o. Józef Witko OFM, Dotyk Boga

o. Jรณzef Witko ofm

Dotyk Boga

Wydawnictwo Esprit

Copyright © by Józef Witko OFM 2020 Copyright © for this edition by Wydawnictwo Esprit 2020 All rights reserved Imprimi potest: Br. Jacek Koman OFM Minister Prowincjalny Prowincji Matki Bożej Anielskiej Zakonu Braci Mniejszych Kraków, dnia 1.09.2020 r., L. dz. 325/09/20 Na okładce: © Pearl/ Lightstock Redakcja: Gabriela Rogowska Korekta: Beata Kostrzewska ISBN 978-83-66407-54-1 Wydanie I, Kraków 2020 Druk i oprawa: Drukarnia im. A. Półtawskiego Wydawnictwo Esprit sp. z o.o. ul. Władysława Siwka 27 A, 31-588 Kraków tel./fax 12 267 05 69, 12 264 37 09, 12 264 37 19 e­­‑mail: sprzedaz@esprit.com.pl ksiegarnia@esprit.com.pl biuro@wydawnictwoesprit.com.pl Księgarnia internetowa: www.esprit.com.pl

Wstęp

Kiedy pisałem książkę, której tytuł miał brzmieć: „W drodze do uzdrowienia”, w pewnym momencie w moim sercu pojawiły się słowa: „Dotyk Boga”.

Uświadomiłem sobie, że pochodzą one od Ducha Świętego. Bóg pragnął, aby tytuł książki, nad którą pracowałem, brzmiał: „Dotyk Boga”. Pomyślałem sobie: Super! Książka będzie nosić tytuł: „Dotyk Boga”, a podtytuł: „W drodze do uzdrowienia”. Te słowa „Dotyk Boga” tak wyraźnie rozbrzmiewały w moim sercu, że zacząłem się zastanawiać: Dlaczego jest to aż tak mocne? Za każdym razem, kiedy pomyślałem o tym tytule, pojawiała się w moim sercu ogromna radość.

Ale po kilkunastu dniach – myślę, że nie więcej – Bóg dał mi do zrozumienia, że słowa „Dotyk Boga” Wstęp 5

nie mają być tytułem książki, nad którą właśnie pracowałem (W drodze do uzdrowienia), ale nowej, dotyczącej sytuacji, z jakimi ja i osoby biorące udział w rekolekcjach czy też we Mszach Świętych z modlitwą o uzdrowienie i uwolnienie się spotykały czy nadal się spotykają. Kiedy to sobie uświadomiłem, w sercu pojawiła się radość, a Duch Święty od razu dał mi wgląd w to, o czym ta książka będzie.

Dotyk Boga – bo tak ostatecznie, bez żadnego podtytułu, brzmi tytuł niniejszej książki – to zbiór konferencji, które były głoszone podczas różnych rekolekcji.

Od razu przystąpiłem do pisania. W trakcie pracy nabierałem pewności, że Bóg będzie dotykał wiele serc.

Wiemy, jak ważny jest dotyk matki. Dziecko nie rozwija się prawidłowo, jeśli nie jest dotykane.

A często dotykane nie tylko się rozwija, ale jest szczęśliwe. Dotyk jest wyrazem miłości, akceptacji, troski. Za pomocą dotyku przekazujemy ważne informacje, takie jak: kocham cię, troszczę się o ciebie, jesteś bezpieczny. Jesteśmy tak stworzeni, że bez dotyku, który informuje, jak bardzo jesteśmy kochani przez osobę, która nas dotyka, tracimy wolę życia, umieramy. Psychologia stwierdza, że jeśli często doświadczamy dotyku pełnego miłości 6

Dotyk Boga

i akceptacji, wolniej się starzejemy, jesteśmy szczęśliwsi, rośnie w nas moc do przezwyciężania różnych życiowych trudności.

Słowo Boże mówi o tym, że Bóg również nas dotyka, i to na różne sposoby. On, który nas stworzył, wie, jak ważny dla rozwoju i szczęścia człowieka jest Jego dotyk. Dlatego nieustannie nas dotyka, choćby poprzez całą przyrodę ożywioną i nieożywioną, i w ten sposób komunikuje nam swoją miłość i troskę. Dotyka przez krople deszczu, płatki śniegu, powiew wiatru, promienie słońca, zapach kwiatów, śpiew ptaków, wspaniałe widoki. Budzi w nas poczucie szczęścia i radość życia. Świadomość tego działania Boga sprawia, że łatwiej radzimy sobie ze złem, nabieramy wewnętrznej mocy do pokonania wszelkich trudności życiowych, pomimo problemów nie załamujemy się, ale z Bożą pomocą je rozwiązujemy. Siła zła słabnie, kiedy rośnie w nas świadomość Bożej miłości, Bożej obecności, Bożego dotyku.

Kiedy rozpalamy ognisko, początkowo płomień jest słaby i wystarczy lekki powiew wiatru, by zgasł.

