High Life NL 13-03

HIGHLIFE V E R S C HIJ N T 12 K E E R P E R JA A R. JA A RGA N G 22, N R.3, M AART 2013. GRAT I S

#03-2013 GRATIS

opinie en lifestyle magazine voor growers en blowers

Experimenten met wietteelt?

Unieke kijk op de achterdeur Liefde voor de plant overheerst

Sarah Jain

“Ik blow elke dag”

Shiva Shanti® Garlic Bud, voor de liefhebbers van ‘ouderwetse’ Indica.

S

e

t

t

i

n

g

t

®

®

h

e

S

t

a

n

d

a

r

d

S

i

n

c

e

Meer weten over deze strain? Ga direkt naar onze productpagina !

‘De Sensi Seed Bank is de meest uitgebreide cannabiszaadbank ter wereld en het is, vanuit medisch oogpunt gezien, essentieel dat zij blijft functioneren en behouden blijft. Het is zoals met het behoud van het regenwoud want we weten dat er potentiële geneesmiddelen zijn die niet vernietigd mogen worden.’

Dr. Lester Grinspoon (december 1996)

1

9

8

5

!

Zelf kweken Uit eigen ervaring weet ik dat er niets leuker is dan je eigen wiet te kweken. Je begint met een zaadje of een stekje. Je verwent het plantje met alles wat maar mogelijk is, en wanneer het oogsttijd is ben je maar wat trots (of niet) op het behaalde resultaat. Na het drogen kun je dan, alleen of samen met je vrienden en vriendinnen, van je eigen wiet genieten.

Dat is altijd een perfect moment. Al die tijd en moeite en liefde voor het plantje wordt door Moeder Natuur weer terugbetaald in de vorm van fijn rookwaar. En of het dan super- of minder potente toppen zijn is wat mij betreft bijzaak; voorop staat dat het je eigen wiet is! Het is vooral hierom dat ik altijd een beetje huiverig ben voor politici die pleiten voor een gereguleerde vorm van wiet kweken.

In de discussie over de achterdeur van de coffeeshop duikt het gereguleerd kweken om de zoveel jaar weer op. Het is inmiddels al zo vaak in Highlife opgeschreven, dat ik het nog amper durf te herhalen. De verkoop van wiet in coffeeshops

ren. Jij en ik. Natuurlijk, er wordt tot vijf plantjes gedoogd, maar dat gedogen is maar betrekkelijk. Als je een paar planten in je tuin hebt staan word je niet strafrechterlijk vervolgd, maar als ze je betrappen ben je je plantjes wel kwijt. Bovendien kan een woningbouwverening je zomaar uit je huis zetten. Voor het binnen kweken gelden nog veel strengere regels. Want voor je het weet wordt geoordeeld dat je bedrijfsmatig bezig was. De gevolgen voor dat zogenaamde bedrijfsmatige kweken voor de hobbykweker zijn draconisch. De overheid gaat er vol in en probeert op alle manieren die mogelijk zijn de hobbykweker te straffen. De belastingdienst, de

Of het super- of minder potente toppen zijn is wat mij betreft bijzaak bij je eigen kweek; voorop staat dat het je eigen wiet is! wordt gedoogd, maar de inkoop van de voorraden, en alles wat daarmee te maken heeft, niet. Dat is krom, dus vinden veel politici dat dit geregeld moet worden. Hulde, prima. Natuurlijk is het een enorme stap vooruit wanneer wiet kweken niet meer strafbaar zou zijn. Maar helaas claimen veel politici meteen weer een staatsmonopolie. Want alleen de staat zou dan wiet mogen kweken. Of dit dan door ambtenaren zelf zou moeten gebeuren, of door de staat toegestane bedrijven (zoals bij de mediwiet), laten ze vaak in het midden.

Wat eigenlijk ontbreekt in deze discussie is het toestaan van de kweek voor en door particulie-

verhuurder, de hypotheekbank, de eventuele uitkeringsinstantie, ga zo maar door, alles wordt ingezet. Het is schieten met een mitrailleur op een mug. De straf op kleinschalige kweek voor eigen gebruik is veel te zwaar en niet in verhouding met wat er eigenlijk aan de hand is.

Een wat kromme vergelijking, maar denk bijvoorbeeld aan de verkeersboetes die we tegenwoordig moeten betalen. De verhoudingen zijn compleet zoek. Vind je het gek dat we tegenwoordig weinig met de overheid op hebben? Respect moet je verdienen, is de boodschap. Dat moet dan wel van beide kanten komen…

Terugkomend op het kweken van wiet. Waarom geven al die politici niet thuis wanneer het om het thuis kweken gaat. Waarom zijn ze niet wat coulanter op dat gebied? Geef iedereen de vrijheid om in een goedgekeurd, dus brandveilig kweekhok, kast, tent of eigen gebouwd iets zelf thuis te mogen kweken. We mogen zelf thuis ook bier brouwen of wijn maken, dus waarom geef je die vrijheid ook niet aan hobbykwekers?

Rob Tuinstra

Voorwoord van de uitgever De Nederlandse overheid voert een liberaal beleid t.a.v. cannabis. Het gebruik van cannabis wordt in de Nederlandse Opiumwet niet strafbaar gesteld. Vele gemeenten gedogen coffeeshops van waaruit hasj en wiet worden verhandeld. Met het gedogen van deze coffeeshops heeft de overheid een goede scheiding van de drugsmarkten weten te bereiken. Zo’n één miljoen blowers weten de weg naar de coffeeshop te vinden of voorzien d.m.v. kleinschalige hennepteelt in hun eigen gebruik. De cannabisconsument is de samenleving op geen enkele wijze tot last.

Hij wordt in ons land dan ook terecht niet als een crimineel behandeld. Sommige politici en vertegenwoordigers van het openbaar bestuur zijn groot voorstander van het legaliseren van cannabis. Aan legalisatie gaat gewoonlijk een lange periode van normalisatie vooraf. De uitgever hoopt middels het blad ‘Highlife’ het publiek te informeren en hiermee een positieve bijdrage te leveren aan de normalisatie van cannabis. In zijn blad geeft hij zowel voor- als tegenstanders van cannabis de ruimte hun mening te ventileren. Dit betekent niet dat de uitgever het met de inhoud van alle artikelen of advertenties eens is. De uitgever distantieert zich uitdrukkelijk van gepubliceerde uitlatingen of afbeeldingen die de indruk wekken dat er reclame wordt gemaakt voor het gebruik of productie van cannabis.

Niets uit deze uitgave mag op welke wijze dan ook vermenigvuldigd of overgenomen worden zonder voorafgaande toestemming van de uitgever en de andere auteursrechthebbenden.

De uitgever kan niet aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud en/of de doelstelling van de advertenties.

De redactie neemt geen enkele verantwoording voor ongevraagde inzendingen.

3

top quality made easy.

pass it on!

Tips & tricks vind je op onze website www.plagron.com

INDEX Features:

Experimenten met wietteelt?

Sarah Jain: “Ik blow elke dag” Cool artwork van Lucky Dubz Goose: Stomende electro Unieke kijk op de achterdeur Baked Banana TV Sprinkhaan als popcorn JP Gaultier: Mode is mijn drug DJ4Way: Bass & Weed Mega Marathon in Marokko Hoe de CIA Jamaica ontwrichtte VOC Logboek Zoektocht naar dierenhaters

18 20 26 30 36 48 54 56 58 62 68 70 78

03 13

18

20

GROENE ZAKEN Product Flash Wortels en wortelharen Wietposter: Blue Mistic (RQS) Kweekspecialist De Kast

11 42 74 75

30

Rubrieken:

48

58

68

Nicole Maalsté 6 Flash 7 André Beckers 10 Brievenrubriek 11 C-Man 16 High Weirdness 17 Suicide Girl 40 Muziek terwijl u blowt 50 High Gadgets 52 Spannende boeken 66 Grabbelton 80

En verder: Stelling: Wel of niet?

NK Bardrummen World Wide Weed onderzoek The Sweeney: Bikkelharde actie Kweken voor Kenia Slopen is ook een kunst…

24 34 45 47 69 72

En nog veel meer...

5

Column

Nicole Maalsté

Wietlaan in zicht?

Geloof het of niet, maar er worden in Nederland af en toe nieuwe vergunningen voor coffeeshops uitgegeven. De gemeente Hoorn maakte onlangs bekend dat zij plek heeft voor twee nieuwe coffeeshops. Ooit had Hoorn drie coffeeshops.

Maar sinds 1 oktober 2012 zijn er geen coffeeshops meer, en dat werd wat karig.

Ook Groningen heeft aangekondigd dat er twee coffeeshops bij mogen komen. Daar waren er ooit veertien. Nu zijn het er nog maar twaalf. Strikt genomen gaat het dus niet om nieuwe coffeeshopvergunningen, maar om vergunningen die eerder zijn in-

De gemeente Utrecht laat zien dat het openen van een nieuwe coffeeshop inderdaad heel lastig kan zijn. In de Domstad volgde hevig protest toen de burgemeester onlangs liet weten van plan te zijn om een vergunning uit te geven voor een tweede

kennelijk in de buurt werkt – dat hij high terugkeert van zijn pauzerondje als hij langs de lucht van de al gevestigde coffeeshop op de Croeselaan wandelt. Als je zo snel high zou worden van wiet, waarom zou je het dan nog roken? Ik zou zeggen, tel je zegeningen en blijf vooral veel langs coffeeshops wandelen. Kicks voor niks. Trouwens, als hij wat verder doorloopt, heeft hij kans dat hij de geur van de Douwe

Het openen van een coffeeshop kan een heel lastige klus zijn. getrokken. Desondanks noemt een gegadigde die op Groningse coffeeshopwachtlijst staat het een historische gebeurtenis: “Het is voor het eerst in twintig jaar dat er een nieuwe shop bij mag komen.”

Hele klus De nieuwe coffeeshops in Hoorn mogen alleen in een pand met een horecabestemming komen. Verder mogen zij niet in de buurt van woningen, winkels en scholen liggen. Zo’n nieuwe shop kan zich dus niet zomaar overal vestigen. Ook onze kanshebber uit Groningen schat in dat het nog een hele klus wordt om een pand te vinden: “Maar daar ga ik pas echt over nadenken als ik daadwerkelijk aan de beurt kom.”

coffeeshop in de Croeselaan. Bewoners startten een petitie om, zoals zij dat zelf formuleren, ‘te voorkomen dat de Croeselaan de Wietlaan wordt.’ Op 16 februari 2013 is de petitie ondertekend door 832 personen.

anoniem De meeste ondertekenaars blijven anoniem. Het is dus gissen wie deze mensen zijn en welke relatie zij met de Croeselaan hebben. Sommige ondertekenaars hebben evenwel duidelijk gemaakt waarom ze tegen de vestiging van een nieuwe coffeeshop zijn. De argumenten zijn soms even merkwaardig als hilarisch. Zo verklaart ene Loek Schaap uit Barendrecht – die

Croeselaan, Utrecht

6

Egberts fabriek mag inademen. Komt hij weer uit zijn roes… Een andere ondertekenaar is tegen de coffeeshop omdat er auto’s in zijn straat stoppen om drugs uit te ruilen. Ik probeer me voor te stellen hoe dat gaat. ‘Een lijntje coke in ruil voor een stukje hasj?’ ‘Nee, ik wil er drie XTC-pillen voor hebben.’ Ik weet niet hoor, maar ook dat lijkt me onwaarschijnlijk.

betrokken Dan zijn er nog ondertekenaars die helemaal niet (meer) in Utrecht wonen, maar de petitie hebben getekend uit piëteit met mensen die daar wel wonen. Zo verklaart ene John Brouwer dat een kennis van hem daar in de buurt woont… Alsof daar alles mee gezegd is. Er is natuurlijk niks op tegen dat iemand zich betrokken voelt bij zijn medemensen, maar dit kan ik niet helemaal plaatsen. Evenmin trouwens dat allerlei ouders en grootouders menen dat de coffeeshop er niet moet komen omdat er (kleine) kinderen in de buurt wonen. Zijn ze bang dat hun kinderen op verkeerde ideeën komen, of denken die ook dat hun kinderen high worden als ze langs een coffeeshop lopen?

Nieuwe vergunningen voor coffeeshops? Het klinkt mooi. Maar daarmee is er nog niet een-twee-drie een nieuwe coffeeshop. En zo’n Wietlaan? Dat blijft helemaal dromen!

420 festival in amsterdam Vorig jaar vond op 20 april voor de eerste keer een 420 bijeenkomst in Nederland plaats. De Haarlemmers Nol van Schaik en Peter Lunk organiseerden deze bijeenkomst uit protest tegen de komst van de wietpas. Ruim duizend blowers uit binnen- en buitenland kwamen opdagen; reden genoeg voor beide heren om het dit jaar groter aan te pakken. Want op 20 april zal naast een nieuwe protestbijeenkomst bij het Amsterdamse stadhuis ook nog een party én een after party in Amsterdam georganiseerd worden.

Meer info: www.ams420.nl.

Overigens staat op pag 58 van dit nummer een interview met DJ4Way, een van de dj’s die op 20 april actief zal zijn.

Mediwiet goed voor schatkist We hebben het al eerder gezegd. Legaliseer wiet en we zijn uit de crisis. Dat blijkt opnieuw uit cijfers van het Bureau Medicinale Cannabis (BMC), dat de im- en export van medicinale wiet regelt. We exporteerden vorig jaar 2 miljoen euro aan mediwiet, maar het had zoveel meer kunnen zijn. Sinds 2006 nam de export van mediwiet naar landen als Duitsland (ongeveer 60 kilo), Finland (51 kilo) en Italië (56 kilo) flink toe.

Als je dit soort getallen ziet, denk dan eens aan de mogelijkheden voor het recreatief gebruik van cannabis, zou je denken.

FLasH slaat amsterdam door?

Nadat wethouder Lodewijk Asscher de hoofdstad verliet voor de landelijke politiek, leek de lucht geklaard voor de Amsterdamse coffeeshops. Asscher was de aanjager van het project 1012, dat inhield dat de Wallen het voortaan met veel minder seksindustrie en coffeeshops moesten doen. Na zijn vertrek leek de toekomst voor de coffeeshops in dat gebied beter te zijn, ook omdat burgemeester Van der Laan de wietpas kon verhinderen. Maar nu lijkt de toekomst voor een aantal coffeeshops in het Wallen-gebied alsnog lastig te liggen, en wil de gemeente bovendien ‘undercover’ jongeren inzetten om te kijken of men coffeeshops kan betrappen op verboden verkoop aan minderjarigen. Hoewel de gemeente zelf meldt dat dit eigenlijk zelden gebeurt. Slaat de gemeente Amsterdam nu niet een beetje door, vragen we ons af…

Niet uit te leggen De totale mislukking van de wietpas wordt steeds duidelijker, nu ook de Limburgse gemeenten Heerlen en Kerkrade niet langer echt willen controleren. Vooral PvdA-burgemeester Stef Depla van Heerlen is fel: “Het is een grote farce, een grote schande wat de minister heeft bedacht. Het is bijna niet uit te leggen, want heel Nederland heeft de wet inmiddels begraven. Alleen wij in Zuid-Limburg lopen nog achter een wet aan waar de minister zelf ook niet meer in gelooft.”

7

Kush rolled, glass full Celebrities als Barbara Streisand, Justin Timberlake en Bette Midler hebben nooit een geheim gemaakt van hun marihuanagebruik. Justin Timberlake vertelde dat hij regelmatig met zijn moeder een spliff paft, terwijl Lady Gaga zorgeloos toegeeft dat ze vaak stoned is als ze nieuwe nummers schrijft. Zo bijzonder is het dus niet dat Rihanna graag aan een ontspannende blunt blijkt te trekken. De beelden van de blowende zangeres die eind januari verschenen, zorgden dan ook nauwelijks voor ophef. Zelfs toen ze naar aanleiding van de foto's twitterde “…. Kush rolled, glass full...I prefer the better things!" keek niemand daar van op.

Waar blijven de blowende BN'ers?

FLasH Prijswinnaar Canna rhizotonic campage De Buddha to Buddha armband, een van de mooie prijzen die te winnen is met Canna’s Rhizotonic Campagne, is gewonnen bij A.T.K Kelpen in Kelpen-Oler. Nog niet alle winnende actiestickers zijn eruit. Je maakt dus nog kans op prijzen, zoals een Nikon One camera, Xbox 360 en ballonvaart voor 2 personen. Dus ga naar een shop bij jouw in de buurt voor een dosis Canna Rhizotonic, kras en wie weet sleep jij straks die gigantische hoofdprijs binnen; een LED TV van Samsung!

Deze actie is verlengd en loopt nog tot eind maart.

Olympische mediwiet De Canadees Ross Rebagliati haalde in Nagano olympisch goud bij het snowboarden. Toen hij bij een dopingcontrole positief testte op THC, werd zijn medaille afgenomen. Hoewel die maatregel al snel weer werd teruggedraaid, raakte hij de associatie met cannabis nooit meer kwijt. Ook vorig jaar was het weer raak, toen zijn ex hem aanklaagde omdat hij zou hebben geblowd in de aanwezigheid van het kind van het voormalige stel. Rebagliati heeft nu besloten dat hij zijn slechte naam beter te gelde kan maken, want pas geleden lanceerde hij het ambitieuze plan om een mediwiet keten te beginnen. Het is de bedoeling dit voorjaar van start te gaan. Rebagliati zegt zelf weer voor goud te gaan…

8

bill Murray Kush Het is eigenlijk niet zo vreemd dat de Amerikaanse filmster Bill Murray een eigen wietsoort heeft gekregen. Murray heeft zich al diverse malen uitgesproken voor de legalisatie van cannabis. Dat recentelijk Murray met een wietplant weer eens wereldwijd door FaceBook-gebruikers werd verspreid is dan ook geen nieuws. En dat ze in Canada met een Bill Murray Kush kwamen ook niet. Maar toch plaatsen we het. Want Bill Murray duikt immers overal onverwacht op.

m e h n r A n i d n e p o e g w u e Ni

Keeps You Grow MTL Trading Snelliusweg 40-17 6827 DH Arnhem T. 0031-(0)26 750 32 83

Openingstijden: MA t/m vr 10.00 - 18.00 u. za.

10.00 - 16.00 u.

Column

André Beckers

Wietteelt en de belastingdienst Op 16 juni 1998 verscheen een artikel in de volkskrant met de titel ‘van de fiscus heeft de hennepkweker niets te vrezen’. aanleiding voor het artikel was een oproep van de belastingdienst in Groningen. via growshops werden wietkwekers benaderd om aangifte te doen van hun inkomsten.

De heffing van inkomstenbelasting is amoreel. De witwasbepalingen gelden niet voor de belastingdienst. Het maakt niet uit of je nou je belastinggeld verdient met de kweek

verklikker

Het kabinet concludeerde dat het achterwege laten van belastingheffing over de opbrengsten uit de wietteelt geen positief

lastingdienst je kostenaftrek niet meer. Je betaalt dan belasting over je omzet en niet over je winst. Kortom, je betaalt dan belasting over winst die je niet hebt gehad. Daar komt nog bij dat de euro’s die je in strijd met de Opiumwet hebt verdiend, na ontdekking door justitie kunnen worden afgepakt.

Daaraan verandert volgens de rechtspraak

Onder de noemer “dubbel genaaid, houdt beter” wordt de betrapte wietkweker steeds vaker zowel strafrechtelijk geplukt als fiscaalrechtelijk aangeslagen. van wiet of met het metselen van muren.

De fiscale overheid hanteert het beginsel

effect heeft op het drugsbeleid. Aan het heffen van belastinggelden over illegale inkomsten is om die reden geen einde gemaakt. Wel werd de belastingambtenaar in 1998 tot een echte verklikker benoemd.

Sindsdien moet hij aangifte doen bij justitie als uit een belastingaangifte blijkt dat de aangegeven inkomsten afkomstig zijn van wietteelt. Ook de namen en de adressen van de wietkwekers, die eerder gehoor hadden gegeven aan de oproep van de belastingdienst, werden alsnog doorgegeven aan justitie.

bedrogen

“geld stinkt nooit”. Dit wettelijke systeem is sinds jaar en dag bekend. Wattel schreef er in 1992 zelfs een studieboek over, getiteld ‘De fiscale behandeling van het wederrechtelijke’. Desondanks stoorde de Tweede Kamer zich aan het artikel in de Volkskrant.

Belastingambtenaren die rondlopen in illegale wietkwekerijen om zo met het oog op de juiste heffing de opbrengsten van een wietplantage te controleren, dat viel politiek niet te pruimen. Het regende Kamervragen over deze kwestie.

10

Uiteraard leidde dit tot meerdere huisbezoeken en ook tot meerdere strafzaken.

De wietkwekers die dachten goed bezig te zijn geweest, kwamen bedrogen uit. Vooral de toepassing van de op 1 januari 1997 in werking getreden Wet aftrekbeperking kosten misdrijf leidt tot pijnlijke situaties. Om geld te verdienen met het zelfstandig kweken van wiet moet je investeren en kosten maken. Kosten zijn aftrekbaar. Om die reden betaal je alleen belasting over het verschil tussen je behaalde omzet en de daarvoor gemaakte kosten. Als je als belasting betalende wietkweker tegen de lamp loopt en wordt veroordeeld door de strafrechter verandert de boel. Dan accepteert de be-

niets als je over je illegale inkomsten netjes belasting hebt afgedragen.

Dubbele aanpak Betekent dit dan dat je niet verplicht bent aangifte te doen van inkomsten die je verkrijgt met het kweken en verkopen van wiet? Jammer dan, die plicht heb je wel. Sterker, als je met wiet kweken geld verdient en dit niet aangeeft in je belastingaangifte word je daarvoor bestraft. Een administratieve boete van 50% van het verschuldigde belastingbedrag is daarbij niet ongebruikelijk. Vandaag de dag is de belastingdienst een convenantpartner van politie/justitie. Er wordt actief informatie tussen ambtenaren uitgewisseld en er wordt samengewerkt. Onder de noemer “dubbel genaaid, houdt beter” wordt de betrapte wietkweker steeds vaker zowel strafrechtelijk geplukt als fiscaalrechtelijk aangeslagen. De kweker moet dan zowel de belastingdienst als justitie betalen. De effecten van de dubbele aanpak kunnen op den duur zoveel mogelijk worden weggenomen. Daar heb je dan wel goede juridische begeleiding bij nodig. Leuk en makkelijk zit dit systeem helaas niet in elkaar.

Mr Drs. André Beckers Advocaat te Sittard www.beckersbergmans.nl

PrODUCtEN Complete set voor het veilig ontkiemen van zaden

Seedbox van Plagron

Deze stimulator bevat een beschermend anti-rottings-enzym dat voorzichtig door de schil dringt van zelfs de meest moeilijke zaden. Hierdoor wordt het zaadje geprikkeld te ontkiemen. Zelfs oudere zaden ontkiemen snel en makkelijk. Na een paar dagen is het resultaat al zichtbaar. De Seedbooster zorgt tevens voor een homogene groei van de planten.

Creëer thuis de ideale kiemomgeving met de unieke Seedbox van Plagron. De Seedbox is de ideale starterset. Test het zelf en ervaar

Voordelen van de Seedbox

de voordelen van de Seedbox!

- Complete starterset - Zaden ontkiemen snel en veilig

De Seedbox bevat een kweekbakje met een transparant deksel, 12 kiem-

- Duidelijke instructies in de handleiding

pluggen en een flesje van de unieke Plagron Seedbooster. Volg de duidelijke instructies in de handleiding in je eigen taal en je zaden zullen ontkiemen en

Verpakking

uitgroeien tot perfecte planten. Het geheim van deze set is de Seedbooster.

Kweekbakje:

Dit kweekbakje met transparante deksel biedt de zaden een ideale omgeving om te ontwikkelen.

12 kiempluggen:

Deze pluggen zorgen voor een correcte pH, EC en lucht-/waterverhouding.

250 ml Seedbooster: Stimulator voor een veilige, snelle en krachtige ontkieming van zaden en een gezonde wortelontwikkeling.

Inclusief handleiding in 12 talen.

Vragen: servicedesk@plagron.com Meer informatie:www.plagron.com

brIEvEN HIGHLIFE Postbus 6024, 1005 EA Amsterdam redactie@highlife.nl

Geweldig Super bedankt dat ik via jullie kon lezen dat Cheech & Chong in Amsterdam komen. Ik had dat nog nergens ander gezien. Ik heb meteen kaarten besteld om er zeker van te zijn dat ik mijn helden in het echt kon zien. Want helden zijn het. Ik heb via-via wel eens met de heren te maken gehad, maar ze zijn nooit afgedwaald, zal ik maar zeggen. Super, ik kijk er naar uit.

Jamecia Mag ik U bedanken voor de reportage over Jamecia. Ik ben een fan. Ik vond het geweldig om wat meer over haar eigen leven te lezen,

Sven

Graag gedaan.

Jan

Wij ook, bedankt.

11

Joint brengt verlossing Er verandert nogal wat bij de familie Van End als er een Duitse student in het huishouden terecht komt. De sullige vader gaat zich inspannen voor bedelende Afrikanen, de moeder ziet het licht, en Eva, tsja, Eva wordt dus ontmaagd. Uiteindelijk zorgt een joint voor de ontknoping die het gezin weer bij elkaar brengt, maar hoe vertellen we hier natuurlijk niet. De verrassend spannende en leuke tragikomedie De Ontmaagding van Eva van End is het debuut van regisseur Michiel ten Horn en scenarist Anne Barnhoorn, de perfect passende popmuziek is van o.a. awkward i, Alamo Race Track en Hausmagger.

