Issuu on Google+

2008-2009 SEASON


Type to enter text


INHOUD My body my instrument ......................................................... 4 Soulmates .............................................................................. 6 l’Algerino in Italia .................................................................. 16 Harpijen ............................................................................... 21 Symfonieën der zinnen ........................................................ 31

3


My Body My Instrument My  body  my  instrument  3  –   “Kine3c  Score” Aanvang:  18u10,  20u30  &  22u00   Kine%c   Score   is   de   derde   samenwerking   uit   de   My   body   my   instrument   serie   van   danseres   Nelle   Hens   en   componist   Joris   Blanckaert.   In   deze  serie   stellen  ze  een  onderzoek  in   oog-­‐oor-­‐ coördina%e   met   de   nadruk   op   het   luisteren   naar  het   lichaam.  Deze   samenwerking  mondde   in   de   zomer   van   2011   uit   in   de   voorstelling   Automaton,   gebracht   in   het   fes%val   Ka-­‐Bal,   %jdens  de  Gentse  Feesten.     De   muzikant   creëert   het   werkstuk   van   de   componist.     Hij   zet   de   nota%e   om   in   specifieke   bewegingen   -­‐   de   beroering   van   knoppen,  ven%elen  of  snaren,   het   inblazen   van   lucht   -­‐  waarvan   hij  vermoedt   dat   deze   de   idee   van   de   componist   verbeelden.   Hetzelfde   gaat   op  als  dat   instrument   het  menselijk   lichaam   is,   bespeeld  door   de  danser  die   nu   de   composi%e   belichaamt.  

Nelle   Hens   studeerde   af   in   2006   in   Dans,   met   op%e   Choreografie  aan   het   Hoger  Ins%tuut  voor  Dans/  Artesis  en  in   2011  aan  SEAD,  Salzburg  Experimental  Academy   of  Dance.  Ze   werkte   met   Trisha   Brown   (Documenta   XII),   Kendell   Geers,   Diego   Gill,   Florence   Augendre,   Lilach   Livne,   Abhilash   Ningappa,   Mar%n   Kilvady,   John   Bohannon/   Black   Label   Movement  (TEDx  Brussels)  en  Davis  Freeman. Als   creërende   danser   en   performer   hee[   zij   een   sterke   interesse   in   interdisciplinaire   en   grensoverschrijdende   projecten.   Enkele   eigen   crea%es   zijn   Would   you   buy   us?!   2009,   ReCall   2010  en  Outside  Forces  2011.   Momenteel  werkt   ze   samen   met   Joris  Blanckaert   aan   My   body,   my   instrument   series,   waarin   zij   een   onderzoek   uitvoeren   naar   ‘oog-­‐oor   coördina%e’   met  de   nadruk  op  het   luisteren  naar  het  lichaam.   Voor   hun   derde   collabora%e,   genaamd   Kine;c   Score,   vertrekken   ze   vanuit   een   composi%e   geschreven   voor   het   lichaam.   4


Joris   Blanckaert  start,   na  een   opleiding   tot  burgerlijk   i n g e n i e u r   ( 1 9 9 9 )   e n   e e n   s p e c i a l i s a % e   i n   overstromingsrisico   en   wiskundige   sta%s%ek   in   de   daaropvolgende   jaren,   in   2005   zijn   studies   aan   het   Gentse   conservatorium.   Na   eerst   2   jaar   jazz-­‐ accordeon   gevolgd  te   hebben  bij  Rony  Verbiest,   kiest   hij  voor  een  opleiding  composi%e  bij  Frank   Nuyts,  om   in   2011   af   te   studeren.   Ondertussen   is   hij   ac%ef   gebleven   als   muzikant/componist   bij   ensembles   als   bOOmfanfare   en   bal   des   boiteux,   waarmee   hij   in   binnen-­‐   en   buitenland   hee[   getoerd   en   een   aantal   albums  hee[  uitgebracht.

Blanckaert   hee[   samengewerkt   met   verschillende   ensembles  (Spectra,   Emanon,   Arsis4,...)   en   solisten,   in   opdracht   van   organisa%es   zoals   Fes%val   van   Vlaanderen,   MiramirO,   vzw   HardScore,  Muziekcentrum  De   Bijloke  e.a.   Sinds  2009  voert  hij  experimenteel  onderzoek  uit   naar   de   interac%e   tussen  solist,   computer  en   publiek,   op   basis  van   spectrale   theorie.     Dit   vindt  een  vervolg  in  de  samenwerking  met  danseres  Nelle  Hens,  in  hetgeen  ze   de   My  body   my  instrument   series  heten.  Tijdens  het  Ka-­‐Bal  fes%val  2011  en  op  de  Staten  Generaal  van  de   Klassieke  Muziek  werd  My  body  my  instrument  #  2  gepresenteerd.   Deel  3  wordt  nu  gebracht   %jdens  Voorwaarts  Maart  /  En  avant  mars  2012  en  deel  4  volgt  op   Ka-­‐Bal  2012.     In   2013   en   2015   presenteert   Joris  2   mul%mediale   operaproduc%es  in   samenwerking   met   Muziekcentrum  De  Bijloke.  (www.jorisblanckaert.be)

5


Soulmates 18u30  :  SOULMATES   Wereldcrea;es  voor  duo’s Het  programma  Soulmates  gaat  twee  professionele  duo’s  presenteren,  één  voor  fluit  en  piano,   de   andere   voor   saxofoon   en   piano.   Beide   jonge   ensembles  proberen   zich   al  een   %jdje   zo   te   profileren,  in  binnen-­‐  én  buitenland.  De  idee  voor  dit  concert  bestaat  eruit   telkens  een  duo  van   componisten   een   stuk   te   laten   schrijven   voor   één   van   de   twee   ensembles.     Er   werden   componisten   gekozen   voor   hun   samenwerking   in   een   ver   muzikaal   verleden,   een   zelfde   extracompositorische   arbeid,   een   voorliefde   voor   een   niet-­‐conven%oneel  muziekmaken,   een   filosofische   houding   ten   opzichte   van   het   huidig   muziekgebeuren,   enzovoort.   Het   is  dus  de   bedoeling  dat  het  geheel  meer  is  dan  de  som  van  de  afzonderlijke  delen.     Programma Introbeeld:  Mila  Yaneva 1. Evert  Bogaert  :    Ton  moindre  désir  -­‐  Daan  Janssens  :  Paysages-­‐Etudes  III Beeld:  Annelies  Wylleman  en  Leslie  Van  Osselaer 2. Frans  Geysen  :  ‘s  Lichaams  lof  -­‐  Alain  Craens  :  Le  dialogue  des  oiseaux   Beeld:  June  Meesters  en  Annelies  Vanherck 3. Fulco   Ohervanger   :   In   Stroom   Met   -­‐   Nikos  Ioakeim   ...mit   Sämtlichen   Injalten   und   Werten   unserer  Kultur.   Beeld:  Lukas  Verstraete    en  Sofie  Lammens 4. Boudewijn  Buckinx  :  Opun;a  BBWV  2011.05  -­‐  Hans  Lamal  :  Dares Beeld:  Koen  Cassiman  en  Thijs  Desmet   5. Walter  Hus:  Yawning  -­‐  Peter  Vermeersch  :  Victory  Boogie  Woogie Beeld:  Susan  Calvert,  Maria  Canfield  en  Laura  Verhaegh Eindbeeld:  Gabriel  Kuhn

Toelich(ng Ton  moindre  désir Ton   moindre   désir   is  een  zinsnede   uit   één  van  Baudelaire's  bekendste   gedichten   :   "l'Invita%on   au  voyage".  Het  is  een   verlangen   naar  wat   ongedefinieerd  is  in  ons  leven,   misschien   zelfs   wel   naar   een  soort   falen.   Geluk   blijkt   telkens  slechts   een   spiegelbeeld  van   iets   anders:   exo%sch   genoegen,  vluch%ge   rijkdom,  weelderige,  oppervlakkige   luxe,  woorden  die   zowel  blij  als   triest   aanvoelen.   Waar   neigt   de   balans  heen?   Hoe   lang   blij[   genot   duren?   Kan   je   het   grijpen   of   begrijpen?  Kan  je  het  delen  met  een  ander?  Waarnaar  verlangen  we  eigenlijk?   6


Paysages-­‐  études  III Bij  het  schrijven  van  Paysages-­‐  études  III  had  ik  twee  doelen  voor  ogen.  Om  te  beginnen  wilde  ik   verschillende   muzikale   ideeën   die   in   Les   Aveugles   voor   een   rela%ef   grote   bezenng   zouden   worden   uitgewerkt  (zes  zangers  en  zes  instrumenten)  eerst  uitproberen  met  een   kleiner   aantal   instrumenten.   Daarnaast   wilde   ik   onderzoeken   in   hoeverre   een   composi%e   muzikaal   werkt   wanneer  ‘blokken  muziek’  (volledige  maten  of  zelfs  langere  sec%es)  integraal  worden  hernomen   in   een   andere   muzikale   context.   Daarbij  worden   ze   zowel  aan   de   nieuwe   context   als   aan   de   nieuwe   bezenng  aangepast:  instrumentale   lijnen   worden  overgenomen  of  toegevoegd,  andere   elementen  worden  juist  geschrapt. ‘s  Lichaams  Lof ‘s  Lichaams  Lof   staat  haaks  op  de  technologisch-­‐digitale   woekering  van   deze   eeuw  en  doet  een   nuheloze  poging,  daartegenover  een   ommekeer  teweeg  te  brengen.  Maar  wie  weet  waartoe  de   uitvoerders  van  deze   muziek   in   staat   zullen   blijken  te   zijn?!   Al  mijn   hele   muzikale   leven  werd   beheerst  door  de  idee  van  de   intersieve  retrograda%e  o[ewel:  de  terugkeer  in  omkering.  Vooral   het  voorbije  decennium  werd  heel  wat  muziek  naar  die  idee     geconcipieerd,   maar   meestal   in   monoliete  realizering  met  ‘Da  Capo’-­‐aanwijzing.   Het   onderhavige   stuk   trachhe   een   aaneenschakeling   tot   stand   te   brengen   van   verschillende   geledingen  naar  analoge,  zo  juist   genoemde  concep%e,   om  een  ongekende  interne   dynamiek  te   kunnen  bereiken  via  zeven  van  de  negen  muzikale  episodes.   Le  dialogue  des  oiseaux De   composi%e   le   dialogue   des   oiseaux   bestaat   uit   een   dialoog   tussen   twee   instrumenten,   de   dwarsfluit   en   de   piano.   Het   klankidioom   is  geïnspireerd   op   een   drukke   conversa%e   van   twee   merels  %jdens  een  wandeling  in  “De   Klingse”  bossen.  De  muzikale  taal  van  deze  2  vogels  worden   nagebootst  door  de  2  instrumenten,  fluit  en  piano.   In  Stroom  Met De  %tel  van   dit  stuk   voor  tenorsax  en   piano  is  gebaseerd  op   een  herinnering   uit  mijn  jeugd.  Een   dwangma%g  spelletje.  Als  ik   over  straat  liep  en  ik  hoorde  een  auto  aankomen,  dan   moest  ik  de   eerstvolgende   lantarenpaal  eerder  inhalen   dan  de   desbetreffende   auto.   Als  ik   wist   dat   ik  nog   een  flinke  voorsprong  had,  dan  verlegde  ik  mijn  doel  naar  de  volgende  lantarenpaal  enz. Soms   echter,   haalde   de   auto   en   ik   deze   ongeveer   tegelijker%jd   in,   met   als  gevolg   een   soort   stromend,   vloeiend   effect.   Zo   een   in   stroom   met   beschouwde   ik   ook   als   een   overwinning,   sterker   nog,   dit   was  het   meest   gewenst,   net   zoals  je   het   metaal  brons  kunt   verkiezen   boven   zilver  of  goud.   Net   als   de   composi%e   van   mijn   soulmate   Nikos   is   dit   een   experiment   dat   doelt   op   het   ondermijnen   van   een   samenhang   of  een  algehele   spanningsboog.   Dit   probeerden  we   te   doen   door  telkens   een   stuk   volledig   af   te   werken   en   hieruit   vervolgens  een   element   te   kiezen   om   daarmee   het   volgende   stuk   te   beginnen.   We   kijken  nooit   meer  om   naar   het   vorige   stuk.   Het   experiment   bestaat   erin   om   te   kijken  in   hoeverre   al  die   losse   deeltjes  al  dan   niet   alsnog   een   overkoepelend  geheel  vormen.   7


