderwetse ambachtslieden zijn, geneigd tot filosoferen over mens en wereld. Belangrijk daarvoor is dat je enige afstand kunt nemen tot de dingen en uit het voorgaande heeft de lezer al kunnen concluderen dat ze daartoe goed in staat zijn.

Op die wijze krijgt men een verhouding tussen leven en werk die in balans is en met zulke mensen is het prettig omgaan. Zulke mensen neigen ertoe om tevreden te zijn met wat ze van hun leven hebben gemaakt, en ze zijn daardoor, zoals we opmerkten, enigszins geneigd tot conserveren wat je hebt. Dit leidde tot het wijsgerig inzicht dat conservatisme voortkomt uit tevredenheid en dat ontevredenheid leidt tot een hang naar progressie. Het is maar dat U weet dat er achter de vrolijke gezichten van de heren vaak diepe gedachten schuilen.

Een van de kwesties die we bespraken is het 'geworteld zijn'. We deden dat naar aanleiding van het verschil in hoe ze opgroeiden. Johan kwam in Uithuizen ter wereld en woont nu in Oudeschip, wat een paar kilometer verderop ligt. Hij voetbalde in Uithuizen bij Noordpool (3e klasse) en later in Appingedam (Hoofdklasse). Na een flinke pauze is hij van 9

plan de nobele voetbalsport nu bij de veteranen in Uithuizermeeden te gaan bedrijven.

Al met al heel tevredenstellend, maar tevens niet zo ver weg dus. Je zou Johan daarom als geworteld kunnen beschrijven.

Hennie daarentegen zwierf half Nederland door tussen zijn geboorte in Winterswijk en het ontmoeten van zijn grote liefde in Drenthe, die hem uiteindelijk in Vries wist te laten settelen. Zijn hobby's zijn ook minder 'gewoon' dan die van Johan. Hij speelt namelijk met veel overtuiging en liefde toneel. Toen hij jong was, was hij 'de zoon van', daarna de 'jeune premier' en tegenwoordig speelt hij de vader, of de kasteelheer. Het wachten is nog op de rol van grootvader. Toneel is zo ongeveer het tegengestelde van worteling, je moet daarvoor steeds in een andere huid kruipen en dat geeft Hennie de nodige ruimte.

Wel hebben ze een ding gemeen: ze zijn beide zonen van schoenmakers. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en het leer zit in hun genen. Dat is ook een vorm van geworteld zijn.

Een paar jaar geleden, op een zonnige dag, zaten de heren voor hun bedrijf in het zonnetje een kopje koffie te drinken. In de verte kwam met swingende pas een Rijksgenoot aanlopen en toen die het uithangbord las, begon hij onmiddellijk te rappen: "Bakker de rappe schoenlapper, maakt je schoenen heel wat knapper..."

Dat is een van de momenten geweest dat ze diep beseften wat hun functie in dit leven is en ze zijn er nog blij mee.

10

van het bestuur • Vrolijk en vol goede moed zijn we begonnen aan ons 7e lustrumjaar 2020 vol feestelijkheden. Op vrijdag 15 mei houdt Buurtvereniging Het A-Kwartier 's middags een receptie voor de buurt en 's avonds een heuse Pub Quiz, in goede samenwerking met het Scheepvaart Museum en studentenvereniging Albertus Magnus.

Op zaterdagavond 16 mei kunt u aan tafel met buurtgenoten en aansluitend samen feestvieren onder de vrolijke klanken van Safari Joe. Als klap op de vuurpijl organiseert onze enthousiaste lustrumcommissie voor 1985 BUURTVERENIGING HET A-KWARTIER 2020 zondagmiddag 17 mei ook nog een muzikale zwerftocht langs mooie kroegen in Het A-Kwartier. Alle details komen begin mei uitgebreid in onze speciale Lustrum A-Krant te staan, waar de redactie nu al druk mee bezig is.

• We feliciteren het nieuwe bestuur van Binnenstad-Oost met de succesvolle aanpak om hun bewoners -in navolging van Het A-Kwartier- meer bij de eigen buurt te betrekken.

In goede samenwerking met hen en met de Hortus-/Ebbingebuurt, versterkt door Heemschut en de Vrienden van de Stad, vormen we sinds 2010 het Platform Cultureel Erfgoed Groningen (afgekort PCEG). Samen koesteren we het gebied binnen de 17eeeuwse omwalling e.o. en houden de contacten gaande met de politiek en de ambtenarij.

Zo nodig dienen we zienswijzen in op bestemmingsplannen en spreken we in tijdens commissievergaderingen.

Binnenkort wordt er op ons verzoek bij nieuwbouw een minimaal woonoppervlak van 50 m² (of meer dus) geëist, waardoor een zo broodnodige eigen fietsenberging verplicht wordt. Op ons verzoek denkt wijkwet11

DESIGN MEUBELEN VERLENGDE VISSCHERSTRAAT 1 9718 JA GRONINGEN TELEFOON 050 - 314 36 22 MOBIEL 06 - 30 899 191 INFO@HOEKJEGRONINGEN.NL

WWW.HOEKJEGRONINGEN.NL

Kunstatelier Noes Met werk van Beeldend Kunstenaar Annuska ‘t Hart

Geopend op afspraak en iedere zaterdag van 13.00-17.00 u

Pottebakkersrijge 13 9718 AG Groningen Telefoon 06-30109303 Website www.annuska-t-hart.nl

houder Van der Schaaf er over na, hoe bij collectieve panden verrommeling (bijvoorbeeld lukrake op-of aanbouw) kan worden tegengegaan. Een goede zaak.

•

Onze buurtbewoners maken zich zorgen over de gevolgen van het feit dat per 1 april 2020 alle rookruimtes binnen de horeca en studentenverenigingen worden verboden.

Gevreesd wordt voor een toenemende overlast -met name ‘s nachts- van buitenstaande rokers. Bel zelf vooral bij acute overlast de politie tel: 0900 8844 (altijd vragen om een mutatie) en meldt het ook bij ‘t Meldpunt Overlast en Zorg: 06-52552412 i.v.m. dossieropbouw.

• Het Wij-team Centrum/Schildersbuurt -nu ver van ons vandaan gevestigd in de Oosterparkwijk- houdt sinds kort ook iets dichterbij spreekuur: Kostverloren: Huis de B, Adriaan van Ostadestraat 38, dinsdag van 09.00 tot 12.30 uur Oranjewijk: Buurtcentrum, Prinsesseweg 44-1, woensdag van 09.00 tot 13.00 uur.

• Om bezoekers die per auto de binnenstad bezoeken de parkeergarages in te krijgen, is het parkeertarief bij ons op straat fors verhoogd. Onze Buurtvereniging herinnert het gemeentebestuur er keer op keer aan, dat het de autobezitters van Het A-Kwartier toegezegd heeft dat ze als bewoners bij het straatparkeren voorrang hebben op bezoekers. Belangrijk, nu er steeds meer parkeerplekken op straat verdwijnen.

