
2 minute read
TERBLIJT LINDENSTRAAT 29 Mattanja Coehoorn & Hans Vos
Tijdreizen in gras en bomen
Dit landart werk is deze week gemaakt met uitsluitend de natuurlijke materialen die voorhanden zijn in de boomgaard aan de Lindenstraat in Terblijt. Het nodigt uit om verbinding te voelen met de zorg voor cultuurlandschap binnen natuurlandschap, met de levenskracht van planten in de aarde, met de doden tussen de levenden, met de aarde in het zonnestelsel, en de tijd in de kosmos.
Advertisement
Mattanja Coehoorn (1965) is beeldend kunstenaar, meubelstoffeerder, schrijver. Zij maakt objecten van vooral natuurlijke materialen, zorgvuldig doorwerkt met textiele technieken. Geleidelijke overgangen spelen een belangrijke rol. De werken lijken verbonden met aarde en universum, met verleden en toekomst, met voorouders en nageslacht, vanuit de gedachte: alles is er al en wordt steeds opnieuw gerangschikt, eindeloos, tijdloos. mattanjacoehoorn.nl

Hans Vos (1957) is interieurarchitect met een lange beroepspraktijk. Hij is geleidelijk en sinds enkele jaren zich volledig toe gaan leggen op vrije creatieve projecten.
De analytische benadering is gebleven waarbij samenhang van plaats, tijd en cultuur een basis vormt voor intuïtieve werken die voor een belangrijk deel zichzelf lijken te scheppen.
16 Jaar jong, in de duinen van Egmond-Binnen. Ik was de eerste heuvel over, meteen rechtsaf het bos ingegaan. Kort daarna, bij de eerste T-splitsing, zag ik het meest vreemde wat ik in mijn tienerjaren in de natuur was tegengekomen.
Langs het pad onder de bomen stonden ze in een groepje van een stuk of zes. Kleine ‘engeltjes’ met kreukelige jurkjes en misvormde vleugeltjes; de grootste was ongeveer 15 centimeter hoog. Hun lijkbleke huidjes staken af tegen het groene mos en de bruine herfstbladeren. Vol van verbazing en opwinding kwam ik dichterbij en raakte voorzichtig hun zachte huidje aan. Maar van dichtbij leken ze niet echt meer op engeltjes; wat ik zag kon ik met bijna niets vergelijken. Het enige waar het me aan deed denken was de structuur van een mensenoor. Als het weefsel van een oor op een voedingsbodem in een laboratorium, zonder sturing uitgegroeid tot een griezelig groeisel vol met draden, ribbels, holtes en gaten, daar leek het op. Zelfs de taaie pezigheid van het ‘lijfje’ voelde aan als dat van mijn eigen oren! Ik vond het zowel griezelig als fascinerend. merlinkater.nl
Eenmaal thuisgekomen rukte ik mijn paddenstoelenboek uit de kast; wat zou het in hemelsnaam anders kunnen zijn? dacht ik. En jawel, tot mijn grote vreugde vond ik het! Het was de Witte Kluifzwam. De naam en beschrijving waren eerder een anticlimax tegenover mijn mysterieuze ontmoeting met de schimmel. Een magische herinnering die ik koester.
Een droom van een ongrijpbaar oerbeeld, iets wat een vergeten beschaving heeft begraven en geschonken aan de toekomst.
Een onverklaarbaar gevonden energiemachine die zijn ding doet: het malen van dromen en het doorstromen van vergeten tijd.
Mijn schilderijen en tekeningen zijn interieurs of binnenwerelden die een constructie van een privéwereld ontsluieren. Vaak zijn het meubels, gebruiksvoorwerpen of soms zelfs lichaamsdelen die een bepaalde relatie aangaan met elkaar. Iets herkenbaars geeft je het sluimerende gevoel dat je erin kunt stappen maar wat jou uiteindelijk vast moet houden is juist dat het abjecte nooit ver onder het oppervlak van de schijnbare normaliteit huist. Ik maak werk dat voor mij een innerlijk gedreven en misschien wel persoonlijk motief moet hebben. Maar vaak valt dat idee onder het werken al snel uit elkaar. Meubels en armaturen maar ook personages kunnen vervagen en een schilderachtig en vaak onduidbaar verbond aangaan met elkaar. Ik hou van de spanning in beelden op het moment dat dingen lijken te verdwijnen en waar figuren en meubels lijken te abstraheren in gebaren en uitwisselingen tussen elkaar. Ik werk eigenlijk heel organisch en vaak begint een werk eerder bij een gevoel dan een narratief.
Soms maak ik hierbij ook gebruik van typografische elementen die fl arden van gedachten weergeven. Of cerebrale motieven. Weelderige planten en sierlijke meubels. Het zijn ruimtes waarin alles uit de context geplaatst kan worden om in een totaal andere volgorde te belanden. Buiten en binnen, denkbeeldig en echt. Mijn doeken zijn vaak zo groot als decors, ik kan beter een relatie aangaan met de onderwerpen die ik schilder als ik het gevoel heb een werk in te kunnen stappen, als de onderwerpen op ware grootte of misschien zelfs nog groter zijn geschilderd. keetjemans.nl