Koppernik Voorjaarscatalogus 2022

koppernik Voor jaar 2022

‘Bennett schrijft als niemand anders. Ze is een zeldzaam talent en Kassa 19 is een magistrale roman.’ Karl Ove Knausgård ‘Ik viel in Kassa 19 en wilde er niet meer uit klimmen. Het is prachtig – ik weet niet goed waarom, en dat maakt het alleen nog maar prachtiger.’ Roddy Doyle ‘Haar proza is buitengewoon verrassend; ze belandt op plekken waarvan je niet wist dat ze bestonden.’ Anne Enright

Oorspronkelijke titel Checkout 19 – vertaling Karina van Santen en Martine Vosmaer Paperback met flappen, 256 blz., € 23,50, 978 90 831 7445 7 / nur 302 – mei 2022

Sensationele roman over een schrijver in wording

Claire-Louise Bennett Kassa 19 roman In een arbeidersstadje ten westen van Londen krabbelt een schoolmeisje, betoverd door de eerste vonken van haar verbeelding, verhalen achter in haar schoolschrift. Terwijl ze opgroeit verandert alles en iedereen in brandstof voor haar vurige talent. De grote Russische man in de oude kastanjebruine auto die rondzwalkt in de supermarkt waar ze als caissière werkt en die haar een exemplaar toestopt van Voorbij goed en kwaad. De toenemende stapels met andere boeken waarin ze zichzelf verliest en vindt. Zelfs het op een verwoestende manier ontsporen van een vriendschap. De opwinding waarmee ze personages en scenario’s in haar hoofd oproept, wordt geëvenaard door de vreugde waarmee ze haar eigen weg door de wereld creëert.

Kassa 19 is een levendige en betoverende reis door de kleine trauma’s en triomfen die ons definiëren – als lezers, als schrijvers, als mensen.

Claire-Louise Bennett is de auteur van Pond, dat op de shortlist stond van de Dylan Thomas Prize, en won de White Review Short Story Prize.

Haar verhalen en essays zijn gepubliceerd in The New York Times Magazine, Harper’s en andere tijdschriften.

Ze woont in Galway, Ierland.

Mark Walsh

Verkozen tot een van dé boeken van 2021 door The Guardian, Daily Mail, Daily Telegraph, Irish Times Culture en New Statesman

‘AIs ik jurylid van de Booker Prize was, zou ik hemel en aarde bewegen om deze roman op de shortlist te krijgen.’

Scotsman ‘In de allereerste plaats is ze een meester van de zin, die de mistige, zich uitbreidende inhoud van haar geest van de ene adembenemende contructie naar de andere leidt.’

Vanity Fair ‘Een diepzinnig en erg grappig boek over groei en belofte, en hoe je die in stand moet houden; over vrouwen die lezen en schrijven en hoe ze overleven… sensationeel.’

London Review of Books ‘Een bijzonder document over de rijkdom van het innerlijke leven… Het komt zelden voor dat je de sensatie van een andere geest zo levendig voelt als in dit glansrijke boek.’

Sunday Times ‘Een buitengewoon gevarieerde roman die uit zeven delen bestaat waarin we losjes een verteller volgen – op verschillende leeftijden en op verschillende plekken – door een complexe collage van ideeën, sensaties en emoties.’

The Guardian

Claire-Louise Bennett – Kassa 19

fragment Later hadden we vaak een boek bij ons. Later. Toen we eindelijk een beetje groter waren maar nog lang niet zo groot als de rest brachten we boeken mee.

O ladingen boeken. En zaten ermee in het gras bij de boom. Eigenlijk maar één boek. Dat klopt, maar één. Heel veel boeken, één tegelijk. Ja precies, één tegelijk.

We hielden niet zo van stapels boeken, toch? Nee. Niet echt, en nu nog steeds niet. We houden van één boek. Ja, nu houden we van één boek en toen hielden we van één boek. We gingen bijvoorbeeld naar de bibliotheek en namen al snel niet meer heel veel boeken mee, toch? Jawel. Jawel. Dat deden we wel. Ten eerste namen we natuurlijk zoveel mogelijk boeken mee. Dus waarschijnlijk acht boeken. Het is altijd of zes boeken of acht boeken of twaalf boeken. Tenzij het een speciale serie boeken is natuurlijk want in dat geval zijn het er misschien maar vier. En om te beginnen namen we er zoveel mogelijk mee. Dat klopt.