• Wat een goed idee van de SP om eerst de inwoners zelf eens te vragen d.m.v. een referendum of diftar (gedifferentieerde tarieven waarbij per huishouden geregistreerd wordt hoeveel afval aangeboden wordt en hoe meer afval een burger aanbiedt hoe hoger de afvalstoffenheffing zal zijn) wel een goed idee is om in onze (binnen)stad in 2021 in te voeren! Stuur vooral foto's van illegale afvalzakken die u tegenkomt snel op naar griffie@groningen.nl (de Gemeente), zodat College en Raad met eigen ogen kunnen zien hoe groot de afval-ellende nu al is in onze oude binnenstad vol piepkleine wooneenheden.

13

Hou de agenda van de gemeenteraadscommissies goed in de gaten als de toegankelijkheid van de A-straat/bushalte Westerhaven je aan het hart gaat. De gemeente wil die in een breder perspectief gaan bezien. Zodoende wordt het gekoppeld aan een grotere evaluatie over de toegankelijkheid van de binnenstad, die in maart waarschijnlijk in de raad komt.

•

Zijn panden in de voormalige rosse buurt in het A-Kwartier staan al jaren leeg en te verkrotten. Uit protest tegen het besluit om de raamprostitutie te sluiten. 'Ik baal er nog steeds van', aldus import-huisjesmelker Gjalt Huisma uit het Friese Twijzel.

Nou, die leegstand in de Hoekstraat is ons buurtbewoners een doorn in het oog! We hebben samen met de gemeente ons stinkende best gedaan om er iets moois van te maken. Dat is tot dusver maar voor de helft gelukt en die andere helft van Gjalt Huisma ziet er nog verschrikkelijk uit.

Niet voor niks besloot de gemeenteraad tot een leegstandsverordening voor de Vishoek/ Hoekstraat/Muurstraat. De gemeente kan op basis van deze verordening boetes opleggen: een stok achter de deur om eigenaren van langdurig leegstaande panden aan te pakken. We doen dan ook een oproep aan het gemeentebestuur: Huisma's tijd zit er inmiddels meer dan ruimschoots op. Er moet nu eindelijk iets gebeuren. Wij verwachten dan ook van de gemeente dat die nu snel handhaaft.

•

Zet het vast in de agenda: zondagmiddag 17 mei van 13:30 - 17:00 uur. Het slotstuk van onze lustrumviering: een muzikale A-Kwartier Kroegentocht door de buurt waarbij in het Scheepvaart Museum en alle kroegen die mee doen een bandje of een solo-artiest optreedt. Je kunt die zondagmiddag van de ene locatie naar de andere lopen om alle deelnemende cafés te bezoeken en van alle bandjes te genieten. Het muzikale aanbod varieert van singer-songwriter tot jazz en van coverband tot flamenco. Hou onze speciale lustrum A-Krant dus goed in de gaten voor een definitief schema met toelichting zodat je je route kunt plannen om optimaal te genieten.

Met muzikale groet van de lustrumcommissie: Yvon Wierda, Hubert Nauta, Fleur Woudstra van buurtvereniging Het A-Kwartier, Michèlle Cobier-Kind van het Scheepvaart Museum en Bente Spikker van Albertus Magnus.

14

foto: Oog

•

Aan de rand van ons A-Kwartier waakt de eeuwenoude Der Aa-kerk. Oorspronkelijk in gebruik als visserskerk, nu onderdeel van Bijzondere Locaties Groningen en te huur voor seculiere vieringen van trouwen tot rouwen tot whisky proeven en dansen op housemuziek.

De toren van de kerk wordt aan de westzijde begrensd door een plantsoentje met statige oude kastanjebomen, dat bij slecht weer een voorproefje geeft van de vochtige duisternis van de hellepoorten waar niet deugende vissers vroeger naar werden verbannen. Bij goed weer zorgen de bomen voor weldadige schaduw. En weer of geen weer, ze geven sfeer aan het donkere hoekje waar ze staan. Of liever gezegd gáven sfeer. Drie zijn gekapt.

In het kader van binnenstadsvernieuwing en herinrichting vatte de gemeente het plan op om een deel van de oude reuzen te vellen, om plaats te maken voor een openbaar terras, een zogenoemde verblijfsplek mét beleving, maar zonder horecabestemming. Een officiële hangplek dus. De gemeente Groningen acht de kap nodig om meer daglicht op het toekomstige stadsterras te krijgen. Ook krijgen de overblijvende bomen meer ruimte.

Bij metingen in de Binnenstad werden in de zomer de hoogste temperaturen gemeten op het A-kerkhof nz. En er werd bij vermeld dat behoefte aan schaduwplekken in de binnenstad groot is. Nu wordt deze hier toch weggenomen, omdat het attractieniveau omhoog moet.

De gemeente acht het huidige plantsoentje niet aantrekkelijk genoeg voor chill-behoeftige tekst: Tjitske Zuiderbaan binnenstadbezoekers.

Verschillende actiegroepen, waaronder de Bomenridders en de Vleermuizenwerkgroep, kwamen hiertegen in verweer.

In eerste instantie werden hun bezwaren voor het grootste deel ongegrond verklaard door de Adviescommissie Bezwaarschriften. Deze oordeelde dat de gemeente de juiste procedures had gevolgd. De bezwaarmakers lieten het er echter niet bij zitten en gingen in beroep. Aanvankelijk met succes, de bomenkap werd opgeschort.

Maar na de zitting van 12 december jl en de uitspraak op 31 januari dat de bezwaren ongegrond zijn, heeft de gemeente een nieuwe bezwarenronde niet afgewacht en drie oude reuzen geveld. Het zal waarschijnlijk niet lang duren tot het nieuwe pleintje de fietsenstalling wordt voor de nabije AH's en Albertus Magnus. De enige die blij wordt van de kap, is de toren van de Der Aa-kerk. Door de langdurige schaduw is de buitenmuur zo vochtig geworden dat het vocht geen uitweg meer heeft en de stenen en voegen aantast.

Een beetje zonneschijn kan dit deels verhelpen. Een schrale troost. foto: Oog

Oude reuzen geveld

15

Voorzitter op Zee tekst & foto's: Esther Klaver

Onze voorzitter Esther Klaver is met haar partner Piet een zeilreis aan het maken van Tonga naar Turkije. Inmiddels zijn ze voorbij Fiji, de Solomon Eilanden, Papoea Nieuw Guinea en Indonesië. De reis werd ruw verstoord door een versleten ankerlier die inmiddels is vervangen. De afgelopen maanden hebben ze diverse stedentrips gemaakt (Singapore, Malakka, Kuala Lumpur en Hong Kong), gedoken bij Koh Lipe (Thailand) en de boot in de buurt van Langkawi (Maleisië) een nieuwe anti-fouling laag gegeven. Hier pikken we de draad van hun reisverslag weer op.

Eén van de booteigenaren, wil het zeiljacht graag van Maleisië naar Galle (Sri Lanka) varen; een tocht van 1250 mijl (ca 10 dagen varen). Dat biedt ons de gelegenheid om tijdens Sinterklaas, Kerst, Winterwelvaart en Oud & Nieuw in de stad te zijn: heerlijk!