...mit  Sämtlichen  Injalten  und  Werten  unserer  Kultur Onlangs  las  ik  Hermann  Hesse's  zwanenzang   Das   Glasperlenspiel.  Twee  stellingen  uit   diens  boek   spraken   me   erg  aan.  Het  eerste  was  dat   "het   spel  een  weg  baant  om  ongehinderd  te  spelen  met   de   inhoud  en  waarden  van  ons  samenleving."   Het   tweede   dat   "het   verdergaat   met   de   spelers   die   onderling  een  diepgaande  verbondenheid   creëren  aan  de   hand  van  schijnbaar  onverwante   onderwerpen."  Ik  dacht  eraan  een  stuk  te  schrijven  dat  bestond  uit  een  aantal   individuele   korte   fragmenten  die   niet  met   elkaar  verbonden   zijn,   op  de   s%mulus  na  van  het   ene  dat   bij   mij  iets   oproept   om   zo  aan  het   volgende   stukje  te   beginnen.  In  elk  geval,   binnen  dit  werk  voor  fluit  en   piano  zou  ik  de  dans  van  een  streven  naar  logica  durven  ontspringen...     OpunDa  BBWV  2011.05   Zoals   bij   de   opun%a*   de   schijven   op   mekaar   groeien,   zo   zijn   de   geledingen   van   dit   stuk   uit   mekaar  ontstaan  en  op  mekaar  geplaatst.  Elke  schijf  schijnt   op  elke  plaats  een  nieuwe  keten  te   kunnen  vormen   in  elke   rich%ng.   Mijn   composi%e   is   ook   zo   bedoeld   dat   vanuit   elke   maat   een   ander  werk  kan  ontstaan.   Dat   was  de   opzet   van   het   ini%a%ef  van   Voorwaarts  Maart,  waarvoor   het  is  geschreven. BB   11.01.12   *   (uit   Wikipedia:)   Opun%a   is   een   geslacht   dat   behoort   tot   de   cactusfamilie   (Cactaceae).  Deze   cactussen   worden  in  het  Nederlands  schijfcactus   of  vijg(en)cactus  genoemd.   In   het   groeiseizoen   worden   nieuwe   schijven   gevormd  die   vaak   voorzien   zijn   van  rudimentaire   bladeren.   Dares Dares   is   tegelijk   de   naam   van   een   vrijwilligersorganisa%e   bestaande   uit   gelicenseerde   radiozendamateurs  die   zich   ten  dienste   stellen  van   professionele  hulpdiensten,   alsook   van  een   kleine,   robuust   uitziende   wandelende   tak   van   de   familie   van   de   heteropterygidae,   die   zeer   verborgen  lee[  in  het  lage  struikgewas  van  de  oerwouden  in  Borneo. Terwijl  de  ene   "dares"   communiceren   via  radiofrequen%es,  zoeken  de  andere  elkaar  op  via  hun   kleine,   korte   antenne's.   Zich  alleen   in  de   ether  bevinden,   contact   zoeken,   signalen   uitzenden,   elkaar  vinden...  Daarover  gaat  het... Yawning   Kamermuziek   is   iets   dat   mij   bezighoudt,   in   dit   geval   wil   ik   op   zoek   gaan   naar   de   uiterste   eenvoud.  Een  stuk  waarin  zelfs  de  onderlinge   aandacht   van  de  muzikanten  in   het  gevaar   wordt   gebracht.  Een  stuk  dat  ze  als  het  ware  geeuwend  kunnen  spelen. Victory  Boogie  Woogie   Victory   Boogie  Woogie  is  het   laatste  schilderij  van  Piet  Mondriaan  (1944)  en   bleef  onafgewerkt,   vandaar   de   gaten,   lacunes   en   korreligheid   van   de   composi%e.   Hij  koos   deze   %tel   wegens   de   verwachte  overwinning  van  de  geallieerden  in  WOII.   8


Evert   Bogaert   volgde   %jdens   zijn   schoolgaande   jeugd   pianolessen   aan   de   muziekschool   Emiel   Hullebroeck   in   Gentbrugge   en  studeerde   daar  ook   gitaar.   Na  middelbare   schoolstudies     begon   hij   jazzgitaar   te   studeren   aan   het   Gentse   conservatorium.   Na   drie   jaar   maakte   hij   de   overstap   naar   composi%e,   bij   Frank   Nuyts,   waar   hij   in   2009   met   onderscheiding   afstudeerde.   Ondertussen   leerde   hij   eerst   op   eigen   houtje,   daarna   in   vwo   het   perspec%ef   Russisch.   Na   zijn   afstuderen   aan   het   Conservatorium   in  Gent   volgde   hij  nog  een   jaar  Slavische   talen  aan  de  Universiteit  Gent.   Momenteel  gee[   hij  les   in   het   Sint-­‐Vincen%usins%tuut   te   Dendermonde   en  aan   de   Stedelijke   muziekschool  van  Deinze.  Daarnaast  werkte   Bogaert   als  componist  samen  met   Jona  Kesteleyn   (2005)  het   Goeyvaerts  trio  (2005),  met  Mira  Miro  (2006),   vzw   Trefpunt  (2007)  en  het   Emanon   ensemble  (2010).  Momenteel  staan  een  aantal  samenwerkingen   met  verschillende  muzikanten   en   bezenngen   op   %l  en   he[   hij  een   bundel   met   korte   pianowerkjes   voltooid,   die   worden   beschouwd  als  de  start  van  een  nieuw  en  persoonlijker  ar%s%ek  parcours.

Daan   Janssens   (Brugge,°1983)   studeerde   viool,   piano   en   muziektheorie   aan   de   Brugse   muziekschool.   Van   2002   tot   2007   studeerde   hij   composi%e   en   orkestdirec%e   aan   het   conservatorium   van   Gent   bij   Frank   Nuyts,   Filip   Rathé   en   Godfried  -­‐Willem   Raes.   Hij   volgde   masterclasses   composi%e   bij   o.a.   Peter   Eötvös,   Marco  Stroppa,  Isabel  Mundry  en  Bruno  Mantovani,  en   ensembledirec%e   bij   Lucas   Vis,   Ensemble   Modern,   Johannes  Kalitzke  en  Marco  Angius. Met   zijn   strijkkwartet   …Passages…(2005)   won   hij  de   eerste   prijs   op   de   composi%ewedstrijd   Week  van  de   Hedendaagse   Muziek   2006.   Zijn   composi%es  nuit   cassée,   étude   scénographique   en   es   werden   geselecteerd   door  ISCM   Vlaanderen.   Werk   van   hem   werd   gespeeld   op   onder   meer   het   TRANSIT   fes%val,   Concertgebouw   Brugge,   De   Link   (Tilburg),   De   Nieuwe   Reeks,   De   Bijloke,   Ars   Musica,   Kaaitheater,   November  Music,  ISCM   world  music  days  2009,   Darmstädter   Ferienkurse   en   het   Fes%val  Musica   Strasbourg.   Hij  werkte   reeds  samen   met   het   Goeyvaerts   strijktrio,   ARSIS4,   het   Spectra   ensemble,   Neue   Vocalsolisten   Stuhgart,   Ensemble   Orchestral   Contemporain  en  solist  Jean-­‐Guihen  Queyras.   Sinds  2006  is  hij  dirigent  en  lid  van  de   ar%s%eke  leiding  van  het  Nadar  ensemble,  een  ensemble   voor   hedendaagse   muziek.   Sinds   2007   is   hij   als   onderzoeksassistent   verbonden   aan   het   Conservatorium  van  Gent.

9


Frans   Geysen   werd   geboren   in   1936   te   Limburg.   Hij   s t u d e e rd e   o rg e l   e n   m u z i e ko p v o e d i n g   a a n   h e t   Lemmensins%tuut   tot   1960   waarna   hij   zich   verder   bekwaamde   in   muziekgeschiedenis   bij  J.L.   Broeckx  en  fuga   bij  J.   Mestdagh,   respec%evelijk  aan  de   Muziekconservatoria   van  Antwerpen  en  Gent.   Hij  doceerde   harmonie   en  hogere   muziekanalyse   aan   het   Lemmensins%tuut   en   aan   het   Koninklijk  Conservatorium  van  Brussel.   De   componist  tracht   het   publiek   naar  de   innerlijke   werking   van   muziek   te   doen   luisteren   door   middel   van   de   geleidelijk   ontwikkelende   herhaling   en   canonische   structuren.   Ook   de   par%turen   bevahen   niets   overbodigs.   Door   deze   neutrale   nota%e   dienen   frasering,   ar%cula%e   en   soms   zelfs   tempo   en   bezenng   door   de   uitvoerder   te   worden   ingevuld.   Deze   vormgeving  van  de  composi%e  door  de   uitvoerder  moet   wel   beredeneerd  zijn.   Zo   moet   een   adequate   uitvoering   de   inwendige   structuur   van  de   muziek   duidelijk   maken.   Een  droge   en  mechanische   uitvoering   is  uitgesloten. Frans   Geysens  zin   voor  klankhygiëne   verklaart   de   voorkeur   voor   monochrome   bezenngen:   piano,   beiaard,   orgel   (zonder   registra%e),  a  capella  koor,  slagwerk  en  gelijke  blazers  met  de  blokfluit  als  primus  inter  pares.  

Alain   Craens   koos   na   het   Hoger   Secundair   Kunstonderwijs   voor   een   opleiding   aan   het   Koninklijk   Vlaams   Conservatorium   Antwerpen   en   het   Koninklijk   Conservatorium   te   Brussel.   Hij   behaalde   de  Eerste   Prijzen  Composi%e,   Notenleer,   Harmonie,   Contrapunt,   Fuga,   Hobo,   Engelse   hoorn,     kamermuziek,   alsook   de   getuigschri[en   muziekanalyse,   vormleer,   pedagogie.   In   2005   behaalde   hij  het   diploma  “meester   in  de   muziek,   specialiteit   composi%e”     met   de   grootste   onderscheiding.      Hij  doceert   muziekschri[uur,  composi%e   en  arrangement  en  coördineert  de  AMV  vakken  aan   het   Koninklijk  Vlaams  Conservatorium   van  Antwerpen.  Sinds  2001   oefent   hij  ook  de  func%e   van  ar%s%ek   directeur  uit.   Als  uitvoerend  musicus  was  hij  hobo-­‐solo  van   het   orkest   van   de   Vlaamse   Kameropera  en  het   Vlaams  Kamerorkest  en  gaf   hij  met  verschillende   ensembles  en   orkesten   concerten   in   binnen-­‐   en   buitenland.   Hij   is   een   veel   gevraagd   jurylid   op   composi%ewedstrijden  en  fes%vals.  Ook  is  hij  lid  van  het  adviescomité   van  het  interna%onaal   muziekfes%val  in  Neerpelt   en   maakt   hij  deel  uit   van   de   raad   van   beheer  van   verschillende   gerenommeerde   ensembles  en   vzw’s.   Zijn   werken  worden  door  gerenommeerde   musici  en   ensembles  gecreëerd  en  uitgevoerd  (Emanon,  VRO...). 10


F u l c o   O R e r v a n g e r   i s   e e n   N e d e r l a n d s e   m u l % -­‐ instrumentalist,   componist  en  improvisator.  Hij  begon   op   7-­‐ jarige   lee[ijd  cello   te   spelen,   al  gauw   gevolgd   door   piano,   gitaar,   basgitaar   en   drums.   Sinds  jonge   lee[ijd   schrij[   hij   zijn  eigen   nummers  en  composi%es.  Zijn  eerste   pianoleraar   was   Jozef   Dumoulin.   Aan   het   Conservatorium   van   Gent   studeerde  hij  jazzpiano   bij  Erik   Vermeulen  en  composi%e  bij   Frank  Nuyts.  Hij  is  momenteel  frontman  van  het  jazztrio  De   Beren   Gieren   en   de   rockband   Marvelas   Something.   Ook   speelt  en  componeert  hij  bij  het   Nathan   Daems   Quintet  en   BeraadGeslagen  (duo   met  drummer  Lander  Gyselinck)   en  is   hij  zanger  van  de  metalgroep  ShtGn.  