FLasH Green Gold In Soft Secrets verscheen enkele maanden geleden een uitgebreid interview met mr Silver Haze, de schrijver van het onthullende boekje ‘Wiet = Verdriet’. Silver Haze bedoelt niet dat je verdrietig wordt van wiet, maar dat het kweken ervan op grote schaal je soms wel eens een flinke portie hoofdpijn kan bezorgen. In het boek wordt aanstekelijk beschreven met welke ellende een teler te maken kan krijgen als het succes hem overvalt. Een onderstreping van de stelling It takes a hard life to earn an easy living. Het boek is nu ook vertaald. www.thegreengold.nl

Mexico terug naar af?

Niet alle Mexicanen zijn blij met hun nieuwe president Peña Nieto. Die kritiek zal alleen maar toenemen na een interview in het Duitse weekblad Der Spiegel. Daarin haalde Nieto weer eens een oude koe uit de sloot, door te beweren dat marihuana een gateway drug is. Ook verklaarde hij fel gekant te zijn tegen legalisering in zowel Mexico als bij grote buurman de Verenigde Staten. Eerder had hij al kritiek geuit op de legalisering van mediwiet in Colorado en Washington, dat beschouwt hij als een ondermijning in de strijd tegen de Mexicaanse drugskartels. Nieto kondigde aan dat hij meer geld voor het leger en de politie wil.

Zijn uitlatingen worden gezien als een stap terug na de wetswijzigingen die in 2009 door zijn voorganger Calderon werden ingevoerd, waarbij het bezit van kleine hoeveelheden marihuana en cocaïne werden gedecriminaliseerd.

12

Crystal meth op Ebay In de hitserie Breaking Bad ontwikkelt een wereldvreemde scheikundeleraar met kanker zich tot de legendarische producent van Heisenberg, een blauwe, ongekend zuivere crystal meth, waar geharde criminelen meer dan graag een moord voor doen. De serie spreekt zo tot de verbeelding dat na de laatste jaargang allerlei Breaking Bad merchandise op de markt is verschenen. T-shirts, koelkastmagneten, sleutelhangers, koffiemokken en frisdrankbekers kennen we wel van meer films, maar de zakjes met Blue Sky crystal methsnoepgoed is uniek voor deze serie.

Met 98% zuiverheidsgarantie!

Column

C-man

Echo's Tammo was een tijdje geleden weer opgedoken. Jaren geleden zag ik hem vaak. Hij maakte deel uit van Richards entourage, een vriendenclub uit Amsterdam-Zuid, het thuisland van generaties overgeërfde rijkdom.

De uitzonderingen waren Richard en Tammo. Ze waren weliswaar in de juiste buurt geboren, maar hun families waren allang niet

alcohol en tabak hem bijna fataal geworden.

Bij de AA was het gelukt de drank af te zweren, alweer drie jaar geleden. Tabak was een

Echo and the Bunnymen te doen. De band die ooit de gedrogeerde intensiteit van the Doors met new wave pathos wist te combineren, was nu een levende jukebox die gedoemd was voor eeuwig de succesnummers uit de gloriejaren te blijven spelen. De nieuwe

Als enige demper op de hardheid van het bestaan rookte hij nu cannabis, puur uit een pijpje. meer welgesteld, en wisten alleen met veel kunst en vliegwerk hun verblijf in de rijkenenclave te rekken. In het clubje heerste de corpsballerige branie die je vaker aantreft bij jongeheren die zijn opgegroeid in de vanzelfsprekende aanwezigheid van veel geld.

Ondanks mijn afkeer van corpsballen was er iets aan het vriendengroepje wat mij fascineerde. Ze weken teveel af van het clichébeeld van de typische kakker. Zo waren er sportieve excessen, zoals wekenlange fietstochten, waarbij moordende bergetappes werden afgesloten met copieuze maaltijden en furieuze drinkgelagen. Ook drugs, vooral coke en ecstasy, waren populair. Nadat ik Richard uit het oog was verloren, verdween ook de rest van het clubje uit beeld. Nu was Tammo er opeens weer. Jarenlang had hij in Spanje gewoond, waar hij zich naar verluidt met schimmige en ongetwijfeld illegale activiteiten in leven had gehouden.

Bohémien Hij had onlangs een vrachtschip aangeschaft en was bezig voldoende vaaruren te maken om zich als zelfstandig vrachtvervoerder te kunnen vestigen. Met zijn schuit vlak bij mijn huis leek het hem een goed idee de draad die we jaren geleden waren kwijtgeraakt, weer op te pakken. Hij was nog steeds dezelfde als vroeger: een genereuze, altijd goedgemutste bohémien, die sappige verhalen vertelde over zijn vele buitenissige avonturen. De gulzige innemer van alles wat voor beneveling kan zorgen, was hij echter niet meer. Na decennialang slikken, snuiven en zuipen waren

16

makkie, dat ging gewoon vanzelf als je ophield met drinken, beweerde hij.

Als enige demper op de hardheid van het bestaan rookte hij nu cannabis, puur uit een pijpje. Tenminste, tot hij de vriendschap met mij had hernieuwd. Het begon aan me te vreten, want al snel bleef het niet meer bij een enkel biertje of een glaasje wijn bij het eten.

Tammo verscheen steeds vaker halfdronken, soms met een fles jenever in zijn jaszak. Hoewel ik zelf goed maat wist te houden met alcohol, voelde ik me een soort rattenvanger van Hamelen die Tammo weer in zijn destructieve consumptiepatroon teruglokte.

New Wave Op een middag vroeg hij of ik zin had mee te gaan naar een New Wave concert. Ik draaide een paar pure haze-joints, in de hoop daarmee niet alleen mezelf, maar vooral Tammo van de drank af te houden. Het was ons om

fans waren kids die van sex, drugs & rock 'n roll geen kaas hadden gegeten. Tragisch.

Maar Tammo vond het geweldig. Althans, dat zei hij. Toch sleepte hij me al na vijf nummers mee naar de bar voor een wodka, en vervolgens de zaal uit, naar de rooksalon.

We paften het tweede jointje. We waren die enigen die blowden.

Houden zo, dacht ik. Hoe meer hij blowt, hoe minder hij zuipt. Al gauw zat Tammo er doorheen. Ik stelde voor dat hij bij mij thuis kon crashen. Hij nam een taxi, maar het duurde ruim een uur voor hij als een verzopen kat voor de deur stond. Toch weer op zoek geweest naar een snackbar waar ze bier verkochten. Gelukkig zonder succes. Ik drong hem een goedgevulde waterpijp op, en weigerde botweg een fles wijn open te trekken.

Tevreden ronkend viel de schipper tenslotte op de bank in slaap. Weer een pyrrhus-overwinning op Koning Alcohol geboekt. Morgen zou de strijd opnieuw oplaaien.

HIGH WEIrDNEss

Getailleerd Wetenschappelijk onderzoek bewijst dat de seksuele aantrekkelijkheid van vrouwen vooral wordt bepaald door de verhouding heupen-taille. Brede heupen en een slanke taille geven het mannelijk reptielenbrein het signaal dat de vrouw in kwestie een geschikte kandidaat is om terstond te worden bevrucht. Cathie Jung interpreteerde dat gegeven tot z'n meest extreme vorm en mag na twaalf jaar 24/7 in een corset daar nu eindelijk de vruchten van plukken; met een vermeldling in het Guinness Book of Records bezit zij officieel de smalste taille ter wereld.

Met een taille-omtrek van een standaard weckfles (38 cm) is het maar de vraag of mannen nog zin hebben zich op dit griezelige geval te storten. In ieder geval zit het er niet meer in dat mevrouw Jung, inmiddels over de 70, nog zwanger wordt...

Heerlijk onsmakelijk Dogzillalives is niet van de kneuterigheid. Ze maakt liever shit die je de stuipen op het lijf jaagt, zoals dit werkje dat er uitziet als een kruising tussen een radioactieve foetus en een diepzeegedrocht. Inderdaad 'heerlijk misselijkmakend', zoals de maakster zelf beweert.

Op etsy.com zijn meer van haar creaties te bewonderen.

Lekker handig Gare rapen

Dit fraaie staaltje security-design ziet er vernuftig uit, maar of je echt blij bent met zo'n veiligheidsslot als je bijvoorbeeld bij brand in grote haast je huis moet verlaten, lijkt onwaarschijnlijk.

Bij de in Amerika gevestigde Oosterse supermarktketen Great Wall is de beheersing van de Engelse taal best goed. Menig zogenaamd goed Engels sprekende Nederlander zou niet eens weten dat 'rape' behalve verkrachting ook 'raap' betekent. Toch waren voor heel wat klanten van de supermarkt de rapen gaar toen ze werden geconfronteerd met dit prijsbord dat een nijvere medewerker bij de uitstalling van jonge rapen plaatste.

17

Gemeentelijke experimenten met wietteelt

Wachten op het onvermijdelijke Hoe lang lukt het minister Opstelten nog om experimenten met gereguleerde cannabisteelt tegen te houden? Niemand neemt zijn mantra over de internationale verdragen nog serieus en zeker negen gemeenten staan klaar om te starten. “Dat Opstelten er nu niet in mee wil, is puur een politieke keuze.”

Dat coffeeshopgemeenten de teelt van cannabis willen reguleren is allesbehalve nieuws. We herinneren ons de ‘wiettop’ in Almere, op 21 november 2008. NRC

vanuit Den Haag aangedragen als dooddoener - als argument om maar niets te doen.

Burgemeesters als Leers van Maastricht klagen terecht dat de bal nu te veel op het

Door: Derrick Bergman

dezelfde dooddoener om teeltexperimenten te blokkeren. Het enige verschil is dat hij dat doet in Jip en Janneke taal: “Het is in strijd met de Opiumwet. En het is strafbaar.

En het is in strijd met internationale verdragen. Dus dat kan niet. Het zal niet en gaat niet.” (RTL Nieuws, 5 december 2012). De vraag is hoe lang Opstelten nog weg komt

Nederland heeft bij VN-verdragen altijd een voorbehoud geplaatst. Ook in Europa hebben we de vrijheid om wietteelt te reguleren.

Handelsblad berichtte die dag: ‘Alle 34 burgemeesters die vandaag op de ‘wiettop’ in Almere bijeen kwamen, zijn het erover eens dat regulering van de productie en handel van softdrugs noodzakelijk is. Door middel van een experiment moet blijken of dat werkt.’ Een enquête van het weekblad Binnenlands Bestuur toonde aan dat liefst 54 van de 88 ondervraagde burgemeesters voorstander van regulering is. In een commentaar schreef Binnenlands Bestuur: ‘Internationale verdragen’ worden telkenmale

18

bordje van de gemeenten ligt. De meeste burgemeesters willen dat er beweging in de impasse komt, maar ze kunnen het zelf niet bewerkstelligen. Het kabinet zal vroeg of laat toch een keer aan de bak moeten en de blik over de grenzen richten.’

met deze kletskoek. Want dat is het, zoals ook blijkt uit de recente uitspraken van hoogleraar strafrechtswetenschappen Jan Brouwer van de Rijksuniversiteit Groningen.

Impasse

Brouwer, die ook directeur is van het Centrum voor Openbare Orde en Veiligheid, legde al in de documentaire De Achterdeur (februari 2012) uit dat de internationale drugsverdragen genoeg ruimte bieden voor regulering om de volksgezondheid te bevorderen en criminaliteit te bestrijden.

De grotere media hadden even tijd nodig om die boodschap op waarde te schatten: vorige maand haalde een interview met Brouwer de voorpagina’s van alle regionale kranten. De internationale-verdragen-mantra van Opstelten noemt hij in dit interview “volstrekte onzin”. Brouwer: “Nederland heeft bij VN-verdragen altijd een voorbehoud geplaatst. En ook in Europa hebben we de vrijheid om wietteelt te reguleren.

Dat Opstelten er nu niet in mee wil, is puur een politieke keuze.” We zijn al lang geen voorloper meer op het gebied van cannabisbeleid, benadrukt de hoogleraar. “Vaak vinden we ons gedoogbeleid heel vooruitstrevend. Maar dat is niet meer zo. In de Amerikaanse staten Washington en Colorado is de teelt van wiet sinds december vorig jaar gelegaliseerd. En in België en

We zijn nu ruim vier jaar verder en de impasse duurt voort. De huidige minister van justitie, Ivo Opstelten, gebruikt nog altijd

Onzin

Spanje wordt op dit moment geëxperimenteerd met legale teelt.”

Geen staatswiet Ondanks de Pavlov-reactie van Opstelten is Brouwer optimistisch over de kans dat er nu dan toch echt experimenten met cannabisteelt aan komen. “In de discussie over de wietpas heeft de minister ruimte gelaten voor

citaten uit dit mini-drugsdebat van 12 februari: “Welk signaal zendt de minister uit?

Volgens mij zendt het kabinet het signaal uit - en dus ook de minister - dat het geïnteresseerd is in wat er aan lokaal maatwerk kan worden geleverd. De minister is aan het inventariseren wat voor plannen er bestaan.

De realiteit is echter ook dat internationale verdragen die Nederland nu eenmaal met het volle verstand heeft ondertekend, zich slecht verdragen met legale wietteelt en het reguleren van wietteelt.” En: “Je ziet wel dat er hier en daar in landen experimenten worden gedaan, maar de centrale overheid keurt die nooit op enigerlei wijze goed. Dus op dit moment is het standpunt van het kabinet dat internationale verdragen zich niet verdragen met het legaliseren en reguleren van wietteelt.”

Verandering

‘lokaal maatwerk’. Daardoor heeft hij de deur in feite op een kier gezet. Gemeenten willen nu een stapje verder gaan. Door zelf wiet te kweken, is er meer zicht op de kwaliteit. Daar is ook de volksgezondheid bij gebaat.” Brou-

Het verschil lijkt klein maar is dat niet. Dat de internationale verdragen ‘zich slecht verdragen’ met regulering is heel wat anders dan dat die verdragen regulering onmogelijk maken. Een nog duidelijkere aanwijzing dat er verandering in de lucht zit is de toevoeging dat het kabinetsstandpunt ‘op dit moment’ is dat regulering niet kan.

Op enig ander moment kan dat standpunt blijkbaar heel anders zijn. De vraag is niet langer óf er een experiment met geregu-

van de grijs gedraaide plaat van Opstelten en gaat stoïcijns verder met de voorbereiding van het experiment. Kleine complicatie is dat burgemeester Aleid Wolfsen van Utrecht een PvdA’er is. Ongetwijfeld oefent die partij druk op hem uit om Opstelten niet voor gek te zetten door gewoon te starten met kweken. Zoiets zou de landelijke verhoudingen tussen VVD en PvdA stevig kunnen schaden.

Lastig parket Hetzelfde zien we in Rotterdam en Eindhoven, met de PvdA-burgemeesters Aboutaleb en Van Gijzel. Ze willen de achterdeur dolgraag reguleren, maar durven vooralsnog niet de daad bij het woord te voegen.

De PvdA drugswoordvoerder in de Tweede Kamer, nieuwkomer Myrthe Hilkens, zit in een lastig parket. Ook zij wil reguleren, maar ja, ‘opa Ivo’ is tegenwoordig coalitiepartner.

In reactie op de forse kritiek van hoogleraar Brouwer zei Hilkens in De Gelderlander: “Ik wil niet dat we links worden ingehaald door Amerikaanse staten. De PvdA wil ook dat de teelt en de inkoop door coffeeshops uit het criminele circuit worden gehaald. Maar zolang minister Opstelten zich verzet, kunnen we daar niets aan veranderen.”

Gelukkig neemt de druk op Opstelten ook vanuit zijn eigen partij toe; op lokaal niveau

Gelukkig neemt de druk op Opstelten ook vanuit zijn eigen partij toe; op lokaal niveau werken VVD’ers hard aan een doorbraak. wer is geen voorstander van staatswiet. Hij trekt een parallel met de teelt van medicinale cannabis door Bedrocan. “De overheid laat die wiet door een bedrijf telen. Ik denk dan ook dat je de teelt op gemeentelijk niveau niet moet overlaten aan lokale ambtenaren. Laat het doen door gecertificeerde bedrijven, die je streng controleert. Regulering maakt een einde aan de vele stroomtappen en zolderbrandjes. En de politie kan het geld aan andere zaken besteden.”

Andere toon De uitspraken van Brouwer haalden niet alleen alle media, maar werden ook meteen opgepikt in de Tweede Kamer. Omdat Opstelten op werkbezoek in Afghanistan was, beantwoordde zijn staatssecretaris en partijgenoot Fred Teeven de scherpe vragen van met name Magda Berndsen (D66) en Nine Kooiman (SP). Teeven sloeg daarbij een andere toon aan dan zijn minister. Twee

leerde teelt komt, maar wanneer en in welke gemeente(s).

Utrecht Utrecht heeft goede kaarten om de landelijke primeur te scoren. Al in april 2010 nam het huidige stadsbestuur een experiment met gereguleerde teelt op in hun collegeprogramma ‘Groen, open en sociaal’: “We starten een experiment met het legaal bevoorraden van coffeeshops, met het doel de risico’s van schadelijke stoffen die nu regelmatig in verschillende vormen van softdrugs aangetroffen worden, te beheersen. Dit doen we in samenspraak met ondernemers, bewoners en mogelijk andere direct betrokkenen.” Grote man achter het plan is D66-wethouder Victor Everhardt, voorheen werkzaam bij het Trimbos Instituut. Hij had oorspronkelijk een besloten club model voor ogen, een soort cannabis social club. Everhardt trekt zich weinig aan

werken VVD’ers hard aan een doorbraak.

Eén van hen is het Eindhovense VVD raadslid Ferry van den Broek (24). Via Twitter kruist hij regelmatig de degens over regulering met Ard van der Steur, VVD drugswoordvoerder in de Tweede Kamer. Hoe luidt ook weer dat spreekwoord over de jeugd en de toekomst? Precies.

Gemeenten waar moties voor regulering zijn aangenomen: Eindhoven Groningen Haarlem Leeuwarden Nijmegen Rotterdam Tilburg Utrecht Zutphen

19

20

Cannabismodel Sarah Jain

“Ik blow elke dag” De Amerikaanse Sarah Jain is een cannabis-minded model uit Los Angeles die een bekend gezicht is in de wiet-scene daar.

Onlangs was ze in Amsterdam. Highlife maakte van de gelegenheid gebruik om met Sarah kennis te maken.

Hoi Sarah, kun je ons wat vertellen over je achtergrond?

Okay, ik heet dus Sarah Jain, ik ben 29 jaar jong en reis de hele wereld over als model. Ik ben al van kinds af aan geïnteresseerd in de wereld van de wiet, want mijn ouders waren beiden zware blowers.

Ik heb het dus niet van een vreemde, haha. Zelf blow ik ook elke dag, wiet heeft echt een wereld voor me geopend. Ik herinner me dat mijn vader de vogels in onze tuin altijd hennepzaadjes voerde, en dat ze daardoor beter gingen zingen! Als ik de damp van wiet of hasj ruik, ruik ik mijn jeugd. Wiet heeft in veel opzichten mijn leven verbeterd. Elke keer als ik ermee stopte, overkwamen me de raarste negatieve dingen. Om een voorbeeld te noemen: als ik stoned op de weg zat, was ik nooit betrokken bij ongelukken. Nuchter overkwam me dat meerdere keren.

Door Charles Steenhuyzen

Wiet heeft in veel opzichten mijn leven verbeterd.

Wat rook je het liefst?

Jack Frost is een van mijn favoriete soorten. Ik rook ook graag Blueberry of Northern Lights. Banana Kush is heerlijk.

Maar het hangt natuurlijk vooral van de kweker af wat voor wiet je rookt. Wiet is net als wijn. Sommige kwekers zijn gespecialiseerd in bepaalde soorten, en die smaken altijd beter dan wanneer je ze van een kweker koopt die alles door elkaar kweekt. Een goed wietje heeft als het ware een stempel van de kweker in zijn genetica staan. Ik kjk vooral naar hoe een wietje is gekweekt, en minder naar hoe hip de soort is, en of het een hippe of bekende naam heeft. Het ergste vind ik nog dat goede soortjes in Amerika naar bekende Amerikanen worden genoemd.

Er is nu net bijvoorbeeld een Kush op de markt verschenen die Charlie Sheen Kush wordt genoemd. Dat is leuk voor Charlie, maar de enige naam die een soortje zou

21

moeten krijgen is de naam van de kweker, en niet een of andere beroemdheid.

Wat vind je van Amsterdam?

I love it! Iedereen is vriendelijk en aardig hier. Ik ga elke dag naar de Greenhouse coffeeshop in Amsterdam, ik heb zelfs een tijdje voor ze gewerkt als promo-girl.

Ook ga ik graag naar Barney’s. Amnesia is nog zo’n topper. De kwaliteit van de

namelijk Heavy Metal, ik ben een echte Metal-head. Ik was zelfs te zien in de muziekvideo ‘Curl of the Burl’ van Mastodon, en die clip werd later genomineerd voor een Grammy Award. In de clip schieten laserstralen uit mijn borsten, wil je ze zien?

Ja graag, maar na dit interview schatje. Wat doe je eigenlijk in Amerika?

Ik ben fulltime model en promogirl. Ik heb

aardig en bieden me de hele dag wat te roken aan.

En wat zijn je toekomstplannen?

Ik wil nog wel een paar jaar door als model, en daarna wil ik koste wat het kost actief blijven in de cannabiswereld. Misschien open ik wel mijn eigen medical marijuana dispensary in LA, of een cannabisclub in Colorado. Of misschien ga ik

Wiet is net als wijn. Sommige kwekers zijn gespecialiseerd in bepaalde soorten, en die smaken altijd beter dan wanneer je ze van een kweker koopt die alles door elkaar kweekt. wiet is geweldig hier, al mis ik ook wel de typische Californische soortjes.

Van welke muziek hou jij?

Haha, leuk dat je dat vraagt. Iedereen haat de muziek waar ik van hou. Dat is

22

naast m’n vele werk in de wiet-scene ook opdrachten in de mainstream media. Ik sta veel op beurzen in Los Angeles, maar ook in San Francisco en andere grote steden. Cannabisbeurzen zijn natuurlijk de leukste om te doen. De bezoekers zijn

ook wel een tijdje in Barcelona wonen, de leukste stad van Europa na Amsterdam.

Ik zie het wel. Voorlopig geniet ik nog van mijn reizen, het werk en de wiet! www.sarahjain.com

Een goed wietje heeft als het ware een stempel van de kweker in zijn genetica staan.

23

Wel of niet?

Minister Opstelten heeft burgemeesters van coffeeshopgemeenten gevraagd om hun plannen voor het regelen van de achterdeur door legale wietteelt op te sturen. Maar, aldus Opstelten: “Regulering of legalisering van cannabisteelt is in strijd met internationale verdragen (VN-verdragen en EUrecht) en de Opiumwet. Er is geen ruimte voor gemeentelijke initiatieven die daarvan afwijken.”

Niettemin wil de minister de gemeentelijke wietteeltplannen ‘van een juridisch kader’ voorzien, dat heeft hij namelijk aan de Tweede Kamer beloofd. Kortom, voor initiatieven met cannabisteelt is geen ruimte, dus stuur mij uw plannen voor cannabisteelt. Overigens vindt Jan Brouwer, hoogleraar rechtswetenschappen, de claim van Opstelten dat regulering onmogelijk is vanwege internationale verdragen “volstrekte onzin”.

Tijd voor de stelling:

Minister Opstelten wil wel experimenten met gereguleerde wietkweek, maar geen experimenten met gereguleerde wietkweek.

Jaro, coffeeshopmedewerker Het verbaast me altijd weer dat ambtenaren schijnen te denken dat iedereen dom is. En hoewel de uitdrukking 'aan het lijntje houden' eerder aan andere drugs doet denken, is dat wel wat er gebeurt. Meneer Opstelten: we zijn niet dom. Sterker nog, we weten precies hoe het zit. Ondergronds dan wel bovengronds, wiet is niet meer weg te denken. De keuze 'goedschiks of kwaadschiks' is niet aan ons. Die is aan u.

Kid de Winter, squasher Volkomen flauwekul al dat gescherm met 'mag niet' en 'kan niet', want dat kunnen we zelf heel goed uitmaken in ons land. We zijn ook ooit met het gedoogbeleid begonnen toen dat 'nog niet kon'. Waar een wil is, is een weg!

24

Mira de Vries, activiste Waarom experimenten? We hebben toch al gereguleerde wietteelt in Nederland?

Wernard Bruining, coffeeshoppionier Als de Staat of een gemeente zou voorstellen om bier met een laag alcoholgehalte te gaan produceren, met als smoesje om zo misbruik onder jongeren tegen te gaan, zouden we allemaal in lachen uitbarsten en snappen dat dat nonsens is. Gaat het om cannabis dan kijken we of het misschien wel een goed plan is. Het gaat er niet om wie er in Nederland de wiet teelt, het gaat erom dat we dat allemaal zelf mogen doen!

Eigen teelt houdt de prijs laag en voorkomt grootschalige illegale teelt. Ook hoeft dan niet te worden bijgemengd met giftige staatstabak.

Dennis Lahey, directeur Graag reageer ik op uw oproep te reageren op de stelling: ik reageer niet op uw oproep te reageren op de stelling.