Terwijl we de oliebollen nog aan het verteren zijn, reizen we af naar Sri Lanka voor het laatste deel van onze zeilreis. Op 12 januari vindt de overdracht plaats, waarna we in ca. vier dagen naar de Malediven varen (450 mijl). Daar gaan we twee weken eilandhoppen en ons tegoed doen aan het onderwaterleven: de Malediven staat niet voor niets op de 'bucketlist' van elke duiker. Daarna wacht ons de oversteek van de Indische Oceaan naar Djibouti: een lange rak van bijna 2000 zeemijlen waar we, afhankelijk van het weer, tussen de 2½ week en 3 weken over doen. We maken deze tocht met z'n vijven, zodat het wachtlopen beperkt blijft tot ca. 8 uren per persoon per dag.

Als we de golf van Aden naderen komen we in een vaargebied dat recent nog werd gedomineerd door piraten. We hebben de keuze om deze route te varen dan ook niet over 16

één nacht ijs gemaakt: Piet heeft de ontwikkelingen in de regio op de voet gevolgd. Op grond van diverse informatiebronnen heeft hij kunnen concluderen dat het de afgelopen twee jaren rustig is geweest en dat er steeds meer zeiljachten, al dan niet in konvooi, voor de Rode-Zee route kiezen. Een geruststellende gedachte is de aanwezigheid van een internationale troepenmacht die middels vliegdekschepen de scheepvaartbewegingen in de gaten houdt. Door van tevoren je vaarplan en dagelijks je positie door te geven, geniet je enige bescherming en ontvang je via de satellietverbinding eventuele ‘piracy alerts'.

Na Djibouti, waar we diesel, drinkwater en verse voorraden kunnen inslaan, vervolgen we onze reis via Massawa (Eritrea) en Port Suakin (Sudan) naar het Suezkanaal; een tocht van wederom bijna 2000 zeemijlen. We breken deze tocht in stukken door, waar mogelijk dan wel noodzakelijk, dagelijks een ankerplek langs de kust te zoeken. Tijdens de reis naar het Noorden, zal het grootste obstakel de wind zijn die overwegend uit het Noorden komt en overdag, onder invloed van de stijgende temperatuur, behoorlijk kan aantrekken. De ervaring leert dat je elke gelegenheid moet pakken om mijlen te maken, omdat je zomaar een aantal dagen ‘verwaaid' kan liggen. Hoe lang we precies over die 2000 zeemijlen gaan doen, laat zich van tevoren dan ook lastig raden.

Eenmaal in Port Tewfik (Egypte) komt er een loods aan boord die ons in twee dagen door het Suezkanaal loodst. Eenmaal aan de andere kant van deze 80 zeemijlen tellende waterweg, ligt Europa aan onze voeten. De keuze is reuze: wordt het Cyprus, Turkije of Griekenland? Waar we 'Acalephe' ook zullen afmeren, het belooft weer een mooi avontuur te worden!

Elke dag 'feest' in de binnenstad!? tekst en foto's: Tjerd van Riemsdijk

Al enkele jaren liggen delen van de binnenstad overhoop door allerlei werkzaamheden die moeten leiden tot meer ruimte voor iedereen, die Stad bezoekt.

Het winkelbestand verschraalt. Het aantal horecagelegenheden met terrassen neemt in de winkelstraten fors toe. De stad is vaak overvol! Ondanks de vele inkomsten van de belastingbetalende inwoner van de binnenstad en de heffingen van precario en leges van de ondernemers is de handhaving, onderhoud en het beheer in en van de openbare ruimte zeer gering. De aandacht daarvoor richt zich voornamelijk op de winkelstraten ten koste van de straten waarin gewoond wordt.

De gemeente ziet dit met lede ogen aan en nodigt ons uit om in gesprek te komen over een totaalaanpak voor de openbare ruimte binnenstad.

18

Is de stad er voor iedereen?

In de afgelopen jaren worden wij als buurtbewoners van het A-kwartier behoorlijk geconfronteerd met de veranderingen die zich m.n. in de Binnenstad afspelen.

In dit blad schreven we hier al het een en ander over: • • • • •

• •

Bussen en auto's uit onze buurt om meer ruimte te geven voor iedereen; Vervanging van de gele steentjes; Herinrichting van de openbare ruimte; Werkzaamheden voor onderhoud van rioleringen; Graafwerkzaamheden voor aanleg van glasvezelkabels en andere leidingen om ons in dit digitale tijdperk sneller en efficiënter te laten werken; Toenemend aantal attracties, evenementen en festivalletjes; Laden en lossen met overlast als lawaai, stank en vervuiling (ondanks de Green Energy Mill op Eurosonic/Noorderslag).

Extra overlast Werkzaamheden worden niet of onvoldoende op elkaar afgestemd, waardoor straten vaak achter elkaar open en dicht gegooid worden. En het meest opvallende, de uitvoering van de gemeentelijke beleidsvoornemens schiet tot nog toe het doel voorbij.

Deze veranderingen in de Binnenstad gaan gepaard met een al jaren sterk afnemend onderhoud, beheer en handhaving onder druk van de ‘noodzakelijke' bezuinigingen op de gemeentelijke begroting. Voordat deze werkzaamheden aanvingen gaf het toen voorgenomen beleid van de gemeente ons een positieve indruk voor de toekomst. Immers, de stad is er voor iedereen!

Toename van horecagelegenheden en terrassen Het veranderende koopgedrag van de consument tot het internetwinkelen, leidt ook tot een verandering in Stad: veelvuldiger leegstand en verschraling van het winkelbestand.

De leegkomende winkels worden steeds meer gerund door winkeliers die de zucht naar vermaak van de consument wensen te vervullen.

De nieuwkomers op deze winkelmarkt zijn zowel 'gezellige' als 'lawaaiige' tentoonstellingsruimten als ook 'gezonde' eetgelegenheden en bezorgrestaurants waarvandaan de 19

(brom-)fietskoerier van Thuisbezorgd, Dropper of van UberEats de klant bedient.

De uitstalling en verkoop van hun producten maken zo langzamerhand een behoorlijk deel uit van het veranderende binnenstadsbeeld. Deze winkels worden vooral overdag bezocht door de funshopper en opvallend genoeg, door een nog toenemend aantal (veelal vrouwelijke en buitenlandse) studenten. Je kunt je afvragen waar deze laatstgenoemde consumenten hun geld vandaan halen.

Het lijkt erop dat de recente bezuinigingen op de studieleningen, waardoor de schulden van de student fors toenemen, niet voldoende zijn geweest.

Verbazingwekkend genoeg, hebben ook de recente btw-verhogingen en de daarbij gepaard gaande extra prijsverhogingen geheel geen invloed op het koopgedrag gehad.

Het bezoek van deze studenten zal ook wel afgedwongen worden door de nieuwe trend dat er bij de kamers en in het sterk toegenomen aantal studentenhuisjes nog nauwelijks keukenvoorzieningen zijn. Deze behoefte opgeteld bij die van de funshopper en de andere bezoekers aan Stad levert dat blijkbaar genoeg klandizie op. Hoewel nog geen jaar geleden de voorzitter van de plaatselijke Horecabond in het Dagblad zich bezorgd uitsprak over de toename van deze horecagelegenheden, lijkt de limiet ervan nog niet te zijn bereikt.

