Issuu

D IS

SI N

N I

N YO

SPEECH OF LOVE – ABSENCE Dans, performance | Congo, Oostenrijk | 2022 Choreografie & regie Elisabeth Tambwe

FESTIVAL THEMA

L’HOMME RARE Dans | Ivoorkust, Frankrijk | 2020 Choreografie Nadia Beugré Een dansperformance over de passie van hartstochtelijke liefde, ons verlangen naar intimiteit en de angst onze geliefde te verliezen. Elisabeth Tambwe confronteert ons dat hartstochtelijk liefde een toestand is waarin je kunt verdwalen, die je niet kunt beheersen maar die je ondergaat. Voor Speech of Love nam zij als artistiek uitgangspunt ‘Fragments d’un discourse amoureux’ van Roland Barthes, een pleidooi voor hartstochtelijke liefde. Barthes verdeelt de liefde in ‘gedachtenfiguren’, teksten zonder onderliggend verhaal, woordloze toestanden waarin de liefde ons brengt. Voor de geliefden is afwezigheid van de ander, de geliefde, alles bepalend. Mensen die controle over hun leven willen, bang zijn te vallen of de ander kwijt te raken zullen gepassioneerde liefde liever vermijden. Elisabeth Tambwe visualiseert in dans, performance en muziek de ongrijpbaarheid, passie en vervoering van liefde en de verscheurdheid die je voelt wanneer je geliefde er niet meer is. A dance performance about the enjoyment of passionate love, our desire for intimacy and the fear of losing our loved one. Elisabeth Tambwe confronts us that passionate love is a situation in which you can get lost, which you cannot control and which you endure. For Speech of Love she took as artistic starting point ‘Fragments d’un discourse amoureux’ by Roland Barthes, a plea for passionate love. For the loved ones, the absence of the other, the beloved, determines everything. People who want to be in control of their life, who are afraid of falling or losing the other, will often avoid passionate love. Tambwe visualizes in dance, performance and music the elusiveness, passion and ecstasy of love.

AMSTERDAM ROTTERDAM UTRECHT

5-16 OKTOBER

AFROVIBES.NL

In L’Homme Rare stelt choreograaf Nadia Beugré gender centraal. Geamuseerd vraagt ze zich af waarom mannen zich ongemakkelijk voelen als zij dansbewegingen maken die als ‘typisch vrouwelijk’ te boek staan. Komt je mannelijkheid in gevaar door te bewegen met je kont, heupen of bekken? Wat vormt ons begrip wat femme of masculine is en hoe beïnvloedt dit onze manier van kijken? In L’Homme Rare brengt Nadia Beugré vijf hooggehakte dansers samen, schaars gekleed, soms naakt, die getraind zijn in sensuele Zuid-Amerikaanse dansstijlen als de Passinho en Carioca funk. Met de dansers creëert Beugré een provocerende choreografie waarin de heupen en het bekken en de obsessie van de dansers met hun gender- en hun lichaam centraal staan. In L’Homme Rare, choreographer Nadia Beugré focuses on gender. Amused, she wonders why men often feel uncomfortable to make dance movements that are seen as ‘typically feminine’. Is your masculinity in jeopardy by swaying your butt, hips or pelvis? Who or what determines our concepts of male and female? In L’Homme Rare, Beugré brings together five high-heeled dancers, scantily clad, sometimes naked, who are trained in sensual South American dances such as Passinho and Carioca funk. Beugré creates a provocative choreography centred on the pelvis and gender.

The delight and pleasure we get from our contact with others. And the division and disruption that can arise between people and cultures. This year’s festival focus is on West Africa. It is the tension between encounter and disruption, the proximity and often fierce history between West Africa and Europe that is the starting point for the programme. Many contemporary African artists work at the interface of this tension that is tangible and sensible. About who we are, think we are and how we look at each other.

