Driemaandelijks tijdschrift van vzw De Bolster v.u. Geert Bonte Kasteeldreef 2 9630 Zwalm (Beerlegem) Nr 66 ■ december januari februari 2026
Beste lezer,
Voor u ligt de laatste uitgave van ons tijdschrift Indruk. Een moment om even stil te staan – niet met weemoed, maar met trots en dankbaarheid. Dit tijdschrift is er altijd geweest om te verbinden. Medewerkers, cliënten, verhalen uit de praktijk, ideeën, vragen en ervaringen vonden hier hun plek. Het was een blad van en voor mensen, waarin ruimte was voor zowel het professionele als het persoonlijke. Door de jaren heen lazen we over grote ontwikkelingen en kleine, betekenisvolle momenten.
Over uitdagingen, maar vooral over veerkracht, betrokkenheid en menselijkheid. Precies dat is wat De Bolster zo bijzonder maakt.
Dat dit de laatste uitgave is, betekent niet dat de verhalen stoppen. Integendeel. Ze leven voort in de dagelijkse zorg, in gesprekken, in ontmoetingen en in alles wat we samen blijven doen. De vorm verandert, maar de kern blijft: aandacht voor elkaar en voor wat écht telt. We willen iedereen bedanken die heeft bijgedragen aan dit tijdschrift. De schrijvers, de geïnterviewden, de redactie – en natuurlijk u, de lezer. Dankzij jullie was dit meer dan papier en inkt. Het was een plek om te delen, te herkennen en soms ook even stil te staan.
Dit nummer bevat veel boeiende bijdrages gaande van afscheid nemen van de huidige directie en kennismaking met de nieuwe directie … en een terugblik op de Indruk door de leden van de redactieraad … over een toelichting bij de resultaten van de tevredenheidsbevraging … tot een beschrijving van activiteiten die het leven van onze cliënten kleurden. We hopen dat u deze laatste editie met plezier en een glimlach leest en misschien zelfs bewaart. Als herinnering aan wat was, en als inspiratie voor wat komt. Dank voor het lezen, het meedenken en het vertrouwen – al die jaren lang.
Hartelijke groet,
Geert Bonte 24 december ’25
Vzw De Bolster ondersteunt 450 cliënten. Om dit te realiseren kunnen we rekenen op de dagelijkse enthousiaste en deskundige inzet van meer dan 500 medewerkers en vrijwilligers. In het contact met deze mensen ervaren we telkenmale hoe boeiend en gevarieerd mensen zijn. We vinden het dan ook een meerwaarde om dit via de Indruk met u te delen. In deze rubriek zoomen we in op een medewerker, cliënt, vrijwilliger, …
Een terugblik met
GEERT BONTE
Verleden en loopbaan bij De Bolster
Was het een kinderdroom om ooit directeur te worden van een VAPH voorziening?
Neen, helemaal niet. Als kind uit een arbeidersgezin wilde ik in eerste instantie timmerman worden hierbij kijkende naar een oudere neef. Na wat gepush en het doorlopen van mijn middelbare studies in het college in Menen was het de bedoeling om regent lichamelijke opvoeding te worden, wat in het verlengde lag van de vele uren die ik toen sportte. Na een aantal sportongevallen en bijhorende breuken gooide ik het roer compleet om en koos ik in 1979 voor de richting orthopedagogie aan de Katholieke Universiteit in Leuven. Dit lag in het verlengde van de vakantiejobs die ik sinds mijn 15de deed in MPI De Lovie in Proven (Poperinge). Ik was gefascineerd door de doelgroep, enerzijds door hun spontaniteit en warmte, anderzijds wou ik weten hoe zij precies redeneerden.
Ik was tussen 1987 en 2007 tewerkgesteld bij personen met een verstandelijke beperking verblijvende in de psychiatrie (eerst in Beernem, later in Gent, tenslotte in Zelzate). Toen ik eind 2006 een vacature voor agogisch directeur zag in De Bolster bij dezelfde doelgroep, dichter bij huis en in de VAPH sector (met meer personeelsmiddelen dan in de psychiatrie) heb ik niet geaarzeld om te solliciteren, wel wetende dat dit zou betekenen dat ik minder tijd zou kunnen doorbrengen bij de doelgroep.
Wat herinner je je nog van je eerste dagen bij De Bolster, toen je in 2007 begon als agogisch directeur?
Ik weet vooreerst nog goed dat ik nog nooit gehoord had noch van Mariaheem, noch van Ter Wilgen, ook al woonde ik reeds 16 jaar op 7 kilometer van Beerlegem.
Ik herinner mij mijn eerste dag (1 maart 2007) nog alsof het gisteren was; vooral het warme welkom dat mij toen te beurt viel. Ik stond die dag in het centrum van de belangstelling wat voor mij een nieuw gegeven was. Ik heb die dag ook vernomen dat er niet langer sprake was van een samenwerkingsverband maar dat er een fusie gerealiseerd was. Ik hoorde toen reeds dat dit veel gevoelens ontlokte in beide voorzieningen. De functie agogisch directeur was nieuw in de voorziening. Ik heb het geluk gehad om deze functie vorm te mogen geven.
Hoe ervoer je de overstap naar algemeen directeur in 2008?
Achteraf bekeken was dit een beetje een stap in het onbekende. Ik werkte weliswaar reeds 18 maanden in de voorziening maar had weinig zicht op wat kwam: taakinvulling van de algemeen directeur, samenwerking met bestuur, overleg met vakbond, … Vooral het besef dat je nooit neutraal aanwezig bent op een overleg en er regelmatig naar je gekeken wordt om beslissingen te nemen teneinde voortgang te kunnen maken was toch wel even wennen.
Wat waren volgens jou de grootste uitdagingen in die beginjaren?
In de beginjaren is veel tijd gegaan naar het operationaliseren van het fusieverhaal: opstart van site overschrijdende vakgroepen, stroomlijnen van een aantal processen, opstellen van een gemeenschappelijk arbeidsreglement, opstellen van een nieuwe visie, van een nieuwe naam en bijhorend logo …. Niet altijd even gemakkelijk aangezien hier gevoeligheden op
zaten. In origine waren het 2 charmante voorzieningen weliswaar met een totaal verschillende cultuur.
Veranderingen in de sector
De grootste verandering die ik meegemaakt heb is de invoering van de persoonsvolgende financiering (PVF) vanaf 2017. Dit is een grote omwenteling geweest in de sector.
Dit betekende een totaal nieuw takenpakket voor diverse functies, ook voor die van algemeen directeur. Ik zeg altijd dat we voor de PVF in een ‘gemakkelijke zetel’ zaten zonder dit te beseffen. De opstart van PVF betekende het einde van de erkenningen, het einde van de historische personeelskaders, de opstart van woon- en leefkosten, het persoonsvolgend zijn van budgetten, ... Dit noopte voorzieningen om nieuwe paden te bewandelen, om initiatief te nemen zodat we als vergunde zorgaanbieder een betekenisvolle(re) speler werden in het zorglandschap.
Dankzij een aantal gerichte acties en de inzet van velen zijn we erin geslaagd om de nodige stabiliteit en rust te behouden, om te groeien en om De Bolster op de kaart te zetten in de regio Zuid-Oost-Vlaanderen.
Dit was geen gemakkelijk pad aangezien dit gebeurde in tijden van besparingen.
Passen de overname van De Kleppe en De Hoop in dit traject?
We zien de evolutie naar schaalvergroting in diverse sectoren: in ouderenzorg, ziekenhuiswereld, onderwijs, maar ook in onze sector.
Door schaalvergroting is het mogelijk om een gevarieerder en deskundiger ondersteuning aan de cliënt te geven. Hierbij is het belangrijk om de basiszorg lokaal te organiseren met oog voor voldoende autonomie en om de ondersteunende zorg centraal te realiseren met oog voor afstemming. De overname van De Kleppe voegt met zijn vakantiecentrum een extra aanbod toe aan het portfolio van de voorziening.
Door beide overnames kunnen we onze werking in de regio Brakel en Zottegem verder uitbouwen wat goed is voor cliënten uit de nabije omgeving. Wat mij betreft mag De Bolster mits een goed doordachte organisatiestructuur nog verder groeien, intersectoraal indien mogelijk.
Persoonlijke insteek en interesses
Vanuit mijn achtergrond heb ik steeds een allergie gehad voor ‘stadhuiswoorden’ en een doorgedreven papieren uitwerking (visies, procedures, afspraken, …). Ik ben nogal voorstander van een opstart van initiatieven vanuit de praktijk. Ik heb in mijn loopbaan echter geleerd dat deze benadering ook zijn beperkingen heeft. Ik zie dat de grootste voortgang gerealiseerd is nadat er een nieuwe missie/visie geformuleerd werd. Dit was zowel het geval in 2010 als in 2020.
Als persoon heb ik het destijds vaak moeilijk gehad met beslissingen die genomen werden van bovenuit door mensen ‘die de werking van alledag niet kenden’. Ik had dan ook de intentie om meer tijd te nemen om de vinger aan de pols te houden met de werkvloer. In eerste instantie lukte dit nog aardig als agogisch directeur. Met de opstart van PVF was al vlug duidelijk dat er meer tijd moest vrijgemaakt worden voor externe netwerking, iets wat ik al vlug graag deed. Ik heb de voorbije jaren meermaals geworsteld met het begrip participatie. Op een gegeven ogenblik heb ik de (al of niet juiste) keuze gemaakt om de mate van inspraak te linken aan de job: hoe dichter het thema aansluit bij de eigen job en leefwereld, hoe groter de inspraak.
Toekomst en pensioen
Ik ga samen met mijn vrouw Ann op pensioen op 1 mei 2026. Het is tijd om te onthaasten, wat in ons geval geen synoniem is van rustig aan doen. Wij hebben veel hobby’s en interesses en willen hiervoor de no-
dige tijd kunnen nemen overdag. Tegenwoordig is dit na de uren en in het weekend zit dit meestal gewrongen tussen andere activiteiten. Wat mij betreft gaat dit over: werken in de tuin, lezen (van thrillers), fietsen, wandelen, animatie avonden organiseren (oa quiz), reizen, zorgen voor kleinkind(eren?), … Wij willen de komende jaren, terwijl we het fysisch nog aankunnen, een aantal verre reizen maken. Op ons keuzelijstje staan Zuid-Afrika, Australië of Nieuw Zeeland, Canada en Thailand. We zien wel wat het uiteindelijk zal worden.
Tenslotte wil ik nog meegeven dat De Bolster (cliënten en netwerk, medewerkers en vrijwilligers) voor altijd in mijn hart zal blijven. Dankzij jullie heb ik de kans gekregen om te kunnen ontbolsteren.
Ik denk met plezier terug aan de mooie contacten en gezamenlijke realisaties. Ik ga dit missen. Het ga jullie goed.