De ruimte staat onder druk Deze grote toename brengt met zich mee dat het aantal terrassen daarmee evenredig toeneemt. Buiten de winter om kun je dan ook bijna niet op de stoepen en/of loopstroken lopen omdat naast de fietsen(-rekken), reclameborden, plantenbakken, laad- en losplaatsen, foutparkeerders en eventuele verbouwwerkzaamheden er ook meer en meer terrassen komen.

Elke dag moet het feest zijn in de binnenstad. En in de nabije toekomst moeten er ook nog kinderspeelplekken en andere vermakelijkheden naast de aangekondigde vergroening van de openbare ruimte komen. In vele winkelstraten kan je nu al bijna niet meer oversteken zonder dat je door het voorbijrazende (elektrisch fiets-) verkeer wordt aangereden.

20

Gemeentelijke aandacht radicaal verlegd Waar nog niet zo erg lang geleden nog beleid bestond om beperkt vergunningen voor horecabedrijven af te geven, en er zorgvuldige regels bestonden voor het aanleggen en het beheren van terrassen, lijkt dit beleid radicaal te zijn afgeschaft. Het beleid was erop gericht om niet te veel vergunningen voor horecabedrijven per straat of per buurt af te geven en de inrichting van de terrassen erop af te stemmen. Het idee bestond dat inwoners en bezoekers ook zonder een verplichting tot het nemen van een consumptie op een mooie plek in de stad van de zon en Stad moeten kunnen genieten. In de afgelopen jaren werden in de diverse gewijzigde bestemmingsplannen voor de binnenstad deze veranderingen mogelijk gemaakt.

Doet de Binnenstadbewoner er nog toe?

Het lijkt erop dat de gemeente de oren heeft laten hangen naar de wensen van de ondernemers, verenigd in de Groninger City Club en Marketing Groningen. Als een waar privaat bedrijf managet de gemeente deze business.

Het afgeven van vergunningen voor allerlei voorzieningen levert immers extra geld op door het heffen van precario en leges bij de eigenaar of de huurder van de locatie en de (horeca-)bedrijven. Daarbij wordt voorbijgegaan aan de bewoners die immers ook belasting en heffingen betalen!

Wellicht is dat extra geld van de ondernemers de oorzaak dat de aandacht van de gemeente voor het onderhoud en het beheer van de openbare ruimte voornamelijk gericht is op de winkelstraten. De woonstraten zijn hiervan de dupe: • •

•

•

Afvalcontainers staan vaak dagenlang buiten gestald.

Winkels en bedrijven worden dagelijks geladen en gelost door forse en vervuilende vrachtwagens, die ook nog schade aanrichten aan lantaarnpalen en bestrating.

Lege goederen wachten vaak langer dan nodig om opge- haald te worden.

Auto's van bezoekers en eigenaren van de winkels en 21

•

•

•

hun personeel staan veelal fout geparkeerd. De te geringe aantallen ondergrondse afvalcontainers worden niet altijd op tijd geleegd.

De nog bestaande groengebiedjes worden slecht onderhouden en beheerd en er wordt nagelaten het door bezoekers, weggegooide afval regelmatig op te ruimen.

De initiatieven tot herinrichting/functionering van de Visscher- en Hoekstraat e.o. laat nog steeds op zich wachten.

Onderhoud, beheer en de handhaving van de regels is ver onder de maat.

Zo langzamerhand kan je je afvragen of wij inwoners er nog toe doen?

Vaak hoor ik daarover cynische geluiden.

Nieuwsbrief centrum Tot mijn verrassing vond ik zojuist de digitale Nieuwsbrief Centrum van de gemeente in mijn mailbox. Hierin stond: 'Naar aanleiding van een evaluatie gebiedsvisies reclamebeleid en de waarneming dat het in de Binnenstad steeds drukker wordt, willen B&W wat aan 'de jungle', zoals het genoemd wordt, doen. Met inwoners, ondernemers en bezoekers gaan ze nadenken over het gebruik van de ruimte.'

De jungle te lijf De uitvoering van de herinrichting van de binnenstad met als titel 'De Stad is voor iedereen' is nog amper begonnen of men spreekt van een nieuwe totaalaanpak. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Laten we als bewoners het cynisme varen en de goede bedoelingen van dit nieuwe college respecteren en het gesprek aangaan.

Voorwaarde zal daarbij wel moeten zijn dat men over de vele onderwerpen die in dit artikel aan bod zijn gekomen wenst te overleggen. Voor een leefbare binnenstad. Ook voor haar inwoners! Drastische uitvoeringsmaatregelen en wellicht wijzigingen in het vergunningenstelsel en zelfs de wetgeving zullen hiervoor nodig zijn.

23

'Dit is wie ik ben' Annuska 't Hart beeldend kunstenaar en eigenaar van kunstatelier Noes tekst: Wilma Mik foto's: Jan Ottens 24

E

lke zaterdag opent kunstatelier Noes haar deuren aan de Pottebakkersrijge.

Dan zit Annuska 't Hart klaar om belangstellenden te begroeten, een praatje te maken, verhalen te vertellen bij de kunstwerken. Echtgenoot Roel voorziet de gasten van koffie, thee of wijn. Het is er knus en relaxed, de Brabantse inborst laat zich gelden. En waar je kijkt, zie je werken van Annuska.

Zodra ze een potlood kon vasthouden, tekende ze dat het een lieve lust was. Een fijne hobby, zo leek het. Want ja, ze trouwde een boerenzoon uit Brabant en belandde zo in de agrarische sector. In 2000 verplaatsten ze het boerenbedrijf naar Opende. Ze kregen drie kinderen en Annuska leerde tussen de bedrijven door nog een echt vak, zoals ze zelf zegt: kraamverzorging. Altijd bezig en het tekenen schoot er bij in.

Maar toen de kinderen groter werden, begon het toch weer te kriebelen. Ze pakte potlood en penseel weer op en zocht af en toe ondersteuning bij een beeldend kunstenaar, die haar aanspoorde meer te doen met haar talent. 'Dat zetje had ik echt nodig. Uit mezelf had ik dat nooit gedurfd. Wat een pretentie, dacht ik dan.'

Ze begon met een cursus modeltekenen bij de Klassieke Academie in Groningen en dat smaakte naar meer. In 2011 gaf ze zich op voor de vijfjarige opleiding Tekenen en Schilderen van dat instituut. 'Daar krijg je les in de klassieke technieken en dat spreekt me meer aan dan de conceptuele benadering op Academie Minerva.' Ze werd toegelaten.

'Yes! Nu ben ik aan de beurt!' Het zette haar leven op de kop, deze keuze voor het kunstenaarschap. 'Je moet op zoek naar wat je werkelijk raakt, naar je eigen kern. Dat was en is een heftige en emotievolle zoektocht. En leidde uiteindelijk tot een scheiding. En een nieuwe liefde. En een eigen atelier en winkel.'