LA DERNIÈRE DANSE DU MONARQUE Dans | Senegal | 2022 Choreografie Babacar Cissé | Germaine Acogny

De verrukking en plezier dat we krijgen uit ons contact met anderen. En de verscheurdheid en ontwrichting die kan ontstaan tussen mensen en culturen. Dit jaar is de festival focus op West Afrika. Het is de spanning tussen ontmoeting en ontwrichting, de nabijheid en vaak heftige geschiedenis tussen West-Afrika en Europa die uitgangspunt is voor het programma. Veel hedendaagse Afrikaanse kunstenaars werken op het breukvlak van deze spanning die tastbaat en voelbaar is. Over wie we zijn, denken te zijn en hoe we naar elkaar kijken.

HOMINIDEOS Dans, performance | Kameroen, Frankrijk | 2022 Choreografie Merlin Nyakam Zes dansers en muzikanten, hun lichamen bedekt met witte klei gaan op reis naar de bakermat van de mens, terug naar de natuur. Een odyssee met avonturen die de muziek van de Sabar uit Senegal en Bikutsi muziek uit Kameroen verenigt, twee belangrijke spirituele bronnen van inspiratie en energie in deze landen. Merlin Nyakam vond de inspiratie voor Hominideos in het gedicht ‘In The Cradle of Humankind’ van Karen Press en de muziek van componist Giancito Scelsi, ‘Vier stukken elk op één toon’. Het resultaat is een krachtige verbinding tussen dans, percussie en zang met op schermen beelden over de chaos van onze wereld. Hominideos is een Groot Verhaal over wie we zijn en wie we zouden willen zijn, over de mens ‘rich in genius but poor in common sense’. Aan het eind is de urgente vraag voor de dansers hoe de wereld er straks zal uitzien en wat er overblijft van onze dromen. Six dancers and musicians, their bodies covered with white clay, go on a journey to the cradle of man, back to nature. An odyssey that unites the music of the Sabar from Senegal with Bikutsi music from Cameroon, traditional sources of inspiration and energy. Merlin Nyakam found inspiration in the poem ‘In The Cradle of Humankind’ by Karen Press and music of composer Giancito Scelsi, ‘Four Pieces Each one on a single note’. The result is a powerful connection between dance, percussion and song. Hominideos is a Great Story about who we are and who we would like to be, about man ‘rich in genius but poor in common sense’.

RUPTURE | RAPTURE

OF ART AND PERFORMANCE FROM AND ABOUT AFRICA

RUPTURE | RAPTURE

La Dernière Danse du Monarque is het derde deel van een dansdrieluik van Babacar Cissé over wolven. Cissé geeft als oude wolf een laatste dans om het verhaal van de Monarchvlinder te vertellen die huis en haard verliet voor een betere toekomst in een ander land. Deze dans van de wolf is een mix van dans, muziek, performance en video waarin intimiteit, herinnering, veroudering en de onverbiddelijkheid van de tijd samenkomen. Het verhaal van vier vlinders. De eerste vlinder, grootvader van de wolf. De tweede vlinder, vader van de wolf die zijn geboorteland Senegal verliet om zijn kinderen een beter leven te geven. De derde vlinder, de wolf zelf die leeft in een witte samenleving waarin een zwarte man vaak vooroordelen oproept. En de vierde vlinder, dochter van de wolf. Zal zij een vredig leven kunnen leiden? In La Dernière Danse du Monarch Babacar Cissé tell the story of the Monarch butterfly who left home and hearth to find a better future in another country. In a mix of dance, music and performance intimacy, memory, aging and the inexorability of time and things that pass come together in the story of four butterflies. The first butterfly is the old grandfather in Senegal. The second butterfly is the father who left his country to give his children a better life. The third butterfly is Cissé himself who lives in a white society where a black man often meets prejudices. The fourth butterfly is his daughter. Will she have a peaceful life?

afrovibes

@Afrovibes

Wijzigingen in het programma en kaartverkoop voorbehouden. Kijk op afrovibes.nl voor de meest actuele informatie.

