Page 1

ΑΝΩΝΥMΟ Τζένη Αργυρίου


ΤΖΈΝΗ ΑΡΓΥΡΊΟΥ ΑΝΩΝΥΜΟ 24-27 ΜΑΪOY 2018 20:30 ΚΕΝΤΡΙΚΉ ΣΚΗΝΉ

ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΡΑΣΗ Π Α ΡΑ Σ Κ Ε Υ Ή 2 5 Μ Α ΐ ΟΥ Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές

Πώς ξεκινήσαμε να χορεύουμε όλοι μαζί; Το Α Ν Ω Ν Υ Μ Ο α ν α τ ρ έ χ ε ι σ ε μ ι α ε π ο χ ή κατά την οποία το καλλιτεχνικό έργο δεν ήταν επώνυμο, αλλά μια πρακτική που έφερνε τους ανθρώπους πιο κοντά και συνέβαλε στη συνοχή των κοινωνιών – στις πρώτες τελετουργίες μύησης και συμμετοχής. Ανυπόγραφοι, ανώνυμοι ήταν οι πρώτοι χοροί. Δεν ανήκαν σε κ α ν έ ν α ν . Γι α τ ί α ν ή κ α ν σ ε ό λ ο υ ς . Κάποιος έκανε την πρώτη κίνηση, κάποιος την επόμενη και σταδιακά ενώθηκαν τα διάφορα κομμάτια σε ένα κοινό μοτίβο. Σώμα με σώμα, οι χοροί διέτρεξαν τους αιώνες, συνοδεύοντας κάθε ανθρώπινη τελετή: τον γάμο, τον θάνατο, τον πόλεμο, την ειρήνη. Επτά χορευτές μάς καλούν σε μια αντίστροφη πορεία. Σημείο εκκίνησης; Το δ ι α δ ι κ τ υ α κ ό σ ή μ ε ρ α . Γι α τ ί ί σ ω ς τ ο Α Ν Ω Ν Υ Μ Ο ν α μ η ν ε ί ν α ι ακριβώς μια παράσταση, αλλά μια τελετή αποσύνδεσης από την ψηφιακή καθημερινότητα.

© 2 0 1 7-2 0 1 8 Στ έ γ η Ι δ ρ ύ μ α τ ο ς Ω ν ά σ η


«Είσαι ό,τι μοιράζεσαι» Charles Leadbeater, We-Think: Mass innovation, not mass production, Profile Books, Λονδίνο, 2008.

ΣΗΜΕΊΩΜΑ ΤΗΣ ΧΟΡΟΓΡΆΦΟΥ Την τελευταία δεκαετία, η πλειονότητα των έργων που έχω δημιουργήσει είναι κατεξοχήν βασισμένη στον διάλογο μεταξύ Παραστατικών Τεχνών και Media Arts. Η χρήση των συγκεκριμένων μέσων, όλα αυτά τα χρόνια, άνοιξε πολλούς δρόμους στη φαντασία μου και αύξησε τα εργαλεία με τα οποία μπορούσα να «επικοινωνήσω». Στα περισσότερα από αυτά τα πρότζεκτ, η παρουσία του σώματος του ερμηνευτή λειτούργησε ως ένα μέσο που κατοικεί μέσα σε μια κατασκευασμένη ψηφιακή πραγματικότητα.Η έρευνα όλων αυτών των ετών μέχρι και σήμερα διατρέχεται από ένα μόνιμο ερώτημα: το πώς η εξέλιξη της τεχνολογίας επηρεάζει το κοινωνικό σύνολο, το άτομο και, κατ’ επέκταση, την καθημερινότητά μας. Το έργο ΑΝΩΝΥΜΟ πηγάζει από την επιθυμία μου να επαναπροσδιορίσουμε τον τρόπο που συνδεόμαστε μεταξύ μας και τα όσα μοιραζόμαστε ως φυσικές παρουσίες, πέραν της ψηφιακής επικοινωνίας, που επί της ουσίας αφαιρεί τη σωματική επαφή. Κινητήρια δύναμή του είναι η ανάγκη να ανακαλύψουμε εκ νέου τη δύναμη του χορού ως μέσου προσωπικής και συλλογικής έκφρασης, αλλά και κάθαρσης. Έχοντας ως αφετηρία έμπνευσης μορφές χορού που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος ανά τους αιώνες, η χορογραφική προσέγγιση στο ΑΝΩΝΥΜΟ παίρνει τη μορφή μιας σωματικής τελετής, ενός σύγχρονου τελετουργικού που μας υπενθυμίζει τη δύναμη των σωμάτων, όταν αυτά συνυπάρχουν, συντονίζονται και συνομιλούν. Τζένη Αργυρίου