Tussen   2009   en   2011   was   hij   Ar%st   in   Residence   bij   Trefpunt   vzw,   de   belangrijkste   organisator   van   de   Gentse   Feesten.   In   2010   bezorgde   hij   met   een   solovoorstelling   het   voorprogramma   van   Absynthe   Minded.   Datzelfde   jaar   speelden   de   Beren   Gieren   op   GentJazz,   deden  ze   een   tournee   door  België   en  in  2011   gingen  ze  in  samenwerking  met   Kunstencentrum   Vooruit   naar   Bologna,   als   de   ambassadeurs   van   de   Crea%ve   City   Of   Music  Gent  (UNESCO).

foto: Deen van Meer

Nikos  Ioakeim  werd  in  1978  geboren   in   Athene.  Hij  hee[  geen   masters,   zijn  muziek  is  niet   over  de   hele   wereld   uitgevoerd   en   hij  hee[   niet  de  Gaudeamusprijs,  de  Henriëhe  Bosmansprijs,  de   Toonzehersprijs,   de   Holland   Symfonia   PJC   prijs,   de   Tromp   c o m p o s i % e w e d s t r i j d ,   d e   Y o u n g   M a s t e r s   X X I   composi%ewedstrijd,   het   Staubach   Honorarium,   de   Weimarer   Frühjahrstage   Komposi%onswehbewerbe,   de   Impuls   c o m p o n i s t e n w e d s t r i j d ,   d e   D i m i t r i s   D r a g a t a k i s   c o m p o s i % e w e d s t r i j d ,   d e   A L E A   I I I   i n t e r n a % o n a l e   composi%ewedstrijd,   de   Luxembourg   Sinfonieha   interna%onale   composi%eprijs,   de   Alexander   Tansman   componistenwedstrijd,   de   Irino   prijs,   de   “Franco   Donatoni”   Interna%onal   Mee%ng   opdracht,   de   I.C.O.M.S.   composi%ewedstrijd,   de   Egidio   Carella   composi%ewedstrijd,   de   Le[  Coast  Ensemble   Award,   de   Earplay   Donald   Aird   componistenwedstrijd,   de   Salvatore   Mar%rano   Award  en  de  MATA  Fes%val  opdracht  gewonnen.  

11


Boudewijn  Buckinx  (geboren  in  Lommel,  °1945)  wijdde   zich   vanaf  zijn   jonge   jaren   aan  de   muziek.  Hij  volgde   composi%e   bij  Lucien   Goethals   en   de   Komposi%onsstudio   bij   Karlheinz   Stockhausen,   in   welk   verband  hij  meewerkte   aan   Musik   für   ein  Haus.   Zijn   interesse  ging  echter  veel  meer  uit  naar  Kagel   en   Cage.   Beide   voerde   hij   uit   met   zijn   groep   WHAM   (leherwoord  voor  Werkgroep  voor  Hedendaagse   en  Actuele   Muziek)   die   concerten   gaf   van   1963   tot   1974.   Over   Cage   maakte  hij  ook  zijn  licen%aatsverhandeling  in  1972.

Van  1968  tot  1978  was  hij  leraar  aan  het  Provinciaal  Hoger  Ins%tuut  voor  Kunstonderwijs  in   Hasselt,  van  1974  werkte   hij  aan   de   Belgische   Radio  en   Televisie,  waar  hij  in  1978  producer   werd  aan  het   “derde   programma”   waar  hij  verantwoordelijk  was  voor  de   nieuwe   muziek.   Vanaf   1980   was   hij   bovendien   docent   aan   het   Koninklijk   Muziekconservatorium   in   Antwerpen,   met   uitzondering   van   1991   toen   hij   een   jaar   Frederic   Rzewski   verving   als   composi%eleraar  aan  het  koninklijk  conservatorium   van  Luik.  Buckinx  schreef  talrijke  ar%kels   over   nieuwe   muziek   (in   %jdschri[en   zoals   Trefpunt,   Ar%sjok,   De   Muziekkrant,   Muziek   &   Woord,   Muzica   [het   %jdschri[   van   de   Roemeense   musicologen])   en   publiceerde   enkele   boeken.   Als   componist   is   Boudewijn   Buckinx   zeer   produc%ef.   Typische   werken   zijn   ondermeer:   1001   sonates   voor   viool   en   piano   waarvan   de   24-­‐uur-­‐durende   integrale   gecreëerd  werd  in  Darmstadt  en  de  9  onvoltooide  symfonieën,  gecreëerd  in  Antwerpen.

Hans   Lamal   is   bekend   als   een   veelzijdig   pianist-­‐ componist-­‐improvisator.   Geboren   in   Ukkel   in   1960,   voelt   hij   reeds  van   jongs   af   aan   de   drang   tot   het   zelf   creëren   van.   Tijdens   zijn   studies   aan   de   Koninklijke   muziekconservatoria   van   Brussel   en   Gent,   alsook   aan   het   Mozarteum   in   Salzburg,   behaalt   hij   verschillende   eerste   prijzen,   en  wordt  hem   het   Hoger  Diploma  piano   toegekend   met   de   grootste   onderscheiding.   Naast   zijn   klassieke   opleiding   vervolmaakt   hij   zich   in   het   improviseren   en   componeren.   Hij   verdiept   zich   in   de   jazz   (o.a.   via   Chick   Corea),   etnische   muziek   en   ontwikkelt  een  eigen  typische  s%jl. Als   concerterend   pianist   en   improvisator   werkt   hij   samen   met   verschillende   interna%onale   muziek-­‐   en   filmfes%vals.   Hij   schrij[   muziek   bij   theaterproduc%es   en   legt   zich   de   laatste   %jd   meer  en  meer  toe  op   het  componeren  van  documentaire-­‐  en  filmmuziek. Naast  het  geven  van   diverse   interna%onale   masterclasses,   doceert   hij   improvisa%e   aan   het   Koninklijk   Muziekconservatorium  van  Gent  en  piano  aan  de  Muziekacademie  van  Overijse.  

12


Walter  Hus  (°1959)  ves%gde   naam   in  de   jaren  ‘80   als  mede-­‐ oprichter,   componist   en   pianist   van   de   avant-­‐garde   groep   Maximalist!   (Vermeersch,   Sleichim,   Dessy   en   Demey).   Ze   creëerden   een  nieuwe  muzieks%jl  voor  een  nieuwe  genera%e   aan   choreografen   (Dekeersmaeker,   Vandekeybus   e.a.)   en   speelden  concerten  over  de  hele  wereld.   Buiten  de   tournees  met   de   groep  deed  Hus   uitstappen  naar   Free   Jazz  en  Rock,  werkte   samen  met   schilders  en  videasten   e n   c o m p o n e e rd e   vo o r   t h e ate r,   m o d e   e n   d a n s .   Samenwerkingen   kwamen   er   met   ondermeer   het   Belgisch   Pianokwartet,   Simpletones,   Quadro   Quartet,   Michel   Thuns,   Walter   Verdin,   Marie   André,   Yamamoto,   Roxane   Huilmand,   Needcompany,   Simonne   Moesen,   Wolfgang   Kolb,   Speeltheater,   Mudances,   maatschappij   Discordia,   François   Beukelaars,   Niek   Kortekaas,   Jan   Ritsema,   Dan   Lacksman   en   vele   anderen.  In   die   jaren  vinden  we   ook   de   oorsprong  voor   zijn   samenwerking   met   het   Brusselse   Kaaitheater   terug,   die   tot  op  vandaag  lee[.  

Peter  Vermeersch  (°1959).   Flat   Earth   Society   (FES)  is   een   Belgisch   bigband-­‐ensemble   ges%cht   door   en   onder  leiding  van  Peter  Vermeersch  die  sinds  de  jaren   negen%g   vaak   ten   tonele   verscheen   en   wel   12   cd’s   uitbracht.   Het   repertoire   van   de   band   is   een   karakteris%eke   mengeling   van  elementen   uit   de   rijke   Belgische   HaFaBra-­‐tradi%e   vermengd  met   chao%sche   crea%viteit.   Vermeersch   verzorgde   ook   de   soundtracks  van  films   als  Minoes,   My  Queen  Karo  en   The  Jazz  Rabbit  en  schreef   muziek  voor  onder  andere   Spectra   Ensemble,   Josse   De   Pauw   en   Eric  Devolder.   Ook   als   producer   is   Vermeersch   enorm   ac%ef   geweest,   ondermeer  voor  ar%esten   als  Tom   Barman,   Raymond  van  het  Groenewoud  en  dEUS.  

13


Uitvoerders Anastasia   Kozhushko   werd   geboren   in   Oekraïne.   Sinds   2005   studeert   ze   aan   het   Conservatorium   van   Gent   en   aan   de   Muziekkapel   Koningin   Elizabeth   (CMRE).   Haar   leraars   zijn   Vitaly  Samoshko,   Johan  Duijk  en  Abdel  Rahman   el  Bacha.    Ze   werd   laureate   bij   verschillende   na%onale   en   interna%onale   wedstrijden,  waaronder  de   24ste  Interna%onale   Smetana  Piano   Compe;;on   in   Tsjechië,   waar   ze   ook   de   speciale   prijs   won   voor  de  beste  uitvoering  van  Bedrich  Smetana.  

!

Kozhushko   speelde   samen   met   Oekraïense   en   Europese   orkesten   o.l.v.   ondermeer   Dirk   Brosse,   Dmitry   Liss,   Eduard   Dyadyura,   Yuri   Yanko,   Dmitry   Morozov,   Shaliko   Paltadzhyan,   e.a.   Ze   vormt  een  muzikaal  duo   met   saxofonist  Pieter  Pellens   met   wie   ze   de   derde   prijs   in   de   wacht   sleepte   %jdens   het   Interna;onal  Chamber   Music  Compe;;on  “Ciha  di   Ovada”,  in   Italië  (2009).

Pieter   Pellens   is   één   van   de   meest   dynamische   saxofonisten   van   zijn  genera%e.   Hij   is  winnaar   van   5   na%onale   en   4  interna%onale  wedstrijden,   Daarnaast   was   hij   ook   te   gast   op   fes%vals   zoals   bv   het   Stockhausen   Courses   and   Concerts   (Kurten)   en   het   Orlando  Chambermusic  Fes;val  (Kerkrade). Pellens  is  gespecialiseerd  in  hedendaagse  muziek,   en  is  toegewijd  aan  de  crea%e  van  nieuwe  werken   voor   de   saxofoon,   hij   werkt   intensief   samen   met   jonge   componisten   en   muzikanten   over   heel   de   wereld   en   speelde   daarnaast   wereld-­‐en   regionale   premières   van   componisten   zoals   Karlheinz   Stockhausen,  Fabien  Levy,  Heathere   Frasch,  Pasquale   Corrado  en  Yigit  Ozalatay.   In  2012   vervolmaakt  hij  zich  aan   de   Privatuniversität   Konservatorium  Wien,  bij  Lars  Mlekusch.  

14


Tille   Van   Gastel   uit   Gent   (1988)   vahe   h a a r   s t u d i e s   fl u i t   a a n   i n   h e t   Conservatorium  te   Brussel  in  de  klas  van   Carlos   Bruneel,   waar   ze   in   2010   a f s t u d e e r d e   m e t   g r o o t s t e   onderscheiding.   Ze   studeerde   aan   het   CNSM   van   Parijs  in   de   klas  van   Sophie   Cherrie.   Ze   haalde   daarnaast   prijzen   op   verschillende  wedstrijden.

Tille Van Gastel en Frederik Martens

Verder   speelde   ze   als   soliste   reeds   samen   met   verschillende   orkesten.     Samen   met   pianist   Frederik   Martens   vormt  ze  een  vast  duo  sinds  2007.  

Frederik  Martens   studeerde   aan   het  Lemmensins%tuut.  Daar  behaalde   hij  later  dan   ook  de   diploma's   meestergraad   piano,   kamermuziek   en   het   specialisa%e-­‐diploma   piano   met   grootste  onderscheiding  in  de  klas  van  Jan  Vermeulen  en  Renaat  Beheydt.     In  het   conservatorium  van  Maastricht   beëindigde  hij  de  master  musical   coach-­‐   co  repe;tor   piano,   met   grootste   onderscheiding   en   felicita%es   van   de   jury   in   de   klas   van   Jeroen   Riemsdijk..   Samen   met   het   Brussels   Youth   Orchestra   en   het   orkest   Nuova   Sinfonia   Gandavense   was   hij   solist   in   concer%   van   W.A.   Mozart   en   J.S.   Bach.   Met   het   Symfonisch   orkest  van  het  Lemmensins;tuut  en   het  Symfonisch  Jeugdorkest  van  Edegem   was  hij  solist  in   het  tweede  pianoconcerto  van  Rachmaninov.   In   oktober  2011  werd  hij  uitgenodigd  in   China  om   er  met   het  Hebei  Symphonic   Orchestra   het   23ste   pianoconcerto  van  W.A.   Mozart   te   spelen.  In   kamermuziekverband  vormt  hij  een   vast  duo  met  flui%ste  Tille  Van  Gastel  en  pianist  Filip  Martens.  

