SPORT IN DE KIJKER
HORDELOPEN
DOSSIER
MENTAAL
WELZIJN OP SCHOOL
TEST
![](https://assets.isu.pub/document-structure/230616093305-f0110985ef22d43ccd17fb2b313fa863/v1/93616cc2bcf964acc2e1bf62974d407f.jpeg)
![](https://assets.isu.pub/document-structure/230616093305-f0110985ef22d43ccd17fb2b313fa863/v1/e8c463cdef55ec867c6e85d0b08161bd.jpeg)
WELK
FESTIVALTYPE
BEN JIJ?
![](https://assets.isu.pub/document-structure/230616093305-f0110985ef22d43ccd17fb2b313fa863/v1/ff7b65a6137aa864f00f690acf6b8e0b.jpeg)
HDC-ROCK
SPORT IN DE KIJKER
HORDELOPEN
DOSSIER
MENTAAL
WELZIJN OP SCHOOL
TEST
WELK
FESTIVALTYPE
BEN JIJ?
HDC-ROCK
og een paar kalenderblaadjes afscheuren en de vakantie staat voor de deur! Het zonnetje is meer en meer aanwezig in Leuven. Iedereen komt naar buiten en geniet van het mooie weer. Pure gezelligheid dus! Ook in de zomer leeft Leuven. Je kan er heel wat beleven zoals ijsjes eten of naar een festivalletje gaan.
Als je benieuwd bent naar hoe het is om een kleinschalig festivalletje te organiseren en verschillende dingen te ondernemen? Blader dan maar snel naar p. 8. Wil je weten hoe het is om op te treden op een festival? Rapper Coi heeft deze zomer grote plannen en treedt op op het BURN festival. Lees er alles over op p. 20.
De zomervakantie begint dus school is gedaan. Voor sommigen voelt het thuiskomen na die laatste dag toch nog wat extra speciaal. Annika komt uit Eupen en zit in Leuven op internaat. In het artikel op p. 34 kom je te weten hoe dat is. Geen schoolwerk en geen prestatiedruk, dat is te danken aan de zomervakantie. Zomer kan dus alvast deugd doen voor de mentale gezondheid. Maar hoe gaan scholen eigenlijk om met mentale gezondheid? Geven ze wel genoeg aandacht aan jongeren? Dat vind je allemaal op p. 12.
Geen melding meer van smartschool om 22u dat je een nieuwe deadline hebt. Tegenwoordig moet je altijd bereikbaar zijn, Simon vertelt ons wat hij daarover vindt. Is het misschien je eerste keer zonder ouders op vakantie? Ook in dit magazine kan je terecht voor tips.
“Bedankt mama” zeggen we wel genoeg dank u? Op p. 24 kom je te weten wie Leuvense jongeren willen bedanken.
In de zomer valt er veel te ontdekken, een nieuw festival, een nieuwe winkel of misschien wel een nieuwe sport? Noor vertelt over haar sport: Hordelopen.
Deze dingen kom je allemaal te weten in dit magazine, en nog meer zelfs! Ben je benieuwd? Lees dan maar zeker verder.
Veel leesplezier! Hannah
MEEWERKEN AAN MIJNLEUVEN?
Ben jij 15 jaar of ouder?
Gepassioneerd door redactie, fotografie of illustratie? Schrijf je dan nu in voor de MIJNLEUVEN media-crew en laat zien wat je in huis hebt! Schrijf artikels, maak fotoreportages of illustraties en maak er je missie van om Leuven, en alle noemenswaardige dingen die er gebeuren, letterlijk en figuurlijk in beeld te brengen.
VRIJE TIJD: Mijn leven in 1 woord is druk. Ik ben graag met van alles en nog wat bezig. Mijn kalenderdagen zijn druk gevuld. Ik ben actief binnen YFC Leuven, de leerlingenraad en werk mee aan projecten van verschillende organisaties. Zolang het maar sociaal is! Als ik toch wat vrije tijd heb, ga ik graag zwemmen, daar kom ik tot rust. Ik geef zelf ook zwemles aan de allerkleinsten! In de zomer ben ik te vinden als animator op sportkampen. Dit jaar studeer ik af en ga ik European studies doen.
LINK MET LEUVEN: Ik ben opgegroeid in het centrum van Leuven, ik woon hier ook. Ik ken dus zowat elke straat van buiten! Van mijn eerste carnavalsstoet tot mijn proclamatie binnen een aantal weken. Leuven heeft het allemaal zien gebeuren!
TIPS: Ik ben een sociale vogel en zit graag tussen de mensen. Op een warme zomerdag in de werf zitten vind ik fantastisch. Lekker en voordelig. Ook het Helleputteplein vind ik geweldig, dicht bij de Oxfam. Dan kan je een lekkere fair trade worldshake halen. In de zomer Bruist het (avond)leven ook in Leuven. Elke vrijdag tijdens het groot verlof komen er verschillende artiesten optreden in Leuven. Een echt vakantiegevoel.
Het resultaat van je harde werk vind je terug op de MIJNLEUVEN website, in het MIJNLEUVEN magazine en alle andere mogelijke MIJNLEUVEN kanalen. Wat je doet en wanneer je dat doet, kies je volledig zelf. Wacht je liever niet tot er opdrachten de deur uit gaan, kom dan gewoon zelf met ideeën.