Pure kleuren Ze heeft geen vast onderwerp. Hoewel de werken in haar atelier anders doen vermoeden: veel dieren - 'dat komt vast door mijn boerenachtergrond'. Een hele serie over Afrika met wilde beesten. Een prachtportret van Roel en zijn hond. Een 25

Galerie Erika Stulp Oude Kijk in ‘t Jatstraat 62

geopend: donderdag, vrijdag, zaterdag: 14.00 - 17.00 (maar soms is het een bel-galerie) 050 318 4651 / 06 36 16 76 86 www.erikastulp.nl erikastulp@live.nl

bronzen beeld van een Fries paard in de etalage. Landschappen. Stillevens. Ze maakt naast vrij werk ook opdrachten, bijvoorbeeld portretten van mensen of huisdieren. De stijl is realistisch figuratief. Ze gebruikt olieverf maar pastelkrijt gaat steeds meer de boventoon voeren. 'Ik vind het heel prettig om met mijn vingers te werken, je kunt het materiaal aanraken en krijgt daardoor directer contact met het materiaal, er zit immers geen penseel of potlood tussen. Pastel geeft ook pure kleuren.' Laat er nu juist over dit materiaal weinig worden onderwezen in ons land, ook niet bij de Academie. Om het toch in de vingers te krijgen, bezocht ze pastelbeurzen in Frankrijk en ontwikkelde een eigen ondergrond die haar tekeningen voorzien van een bepaalde textuur. Hoe krijgt ze dat voor elkaar? 'Dat is het geheim van de smid', lacht ze.

Eigen atelier Naast deze kunstzinnige ontwikkeling, had Annuska nog een droom: een eigen atelier/ winkelpandje waar ze haar eigen werk kan verkopen. Het boerenbedrijf zal niet vreemd zijn aan deze ondernemerszin. 'Ik wil toch niet afhankelijk zijn van een galeriehouder?

Mijn vrijheid is belangrijk voor mij. En bovendien: er is niets leuker dan contact met de kopers zelf.' Vier jaar geleden kwam de voormalige kroeg van de gebroeders Wolthoorn aan de Pottebakkersrijge te koop en na een grondige verbouwing door Roel ging in 2017 Kunstatelier Noes open.

'Het klinkt natuurlijk erg stoer, maar elke stap in dit proces vond ik doodeng. Aan de andere kant: het is ook een noodzaak voor me, dit pad te gaan. En mijn werk als nanny, nu nog drie dagen in de week, geeft me financiĂŤle rust. Ik hoop in de toekomst helemaal van mijn kunst te kunnen leven, nu is het nog een gouden combinatie. Weinig stress en alle ruimte voor het creatieve proces.'

Kunstatelier Noes Pottebakkersrijge 13 elke zaterdagmiddag geopend en op afspraak www.annuska-t-hart.nl

27

Studio Plakband

Net even anders

tekst: Wilma Mik foto's: Jan Ottens 28

W

at is dat toch? Met dat pandje aan de Pottebakkersrijge? Iets naar achteren geplaatst en gezien de lichtreclame zit er elke twee maanden een ander zaakje in. Een Chinees, dan weer een Kebabzaak en vervolgens een massagesalon. Kennelijk niet echt vruchtbare vibes daar op de begane grond. Maar niets is wat het lijkt als je met John Louwes (36) en Joey Tualena (37) te maken krijgt. Dit is hun manier om te prikkelen, mensen op het verkeerde been te zetten, aandacht te trekken. Dit is studio Plakband. En wat ze voor klanten ontwikkelen als reclame- en marketingbureau, passen ze ook toe op hun eigen bedrijf. Want dat hele pandje is van Studio Plakband, inclusief de begane grond. En met die vibes zit het wel goed. Het gaat ze voor de wind, ze vieren dit jaar hun tienjarig bestaan.

Het was tijdens hun studie communicatiesystemen dat John en Joey elkaar tegen kwamen, nu alweer zo'n vijftien jaar geleden. Tegenpolen die elkaar vonden. 'Vooral brand- & designmanagement vonden we heel vet. Als we later ons geld zouden moeten verdienen, dan wilden we dit wel gaan doen', zegt John. Hij doet het woord, Joey hing de hele weg van Sauwerd naar Stad achter een trage trekker. Halverwege het gesprek komt hij binnen en laat het verder over aan zijn maat.

29

foto's: Studio Plakband

Buzz Waar kennen we Studio Plakband van? Nou, bijvoorbeeld van het knalroze pand waar nu Merckt is verrezen aan de Grote Markt. John vertelt hoe dat zo kwam. De gemeente schreef een prijsvraag uit om te stemmen over een nieuwe invulling van het hoekpand. Hoe creĂŤer je hiervoor veel aandacht en veel respons? Door het pand helemaal roze te schilderen. De gemeente ging akkoord. Alle hens aan dek voor Studio Plakband en op een zondag hielpen tientallen vrijwilligers hen bij de transformatie. Het bleef niet onopgemerkt, de buzz was gecreĂŤerd, de

foto: Studio Plakband

prijsvraag kon van start en de respons was geweldig. 'Het was een helse klus en we hebben er geen cent aan overgehouden, maar het was fantastisch om te doen.'

De opening van Forum met de landing van Tim den Besten in een astronautenpak. De opening van Storyworld met Alladin op een vliegend tapijtje door de stad en Lucky Luke op het peerd van Ome Loeks. De acties van Studio Plakband zijn altijd spraakmakend.

Ruimte Ze begonnen heel kleinschalig: posters maken voor feesten en partijen van vrienden en aanverwanten. En toen kwam de vraag van een evenementenbureau of ze een poster wilden maken voor de eerste Nachtburgemeesterverkiezing.

'Dat wilden we wat breder aanpakken.

Hoe maak je dat zo'n verkiezing gaat leven?' Het werd hun eerste complete campagne en die sloeg meteen aan.

Vrij snel daarop klopte marketing Groningen bij hen aan. 'Een echt bedrijf dus.

Behoorden we ineens tot de reclamewereld!' John vertelt het met een enorme grijns op zijn gezicht.

Sindsdien hebben ze geen moment meer stil gezeten. En dat was eigenlijk best bijzonder, want het was dikke crisis. 'De grote bureaus hadden het hartstikke moeilijk en vielen op een gegeven moment om. Zo kwam er ruimte voor wat nieuwe gasten en daar zijn wij ingesprongen.' Bulderende lach: 'Niet dat we dat zelf door hadden hoor.' Ze stonden ook een stijl voor - brutaal, net even anders - die er nog niet was in Groningen.

De huisvesting was lang anti-kraak en op de mooiste plekken - ook vanwege de vele leegstand in de stad. Aan de Nieuwe Ebbingestraat, het Martinikerkhof. Maar ze groeiden en het was telkens toch wel veel gedoe om er weer wat leuks van te maken. 'Dus gingen we op zoek naar een grote-mensenkantoor.'

Weer die relativerende, aanstekelijke lach.

30

Onbevangen Vier jaar geleden betrokken ze een oud pakhuis van de firma Bossina, vroeger bestemd voor de teeropslag.