Geert Bonte
Algemeen directeur
Kennismaking met DIMITRI PLAS
Graag stel ik me aan jullie voor als toekomstig algemeen directeur van vzw De Bolster. Mijn naam is Dimitri, ik ben 45 jaar en woon in Oostwinkel – een rustige deelgemeente van Lievegem – samen met mijn vrouw en onze twee tieners.
Ik haal veel energie uit het leven op het platteland: de stilte, ruimte en natuur helpen me om te ontspannen en met een frisse blik naar mijn werk te kijken. In mijn vrije tijd ga ik graag lopen, en tijdens vakanties ben ik meestal in Spanje, niet zozeer om te zonnen, maar om te wandelen in de natuur en te genieten van de rust en de warmte.
De voorbije jaren werkte ik in leidinggevende functies binnen welzijn en onderwijs. Zo was ik algemeen directeur bij Orthopedagogisch Centrum Styrka, waar zorg en onderwijs elkaar aanvullen in de ondersteuning van kinderen en jongeren met specifieke noden. Daarvoor werkte ik als algemeen directeur bij de Scholengroep OP-Weg (Emmaüs Aalter-Machelen).
Die ervaringen hebben me geleerd hoe belangrijk het is om organisaties in beweging te houden, met aandacht voor de mensen die er werken en leven, en voor de maatschappelijke opdracht die ze waarmaken.
Hoewel ik pas in het voorjaar van 2026 officieel start, krijg ik de kans om de komende maanden De Bolster stap voor stap beter te leren kennen. Luisteren naar wat er leeft bij de betrokkenen – medewerkers, bewoners, families en partners – is voor mij een belangrijk uitgangspunt om te begrijpen wat De Bolster vandaag sterk maakt en waar kansen liggen voor de toekomst.
Ik kijk ernaar uit om mijn steentje bij te dragen aan een organisatie die blijft inzetten op kwaliteit, warmte en betrokkenheid – een plek waar mensen zich goed voelen, kansen krijgen en zorg met overtuiging wordt gedragen.
Hartelijke groet, Dimitri
Pascal Benoit, EEN VLIEG BIJ DE BOLSTER
Mag ik mij eens voorstellen? Ik ben een vlieg, klein en nieuwsgierig, met een talent om net daar rond te hangen waar het leven gonst. Onlangs landde ik bij De Bolster, een plek waar warmte en bedrijvigheid samenkomen. Vanuit mijn standpunt, hoog tegen het plafond of veilig op een gordijnplooi, zie ik de dag langzaam op gang komen. Cliënten schuifelen naar de ontbijttafel, begroeten elkaar met een glimlach, de geur van verse koffie zweeft door de lucht en een enthousiaste medewerker geeft nog snel een duwtje aan de bus die op het punt staat te vertrekken naar een leuke activiteit. Alles lijkt hier zo vanzelfsprekend, maar als vlieg weet ik beter. Mijn zes pootjes voelen hoe de energie door het gebouw stroomt – vooral doordat een hele ploeg mensen achter de schermen het gewone leven bijzonder maakt.
Terwijl ik door de administratie zweef, zie ik hoe onthaalmedewerkers met een glimlach telefoontjes aannemen, afspraken noteren en met een vlotte hand papieren sorteren. Het lijkt een routineklus, maar het is de ruggengraat van De Bolster: zij zorgen dat cliënten, familie en bezoekers zich gehoord voelen, dat elke vraag bij de juiste persoon terechtkomt. Hier draait alles om precisie en betrokkenheid.
Mijn route voert me verder naar de keuken, waar het altijd bruist. Koks en keukenmedewerkers werken als een geolied team samen, overleggen vlug nog even met de diëtiste over het menu van de dag en zorgen dat iedere cliënt een lekkere en gezonde maaltijd, volledig op maat, op het bord krijgt. De geur van het middagmaal in voorbereiding, doet zelfs mijn vliegogen glinsteren. En als ik even stiekem land op een keukenkastje, hoor ik hoe de logistieke dienst in actie komt: een ontbrekend schroefje wordt opgezocht, een lamp snel vervangen, materialen bijgevuld zodat er nooit iets te kort is. De poetsploeg staat al klaar om na een kleine herstelling alles weer mooi te laten blinken. Alles loopt hier op rolletjes, dankzij hun scherp oog voor netheid, onderhoud met oog voor absolute veiligheid en hun soepele samenwerking met andere diensten.
Maar het mooiste uitzicht heb ik toch in de wasserij. Hier draait het leven letterlijk om rondes: was komt binnen, wordt gesorteerd, gewassen, gedroogd en vakkundig gevouwen. Kleding glanst weer, lakens zijn fris en zelfs knuffels worden hier opgefrist. De medewerkers van de wasserij zorgen ervoor dat iedereen bij De Bolster elke dag kan stralen in schone kleren, klaar voor een nieuwe dag vol kansen. Het lijkt haast magie: stapels was verdwijnen en komen als nette bundeltjes weer terug bij de cliënten.
En ik mag de boekhouding en de personeelsdienst zeker niet vergeten. Hier tikt de klok net even anders: cijfers ratelen over het scherm, facturen worden vlot
verwerkt en salarissen netjes uitbetaald. Ze houden de organisatie financieel gezond en zorgen dat iedereen krijgt waar die recht op heeft. De personeelsdienst regelt vlotjes contracten en spit zich een weg door complexe wetgeving over verlof en ziekte.
Even verder zweef ik richting de bewonersadministratie. Hier worden alle gegevens van de lieve cliënten met zorg bijgehouden, vertrouwelijke informatie wordt veilig bewaard en voor elke cliënt wordt een persoonlijk dossier bijgehouden. Hier wordt met zorg gekeken of iedereen krijgt wat nodig is. Ik bewonder hun aandacht voor detail en hun warme benadering – geen cliënt blijft hier onopgemerkt.
Wat mij als vlieg het meest opvalt, is de oplossingsgerichtheid die als een zachte wind door het gebouw waait. Geen probleem blijft onopgemerkt, maar wordt opgepakt en opgelost, vaak met een creatieve twist. Is de printer stuk? De ICT’er komt meteen aangesjeesd. Mist er een laken op de afdeling? Geen probleem, er ligt wel een vers op reserve in de kast. Ook in de keuken wordt snel overlegd en bijgesprongen wanneer er extra handen nodig zijn. Het is een ritme van samenwerken, improviseren en elkaar helpen waar nodig.
Even verder tref ik het beleidsteam in vol overleg. Ze wisselen ideeën uit, leggen de lat telkens iets hoger en leren van elkaar. Het lijkt hier wel een vriendengroep die elkaar inspireert vol frisse blikken en nieuwe inzichten. Niet verwonderlijk dat De Bolster zichzelf blijft vernieuwen. En als het even stroef loopt, gaat men wel even luisteren bij het Tabor-netwerk. Waar men via collega-voorzieningen even kan overleggen of een inspirerend duwtje in de rug krijgt, een nieuw idee kan aftoetsen of gewoon een luisterend oor vindt bij collega’s.
Ik ben al op veel plekken geweest, maar nergens voel ik zo sterk hoe goede zorg hand in hand gaat met
goede ‘org’. De ‘org van organisatie … de stille kracht van deze administratie, wasserij, boekhouding, personeelsdienst, bewonersadministratie, logistiek, techniek, keuken en alle andere helden achter de schermen die het leven hier laten bruisen. Door hun inzet en samenwerking ontstaat een plek waar cliënten zich thuis voelen, waar familie welkom is en waar collega’s voor elkaar klaarstaan.
En zo fladder ik verder, met zicht op een gewone dag die hier altijd een beetje bijzonder is. De ware kracht van De Bolster? Die zit niet in een vast stramien, maar in mensen die elkaar vinden, samenwerken, samen leren en samen genieten van het resultaat: elke dag opnieuw, een zorgzame en sprankelende organisatie die iedereen laat stralen.
En ik, als vlieg … ik hoef niet bang te zijn van de vliegenvangers in De Bolster want ik ben gewoon de logistiek en administratief directeur die vol bewondering zijn medewerkers en collega’s gadeslaat. Bedankt voor jullie engagement!
Pascal Benoit
Directeur administratie/logistiek
Een duo op pad naar Gent… EAMHID congres 2025!
(European Association for Mental Health in Intellectual Disability)
Allebei vroeg uit de veren… Laura met de bus en Ingeborg met de auto naar Gent. In het ECC gebouw ontmoeten ze elkaar vrijdag 19 september op het internationaal congres over geestelijke gezondheid bij mensen met een verstandelijke beperking. Het congres dat al voor de 15de keer wordt georganiseerd gaat dit jaar voor het eerst door in België en dan nog wel in Gent, de stad van de neuzekes.
Laura en Ingeborg hebben elk hun eigen missie vandaag. Laura is op post om enkele sprekers aan te kondigen bij de start van de lezingen en Ingeborg is er om inspiratie op te doen als ortho. Laura oogt begrijpelijk een beetje nerveus maar straalt in haar rode congres T-shirt. Ingeborg drinkt haar ochtendkoffie en snuistert in de gids welke symposia ze zal volgen na de keynotes.
Het congresthema dit jaar is “Unleasing talent, embracing diversity”, vertaald “Ontdekken van talent en omarmen van diversiteit”. Donderdagmiddag werd het congres al geopend. Ingeborg was er ook bij. Glorian en Filip zorgden als dagvoorzitters voor de welkom en de openingsceremonie. Het unieke van dit congres werd al meteen in de kijker gezet: een creatieve samenwerking tussen mensen met en zonder beperking, op locatie in Gent en met de focus op talent! Luk Dewulf omschreef mooi waar het om draait bij “talent”… het gaat om activiteiten die je doet maar
aanvoelen alsof ze geen energie vragen en je een goed gevoel geven, waarbij de tijd voorbij vliegt, die je batterijen opladen en je toelaten om je authentieke zelf te zijn!
Op dit talent werd ingezet tijdens dit congres, niet enkel met sprekers en academici die interessante lezingen gaven, maar ook en vooral met mensen met een beperking die een centrale rol kregen op dit congres als host om congresgangers te ontvangen, te verwennen, wegwijs te maken of om sprekers aan te kondigen, in te leiden en de vragen achteraf in goede banen te leiden. En zo schitterde ook Laura vrijdag op dit congres!
Ergens rond februari, maart werd er in Vlaanderen een vacature uitgeschreven voor deelname aan het congres in co-creatie met Konekt. Na een korte brainstorm met het team van De Gaverkant legden we de vacature voor aan Laura. Zij leek ons de geschikte
kandidaat voor deze uitdaging. Laura reageerde enthousiast en solliciteerde, ondersteund door haar aandachtsbegeleidster Vanessa, in een online interview voor dit project. Het werd even spannend afwachten maar Laura werd geselecteerd en startte nog voor de zomer haar opleidingstraject om haar rol met glans te kunnen vervullen op het congres zelf.