Eén keer per jaar of elke dag van de week, jij bepaalt je eigen ritme. Ervaring is geen vereiste, goesting wel. Ook interessant: je doet het voor de fun, maar wordt beloond voor je inzet. Heb je het meer voor bewegend beeld? Je kan ook videoreportages maken en je mag schaamteloos onze sociale media-kanalen overnemen.
IEDEREEN WELKOM DUS! WWW.MIJNLEUVEN.BE/MEDIACREW
COLOFON
CONCEPT: Jeugddienst Leuven, Brusselsestraat 61A, 3000 Leuven 016 27 27 50, info@mijnleuven.be, www.mijnleuven.be
HOOFDREDACTIE: MIJNLEUVEN
REDACTIE: Hannah Decock, Masja Dolya, Nienke op de Weegh, Simon Sterck, Gabriela Darius, Annalien Vercammen, Ellen Hermans, Emely Verachtert, Tara Jacobus, Daan Dalemans, Isabella Torres, Hadewych Vandekerckhove.
EINDREDACTIE: Alexander Van den Bosch & Raf Tubbax
GRAFISCHE VORMGEVING: DENKBEELDIG (Karen Demyttenaere)
DRUKWERK: Drukkerij Van der Poorten
VERANTWOORDELIJKE UITGEVER: Dirk Vansina, schepen van openbare werken, restauraties, jeugd en burgerzaken, Professor Van Overstraetenplein 1, 3000 Leuven
Het MIJNLEUVEN-magazine is een gratis uitgave van stad Leuven
samenstelling: MIJNLEUVEN
Weet je nog dat je elke dag in de zomer op tv een stoel had ergens in Vlaanderen en wie daar als eerste in zat, won een prijs? Wel deze zomer doen wij dat ook met MIJNLEUVEN! Elke maandag van juli en augustus trekken we er met onze caravan op uit en zetten we ons ergens in Leuven, Kessel-Lo, Heverlee, Wijgmaal of Wilsele. Op onze Instagramstories kan je zien waar we staan. Wie als eerste in onze caravan zit en het juiste voorwerp mee heeft, wint een vette prijs! Ben je niet de eerste? Geen paniek, ook voor de rest voorzien we nog een chille namiddag met wat snacks, spikeballsets en een streepje muziek.
Houd dus onze Instagrampagina @mijnleuven goed in de gaten deze zomer!
@mijnleuven
@mijnleuven
We kunnen het groot verlof stilaan een zomerse traditie beginnen noemen. Een hele zomer lang palmen allerlei events de binnenstad in en er is voor elk wat wils. Iets lekkers eten en drinken op hapje-tapje, moshpitten op STIKSTOF tijdens de Beleuvenissen of uit volle borst meezingen met klassiekers op Leuven Zingt. Je zal bijna geen weekend kunnen buitenkomen zonder dat er een groot evenement gaat plaatsvinden.
Check het volledige programma op leuven.be/het-groot-verlof
Nog een paar weken vrij deze zomer en ben/wordt je dit jaar 16? Misschien is animator zijn dan wel iets voor jou. De Leuvense speelpleinen zijn altijd op zoek naar animatoren om zich in de zomer te komen uitleven en samen met de andere animatoren een groep kinderen te amuseren. What’s in it for you? Een onvergetelijke zomer en de dagelijkse vergoeding is ook mooi verdiend.
Check leuven.be/word-animator voor alle info!
Goed nieuws voor alle liefhebbers van street art in Leuven. Deze zomer wordt er een nieuwe legal wall geopend waar je je als jonge artiest helemaal kan uitleven. Je kan de muur terugvinden in het Bruulpark bij het basketbalveldje. De opening wordt gevierd met een open jam waarop iedereen welkom is om hun skills te tonen of om de eerste stappen te zetten als street artist.
De examenstress bereikt stilaan zijn climax. Kan je geen seconde langer in je kamer blijven om te studeren of wordt je helemaal gek van de buurman die plots beslist om in juni elke dag het gras te maaien? Kom dan studeren in het stadhuis. Wij voorzien een blokplekje, toffe pauzes en wat snacks. Jij moet alleen je boeken en je verstand meenemen.
Tijdstip: Elke weekdag van 7 t.e.m. 23 juni tussen 10u en 18u
Locatie: Stadhuis, Naamsestraat 3B
Tijdstip: Donderdag 29 juni 14u - 18u
Locatie: Bruulpark
Ann-sofie Geybels is 17 jaar oud, woont in Herent en is laatstejaar op het HDC. Van jongs af aan heeft ze een passie en talent voor ondernemerschap en organisatie op school, op het speelplein en binnenkort ook in Guatemala. Voor dit interview hebben we afgesproken tijdens een van haar grootste projecten : HDC-rock.
Foto’s: Masja Dolya & Hannah Decock
Tekst: Hannah Decock
Ann-Sofie, je bent met van alles bezig. Kan je me uitleggen waar je allemaal mee bezig bent?
“Ik ben zowel binnen als buiten school bezig met dingen te ondernemen. Binnen school ben ik bezig met HDC-Rock, een klein festival binnen mijn school te organiseren. Ik ben één van de twee trekkers. Daarnaast ben ik ook voorzitter van SWITCH, dat is een programma voor conflictbemiddeling binnen de eerste graad op onze school. Ook zit ik in veel kleine werkgroepen zoals Jaarboek, Chrysostomos en Oxfam wereldwinkel. Buiten school ben ik heel actief binnen de stuurgroep van speelplein Herent en zijn we bezig met een vrijwilligersreis naar Guatemala te regelen. Het is de bedoeling om in september 2023 een inleefreis te houden naar Guatemala met een groep om te zien hoe jongeren daar hun plek kunnen vinden en hoe zij zich bezighouden met de animatie van jongeren. Wij willen ook uitzoeken of we een deel van hun cultuur en werking kunnen integreren naar onze werking zodat we onze werking optimaal en toegankelijk voor iedereen kunnen maken.”