15


L’Algerino in Italia

Illustratie door Randall Casaer

Om  19u30  &  21u00   L’  Algerino  in  Italia L’Algerino   in   Italia   is   geschreven   door   Joris   Blanckaert   in   opdracht   van   het   Musica   An%qua   fes%val  (MAfes%val),  dat   in  2010  in  het   teken  stond  van  het   Oriëntalisme.  Samen  met  librenst   Dirk  Opstaele   ging  hij  dus  vooreerst  op  zoek   naar  de  betekenis  van  dat   Oriëntalisme.  De   opera   wordt   gereproduceerd   voor   Voorwaarts  Maart   /  En  avant  mars  2012,  o.l.v.  regisseur  Machteld   Timmermans.  Het  decor  bestaat  uit  illustra%es  door  Randall  Casaer.   De   Algerijnse   immigrant  Mustafa  wil  zo  snel  mogelijk  met  een  rijke  Italiaanse  weduwe,  Raffaella,   trouwen   met   het   oog   op   geld   en   papieren.   Lindoro,   de   zoon   van   Raffaella   en   partner   van   Mustafa  in  allerlei  onfrisse   zaken,  is  verliefd   op  zijn  moeders  kamermeisje   Fa%ma.   Toevallig  blijkt   dat  Fa%ma  de  verloofde  is  geweest  van  Mustafa.  Omdat  Fa%ma  niet  akkoord  kon  gaan  met  een   uithuwelijking,   was  ze   gevlucht   nog   voor  het   huwelijk   kon  plaatsvinden.   Maar  nu  ze   elkaar  in   heel   andere   omstandigheden   ontmoeten,   blijkt   de   vonk   nog   wel   over   te   springen.   En   dus   ontspint   zich  een   moeilijk   te   ontwarren   knoop.   De   uitkomst   is  dan  ook  een  familiedrama  van   formaat. “Ik   heb   met   deze   kameropera   de   tradi;e   van   de   opera   buffa   willen   bewaren.   Daarin   wordt   spaarzaam   omgegaan   met   zware   drama;ek  of  passie.    Ondanks   het   hoge   sterkecijfer   van  de   personages   (100%)   leek   het   me   fijn   om   een   zomers   klinkend   muziekstuk   te   maken.   Deze   composi;e   is   een   eresaluut   aan   Rossini,   de   Italiaanse   veelschrijver   die   in   zijn   opera’s   geen   schroom  had  om  zichzelf  te  herhalen,  maar  waarvan  ik   geloof  dat  hij  dat  deed  uit  liefde  voor  zijn   publiek.”                         -­‐  Joris  Blanckaert 16


Joris  Blanckaert  (zie  pag.  6)

De   Oostendenaar   Dirk   Opstaele   studeerde,   aan   de   Universitaire   Faculteiten  Sint-­‐Igna%us   te  Antwerpen  (sociologie)  en  theater  aan   de   Ecole   Jacques   Lecoq  te   Parijs.  In   de   jaren  tach%g  werkte   hij  als   assistent   en   choreograaf   voor   operaproduc%es   met   het   regisseursduo   Moshe   Leiser   -­‐   Patrice   Caurier.   In   1985   was   hij   medes%chter   van   het   Belgische   theatergezelschap   Ensemble   Leporello,  waarover  hij  tot  vandaag  de  ar%s%eke  leiding  hee[.   Zijn   belangrijkste   teksten  zijn   Op   Vakan;e,   Een  Storm,   Bergtocht,   Britannis,  De  wraak  van   Macbeth,  Minnevozen,  Weg!   e.a.  die  in  de   loop  van  jarenlange  tournees  zijn  opgevoerd.  Hij  schreef  dras%sche   bewerkingen   van   Coriolanus   van   Shakespeare,   Die   Welt   als   Wille   und   Vorstellung   van   Schopenhauer,   Metamorfosen   van   Ovidius,   Walden   van   H.D.   Thoreau,   Le   Tartuffe   van   Molière,   en   vertaalde   een   groot   aantal   theaterteksten   in   helder   en   eenvoudig   Nederlands.   Randall   Casaer   (°1967)   studeerde   toegepaste   kunsten   aan   de   Academie   van   Gent.   Hij  studeert   af   in   1991   met   onderscheiding  en  de  Pycke  prijs. In   de   vij[ien   volgende   jaren   maakt   hij   illustra%es   en   cartoons   voor   het   p u b l i c i t e i t s w e z e n ,   b e d r i j v e n ,   overheidsinstellingen,   verenigingen   en   frietkoten.  Zijn  ar%s%eke   gram   haalt  hij   intussen   in   het   cabaret   waar   hij   ar%esten   als   Wim   Helsen   en   Wouter   D e p r e z   a a n   p r i j s w i n n e n d e   voorstellingen  helpt. In  2008  sleept  zijn  eerste  graphic  novel  Slaapkoppen  zowat  alle  beschikbare  debuutprijzen  in   de  wacht.  Het  boek  werd  intussen  vertaald  naar  het  frans,  engels  en  het  italiaans. In  2009  wordt  hij  huistekenaar  van  De  Slimste   Mens  en  publiceert  hij  het  koffietafelboek  To   Do  dat  zijn  weg  vind  naar  arty  boekenhandels  in  zowel  binnen-­‐  als  buitenland. Samen   met   Brecht   Evens   cureert   hij   in   2009   een   eigen   Graphic   Novel   podium   op   De   Nachten.   Tevens   met   Brecht   Evens   verzorgt   hij   live-­‐drawing-­‐performances   op   culturele   manifesta%es  als  Korte  Mehen,  Anima,     Voorwaarts  Maart  en   De  Literaire  Lente.  Regelma%g   sieren  zijn  illustra%es  de  pagina’s  van  het  weekblad  Humo  en  de  krant  De  Standaard.

17


Machteld   Timmermans   (°1970)   werd   geboren   te   Hasselt.   Ze   studeerde   sociologie   aan   de   KUL   Leuven,   maar   na   twee   kandidatuurjaren   ging   ze   naar   Brussel   om   daar   een   toneelopleiding   te   volgen  aan  het  Koninklijk   Conservatorium.  In  1996   behaalde   ze   haar   diploma   meester   in   de   drama;sche   kunst   en   werd   datzelfde   jaar   geëngageerd   door   het   repertoiregezelschap   Ensemble   Leporello.   Naast   deze   toneelgroep   speelde  ze  o.a.   bij  Bronks,  Toneelgroep  Ceremonia,   Muziektheater  Tirasila,  e.a.   Ze  gaf   les  aan  de  stedelijke  academies  van   Zaventem  en  regisseerde  bij  zowel  professionele   als   amateurgezelschappen.   Sinds   2007   maakt   zij   deel   uit   van   de   vaste   kern   van   Het   Ongerijmde,   waarvan   zij   samen   met   haar   echtgenoot   Danny   Timmermans   één   van   de   drijvende   krachten   is.   In   augustus  2010   regisseerde   ze   in   opdracht   van   het   MAfes%val  in   Brugge   de   opera  L’Algerino   in   Italia.   Doorheen   de   jaren   vertolkte   ze   naast   het   regiewerk   regelma%g  rollen  in  verschillende  televisieproduc%es.

Benjamin  Glorieux    Na  zijn  humaniorastudies  behaalt   hij   eerste   prijzen   cello   en   kamermuziek   %jdens   de   A x i o n   C l a s s i c s   va n   D ex i a   e n   st u d e e r t   h i j   achtereenvolgens  aan   de   Conservatoria   van   Gent   en   Brussel,  in  de  klas  van  V.  Spanoghe  en  J.  Reuling. Benjamin   geniet   van   een   levendige   concertprak%jk   waarbij   hij   maar   moeilijk   het   onderscheid   maakt   tussen   oude   en   nieuwe,   zogenaamde   hoge   of   lage   muziek:   het   is   net   de   universele,   communicerende   waarde   van   muziek   en  kunst   in  het   algemeen  die   als   drijfveer   dient   voor   elke   denkbare   zoektocht.   In   november   2010   werden   voor   het   eerst   de   Klara's   bekendgemaakt,   een   ini%a%ef   van   Klara   en   Muziekcentrum:   Benjamin   werd   toen   verkozen  in   de   categorie  'beste  jonge  belo[e'. Hij   richt   samen   met   Sara   Picavet,   het   ensemble   Aton'&Armide   op,   een   ensemble   voor   hedendaags  klassieke  muziek   dat   reeds  verschillende   malen  aantrad   in  Ars  Musica  (BOZAR)  en   andere   vooraanstaande   podia  en   zich  ontplooit   onder  de   vleugels  van  Ictus.   Benjamin  maakt   deel   uit   van   Manufactuur   van   De   Bijloke   Muziekcentrum   Gent.   Daaruit   zal   Pàli   Consort   ontstaan:  een  ensemble  dat  zich  richt  op  transcrip%es  doorheen  de  muziekgeschiedenis.

18


Julie   Mossay   begint   haar   zangopleiding   aan   het   Conservatorium   van   Verviers   bij   Annie   Frantz.   Ze   studeert   verder   aan   het   Koninklijk   Conservatorium   van   Brussel  in   de   klas  van  Marcel  Vanaud  waar  ze   de   eerste   prijs   in   de   wacht   sleept   voor   zang   en   opera.   Verdere   studies  leiden  haar  naar   het   Conservatorium   van  Nancy   waar   ze   onderricht   krijgt   van   Chris%ane   Stutzmann.   Ze   behaalt  er  de  gouden  medaille.  Daarnaast  wint  ze  tal  van   prijzen  binnen  o.a.  Concours  Dexia  en  Jacques  Dôme.  

In  2007  was  ze  verbonden  aan   de   Vlaamse   Opera  Studio   in  Gent,  tegelijker%jd  werkte   ze   nauw   samen  met  de  Vlaamse   Opera  in  produc%es  onder  de  ar%s%eke   leiding  van  ondermeer  Vincent   Boussard.   Andere   rollen   waarin  zij  debuteerde   zijn:   Omphale   (LesTravaux   d'Hercule)   van  Claude   Terrasse   aan   de   Opéra   de   Metz,   Noémie   (Cendrillon)   van   Jules   Massenet   aan   l'Opéra   de   Marseille,  Serpina  (la  Serva  Padrona)  van  G.B.  Pergolesi  met  het  Ensemble   Leporello,  vervolgens   Pedro   (Don   Quichohe)   opnieuw   van   Massenet,   zij   aan   zij   met   José   Van   Dam   o.l.v.   Marc   Minkowski.   Binnenkort   zal  ze   de   rol  van   Frasquita  op  zich   nemen  in   de   opera  Carmen  van   G.   Bizet  voor  de  opening  van  het  nieuwe   operahuis  The   Royal  Opera  House  Muscat,  in  de  Arabische   staat  Oman,  onder  de  ar%s%eke  leiding  van  Patrick  Fournillier.

Silvia   De   Stefano   Aurea   Aurelia   (°1984)   komt   uit   Avellino,   Italië.   Ze   studeerde   bij  Carlo   Desideri  en   Enrico   Turco   aan   het  Conservatorio  di  Musica   Domenico  Cimarosa  Avellino  en   met  Marcel  Boone   aan  de   Musik-­‐Akademie   der  Stadt   Basel.   Ze   woonde   reeds   masterclasses   bij   van   %tanen   als   Cecilia   Bartoli,  Silvana  Bazzoni,  Vasellina  Kasarova,  Margaret  Honig,   Anne   Sophie   von   Oher,   Yvonne   Naef,   Kurt   Wiedmar,   Pietro   Rizzo,   Meinard   Kraak,   Marilena   Laurenza   en   Massimo   Borghese  (phoniatrist).   In   augustus  2007   debuteerde   deze   jonge   mezzo   als  Alisa  in   Donizen's  Lucia  di  Lammermoor   %jdens  het  Lucana  Fes;val.   Later  vertolkte   ze   Cherubino  in   Mozart’s  Le   nozze   di   Figaro   aan   de   Musik-­‐Akademie   der   Stadt   Basel   en   Despina   in   Mozart’s   Così   fan   tuhe   voor   het   Jeunesses   Musicales   Deutschland   o.l.v.   Bruno  Weil  en  Beverly   Blankenship.   Sinds   september   2011   is   ze   verbonden   aan   de   Vlaamse   Opera   Studio  in  Gent.

