Page 1


មាតិកា ម'ក ទំពរ័ េដីម េ1ជី4តពិតជខលីេពកែមនឬ? កុំរសលញ់មនុសសែដលមិនរសលញ់េយីង កុំរប់អនមនុសសេដយសមលឹងែតលុយ


ទំពរ័ េដីម េនៅែក្បរផ្ទះខ្ញុំ មាន្រគូបេ្រងៀនភាសាចិនមា្នក់ អាយុេ្រចីនគួរសមែដរ។ រាល់ លា្ងច គាត់ែតងែតមកអង្គុយមុខផ្ទះជានិច្ច េហីយនិយាយរាក់ទាក់ដាក់អ្នក ែដលេដីរកាត់។ តាមពិត គាត់អង្គុយេមីល្រសីៗប៉ុេណា្ណះ ែតមិនជាបញា្ហេទ។ េនៅយប់មួយ ខ្ញុំលឺសេម្លងែ្រសកពីផ្ទះរបស់គាត់។ ខ្ញុំេបីកទា្វរេចញមកេមីល េទីបដឹងថា គាត់សា្លប់េពលហូបបាយ។ ្របពន្ធរបស់គាត់បាននិយាយថា “គាត់ដាក់បាយចូលមាត់េហីយ ក៏ផា្កប់មុខនឹងតុបាយសា្លប់ែតម្តង”។ ខ្ញុំេទីប ែតបាននិយាយេលងជាមួយគាត់េពលលា្ងចេសាះ។ គា្មនអ្នកណាដឹងមុនេទ ថាគាត់នឹង្រតូវសា្លប់េនៅយប់េនាះេទ សូម្បីែតខ្លួនគាត់ ក៏េដាយ។ ការសា្លប់េនៅែក្បរេយីងជានិច្ច ្រគាន់ែតេយីងេមីលមិនេឃីញ ប៉ុេណា្ណះ។ គា្មនអ្នកណាចង់សា្លប់េទ។ ប៉ុែន្តេទាះចង់ ឬមិនចង់ ក៏េយីងមិនដឹង េធ្វីយា៉ងណាែដរ។ ដូេច្នះ េរឿងទីមួយ ែដលេយីង្រតូវទទួលសា្គល់គឺ ជីវិតរបស់ េយីងខ្លីេពកេហីយ។ ខ្ញុំមិនែមនសរេសរេសៀវេភៅេនះ េដីម្បីបនា្លចអ្នកទាំងអស់គា្នេទ។ េគាល បំណងរបស់ខ្ញុំ គឺចង់្របាប់ពីេរឿងមួយចំនួនែដលេយីងមិន្រតូវេធ្វី េដីម្បីសន្សំ េពលេទៅេធ្វីេរឿងណាែដលមាន្របេយាជន៍ជាង មុនេពលេយីងសា្លប់។ េយីង មិន្រតូវកុហកខ្លួនឯងថា េយីងមិនអាចសា្លប់បានេទ។ េទាះបីជាេយីងអាច េបាកខ្លួនឯងបានក៏េដាយ េយីងេនៅែតសា្លប់ដែដល។