Door: Arnold Jorissen

Jos Nijsten, www.cannaclopedia.be Misschien kan de minister van justitie zich eens laten onderzoeken door de minister van gezondheid. De minister van arbeid mag ook eens verifiëren of de acties van de minister van justitie nog vatbaar zijn voor een salaris. En misschien kan de minister van justitie zich eens afvragen waarom internationale verdragen nog bestaan als de mensen zich ertegen verzetten. Is een vod papier, opgemaakt in de tijd dat heksen nog aan bezemracen deden, belangrijker dan een gezonde mensenmening?

Peter Lunk, CoffeeShopNieuws.nl Uhhhhhh?

Gust de Wit, verslavingstherapeut (www.verslaafd.nl) We zijn hard op weg om een idioot onbestuurbaar land te worden, dat steeds meer in een chaos ontaard, kijk alleen maar naar de verkeerswetgeving over de maximumsnelheid of het rookbeleid in de horeca. Om wietteelt via de gemeentes te regelen vraagt heel veel politiek gedoe, dat zal niet zonder slag of stoot gaan. Opstelten speelt het heel slim: creëer chaos en mist, dan gebeurt er verder niets. Samenvattend: de wietteelt zal door de politiek nooit gelegaliseerd worden omdat de politiek de wietteelt niet zal legaliseren.

Hydroponics Wholesales

The Power to Deliver !

0031-108 208 808 HPOUTPUT.COM

26

Lucky Dubz

Cool artwork & vette beats De Rotterdammer Lucky Dubz begon ooit met graffiti, maar is nu illustrator, grafisch ontwerper en vooral uitbundig tekenaar van supercoole affiches, flyers, albumhoezen en meer.

Op aanvraag decoreert hij ook muren en andere objecten.

Daarnaast is hij dj en mede-organisator van feesten met zwarte muziek en soulvolle house.

Zijn tekenwerk verscheen een paar jaar terug in een Sportlife kauwgomcommercial.

Hierin maken drie Nederlandse topskate-

Door: Peter van Sparrentak

boarders een reuzensprong in een loods.

Dat is van buitenaf te zien door twee openstaande schuifdeuren. Links staat een tekening van een pakje kauwgom, rechts een jongen met zijn mond open. Zo lijken de skateboarders van het pakje in zijn mond te springen. De tekening was in dit geval niet echt op de deuren geschilderd, maar is er met de computer aan toegevoegd. Het was een opdracht die hem aansprak, omdat hij zelf is opgegroeid met skateboarden.

Portretten Behalve van bedrijven krijgt hij soms opdrachten van de stad Rotterdam. Zo maakte hij voor een fiets- en voetgangerstunnel in de deelgemeente IJsselmonde een muurkunstwerk. Hierbij heeft hij de lokale geschiedenis uitgebeeld in de vorm van krantenpagina’s met tekst en getekende beelden. Zo tekent hij op zijn eigen manier met lijnen min of meer realistische portretten. De tekeningen zijn geprint en geperst op plastic platen met een speciale coating,

beeld daardoor krachtiger worden. Als alle outlines er staan, pak ik transparant papier waarop ik deze lijnen met een fineliner overtrek. Die scan ik en vervolgens kleur ik ze dan met de computer in.“

Oude comics Hij volgde de Willem de Kooning Academie, richting illustratie. In die tijd deed hij ook

Mijn werk is deels geïnspireerd op oude comics. Dat zie je in die outlines ook wel terug. die over een lengte van negentig meter in de tunnel zijn aangebracht.

Het tekenen van halfrealistische portretten, die bestaan uit lijnen, vlakken en transparante kleuren, is een van zijn karakteristieke stijlen. Lucky: “Het begint bij de tekentafel, waarop ik met potlood begin te schetsen.

De outline, de omlijning, is uiteindelijk bepalend voor de gehele illustratie. Bij mij zijn die outlines vrij overheersend: ik vind het

nog graffiti. Lucky: “De technieken die ik in mijn illustraties toepaste, ben ik in graffiti gaan gebruiken. Traditioneel begin je bij graffiti eerst met een schets, die kleur je dan in en als laatste zet je de outline. Ik kwam er achter dat het ook weleens fijn kan zijn om eerst een outline te zetten. Dan kan je heel erg met de dikte van de lijnen spelen.“ Wilde graffiti maakt hij niet meer, wel beschildert hij in opdracht een muur of binnenwand. Lucky: “Mijn werk is deels ge-

27

ïnspireerd op oude comics. Dat zie je in die outlines ook wel terug. Je hebt strips die alleen maar uit outlines bestaan. Sin City

bijvoorbeeld, van Frank Miller. En je hebt de full colour-variant. Ik was zelf fan van strips, waarin alles ook werd ingeschilderd. Echt vakmanschap: Storm getekend door Don Lawrence en de comics van Simon Bisley, zoals Sláine.”

Vooral in muziekgerelateerde opdrachten, waarin hij een grote creatieve vrijheid krijgt,

Ik wil mensen uitnodigen om langer dan een paar seconden naar mijn werk te kijken. In de hedendaagse overkill aan informatie is dat moeilijk. gaat hij helemaal los. Van een enkele affiche maakt hij een uitgebreide tekenklus.

Lucky: “Ik wil mensen uitnodigen om langer dan een paar seconden naar mijn werk te kijken. In de hedendaagse overkill aan informatie is dat moeilijk. Voor mij geldt niet ‘less is more’: mijn illustraties worden steeds gedetailleerder en er komen steeds meer elementen bij.”

Sex Hij tekende de albumcover van Du Zoon van Kempi. Voor het Londense Tribe Records, dat zwarte muziek en afrohouse uitbrengt, maakt hij hoezen voor online releases en partyflyers. En verder maakt hij de opvallende affiches en flyers van zijn feesten Strange Fruit en Fat Lady. Zoals de flyer van een feest met de Engelse BBC-deejay Benji-B. Lucky: “Ik was toen veel met maskers bezig. Je ziet het hoofd van Benji-B, een pick-upnaald en een Pioneer CDJ-2000 mix-cdspeler. In zijn oren zitten twee vrou-

28

wenkoppen. Dat is de sex in zijn muziek.“ De flyers van de Fat Lady feesten zijn dan weer behoorlijk ‘over the top’ en met een vette knipoog getekend.

Vette beats Zeven jaar lang organiseerde hij samen met dj Thelonious de feesten Strange Fruit op verschillende locaties in Rotterdam.

Ze vonden dat op het gebied van zwarte muziek te weinig in de havenstad gebeurde. Ze doelen dan niet zo zeer op salsa of latin, maar op hiphop, soul en aanverwante housestijlen. Lucky: “De Strange Fruit-feesten zijn niet meer. Thelonious en ik zijn allebei onze eigen weg ingeslagen.

Op dit moment houd ik alleen nog de Fat Lady-feesten in Bird, Rotterdam. Dat is een relatief nieuwe club, waar veel jazzoptredens zijn. Fat Lady staat voor vette beats. Het is een tweemaandelijks eve-

inspiratie, maar ook art nouveau en art deco. Ik experimenteer met typografie en illustratie, om beide in het beeld samen te laten gaan. Voor een feest van Strange Fruit, waarbij we zes jaar bestonden, heb ik het cijfer 6 in de flyer verwerkt. Ik ben nu weer bezig met meer abstracte dingen.

Zo heb ik een leeuwenkop getekend, die uit allerlei verschillende tekenstijlen bestaat.

Er zit in mijn werk altijd wel een bepaalde

Pro store restyling

nement waarop hiphop en soul centraal staan. We draaien een mix van oude en nieuwe muziek met een vast dj-collectief.

Behalve ik zijn dat DJ Civil, DJ Rockid en DJ Cut Nice. Er komen breakdancers en Gery Mendes/GMB is mc van de avonden. Het zijn kleine feesten. We trekken mensen die echt voor de muziek komen, niet om de hipster uit te hangen. Toch

is Rotterdam wel echt een elektronische stad, vooral de techno is groot. Als je het wat meer in de zwarte muziek zoekt, is de scene beduidend kleiner.”

Leeuwenkop Als vormgever probeert hij nieuwe stijlen uit. “Jugendstil is voor mij een bron van

snelheid en kleurgebruik, die naar graffiti te herleiden is,” vertelt hij. “Ik gebruik felle kleuren met veel contrasten. Daarnaast teken ik ook in zwart-wit, wat ik net zo interessant vind. Als je moeite hebt met een bepaalde vorm of compositie kun je dat met kleur ‘wegliegen’, maar als het in zwart-wit niet goed is, is het gewoon slecht artwork.”

Haarlak Onlangs heeft hij samen met het Rotterdamse collectief Leyp de sneakerwinkels Pro gerestyled. “Voor elke vestiging bedachten we beelden die bij de stad hoorden. Het ontwerp hebben we geprint op grote vellen, uitgesneden en op de muur geplakt met behanglijm.” Ze voegden er nog elementen aan toe met stiften en verf.

Zoals kreten op de muur, waarbij de verf naar beneden droop. Lucky: “We gebruikten daarvoor speciale drip markers. Ook dat is uit de graffitiscene ontstaan. Toen ik nog graffiti spoot, waren dat soort verfstiften niet te krijgen. We gingen spuitbussen stelen in de winkel, omdat we het geld niet hadden. En we deden caps van bussen haarlak om een dikkere lijn uit een spuitbus te krijgen.”

Sportlife Vibes commercial

www.luckydubz.com

29

30

Goose

Stomende electro met vette lichtshow Als je een vriendenclubje voor het optreden van Goose uitgebreid een vette joint ziet draaien, dan weet je dat het goed zit. Ze hebben vast eerder een concert van de Belgische electropunkband gezien en weten dus wat er aan staat te komen: een verpletterende show in beeld en geluid.

Goose uit Kortrijk timmert al sinds 2000 flink aan de weg met een door synthesizer voortgedreven mix van 80ies electro, rock en dance. Het geluid is om door een ringetje te halen, de lichtshow overdonderend en het energielevel hoog. In Nederland stonden ze een paar keer op Lowlands, in de Melkweg – zowel in de Max als in de Oude Zaal – en zalen als Tivoli en Doornroosje. Maar de eer-

ne zalen, allez, als de show goed is dan is dat voor ons bijna hetzelfde. Wat we wel altijd doen is eerst de nummers repeteren in onze studio / repetitieruimte, met z’n vieren, dan gaan we naar een zaal en dan oefenen we met geluidsinstallatie en licht, dus we bereiden ons helemaal voor. En dan zijn we er klaar voor. Onze lichtshow brengt de muziek een niveau hoger, en daar zijn

tekst: Arjan van Sorge foto’s: Pierre Debusschere, JM Bertin, AvS

en ervoor zorgen dat alles goed staat, maar de lichtshow zelf: dat doet onze drummer. Alles is al geprogrammeerd, maar hij beslist dat hij dan dat licht gaat doen, of dan dat. Hij heeft een bijzondere taak: hij drumt, doet de achtergrondzang en is de lichtman.”

Eigen show mee Tom: “Het was onze bedoeling om het licht synchroon op de maat van de muziek te

Onze lichtshow brengt de muziek een niveau hoger, en daar zijn we best trots op. ste keer was voor Rauw van Joost van Bellen, in het inmiddels afgebroken Club 11 in Amsterdam. Joost is volgens de bandleden Dave Martijn (gitarist) en Tom Coghe (bas) iemand die er vlug bij is om nieuwe dingen op te pikken, en naar z’n feesten te brengen. Zoiets als Goose dus!

we best wel trots op. Het was zeer veel werk om dat gedaan te krijgen. Het licht zit nu synchroon op de muziek, en het is onze drummer Bert Libeert die dat bedient. Er zijn mensen die ons meehelpen opzetten,

krijgen. Dat klinkt heel simpel, maar het is niet zo makkelijk. Een lichtman die achter zijn lichttafel staat moet de muziek om te beginnen al helemaal van buiten kennen om te weten waar de cues zitten, en dan moet

Het drinkwater Highlife spreekt Dave en Tom vlak voor het optreden in de Melkweg, de avond voor een optreden in Spanje en een daaropvolgende Duitse tour. Het is druk voor de band uit Kortrijk, een stad in het zuiden van België waar toch nog Vlaams gesproken wordt. Dave: “De laatste jaren is Kortrijk echt een muziekstad geworden. Er zijn enorm veel groepen die het zeer goed doen, zoals Balthazar, SX en Ozark Henry.” Tom: “Er gebeurt echt wel wat op muzikaal vlak. ’t Is best wel gek, want uit andere kleine steden in België zoals Roeselare of Ieper komt geen enkele groep vandaan. Het moet de rivier de Leie die door Kortijk stroomt zijn, of het drinkwater...”

Bijzondere taak Afijn, de Melkweg dus. Dave: “Grote of klei-

31

je altijd diezelfde lichtman mee hebben. We hebben andersom gewerkt en ons licht geprogrammeerd op de muziek. De lichtman zelf is eigenlijk niet meer belangrijk, het is gewoon zodanig geprogrammeerd dat als onze drummer een deel van een nummer start de lichten meelopen. Het voordeel is dat we overal op tour hetzelfde effect kunnen bereiken. We hebben altijd onze eigen show mee.”

we dat gewoon gaan registeren. Er is live nog altijd een energie die je niet op de plaat krijgt... De uitdaging was om live zo op te nemen dat het dicht bij hetgeen wat we doen staat.”

Stoom aflaten

Het net uitgebrachte album heet Control Control Control en dat vraagt natuurlijk om

Dave: “Als we werken zijn we altijd heel gecontroleerd bezig, ook voor een optreden. Eigenlijk sparen we de hele dag onze energie op, om ’s avonds te pieken, en voor het optreden gaan we dus nooit roken of drinken of zo. Maar na een optreden gaan we wel stoom aflaten, dan kan er wel een

uitleg. Dave: “Omdat het er goed uitziet, maar zanger Mickael Karkousse roept het ook plots in de titeltrack en dat vonden we

keer iets door de beugel. We houden dat gescheiden en ik denk dat het goed is dat er een tijd is van concentratie en ook een

Eigen kot

gerookt bij ons in de groep, maar als het op een bepaald moment teveel wordt, dan is dat ook niet meer leuk. Af en toe een keer, dat is het beste voor ons. We hebben ook een zekere verantwoordelijkheid, niet alleen naar onszelf, maar ook naar de mensen die voor ons werken. We moeten niet zo egoïstisch zijn om er niet 100% te staan, we zijn verantwoordelijk voor die mensen.”

In hand bijten De show in de Melkweg is geweldig en het publiek gaat finaal door het lint. De combinatie van stampende electro en een uitzin-

nig maar perfect gedoseerd gebruik van de belichting hakt er stevig in. Het is moeilijk om hier niet totaal in op te gaan, en het van

Als we werken zijn we altijd heel gecontroleerd bezig, ook voor een optreden. tof omdat het spontaan was - daarom eigenlijk. Aan de ene kant hebben we op de plaat de touwtjes stevig in handen. We weten wat we wel willen of niet willen in de muziekindustrie, dus we zijn onze eigen baas en hebben ons eigen platenlabel opgericht.

Langs de andere kant is het de eerste keer dat we de controle uit handen hebben gegeven aan een producer. De eerste en tweede plaat hebben we zelf geproduceerd en afgemixt, nu hebben we bij wijze van experiment, en om ons niveau weer te verhogen, met een extern iemand gewerkt, Paul Stacey (Oasis, The Black Crowes). En dat is goed bevallen. Wij waren er klaar voor, en goed voorbereid, we hebben de plaat live opgenomen. Maanden aan een stuk hebben we gerepeteerd in ons kot, en dan zijn

32

tijd van ontspanning. Voor ons is dat wat het beste werkt.” Tom: “We blowen zeker niet om te creëren. We creëren in ons geval ook niet alleen, we zijn met vier, dan moeten we wel op dezelfde golflengte zitten. Nuchter werkt dat goed.”

Occasioneel Dave: “Ik blow bijna nooit, het gaat me niet goed af. Ik begin te denken en te denken...

Ik ben een onrustige ziel, maar ik word rustig van alcohol. Hangt er trouwens vanaf welke soort...” Tom: “Ik heb vroeger wel gerookt, maar ondertussen is dat wel verminderd en is het occasioneel. Ik vind het wel goed zo. De andere bandleden blowen soms, trouwens. Vroeger werd er wel meer

tevoren opsteken van een joint lijkt dan ook niet zo vreemd. Dave: “Dat hebben we al vaker gehoord, met de lichtshow erbij kan ik het me wel voorstellen dat het leuk is om te zien.” Tom: “Het is redelijk up-tempo, ik denk dat een pilletje ook wel zou werken.

Ja toch jongens?!” Een van die jongens, de drummer, voegt daaraan toe: “Er was gisteren iemand die zo aan het trippen was dat-ie in zijn hand begon te bijten!”

Luxe Goeie reclame, zoiets. Maar is dat nog nodig, kunnen de bandleden van Goose rondkomen van hun muziek? Dave: “We hebben het zo gemaakt dat we er van kunnen leven. Het is niet luxueus, maar het is

een ongelooflijke luxe om dit 24 op 24 te kunnen doen. Er is niemand van ons die hoeft te gaan werken. Vroeger hebben we allemaal in de fabriek gestaan of in een kledingwinkel om dit nu te kunnen doen...

Maar dat is een verhaal van jaren, dat is niet zomaar van de ene dag op de andere.

Je mag er ook niet van uitgaan dat je er van zal kunnen leven, of dat je het voor het geld doet.” Onderdeel van de luxe vormt de plek die Goose voor zichzelf heeft: “We hebben onze eigen studio,” aldus Dave, “en als we weer eens thuis zijn dan beginnen we gelijk aan nieuw materiaal. Het is echt een hang-out.”

Verrijkend In die eigen studio gebeurt meer dan alleen Goose, trouwens. Dave: “De plaat van ons voorprogramma Go Chic uit Taiwan is geprogrammeerd geweest door de electro-artieste Peaches, en gemixt door haar en onze drummer Bert in onze studio. Dat zijn dingen die we er nog bijdoen en die ook verrijkend zijn.” De sex-shocker Peaches heeft goed werk verricht, want de meidenband uit Taiwan zet ook al zo’n opwindende act neer, met een krolse zangeres als blikvanger. Jaja, genoeg te doen rondom Goose. www.goosemusic.com

33

NK Bardrummen

Hakken en takken Nu de lol van het luchtgitaarspelen er een tikkie af is, hebben we gelukkig weer iets nieuws: bardrummen. Een idee van een paar Amsterdammers die vonden dat het vele, vooral onbekende talent dat op tafel of bar roffelt een breder publiek verdient.

Ze weten het in ieder geval smeuïg te verpakken, de organisatoren Jaro Renout (DJ, zanger, kleinkunstpleger), Brian Bik (café Pakhuis Wilhelmina), Bart Vleming (lichtman/drummer) en Martin Zijlema (geluidsman). De wervingstekst knettert er lekker op los: Wie bespeelt het geduldige hout als een echte Barretto? Wie geselt de glazen als een bar-Bozzio? Wie komt met de minst vernielende doch meest vernieuwende ideeën? Wie wordt de Cobham van de kroeg?

Volgens de bedenkers van de Eerste Open

in de muziekgeschiedenis.

Leven hangt er vanaf Jaro licht het fenomeen bardrummers graag toe: “Je kent ze wel. Ze zitten op de toog van de kroeg of coffeeshop te drummen alsof hun leven er vanaf hangt. Alsof zonder hen de band en dus de muziek uit elkaar valt als los zand. Drummers in het diepst van hun ziel, maar misschien niet in de praktijk. Wat

door: Arjan van Sorge

de bar betreft, denken we dat het speelveld redelijk gelijk getrokken is. Op de bar durf ik wel, op een drumstel niet...”

Roerstaafjes en spatels “Ik kreeg dit idee een paar jaar geleden en heb het vervolgens een beetje rondverteld onder vrienden. Dit is de eerste keer voor zover wij en Google weten, dat er iets met het verschijnsel 'bardrummen' gedaan wordt. Er komen zes voorronden in zes Amsterdamse kroegen: Pakhuis Wilhelmina, café De Koe, Kanis & Meiland, De Nieuwe Anita, café Diep en café Soundgarden. Iedere deelne-

Je kent ze wel. Ze zitten op de toog van de kroeg of coffeeshop te drummen alsof hun leven er vanaf hangt.

Bardrum Kampioenschappen is het hakken en takken op meubilair ook nog eens zo oud als de weg naar Woodstock, dus is het mooi om daarvoor eens wat piketpaaltjes te slaan

zou er gebeuren als je ze de kans gaf om uit te vechten wie de beste bardrummer is?

Drummers en percussionisten doen natuurlijk ook mee, maar omdat het drummen op

mer drumt aan de klantenkant van de toog, met handen en/of spullen van de bar, zoals roerstaafjes en spatels. Deelnemers kunnen zich gratis opgeven via de site. We eindigen hoogstwaarschijnlijk op 30 maart met de finale in Pakhuis Wilhelmina.”

Voor alle informatie zie de site www.bardrummers.nl Facebook: www.facebook.com/bardrummers

Wat mag je gebruiken?

-D e drummer mag gebruik maken van alle normaliter op een bar aanwezige attributen, inclusief het lekblad en de bar zelf. Toegevoegd worden: een ijsemmer, twee bierspatels, rietjes, stampers, een lege wijnfles en een cocktail shaker.

- Iedere drummer dient met minstens één voet aan de barkruk te blijven, en binnen het afgebakende gedeelte.

- Het is verboden andere spullen te gebruiken dan de op de bar aanwezige voorwerpen, dus er mogen geen drumstokjes gebruikt worden.

34

AUTOFLOWER

AK-49

3 seeds €17,50 €25,00 €22,50 €21,00 €18,00 €17,50 €17,50 €17,50 €17,50 €21,00 €17,50 €17,50 €17,50 €17,50 €17,50 €17,50 €17,50

5 seeds 10 seeds €25,00 €45,00 €35,00 €65,00 €30,00 €55,00 €27,50 €50,00 €22,50 €40,00 €25,00 €45,00 €25,00 €45,00 €25,00 €45,00 €25,00 €45,00 €27,50 €50,00 €25,00 €45,00 €25,00 €45,00 €25,00 €45,00 €25,00 €45,00 €25,00 €45,00 €25,00 €45,00 €25,00 €45,00

RUSSIAN SNOW

AUTOFLOWER

NORTHERN

LIGHTS

CHEESE

BIG BUD

AMNESIA

SILVER HAZE

BUBBLE YUM

JACK HERER

SUPER SKUNK

DIESEL

NORTHERN

LIGHTS

NY

W W W. V I S I O N S E E D S . N L

AUTOFLOWER

AK-49 Amnesia Big Bud Bubble Yum Cheese Jack Herer Northern Lights NY Diesel Russian Snow Silver Haze Super Skunk White Widow AK-49 * Lowryder * Northern Lights * Super Skunk * White Widow *

WHITE WIDOW

LOWRYDER AUTOFLOWER

!

AK-49

WHITE WIDOW AUTOFLOWER

VISION SEEDS

NE

W

HIGH QUALITY FEMINIZED CANNABIS SEEDS

SUPER SKUNK

BRUSSELSESTRAAT 8 - MAASTRICHT - THE NETHERLANDS - tel/fax +31 43 321 2669

Liefde voor de plant overheerst

Unieke kijk op inkoop coffeeshops Economiestudent onderzoekt de bedrijfsprocessen van de achterdeur Economie- en managementstudent Martijn Huigen van Tilburg University schreef een masterscriptie over de bedrijfsvoering van coffeeshops. Hij was benieuwd op welke punten deze afwijkt van andere bedrijven. Dat bleek niet alleen een gedurfde, maar ook een succesvolle onderneming, want Martijn haalde een 8,5 voor zijn scriptie. Reden genoeg voor Highlife om hem te vragen hoe hij op dit idee kwam en wat zijn onderzoek ons leert.

Martijn legt uit dat hij er niet van houdt om dingen te doen die iedereen doet. Dat verklaart ook de keuze voor zijn scriptieonderwerp. Terwijl zijn medestudenten de bedrijfsprocessen van Philips en andere commerciële ondernemingen onder de

ïntroduceerd. Martijn vertelt dat hij de eerste keer behoorlijk nerveus was omdat hij niet zo goed wist wat hij moest verwachten en bang was verkeerde dingen te zeggen.

Bovendien verwachtte hij zware criminelen tegen te komen, hoewel hij ergens ook wel

Door: Nicole Maalsté

zeggen om hun bedrijf te beschermen en omdat ze bang zijn dat dit gevolgen kan hebben voor hun baan of carrière. Mijn respondenten leken eerder blij dat ze hun verhaal een keer konden doen.”

Risico’s Een goede wetenschapper stelt zichzelf dan natuurlijk de vraag of de coffeeshopondernemers die Martijn heeft geïnterviewd representatief zijn voor alle ondernemers. En in

In andere bedrijven komt ‘outsourcing van de inkoop’, zoals dat ook wel heet, niet zo vaak voor. loep namen, in de hoop daarmee hun toekomst veilig te stellen, trok Martijn de stoute schoenen aan en verdiepte hij zich in de schemerige achterdeur van de coffeeshop.

