JAPAN
ออารยธรรมญปน ารยธรรมญปน
นางสาวพรญาณ อดมวงษ ม5/2 เลขท6
ยคโบราณ
ยคโจมง ยคยะโยอ
ดมเครองปนดนเผายคโจมงสนนษฐานวา มนษยมา
อาศยในญปนครงแรกตงแตยคหนเกา เมอประมาณ 35,000 ปกอนพทธศกราช หลงจากนนยคโจมงกเรม
ตนขนเมอประมาณ 10,000 ปกอนพทธศกราช ผคน
ดํารงชวตอยดวยการลาสตว มการพฒนาวธการลา สตวโดยใชคนธนและลกธน ตลอดจนมการผลต ภาชนะเครองปนดนเผาใสอาหารและเกบรกษาอาหาร คําวาโจมงในภาษาญปนแปลวาลายเชอกซงมาจาก ลวดลายเชอกบนภาชนะในยคนนทคนพบในชวงแรก
เรมเมอประมาณ 300 ปกอนครสตศกราช เปนยคท
ผคนเรมเรยนรวธการปลกขาว การตโลหะ ซงไดรบ
ความรมาจากผอพยพชาวจนแผนดนใหญ การกลาว ถงญปนครงแรกปรากฏขนในบนทกของราชสํานกจน
สมยราชวงศฮน โฮวฮนช (後漢書) ในป 57 กอน
ครสตกาล ซงเรยกชาวญปนวา วะ (倭) ในชวงพทธ
ศตวรรษท 8 อาณาจกรททรงอํานาจมากทสดในญปน คอยะมะไทโคะก (邪⾺台国) ปกครองโดยราชนฮ
มโกะ ซงเคยสงคณะทตไปยงประเทศจนผานทาง
เกาหลดวย
ยคเรมอารยธรรมญปน
ยคโคะฮง
��ยคแหงการรวบรวมและกอตงราชวงศของญปน เปนยคประวตศาสตรยคหนงของอาณาจกรญปน โดยเปนยคแรก
ของญปนทมการเรมบนทกลําดบเหตการณตางๆ ในชวงเวลานน และเปนยคทจกรพรรดตงราชวงศยามาโตะซงเปนราชวงศยนยาว นบพนปของญปนและรวบรวมชนเผาตางๆใหเขารวมและอยใต
บงคบบญชาของญปน และยงรบอทธพลจากจนเขามาทําใหเรมม การใชตวอกษรทมลกษณะคลายกบของตวอกษรจนขน ซงนกคอ
จดเรมตนของตวอกษรและภาษาญปนดวย ) อยในชวง ค.ศ. 250
- ค.ศ. 538เมอประมาณกลางศตวรรษท 4 ชนเผาอสระกลมตาง
ๆ ไดถกรวบรวมโดยชนเผายามา
โตะ (ญปน: XR0E#; โรมาจ: Yamato-Minzoku) ขณะ
เดยวกนสสานทมลกษณะพเศษเปนรปกญแจกถกสรางขนทวไป
ความร และวทยาการตาง ๆ จากจนไดหลงไหลเขามาเปนจํานวน
มากในสมยน ในศตวรรษท 4 ชนเผายามาโตะไดขนไป
คาบสมทรเกาหลและ รบเอาวฒนธรรมการผลตเครองใชของภาค พนทวปมา ตอมาในสมยศตวรรษท 5 ชาวเกาหลไดนําวทยาการ
ตาง ๆ เขามา เชน การผลตเครองโลหะ เครองปนดนเผา การทอ
ผา การถลงเหลก และวศวกรรมโยธา รวมทงมการเรมใชอกษรคนจ
ซงเปนตวอกษรของ จนดวย และเมอเขาสศตวรรษท 6 ลทธขงจ อกบศาสนาพทธกไดแพรหลายเขามาใน ญปนเชนกน
ยคเรมอารยธรรมญปน
จกรพรรดโอจง จกรพรรดองคแรกแหงยคโคะฟง
ยคโคะฟง เปนยคสมยทเรมตนในชวง ค.ศ.250 ซงตรง กบรชสมยจกรพรรดโอจง จกรพรรดองคท 16 ของ อาณาจกรญปน หรอทอดยาวไปจนถง ค.ศ.538 ไปสน