េយីងមិនអាចេ្រជីសេរីសការសា្លប់បានេទ ទាំងេពលេវលា និងទីកែន្លង។ ថា មិន្រតូវ េយីងសា្លប់ក្នុងេពលអង្គុយជុះផង។ ខ្ញុំ្រគាន់ែត្រសៃមដល់ ក៏អា្រកក់ េមីលែដរ។ អ្វីែដលេយីងេរីសបាន គឺមុនេពលសា្លប់ េតីេយីងបានេធ្វីអ្វីខ្លះ។ េពលេយីងគិតពីេរឿងេនះ ្រគប់យា៉ងនឹងចាប់េផ្តីមផា្លស់ប្តូរ។ ក្នុងេសៀវេភៅេនះ ខ្ញុំនឹងេលីកេឡីងពីអ្វីែដលេយីងកាត់េចាលបាន ក្នុងេពល មានជីវិត។ េនៅេពលអ្នកទាំងអស់គា្នអានចប់ នឹងដឹងថា្រតូវេធ្វីអ្វីេហីយ។ េនះ ជាវិធីសា្រស្តក្នុងការរកចេម្លីយ ។ េបីេយីងដឹងថាមិន្រតូវេធ្វីអ្វី េយីងគង់ែតដឹង ថា្រតូវេធ្វីអ្វីេទ េ្រពាះវាជាេរឿងផ្ទុយគា្ន។ ខ្ញុំចំណាយេពលេលីេរឿងអត់្របេយាជន៍េ្រចីនណាស់។ េបីខ្ញុំ្របឹងសរេសរ េសៀវេភៅតាំងពីយូរ ្របែហលខ្ញុំមានេសៀវេភៅ ដប់ក្បាលជាងេទៅេហីយ។ មូលេហតុគឺ ខ្ញុំមិនែដលគិតដល់េរឿងសា្លប់ េហីយខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំេនៅមានេពល េ្រចីនេដីម្បីសរេសរវា។ ខ្ញុំគិតខុសទាំងអស់។ ខ្ញុំចាប់េផ្តីមភា្ញក់ខ្លួន េនៅេពលែដលខ្ញុំសា្គល់ ស្ទីវចប។ ខ្ញុំមិនែមនបានេទៅជួប គាត់េទ។ ខ្ញុំលឺេគនិយាយពីេឈា្មះគាត់េនៅក្នុងថា្នក់អាយធី េហីយខ្ញុំក៏េទៅែឆក រកេមីល។ ខ្ញុំអានពីេរឿងរា៉វជីវិតរបស់គាត់ជាេ្រចីន។ ស្ទីវចប ជានិមិត្តរូបរបស់ខ្ញុំ ទាំងែផ្នកជីវិត និងែផ្នកការងារ។ ស្ទីវចបមានសំណួរមួយែដលគាត់សួរខ្លួនឯងរាល់្រពឹក េដីម្បីដាស់ខ្លួនគាត់។ “េតីខ្ញុំនឹងេធ្វីអ្វី េបីសិនៃថ្ងេនះជាេពលចុងេ្រកាយែដលខ្ញុំមានជីវិតរស់?” ជា សំណួរដ៏ល្អបំផុតេដីម្បីេធ្វីឱ្យមនុស្សភា្ញក់ខ្លួន។ ស្ទីវចប បាននិយាយថា “េ្រកៅពីវិធីេនះ គាត់មិនដឹងថាេធ្វីយា៉ងណាឱ្យខ្លួនគាត់្របឹងែ្របងេធ្វីការេនាះេទ


”។ សំណួរេនះ ែបងែចកដាច់ពីគា្នរវាងមនុស្សែដលយកចិត្តទុកដាក់នឹងជីវិត និងអ្នកែដលចំណាយជីវិតេដាយមិនេចះគិត។ សម្តីរបស់ស្ទីវចប ្រតូវបាន មនុស្សជំនាន់េ្រកាយ យកមកេ្របីយា៉ងេ្រចីន េ្រពាះវាបានផល និង ងាយ្រសួលេធ្វីតាម។ េបីមនុស្សែដលេធ្វីេរឿងអត់្របេយាជន៍ដឹងខ្លួនថា េគជិតសា្លប់ េគនឹងេធ្វីេរឿងមា ន្របេយាជន័៍វិញមិនខាន។ វាមិន្រតូវ១០០ភាគរយេទ េ្រពាះមនុស្សខ្លះែកមិន េឡីង។ ែតខ្ញុំេជឿថា អ្នកែដលកំពុងអាន មិនែមនជាមនុស្សែបបហ្នឹងេទ។ អ្នក ែដលចំណាយេពលអានេសៀវេភៅ េ្រចីនែតជាមនុស្សែដលចង់ែកែ្របខ្លួនឯង។ ឥលូវ កុំទាល់អាលគិតពីេរឿងែដលេយីង្រតូវេធ្វី េ្រពាះវាអាចពិបាកបន្តិច។ អានអ្វីែដលេយីងមិន្រតូវេធ្វីក្នុងេសៀវេភៅេនះសិន េយីង្របាកដជារកចេម្លីយ េឃីញមិនខាន។ ជីវិតេយីងមានតៃម្លណាស់ េទាះបីេយីងមិនធា្លប់សាកយក េទៅលក់ក៏េដាយ ក៏្រតូវែតេជឿថាវាៃថ្លែដរ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា េ្រកាយេពលអានចប់ អ្នកទាំងអស់គា្ននឹងទទួលបានអ្វីែដលអ្នក ទាំងអស់គា្នមិនចង់បាន។ ខ្ញុំនិយាយេលងេទ េ្រពាះខ្ញុំមិនដឹងថាអ្នកណា ចង់បានអីេនាះេទ។ អានខ្លួនឯង រកចេម្លីយេដាយខ្លួនឯង ខ្ញុំជួយបាន្រតឹមែត សរេសរប៉ុេណា្ណះ។