Konekt is een organisatie die radicaal gaat voor een wereld waarin personen met en zonder handicap een bijdrage kunnen leveren vanuit hun talent. Ze inspireren en sensibiliseren de samenlevingen om inclusief leren, leven en werken de norm in Vlaanderen en Brussel te maken. “Leef voluit in een inclusieve wereld”, is hun slogan.
Op vrijdag was het tijdens de pauze tijd om een selfie van ons beiden te maken, met dank aan Laura want mij lukt dat niet. Laura had er haar eerste opdracht op zitten: samen met Els Ronse een eerste spreker inleiden. Ze gaf aan plankenkoorts te hebben gehad maar het er goed vanaf gebracht te hebben. Een verdiende cola zero om de spanning door te spoelen en dan pauze voor haar tot de namiddag om het Dance Syndrome project voor te stellen.
Intussen volgde jullie ortho symposia over het posttraumatisch stress syndroom bij mensen met een verstandelijke beperking, over de ontwikkeling van VR trainingen voor zorgverleners rond omgaan met moeilijk verstaanbaar gedrag en over de zoektocht naar een fijnere vertaling van inschatten van de emotione-
le ontwikkeling bij de doelgroep ernstige en diepe verstandelijke beperking. Ik twijfelde om nog iets rond suïcidaal gedrag te gaan volgen maar kon niet weerstaan aan mijn drang om Laura life bezig te zien. En zo belandde ik vrijdagnamiddag in de workshop Dance Syndrome.
Laura stond vooraan aan het spreekgestoelte en opende in vlot Engels de dialoog met haar publiek en stelde met een heldere stem, grote spontaneïteit de sprekers voor met een vanzelfsprekendheid alsof ze gewend was om dagelijks een publiek toe te spreken. De beelden spreken voor zich. Laura deed het schitterend! En haar ortho zat vol trots in de zaal getuige te zijn van haar talent.
De workshop opende en eindigde met dans. Een solo van een danseres met down syndroom die haar eigen dansschool oprichtte en nu zelf ook les geeft. Een jonge dame met een ontwikkelingsstoornis die een dansact bracht met haar mama. Laura jongleerde tussenin met de micro om een begeesterd publiek zijn vragen te laten stellen.
Dance Syndrome bracht met veel overtuiging dat geestelijke gezondheid niet enkel bereikt wordt met gesprekstherapie en medicatie maar veel meer door creativiteit in al zijn vormen te stimuleren. Geef ruimte aan zelfexpressie wat veel ruimer is dan woorden. Taal, geluiden, aanraking, gebaren, oogcontact, lichaamstaal, … zijn media om je beleving, gevoelens, ervaringen tot uiting te brengen. Die kansen ook aanbieden aan mensen met een beperking is een sleutel tot emotioneel welbevinden! Dat is wat er gebeurt in Engeland bij de dansschool Dance Syndrome, een inclusief project waar mensen met en zonder beperking elkaar steunen, laten openbloeien, laten zijn wie ze zijn en laten stralen op en naast een podium. Een deugddoende workshop die me aanmoedigt om het talent van de cliënten in vzw De Bolster nog meer in de verf te zetten in de toekomst. Een uitdaging voor ons allemaal!
Verslaggevers en belevers, Laura en Ingeborg
Lees ook het interview op volgende pagina
Interview Laura door Ingeborg na congres
Hoe was het congres voor jou, Laura?
Goed zeker …
Vertel eens iets over je ervaring.
Het was een leuke ervaring maar er was wel veel stress, misschien niet te zien … de tweede keer ging beter, de stress was al een beetje gezakt en ik dacht ik ga er voor gaan!
Wat gaf je stress?
Vooral om in het Engels te moeten spreken en of het verstaanbaar genoeg was.
Ik kan je geruststellen: je Engels was mooi en goed verstaanbaar, ik had het geluk je live bezig te zien!
Zou je het opnieuw doen?
Tuurlijk!
Heb je zelf reacties gehoord nadien?
Na eerste keer heb ik complimentje gekregen dat mijn Engels oké was en dat gaf me een boost om het de tweede keer met meer zelfvertrouwen te doen.
En van wie kwam dat complimentje?
Van iemand die daar aanwezig was.
Was er veel voorbereiding nodig?
Ja en neen want wat we voorbereid hebben is niet gebruikt in de praktijk. In de workshops was het wel effen spannend om Engels te spreken en er niemand te kennen.
Hoeveel workshops waren er?
Drie
Wat heb je geleerd over jezelf?
Ik heb geleerd om meer zelfvertrouwen te hebben, om je best te doen en er te staan met mijn beperkte Engels.
Wie organiseerde die workshops?
Damien de vrijwilliger in Konekt.
Wat is Konekt?
Konekt is een dienst die open staat voor mensen met een beperking om hen ook in de spotlights te zetten. Ook om te tonen dat mensen met een beperking ook iets kunnen betekenen in de maatschappij!
Zij zetten in op talent dus. Wat zijn jouw talenten?
Mijn talenten zijn op het podium staan, mensen helpen, er zijn voor iedereen en soms vergeet ik dan ook wel eens mezelf.
Heb je nog podiumervaring Laura?
Ik speel ondertussen mijn tweede jaar toneel.
Waar doe je dit?
In Zottegem in de Academie!
Ik bewonder jou, Laura, dat je deze uitdaging durfde aangaan. Ik zou zelf podiumvrees hebben als ik voor een publiek in een vreemde taal zou moeten spreken!
Ingeborg Vermoesen Ortho-agoge
INDRUK 66
Een laatste editie met… indruk
Na een kleine 17 jaar, 66 edities en talloze mooie verhalen nemen we afscheid van Indruk, ons huistijdschrift. Deze editie is de laatste in haar soort. Vanaf 2026 schakelen we over naar een nieuw en digitaal hoofdstuk: een elektronische nieuwsbrief die per mail zal worden verstuurd.
De beslissing om te stoppen met Indruk werd niet licht genomen. Al die jaren was het magazine een verbindende schakel tussen cliënten, medewerkers, familieleden en sympathisanten. Toch moesten we de voorbije jaren steeds vaker de balans opmaken tussen de tijdsinvestering die het blad vroeg – van redactieleden, begeleiders en schrijvers – en de meerwaarde die het bood. Ook het praktische werk rond opmaak, druk en verzending woog zwaar. Daarom kiezen we nu bewust voor een eigentijdser, efficiënter en duurzamer alternatief.
Een nieuwe manier van verbinden
Vanaf 2026 houden we iedereen op de hoogte via een elektronische nieuwsbrief. Deze stap biedt heel wat voordelen – zowel voor ons als verzender, als voor jou als lezer.
Een elektronische nieuwsbrief is een stuk goedkoper dan een papieren versie, omdat er geen druk- en verzendkosten zijn. Bovendien kunnen we in enkele minuten een grote groep lezers bereiken en snel inspelen op actuele gebeurtenissen. We krijgen ook beter zicht op wat leeft bij onze lezers, omdat we kunnen zien welke artikels het meest worden gelezen. Dat helpt ons om de inhoud nog beter af te stemmen op de interesses van onze doelgroep. Daarnaast kunnen we de nieuwsbrief makkelijker personaliseren en zo specifieke groepen of thema’s in de kijker zetten. Het is ook een mooie manier om onze website en sociale mediakanalen met elkaar te verbinden en zo de betrokkenheid verder te vergroten.
Lezers ontvangen de nieuwsbrief rechtstreeks in hun mailbox, op het moment dat het nieuws zich afspeelt. De informatie is actueler, persoonlijker en relevanter dan bij een driemaandelijks tijdschrift. Bovendien kunnen ontvangers zelf kiezen of ze ingeschreven blijven, en welke onderwerpen ze het liefst volgen. Zo blijft het contact met De Bolster direct en helder en op maat.
Een persoonlijke terugblik van de redactieleden
PIETER
Zelf heb ik met veel plezier deel uitgemaakt van het redactieteam dat jarenlang Indruk vormgaf. Toen ik in 2009 bij De Bolster startte, bestond het tijdschrift al, maar ik stapte al snel mee in het verhaal. Doorheen de jaren mocht ik heel wat warme, grappige en ontroerende momenten vastleggen.
Een van de herinneringen die me het meest is bijgebleven, is het interview dat ik in 2017 afnam met Germaine (87) en Marie-Louise (78) voor de rubriek Handdruk. In die rubriek wilden we telkens medewerkers, cliënten en vrijwilligers in de schijnwerpers zetten. Ik zie het nog zo voor me: we zaten met z’n drie-
en aan mijn bureau, elk met een kop koffie en een paar lekkere koekjes. Germaine en Marie-Louise waren graag geziene cliënten in Kluisbergen en keken er echt naar uit om hun verhaal te delen. Ze vertelden openhartig over hun verleden, hun favoriete bezigheden, hun sociale leven en hun toekomstplannen.
Wat me vooral raakte, was hoe ze met zoveel warmte en humor vertelden – ook over de moeilijke momenten in hun leven. Door hen kreeg ik een dieper inzicht in het leven van personen met een beperking, en besefte ik hoe waardevol hun ervaringen zijn. Het werd een gezellige, eerlijke en leerrijke namiddag, die ik niet snel zal vergeten.
Jammer genoeg zijn beide dames ondertussen overleden, maar ik hou deze herinnering nog steeds warm bij mij. Hun openheid en levenswijsheid hebben een blijvende indruk nagelaten – net als Indruk dat al die jaren heeft gedaan bij zovelen.
Graag wil ik ook Ellen, Carine en Stefan persoonlijk bedanken voor hun jarenlange inzet bij de redactie van Indruk. Hun creativiteit, zorgvuldigheid en engagement hebben het magazine mee gemaakt tot wat het was.
STEFAN
Hoe kijk je terug naar de Indruk? Een vraag die ik kreeg van Pieter op de laatste redactievergadering. Eerlijk gezegd, daar had ik nog nooit over nagedacht.
Toen ik begon te werken in het toenmalige Ter Wilgen kwam de vraag om een driemaandelijks tijdschrift te maken met de naam Twilgenblad. Het was nog het tijdperk zonder computer en alle teksten moesten met de elektrische schrijfmachine uitgetikt worden. Alles gebeurde nog met knip en plakwerk op de lichtbak om een tijdschrift in elkaar te steken en werd dan gekopieerd op onze eerste kopieermachine in een nogal bedenkelijke kwaliteit. Achteraf beschouwd was dit een beetje prutswerk als ik nu ons huidig tijdschrift Indruk zie, die Ellen professioneel ineen steekt. Het mag gezien worden. De inhoud van de Indruk is een toonbeeld van hoe een vlot lezend tijd-
schrift moet zijn, voor elk wat wils met naast verdiepende artikels ook luchtige teksten. De Indruk die indruk maakt. Met dank aan de inzet van Pieter, Ellen en Carine en ikzelf die graag voor het beeldmateriaal zorgde. Maar nu zal de Indruk dus verdwijnen.