สดในรชสมยจกรพรรดเซงกะ จกรพรรดองคท 28 ยค โคะฟงเปนยคททอดเวลาในประวตศาสตรญปนยาวนาน
ถง 288 ป
สสานจกรพรรดในสมยยคโคะฮง ตงชอตามสสานท นยมสรางขนกนในยคดงกลาวเรมตนตงแตประมาณ พทธศตวรรษท 9 จนถง 12 เปนยคทญปนเรมมการ ปกครองแบบราชวงศ ซงศนยกลางการปกครองนนอย บรเวณเขตคนไซ ในยคนพระพทธศาสนาไดเขามาจาก คาบสมทรเกาหลสหมเกาะญปน แตพระพทธรปและ พทธศาสนาในประเทศญปนหลงจากนนไดรบอทธพล
จากจนเปนหลก เจาชายโชโตะกทรงสงคณะราชทตไป เจรญสมพนธไมตรกบจน ญปนจงไดรบนวตกรรมใหมๆ จากแผนดนใหญมาเปนจํานวนมาก นอกจากน ยงทรง ตรารฐธรรมนญสบเจดมาตรา ซงเปนกฎหมายญปน
ฉบบแรกอกดวย และในทสดพระพทธศาสนากไดรบการ ยอมรบมากขนตงแตสมยอะซกะ.
ยคเรมอารยธรรมญปน
ในชวงศตวรรศท 4 ถง ศตวรรศท 5 ราชสํานกญปนได
รบอทธพลตางๆมากมายของทางราชสํานกจนในยค ราชวงศเหนอ-ใต โดยรบอทธพลทางดานภาษาเขามา
และดดแปลงตอมาเปนตวฮรางานะ คาตากานะและตว คนจซงรบอทธพลมาจากตวอกษรจนแบบเตมๆ นอกจาก นยงรบวธทําเครองปนดนเผา การทอผา การถลงเหลก
การตอเรอและวทยาการอนๆมากมายเขามาพฒนา ประเทศตวเอง และชาวจนบางสวนกเขามาตงถนฐานท ญปนดวยเชนกน โดยหลงจากทรบอทธพลจากจนและ มาพฒนาประเทศตวเองแลว ทางญปนกไดชวยเหลอ อาณาจกรเพกเจซงกําลงทําสงครามกบทางอาณาจกรโก
ครยอและอาณาจกรชลลา ซงการไปชวยอาณาจกรเพกเจ ในครงน ทําใหญปนรบเอาวฒนธรรมตางๆ ทางภาคพน ทวปทางคาบสมทรเกาหลไปดวย โดยเฉพาะพระพทธ
ศาสนากไดเขามาในญปนหลงจากทชวยอาณาจกรเพก
เจ ซงกอนหนานนญปนกมพระพทธศาสนาอยกอนแลว แตหลงจากการเขามาของพระพทธศาสนาอกครง กทําให ผคนทนบถอพระพทธศาสนานนมมากยงขนอก
ยคโคะฟงจบลงในรชสมยจกรพรรดเซงกะ ใน ค.ศ.538 และเขาสยคอาอาซกะ ซงเปนยคทญปนเรม
พฒนาการเมองการปกครอง การคาชาย การทต และยง รวมถงการเขามามอํานาจของราชสกลตางๆ ในราชสํานก อกดวย
ยคเรมอารยธรรมญปน
ยคยะโยอ
�� ถอวาเปนยคทเรมตนวฒนธรรมการปลกขาวและเพาะปลกบน
เกาะญปน
เรมเมอประมาณ 300 ปกอนครสตศกราช เปนยคทผคนเรมเรยน
รวธการปลกขาว การตโลหะ ซงไดรบความรมาจากผอพยพชาวจน
แผนดนใหญ การกลาวถงญปนครงแรกปรากฏขนในบนทกของ
ราชสํานกจนสมยราชวงศฮน โฮวฮนช (後漢書) ในป 57 กอน
ครสตกาล ซงเรยกชาวญปนวา วะ (倭) ในชวงพทธศตวรรษท 8