@afrovibes_festival

ALLE INFO EN TICKETS afrovibes.nl

Amsterdam | Frascati | vr 7 okt 19:30, za 8 okt 20:00

PINA Dans, performance | Zuid-Afrika | 2022 Choreografie & regie Kwanele Finch Thusi Met Pina bouwt Kwanele Finch Thusi aan een nieuwe mythologie van Zwarte en queer lichamen en identiteiten. Hiermee opent hij/zij nieuwe kaders om de beeldvorming die Zwarte mannelijkheid vooral ziet als sterk, krachtig en masculien terug te dringen, door de kwetsbaarheid en zachtheid van het Zwarte mannelijk lichaam te laten zien. Pina is gebaseerd op verhalen van oude en jonge Zwarte mannen en de kracht van expressie, beweging en dans bij het vertellen van hun verhalen. Thusi laat in zijn solo en duet de kwetsbaarheid en zachtheid van het Zwarte mannelijke lichaam zien. Voor Thusi is zijn eigen zwarte queer-identiteit uitgangspunt voor al zijn werk, in de kleding die hij draagt, de manier waarop hij zich opmaakt en in de training van zijn lichaam met sport. Zijn PINA is een ‘CRY, A SCREAM’, een queer antwoord op het gecanoniseerde van de Zwarte man. With Pina, Kwanele Finch Thusi is creating a new mythology of Black and queer bodies and identities. He/she opens new frameworks to reduce the image that sees Black masculinity primarily as strong, powerful and masculine, by showing the vulnerability and softness of the Black male body. Pina is based on the stories of old and young Black men and the power of expression, movement and dance in telling their stories. For Thusi, his own black queer identity is starting point for all his work, in the clothes he wears, the makeup he uses and in the training of his body with sports. His PINA is a CRY, A SCREAM, a queer response to the historical image of the Black man.

Afrovibes Foundation brings the 19th edition of the Afrovibes Festival. This year with performances by contemporary and idiosyncratic artists from Senegal, Ivory Coast, Cameroon, Guinea, Congo, Kenya, South Africa, The Netherlands and the African diaspora in Europa. With dance, theatre, music, visual arts and fashion. Afrovibes Foundation brengt de 19e editie van het Afrovibes Festival. Voorstellingen van actuele en eigenzinnige makers uit Senegal, Ivoorkust, Kameroen, Guinee, Congo, Kenia, Zuid-Afrika, Nederland en de Afrikaanse diaspora in Europa. Met dans, theater, muziek, beeldende kunst en mode.

KGANYA Dans | Zuid-Afrika | 2020 Choreografie Lulu Mlangeni ‘I Know Why the Caged Bird Sings’, Lulu Mlangeni’s flight of freedom Voor Kganya (Licht) vond Lulu Mlangeni haar inspiratie in het comingof-age verhaal I Know Why the Caged Bird Sings van Maya Angelou. ‘De gekooide vogel schreeuwt om vrijheid’ schreef Angelou. In Kganya roept Mlangeni luidkeels ‘Kganya’! Maar zij verwerpt de naïviteit van een traditioneel coming-of-age verhaal. De drie dansende vogels in de choreografie van Mlangeni worden geboren met een alwetende blik. Ze zijn gekleed in felle primaire kleuren en laten zich opstellen in strakke rijen. Tot ze in opstand komen, hun opstelling verlaten, hun kostuums uittrekken en naar het licht dansen en hun vrijheid zoeken. Kganya van Lulu Mlangeni gaat over liefde en verraad, mededogen en vergeving, hoop en waarheid. Met kleur, kostuums en licht neemt Mlangeni ons mee naar een dans van vervoering en kijkgenot. For Kganya (Light), Lulu Mlangeni found her inspiration in Maya Angelou’s coming-of-age story I Know Why the Caged Bird Sings. ‘The caged bird cries out for freedom’ Angelou wrote. In Kganya, Lulu Mlangeni loudly shouts ‘Kganya’! But she rejects the naivety of a traditional coming-of-age story. Her three dancing birds are born with an omniscient gaze. Dressed in bright primary colours and lined up in rows. Until they revolt, take off their costumes and dance to the light. Kganya of Lulu Mhlangeni is about love and betrayal, compassion and forgiveness, hope and truth.