Dat bleek nog niet zo eenvoudig. Je kunt er alleen maar achter komen hoe coffeeshopondernemers met hun leveranciers omgaan en wat daarbij komt kijken, als je het ze zelf vraagt. Daarbij stuitte hij op het probleem dat het niet eenvoudig is om een afspraak te maken met hen, als je al weet wie je moet hebben... Het personeel heeft vaak de instructie om niet zomaar aan iedereen contactgegevens van de baas of bazin door te geven. En coffeeshopondernemers willen en kunnen niet zomaar informatie geven over de zaken waar Martijn naar op zoek was.

Geen zware criminelen Dat bracht hem bij mij. Normaal gesproken ben ik er niet zo happig op om studenten in contact te brengen met coffeeshopondernemers, maar omdat hij een goed verhaal had, heb ik hem bij een aantal van hen ge-

36

hoopte dat dit niet zo was. Uiteindelijk werd hij verrast door de openheid en hartelijkheid die hij tegenkwam. Dat had hij niet verwacht van mensen die op het randje van de illegaliteit opereren: “Mijn respondenten waren open, aardig en relaxed. In de legale wereld letten ondernemers vaak meer op wat ze

hoeverre hebben de mensen die hij sprak een eerlijk verhaal verteld? Zelf heeft hij het idee dat er een zekere ‘bias’ in zijn steekproef zit. Dat wil zeggen dat hij een selecte groep coffeeshophouders heeft gesproken, waardoor de uitkomsten van zijn onderzoek niet zomaar voor alle coffeeshops in Neder-

land gelden. Echt ‘foute’ coffeeshophouders heeft hij namelijk niet gesproken, maar die krijg je volgens hem ook niet te spreken.

“Het waren allemaal ondernemers die niet alleen maar op winstbejag uit zijn, maar ook maatschappelijk betrokken zijn: dingen voor de gemeenschap doen en blij zijn als hun klanten tevreden zijn.” Ook beseft hij dat er

deze manier in kaart zijn gebracht. Martijn stapte er naar eigen zeggen met een open vizier in: “Ik had verwacht dat het bijzonder zou zijn. En dat was het. Ik leerde dingen die ik op de universiteit niet te horen kreeg.” De scriptie is geschreven binnen het vakgebied Supply Chain Management. In andere bedrijven probeer je dan vast te stellen hoe je

Afgeschermd Wat hem ten eerste opviel is dat de inkoop van coffeeshops niet alleen zodanig is georganiseerd dat deze buiten het zicht van politie en justitie blijft, maar dat deze vaak ook is afgeschermd van ‘criminelen’ of andere kwaadwillenden. En van het eigen personeel. Praktisch gezien betekent dit dat alleen

Het keuren van de kwaliteit van de producten heeft veel met ervaring te maken. voor de ondernemers behoorlijk wat risico’s zitten aan de mate waarin zij openheid van zaken gaven. “Ze zijn zo eerlijk geweest als ze het tegen mij zouden kunnen vertellen.

Het zou niet gezond zijn als ze hun hele verhaal zomaar aan mij zouden vertellen. Dat risico is te groot.”

Contracten?

Ondanks deze kanttekeningen biedt dit onderzoek een unieke kijk op de achterdeur van coffeeshops. Het is de eerste keer dat de bedrijfsprocessen van coffeeshops op

bedrijfsprocessen zo goedkoop en efficiënt mogelijk kunt maken. Ofwel: hoe je deze zo optimaal mogelijk kunt laten verlopen.

Om dat te waarborgen wordt er vaak met contracten en vaste procedures gewerkt.

Martijn verwachtte dat dit voor coffeeshops anders zou zijn, omdat er vanwege het illegale karakter risico’s kleven aan het vastleggen van dit soort bedrijfsprocessen. Het leek hem onwaarschijnlijk dat coffeeshops en hun leveranciers met contracten werken.

Maar hoe gaat dat dan wel?

bepaalde personen contacten hebben met leveranciers. Zij hebben voor zichzelf controlemechanismen ontwikkeld om risico’s zoveel mogelijk te mijden, maar deze staan niet op papier. Mochten de betreffende personen om een of andere reden wegvallen, dan kan de inkoop dus volledig stil komen te liggen. Niemand anders is immers op de hoogte van de gehanteerde werkwijze. Sommige coffeeshops gaan nog een stapje verder door tussenschakels in te bouwen. Dat houdt in dat iemand van buiten het bedrijf verantwoordelijk is voor de bevoorrading van de coffeeshop. Vanuit een bedrijfstechnisch

Ondernemers volgen verschillende procedures bij het beoordelen van een partij hasj of wiet. Het keuren van de kwaliteit heeft veel met ervaring te maken.

37

De algehele conclusie is toch wel dat alle ondernemers het liefst zaken doen met leveranciers die liefde voor de plant hebben. oogpunt is dat heel bijzonder. In andere bedrijven komt ‘outsourcing van de inkoop’, zoals dat ook wel heet, niet zo vaak voor. Aan deze constructie zijn bovendien grote risico’s verbonden. De leverancier (die misschien ook wel andere coffeeshops bevoorraadt) kan dan immers behoorlijk veel invloed krijgen op de variëteit, de kwaliteit en de prijs van de producten die de betreffende coffeeshop verkoopt.

Kwaliteitsgarantie Een ander punt waarop de bedrijfsvoering van coffeeshops volgens Martijn verschilt van andere bedrijven, is dat er geen kwaliteitsstandaard is: “Ondernemers volgen heel verschillende procedures bij het beoordelen van een partij hasj of wiet. De één keurt samples van partijen met een microscoop, de ander rookt er zelf altijd van en weer een ander kijkt, ruikt en voelt eraan. Daarbij wordt dan bijvoorbeeld gelet op hoe droog de wiet is en of deze netjes is geknipt.” Al

38

met al heeft het keuren van de kwaliteit van de producten veel met ervaring te maken.

Martijn denkt bovendien dat er sprake is van regionale verschillen. In Amsterdam lijken coffeeshops veel meer te concurreren op kwaliteit. Dat komt de kwaliteit ten goede.

In Brabant zijn coffeeshops meer stamkroegen, die minder behoefte lijken te hebben om de klantenkring van een ander over te nemen. Volgens Martijn heeft dat ook te maken met de voorraad die een coffeeshop kan en wil aanleggen, en de risico’s die daarmee gepaard gaan: “Het handhavingsbeleid is niet overal hetzelfde, en je moet ook de capaciteit hebben om voldoende inkoop te kunnen regelen.”

Quality Fade Martijn legt uit dat hij in zijn onderzoek de ‘theorie van quality fade’ volgt. Deze theorie gaat ervan uit dat de kwaliteit van producten minder wordt als de doelen van de leverancier en de inkoper niet hetzelfde zijn. Coffeeshops hebben tot doel om een zo schoon

mogelijk product te verkopen. Het doel van leveranciers is dat een product er zo goed mogelijk uit ziet. De kwaliteit wordt ook minder wanneer beide partijen niet dezelfde informatie hebben. In het geval van coffeeshops kan dit slecht uitpakken, omdat de inkoper niet altijd inzicht heeft in de keuken van de leverancier. Inkopers willen en kunnen niet zomaar een kwekerij binnenlopen.

Ze kunnen alleen maar controleren aan de poort. Ze moeten afgaan op hun eigen ervaring en op de informatie die de leverancier hun geeft. Een kwaadwillende leverancier kan dus misbruik maken van het gebrek aan informatie.

Mensenkennis Vijf ondernemers gaven aan dat er wel eens partijen zijn aangeboden waarvan de kwaliteit onder de maat was. Het gaat dan bijvoorbeeld om partijen die slecht gespoeld of geknipt waren. Ook zijn ze wel eens partijen tegengekomen waarin glas, zand, metaal of boosters zaten. Als

dit een keer voorkomt beschouwen zij dit normaal gesproken als ‘onbewuste’ fouten.

Meestal kunnen deze partijen geweigerd of teruggegeven worden aan de leverancier.

Om dit soort risico’s te vermijden, werken

tuatie voor elkaar waarin zij op een veilige manier transacties kunnen doen. Zo ontstaat een bepaalde afhankelijkheidssituatie: hoe veiliger de omgeving, hoe makkelijker je kunt zeggen dat je een bepaalde partij niet

kilo in huis mogen hebben, kunnen coffeeshops officieel niet een voorraad aanhouden die nuttig of efficiënt voor hun bedrijf is. In de huidige situatie gaan ondernemers daar heel verschillend mee om, afhankelijk van

Wiet is iets waar we met zijn allen iets aan kunnen hebben. sommige ondernemers uitsluitend met leveranciers die ‘al lang mee gaan’ en die zij direct of indirect kennen. Op die manier creëren inkopers en leveranciers een si-

accepteert. Je kunt immers niet terugvallen op een contract. Er zijn overigens ook ondernemers die partijen kopen van leveranciers die zij nog niet kennen. In dat geval varen zij op mensenkennis. Eén van de ondernemers gaat daarbij zelfs zover dat hij het niet erg zegt te vinden als er een rechercheur tussen zijn leveranciers zit…

Maar de algehele conclusie van dit onderzoek is toch wel dat alle ondernemers het liefst zaken doen met leveranciers die liefde voor de plant hebben. Al met al heeft het keuren van de kwaliteit van de producten veel met ervaring te maken.

Leren van coffeeshops De wijze waarop coffeeshops hun bedrijfsprocessen hebben vorm gegeven, levert volgens Martijn ook boeiende informatie op voor andere ondernemers die met vage leveranciers uit China of andere landen te maken hebben. In die gevallen wordt ook niet altijd met contracten gewerkt, en zijn bedrijfsprocessen eveneens afhankelijk van het vertrouwen dat beide partijen in elkaar stellen. En ook daar kan het gaan om producten waarbij er (nog) geen standaardkwaliteit is.

Deze scriptie laat zien dat andere bedrijven een hoop kunnen leren van de coffeeshopbranche. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk om zonder contract en zonder standaard kwalitatief ‘goede’ producten te verhandelen. De coffeeshopbranche leert ons dat ervaring in zo’n geval cruciaal is. Op basis van die ervaring kan een inkoper bepaalde controlemechanismen uitvoeren. Met voldoende ervaring is het dus mogelijk om een goed product af te zetten.

Toekomst

Martijn Huigen

Desondanks is Martijn ervan overtuigd dat de kwaliteit van cannabisproducten en de bedrijfsprocessen nog stukken verbeterd kunnen worden als de achterdeur geregeld zou worden. In dat geval kan er immers een betrouwbare standaard voor het product worden ontwikkeld, en kunnen er vaste procedures worden gehanteerd om de kwaliteit te testen. Door de 500 grams-regel, die bepaalt dat coffeeshops maar een halve

de mate waarin dit in hun gemeente wordt gehandhaafd. In gemeenten waar deze regel strikt wordt gehandhaafd zijn de risico’s om een voldoende grote voorraad aan te houden veel groter, dan in gemeenten die daar wat soepeler mee omgaan. Uit de interviews die Martijn gehouden heeft, blijkt dat er onder coffeeshopondernemers een grote bereidheid is om bedrijfsprocessen transparanter te maken en mee te werken aan productontwikkeling. Op dit moment is het echter niet mogelijk om procedures te verbeteren, omdat de risico’s te groot zijn als ondernemers deze op papier zetten: “Ze kunnen niet meer doen dan te proberen om er het beste van te maken.”

War on Drugs Martijn wil in de toekomst graag betrokken blijven bij de discussie over de War on Drugs. Tijdens het inlezen voor zijn onderzoek heeft hij niet alleen wetenschappelijke kennis tot zich genomen, maar ook allerlei grijze literatuur, YouTube filmpjes en documentaires bekeken. Hierdoor is zijn kijk op cannabis gedurende het onderzoek behoorlijk gewijzigd: “De documentaire What if cannabis cured cancer? van Len Richmond heeft alles omgedraaid! Voordat ik die documentaire zag, dacht ik dat wiet iets was, waar ze niet zo moeilijk over moeten doen.

Nu heb ik het idee dat wiet iets is waar we met zijn allen iets aan kunnen hebben.”

PDF van de scriptie Martijn Huigen (25 jaar) werd geboren in Eindhoven en groeide op in Woerden. Geïnspireerd door zijn vader wist hij op zijn twaalfde al dat hij economie in Tilburg wilde studeren. Hij studeerde Supply Chain Management aan de Tilburg School of Economics en Management. Voordat hij aan het werk gaat wil hij eerst nog wat levenservaring opdoen en avonturen beleven. Daarvoor wil hij samen met zijn vriendin naar het buitenland emigreren.

Een pdf van de masterscriptie ‘Exploring buyer-supplier relationships: The Case of the Dutch Coffeeshop’ (2012) is te downloaden op www.accesinterdit.nl

39

Evette 40

Wortels en wortelharen De wortels zijn één van de belangrijkste onderdelen van de plant om voeding en water op te nemen. Voor sommige kwekers is het zelfs zo belangrijk dat zij eerst naar het wortelgestel kijken voordat ze planten water gaan geven.

Planten hebben wortels nodig om niet om te vallen door de zwaartekracht of weg te

op te nemen; één van de redenen dat hydroteelt potentieel een hogere opbrengst kan

Door: P.T. Klaassen BSc (CANNA Research Laboratories)

is zeer hard en beschermt het groeipunt.

Met voldoende energie kan de wortelkap van de plant dwars door asfalt heen groeien en dit breken als dat nodig is. In het groeipunt worden naast nieuwe cellen ook belangrijke

Planten hebben wortels nodig om niet om te vallen door de zwaartekracht of weg te waaien door de wind. waaien door de wind. Daarnaast wordt water en alle voeding door de wortels opgenomen. Het wortelgestel zal in volume toenemen zolang de plant en dus het aantal bladeren toeneemt. Wanneer er een evenwicht is bereikt, zal de plant echter alleen nog maar zijn volume in stand houden. Ondanks dit gegeven blijft de wortel dagelijks doorgroeien, maar zal hij deels ook weer afsterven. Om dit beter te begrijpen, verdelen we het wortelgestel in verschillende onderdelen.

geven. Meer informatie hierover is te vinden in de pF-grafieken op internet.

De wortelpunt Ieder uiteinde van de wortel begint met een punt; de wortelpunt. Deze bestaat uit een wortelkap en een groeipunt. De wortelkap

hormonen aangemaakt. De nieuwe cellen zorgen ervoor dat de wortel verder door het medium kan groeien. Dit doet de wortel door meer cellen te maken, maar later ook door de cellen te vergroten (uitrekken). Nadat deze eerste cellen het groeipunt hebben verlaten, bevatten ze tijdelijk uitstulpingen die haarwortels worden genoemd.

Het wortelgestel Zoals gezegd, neemt de wortel alleen toe in volume als de plant bovengronds ook in volume toeneemt. De verdamping van het blad zorgt ervoor dat er meer wortels moeten ontstaan om het benodigde water omhoog te pompen. Uiteindelijk ontstaat er een evenwicht tussen wortel en plant. Een algemene regel is dat het wortelgestel dertig procent moet zijn van zijn totale plantvolume.

Hoewel deze regel in de vrije natuur goed opgaat, heeft de hydrocultuur aangetoond dat dit niet zo hoeft te zijn. Je kunt namelijk grote planten kweken in een klein potje, mits je op tijd water en voeding geeft én zonder dit potje te nat of te droog te laten worden.

Om laatstgenoemde fout te voorkomen, adviseren wij toch een groot mediumvolume.

In hydroteelten zie je dat er minder wortels nodig zijn om een grote plant te kunnen maken. Dit komt omdat iedere haarwortel minder energie kwijtraakt om water en voeding

42

Wortelpunt en doorsnede van een wortelpunt

Verdrink de wortels van je plant niet

De haarwortel

Haarwortels zijn de belangrijkste opnamemogelijkheid van voeding, water en zuurstof. Dagelijks worden nieuwe cellen aangemaakt door de wortelpunt en dus ook haarwortels. Zeker wanneer de plant een gebrek voelt aan zuurstof, water en/of voeding worden er meer assimilaten (fotosynthese-energie) naar de wortel verplaatst, waardoor er minder bloemen worden aangemaakt op korte termijn. Maar de wortel kan nu meer cellen maken in de wortelpunt.

Hierdoor krijgen planten meer haarwortels, totdat de wortel datgene gevonden heeft waar het naar op zoek was. Zodra de kweker weer water geeft, is de aanwezigheid van zoveel haarwortels niet meer nodig. De oudste haarwortels sterven af.

In de praktijk Wanneer het medium droger wordt, gaat de wortel op zoek naar water en worden er meer cellen en dus meer haarwortels gemaakt. De afnemende opnamecapaciteit, door het droger worden van het substraat, wordt hiermee gecompenseerd, doordat er meer haarwortels ontstaan. Ook zullen de voorste haarwortels in nog vochtigere grond komen. De plant kan nog steeds dezelfde hoeveelheid water opnemen. In een droger substraat heb je de zekerheid dat er voldoende zuurstof aanwezig is om über-

haupt water en voeding op te nemen. Het algemene advies om wat droger te kweken zit in deze theorie; genoeg zuurstof en geen wateropnamebeperking.

Wanneer er bewaterd wordt, wordt een deel van de haarwortels overbodig. Om het verlies aan energie te beperken (dissimilatieenergie) sterven de oudste wortelharen af.

Geeft de kweker teveel water, dan sterven alle haarwortels af; de wortels zijn verzopen.

Het duurt nu minstens drie dagen voordat het wortelpuntje weer voldoende nieuwe cellen met wortelharen gemaakt heeft. Het afsterven van wortelharen kan ook plaatsvinden na overplanten in een grotere pot of door het te ruw verplaatsen van planten.

Tip: doe de eerste drie dagen voorzichtig met je klimaatsturing. Laat de plant niet teveel verdampen en geef niet teveel licht.

De wortel In principe zijn dit vertakkingen die de mens met het blote oog kan zien (haarwortels niet). De cellen, nu zonder haarwortels, kunnen alleen nog maar oprekken om de voortstuwing van het voorste gedeelte van de wortel te ondersteunen. De buitenste cellen van de wortel verkurken (de bast) en fungeren alleen nog maar als pijpleiding om het opgenomen water en de voeding naar de stengel en de rest van de plant

te transporteren. Planten in de vegetatieve fase zullen toenemen in massa. Zowel bovengronds als ondergronds.

Zelfs in het eerste deel van de generatieve fase neemt vaak de oppervlakte van de bladeren toe en/of zal een actiever klimaat ervoor zorgen dat de wortel toeneemt in volume. Uiteindelijk komt het in evenwicht.

Dit evenwicht komt meestal tussen de vijftig en zeventig procent van de bloeiperiode tot stand (voorbeeld: week zes van een tienweekse teelt). In aarde-culturen zal de plant dan vijf à zes liter water/m2 per dag op kunnen nemen. In hydroteelten kan echter met minder wortelpunten (niet minder wortelharen) meer water per dag opgenomen worden.

Voedingsmineralen Een plant heeft tijdens de opbouw van het wortelgestel bepaalde voedingsmineralen nodig. Hiervoor zijn onder andere stikstof en calcium, maar vooral fosfaten nodig.

Een gebrek aan fosfaten in deze periode geeft, hoe vreemd het ook klinkt, visueel meer wortelgroei. Helaas zijn deze wortels van een mindere kwaliteit waardoor ze niet optimaal werken. Een hoge pH tijdens deze fase zorgt er bovendien voor dat het aanwezige fosfaat in de voedingsoplossing

43

vastgelegd wordt en niet/slecht opneembaar is voor de plant. Zorg er dus voor dat gebruik gemaakt wordt van een goede vegetatieve voeding die opgenomen kan worden door de plant. Later in de teelt is de voeding voor de wortelontwikkeling van minder belang.

Wortelstimualtoren Wortelstimulatoren hebben vaak meerdere functies die de wortels moeten helpen de voedingsmineralen, het water en het zuur-

Tijdens de afbraak van wortels kunnen worteldeeltjes tijdelijk mineralen binden.

Hierdoor wordt wel eens geclaimd dat enzymen voeding kunnen wegnemen. Het is dan wel noodzakelijk dat deze restanten uit het substraat gedraineerd worden, anders komen de mineralen later weer net zo snel terug bij volledige afbraak van de wortelresten. Het werkt dus alleen bij draineerbare systemen.

Enzymen zorgen ervoor dat de voedingsmineralen weer vrij worden gemaakt uit de oude wortelharen. Deze voedingsminera-

hergebruikt wordt, maar ook als het een nieuw substraat is dat voor de eerste keer gebruikt wordt.

Niet alle wortelstimulatoren en enzymen doen hetgeen wat zojuist beschreven is.

Soms zijn de namen gebaseerd op het ingrediënt. Er bestaan ook enzymen (emulgatoren) die vet beter doen oplossen in water. Op de afbreuk van wortels hebben zij dus geen effect. Maar hetzelfde ingrediënt maakt water ook 'dunner' waarmee bijvoorbeeld beter uitgespoeld zou kunnen worden. Lees daarom altijd goed de

Met voldoende energie kan de wortelkap van de plant dwars door asfalt heen groeien en dit breken als dat nodig is. stof goed op te nemen. De wortelstimulator versnelt de celdeling in de wortelpunt en zorgt ervoor dat er meer wortelharen aangemaakt worden tussen twee watergiften door. Hierdoor wordt de voeding beter en sneller opgenomen en gebeurt de aanmaak van (haar)wortels ook sneller.

Daarnaast kunnen wortelstimulatoren ook inwerken op het substraat met de bijbehorende groei van micro-organismen om de wortel heen.

Micro-organismen bestaan grotendeels uit water. In het geval van droogte-stress kan de plant hiervan gebruikmaken. Bij droogte heeft het wortelgestel dus meer opneembare capaciteit tot zijn beschikking om nog water uit droge grond (schimmels) te halen. Wortelstimulatoren zijn opgebouwd uit organische stoffen, die bij afbraak organische meststoffen vrijlaten die voor de plant en/of micro-organismen beschikbaar komen. Later in de teelt zijn wortelstimulatoren minder nodig, maar toch zal de plant tot de laatste dag van de teelt na iedere watergift nieuwe (haar-) wortels moeten maken.

Enzymen Oude wortelharen, die deels na iedere watergift afsterven en weer worden afgebroken, moeten geen voedingsbron worden voor verkeerde micro-organismen rond het wortelmilieu. De afbraak van wortels (vertering) onttrekt zuurstof aan de omgeving, waar ook nog de goede wortels aanwezig zijn. Om er zeker van te zijn dat de wortels geen zuurstofgebrek krijgen of last hebben van verkeerde micro-organismen (ziektes) valt het aan te raden om enzymen te gebruiken die het substraat en dus de wortelzone in goede conditie houdt.

44

len worden direct weer opgenomen voor de aanmaak van nieuwe wortelharen. Het is daarom belangrijk dat enzymen niet alleen gebruikt worden als een substraat

beschrijving van een product met een gelijkwaardige naam waarop de werking gebaseerd is, en neem datgene wat je wilt bewerkstelligen.

World Wide Weed

Kweken wij hier anders dan in het buitenland?

Drugsonderzoekers van het Bonger Instituut (Universiteit van Amsterdam) zijn bezig met een nieuw onderzoek naar verschillende typen wiettelers. Dit onderzoek wordt ook in andere Europese landen (zoals België, Groot-Brittannië, Finland en Denemarken) en in de VS, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland gedaan. Highlife stelde onderzoekster dr. Marije Wouters een aantal vragen.

Er zijn al zoveel onderzoeken naar wiettelers gedaan. Wat maakt dit onderzoek zo bijzonder?

van politie en justitie. Wij willen de teelt juist onderzoeken vanuit het perspectief van de kweker. Niet alleen “wat levert

Door: Rob Tuinstra

willen we vooral telers uit Nederland zelf aan het woord laten.

Wat houdt het onderzoek precies in?

Wie kunnen meedoen aan dit onderzoek? En staat er wat tegenover?

We willen vooral telers uit Nederland zelf aan het woord laten.

Er is in Nederland nog niet zo veel onderzoek gedaan naar wiettelers. En wat er wel is gedaan, komt vaak uit de koker

een oogst nou op?” Maar ook het plezier dat je eraan kunt hebben om je eigen planten te oogsten. Doe je het binnen of buiten? Wat voor grond gebruik je? Heb je het maar één keer gedaan of vaker?

Waarom ben je er mee gestopt of juist mee doorgegaan? Hoe lang heeft het geduurd voor je het een beetje in de vingers kreeg? Wat zijn voor jou de plus- en de minpunten? Kweek je alleen voor jezelf?

Geef je gratis weg aan vrienden? Verdien je er wat mee? Lever je aan coffeeshops of willen die jouw wiet niet? Ook de manier waarop we het onderzoek doen, een internetenquête, is nieuw voor dit onderwerp.

In het buitenland zijn dezelfde manier van werken en vragenlijst al gebruikt.

Kunnen jullie daar al resultaten van geven?

Het internationale World Wide Weed project heeft al een eerste ronde achter de rug, waar wij nog niet aan meededen. Belangrijke redenen om zelf te kweken waren: liefde voor de plant en het vermijden van het criminele circuit voor het kopen van wiet. Ook de kwaliteit van de eigen wiet en het geven van een maatschappelijk of politiek signaal waren motieven om te kweken. De situatie in Nederland is vanwege de coffeeshops natuurlijk anders. Wij zijn dus nieuwsgierig wat de overeenkomsten en verschillen met andere landen zullen zijn. Maar los daarvan

Het bestaat uit een volledig anonieme internetenquête, waarvan het invullen ongeveer twintig minuten duurt. Iedereen die wiet kweekt of heeft gekweekt kan meedoen. Ook als je maar een paar plantjes hebt of er intussen mee bent opgehouden. We kunnen geen beloning geven, want dat gaat niet bij een anonieme internetenquête. Maar door mee te doen kunnen telers wel helpen het beeld van de wietkweker dichterbij de werkelijkheid te brengen.