อาณาจกรททรงอํานาจมากทสดในญปนคอยะมะไทโคะก ( 邪 ⾺ 台国) ปกครองโดยราชนฮมโกะ ซงเคยสงคณะทตไปยงประเทศ
จนผานทางเกาหลดวย
ศกราช จนถงกลางครสตศตวรรษท 3 ทประเทศญปนไดเปลยน ส ยคยะโยอ ไดรบอทธพลระบบกษตรยและปกครองจากจนและ เกาหล เปนชวงเวลาตรงกบยคเหลก อารยธรรมยะโยอ กําเนด ขน
บรเวณตอนกลางของญปน คอเกาะเกาะควช และคอย ๆ ผานไป
ทางตอนเหนอทเกาะฮอนช
คําวา "ยะโยอ" หมายถง เดอนแหงการหวานเมลดพนธถอวาเปน
ยคทเรมตนวฒนธรรมการปลกขาวและเพาะปลกบนเกาะญปน อยางจรงจง เรมมววฒนธรรมดานการปนคอการตงแทนหมนเพอ ใชปนถวยชามสะดวกและประณตมากขน ยงมการนําเครองมอท ขดเกลาโลหะ หลอ ดด โลหะเปนรปทรงรวมถงในยคนยงมการพบ ระมงททําจากสํารด เพอใชประกอบ พธกรรมทางศาสนาอกดวย
ยคเรมอารยธรรมญปน
โบราณสถานทขดคนพบวฒนธรรมยคยะโยอ
ในสมยของยะโยอจะตรงกบราชวงศโจว ตอนปลายของ จน ตอเนองถงราชวงศฉน และฮน มระบบเกษตรกรรม
และการทําปศสตวชดเจน มการจดแบงงานทําใหชองวาง ระหวางผปกครองดนแดนและผอยใตการปกครองกวาง ขน ในชวงนรฐเลกๆ จํานวนมากจงไดกอตวขนทว ประเทศ อกทงยคยะ โยอทตงอยบนเกาะควชทมการขด คนปรากฏใหเหนถงสวนทเกาแกทสดทถกสรางขนในชวง
400 ปกอน ค.ศ. วตถสวนมากทขด คนพบนนเปนวตถท
ทําจาก สมฤทธ รวมทงสงทนําเขามาจาก จน เรมเรยนรการเพาะปลกขาว วชาชาง เครองมอเครองใชทํา ดวยทองสมฤทธและเหลก เชน เครองมอเพาะปลก ดาบ กระจกเงา - เครองปนดนเผายาโยอใชแกนหมนในการ ชนรป เครองมอเครองใชทําดวยโลหะและหนชด - ชาว จนเรยกแผนตนญปนวา แผน ดนของวา (วา แปลวา แคระ) - ใน ค.ศ. 57 เจาเมองแผนตนวา ไดรบตรา ประจําตําแหนงทําดวยทองเขยนไววา "เจาเมองแผนดน วาของชน" หลงจากสงเครองบรรณาการใหแกชองเตเมอง ชน - ศาสนาสมยแรกของชาวญปนคอ ซนโต หรอ "ทางของเทพเจา" เปนศาสนาทสกการบชาเทพเจา ซง ไดแกปรากฏการณทางธรรมชาต หรอบรรพบรษใน ตํานาน
ยคเรมอารยธรรมญปน
สถานทประกอบพธกรรมของศาสนาชนโต
ตอนตนของศตวรรษแรก แผนดนวานแบงออกเปนรฐ ตางๆนอยใหญประมาณ 100 กลมชน ดวยกน แตใน ศตวรรษตอไปนนจํานวนรฐลดเหลอเพยง 30 กลมชน อยรวมกนภายใตการคมครองของราชนองคหนง นามวา พระนางฮมโกะ ซงเปนผทําหนาททางศาสนามากกวาเปน ประมขทางการเมองพระนางทําหนาทเปนคนทรงและ ประกอบเวทมนตร
คาถาใหประชาชน สวนประมยทางการเมองยงเปน
จกรพรรด