Rotterdam | Maaspodium | za 8 okt 19:30 Amsterdam | Frascati | zo 9 okt 20:30

PROGRAMMA

Rotterdam Maaspodium | Kunsthal | Theater Zuidplein

KASPALE’S PLAYGROUND Performance | Kenia | 2022 Regie Syowia Kyambi Vrouwen in Kenia tonen hun ultieme strijdmiddel: ze kleden zich uit op straat Kaspale’s Playground is een theatrale performance met installatie over de recente geschiedenis van Kenia. Performer en kunstenaar Syowia Kiambi speelt Kaspale, een speelse bedrieger die naar Nyayo House in Nairobi gaat, de plek waar iedere Keniaan zijn/haar officiële documenten ophaalt. Het was de plek waar in de jaren ‘80 en ‘90 tijdens het presidentschap van Daniel arap Moi opposanten gevangen werden gehouden. Kaspale breekt dit gebouw af en brengt hulde aan het moedersprotest van 1992, toen Keniaanse moeders in een wanhopige poging hun zonen uit Nyayo House te bevrijden zich publiekelijk naakt uitkleedden in Uhuru Park in Nairobi. In deze theatrale installatie met kostuums, video en performance neemt Kyambi het publiek mee naar een wereld van verzet en protest, waar vrouwen hun ultieme strijdmiddel tonen: zich uitkleden op straat en hun lichaam tonen aan de vertegenwoordigers van de gevestigde macht, de politie die daarvoor op de loop gaat. Kaspale’s Playground is a theatrical performance about Kenya’s recent history. Performer / artist Syowia Kiambi plays Kaspale, a playful impostor who goes to Nyayo House in Nairobi, the building where government opponents were held captive in the 1980s and 1990s during the presidency of Daniel arap Moi. Kaspale is tearing down this building to pay tribute to the mothers’ protest of 1992, when mothers in a desperate attempt to free their sons stripped themselves in public in Nairobi’s Uhuru Park. With costumes, video and performance, Syowia Kyambi takes the audience into a world of resistance and protest, where women display their ultimate means of struggle: stripping themselves in public.

Amsterdam | Frascati | wo 5 okt 20:45, do 6 okt 20:45 Utrecht | Theater Kikker | do 13 okt 20:30, vr 14 okt 20:30

A BOUT DE SUEURS Theater | Guinee, Frankrijk | 2021 Regie en script Hakim Bah Een tragedie over migratie en ballingschap maar ook een poëtische voorstelling over mensen op zoek naar een beter bestaan. Hoofdpersoon Binta in het Zuiden ontmoet een jeugdvriend en maakt kennis met datingsites. Binta verlaat haar gewelddadige man Bachir en vertrekt naar Frankrijk voor een date. Bachir volgt haar en laat hun kinderen in de steek. Deze besluiten naar hun moeder in Parijs te reizen wat leidt tot hun dood in het landingsgestel van een vliegtuig. Bachir kan het verlies van zijn vrouw en kinderen niet dragen en maakt een einde aan zijn leven. De hoofdpersonen zijn eenzame figuren die elkaar ontlopen en hopen op een beter bestaan. Het decor is een hal van een vliegveld, een muzikant bewaakt als een Cerberus de ‘passage’ van de ene wereld naar de andere. Maar de personages overschrijden de grens tussen die twee werelden niet. Ze blijven onbereikbaar in een wereld die ze niet kunnen verlaten en blijven verlangen naar een wereld die ze niet kunnen bereiken. A tragedy about migration and exile but also a poetic performance about people in search of a better life. Main character is Binta in the Global South who gets introduced to dating sites. Binta leaves her abusive husband Bachir and goes to France to meet a date. Bachir follows her and abandons their children. These decide to travel to their mother in Paris which leads to their death in the landing gear of an airplane. Bachir cannot bear the loss of his wife and children and puts an end to his life The setting is an airport hall, where a musician like Cerberus guards the ‘passage’ from one world to another. The characters never make this passage. They remain trapped in a world they cannot leave, longing for a world they cannot reach.