Kan je me nog wat meer vertellen over SWITCH?
“Switch is een uniek project dat we hebben op onze school. Het houdt eigenlijk in dat er 6de jaars opgeleid worden om conflicten en pesterijen bij de jongere jaren op te lossen. In het begin van het jaar wordt er een weekend georganiseerd waar een aantal 6de jaars op mee mogen. Ze leerden daar om te gaan met conflicten en ruzies en samen een oplossing te zoeken. Op onze smartschool is er een meldknop waar mensen op kunnen duwen als er een probleem is. Die melding komt bij mij terecht en dan zoek ik de juiste switch-er om te gaan bemiddelen of om het conflict eventueel naar de directie door te sturen. Ook organiseer ik de maandelijkse vergaderingen om te zien hoe we een betere aanpak kunnen hebben. Ik vind dit project heel belangrijk en het is ook een groot succes omdat we het welbevinden van de jongste jaren heel belangrijk vinden. De drempel om met een leerling te praten is natuurlijk ook minder groot dan met een personeelslid van de school.”
Waarom ben je zo hard bezig met zoveel dingen ondernemen op zo een jonge leeftijd?
“Het wordt me vaak gezegd dat ik te veel bezig ben met van alles en dat is wel waar, het is soms heel uitputtend. Maar het is vooral ook een heel leerrijk proces waar ik dan weer mentale energie uithaal, dat geeft me dan weer nieuwe energie om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Ook weet ik dat met alles wat ik nu leer, ik er later veel aan ga hebben. Daarnaast vind ik het sociale aspect fantastisch. Ik hou ervan om sociaal bezig te zijn en met mensen samen dingen te ondernemen. Dat is misschien wel het leukste: het samenzijn met anderen. Vooral het helpen van jongeren vind ik belangrijk en zorgen dat iedereen zich goed voelt.”
Kan je me wat meer vertellen over HDC rock? Je grootste project?
“HDC Rock” is een klein muziekfestival op onze speelplaats dat vroeger om de twee jaar plaatsvond. Het wordt voornamelijk georganiseerd door leerlingen en wordt ondersteund door leerkrachten. We doen dit voor het welzijn van de leerlingen als ontspanning en de opbrengst gaat naar een goed doel. Dit jaar is het de 28ste editie, maar de laatste editie was 6 jaar geleden aangezien er jarenlang geen engagement meer voor was. Maar Evi (mede-trekker) en ik hebben besloten om het dit jaar terug uit de grond te stampen.”
Was het moeilijk om een festival terug uit de grond te stampen?
“Ja, het was zeer moeilijk omdat het zo lang geleden was dat de laatste editie plaatsvond. We zaten toen in het 6de leerjaar dus er was geen enkele leerling die ervaring had. Tussen de leerlingen was de bekendheid er ook niet omdat niemand al in het middelbaar zat bij de vorige editie. Ook zijn er veel leerkrachten die hier aan meehielpen op pensioen. We hebben dus eigenlijk een heel nieuw festival gemaakt maar met dezelfde naam (lacht). Er ontbraken documenten waardoor er geen draaiboek was dus we moesten eigenlijk alles zelf uitzoeken. Daar kroop extreem veel tijd in. Het gaf ons wel de kans om het helemaal zelf uit te zoeken en het festival helemaal te maken zoals wij dat wilden. Hieruit hebben we wel echt veel kunnen leren. En zijn we volledig de weg uit kunnen gaan die dat wij wouden. Er kwam veel meer bij kijken dan we dachten. We wilden bijvoorbeeld een vergunning aanvragen bij de stad en dachten dat we dat redelijk snel konden doen, bleek dat we eerst een heel veiligheidsplan moesten maken met professionele security. Ook dachten we dat we voor de sponsors eigenlijk gewoon bij een bedrijf konden aankloppen en geld konden krijgen, maar uiteindelijk moesten we een heel sponsorboekje maken enzo. Uit zo’n dingen leerden we natuurlijk heel veel maar gaf ons soms ook kleine stressjes aangezien de deadlines redelijk strak waren.”
Wie zat er allemaal in het team?
“Het waren vooral leerlingen uit het 6de middelbaar en enkele uit het 4de middelbaar. Er waren ook twee leerkrachten die meededen, dat waren Mevrouw Vangerven en Mevrouw Nys. In totaal bestond onze werkgroep dus uit ongeveer 17 man. Aangezien niemand echt ervaring had waren het voornamelijk Evi en ik, de twee trekkers, die alles in goede banen moesten leiden.”
Nam het trekken en leiden veel tijd in beslag?