มาสงเครองบรรณาการจากเมองเวย-ของจน ชวง
ศตวรรษท 3 มการอพยพของคนจากแผนดนใหญ
ผานทางเกาหลเขามายงญปน
ยคเรมอารยธรรมญปน
ยคเฮอง
�� ยคโฮเยนถอเปนจดสงสดของวฒนธรรมญปน/ชวงเวลาแหง
ความสงบสขในญปน
ระหวาง พ.ศ.1337 จนถง พ.ศ.1728 ถอไดวาเปนยคทองของ
ญปน เนองจากเปนยคสมยทวฒนธรรมของญปนเองเรมพฒนา
ขน สงทเหนไดอยางชดมากทสดคอ การประดษฐตวอกษร ฮรางา
นะ ซงทําใหเกดวรรณกรรมทแตงโดยตวอกษรนเปนจํานวนมาก
เชนในชวงกลางพทธศตวรรษท 16 ไดมการแตงนวนยายเรอง
นทานเกนจ (源⽒物語) ขน ซงเปนนยายทบรรยายเกยวกบ
การใชชวต การปกครองของตระกลฟจวาระ และบทกลอนทถกใช
เปนเนอเพลงของเพลงชาตญปน คมงะโยะ กถกแตงขนในชวงน
เชนเดยวกน
นเปนชวงเวลาในประวตศาสตรญปนทพทธศาสนาลทธเตาและ อทธพลอน ๆ ของจนอยในจดสงสด สมยเฮอนถอเปนจดสงสด
ของราชสํานกญปนและมความโดดเดนในดานศลปะโดยเฉพาะกว นพนธและวรรณกรรม
แมวาราชวงศในญปนจะมอํานาจเหนอพนดน แตพระราชอํานาจก
อยในมอของตระกลฟจวาระซงเปนตระกลชนชนสงทมอํานาจซง แตงงานกบราชวงศ จกรพรรดหลายคนมมารดาจากตระกลฟจวาระ เฮอน (平安) แปลวา "สนตภาพ" ในภาษาญปน
ยคเรมอารยธรรมญปน
การเพมขนของชนทหาร
ภายใตศาลแรกเมอการเกณฑทหารไดรบการควบคมจากสวนกลางกจการทางทหารไดถก นําออกจากมอของขนนางประจําจงหวด แตเมอระบบลมสลายหลงจากป 792 ผถอครอง อํานาจในทองถนกกลายเปนแหลงกําลงทหารหลกอกครง การฟนฟระบบทหารทม ประสทธภาพนนคอยๆทําผานกระบวนการลองผดลองถก ในยคนน จกรวรรดไมมกองทพโดยตรง แตพงตามพนธบลลงกของนกทหารอาชพทสราง จากผชายทเชยวชาญในการตอส โดยมชาวบานปกครองและบรรดาลําพงเปนผรบใช โอร โยชซงไดรบการแตงตงใหเปนรายจงหวดและ สอบชซงไดรบการเสนอชอโดยใชวงจร
อมพเรยลหรอสําหรบงานเฉพาะ สงนทําใหเกดชนทหารญปน อยางไรกตามอํานาจ
สดทายยงคงอยกบราชสํานกของจกรวรรด ผทเปนเจาของ โชเอน (ทรพยสนสวนตว) สามารถเขาถงแรงงานและในขณะทพวกเขาได รบเทคโนโลยทางทหารทดขน (เชนวธการฝกใหมธนททรงพลงยงขนเกราะทดขนมาและ ดาบ) และเผชญกบสภาพทองถนทเลวรายลงในศตวรรษท 9 ทหารรบใชกกลายเปนสวน หนง ของชวตของ โชเอน ไมเพยง แตพวกเขาเทานน แตสถาบนพลเรอนและศาสนายง ไดจดตงหนวยพทกษเอกชนเพอปกปองตนเอง ชนชนสงในจงหวดคอยๆเปลยนเปน ชนชนนําทหารใหมตามอดมคตของ บช (นกรบ) หรอ ซามไร (ผทําหนาท).