We nemen deze en deze en deze, deze, en die ook. Enzovoort. Ja. Op een stapel op de hoge balie zodat Knikkebol ze kon stempelen. En we lazen er geen een helemaal uit. Dat was gewoon onmogelijk. We konden ons niet verdiepen. Wat voor boek we ook in de hand hadden we konden het gewoon niet laten ons constant af te vragen wat voor woorden er precies in de andere boeken stonden.

We konden er niets aan doen, toch? We konden het gewoon niet laten om aan de andere boeken te denken en aan de andere soorten woorden die daarin zouden staan en als we een van de andere boeken pakten om daarachter te komen gebeurde precies hetzelfde. Het was echt gewoon hetzelfde met elk boek dat we pakten. Zolang er andere boeken waren dachten we non-stop aan wat voor woorden daarin konden staan en dat belette ons om ons in dat ene boek dat we in de hand hadden te verdiepen. Dat ene boek. Wat een raar gedoe. Ja, het was een raar gedoe. Het ene boek neergooien en het andere boek pakken en dat opzijgooien en weer een ander boek pakken enzovoort terwijl het niets opleverde. Helemaal niets. Steeds maar weer. En zo gingen we een hele tijd door, toch? tot we in de gaten kregen dat we dan wel zes boeken acht boeken twaalf boeken vier boeken mochten meenemen maar dat het niet verplicht was.

fragment Hoe stil moet je zijn om te beginnen, in wat voor taal spreek je tegen een vroeger of later ogenblik dat slijt waar je bij bent, in een huis onbewoonbaar, een planeet zo groot als een handschoen van voor altijd vergeten tijd.

Gebonden met stofomslag, 48 blz., € 19,50, 978 90 831 7446 4 / nur 306 – februari 2022

Nieuwe gedichten van de bewezen grootmeester

Cees Nooteboom

Vos gedichten Slechts een jaar na zijn uiterst succesvolle bundel Afscheid verschijnt nu de nieuwe dichtbundel Vos van Cees Nooteboom. Vos bestaat uit gedichten die hij de afgelopen tijd schreef; over de natuur, over vrienden die hij heeft verloren, over kunst en vooral over het voortschrijden van de seizoenen.

Vos is een gevarieerde bundel, die tot de hoogtepunten van de poëzie van Cees Nooteboom kan worden gerekend.

‘Cees Nootebooms dichtbundel Afscheid bevat ronduit betoverende beelden.’ de Volkskrant

Cees Nooteboom (1933) is schrijver, essayist en dichter. Hij debuteerde in 1955 met Philip en de anderen en schreef talloze romans, essay- en dichtbundels. Voor zijn veelzijdige oeuvre ontving hij onder meer de Constantijn Huygens-prijs, de P.C. Hooftprijs en de Prijs der Nederlandse Letteren. In 2020 werd hij onderscheiden met de prestigieuze Spaanse oeuvreprijs El Premio Formentor de las Letras. In datzelfde jaar verschenen zijn dichtbundel Afscheid en het essay Over het Japanse klooster Kozan-ji en de beroemde dierentekeningen.

Simone Sassen

‘Afscheid zou je kunnen beschouwen als een meditatie, een volgende Nooteboomiaanse oefening in verdwijnen.’ NRC Handelsblad

fragment ‘Ik heb lang gedacht dat het leven elk moment kon beginnen – het echte leven. Er stond alleen altijd iets in de weg. Iets waar ik eerst doorheen moest, iets onafs; nog uit te dienen tijd, nog te betalen tol. Dan pas kon het leven beginnen. Uiteindelijk begon het me te dagen dat wat er in de weg stond mijn leven zelf was.’

Verschijnt in samenwerking met Schwob Met een voorwoord van Caro Van Thuyne Oorspronkelijke titel W-3 – vertaling Barbara de Lange Paperback met flappen, 240 blz., € 23,50, 978 90 831 7448 8 / nur 302 – februari 2022

De herontdekking van een klassieke Amerikaanse heldin

Bette Howland Paviljoen 3 Paviljoen 3 is een kleine psychiatrische afdeling in een groot universiteitsziekenhuis, een wereld van pillen en pasjes die worden verstrekt door een oppermachtige staf, van gehaaide oudgediende patiënten, een wereld waarin je van moment naar moment een armzalig leven leidt op de rand van de eeuwigheid.