De allerlaatste Indruk wordt voor mij een heel bijzondere moet ik zeggen. Het is niet alleen afscheid nemen van het tijdschrift maar ook van mijn loopbaan in De Bolster. Aan alles komt een einde maar het is eveneens de start van een nieuw begin.
CARINE
Augustus 2009 … het nieuwe redactieteam komt samen om de eerste Indruk voor te bereiden. Welke artikels hebben we al ontvangen? Welke moeten aangepast of nog geschreven worden en wie vragen we hiervoor?
Door de fusie met Ter Wilgen was er nood aan een nieuw, gezamenlijk tijdschrift.
Ellen en ik werkten jaren samen aan de Graffiti, het tijdschrift van Mariaheem. Ik zorgde voor het typ- en redigeerwerk, Ellen voor de opmaak en verzending. Deze functies blijven we opnemen binnen de nieuwe redactie. Met Stefan uit Ter Wilgen die jarenlang ‘Het Wilgenblad’ gemaakt had, en de communicatieverantwoordelijke Pieter, een nieuwe functie binnen de organisatie, vormden we al die jaren het redactieteam onder de vleugels van Geert Bonte als eindverantwoordelijke.
Er gingen heel wat vergaderingen vooraf aan de geboorte van dit nieuw blad. Inhoudsbepaling, vormgeving,… maar ook een nieuwe naam. Na brainstormen werd het ‘Indruk’, en ook de rubriek ‘Geflitst’ (toen nog MHTWeetjes) zou een belangrijk deel worden van dit nieuwe tijdschrift want hierin werd de focus gelegd op het reilen en zeilen, het dagelijks leven binnen onze voorziening.
Intussen zitten we aan nummer 66 en 16 jaar verder … ik blik terug op een fijne samenwerking en veel deugddoende - soms verrassende – artikels en een massa sprekende foto’s.
Eind 2025 sluiten we het hoofdstuk Indruk met deze laatste editie (wordt dit een collectors item?) en zetten we volop in op een veel snellere communicatie… steeds heet van de naald, of vers van de pers ��
ELLEN
Daar waar Graffiti, de voorloper van ons huidig tijdschrift op A5-formaat werd uitgebracht, werd er bij de opstart van Indruk gekozen voor A4-formaat wat professioneler oogde en meer in lijn lag met publicaties van andere voorzieningen. De consequentie van deze keuze was dat het steeds een uitdaging inhield om pagina’s mooi te lay-outen omdat een A4 pagina nu eenmaal dubbel zo groot is dan A5. De vraag om inhoudelijke artikels telkens op een nieuwe pagina te starten, maakte het niet eenvoudiger. Deze artikels gaan immers niet altijd gepaard met beeldmateriaal en hebben soms nood aan een bepaalde structuur. Gelukkig beschik ik ondertussen over een professioneel opmaakprogramma waarbij foto’s, illustraties en tekstblokken makkelijker aangepast, en pagina’s vlotter verplaatst, toegevoegd of gewist kunnen worden. Indruk bleef, zelfs al verscheen het de laatste jaren digitaal, te printen als boekje waardoor het totaal aantal pagina’s altijd een veelvoud van 4 moet zijn.
Het digitaliseren van ons tijdschrift was natuurlijk een kosten- en tijdsbesparende ingreep. Het aanleveren van Indruk gebeurde al eerder via We Transfer, maar het afhalen in de kopiezaak, aanbrengen van etiketten en binnenbrengen in het postkantoor was toch vaak stressvol, aangezien ik het tijdschrift pas kon afhalen na een paar dagen en ik naast mijn grafisch werk op vaste dagen dagbesteding geef. Anderzijds bood dit kansen: cliënten maakten in het atelier alles klaar voor verzending.
Ook op mijn collega’s van de dagbesteding kon ik rekenen, zeker wat het kerstnummer betrof. Bij deze editie werd, vooraleer het etiket aan te brengen, eerst een overschrijving ingevoegd. Terwijl we samen wachtten op de start van de kerstviering, vatten we dit moment aan om de verzending af te werken. Hier ontstond telkens een fijne groepsdynamiek die het gevoel van een gezellig eindejaar en samenhorigheid
alleen maar versterkte. Met enige nostalgie denk ik terug aan deze fijne momenten.
Dankbaar terugblikken, met blik op de toekomst
We kijken met trots terug op wat Indruk heeft betekend: een tijdschrift vol verhalen, portretten en getuigenissen die onze organisatie kleur gaven. We danken iedereen die de voorbije jaren heeft meegewerkt, geschreven, gelezen en gedeeld.
Vanaf volgend jaar maken we met evenveel enthousiasme een frisse start met onze digitale nieuwsbrief — eigentijds, duurzaam en dichtbij. Want ook al verandert de vorm, de inhoud blijft dezelfde: verhalen die raken, mensen die verbinden en initiatieven die indruk maken.
De nieuwsbrief zal automatisch verstuurd worden naar alle wettelijke vertegenwoordigers en het netwerk van de cliënten. Wie ook in de toekomst graag op de hoogte blijft van het reilen en zeilen binnen De Bolster, kan zich inschrijven voor onze nieuwe nieuwsbrief via pieter.jouretz@vzwdebolster.be.
De tevredenheidsbevraging bij wettelijk vertegenwoordigers toont een uitgesproken positief beeld van de dienstverlening.
De respons was hoog (163 antwoorden), wat wijst op betrokkenheid. De opmerkingen bevestigen dat de tevredenheid zich niet alleen in scores, maar ook in positieve feedback uitdrukt.
De bevraging richtte zich op diverse cruciale domeinen van de dienstverlening, van onthaal tot facturatie. De bevraagde thema’s waren:
1. Onthaal en ontvangst
2. Uitstraling van de gebouwen en omgeving
3. Individuele DienstverleningsOvereenkomst (IDO)
4. Ondersteuning/begeleiding van de cliënt
5. Vervoer (dagcentrum)
6. Communicatie
7. Facturatie
Onthaal en ontvangst
Het onthaal en de ontvangst worden algemeen als vriendelijk en warm ervaren. Een terugkerende opmerking betreft het frequente zien van andere opvoeders (in tegenstelling tot vroeger). Dit is voor ons herkenbaar. Frequente personeelswisselingen zijn o.m. het gevolg van een arbeidsschaarste en volatielere arbeidsmarkt.
Uitstraling van de gebouwen en omgeving
De analyse van de opmerkingen leert ons dat algemene tevredenheid, o.m. ook inzake orde en netheid van de gebouwen, tegelijk sterk samenhangt met de staat van de infrastructuur. Dit resulteert in een tweedeling in de feedback. Er is sprake van grote tevredenheid met betrekking tot de recentere gebouwen of nieuwbouw.
Bij de oudere gebouwen is de opmerking vaak dat deze verouderd zijn en nood hebben aan opfrissing, renovatie of nieuwbouw. Vandaar ook dat het verder
uitwerken van een masterplan voor de komende jaren hoog op de agenda staat voor het beleidsplan van 2026.
Individuele
DienstverleningsOvereenkomst (IDO)
De IDO, die de afspraken over de ondersteuning vastlegt, werd algemeen lovend ontvangen.
Vertegenwoordigers geven aan dat de uitleg goed was, en dat de overeenkomst goed besproken en nageleefd wordt.
Ondersteuning en begeleiding
Begeleiding wordt als warm en professioneel ervaren (98% tevredenheid !)
Aandachtspunt is wel het aanbod van dagbesteding en activiteiten, waarbij een wens naar meer aanbod wordt geuit.
Vervoer (dagcentrum)
Wat het vervoersaanbod betreft voor cliënten van het dagcentrum wordt de dienstverlening geapprecieerd, met een expliciete pluim voor de chauffeurs. De inspanningen die geleverd worden om betere communicatie te verzorgen omtrent aanpassingen in de uurregeling, worden eveneens gewaardeerd.
Communicatie
Er wordt aangegeven dat men voor vragen of informatie vlot terecht kan bij betrokken diensten.
Het digitale platform ZOL (Zorg OnLine) wordt sterk geapprecieerd door wie het actief gebruikt, en velen ervaren dit als een meerwaarde. Waar dit minder het geval is, heeft het te maken met ofwel beperkte input ofwel onbekendheid met het medium. Twee zaken waar er dus nog ruimte voor verbetering is.
De informatiedoorstroming en het overleg worden algemeen als zeer goed ervaren.
Facturatie
De facturen worden als overzichtelijk en correct ervaren. De nieuwe facturatiemethode die in 2025 werd ingevoerd, wordt duidelijk als een verbetering ervaren.
Besluit
De resultaten tonen een sterke basis van tevredenheid. De positieve feedback over onthaal, begeleiding – ook in de nieuwe locaties – bevestigt dat de kernwaarden van De Bolster sterk aanwezig blijven.
Patrick Dewaele
Directeur Zorg - agogiek
Kerst in De Bolster
Met in ieder huis een mooi versierde kerstboom en lichtjes overal creëren we tijdens de donkerste weken een gezellige sfeer waar elke cliënt ten volle van geniet.
Intussen zijn we aan de winterzonnewende beland en vieren we het feest van het terugkerende licht. Christenen vieren rond die dag Kerstmis, de geboorte van Jezus.
In De Bolster wordt Kerstmis nog traditioneel gevierd voor wie dit wenst.
Zowel in Zwalm (18 december) als in Kluisbergen (23 december) wordt een christelijke kerstviering georganiseerd door de respectievelijke pastorale werkgroepen waarbij het christelijke verhaal over de geboorte van Jezus centraal staat en traditionele kerstliederen worden gezongen bij de even traditionele kerststal. Vooral oudere clienten appreciëren dit enorm.
Na deze kerstviering is iedereen welkom voor een tas Glühwein of warme chocomelk.
Met nog hemelse muziek in de oren en een verwarmd hart is dit de échte start van de kerstperiode.
Terug in de huizen kijken we uit naar cadeautjes, lekker eten en gezellig samenzijn…
Een vrolijk Kerstmis gewenst en vrede op aarde aan alle mensen van goede wil.
De parabel van de os …
Ergens ver van hier leefde een eenzame os.
Hij was te oud voor het zware werk en verveelde zich.
Op een avond klonk er gestommel en vlakbij de stal zag hij een kleine ezel.
“ Het is zo koud - rilde het dier - mag ik hier schuilen?”
Vriendelijk knikte de os: “Natuurlijk! Er is plaats genoeg, kom binnen.”
“Ik kan nergens terecht, klonk het sip. Ze spotten omdat ik klein ben en noemen me dom en lui.”
“Dat ken ik, zuchtte de os, de wereld is hard.
Ik ben oud en tel niet meer mee, niemand ziet nog naar me om.”
