Issuu on Google+

chimeres the neuron stimulating zine

τεύχος 002 [110604] – διανέμεται χωρίς αντίτιμο www.chimeres.gr

ένα ακόμα zine? ο mashamune shirow και οι φαντασιώσεις του ο timothy carey εξομολογείται 10 χρόνια μετά το θάνατο του η ευτυχία ως κλειδί η πραγματικότητα μας τα τείχη γύρω μας αντικαταστήστε με burroughs ή borrows? s.h.a.n.d.y. η ανθρώπινη γέφυρα αναζητώντας την άγνωστη καντάθ ολυμπιάδα σουρεαλισμού τελειώνει? τώρα αρχίζει...


identity

ii

chimeres: the neuron stimulation zine [ideas; articles; viruses; senses; stupidity; madness; painkillers; little green people; interviews; mad writers; madder readers; brain pollution; literature; science; music; movies; philosophy; irony; humor; disclosure; mind games; feedback; communication; creativity; contradiction; destruction; pleasure; self torture; math equations; quantum determinations; comics; prophecies; questioning answers; answering questions; experiments; psychoanalysis practice; non-lobotomized brains;] discover it: web [www.chimeres.gr] feel free to reproduce them; feel free to communicate; feel free to contribute: mail: [mail@chimeres.gr] web: [www.chimeres.gr/mail.php]

index το ημερολόγιο ενός τρελού – [comzeradd] h.p. lovecraft – [baphomet] ανθρώπινο – [nietzsche] τα κλειδιά της ευτυχίας – [retinotopic] shirow – [ovack.maotiki] ουδείς αναντικατάστατος – [cham.kor.] τείχη – [kavafis] s.h.a.n.d.y. – [ligansai] η πραγματικότητα δεν υπάρχει – [cham.kor.] burroughs’ interview the world’s greatest sinner – [ligansai] ολυμπιακές αυταπάτες – [comzeradd] οι όμορφες ειδήσεις, όμορφα καίγονται

«εκλαμβάνω τους πόθους μου πραγματικότητα των πόθων μου.»

για

iii iv vi ix xi xiv xiv xv xxi xxiv xxvi xxix xxxiii

πραγματικότητα

γιατί

πιστεύω

στην

- situationist international


so-called editorial

iii

το ημερολόγιο ενός τρελού [comzeradd] Δεύτερο τεύχος και η σχιζοφρένεια καλά κρατεί. Τελικά η σχιζοφρένεια τείνει να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής (σας). Πότε ήταν η τελευταία φορά που επισκεφτήκατε ένα ψυχαναλυτή; Πότε ήταν η τελευταία φορά που συμβουλευτήκατε ένα φίλο σας; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ρωτήσατε τον οδοντογιατρό σας; Αναρωτιέμαι μήπως θα ‘πρεπε να παραχωρήσω το τίτλο του παρόντος και σ’ άλλους τροφίμους ψυχιατρικής κλινικής. Μέσα στη τρέλα μας (κάποια στιγμή πρέπει να αποσαφηνίσω την έννοια) αποφασίσαμε να αλλάξουμε λίγο το layout του περιοδικού. Έτσι όπως το πάμε θα αλλάζουμε layout σε κάθε τεύχος. Τα έσοδα απ’ το πρώτο τεύχος (πάει κι αυτός, τον χάσαμε) επενδύθηκαν καταλλήλως στη προώθηση και διαφήμιση του περιοδικού. Ήδη κάποιες εταιρίεςκολοσσοί μας πρότειναν να διαφημιστούν στις σελίδες του περιοδικού, αλλά επειδή υπάρχει χώρος μόνο για μία αποφασίστηκε η διεξαγωγή debate ανάμεσα στους εκπροσώπους των εταιριών. Λόγοι επαγγελματικού απορρήτου δεν μας επιτρέπουν να σας αποκαλύψουμε τα ονόματα των εταιριών (how are you? ου, ου, ουυυυυυυ!). Πρέπει να φύγω, γιατί με ειδοποίησαν ότι έρχεται ο γιατρός μου (πρέπει να βρω τρόπο να βγάλω τον πομπό). Αν σταματήσω να γράφω απότομα σημαίνει πως οι προδότες κέρδισαν (για άλλη μια φορά) και η ένεση που μου έκαναν πριν μια ώρα αρ$#χισ%&ε να εν^ργ*~...


bookmakers

iv

h.p. lovecraft “η ονειρική αναζήτηση της άγνωστης καντάθ” [baphomet] «Αν στ’ αλήθεια ο άνθρωπος είναι ανίκανος να δημιουργήσει ζωντανά όντα από την ανόργανη ύλη, να υπνωτίσει τα ζώα του δάσους, για να υπακούν στη θέληση του, να πετά από δέντρο σε δέντρο μαζί με τους πιθήκους της αφρικανικής ζούγκλας, να επαναφέρει τη ζωή στα μουμιοποιημένα πτώματα των φαραώ και των ίνκας ή να εξερευνήσει την ατμόσφαιρα της αφροδίτης και την έρημος του άρη, επιτρέψτε μας, τουλάχιστον, μέσα στη φαντασία μας να γίνουμε αυτόπτες μάρτυρες αυτών των θαυμάτων και να ικανοποιήσουμε αυτή την ακατάσχετη επιθυμία για το άγνωστο, το παράξενο και το αδύνατο, η οποία υπάρχει μέσα σε κάθε δραστήριο ανθρώπινο εγκέφαλο…» - h.p. lovecraft Ο howard phillips lovecraft γεννήθηκε το 1890 στο providence του rhode island των η.π.α. και πέθανε το 1937. Επηρεασμένος από συγγραφείς όπως ο edgar allan poe (1809 - 1849) και ο λόρδος dunsany (1878 – 1957), ο lovecraft κατασκευάζει τον δικό του κόσμο, όπου ο κθούλου αποτελεί τον βασικό θεό του λαβκραφτικού πανθέου. Στον αστερισμό της μυθολογίας κθούλου, η ονειρική αναζήτηση της άγνωστης καντάθ είναι σίγουρα το πρώτο από τα έργα της ωριμότητας που θ’ ακολουθήσουν. Σ’ αυτή την εκρηκτική φαντασία ο lovecraft δοκιμάζει για πρώτη φορά να ενσωματώσει δημιουργικά σε μια ολοκληρωμένη μεγάλη σύνθεση όλα τα προηγούμενα αισθητικά αλλά και θεματικά προβλήματα γύρω από το σύμβολο της ονειροχώρας. Μύθοι, θρύλοι και παραδόσεις συγχωνεύονται δημιουργικά σ’ αυτό το έργο, που μέσα του ο συγγραφέας δεν παραλείπει να εκφράσει, πως τις περισσότερες φορές, αυτός που αναζητεί ένα θησαυρό όταν τον ανακαλύπτει, γίνεται θησαυροφύλακας… Όπως έγραψε ο ίδιος ο lovecraft, «Καμιά παράξενη ιστορία δεν μπορεί πραγματικά να παράγει τρόμο, αν δεν εξοπλιστεί με όλη τη φροντίδα και την αληθοφάνεια μιας πραγματικής απάτης».


bookmakers

v

Στο κέντρο του έργου υπάρχει πάντα εκείνο το έρημο πλάσμα, που ακούει στο όνομα randolph carter. Είναι ο ονειρευτής, ο εραστής των μακρινών οριζόντων, της υπερκόσμιας ομορφιάς, της υπερούσιας αλήθειας, αλλά και ο τολμηρός ερευνητής του αγνώστου. Δε διστάζει μπροστά σε τίποτε. Δε φοβάται να εισέλθει στο σκοτεινό άντρο και να διασχίσει το ανήλιαγο υπόγειο, παρ’ όλες τις βεβαιωμένες φρικαλεότητες που κρύβει. Άδεια κάστρα σε βραχώδεις λόφους τον υποδέχονται. Ήχοι αλλόκοσμοι θέτουν σε δοκιμασία το λογικό του. Αλλά δεν υποχωρεί. Είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει το ανείπωτο, το ανίερο, το ανόσιο, ακόμη και το βλάσφημο, έτοιμος να θέσει το δάχτυλο στον τύπο των ήλων. Αποφασίζει το ταξίδι έχοντας επίγνωση των δυσκολιών του και ξέροντας ότι όταν θα επιστρέψει, αν επιστρέψει, τίποτε δε θα είναι πλέον αυτό που ήταν πριν. Αναμφίβολα η σύλληψη του έργου είναι ευφυής καθώς υλοποιεί με ρεαλιστική ακρίβεια ένα πολύχρωμο, μουσικό όνειρο τρόμου, παρασύροντας τον αναγνώστη στη θαυμαστή ψευδαίσθηση πως αποτελεί μέρος του. «…Από τότε ακριβώς έπαψε να υπάρχει. Κατά διαστήματα του έσπρωχναν μέσα στο κελί τροφή, αλλά δεν την άγγιζε. Δεν ήξερε ποια τύχη τον περίμενε, διαισθανόταν ωστόσο ότι τον κρατούσαν για τον ερχομό εκείνης της τρομακτικής οντότητας, του έρποντος χάους και αγγελιοφόρου των απεριόριστων άλλων θεών, του νυαρλαθοτέπ. Στο τέλος, ύστερα από ένα αόριστο διάστημα ωρών ή ημερών, η τεράστια πέτρινη πόρτα άνοιξε πάλι διάπλατα…» - h.p. lovecraft