“Het hing er een beetje vanaf, sinds november hadden we bijna wekelijks twee vergaderingen waar ik altijd wel een uur aan kwijt was en waar veel voorbereiding aan te pas kwam. Tijdens schoolweken was het dus wel heel druk. Tijdens vakanties was het natuurlijk wel wat rustiger want dan waren er geen vergaderingen dus was ik er maar een aantal uren aan kwijt. De laatste drie maanden is het wel echt ongelooflijk druk geweest. Het is vaak zo geweest dat ik na school direct thuis kwam, direct ging zitten aan mijn bureau en dan 4 uur aan een stuk bezig was. Al dat extra werk voor school levert jammer genoeg geen punten op. Ik merk wel dat mijn punten niet mijn prioriteit zijn, maar het is niet rampzalig dus ik ga gewoon door! (lacht)”
“Al dat extra werk voor school levert jammer genoeg geen punten op”
Ann-Sofie is graag onder de mensen, ze deelt dus graag haar 4 lievelingsplekjes waar er altijd wel sfeer zal zijn
1 De Muntstraat. In de avond met alle cafeetjes, je kan er amper door. Dat schreeuwt gezelligheid! In de zomer - met de lampjes - is het er zeer tof. Het gevoel dat je bijna in andermans bord zit vind ik echt fantastisch!
2 De oude markt. In het zonnetje een terrasje doen, er is altijd wel volk in het zonnetje wat sfeer geeft.
3 Het stadspark. Tijdens de middag zit het daar vol studenten en is het dus wel leuk om daar mijn boterhammen op te eten.
4 Het Ladeuzeplein. Een groot open plein met een fantastisch uitzicht op de bibliotheek van Leuven. Daar kom ik heel graag!
Gaat het vanaf nu een tweejaarlijkse editie worden?
“Ik hoop het uit de grond van mijn hart, het zal een beetje liggen aan de 4e jaars van nu die 6des zijn bij de volgende editie.
We hebben heel hard gewerkt om dit in orde te brengen. We hebben ons best gedaan om een draaiboek te maken zodat de drempel voor volgende jaren minder groot is. We hebben alvast aan iedereen gezegd dat ze ons altijd kunnen
bereiken als ze ons binnen twee jaar nodig hebben. Desnoods halen ze me uit de les aan de universiteit in de toekomst! Het was echt een super leerrijke en leuke ervaring!”
Je bent zo jong en zo geëngageerd! Wat zijn je toekomstplannen? Wil je verder iets doen met ondernemen?
“Het plan is om RechtenPolitiek te doen. Zo kan ik nog veel leren over België en
de wereld. Ik heb een groot rechtvaardigheidsgevoel. Ik wil de structuren van verschillende landen leren en zien hoe je daar dingen kan veranderen zodat iedereen tot hun recht kan komen. Ik ben vooral geboeid door Zuid-Amerika en ik hoop dat ik in de toekomst later dingen kan organiseren zodat iedereen zijn plek kan vinden en dat de wereld een betere plek wordt. Het organiseren zal dus zeker iets zijn wat ik in de toekomst ga blijven doen.”
Tekst & Illustraties: Daan Dalemans
Mentaal welzijn, ofwel hoe je je voelt vanbinnen. We lijken er als maatschappij meer en meer aandacht voor te hebben, zeker jongeren. Met een pleister of pil is dit niet verholpen, maar met wat dan wel? Directeur leerlingenbegeleiding Hans (SPC), coördinator Tineke (HHH) en leerlingenbegeleiders Sofie en Dorien (Redingenhof) schoven mee aan tafel en vertelden in een aangenaam gesprek over hun aanpak en visie.
Waarom is het belangrijk dat juist de school hulp biedt aan leerlingen met mentale problemen?
Tineke: “Kinderen zijn hier uiteindelijk heel veel uren op school aanwezig en eigenlijk bereiden we hen voor op de maatschappij. Kinderen komen ook allemaal met elk een eigen rugzakje naar school. Dat zet je niet zomaar ‘s ochtends bij de schoolpoort af. Dat beïnvloedt de lessen, dat beïnvloedt het gedrag en dat beïnvloedt dus ook de studieresultaten. Daarom vinden we het als school wel belangrijk dat we oog hebben voor het welbevinden van de kinderen.”
Hans: “Hiervoor is voor mij maar één antwoord op. School is school, school gaat over leren maar je kunt maar
tot leren komen als je je goed voelt. Leren en leven gaan hand in hand en een jongere die zich niet goed voelt in zijn vel kan onmogelijk ook tot leren komen. Je spendeert 32 uren per week op school, dus moet een blik van een school ruimer zijn dan enkel het leerplan volgen dat op het einde van het jaar bereikt moet worden. Dus enerzijds omdat je hier zoveel tijd doorbrengt en hier ook veel sociale contacten hebt. Anderzijds omdat je maar tot leren kunt komen als je je ook goed voelt.”
Welke verschillende aanspreekpunten zijn er op school beschikbaar als een leerling ergens mee zou zitten ?
Dorien & Sofie: “Onze school is opgedeeld in domeinen, met elk een
“Leren en leven gaan hand in hand en een jongere die zich niet goed voelt in zijn vel kan onmogelijk ook tot leren komen.” Hans (SPC)
aantal opvoeders. Dat zijn de eerste aanspreekpunten waar leerlingen naartoe kunnen gaan als ze zich ziek voelen, als ze een probleem hebben of als er iets geregeld moet worden. Alle kleine dingen, kleine klasruzies bijvoorbeeld, die komen ook bij hen terecht. Dan hebben we de leerlingenbegeleiding, wij twee staan in voor het sociaal-emotioneel functioneren en dan hebben we ook iemand die zich gespecialiseerd heeft in leerproblemen. We kunnen ook wel beroep doen op psychologen van het CLB in geval van nood of als het echt een hele moeilijke problematiek is. Er zijn echt meer psychologen en therapeuten nodig, maar we botsen overal op wachtlijsten.”