Kiedy jednak ognisko się rozpali, kiedy jest w nim żar, wówczas powiew wiatru nie tylko nie zagasi ognia, ale przyczyni się do większego jego rozpalenia. Powiew wiatru daje wówczas ogniowi jeszcze Wstęp 7

większą siłę. Podobnie jest w naszym życiu. Świadomość, że Bóg nas dotyka, sprawia, że mamy w sobie żar Jego obecności, który nie zostanie zgaszony przez trudne doświadczenia czy problemy, ale jeszcze bardziej nabierze mocy. Jeśli tego sobie nie uświadomimy, to wówczas wystarczy lekki powiew problemów, by zgasł płomień Bożej obecności w naszym życiu.

Dlatego pisząc tę książkę, czułem w sercu i widziałem oczyma serca osoby, które będą dotykane przez Boga słowem w niej zawartym. Wiedziałem, że będą one uzdrawiane na sercu. Ale w momencie, kiedy napisałem te słowa, Pan rzekł w moim sercu, że będzie dotykał również ich ciał. Usłyszałem: „Nie dziel człowieka na duszę i ciało. Zbawiam całego człowieka. Nie tylko jego duszę, ale i jego ciało”.

Dlatego teraz modlę się za ciebie, drogi czytelniku, który trzymasz tę książkę w swoich dłoniach.

Ojcze, w imieniu Jezusa przychodzę do Ciebie w tej modlitwie i pokornie Cię proszę, aby wszystkie osoby, które będą czytać książkę Dotyk Boga, powróciły do zdrowia na duszy i na ciele. Niech będą uwolnione od zła, które teraz ma do nich dostęp.

Niech wszelki zły duch je opuści, a one same niech zostaną uwolnione od wszelkich form zniewolenia.

8

Dotyk Boga

Niech ich ciała również odzyskają zdrowie. Wszystkie choroby, z jakimi się do tej pory borykały, niech znikną raz na zawsze w imię Jezusa. Polecam Tobie, Ojcze, przez Jezusa Chrystusa te osoby, dotykaj ich i obdarzaj tym, co dla nich przygotowałeś. Amen.

Niech Duch Święty, w tym momencie, napełni ciebie swoją obecnością. Amen!

Błogosławię ciebie, drogi czytelniku, w Imię Boga Wszechmogącego: Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Teraz nakreśl znak krzyża. Uczyń to z wiarą i z intencją przyjęcia uzdrowienia.

Pragnę zaznaczyć, iż opisane w tej książce moje osobiste doświadczenia, a także innych osób, zostały przedstawione według subiektywnej oceny świadczących.

1

Dlaczego mnie to spotkało?

W życiu każdego z nas pojawiają się różnego rodzaju pytania, na które szukamy odpowiedzi. Jedno z takich pytań może brzmieć: „Dlaczego mnie to spotkało?”. Może pojawić się ono w sytuacji odrzucenia przez najbliższe nam osoby lub też kiedy czujemy się zdradzeni przez przyjaciół, fałszywie oskarżeni czy, w końcu, kiedy dotyka nas choroba lub jakieś nieszczęście.

W Księdze Rodzaju (rozdz. 37–50) opisana została piękna postać Józefa. Jego życie może pomóc nam znaleźć odpowiedź na pytanie: „Dlaczego mnie to spotkało?”.

Dlaczego mnie to spotkało? 11

Józef był jedenastym synem patriarchy Jakuba.

Jego matką była Rachela. W rodzinie Jakuba to Józef otrzymał najwięcej miłości i cieszył się szczególną troską ojca. Z tego też powodu bracia Józefa coraz bardziej go odtrącali, aż w końcu znienawidzili. Tak! Jego bracia go znienawidzili. Uczucie nienawiści było tak wielkie, że nie byli w stanie przyjaźnie z nim rozmawiać. Dlatego też, kiedy nadarzyła się okazja, postanowili go zabić. Józef ocalał dzięki interwencji Rubena, ale został wrzucony do pustej studni. W końcu, kiedy nadarzyła się ku temu okazja, za radą Judy bracia sprzedali Józefa kupcom zdążającym do Egiptu, gdzie stał się on niewolnikiem.

Skąd ta nienawiść u jego braci? Słowo Boże mówi nam, że powodem była zazdrość. Bracia Józefa byli zazdrośni o miłość ojca, ponieważ Jakub kochał Józefa bardziej niż ich. Sprawił Józefowi długą szatę z rękawami i wyróżniał go spośród swoich synów.

Józef miewał również sny, które ukazywały jego braci, wraz z ojcem i matką, oddających mu pokłon.

Prawdopodobnie to wszystko było powodem uczucia nienawiści, które pojawiło się w sercach braci i je zatruło.