Bette Howland was een van die patiënten. In 1968 was ze eenendertig, een alleenstaande moeder van twee jonge zonen die haar best deed om haar gezin te onderhouden van het parttime salaris van een bibliothecaresse en ondertussen dag en nacht achter haar typemachine zat omdat ze schrijver wilde worden. Op een middag nam ze, terwijl ze in het appartement van haar vriend Saul Bellow verbleef, een handvol pillen in.

Paviljoen 3 is zowel een prachtig portret van de gemeenschap op de afdeling als de beschrijving van een beslissend moment in het leven van een schrijver. Het boek zou Howlands redding zijn: ze schreef zichzelf uit het graf.

‘Paviljoen 3 is een fantastisch debuut.’ Paris Review ‘Schitterend en gedurfd geschreven.’ The Guardian ‘Memoires die zonder sentimentaliteit of sensatiezucht lijden oproepen.’

The New York Times

‘Een wonder. Haar proza is direct, onopgesmukt, ingetogen.’ Irish Times ‘Het gezondste, bijtendste verslag over het onderwerp dat ik ooit heb gelezen.’ Daily Telegraph

Bette Howland (1937-2017) schreef naast Paviljoen 3 twee andere boeken: Blue in Chicago en Things to Come and Go. Ze ontving een MacArthur Fellowship in 1984, waarna ze – hoewel ze bleef schrijven – geen boek meer publiceerde.

Messi: Met mij. Wat is het probleem geweest dan?

Suárez: Ik slaap.

Messi: Je zei dat je wist wat er verkeerd was gegaan.

Suárez: Broer, ik slaap.

Messi: Tegen Bayern.

Suárez: Het is midden in de nacht.

Messi: Dan moet je je telefoon uitdoen als je naar bed gaat, eikel.

Suárez: Wat is er?

Messi: Laat maar zitten dan.

Suárez: Nu ben ik wakker.

Messi: Maar?

Suárez: Wat? Messi: Wat was het probleem dan denk jij?

Suárez: [het blijft stil] Messi: Oké, ik spreek je morgen wel.

Paperback met flappen, 140 blz., € 19,50, 978 90 832 1270 8 / nur 302 – maart 2022

Hilarische afgeluisterde gesprekken van de twee wereldsterren

Carolina Trujillo Messi en Suárez de gelekte gesprekken In Messi en Suárez geeft Carolina Trujillo de uitgelekte tapes van telefoongesprekken weer tussen Lionel Messi en Luis Suárez. De twee Zuid-Amerikaanse voetballers, Messi uit Argentinië en Suárez uit Uruguay, zijn vrienden geworden en wonen op roepafstand van elkaar. De tapes beginnen in augustus 2020, wanneer Messi en Suárez allebei nog bij Barcelona spelen, na de 2-8 nederlaag tegen Bayern München.

Ronald Koeman wordt de nieuwe coach. Kort daarna wordt Suárez weggestuurd en vertrekt naar Atletico Madrid. Na een turbulent jaar zal Messi uiteindelijk zelf ook vertrekken.

Carolina Trujillo brengt de gesprekken getrouw over en vermeldt tot in details wanneer en waar de gesprekken zijn gevoerd. Het levert tal van hilarische situaties op.

‘Ik heb zo hard gelachen! Als een meid van zestien.’ Henk Spaan ‘Ik ken geen vrouw die zo goed in mannenhoofden kruipt als Carolina Trujillo.’ Hugo Borst ‘Trujillo’s stijl is uniek in Nederland.’ Marcel van Roosmalen

de gelekte gesprekken verschenen eerder in Hard Gras.

Carolina Trujillo (Montevideo, 1970) is schrijfster en columniste voor NRC Handelsblad. Ze studeerde af aan de Filmacademie in Amsterdam en debuteerde in 2002 met de roman De bastaard van Mal Abrigo, die bekroond werd met de Marten Toonder/Geertjan Lubberhuizenprijs. In 2009 verscheen De terugkeer van Lupe García, waarmee ze op de shortlist van de ako Literatuurprijs stond en de bng Nieuwe Literatuurprijs won. Daarna volgden de romans De zangbreker (2014) en Vrije radicalen (2017). Voor Meisjes in blessuretijd ontving ze in 2019 de Jan Hanlo Essayprijs.