ΣΗΜΕΊΩΜΑ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΟΎ Ο Αμφορέας του Διπύλου, που εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα, είναι ένα εξαίσιο αρχαιοελληνικό κεραμικό αγγείο που χρονολογείται στα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ. Η πατρότητά του αποδίδεται στον Αγγειογράφο του Διπύλου, έναν καλλιτέχνη που η πραγματική του ταυτότητα ήταν άγνωστη. Οι διακοσμητικές καινοτομίες και οι καλλιτεχνικές δεξιότητες του ατόμου που το φιλοτέχνησε ήταν αρκετές ώστε να του προσφέρουν μια νέα ταυτότητα, από το όνομα του αμφορέα. Η καλλιτεχνική υπογραφή είναι μια σχετικά πρόσφατη προσέγγιση στην καλλιτεχνική δημιουργία. Το βιβλίο –και η έκθεση– Architecture Without Architects (Αρχιτεκτονική χωρίς αρχιτέκτονες) του Bernard Rudofsky αμφισβητεί την κλασική προσέγγιση στις σπουδές αρχιτεκτονικής, εστιάζοντας στον παραγνωρισμένο κόσμο των κτιρίων «χωρίς γενεαλογία»: λαϊκών, τοπικών και, συχνά, ανώνυμων. Η λαϊκή γνώση που μεταδίδεται μέσω της εργασιακής εμπειρίας από γενιά σε γενιά. Το να δίνεις σε ένα έργο τέχνης τον τίτλο ΑΝΩΝΥΜΟ, ακολουθούμενο από το όνομα της δημιουργού του, Τζένης Αργυρίου, είναι κάτι που προκαλεί κατά κάποιον τρόπο τη σημασιολογική λογική, δημιουργώντας μια τριβή γύρω από το ζήτημα της καλλιτεχνικής ιδιοκτησίας. Ωστόσο, ο στόχος αυτού του πρότζεκτ δεν είναι η αμφισβήτηση του δημιουργικού ή συγγραφικού δικαιώματος, αλλά ο αναστοχασμός πάνω στις δυνατότητες που έχουν να προσφέρουν οι συλλογικές πολιτιστικές αξίες σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από τον ψηφιακό ατομικισμό. Με αυτό τον σκοπό, η Αργυρίου εξέτασε προ-χορογραφικές φόρμες, με την πρόθεση της δέσμευσης σωμάτων που έχουν σωματικά αποσπαστεί λόγω της ψηφιακής απομόνωσης. Η ρήξη των κοινωνικών δικτύων, η στιγμιαία επικοινωνία και η ταχύτητα των αλληλεπιδράσεων έχουν δημιουργήσει μια αντιφατική αίσθηση μεταξύ της συνεχούς ψηφιακής παρουσίας και του φυσικού σώματος που εξαφανίζεται σε μια τροχιά αυτοδιάχυσης. Η τεχνολογία του εαυτού έχει αντικαταστήσει το δέρμα του άλλου με τη λεία επιφάνεια της οθόνης αφής, αναγκάζοντάς μας να επανακαθορίσουμε τις συναισθηματικές συνδέσεις μας. Ο μετασχηματισμός των ιδεών, των επιθυμιών και των αναμνήσεών μας σε δεδομένα κώδικα έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή μιας άυλης κοινωνίας οργανωμένης σε μια δυαδική γλώσσα από 0 και 1, μιας κοινωνίας που καλείται να αντιμετωπίσει την ενσάρκωση της απόστασης. Miguel Angel Melgares