Tineke: “Wij zetten als school heel sterk in op onze titularis als eerste aanspreekpunt. De leerlingen hebben elke week een half uur apart tijd met hun titularis. Niet individueel maar in de klas, maar dan merk je als titularis toch ook wel al of er iets niet klopt, of ze weten het via collega’s. Als er dan bijvoorbeeld iets vertrouwelijk meegedeeld wordt of een bepaalde problematiek komt aan het licht, verwachten we van onze titularissen dat ze doorverwijzen naar de leerlingbegeleiding. We hebben per graad twee leerlingbegeleiders. Dat is veel, maar we zijn ook met veel leerlingen. Dan heb je natuurlijk ook nog de gewone vakleerkrachten, de ene leerling klikt misschien niet met de titularis, dan wel met
een vakleerkracht.”
Leerlingbegeleiders en leerkrachten zijn niet echt psychologen, maar moeten zich soms wel zo gedragen. Wat is jullie visie daarop?
Tineke: “Je kan altijd een soort eerste hulp bij ongevallen geven, maar ik denk dat je ook wel je eigen beperkingen daarin moet kennen. Als je voelt dat het een problematiek is die jezelf overstijgt, dan vind ik het veel belangrijker dat je de leerling doorverwijst naar de juiste personen. Een leerlingbegeleider is geen psycholoog, maar heeft wel kennis van een aantal organisaties waar ze naartoe kunnen verwijzen, of ze kunnen contact leggen met het CLB. Wij bieden ook aan onze leerkrachten en titularissen algemene informatie aan over bepaalde initiatieven zoals de jongerentelefoon, zodanig dat de kinderen niet op hun honger blijven zitten, maar al een beetje verder kunnen.”
Hans: “Wij kiezen voor psychologen als leerlingbegeleiders, maar met het belangrijke stukje dat school school is, en geen therapie. Ze zijn bijvoorbeeld niet bereikbaar tijdens de vakantie. Het therapeutisch proces staat los van school, moet over scholen heen, anders
“Kinderen komen allemaal met een eigen rugzakje naar school. Dat zet je niet zomaar s ’ochtends bij de schoolpoort af.” Tineke (HHH)
verlies je je therapeut wanneer je van school verandert. Zo blijft er wel een onderscheid tussen school en therapie, maar dat wil niet zeggen dat je je leerlingbegeleiding binnen scholen niet maximaal moet professionaliseren.”
Het lijkt dat er de laatste jaren alsmaar meer aandacht voor mentale gezondheid is. Zijn jullie het ermee eens dat er een evolutie gaande is?
Tineke: “Zeker en vast ja. Ik merk het hier op de school, je merkt het aan het aantal leerlingen dat er uitvalt en als we dan weten waardoor zijn dat niet meer echte pure fysische aandoeningen, maar dat zijn de psychische aandoeningen. Er is ook meer aandacht voor en ik vind dat een goede zaak. Het is goed dat de maatschappij daar aandacht aan schenkt en ik denk dat corona misschien het element is geweest dat we nodig hadden als samenleving om te zien dat het niet altijd zo heel goed gaat. We weten niet altijd wat er zich achter de muren en de deuren van gezinnen afspeelt, maar ze brengen dat wel mee naar school.”
Dorien & Sofie: “Er is zeker meer aandacht. Initiatieven zoals de rode neuzen, het project van Tejo in Leuven en ook vanuit de stad Leuven zijn er initiatieven. Er wordt ook veel navorming voor ons georganiseerd, wat wij hard nodig hebben en heel fijn vinden. Kinderen of jongeren leren steeds meer over hun gevoelens te praten. We merken dat het
vlotter gaat, dat leerlingen bij ons wel durven aangeven waar ze meer mee kampen. Dat vinden we echt wel een voordeel, het is meer bespreekbaar geworden.”
Hebben jullie ook leerlingeninitiatieven op school?
Dorien & Sofie: “Wij zijn momenteel hard aan het inzetten op de leerlingenraad. Daar wordt geluisterd naar de leerlingen en ook acties ondernomen rond die thema’s. De leerlingen willen bijvoorbeeld graag meer middagsport en meer activiteiten om te doen. Daar zijn we nu heel hard op aan het inzetten, om
het algemeen welbevinden omhoog te krijgen. Daarnaast gaan we met klassen naar initiatieven, zoals onlangs een expo van Tejo, soms echt op vraag uit interesse van leerlingen. Ook was er onlangs een groepje leerlingen die een tweedehandswinkel van kleding op poten had gezet.”
Hans: “We zijn nu met de leerlingenraad bezig met de werkgroep çava en de conflixers, specifiek rond het thema mentaal welzijn.
“Kinderen en jongeren leren steeds meer over hun gevoelens te praten.” Dorien & Sofie (Redingenhof)
Daar dagdromen we hier al heel lang van, dat we ook leerlingen mee kunnen inschakelen in de begeleiding van jongeren, een open deur functie. Het zal eeuwig een zoektocht zijn naar ‘hoe houd je de drempel naar begeleiding laag genoeg?’ En nee, hij zal nooit laag genoeg zijn, maar je moet permanent blijven zoeken. Vandaar dat ik nu blij ben met ons leerlingeninitiatief. Je ziet wel een stijging in het aantal problematieken en grotere emotionele zorgen de afgelopen jaren, de groep jongeren die nood heeft aan een professionele ondersteuning is groter dan tien jaar geleden.”