េតីជីវិតពិតជាខលី េពកែមនឬ? េបីសិនជាេយីងរាប់ ២០ឆា្នំ ឬ៣០ឆា្នំ វាអាចនឹងយូរបន្តិចែមន ប៉ុែន្តេតីអ្នកណា អាចធានាបានថាេយីងអាចរស់បានដល់រយៈេពលេនាះ? អត់មានេទ។ ខ្ញុំមិន ដឹងថា ជីវិតខ្លី ឬែវងេទ ែតេដាយសារខ្ញុំមិនច្បាស់ថាខ្លួនឯងអាចរស់បានដល់ េពលណា ខ្ញុំក៏សេ្រមចយកចេម្លីយថា ជីវិតខ្លី េទៅ។ េបីេយីងចំណាយេពល១០នាទី េដីម្បីអានពត៌មាន េយីងនឹងេឃីញថា ក្នុង មួយៃថ្ងមានមនុស្សសា្លប់មិនតិចេទ។ េតីអ្នកទាំងអស់េនាះ មានដឹងមុនេទ? េតីអ្នកទាំងអស់េនាះបានេ្រតៀមខ្លួនជាមុនេទ? េតីពួកេគបានេធ្វីកិច្ចការ ែដលេគចង់េធ្វីរួចរាល់េហីយឬេនៅ? េយីង្រតូវេរៀនសួរខ្លួនឯងែបបេនះ េទីប េយីងដឹងថា ្រតូវេធ្វីអី និងមិន្រតូវេធ្វីអីក្នុងេពលែដលេយីងេនៅរស់។ ក្នុងឆា្នំ២០១៦ េនះមានការសា្លប់របស់មនុស្សមា្នក់ែដលេធ្វីឱ្យភា្ញក់េផ្អីលដល់ ពួកេនៅេ្រកៅ្របេទសេទៀត។ ខ្ញុំក៏បានសរេសរអត្ថបទពីការសា្លប់េនាះេនៅេលី ប្លុកខ្ញុំែដរ។ គាត់ េឈា្មះ ែកមឡី ែដល្រតូវេគបាញ់សមា្លប់េនៅ្រពឹក្រពលឹម។ េតីគាត់ដឹងេទថា្រពឹកេឡីង អាយុរបស់គាត់ហ្នឹងអស់េនាះ? េតីគាត់ដឹងថា


គាត់អស់ឱកាសេដីម្បីជួបមុខ្របពន្ធកូនគាត់ែដរេទ? ការសា្លប់េនះគា្មន អ្នកណាសា្មនដឹងេទ។ ឥលូវេនះ កុំ្របែកកអីេទៀត េយីងទទួលសា្គល់ទាំងអស់គា្នេទៅថា ជីវិត ពិតជា ខ្លីែមន។ ខ្ញុំមានេរឿងខ្លះៗ ែដលមិនចង់ឱ្យអ្នកទាំងអស់គា្នខាតេពលដូចខ្ញុំ។ អានបន្តេទៅដឹងេហីយ ថាមានអីខ្លះ។


១ កុំរសលាញ់មនុសស ែដលមិនរសលាញ់ េយីង 
 េនះជាេរឿងេភ្លីជាងេគ ែដលខ្ញុំធា្លប់េធ្វី។ ខ្ញុំធា្លប់មានសង្សារ ែតខ្ញុំមិន្របាកដថា េគទុកខ្ញុំជាសង្សារឬអត់េទ។ ដំបូង េស្នហាមានឥទ្ធិពលខា្លំងណាស់។ រាល់ៃថ្ង ខ្ញុំមិនដឹងជាចំណាយេពលប៉ុនា្មនេមា៉ងេទ េដីម្បីេតរសួរពីេនះពីេនាះ ែតខ្ញុំមិន ែដលគិតពីេរឿងហ្នឹងេទ េ្រពាះខ្ញុំមិនដឹងជាបានគំនិតមកពីណាេទថា ចង់មាន េស្នហា ្រតូវេចះលះបង់្រគប់យា៉ង។ មាន្រពឹកមួយ េគេតរមកខ្ញុំ្របាប់ថាែបកគា្ន េហីយចុចបិទទូរស័ព្ទេទៅ។ ខ្ញុំសា្មន ែតយល់សប្តិ ក៏ខ្ជិលរវល់ េហីយេដកេទៅវិញ រហូតដល់េមា៉ង ៩ ជាងេទីបខ្ញុំ