Wat gebeurt er met de resultaten van dit onderzoek? Er worden zoveel onderzoeken gedaan. En het lijkt erop dat de overheid nog steeds even vijandig tegenover kweken staat.

De resultaten zullen we internationaal publiceren, samen met de onderzoekers uit de andere landen. Daarmee kunnen we ook de overheid informeren. Wie weet hoe er over een tijdje gedacht wordt in de politiek? Via Facebook en Twitter zullen we mensen op de hoogte houden hoe het onderzoek vordert. En misschien willen jullie wel weer een interview doen als we klaar zijn?

Afgesproken, doen we.

Info: www.worldwideweed.nl Vragen: worldwideweed@xs4all.nl Facebook.com/worldwideweednl

45

nu verkrijgbaar!

e Nieuw teN Soor

Nieuw

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

Nieuw

10,00 27,00 40,00 75,00

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

Nieuw

8,00 20,00 30,00 55,00

Nieuw

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

Probeer nu onze nieuwe gefeminiseerde en gefeminiseerde autoflowering soorten!

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

Nieuw

9,00 23,00 35,00 65,00

Nieuw

8,50 21,50 32,50 60,00

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

Volg ons op Facebook & twitter en maak kans op GratiS zaden! facebook.com/rQSeeds twitter.com/royalqueenseeds

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

Nieuw

9,50 25,00 37,50 70,00

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

Nieuw

8,50 21,50 32,50 60,00

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

Nieuw

8,50 21,50 32,50 60,00

Nieuw

9,50 25,00 37,50 70,00

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

9,00 23,00 35,00 65,00

Nieuw

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

9,00 23,00 35,00 65,00

1 zaadje ............ € 3 zaden ............. € 5 zaden ............. € 10 zaden ........... €

8,00 20,00 30,00 55,00

www.royalqueenseeds.com

telefoonnr: +31 (0)73 54 79 916 PREMIUM FEMINIZED SEEDS

PREMIUM FEMINIZED SEEDS

PREMIUM FEMINIZED SEEDS

order@royalqueenseeds.com

The Sweeney

Bikkelhard met veel actie In de jaren zeventig werd op de Britse zender ITV de politieserie The Sweeney uitgezonden. Het was niet alleen commercieel enorm succesvol, maar ook baanbrekend voor het hele genre. Voorheen waren politieserie’s nogal oubollig en braaf, maar de ruige avonturen rond de brutale Detective Inspector Jack Regan (gespeeld door John Thaw, die later furore verwierf als Inspector Morse) maakten daar een eind aan.

Door: Rob Tuinstra

Zonder een badge kan zijn wraak alleen maar harder en meedogenlozer worden…

In de jaren zeventig werden al twee gelijknamige films gemaakt, maar vanaf 14 maart kunnen bioscoopgangers kennismaken met de nieuwste verfilming van de legendarische serie. Regisseur Nick Love wist voor de hoofdrol Ray Winstone te strikken, en dat is een goede keuze geweest. Want Winstone excelleert al ruim 30 jaar in rollen waarin hij een geharde bad guy / good guy speelt. Onvergetelijk was bijvoorbeeld zijn hoofdrol in Sexy Beast (2000), waarin hij naast Ben Kingsley schitterde.

zijn jonge partner Carter (Ben Drew) wegens onterechte beschuldigingen van corruptie op non-actief worden gezet, is de maat vol voor Regan. Zonder gehinderd te worden door een badge, kan zijn wraak

alleen maar harder en meedogenlozer worden… Liefhebbers van een bikkelharde politiefilm met heel veel rauwe actie zullen zich prima vermaken met The Sweeney. En let ook op de uitstekende soundtrack.

The Sweeney anno 2013 haalt alles uit de kast om te laten zien waarom de originele serie zo’n enorm artistiek en commercieel succes was. Regan is de chef van The Sweeney, een elite-eenheid die tegen de meest geharde criminelen vecht. Nadat zijn aartsvijand Allen (Paul Anderson) voor een ongekende geweldsexplosie in de binnenstad van Londen zorgt, en Regan en

47

Baked Banana TV

to be blazed and amused als ze lekker high waren, misten Jetze en Ox een goede show of video waar je als oprechte stoner gewoon lekker naar kon kijken. Uit nood geboren ontstond zo baked banana tv, waarvan elf afleveringen op Youtube te vinden zijn. binnenkort start Naked banana 2.0. Dat wordt stoner-tv ‘the next level’.

“Het eerste idee was om zelf content te maken over bijvoorbeeld helikopters en walvissen”, vertelt Jetze. “Dit komt omdat ik tijdens een high super geïnteresseerd ben in van alles. Na een tijdje klooien kwamen we er achter dat het veel te veel werk was om zo veel content te maken, en dat er al genoeg tofs is dat we net zo goed konden gebruiken. Vandaar dat we besloten om een wegwijzer te worden voor chille content. Na wat verder brainstormen besloten we om er meer onderwerpen in te gooien, stonen is immers niet alleen een beetje tv-documentaires kijken. Denk aan munchies, filosofie, muziek en humor!

Dat is uiteindelijk de basis geworden voor Baked Banana, 'to be blazed and amused'.

Uiteraard waren we stoned toen we het idee kregen, haha.”

vrije geesten Zowel Jetze als Ox is (stoner)student Communicatie en Multimedia Design aan de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden NHL.

Van Baked Banana hebben ze ook een project gemaakt voor hun studie – twee vliegen in een klap. Je kunt je voorstellen dat hun idee niet al te serieus werd ontvangen op de academie, maar dat duurde niet lang. “Er hangt gelukkig een professionele sfeer van respect en gelijkwaardigheid bij ons op de opleiding. Uiteindelijk is het wel een gat in de markt waar een multimediale oplossing voor is gevonden. Nou is het ook zo dat mijn begeleiders hele vrije geesten zijn en zelf ook enige ervaring hebben met blowen. Voor medestudenten werd het al gauw een lolletje, maar dat houdt je scherp.”

razend enthousiast Jetze en Ox kennen elkaar al sinds het begin van de opleiding en hebben samen vele jointjes gerookt. “Ik heb het idee voorgesteld aan Ox en die was razend enthousiast. We hebben dezelfde interesse in film, muziek en we staan allebei heel relaxed

Door: Arjan van Sorge

in het leven. Dat we samen een project zouden doen was eigenlijk een kwestie van tijd.” Jetze is degene die alles aan elkaar praat en bijna altijd in beeld is, Ox de cameraman. De rest van de stoners die voorbijkomen zijn vrienden en bekenden, die meer dan eens terugkeren.

Het bleek nog niet zo makkelijk te zijn om mensen te vinden die bij de webshow wilden komen opdraven. “Ik heb meerdere stoners gesproken die niet in de show willen vanwege de gevolgen die het eventueel kan hebben. Vandaar dat een aantal keren dezelfde gasten in de show zijn geweest. Dat er geen vrouwen in Baked Banana zitten vinden we zelf ook jammer, graag hadden we een stoner chick in de show willen hebben die iets presenteert of zoiets, maar stoner chicks zijn erg zeldzaam, laat staan dat ze dan met hun gezicht op internet willen.”

smoke-sessies “We hebben bij Ox thuis gefilmd, die woont in een veel te groot huis voor een student, dus er was genoeg ruimte om te filmen. Ook omdat we een keuken tot onze beschikking hadden was het handig om bij iemand thuis de opnames te doen. Thuis kan je ook gewoon blowen, dat kan nog wel eens lastig worden in een studio... We deden de opnames in een middagje en het monteren in twee tot drie dagen. Tijdens de opnames, maar ook vooral tijdens smoke-sessies, kwamen we op de ideeën voor een nieuwe aflevering. Het plan voor de show was er ook al een tijdje, dus de meeste ideeën hadden we al in ons hoofd. Verder ben ik actief op het internationale stoner forum reddit/r/trees.

48

in Zweden gewoond waar ik een aantal stoner vrienden heb ontmoet. Hier leerde ik de gravity bong, de waterfall, het bellen blazen en sommige munchies.”

Puur wietje De hoeveelheden hasj en wiet die voorbijkomen op Baked Banana TV zijn niet echt astronomisch te noemen, maar er wordt zeker flink wat gebruikt. En wat dan zoal, dat willen we natuurlijk graag weten. Jetze: “Het liefst een niet al te sterk wietje, maar wel puur. Bij mij gaat het niet alleen om de high maar ook om het sociale aspect van blowen, en het verruimen van mijn blik.

Een brokje hasj in een pijpje is een van mijn favoriete manieren van smoken. Het liefst zit ik met mijn vrienden in de coffeeshop lekker te discussiëren over hoe we de wereld kunnen verbeteren en wat het meest chill is om te doen als je high bent.” Het zal duidelijk zijn dat de twintigers Jetze en Ox flink zijn aangestoken door de stoner cultuur. Jetze voelt zich erg aangesproken door de details: “De pijpjes, de gebruiken, de muziek, het creatieve, de soorten wiet, het sociale, het genieten van het leven, de kledingstijl, de vriendelijkheid, het respect en de oprechtheid van stoners. Ooit een stoner zien vechten?” De meeste reacties op de webshow van Jetze en Ox zijn ontzettend positief, hebben ze ervaren. “Vooral van de echte blowers, zij begrijpen hoe de show bedoeld is en snappen de humor.

Natuurlijk zijn er ook mensen die het er niet mee eens zijn, mijn advies aan hen is dat ze een dikke joint roken en een aflevering kijken.”

Klassiekers

Daar komt zo'n beetje alles van de stonercultuur voorbij. De kunst is om die ideeën te

een hoop goede muziektips en manieren van blowen voorbij. Een bong roken die

Uiteraard komt Baked Banana TV niet zomaar uit de lucht vallen, er is hier zeker sprake van een lange traditie. Moeiteloos somt Jetze wat helden op: “Cheech and Chong uiteraard, maar ook zeker de gasten van Epic Meal Time, die doen het zo goed. James Franco in Pineapple Express, Woody Harrelson in Surfer Dude, en Wiz Khalifa zijn onze favoriete stoners.

Uiteraard waren we stoned toen we het idee kregen, haha. verwerken in video, en dat het er vervolgens ook nog een beetje uit ziet.”

Tips voor blowen Behalve dat Baked Banana melig, stoned, relaxed en lekker maf is, komen er ook

gemonteerd is op een gasmasker, blowen in een stikhete, luchtdichte en met stoom gevulde doucheruimte, de rook van een joint laten wegzuigen in een leeglopende plastic fles met water, en vervolgens smoken. Veel komt van reddit/r/trees, maar ook uit eigen ervaring. “Ik heb een tijdje

We houden van stonerfilms en klassiekers als How High en Half Baked hebben ook erg bijgedragen aan de sfeer van de show. Later willen we zelf ook een stonerfilm maken.” www.youtube.com/bakedbananatv

49

MUZIEK Door: Arjan van Sorge

wie: BAUCHKLANG wat: Akusmatik waar: (Bauchklang Records)

Als je weet dat de sterk groovende Bauchklang-mix van techno, hiphop en rock gemaakt is van enkel het geluid voortgebracht door 5 human beatboxers, is dat extra leuk. Het valt er namelijk niet echt aan af te horen, maar als je wat beter luistert dan snap je hoe de sounds gemaakt zijn. Meestal dan, want soms lijkt het toch echt onmogelijk om een bepaalde beat uit een mond te laten komen... Het eerste album van het Oostenrijkse gezelschap verscheen in 2001, en inmiddels zijn we al weer wat jaartjes verder, met nog beter uitgewerkte bekbeats. Minpuntje is de wat ongeïnspireerde zang, maar die komt gelukkig niet al te vaak voor.

wie: JACCO GARDNER wat: Throw Down Your Arms waar: (Excelsior Recordings)

In zijn liefde voor het ouderwetse sixtiesgeluid gaat twintiger Jacco Gardner uit Hoorn ver. Hij verdiepte zich op internet en via vinyl in die wereld, nam maanden achter elkaar alleen maar op in z’n studio en voila, hij is met zijn psychedelische barokpop wereldwijd een sensatie. De muziek is er dan ook naar: ragfijne, rijkelijk geïnstrumenteerde en romantisch getoonzette liedjes die zo uit midden zestiger jaren lijken te komen. Toen psychedelica nog een wonderlijke sprookjeswereld was, en een verheven ontdekkingsreis door jezelf.

Eens kijken of regisseur Tim Burton wat met Cabinet Of Curiosities gaat doen...

50

wie: CLAW BOYS CLAW wat: Hammer waar: (PIAS Recordings)

Met hun Shocking Shades knalden de rockers van Claw Boys Claw in 1984 keihard de Nederlandse underground in. Jaren later doen de inmiddels wat oudere heren Peter te Bos en John Cameron dat nog eens dunnetjes over, met ook wat singer-songwriterachtige liedjes tussendoor. Levensgevaarlijk klinkt het niet meer, maar wel nog steeds venijnig, scherp en dwingend. Garagerock gecombineerd met punk en rock ’n roll, waarvan het geluid ook nog eens vies en voos opgepept is door Bjorn Ottenheim van zZz. Het brandt, het schuurt, het stoft en zuigt en z’n klauwen laten nog steeds gloeiende wonden achter.

wie: NOSAJ THING wat: Home waar: (Innovative Leisure)

Achter Nosaj Thing gaat Jason Chung uit Los Angeles schuil, die bekend werd met producties voor underground hiphopartiesten, en meer recentelijk met remixen voor onder andere Radiohead, Portishead en Philip Glass. Als er iemand een filmisch geluid kan neerzetten waar diep in de verte nog wat minimale hiphopinvloeden in te horen zijn, dan is het Nosaj Thing wel. Een tikkie donker en vaak op het melodramatische af, maar vooral erg mooi, sfeervol en meestal ook verrassend. Voor wat extra sfeervol effect werkt hij nu op enkele tracks samen met Kazu Makino van Blonde Redhead, en Toro Y Moi.

wie: GRAMME wat: Fascination waar: (Tummy Touch Records)

De wortels van Gramme liggen in de psychodisco uit het Manchester van de jaren ’80, en de punkfunk uit New York. Misschien waren ze er midden jaren 90 iets te vroeg bij met hun typische geluid, en is dat een van de redenen dat ze na het jaar 2000 niets meer van zich lieten horen.

Maar daar zijn ze weer, met ranzige en vet foute disco die weinig zachtzinnig vooruit gekreund wordt door een zangeres. Als het tempo er in meer dubachtige stukken wat af gaat wordt het wat minder, maar full speed kraken ze echt de hardste noten.

wie: THE SOFT HILLS wat: Chromatisms waar: (Tapete Records)

Als je bij The Soft Hills denkt aan zachte, ronde berghellingen waar velden vol lekker in een vriendelijk windje wiegende wietplanten staan, dan kan dat kloppen. De muziek van de uit Seattle afkomstige band met die naam heeft er in ieder geval alles van weg... Hun kruising tussen pop en spacerock klinkt wijds, comfortabel en warm, maar evengoed geven ze vol gas en reiken ze naar de sterren. Het ritme blijft loom doordeinen, maar bij de gitaren gaan alle registers open en worden de laatste restjes subtiliteit weggeblazen.

Hier en daar zakt een nummer wat erg weg in niksigheid, maar daar staan dan al die mooie liedjes tegenover.

Nieuw! in Huissen (GLD) * * * *

De shop voor al uw indoor tuinbenodigdheden Discreet laden en lossen Alles leverbaar Laagste prijzen!

Openingstijden ma t/m vrij 9:00-18:00u. za 9:00-16:00u.

Ook buiten deze tijden zijn wij bereikbaar op: 06-52860499 Veilingweg 9 A | 6851 EG Huissen | Tel. 026-3793844 | www.dekroongrow.nl

www.plagron.com pass it on!

GaDGEts Door: Mike de Leede // Beeld: MMP

sMart (HEaD)PHONE Ziehier: de Parrot Zik. Vormgegeven door niemand minder dan topdesigner Philippe Stark. Dat verklaart meteen het bijzondere uiterlijk van deze bijzondere headphone. Het blijkt een vernuftig apparaat zonder knopjes. De muziek kan worden bediend via touch and swipe technologie, die je kent van smartphones en tablets. Daarnaast is hij ook smart. Als je hem afzet gaat de muziek automatisch op pauze bijvoorbeeld. Als je hem opzet gaat de muziek weer aan. Het standaard geluid is top. Maar valt met een downloadbare Zik-app via een equalizer te customizen. Prijs: € 349. www.parrot.com/zik

CasE OF bass Om met de deur in huis te vallen: de broers Ezra and Alex Cimino-Hurt van bovenstaande firma uit Portland toveren op originele wijze afgedankte koffers om tot volwaardige en serieuze soundsystems. Daarbij staat de geluidskwaliteit met voorsprong voorop. Deze is altijd van een indrukwek-kend niveau. De uiterst draagbare boom-boxen van Case of Bass zijn per definitie uniek door de grote verscheidenheid aan gebruikte koffers, hun basismateriaal zeg maar… Prijs: vanaf € 250. Check: www.gizmag.com/case-of-bass-upcycled-luggage-sound-systems/23134/

sPaCEsHIP GaLaCtICa Altijd baas boven baas. Dit is het nieuwste gadget van Virginbaas Richard Branson. Zijn reputatie neemt hiermee definitief buitenaardse proporties aan. Met zijn Virgin Galactic SpaceShip Two hoopt hij in 2014 de eerste officiële commerciële vlucht te maken met een handjevol ruimtetoeristen buiten onze dampkring. De entrepreneur heeft al 530 betaalde boekingen binnen!

Mocht jij dus binnenkort ook een kijkje willen nemen binnenin dit hightech gadget en buiten onze atmosfeer, reserveer dan een plekje voor $ 200.000 en meld je aan op: www.virgingalactic.com

52

OP GOEDE vOEt Met de aanstormende F8000-reeks heeft Samsung puur goud in handen. Het profiel van deze hightech-tv is alweer een stuk dunner geworden, het beeld nog scherper. Het geluid beter. En dat met een nog dunnere bezel (oftewel: beeldrand). Daarnaast staat dit beeldschilderij op een werkelijk prachtige golfvormige voet. Dankzij een quad core-processor schakelt de F8000 driemaal sneller dan zijn concurrent tussen online viewing, apps en andere content. De lijst met functies lijkt daarnaast oneindig, net als zijn gebruiksen bedieningsmogelijkheden. Binnenkort te koop. De prijs is nog niet bekend. www.samsung.com

WatErDICHt vLaGGENsCHIP Het nieuwste topmodel smartphone van Sony, de Xperia Z, is te koop. Voor snelle beslissers levert Sony er een hoofdtelefoon van 250 euro ‘gratis’ bij. Het nieuwe vlaggenschip werd reeds aangekondigd op de CES beurs in Las Vegas. Voor kenners: dit gadget heeft een Qualcomm Snapdragon quad-core chipset met 1,5 GHz-processor, 2 GB aan RAM-geheugen, een 13,1 megapixelcamera en een 5 inch-scherm met een resolutie van maar liefst 1.920 × 1.080 pixels. Hij draait op Android 4.1, maar zal spoedig een update krijgen naar Android 4.2 (Jelly Bean).

Het is volledig waterdicht tot een diepte van 1 meter (en ook stofdicht). Het toestel kan gebruik maken van LTE, de snelle variant van mobiel internet (4G), dat momenteel door KPN wordt uitgerold. De smartphone is 7,9 millimeter dik en verkrijgbaar in zwart, paars en wit. Prijs: € 629.

FOtO bLOKJE De vierkante Canon Po PowerShot N is een van de meest bizarre ca camera's op de markt.

Het is een vierkantje, met een scherm dat naar boven kan klappen. Omdat er aan de ach achterzijde van het platte, 3 cm dunne cameragedeelte een vrijwel even groot opklapbaar aanraakscherm zit, is deze Canon een eigenzinnige verschijning. Foto’s maak je met behulp van een 12 megapixel-sensor en een 8x zoom 28mm-lens met een lichtsterkte van f/3-5,9. De bediening van de camera verloopt via twee lensringen: eentje voor de zoom, eentje voor het ontspannen van de sluiter. De PowerShot N biedt een handige knopje dat met één aanraking een draadloze WiFi-verbinding legt met je smartphone of tablet. Ook heeft-ie de mogelijkheid om in full HD te filmen. Verkrijgbaar vanaf april. Prijs: € 330.

www.sonymobile.com www.canon.com

53

Het nieuwe eten

sprinkhaan als popcorn “Ik at mijn eerste sprinkhaan in een jolige bui met een paar vrienden. We hadden wat biertjes op en toen toverde iemand een zakje gedroogde sprinkhanen uit zijn jaszak. Je staat dan wat schaapachtig te kijken. Maar we namen er allemaal eentje. En iedereen at zijn sprinkhaan op. Het was eigenlijk heel normaal. alsof je een handjevol popcorn wegknabbelt’, omschrijft Ger van der Wal zijn eerste ervaring met het eten van insecten.

Hij concludeerde na zijn eerste sprinkhaantje dat dat eigenlijk prima smaakte. Zijn interesse voor het eten van insecten was gewekt.

Hij verdiepte zich in de literatuur over eetbare insecten, en ontdekte dat sommige insecten zelfs buitengewoon smakelijk zijn. “Als je een-

ratuur een bevlogen consumptie-insecten expert werd. Die passie en zijn kennis leidden ertoe dat mensen hem regelmatig vroegen hoe ze aan eetbare insecten konden komen, want niet iedere mier die door de keuken wandelt is zomaar geschikt voor consump-

Door: Michiel Panhuysen

hier er een afkeer van. Ze zouden vies zijn en ziektes overbrengen. Maar aan de andere kant kunnen diezelfde mensen misschien wel genieten van varkensvlees, paling of garnalen. En je wil niet weten waar die dieren tijdens hun leven rondscharrelden of kropen.

Het is een kwestie van gewenning. Van der Wal. “Nederlanders hebben het eten van drop en rauwe haring tot culinair-cultureel erfgoed uitgeroepen. Veel buitenlanders walgen daarvan. In Zuid-Korea eten ze kwal en zeekomkommer, en dat zijn wij weer niet gewend, maar we tasten wel weer diep in

Insecten eten is niet eng. Het is een efficiënte manier om aan eiwitten te komen. En nog lekker ook. maal over die drempel van ‘de eerste keer’ heen bent, dan is het niet gek meer of eng.

Dan kun je op ontdekkingstocht gaan in een hele nieuwe wereld van voedsel.”

Eiwitten Aan de Universiteit van Wageningen klinken regelmatig geluiden ten faveure van de consumptie van insecten. “Insecten zijn een rijke bron aan proteïnen (eiwitten), een van de pijlers van een evenwichtige voeding”, stelt Van der Wal, die na zijn speurtocht in de lite-

tie. En je moet ook weten hoe je een insect moet bereiden. “Het is een beetje hetzelfde als met slakken: een dozijn escargots in een duur restaurant vormt een heerlijk voorgerecht, maar als je zelf wat slakken uit de tuin in de pan gooit, zijn die waarschijnlijk niet te eten.” De ondernemersgeest borrelde op en de bezielde entofaag (insecteneter) besloot daarop om eetbare insecten en producten waarin insecten zijn verwerkt te gaan importeren. Zijn onderneming Delibugs zag het daglicht. Op www.delibugs.nl is te lezen wat je in zijn winkel kan bestellen en wat het verhaal achter de verschillende insecten is.

Meelwormen, sprinkhanen, schorpioentjes, vlinders, kevers… eetbare insecten zijn er in veel soorten en maten.

Drempel Waar de consumptie van insecten in Azië vrij breed verspreid is, hebben veel mensen

54

de buidel als we in een restaurant mosselen, oesters of kreeft eten. Ook zijn er historische verschuivingen op het gebied van culinaire acceptatie. Aan het imago van voedsel kun je schaven. Neem bijvoorbeeld zeevoedsel. Terwijl we nu oesters, mosselen of zeewier als delicatessen zien, werd vroeger vis en ander eetbaars uit de zee gezien als armenvoer.”

bron van eiwitten De mens heeft eiwitten nodig. Insecten zijn een grote bron van eiwitten, net als vlees of soja. Grootschalige kweek van soja is een aanslag op de regenwouden in Zuid-Amerika.

Vlees van grote dieren is ook niet bepaald duurzaam. Om een kilo rundvlees te kweken moet een koe tien kilo voer eten. Om een kilo insectenvlees te kweken is ‘slechts’ anderhalve kilo voer (gras) nodig. Daarmee vormen insecten een ecologisch verantwoorde bron van hoogwaardige eiwitten. Van der Wal ziet nog wel enkele jaren verstrijken voordat insecten daadwerkelijk op grotere schaal een directe bron van eiwitten gaan worden voor de westerse mens. Het heeft zijn tijd no-

dig. Maar een indirecte grote bijdrage aan een duurzamere voedselketen van de mens kunnen insecten volgens hem wel op snelle termijn leveren. “Voor de kweek van één kilo zalm is bijvoorbeeld drie kilo ‘wilde’ (op zee gevangen vis) nodig. Die vis wordt vermalen tot vismeel. En dat terwijl het voor kweekvis helemaal niet nodig is om vismeel te eten. Want zalmen eten ook insecten. Als je de kweekzalm voor de helft zou voeren met insecten in plaats van vismeel, ben je veel slimmer bezig, zonder dat de smaak van de zalm verandert.”