Φωτογραφίες © Ανδρέας Σιμόπουλος


«Σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες ανθρώπινες κοινωνίες, οι οποίες απεικόνιζαν τον κόσμο, η δική μας κοινωνία κάνει τον κόσμο εικόνα. Ο καθένας από εμάς σε αυτή την αίθουσα δεν είναι μόνο αυτή η φυσική παρουσία που βλέπουμε, αλλά υπάρχει και ζει ως εικόνα στο facebook, το twitter, το instagram… – σε όλα τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Παραμένουμε μόνοι μαζί με άλλους και αυτό είναι το ιδιάζον της μοναξιάς μας: είμαστε ΜΟΝΟΙ ΔΙΑΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΙ». Θεοφάνης Τάσης, Φιλόσοφος, Alpen-Adria Universität (Αυστρία), απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από την εισήγησή του στο Συμπόσιο για το ΑΝΩΝΥΜΟ που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2017 στην Ωνάσειο Βιβλιοθήκη.

Η Τζένη Αργυρίου (γενν. 1977, Καβάλα) είναι χορογράφος και media artist. Απόφοιτος της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης (ΚΣΟΤ), συνέχισε την εκπαίδευσή της στη Νέα Υόρκη με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση. Εκεί συνεργάστηκε με χορογράφους όπως οι Chamecki Lerner, Maria Hassabi, Yin Mei και Amanda Loulaki κ.ά. Από το 2003 είναι ιδρυτικό μέλος της amorphy.org, που αποσκοπεί στη δημιουργία διακλαδικών μορφών τέχνης. Ενώ στην αρχή της καριέρας της χρησιμοποίησε τον χορό ως μέσο έκφρασης, γρήγορα υιοθέτησε τη χρήση νέων μέσων, μεταμορφώνοντας τα έργα της σε υβριδικές δημιουργίες πολυμέσων, όπως περφόρμανς και εγκαταστάσεις. Την περίοδο 2006-2007 ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του iMAP project, ένα πρόγραμμα επιχορηγούμενο από το Culture 2000 της ΕΕ, σε συνεργασία με καλλιτεχνικούς οργανισμούς νέων μέσων της Ολλανδίας, της Γερμανίας, της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, το οποίο οδήγησε στη δημιουργία του έργου See You In Walhalla (Φεστιβάλ Αθηνών, 2007). Την τελευταία δεκαετία, δημιούργησε και επιμελήθηκε πολυάριθμα πρότζεκτ, μεταξύ αυτών τα Face to Phase (2017), Untitled (2015), Memorandum (2014), Memoria Obscura (2011-12), Pleas(e)nter (2011), Dr. Maybe Darling (2010). Τα έργα της έχουν επιχορηγηθεί και παρουσιαστεί διεθνώς στα: Onassis Fast Forward Festival—Athens, O Espaço do Tempo (Λισαβόνα), Festival Temps d’images (Tanzhaus nrw, Ντύσελντορφ), Μουσείο Μπενάκη (Αθήνα), Kunstkapel Virtual Museum (Άμστερνταμ), Digital Art Festival (Σόφια), Théâtre des Bernardines (Μασσαλία), PACT Zollverein (Έσεν) κ.α. tzeniargyriou.com


[20/10/16 10:52:30] Miguel Angel Melgares: θολός, πιξελαρισμένος, κατακερματισμένος εαυτός _αυτό σημαίνει να γίνεσαι τόσο μα τόσο ψηφιακός…

[20/10/16 10:53:09] tzeni argyriou: η ιδιωτικότητα μέσω του διαδικτύου έχει αλλάξει δραματικά… το internet μας παρουσιάστηκε ως ο τόπος της ανωνυμίας, του αόρατου, της φαντασίας… κανείς δεν μπορούσε να μας βρει εδώ… όλο αυτό μεταμορφώθηκε σε κάτι άλλο… Skype conversation της χορογράφου και του δραματουργού στο πρώτο στάδιο της έρευνας για το ΑΝΩΝΥΜΟ