19


De   Portugese  tenor  Fernando  Guimarães  komt  uit  Oporto.   Hij  behaalde  zijn  diploma   in  zijn   thuisstad  en  won  tal  van   prijzen   binnen   Portugal’s   meest   vooraanstaande   zangwedstrijden,   zoals   de   Concurso   Nacional   de   Canto   Luísa  Todi  en   de   Young  Musicians  Award  (beide   in   2007).   Als   winnaar   van   de   Orfeo   Interna;onal   Singing   Compe;;on,   zong   hij   de   hoofdrol   binnen   Monteverdi’s   opera   in   Mantua   %jdens   de   viering   van   de   400ste   verjaardag  van  diens  première.   Zijn   discografie   is   terug   te   vinden   op   labels   als   Virgin,   Ricercar,   Naxos,   Ramée   en   Ambronay   Edi%ons.   Recente   hoogtepunten   uit   Guimarães’   bloeiende   carrière   zijn  een   Europese   tour   als   Noè   in   het   oratorium   Il   Diluvio   Universale  van   Michelangelo  Falven;  alsook  als  Abramo  in   de  moderne   première  van  Nicola  Con%’s  oratorium  Isacco,   figura   del   Redentore   en   Giovanni   Bontempi’s   opera   Il   Paride,   met   L’Arpeggiata  %jdens  het   Sanssouci   Fes;val  in   Potsdam.   De   Portugese   bas-­‐bariton   zanger   Bruno   Pereira   komt   uit   Porto   en   behaalde   zijn   diploma’s   aan   het   Gaia’s   Superior   Music   Conservatorium  in  de   klas  van  Fernanda   Correia.  Zijn   masterdiploma   behaalde   hij  aan  Porto’s  Superior  School  of   Music  and  Performing  Arts  (ESMAE)  bij  Prof.  Oliveira  Lopes.   Als  solist   zong   hij   de   basrol  in   G.F.   Händel’s   Messiah   en   J.   Haydn’s  Paukenmis  en  Missa  Sanc%  Nikolai.  Daarnaast   ook  in   volgende   prduc%es:   Mozart’s   Requiem   en   Krönungsmesse;   Charpen%er’s   Te   Deum,   Donizen   en   Fauré’s   Requiem,   Tangomis   van   L.   Bacalov,   Renard   van   Stravinsky.   Wat   operarollen   betre[   zong   hij   D.   Alfonso   in   Così   fan   tuhe,   Figaro  en  de  rol  van  Bartolo  in  Le   Nozze  di   Figaro,  Colas  van   Bas;en   und   Bas;enne,   Buff   in   Der   Schauspieldirektor   en   Maseho  in  Don  Giovanni,  allen  het  werk  van  W.A.  Mozart.   Daarnaast  vertolkte  hij  ook  Rocco  in  Beethoven’s  Fidelio,  Noye  in  Benjamin  Brihen’s  Noye’s   flude.   Alsook  als  Jimmy  in   Mahagonny   Songspiel   and   Mother   from   the   Seven   deadly  sins,   beiden  van   Kurt   Weil;  als  Basilio  in  Rossini’s  il  barbiere  di  Siviglia;   als  Pharao  in   Verdi’s  Aida   enz.   Pereira  was  verbonden  aan  de   Flanders  Opera  Studio  (2009-­‐‘10)  en   afgelopen   seizoen   aan  het  Na%onal  Opera  Theatre,  in  Lissabon.  

20


Harpijen Om  19u30  &  21u00   HARPIJEN We   kunnen   echt   spreken   van   een   Vlaamse   golf   van   excellen%e   op   de   harp.   Vandaar   het   idee   om   zes   binnenlandse   topharpisten   bijeen   te   brengen.   Alle   stukken   worden   speciaal   voor   dit   evenement   g e c o m p o n e e r d   d o o r   c o m p o n i s t e n   d i e   d i t   harpavontuur   niet   wilden   missen,   maar   die   in   het   verleden   ook   blijk   hebben   gegeven   voor   een   zekere   affiniteit   met   het   gegeven   tokkelen   of   snaren.   De   betrokken  harpisten  zijn  uiterst   enthousiast  en  er  is  al   sprake  om  dit  ini%a%ef  later  te  bestendigen.

Programma 1. Annelies  Van  Parys Fragment  uit  Stanza:  Sarah  Verrue 2. Anthony  Fiumara Rose,  Liz,  (wereldcrea;e):  Arielle  Valibouse  en  Hannah  Van  den  Borne.   3. Arnaud  De  Rouck The  Wall  (wereldcrea%e):  Anouk  Sturtewagen,  Leen  Van  der  Roost  en  Primor  Sluchin.   4. Benjamin  Van  Esser Coil  (wereldcrea%e):  Anouk  Sturtewagen,  Arielle  Valibouse,  Hannah  Van  den  Borne  en   Sarah  Verrue.   5. Frederik  Neyrinck Mischung  V  (wereldcrea%e):  Anouk  Sturtewagen,  Arielle  Velibouse,  Hannah  Van  den   Borne,  Leen  Van  der  Roost  en  Sarah  Verrue.   6. Tomas  Hendriks Into  Thin  Air  (wereldcrea%e):  Primor  Sluchin  ,  Anouk  Sturtewagen,  Arielle  Valibouse,   Hannah  Van  den  Borne,  Leen  Van  der  Roost  en  Sarah  Verrue.   7. Ravel/Nuyts Daphnis  et  Chloé:  Primor  Sluchin,  Anouk  Sturtewagen,  Arielle  Valibouse,  Hannah  Van  den   Borne,  Leen  Van  der  Roost,  Sarah  Verrue  en  op  de  fluit  Tille  Van  Gastel. Dirigent:  Daniel  Gazon  

21


Toelich(ng Stanza   Stanza  is  een  term  uit  de  poëzie  die  je  vrij  zou  kunnen  vertalen  als  “strofe”.   Mijn   stanza  voor  harp  solo   is  als  het   ware   een   lyrisch   gedicht   bestaande   uit   verschillende   versregels,   met  een  cyclische  opbouw.  De   centrale  delen   zijn  lyrisch  daar  waar  de  hoekdelen   erg  dynamisch  zijn  en  een  meer  gespierde  kant  van  de   harp  tonen.  Het  gehele  werk   probeert   trouwens  de  harp  in   zoveel  mogelijk   (hoofdzakelijk  minder   bekende)  facehen  te   tonen.   Veel   speciale   %mbres   worden   verkregen   door   het   aanwenden   van   alterna%eve   speelwijzen   zonder  dat  er   beroep   gedaan   wordt  op  externe   materialen.   Alles  is  perfect  haalbaar,   maar   vraagt  wel  het  technische  uiterste  van  de  harpist. Rose,  Liz, Het   eerste   idee   dat   je  bij  het   schrijven  voor  twee   harpen  zou  kunnen  hebben,   is  dat  je   alle   chroma%ek  aan  bod  kunt   laten  komen  die  met  een  enkele   harp  onmogelijk  te   realiseren  is.   Maar  ik  beperk  me   graag   en  probeer  me   te   concentreren  op   één  aspect.  In  Rose,  Liz  is  dat   aspect   de   gezongen  meerstemmigheid,   die   in  de  veer%ende  eeuw  een  hoogtepunt  vond  in   de  muziek  van  Guillaume  de  Machaut.  Diens  rondeau  Rose,  liz,  printemps,  verdure  werd   het   uitgangspunt   voor   mijn   stuk.   Ik   rekte   Machauts   vierstemmige   origineel   op   verschillende   manieren  uit   en   verdeelde   de   stemmen   over  de   twee   harpen.   Met   hun   constante   tremoli   creëren  ze   een  nerveuze  nieuwe   vocale  tradi%e   —  mechanisch   trillend  en  fladderend,  zoals   de   liefde   die   Machaut  in  zijn  rondeau   bezingt.  Het  resultaat   is  een  veld  van   schimmerende   harmonieën,   waar  omheen  tonen   van  de   oorspronkelijke   melodie   als  klaprozen   opdoemen   en  weer  verdwijnen. The  Wall Als   mens   gaan   er   constant   verschillende   emoties   en   prikkels   door   onze   hersenen   waarvan  die  niet   altijd  even  aangenaam  zijn.  Doch  zijn  het  die  “onaangename”  gevoelens   die  ons  ook  als  mens  de?iniëren.  Ieder  van  ons  komt   wel  eens  voor  een  obstakel  te  staan..   Ik  vroeg  mij  af  hoe   men  zich  voelt  in  een  situa%e  wanneer  men  een  obstakel  overwint   om  tot   de  conclusie  te   komen  dat  men   zich  terug  bevindt  op   de   plek  van   origine.   Het  concept   van   deze   crea%e  is  zo’n  obstakel,   zowel  in  zijn  idee  als  in  zijn  muzikale  context.  Deze  speelt   zich  af   op  een  ‘Moebiusring’,   die   mij   leidde  mij  naar  de   film   “The  wall  of   Darkness”  van  Arthur  C.   Clarke.  De  muziek  weerspiegelt  eveneens  de  ‘Moebiusring’  in  een  aantal  parameters  wat  de   vorm  van  het  werk  betre[.

22


Coil Het   hoofdthema   van   Coil  (letterlijk  ‘a  series  of  loops’)  is  een  kort   muzikaal  gegeven  dat   steeds   weer   wordt   herhaald.   Net   zoals   bij   een   draad   op   een   spoel   zijn   er   soms   onregelmatigheden   te   bespeuren   :     knopen,   dubbele   lussen,   ...   .   Na   een   eerste   ‘ontwikkeling’   bekijken   we   het   plaatje   vanop   een   afstand   :   tonale   en   ritmische   grilligheden   worden   afgevlakt,   verschillende   omlooplengtes   worden   bloot   gelegd.   Dit   re?lecterend   moment   wordt   apbrupt   afgebroken.   We   zoomen   weer   in,   nu   op   kortere   loops.   Meer   en   meer   vervalt   het   geheel   in   onregelmatigheid.   Uiteindelijk   ontbindt   het   mechanisme  zich.  Een  reminiscens  naar  het  middendeel  besluit  het  stuk. Mischung  V   De   reeks   Mischung   onderzoekt   de   mogelijke   klankkleurcombinaties   en   klankkleurtransformaties   van   een   solistisch   instrument   of   van   een   homogene   instrumentengroep.   Na   werken   voor   strijkers   en   ook   een   werk   voor   orgel   wordt   in   Mischung   V   met   vijf   harpen   gewerkt.   Naast   de   ontwikkeling   van   verschillende   klankkleurcombinaties   vormde   het   gegeven   van   de   resonantie   een   belangrijk   uitgangspunt.   Er   is  doorheen   het   stuk   dan   ook   een   evolutie   binnen   de   resonantiegraad   van   het   materiaal   te   horen.   Waar   bij   de   stukken   voor   strijkers   verschillende   instrumenten  vaak   bepaalde   elementen  van  elkaar  overnemen,   is  dit  bij   Mischung   V  veel   minder  het   geval.  Iedere  harp  heeft  zijn  eigen  materiaal  dat  zich  tijdens  het  stuk   beperkt   ontwikkelt.  De  eigenlijke  ontwikkeling  en  “mischung”  speelt   zich  dus  af  bij  het  samenspel   van   de   harpen.   Soms   wordt   het   materiaal   samen   gebracht   als   één   klankobject,   soms   wordt   het   gejuxtaponeerd,   soms   gefragmenteerd,   soms   geïsoleerd.   Zo   ontstaat   een   duidelijke   evolutie   van   timbre   en   resonantie   doorheen   het   stuk,   alhoewel  iedere   partij   zijn  eigenheid  en  karakteristieken  qua  klank  blijft  behouden. Into  Thin  Air   Into   Thin   Air   is   een   reis   doorheen   de   ijle   lucht   van   een   dagdroom   die   alsmaar   wezenlijkere  vormen  aanneemt,  maar  onvermijdelijk  uit  elkaar  spat. Daphnis  et  Chloé Het   mogen  meespelen   in   Daphnis  et   Chloë   van   Ravel,  is   de   droom  van   elke   harpist.  De   klank   van   het   orkest   van   Ravel  is  dan   weer   de   Droom   van   elke   Componist.  Daphnis   et   Chloë  is  als  het  ware  de  concretisering  van  deze  dromen.