‘Karila’s fantastische, originele roman is magisch-realistisch met een Lapse draai. Beter dan dit wordt proza uit Finland niet.’

Juryrapport van de Kalevi Jäntti-prijs voor jonge auteurs 2019

Oorspronkelijke titel Pienen hauen pyydystys – vertaling Annemarie Raas Paperback met flappen, 336 blz., € 24,50, 978 90 832 1272 2 / nur 302 – april 2022

Dartelende folklore die doet denken aan Paasilinna en Kivirähk

Juhani Karila De jacht op het snoekje roman Elina Ylijaako is zoals elk jaar teruggekeerd naar haar geboortedorp in Oost-Lapland.

Ze heeft drie dagen de tijd om een snoekje te vangen. Wanneer er een watergeest uit de vijver kruipt en andere oude wezens zich aansluiten, verandert Elina’s visuitstapje in een hachelijk avontuur.

Ondertussen is een politie-inspecteur genaamd Janatuinen op zoek naar Elina omdat ze verdacht wordt van een moord. Maar eerst moet de inspecteur haar eigen nachtelijke vistochtje zien te overleven. Met slechts een lokale boskabouter als metgezel moet ze een helse carnavalsnacht der doden zien door te komen, een nacht die zelfs de meest hardvochtige heks in het dorp probeert te vermijden.

Mysterieuze wezens dwalen door de moerassen als machines die lang geleden in beweging zijn gebracht en waarvan niemand weet hoe je ze uit moet zetten. Een oeroude demon vindt een nieuwe verblijfplaats in de burgemeester. Uit een boerenknecht die weigert dood te gaan beginnen takken te groeien. En in een kleine vijver in het midden van het moeras leeft het snoekje waar het allemaal om draait.

De jacht op het snoekje is een virtuoze roman, tegelijkertijd een liefdesverhaal en een mythische fantasie, die je het ene moment doet bulderen van het lachen en waar je het volgende moment doodsbenauwd van wordt.

Juhani Karila (1985) is een journalist met een master in communicatiewetenschappen. Karila won in 2010 de J.H. Erkko Award met een tekst die de jury ‘wow!’ noemde. De jacht op het snoekje (2019) werd bekroond met de Kalevi Jäntti-prijs en de Tähtifantasia-prijs en genomineerd voor de Jarkko Laineprijs. De roman is verschenen in negen landen.

Laura Malmivaara

Een grote boekhandelsfavoriet in Finland en Frankrijk

‘Een veelbelovend debuut.’

Le Monde ‘Dit niet-classificeerbare, grappige en uitbundige boek combineert een zoektocht met een detectiveverhaal en is echt verbluffend!’

La Presse ‘Een virtuoze en grappige roman. De jacht op het snoekje is een hernieuwde kennismaking met de heerlijke waanzin die de Finse literatuur zo succesvol maakte.’

Actualitté ‘De roman, die doorspekt is met kleine verhalen, verrukt door de stortvloed aan mythische wezens, maar nog beter is de subtiele ironische beschrijving van de lokale bewoners. De kleurrijke personages en hun reacties op wat er gebeurt laten een wereldbeeld zien waarin zelfs de meest bizarre dingen als vanzelfsprekend worden aanvaard.’

Helsingin Sanomat ‘Karila schrijft wereldliteratuur in de carnavaleske geest van Rabelais en met Don Quichot-achtige personages – maar hij is nog diepgravender.’

Lapin Kansa

Juhani Karila – De jacht op het snoekje fragment Een ongelukkige opeenvolging van gebeurtenissen had ertoe geleid dat Elina de snoek ieder jaar vóór 18 juni uit het ven moest halen.

Haar leven hing ervan af.

Ze vertrok op 14 juni; dan was het water in het noorden gegarandeerd weer gedaald en kon ze in rubberlaarzen bij het ven komen. Ze ging vroeg van huis en reed de hele dag. Hoe noordelijker ze kwam, des te minder vaak lagen er steden, tankstations, dorpen langs de weg. De bomen werden steeds lager.