ARTIST IN RESIDENCY Την περίοδο 2016-17, η Τζένη Αργυρίου ήταν artist in research residency (φιλοξενούμενη για καλλιτεχνική έρευνα) στη Στέγη. Σε αυτό το διάστημα αναπτύχθηκε η κυρίως έρευνα για το ΑΝΩΝΥΜΟ, μέσα από εργαστήρια πάνω στον ρυθμό και την κίνηση, τη σωματικότητα και τη χωρικότητα, τον ήχο και τη μουσικότητα. Στο πλαίσιο του residency, πραγματοποιήθηκαν ένα τριήμερο συμπόσιο πάνω στη σχέση της τέχνης και της κοινωνικής/μιντιακής ανωνυμίας, με τη συμμετοχή ανθρωπολόγων, εθνολόγων, ιστορικών, κριτικών, χάκερ και ψυχαναλυτών. Ακολούθησε ένα διάστημα εντατικών συναντήσεων από μία ομάδα χορευτών, μουσικών, εικαστικών, ιστορικών και θεωρητικών, καθώς και δασκάλων παραδοσιακών χορών – από την Αρμενία, την Αφρική, την Ισπανία, την Κρήτη και τον Πόντο, που οδήγησε στην ανοιχτή παρουσίαση των αποτελεσμάτων της έρευνας το Απρίλιο του 2017. Η διαδικασία αυτής της συλλογικής δημιουργικής εργασίας βασίστηκε στον διάλογο και την ανταλλαγή ερευνητικών εργαλείων, γνώσεων και προσωπικών απόψεων και, βέβαια, στο ότι όλοι οι συμμετέχοντες κάποια στιγμή χόρεψαν μαζί. Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα Ωνάση και τη Στέγη και υποστηρίχθηκε από το Ίδρυμα Ντάνκαν και τη Βιβλιοθήκη Ωνάση.


CREDITS Σύλληψη-Χορογραφία: Τζένη Αργυρίου Ερμηνευτές: Ερμής Μαλκότσης, Δήμητρα Μερτζάνη, Κωνσταντίνος Παπανικολάου, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Σταυρούλα Σιάμου, Νάνσυ Σταματοπούλου, Δημήτρης Σωτηρίου Δραματουργία: Miguel Angel Melgares Σκηνογραφία & Εικαστική Επιμέλεια: Βασίλης Γεροδήμος Πρωτότυπη Μουσική & Ηχητικός Σχεδιασμός: Pepe Garcia Rodriguez Σχεδιασμός Φωτισμών: Αλέκος Γιάνναρος Σχεδιασμός Κουστουμιών: Ιωάννα Τσάμη Σχεδιασμός & Προγραμματισμός Διαδραστικών Μέσων: Στράτος Μπιχάκης Ηχοληψία: Αντώνης Νικηφόρος Έρευνα για τη Σωματοποίηση των Ψηφιακών Μέσων: Ερατώ Τζαβάρα Βοηθός Χορογράφου & Παραγωγής: Δανάη Γιαννακοπούλου Βοηθός Χορογράφου: Αμαλία Κοσμά Hair Styling: Μανώλης Οικονόμου Βοηθός Σκηνογράφου: Μαριλένη Βούρτση Βοηθός Έρευνας & Εφαρμογών: Δανάη Αρσενία Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Amorphy Σχεδιασμός Παραγωγής: Κωνσταντίνος Σακκάς Οργάνωση & Εκτέλεση Παραγωγής: Delta Pi

Ευχαριστούμε θερμά τον Μίνωα Μάτσα για τη μουσική και τη φωνητική καθοδήγηση, την Κάτια Αρφαρά, την Ιλειάνα Δημάδη και την υπόλοιπη ομάδα της Στέγης, τη Φρόσω Τρούσα και το ARC FOR DANCE FESTIVAL, την Πηνελόπη Ηλιάσκου και το Κέντρο Μελέτης Χορού Ισιδώρας & Ραϋμόνδου Ντάνκαν, την Παρασκευή Τεκτονίδου, τη Χριστιάνα Γαλανοπούλου, την Έλενα Νοβάκοβιτς, τον Γιώργο Λαιμό, τον Μίλτο Αθανασίου, τον Βασίλη Σακκή και τον Εμμανουήλ Κουτσουρέλη. Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή τους στην ερευνητική διαδικασία του έργου τους: Κώστα Καλημέρη, Κώστα Θεολόγου, Σώτη Γρίβα, Ηρακλή Λογοθέτη, Θεοφάνη Τάση, Πάνο Χαραλάμπους, Idella Craddock, Μιράντα Τερζοπούλου, Πάνο Πανόπουλο, Ειρήνη Λουτζάκη, Θανάση Δεληγιάννη, Edgar Egian, Κώστα Σαβινίδη, Simplice Mukuri, Άννα Καραμήτσου, Γιώτα Πεκλάρη, Βαγγέλη Τελώνη, Θάνο Δασκαλόπουλο, Μανούσο Καλπάκη, Μαριάννα Καβαλλιεράτου, Μαρία Μπρεγιάννη, Αλέξη Φουσέκη, Λία Χαμηλοθώρη, Δημόκριτο Σηφάκη, Έλενα Σταυροπούλου, Μιχάλη Κριεμπάρδη, Χρήστο Ξυραφάκη, Αναστάσιο Καραχανίδη, Γαβριέλα Αντωνοπούλου.

Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση Συμπαραγωγή: Rencontres chorégraphiques internationales de Seine-Saint-Denis (Παρίσι), Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Με την υποστήριξη: Κέντρο Μελέτης Χορού Ισιδώρας & Ραϋμόνδου Ντάνκαν


TZENI ARGYRIOU ΑΝΩΝΥΜΟ 24-27 MAY 2018 20:30 MAIN STAGE

PARALLEL EVENT FRIDAY 25 MAY After performance talk with the participants

When technology defines our life and our relationships, isn’t it time to start from the beginning? Shouldn’t we walk to the river source? A journey to the source of dance – a journey to what is ΑΝΩΝΥΜΟ... CHOREOGRAPHER’S NOTE Over the last decade I have generated a body of choreographic work that focuses on the integration of Performing and Media Arts. A constant obsession on my creative process has been to find means that question the struggles of a society dominated by media. In these projects, the presence of the performers’ body has usually functioned as a device that explores and inhabits a constructed digital reality. After this technological saturation, I feel the urge to return to the “analogy of the body.” The artistic force that moves this project comes from the need to redefine ways of connecting with people beyond digital communication, to rediscover the connective power of the physical bodies, and to use dance as a collective catalyzer. As cultural form, dance connects us through a physical experience, being far away from the digital culture that seems to be splitting us apart. ΑΝΩΝΥΜΟ’s choreographic approach takes the form of a physical ceremony, a contemporary ritual that recalls the power of bodies dancing together. Taking traditional dance forms as a source of inspiration, we have transcended the formal movements, patterns and rhythms, to focus on the collective encounter of a shared experience. Tzeni Argyriou


DRAMATURG’S NOTE Preserved at the National Archaeological Museum in Athens, the Dipylon Amphora is an exquisite Ancient Greek ceramic dated on the mid-8th century BC The authorship of the work is given to the Dipylon Master, an artist which identity was unknown. The decorative singularities and artistic skills of the person who made it, was worthy enough to offer a new identity after the amphora’s name. Artistic signature is a relatively recent approach in art creation. Bernard Rudofsky’s Architecture Without Architects questions the classical approach to architectonic studies by focusing on the disregarded world of “non-pedigreed” buildings: popular, native, and often anonymous; vernacular knowledge transmitted throughout the work experience from generation to generation. To title an artwork as ΑΝΩΝΥΜΟ, to be followed by the author’s name Tzeni Argyriou, challenges somehow the semantic logic, creating a friction around the topic of artistic ownership. However, the goal on this project is not to question creative authorship, but to reflect upon the possibilities that collective cultural values have to offer on an era marked by digital individualism. With this purpose, Argyriou has looked into pre-choreographic forms, with the intention to bind bodies physically detached by the digital alienation. The abruption of social networks, the instantaneous communication and the speed of interactions have created a contradictory feeling between the constant digital presence and the physical body that disappears in a trajectory of self-dissemination. The technology of the self has replaced the skin of the other by the slick surface of a touchscreen, forcing us to redefine our emotional connections. The transformation of our ideas, desires and memories into encoded data, is generating an immaterial society organized in binary language of 0s and 1s, a society that has to deal with the embodiment of the distance. Miguel Angel Melgares