េ្រកាកេឡីងយកទូរស័ព្ទមកេមីល។ ខ្ញុំេឃីញសារមួយេផ្ញីរមកថា “អរគុណ ស្រមាប់ការ្រសលាញ់...” (ខ្ញុំេភ្លចអស់េហីយ) ។ ខ្ញុំ្រសឡាំងកាំងែតម្តង ក៏ចុច េតរេទៅវិញ ែតគា្មនអ្នកណាទទួល។ េពញមួយៃថ្ង គា្មនអ្នកណាទទួលទូរស័ព្ទេទ។ ែស្អកេឡីង ខ្ញុំេតរេទៅេទៀត េគក៏ ទទួល េហីយ្របាប់ពីេហតុផលយា៉ងេ្រចីន ថា្រតូវែតែបកគា្ន។ ខ្ញុំក៏និយាយថា “េទាះបីជាេគឈប់្រសលាញ់ខ្ញុំ ក៏ខ្ញុំេនៅែត្រសលាញ់េគែដរ។ ខ្ញុំនឹងរង់ចាំេគ។” What the fuck! េនះជាពាក្យែដលខ្ញុំធា្លប់និយាយ? េពលែដលខ្ញុំេមីល្រតលប់េទៅេ្រកាយវិញ ខ្ញុំហួសចិត្តនឹងខ្លួនឯងែមនែទន។ េបីសិនជាមា៉ក់ខ្ញុំដឹងថាេកីតបានកូនេភ្លីែបបេនះ មិនដឹងជាគាត់គិតយា៉ងេម៉ច េទ។ ែតសំណាងែដរ េ្រពាះខ្ញុំេរៀនបានេលឿន មិននិយាយពាក្យែបបេនះេទៀត ។ មិន្រតឹមែតមិននិយាយេទ សូម្បីែតគិតក្នុងចិត្តក៏អត់ែដរ។ ខ្ញុំមិនែមនជាអ្នកជំនាញេរឿងេស្នហាេទ ែតខ្ញុំដឹងថា េបីេគ្រសលាញ់េយីង េគ នឹងមិនេចញពីេយីងេទ េទាះមានមូលេហតុអីក៏េដាយ។ េនៅក្នុងេស្នហា មូលេហតុ និងេលស ជាេរឿងមិនសូវខុសគា្នេទ។ េយីងមិនដឹងថា ពាក្យណា ជាមូលេហតុ ពាក្យណាជាេលសេទ ដូេច្នះេបីេយីងទាយខុស េយីងនឹង្រតូវ ខាតេពលអត់្របេយាជន៍មិនខាន។ កុំេភ្លចឱ្យេសាះ េយីងមិន្រតូវឱ្យតៃម្ល មនុស្សែដលចាកេចញពីេយីង េ្រចីនជាងេពលេវលាក្នុងការរស់េនៅរបស់ ខ្លួនឯងេទ។ ស្រមាប់អ្នកែដលមិនធា្លប់មានេស្នហា ្របាកដជាមិនដឹងថា េនៅេពលែបកគា្ន ឈឺប៉ុណា្ណ ចាំខ្ញុំ្របាប់។ វាឈឺដូចេពលេយីងជុះអត់េចញអ៊ីចឹង ។ េយីង្របឹង