Sommige leerlingen hebben nood aan andere of externe ondersteuning. Waar kunnen zij terecht volgens jullie?
Hans: “Ik ga daar twee antwoorden op geven, want je zegt daar nog iets heel belangrijk qua bereikbaarheid. Sommige jongeren willen school ook school laten zijn, en hebben geen enkele behoefte om welbevinden met school af te handelen. Ik vind het heel belangrijk dat dat kan. Ik sta twee ochtenden per week aan de schoolpoort voor de laatkomers. In mijn ogen staan daar buiten de schoolpoort rugzakken, van jongeren van wie het welbevinden niet goed zit, maar heel bewust kiezen om hun rugzak af te zetten en hun problemen daar op de stoep achter te laten, om school
gewoon school te laten zijn. Dan vind ik ook dat de leerlingbegeleiding niet te opdringerig mag zijn. We letten natuurlijk wel op tijdens de klassenraad en we zijn waakzaam. We doen alles op het ritme van de leerling en niet op het ritme van de school.
Qua externe organisaties kennen wij ondertussen veel psychologen, huisartsen en multidisciplinaire centra en hebben daar ook heel regelmatig contact mee. Ook zijn er het Centrum Geestelijke Gezondheidszorg, Tejo, het Jac, noem maar op. Je hebt ook de crisis centra en de crisisopvang. Er zijn er heel veel en er kunnen er niet genoeg zijn.”
Dorien&Sofie: “Er zijn natuurlijk de eerstelijnspsychologen en er zijn ook een heel aantal projecten waar wij mee samenwerken. Daar zitten partners achter zoals Koïnoor, reisbureau Roulot, Arktos. Sommigen hebben ook op woensdagnamiddag een aanbod. De coaches van Arktos bijvoorbeeld begeleiden sommige leerlingen individueel, maar zijn tegelijk heel zichtbaar, bijvoorbeeld aan het station van Leuven. Daar is dat dan ook een aanspreekpunt. Ook met de straathoekwerkers van Leuven hebben we al gewerkt, net zoals de huisartsen en het CCG, waar we heel nauw mee samenwerken.”
“Ik denk dat Corona misschien het element is geweest dat we nodig hadden als samenleving om te zien dat het niet altijd zo heel goed gaat.” Tineke (HHH)
Tekst: Annalien Vercammen
Foto’s: Gabriela Darius
Waarom ben je juist begonnen met hordelopen?
“In de meerkampen is dat een van de disciplines die je altijd moet doen en ik merkte wel heel snel dat het mij lag. Bij de jeugd heb ik ook veel horde wedstrijdjes gedaan en mijn trainer zei dan dat hij wel een toekomst daarin zag voor mij.”
Wou je dit altijd al professioneel doen, of is het gewoon zo gelopen?
“Nee, dat is zo gelopen bij mij. Het was begonnen als een
Noor is 18 jaar en doet al 10 jaar atletiek. De laatste jaren heeft ze zich gespecialiseerd in hordelopen en heeft ze ondertussen al verschillende medailles gewonnen. In dit interview verdiepen we ons in de sport en hoe het haar leven heeft veranderd.
hobby omdat ik merkte dat ik best snel was en dan heb ik eerst echt verschillende nummers gedaan, vooral voor het plezier. Hier en daar deed ik wel al wat wedstrijdjes. Eens dat ik naar Leuven ging, besefte ik dat ik meerkamp wilde gaan doen en dan was het rap duidelijk dat het niet meer was om te spelen en dat het wel echt serieus werd genomen.”
Heb je een grote inspiratie of een held?
“Niet per se in België, maar in het buitenland zijn er wel twee hordelopers die mij
inspireren en dat zijn Zoë Sedney uit Nederland en Liz Clay uit Australië. Vooral Zoë is echt een voorbeeld voor mij. Zij is ook heel jong begonnen en maakt enorm veel progressie. Ze is nog maar 21 en doet nu al mee met de hoogste top en is naar de Olympische Spelen geweest. Naar haar kijk ik echt wel op.”
Hoe vaak train je precies? Is het goed, combineerbaar met je persoonlijke leven en school?
“Het is heel druk, ik train zes of zeven uur per week,
verspreid over 2 of 3 trainingen. Meestal in Gent, dus ik pendel heel veel. Op school is het ook heel druk. Dus op dat vlak is het wel heel pittig. Het laatste jaar heb ik mijn sociaal leven een beetje meer losgelaten. Ik had het daar heel moeilijk mee en ik wilde vooral ook alles altijd blijven combineren, maar dat was gewoon niet meer haalbaar. Dat is wel iets dat ik naar volgend jaar toe, wanneer ik ga verder studeren, terug wil oppikken: meer mijn vrienden zien en is afspreken.”
En wat is je grote droom of heb je die misschien al bereikt?
“Mijn grote droom is natuurlijk doorbloeien, een contract bij Sport Vlaanderen en ook in het buitenland veel wedstrijden doen. Ik wil het liefst gewoon zo veel mogelijk ervaring opdoen. Mijn eerste doel voor dit jaar is om naar het EK te mogen. In België zijn de limieten daarvoor heel streng. Je hebt de limieten van de organisatie van de Europese atletiek zelf, maar België heeft het financieel niet zo breed, waardoor ze de limieten nog strenger zetten. Daardoor kunnen er eigenlijk maximaal maar een tiental atleten gaan vanuit heel België. Dat is heel weinig.”