Triest keek hij om zich heen en ging liggen.
Voorzichtig vleide de jonge ezel zich tegen hem aan en zei:
“Maar ik ben heel blij dat jij er bent!”
Hij voelde zich veilig bij de oude os en kreeg het stilaan wat warmer.
Even later schrokken ze op … er stond warempel weer iemand bij de stal!
“Weten jullie raad, ik ben verloren gelopen?” klonk het.
De os riep ook dit arme schaap naar binnen, troostte het en beloofde om de volgende dag te helpen zoeken naar de kudde.
En de ezel zei: “Ik zal jou dragen als je moe wordt, lasten dragen is mijn taak.”
Opgelucht knikte het schaapje en het proefde wat van het hooi. Algauw viel het uitgeput in slaap terwijl de os zijn warme adem blies.
Tevreden keek de ezel toe en glimlachte …
En zie, dié avond kwam een engel voorbij:
“Hier moet het zijn, dacht hij, want nergens, in geen énkele herberg zijn de vrouw en haar man welkom.”
De engel zag hoe de dieren elkaar nabij waren.
“Deze plek is ‘warm’ genoeg om het Kind te laten geboren worden” dacht hij hardop.
“Het Goddelijke Kind, de Messias, die later zal opkomen voor al wie klein en zwak is, wordt straks hier verwelkomd.”
Zo gebeurde het dat diezelfde nacht de vrouw en haar man uiteindelijk beschutting vonden in een doodgewone stal.
En de os, de ezel en het schaapje waren de eerste getuigen van het wondere gebeuren.
Bij hen was immers plaats genoeg ook … in hun hart!
Tr.Tr.
Bron: www.pastoralezorg.be ( Elisabeth )
De pastorale werkgroepen Zwalm en Kluisbergen wensen u een zalige Kerstperiode en een gelukkig nieuw jaar toe.
Ik wens je een jaar van schoonheid en vervulling.
Hoop die niet loslaat.
Een hand op je schouder wanneer het moeilijk is.
Een droom die je uitdaagt.
Een lied dat je meedraagt.
Een glimlach vanbinnen.
En waar je ook gaat licht voor je uit.
Kris Gelaude
illustratie: Antonio Langerock huis 3, Scheldemeers
Een Bolsterroute in Gavere
Zingem, Kluisbergen en Herzele hadden er al één maar vanaf nu is er ook een Bolsterroute in Gavere.
De Bolsterroute Gavere is een rolstoeltoegankelijke, bewegwijzerde wandeling van ongeveer 2 km vertrekkende aan Middelwijk 16 te Gavere.
Het bleek geen makkelijke opdracht en het duurde langer dan gehoopt, maar dit jaar kon ik (eindelijk) samen met de gemeente Gavere rond de tafel zitten voor een eerste gesprek rond een rolstoelvriendelijke wandeling in Gavere.
Vanaf dan ging het snel. De werkgroep Trage Wegen stippelde een mooie route uit door het hart van Gavere. De route werd goedgekeurd op de gemeenteraad en enkele weken later reed de technische dienst van de gemeente voorbij om het eerste bordje te plaatsen.
Natuurlijk ging ik meteen naar buiten om trots dit moment vast te leggen en om de twee werkmannen te trakteren op een kop koffie.
Na weken van voorbereiding konden we op zaterdag 4 oktober onze prachtige, inclusieve wandel-
route officieel openen. De dagen voordien viel er veel regen, maar tijdens de wandeling bleef het droog. Er was wel een stevige wind, die later zelfs storm Amy zou
blijken te zijn. Toch lieten de wandelaars zich niet afschrikken. Meer dan tachtig enthousiaste deelnemers kwamen langs voor de opening. Nadat de living gezellig vol zat, openden de burgemeester en ik het evenement met een warme speech over inclusie en samenleven, woorden die helemaal aansluiten bij De Bolster en de clienten van Huis Gavere.
Na het doorknippen van het lint konden de wandelaars de route verkennen.
Bij aankomst kreeg elke deelnemer een drankje aangeboden door zowel Huis Gavere als de gemeente Gavere en was er voor iedereen een goodiebag met onder andere een potje confituur uit het arbeidscentrum.
Ik kijk trots terug op een aangename, goedgevulde dag met veel ontmoeting en verbondenheid. Als ik nu een bord van de Bolsterroute zie, blik ik tevreden terug. Deze wandeling is meer dan een route: het is een wandeling voor iedereen en een zichtbaar symbool van inclusie.
Niels De Visscher Teamverantwoordelijke Huis Gavere
Gepakt en gezakt naar Nieuwpoort
In juni ging een deel van huis 1 al op leefgroepsvakantie naar Nieuwpoort. Nu was het de beurt aan de tweede groep. Ook deze keer konden we rekenen op de hulp van onze vrijwilligers om op leefgroepsvakantie te gaan.
Zij waren opnieuw enthousiast, zoals jullie kunnen lezen in hun verslagjes hieronder… We zijn hen zo dankbaar!
Iedereen van huis 1
Annemie vertelt:
“Ik ben Annemie en mocht, jawel, een dagje vrijwilligen, tralali tralala. Net op tijd aangekomen om nog een tas koffie te scoren bij het ontbijt. Zo kunnen we samen de dag starten. Wat een enthousiast onthaal. Ik ken de bewoners van een vorig leven, dat helpt. Alleen Michaël is nieuw maar dat is vlug van de baan, de charmeur, zalig. Aniek en Barbara, toffe begeleiding. Lets go and have fun.
In de voormiddag doe ik de thuiswacht, wat creatief bezig zijn met Frieda, Monique , Jacqueline en Leen.
Bij thuiskomst van de winkelaars trek ik de keukenschort aan en tover, met hulp, lekkere croques bolognaise op ieders bord.
In de namiddag besluiten we er met z’n allen op uit te trekken. Heerlijk weertje, top.
Op de dijk gaan Monique, Leen en ik op de wandel. Monique duwde zelfs even geheel zelfstandig én ontspannen de rolstoel met Leen. Heerlijk toch hoe de bewoners ons blijven verrassen.
Wanneer de groep weer compleet is zien we dat er vermoeidheid begint op te duiken. Huiswaarts dus. Ik zorgde voor pannenkoekendeeg
en die mag ik nu bakken voor avondeten. Dat plaatsje achter het fornuis ligt me wel.
De dag wordt rustig afgesloten door Barbara die op een leuke manier het verhaal van Rapunzel voorleest. Leen volgt echt aandachtig en Sara, die zich de ganse dag zichtbaar vermaakte, valt stil. Zo, nog even avondtoilet en de nacht in.
Wat heb ik genoten van de contacten met alle bewoners, ieder op zijn unieke manier. Bij de bedanking krijg ik fijne woorden en een presentje van Michaël. Ik heb er een vriend bij. Dank u lieve mensen, voor mij een ‘winwin’ ervaring. Tot de volgende keer. Annemie”
Gerda vertelt:
“Woensdag ging ik mee met Kelly voor een dagje Nieuwpoort als vrijwilliger om een handje toesteken bij de bewoners van huis 1 die daar op vakantie zijn. Eerst nog even naar huis 1 gereden om nog wat gerief op te halen om mee te nemen naar Nieuwpoort.
Eenmaal daar aangekomen met schitterend mooi weer kon ik direct zien hoe gelukkig alle bewoners waren om een weekje op vakantie te zijn aan zee. Alle gezichten straalden zoveel geluk uit!
Monique en Frieda waren aan het knutselen onder goedkeurend oog van de medebewoners.
De verhalen volgen elkaar op want er was veel te vertellen zeker over hun winkelbezoek om een geschenk-
je te kopen en daar waren ze heel blij mee. Barbara en Aniek waren al begonnen met een koude schotel te maken voor deze middag terwijl de bewoners genoten aan tafel van een aperitief met chips. We dekten de tafel om alle maagjes te vullen met de lekkere koude schotel.
Na het eten werden de jassen verzameld om te gaan wandelen, Barbara en Aniek zijn met Leen, Jacqueline en Frieda om nog enkel boodschappen geweest, terwijl Kelly en ik met Sara, Michaël en Monique op de dijk zijn gaan wandelen. De voorbij wandelende honden trokken de aandacht van Monique. Sara was meer geïnteresseerd in de meeuwen die ze zag. Om 14u30 hadden we afgesproken met de rest van de groep aan tearoom De Carrousel om daar iets te eten of drinken. Veel keuzestress hadden de vakantievrienden niet want ze wisten al ruim op voorhand wat ze wilden eten: voor de één een wafel met warme chocolademelk, voor de andere een ijsje met banaan en chocoladesaus en een citroentaartje voor Leen. Het is zo aangenaam om iedereen te zien genieten van de extra aandacht die ze krijgen op vakantie en alle verwennerijtjes.
Na het eten van al het lekkers keerden we terug naar het appartement, om nadien moe en voldaan in de zetel uit te rusten. De gezonde zeelucht vermoeit hen blijkbaar wel, want het werd snel stil in de zetel. Maar het doet hen vooral honger krijgen want de nieuwsgierigheid was groot naar wat ze straks gaan eten...
De vuile was van een halve week zet ik alvast in mijn auto, om terug mee te nemen naar Beerlegem. Intussen is alles klaar om nog een boterhammetje te eten. Ik vermoed dat ze daarna terug goed zullen slapen om morgen aan een nieuwe dag te beginnen.
Overladen met liefde van en voor al deze mensen en met een lekkere traktatie keer ik samen met Aniek terug naar Beerlegem.
Het was een leuke dag vol blijde gezichten, daar krijg je als vrijwilliger energie van.
Dank je wel iedereen !”
Liefs
Gerda
Happen en Stappen
Op zondag 28 september namen we deel aan Happen en Stappen, de wandeltocht georganiseerd door Landelijke Gilde Dikkelvenne-Baaigem-Vurste. De cliënten van het Arbeidscentrum van De Bolster zorgden mee voor de verwennerij onderweg. Zo deelden ze rijstpapjes uit aan de wandelaars.
Ook de cliënten van de bakkerij zetten hun beste beentje voor: zij maakten het heerlijke appelgebak dat erg gesmaakt werd.
De tocht bracht de meer dan 180 wandelaars langs het mooie Semmerzake. Onze stand stond opgesteld bij De Hovenier in de Lindeboomstraat in Vurste, waar de deelnemers ook door de prachtige tuin van de eigenaars mochten wandelen. Na het helpen genoten we samen met de wandelaars van een lekkere braadworst – een mooie afsluiter van een geslaagde dag!
Arbeidscentrum Gavere
Lekker uitwaaien aan zee
De zee, het is in ieder seizoen genieten van haar schoonheid. En genieten, dat hebben we tijdens de herfstvakantie volop gedaan! Samen met 6 begeleiders verbleven 16 cliënten een weekje in Nieuwpoort. Vanuit huis 3 sloten Antonio, Bart, Ward en Anja aan. Op het programma: wandelingen op de dijk, uitstappen naar Sea life, op de gocart rijden, muzikaal pak, bingo, een wafel eten, een koffietje gaan drinken… kortom voor elk wat wils! De foto’s spreken voor zich!