បេញ្ចញវាមកេ្រកៅេដីម្បីឱ្យវាែលងឈឺ ែតវាេនៅស្អិតជាប់មិនធា្លក់ចុះមកេសាះ។ ខ្ញុំមិនែមនយកេស្នហាេទៅេ្របៀបនឹងការជុះអាចម៌េទ ែតខ្ញុំចង់សំេដៅដល់ការ ែបកគា្ន។ កុំ្រសលាញ់មនុស្សែដលេយីងមិន្រសលាញ់ និងកុំ្រសលាញ់មនុស្សែដល េយីង្រសលាញ់ ែតេគមិន្រសលាញ់េយីង។ ការ្រសលាញ់្រតូវការែត២ែផ្នក ហ្នឹងេទ គឺ េយីង និងេគ។ េបីេយីងខំចង់ងាប់ ែតេគេធ្វីហី កុំេទៅរវល់េទៀត េ្រពាះវាខាតេពល។ េយីងមិនែមនេកីតមកេដីម្បីមនុស្សែបបេនាះេទ។ ខ្ញុំមិនែមនមានសង្សារែតម្តងេទ។ ែបកម្តង ខ្ញុំេរៀនេមេរៀនេនះកាន់ែតច្បាស់ម្តង ។ ឥលូវេនះ ខ្ញុំមិនចំណាយេពលជាមួយមនុស្សែដលមិន្រសលាញ់ខ្ញុំេទ េ្រពាះខ្ញុំ្រតូវការទុកេពលជាមួយមនុស្សែដលេចះ្រសលាញ់ខ្ញុំ។ ្រគួសារខ្ញុំ និង សង្សារខ្ញុំ សុទ្ធែត្រសលាញ់ខ្ញុំ េហតុេនះេរឿងេផ្សងេទៀត ែលងសំខាន់េហីយ។ អ្នកទាំងអស់គា្ន េមីលេឃីញេហីយែមនេទ? ជីវិតេយីងខ្លីណាស់ កុំ ចំណាយេពលេទៅេលីអ្នកែដលមិន្រសលាញ់េយីង។ កុំ្រទាំឈឺចាប់េដាយសារ ែតេរឿងគា្មនបានផល។ វាពិបាកបន្តិចេនៅេពលដំបូង េ្រពាះេស្នហា ពាក់ព័ន្ធ នឹងផ្លូវចិត្ត។ របួសផ្លូវចិត្ត ្រតូវការេពលេវលាខ្លះ។ ខ្ញុំមាន្រទឹស្តីផា្ទល់ខ្លួនមួយ ែដលបានពីបទពិេសាធន៍្រតូវេគសុំែបករាប់ដង។ ែបកបាក់េស្នហាេលីកទីមួយ េយីងនឹងយំដូចនាងក្រងី ែបកបាក់េស្នហាេលីក ទីពីរ េយីងនឹងយំដូចវីរបុរស ែបកបាក់េស្នហាេលីកទីបី អត់បញា្ហ អត់យំ ែបកបាក់េស្នហាេ្រកាយៗេទៀត េយីងអាចេសីចបានេហីយ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាអ្នក ទាំងអស់គា្ន អាចេធ្វីបានដូចខ្ញុំ។


េបីេគមិន្រសលាញ់េយីងេទ ឱ្យេគេទៅចុះ កុំេទៅអង្វរេគ កុំរង់ចាំេគ។ េយីង្រតូវ េចះខា្មសខ្លួនឯង។ េបីេយីងដឹងថាេគមិន្រសលាញ់េយីងេហីយ ែតេយីងេនៅ ្របឹងេទៀត បានន័យថា េយីងឱ្យតៃម្លេគ េ្រចីនជាងខ្លួនឯងេហីយ។ ជីវិតេយីង មានតៃម្លជាងជានិច្ច េទាះបីយកេទៅេ្របៀបនឹងអ្វីក៏េដាយ។ ការ្រសលាញ់ េធ្វីឱ្យជីវិតមនុស្សមានន័យ ប៉ុែន្ត ការ្រសលាញ់អ្នកែដលមិន ្រសលាញ់េយីងតបវិញែបបេនះ នឹងេធ្វីឱ្យេយីងខាតែតេពលប៉ុេណា្ណះ។ ជួនកាលខាតជីវិតទាំងមូលផង េបីេយីងរាប់ដល់អ្នកែដលសមា្លប់ខ្លួន េដាយសារេស្នហា។ ជីវិតេយីងខ្លីណាស់ ្រសលាញ់ែតអ្នកែដល្រសលាញ់េយីងវិញបានេហីយ។ េ្រកៅពីេនះ ទុកថាេមីលមិនេឃីញចុះ ។ េចះ្រសលាញ់ែតម្យា៉ង មិនទាន់ ្រគប់្រគាន់េទ ្រតូវេ្របី្របាជា្ញផងេនៅេពល្រសលាញ់ េទីបេយីងមិនកា្លយជាភាគី ខាតបង់ធំ។ េពល្រសលាញ់េគ សូមកុំទុកខួរក្បាលេចាល។ េពលខ្លះេគមិន្រសលាញ់េយីង អាចេដាយសារែតេគជាមនុស្សែដល្រសលាញ់ ែតលុយក៏ថាបាន។ េដាយសារែតមុខេយីងមិនដូចលុយ ឬេយីងគា្មនលុយ េទីបេគមិន្រសលាញ់េយីង។ េយីងកុំេធ្វីតាមមនុស្សែបបេនះ ល្អជាង។