philosophy

vi

ανθρώπινο(1) [f. nietzsche] Ωστόσο ο ζαρατούστρας κοίταξε το πλήθος και απόρησε. Ύστερα μίλησε έτσι: «Ο άνθρωπος είναι ένα τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στο ζώο και στον υπεράνθρωπο, ένα σχοινί πάνω από μια άβυσσο. Ένα επικίνδυνο πέρασμα, ένα όλο κίνδυνο βάδισμα, ένα επικίνδυνο κοίταγμα κατά πίσω, ένα επικίνδυνο τρεμούλιασμα των ώμων και μια ακινησία. Το πιο σπουδαίο στον άνθρωπο είναι τ’ ότι γίνεται μια γέφυρα κι όχι ένας σκοπός. Το πιο αξιαγάπητο στον άνθρωπο είναι ότι γίνεται ένα πέρασμα κι ένα βασίλεμα. Αγαπώ αυτούς που δεν ξέρουν πώς να ζήσουν εκτός κι αν η ζωή τους είναι ένα βασίλεμα, γιατί είναι αυτοί που περνούν αντίπερα. Αγαπώ αυτούς που ξέρουν να περιφρονούν βαθιά, γιατί αυτοί είναι οι μεγάλοι λάτρες, τα τεντωμένα βέλη της δίψας για την αντίπερα όχθη. Αγαπώ αυτούς που δεν αναζητούν πρώτα πέρα από τ’ άστρα λόγους για να δύσουν και για να θυσιαστούν, μα που θυσιάζονται οι ίδιοι πάνω στη γη για να γίνει μια μέρα η γη του υπεράνθρωπου. Αγαπώ αυτόν που ζει για τη γνώση και που θέλει τη γνώση για να ζήσει μια μέρα ο υπεράνθρωπος. Κι έτσι ποθεί την ίδια του την πτώση.

Αγαπώ αυτόν που αγαπά την αρετή του: γιατί είναι αρετή το να θέλεις να βασιλέψεις, και μια λαχταρά να τιναχτείς ψηλά. Αγαπώ αυτόν που δεν κρατεί μέσα του ούτε μια σταγόνα πνεύμα για τον εαυτό του, αλλά θέλει να είναι το πνεύμα της αρετής του ολοκληρωτικά, κι έτσι σαν πνεύμα να περάσει τη γέφυρα. Αγαπώ αυτόν που κάνει την αρετή του μοίρα και κλίση του: κι έτσι για το καλό της αρετής του θέλει να ζήσει ή να μη ζήσει. Αγαπώ αυτόν που δεν θέλει πολλές αρετές. Μια αρετή είναι περισσότερο αρετή από δύο, γιατί έχει περισσότερους κόμπους απ’ όπου θα πιαστεί η μοίρα μας για να σκαρφαλώσει. Αγαπώ αυτόν που σπαταλά την ψυχή του, που ούτε θέλει ευχαριστίες κι ούτε που δίνει: γιατί αυτός τα δίνει όλα και δεν κρατά τίποτα για λογαριασμό του. Αγαπώ αυτόν που ντρέπεται γιατί η μοίρα του τα έφερε βολικά και που τότε ρωτά: μπας και ξεγέλασα κανένα; Γιατί αποζητά τη φθορά του. Αγαπώ εκείνον που ρίχνει χρυσά λόγια πριν από τα έργα του και πάντα εκτελεί περισσότερα απ’ όσα υποσχέθηκε: γιατί επιθυμεί την ίδια του την πτώση. Αγαπώ αυτόν που δικαιώνει τους ανθρώπους του μέλλοντος και απο-


philosophy

λυτρώνει τους ανθρώπους του παρελθόντος: γιατί θέλει να τον καταστρέψουν οι άνθρωποι του παρόντος. Αγαπώ αυτόν που τιμωρεί το θεό του γιατί αγαπά το θεό του, και θέλει να καταστραφεί από το θυμό του θεού του. Αγαπώ αυτόν που η ψυχή του είναι βαθιά, ακόμη και στη διάθεση του να πληγώνεται και που το καθετί μπορεί να τον καταστρέψει, έτσι που να ‘ναι ευχαριστημένος που θα περάσει τη γέφυρα. Αγαπώ αυτόν που έχει ελεύθερο πνεύμα και μια ελεύθερη καρδιά, έτσι

(1) απόσπασμα απ' το βιβλίο “τάδε έφη ζαρατούστρας”.

vii που το μυαλό του να ‘ναι όλο καρδιά, μα που η καρδιά του τον παρασέρνει στην πτώση του. Αγαπώ όλους αυτούς που είναι σαν βαριές σταγόνες, καθώς πέφτουν μιαμια απ’ το μαύρο σύννεφο που κρέμεται πάνω από την ανθρωπότητα, έτσι είναι που προφητεύουν τον ερχομό του κεραυνού και σαν τους προφήτες θα χαθούν κι αυτοί. Πρόσεξε, εγώ είμαι ένας προφήτης του κεραυνού κι η βαριά σταγόνα από το σύννεφο, μα τούτος ο κεραυνός ονομάζετε υπεράνθρωπος.»


secrets of life

ix

τα κλειδιά της ευτυχίας [retinotopic]

Πού ή πώς μπορούμε να βρούμε την ευτυχία? (κάτω δεξιά στο τρίτο σ��ρτάρι - απλώς το ανοίγεις και περιμένεις) κάνοντας καλές πράξεις, ανακαλύπτοντας τη θρησκεία, απολαμβάνοντας τις μικρές χαρές της ζωής? (απολαμβάνοντας τις μικρές χαρές της ζωής, ανακαλύπτοντας τη θρησκεία, κάνοντας καλές πράξεις). H τελευταία παγκόσμια στατιστική αξιών (ή ατομικό θερμοδυναμικό γίγνεσθαι) - ανάλυση της διαμόρφωσης του βαθμού (επιτυγχάνοντας την πρόκριση στα τελικά) ικανοποίησης και ευτυχίας, από χώρα σε χώρα (δηλαδή είναι παγκόσμια) που δημοσιεύει πρώτο το "new scientist", δείχνει ότι οι πιο "ευτυχισμένοι" άνθρωποι ζουν στη λατινική αμερική, στη δυτική ευρώπη και στη βόρεια αμερική. (όχι, όχι, δεν είμαστε και εμείς μέσα σε αυτούς). Οι ανατολικοευρωπαίοι είναι οι λιγότερο ικανοποιημένοι από τη ζωή τους, ενώ οι πιο ευτυχισμένοι είναι οι δανοί. (σύμφωνα με τις αξίες που καθορίσανε αυτοί που έκαναν την έρευνα, δηλ. κατά πόσο έχεις την ικανότητα να αγοράζεις αγαθά, να αγοράζεις την περίθαλψή σου, να αγοράζεις την εκπαίδευσή σου, να αγοράζεις την διασκέδασή σου ή διαφορετικά το βαθμό της οικονομικής σου δύναμης). Αποτέλεσμα?