Op de begane grond waan je je in een rariteitenkabinet met een enorme aardewerken panter, een gele straatsteen, roze parafernalia, een flipperkast, een goudkleurige schedel, de meest fraaie tekeningen en illustraties aan de wand. 'Die zijn allemaal van mensen met wie we samenwerken. Wij kunnen goed vormgeven, maar er zijn mensen die dat nog veel beter kunnen en die benaderen we dan. Zo ontstaat er een campagne met echt mooie en speciale elementen.' Bij Studio Plakband werken nu acht mensen, onder wie een vaste webdesigner,

een vaste vormgever en altijd zo'n drie Ă vier stagiaires. John: 'We werken graag met studenten. Ze zijn open en kennen geen rem, stellen de meest wilde dingen voor. Die onbevangenheid is heel belangrijk voor ons. Met die jonge gasten erbij houden we dat levend. Want het gevaar schuilt er natuurlijk in, zeker als je veel voor ambtelijke organisaties werkt, dat je je gaat aanpassen en ook die taal gaat spreken. Dat willen we natuurlijk absoluut niet.

We moeten wel een beetje kwajongens blijven.'

STUDIO PLAKBAND INFO@STUDIOPLAKBAND.COM POTTEBAKKERSRIJGE 16-2 050 364 43 96 31

Het Noordelijk Scheepvaartmuseum uitgelicht

interview met Michèlle Corbier-Kind tekst: Jolien Vermeulen foto's: Karlijn Donders

Het Canterhuis en het Gotisch huis aan de Brugstraat omarmen letterlijk de geschiedenis van de Noord-Nederlandse scheepvaart. Op zolder van het Jonkheer Rhijnvis Feithhuis aan de Kleine der A, het kantoor van het museum, heb ik afgesproken met Michèlle Corbier-Kind, hoofd van de afdeling tentoonstellingen & educatie. Achter de schermen zet zij met haar teams beide schouders onder de vele veranderingen en nieuwe projecten die het museum naar een hoger plan moeten brengen; hét historisch museum voor Stad en Ommeland.

Nadat ze haar studieboeken voor geschiedenis dichtsloeg en haar diploma had behaald, begon Michèlle als stagiaire bij het museum. Ze leek haar roeping te hebben gevonden, want ze is gebleven. Met haar opgedane kennis bij haar studie geschiedenis en de Pabo voelde ze zich in het museum als een vis in het water. 'De scheepvaart is echt een belangrijk deel van de Groninger geschiedenis,' vertelt Michèlle. In tegenstelling tot een groot 32

deel van haar collega's heeft ze echter geen speciale band met de scheepvaart, hoewel haar interesse in de maritieme geschiedenis van Groningen alleen maar blijft groeien.

Binnen het museum houdt Michèlle zich over het algemeen bezig met het organiseren en vormgeven van kinderactiviteiten. Van rondleidingen en leerzame projecten tot kinderfeesten; echt niks is te gek. Daarnaast is ze natuurlijk ook actief bij de wisselende tentoonstellingen. Hier is zij hét aanspreekpunt 'van begin tot eind'. Dat wil zeggen, van het historisch onderzoek tot de daadwerkelijke inrichting en vormgeving van de tentoonstellingen.

Op dit moment zijn dat twee tentoonstellingen, de eerste over 75 jaar bevrijding – vanaf eind maart-, de tweede over sport door je jaren heen, die eind juni open gaat. 'Bij die laatste,' licht Michèlle toe, 'worden de ideeën van studenten publieksgeschiedenis gebruikt en uitgewerkt. Het wordt een tentoonstelling met het oog op de Olympische Spelen die deze zomer georganiseerd worden. Er is natuurlijk speciale aandacht voor typisch Groningse atleten en sportclubs.'

Naast de wisselende en in aard uiteenlopende tentoonstellingen heeft het Noordelijk Scheepvaartmuseum haar unieke karakter te danken aan haar laagdrempeligheid. 'Kinderen krijgen hier bijvoorbeeld alle vrijheid. Ook biedt het museum vele verrassende activiteiten, waardoor we mensen bereiken die er niet zo snel voor kiezen om een museum te bezoeken,' legt Michèlle uit. 'Er wordt bovendien veel en hecht samengewerkt binnen het museum, wat erg leuk is.'

Het museum telt, naast zo'n tien vaste medewerkers, rond de tachtig vrijwilligers. Dit aantal bestaat uit een mix van jong en oud. 'Grappig genoeg zijn er steeds meer jonge 33

vrijwilligers. Vroeger zag je onder de vrijwilligers veel oudere mensen, die bijvoorbeeld zeeman waren geweest, maar dat is dus aan het veranderen.' Onder de vrijwilligers valt veel variatie te bespeuren, ook wat betreft beroep en afkomst. Zo zijn er studenten van de universiteit, maar ook van HBO's en MBO's, zeelieden, geschiedenisfanaten en techneuten van over de hele provincie.

Wanneer ik haar vraag naar haar favoriete tentoonstelling tot nu toe, denkt Michèlle lang na. 'Het is als kiezen tussen je eigen kindjes.'

Uiteindelijk kiest ze voor de eerste tentoonstelling die ze mocht ontwerpen, deze is haar het meest dierbaar. Voor ‘Made in Stad 5 Groninger bedrijven- 100 jaar reclame' in 2016, ging het museum een samenwerking aan met vijf Groningse bedrijven. De tentoonstelling bestond uit curieuze reclameobjecten van deze bedrijven, zoals oude posters en filmpjes.

Op de tentoonstelling ‘Kerstvloed 1717: de grootste natuurramp in Groningen in de afgelopen 300 jaar' is Michèlle het meest trots. Het museum haalde met deze tentoonstelling met een echt Gronings onderwerp in 2017 de landelijke pers en het liep storm in het museum.

In de nabije toekomst gaat het museum zich meer richten op de algemene geschiedenis van Groningen. 'Wat je namelijk veel ziet bij maritieme musea, is dat ze zich opnieuw moeten uitvinden. Bezoekers hebben steeds minder vaak een band met de zeevaart.' Het Noordelijk Scheepvaartmuseum wil dan ook meer vertellen over de algemene Groninger geschiedenis.

Michèlle sluit af met de opmerking dat de scheepvaart wel een belangrijk onderdeel van het museum zal blijven. 'We kijken dan ook uit naar een uitbreiding, in plaats van een volledige ommekeer.'

Michèlle helpt vanuit het museum mee met de organisatie van het lustrum van het A-Kwartier.

Jolien Vermeulen (1997) rondde in 2019 haar studie Engels af aan de RUG. Sinds september doet ze bij het Noordelijk Scheepvaartmuseum werkervaring op voordat ze dit najaar begint met de Master writing, editing and mediating, ook weer aan de RUG. 34

Wild

dineR

de Oude Drogisterij, zondag 26 januari tekst: Jelto Drenth foto's: Fleur Woudstra Als je, zoals ik, gretig het menu naar je toegraait, is de eerste verrassing dat het festijn aangekondigd is als: A-Kwartier Wild Menu 2021! De opsteller is kennelijk van voorpret een beetje van het tijdpad geraakt.