Tzeni Argyriou (b. 1977, Kavala, Greece) is a choreographer and media artist. Graduate of the National School of Dance (KSOT) in Athens, she continued her training in New York with a scholarship from the Onassis Foundation. There she collaborated with choreographers such as Chamecki Lerner, Maria Hassabi, Yin Mei and Amanda Loulaki, among others. In 2003, she co-founded amorphy.org in order to create a collaborative platform for innovative and hybrid transdisciplinary artworks. While at the beginning of her career she used dance as a means of expression, she quickly adopted the use of new media, transforming her works into hybrid mixed media creations such as performances and installations. Between 2006-2007, she served as the Artistic Director of the iMAP project funded by EU Culture 2000, in collaboration with the top media art organizations of The Netherlands, Germany, Greece, and Bulgaria, which led to the creation of See You In Walhalla (Athens Festival, 2007). Over the last decade, she has created and curated numerous projects such as Face to Phase (2017), Untitled (2015), Memorandum (2014), Memoria Obscura (2011-12), Pleas(e)nter (2011) and Dr. Maybe Darling (2010). Her works were produced and presented internationally: Onassis Fast Forward Festival—Athens (GR), O Espaço do Tempo, Lisbon (PO), Temps d’images Festival, Tanzhaus nrw, Düsseldorf (DE), Benaki Museum, Athens (GR), Kunstkapel Virtual Museum, Amsterdam (NL), Digital Art Festival, Sofia (BU), Théâtre des Bernardines, Marseilles-Provans (FR), PACT Zollverein, Essen (DE), et al. tzeniargyriou.com

ARTIST IN RESIDENCY During the 2016-17 period, Tzeni Argyriou was artist in research residency of the Onassis Cultural Centre-Athens. It was during this time that the main body of research on ΑΝΩΝΥΜΟ was carried out through workshops on rhythm and movement, physicality and danceness, sound and musicality, a three day symposium on the relationship between art and social/media anonymity, a series of investigative encounters, open classes and rehearsals open to the public. The ΑΝΩΝΥΜΟ is the product of collaborative practices by a large multinational team of choreographers, musicians, visual artists, theorists (anthropologists, ethnologists, historians, critics, hackers and psychoanalysts) and traditional dance teachers from Armenia, Africa, Spain, Crete and Pontus. A result of teamwork, the creative process was based on dialogue and the exchange of research tools, knowledge and personal views, and sure enough, all the participants eventually found themselves dancing together. The research was funded by the Onassis Foundation and the Onassis Cultural Centre-Athens, with the support of the Duncan Foundation and the Onassis Library.


Χορηγοί Επικοινωνίας Media Sponsors

azz online.gr

All about jazz life in Greece

Επίσημος Χορηγός Αερομεταφορών Official Air Carrier Sponsor

Με την Υποστήριξη With the support

Χορηγός Φιλοξενίας Hospitality Sponsor

Επίσημος Ιατρικός Υποστηρικτής Medical Cover


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ

H νέα σταρ του αμερικανικού μυθιστορήματος συστήνεται στο αθηναϊκό κοινό.



 Σε μια συζήτηση με τον Γιώργο-Ίκαρο Μπαμπασάκη

ΔΕΥΤΕΡΑ 4 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ 19:00

Λέξεις & Σκέψεις

Η πάντα φειδωλή στην κριτική της, Wall Street Journal, την αποκάλεσε «κορυφαία Αμερικανίδα συγγραφέα». Με τέτοιες περγαμηνές και με το όνομά της να φιγουράρει ανάμεσα στους φιναλίστ για τις σημαντικότερες διακρίσεις (National Book Award, Man Booker Prize), η Χάνια Γιαναγκιχάρα καταφτάνει στην Αθήνα, προσκεκλημένη της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

ΤΖΕΝΗ ΑΡΓΥΡΙΟΥ | ΑΝΩΝΥΜΟ  

Χορός | Τζένη Αργυρίου | ΑΝΩΝΥΜΟ | 24-27 Μαΐου 2018 | Κεντρική Σκηνή | http://www.sgt.gr/gre/SPG2030/

ΤΖΕΝΗ ΑΡΓΥΡΙΟΥ | ΑΝΩΝΥΜΟ  

Χορός | Τζένη Αργυρίου | ΑΝΩΝΥΜΟ | 24-27 Μαΐου 2018 | Κεντρική Σκηνή | http://www.sgt.gr/gre/SPG2030/