Amsterdam | De Balie | do 13 okt 20:30 Utrecht | Theater Kikker | vr 14 okt 20:00

CIBLE (DOELWIT) Performance | Congo DCR | 2022 Concept, choreografie en dans: Éric Androa De Congolese performer Eric Androa gebruikt in Cible zijn lichaam om het verhaal te vertellen van twee vrouwen. Twee van de duizenden vrouwelijke slachtoffers van verkrachting in het oosten van de Democratische Republiek Congo. Al meer dan 2 decennia woedt daar een oorlog die meer dan 5 miljoen mensen het leven heeft gekost. Eenmaal verkracht worden deze vrouwen door hun echtgenoten afgewezen. Zij zijn gedwongen om te vluchten om zichzelf te beschermen en verkeren daardoor in een permanente exodus. Maar zonder vrouwen zijn er geen geboorten meer, zijn er geen levens meer en stort de samenleving in. Eric Androa: ‘Met mijn performatieve acts wil ik deze barbaarse tactiek van oorlog voeren die zich richt op vrouwen met als doel de samenleving te vernietigen aan de kaak stellen’. Congolese performer Eric Androa uses his body to tell the story of two women. Two of the thousands of female victims of rape in eastern Democratic Republic of Congo. For more than 2 decades a war has been raging there that took the lives of more than 5 million people. Once raped, these women are rejected by their husbands. Forced to flee they find themselves in a permanent exodus. But without women there are no more births, there are no more lives and society collapses. Eric Androa: ‘With my performative acts I want to denounce this barbaric war tactics’.

Amsterdam | Frascati | wo 5 okt 20:45, do 6 okt 20:45

In de voorstelling Dag Papa onderzoekt de Senegalese choreograaf, danser, kunstschilder én vader Alioune Diagne de mannelijke lijn in de familie. Wat verandert en wat blijft hetzelfde als je vader wordt? Wat geef je als vader door aan je zoons en wat niet? Hoe zwaar wegen de vorige generaties op de keuzes die je maakt voor de toekomstige generatie? Ga je gaandeweg steeds meer op je vader lijken, of juist niet? Dag Papa is een ontroerende solovoorstelling, waarin Alioune dans, tekst en schilderkunst met elkaar verweeft – net als zijn opa, die wever was.

DAG PAPA Dans, performance | Nederland | 2022 Concept, choreografie en dans: Alioune Diagne

SUWOKONO Performance, dans | Nederland | 2022 Choreografie Sarah Huygens Jawla

Amsterdam | Frascati | wo 5 t/m zo 9 okt 18:00 - 23:00 Amsterdam | De Balie | di 11 t/m zo 30 okt 12:00 - 23:00

An exhibition with graphic work by the South African / Zimbabwean graphic designer Sindiso Nyoni. In his graphic design he balances on the intersection of artist and design, activism and artistry and commercial work. His work is both provocative and commercial, with creations that inspire and disturb. In his works he demonstrates the urgency of an African perspective on current issues and appeals to current movements such as Black Lives Matter, MeToo and the fight against the climate crisis. Nyoni fits into a tradition of designers who have a relationship with current issues and activism. His work ties in with the urgency of telling stories and displaying images from different cultural perspectives and visualize an anger at colonial disruption as well as postcolonial abuse of power and self-enrichment. Deze expositie is een productie van Afrovibes en ZAM Magazine.

Grafisch werk Sindiso Nyoni ‘A riot is the language of the unheard’ - Sindiso Nyoni Een expositie met grafisch werk van de Zuid-Afrikaanse / Zimbabwaanse grafisch vormgever Sindiso Nyoni. In zijn grafische ontwerpen balanceert Nyoni op het snijvlak van kunstenaar- en vormgeverschap, activisme, artisticiteit en commercieel werken. Zijn werk is zowel provocatief als commercieel. In zijn werken toont hij de urgentie van een eigen Afrikaans perspectief op actuele vraagstukken en appelleert hij aan actuele bewegingen als Black Lives Matter, MeToo en de strijd tegen de klimaatcrisis. Nyoni past in een traditie van vormgevers die actuele vraagstukken en activisme tot de kern maken van hun werk. Zijn grafische ontwerpen sluiten aan bij de urgentie van het vertellen van verhalen en tonen van beelden vanuit verschillende culturele perspectieven en visualiseren zowel een woede over koloniale ontwrichting als over postkoloniaal machtsmisbruik en zelfverrijking.