Het is al weer de 4de keer dat David Rutgers, onze unieke wildslager van het Nieuwe Kerkhof, een tot de laatste stoel bezette Drogisterij verwent met vlees van dieren waarvan je mag veronderstellen dat ze vrij en blij door bos en beemd gedarteld hebben. Daarbij dronken wij voortreffelijke wijnen, die Fleur dankzij haar goede relatie met Enrico voor een vriendenprijs kon schenken. Ik moest af en toe even aan de Bommeldiners denken.

Als eerste gang stonden er drie vlezen op het menu, maar David kon zich kennelijk niet inhouden en had er nog twee bijgevoegd. Een rijk gevarieerd palet aan smaken! De soep van ree was al even voortreffelijk, en als hoofdgerecht kregen we klassieke choucrouÂŹte d' Alsace, met wildzwijnsgebraad en hertenbourguignon.

Het kaasplankje was met 5 zeer gevarieerde smaken al even copieus, en toen moesten we nog aan het toetje. Zoals altijd zorgden Jet en Marion daarvoor, 35

De culinaire cadeaushop Grote Kromme Elleboog 8 telefoon 050 31 88 451 www.leuklekker.nl

EETCAFÉ HAVENZICHT Dagschotels v.a. € 7,50 tot € 15,00 Keuken open: 17.00 tot 21.00 uur Lage der A 37 Groningen 050 - 3126621 / 06 23140333 cafehavenzicht@ziggo.nl www.havenzichtgroningen.nl

36

maar helaas was Marion door ziekte aan huis gekluisterd, vanwaar zij niettemin telefonisch met Jet de verantwoordelijkheid deelde. Verschillende types tiramisu waren in vorstelijke hoeveelheden op te scheppen; ik meende op te vangen dat deze lekkernijen caloriearm waren, maar daar heb ik zo mijn twijfels bij.

En daarna een straffe koffie, om niet helemaal onderuit te gaan op weg naar ieders huis en haard.

Mijn vader zij bij zulke verwennerij altijd: waar hebben we het aan verdiend? Te danken hebben we het aan het A-bestuur, dat deze mooie traditie hopelijk tot in lengte van dagen in stand zal houden.

Word ook lid van Buurtvereniging Het A-Kwartier en beslis mee over uw wijk

Contributie: ¤ 12,50 voor een eenpersoonshuishouden

¤ 17,50 voor een huishouden van 2 of meer personen

E-mail uw gegevens (naam, adres en postcode) naar: hetakwartier@gmail.com o.v.v. ‘Lidmaatschap A-Kwartier'

Nieuwe leden krijgen als welkomsgeschenk de A-Kwartierverjaardagskalender

37

De A-Krant verschijnt 4 maal per jaar in een oplage van 2500 exemplaren. De nota wordt achteraf verstuurd, dus over het voorafgaande kalenderjaar.

Advertenties kleiner dan A5 zijn in principe liggend. Aanleveren: kant en klaar in PDF. Hebt u (nog) geen advertentie, dan kan onze vormgever deze tegen een bescheiden meerprijs leveren. Dat gaat altijd in overleg met de adverteerder. Voor meer informatie kunt u mailen naar: hetakwartier@gmail.com t.a.v. Gerrit de Goede

1/4 pagina: € 68,75 1/3 pagina: € 92,1/2 pagina: € 137,50 1/1 pagina: € 275,-

Deskundig en persoonlijk Voor al uw wensen op notarieel gebied Onder andere voor advies over: ! ! ! ! !

(levens)testamenten nalatenschappen estate planning vastgoed ondernemingen en rechtspersonen

mevr. mr. Thea van der Veur (notaris) mevr. mr. Melanie Benus (kandidaat-notaris dhr. Bareld Timmer (juridisch medewerker)

Noorderhaven z.z. 34 ⏐050-3185188⏐www.forumnotariaat.nl

Weldra zou het zomeren, dat frisse loof zat al vast aan brandnieuwe loten van bomen die toen nog wél mochten blijven prijkend aan de voet van der A-kerk, maar eerst moest er nog kermis komen; ogentroost en liefdegras, al dat uitbundig lentewerk te pas, dat min of meer geplande samenspel van invloed en omstandigheden die voor de meeste laaggeschoolde jongens liefdewerk of natte dozen oud papier beoogde een mens mag dromen toch, of niet?

de dichtstbijzijnde stoel en slaat in slechts een oogwenk heel de inventaris naar de kloten.

Wacht, daar een hamer! Dat klopt makkelijker op die zultkop van een oom. Er was toch nog wat te verhapstukken. Lukraak gekozen slachtoffers zijn ook maar zozo. Terwijl oom op de tapkast ineen zakt, wordt nog een poging weg te komen ondernomen maar bij nacht staar je plots in de ogen van commissaris Molenaar en volgt er niks van liefdewerk maar lauwwarm water en droog brood.

sacha landkroon

foto: 'Je bent een Stadjer als...'

In de kermisnacht van 9 op 10 mei 1931 werd café-eigenaar Jo Vos door zijn neef, de 25-jarige schipper J. Roossien in elkaar geslagen. Vos liet daarbij het leven. Aanleiding voor de vechtpartij was een nog openstaande rekening en onenigheid over de bierprijs: "vijf heele centen" te veel volgens Roossien die dat verschil niet wilde betalen. Op 3 juli meldde het Nieuwsblad van het Noorden dat Roossien was vrijgelaten omdat gebleken was dat caféhouder Vos was overleden aan een hartverlamming.

Toch, in nuchtere tijden bogen op redelijkheid is ijdele hoop, welk mallotig college legt er nu een hele voorjaarskermis droog?

Hij was een schipperszoon, boom van een vent met handen als kolenschoppen en dorst als

een olifant. Als ome Jo een tapvergunning heeft dan loont een loopje naar de toog. Wat ziet zijn oog een pint voor 20 centen waar een ander 15 voor hetzelfde pils voldoende vindt? Dit wordt ambras!

Alras gaat er een stroompje door zijn hoofd en plots ontploft hij; grijpt als een bezetene

dichter bij toen

Doodslag in de Visscherstraat

39 39

VERZET!

in het A-Kwartier

D

tekst: Hans van de Sande

e afspraak voor het interview met de schoenmakers was niet om 8 uur, maar om 7 uur geweest, dus kwam ik nogal ontsteld over mijn stommiteit, om kwart over acht De Sigaar uit. Op de stoep werd ik aangesproken door een vriendelijke mevrouw die me een visitekaartje gaf waarop stond: VERZET! Dit sprak me op dat moment uiteraard sterk aan, temeer omdat op de achterkant stond: STRIKT GEHEIM! Het bleek dat het reclame voor een toneelstuk was, waarvan die avond de generale repetitie plaats vond. Omdat ik toch niets te doen had, vroeg ik of ik het publiek mocht wezen en dat mocht. Vervolgens werd ik in het grootste geheim naar de eerste geheime 'locatie' gebracht, het gezellige en geheime cafĂŠ 'Uit de Kast'.

Eenmaal daar aangekomen begon de bardame hardop te vertellen wat ze op haar tablet schreef: een sollicitatie voor Expeditie Robinson, wat achteraf gezien totaal nergens op sloeg, maar best wel leuk was.