Uiteindelijk kwamen er ook geen dorpen meer. Alleen maar bos.

Ze arriveerde bij een kaalgeslagen zone van ongeveer vijftig meter breed die als grens dienstdeed. In het midden daarvan stond een wit wachthuisje. De weg was versperd door een slagboom. Elina liet de auto tot aan de slagboom rollen.

Ze draaide haar raampje naar beneden en begroette de grenswachter. Die stak meteen van wal. Hij zei dat de Finse overheid afraadde verder te rijden.

Indien Elina haar reis desondanks voortzette, verloren alle verzekeringen hun geldigheid en was ze geheel op zichzelf aangewezen.

‘Ik ben daarginds geboren,’ zei ze.

Vierhonderd jaar geleden waren er via de rivier mensen gearriveerd, die de eerste huisjes hadden neergezet op de oever. Uit het hoogland waren kobolds, trollen en gnomen afgedaald, die de bouwsels met de grond gelijk hadden gemaakt. De bewoners waren in hun boten gevlucht. De kobolds hadden gelachen en de mensen met de grondstenen van hun eigen huizen bekogeld. Toen de monsters weer in de wildernis waren verdwenen, waren de mensen teruggekeerd. Ze hadden hun dorpen opnieuw opgebouwd, en de kobolds hadden geloeid van woede en een vloek uitgesproken die tot gevolg had dat de koeien geen melk meer gaven en de velden geen oogst. Wederom waren de mensen gedwongen geweest te vertrekken. Maar toen de vloek was vervaagd, waren ze teruggekeerd. Na iedere poging hen te verdrijven waren de mensen teruggekomen, in iets groteren getale en iets kordater, volhardend als de mieren en de muggen, en zo had Lapland geleerd dat de verovering onontkoombaar was.

fragment De tijd en de klok begroeven de dag, De zwarte wolk voert de zon weer weg.

Zal de zonnebloem zich keren naar ons, zal de clematis zich neigen Over ons, zullen ranken en twijgen Ons in hun klauwen krijgen?

Zullen Kille taxusvingers zich krullen Om ons? Nu de wiek van de ijsvogel Licht met licht heeft beantwoord en verstilt, ligt nog het licht In het stille punt van de wentelende wereld.

Oorspronkelijke titel Four Quartets – vertaling Paul Claes Gebonden met stofomslag, 152 blz., € 24,50, 978 90 832 1271 5 / nur 306 – april 2022

T.S. Eliot Vier kwartetten gedichten Vier kwartetten is een hoogtepunt in T.S. Eliots carrière als dichter. Het bevat enkele van de muzikaalste en onvergetelijkste passages van de twintigste-eeuwse poëzie. De vier delen, ‘Burnt Norton’, ‘East Coker’, ‘The Dry Salvages’ en ‘Little Gidding’, vormen een meditatie op de geestelijke, filosofische en persoonlijke thema’s die de auteur bezighielden. Vier kwartetten is een blijvend meesterwerk door de manier waarop een individuele stem te midden van oorlog en twijfel de zorgen van een volledige generatie verwoordde.

De vertaling wordt verzorgd door Paul Claes, die de bundel tevens inleidt en van verhelderende aantekeningen heeft voorzien.

Gedichten 1917-1930 nu in prijs verlaagd voor slechts € 17,50

Thomas Stearns Eliot (1888-1965) was dichter, essayist, uitgever, toneelschrijver, literair criticus en redacteur.

Hij is geboren in St. Louis, Missouri, maar verhuisde in 1914 naar Engeland. In 1922 verscheen zijn bekendste werk, The Waste Land. Hij kreeg de Nobelprijs voor Literatuur in 1948.

Eerder verscheen Gedichten 1917-1930 van hem bij Koppernik.

‘Heldere rechttoe rechtaan verslaggeving. Een scherpe, koele en harde maar ook een romantische en gevoelige weergave van sferen en feiten. Een schrijver met een diepe ziel. De Wolga ontspringt in Europa is een voorbeeld voor mij geweest om meer dan twintig jaar lang als verslaggever de wereld rond te reizen. Misschien is dit boek wel de beste reisverslaggeving van na de oorlog.’