Delicatessen Terug naar de directe consumptie van insecten. Veel mensen schrikken in eerste instantie een beetje terug van het idee om een sprinkhaan te eten. “Tot ze het een ander zien doen”, lacht Van der Wal. “Dat werkt vaak aanstekelijk, merk ik in praktijk.

We stonden afgelopen zomer op het festival Wereldsmaken in Utrecht met een paar dozen sprinkhanen. Uiteindelijk hebben daar meer dan duizend mensen een sprinkhaantje geproefd. Zoals gezegd, mensen moeten een drempel over. Daarom werk ik nu vooral aan de algemene acceptatie van het eten van insecten. Mijn insteek is daarbij om ook

bieden hun klanten insectengerechten aan.

Dat is een grote stap naar een bredere acceptatie van insecten als voedsel.”

snoepgoed Van der Wal verwacht dat er de komende jaren een aantal belangrijke bakens worden ver-

insecten ook andere insectenproducten voor.

Daarbij gaat het vooral om soorten snoepgoed (lollies!) waarin zichtbaar een insect is verwerkt. Vrij recent introduceerde Delibugs in Nederland ook twee soorten energybars voor duursporters, waarin gemalen krekels verwerkt zijn. Fietsers en marathonlopers moeten onderweg regelmatig voedsel tot zich

Niet iedere mier die door de keuken wandelt is zomaar geschikt voor consumptie. restaurants te overtuigen om insecten op de menukaart te zetten. Sommige insecten zijn namelijk een ware delicatesse. Verschillende koks zijn daarvan inmiddels ook overtuigd en

zet op het gebied van het eten van insecten.

Zelf wil hij graag deel uitmaken van die ontwikkelingen. Delibugs schotelt zijn klanten naast verpakkingen met consumptieklaar gemaakte

nemen. Dat voedsel moet veel caloriën en of eiwitten bevatten. Gemalen krekels schijnen een uitstekende voedingsbron te zijn voor de sporter. Dat klinkt als een nieuwe uitdaging!

55

Jean Paul Gaultier, La Vierge aux serpents (Kylie Minogue), 2008, foto Pierre et Gilles

56

Jean Paul Gaultier in Rotterdam

“Mode is mijn drug” Het schijnt dat Jean Paul Gaultier ooit heeft uitgeroepen “Mode is mijn drug”. Liefhebbers van zijn excentrieke stijl kunnen tot 12 mei terecht in de Kunsthal in Rotterdam, waar een prachtige tentoonstelling over een van de grootste iconen uit de hedendaagse modewereld is samengesteld.

Gaultier is met zijn creaties en cutting-edge designs beeldbepalend in de mode van de afgelopen 35 jaar tot nu. De eerste internationale tentoonstelling van de befaamde Franse couturier geeft een spectaculair overzicht van zijn uitgebreide oeuvre. De

en India tot aan Rusland en Griekenland. Hij combineert invloeden van de Huzaren en de Mongolen moeiteloos met die van Chassidische joden, Chinezen en zelfs met de Mexicaanse surrealistische schilder Frida Kahlo. En met een feilloos gevoel voor de

Door: Rob Tuinstra

ten, televisieprogramma's en modeshows de bezoeker mee in Gaultiers wereld.

Artistieke samenwerking Jean Paul Gaultier verkent voortdurend mogelijkheden om met andere artistieke disciplines samen te werken. Met filmre-

Met een feilloos gevoel voor de tijdgeest haakt hij aan bij bestaande subculturen, zoals de wereld van punk, glamrock en grafitti. tijdgeest haakt hij aan bij bestaande (sub) culturen zoals de wereld van punk, glamrock en grafitti.

Jean Paul Gaultier, Korset gedragen door Madonna, foto Emil Larsson

‘The Fashion World of Jean Paul Gaultier' is meer dan een retrospectief. Ruim honderdveertig originele creaties vanaf de vroege jaren zeventig tot nu, van zowel zijn couture collecties als zijn prêt-à-porterlijn, zijn in de Kunsthal te zien. Het merendeel van deze werken is nooit eerder tentoongesteld, zoals uitzonderlijke bruiklenen van onder andere Madonna en Pedro Almodovar. In het multimediale tentoonstellingsontwerp nemen interactieve mannequins samen met fragmenten uit films, muziekclips, concer-

gisseurs zoals Pedro Almodovar, Peter Greenaway en Luc Besson; in moderne dans en in muziek met Kylie Minogue, Tina Turner, Lady Gaga en Madonna. Ontwerpen voor filmkostuums zoals in The Fifth Element en Kika (Pedro Almodovar) zijn naast creaties voor beroemdheden zoals Catherine Deneuve, Grace Jones en Carla Bruni in de tentoonstelling te zien.

De modefotografie komt ruimschoots aan bod met werken van hedendaagse fotografen en beroemde kunstenaars, onder wie Cindy Sherman, David LaChapelle, Richard Avedon en Pierre et Gilles.

Meer info: www.kunsthal.nl

tentoonstelling markeert het 35-jarig bestaan van zijn modelijn. In een wervelend tentoonstellingsontwerp komt de wereld van Gaultier tot leven.

Straatcultuur Sinds de lancering in 1976 van zijn eerste prêt-à-portercollectie is Jean Paul Gaultier niet meer weg te denken uit het modebeeld en is hij uitgegroeid tot een icoon van wereldformaat. Provocatief en gedurfd treedt hij al meer dan drie decennia buiten de gebaande paden en gaat hij in zijn werk de discussie aan met de gevestigde orde. Voor zijn collecties laat Gaultier zich inspireren door wereldculturen, van Afrika

Jean Paul Gaultier, foto Rainer Torrado

57

DJ4Way

Bass & Weed Op de afterparty van het 420 Festival op 20 april staat ook DJ4Way, een oude bekende voor veel coffeeshopbezoekers in Amsterdam. Al jarenlang werkt hij in coffeeshops, als DJ en dealer. Tijd voor een goed gesprek!

Miguel Rebelo De Andrade (1965) oftewel DJ4Way draait letterlijk en figuurlijk al heel wat jaartjes mee in het hoofdstedelijke blowgebeuren. “Sinds 1998 - ik hoor bij het huismeubilair.” Hij draaide een tijdje de muziek in De Rokerij, maar dat bestaat niet meer, dus laat hij nu vette grooves horen in onder andere DJ Café The Kashmir Lounge, in het rookvriendelijke Barney’s Uptown, en af en toe in eetcafé De Keet bij het Amstelstation.

Binnenkort is dan ook nog coffeeshop Siberië aan de beurt. Alles bij elkaar is dat een paar keer per maand. “DJ-en is een hobby,

Weg! Miguel werd in een stad in Portugal geboren, maar het gezin verhuisde na een tijdje naar een plaats aan het strand. Vanaf 1985 woont hij in Amsterdam. “Ik ging weg uit Portugal vanwege militaire dienst, maar ook vanwege mijn uiterlijk, vanwege mijzelf - ik heb me er nooit echt thuis gevoeld. Al heel jong dacht ik, ik ga hier weg; vertrekken naar het buitenland was mijn droom. Op mijn zeventiende ging ik naar Zwitserland, maar na een jaar werd ik er uitgezet. Het is een moeilijk land. Hier in Nederland is het

tekst: Arjan van Sorge foto’s: Arjan van Sorge, Rob Tuinstra

Kans op een trekje “In Portugal wordt flink geblowd! We hebben goede kolonies gehad in Afrika, daar is alles begonnen. Wanneer ik zelf ging blowen? Ik wil het er niet eens over hebben, ik schaam me dood, ik begon veel te jong met blowen, rond 10 jaar. Er was een oudere zus, ik ging met hippies overal mee naar toe, en draaide ook toen al plaatjes. Wel andere muziek natuurlijk, Santana en Pink Floyd en zo. Als mensen knetterstoned waren en ik zag de resten van een puur jointje in de asbak, dan nam ik een trekje. Maar ik adviseer niemand om zo jong te beginnen.

Ik heb nu zelf twee kinderen van ongeveer

Ik ben een wietroker, af en toe heb ik wat hasj, maar ik houd van mijn sativa. ik heb ook nog een gewone baan.” Dus staat Miguel soms ook met niet dansbare muziek in het restaurant van een Griekse vriend, en gaat hij terug naar z’n roots: punk en rock.

Net zoals toen hij nog een programma had bij de legendarische Amsterdamse piratenzender Radio 100...

prima, ook al is Amsterdam de laatste tijd om dood te gaan. Je mag niks meer. Er zijn teveel mensen van buiten de stad gekomen, die verpesten het. Om tien uur ’s avonds beginnen ze al te zeiken als je je fiets op slot zet. Dan moet je niet in het centrum gaan wonen! Lawaai hoort bij een stad.”

de leeftijd waarop ik voor het eerst blowde, maar ze roken niet, ze vinden het niet eens leuk dat ik rook.”

Cannabisindustrie “Ik ben een wietroker, af en toe heb ik wat hasj, maar ik houd van mijn sativa. Twaalf jaar heb ik in de cannabisindustrie gewerkt, met zaden en in coffeeshops, als dealer voor de grotere shops in Amsterdam. Ik ben ook een beetje bekend in de States, daar ben ik niet zo blij mee. Bij de High Times Cannabis Cup van 2007 ben ik gekozen tot beste dealer van Amsterdam, en zodoende staat er een vrij groot gedeelte over mij op de video die op een compilatie op YouTube terecht is gekomen. Het is in Amerika blijkbaar ook op de nationale televisie geweest, dus dat wordt nog een leuk avontuur als ik daar ooit naar toe ga... Maar het trekt me niet echt.”

Wiet om te overleven Hoewel... Miguel bedenkt zich even, want op sommige plekken in Amerika is wiet al gelegaliseerd, en lijken ze zelfs verder dan

58

in Nederland... “In Europa zijn er ook twee landen die die kant opgaan, Spanje en Portugal. Het is crisis, er zijn geldproblemen en lege dorpen – wiet kweken wordt gezien als een optie om te kunnen overleven. De consumptie van cannabis wereldwijd valt niet meer te stoppen, ik vind het tijd worden dat het wordt geaccepteerd. Tabak en alcohol zijn veel erger, maar dat is legaal.

Een verbod helpt niet echt, kijk naar het alcoholverbod in de jaren twintig in Amerika. Het kweken van wiet is ook goed voor criminelen. Terwijl, als je legaliseert heb je controle, geef je licenties uit. Het probleem is dat veel mensen alleen voor het geld kweken, het zijn niet eens rokers. Ik ben een liefhebber, en met mij zijn er heel veel. Ik groei niks, maar als je een liefhebber ziet en die groeit iets, dan is de kwaliteit daarvan veel beter!”

Ouderwets Miguel is een liefhebber van Amnesia haze en van Super Silver haze, alleen is die laatste moeilijk te vinden deze dagen... “Mijn favoriet was Kali Mist, maar dat is nergens meer te krijgen. Verdwenen, door genetische manipulatie. Ik denk dat feminized seeds niet goed zijn, cannabis heeft oorspronkelijk twee seksen, je kan wel iets anders opwekken maar dan is dat eigenlijk een hermafrodiet. Ik ben nog ouderwets: vanuit je plant zaden en als je ziet dat er mannetjes komen dan haal je ze weg. Ik ga

Mijn favoriet was Kali Mist, maar dat is nergens meer te krijgen. er vanuit dat natuurlijke processen beter zijn, en eigenlijk is zonlicht het best. Maar dat is moeilijk hier...”

Blowen en draaien “Ik blow graag tijdens het draaien, en veel.

Tenminste, dat is wat mijn vrienden zeggen.” Uiteraard heeft dat z’n uitwerking op de muziek, maar wat er uit de speakers komt hangt volgens Miguel ook af van de dag, de plek, de tijden. “Ik ga er in het weekend vanuit dat als de mensen in de coffeeshop zitten, ze daarna nog uitgaan.

Dus ik zet ze in de mood voor dancing.

Ik begin heel relaxed, en bouw het op. Af en toe lukt dat niet eens, als er een DJ voor je staat te draaien die al keihard gaat.

Dan moet je volgen, anders gaat het publiek klagen. Wat ik laat horen is kashmirlounge, lounge en een beetje dubstep.

Mensen reageren goed op breakbeats,

daar houden ze echt van. Er zijn ook aardig wat housemensen onder het publiek, maar house is niet mijn muziek. Ik kan het luisteren, maar er niet inkomen, ik kan het niet draaien, net zoals techno en trance.

Ik kom uit de punktijd, ik ben 48 en heb al veel verschillende soorten muziek meegemaakt. Dat heeft invloed op de muziek die ik draai, en de muziek die ik produceer. De vibe kan bij een dubstepmix soms hetzelfde zijn als in deathmetal.”

Smoke Out Vorig jaar was Miguel betrokken bij de eerste 420 manifestatie bij het stadhuis van Amsterdam, en daar leerde hij de organisatoren Nol van Schaijk en Peter Lunk kennen.

Rond de verkiezingen draaide Miguel bij een actie van de SP tegen de wietpas, en naar aanleiding daarvan vroegen Nol en Peter of DJ4Way op de volgende Smoke Out wou komen draaien. Uiteraard! Gaat dat zeker zien

en horen, want naast DJ4Way is er nog veel meer te doen. Vooral je eigen aanwezigheid is van belang, zo maak je duidelijk dat ‘de repressie en criminalisering van cannabisgebruikers moet STOPPEN’. www.facebook.com/dj4way

420 Festival Het 420 Festival op 20 april in Amsterdam bestaat uit drie delen. Van 16.00 tot 17.30 uur vindt tegenover het stadhuis een Smoke Out plaats, een manifestatie waarbij vriendelijk en met de beste bedoelingen een joint gerookt wordt. Het festival met een proeverij, hippie makeover, missverkiezing, cannalympics en wat al niet meer duurt van 18.00 tot 23.00 uur, en de afterparty van 23.30 tot 04.00 uur. Het festival en de afterparty vinden plaats in The Sand en er wordt entreegeld voor gevraagd. De Smoke Out is uiteraard gratis toegankelijk. www.ams420.nl

59

Bio-G-Power Parallelweg 1 4209 AA Schelluinen www.bio-g-power.nl 3de prijs Haze Hydro: Amnesia Haze

Coffeeshop Dizzy Duck Trompstraat 210 2518 BR Den Haag 1ste prijs Hydro: Cheese x Chocolope 1ste prijs Hasj: Critical Amber Ice 2de prijs Hasj: Skunkberry Gold 3de prijs Bio: Bubble Kush

Coffeeshop Guna Guna Sint Janstraat 31A 5401 BA Uden 1ste prijs Haze Hydro: Amnesia Haze

Amaranta Seeds www.amarantaseeds.nl 2de prijs Haze Hydro: Amnesia Haze

Royal Queen Seed Store Damstraat 46 1012 JM Amsterdam www.royalqueenseeds.com 3de prijs Autoflowering: Royal Haze Auto

Ruim 200 km rennen door de Sahara

Mega Marathon In april trekt de Marathon des sables wederom door het zuidelijk deel van de Marokkaanse sahara. Deze race staat te boek als zwaarste loopevenement op aarde. tijdens een vorige editie kregen de deelnemers ruim 200 kilometer brandend zand voor hun hardloopschoenen. Onder hen salesmanager aziz Elkardoudi, een doorgewinterde utraloper uit Ouderkerk aan de amstel. Highlife slofte in zijn spoor mee.

2 april, 16.50 uur. De zon brandt onbarmhartig op controlepost 6, twaalf kilometer voor de finish van de langste Zandmarathon-etappe ooit. Het is windstil en ruim 30 graden in de steenwoestijn Aferdou Nsooualhine, die geflankeerd wordt door geblakerde tafelbergen van geërodeerd vulkanisch gesteente en door natuurgeweld verpulverd graniet. Een surrealistisch beeld. Waarvoor de hekkensluiter na 31 uur zwoegen over 80 etappekilometer, door eindeloos lijkende zandduinen en keivlaktes, geen oog meer heeft.

Terwijl degene voor hem zwalkend oplost in het zinderende niets, probeert hij in de schaduw van een berbertent aan zijn

62

tweede zoutwaterinfuus tevergeefs over te geven. De paarsverbrande Schotse marinier (29) zegt voedselvergiftiging te hebben vanaf dag 1. Na 4 dagen en 184 kilometer woestijnklunen zien zijn voeten eruit alsof hij over glasscherven gelopen heeft. De pijn moet evenredig zijn.

Blaren zijn opengesprongen en bloeden hevig. Eerder aangebrachte noodhuid en verband bieden geen bescherming; hij is er doorheen gelopen. Zijn gezicht staat in een verkrampte grimas. Hij denkt aan opgeven. "Dat vergeef je jezelf nooit," zegt de dienstdoende arts, die hem 12 kilometer voor het einde van de vierde etappe behandelt. "Door de pijn heenlopen is echt je enige optie..."

Tekst Mike de Leede // Fotografie: MMP/KAP

blarensnijders Als zombies zwalken de laatste diehards met glowsticks en headlights door het aardedonker. Als de Schotse bikkel ruim drie uur later trippend op ontstekingsremmer Ibuprofen de finish over strompelt, laat hij zijn tranen de vrije loop. Hij heeft zelfs bloedblaren onder zijn teennagels. "Ik heb het laatste stuk in looppas afgelegd. De pijn blijft gelijk, maar duurt korter," kreunt hij, terwijl hij aansluit in de lange rij Sahara-slachtoffers, die op behandeling wacht voor het veldhospitaal.

Hoofdschuddend beseft hij tijdens de uiterst pijnlijke behandeling dat zijn lijdensweg nog een vervolg krijgt. Morgenochtend start om 9 uur de vijfde en laatste etappe van deze vrijwillige martelgang: 42,2 kilometer hardlopen, de officiële marathonafstand. Let wel: door zand-, steen- en lavavlaktes, mulle zandduinen en uitgedroogde binnenzeeën en rivierbeddingen. Bij hoge hitte en luchtvochtigheid. Met reeds 196 kilometer in de

benen en nauwelijks tijd om te herstellen.

Condities die bepaald niet uitnodigen om een

op. Ik was er helemaal alleen, onder een ontluikende sterrenhemel. Wat er dan al-

woestijn. De zevendaagse wedstrijd werd een vijfdaagse. De te lopen 250 kilometer

als zombies zwalken de laatste diehards met glowsticks en headlights door het aardedonker. eens lekker een marathon te rennen. Zeker als je voetbedden gehecht moeten worden, onder niet echt steriele omstandigheden. En je alleen al over de tweehonderd meter naar je slaapplaats een half uur doet…

balans De 41-jarige Aziz Elkardoudi was uren terug voor het eerst te gast bij de blarensnijders op controlepost 6 en het hospitaal in bivak 5. Hij was in het ochtendtumult voor

lemaal opborrelt, raakt aan de diepste essentie van je leven.”

regenbuien Welkom in de wondere wereld van de Marathon des Sables! Onbetwist de zwaarste looprace op aarde. Een ultieme feetkiller, georganiseerd in de uitermate weerbarstige Zuid-Marokkaanse Sahara. Waar het zoveel had geregend (voor het eerst in 58 jaar), dat de persoonlijke uitdaging van Aziz,

werd om veiligheidsredenen teruggebracht tot ruim 200. De gezichten van de deelnemers stonden bij de briefing op omweer. De geruchten over een aflasting tierden welig.

Maar uiteindelijk wisten de meeste hun teleurstelling te verbijten en Bauer’s beslissing te waarderen. En zo konden ze na een uitgebreide medische checkup en controle van de verplichte minimale rugzakinhoud op 30 maart eindelijk het gevecht aangaan met zichzelf en de elementen. In een koelere Sahara dan normaal.

blessureleed

de 92 kilometeretappe in bivak 4 de rode beschermhoes van zijn linker loopschoen kwijtgeraakt. Deze zogenaamde gaiter beschermt tegen binnendringend zand. De keuze om dan maar zonder te rennen, werd na 64 kilometer zandduinen afgestraft met gemene blaren en 45 minuten tijdverlies door behandeling in het parcours. “Deze etappe heeft mij tot in het diepst van mijn ziel geraakt,” vertelt Aziz. “Je krijgt hier zoveel inzicht. Over de wisselwerking tussen geest en lichaam bijvoorbeeld. Waarbij je de balans moet vinden. Eén misstap, één foutje, één verkeerde beslissing. En je krijgt het hier dubbel en dwars voor je kiezen. Je moet constant scherp blijven, focussen. Ook als je lichaam schreeuwt: stoppen! Zoals afgelopen nacht. Ik heb in het duister een bergkam beklommen en afgedaald, die overdag al verraderlijk zou zijn. De angsten die je dan doorstaat… Bij het besef dat elke steen die je tegen komt het einde van je race (of erger) kan betekenen. Na de keienvelden doemden ineens hoge duinen van stuifzand

waar hij jarenlang naartoe had geleefd en 2500 euro inschrijfgeld had betaald, bijna in het water viel. “Ik loop nota bene geld bij elkaar voor een stichting die hier waterputten slaat. Het water is eerder aangekomen dan het geld. In overvloed,” laat een paniekerige Aziz per GSM weten. Zijn bus richting het parcours is middenin de woestijn ingesloten geraakt tussen twee snel uitdijende rivieren. Hij beleeft er benauwde uren. “We waren in konvooi op weg naar de eerste bivak, vijf uur rijden van uitvalsbasis Ouarazazate. De doorgaans gortdroge ‘Poort naar de Sahara’ bleek door hevige regenbuien en overstromingen onbereikbaar. Waar de organisatie hitte, stof en zand had verwacht, lagen nu modder en onneembare stroomversnellingen. En was het koud.”

Fransman Patrick Bauer, die het evenement na een woestijntrektocht in 1985 bedacht, moest met zijn team in recordtempo participeren op de omstandigheden. En haalde alle deelnemers terug uit de blubberige

“Overdag sjouwen wij zelf onze bagage mee,” verduidelijkt Aziz. “Alles komt aan op een juiste voorbereiding thuis en goed crisisbeleid ter plekke. Elke gram op je rug telt. Hoe hoger de klassementsplaats van de loper, des te kleiner en lichter zijn bepakking. De organisatie zorgt voor berbertenten, in zes kampementen langs de route. Zonder luxe of sanitaire voorzieningen. Flessen bronwater worden gerantsoeneerd verstrekt: anderhalve liter om de twaalf kilometer (bij elke controlepost, waar de deelnemerskaart wordt geknipt); negen liter per loper in totaal per dag. Wie zijn gemerkte flessen laat slingeren, een dop of afval weggooit of te weinig calorieën meeneemt, krijgt strafpunten. Of komt onderweg de man met de hamer tegen.”

Professional of amateur, topatleet of recreant, ultrarunner of wandelaar, zweten en afzien doen ze allemaal als ze het brede scala zandduinen, steenvlaktes en bergen doorkruisen en beklimmen. Onder condities die bepaald niet uitnodigen tot hardlopen: overdag kan het kwik tot 50 graden stijgen. 's Nachts daalt het tot een graad of 5. Waarbij de wind regelmatig aanzwelt tot gemene zandstormen die het zicht tot nul degraderen. Ook teisteren regelmatig zandtornado’s het parcours en de kampementen.

spoorloos Slecht eenmaal verdwaalt een deelnemer.

Tijdens de wedstrijd van 1996 is ineens de 40-jarige Italiaanse politieman Marco Prosperi spoorloos. Hij wordt negen dagen later door een nomadenstam uitgedroogd en 12 kilo lichter, meer dood dan levend, teruggevonden in het naburige Algerije. Hij had al

63

een paar keer geprobeerd zijn polsen door te snijden. Sindsdien is Marco weer regelmatig van de partij. Om met zichzelf (en zijn zo geliefde element) in het reine te komen.

Een paar jaar terug was de eerst dode te betreuren. Een gezond ogende Italiaanse

deelnemer werd na de 82 kilometeretappe de volgende ochtend niet meer wakker. Er werd een natuurlijke doodsoorzaak vastgesteld. Het had hem thuis voor de tv ook kunnen zijn overkomen.

“Veiligheid en gezondheid staan voorop,” weet Aziz. “Zo zeulen wij verplicht een drie

deerde bètastudent psychisch totaal van slag. Zijn vader stierf toen hij 15 was. En met de dood van zijn moeder lijkt de band tussen zijn Marokkaanse en Nederlandse leven definitief verbroken. Om lichaam en geest weer in balans te krijgen start Aziz

na zijn moeders begrafenis met hardlopen.

Met succes. Al spoedig loopt hij zijn eerste halve marathon (21,1 km) en raakt gaandeweg geïnfecteerd met het duurloopvirus.