Huis 3 vestiging Kluisbergen
Scholenveldlopen
Cliënten uit Zwalm namen dit najaar deel aan de scholenveldlopen van de gemeenten Gavere en Zwalm. Ze stonden aan de start, klaar om het beste van zichzelf te geven.
Met veel inzet, enthousiasme én een flinke dosis doorzettingsvermogen liepen ze hun rondes, aangemoedigd door supporters langs de zijlijn. De glimlach op hun gezicht na de finish sprak boekdelen: meedoen is winnen!
We zijn ontzettend trots op onze sportieve deelnemers. Hun inzet toont niet alleen kracht en energie, maar ook hoe mooi samen sporten kan zijn.
Een welgemeende dankjewel aan de organisatoren voor de hartelijke ontvangst en de fijne sfeer. Dankzij hen voelden onze lopers zich echt deel van dit sportieve gebeuren.
Team sport
Vestiging Zwalm
Dagbestedingsteam De Boskant organiseert Zang- en dansnamiddag
Wat hebben we op donderdag 4 september een fantastische namiddag beleefd! Een dans-en zangnamiddag, gesponsord door de Vriendenkring van Zwalm, stond helemaal in het teken van de Vlaamse schlagermuziek. We nodigden DJ Luc uit: die liet zijn zangstem horen en verraste iedereen met zijn meezingers. Bovendien bracht hij zijn karaoke-installatie mee waardoor we uit volle borst konden meezingen. Bekende nummers van onze Vlaamse idolen, met onder andere klassiekers van Will Tura, werden luidkeels meegezongen.
Sommigen waagden zich op de dansvloer, anderen zaten enthousiast mee te klappen of te wiegen op de muziek. Natuurlijk kon ook een polonaise die zich door de living kronkelde niet ontbreken. Na al dat zingen en dansen was er ook tijd voor een drankje, een
stukje taart, een gezellige babbel en heel wat lachende gezichten.
Het is hartverwarmend om te zien hoe muziek mensen samenbrengt en hoe we met elkaar kunnen genieten van een namiddag vol plezier, verbondenheid en nostalgie.
We kijken al uit naar een volgende editie want zulke momenten smaken absoluut naar meer!’
Greet Visser Woonbegeleidster De Boskant
Twee fijne namiddagen dankzij de vriendenkring De Bolster
De cliënten van huis 9 en huis 10 genoten van twee fijne activiteiten, mogelijk gemaakt door de vriendenkring.
Marino Punk kwam langs en zorgde voor een gezellige sfeer met zijn accordeon. Al snel weerklonken vrolijke deuntjes en werd er volop meegezongen en zelfs een dansje gewaagd. Het werd een muzikale namiddag vol plezier en warme momenten.
Op een andere namiddag kregen we bijzonder bezoek: de alpaca’s kwamen langs! De dieren wandelen rustig rond in de leefgroep en de tuin. Ze lieten zich maar al te graag aaien en bewonderen. De cliënten genoten zichtbaar van het contact met deze zachtaardige dieren.
We willen de vriendenkring bedanken voor hun steun en inzet. Dankzij hun bijdrage konden onze cliënten twee fijne namiddagen beleven.
Opening Bocce-baan Zwalm
Team Sport Zwalm is trots om de gloednieuwe Bocce-baan voor te stellen! Bocce is een balsport die wat lijkt op petanque, maar wordt gespeeld op een speciale baan. Het doel? De ballen zo dicht mogelijk bij het doelballetje rollen. Het is een toegankelijke en gezellige sport waar iedereen plezier aan kan beleven – jong én oud, beginner of ervaren speler.
Dankzij deze nieuwe infrastructuur kunnen onze cliënten nu het hele jaar door spelen, ongeacht het weer. We kijken ernaar uit om samen veel sportieve én warme momenten te beleven op de nieuwe baan.
Team sport
Vestiging Zwalm
Toppers van vzw De Bolster halen 23 medailles binnen op de Special Olympics
Op 28 oktober werden in het gemeentehuis van Zwalm de sportieve toppers van Vzw De Bolster in de bloemetjes gezet.
Hun deelname aan de Special Olympics in Kortrijk was ronduit indrukwekkend: ze namen samen maar liefst 23 medailles mee naar huis! 22 sportievelingen gaven het beste van zichzelf in vier discipli-
nes: zwemmen, badminton, bocce (mikspel met ballen) en fietsen. Een luid applaus voor alle atleten én voor de coaches en vrijwilligers die hen elke dag motiveren, ondersteunen en laten schitteren.
Zonnige vakantieweek aan zee voor groep uit Kluisbergen
Deze week trokken zestien cliënten en zes begeleiders van onze locatie in Kluisbergen naar Nieuwpoort voor een welverdiende vakantie. Het werd een week vol plezier, ontspanning en mooie herinneringen.
Het programma zat goed gevuld: een bezoek aan Sea Life, gezellige bingonamiddagen, creatieve knutselmomenten, ontspannen wandelingen en zelfs een tochtje met de boot. Tussendoor werd natuurlijk ook genoten van een potje koffie en elkaars gezelschap.
De combinatie van zon, zee, frisse lucht en fijne momenten samen zorgde voor een echte vakantiegevoel. Zowel cliënten als begeleiders kijken met een glimlach terug op een geslaagde week aan de kust!
Onze nieuwe collega op vier poten
Sinds enkele maanden hebben we er op woensdagochtend een bijzondere collega bij. Ze draagt geen uniform maar ze is wél altijd op tijd, altijd enthousiast en vooral: altijd geliefd. Maak kennis met Hope, de hond van een van onze collega’s, en inmiddels een vaste waarde binnen onze dagbesteding. Iedere woensdag stapt ze vrolijk binnen, begroet onze bewoners en snuffelt nieuwsgierig rond alsof ze wil zeggen: “En, wat staat er vandaag op het programma?” Al snel trekken we samen onze wandelschoenen aan, want Hope gaat natuurlijk graag mee naar buiten. Hope voelt de cliënten heel goed aan en past haar tempo dan ook aan — soms speels en energiek, soms rustig en observerend — maar altijd in gezelschap van een lachend groepje cliënten.
Wat deze viervoeter zo bijzonder maakt, is hoe ze haar plaats inneemt binnen de leefgroep. Ze is aanwezig tijdens de dagelijkse activiteiten, schuift aan tijdens de eetmomenten (zonder bord, al hoopt ze natuurlijk wel dat er per ongeluk wat eten op de grond terecht komt), en gaat maar al te
graag langs bij onze cliënten die op hun kamer hun rust vinden. Soms gaat ze bij iemand aan de voeten liggen, soms komt ze een knuffel halen, maar vaak is haar aanwezigheid al genoeg om rust en gezelligheid te brengen.
Voor sommige cliënten is haar komst echt een hoogtepunt van de week. Ze vragen al op voorhand
wanneer Hope weer komt, en begroeten haar met open armen. De interactie met de cliënten is hartverwarmend om te zien: zachte aanrakingen, speelse momenten, een gevoel van vertrouwen en veiligheid. Ook voor het team is ze een waardevolle collega: ze zorgt voor verbinding, ontlading en een glimlach op gezichten — ook op die van ons. Hope is uitgegroeid tot een onmisbaar lid van ons team. Geen woorden, maar kwispels. Geen therapie, maar pure, oprechte aanwezigheid.We zijn ontzettend blij dat we haar wekelijks mogen verwelkomen, en hopen dat ze nog lang deel zal blijven uitmaken van onze warme groep.
Dagbesteding team 3
De Boskant vestiging Zwalm
Spaghettifestijn
Graag wil ik alle mensen bedanken die al jaren dit project van De Vriendenkring steunen door de aankoop van saus en dan vaak ook nog aanschuiven bij ons in zaal De Beekmeers om een lekker bord pasta te nuttigen.
Het scenario van deze avond is reeds een aantal jaren geschreven. De rollen zijn vooraf gekend en ingestudeerd.
Via een mooie campagne zowel binnenshuis als op sociale media werden onze smaakpapillen belaagd en we werden weeral eens verrast door de vele bestellingen.
Op zondag 12 oktober waren er liefst 150 kilo’s saus besteld en de teller voor gasten in de zaal tekende 158 personen. Met deze aantallen gingen we aan de slag voor de aankoop van al de verse benodigdheden die in ons geheim spaghettisrecept staan.
Groenten, vlees, veel kruiden, pasta… Dank zij de gewaardeerde medewerking van de koks van De Bolster werden al deze ingrediënten netjes geleverd en in de koeling geplaatst.
Donderdagmiddag 14 uur startten mijn koksmaat en ikzelf met de bereiding van drie kruiwagens ‘ragout’ en de verdeling en verpakking ervan. Gelukkig konden we gebruik maken van de grootkeukeninfrastructuur, die door mij, als gepensioneerd kok van De Bolster, goed gekend is. Om 19 uur sloten we, na eerst nog een schoonmaakronde, de keukendeuren.
Vrijdag 17 oktober: d(o)-day ! Op onze werkplanning staan bereiden en opwarmen saus en bereiden pasta, vervoer en opkuis keuken. We zijn vrolijk en blij dat we ondersteuning van een exkeuken collega krijgen.
Om 22 uur gaan de lichten uit in de keuken en zwaaien we tot weerzien naar de nachtdienst om ons licht nog even op te steken in De Beekmeers en de laatste spaghettilovers uit te zwaaien.
Bedankt aan alle acteurs, decorbouwers, tekstvolgers en de mensen van de regie ��
Grazie mille tutti, ci vediamo più, alla prossima volta !
Chris kok
De Vriendenkring vestiging Zwalm
(nvdr : Chris orkestreerde en dirigeerde heel het spaghettifestijn terwijl hij ‘en passant’ nog een toneelstuk instudeerde, waarvoor chapeau!).
Kan u veel speculaas meebrengen?
Hallo allemaal
Ook dit jaar hadden we een speciale wens voor de Sint en schreven we hem volgende brief…
“Dag Sinterklaas,
Het is weer de tijd van het jaar waarin we uitkijken naar uw komst en de gezelligheid die u meebrengt. Hier in De Bolster zetten heel wat mensen zich elke dag in om het leven van onze bewoners mooi en aangenaam te maken. Hun inzet verdient een extra bedankje.
Daarom hebben we deze wens: zou u dit jaar opnieuw heel veel speculaas kunnen meebrengen? Zo kunnen we iedereen die iets betekent voor onze bewoners verrassen met iets lekkers.
We hopen dat u onze vraag kunt vervullen en kijken uit naar uw komst!”