Όλο και μεγαλύτερος αριθμός ερευνητών μαζί με όλες τις μελέτες (ναι, υπάρχουν και άλλες εκτός από αυτή που δημοσιεύτηκε από τη βίβλο, συγνώμη από το "new scientist") δείχνουν ότι η επιθυμία απόκτησης υλικών αγαθών, η οποία έχει αυξηθεί μαζί με το μέσο εισόδημα (στις παραπάνω χώρες, δηλ. γενικά), είναι ένα από τα μεγαλύτερα "κατασταλτικά της ευτυχίας". Συμπέρασμα? Πρέπει να αποτρέψουμε αυτά τα κατασταλτικά της ευτυχίας να χτυπήσουνε την πόρτα του σπιτιού μας. Πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ΟΧΙ (αναφέρεται αρκετά στην ιστορία μας αυτή η λέξη) στα "κακά" υλικά (του διαβόλου) αγαθά (=πράγματα που είναι καλά, για τη σχιζοφρένεια ολοταχώς) και στην αύξηση του μισθού μας, που θα μας αναγκάσει να διαλέξουμε το στραβό το δρόμο. (και λίγο μαστιγωματάκι την ημέρα κάνει το κακό πέρα) ΥΓ. Τα κλειδιά της ευτυχίας μάλλον βρίσκονται σε κάποιο καββαλίστικο συνδυασμό των γραμμάτων του παραπάνω κειμένου (όπως μας λέει η γεμάτρα) ουπς, λάθος. το άρθρο συνεχίζεται. οπότε:


secrets of life

x

Η επιστήμη έχει αρχίσει να εντοπίζει τους παράγοντες που μας βοηθούν να έχουμε μια ευτυχισμένη ζωή. (3 γιούπι στην επιστήμη, γιούπι - γιούπι - γιούπι). Σας παρουσιάζουμε τους 10 σημαντικότερους...

i.

χρήμα (και όμως, αντίθετα με αυτό που όλοι νομίζουμε)

ii.

επιθυμίες (η μείωσή τους αυξάνει την ευτυχία, οπότε σταματήστε εδώ και τώρα να ζητάτε διάφορα πράγματα και ο μισθός τώρα που το λέμε δεν χρειάζεται, αρκεί να συνεισφέρεις στο κοινωνικό σύνολο)

iii.

εξυπνάδα (κοινωνική εξυπνάδα ή αλλιώς σκουλικίσια ρουφιανιά)

iv.

γονίδια (? - σημεία των καιρών ή αλλιώς επιστημολογική παραπληροφόρηση, μερικές φορές καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς)

v.

εμφάνιση (απίστευτο, αμέσως να αφαιρέσω την καμπούρα από την πλάτη μου)

vi.

φίλοι

vii.

γάμος (οι παντρεμένοι είναι σταθερά πιο ευτυχισμένοι από του εργένηδες, έτσι - έτσι - έτσι)

viii.

πίστη (και ο θεός βοηθός)

ix.

προσφορά (είπαμε, δεν ζητάμε, προσφέρουμε, όπως και οι πολιτικοί - όλο δίνουν και ποτέ δεν ζητάνε)

x.

ηλικία (όταν πατήσεις τα 120 και το μυαλό σου θα τρέχει από τα αυτιά σου, τότε θα είσαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, υπομονή)


artificial manga

xi

masamune shirow [ovack.maotiki] Ο masamune shirow αναμφισβήτητα θεωρείται ένας από τους κυριότερους αντιπροσώπους στο χώρο των manga. Γεννήθηκε στις 23 νοεμβρίου 1961 στο kobe, μια μικρή πόλη στην ιαπωνία, η οποία όπως αναφέρει κι ο ίδιος, είναι ο καταλληλότερος τόπος για αυτοσυγκέντρωση.

Την πρώτη του επαφή με τον κόσμο των manga την απέκτησε στο osaka university of arts όπου γνώρισε ένα συμφοιτητή του ο οποίος σχεδίαζε και έκδιδε μόνος του τις ιστορίες του. Ο shirow αν και μέχρι τότε είχε αγοράσει ποτέ του manga, κατέληξε να τα ζωγραφίζει. Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που η τεχνική του δεν έχει πολλές ομοιότητες με αυτή άλλων δημιουργών. Πολλοί βέβαια πιστεύουν πως το στυλ του είναι ανώριμο και πως του λείπουν τα συστατικά εκείνα που θα το έκαναν πιο εμπορεύσιμο. Από την άλλη, αρκετοί είναι εκείνοι που τον θεωρούν έναν από τους λίγους καλλιτέχνες που μπορεί να ενώσει απίστευτα πολυδιάστατες ιστορίες πολλών και διαφορετικών μεταξύ τους, χαρακτήρων με αυτό το μοναδικό ύφος που δίνει στα σχέδια του.


artificial manga

xii

Το πρώτο του trade το δημιούργησε το 1983, με τίτλο “black magik” μετά από το ιαπωνικό fanzine “atlas”. Το ’85 δημιουργεί το “appleseed” για το οποίο κερδίζει και το galaxy award – 1986 – για το καλύτερο sci-fi comic. Μέσα από τις σελίδες του appleseed, εκτός από τα καταπληκτικά mecha, ο δημιουργός του, μας περνάει και τις ιδέες του για την δική του “ουτοπία”. Το 1988 ο shirow αρχίζει να δουλεύει το “ghost in the shell”. Ένας τίτλος που θα καταφέρει να τον κάνει ιδιαίτερα γνωστό και στη δύση, όχι όμως τόσο για το comic του, όσο για το ομότιτλο animation – 1996 – από τον mamoru oshii. Το όνομα masamune shirow είναι ψευδώνυμο. Το πραγματικό του όνομα δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό, όπως επίσης και το πρόσωπο του. Όπως αναφέρει κι ο ίδιος σε συνέντευξη του, με την άρνηση του να φωτογραφίζεται θέλει οι αναγνώστες του να βλέπουν μόνο την δουλειά του κι όχι την προσωπικότητα του. Σε πολλές δουλειές του, βλέπουμε ένα σχέδιο χταποδιού με το όνομα tacochu (taco=χταπόδι), κάπως έτσι ο masamune shirow θέλει να τον βλέπουμε!


info box

η σύγκρουση ενός ηλεκτρονίου με ένα ποζιτρόνιο παράγει αρχικά ένα ενεργητικό μποζόνιο Ζ. Το μποζόνιο Ζ ακτινοβολεί ένα σωματίδιο higgs και κατόπιν διασπάται σε ζεύγος φορτισμένων λεπτονίων. Το σωματίδιο higgs διασπάται και αυτό συνήθως σε b και αντί-b κουάρκ.


self torture

xiv

ουδείς αναντικατάστατος [cham.kor.] Με ενοχλεί πολύ, ένα από τα πολλά κύματα ισοπέδωσης, που συνεχώς μεγαλώνει και μας λούζει διαρκώς, αφήνοντάς μας την γνώριμη μυρωδιά της μιζέριας. Μια από τις μεγαλύτερες μπούρδες της σύγχρονης ιστορίας μας, είναι η άποψη που λέει ότι «ουδείς αναντικατάστατος»… Τι σημαίνει αυτό; Μια πλήρη απαξίωση της διαφορετικότητας των ατόμων. Μια συνεχής υποβάθμιση των ξεχωριστών χαρισμάτων που έχει ο καθένας. Γιατί γίνεται αυτό; Πάντα θέλουμε να χρυσώνουμε το χάπι… σταθερά πράγματα. σιγά μην παραδεχτούμε τα λάθη μας τώρα… Το κακό, ας πούμε, της υπόθεσης είναι ότι δεν δίνουμε αυτά που πρέπει σε αυτούς που αξίζουν. Πριν γίνει αυτό όμως θα πρέπει να δώσουμε την κατάλληλη προσοχή σε εμάς τους ίδιους. Μετά την αυτοκριτική όλα γίνονται πιο εύκολα… κι ας είναι δύσκολα φαινομενικά. Κάνε αυτό που θες… κάνε ό,τι πρέπει… ή κάνε ό,τι δεν πρέπει. Κάνε κάτι αληθινό… Δεν αρκεί πάντα η ανάμνηση. Χρειάζεται και δράση. Το θέμα είναι η δράση.