Toen moesten we plots de 'locatie' uit en kwamen als groep voor het Der Aa-Theater in aanraking met een demonstratie, waaraan we dringend verzocht werden onze bijdrage te leveren door luid te roepen dat we het strontzat waren. Ik deed natuurlijk ook mee en toen werden we binnengelaten in de voormalige Grunninger Sproak, die in een grote, maar toch wel gezellige huiskamer was herschapen.

Ik zette me op een canapĂŠ en keek om me heen. Er waren maar weinig personen aanwezig maar langzamerhand kwamen er steeds meer mensen binnen die kennelijk op een vergadering van het verzet afkwamen. Die bleken alle 22 acteurs of zo te zijn en volgens mij hadden de beoogde 75 toeschouwers er niet meer bij in gepast, maar dat is vast een inschattingsfout.

De laatste binnenkomer blijft enorm met zijn aktetas tussen de klapdeuren vast zitten en dan lijkt de handeling te beginnen, maar eerst komt nog iemand met veel doortrek-lawaai uit een mobiel toilethuisje de huiskamer in. Je verwacht dat dat de echte verzetsleider is, maar nee, daar zitten ze allemaal nog steeds op te wachten. Om de tijd te korten gebeuren er allerlei malle dingen en terwijl een zangeres een fraai lied ten gehore brengt komt een wandelende schemerlamp met een pluchen hond aan zijn broekspijp genaaid de zaal bin40

nen. Eindelijk is de verzetsleider, Eppo genaamd, daar en de acteurs veren op.

Plots overal zwaailichten die een politie-inval suggereren en de hele zaal moet vluchten, aangespoord door schreeuwende verzetsmensen. We gaan naar buiten, waar ze een stevige regenbui hebben weten te arrangeren en doorkruisen vervolgens, steeds natter wordend, maar zonder een spoor van verzet, het A-Kwartier, om uiteindelijk door een deurtje van Het Kasteel aan de Melkweg af te dalen naar een kelder vol witte dozen, waarin zich vervolgens het hoogtepunt van het verzet (dat om redenen van geheimhouding geheim moet blijven) afspeelt.

Nogal hilarisch is de ruzie tussen twee actrices die geen van beide mond op mond beademing met een doodgewaande willen doen omdat ie er zo vies uitziet en dan moet het publiek opnieuw vluchten voor een gevestigde macht en komen we door een druilerige regen weer geheel verfrist in het Der Aa-Theater aan, alwaar de verzetsgroep zijn succes tracht te vieren. Maar dat loopt op schilderachtige wijze nogal in het honderd. Tenslotte zien we een lange serie filmbeelden van allerlei demonstraties van verzet in Groningen en dan blijkt dat je daar nu toch wel heel anders tegenaan kijkt.

Als ik mag pogen samen te vatten wat ik gezien heb, dan lijkt het nog het meest op een door Cecil B. DeMille en de Marx Brothers gearrangeerde versie van Beckett's absurde eenacter 'Wachten op Godot'. Het stuk maakte tevens dat mijn hevig schuldgevoel over het mislukken van de afspraak minder acuut was geworden, het is dus ook als 'ontsnappingsliteratuur' geslaagd te noemen.

foto: Cas Oorthuys/Nederlands Fotomuseum

In de loop van dit jaar volgen nog 3 afleveringen, die net als deze zeer onderhoudend en op een vrolijke wijze satirisch en absurdistisch zullen zijn. De cultuur groeit en bloeit in ons A-Kwartier en daar verzet gelukkig niemand zich tegen.

41

activiteiten buurtvereniging . Zondag 23 februari 16.00-18.00 uur: Buurtborrel bij cafĂŠ Het Beloofde Land in de Hoekstraat . Donderdag 12 maart Algemene Leden Vergadering van Buurtvereniging Het A-Kwartier 19.30-20.30 uur: uitsluitend voor leden in de Oude Drogisterij Om 20.45 uur volgt een boeiende gastpresentatie tot besluit (voor iedereen uit de buurt toegankelijk). . Zondag 29 maart 16.00-18.00 uur: Lente Buurtborrel in de Oude Drogisterij . Zondag 26 april 16.00-18.00 uur: Buurtborrel bij cafĂŠ Het Beloofde Land in de Hoekstraat Houd alvast het weekend van 15, 16 en 17 mei vrij voor alle festiviteiten rond het 35-jarig jubileum van ons aller buurtvereniging Het A-Kwartier!

T

wee bijzondere momenten uit de geschiedenis van de stad Groningen worden in 2020 herdacht: 35 jaar buurtvereniging en 75 jaar bevrijding.

in 1985 besloten bewoners van BinnenstadWest naar aanleiding van de tippel-overlast in de binnenstad en vooral langs de A, de handen ineen te slaan en gezamenlijk de strijd aan te binden met de prostitutie. De maat was vol. Voor een zo sterk mogelijke positie in het overleg met politie en gemeente besloot men een buurtvereniging op te richten voor het gebied 42

1985 BUURTVERENIGING HET A-KWARTIER 2020

waar de overlast op dat moment het grootst was. Buurtvereniging Het A-Kwartier was geboren. Dat is nu 35 jaar geleden en er is veel veranderd: er wordt niet meer getippeld langs de kades en zelfs de gehele raamprostitutie is uit de wijk verdwenen met in haar kielzog de daaraan gerelateerde drugsoverlast.

Maar de buurtvereniging heeft voor meer gezorgd; een niet aflatende zorg, controle en correctie als het gaat om bewoning en de openbare ruimte.

Het A-Kwartier zorgde voor een platform waar bewoners zich konden laten horen en zien.

De A-krant is daar een voorbeeld van. En de buurtvereniging creĂŤerde gezelligheid en

gemeenschappelijkheid: de buurtborrels, de fiets- en boottochten, maaltijden en andere aktiviteiten getuigen daarvan en samen zijn we mede daardoor een collectief, een ĂŠchte wijk geworden.

In mei viert de buurtvereniging van onze wijk haar 35-jarig bestaan. En zoals het een goede vereniging betaamt gaat dat gepaard met feestgedruis en een speciale jubileumeditie van de A-krant.

Daarbij is uw hulp belangrijk. Stuur ons uw herinneringen van Leven, Feesten & Werken in het A-Kwartier in de afgelopen 35 jaar. Geschreven? Graag, maar in de vorm van foto's is misschien nog aardiger. Uw bijdrage is reuze welkom.

Evenzo welkom zijn uw bijdragen als het gaat om de herdenking van de bevrijding van de stad in mei 1945. Een helse strijd die een groot gedeelte van Groningens binnenstad in puin legde. Ook straten in het A-Kwartier, zoals de Stoeldraaierstraat werden niet gespaard.

Was u erbij? En wilt u die herinneringen delen met uw buurtgenoten? De redactie van de A-krant houdt zich aanbevolen. Of heeft u nog foto's of publicaties van die bange dagen in '45, die gepubliceerd kunnen worden in het Jubileumnummer van de A-krant? Aarzel niet en laat het ons weten.

Bijdragen kunnen gestuurd worden naar hetakwartier@gmail.com Voor meer informatie en vragen kunt u bellen naar Han Santing 06 51 56 05 49.

43