Met vriendelijke groet, Lesly, Frieda, Eric, Sara, Leen, Michaël, Jefke, Maggy, Monique, Sylvia, Nancy, Jacqueline, Monique, An, Marleen, Aniek, Kelly, Lobke, Ria, Annick en Barbara
En we zijn blij met de reactie die we terugkregen van de Sint!
“Lieve vrienden van huis 1 in Zwalm, Wat een prachtige brief ontving ik van jullie met een mooie wens!
Speculaas voor iedereen, daar zorg ik zeker voor! Ik weet hoe hard jullie werken voor de bewoners, dag in dag uit. Daarom vul ik mijn zakken met plezier! Zet jullie schoentjes maar al klaar want ik kom zeker langs, en breng heel wat lekkers mee voor jullie.
Dank voor jullie warme zorg!”
Met een lieve groet zeggen we jullie gedag, Sinterklaas en zijn Pieten
… En of de Sint zich aan zijn belofte hield. Zoals elk jaar deelden de cliënten en hun begeleiders van huis 1 in Zwalm massa’s speculaas uit aan medewerkers en vrijwilligers van De Bolster.
Wat een mooi initiatief!!
Lachen en genieten, een namiddag vol filmplezier!
De cliënten van huis 4/5 Kluisbergen hadden op donderdag 30 oktober een gezellige filmnamiddag in het buurthuis. Met elk een potje popcorn en verfrissende cola’s, gingen ze comfortabel zitten, klaar voor de vertoning van de Disney-film Coco. Terwijl de magische muziek van de film door de ruimte klonk, genoten ze van het kleurrijke avontuur van Miguel in de Landen van de Doden. Perfecte film om in het thema van Halloween te komen!
De cliënten keken met grote ogen en soms dachten ze even terug aan de krachtige boodschap van de film over familie, herinneringen en het belang van het koesteren van de momenten die we met elkaar delen.
Het was een namiddag vol lachen, genieten en samen zijn, precies wat de bewoners nodig hadden.
Huizen 4 en 5 Vestiging Kluisbergen
Succesvolle deelname De Bolster aan ‘Kunst & Zwalm’
Van eind augustus tot half september konden wandelaars en kunstliefhebbers hun hartje ophalen in de Zwalmstreek. ‘Kunst & Zwalm’, een tweejaarlijkse kunstroute georganiseerd door BOEM vzw, trok er op drie weekends niet minder dan 1600 enthousiaste bezoekers.
Grond
Voor de editie 2025 van ‘Kunst & Zwalm’ werd het programma samengesteld door Kunstenplatform PLAN B. Ze lieten zich daarbij leiden door het thema grond en nodigden ook De Bolster uit om hierrond te werken. De curatoren wilden het hebben over de “Grond” die zichtbaar is, waarop we bouwen, leven, gewassen kweken. Maar ook de onzichtbare grond: de ‘wortels’ die we wel of niet delen, een collectieve grond als manier van samenwerken en samenleven. Met ‘Kunst & Zwalm 2025’ wilden ze tonen dat ook het platteland de scène is van een veelvoud aan spannende vraagstukken en thema’s.
Soft Bodies
In hun wolatelier in het Arbeidscentrum verwerken Christa en Marjorie samen met de cliënten ruwe wol tot afgewerkte kunstwerken. Het is een traag en ambachtelijk proces, waarbij het ritme, de herhaling en het voelen ruimte creëren voor rust en verbinding. Op ‘Kunst & Zwalm’ presenteerden ze hun werk ‘Soft Bodies’. De installatie, opgebouwd uit gevilte vormen, benadert het lichaam als een landschap: poreus, gelaagd en ongrijpbaar. Hier geen strak omlijnde identiteiten, maar vormen die zich overgeven aan de zwaartekracht, aan de aarde, aan tijd. ‘Soft Bodies’ nodigt uit tot traag kijken, tot voelen met de ogen.
Vilt- en spintechnieken
In Paulatem konden de bezoekers kennismaken met betoverende figuren van ruwe schapenwol, die in dialoog gingen met het idyllische landschap. Het werk kon op veel bijval rekenen. De cliënten, die onder begeleiding van Christa en Marjorie een jaar aan het project hebben gewerkt, demonstreerden ter plaatse bovendien hun ambachtelijke vilt- en spintechnieken.
Na afloop van de tentoonstelling kregen de ‘Soft Bodies’ een plaatsje bij de ingang en in de tuin van het Arbeidscentrum in Gavere
Een fantastische week aan zee
Van 27 tot 31 oktober genoten we in Nieuwpoort van een leuk verblijf in de Barkentijn.
Met Vicky en Dirk gingen we op ontdekking in Sea Life. Dirk zorgde ook voor actie en snelheid met de gocart op de dijk. Dominique genoot van de wandelingen en de Bingo met veel gelach en een mooie prijs. Muzikaal pak, een terrasje doen en shoppen waren ook activiteiten die niet mochten ontbreken. Het was een week vol vriendschap, ontspanning en onvergetelijke momenten aan zee!
Vicky, Dominique en Dirk, Huis 1, Scheldemeers Vestiging Kluisbergen
Info uit de gebruikersraden
AFZONDERLIJKE GEBRUIKERSRAAD Zwalm
Datum: 23/9/2025
Geert Bonte opent de vergadering en verwelkomt, na lange afwezigheid, opnieuw de cliëntenraad, nu onder begeleiding van Jana Muysoms en Delphine Roeland.
Deel 1 met cliënten
Jana en Delphine lichten toe hoe de nieuwe cliëntenraad is samengesteld. Er wordt vanaf nu met een jaarlijks wisselende bezetting en met een steeds veranderende representatie gewerkt. De leden worden voorgesteld: Chantal, Karen, Kenji, Kevin, Magda, Maria, Nathalie en Stef. Tijdens deze vergadering staan Karen, Nathalie, Kenji en Kevin even stil bij de verschillende thema’s die recent aan bod kwamen.
Carnaval in karaoke-versie in het teken van “Eurosong”
Positief is dat er opnieuw op 2 locaties werd gevierd (Beekmeers en ABC), maar de vraag wordt gesteld of er niet beter kan opgesplitst worden in een actieve groep (Beekmeers) en een rustiger groep (in de Bolstro).
Feest van het Huis in het thema “zon, zee en strand”
Er waren verdwaalpalen, er kwam een ballonplooier, er was een springkasteel en een frietkot. Shows mochten uitgebreider. Graag ook rekening houden met allergieën.
Jammer van het mindere weer, waardoor het springkasteel binnen diende opgesteld en er minder plaats overbleef om te feesten.
Zomerbars in juli
Leuke namiddagen met “Dier d’erbij”, karaoke en dj’s. Aandacht voor voldoende tafels en stoelen, respect voor de nachtrust van de cliënten.
Marktjes
Steeds een succes, maar opletten voor goede standplaats.
Zomeractiviteiten
Het is niet omdat het ABC drie weken dicht is, dat er niets georganiseerd werd. We krijgen een oplijsting van alle uitstapjes.
Innovatie binnen De Bolster
Zo kwamen er een nieuwe fietsenstalling, een nieuwe Bolsterroute in Gavere en een beleeftuin in Beerlegem.
Deel 2
Nieuws van de directie
Vanaf 6 oktober start Dimitri Plas als opvolger van de algemeen directeur, Geert Bonte, die per 1 mei 2026 met pensioen gaat, wel eerst nog als “beleidsadviseur” om zich zo geleidelijk te kunnen inwerken.
In het voorjaar verliet Elly Ollevier de sociale dienst en de aanwerving van een opvolger verloopt moeizaam. Heel wat kandidaten, maar sommigen haken last minute toch af, waardoor de selectieprocedure toch langer loopt dan gedacht. Zo komt natuurlijk meer druk en arbeidslast op de overige collega’s. In Ronse viel ook nog een collega langere tijd uit door ziekte.
In De Kleppe wordt een nieuw atelier opgestart (het beleefatelier) vanaf begin 2026.
Tevredenheidsbevraging 2025
(Zie ook het afzonderlijk artikel hierover)
De respons op de enquête is goed en bij de verschillende bevraagde thema’s is de tevredenheid heel groot. Bij onthaal en ontvangst benadert De Bolster de perfectie. Idem bij de opstelling/bespreking van de IDO’s, de ondersteuning en begeleiding van de clienten, het vervoer, de facturatie en bij de communicatie. Door de onduidelijke bevraging met betrekking
tot het vervoer naar het dagcentrum kregen we een vertekend beeld, waardoor een filtering van de antwoorden noodzakelijk bleek. Bij de gebouwen is het niet onlogisch dat de oudere lokalen wat minder scoren qua uitstraling.
Alternatief voor Indruk
Vanaf 2026 komt er, aangestuurd door Pieter Jouretz, een nieuwsflits, die sneller informeert.
Technische dienstverlening
(zie ook verslag Kluisbergen – NAH Ronse)
Een beperkte ploeg dient veel te regelen, in Zwalm én in de buitenhuizen. Voorrang wordt gegeven aan het in orde zetten van kamers voor een nieuwe cliënt.
Begrip wordt gevraagd voor mogelijkse vertraging bij het oplossen van andere noden. De nieuwe richtlijnen omtrent diverse vormen van dienstverlening worden toegelicht : kleine herstellingen, schilderen van kamermuren, ophangen van een TV, kosten voor internet en streaming, …
De communicatie omtrent deze info wordt nog verder uitgewerkt.
De nieuwe medicatierichtlijn
We begrijpen allemaal waarom extra veiligheidsmaatregelen worden ingevoerd en pillendoosjes vanaf nu door robots en apothekers worden voorbereid, gevuld en bezorgd, maar we vragen ook aandacht voor alle uitzonderingen die er ook in de toekomst zullen blijven. Niet alle cliënten krijgen vitamines en/of voedingssupplementen aangekocht bij de apotheek. Sommige pilletjes dienen gesplitst toegediend (ondoenbaar voor een robot, blijkbaar), cliënten blijven niet altijd 7/7 in de voorziening, veel betrokken begeleiders… We hopen op blijvende alertheid, grote zorgvuldigheid en betrokken personeel.
Volgende vergadering Afzonderlijke Gebruikersraad Zwalm : dinsdag, 17 maart 2026
AFZONDERLIJKE GEBRUIKERSRAAD Kluisbergen – NAH Ronse
Datum: 30/09/2025
Nieuws van de directie
Nieuwe directie: zie verslag Zwalm
De vacature voor maatschappelijk werker Kluisbergen werd reeds voor de derde keer opengesteld.
Gaten in de begeleidersploegen worden steeds meer ingevuld via studentenjobs. Dit betreft meestal mensen in een opleiding binnen de sociale sector.
Tevredenheidsenquête zie verder in dit nummer
Alternatief Indruk
Het kwartaalboekje Indruk is achterhaald.
Nieuws dat via Indruk wordt meegedeeld is vaak al gekend via facebook en andere digitale kanalen.