ยคเรมอารยธรรมญปน
การเพมขนของพระพทธศาสนา
พระพทธศาสนาเรมเผยแผไปทวญปนในชวงเวลานผานนกายใหญ 2 นกายคอ Tendai
และ Shingon Tendai มตนกําเนดในประเทศจนและมพนฐานมาจาก Lotus Sutra
ซงเปนหนงในพระสตรทสําคญทสดในพทธศาสนานกายมหายาน พระSaichōเปน กญแจสําคญในการสงตอไปยงญปน Shingon เปนผถายทอดภาษาญปนจากโรงเรยน
Chen Yen ของจน Shingon ถกนําไปญปนโดยพระKūkai
พระพทธศาสนาเรมเผยแผไปทวญปนในชวงเวลานผานนกายใหญ 2 นกายคอ Tendai
และ Shingon Tendai มตนกําเนดในประเทศจนและมพนฐานมาจาก Lotus Sutra
ซงเปนหนงในพระสตรทสําคญทสดในพทธศาสนานกายมหายาน พระSaichōเปน กญแจสําคญในการสงตอไปยงญปน Shingon เปนผถายทอดภาษาญปนจากโรงเรยน
Chen Yen ของจน ShingonถกนําไปญปนโดยพระKūkaiจกรพรรด Kanmuเองเปนผ
มพระคณของนกายTendai Kūkaiสรางความประทบใจใหกบจกรพรรดในภายหลงและ คนรนหลงดวยบทกวการประดษฐตวอกษรภาพวาดและประตมากรรม Shingon ผานการ
ใชสญลกษณและพธกรรมไดรบความสนใจอยางกวางขวางในประเทศ
ยคเรมอารยธรรมญปน
สถานการณทางเศรษฐกจ
จนกระทงถงป 1,000 ฟจวาระมจนางะสามารถจนมมและปลดจกรพรรดไดตามความ ประสงค ผมอํานาจเพยงเลกนอยถกปลอยใหเปนทางการแบบดงเดมและกจการของ รฐบาลถกจดการโดยการบรหารสวนตวของตระกลฟจวาระ ในชวงเวลาเดยวกน ตระกล Fujiwara แสดงใหเหนถงความไมสามารถในการบรหาร ประเทศญปนและจงหวดของพวกเขา โดยเหตทเศรษฐกจมความออนแอขนาดนน
รฐบาลไมสามารถออกเงนตราอกตอไปและเงนเรมหายไป ดวยเหตน การจายเงนดวย ขาวไดถกนํามาใชแทนเงนทองถน
ตระกลฟจวาระยงไมสามารถรกษากองกําลงตํารวจไดเพยงพอปลอยใหโจรและ อาชญากรคนอน ๆ เดนเตรไดอยางอสระซงสงผลกระทบตอความปลอดภยของนกเดน ทางอยางมาก
ยคเรมอารยธรรมญปน
การสนสดของสมยเฮอน
ขนนางในเฮอนเคยวมชวตทด
แตในชนบทของญปนคนสวนใหญคอนขางยากจน งาน เกษตรกรรมของชาวนาและงานอน ๆ ใหเงนแกผมงคงในเฮอนเกยว ถงกระนนคนรวยกด หมนคนยากจนและไมสนใจปญหาของพวกเขา เมอเศรษฐตงอกตงใจอยกบวฒนธรรมในเฮอนเคยวเหตการณในชนบทเรมทําใหศาลของเฮ อนออนแอลง การปฏบตในการมอบสมบตทยงใหญใหกบขนนางระดบบนทําใหอํานาจของ จกรพรรดลดลงอยางชาๆ ผทเปนเจาของ รองเทา พวกเขาไมไดจายภาษ หลงจากนนไมนาน
ทดนปลอดภาษกพบไดบอย รฐบาลไมสามารถเกบภาษเพอสนบสนนจกรพรรดไดอยาง เพยงพออกตอไป ผปกครองของญปนเรมสญเสยการควบคม อาชญากรเรรอนไปตามชนบท ผคนตางศาสนา เรมกรกนเขามาทํารายและปลนกน รฐบาลออนแอเกนไปทจะบงคบใชกฎหมาย เจาของ รองเทา พวกเขาไดสรางตํารวจและกองทพของตนเองเพอปกปองทดนของพวกเขา กําไรของ เจาของทดนถกใชในการจายคาประกนตวเองแทนทจะสนบสนนจกรพรรดในศตวรรษท 12 อํานาจของเจานายในทองถนบางคนตรงกบอํานาจของรฐบาลจกรวรรดทออนแอลง ขอพพาท เกยวกบการควบคมทดนเกดขนทวประเทศ ในขณะเดยวกนหลายตระกลตอสเพออํานาจใน
เมองหลวง ในป ค.ศ. 1180 เกดสงครามกลางเมองในญปน
ในป ค.ศ. 1185 มนาโมโตะโยรโทโมะหวหนาครอบครวทหารเขารบตําแหนง ยคใหมเรมตนขนทผนําทางทหารควบคมญปนหรอทเรยกวา โชกน.