២ កុំរាប់អានមនុសស េដយសមលឹងែត លុយ ឱ្យែតលឺពាក្យថាលុយ មនុស្សនឹងរត់េទៅរកេហីយ។ លុយ បានពង្វក់មនុស្ស ឱ្យេភ្លចខ្លួន រហូតសូម្បីែតការរាប់អានគា្ន ក៏្រតូវគិតេលីេរឿងលុយេនះែដរ។ ឥលូវសាកេឆ្លីយសំណួរេនះសិន េបីេគគា្មនលុយ េយីងមិនរាប់រកេគេទឬ? លុយ អាចនាំ្របេយាជន៍េផ្សងៗដូចជា ឋានៈ បុណ្យសក្តិ និងមុខមាត់។ លុយ គឺជាអ្វីែដលសង្គមកំពុងេ្រសកឃា្លន េហីយមនុស្សក៏េ្រសកឃា្លនតាម សង្គមែដរ។ ខ្ញុំធា្លប់លឺអ្នកកំែប្លងមា្នក់បាននិយាយថា “ឱ្យែតមានលុយ គឺមាន ញាតិេហីយ”។ អ៊ីចឹងបានជាអ្នកមាន សម្បូរអ្នកែហរហមណាស់។


េបីសិនជាេយីងរាប់អានមនុស្ស េដាយេមីលែតលុយ េយីងនឹងកា្លយជាមនុស្ស គា្មនភាពេសា្មះ្រតង់េដាយមិនដឹងខ្លួន ែតខ្ញុំគិតថា ដឹងខ្លួនេ្រចីនជាង។ េយីង នឹងមិនសា្គល់ពីតៃម្លៃនទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្សេទ។ មិនយូរេទ តៃម្លរបស់ េយីងនឹងអស់បន្តិចម្តងៗ េ្រពាះអ្នកដៃទចាប់េផ្តីមេឃីញចរិតរបស់េយីង។ ខ្ញុំមានមិត្តភក្តិមា្នក់ ែដលេរៀនជាមួយគា្នកាលវិទ្យាល័យ។ វាជាមនុស្សែដល សា្គល់ែតលុយរបស់អ្នកដៃទប៉ុេណា្ណះ។ អ្នកណាមានលុយបា៉វវា វារត់េទៅរក អ្នកេនាះ។ វាពូែកែអបអបេគណាស់ េ្រពាះវាចង់បាន្របេយាជន៍ពីេគ។ មាន េពលមួយ េគនាំគា្នេទៅេលងបាល់េនៅេកាះេព្រជ។ េគជិះម៉ូតូអាសង់កូេរ៉មក យកវា វាក៏េឡីងជិះេដាយសារែតគា្មនអីជិះេទៅ ែតតាមពិតវាមិនចង់ជិះម៉ូតូ ចាស់ែបបហ្នឹងេទ។ េ្រកាយេពលេលងចប់ វាក៏េឡីងជិះម៉ូតូថ្មីរបស់មិត្តភក្តិ មួយេទៀតបាត់ ទុកអ្នកែដលខំេទៅយកវា ឱ្យឈរធាក់ម៉ូតូមា្នក់ឯង។ ចរិតែបបេនះ បានេធ្វីឱ្យអ្នកេនៅក្នុងថា្នក់ចាប់េផ្តីមែលងទុកវាជាមនុស្ស។ េគប្តូរ េឈា្មះវា េទៅជា អាគី វិញ។ អ្នកណាក៏េហៅែបបហ្នឹងែដរ េហីយ