23


Componisten Annelies   Van   Parys   (°1975)   studeerde   composi%e   aan   het   Koninklijk   Conservatorium   in   Gent   bij   Luc   Brewaeys.   Ze   kreeg   de   composi%eprijzen   Vlaanderen-­‐Québec,   Jeugd   en  Muziek  en  Gebroeders  Darche.   Annelies  was   laureate   van   het   Tactus   Interna%onaal   Composi%eseminarie   voor   orkest,   ere-­‐ ambassadeur   2011   van   het   Koninklijk   Conservatorium   Gent   en   werd   recent   uitgeroepen   tot   laureaat   van   de   Koninklijke   Vlaamse   Academie   van   België   in   de   klasse   kunsten.   Haar  composi%es  werden   al  uitgevoerd  door  zowat   alle   Belgische   ensembles  en   orkesten,   evenals  heel  wat   buitenlandse   topensembles     en  dirigenten.   Dit  zowel  op  na%onale   als  op   interna%onale   podia.   Van   Parys   doceert   vormanalyse   en   orkestra%e   aan   het   Koninklijk   Conservatorium  Brussel  en  piano  aan  het  Stedelijk  Conservatorium  van  Brugge. A nt h o ny   F i u m a ra   ( T i l b u rg ,   ° 1 9 6 8 )   st u d e e rd e   Muziekwetenschap   aan   de   Universiteit   van   Utrecht,   was   als  vaste   gastdocent   verbonden  aan  de   conservatoria  van   Amsterdam   en   Zwolle   en   werkte   als  muziekredacteur  bij   Donemus.  Als  componist   had  Fiumara  privé-­‐les  bij  Richard   Rijnvos.   In   maart   2010   voerde   het   Noord   Nederlands   Orkest   Fiumara’s  pianoconcert   Aerial   uit,   met   Ralph   van   Raat  als  solist.  Behalve  als  componist  is  Fiumara  ook  ac%ef   als  bewerker  en  instrumentator  –  onder  meer  van  muziek   van   Steve   Reich,   John   Adams,   Brian   Eno,   Aphex  Twin   en   Massive  Ahack.

Fiumara  is   ook   ac%ef   als  muziekjournalist.   Ar%kelen   van   zijn   hand   verschenen   in   boeken,   %jdschri[en   en   cd-­‐boekjes   in   binnen-­‐   en   buitenland,   hij  werkt   als   muziekjournalist   voor   Trouw   en  maakte  radioprogramma’s.  In  2005  vertaalde  hij  voor  uitgeverij  Cossee  “Wie  is   er   bang  voor  nieuwe  klanken?”,  van  dirigent  Ingo  Metzmacher.   Fiumara  was  als  ar%s%ek  leider   verbonden  aan  Orkest  De  Volharding  en   aan  Compagnie  Bischoff.   Hij  was  medeoprichter  en   directeur  van  het   OUTPUT   Fes%val  (electric  guitar  in  contemporary  music).   In  2009   richhe   hij   met   slagwerker   Arnold   Marinissen   Lunapark   op,   een   ensemble   dat   zich   dwars   door   verschillende   genres   en   stromingen   heen   beweegt   en   waarvoor   Fiumara   met   regelmaat   nieuwe  stukken  componeert  en  bewerkt.

24


Arnaud   De  Rouck   (°1985)   volgde   piano  en  solfège   in   Kruishoutem  en  Deinze,  daarna  studeerde  hij  verder  in   de   Kunsthumaniora  Muziek  &   Dans  te   Gent.   Na  deze   studies  vertrok  hij  naar  het  Koninklijk  Conservatorium   Gent   en   volgde   composi%e   bij   Frank   Nuyts.   Zijn   1ste   Piano   Concerto   werd   in   2010   uitgevoerd   door   het   Gentse   Strijkorkest   Timur   Und  Seine   Mannschak   met   Pianiste   Tai   Yoshioka   onder   leiding   van   Timur   Sergeyenia.   Ook  zijn  2de   strijkkwartet  werd  uitgevoerd  door  het  Kryptos  kwartet.   Het  2de   strijkkwartet   werd  ook     op   de  academische  zinng  KANTL  125  in  aanwezigheid  van  Prinses  Astrid  en  Prins   Lorenz.     In   2011   vormde   hij   een   nieuwe   rockband   Cold   Fix   en   richhe   samen   met   Guy   Broeckhove  en  Stephan  Noens  de  vzw  Unlimited  Strings  op.  

Benjamin   Van   Esser   studeerde   piano   en   kamermuziek   aan   het   Koninklijk   Conservatorium   Brussel   en   het   Conservatorium   van   Amsterdam.  Behalve   als  begeleider  aan  het  KCB  werkt   Van  Esser  als   uitvoerend  musicus,  zowel  als  solist   als  bij  verschillende  ensembles.   Naast   een   pianis%eke   carrière   is  hij  ook   ac%ef   als   componist.   Zo   realiseerde   hij   reeds   verschillende   composi%eopdrachten,   ondermeer  voor  het   Ensemble   Nadar,  dansfes%val  KABAL,   Fes%val   Voorwaarts   Maart,   Transit   Fes%val,   etc.   Ook   werkte   Van   Esser   als   componist   reeds   meermaals   samen   met   verscheidene   regisseurs   en   choreografen.   Samen   met   zangeres  Anu   Junnonen  onderzoekt   hij   momenteel  de   raakvlakken   tussen  jazz,   elektronica  en   klassiek   onder  de  noemer  NorthFaceCollec;ve.

25


Frederik   Neyrinck   (°1985)   Hij  studeerde   aan   het   Koninklijk   Conservatorium   Brussel   bij   Jan   Van   Landeghem   (composi%e)  en  Piet   Kuijken  (piano)   en  aan  de   Hochschule   für   Musik   und   Darstellende   Kunst   Stuhgart   bij   Marco   Stroppa  (composi%e). Hij   werkte   reeds   samen   met   verschillende   ensembles   en   solisten,   waaronder   Neue   Vocalsolisten   (Acanthes   Metz,   2009),   JACK-­‐Quartet   (leessessies   Darmstädter   Ferienkurse,   2010),   Nadar   Ensemble   (Transit   Leuven,   2010),  Latvijas  Radio  Koris   (TENSO   Music   Days   Oslo,   2010),   Revue   Blanche   (Euterpe   Kortrijk,   2010),   Noise-­‐Bridge   (Contagious   Sounds   New   York   2011),     I  Solis%   del  Vento   (Summer   Fes%val  Lier,   2011),   Spectra   Ensemble   (Transit   Leuven,   2011),   Odysseia   Ensemble,   Operastudio   Gent,   Prometheus   Ensemble,   Emanon   Ensemble,   Landini   Strijkkwartet,   Goeyvaerts   Strijktrio,   Seraphine   Stragier   (cello,   November   Music   Den   Bosch,  2011),  Jenny  Spanoghe  (viool),  Bertel  Schollaert   (saxofoon),  Andrew   Blackburn  (orgel),…   Hij   was   als   componist   reeds   laureaat   van   verschillende   wedstrijden,   waaronder   de   composi%ewedstrijd   van   de   provincie   West-­‐Vlaanderen   (2006),   de   Emanon   Composi%ewedstrijd   (2007),   de   prijs  Agniez  (2009),  de  Interna%onal  Composi%on   Compe%%on   –   Melbourne   (2010)   en   de   AMA  –   Stephane  De   Jonghe  composi%ewedstrijd  (2011).   Hij  is  de   huiscomponist  en  één  van  de  s%chtende  leden  van  het  Odysseia  Ensemble. In   2009   studeerde   Tomas   Hendriks   in   Gent   af   als   filmmaker.   Voordat  hij  naar  Gent  kwam  was  hij  in  Nederland  voornamelijk   ac%ef   als  componist,   maar   raakte   geleidelijk   aan   gebiologeerd   door   de   expressieve   kracht   van   dat   andere   medium.   In   zijn   filmwerk   blij[   hij   echter   nog   al%jd   componist,   zij   het   met   andere  middelen.   Toch  dient  hij  nu  en  dan  terug  te   keren  naar   die  zoete  abstrac%e  van  pure  muziek.

Frank   Nuyts,   geboren   te   Oostende   in   1957.   Studeerde   eerst   slagwerk   en   kamermuziek   aan   het   Koninklijk   Conservatorium   van   Gent,  o.a.  bij  Claude   Coppens.  Daarna  studeerde   hij  composi%e  aan   het   Ins%tuut   voor  Psychoacous%ca  en  Electronische   Muziek  (IPEM)   te   Gent,   bij   Lucien  Goethals.   Zijn   eerste   werken   schrij[   hij  in  een   modernis%sche,   post-­‐seriële   s%jl.   Hij   wint   daarmee   in   1979   de   Tenutoprijs   voor   composi%e   uitgeschreven   door   de   BRT.     Rastapasta   voor   solostrijkers   en   fluit   uit   ’86   betekent   echter   de   breuk  met  dit  idioom.   In   ‘89   richt   hij   daarom   samen   met   Iris  De   Blaere   de   groep   HardScore   op,   waarvoor   hij   6   Boeken   componeert   (o.a.   de   Cd’s   Methane,   Surf,   wind   and   desire   en   Monkey   Trial).   Daarnaast   schrij[   hij  ook   nog   composi%es  voor  klassieke   bezenngen:   losse   orkestwerken,   vijf   symfonieën,   2   concer%   (o.a.   Woodnotes   voor   marimba   en   orkest),   kameropera’s   (o.a.     Bekket  voor  het  ensemble  Leporello  en    Middle  East  voor  LOD),  werken  voor  grote  crossover-­‐ ensembles  (o.a  X-­‐raying   my   ...radio   voor   de   Voharding),   en   14   pianosonates.   Hij  doceert   momenteel  composi%e  aan  het  Conservatorium  van  Gent.  

26


Graphics Gerda   Dendoven  is  een   Kortrijkse   illustratrice   en  schrijfster.   Ze   studeerde  plas%sche   kunsten  in   Brugge  en  vervolgens  vrije   grafiek  in   Gent.    Tegenwoordig  doceert  ze    aan   het   Sint-­‐Lucas   Ins%tuut   in   Gent.   Ze   maakt   illustra%es   voor   een   hele   reeks   van   bekende   kinder-­‐   en   jeugdboekenschrijvers,   zoals   Bart   Moeyaert,   Daniil   Charms   en   Toon   Tellegen.   Haar   s%jl   evolueerde   van   realis%sch   en   zwierig   over   sober   naar   karikaturaal   en   vervormend.   Ze   verruimde   haar   horizon   en   ging   zelf   aan   het   schrijven.   Samen   met   Mieke   Versyp   en   Nathalie   Roymans   vormt   ze   het   collec%ef   Jenny.   Voor   de   Bijloke  schreef  en  tekende  ze  twee   verhalen:  De  Sneeuwengel   en  Wonderlijke  Nachten. Met   Brussels  Jazz  Orchestra  en  't  Arsenaal  maakte   ze   live  beelden  bij  de   produc%es  Vliegen   tot   de   hemel   en   Het   einde   van  de   wereld.   Gerda  Dendooven   werd   in   2007   de   eerste   en   enige  kinderconsul.  Haar  werk  houdt  ondermeer  volgende  projecten  in:  Ik  dacht  dat  het  een   simpele   dag  zou  worden,  maar   dat  was  het   weer   niet   (theater)(2000);   Mijn  mama  (2001);   De  Fijnste  dagen  van  het  jaar  (theater   2005);  Soepkinders  (2005)(boek  en  theaterstuk);   Het   verhaal   van   Slimme  Krol  en   hoe  hij  aan   de   dood  ontsnapte  (2006);   De   wonderlijke  reis  van   Roosje   Rood   (2007);   Hoe   het   varken   aan   zijn   krulstaart   kwam   (2009;   boek   en   theatermonoloog)  en  Het  Takkenkind  (theater).

Dirigent Daniel   Gazon   (°1955)   studeerde   trompet   en   contrabas   aan   het   Conservatorium   van  Luik.   Hij   starhe   zijn   direc%estudies   in   1978   bij   Igor   Markevitsch  en  Max  Deutsch.