R!OT BY DESIGN Expositie | Zuid-Afrika | 2022 Grafisch werk Sindiso Nyoni

Rotterdam | Maaspodium | vr 7 okt 19:30 Amsterdam | De Balie | za 15 okt 20:30

In Suwokono, home in the West African language Mandinka, Sarah Jawla welcomes the audience in “the ship of fools”. A space in which five characters, each with their own ritual, try to break free of the emotions of anger, shame and confusion that hold them. And what happens when these feelings turn into invisible demons and take on a life of their own? The rituals are musically supported by percussion and soundscapes, inspired by West African rhythms. The performers move on the basis of their ritual, each with its own rhythm in movement or text reading. Their bodies and the light play a crucial role on stage and projected images embrace their movements.

In Suwokono, wat thuis betekent in de West-Afrikaanse taal Mandinka, verwelkomt choreograaf Sarah Jawla het publiek in “the ship of fools”. Een ruimte waarin vijf personages met elk een eigen ritueel zich proberen los te maken van de emoties van woede, schaamte en verwarring, die hen vasthouden. Lukt het hen om zich vrij te vechten en huiswaarts te keren. En wat gebeurt er als deze gevoelens in onzichtbare demonen veranderen en een eigen bestaan gaan leiden? De rituelen worden muzikaal ondersteund door percussie en soundscapes, geïnspireerd op WestAfrikaanse ritmes. Elektronische en akoestische muziek trekken elkaar soms uit balans en vullen ook weer aan. De performers bewegen vanuit hun ritueel, met elk een eigen ritme in beweging of tekstvoordracht. De lichamen van de performers en het licht spelen een cruciale rol op het podium en projectiebeelden omarmen hun bewegingen. Het decor symboliseert de verschillende dimensies in de wereld waartussen de spelers zich bewegen.

In Dag Papa, Senegalese choreographer, dancer, painter and father Alioune Diagne investigates the male line in his family. What will change and what remains the same when you become a father? As a father, what do you pass on to your sons and what not? How heavy do previous generations weigh on the choices you make for the future generation? Dag Papa is a moving solo performance in which Alioune interweaves dance, text and painting – just like his grandfather, who was a weaver.

Amsterdam | CC Amstel | do 6 okt 20:00 Amsterdam | Frascati | za 8 okt 21:30

MOVING BEYOND 2.0 Performance, dans | Nederland, Zuid-Afrika | 2022 Regie & choreografie: Igor Vrebac en Kwanele Finch Thusi

Kwanele en Igor werken voor het eerst samen, maar vinden overeenkomsten in hun werk over thema’s als queer bodies, genderidentiteit en spiritualiteit. Beiden zijn gefascineerd door menselijk gedrag en het ontleden van clichépersoonlijkheden. Hun manier van werken is beïnvloed door cultuur, geschiedenis en sport. Voor Moving Beyond 2.0 onderzoeken zij hoe we emotioneel, fysiek, mentaal en spiritueel kunnen zijn met alles wat we ons herinneren. Hiervoor duiken ze in het deconstrueren van onze dagelijkse patronen om de menselijke manier van leven die een constante stroom van gedachten, emoties en misschien zelfs levens is leven te onderzoeken. Hoe je jezelf overgeven aan verandering, maar je toch bewust zijn van wat was, wat is en wat nog moet komen? Hoe blijf je bij (in) het lichaam? Moving Beyond 2.0 is onderdeel van het Artists in Residency programma van Afrovibes voor Afrikaanse en Nederlandse makers.

Kwanele and Igor work together for the first time, but find similarities in their work in themes such as queer bodies, gender identity, spirituality. Both are fascinated by human behaviour and how to deconstruct cliché personalities. Their way of working is influenced by culture, history and sports. For Moving Beyond 2.0 they research how to be with everything we remember emotionally, physically, mentally and spiritually. They deconstruct our daily patterns to investigate the human way of living that is a constant circulation of thoughts, emotions and maybe lives. How to surrender to change but be aware of what was, what is and what is to come? Moving Beyond 2.0 is part of the Artists in Residency program of Afrovibes.

Afrovibes Festival 2022 - Rupture|Rapture