Zijn eerste marathon (42,2 km) blijkt echter geen onverdeeld genoegen. “Dit nooit meer,” denkt hij na afloop. Maar de wil om met bijna wiskundige precisie een perfecte

haar graf te bezoeken. Om de cirkel rond te maken. Het zal uiteindelijk meer dan een decennium aan voorbereiding vergen…

bezemwagen Als Patrick Bauer op maandag 30 maart rond half tien ´s ochtends het startschot geeft, gaat Aziz met startnummer 239 al snel op in de kleurrijke karavaan langeafstandslopers. Uitgezwaaid door organisatie en pers, geflankeerd door een helikopter, een langgerekte stofwolk en twee dromedarissen met begeleidende berbers, die fungeren als bezemwagen. Als opwarmertje staat 33 kilometer steen, grind en de hoogste zandduinen van Marokko (bij Erg Chebbi) op het program, waar Aziz 5 uur en 13 minuten over ploetert (gemiddeld 6,32 kilometer per uur). Hij is daarmee 2 uur en 39 minuten langzamer dan de snelste woestijnhaas, de 36-jarige Marokkaanse topatleet Mohamad Ahansal (startnummer 2), die bijna 13 kilometer per uur loopt en samen met zijn twee jaar oudere broer Lahcen (startnummer 1) een legendarisch duo vormt. Mohamad schreef de race tien jaar lang als winnaar op zijn naam, en liet vorig jaar bewust verstek gaan om een ander (zijn broer) de kans te gunnen. Nu is hij de gedoodverfde winnaar.

De feitelijke derde etappe behelst een rondje van 35 kilometer. Aziz komt als 390ste

Eén misstap, één foutje, één verkeerde beslissing.

En je krijgt het hier dubbel en dwars voor je kiezen. kilo zware survivalkit mee, met onder andere een gedetailleerd roadbook, een vacuümpomp voor slangenbeten, instructies om zandstormen te overleven, een kompas en een noodbaken. De organisator beschikt over een uitgebreid medisch team en een helikopter, voor noodhulp en zoek- en reddingsacties. Wel is er altijd ongekend veel blessureleed: blaren, verstuikingen, botbreuken, oververhitting, zonnesteek en uitdroging. Gemiddeld geeft 1 op de 8 deelnemers tussentijds op.”

therapie Aziz Elkardoudi (1967) wordt geboren in Casablanca. Op zijn achttiende verhuist hij naar Nijmegen, waar hij informatica studeert. Hij is inmiddels 10 jaar getrouwd, heeft een zoontje van een jaar, woont in Ouderkerk aan de Amstel en werkt als internationaal Business Development Manager.

Als 1 januari 1995 zijn moeder overlijdt in Casablanca raakt de dan bijna afgestu-

64

marathon te lopen overschaduwt al spoedig de deceptie. Hij gaat nog serieuzer trainen, zich nog beter voorbereiden…

Cirkel In 13 jaar tijd loopt Aziz wereldwijd 45 marathons. De laatste jaren komen daar ultralopen bij: langere en nog uitdagende afstanden. “Een logisch groeiproces; een even intimiderende als grensverleggende eyeopener,” aldus Aziz, die gemiddeld 150 kilometer per week wegtraint. “De voorbereiding is zwaarder, ook psychisch. De beproeving anders, de moeilijkheidsgraad hoger.” Vanaf zijn eerste marathon spookt deelname aan de roemruchte Marathon des Sables door zijn hoofd. Als hij er fysiek en lichamelijk klaar voor is zal hij deze ultieme persoonlijke loopuitdaging in zijn geboorteland aangaan.

Voor het eerst sinds de begrafenis van zijn moeder terugkeren naar Marokko en de zwaarste ‘marathon’ ter wereld uitlopen.

Mede voor haar. Om daarna in Casablanca

door. Hij loopt de etappe in 5 uur en 37 minuten. De Marokkaanse topper en naamgenoot Aziz El Akad (ook 41 jaar, startnummer 3) wint de etappe in 02.41 uur. De winnaar snelt met gemiddeld 13,4 km per uur door de woestijn. Waar amateurloper Aziz uit Ouderkerk 6,4 km klokt.

Moderne uitwas?

“De route die de deelnemers afleggen is elk jaar anders. Het aantal etappes is doorgaans zes in zeven dagen,” verduidelijkt Bauer. “Er zit altijd een marathon- en dubbele marathonafstand tussen.” Hij bestrijdt dat zijn Zandmarathon een moderne uitwas is voor geestelijk gestoorde grensverleggers.

“Veel natuurvolkeren in droge gebieden deden vroeger niet anders. Vaak als jachttraining. Bosjesmannen uit de Afrikaanse Kalahari lopen prooidieren als antilopen bijna letterlijk dood. De Mexicaanse Tarahumara Indianen hielden 270 kilometer lange hardloopwedstrijden voor religieuze doeleinden.”

Daarmee hoef je Aziz niet te vermoeien, na drie doorwaakte nachten in een tochtige berbertent en 160 kilometer in de benen. Zijn hele lichaamshouding straalt vermoeidheid uit, zijn ogen staan dof. Maar het magische vuur is niet gedoofd. Hij heeft de 92 kilometer etappe in 16 uur en 36 minuten uitgelopen. Dat terwijl een door de hitte bevangen toprenner die ochtend door een ingevlogen team letterlijk gevangen moest worden. Hij verzette zich hevig. Nog 42,2 kilometer te gaan, bij 35 graden (en nergens schaduw):

bij andere loopraces, altijd. Kan ik het? Hoe lang loop ik over de langste etappe? Is mijn uitgestippelde opbouw juist? Heb ik mij goed genoeg voorbereid? Gezonde twijfels zijn goed. Heb je die niet, dan kom je jezelf onderweg geheid tegen.”

Aziz is vooraf uiterst ambitieus, maar bezit gelukkig een gezonde dosis realisme en relativeringsvermogen. “De Runners High kan tijdens deze afvalrace twijfelachtige SMtrekjes krijgen. Op karakter alleen loop je

minuten en 17 seconden zandhappen), komen er geëmotioneerd strofes uit als: "Dit was toch best wel zwaar afzien." Aziz eindigt als 309e, in 33 uur en 14 minuten.

Hij liep gemiddeld 6.08 kilometer per uur.

Hij is 16 uur en 47 minuten langzamer dan winnaar Mohamad Ahansal, die 16.27 uur (14 kilometer per uur) op de teller zet. Hij gaat er voor de vierde keer met de karige hoofdprijs (35.000 euro’s) vandoor. Het gaat om de eer. En in zijn geval ook: de familie eer. Zijn broer Lahcen, de Grote

De runners High kan tijdens deze twijfelachtige sM-trekjes krijgen. zandduinen tot je geen zandduinen meer kan zien en daarna eindeloze wadi´s (drooggevallen stroomgebieden) vol granietkeien, die door de zolen op blaren en scheuren prikken en de getergde enkels bij iedere stap uitnodigen voor een fikse verzwikking.

runners High "Ik ga hier zoveel mogelijk van genieten," had Aziz voor vertrek naar Marokko laten weten.

“Mijn training is afgerond en afgebouwd. De rugzak heeft eindelijk het voor mij ideale gewicht (10 kilo). Mijn voeding (gevriesdroogd expeditievoedsel, vloeibare koolhydraten) en kleding zijn geperfectioneerd. Ik ben blessurevrij. De geest is scherp. Maar of ik het lichamelijk aankan? Twijfels zijn er, net als

hem echt niet uit. Je moet in de woestijn je doelen bijstellen als de omstandigheden daarom vragen. Als ik qua tijd ergens middenin eindig, zou dat heel mooi zijn. Ik ga rustig beginnen, toewerkend naar de langste etappe. Die kan je maken of breken.

Loop je de eerste dagen te snel, dan verlies je die etappe alle tijd die je gewonnen hebt.

Krachten sparen verdient zich terug. Ik ga ook bewust dagen eerder naar Marokko, om te acclimatiseren. Dat heb ik dan al gewonnen als het startschot klinkt.”

Zwaar afzien Als Patrick Bauer na de vijfde en laatste etappe (de marathonafstand) Aziz persoonlijk de medaille omhangt (na 5 uur, 47

afvalrace

Favoriet, moest tijdens een vorige etappe afhaken, net als 35 anderen, die alle ontberingen niet meer trokken. Nadat Lahcen zijn broer had ingeseind over zijn opgave, verhoogde die zijn snelheid op miraculeuze wijze om de oprukkende Aziz El Ahad op 4 minuut 14 achterstand te zetten. Aziz, die wel de eindetappe won, moest genoegen nemen met de tweede plek.

En Aziz uit Ouderkerk? Die denkt tijdens de officiële prijsuitreiking alweer aan een volgende editie. “Ik heb toch zo’n 50 kilometer minder gelopen dan bij een normale Marathon des Sables,” luidt zijn excuus. “Ach, volgende maand eerst maar eens mijn persoonlijk record op de marathon verbeteren….”

Onverbeterlijk, die langeafstandlopers…

65

door: Feije Wieringa

billy Lynn (En hoe hij de rust overleefde) Ben Fountain

bOEKEN Enigma Deflo (Manteau)

(De Bezige Bij)

De negentienjarige Billy Lynn keert tijdens de Irakoorlog even terug naar huis met speciaal verlof. Hij en z'n naaste collega's zijn gepromoveerd tot nationale helden: er was toevallig een televisieploeg in de buurt toen Billy en zijn divisie in een fel vuurgevecht verwikkeld raakten. En vergeet ook de 4 minuten op YouTube niet. Reden voor Bush om zijn helden even goed in het zonnetje te zetten. Billy en zijn maten draven op als waren ze voetbalsterren. Bij miljonairs, bij cheerleaders, bij politici, gewone mensen en hufters. Het hele thuisfront beschouwt Billy en zijn makkers als mensen die het getroffen hebben. Dat ze deel waren van een griezelige, onbestemde oorlog schijnt tot niemand door te dringen.

Soldaten als popsterren. Zelfs Beyonce Knowles komt opdraven in deze listige en spetterende satire over de oorlog in het algemeen en die in Irak in het bijzonder.

Huurling

Duncan Falconer (De Boekerij)

Het Belgische rechercheteam Deleu en Mendonck krijgt een zwaar toegetakeld lijk in de maag gesplitst. De man is gevonden in het huis van een computerexpert. Deze expert heeft weliswaar een waterdicht alibi, maar zijn rol blijft lang onzeker in dit duistere Belgische seriemoorddrama. Als de speurders in het verleden van het slachtoffer gaan spitten, duiken er nogal wat ongerijmdheden op. Plus nog een aantal extra lijken. Deflo toont zich wederom een vaardig verteller en het sappige Vlaams dat hij lustig door het boek strooit, draagt ook flink bij aan het leesplezier. Het lijkt erop dat Deflo, net als zijn hoofdpersonen, kickt op gruwelijke details.

Nadat een stoet van dwazen de revue is gepasseerd (eentje minder had het boek waarschijnlijk beter gemaakt) weet Deflo er toch nog een eind aan te breien. En dat is niet eens een grote verrassing. Kortom: een boek dat je voor de sfeer leest en niet voor de plot. En Deflo lezen betekent dat je over een maag van ijzer moet beschikken. Grimmig amusement is de meest passende omschrijving als je dit genre een naam moet geven.

Een mens kan wel zijn omgeving veranderen, maar niet zijn verleden. schuld

Tupla M. (Verbum) Een SBS (Special Boat Services) agent wordt door de Britse dienst MI6 aan de CIA uitgeleend om in San Salvador een klus te klaren. Hij moet 'rebellen' instrueren in het omgaan met wapens en explosieven. Uiteraard zitten er wat adders onder het gras en zo veranderen een paar dagen instructie in een wekenlange tocht door de jungle. Er is veel gedoe rond plaatselijke krijgsheren. En als een bloedmooie vrouw het aanlegt met onze hoofdpersoon weet je dat je een boek leest met een hoog gehalte aan amusement, maar met een miniem gehalte aan geloofwaardigheid. Veel cliffhangers, veel gooi- en smijtwerk en weinig psychologie. De twee sterren staan voor het pure amusement en het wonderlijke talent van de schrijver om de aandacht van de lezer van dit onzinnige verhaal tot de laatste pagina vast te houden.

66

Tupla M. is een pseudoniem. Het gaat om een duo, twee dames die in 2005 de voorloper van De Gouden Strop, De Schaduwprijs wonnen met Vrouwelijk Naakt. Na dit debuut schreven ze nog drie titels, waarvan Speeddate uit 2008 de beste was. Schuld is een thriller waarin het landschap een belangrijke rol speelt. Een echtpaar verkast van Amsterdam naar Zeeland om daar iets terug te vinden van hun roots. Dat is natuurlijk vragen om ellende, want ten eerste is Zeeland allerminst Amsterdam en ten tweede heeft de tijd er evenmin stil gestaan. Het is dus geen plek om een trauma te vergeten, eerder een plek om nog een trauma op te lopen. Dat gebeurt dan ook, omdat een mens wel zijn omgeving kan veranderen, maar niet zijn verleden. Strakke thriller.

Hoe de CIA Jamaica ontwrichtte Dat de Amerikaanse inlichtingendienst in de jaren zeventig alles in het werk stelde om Jamaica en de progressieve regering van Michael Manley te destabiliseren, is een publiek geheim. In de spannende nieuwe roman Stir It Up suggereert de Amerikaanse auteur David Dusty Cupples dat ook de entourage van Bob Marley geïnfiltreerd zou zijn.

Scott Gallagher is een jonge blanke dread met een haast neurotische fixatie op Bob Marley. In Jamaica heeft hij iets meegemaakt dat hem mentaal en lichamelijk

en andere landen waar ‘communisten’ de kop opstaken, lieten ze hun oog vallen op Jamaica. Daar was in 1972 een man aan de macht gekomen, Michael Manley, die

Door: Karel Michiels

politieke partijen in Jamaica, de regerende PNP en de JLP van Edward Seaga.

Scott zelf raakt bevriend met iemand uit de omgeving van Bob Marley en beleeft mooie dagen in het huis aan Hope Road.

Tot de acties van zijn vader hem persoonlijk raken; fysiek, geestelijk en emotioneel.

Het persoonlijke drama valt niet toevallig

Het bondgenootschap van Bob Marley en Michael Manley, twee helden van het volk, moest gestopt worden. door elkaar heeft geschud. Een psychiater probeert Scott te helpen om het trauma te verwerken. Geleidelijk herinnert hij zich wat er in Kingston gebeurd is, en hoe hij

toenadering zocht tot Cuba en openlijk een ‘derde weg’ predikte, ergens tussen de vrije Amerikaanse markt (die het Jamaicaanse volk nog maar weinig goeds had gebracht) en een socialer, zeg maar socialistisch systeem, met oog voor de noden van de ‘sufferers’, zoals de arme sukkels in de ghetto’s zich graag noemen. Manley was ook bevriend met Bob Marley, de koning van de reggae, internationale superster, rebel en rastaman. Zijn songs vertelden de waarheid, en ook dat zinde de CIA niet. Het bondgenootschap van Marley en Manley, twee helden van het volk, moest gestopt worden.

Wapens

betrokken raakte bij de (waargebeurde) feiten die zich toen afspeelden.

Waarheid Nadat de Amerikanen letterlijk orde op zaken hadden gesteld in Chili, Argentinië

68

Scott is de zoon van het CIA-hoofd in Kingston, een archetypische bad guy zoals de Amerikaanse overheid ze in die dagen wel vaker uitstuurde over de wereld. De man krijgt alle middelen ter beschikking om het regime te destabiliseren: huurlingen, smeergeld, bevriende kranten, drugs (cocaïne) en vooral wapens, veel wapens.

Hoog in de Blue Mountains werden ze geleverd, op afgelegen vliegveldjes, vaak in ruil voor grote ladingen ganja. Drugs for arms: het was geen uitzondering in de strijd tegen communisten en revolutionairen. De CIA speelde bovendien handig in op de historische rivaliteit tussen de twee

samen met de moordaanslag op Bob Marley en het legendarische Smile Jamaica concert enkele dagen later, een keerpunt in de geschiedenis van het eiland èn van Marley’s carrière.

Spannend Het is een spannend verhaal dat Cupples vertelt, gedrenkt in de vibes en het patois dat we allemaal zo goed kennen. De auteur kijkt naar Jamaica met liefde, kennis en onmiskenbaar ook veel mooie en beklijvende herinneringen in het achterhoofd.

Hij weet wat wiet doet met een mens, kruipt moeiteloos in het hoofd van een dweperige puber en even makkelijk in het verknipte brein van een gefrustreerde CIAagent. Niet alles komt goed op het einde, al was het maar omdat Bob Marley sterft, maar Scott heeft in elk geval zichzelf beter leren kennen, èn de andere helft van de geschiedenis, de helft die ons zelden of nooit verteld wordt.

High Times David Cupples is niet de eerste auteur die de aanwezigheid van de CIA in Jamaica in de tweede helft van de jaren zeventig linkt aan de moordaanslag op Bob Marley. In het Amerikaanse blowersblad High Times (en om die reden uiteraard nooit opge-

merkt, laat staan serieus genomen door de traditionele media) stelde Alex Constan-

tine in 2002 zelfs dat ene Carl Colby, zoon van CIA-directeur William Colby, kort voor

de aanslag op Bob Marley het huis aan Hope Road zou binnen geglipt zijn. Net zoals Scott Gallagher dus, ook al wordt die hier dan nadrukkelijk geportretteerd als sympathisant van Marley en de sufferers.

Cupples is wel de eerste auteur die de loden jaren van Jamaica – tegelijk de gouden jaren van de reggae – weet uit te drukken in een sprankelende roman. En die de betekenis en de aantrekkingskracht van de Jamaicaanse cultuur voor blanke Amerikanen en Europeanen in die periode zo treffend vat in woorden, gedachten en beschouwingen, op de juiste momenten gelardeerd met bijbelcitaten en historische informatie. Een must read voor iedereen die de geschiedenis van Jamaica, de reggae, Bob Marley en rastafari beter wil begrijpen. Of er gewoon eens een goed verhaal over wil lezen.

Kweken voor Kenia Michael Foster (62) en Susan Cooper (63) stonden begin februari voor de rechter wegens cannabisteelt. In zes jaar tijd had het Engelse koppel zo'n 47.000 euro verdiend met een kwekerij in hun verbouwde boerderij in het landelijk gelegen Long Sutton. Tot zo ver niets bijzonders.

Wat de operatie wel onderscheidde van de gemiddelde cannabiskwekerij, was dat

stonden te bloeien. Onderzoek wees uit dat het stel eerlijk de elektriciteitsrekening be-

Door: redactie Highlife

Hoewel er in de pers waardering was voor de Robin Hood-achtige activiteiten van beide kwekers, kende de rechter geen genade. Drie jaar lang zullen de Kenianen in dat kleine dorpje zich afvragen waarom hun

De opbrengst van de wietkwekerij ging regelrecht naar ontwikkelingshulp. ze hun verdiensten niet gebruikten om hun eigen luxueuze leventje te bekostigen, maar voornamelijk besteedden aan ontwikkelingshulp in Kenia. In een dorp vlakbij Mombasa worden de twee als helden vereerd, nadat ze de opleiding van talloze dorpskinderen hadden gefinancierd. Ook hadden ze flinke bijdragen geleverd aan een lokale oogkliniek en operaties van dorpelingen betaald.

taalde, want die bleek in de loop der jaren met ruim 2300 euro te zijn toegenomen, waarvoor Michael en Susan als verklaring een pottenbakkersoven had aangeschaft.

weldoeners van het ene op het andere moment niets meer van zich lieten horen. Een trieste uitkomst van een win-win scenario dat zes jaar lang goed ging.

Domme pech De kwekerij werd door domme pech ontdekt. Toen een agent achter een inbreker aanzat, herkende hij de bekende wietlucht en staakte de achtervolging voor een lucratievere bust. Twee gebouwen bleken te zijn verbouwd tot een droogruimte en een kwekerij, waar op dat moment 159 planten

69

Logboek VOC

Eendracht maakt macht Een van de oudste politieke strategieën is die van ‘verdeel en heers’: speel je tegenstanders uit elkaar zodat ze niet jou maar elkaar bestrijden. Het effectiefste wapen tegen deze tactiek is samenwerking. Daardoor groeit het onderlinge vertrouwen en daarmee de eendracht. Zo maak je (tegen)macht.

Het Verbond voor Opheffing van het Cannabisverbod stimuleert sinds 2008 de samenwerking tussen alle partijen in cannabisland. Een typisch polderlandschap, waar het wemelt van de organisaties, stichtingen, clubjes en individuen die allemaal hun eigen visie, traditie en belangen hebben. Iedereen op één lijn krijgen is dan ook een illusie. Dat is niet erg: eendracht is iets anders dan eenheid of eenheidsworst.

In de praktijk gaat het om het delen van kennis en ervaring en samen optrekken als dat kan en wenselijk is.

Bevrijden Want laten we niet vergeten: de strijd om de cannabisplant te ‘bevrijden uit de klauwen van het strafrecht’ (Dries van Agt) is lang en taai. Al zeker vijftig jaar duurt het protest tegen het cannabisverbod en zeker in Nederland leek de doorbraak meer dan eens binnen handbereik. Maar zoals Simon Vinkenoog, de eerste cannabisactivist van ons land, schrijft in zijn klassieker Moeder Gras (1980): “Voorwaar, het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te kruipen dan voor een regering om cannabis te legaliseren.”

Vinkenoog is zeker niet de enige schrijver die protesteerde tegen het verbod op cannabis en andere drugs. Ook W.F. Hermans wist precies hoe de vork in de steel zat. Al in 1964 schreef de meest genadeloze van de Grote Drie (Hermans, Mulisch en Reve): “Het is, voor wie rede-

70

lijk denkt, onmogelijk in te zien waarom ‘dope’ aan een zo strenge vervolging door alle politieorganen ter wereld onderworpen is en waarom de kranten er zo opgewonden over schrijven.”

Klinkt bekend toch, kranten die opgewonden over cannabis schrijven? Eén onderzoekje uit Nieuw-Zeeland en hoe luidden de headlines? ‘Lager IQ door blowen op jonge leeftijd’ (NOS), ‘Roken van cannabis verlaagt IQ en vermindert geheugen’ (Elsevier) en ‘Van blowen word je dommer’ (RTL).

Maar toch. Tegenwoordig lezen we ook heel andere berichten over cannabis, zelfs in De Telegraaf. Op 6 februari berichtte de krant van wakker Nederland: “Australische wetenschappers onderzoeken het effect van een onderdeel van cannabis dat in staat zou kunnen zijn dementie te voorkomen of terug te dringen. Neurologen betrokken bij het onderzoek hebben laten weten dat de stof cannabidiol eigenschappen heeft die heilzaam zijn voor de hersenen en de mogelijkheid heeft geheugenverlies tegen te gaan.”

Ook goed voor de bewustwording: op 8 mei zendt de VPRO de verpletterende Amerikaanse documentaire ‘The House I Live in’ uit, over de desastreuze gevolgen van de War on Drugs. Regisseur Eugene Jarecki brengt niet alleen de schade van die oorlog in beeld, maar laat ook duidelijk zien wie er van profiteren: de gevangenisindustrie, de politie en politici die precies weten hoe ze in moeten spelen op de angsten van de gemiddelde burger. En niet te vergeten: de georganiseerde cri-

Foto: Jolien Holthuis

Agenda 20 april 420 Smoke out, Amsterdam.

Organisatie: Peter Lunk / Coffeeshopnieuws.nl 4 mei Global Marijuana March, wereldwijd in meer dan 300 steden.

8 mei Uitzending documentaire ‘The House I Live In’ bij VPRO Import.

16 juni Vijfde editie CANNABIS BEVRIJDINGSDAG, Westerpark, Amsterdam.

Organisatie: VOC.

minaliteit en de bankensector.

Doede-le-Docu In eigen land wordt ondertussen hard gewerkt aan een nieuwe documentaire over Doede de Jong, biologisch wietkweker te Appelscha, VOC medewerker en volksheld.

Filmmaker Ernst Ellerman volgt Doede al een paar maanden met de camera en heeft ook twee VOC vergaderingen gefilmd. De uitspraak in Doede’s hoger beroep zaak is de geplande climax van de film. Op internet is al een verzameling teaser-filmpjes beschikbaar van het project, dat Doede-le-Docu is gedoopt. Van harte aanbevolen: http://www.bleijsfilm.nl/doedeledocu/. Ook voor dit soort projecten werkt het VOC als verbindende factor.

En nu de lente in aantocht is, begint het aftellen naar Cannabis Bevrijdingsdag, op 16 juni in Amsterdam. De eerste namen zijn inmiddels bekend: uit Oostenrijk komt

opnieuw DJ Skunkstar, die vorig jaar indruk maakte met zijn energieke drum & bass / jungle sets. Uit Rotterdam komt The Cosmic Carnival, winnaar van de jury én de publieksprijs van de Grote Prijs van Nederland (2009). Hun laatste cd ‘Change the world or go home’ (2012) klinkt als een klok, met sterke melodieën, meerstemmige zang en fraaie gitaar- en orgelsolo’s. De twee headliners van deze vijfde Cannabis Bevrijdingsdag worden op 15 april bekend gemaakt.

Wil jij een steentje bijdrage aan het grootste cannabis cultuurfestival van Nederland? Dat kan! We zoeken nog vrijwilligers voor de productie van decoratie, verspreiding van flyers en posters en voor de verschillende ploegen die op 16 juni actief zijn in het Westerpark. Vrijwilligers krijgen een T-shirt, gratis eten en drinken en we organiseren opnieuw een feestje voor de hele crew. Aanmelden kan met een mailtje naar info@voc-nederland.org.

Wat is het VOC? Het Verbond voor Opheffing van het Cannabisverbod is een onafhankelijke, nietcommerciële koepelorganisatie van alle individuen en organisaties in Nederland die gekant zijn tegen het verbod op cannabis.