τείχη [κ. καβάφης] Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ Μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη. διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον. κτιστών ή ήχον. Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμο έξω.


retro

xv

s.h.a.n.d.y. [ligansai] Ιούλιος 1924. Στις ακτές της αφρικής, σ’ ένα χωριό πάνω στο δέλτα του νίγηρα, στο port actif, σχηματίζεται μια χωρίς προηγούμενο εταιρία. Η μυστική εταιρία s.h.a.n.d.y. Ιδρυτές και μέλη μερικοί από τους πιο γνωστούς και σημαντικούς συγγραφείς, ζωγράφους, καλλιτέχνες, διανοούμενους γενικώς του 20ου αιώνα, η αφρόκρεμα της εποχής. James joyce, scott fitzgerald, salvador dali, man ray, valter benjamin, paul klee, ezra pound, francis picabia, federico garcia lorca, jorge luis borge, και άλλοι ακόμη, αβέβαιοι και παράφοροι ήρωες αυτής της χαμένης μάχης που είναι η ζωή. Ογδόντα χρόνια μετά, ελάχιστα είναι γνωστά γι’ αυτή τη μυστική εταιρία. ποιος ο λόγος ύπαρξης της; γιατί shandy; ήταν αυτό το πραγματικό της όνομα; πώς έγινε γνωστή; Ο άνθρωπος που πρόδωσε το μυστικό της ύπαρξής της – ένα από τα μέλη της εταιρίας – είχε πει κάποτε γι’ αυτή την ένωση έχουμε έρθει στον κόσμο για να εκφράσουμε το πιο μυστικό και απρόσιτο βάθος της φύσης μας. Αυτό είναι που μας χωρίζει από τους ξενέρωτους σύγχρονούς μας. Αυτός ήταν ο λόγος της ένωσης και τη μυστικότητάς της. Όσο για το όνομά της shandy στη διάλεκτο ορισμένων περιοχών της κομητείας του yorkshire σημαίνει χαρούμενος, άστατος και τρελός. Αλλά shandy είναι και το ποτό που πίνουν στο λονδίνο, από πικρή μπίρα και λεμονάδα ή τζίντζερ έιλ. Και περισσότερο απ’ όλα, από το βιβλίο tristram shady του lawrence stern που είχε ζήσει μεγάλο μέρος της ζωής του στην κομητεία του yorkshire είχαν πάρει τη φράση που ήταν ο όρκος για να γίνεις μέλος της εταιρίας. «Η σοβαρότητα είναι μια μυστηριώδης ήπειρος του σώματος που χρησιμεύει για να κρύβουμε τις αδυναμίες του πνεύματος». Αναζητούν με μυστικούς τρόπους τους ομοϊδεάτες τους και οργανώνουν σε πόλεις ομιχλώδες και σκοτεινές τις συγκεντρώσεις τους. βιέννη, πράγα, τεργέστη, βερολίνο. Ορίζουν τις προϋπόθεσης και τα τυπικά χαρακτηριστικά του shandy εφευρετικό πνεύμα, ακραία σεξουαλικότητα, απουσία μεγάλων σκοπών, ακαταπόνητος νομαδισμός, συμπάθια για το νέγρικο στοιχείο, καλλιέργεια της τέχνης της αυθάδειας και πάνω απ’ όλα αγάπη στο μικρό στο φορητό, γιατί το μυστήριο δεν διαπερνιέται ποτέ τόσο καλά όσο όταν θαυμάζουμε τα μικρά πράγματα, πίστευαν. Κι αυτό επειδή το μικρό δεν έχει καμιά απολύτως κοινωνική ή πρακτική σημασία κι έτσι έχει μια απόλυτη ανεξαρτησία από την πραγματικότητα. Την πραγματικότητα που εμποδίζει την πρόσβαση στο μυστήριο όπως η γυάλινη επιφάνεια του πάγου στα ποτάμια της


retro

xvi

πράγας, της βιένης, του παρισιού. Στο παρίσι αναγνωρίζουν τα μελλοντικά μέλη της εταιρίας στους δρόμους με απόλυτη σιωπή και κινήσεις συνωμότη ένα χειροποίητο αλφάβητο των κουφών δίπλα στο αλφάβητο, 12 φράσεις αποκτούσαν νόημα μόνο για ‘κείνον που θα διάβαζε κάθετα το πρώτο γράμμα της καθεμιάς sept rue odeon – οδός οντεόν επτά. Επιπλέον η πρώτη από τις φράσεις - γραμμένη στα ισπανικά - αποκτούσε σημασία αν κάποιος διάβαζε τη λέξη που σχημάτιζαν τα πρώτα γράμματα. si hablas alto nunca digas yo – αν μιλάς δυνατά ποτέ μη λες εγώ – δηλαδή shandy. Οδός οντεόν επτά. Όποιος κατόρθωνε να φτάσει εκεί εύρισκε τον mileage centrar που τον ρωτούσε: Είστε κουφός; Kι αν απαντούσε καταφατικά, του έλεγε, δείχνοντας το βιβλιοπωλείο της sylvia beach, που άνηκε κι αυτή την εταιρία. Όπως βλέπετε δεν είναι το νούμερο 7 αλλά το 12. Την Παρασκευή στις 8, σας περιμένουμε. Το άθροισμα 27 των αριθμών 7, 12 και 8 είναι ο κατ’ εξοχήν συμβολικός αριθμός των shandys. Μήπως, άλλωστε, είναι τυχαίο ότι η εταιρεία διαλύθηκε το 1927. Οι συγκεντρώσεις τους ήταν πάντα μοναδικές περιπέτειες. Στη Βιέννη, συγκεντρώθηκαν, στις 27 Μαρτίου του 1925, 27 μέλη της εταιρείας και η συζήτηση γύρω από τα καλλιτεχνικά τους γούστα εξελίχθηκε σε ένα τέτοιο πανδαιμόνιο – με τη βοήθεια του αλκοόλ και της κοκαΐνης – ώστε οι περίοικοι κάλεσαν την αστυνομία. Η συγκέντρωση διαλύθηκε, οι sandys το έβαλαν στα πόδια, εκτός από τον scott fitzgerald που – παράδοξα νηφάλιος, αυτός που είχε την φήμη του αλκοολικού – εξακολούθησε ανάμεσα σε σπασμένα ποτήρια να παίζει μια παρτίδα σκάκι με τον littbarski, κι όταν οι γείτονες μπήκαν μέσα, μαζί με την αστυνομία, είπε με έξαψη. Εμένα, με είχαν καλέσει πραγματικά. Φράση που δεν δίστασε να αναπαράγει στον μεγάλο gatsby που έγραφε εκείνον τον καιρό. Εξίσου θυελλώδης ήταν και η συγκέντρωσή τους στο Βερολίνο, μέσα σ’ ένα ακίνητο παλιό υποβρύχιο, στο ζωολογικό κήπο bahnhof, όπου, ανάμεσα σε ένα σαλόνι οπίου και σε ένα ειδικά διαμορφωμένο χώρο για θέατρο με μαριονέτες, βυθίστηκαν στα άδυτα της ύπαρξης αναπτύσσοντας διαλογισμούς για το θάνατο, τη γλώσσα του θανάτου, τη γλώσσα και το θάνατο της γλώσσας. Τρία χρόνια ζωής μέτρησε η μυστική εταιρεία τους, μέχρι που ο προδότης alister crowley – αλπινιστής, σατανιστής, φιλόσοφος, δαμαστής λιονταριών, πορνογράφος, δικυκλιστής, ηρωινομανής, σκακίστας, σπιούνος και απόκρυφος – σε μια ανοικτή συγκέντρωση στη σεβίλλη, φανέρωσε την ύπαρξή της. Στα 1927 οι shandys έπαψαν να υπάρχουν. Όλες όμως οι ενδείξεις πείθουν ότι δίπλα μας εξακολουθεί να υπάρχει ό,τι μπόρεσαν να δουν από το μυστικό και απρόσιτο βάθος της φύσης μας. Στο έργο τους.


ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΕ ΓΙΑ 2 ΛΕΠΤΑ...


το ξέρατε πως το progress bar είναι πατενταρισμένο;

Πατέντες στο λογισμικό 80 %

EU patent EP 394160, ισχύει μέχρι το 2010. ...μια από τις 30.000 που περιμένουν να νομιμοποιηθούν.

Ανά πάσα στιγμή κάποια εταιρία μπορεί να μας απαγορεύσει να χρησιμοποιούμε καθημερινά, χρήσιμα εργαλεία μας.

Διπλώματα ευρεσιτεχνίας λογισμικού στην ευρώπη; - Όχι ευχαριστούμε.


Πατέντες στο λογισμικό Μια απειλή για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις λογισμικού. Μας αφορούν όλους. Αν ο haydn είχε πατεντάρει “μια συμφωνία χαρακτηριζόμενη από τον ήχο που παράγεται σε μορφή σονάτας”, ο mozart θα είχε άσχημα προβλήματα. Τα ανώτερα έργα του πιθανώς να μην υπήρχαν σήμερα, εκτός και αν είχε αρκετά λεφτά να πληρώνει δικαιώματα ή δικαστήρια. Παρόμοια προβλήματα θα έχουν οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις αν νομιμοποιηθούν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας στο λογισμικό των Η/Υ, στην επερχόμενη ψηφοφορία του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου στις 22/9. Μεγάλες εταιρίες πιέζουν την ευρώπη να υιοθετήσει τη νομοθεσία περί πατέντων στο λογισμικό που ισχύει στην αμερική, σπρώχνοντας την έτσι στην ίδια της την καταδίκη αφού το πέρασμα του νομοσχεδίου θα κάνει μόνο κακό στην ευρωπαϊκή οικονομία και τις επιχειρήσεις της. Αν χρησιμοποιείτε ή δουλεύετε σε υπολογιστή και στη δουλειά σας περιέχονται: o παράθυρα διαλόγων με tabs, progress bars (καθημερινά αντικείμενα) o δημιουργία αρχείων zip, gif, mp3 (καθημερινά είδη αρχείων) o ρουτίνες προστασίας διαρρηκτών σε ένα δίκτυο υπολογιστών o ...(ακόμη 30.000 πατέντες σε ιδέες λογισμικού) μπορεί στο μέλλον να δεχτείτε αγωγή για καταπάτηση μιας πατέντας. Η ανεξάρτητη ανάπτυξη λογισμικού δε θα βοηθήσει, γιατί οι πατέντες εφαρμόζονται σε ιδέες, όχι σε συγκεκριμένες υλοποιήσεις. Υπάρχουν ήδη 30.000 καταχωρημένες πατέντες σε βασικές ιδέες και ήδη καθιερωμένα πρότυπα οι οποίες ανήκουν κυρίως σε μια χούφτα μεγάλες επιχειρήσεις. Είναι αδύνατο να γραφτεί κάποιο πρόγραμμα χωρίς να καταπατεί κάποια από αυτές! Πρέπει να ελεγχθεί με αίσθημα ευθύνης και σοβαρότητας της ψηφοφορίας η πρόταση ώστε να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, ευρωπαίων προγραμματιστών και πολιτών.

Περισσότερες πληροφορίες, τρόποι δράσεις-συμμετοχής: http://epatents.hellug.gr/


ΤΩΡΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕ...


disclosure

xxi

«η πραγματικότητα δεν υπάρχει» - αέρα πατέρα (vol. 1) [cham. kor.] Μία από τις 4.598 καταγεγραμμένες και γενικά παραδεχτές πτυχές αυτής της συγκλονιστικής άποψης, παρουσιάζεται σήμερα ως κτήμα μου και αντικείμενο φλυαρίας. Αυτό γίνεται, διότι δεν θέλω να παραδεχτώ πως όλα αυτά που ζούμε, υπάρχουν. Βάζοντας στην άκρη τους θεμέλιους λίθους της ύπαρξής μου, όλα τα υπόλοιπα τα βάζω σε μια ηλεκτρική καρεκλά άνευ προηγούμενου. Το αποτέλεσμα είναι πως η πραγματικότητα δεν υπάρχει. Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν όλα αυτά. Δεν είναι δυνατόν να συμβαίνουν σε εμάς. Ένας διαρκής περιοδεύον θίασος με εμάς σε ρόλο θεατή που έχουμε χρυσοπληρώσει την πίσω-πίσω θέση μας και ούτε να δούμε μπορούμε καν… καλύτερα όμως γιατί το έργο δεν αξίζει μία. Υπάρχουν όμως και παρεκκλίσεις. Κάποιοι θεατές διώχνονται βιαίως από το θέατρο, κάποιοι αποχωρούν οικειοθελώς, κάποιοι ανεβαίνουν στην σκηνή και γίνονται κομπάρσοι. Δεν μπορώ να πιστέψω πως τα ανεχόμαστε όλα αυτά, πως τα αντέχουμε όλα αυτά (…). Η ζωή μας έχει γίνει ένα αδιάκοπο κυνήγι για την ευτυχία και την επιτυχία. Γεμίζουμε την ζωή μας με όσα περισσότερα υλικά αγαθά μπορούμε, ενώ δίπλα μας υπάρχουν άνθρωποι που με πολύ λιγότερα είναι γεμάτοι από χαρά. Τους θεωρούμε ηλίθιους; Έχουμε ξεχάσει να αγαπάμε, φοβόμαστε να αγαπήσουμε. Η αγάπη είναι μια έννοια φθαρμένη στις μέρες μας. Αυτοί που στήνουν τα σκηνικά του έργου, φροντίζουν να απομακρύνουνε την αγάπη από τον άνθρωπο, τον κάνουν να την σιχαίνονται, να την ακούν και να του έρχονται στο μυαλό ροζ καρδούλες, δωράκια αρκουδάκια, αγαθά κοριτσάκια με κοτσιδάκια να παίζουν μήλα ενώ κατά βάθος επιθυμούν τον γιατρό, και άλλα τέτοια σκατά. Εντάξει, σταματάω την πλάκα… Η αγάπη είναι πράξη και όχι έννοια. Κι ας είναι γεμάτος ο τόπος από προτασούλες-σλόγκαν για το τι είναι αγάπη. Η αγάπη έχει μέσα της θυσία, κι εμείς θέλουμε να μην χάνουμε ούτε τρίχα από το κεφάλι μας. Η αγάπη, λέει εσύ κι όχι εγώ, ενώ εμείς αυτό το λέμε όταν μας πέφτουν ευθύνες. Η αγάπη δεν υπολογίζει κόπο, κούραση, στέρηση. Εμείς βαριόμαστε και να αγαπήσουμε. Η αγάπη δεν σκέφτεται τον εαυτό της, εμείς όμως σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας. Μην ψάχνουμε πρότυπα αγάπης από την τηλεόραση. Ας ζήσουμε να τα βρούμε μόνοι μας… (συνεχίζεται με αποσπάσματα από μια ζωή χωρίς αγάπη…)


Πολλά περίεργα πράγματα..... Πολλά περίεργα πράγματα συμβαίνουν στον τρελό τούτο κόσμο που ζούμε. Μερικά συμβαίνουν (ή δεν συμβαίνουν) καθημερινά, χωρίς να το παίρνουμε χαμπάρι. Για μερικά δηλώνουμε άγνοια, για άλλα όχι. Ποτέ όμως δεν τους έχουμε δώσει τη δέουσα σημασία γιατί απλά δεν μας ενδιαφέρουν. Η αναφορά τους όμως θα αφήσει πολλούς με μορφασμό απορίας. Μήπως και εσάς; 1. είναι αδύνατον να γλύψεις τον ωμό σου. 2. ο κροκόδειλος δεν μπορεί να βγάλει τη γλώσσα του έξω απ το στόμα. 3. η καρδιά της γαρίδας είναι στο κεφάλι της. 4. όταν φτερνίζεται κάποιος τού λέμε γείτσες! γιατί πάνω στο φτάρνισμα η καρδιά σταματάει για ένα μικροδευτερόλεπτο. 5. σε έρευνα με 200.000 στρουθοκαμήλους επί 80 χρόνια, δεν αναφέρθηκε ούτε μια περίπτωση μια στρουθοκάμηλος να έχωσε το κεφάλι της στην άμμο. 6. το γουρούνι είναι ανατομικά ανίκανο να κοιτάξει προς τον ουρανό. 7. τα άλογα και οι νυχτερίδες δεν μπορούν να κάνουν εμετό. 8. αν φτερνιστείς πολύ δυνατά μπορείς να σπάσεις πλευρό. Αν πας να πνίξεις ένα φτάρνισμα, υπάρχει κίνδυνος ρήξης αγγείου στον εγκέφαλο ή στον λαιμό, με συνέπεια τον θάνατο. 9. τα ποντίκια πολλαπλασιάζονται τόσο γρήγορα ώστε σε 18 μήνες δυο ποντίκια μπορούν να δώσουν πάνω από ένα εκατομμύριο απογόνους. 10. ο αναπτήρας εφευρέθηκε πριν από τα σπίρτα. 11. το παπαπά της πάπιας δεν δίνει ηχώ. Κανένας δεν μπόρεσε να εξηγήσει το γιατί. 12. 23% των βλαβών φωτοτυπικών μηχανημάτων οφείλεται στο ότι κάποιος κάθισε απάνω για να βγάλει φωτοτυπία τον κώλο του... και.... 13. 75% αυτών που διάβασαν αυτές τις μαλακίες προσπάθησαν (έστω και κρυφά) να γλύψουν τον ωμό τους!