Jan Cremer Over Kaputt: ‘Een boek vol ijzingwekkende beelden en onverwachte perspectieven op het fascisme.’ Trouw ‘Een mythisch boek over de wreedheid van de Tweede Wereldoorlog.’

NRC Handelsblad Oorspronkelijke titel Il Volga nasce in Europa – vertaling Jan van der Haar Paperback met flappen, 304 blz., € 24,50, 978 90 832 1273 9 / nur 302 – mei 2022

Ooggetuigenverslag uit de Tweede Wereldoorlog

Curzio Malaparte De Wolga ontspringt in Europa Hoewel Italië in de Tweede Wereldoorlog aan de kant van Duitsland stond verschilde de Italiaanse blik op de oorlog vaak van die van de Duitsers. Omdat ze bang waren Mussolini van zich te vervreemden, moesten de Duitsers toestaan dat de journalist en schrijver Curzio Malaparte het Oostfront bezocht, ondanks het feit dat hij zich met zijn onverbloemde reportages de woede van Goebbels op de hals had gehaald.

Malaparte was zodoende de enige correspondent die zich midden in de Tweede Wereldoorlog aan het Russische front bevond, waardoor hij waardevolle getuigenissen kon afleggen over de Sovjetcampagne, met name voor Operatie Barbarossa en het Beleg van Leningrad. Zijn kronieken, geschreven tussen 1941 en 1943, weerspiegelen de confrontatie van twee Europese ideologieën, en zij vormen tegelijkertijd een aangrijpend verslag van de vele kleine incidenten in het dagelijkse verloop van de oorlog.

De eerste editie van De Wolga ontspringt in Europa verscheen uiteindelijk in 1945 en het werd in 1951 opnieuw uitgegeven, met toevoegingen en wijzigingen. Jan van der Haar vertaalde De Wolga ontspringt in Europa voor het eerst in het Nederlands en schreef er een nawoord bij.

‘Een van de opmerkelijkste schrijvers van de twintigste eeuw.’

Ian Buruma Curzio Malaparte (1898-1957) was een Italiaanse schrijver, diplomaat en oorlogscorrespondent. Zijn vader was Duits, zijn moeder kwam uit Milaan. Malaparte was een extreme nonconformist, die in de jaren twintig als redacteur van La Stampa fascistische ideeën huldigde, maar in 1931 om zijn kritiek op Mussolini en Hitler werd gevangengezet. In de Tweede Wereldoorlog was hij oorlogsverslaggever voor Corriere della Sera. Hij schreef onder andere de romans Kaputt (194) en De huid (1949).

‘Net als in zijn beruchte eerste roman De verminkten nemen de verhalen van Knapen en moordenaars je meteen mee de diepte in van wanhoop en verdorvenheid, en roepen zowel Robert Walsers gevoel voor het minderwaardige als Franz Kafka’s meedogenloze ironie op.’ Rain Taxi Review of Books ‘Ungar is ervan overtuigd dat onze levens voorbestemd zijn. We worstelen om orde en fatsoen in stand te houden, maar voor zijn personages is de strijd onvermijdelijk gedoemd te mislukken.’ Times Literary Supplement ‘Knapen en moordenaars is voor mensen die dromen terwijl ze wakker zijn; die niet bang zijn om hun allerpersoonlijkste angsten te benoemen.’ Think Again

Oorspronkelijke titel Knaben und Mörder – vertaling Huub Beurskens Paperback met flappen, 128 blz., € 19,50, 978 90 831 7449 5 / nur 302 – mei 2022

Twee groteske verhalen van een groot schrijver

Hermann Ungar Knapen en moordenaars In 1920 trad Hermann Ungar in de openbaarheid met twee verhalen die direct zijn bijzondere talent naar voren brachten: het diagnosticeren van menselijke afgronden, angsten en kwaadaardigheden. Thomas Mann bestempelde de teksten als ‘een sacramentaliteit van het zinnelijke’. Ungar onttoverde de na de ervaringen van de Eerste Wereldoorlog onevenwichtig geworden wereld, waarin fijngevoelige en hartstochtelijke mensen heen en weer geschopt en geestelijk verminkt zijn geworden. Dit debuut, dat uit twee verhalen bestaat, ‘Een man en een dienstmaagd’ en ‘Verhaal van een moord’, wordt nu voor het eerst in het Nederlands vertaald. In de groteske en komische verhalen onderzoekt Ungar de verdorvenheden van het hart en de waanideeën van de geest.