Er zal worden overgeschakeld naar een digitale nieuwsbrief.
Deze zal enkel verstuurd worden indien er zaken dienen gemeld te worden (geen vast bedelingspatroon).
Technische dienstverlening
(zie ook verslag Zwalm)
Dit betreft een overeenkomst omtrent
Afsprakenkader kameruitrusting en - inrichting en herstellingen in de kamer
afsprakenkader televisie vaste aansluiting
afsprakenkader internet en wifi en TV iva internet
Deze afspraken gelden in alle vestigingen (vroeger verschillende afspraken/ vestiging).
Financieel overzicht rekening gebruikersraad
In het voorjaar werd de brief met vraag tot een bijdrage van 20€ verstuurd.
Alle lidgelden zijn binnen.
Er waren minder stortingen dan vorig jaar, meestal door de anciens.
Er werden bedragen ontvangen tussen 20 en 50 euro.
Er werd in totaal ongeveer 1.250 euro gestort.
Daarvan werd 150€ overgemaakt aan NAH Ronse. Kluisbergen ontving 1.500€.
De gevraagde bijdrage wordt verhoogd van 20 naar 25 euro.
In de brief zal nog eens duidelijk vermeld worden dat de gelden gebruikt wordt voor ondersteuning van de familiedag in de verschillende huizen.
Volgende vergadering Kluisbergen di 24 maart 2026
GEMEENSCHAPPELIJKE GEBRUIKERSRAAD
Datum: 14/10/2025
Verwelkoming
Geert Bonte verwelkomt iedereen en stelt zijn opvolger, Dimitri Plas, voor. Na een kennismakingsronde wordt Michel De Caesemaeker, die het vanaf nu wat kalmer aan gaat doen, bedankt voor zijn jarenlange inzet bij o.a. Fovig, de Prioriteitencommissie, het Oudercomité/de Vriendenkring, de Gebruikersraad, de zondagse bezoeknamiddagen. Een passend geschenk wordt overhandigd.
Welkom aan de leden van de gebruikersraad De Hoop. Marc Monsaert en Solange Van Humbeeck sluiten voor het eerst aan.
Algemeen Jaarverslag 2024
Geert Bonte en Patrick Dewaele overlopen het uitgeschreven jaarverslag. Dit is geen “verplicht” document, maar een eigen keuze van De Bolster.
Aan de hand van 11 thematische bijdragen wordt geschetst hoe De Bolster werkt en leeft.
Bij de hoofdstukken “Cliënt” en “Medewerker” wordt kort stilgestaan bij de bezetting van de voorziening, en waarom welke keuzes (soms) gemaakt worden. Ook aan het Beleidsplan wordt een hoofdstuk gewijd.
Financieel Jaarverslag 2024
Pascal Benoit licht dit verslag toe. Het is een momentopname op het einde van het (boek-)jaar, waarbij de activa en passiva in kaart worden gebracht. Verschuivingen zijn toe te schrijven aan meer cliënten (schaalvergroting tot meer dan 420 cliënten), meer personeel, wijzigende energiekosten, (eindelijk) wat
meer intresten op beleggingen, duurdere voeding… We krijgen ook wat uitleg over de wijzigingen bij financieringen en subsidiëringen.
Woon- en leefkosten
Dit punt dient wettelijk verplicht besproken te worden. We maakten de afspraak om jaarlijks 1 keer de index toe te passen. De beslissing hieromtrent wordt in oktober genomen, in november gecommuniceerd en in januari geïmplementeerd. Bij de woonkosten komt er een kleine verhoging die, gezien het grote aantal bezettingsdagen, toch een substantiële totaalsom representeert.
Bij de dagondersteuning wordt er beslist om de index niet toe te passen.
Voor De Hoop wordt gestreefd naar een zelfde tarifering.
Buitencontractuele aansprakelijkheid
Vanuit Tabor en de GDPR-wetgeving werd gewezen op enkele lacunes in dit verband. Aangezien het de cliënt is die een contract sluit met de voorziening, kon die een medewerker persoonlijk voor alles en nog wat verantwoordelijk houden. In een clausule bij het (collectief) charter collectieve rechten en plichten (alsook bij het arbeidsreglement) werd dit nu juridisch correcter en duidelijker geformuleerd en zodus bijgestuurd. Deze clausule wordt goedgekeurd.
Het spreekt voor zich dat bij een 100% beroepsfout of grove nalatigheid nog altijd iemand verantwoordelijk gehouden kan worden.
Stand van zaken Beleidsplan 2025
Hiervoor stelt Geert Bonte een document ter beschikking waaruit duidelijk wordt in welk stadium elk beleidsonderdeel zit.
Varia
Bij de IDO’s komt er een kleine aanpassing mbt collectieve rechten en plichten. Een klein addendum zal hiervoor worden opgesteld en via een begeleidingsbrief (in 2 exemplaren) worden toegelicht.
Volgende vergadering Gemeenschappelijke
Gebruikersraad : dinsdag, 21 april 2026
De cliëntenraad
CLIENTENRAA D D E BOLSTER
Zomerbar
De zomerbar werd een succes! Vooral
Dier D’er Bij en de karaoke vielen goed in de smaak. Volgend jaar mag er zeker een scherm voorzien worden met songteksten, zodat iedereen beter kan meezingen. De clown mocht iets meer interactie brengen, dus misschien proberen
Terugblik op de cliëntenraad 10 september 2025
Op woensdag 10 september kwam de cliëntenraad opnieuw samen om terug te blikken op de voorbije zomer en vooruit te kijken naar wat er nog op de planning staat. Er werd enthousiast gesproken, gelachen en vooral veel waardevolle feedback gedeeld.
we volgend jaar iets nieuws. DJ Kuifje en DJ Ludovic kregen veel lof en mogen zeker terugkomen.
Er werd gevraagd om de muziek ’s avonds wat vroeger te laten stoppen, zodat iedereen rustig kan slapen.
Ook het eten en drinken werden besproken: croques en een foodtruck worden gemist, en er kwam het idee om cliënten aan halve prijs te laten consumeren. Verder mag er wat meer zitgelegenheid voorzien worden, en een grotere dansvloer.
Zomermarkt en zomeractiviteiten
De zomermarkt van 31 augustus was druk bezocht en werd als erg gezellig ervaren. Het verkoopstandje van de dagbesteding (Beerlegem) trok veel volk, wat een mooi resultaat opleverde. De vakantieactiviteiten – van boottocht tot fietstocht – werden positief onthaald. Enkele cliënten zouden graag nog meer aan zulke uitstappen deelnemen.
Sluiting Arbeidscentrum
De sluiting van drie weken in de zomer zorgde voor gemengde reacties. De meeste cliënten vinden dit te lang en stellen voor om de sluiting te spreiden of zelf hun verlof te kiezen.
Er staat nog heel wat leuks op de planning: Rommelmarkt Beerlegem – 14 september van 9u tot 16u, met foodtruck, kinderanimatie en gezelligheid.
Bolsterroute Gavere – feestelijke opening op 4 oktober: een toegankelijke wandeling van 2 km.
Curieuzeneuzemarkt – 28 oktober in sporthal De Scaldis, met kraampjes, lekkers en creatief talent. Notenkrakenactie – vanaf oktober kunnen noten verzameld en binnengebracht worden in het ABC.
Voorbereiding gebruikersraad
De cliëntenraad bereidde ook de gebruikersraad van 23 september voor. Kevin, Nathalie, Kenji en Karen vertegenwoordigen de groep. Er werd gewerkt aan een PowerPointpresentatie en een fotoshoot om de cliënten voor te stellen.
Tijdens de gebruikersraad wordt ingezet op interactie. De cliënten kunnen rechtstreeks hun ideeën en ervaringen delen.
Blik op de toekomst
Tijdens de vergadering werd ook vooruitgekeken naar het Feest van het Huis 2026. We kregen een hele boel thema’s om uit te kiezen. Populaire thema’s waren onder andere disco, flower power, circus en Mexicaans feest. We maakten een top 3 en brainstormden samen over hoe deze thema’s kunnen worden uitgewerkt, met ideeën voor decoratie, muziek, hapjes en activiteiten.
Daarnaast kwamen er voorstellen voor meer themafuiven, kookactiviteiten, quizzen en een vaste spelletjesclub, zodat er doorheen het jaar nog meer gezellige momenten kunnen ontstaan.
Volgende cliëntenraad
We hebben nog heel wat interessante topics te bespreken.
De volgende bijeenkomst zal plaatsvinden eind november of begin december.
De cliënten bereiden deze vergadering ook actief mee voor door enkele puntjes aan te brengen. Zo zorgen we er samen voor dat ieders stem gehoord wordt!
Sponsoring
Algist Bruggeman
Dankzij de gulle gift van Algist Bruggeman mochten we onze ruimtes in Zwalm aanvullen met nieuwe stoelen en tafels – een mooie aanvulling op de bakkersmaterialen die ze eerder al schonken aan ons arbeidscentrum. Hun steun maakt echt een verschil voor onze cliënten en medewerkers.
Manutan
Hartelijk dank aan Manutan voor de gulle schenking van 1 buitenbank, 6 minibureaus met verstelbare legborden en 6 afvalbakken. Deze materialen komen uitstekend van pas binnen onze werking en dragen bij aan een aangename en goed uitgeruste omgeving voor onze cliënten en medewerkers.
Dank voor jullie mooie steun!
Familienieuws Afscheid van...
Christophe Cougé 20 november 2025
Christophe, je woonde sinds juni vorig jaar in huis 9 waar we jou leerden kennen als een rustige en lieve man die genoot van kleine dingen: de koers op tv, een moment op het terras, een stukje taart of jouw geliefde chocolademilkshake ,…
Je genoot van de bezoekjes van je familie. Een paar maanden geleden ging je met de begeleiding nog eens op bezoek naar jouw vertrouwde thuis, een moment om te koesteren.
Deze zomer straalde je tijdens onze uitstap naar zee, een plek waar je je helemaal thuis voelde.
De voorbije maanden werd het leven moeilijker voor jou ….
Jouw warme glimlach en je zachte, eenvoudige manier van zijn laten een blijvende indruk achter. Jouw eenvoud en warmte blijven als een zachte herinnering.
Rust zacht Christophe….
Woonbegeleiders huis 9 Vestiging Zwalm
De huizen en de sociale dienst reiken de redactie het familienieuws van onze cliënten aan. Wij proberen hier zo correct mogelijk in te zijn. Mochten er toch gegevens ontbreken of onjuist opgenomen zijn, mag u ons gerust contacteren.
Familienieuws cliënten
Welkom aan
6/11/25 Thomas Callebaut, aanleunhuis Zingem, vestiging Zwalm
5/11/25 Mieke Van Den Bossche, begeleid werken vestiging Zwalm (instroom uit RTH)