Sinds 2008 strijden we voor rechtvaardig en rationeel cannabisbeleid en tegen betutteling, symboolpolitiek en repressie.

Meer informatie: www.voc-nederland.org twitter.com/#!/vocnederland

Digitaal doneren In samenwerking met de Stichting Geef Gratis kun je sinds kort met een paar muisklikken -of met je smartphone- doneren aan het VOC. Het kan al vanaf vijf euro, ook anoniem en je kunt kiezen uit negen betaalwijzen waaronder iDeal en Paypal. Met je donatie draag je bij aan het behoud van onze cannabiscultuur, een professionele lobby in Den Haag en het gratis blijven van Cannabis Bevrijdingsdag.

Alvast bedankt voor je steun! www.voc-nederland.org/doneren

71

Slopen is ook een kunst…

James Corbett is een Australische kunstenaar, die het liefst objecten maakt uit gesloopte auto-onderdelen. Je kunt het zo gek niet bedenken, of Corbett weet er nog iets van te maken.

Hoewel de gearriveerde kunstwereld een beetje maling heeft aan het werk van Corbett, kunnen wij zijn activiteiten wel waarderen.

72

Critici mogen het meesmalend zondagskunst noemen, maar daar maalt de kunstenaar zelf verder niet om. Gelijk heeft-ie. Voor de

Door: redactie Highlife

liefhebbers die auto-onderdelen graag een tweede leven gunnen, laten we hier een aantal opzienbarende werken van de meestersloper zien. Wij gaan voor de krokodillen…

Open: ma t/m vr 10.00 - 18.00 zaterdag 10.00 - 16.00

Tel. 045 - 5211541 Fax. 045 - 5281086

Wijngaardsweg 34 b/c 6412 PJ Heerlen Industrieterrein De Koumen E-mail: topvision.heerlen@gmail.com Groothandel in kweekmaterialen

Top of the world binnentuintechniek

Open: maandag 12.30-18.00 dinsdag tot donderdag 10.00-18.00 vrijdag 10.00-20.00 zaterdag en zondag gesloten

ER GROEIT IETS MOOIS IN ENSCHEDE

Blue Mistic

Foto: Royal Queen Seeds

74

Kweekspecialist De Kast

Verrassende allrounder met scherpe prijzen In Rotterdam Zuid, dichtbij de Maastunnel, ligt growshop De Kast. Het is dé plek waar veel thuiskwekers heengaan voor al hun benodigdheden voor de binnenteelt. De Kast heeft een bijzonder ruim assortiment kwaliteitsproducten voor een goede prijs, en de voorraad is zo groot dat medewerkers van de winkel een klant nooit ‘nee’ hoeven te verkopen. Dat maakt de zaak zeker een bezoekje waard.

De medewerkers van De Kast zijn ter zake kundig en bieden professionele service. De Kast is een verrassend veelzijdige zaak en is echt veel meer dan ‘zomaar’ een ‘winkel voor potgrond en voeding’ plus wat aanverwante artikelen. Zo kunnen klanten in deze shop bijvoorbeeld terecht voor de aan- of verkoop van gebruikte kweekartikelen. Dat is wel zo handig voor kwekers met een kleine beurs. Voordat de tweedehands producten in de verkoop komen, worden ze eerst zorgvuldig getest door het personeel. Want De Kast werkt graag mee aan zo laag mogelijke prijzen, maar daar mag de kwaliteit natuurlijk nooit onder lijden. De verkoop van ‘occasions’ is een sympathiek en goed doordacht idee. En het slaat aan. Veel klanten snuffelen tijdens hun bezoek vaak even in de "koopjeskelder".

Breed aanbod De Kast heeft een uiterst functionele website. Deze site geeft een goede indruk van het aanbod van de winkel. Wegens grote drukte is het tijdelijk niet mogelijk om producten te verzenden, maar dat zou in de toekomst eventueel kunnen veranderen. Op de site worden actuele ontwikkelingen bijgehouden. De Kast biedt klanten wel de service om telefonisch of via de mail hun producten te reserveren. De producten liggen dan klaar voor de klant op een afgesproken tijdstip en kunnen worden afgerekend in de winkel. Deze manier van bestellen scheelt tijd, en dat is wel zo gemakkelijk voor iedereen. De prijzen die op de site staan vermeld zijn overigens inclusief BTW.

Door: Michiel Panhuysen

Discreet Zoals gezegd, De Kast blijft verrassen.

Sinds een tijdje verkoopt de winkel namelijk ook smartshop-artikelen. Salvia, truffels, paddestoelen kweek kits en nog veel meer interessante smartshop-producten verrijken het aanbod. Altijd boeiend om eens op een andere golflengte te zitten... De Kast is voor bezoekers makkelijk te vinden, vlak bij de zuidelijke mond van de Maastunnel. Klanten kunnen aan de achterkant van de zaak discreet laden en lossen. Parkeren is gratis.

Growshop De Kast Pleinweg 240 a (bij de Maastunnel) 3083 EZ Rotterdam Telefoon: 010 - 48 43 752 www.growshop-dekast.nl info@growshop-dekast.nl Open Maandag tm vrijdag: 10.00 - 18.00 uur Zaterdag: 10.00 - 17.00 uur

75

Noord-Korea

Paradijs voor Blowers?

Je zou verwachten dat in een totalitaire staat als NoordKorea van cannabisgebruik absoluut geen sprake is, maar volgens de website www.nknews.org is het meest gesloten land ter wereld juist een paradijs voor blowers.

Hoewel de Noord-Koreaanse overheid streng optreedt tegen andere drugs als bijvoorbeeld crystal meth, bestaat er verrassend genoeg geen wetgeving die het

fatale gevolgen kan hebben, tenminste als de beeltenis van een leider daarbij wordt meegevouwen. Gelukkig staan zelfs in Noord-Korea niet op elke pagina portret-

Men rookt marihuana niet omdat het zo lekker is, maar vooral als een goedkoop alternatief voor tabak. gebruik van marihuana (en biedt. Cannabis wordt zelfs drug beschouwd, en talrijke anen gebruiken het volgens dan ook regelmatig.

opium) verniet als een Noord-Koreinformanten

‘Speciale plant’ Noord-Korea watchers berichten dat verwilderde cannnabisplanten in het hele land zijn te vinden. Ook wordt in afgelegen gebieden op kleine schaal geteeld en is marihuana in veel privétuinen te vinden.

Toch lijkt het geen goed idee als reizende dopeheads het land in hun route opnemen. Ten eerste schijnt de lokale wiet niet al te sterk te zijn, en bovendien hoef je niet te verwachten dat de verplichte gids erg toeschietelijk is als je vraagt waar je de 'speciale plant', zoals cannabis wordt genoemd, kan vinden.

Kranten als vloei In Noord-Korea rookt men marihuana niet omdat het zo lekker is, maar vooral als een goedkoop alternatief voor tabak. Op veel plaatsen is marihuana, dat ip tambae (bladtabak) wordt genoemd, voor weinig geld op de zwarte markt te krijgen. Het is vooral populair onder de allerarmste bewoners van het land. Van Noord-Korea is bekend dat het omvouwen van een krant

76

Door: Jan Sennema

ten van leiders, want bij gebrek aan vloeipapier worden vooral kranten gebruikt om joints te rollen. Grote favoriet is het dagblad Rodong Sinmun, dat in vierkante vellen wordt geknipt, waar korte conusvor-

mige joints van worden gedraaid. Volgens de overlevering is het marihuanagebruik in het land begonnen toen Amerikaanse soldaten tijdens de Koreaanse oorlog tot hun verbazing ontdekten dat cannabis overal als onkruid groeide. De Yankees maakten daar dankbaar gebruik van om de oorlogsstress te verlichten.

Soest

Den Haag Arnhem

Den Haag

Soest

Arnhem

Dizzy Duck Trompstraat 210 2518 BR Den Haag

Koffiesjop Hacas Koninginnelaan 25 3762 DA Soest

Upstairs Beekstraat 12 6811 DV Arnhem

Forensisch onderzoek bij dieren

Zoektocht naar dierenhaters Dat dode mensen onderzocht worden wanneer er van een misdaad sprake is, is algemeen bekend. steeds vaker gebeurt dit echter ook bij dieren. Waarom is dat? Is dergelijk onderzoek niet veel te kostbaar? Welke doelen zijn ermee gediend? En wie zijn er mee bezig? Highlife duikt in het forensisch dieronderzoek.

Een lijk heeft dikwijls een verhaal te vertellen. Het werd gestoken, beschoten, verminkt, verkracht of vergiftigd en wat je

die er nietsvermoedend langsliep. Welke dierenhater was daar bezig geweest? En waar was deze zieke geest nog meer toe

Het eindigde voor hem met tbs en dwangverpleging. nog meer voor verschrikkelijks kunt verzinnen. Er zijn verwondingen, je vindt bloed, sperma, haren en weefseldeeltjes. Al die aspecten kunnen informatie over het delict geven.

Zieke geest Maar wat zegt een dierenlichaam ons?

Soms heeft ook een dierenlijkje een verhaal te vertellen en dat kan een gruwelijke geschiedenis zijn. In 2009 werden in Zoetermeer lammetjes en geitjes van een kinderboerderij gevonden, die letterlijk doormidden waren gezaagd. Een lammetje werd op een picknicktafel achtergelaten.

Met de darmen was het woord 'leuk' gevormd. Daar dacht de politie heel anders over. De dieren hadden kennelijk erg geleden en ze werden zodanig uitgestald dat dat zeer shockerend was voor degene

78

in staat? Wie weet zou hij zich met hetzelfde gemak aan mensen vergrijpen?

Fantasie In dezelfde periode werden er eendjes met afgeknipte pootjes gevonden. Hier moest een ernstig gestoord mens aan het werk zijn. Met behulp van Frank van de Goot, en destijds ook van het Nederlands Forensisch Instituut, werd er onderzoek gedaan.

Het bleek dat de lammetjes bij leven waren doorgesneden en dat er een manier was gekozen die langdurig lijden inhield.

Er kwamen gegevens boven tafel over de werkwijze en het gebruikte mes. Precies zoals dat ook zou zijn gebeurd wanneer er een mens was vermoord. Uiteindelijk werd (door een tip) de dader gevonden. Een 28-jarige man, die was geobsedeerd door een steeds sterker wordende drang om te verminken en te doden. Hij had de fantasie om zich op stelletjes te gaan richten. De man zou hij doden, de vrouw verkrachten.

Dat kon dus gelukkig voorkomen worden.

Het eindigde voor hem met TBS en dwangverpleging.

Door: Marian Henderson

Proef Patholoog anatoom Frank van de Goot, sinds drie jaar werkzaam bij Symbiant, een pathologie-maatschap in Alkmaar, is steeds meer met dierenonderzoek in aanraking gekomen. Zo werd zijn hulp ingeroepen bij de kwestie met de gewonde – dode –bruinvissen die aanspoelden. Hoe kwamen ze aan die ernstige verwondingen? Was hier opzet in het spel? Hij deed dit onderzoek samen met Andrea Gröne, professor diergeneeskunde van de Universiteit van Utrecht, ook een naam op dit gebied. Van de Goot realiseerde zich dat hij zijn jarenlange ervaring met forensisch onderzoek op mensen ook voor dieren in kon zetten. “Toen werd ik benaderd door dierenarts Monique Verkerk om dat samen met haar te gaan doen. We hebben het wel gehad over een proef van een jaar, maar vergeet dat maar. Als het een succes wordt gaan we er mee door tot we doodgaan, als het niet lukt dan stoppen we. Maar vooralsnog ziet het er naar uit dat het gaat lukken. We hebben opdrachten genoeg en ook interesse uit het buitenland. Momenteel ben ik zelfs bezig studenten in te werken, zodat we straks een groter team hebben en daarmee een hele bulk werk aankunnen.”

Kunt u zaken noemen waar u mee bezig bent?

“Om een voorbeeld te noemen: we werkten aan een hond, die gevonden is met steekwonden. De man die dat gedaan had, betoogde dat hij wel moest. De hond die hem had aangevallen was agressief, zodat hij hem wel van het lijf moest houden. Ik vond een flink aantal letsels. Er bleek echter dat een deel daarvan vier uur voor de dood al was toegebracht en een aantal op het tijdstip van het overlijden. Dat het uit zelfverdediging was gedaan klopte dus

niet, de man had de hond al eerder gestoken. In dit geval zijn we daar dus achter gekomen, maar heel vaak wordt zulk onderzoek niet gedaan. In principe kost een forensisch onderzoek minstens 10.000 euro. Dat hebben mensen echt niet over voor Flappie, een konijn dat twee tientjes heeft gekost. Die kopen een nieuw konijn.

Maar omdat wij de expertise, de logistiek

misdrijven?

“Het aanpakken van dierenmisbruik staat bij mij hoog in het vaandel, maar het is ook waar dat huiselijk geweld en grove mishandeling vaak samengaan met of worden voorafgegaan door het mishandelen en ombrengen van dieren. Het kan dus leiden tot het vinden van daders van andere misdrijven. Voor wat betreft de dieren-

kunt wel op je eilandje blijven zitten niksen, maar je kunt er ook iets aan proberen te doen en dat doen wij. In het humane strafrecht moeten zaken helemaal dichtgespijkerd worden, alles moet tot het uiterste worden bewezen. Het zou prettig zijn als er hier wat lichtere maatstaven zouden gelden, net als bij het snelrecht. Anders vrees ik dat je weinig veroordelingen krijgt.

Maar wij krijgen al zaken die enigszins gefilterd zijn, waarvan men denkt: daar krijgen we wel een dader te pakken. Dan is het ook nog zo dat we met het onderzoeksmateriaal andere dingen kunnen doen. Ik kan mijn studenten bijvoorbeeld snij- en steekwonden laten zien. En we kunnen dierlijk materiaal voor onderzoek gebruiken, waardoor het kan leiden tot publicaties en wetenschappelijk onderzoek. Met menselijk materiaal mag dat allemaal niet. Daar wordt alle bewijsmateriaal veilig gesteld.”

Wie zijn uw opdrachtgevers?

“Behalve de politie zijn ook particulieren onze opdrachtgevers. Laatst had ik nog iemand met een dode kat, die stellig

Het aanpakken van dierenmisbruik staat hoog in het vaandel, maar het is ook waar dat huiselijk geweld en grove mishandeling vaak samengaan met het mishandelen van dieren. en de werkruimte al hebben, kunnen we onze diensten tegen een lage prijs aanbieden. We bieden een overwaarde tegen kostprijs. We vinden het namelijk gewoon ook leuk om dit te doen.”

Waar vindt dit onderzoek plaats?

“Ik doe het zeker niet in het ziekenhuis.

Daar kan ik geen dode dieren mee naar toe nemen in verband met de patiëntveiligheid. Stel dat ik virussen meebreng waarvan mensen ziek worden. Daar maak je geen vrienden mee. Maar Monique Verkerk heeft haar eigen werkruimte als dierenarts waar we kunnen werken. Wat we onderzoeken maken we eerst steriel. We krijgen vooral opdrachten van de (dieren) politie. Het is ons streven dat we de politie zoveel mogelijk materiaal in handen kunnen geven, zodat ze weten wat voor letsels er zijn en met welk voorwerp die zijn toegebracht, zodat zij vervolgens de opsporing kunnen doen en mensen met die kennis kunnen confronteren. Dan zijn ze misschien eerder bereid om dat te bekennen.”

mishandeling vermoed ik dat het feit dat je als mishandelaar de politie aan je deur kunt krijgen en gepakt kunt worden ook al een preventieve werking heeft. Ik ben een beestjesmens. Ik vind het belangrijk om iets tegen dierenmishandeling te kunnen doen. Dit is op mijn pad gekomen. Ik kan het en ik vind het leuk om dit te doen. Je

meende dat het dier door de overburen was doodgeschopt. Hij heeft het beest bij me ingeleverd en uit onderzoek bleek dat alle kenmerken wezen op een aanrijding en contact met autobanden en dat er helemaal geen aanwijzingen waren dat het dier was geschopt. Met die wetenschap kan iemand daar meer vrede mee hebben.”

Wordt dit vooral gedaan om dierenmishandeling op te sporen, of wil men daders op het spoor komen van andere

79

Films door: Rob Tuinstra

Ill Manors

Regisseur: Ben Drew Met: Riz Ahmed, Ed Skrein, Natalie Press

Deze ruige misdaagfilm speelt zich af in een van de slechtere buurten van Londen, waar de drugshandel welig tiert. Dealers en junks voeren niet alleen een dagelijkse strijd met de politie, maar ook met elkaar en hun concurrenten. In deze poel van ellende probeert Aaron (Ahmed) zijn hoofd boven water te houden. Maar zonder de wet te overtreden lukt dat niet. De situatie wordt er voor hem niet beter op wanneer hij het mobieltje van zijn dealende vriend Ed kwijt raakt. Want dan krijgt hij met de lokale gansterbaas Chris te maken. Ill Manors is een uitstekende film die een snufje Tarantino met een snufje Guy Ritchie vermengd, maar ondertussen ook vooral een eigen hard en bitter karakter heeft. Gelukkig zijn er ook lichtpuntjes…

A Loneley Place To Die Regisseur: Julian Gilby Met: Melissa George, Alec Newman, Garry Sweeney

De filmp opent met prachtige beelden van de Schotse hooglanden, waar vijf vrienden bergen beklimmen. Getrouw het genre levert dat meteen al hoogspanning op; valt die ene wel of valt die ene niet.

Maar regisseur Gilby, die samen met zijn broer Will ook het script schreef, zorgt voor een verrassende wending, wanneer het vijftal een onaangename ontdekking doet. Dan verandert de film in een bruut achtervolgingsdrama. De film kent zo nog een paar verrassingen, die A Lonely Place To Die qua script boven het gemiddelde trekken. Helaas is het acteerwerk niet altijd even sterk, en worden sterke momenten te vaak afgewisseld met clichés.

Desondanks drie sterren, mede ook door de wel prima acterende hoofdrolspeelster Melissa George.

80

The Jewish Connection Regisseur: Kevin Asch Met: Jesse Eisenberg, Justin Bartha, Jason Fuchs

De orthodoxe Joden Sam en Leon zijn buurjongens en vrienden in Brooklyn, New York. Het lijkt er op dat beiden rabbi gaan worden, maar wanneer Sam niet met zijn droommeisje Rachel mag trouwen, breekt er iets in hem. Yosef, de oudere broer van Leon, regelt dan een klusje waarbij het makkelijk geld verdienen is; XTC-pillen van Amsterdam naar New York smokkelen. Orthodoxe Joden worden bij de douane immers zelden gecontroleerd. Van het een komt het ander en voor Sam het weet zit hij tot over zijn oren in de problemen.

Deze onderhoudende film, die elders bekend werd onder de naam Holy Rollers, is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal, waarbij sommige leden van de smokkelbende tot 16 jaar celstraf werden veroordeeld. De hoofdrol wordt gespeeld door Jesse Eisenberg, die hetzelfde jaar doorbrak met The Social Network.

Red, White & Blue Regisseur: Simon Rumley Met: Noah Taylor, Amanda Fuller, Marc Senter

Erica is een wat nihilistische en losgeslagen vrouw, die ’s avonds in kroegen mannen oppikt om mee naar bed te gaan. Dan ontmoet ze Franki, die in een bandje speelt. Bij de vrijpartij die volgt deelt ze niet alleen met Franki het bed, maar ook met twee andere leden van zijn band. Dit ruige avondje blijkt diepe gevolgen voor alle deelnemers te hebben, want in de tweede helft van de film maken we kennis met Nate, een oorlogsveteraan die naar eigen zeggen gespecialiseerd is in ‘ondervragingstechnieken’. Het loopt dus gierend uit de klauwen, de laatste tien minuten zijn dan ook alleen geschikt voor diehard horrorfans die wel het een en ander gewend zijn.

The Spiral

Drugs, prostitutie en politiek In steeds meer landen wordt geïnvesteerd in het maken van goede tv-series. Zo’n investering valt immers dubbel en dwars terug te verdienen. In the old days werd zo’n serie hooguit aan een aantal buitenlandse omroepen verkocht.

Maar nu kan een DvD-box van dezelfde serie wereldwijd aan tientallen miljoenen consumenten worden verkocht.

Door: Rob Tuinstra

Win een DVD-Box Highlife geeft een aantal DVD-boxen van het eerste seizoen van The Spiral weg.

Stuur voor 15 april een mailtje o.v.v.

The Spiral naar redactie@highlife.nl. Of stuur een briefkaart naar: Highlife Postbus 6024 1005 EA Amsterdam

Daar is natuurlijk wel kwaliteit voor nodig, zoals ze in Scandinavië, de VS en ons eigen land (Penoza) inmiddels weten. Met The Spiral komt vanuit Frankrijk in korte tijd na Braquo een tweede Franse serie die het bekijken meer dan waard is. Deze intelligente politieserie, waarin een officier van justitie, een onderzoeksrechter en een no-nonsense politiechef te maken krijgen met politieke intriges, kreeg een IMDBwaardering van 8.3. En dat is alleen voor de betere series weggelegd.

Engrenages In Frankrijk zijn ze inmiddels al bezig met het vierde seizoen, maar in deze box ma-

ken we kennis met Engrenages, zoals de serie in eigen land heet. Bij een afvalstortplaats wordt het lijk van een jonge vrouw gevonden. Door haar zwaar gehavende gezicht bestaat er geen enkele twijfel: ze is vermoord. Het onderzoek wordt geleid door officier van justitie Pierre Clément. Hij wordt geholpen door politieinspecteur Laure Berthaud en rechter Roban. Al gauw beseffen de drie dat ze te maken hebben met een duistere zaak, waarin drugs, prostitutie en politiek een belangrijke rol spelen. Voor Clément is het allemaal des te lastiger omdat zijn jeugdvriend Benoît Faye, inmiddels een succesvol zakenman, bij de moord betrokken lijkt te zijn...

En vermeld je naam, adres en woonplaats. De prijswinnaars krijgen automatisch bericht.

81

Advertentie index

Agra-Wool International

46

Hacas 77

Airfan 13-14-15

Handelsonderneming Emmen

Airflow Tec

Hennep Huis Het

67

Amaranta Seeds

60-61

High Power Output

Apollyon 13-14-15

Indoor Flowers

Atami 83

Kroon LLW Techniek de

ATK Agratrading

MTL Trading

46

Atrium Trading

13-14-15

Big Supplies

73

Bio Boer

13-14-15

51 13-14-15 25 13-14-15 51 9

Notos 13-14-15 Partijhandel Nr. 12

13-14-15

Pascha 13-14-15

Bio Ibo / G-Power

82

Persen en Mallen

Bio TKA Nederland

35

Plagron 4

13-14-15

Bio-G-Power 60-61

Polder de

13-14-15

Canna 84

Polderweg de

13-14-15

Danny Trading

Ramproducts 67

13-14-15

Dizzy Duck

77

Royal Queen Seeds

46

Dizzy Duck

60-61

Royal Queen Seeds

60-61

Eurotuin 13-14-15

Seed Company the

13-14-15

Extra Tuin

13-14-15

Sensi Seeds

G.B. Tuintechniek

13-14-15

Snail 73

Goede Leven het

73

2

TDM Trading

13-14-15

Gout 41

Thc 67

Greenheaven & Arts

Thuiskweker Zwolle de

73

Top Vision

73

73

Greenhouse Davids

13-14-15

Growmaster the

51

TuinCentrum Nootdorp

13-14-15

Growshop24.nl 13-14-15

Ultra Trading

Guna Guna

Upstairs 77

60-61

Hacas 73

46

35

Vision Seeds

colofon Highlife magazine Is een uitgave van:

Aan dit nummer werkten mee:

Discover Publisher BV, Postbus 362, 5460 AJ, Veghel, Telefoon: 073-5498112, Fax: 073-5479732 E-mail: info@highlife.nl

Job Joris Arnold, André Beckers, Sulvan Geurts, Marian Henderson, Nicole Maalsté, Karel Michiels, Michiel Panhuysen, Jan Sennema, Arjan van Sorge, Peter van Sparrentak, Wernard Bruining, Feije Wieringa, en vele anderen.

Hoofdredacteur: Rob Tuinstra

82

Redactie-adres: Postbus 6024, 1005 EA Amsterdam, redactie@highlife.nl Advertenties: Nancy en Daisy

Drukkerij: Pijper Media, Groningen

NIE

BOO

BIO

STE

UW

112012

RPA -BL CK O O BLO MBA S SS O S TIC M LIQ BUILD UID ER

Atami

041212

WWW.ATAMI.COM • INFO@ATAMI.COM • TEL.: 0031(0)73.522.32.56

FOLLOW US ON FACEBOOK

KAPOTTE CEL

BLOKKADE DOOR FUNGi

LENGTE DOORSNEDE WORTEL

CANNA RHIZOTONIC Dé wortelstimulator voor een sterkere, betere en vitale plant Kras & Win Super Prijzen CMP_NL_RHIZOTONIC_STICKER_BASE.indd 1

06-09-12 12:07

Nu met “Kras en Win” actie op alle CANNA RHIZOTONIC producten!

Nieuwsgierig? Check canna.nl

01_hl_OMSLAGbuiten.indd 1

HIGHLIFE V E R S C HIJ N T 12 K E E R P E R JA A R. JA A RGA N G 22, N R.3, M AART 2013. GRAT I S

Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet...