Page 1

2013

2013 exof_internet.indd 3

10/6/2013 12:33:54 µµ


exof_scooter katalog 2013:exof_ΤΧ24_07.qxd 30/5/2013 5:14 ìì Page 2 exof_scooter katalog 2013:exof_ΤΧ24_07.qxd 30/5/2013 5:14 ìì Page 2

exof_internet.indd 4

10/6/2013 12:35:02 µµ


megala_scooter:touring_pilio.qxd

5/6/2013

1:28

1


megala_scooter:touring_pilio.qxd

5/6/2013

1:13

1


megala_scooter:touring_pilio.qxd

5/6/2013

1:30

1


xoroi:touring_pilio.qxd

31/5/2013

11:56

8

4 scooter 150 κ.εκ. με μεγάλους τροχούς

Χώροι

Λύνουν τα χέρια Ένα από τα βασικότερα πλεονεκτήματα των scooter απέναντι στα υπόλοιπα δίκυκλα, είναι η ύπαρξη χώρων. Μεγάλοι ή μικροί, λύνουν τα χέρια του αναβάτη και του επιτρέπουν να μεταφέρει μαζί του επιπλέον πράγματα ή να τα αφήνει στο scooter του, όταν το παρκάρει.

Α

πό τα έγγραφα της μοτοσι- πλισμό (στη συγκεκριμένη κατηκλέτας του αναβάτη και το γορία αποτελεί πλέον συχνό κινητό του, μέχρι ένα κρά- φαινόμενο το τελευταίο) και αυνος κι ένα μπουφάν που δε θέλει τά τα scooter είναι ικανά να μετανα κουβαλήσει στο μίτινγκ που φέρουν πολύ περισσότερα πράγέχει προγραμματίσει, πολλά πράγ- ματα απ’ όσα θα πίστευε κανείς ματα μπορούν να χωρέσουν στα με την πρώτη ματιά που θα τους scooter. Πρόκειται για ένα από τα έριχνε. Με λίγα λόγια, η συγκεπρακτικότερα χαρακτηριστικά κριμένη κατηγορία των scooter τους και πολλοί είναι αυτοί που τα ξεχωρίζει για έναν ακόμη λόγο. επιλέγουν με γνώμονα ακριβώς Σε πολλούς εκπροσώπους της αυτό. Η συγκεκριμένη κατηγορία, βλέπουμε την καλύτερη αναλογία βέβαια, δε φημίζεται για τους χώ- μεγέθους/χώρου που υπάρχει ρους της. Μιλάμε, άλλωστε για μι- στην κατηγορία. Οι κατασκευακροκαμωμένα scooter με τροχούς στές δεν επιθυμούν να θυσιάσουν 16 ιντσών που σπάνια αφήνουν τους μεγάλους τροχούς ή τη λεπεριθώρια για μεγάλους χώρους. πτή σιλουέτα για να αυξήσουν Όπως συμβαίνει παντού, όμως, κι τους χώρους, οπότε καταφεύγουν εδώ υπάρχουν οι εξαιρέσεις. Είτε σε νέες σχεδιαστικές λύσεις, προμε αυξημένο χώρο κάτω από κειμένου να πετύχουν τη σέλα είτε με ένα top την καλύτερη δυνατή Το case στο στάνταρ εξοαναλογία. S B SH 150i A case p to ε μ διατίθεται εξοπλισμό ρ στο στάντα α full face έν ο λλ Ά . υ το εκεί. θα χωρέσει

Με μια μικρή βοήθεια εξοπλισμού… Τα δύο scooter της τετράδας μας που διαθέτουν τους περισσότερους χώρους, εκμεταλλεύονται κυρίως το “δωράκι” των εταιρειών που τα αντιπροσωπεύουν. Στις δύο κορυφαίες θέσεις βρίσκονται τα Honda SH 150i και Yamaha Xenter 150, τα οποία έχουν προικιστεί με top case στο στάνταρ εξοπλισμό τους. Αυτό του Xenter, μάλιστα, είναι αρκετά μεγαλύτερο (με χωρητικότητα 39

Στάνταρ top case διαθέ τει και το Yama Xenter 150, το οπ ha οίο αναπληρώνει για τη ν έλλειψη χώρου κάτω από τη σέλα.

8

λίτρων), αλλά το Honda κερδίζει αλλού. Το SH 150i είναι το scooter 150 κ.εκ., με τροχούς 16 ιντσών και το μεγαλύτερο χώρο κάτω από τη σέλα. Εκεί θα χωρέσει άνετα ένα full face κράνος ανεξαρτήτως μεγέθους και κάποια μικροπράγματα. Ένα ακόμη ίδιο κράνος θα χωρέσει και στο top case πίσω, ενώ τα υπόλοιπα μικροπράγματα θα φιλοξενηθούν στο ντουλαπάκι της ποδιάς. Η τελευταία είναι επίπεδη, το οποίο σημαίνει πως μπορείτε να κρεμάσετε από τον ειδικό γάντζο μια μεγάλου μεγέθους τσάντα. Εξαιτίας αυτών των μεγάλων χώρων του SH, το Yamaha Xenter 150 αρκείται στη δεύτερη θέση. Το μεγάλο top case θα φιλοξενήσει ένα full face κράνος ή δύο jet. Κάτω από τη σέλα, όμως, δε θα χωρέσουν παρά μόνο κάποια μικροπράγματα. Και σε αυτή την περίπτωση, συναντάμε ένα μικρό ντουλαπάκι στην ποδιά αλλά και τον πάντα χρήσιμο γάντζο, από τον οποίο μπορείτε να κρεμάσετε μια τσάντα.


xoroi:touring_pilio.qxd

31/5/2013

11:59

9

Ξεχωρίζει με τα βασικά Και τα δύο παραπάνω scooter βασίζονται πολύ στο top case που αποτελεί μέρος του στάνταρ εξοπλισμού τους, αλλά αυτό δεν αποτελεί κανόνα για όλα τα scooter της κατηγορίας. Και αυτό έρχεται να το επιβεβαιώσει το Symphony SR 150 της SYM, το οποίο δε διαθέτει top case – άλλωστε, κάτι τέτοιο θα «ζημίωνε» την sport εικόνα του. Παρ’ όλα αυτά, δεν πάσχει σε χώρους. Κάτω από τη σέλα του θα χωρέσει ένα full face κράνος χωρίς αεραγωγούς, κάτι που, όπως είπαμε και παραπά-

νω, αποτελεί φαινόμενο σπάνιο στην κατηγορία. Τα μοναδικά που έχουν αυτή τη δυνατότητα είναι το Symphony και το SH. Επιπλέον, οι χώροι του Symphony δεν εξαντλούνται εκεί. Στο κέντρο της ποδιάς υπάρχει ένα ευρύχωρο ντουλαπάκι που μπορεί να φιλοξενήσει αρκετά μικροπράγματα (ακόμη και γάντια) και ο απαραίτητος γάντζος για τη μεταφορά μιας τσάντας στην ποδιά. Στο Piaggio Liberty, από την άλλη, ο βασικός χώρος – αυτός κάτω από τη σέλα – είναι μικρότερος. Το ιταλικό scooter φημίζεται περισσότερο για τις μικρές του διαστάσεις και τις ευκολίες που προσφέρουν αυτές, παρά για τους χώρους του και αυτό επαληθεύεται κι εδώ. Κάτω από τη σέλα του θα χωρέσει μόνο ένα jet κράνος, αλλά υπάρχουν κι άλλες επιλογές για μικροπράγματα. Στην ποδιά υπάρχει ένα ντουλαπάκι και γάντζος για τη μεταφορά τσάντας. Ο αναβάτης, τέλος, έχει τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί τη σχάρα στο πίσω μέρος.

Ποσα κράνη χωρά το κάθε scooter (κάτω από τη σέλα και στο top case) Μοντέλο / Κράνη

Full face

Honda SH 150i ABS

2

Το Honda έχει το μεγαλύτερο χώρο κάτω από τη σέλα του, ικανό να φιλοξενήσει ένα full face κράνος, ανεξαρτήτως μεγέθους.

Μεγάλος είναι και ο χώρος κάτω από τη σέλα του SYM Symphony. Κι εκεί θα χωρέσει ένα full face κράνος, χωρίς, όμως, αεραγωγούς.

Κάτω από τη σέλα του Xenter θα χωρέσουν μόνο έγγραφα και μια κλειδαριά.

Jet ή

2

Piaggio Liberty 150

0

SYM Symphony SR 150

1

1 1

Yamaha Xenter 150

1

2

Το Liberty έχει το μεγαλύτερο ντουλαπάκι στην ποδιά του. Επιπλέον, κλειδώνει, κρατώντας ασφαλή τα πράγματα του αναβάτη.

R 150 ymphony S Το SYM S sport σχεδιασμό έχει τον πιο ίας, αλλά και από ορ της κατηγ τερους χώρους λύ α εγ μ ς υ το τη σέλα. κάτω από Το ντουλαπάκι στο κέντρο της ποδιάς του Symphony είναι βαθύ και μπορεί να κλειδώσει.

Το ντουλαπάκι του SH 150 είναι μεσαίου μεγέθους και χωράει κάποια μικροπράγματα. Ωστόσο, δεν κλειδώνει.

Πάνω στο τιμόνι βρίσκεται το ντουλαπάκι του Xenter, προκειμένου να φιλοξενήσει τα ψιλά του αναβάτη. Κι εδώ, όμως, λείπει η κλειδαριά.

9


megala_scooter:touring_pilio.qxd

5/6/2013

1:11

1


megala_scooter:touring_pilio.qxd

5/6/2013

1:14

1


athlette_125:touring_pilio.qxd

24/4/2013

9:31 ðì

Page 1


megala_scooter:touring_pilio.qxd

5/6/2013

1:17

1


kofitis:touring_pilio.qxd

30/5/2013

4:34 ìì

Page 140

Χρήστος Κωφίτης

Τι φτιάχνει ο άνθρωπος! Μερικές φορές, ακόμα και το στερεοτυπικό «τα λόγια είναι φτωχά» μοιάζει… χρεοκοπημένο. Ο Χρήστος Κωφίτης είναι ένας μοναδικός καλλιτέχνης, εκφραστής δίτροχων ονείρων σε τρεις διαστάσεις.

Δίτροχα όνειρα σε τρεις διαστάσεις Σ

το άρθρο που διαβάζετε, μιλάμε με το Χρήστο Κωφίτη, και σας παρουσιάζουμε το πιο πρόσφατο project του, μια βέσπα σε στρατιωτικό μοτίβο, που ακούει στο όνομα Guardian, δη-

λαδή φρουρός. Σύντομα, σε επόμενο άρθρο θα σας παρουσιάσουμε και τις υπόλοιπες απίστευτες δημιουργίες του, τη Χίμαιρα, το σιδερένιο άλογο, τη Μάστιγα, κλπ.

Τα αστέρια υποδηλώνουν το βαθμό που είχε στο στρατό ο ιδιοκτήτης του Guardian. Εκπληκτικές οι βίδες "πριτσίνια".

140

Moto-Τρίτη: Χρήστο, πες μας από πού ξεκίνησες.

Χρήστος Κωφίτης: Ξεκίνησα τελειώνοντας μια σχολή, την Α’ Δημοσία Κατωτέρα Τεχνική Σχολή Αθηνών στη Νέα Σμύρνη, πιτσιρίκος τότε, κι έμαθα ό,τι έχει να κάνει με κινητήρες εσωτερικής καύσεως και ηλεκτροκινητήρες. Αυτές ήταν μεν γνώσεις για μένα, δεν μου άρεσε όμως καθόλου η δουλειά. Έμαθα πράγματα, που όμως κράτησα στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Μετά προχώρησα σε ζωγραφική για πήλινα αγγεία, και στο καπάκι έγινα φανοποιός. Ασχολήθηκα δηλαδή με τη λαμαρίνα. Άρχισαν να μπαίνουν οι τέχνες μέσα μου, η μια μετά την άλλη. Αργότερα, γιατί έκανα δύο επαγγέλματα μαζί, φανοποιεία και ζωγραφική σε πήλινα αγγεία, πέρασα στην αγγειοπλαστική. Ασχολήθηκα με τον πηλό. Και μετά τον πηλό, πήγα σε πιο πλαστικές μορφές, ας το πούμε έτσι, δούλεψα πολυεστέρα. Γύψο. Σιδηρόστοκο. Κι άρχι-

σα έτσι να δίνω μορφή στις ιδέες μου. Δεν τελείωσα κάποια σχολή γλυπτικής, ή την Καλών Τεχνών, είχα το χάρισμα της ζωγραφικής, δούλεψα και σα σκιτσογράφος στην Ελευθεροτυπία. Έκανα 27 επαγγέλματα! Ασχολήθηκα με το κόσμημα, ασχολήθηκα με το ρούχο, τέλειωσα τη σχολή Βελουδάκη, τρία χρόνια ήταν, από το 1990-1993, με αποτέλεσμα… ξέρεις, το ρούχο είναι πολύ δύσκολο πράγμα. Σταθερή μορφή όσο το φοράς, αλλά μόλις το αφήσεις και πέσει κάτω, γίνεται σα νερό… «σπλιάκ»! Και ξέρεις τι έγινε; Μόλις έμαθα τα μυστικά του ρούχου, άρχισαν να μου φαίνονται πολύ εύκολα τα μυστικά της λαμαρίνας! Γιατί; Λόγω του σταθερού σχήματος που μπορεί να πάρει όποια μορφή θέλεις, και μετά μένει όπως τη φαντάστηκες. Έτσι έγιναν αυτά που βλέπεις. Μοτοσικλέτες, βέσπες, ρεζερβουάρ, όλα χειροποίητα. Παίρνεις λαμαρίνα τρία χιλιοστά, δύο χιλιο-


kofitis:touring_pilio.qxd

30/5/2013

στά, ένα χιλιοστό, χαλκό, μπρούτζο, και τα μορφοποιείς. Τους δίνεις οποιοδήποτε σχήμα. Καμπύλες, γωνίες, αιχμές, τα πάντα. Έτσι μαζεύτηκαν 27 τέχνες, με εμένα να ψάχνω να βρω ένα επιχειρηματία να είναι λογικός, σοβαρός, να μπορέσω να δουλέψω για αυτόν και να παράξω τις ιδέες μου. Δεν τον βρήκα! Με αποτέλεσμα να συσσωρευτούν οι γνώσεις μέσα μου… και τώρα να φτιάχνω ό,τι θέλω εγώ.

Μ.Τ.: Πώς και ασχολήθηκες και με τη μοτοσικλέτα; Χρήστος Κωφίτης: Οι μοτοσικλέτες είναι πολύ αγαπημένο θέμα. Είναι σαν τις γυναίκες, είναι γεμάτες καμπύλες, είναι γρήγορες, είναι επικίνδυνες… είναι γυναικεία κατάσταση! Το πρώτο μηχανάκι που έφτιαξα ήταν ένα BMW 600άρι μπόξερ, στο οποίο του άλλαξα τα φώτα. Μάκρυνα το σκελετό… ήταν ψιλοεπικίνδυνη κατάσταση! Ήταν το πρώτο δίκυκλο που έφτιαξα, και το κυκλοφορούσα με τη δέουσα προσοχή. Στο τρίμηνο πάνω, το έβαλα ξανά μέσα στο εργαστήρι μου, και η δεύτερη έκδοση ήταν πολύ πιο προσεγμένη, πολύ πιο σοβαρή δουλειά, και είχε και επιδόσεις, ήταν γρήγορη, δεν ήταν… μακρινάρι! Αυτή η μοτοσικλέτα δεν έγινε κατόπιν παραγγελίας, για πάρτη μου ήταν. Κατόπιν το πούλησα, το 1987.

4:35 ìì

Page 141

Και μετά πήρα το R 100, το μεγάλο, και άρχισα να το δουλεύω. Έτσι ξεκίνησε το παιχνίδι με τα μηχανάκια. Ο κόσμος που έβλεπε τι μπορούσα να κάνω πάνω στα μηχανάκια ερχόταν και μου έλεγε: «έχω μια βέσπα και θέλω να φτιάξω…» Κι εγώ του έλεγα: «τι θέλεις να κάνεις, πες μου το ζώδιο σου, τι ομάδα είσαι, τι σου αρέσει»… έβγαζα τα μυστικά, ας το πούμε έτσι, που κρύβει ο καθένας μέσα του, και τα έδινα πάνω στη μοτοσικλέτα. Ο Κώστας για παράδειγμα (ο ιδιοκτήτης της εντυπωσιακής vespa που ακούει στο όνομα Guardian) ήταν Συνταγματάρχης. Οπότε κι εγώ του έφτιαξα ένα στρατιωτικό μηχανάκι. Με χειροβομβίδες πάνω του (αληθινές, χωρίς γόμωση), με σφαίρες (επίσης αληθινές), με τρία αστέρια, με, με…

Μ.Τ.: Περίγραψε μας τη δημιουργική διαδικασία που περνάς σε κάθε μοτοσικλέτα, μαζί με τον πελάτη σου.

Κοντέρ και βολτόμετρο δίνουν τη δική τους steam-punk λεπτομέρεια στο σύνολο, ενώ φωτίζονται εντυπωσιακά!

για λόγους δυσκολίας -συνήθως το δεύτερο γίνεται- το project αλλάζει. Δεν αποφεύγω τη δουλειά, δεν αποφεύγω τη δυσκολία, αντίθετα, φορτώνω τη δουλειά! Βγάζω δουλειές που είναι δύσκολες και χρονοβόρες, ενώ δεν πληρώνονται κιόλας. Κι όχι με την κακή έννοια «δεν πληρώνει ο πελάτης», αλλά είναι πολύ δύσκολες δουλειές. Για παράδειγμα, το πάτωμα της ποδιάς του Guardian είναι διπλό, για να βγαίνει

φως από μέσα το βράδυ, να γίνεται ένα… ολοκαύτωμα! Αυτές είναι ιδέες που μου έρχονται στην πορεία, τις προτείνω στον πελάτη, και τις εφαρμόζω. Τα βάφω, τα οξειδώνω, τους βγάζω το μέταλλο, δημιουργώ νερά… αποτέλεσμα; Tελικά η μοτοσικλέτα να βγαίνει τρεις φορές πιο όμορφη από το αρχικό σχέδιο!

Μ.Τ.: Πόσο σου παίρνει να ολοκληρώσεις ένα τέτοιο project;

Το πάτωμα της ποδιάς του Guardian είναι διπλό, για να βγαίνει φως από μέσα το βράδυ, να γίνεται ένα… ολοκαύτωμα!

Χρήστος Κωφίτης: Αφού μιλήσουμε πρώτα, και καταλήξουμε κάπου, πώς θα ήθελε τη μοτοσικλέτα του, το σχεδιάζω, του δείχνω μιαδυο εκδοχές πώς θα είναι στο περίπου, συμφωνούμε για την εκδοχή που θα ακολουθήσω, και ξεκινώ την κατασκευή. Κατά την κατασκευή τώρα, είτε για λόγους ευκολίας είτε

Μπρούτζος, χαλκός, αλουμίνιο, δέρμα, γυαλί, φώτα led, μεγεθυντικοί φακοί, λαμαρίνα τριών χιλιοστών που πολύ δύσκολα "κουρμπάρεται"!

141


kofitis:touring_pilio.qxd

30/5/2013

4:36 ìì

Page 142

Χρήστος Κωφίτης Χρήστος Κωφίτης: Το συγκεκριμένο PX (το Guardian), το βεσπάκι, μου πήρε 12 μήνες. Τα πάντα πάνω του είναι χειροποίητα. Υλικά; Μπρούτζος, χαλκός, αλουμίνιο, δέρμα, γυαλί, φώτα led, μεγεθυντικοί φακοί, λαμαρίνα τριών χιλιοστών που πολύ δύσκολα «κουρμπάρεται»... ακόμα και ό,τι μαμίσιο πήραμε, του αλλάξαμε τόσο πολύ τη μορφή που πρόκειται για κάτι καινούργιο. Δώδεκα μήνες δεν ήταν εργάσιμοι, ήταν όμως οι εφτάοκτώ. Τους υπόλοιπους, το μηχανάκι παρέμενε στο εργαστήριο… θέλεις να το δεις, να εμπνευστείς, το παρατηρείς, κάνεις αλλαγές στο αρχικό σχέδιο, δεν υπήρχε ούτε μέρα που να μη σκεφτόμουν τι θα κάνω πάνω σε αυτό το μηχανάκι! Ούτε

Σάββατο, ούτε Κυριακή, ούτε γιορτή, ούτε τίποτα. Αυτό είναι ένα είδος παράνοιας που έχω. Με έπαιρνε ο Κώστας τηλέφωνο να με ρωτήσει τι κάνω, κι εγώ… τι έκανα; Κάπνιζα και σχεδίαζα πάνω στα τσιγαρόχαρτα νέες ιδέες για τη βέσπα! Κάνω το αρχικό σχέδιο και μετά… σχεδιάζω στα χαρτάκια! Τάκα-τάκα-τάκα, σχεδιάζω μορφές… εκατοντάδες χαρτάκια, σχεδιάζω τιμόνια, πατώματα, καπάκια, σέλες, μέχρι να καταλήξω στο απόλυτο. Σε αυτό που πιστεύω πως θα αρέσει περισσότερο στον πελάτη αλλά και σε μένα. -Εδώ παρεμβαίνει ο Κώστας, ο ιδιοκτήτης του Guardian.Έχει κι ένα άλλο… πρόβλημα. Ό,τι παλιοσίδερα δει πεταμένα στο

Η αριστερή χειροβομβίδα (μη φοβάστε, η γόμωση έχει αφαιρεθεί) παίζει και το ρόλο της μίζας! Ο μοχλός είναι από Caterpillar. Φυσικά η σφαίρα στο μπροστινό μέρος είναι αληθινή. Όπως αληθινά είναι και τα υπόλοιπα πυρομαχικά που κοσμούν το Guardian.

δρόμο, σταματάει, τα μαζεύει και τα φέρνει στο εργαστήρι του. Τα έχει εδώ. Κάποια στιγμή χρειάζεται κάτι, για παράδειγμα στη βέσπα μου, θέλαμε ένα ψαλίδι, μου λέει έχω, περίμενε. Και τρέχει κάτω, στα σίδερα που έχει μαζέψει… και το φέρνει. Και ταιριάζει ακριβώς!

Χρήστος Κωφίτης: Επειδή ένας τομέας της δουλειάς μου ήταν η βιομηχανική γλυπτική, το design, τι έκανα; έπαιρνα από μάντρες ρουλεμάν, γρανάζια, αλυσίδες… από εκσκαφείς, από μπουλντόζες, από οτιδήποτε. Κι έφτιαξα μια δουλειά από γραφεία, καρέκλες, πολυθρόνες, φωτιστικά, κλπ, μέσα από απομεινάρια της βιομηχανικής επανάστασης του 1960-70-80. Πήρα εξαρτήματα που βρίσκονται κρυμμένα μέσα σε

142

κάρτερ, και δεν φαίνονται. Εγώ τα έβγαλα στην επιφάνεια, τους έδωσα μια νέα λειτουργικότητα. Γραφεία που αλλάζουν μορφή, γίνονται σχεδιαστήρια, ο φωτισμός από πάνω έρχεται κάτω, οι πολυθρόνες είχαν κίνηση, γινόταν περιστροφικές, κλπ. Αυτό με εκπαίδευσε να εξετάζω αυτά που οι άλλοι θεωρούν σκουπίδια, και να επιλέγω εξαρτήματα που κάποτε, αρκετά αργότερα, θα μου

Εκεί είχα φτιάξει 10 custom, είχα ασχοληθεί με κάποια Harley-Davidson, όχι όμως να τα φτιάξω σε βαθμό όπως τα Chimaira, Guardian, Magna, κλπ. Άλλαζα κάποιο τιμόνι, τα ποδωστήρια, φτερά, όλα τα περιφερειακά της μοτοσικλέτας. Όχι σκελετούς ή αλλαγές σε γωνία κάστερ, και λοιπά γεωμετρικά χαρακτηριστικά, όπως στο Magna που του έχω βάλει πιρούνι από Yamaha R1, κλπ.

Ο Χρήστος Κωφίτης είναι ένας καλλιτέχνης που κατασκευάζει απίθανα δίκυκλα, με ποιότητα και λεπτομέρεια παγκόσμιας κλάσης! χρησιμεύσουν σε κάποιο project. Έτσι γλιτώνω μεν χρόνο, όμως όλα αυτά θέλουν τροποποίηση. Μπαίνεις μέσα στο μέταλλο! Μπαίνεις στη μοριακή δομή του μετάλλου και το κοιτάς σαν ίσος προς ίσο, όχι από έξω, από μέσα. Και καταλαβαίνεις τι θέλει, και τι σχήμα θα του δώσεις. Βλέπεις αν θέλει σφυρηλάτημα, αν… Συνήθως αποφεύγω να βάλω φωτιά πάνω στα μέταλλα, γιατί τα νεκρώνεις, τα σακατεύεις. Ένα παράδειγμα για τα «σκουπίδια» που χρησιμοποιώ; Το φανάρι του Guardian είναι ένα μεγάλο… ρουλεμάν, που το είχα μαζέψει παλιά, και ταίριαξε ακριβώς στη βέσπα. Έχουμε βγάλει τις μεταλλικές μπίλιες, και τις έχουμε αντικαταστήσει με μπίλιες από… χαλαζία, κι αυτές δανείζονται το φωτισμό από το κεντρικό led, και τον μοιράζουν περιφερειακά στο φανάρι!

Μ.Τ.: Πόσα δίκυκλα έχεις φτιάξει; Χρήστος Κωφίτης: Συνολικά καμιά δεκαπενταριά. Τα περισσότερα έχουν πουληθεί. Είχα δουλέψει για την Παντροχική, έχει κλείσει τώρα.

Και τα τελευταία δύο χρόνια, έχω αρχίσει να φτιάχνω και βεσπάκια, όπως το Iron Horse και το Guardian. Έχω φτιάξει και μπόμπο-τσόπερ, αυτός τώρα βρίσκεται στην Πλάκα κάπου, αν θυμάμαι καλά πρέπει να είναι διακοσμητικός, κρεμασμένος από το ταβάνι! Με τους περισσότερους πελάτες γινόμαστε φίλοι, κρατάμε επαφή, βγαίνουμε, πάμε για κάνα ψαράκι.

Μ.Τ.: Έχεις πάρει μέρος και σε διαγωνισμούς. Χρήστος Κωφίτης: Έχω λάβει μέρος σε διαγωνισμούς στο ρούχο, έχω πάρει βραβεία, επαίνους, κλπ. Έχω λάβει μέρος σε παγκόσμιο διαγωνισμό ρούχου στη Γαλλία, όπου είχα έρθει τέταρτος. Αλλά αν μιλάμε για τα μηχανάκια, έχω λάβει μέρος στον παγκόσμιο διαγωνισμό AMD World Championship of Custom Bike Building, με τη «Χίμαιρα», το 2011. Ο διαγωνισμός έγινε στη Νότια Ντακότα, στο θρυλικό Sturgis, ένα χωριό 6.000 κατοίκων, που κατά το διαγωνισμό φιλοξενεί κοντά στις 60.000 μοτοσικλέτες! Δεν έχω λόγια να περιγράψω

Ο Χρήστος έχει κάνει ασύλληπτη δουλειά στο μέταλλο, ενώ και στα γκριπ συναντάμε σφαίρες να ολοκληρώνουν το μοτίβο.


kofitis:touring_pilio.qxd

30/5/2013

4:37 ìì

Page 143

Θα κάνατε λάθος αν νομίζατε πως η δουλειά περιορίζεται στην επιφάνεια. Και ο κινητήρας αποτελεί κόσμημα, ενώ έχει φτιαχτεί και για επιδόσεις.

αυτά που είδα εκεί. Είδα αεροπλάνο, φάντομ, που το είχαν μετατρέψει σε chopper! Είδα ιστιοφόρο chopper, που δούλευε και με αέρα, και με κινητήρα στη… νηνεμία. Εκεί υπάρχει παιδεία, και κουλτούρα μοτοσικλέτας, υπάρχουν φυσικά και τα Harley. Κι οι μεγάλοι κατασκευαστές των Η.Π.Α. έτσι ξεκίνησαν. Ο καθένας από το γκαράζ του.

Μπάρμπεκιου, μπυρίτσα, κουβεντούλα, παρέα, και custom μοτοσικλέτες. Πήγα κι εγώ, με έξοδα που έβαλα από την τσέπη μου -έψαχνα για σπόνσορα, αλλά που να βρεις στην Ελλάδα σπόνσορα, ειδικά αυτή την εποχή-, έβαλα τη Χίμαιρα σε φορτωτική και πήγα. Ήμουν ο πρώτος Έλληνας που έλαβε μέρος στο διαγωνισμό. Βλέπεις, το επίπεδο του custo-

O Κώστας ιδιοκτήτης του Gurdian με το καμάρι του.

mizing στην Ελλάδα μόνο τώρα τελευταία έχει ανέβει. Πήρα μεν την 18η θέση ανάμεσα σε 80 συμμετοχές, όμως απογοητεύτηκα ελαφρώς. Πίστευα πως μπορούσα να πάω καλύτερα, ενώ ήθελα να πουλήσω και τη μοτοσικλέτα, όμως δεν έγινε έτσι -απαγορεύεται να βάλεις πωλητήριο κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος. Η συγκεκριμένη μοτοσικλέτα (Χίμαιρα) διαφέρει από το σύνηθες επίπεδο customizing. Είναι μηχανική-γλυπτική, όχι ότι δεν κυκλοφορεί. Και γρήγορη, και άνετη είναι, εκτός από εντυπωσιακή, απλώς είναι για μεγάλους, ανοιχτούς δρόμους.

Μ.Τ.: Τι συνθήκες αντιμετωπίζεις σήμερα στο επάγγελμα σου; Χρήστος Κωφίτης: Πλέον οι τόρνοι CNC, κι οι παντογράφοι, μπορούν να αντικαταστήσουν το γλύπτη, αφού ο καθένας μπορεί να δώσει ένα σχέδιο, το κομπιούτερ το διαβάζει, και σου βγάζει το αποτέλεσμα που θέλεις, σε ξύλο, σε μέταλλο, κλπ. Έτσι ο γλύπτης σήμερα περιορίζεται στις καλές τέχνες. Όμως εγώ δεν κάνω καλές τέχνες. «Εκπορνεύω» την τέχνη μου, τη βγάζω στο δρόμο. Είναι μεν γλυπτική, αλλά είναι πια στο δρόμο, όχι στις γκαλερί. Επίσης, οι πελάτες είναι λίγοι. Με την κρίση μιλάμε για καμιά δεκαριά ανθρώπους που θα ήθελαν ένα ξεχωριστό, μοναδικό custom. Βλέποντας και κάνοντας. Σύντομα θα πάω σε ένα μεγάλο χώρο 900τμ. στον Πειραιά, όπου θα ασχοληθώ όχι τόσο με μοτοσικλέτες, αλλά με γλυπτική και design.

Βιογραφικό Γεννημένος το 1962 στην Αθήνα, ο Χρήστος Κωφίτης σπούδασε και απέκτησε μηχανολογικές γνώσεις στη σχολή ΑΔΚΤΣΑ, και σχέδιο μόδας στη σχολή Βελουδάκη. Εργάστηκε στο κόσμημα (ασήμι – μπρούντζο), στη σχεδίαση και κατασκευή επίπλων, στο ρούχο και αξεσουάρ. Επίσης, πειραματίστηκε με τη γλυπτική σε ανακυκλώσιμα υλικά (μέταλλο, ξύλο, πλεξιγκλάς, ρητίνες, δέρμα), ενώ παράλληλα κατασκευάζει εντυπωσιακές Custom μοτοσικλέτες. Το 2001 δημιούργησε μια σειρά γλυπτών έργων τέχνης που παρουσίασε στην γκαλερί ELEMENTS στο Κολωνάκι, με τίτλο THE BIG BANG. Συνεργάστηκε με επώνυμους επιχειρηματίες και καλλιτέχνες, δημιουργώντας σειρά από σχέδια, γλυπτά, ρούχα και κοσμήματα (Μάκης Τσέλιος, Άννα Βίσση, studio φωτογραφίας C. Coutayar κ.λ.π.). Πήρε μέρος σε διαγωνισμούς, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αποσπώντας επαίνους και βραβεία (INTERSHOW, TEXTILIA) και κατακτώντας το πρώτο βραβείο Έλληνα σχεδιαστή στον Παγκόσμιο διαγωνισμό νέων σχεδιαστών στο Παρίσι, υπό την αιγίδα της UNESCO, και το τέταρτο παγκοσμίως, ανάμεσα σε 60 χώρες και 240 συμμετοχές. Τον Ιανουάριο του 2011 δημιουργεί την Pulsar Project και τον Αύγουστο του 2011, πήρε μέρος στον παγκόσμιο διαγωνισμό A.M.D World Championship για την ανάδειξη της καλύτερης Χειροποίητης μοτοσικλέτας, στο Sturgis της Νότιας Ντακότα των Η.Π.Α. Με μια μοτοσικλέτα γλυπτό δικής του έμπνευσης και κατασκευής. Η ελληνική συμμετοχή με το όνομα «Χίμαιρα» κατέλαβε την 18η θέση παγκοσμίως, ανάμεσα σε 80 συμμετοχές. ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΟ SITE ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΩΦΙΤΗ ΕΔΩ. http://www.pulsar-project.com/ ΔΕΙΤΕ ΤΟ PULSAR PROJECT ΣΤΟ FACEBOOK. http://www.facebook.com/PulsarProj ect?ref=ts&fref=ts

143


SERVICE 08:touring_pilio.qxd

13/6/2013

2:08 ìì

Page 2


SERVICE 08:touring_pilio.qxd

13/6/2013

2:08 ìì

Page 1


exof_internet.indd 2

10/6/2013 12:33:01 µµ

2013

2013

exof_scooter exof_scooter katalog katalog 2013:exof_ΤΧ24_07.qxd 2013:exof_ΤΧ24_07.qxd 30/5/2013 30/5/2013 5:125:12 ìì ìì PagePage 1 1


Asfalistikes_20:touring_pilio.qxd

10/5/2013

12:01 ìì

Page 69


megala_scooter:touring_pilio.qxd

5/6/2013

1:22

1

Scooter 2themata & diaf  

Scooter 2themata & diaf

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you