W Egipcie Józef stał się niewolnikiem Potifara, wysokiego urzędnika faraona. Ten jednak widząc, 12

Dotyk Boga

że Pan jest z Józefem i sprzyja mu we wszystkim, powierzył swemu niewolnikowi, Józefowi, władzę nad całym swoim majątkiem. Z powodu urody i miłego usposobienia Józefa żona Potifara zapałała do niego żądzą i namawiała go do współżycia.

Józef nie uległ jednak namowom i pozostał wierny Bogu oraz swojemu panu. Nie mogąc w żaden sposób namówić Józefa do współżycia, żona Potifara posłużyła się kłamstwem i rzuciła na niego oszczerstwo. Oskarżyła go przed swoim mężem i całym domem, mówiąc, że Józef zamierzał wykorzystać ją seksualnie. Z tego też powodu Józef znalazł się w więzieniu.

Jednak Pan był z nim zawsze i Józef zyskał zaufanie naczelnika więzienia, który powierzył mu nadzór nad wszystkimi więźniami. Pan sprzyjał Józefowi we wszystkim, co robił.

Po paru latach spędzonych w więzieniu Józef udał się na dwór faraona, aby odczytać znaczenie tajemniczego snu władcy. W konsekwencji Józef z niewolnika staje się zarządcą całego Egiptu. To, co wydawało się niemożliwe, stało się możliwe. Józef doświadczył w swoim życiu nie tylko ogromu nieszczęścia, ale również i szczęścia. W jaki sposób było to możliwe? Myślę, że to właśnie dlatego, że Pan był z Józefem. Kiedy Józef został sprzedany przez

Dlaczego mnie to spotkało? 13

braci do Egiptu, słowo Boże mówi nam, że Pan był z Józefem. Kiedy Józef został wtrącony do więzienia, Pan również był z Józefem. Bardzo podoba mi się to zdanie. Często do tych słów wracam, a zwłaszcza wtedy, gdy jest mi ciężko. Przypominam sobie wówczas słowa Jezusa: „Jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20)*. Jak również słowa z Księgi Powtórzonego Prawa: „Pan, Bóg twój […] nie opuści cię i nie porzuci” (Pwt 31, 6).

Słowa te uświadamiają mi, że Pan jest ze mną, co nie zawsze znaczy, że ja jestem z Nim. Józef miał wszelkie prawo pytać Boga: „Dlaczego mnie to spotkało?”. Jest wiele pytań, na które trudno znaleźć odpowiedzi. Na przykład: „Dlaczego jestem chory?”; „Dlaczego mam raka?”; „Dlaczego jestem na wózku?”; „Dlaczego spotkało mnie to, co mnie spotkało?”.

W Księdze Sędziów jest mowa o Gedeonie. Był to człowiek, który w obawie przed Madianitami młócił zboże na klepisku, aby następnie je przed nimi ukryć. W jego sercu był lęk. Miał poczucie zagrożenia. Wtedy przybył do niego anioł. *

14

Wszystkie cytaty biblijne za: Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Biblia Tysiąclecia, wyd. V, Poznań 2000 [przyp. red].

Dotyk Boga

„Pan jest z tobą [...] dzielny wojowniku!” Odpowiedział mu Gedeon: „Wybacz, Panie mój! Jeżeli Pan jest z nami, skąd pochodzi to wszystko, co się nam przydarza? Gdzież są te wszystkie dziwy, o których opowiadają nam ojcowie nasi, mówiąc: «Czyż Pan nie wywiódł nas z Egiptu?» A oto teraz Pan nas opuścił i oddał nas w ręce Madianitów”. (Sdz 6, 12–13)

Myślę, że każdy z nas przeżywa sytuacje, w których myśli lub mówi podobnie do Gedeona. Często słyszę z ust wielu osób: „Proszę ojca, dlaczego tak się dzieje?”; „Gdzie jest Bóg?”; „Dlaczego On na to pozwala?”; „Jeśli On jest, to dlaczego ja nie widzę w swoim życiu żadnych znaków Jego obecności?”.

Dlatego też słowo, które usłyszał Gedeon, często kieruję do osób zadających owe pytania. A co mówi anioł Pana do Gedeona? Anioł Pana zwraca uwagę na Tego, który jest z Gedeonem. Zwraca uwagę na Pana, który jest siłą, na której on może się oprzeć i dzięki której może pokonać swoich wrogów.

Mocą i siłą Gedeona jest sam Pan. Tak! Pan jest naszą siłą. On jest mocą, wobec której żaden wróg się nie ostoi. Gedeon uwierzył tym słowom i nie zawiódł się. Doświadczył tej prawdy w swoim życiu.

Pokonał nie tylko lęk, który trawił jego serce, ale również swoich wrogów, wybawiając siebie i cały

Dlaczego mnie to spotkało? 15

Izrael z ręki nieprzyjaciela (zob. Sdz 6–7). Wierzę, że i ty dokonasz tego samego, jeżeli uwierzysz w moc Boga, która jest w tobie. Jeżeli oprzesz swoje życie na Nim, pokonasz strach w swoim sercu i wybawisz nie tylko siebie, ale i swoich bliskich spod panowania zła, tak jak to uczynił Gedeon.

Myślę, że to również dzięki Panu Bogu Józef znalazł w sobie moc, aby pokonać swoją słabość, lęk, rozpacz i urazę. Józef mógł tego dokonać, ponieważ Pan był z nim, był jego mocą.

Jest to dla nas ważna podpowiedź. Biblia chce nas pouczyć, że kiedy jesteśmy w podobnych sy­t uacjach, Pan również jest z nami. Czy Józef widział Boga? Nie! Skąd wiedział o tym, że Pan jest z nim? Zapewne miał solidne podstawy wiary przekazanej mu przez ojca. Podstawy te nie pozwoliły mu się zachwiać w trudnej sytuacji. Wiara w Boga, który jest obecny w życiu człowieka i który z miłością troszczy się o swoje dzieci, była pewną i niepodważalną ostoją w trudnych doświadczeniach życia.

Dlatego też jest tak ważne, aby pielęgnować swoją wiarę i ją chronić, aby w trudnych sytuacjach pozostała dla nas solidnym fundamentem, na którym możemy się oprzeć.

Józef wiedział, że Bóg widzi wszystko to, przez co on przechodzi, i że nie jest Mu obojętny jego los.

16

Dotyk Boga

Wiedział, że Bogu na nim zależy. Dlatego Pismo Święte zapewnia, że po każdym trudnym doświadczeniu Pan był z Józefem, a tym samym zachęca i nas, abyśmy w podobnych sytuacjach mieli pewność obecności Pana. Nawet wtedy, gdy wszystko wydawało się iść źle, Pan był z Józefem. Nawet jeśli w naszym życiu „wszystko idzie źle”, Pan jest z nami.

On nas nie opuścił! To nam może się wydawać, że Bóg jest daleko lub nas opuścił, ale są to tylko nasze odczucia lub wyobrażenia. Dlatego sytuacje, jakie nam się przydarzają, i emocje im towarzyszące mogą zniekształcić nasze widzenie rzeczywistości i osłabić naszą wiarę lub ją nawet zniszczyć. W takich sytuacjach trzeba nam nieustannie wyznawać wiarę, powtarzając słowa: „Pan jest ze mną”; „On mnie nie opuścił ani mnie nie porzucił”; „Jest ze mną w tych trudnych dniach mojego życia”. „On będzie z tobą, nie opuści cię i nie porzuci” (Pwt 31, 6). Jest z tobą w trudnych, bolesnych sytuacjach: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20).

Tym, co pozwoliło Józefowi przetrwać, była też pewność, że jest człowiekiem wolnym. Józef nie jest marionetką w rękach Boga, ludzi czy sytuacji, jakie niesie ze sobą życie. Bóg nie naciska na Józefa i nie naciska na nas. Mamy prawo wyboru.

Dlaczego mnie to spotkało? 17

Nie zawsze jednak ten wybór pociąga za sobą dobre skutki. Czasem są one dość bolesne. Warto pamiętać, że Bóg ma wobec nas plan. Kiedy jednak próbujemy coś robić na własną rękę, po swojemu, On niejako „ogranicza” swoją wszechmoc, nie naciska na nas, nie ogranicza naszej wolności. Bóg daje nam możliwość wyboru, nawet jeśli może się to wiązać z popełnianiem błędów czy grzechów, które mogą stać u podstaw problemów pojawiających się w naszym życiu. Ponieważ Bóg obdarzył wolnością każdego z nas, abyśmy mogli dokonywać wyboru w sposób wolny, może się zdarzyć, że cierpienie, które na nas spada i którego doświadczamy, jest spowodowane grzechem lub błędem drugiego człowieka, jest owocem jego błędnych decyzji. Bracia Józefa wybrali nienawiść, wybrali grzech, ale Bóg w pewnym sensie na to zezwolił, ponieważ stworzył on człowieka wolnym, a nie po to, by stał się marionetką w Jego rękach. W takim momencie możemy ofiarować ten trudny czas i cierpienie Panu Bogu jako zadośćuczynienie za nasze grzechy i grzechy naszych bliskich. Czas ten stanie się wówczas czasem pokoju i ufności w opiekę Bożą.

Kolejna rzecz, na którą warto zwrócić uwagę, to przekonanie Józefa, że wszystko jest pod kontrolą Boga i to do Niego należy ostatnie słowo. Dlatego na 18

Dotyk Boga

końcu tych wszystkich wydarzeń zwycięży dobro.

Nie mogę powiedzieć, kiedy to się stanie – ja tego nie wiem, ale Bóg to wie. To On decyduje o tym, co się wydarzy w sytuacjach, przez jakie w swoim życiu przechodzimy. Kiedy patrzymy na Boga i dostrzegamy Jego obecność, kiedy ufamy, że On potrafi z tego, co bolesne i trudne, wyprowadzić prawdziwe dobro, rodzi się w nas radość nadziei z tego, co Bóg dla nas uczyni w przyszłości, z dobra, które wyprowadzi z trudnego doświadczenia, z choroby czy cierpienia. Człowiek powinien wielbić Boga, zanim zmieni się jego sytuacja. Radość, która pojawi się w sercu, doda mu siły, aby przetrwać trudny moment.

Ja w sytuacjach, które nie są po mojej myśli, uwielbiam Boga, bo ufam i wiem, że dobro, które Bóg uczyni, będzie o wiele lepsze od tego, co mógłbym sam zaplanować czy sobie wymyślić. I chociaż moja sytuacja nie zmienia się w sposób radykalny z dnia na dzień, to w sercu pojawia się radość, pokój i pewność obecności Boga. Jest to bardzo cenne doświadczenie, ponieważ sprawia, że już się nie martwię i się nie lękam. Radość chroni przed lękiem i niewiarą.

Zwróć uwagę na postać Józefa: sprzedany przez braci stał się niewolnikiem, następnie został niesłusznie oskarżony o gwałt i wtrącony do więzienia. Do tego momentu jego życie „szło w dół”, ale

Dlaczego mnie to spotkało? 19

w pewnym momencie, kiedy jeszcze przebywał z więzieniu, jego sytuacja stopniowo zaczęła się zmieniać na lepsze. W więzieniu Józef zaprzyjaźnił się bowiem z podczaszym dworu faraona. Kiedy rozeszła się wieść o tajemniczym i trudnym do odszyfrowania śnie władcy, podczaszy faraona przypomniał sobie o Józefie, o jego zdolności odkrywania znaczenia snów. Józef stanął więc przed obliczem faraona, aby wyjaśnić jego sen. Ponieważ słowa Józefa wywarły ogromne wrażenie na władcy, mianował go namiestnikiem Egiptu. Z człowieka obcego, z niewolnika i więźnia stał się on drugą najważniejszą postacią w Egipcie. Co więcej, ponieważ Józef stał się zarządcą Egiptu, jego działania uchroniły przed klęską głodową cały kraj, a wraz z nim wiele narodów, łącznie z Izraelem. Czy po ludzku myśląc, coś takiego mogłoby się wydarzyć? Zapewne nie!

Józef był człowiekiem obcym, był Hebrajczykiem, był niewolnikiem i w końcu więźniem. Nawet jeśli oskarżenia, które przyczyniły się do uwięzienia Józefa, były ostatecznie fałszywe, jako niewolnik nie mógł on liczyć na wysłuchanie, gdy chciałby się obronić. Kto wówczas wierzył niewolnikowi?

Nikt! Zatem, po ludzku, Józef znalazł się w sytuacji beznadziejnej. A jednak spojrzenie ludzkie nie jest spojrzeniem Bożym. Plany ludzkie nie są planami 20

Dotyk Boga

Boga. I dobrze, że tak jest! To, co wydaje się niemożliwe, może stać się możliwe. Dlaczego? Ponieważ jest Bóg i jest On obecny w życiu człowieka. On w życiu tych, którzy Mu ufają – i na to pozwolą – „niemożliwe” czyni „możliwym”.

Przykładem jest Maryja. Kiedy Bóg, za pośrednictwem anioła, obwieszcza Maryi, że porodzi Syna, Maryja bezgranicznie ufa słowu Boga. Wierzy Jemu!

Po ludzku poczęcie dziecka bez udziału mężczyzny jest rzeczą niemożliwą. Ona jednak zaufała całkowicie Bogu. Bóg czyni w Jej życiu możliwym to, co dla Niej było niemożliwe. Dlatego poczęła w swym łonie Jezusa i stała się matką Zbawiciela. Bóg nie oczekuje od ciebie, abyś uczynił coś niemożliwego w sytuacjach, w jakich się znajdujesz. On od ciebie tego nie oczekuje! Bóg natomiast oczekuje, abyś w sytuacji, w której się znajdujesz i która wydaje się przerastać twoje możliwości, zgodził się na to, aby to właśnie On uczynił możliwym to, co wydawało się nierealne lub dalekie. I to jest cudowne. Bóg w moim życiu pragnie czynić możliwym wszystko to, co dla mnie jest niemożliwe. Czyż nie jest to wspaniałe? Boże, dziękuję Ci! Bóg widzi, co się dzieje w naszym życiu, ale jedno­cześnie daje nam wolność wyboru i nie interweniuje wbrew naszej wolnej woli. On sam niejako

Dlaczego mnie to spotkało? 21

„ograniczył siebie” ze względu na nas. Jednocześnie zrobi wszystko, wykorzysta nawet złe rzeczy, jakie nam się przytrafiają, by niejako odwrócić kolej rzeczy i w ostatecznym rozrachunku wyprowadzić z tego dobro, jeśli tylko Mu na to pozwolimy. Dlatego Józef u schyłku swojego życia mógł powiedzieć bardzo mądre słowa: „Wy niegdyś knuliście zło przeciwko mnie, Bóg jednak zamierzył to jako dobro, żeby sprawić to, co jest dzisiaj, że przeżył wielki naród” (Rdz 50, 20). Wierzę, że ze zła uczynionego wobec mnie czy wobec ciebie Bóg w ostatecznym rozrachunku wyprowadzi dobro dla mnie i dla ciebie. Przypomina mi się tu pewna modlitwa przytoczona przez abp. Grzegorza Rysia: „Panie, nie pamiętaj tylko o ludziach dobrej woli, ale pamiętaj także o ludziach złej woli. Nie pamiętaj im zła, które wyrządzili, za to pamiętaj wszystkie dobre owoce, jakie w nas się zrodziły przez doświadczenie tego zła. Zapamiętaj naszą przyjaźń, zapamiętaj naszą wierność, zapamiętaj naszą solidarność i kiedy ci ludzie złej woli staną na sądzie przed Tobą, niech to dobro, które w nas się zrodziło, wyjedna im całkowite przebaczenie”. To jest przykład osoby, której nie złamało doświadczenie zła.

Nie mamy wpływu na to, co nam się przydarza, jak i na okoliczności, jakie się pojawiają, ale mamy 22

Dotyk Boga

wpływ na to, jak zareagujemy: z wiarą czy niewiarą.

Warto, jak mawiał abp Alfons Nossol, patrzeć na świat po chrześcijańsku, czyli: z wiarą, która postrzega inaczej; z nadzieją, która widzi dalej; z miłością, która sięga głębiej.

Zło wtedy ciebie zwycięża, kiedy w spotkaniu z nim stajesz się zły. A zatem nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj. Kiedy jesteśmy zjednoczeni z Bogiem, kiedy trwamy z Nim w jedności, jesteśmy w stanie być dobrymi. Na tyle jesteśmy dobrymi ludźmi, na ile jesteśmy zjednoczeni z Bogiem, który jest dobry i jest źródłem wszelkiego dobra. Ważne jest, aby zło, które nas spotyka lub dotyka, nie uczyniło nas złymi i nie sprawiło, że złem będziemy próbować zwalczać zło. Święty Paweł pisze, że zło powinniśmy zwalczać dobrem, że w spotkaniu ze złem mamy pozostać dobrymi*.

Kiedy na Józefa spadały trudne doświadczenia, kiedy doświadczał zła ze strony drugiego człowieka, nie użalał się nad sobą, nie oskarżał o nie Boga ani nie uciekał od tego, co bolesne i trudne, ale stawiał czoła zaistniałym sytuacjom. To uchroniło go od załamania i depresji.

Dlaczego mnie to spotkało? *

Myśl zaczerpnięta z homilii abp. Grzegorza Rysia.

Dlaczego mnie to spotkało? 23

Dziś obserwujemy, że w ludzkich sercach robi się coraz ciaśniej. Coraz mniej jest miejsca dla Chrystusa w drugim człowieku. Tak wielu jest odtrąconych i pozbawionych miłości. Może jedną z odpowiedzi na pytanie „Dlaczego mnie to spotkało?” jest: „By poszerzyło się ludzkie serce”.

Bóg w swojej wszechmocy mógł uchronić Józefa przed niesprawiedliwością, bólem i cierpieniem.

Mógł to uczynić! Jest przecież Bogiem. Uczynił jednak coś innego. Wydaje się, że wolał towarzyszyć Józefowi i być z nim, razem z nim przejść przez trudne momenty jego życia, w których Józef odkrywał wierność i miłość Boga i uczył się miłości, aby móc przebaczyć braciom. Jeżeli w sercu znajduje się nienawiść, to nie ma w nim miejsca dla miłości i przebaczenia. Trudne sytuacje często pozwalają oczyścić serce z wszelkiego zła, uwolnić je z poczucia urazy, żalu, pretensji, pozwalają otworzyć się na miłość i na tych, którzy nas zranili.

Dlaczego mnie to spotkało? Może jedną z odpowiedzi jest: „Aby inni odkryli w tobie cierpiącego Jezusa i uczyli się miłości, ponieważ ich serce stało się zbyt ciasne”.

Kiedy Jezus mówił o końcu świata, wspominał o wojnach, trzęsieniu ziemi, głodzie, zarazie, ale mówił też, że to jeszcze nie będzie koniec, będzie 24

Dotyk Boga

to dopiero początek boleści. Koniec nastąpi wówczas, kiedy wzmoże się nieprawość i osłabnie miłość wielu: Będziecie słyszeć o wojnach i odgłosy wojen; baczcie! Nie trwóżcie się tym! To wszystko musi się stać, ale to jeszcze nie koniec. Powstanie bowiem naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu.

Wystąpi głód i zaraza, a miejscami trzęsienia ziemi.

Lecz to wszystko jest [dopiero] początkiem boleści.

Wtedy wydadzą was na udrękę i będą was zabijać, i będziecie w nienawiści u wszystkich narodów z powodu mego imienia. A wówczas wielu zachwieje się w wierze; będą wzajemnie się wydawać i jedni drugich nienawidzić. Powstaną liczni fałszywi prorocy i wielu w błąd wprowadzą; a ponieważ wzmoże się nieprawość, ostygnie miłość wielu. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. A ta Ewangelia o królestwie będzie głoszona po całej ziemi na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy nadejdzie koniec (Mt 24, 6–14).

Być może w czasach, w których żyjemy, kiedy słyszymy o konfliktach, trzęsieniu ziemi, głodzie, prześladowaniu chrześcijan, kiedy coraz bardziej wzmaga się nieprawość i zalewa świat, obserwujemy

Dlaczego mnie to spotkało? 25

również, jak zanika miłość w wielu sercach, a nawet w sercach ludzi wierzących. Obserwujemy coraz większą złość i ataki na Kościół, papieża, biskupów, kapłanów i ludzi świeckich. Widzimy w sercach wielu ludzi brak miłości. A kiedy miłość zanika, to znak, że koniec jest już bliski. Kiedy znika miłość, to „koniec” z małżeństwem, z rodziną, z przyjaźnią, z pokojem, ze wszystkim... To miłość utrzymuje świat w istnieniu. To miłość chroni przed wojną, samozagładą...

Kiedy doświadczam ataków w moim życiu, kiedy niektóre osoby źle mówią o mnie, wręcz uciekają się do kłamstwa, a nawet do manipulacji moimi wypowiedziami, wówczas podnoszę głowę ku górze, ku Bogu, nabieram ducha, to znaczy otwieram się na Ducha Świętego i uświadamiam sobie, że w tym momencie Bóg mnie zbawia, czyli uwalnia od tego wszystkiego, co mogłoby się zrodzić w moim sercu pod wpływem tych złych wypowiedzi. Moje serce nie staje się złe pod wpływem tego zła, które mnie atakuje, ale jeszcze lepsze, bo umocnione Bogiem i przeniknięte Jego dobrocią. Moje serce jest wolne od wszelkiej rozpaczy, gniewu, lęku, od wszelkiego zła. Święty Paweł w Drugim Liście do Tymoteusza pisze: 26

Dotyk Boga

A wiedz o tym, że w dniach ostatnich nastaną chwile trudne. Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, wyniośli, pyszni, bluźniący, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, niegodziwi, bez serca, bezlitośni, miotający oszczerstwa, niepohamowani, bez uczuć ludzkich, nieprzychylni, zdradzieccy, zuchwali, nadęci, miłujący bardziej rozkosz niż Boga. Będą okazywać pozór pobożności, ale wyrzekną się jej mocy. I od takich stroń! (2 Tm 3, 1–4).

Słowa św. Pawła bardzo dobrze opisują nasze czasy. I wcale nie dotyczą one osób niewierzących, ale właśnie wierzących. Dotyczą osób, które chodzą na Mszę Świętą, nieraz zajmują pierwsze miejsca w świątyni i mówią, że zależy im na Kościele, gdy tymczasem zioną ogromną nienawiścią i niszczą każdego, kto inaczej myśli lub inaczej się zachowuje. Są to osoby, które dają antyświadec­t wo i zamiast przyciągać do Kościoła, chętnie by z niego usunęli każdego, kto nie mieści się w ich duchowych czy myślowych ramach. Ciągle widzą grzech w innych, ale nie w sobie. To nic innego jak pycha religijna.

Bo całe Prawo wypełnia się w tym jednym nakazie: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego.

Dlaczego mnie to spotkało? 27

A jeśli u was jeden drugiego kąsa i pożera, baczcie, byście się wzajemnie nie zjedli. (Ga 5, 14–15)

Już za czasów św. Pawła dochodziło we wspólnotach do różnych nieporozumień, do zanikania pierwotnej miłości. Święty Paweł bardzo ostro napominał takie wspólnoty. Powinniśmy często w rachunku sumienia uświadamiać sobie grzechy, które ranią innych, krzywdzące słowa, czyny, a nawet i myśli wobec drugiego człowieka, i prosić Boga o przebaczenie za nie.

Jedno ze świadectw, które przeczytałem, dotyczy pewnego rozwodzącego się małżeństwa. Względem siebie nie mieli już miłości. Wydawało się, że to koniec ich małżeństwa. Kiedy jednak na świat przyszło kolejne dziecko, które okazało się ka­lekie, w ich sercu znów pojawiła się miłość. I to kalekie dziecko stało się przyczyną uzdrowienia ich serc. Miłość na nowo zagościła w ich sercach. Nie tylko nie rozwiedli się, ale na nowo się pokochali. Ojciec mówi, że to dziecko wniosło tyle miłości, iż wystarczyło jej na uzdrowienie ich relacji małżeńskiej, na przebaczenie i wzajemne pojednanie. Małżeństwo zostało uratowane. Mógłby ktoś zapytać: „Dlaczego to dziec­ko zostało dotknięte kalectwem?”. Wydaje się, że nie tyle ważne jest tutaj „dlaczego” tak się stało, ale „co” 28

Dotyk Boga

wniosła obecność tego dziecka w życie rodziców: uratowało ono ich miłość.

A Jezus, czyż nie mógł powiedzieć: „Dlaczego mnie to spotkało?”. Miał do tego pełne prawo. Wiemy, jak straszne rzeczy spotkały Jezusa z naszego powodu. On wziął na siebie nasze wszystkie choroby, nasze grzechy, słabości, boleści, wszystkie przekleństwa. Dziś ja i ty, my wszyscy możemy powiedzieć Jezusowi: Panie Jezu, spotkało Cię to wszystko z naszego powodu, abyśmy byli zbawieni. Dlatego dziś dziękujemy Ci za to, że temu się nie sprzeciwiłeś, że nie powiedziałeś: „Nie!”, ale powiedziałeś: „Tak!”.

Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za to, że powiedziałeś do Boga, swojego Ojca: „Nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie”.

Może to, co ciebie spotkało, zdarzyło się po to, aby uratować tych, których kochasz.

A może czasami nie ma odpowiedzi... W Drugiej Księdze Kronik opisane zostało pewne wydarzenie, które, jak mi się wydaje, może nam nieco pomóc w szukaniu odpowiedzi na pytanie: „Dlaczego...?”.

Oto w życiu króla Ezechiasza miało miejsce bardzo trudne wydarzenie. Jak pisze natchniony autor, po

Dlaczego mnie to spotkało? 29

licznych dowodach wierności Bogu na jego królestwo najechał król asyryjski Sennacheryb.

Po tych wydarzeniach i po tych dowodach wierności nadciągnął Sennacheryb, król asyryjski. Przybył do Judy, oblegał warowne miasta i rozkazał je zdobyć. (2 Krn 32, 1)

Dowody wierności Bogu nie uchroniły Ezechiasza.

A zatem trudne sytuacje mogą przydarzyć się każdemu człowiekowi. Nie tylko temu, który jest zły, ale również temu, który jest dobry. Jedynie ci, którzy ufają Bogu, potrafią w takich sytuacjach przetrwać i wyjść z nich cało. Wiara w Boga, nasze modlitwy i wierność Bożym przykazaniom być może nie uchronią nas przed trudnymi sytuacjami, ale na pewno uchronią nas przed rozpaczą, beznadzieją, utratą wiary, nadziei czy, w końcu, przed utratą całego naszego życia. Czego nie mogą powiedzieć ci, którzy nie wierzą w Boga: „nie mający nadziei ani Boga na tym świecie” (Ef 2, 12). My jednak mamy łaskę wiary i mamy nadzieję, dlatego nie lękając się i nie martwiąc, dziękujemy Bogu i radujemy się, bo w życiu tego, kto wierzy, wszystko sprzyja dobru i szczęściu.

Spis treści

Wstęp 5

1 Dlaczego mnie to spotkało? 11 2 Fałszywe oskarżenia 31 3 Pokonać Goliata 51 4 W ciszy Najświętszego Sakramentu 69 5 Sytuacje bez wyjścia 79 6 SpoTKANIE z Bogiem to czas łaski i uzdrowienia 95 7 Wdzięczność wobec Boga i ludzi 107 8 Ciemność 123 9 Piec ognisty i jaskinia lwów 137 10 Duch Święty – potężna moc do zmiany twojego życia 155

Pozwól, aby jego dotyk cię uzdrowił Dlaczego kochający nas Bóg pozwala na cierpienie?

Czy ma ono jakiś sens? Jak sobie z nim poradzić?

Odwołując się zarówno do własnych doświadczeń, jak i historii bohaterów Biblii, o. Józef Witko pokazuje, że uzdrawiająca moc Boga nie jest zarezerwowana tylko dla świętych. Ona jest dla wszystkich, na wyciągnięcie ręki – wystarczy dać Mu się dotknąć.

Odkryj w swoim życiu pełen miłości dotyk Boga!

o. Józef Witko – franciszkanin, znany kaznodzie-

ja i rekolekcjonista. Od wielu lat odprawia Msze Święte z modlitwą o uzdrowienie i uwolnienie duchowe. Każdego roku uczestniczy w nich kilkadziesiąt tysięcy osób.

Autor bestsellerowych książek (m.in. Uzdrawiająca moc Ducha Świętego, Wołaj do Mnie, a odpowiem ci, Jabes. Modlitwa i błogosławieństwo, które zmieniają życie).

ISBN 978-83-66407-54-1

9

www.miesiecznikegzorcysta.pl

PISMO LUDZI WOLNYCH

788366 407541

cena 26,90 zł (5% VAT) esprit.com.pl