interview

xxiv

χάος(1) (w.b.) : (...) Τι θα μπορούσαν να κάνουν με όλους αυτούς τους ανθρώπους; Θα αποτολμούσα να υποθέσω ότι θα έπρεπε να ιδρύσουν προγράμματα εξολόθρευσης. Δεν θα μπορούσες να κλείσεις τόσους ανθρώπους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Δεν θα είχες αρκετούς άντρες να τους φυλάνε. Θα χρειαστεί ένα τεράστιο δίκτυο για να θρέψεις και να προμηθεύσεις τέτοια στρατόπεδα. (d.g.) : Πώς θα μπορούσε ένα κατεστημένο, ικανό για κάτι τέτοιο, να επιτρέψει να χρησιμοποιηθούν εναντίον του τα media, με κάθε σημαντικό τρόπο; (w.b.) : Δεν μπορούν πάντοτε να αποτρέπουν πράγματα σαν αυτά. Η εξουσία δεν είναι άτρωτη. Πρέπει να έχουν πρόφαση. Πρέπει να έχουν μια δ��καιολογία για να προχωρήσουν. Δεν θα μπορούσαν να ξεκινήσουν κάτι τέτοιο χωρίς την πρόφαση πολέμου ή κάποια ακραία επείγουσα ανάγκη. (d.g.) : Μια τέτοια πρόφαση θα μπορούσε να κατασκευαστεί. (w.b.) : Ναι, θα μπορούσαν να πετάξουν μια παλαιού τύπου ατομική βόμβα πάνω από την νέα υόρκη, η οποία θα εξαφάνιζε μέρος του προβλήματος, και μετά να πουν ότι οι κινέζοι το έκαναν. (d.g.) : Δεν χρειάζονται κάτι τόσο δραστικό. Μπορούν να χρησιμοποιήσουν, ως αποδιοπομπαίους τράγους, τους μαύρους, όπως οι γερμανοί χρησιμοποίησαν τους εβραίους. (w.b.) : Νομίζω ότι πρέπει να πάνε πέρα απ’ αυτό. Πρέπει να τρομοκρατήσουν όλους στην αμερική. (...) Η αμερική είναι υπερβολικά ευάλωτη στο χάος, σε μια κατάρρευση των επικοινωνιών, ιδιαίτερα στην κατάρρευση της αλυσίδας προμήθειας τροφίμων. Βόμβες επικεντρωμένες μόνο στις επικοινωνιακές υποδομές, τυφλά βομβιστικά χτυπήματα σε τρένα, πλοία, αεροπλάνα, λεωφορεία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε παράλυση. Αλλά θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας τις αναμενόμενες αντιδράσεις. Αναφερθήκαμε στην απόλυτη καταστολή που θα χρησιμοποιηθεί. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει ευρείας έκτασης βομβαρδισμός μπορείς να αναμένεις τις πιο βίαιες αντιδράσεις. Θα κήρυτταν το έθνος σε κατάσταση έκτατης ανάγκης και θα συλλάμβαναν οποιονδήποτε. Δεν χρειάζεται να ξέρουν ποιος το έκανε. Θα συλλάμβαναν οποιονδήποτε θα μπορούσε να το είχε κάνει. (...)

(1) προφητική συνέντευξη του w. burroughs στον d. georgakas, που πρωτοδημοσιεύτηκε στο global tapestry journal το 1971.


Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ


la batiste irony

xxvi

the world’s greatest sinner [ligansai] «I ask of film what most north americans ask of psychedelic drugs.» - αlejandro jodorowsky Η εικόνα. Όχι εγώ δεν πρόκειται να το πάω ακαδημαϊκά το θέμα έτσι και αλλιώς δεν είμαι κριτικός κινηματογράφου (μακριά..). Η εικόνα έχει τεράστια δύναμη και ευτυχώς για εμάς, κάποιοι που ασχολούνται και ασχολιόντουσαν με τον κινηματογράφο το είχαν καταλάβει και προσπάθησαν να βγάλουν το καλύτερο δυνατό από αυτό. Ορίστε λοιπόν παρακάτω ένα τελείως υποκειμενικό παράδειγμα προσωπικού, σκληρού αλλά και εύστοχου κινηματογράφου. the world’s greatest sinner (1963) - Τρέξτε, μην περπατάτε, για να τσεκάρετε αυτήν την ταινία! O timothy carey, ο αγαπημένος ηθοποιός χαρακτήρων που εμφανίστηκε σχεδόν στα πάντα από το “the killing” του stanley kubrick, έως το “head” με τους monkeys, πέρασε αρκετά χρόνια σκηνοθετώντας, γράφοντας και χρηματοδοτώντας αυτό το low-budget αριστούργημα. Μία από τις πιο παράξενες ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ, και πάνω από 4 δεκαετίες μετά, είναι ακόμα μπροστά από την εποχή του. Μια γκροτέσκο παραβολή που είναι τόσο καινοτόμα και διαβρωτική όσο κανένα άλλο φιλμ έως τώρα. Ο carey πρωταγωνιστεί ως clarence hilliard, ένας μεσόκοπος ασφαλιστής που φλιπάρει ξαφνικά και αποφασίζει να γίνει ένας ροκ μεσσίας. Εγκαταλείποντας την κανονική του ζωή, αλλάζει το όνομα του σε “θεός” και στήνεται στους δρόμους μοιράζοντας flyers για να μαζέψει όσο το δυνατόν περισσότερα νέα άτομα στην καμπάνια του “eternal man”, που υπόσχεται στο ότι όλοι θα γίνουν υπεράνθρωποι αν τον ακολουθήσουν, με το μότο: «Υπάρχει μόνο ένας θεός και αυτός είναι ο άνθρωπος!». Υπάρχουν κάποια «έξω από αυτόν τον πλανήτη» πράγματα που συμβαίνουν στην συνέχεια. Οι οπαδοί του clarence “god” επαναστατούν και βανδαλίζουν, αυτός τους υπόσχεται “no death”, και κατεβαίνει σαν ανεξάρτητος υποψήφιος για πρόεδρος της αμερικής. Το δόγμα του clarence παίρνει φασιστικές προεκτάσεις και αυτός σαν αντί-


la batiste irony

xxvii

δραση αρχίζει και αποπλανεί 14χρονα όμορφα κοριτσάκια για να ξαναφτιάξει το δόγμα του. Ο carey ήταν σοβαρός έως θανάτου με όλη του αυτή την τρέλα και η σκηνοθεσία του είναι απλώς χωρίς άλλα λόγια εξωφρενική. Περισσότερες από τις σκηνές στην ταινία είναι γυρισμένες στον δρόμο και το σκορ της ταινίας είναι γραμμένο από έναν πολύ νεαρό frank zappa. Να προσθέσω ότι η ταινία δεν βγήκε ποτέ πραγματικά στις αίθουσες. Υπήρξε μόνο μία προβολή το 1962 και αυτή τελείωσε με τον carey να ανεβαίνει στην σκηνή του κινηματογράφου και να σχίζει το πανί. Το twgs γυριζόταν από το 1958 με λεφτά του carey που έβγαζε από μικρορόλους σε διάφορες ταινίες της εποχής. Μάλιστα ο ίδιος σε μια από τις λίγες συνεντεύξεις του λίγο πριν πεθάνει τον ιανουάριο του 1994 δήλωσε ότι το twgs δεν έχει τελειώσει ακόμα και κάθε χρόνο προσθέτει νέο υλικό και αλλάζει την πλοκή, είπε: «μία ταινία δεν είναι κάτι που σου παίρνει απλώς δύο εβδομάδες και αυτό είναι, σε χαρακτηρίζει για την υπόλοιπη ζωή σου». Η ταινία κυκλοφορεί τόσα χρόνια μόνο μέσα από το underground κύκλωμα, μέσω του γιου του romeo carey και άλλων. Αυτός ο άγιος του underground πέθανε στις 11 μαïου 1994 και στην κηδεία του τραγουδήθηκε το μουσικό θέμα του sinner: «As a sinner he’s a winner Honey, he’s no beginner He’s rotten to the core Daddy, you can’t say no more He’s the world’s greatest sinner.» Wright on…


opinion

xxix

ολυμπιακές αυταπάτες [comzeradd] Το καλοκαίρι κάποια χώρα (η ελλάδα νομίζω) φιλοξενεί τους 28ους ολυμπιακού αγώνες. Η θέρμη με την οποία πολλοί πολίτες αυτής της χώρας αντιμετωπίζουν αυτό το γεγονός είναι γνωστή. Παρά όμως τις εντατικές προσπάθειες στάθηκε αδύνατο τόσο να δικαιολογήσω επαρκώς αυτή τη στάση όσο και να κατανοήσω τους λόγους για τους οποίους μια χώρα (και δη μικρή) επιθυμεί να αναλάβει την διοργάνωση των αγώνων. Όσες φορές κατάφερα να ανοίξω μια τέτοια συζήτηση, χωρίς να χαρακτηριστώ ανθέλληνας (όχι ότι θίγομαι), εξέλαβα ως απάντηση τους εξής τρεις λόγους: i.

