EXPAT
“Neem de metro vooral niet: je moet Parijs, al bij al niet zo’n grote stad, te voet verkennen. Ik ontdek dagelijks nog nieuwe, interessante plekken. ”
François Mairesse In deze rubriek stellen we een expat aan u voor. Met andere woorden: hoe vergaat het landgenoten die elders in de cultureelerfgoedsector werken? François Mairesse is niet alleen een vooraanstaande museoloog en hoogleraar aan de Sorbonne in Parijs, maar ook houder van de UNESCO-leerstoel voor de studie van de museale diversiteit en haar evolutie.
40
Hoe ziet uw werkweek er uit ? “Drie keer per week geef ik les aan de universiteit. Dat is maar een deeltje van de job: de rest van mijn werktijd besteed ik vooral aan het nalezen van scripties, thesissen en andere schrijfsels van studenten. En vooral: aan ontelbare mails en een nog groter aantal administratieve vergaderingen. Op dagen die niet door vergaderingen worden ingenomen werk ik vooral thuis: de meeste Parijse universiteiten hebben geen kantoren. Ruimte is immers peperduur in Parijs. Zelf heb ik het geluk een rijke bibliotheek te hebben, maar de bibliotheken en boekhandels hier hebben een onweerstaanbaar aanbod en nodigen uit om rond te snuisteren. Voor covid reisde ik regelmatig binnen Frankrijk en naar het buitenland – ik werd vaak uitgenodigd voor colloquia en studiedagen. Intussen is het twee jaar geleden dat ik nog eens reisde – uitgezonderd richting België. Ik breng dus heel wat tijd door voor mijn computer ...” Welke actuele thema’s / uitdagingen spelen er in uw werkterrein? “De museumwereld is in verandering: genderkwesties, mensenrechten, klimaatverandering, het postkolonialisme, maar ook digitalisering en nieuwe ontwikkelingen op het vlak van management en marketing hebben een impact op de museumwerking. De museologie analyseert die tendensen, net als de manier waarop ze zich verspreiden en zich aan de plaatselijke machthebbers aanpassen. Daarom ben ik zeer geboeid door de geopolitieke dimensie van musea.” Welke tips heeft u voor uw collega’s in Vlaanderen ? “Ik heb er nooit spijt van gehad dat ik in Parijs woon. Als Belg ben je graag gezien, en deze kosmopolitische stad vergemakkelijkt ontmoetingen. Wat het immaterieel erfgoed betreft: de culinaire tradities zijn een verrukking voor de smaakpapillen. Ik beveel dan ook de niet al te exclusieve en overheerlijke Parijse patissiers aan, zoals Hermé, Marletti en Sadaharu Aoki.” ■