Komt hordelopen met veel vooroordelen?
“Ja, sowieso! Het ‘ideaal figuur’ van atleten is zo’n typisch ding. Iedereen denkt dat we er allemaal graatmager uitzien en super
gespierd zijn. Dat beeld wordt de laatste jaren wel iets meer doorprikt dus dat vind ik goed. Voor de rest loop ik sinds dit jaar mee met de hoge afstand bij de volwassenen en ik merk soms dat zij wel heel schichtig kunnen zijn naar mij toe omdat ze het niet leuk vinden dat iemand die zoveel jonger is opeens hun podiumplek afpakt.”
even lastig zijn, maar eerder lastig op mezelf. Bijvoorbeeld bij het EK: ik had soms het gevoel dat ik er beter mee om kon dan mijn omgeving. Ik was toen van “Ja oké, het is nu zo, ik heb mijn best gedaan”. En natuurlijk vond ik het heel jammer en kan ik wel denken “Ah als ik dat en dat een beetje beter had gedaan…”, maar je kunt het moment natuurlijk niet terugdraaien. Ik zou mezelf nooit wekenlang iets verwijten.”
Wil je dit voor heel je leven gaan doen?
“Nee sowieso niet. Ik wil volgend jaar gaan studeren. Natuurlijk blijft het doel om een contract te krijgen bij Sport Vlaanderen, maar ja, je weet nooit wat de toekomst brengt. Misschien raak ik wel geblesseerd en kan ik nooit meer sporten. Sport Vlaanderen werkt ook op basis van diploma’s, dus als ik nu zou stoppen, volledig voor sport zou gaan en opgepikt zou worden. Ja, dan zou ik ook niet heel dik betaald worden denk ik.”
Heb je tips voor andere mensen die hun sport professioneel willen doen?
En dan helemaal aan de andere kant, hoe ga je om met verlies?
“Ik zal nooit beginnen wenen of schreeuwen. Ik kan wel
“De beste tip die ik kan geven is hard werken en goed trainen, want het is al vaak bewezen als je hard werkt dat je er komt. Begin met de basis. Het heeft geen nut om hele lange hordereeksen te beginnen te lopen als je de techniek niet kent of je de basis niet hebt, dus begin daarmee en bouw het rustig op.”
“Het laatste jaar heb ik mijn sociaal leven een beetje meer losgelaten.”
In de huidige samenleving moeten we precies altijd en overal bereikbaar zijn. Voor mediacrew’er Simon Sterck is het genoeg geweest, ‘samen maken we de omslag’.
Het is mooi weer en je besluit om af te spreken met wat vrienden in het stadspark. Een leuk onderonsje wordt vaak verstoord door iemand die snel even zijn gsm checkt. Je weet nooit of iemand iets belangrijk heeft gestuurd, toch? Een kwartier volledig gsm-loos afspreken in groep lijkt vandaag al bijna een prestatie. Dat is jammer. Oudjes zouden al snel zeggen dat het in hun tijd beter was, toen je niet de hele tijd bereikbaar moest zijn. Misschien kunnen we daar wel wat van leren.
Idiote onwennigheid
Aan de eettafel bij mij thuis geldt er een strikte geen-gsm-aan-tafelregel. Volgens mijn ouders praat je makkelijker aan tafel als de gsm’s in de living blijven liggen. Ik moet toegeven, dat voelt soms onwennig aan. “Ja, maar wat als iemand me een dringende vraag stuurt of wat als die andere persoon nu juist mijn berichtje beantwoordt?” Wanneer ik mezelf betrap op deze gedachten, voel ik me vaak wat idioot. Moeten we nu echt het gevoel hebben om altijd bereikbaar te zijn?
Die eeuwige bereikbaarheidsdrang wordt in stand gehouden door zowel zender als ontvanger. Leerkrachten verwachten te vaak dat je nog lastminute een Smartschoolmail leest
of vrienden denken dat ze 5 minuten voor afspraak nog de locatie kunnen veranderen. Jij en ik worden soms evengoed geïrriteerd wanneer een vriend je twee dagen skipt, je kan er bijna boos van worden.
Tal van voordelen Als maatschappij houden we zo samen deze voortdurende bereikbaarheid in stand. Want als je niet op de hoogte bent, zou je zomaar echt iets belangrijk kunnen missen. Voor mij is het genoeg geweest. Het is een illusie om te denken dat het beter is om altijd bereikbaar te zijn en meteen te moeten antwoorden op een berichtje.
“Leerkrachten verwachten vaak dat je nog last-minute een Smartschoolmail leest”
Om te beginnen creëer je tijd voor persoonlijke relaties wanneer je je gsm even aan de kant laat liggen. In het zonnige stadspark met wat vrienden connecteer je meer met elkaar wanneer je niet met de rest van de wereld verbonden bent. Wanneer ik een afspraakje heb met iemand, laat ik daarom vaak mijn gsm thuis. Daarnaast zorgt het ook voor meer tijd voor jezelf. Door altijd in verbinding te willen staan met elke melding die binnenkomt, heb je nog maar zelden tijd voor jezelf. Er is geen moment meer waarop we echt weer even één met onszelf kunnen worden en echt kunnen ontspannen.