«για να τους αναβαπτίσουμε». Για να χρησιμοποιείται ο χαρακτηρισμός «αναβάπτιση» είναι προφανές πως όλοι αντιλαμβάνονται την απόσταση που χωρίζει τους σύγχρονους απ’ τους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν ότι οι σύγχρονοι δεν είναι απλώς ένα αθλητικό γεγονός μία επίδειξη ευγενούς άμιλλας και ανταγωνισμού, αλλά αντιθέτως πρόκειται για μια επιχειρηματική δραστηριότητα με την αντίστοιχη επιδίωξη για κέρδη. o Δεν νομίζω ότι θα καταφέρετε (σε αντίθετη περίπτωση σας απονέμω το χρυσό μετάλλιο) να βρείτε εθνική ομάδα ή αθλητή που να μην φέρει το λογότυπο μιας εταιρίας πάνω στην αθλητική του περιβολή. Το “σύστημα” των χορηγών επεκτάθηκε και στο σύνολο της διοργάνωσης. Είναι γνωστή η φωτεινή επιγραφή επί της λ. κηφισίας που μετράει αντίστροφα το χρόνο για την έναρξη του «μεγάλου και του ωραίου» συνοδευόμενη απ’ την απαραίτητη διαφήμιση της coca-cola. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πριν μερικά χρόνια κατηγόρησαν την ατλάντα για εμπορευματοποίηση των αγώνων επειδή στο video της υποψηφιότητας τους εμφανιζόταν το λογότυπο της εν λόγω εταιρίας (έφτασαν και στο σημείο να χαρακτηρίσουν σικέ την ψηφοφορία). o Πώς νοείτε η ευγενής άμιλλα; Με μαστουρωμένους ή μη αθλητές; Αλήθεια γιατί ντοπάρονται οι αθλητές αφού σημασία έχει πρωτίστως το ευ αγωνίζεσθε και δευτερευόντως η νίκη; Μην έχετε πάντως την αφέλεια ότι ο λόγος είναι απλώς ο υπερβάλλοντας ζήλος κι ότι δεν δέχονται καμία εξω-αγωνιστική πίεση (είναι πολλά τα λεφτά άρη!). Δεν ξεχνιούνται εύκολα οι ανατριχιαστικές εικόνες με ποδοσφαιριστές να αφήνουν τη τελευταία τους πνοή μέσα στο γήπεδο από ανακοπή καρδιάς. o Πολλά ολυμπιακά έργα έγιναν (ή επιχειρήθηκε να γίνουν) με τη μέθοδο της εν μέρη χρηματοδότησης. Ήτοι το κράτος αντί να πληρώσει μια ιδιωτική εταιρεία για να αναλάβει την κατασκευή του έργου, προτιμά να δώσει ένα μέρος μόνο


opinion

xxx

αυτών των χρημάτων, με αντάλλαγμα την παραχώρηση της εκμετάλλευσης του έργου, μετά το πέρας των εργασιών, για κάποια χρόνια. Π.χ. αττική οδός (τα λεφτά των διοδίων πάνε στη τσέπη του κατασκευαστή), αεροδρόμιο (το διαχειρίζεται η γερμανική εταιρία για τα επόμενα 30 χρόνια!), στάδιο καραϊσκάκη (εδώ το κράτος δεν έδωσε δραχμή). Όπως είναι προφανές το τίμημα της διαχείρισης τέτοιων μεγάλων έργων από ιδιώτες είναι βαρύ, γιατί ανεβαίνει το κόστος χρήσης των έργων απ’ τους πολίτες (αθήνα-σπάτα:4€). Επέλεξαν αυτό το “δρόμο” γιατί κυρίαρχη προτεραιότητα τους είναι το μειωμένο κόστος και ει δυνατόν και οι κερδοφόροι (αναβαπτισμένοι;) αγώνες. o Επίδειξη προτεραιοτήτων αποτελούν και οι υπέρογκες τιμές των εισιτηρίων. Μάλλον οι αγώνες θα γίνουν μόνο για τους έχοντες. Για δε τις τελετές έναρξης και λήξης ούτε λόγος να γίνεται, οι τιμές εισιτηρίων για αυτές τις δύο εκδηλώσεις ξεπερνούν κατά πολύ τις συντάξεις του ΟΓΑ. ii. «για να προωθηθεί ο τουρισμός». Θεωρώντας πως αν η διοργάνωση στεφθεί με επιτυχία τότε θα διαφημιστεί η χώρα στο εξωτερικό. o Πάλι στα κέρδη το μυαλό μας. Πως τα κατάφερε πάλι το αθάνατο νεοελληνικό πνεύμα και έφτασε στο ψητό! Ακόμα λοιπόν κι αν η διοργάνωση δεν είναι κερδοφόρα ευελπιστούν ότι μέσα σε μερικά χρόνια θα γίνει απόσβεση απ’ τον τουρισμό. Νομίζω πως μόνο μία παράμετρος είναι αρκετή: η ελλάδα πριν από ένα χρόνο, λόγω των ολυμπιακών αγώνων, πήρε δάνειο απ’ την ευρωπαϊκή τράπεζα ύψους 5.000.000.000€ (ζαλιστήκατε;), περιττό να πω σε πόσα χρόνια θα ξεχρεωθεί. o Είστε σίγουροι ότι η ελλάδα θα διαφημιστεί στο εξωτερικό. Βάζετε το χέρι σας στη φωτιά ότι καμία τρομοκρατική ενέργεια δεν θα λάβει χώρα κατά τη διάρκεια των αγώνων; Γιατί αυτό το ρίσκο; (ίσως επειδή πιάσανε το γιωτόπουλο!) iii. «για να γίνουν έργα». Αφορμή δοθείσας (οι αγώνες ντε!) γίνανε κάποια μεγάλα έργα τα οποία θα έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και καιρό. o Πιο κυνική ομολογία των προτεραιοτήτων του κράτους δεν θα μπορούσαν να γίνουν. Γιατί το συμπέρασμα είναι αβίαστο: χρειάζονται ένα φόβητρο για να πράξουν τα αυτονόητα. Αυτό πάντως το επιχείρημα υπέρ της ανάληψης των ολυμπιακών αγώνων είναι ίσως και το πιο εξοργιστικό. Σε λίγο θα πιστέψουμε ότι πρέπει να διοργανώνουμε τους αγώνες κάθε 20-30 χρόνια για να γίνονται έργα. Αν δεν είχαμε πάρει τους ολυμπιακούς αγώνες θα ήταν παράλογο να κατασκευάσουμε δρόμους; Μετρό; Αεροδρόμιο; Γήπεδα; o Τι είναι πιο σημαντικό; Η αναβάπτιση των σύγχρονων ολυμπιακών αγώνων ή η ανθρώπινη ζωή; Αν ψάξετε στις εφημερίδες των δύο τελευταίων ετών (γατί


opinion

xxxi

στη τηλεόραση δεν παίζουν τέτοιες ειδήσεις) θα διαπιστώσετε ότι ο φόρος τιμής (νεκροί, ανάπηροι) είναι πολύ βαρύς. Οι παροικούντες εν ιερουσαλήμ έχουν αποφανθεί ήδη επί του θέματος: «αν πάρουμε όλα τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας στα έργα τότε δεν θα προλάβουμε να τα έχουμε έτοιμα για τους αγώνες». (no comments). o Πέρα όμως απ’ τα αυτονόητα, πολλοί αγνοούν το σύνολο των έργων μένοντας με την ψευδαίσθηση της χρησιμότητας τους. Κι όμως υπάρχουν έργα (και δεν είναι λίγα) για τα οποία δεν υπάρχει κανένα πλάνο ουσιαστικής εκμετάλλευσης τους μετά τους αγώνες. Μήπως είναι πολυτέλεια για μια μικρή χώρα να κατασκευάζει έργα για χρήση 20 ημερών; Μήπως είναι πολυτέλεια για οποιαδήποτε χώρα, δεδομένης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, της οικονομικής εξαθλίωσης του λεγόμενου “τρίτου κόσμου”, να καταφεύγει στη διεξαγωγή τέτοιων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων προς τέρψιν των πολυεθνικών, αλλά και του φιλοθεάμον κοινού; Έχω αρχίσει να σκέφτομαι σοβαρά να ιδρύσω μια εταιρεία και ανακοινώσω την πρόθεση μου για πρόσληψη εθελοντών...