‘Een meesterwerk, met een enorme rijkdom aan psychologische relaties, symbolisme, schrijnende ervaring, komedie en ellende... buitengewone artistieke moed en inspiratie, een visioen dat voor eeuwig zijn stempel op me heeft achtergelaten.’ Thomas Mann

Hermann Ungar (1893-1929) was een schrijver van Joodse afkomst, die werd geboren in het Moravische Boskovice. Hij studeerde eerst oriëntalistiek in Berlijn, daarna rechtswetenschappen in München en Praag, waar hij in 1918 promoveerde. Van 1914 tot 1916 was hij soldaat in de Eerste Wereldoorlog, waarbij hij ernstig gewond raakte. Daarna werkte hij als advocaat en toneelregisseur. In 1922 kreeg hij een betrekking bij de Tsjecho-Slowaakse ambassade in Berlijn en daarna op het ministerie van Buitenlandse Zaken in Praag. Hij overleed op zesendertigjarige leeftijd aan de gevolgen van een verwaarloosde blindedarmontsteking.

‘

Paperback, 72 blz., € 10,00, 978 90 832 1274 6 / nur 302 – maart 2022 Paperback, 96 blz., € 10,00, 978 90 832 1275 3 / nur 302 – maart 2022 Paperback, 72 blz., € 10,00, 978 90 832 1276 0 / nur 302 – maart 2022

Peter Handke Essay over de moeheid, de jukebox en de geslaagde dag In Essay over de moeheid verandert Handke een alledaagse ervaring – vaak veroorzaakt door verveling – in een fascinerende verkenning van de wereld van de slow motion, van de verschillende graden van vermoeidheid, de types van uitputting, de verjongende effecten ervan en de erotische, culturele en politieke implicaties.

Het Essay over de jukebox is een poging van Handke om het belang van de jukebox te begrijpen, een zoektocht die hem, terwijl hij op reis is in Spanje, naar de literatuur over de jukebox leidt, naar de geschiedenis van de muziekdoos en naar herinneringen aan de muziek van The Beatles, die op hun beurt de verschillende fases van zijn eigen leven toelichten.

En in het Essay over de geslaagde dag, waar geen recept voor is, verzint Handke een beeld van rust, waarbij hij een zelfportret van Hogarth als uitgangspunt gebruikt om een staat van gelukzalige vrede te beschrijven.

Deze speelse, beschouwende, inzichtelijke en vermakelijke essays vormen een literair drieluik dat de kunst van het essay herdefinieert en de vorm van het korte verhaal uitdaagt.

De drie befaamde verhalende essays in afzonderlijke, voordelige edities – vertaald door Hans Hom

Peter Handke (1942) schreef vele romans, toneelstukken, essay- en dichtbundels en is een van de belangrijkste hedendaagse Oostenrijkse schrijvers. In 2019 kreeg hij de Nobelprijs voor Literatuur.

Donata Wenders

‘Een van de origineelste en provocatiefste hedendaagse schrijvers.’

The New York Times Book Review

fragment ‘Het hotel lag 1200 meter boven de zeespiegel. Rondom sneeuw. In de diepte het dal en het dorp. Met toegeknepen ogen tuurde hij om zich heen. Een beetje duizelig door zijn eerste sigaret – maar vooral verbaasd, bevreemd, vaag ongerust; alsof ergens een gedachte was die hij niet kon denken. Als jodium brandde het zonlicht in zijn ogen. De bergen blonken. Hij voelde zich beroerd. Aan de andere kant van het dal was tussen de bergen de top te zien – blauw van de schaduw.

Voor hem – voorbij het terras – maakte een machine grommend een pad schoon.

Er was een beetje sneeuw gevallen. En achter hem lag het hotel, geruisloos door het vroege uur. Nu in het naseizoen vol uitgeputten, kreupelen, blinden, rustzoekenden, die later op de dag zich rondsleepten door de gangen, blaatten op het terras, of de piepende gebedsmolen met ansichtkaarten belegerden...’