Hij   gradueerde   aan   zowel   het   Interna%onal   Seminar   in   Weimar   als   het   Mozarteum   in   Salzburg,   waarna  hij  op   uitnodiging   van   Seiji   Ozawa   verder   studeerde   aan   Bershire   Music   Center  in  Tanglewood,   waar   hij  alsook  samenwerkte   met   Kurt   Masur  en   Joseph  Silverstein.   Zijn  grootste   invloed  was  wellicht  Sergiu  Celibidache  met   wie   hij   musikale  phenomenologie   en   direc%e   studeerde.   Gazon   hee[   een   uitgebreid   repertoire   van   zowel   symfonische   als   operamuziek,   en  staat  daarnaast   alom  bekend   als  specialist  van  20ste   -­‐  eeuwse   muziek.   Hij   voeder  premières   uit   van   ondermeer  L.   de   Pablo,  Lindberg,   Gerhard,  Vivier,   Tiensuu,  Nuyts,   Van   Hove,   Kutavicius,   Mar%naityte,   Francesconi,   Fafchamp,   Knihel,   Benes,   Zielinska,   Zagar,   Guessler  en  vele   anderen.  Hij  was  reeds  te  gast   bij  ISCM,  Melos-­‐Ethos,  Ars  Musica,   Düsseldorf   Kontrapunkt,  Gaida  en  het   Warsaw   Autumn  Interna%onal  Fes%val.  Reeds  vele   jaren   gee[  hij   op   regelma%ge   basis   masterclasses   in   direc%e   en   werkt   hij   nauw   samen   met   conservatoriumorkesten  in  België,  Slovakije  en  Zweden. 27


Uitvoerders De   Franse   harpiste   Arielle   Valibouse   ging   na  haar  eerste  prijs  aan  het  Conservatorium     van   Grenoble,   naar     Parijs   waar   zij   een   eerste   Prijs  Harp  en  Kamermuziek  behaalde   aan   het   Conservatoire   Na%onal   Supérieur   de  Musique.  Zij  kwam  enkele   jaren  geleden   naar   België   en   hee[   haar   carrière   hier   verder   uitgebouwd.   Vandaag   is   zij   solo-­‐ harpiste   in   het   orkest   van   De   Vlaamse   Opera  in  Antwerpen  en  Gent,  docente  harp   aan   het   Conservatorium   te   Gent,   en   regelma%g   uitgenodigd   voor   masterclasses   in  de  Sibelius  Akatemia  van  Helsinki. Valibouse,   die   zichzelf   in   de   eerste   plaats   musicienne   voelt   vóór   harpiste,   interesseert   zich   voor  verschillende   muzieks%jlen.  Zij  treedt   regelma%g  op   als  soliste  o.a.   voor   het  Fes%val  van   Vlaanderen,  met  Prima  la  Musica,  I  Fiamminghi,  les  Musiciens  du  Louvre  met  Marc  Minkowski,   in  diverse   kamermuziekgroepen,   o.a.  de   Trio  Debussy  met  fluit   en  altviool  rond  de   prach%ge   sonate   van   Debussy,   het   ensemble   Paul   Collaer   die   veel   concerten   voor   het   Fes%val   van   Vlaanderen  gegeven  hee[,  het  Horta  harpkwintet   van   de  Vlaamse  Opera,  en  een  unieke   Harp-­‐ duo,   klassiek   en   Zuid-­‐Amerikaanse   harp   met   de   Gentse   harpist   en   harpenbouwer   Jacques   Vandevelde,  met  wie  ze  de  CD  Rencontre  hee[  opgenomen.   Hannah   van   den   Borne   (°1987)   begon   op   6-­‐ jarige   lee[ijd   met   vioollessen   en   starhe   een   jaar   later   tevens   met   het   volgen   van   pianolessen.  In  1996   begon   ze   met   harplessen   bij   Lieve   Robbroeckx   en   van   1999   tot   2005   studeerde  ze   harp  in  de  Jong  Talentklas  van   het   Conservatorium   te   Maastricht   bij   Masumi   Nagasawa,   bij   wie   ze   in   2008   haar   derde   jaar   Bachelor   hee[   afgerond.   In   2010   behaalde   ze   haar  masterdiploma  aan  het  Conservatorium  te   Gent   bij   Arielle   Valibouse.   Ze   studeert   vanaf   2011  composi%e  bij  Frank  Nuyts. Hannah   behaalde   verschillende   prijzen   %jdens   na%onale   en   interna%onale   concoursen,   waaronder  een  eerste  prijs  %jdens  het  Na;onaal  concours  SJMN  te  Roherdam  (2005)  en  een   eerste   prijs  op   het   Prinses   Chris;na  Concours   te   Den   Haag   (2005).   Dit   laatste   gaf   haar   de   gelegenheid  op  te   treden   in  Carnegie   Hall,  New  York.   In  2004  werd   ze   laureate  van  de   16th   Nippon  Harp  Compe;;on,  te  Soka  City,  Japan.  

28


Anouk   Sturtewagen   (°1984)   behaalde   in   juni   2007   haar   Meesterdiploma   met   grote   onderscheiding   aan   het   Koninklijk   Conservatorium   Brussel.   Ze   volgde   eveneens   privé-­‐les   in   Lyon   bij  de   befaamde   Franse   harp-­‐pedagoge   Germaine   Lorenzini.   In   oktober   2008   behaalde   ze   een   postgraduaat   aan  de   Royal  Academy   of  Music  in   Londen.   Zo   werd   ze   in   2006   finaliste   in   het   3ème   Concours   Interna;onal  de  Harpe  in  Rijsel;   won  ze  de  tweede  prijs  op   de   Rotary  Wedstrijd   2005  in  Gent,   de   eerste   prijs  op   het   Concours   Européen   de   Musique   en   Picardie   in   2002   en   werd  ze  laureate  van  Jong  Tenuto  2003.

Sturtewagen  concerteert   regelma%g   solo  en  in  kamermuziekverband.   In  januari  2012  trad   ze   op   als   soliste   met   Het   Kamerorkest.   Met   bevriende   medemuzikanten   richhe   ze   het   ensemble   Revue   Blanche   op.   Sinds   2004   is   ze   soloharpiste   bij   het   Symfonieorkest   Vlaanderen.  Verder  wordt  ze  regelma%g  als  freelancer  gevraagd  bij  verscheidene   Belgische   orkesten  en  ensembles.  Ze  speelde  een  proefperiode  in  het  seizoen  2010-­‐2011  in  het  Royal   Opera  House  Covent  Garden  in  Londen  en  blij[  er  komend  seizoen  freelancen.  Ze  werkt  op   vrijwillige  basis  als  programmator  van  het  fes%val  Tête-­‐à-­‐Tijd.

Sarah  Verrue   (°1988)   valt  onder  de  charme  van  de  harp   op   9-­‐jarige   lee[ijd.   Ze   studeert   eerst   bij   Arielle   Valibouse   in  Gent,   bij   wie  ze   tot   haar   18de   studeert.  In   2006  wordt  ze  toegelaten  in  het   Conservatoire   Na%onal   Supérieur   de   Musique   de   Paris.   Ze   behaalt   er   haar   Master   harp   en   kamermuziek   met   Très   Bien   à   l'Unanimité   in  de   klas  van  Isabelle   Moren   en   Philippe   Bernold. Verrue   is   laureate   van   verschillende   interna%onale   wedstrijden   zoals   Axion   Classics,   UFAM   ,   Picardie,   Mar;ne   Géliot   en   Lily   Laskine.   In   2008   wint   ze   een   eerste   prijs  op  de   Rotarywedstrijd  te   Gent.   SaBaM  kent   haar   ook   de   prijs   voor   de   beste   uitvoering   van   het   hedendaagse   werk   toe.   In   2008   was   ze   lid   van   het   Gustav   Mahler   Jugendorchester   o.l.v.   van   Sir   Colin   Davis.   Ze   freelancet   regelma%g   bij   orkesten   als   het   Symphonieorchester   des   Bayerischen   Rundfunks,   Berliner   Philharmoniker,   Vlaamse   Opera,   l'Orchestre   Na%onal  du   Capitole   de   Toulouse,  l'ensemble  Intercontemporain,  l'Orchestre  Régional  de  Cannes,   l'Opéra  Na%onal   de   Paris.   Momenteel  volgt   Sarah  een  Master  Orkestmusicus  in   het  UdK   Berlijn   bij  Marie-­‐ Pierre  Langlamet. 29


Primor   Sluchin   (Parijs,   °1977)   geboren   uit   een   muzikantenfamilie  begint  haar  studies  op  achtjarige  lee[ijd   aan   het   Conservatoire   na;onal   de   région   Boulogne-­‐ Billancourt   in   de   klas   van   Annie   Fontaine   en   Isabelle   Moren.   Opgemerkt   door   de   harpiste   Marielle   Nordmann,   volgt   ze   bij   haar   lessen   aan   het   CNR   de   Paris.   In   2003   bekomt   ze   de   pres%gieuze   beurs  van  Académie   Karajan   en   sluit  zich  zo  aan  bij  Philharmonique   de  Berlin  en  de  harpiste   Marie-­‐Pierre   Langlamet.   Het   volgend   jaar   werkt   ze   als   soloharpiste  aan  de  Opéra  Royal  de  Wallonie.  Haar  ervaring   staat   symbol  voor  zowel  haar   muzikale   diversiteit   als  haar   explorerende   karakter,   resulterend   in   verscheidene   concerten   en  recitals,   zowel  als  soliste   en  kamermuzikante   in   samenwerking   met   talloze   grote   orkesten   en   ensembles   als   het   Orchestre   de   chambre   de   Tel-­‐Aviv,   l’orchestre   symphonique   d'Ashland   aux   Etats-­‐Unis   en   l'orchestre   de   chambre   Louis   Poulet   en   Belgique   en   l'Ensemble   Mul;latérale.   Ze   treed  daarnaast   ook  vaak   op  met   het   Duo  Sluchin,   samen   met   haar  broer   die   violist   is.   Alsook  met  Agnès  Peytour,  met   wie  ze  het   Duo  de  harpes  Néféli  oprichhe.  Vandaag  gee[  zij   les   aan   de   academie   van   Waremme   en   richhe   samen   met   Vinciane   Degroote   en   Agnès   Peytour  de  vzw  Harpegio  op,  die  zich   inzet  voor  het  harpentalent  van  morgen.  In  maart  2012   organiseert  zij  de  Concours  Na;onal  de  Harpe  in  het  Instrumentenmuseum  van  Brussel.

Leen   Van  der  Roost    Ze   studeerde   aan   het   Koninklijk   Muziekconservatorium   te  Antwerpen  bij  Sophie  Hallynck,  waar   z e   m e t   g r o t e   o n d e r s c h e i d i n g   afstudeerde.   In   2009   volgde   ze   een   specialisa%ejaar   bij   Isabelle   Perrin   te   Parijs.

Naast   het   ensemble   Emanon   en   het   kamermuziekcollec%ef   les   Fêtes   Galantes   (Veerle   Simoens   cello,   Emilie   De   Voght,   zang)   speelt   ze   als   freelance   harpiste   bij   verscheidene   orkesten   en   ensembles   zoals   de   Koninklijke   Muziekkapel   van   de   Gidsen,   Brussels   Philharmonic,  Orchestre  Philharmonique  de  Liège,   Vlaams  Radio  Koor...  In  2005  behaalde  ze   de  eerste  prijs   aan  de   interna%onale  harpwedstrijd  in  Nice,  in   2008  werd   ze   laureaat  in  de   Concours  Rotary  Gent.   In  2006  trok  ze   met  mode-­‐ontwerpster  Kaat   Tilley   naar  Peking  met   de  dansvoorstelling  Wired  en  in  2009  ging   ze  met  dansstudio  Chantal  Tyncke   naar  Verona.  In   januari  2010   trad  ze  op  als  soliste   in  de  produc%e   Chichester   Psalms  met  het  Vlaams  Radio   Koor  en   Jef  Neve.  In  2011  trad   ze  tevens  op  als  soliste  bij  het  Vlaams  Radio   Koor  o.l.v.  Hervé   Niquet   in  de  produc%e  Contempla;on  Française,  een  concertreeks  die   bekroond  werd  met   een  concert  in  de  Basilica  dei  Frari  te  Vene%ë.   30


Symfonieën der zinnen

Om  22u15 Symfonieën  der  Zinnen Programma Frank  Nuyts,  Chamber  Symphony  FeDsh,  met  beelden  van  Kurt  Van  der  Elst Frederik  Segers,  Light  SeducDve  Demeanor,  voor  kamerorkest   met  projec%e  van  “Alice  in  Acidland”  (1968)  (crea;eopdracht  met  de  steun  van  de  Vlaamse   Gemeenschap)

