Enciclopedia perplexidade G - Antón Reixa

ENCICLOPEDIA PERPLEXIDADE (escolma poética 1976-2023)

Antón Reixa Prólogo e selección de Xabier Cordal

RIZOMAS

o silencio dos cemiterios ZAS é coma os fetos de chumbo zas aos paxaros non zas si á mosca tse-tse zas as flores zas só as de plástico zas pero a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma o sorriso de chimpancé zas o cerebro zas está feito de champiñóns zas os nervios zas son coma os tirantes zas a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma os fetos de chumbo zas aos paxaros non zas si á mosca tsetse zas as flores zas só as de plástico zas pero a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma o sorriso de chimpancé zas o cerebro zas está feito de champiñóns zas os nervios zas son coma os tirantes zas a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma os fetos de chumbo zas aos paxaros non zas si á mosca tse-tse zas as flores zas só as de plástico zas pero a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma o sorriso de chimpancé zas o cerebro zas está feito de champiñóns zas os nervios zas 15

son coma os tirantes zas a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma os fetos de chumbo zas aos paxaros non zas si á mosca tse-tse zas as flores zas só as de plástico zas pero a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma o sorriso de chimpancé zas o cerebro zas está feito de champiñóns zas os nervios zas son coma os tirantes zas a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma os fetos de chumbo zas aos paxaros non zas si á mosca tsetse zas as flores zas só as de plástico zas pero a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma o sorriso de chimpancé zas o cerebro zas está feito de champiñóns zas os nervios zas son coma os tirantes zas a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma os fetos de chumbo zas aos paxaros non zas si á mosca tse-tse zas as flores zas só as de plástico zas pero a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma o sorriso de chimpancé zas o cerebro zas está feito de champiñóns zas os nervios zas son coma os tirantes zas a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma os fetos de chumbo zas aos paxaros non zas si á mosca tse-tse zas as flores zas só as de plástico zas pero a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma o sorriso de chimpancé zas o cerebro zas está feito de champiñóns zas os nervios zas son coma os tirantes zas a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma os fetos de chumbo zas aos paxaros non zas si á mosca tsetse zas as flores zas só as de plástico zas pero a primavera 16

zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma

o sorriso de chimpancé zas o cerebro zas está feito de champiñóns zas os nervios zas son coma os tirantes zas a primavera zas é aínda peor zas o silencio dos cemiterios zas é coma os fetos de chumbo zas aos paxaros non zas si á mosca tse-tse zas as flores zas só as de plástico zas pero a primavera zas é aínda peor zas o

17

(tempo) 48 horas hai mulleres hebreas que non aman os sábados comprendo que hai homes de patria excesiva e aínda así non se entende o que che quero dicir pero vin TV a noite toda e ao espertar almorcei cereais: aínda así non era americano hai palabras condenadas ao silencio pero ben sei por palestino que o silencio está escrito en braille ver e non tocar reclamas deitada en territorio ocupado se me tiveses coñecido cantando pasodobres nunha voda non che resultaría tan palestino e se a antropoloxía permitise a un palestino o desgarro do tango diríache: ámame en gaza, ódiame en cisxordania ámame de espía en hoteis de beirut ámame co rigor do imperialismo, ámame con fanatismo sionista –na información deportiva intercalarán documentais de fondo: disturbios nos territorios ocupados– así que non te me poñas hebrea e non reacciones como unha cebra nun paso de cebra verso n.º 20: é como se tivesen pasado 48 horas

18

quizabes mellor que dicila fora pintala ribadela a xente toda teresa de cepeda y ahumada de cepeda y ahumada que se di axiña ribadela de topónimo que se di axiña ribadela topónimo buscar no mapa os ollos barbitúricos que che puxo a morte parece unha conversa con subtítulos onde ten o etcétera este rotulador?

19

(escrita) un albanel lía a lucrecio á hora do bocadillo o mesmo lucrecio convenceuno de que debía toma-lo bocadillo aínda máis o mesmo lucrecio convenceuno de que debía emprega-la hora do [bocadillo en conquista-la hora do bocadillo (o albanel quedou como 14 versos sen rillar no bocadillo) verso n.º 20: o albanel decidiu que un poeta francés inventou que a pataca se chamase «la pomme de terre»

20

O viaxeiro nihilista Un tren sae de Vigo á mesma hora ca outro desde ex-Leningrado Supoñendo que a vía unise os dous puntos xeográficos en liña recta Supoñendo que os dous trens circulan exactamente á mesma velocidade Supoñendo que ambos os maquinistas emiten (de forma sostida e continua) un mesmo grito Agudo Gutural Que densidade terá a néboa da barricada de melancolía que evitará o seguro accidente?

Desinteresándose desa cuestión pero Tendo en conta Ademais Que Que parques All over the world Son armacéns de soidades e bótalles de comer aos paxaros urbanos Tendo comprobado de forma obvia e previa Que A localización exacta dos polos é tan relativa como a navegación Orgullosa Distraída

21

Dun iceberg Ou varios E tamén que A sombra do muro de Berlín é invisible por ter perfís ondulantes de expresionismo alemán Sen deixar de lado Que Os ollos do corpo amado non son os teus ollos Pois O viaxeiro nihilista optou polo seguinte itinerario Percorrer Europa En Zig Zag Conducindo por autoestradas de superficie Parando exclusivamente nas autodenominadas: «Áreas De Servizo» E Intentando a compra imposible nestes establecementos De Exemplares da obra Molloy (Samuel Beckett)

22

Historia sagrada O acto chámanlle de crear e non poder garda-la roupa.

O acto chámanlle de crear e non poder gardar nada. O acto non escatolóxico (chámanlle de crear, non si?) ex nihilo. O acto chámanlle de crear e a desfeita da teoloxía empírica. O acto de blasfemar en ningún diola e o esforzo inútil do decathlon. O acto de sermos gadafis (certo aire «puta-parió») e a fala babosa, infantil, a risada da hiena.

E, no principio, era nai e fillo. E a nai di: –Mamai, mamai, mamasiña.

E o fillo contesta: –Dime, meu fillo.

23

A obra de Antón Reixa saltou, xa nos inicios, de xénero en xénero e de editorial en editorial ata ir virando desafío coleccionista a posibilidade de completar os volumes desde a primeira entrega co colectivo Rompente.

A presente escolma, lonxe de se pretender exhaustiva, quedará un chisco satisfeita se dá estimulado para máis aventura a quen só coñeza de xeito episódico a produción dun dos nomes sobranceiros da cultura galega contemporánea. Un nome que se concibiu e se percibiu a si mesmo, antes ca nada, como poeta.

Xabier Cordal

faktoría

de libros

ISBN 978-84-19213-50-1

9 788419 213501