«Το πολιτικό θέαμα ξαναστήθηκε και απαιτεί απ’ τον καθένα να γίνει ψηφοφόρος, δηλαδή άνθρωπος που απαρνείται τη δική του αυτόνομη δραστηριότητα και βαδίζει σαν πρόβατο στις κάλπες κάτω από τον ήχο των κομματικών αυλών, για να διαλέξει τους προνομιούχους που θα γίνουν πρόσοψη του κρατικού μηχανισμού. Η εξουσία λειτουργεί χωρίς ανάπαυλα και πότε πότε καλεί τον πολίτη να επικυρώσει τη λειτουργία του συστήματος και να αναθέσει σε επαγγελματίες τη ρύθμιση της μιζέριας του. Τροφή της πολιτικής είναι η γενικευμένη παθητικότητα. Δεν είσαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή σας; Δεν πειράζει! Διαλέξτε έναν χαμογελαστό υποψήφιο!»


area51

xxxiii

οι όμορφες ειδήσεις, όμορφα καίγονται χωριό τύπου στο μαρούσι - Αυτό κι αν είναι πρωτιά. Η βουλή προχωράει στη νομιμοποίηση του μεγαλύτερου αυθαιρέτου της ευρώπης. Ο λόγος για το χωριό τύπου στο μαρούσι. Η παρέμβαση πολιτών της περιοχής κάνει λόγο για αντισυνταγματικές και παράνομες διατάξεις και καταγγέλλει ότι: «παρά την ομόφωνη απόφαση του συμβουλίου της επικρατείας (αρ. 1528/03) που εκδόθηκε στις αρχές ιουνίου 2003, που ακύρωσε τους όρους δόμησης του ως αντισυνταγματικούς και άκρως επιβαρυντικούς για το μαρούσι με αποτέλεσμα το “χωριό” να είναι αυθαίρετο, οι εργασίες συνεχίζονται νυχθημερόν». πηγή: εφημερίδα “ποντίκι”

αγαθός ιός – Ανάμεσα στις αρκετές επιδημίες ιών και επιδρομές σκουληκιών που έπληξαν το internet τον αύγουστο του 2003, μία είχε έναν ιδιάζοντα modus operandi. Ενώ το σκουλήκι blaster ανάγκαζε τους υπολογιστές ξενιστές του να επανεκινούν κάθε λίγα λεπτά, το σκουλήκι welchia έμοιαζε να εμφορείται από αγαθές προθέσεις. Αφού έμπαινε σε ένα νέο προσωπικό υπολογιστή, τον εξανάγκαζε να επικοινωνήσει με την τοποθεσία ενημέρωσης των windows και να κατεβάσει ένα “μπάλωμα” (patch) για την ίδια την τρύπα που χρησιμοποιεί αυτό και το blaster. Στη συνέχεια επιχειρούσε να εξοντώσει το blaster, αν η μηχανή-ξενιστής τύχαινε να έχει προσβληθεί απ’ αυτό. Κατόπιν, ήλεγχε το τοπικό δίκτυο αναζητώντας πιο ευάλωτα συστήματα και επιχειρούσε να αναπαραχθεί. Ωστόσο περιείχε μια περίεργη υπορουτίνα: την πρωτοχρονιά του 2004 το welchia αυτοδιαγράφτηκε! πηγή: περιοδικό “scientific american”

γκουαντανάμο: προς απελευθέρωση πέντε βρετανοί – Διαπρεπής δικηγόρος δήλωσε χθες πως πιστεύει ότι οι αμερικάνικες αρχές βρίσκονται στη διαδικασία απελευθέρωσης πέντε βρατανών από τη βάση του γκουαντανάμο, προκειμένου να αποφευχθούν πιθανά σοβαρά προβλήματα με αμερικάνικα δικαστήρια. Μεταξύ των πέντε βρετανών, που θεωρούνται ύποπτοι για τρομοκρατική δράση και πρόκειται να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, βρίσκονται και δύο άντρες των οποίων την υπόθεση συμφώνησε να εξετάσει το ανώτατο δικαστήριο. Εν τω μεταξύ, ο πατέρας ενός εκ των συνολικά εννέα υπόπτων, που κρατούνται στο γκουαντανάμο, εξέφρασε την απογοήτευση του επειδή ο γιος του δεν βρίσκεται μεταξύ εκείνων που ανακοινώθηκε ότι θα απελευθερωθούν. πηγή: associated press


area51

xxxiv

“παράπλευρες απώλειες” - Στο δρόμο για την έγκυρη αποπεράτωση των έργων εν όψει 2004, και με το άγχος του χρόνου να κυριαρχεί, το τίμημα αποδεικνύεται πολύ βαρύ. Έντεκα εργαζόμενοι έχουν χάσει τη ζωή τους, οι πέντε εξ αυτών στα εργοτάξια του ολυμπιακού χωριού. Δεκάδες άλλοι έχουν τραυματιστεί, πολλοί από τους οποίους έχουν υποστεί μόνιμες βλάβες. Ένας από τους πρωταγωνιστές αυτών των “άλλων” αγώνων, είναι ο ιμπραήμ μοχάμεντ αλίσα, 30 χρονών, από τη συρία που έμεινε παραπληγικός εξαιτίας πτώσεως από τον 4ο όροφο οικοδομής στο εργοτάξιο του ολυμπιακού χωριού, αλλά μένει ακόμα – ενάμιση χρόνο μετά – αβοήθητος απ’ όλους, καθηλωμένος στο κρεβάτι του. Σύμφωνα με το πόρισμα της επιθεωρητών εργασίας που επισκέφθηκαν το εργοτάξιο μετά το ατύχημα, δεν ήταν ασφαλής η πρόσβαση των εργαζομένων από το ένα επίπεδο της σκαλωσιάς στο άλλο. Σημειώνεται ότι ο ιμπραήμ δεν έχει ακόμα λάβει την αποζημίωση του από το ΙΚΑ, στο οποίο ήταν ασφαλισμένος, ενώ ο εργολάβος τού του χρωστάει ακόμα κάποια μεροκάματα. Οι προσπάθειες να νοσηλευθεί σε κάποιο ίδρυμα απέτυχαν. Οι υπεύθυνοι του νοσοκομείου αναπήρων αγ. αναργύρων δεν τον δέχτηκαν επειδή... δεν μιλάει ελληνικά. πηγή: εφημερίδα “καθημερινή”

έκθεση για τη χρήση των ολυμπιακών εγκαταστάσεων μετά το 2004 - Έκθεση του οικονομικού πανεπιστημίου αθηνών που, συντάχθηκε για λογαριασμό της κυβέρνησης, προβλέπει δυσοίωνη τη μετα-ολυμπιακή χρήση πέντε ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Συγκεκριμένα, η έκθεση υποστηρίζει ότι θα είναι δύσκολο να αξιοποιηθούν εμπορικά το OAKA, το κωπηλατοδρόμιο του σχινιά, τα γήπεδα της πάτρας και της κρήτης, καθώς και το κλειστό γυμναστήριο της πάλης στα άνω λιόσα λόγω της δυσκολίας πρόσβασης και του υψηλού κόστους συντήρησης τους. πηγή: εφημερίδα “city press”

αφιλόξενη ευρώπη – Με πρόσφατη απόφαση της κεντροδεξιάς κυβέρνησης της ολλανδίας θα απελαθούν 26000 πρόσφυγες, απόφαση πρωτοφανής για τα έως τώρα ευρωπαϊκά δεδομένα. Η ολλανδική κυβέρνηση φαίνεται έτοιμη να απελάσει χιλιάδες ανθρώπους, πολλοί από τους οποίους ζουν ήδη στην ολλανδία εδώ και αρκετά χρόνια. Ο νέος νόμος προβλέπει την απέλαση των περισσοτέρων προσφύγων που έφτασαν στην ολλανδία πριν από την 1η απριλίου 2001. – Η επίσης κεντροδεξιά κυβέρνηση της δανίας ανακοίνωσε ότι θα απαγορεύεται η είσοδος σε φανατικούς μουσουλμάνους κληρικούς, ενώ θα επιβάλλονται κυρώσεις σε όσους πολίτες κρύβουν λαθρομετανάστες. – Στη βρετανία και στη γερμανία έχουν υιοθετηθεί νέα μέτρα για την απέλαση προσφύγων των οποίων οι αιτήσεις για χορήγηση ασύλου έχει απορριφθεί. – Η ιταλία και η γαλλία καταργούν την κατά περιόδους χορήγηση “αμνηστίας” που δίνονταν παλιότερα σε λαθρομετανάστες. πηγή: εφημερίδα “ελευθεροτυπία”


by: paulundero


chimeres 002