សូម្បីែតអ្នក

ែដលមិនហា៊នេហៅ ក៏េគទទួលសា្គល់េឈា្មះហ្នឹងក្នុងចិត្តែដរ។ ខ្ញុំមិនខា្លចនឹង េហៅវាេទេ្រពាះខ្ញុំក៏ធា្លប់េទៅយកវាដល់ផ្ទះែដរ ែតវាេធ្វីជាេមីលមិនេឃីញខ្ញុំរហូត េពលណាែដលមានកូនអ្នកមានេនៅែក្បរវា។ មិនែមនមានែតវាេទ បច្ចុប្បន្នេនះ មនុស្សជាេ្រចីនបានគិតេលីេរឿងលុយេនះ អស់េទៅេហីយ។ េបីមិនេជឿ ចាំេមីលេទៅ។ មនុស្សសុខចិត្តេធ្វីេថាក េដីរតាមេគ ឱ្យែតបានលុយ។ េបីថាបាន្របេយាជន៍េហីយ េគសរេសីរេទៅ មិនថាេទ ែត េនះបានេហីយមានែតេគេជរ និងនិយាយេដីម។


ចុះេបីមិនសម្លឹងេលីលុយ ឱ្យសម្លឹងេលីអី? មានេ្រចីនណាស់ ដូចជា អំេពីល្អ ការេចះដឹង សមត្ថភាព ការរីកចេ្រមីន ឬភាពេសា្មះ្រតង់ជាេដីម។ ខ្ញុំរាប់អាន មនុស្សេមីលេលីចំណូលចិត្ត េបីដូចគា្នេទីបេធ្វីជាមិត្តភក្តិបាន។ េរឿងមានលុយ ឬអត់លុយ មិនែមនជាបញា្ហស្រមាប់ខ្ញុំេទ។ េទាះបីជារាប់អានអ្នកមានលុយ ក៏្រតូវែតសា្លប់ដូចគា្ន ថាមិន្រតូវឆាប់សា្លប់ ជាងេគផង។ ដូេច្នះ ខ្ញុំសុខចិត្តរាប់អានមនុស្សែដលេធ្វីឱ្យសប្បាយចិត្តវិញល្អ ជាង។ ការរាប់អានមនុស្សល្អ ជាសំណាងមួយ។ ខ្ញុំមិនបានថា លុយ អត់សំខាន់េទ។ លុយេ្របៀបដូចជាអុកស៊ីែសនែដល ្រទ្រទង់ជិវិតេយីង ែតេយីងមិន្រតូវរាប់អានមនុស្សេដាយសារែតលុយេទ។ ខ្ញុំ មិនដឹងថា ្រតូវពន្យល់យា៉ងេម៉ចេទ ខ្ញុំ្រគាន់ែតដឹងថា មនុស្សែដលរាប់អានេគ េដាយសារលុយ ជាមនុស្សមិនល្អប៉ុេណា្ណះ។ ជីវិតេយីងខ្លីណាស់ ្រតូវរាប់អានមនុស្សល្អ និងមានគំនិតៃច្ន្របឌិតឱ្យបាន េ្រចីន។ េបីេយីងចង់រាប់អានអ្នកមានលុយ ក៏មិនអីែដរ ែត្រតូវេមីលសិនថា េគ បានលុយពី្របភពណា។ មនុស្សែដលរកលុយពី្របភពអា្រកក់ មិនអាចជា មនុស្សល្អបានេទ េទាះបីជាេគខំសែម្តងប៉ុណា្ណក៏េដាយ។ មនុស្សអា្រកក់ េទាះ មានលុយេ្រចីនយា៉ងណា ក៏មិនអាចលុបលាងអំេពីអា្រកក់បានែដរ ដូេច្នះ េយីង្រតូវេចញឱ្យឆា្ងយ។ ខ្ញុំធា្លប់េឃីញមនុស្សពូែកជាេ្រចីន ែដលរាប់អានែតអ្នកមានលុយ េដីម្បី ្របេយាជន៍របស់ពួកេគ។ េនះជាចំណុចអា្រកក់ែដលេយីងមិនគួរេធ្វីតាម។


េបីសិនជាមានចំណាប់អារម្មណ៍ អាចទាក់ទងទិញេសៀវេភៅេនះបាន តាមរយៈេលខទូរស័ព្ទ ០១៥ ២១ ៤៤ ៣២

ជីវិតយើងខ្លីពេក  

នេះជាផ្នែកខ្លះនៃសៀវភៅជីវិតយើងខ្លីពេក សម្រាប់អានសាកល្បង សរសេរដោយ ហួត សេងគៀ

ជីវិតយើងខ្លីពេក  

នេះជាផ្នែកខ្លះនៃសៀវភៅជីវិតយើងខ្លីពេក សម្រាប់អានសាកល្បង សរសេរដោយ ហួត សេងគៀ

Advertisement