Paperback met flappen, 336 blz., € 23,50, 978 90 831 7444 0 / nur 301 – januari 2022

Het allereerste nooit eerder uitgegeven meesterwerk

Wessel te Gussinklo De expeditie roman Wessel te Gussinklo was nog maar net tweeëntwintig geworden toen hij in februari 1963 aan De expeditie begon. Drie maanden later was het boek af. Nu, bijna zestig jaar later, verschijnt het voor het eerst in druk. Ronald, de hoofdfiguur, legt zijn beeld van de volmaakte vrouw dwingend op aan Mirjam, zijn liefde, maar zij volgt tot zijn woede en frustratie geheel haar eigen belangen. Dit verlangen naar het complete samenvallen, de volmaakte symbiose met de ander en de falende dialoog met het bestaan zijn terugkerende thema’s in al zijn latere romans. Een verhaal als een vlam, met een absurdistische wending, feller van toon dan zijn latere werk, maar hier op zijn tweeëntwintigste als schrijver al op volle kracht aanwezig.

De expeditie wordt in deze uitgave gevolgd door Het meesterwerk: het even ironische als pijnlijke autobiografische verslag vanaf het voltooien van De expeditie in 1963 tot aan de uiteindelijke publicatie van De verboden tuin in 1986. Een verhaal van hellevaart en opstanding over de aanvankelijk mislukte pogingen schrijvend voortgang te vinden, en over de eigen, vaak hilarische, stommiteiten bij het vergeefse zoeken naar een uitgever.

Wessel te Gussinklo debuteerde in 1986 met de roman De verboden tuin, die bekroond werd met de Anton Wachterprijs. Zijn tweede roman, De opdracht (1995), ontving de Lucy B. en C.W. van der Hoogt-prijs, de eci -prijs en de F. Bordewijkprijs, en werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs en De Gouden Uil. De roman Zeer helder licht (2014) stond op de toplijst van de ako Literatuurprijs. In 2016 ontving Te Gussinklo de C.C.S. Croneprijs voor zijn hele oeuvre en in 2017 verscheen De Weergekeerde Bloem. De roman De hoogstapelaar werd bekroond met de Zeeuwse Boekenprijs en de BookSpot Literatuurprijs 2019. Zijn meest recente roman, Op weg naar De Hartz, werd bekroond met de Boekenbon Literatuurprijs 2021.

Lees ook de hele prijswinnende Ewout Meyster-reeks

De verboden tuin, 278 blz., € 24,50, 978 90 830 4800 0 De opdracht, 544 blz., € 28,50, 978 90 830 4801 7 De hoogstapelaar, 376 blz., € 21,50, 978 94 923 1363 8 Op weg naar De Hartz, 504 blz., € 24,50, 978 90 830 4807 9

Een hoogtepunt uit de moderne poëzie

Over Op weg naar De Hartz : ‘Wat een ongekend genot biedt dit kunststuk.

Wessel te Gussinklo lezen is een zoete kluisterende kwelling.’

Jeroen Vullings, EW Magazine ***** ‘Pijnlijk en tragisch jazeker, maar toch ook weergaloos mooi en diep.’

Rob Schouten, Trouw ‘Niemand schrijft zoals Wessel te Gussinklo – tenzij je hem net gelezen hebt, want dan ben je zozeer in zijn personage ondergedompeld geweest dat je een beetje denkt als Ewout en formuleert als Te Gussinklo.’

Thomas de Veen, NRC Handelsblad **** ‘Deze roman wordt een klassieker, zoals De donkere kamer van Damokles.’

Maaike Meijer, De Groene Amsterdammer

Contactgegevens Uitgevers Bart Kraamer bart.kraamer@koppernik.nl + 31 (0)6 12679838 Chris de Jong chris.dejong@koppernik.nl + 31 (0)6 14677909

nederland

belgi ë

New Book Collective

pers en verkoop

Niasstraat 6 D 3531 wp Utrecht

Barbara Geenen barbara.geenen@koppernik.nl +32 494 65 68 69

+31 (0)20 226 02 38 www.newbookcollective.com

verkoop Rutger Vos, Tjamke van Hekken, Julia van Rij, Eveline van der Made, Maarten Richel verkoop@newbookcollective.com

Everdijstraat 30 2000 Antwerpen België