Toelich(ng FeDsh De  kamersymfonie  Fe;sh,  gecomponeerd  door  Frank  Nuyts  in   opdracht  van   Ensemble   Emanon,   onder  leiding  van  Raf  De  Keninck  en  zangeres  Elise  Caluwaerts,  is  een  werk  over  inperkingen.  De   Gentse   fotograaf  Kurt   Van  der  Elst   zal  voor  deze   produc%e   een  beeldendecor  maken,   hetgeen   de  idee  van  inperking  of  beperking,   het  thema  van  de   kamersymfonie,  zal  versterken.  Tenslohe   zal  in  hetzelfde  programma  een  nieuwe  soundtrack  door  het   zelfde  ensemble  ten  doop   worden   gehouden.  In  ieder  deel  worden  bepaalde  parameters  als  het  ware   ingesnoerd:  een  eerste   deel   zonder  noemenswaardige   harmonie,  die  in   het   tweede  deel  opduikt  in   zijn  meest  rudimentaire   vorm:   een  reeks  opeenvolgende   tertsen.   In   het   derde   deel  zakt   de   dynamiek   niet   onder  half   luid,   terwijl   de   basis  ritmische   eenheid   niet   wordt   onderverdeeld.   Het   derde   deel   kent   geen   stabiel  tempo  en   het  laatste  deel  is  niet  anders  dan  een  aflopen   van   een   %ental  mogelijke  duo's   in  de  gekozen  bezenng.   31


Kurt  Van  der  Elst:  fotograaf Kurt   Van  der  Elst   rolde   eerder  toevallig  de   theaterwereld  binnen.  Tijdens  het   laatste   jaar  van   zijn   opleiding  aan  de  Academie  voor  Schone  Kunsten  in  Gent  begon   hij  als  fotograaf  te  werken   voor  het  Gentse   Nieuwpoorhheater.  Daar  kwam  hij  voor  het  eerst   in   contact  met  het  werk  van   Arne   Sierens,   één   van   de   meest   produc%eve   theaterauteurs   van   Vlaanderen.   Vanaf   de   produc%e   ‘Bernadetje’   (1996)   werd   hij   de   vaste   scènefotograaf   van   Sierens.   Als   freelancer   werkt   hij   ook   vaak   voor   andere   gezelschappen   en   opdrachtgevers.   In   februari   2012   stelt   Fotogalerij  FLINXO  Corpus  van  hem  tentoon.

Light  SeducDve  Demeanor,  WereldcreaDe De   obscure   sexplota%on  B-­‐film   Alice  in   Acidland  (1968),   geregisseerd  door  John  Dunne   komt   uit   een   %jdperk   dat   porno   nog   verboden   was   in   Noord-­‐Amerika   &   de   interesse   in   psychedelische   drugs  zijn   hoogtepunt   had   bereikt.   De   film   hee[   de   uitstraling   van   de   an%-­‐ drugs  propaganda  uit   de   jaren  50;   compleet   met   een   strenge,   monotone   verteller.   De   grote   contradic%e   van  deze   film   is  dat   het   wel   degelijk   over  een  so[-­‐ero%sche   film   gaat;   maar  dan   wel  met   een   heel  conserva%eve   moraal.   Alice   gaat   immers  ten   onder   na  een   ‘bad   trip’.   De   verteller   sluit   af   met   de   woorden:   "Alice   is   now   a   mental   vegetable,   forever   living   in   the   summer  of  love.” Het  muzikale  uitgangspunt  van  Frederik  Segers  is  juist   de  %jdsgeest  van  de  jaren  '60  vahen.  Om   dit   te   bekomen   flirt   hij  met   TV-­‐tunes  uit   deze   periode.   Hij   vergroot   de   conserva%eve   moraal   met   ietwat   misplaatste   drama%ek,   afgewisseld   met   overdreven   naïeve   onschuld.   Door   het   vervangen  van  de  soundtrack   krijgt   de  film   een  hele  nieuwe,   zelfs  komische  dimensie.     Klassiek   ontmoet  psychedelica.

32


Componisten Frank  Nuyts  (zie  pag.  28) Frederik   Segers   studeerde   in   2004   af   aan   het   Conservatorium  te   Gent  als  producer/audio   engineer.  Hij   produceerde   en/of   arrangeerde   mee   aan   verschillende   albums  van  Kartasan,   VaFanFahre,  Sioen  en  Maguaré.   Als   engineer   van  de  Jet-­‐studio’s  werkte  hij  onderandere  met   Intergalac;c   lovers,   Isabella   Rossellini,   Hooverphonic...   Hij  producete  het  debuut   album  van  Marvelas  Something   een   band   waarin   hij   de   gitaar   en   een   deel   van   de   composi%es   voor   zijn   rekening   neemt.   Nieuw   werk   van   Marvelas  Something  mogen  we  verwachten  in  2012. Tijdens  zijn  studies  groeide  zijn  interesse  voor  het  componeren.  Na  een  aantal  studieprojecten   rond  anima%efilm,  hee[  Frederik  Segers  zijn  weg  gevonden  in  het  professionele  circuit:  Anton   Setola’s   award-­‐winning   Jazzed,   Christophe   Gérard’s   Peace   on   earth   en   Joeri   Chris%aen’s   Plankton  Invasion   &  Fair   Trading?  kan   hij  aan  zijn  cv  toevoegen.  Momenteel  werkt  hij  aan  de   scores  voor  850  Meters  &  De  kakkerlak  en  de  zee.

Uitvoerders Emanon  groepeert   16  jonge   en   talentrijke   musici.   Het  ensemble   hee[  een   neus  voor  nieuwe   Vlaamse   composi%es  én   staat   borg   voor  een  sterke   groepsvertolking.   Het   uitbreken   naar  de   andere   kunstdisciplines   wordt  onverminderd  voortgezet   en  waarborgt  een  programma%e   vol   lef,   veelzijdigheid   en   kwaliteit.   Emanon   scoort   bijzonder   sterk   in   deze   mul%disciplinaire   projecten:  hedendaagse   muziek   in  combina%e   met   dans,  muziektheater,   beeldende   kunst   en   literatuur.   Deze   crossovers  passen   volledig   binnen  de   filosofie   van   Emanon:   zoveel  mogelijk   hedendaagse  Vlaamse  composi%es  creëren  voor  een  zo  ruim  mogelijk  publiek.  Ook  in   de  puur   muzikale   concerten   gaat   Emanon   steeds   op   zoek   naar   een   boeiende   spanning   tussen   hedendaagse   Vlaamse   muziek   en   de   hoogtepunten   uit   de   interna%onale   kamermuziekliteratuur.   De   basis   van   dit   succes   ligt   uiteraard   bij   de   uitstekende   musici:   zij   staan  borg  voor  een  sterke  groepsvertolking  en  dit  onder  de  gedreven  muzikale  leiding  van  Raf   De   Keninck.   Met   zijn   veelzijdige   sinfoniehabezenng   -­‐   strijkkwintet,   blaaskwintet,   trompet,   trombone,   harp,   slagwerk   en   piano   -­‐   is   Emanon   momenteel   ongetwijfeld   één   van   de   boeiendste   ensembles  in   Vlaanderen.   De   open   geest,   het   ar%s%ek   hoogstaande   peil   en   de   vernieuwende   programma's   van   Emanon   maken   intense   samenwerkingen   met   andere   cultuurhuizen  vanzelfsprekend.     2003  was  voor  Emanon  de   defini%eve   doorbraak  naar  de  Vlaamse  podia.  Met  zijn  uitstekende   debuut   cd   Mystery   bewees   Emanon   bovendien   dat   hedendaagse   Vlaamse   componisten   schiherend  werk  leveren.   Nadien  volgen  de  cd’s  Darkness  (2007),  Tarquinia  (2009)  en  ‘Hoe   het   varken   aan   zijn   krulstaart   kwam’   (2010).   Om   jong   talent   te   ondersteunen   schrij[   Emanon   tweejaarlijks   een   composi%ewedstrijd   uit.   Emanon   verzorgde   verschillende   tv-­‐   en   radio-­‐ opnames,  naast   fel   gesmaakte   concerten  waardoor  het  ensemble   hoog  aangeschreven  staat   bij  publiek,  organisatoren  en  componisten.     33


Raf   De  Keninck   werd   geboren   te   Duffel  in   1973.  Voor  zijn  bijzondere  inzet  op  vlak  van   hedendaagse   kamermuziek   ontving   hij   de   BAP-­‐   Sabamprijs   (1997)   en   de   Willem   Pelemansprijs.  Verder  werd  hij  laureaat  van   de     Na%onale   muziekwedstrijd   van   het   Gemeentekrediet   (1992),   laureaat   van   de   interna%onale   wedstrijd   Orpheus-­‐prijs   (1997),   laureaat   van   de   Nederlandse   Na%onale  kamermuziekwedstrijd  te  Almere   ( 2 0 0 5 )   e n   h a l v e   fi n a l i s t   v a n   h e t   interna%onale   kamermuziekconcours   Gaetano  Zine‚  te  Verona,  Italië. Als  klarinenst  en  op    basklarinet  creëerde   hij  %entallen  werken  die   terug  te   beluisteren  zijn   op  radio-­‐opnamen’s  en  cd-­‐produc%es.  Zo  was  er  een  uitzending  door   de   Nederlandse  zender   Radio   4   vanuit   het   Koninklijk   Concertgebouw   Amsterdam   waar   hij   met   het   Trio   Energico   optrad.   Als   kamermusicus   en   dirigent   ontving   hij   vele   lovende   woorden   van   solisten,   componisten   en   pedagogen.   Opvallend   bij   elke   uitvoering   is   zijn   ingesteldheid   om   alle   aspecten  die   de  muziek  in  zich  draagt  tot   bij  het  publiek   én  mede-­‐uitvoerders  te  brengen.  Raf   De   Keninck   is   ar%s%ek   leider   van   het   Emanon   ensemble   en   oprichter   van   het   iNter%dal   ensemble. Elise   Caluwaerts   (Coloratuursopraan)  studeerde   eerst   gelijk%jdig   aan   de   conservatoria   van   Antwerpen   bij   Lucienne  Van   Deyck  (klassieke  zang)  en  Brussel  (Oude   muziek)   om   daarna   haar  studies   voort   te   zehen   aan   het   Koninkijk  Conservatorium   van   Den  Haag,   waar  ze   in  2006  Cum   Laude   afstudeerde   bij   Diane   Forlano  en   Gerda   van   Zelm.   Elise   hee[   een   speciale   interesse   voor   hedendaagse   en   inter/mul%disciplinare   projecten   en   interpreteerde   verschillende   extreme   composi%es  als  An  Oy  van  Carlos  Iturralde,  Know   what   is   above   you   van   Steve   Reich,   gedirigeerd  door  Steve   Reich  zelf,  de   opera  Void/Sunyata  van  Wim  Henderickx     en    De  Staat  van  Louis  Andriessen  en   werkte  ook  mee   als   actrice   en   zangeres   aan   kuns‹ilms   van   o.a.   Hans   Op   de   Beeck,   Gabriela   Hernandez   en   Bernard   Gigounon   en   aan   choreografieen   van   Anabel   Schellekens   en   werkte   samen   met   ontwerpster   Kim   Stumpf   aan   een   Opera  performance   in   Paris  Fashion   week  2011  die  uitgezonden  werd  op  Arte.   Ze   hee[   ook   een   veelgevraagd   duo   met   pianist   Kim   Van   den   Brempt   waarmee   ze   liedprogramma’s   van   Roman%sch   Lied   en   Melodie,   over   Chanson   tot   hedendaagse   composi%es  brengt. 34


KA-­‐BAL  een  ini3a3ef  van  vzw  HardScore   3jdens  de  Gentse  Feesten  2012!! Tijdens  de  Gentse  feesten  2012  organiseert  vzw  HardScore  in  samenwerking  met  vzw   Trefpunt  en  Muziekcentrum  De  Bijloke  voor  de  tweede  maal  Ka-­‐Bal. Gedurende  acht  dagen  wordt  het  programma   “Le  Grand  Ecart”   gebracht  met  een  mix  van  dans,  muziek  en  kameropera.   Iedere  avond  om  20u Meer  info  vanaf  april  op  www.hardscore.be

Voorwaarts  Maart  /  En  avant  mars op  1  &  2  Maart  2013   Tijdens  Voorwaarts  Maart  2013   wordt  honderd  jaar  na  de  wereldtentoonstelling  van  Gent  1913 de  wereld  op  muziek  gezet... Meer  info  vanaf  september  op  www.hardscore.be    

35


36


Voorwaarts maart 2012 | Programmaboekje