Ook neemt door die permanente drang naar bereikbaarheid je focus af. Door de hele tijd je berichten, snaps of mails te moeten bekijken, kan je nog moeilijk focussen op bijvoorbeeld schoolwerk. Wanneer je je smartphone weglegt tijdens het maken van een stomme taak, is deze ook weer sneller achter de rug.
Tot slot vermeld ik de impact op de mentale gezondheid van veel jongeren. Altijd bereikbaar willen of moeten zijn kan leiden tot stress of spanning. Denk maar aan dat onwennig gevoel wanneer
je even niet bereikbaar kan zijn en bang bent dat je iets belangrijk mist. Of de druk om een berichtje meteen te moeten beantwoorden, zonder er eerst een nachtje over te kunnen slapen. Indien we als maatschappij dus weer onbereikbaarheid normaliseren, zal dit een pak stress besparen voor veel mensen.
Nu is het aan ons Even niet bereikbaar zijn is dus goed voor je relaties met anderen, voor tijd voor jezelf, goede focus en voor je mentaal welzijn. Nu is het aan ons. Wanneer een leerkracht ‘s avonds nog een mail stuurt, moet die niet verwachten dat we dat direct lezen. Helaas pindakaas, ze had het maar eerder moeten sturen.
Laten we ook in de spiegel kijken. We moeten niet verwachten dat elke vriend direct een berichtje beantwoordt, niet binnen vijf minuten, maar ook niet binnen de twee dagen.
Samen maken we de omslag. Laat je gsm soms thuis, leg hem in een andere kamer of hou hem gewoon in je zak. Dat berichtje kan wel wachten. Maak eerst tijd voor vrienden, focus en jezelf.
“Indien we als maatschappij weer onbereikbaarheid normaliseren, zal dit een pak stress besparen.”
“OP HET PODIUM STAAN IS WAT IK HET LIEFSTE DOE. NOOIT STRESS, ALTIJD PLEZIER.”
COI (uitgesproken als swa) is een Leuvense legende in de freestyle rap scene. Je herkent hem op het podium aan zijn zelfgemaakte vette beats en aan zijn lange weelderige haardos.
Tekst: Isabella Torres
Foto’s: Gabriela Darius
Zou je jezelf willen voorstellen?
“Ik ben COI, ik ben 23 jaar, afkomstig van Haasrode, vlakbij Leuven en ik rap al heel mijn leven. Ik ben sinds een paar jaar ook weer productie beats beginnen maken. Ik ben op het punt gekomen dat ik mijn muziek ga uitbrengen dit jaar. Ik ben wel al jaren aan het optreden. Ik ben altijd gewoon live geweest.”
Je rapt al heel je leven, hoezo?
“Aan het begin van het middelbaar ben ik teksten beginnen schrijven. Ik ben geïnspireerd geraakt door oude Nederlandse hiphop. Iedereen kende Amerikaanse hiphop maar ik ben vrij vroeg in contact gekomen met Nederlands hiphop. Dat inspireerde me. Toen ben ik zelf teksten beginnen schrijven, maar nooit ergens serieus voorgedragen. Uiteindelijk ben ik beginnen werken aan het live brengen van nummers.”
Naar welke artiesten kijk je op?
“Sowieso de mannen van Stikstof, (Zwangere Guy, Jazz Brak en Astrofisiks), deejay
Vega, deejay Proceed, dat is een goede mattie van mij ondertussen. Zij zijn altijd een grote bron van inspiratie geweest. Ik heb altijd lokaal gekeken, hier in Leuven heb je Vinci etc... “
Hoe was de freestyle wedstrijd ‘End of the week’?
“Dat is een wedstrijd met 5 rondes waar je wordt beoordeeld met een puntensysteem op verschillende aspecten van je optreden zoals je stage presence en interactie met het publiek. Er is o.a. een MC vs. DJ waar je verschillende stijlen krijgt en je je daaraan moet aanpassen, een cypher en freestyle bag. Dat is mijn favoriet. Om te bewijzen dat het echt ter plekke verzonnen is, moet je rappen over een random voorwerp uit de zak. Als je daarmee een punchline kan bedenken is het voor eens en voor altijd bewezen dat het freestyle is. De wedstrijd komt uit Amerika en gaat nu door in verschillende landen. Ik heb 2 keer in Nederland gewonnen. Het is dope en de podiumkansen zijn insane.”
Sta je graag op het podium?
“Er is niks beter. Of het nu een massive crowd is of een volgepropt klein café. Het geeft zieke energie, je smijt je volledig en dat voelt fantastisch. Het is wat ik het
liefste doe. Nooit stress, altijd plezier.”
Hoe is het om samen te werken met andere artiesten?
“Dat is heel cool, ik ben vooral met Low G bezig. Hij heeft vorig jaar het voorprogramma mogen doen van Stikstof. Ik mocht mee, want we hebben samen een nummer gebracht. Samenwerken smeedt banden. Mensen werken meer samen dan vroeger. Ook al rap je vaak dat je de dopeste bent in dingen, je moet toch erkennen dat er heel wat dope shit is. Er is veel om naar te luisteren.”
Waar luister je zelf zoal naar?
“Vooral hiphop natuurlijk, Ik luister heel veel Vlaamse hiphop. Ik vind het zalig. Dat is onze moedertaal, maar dan met een goede punch in. Ook rap uit andere landen, daarnaast veel reggae, dub, steppa dub...”
Je maakt je eigen beats?
“Ja, met FL Studio. Ik ben daar meer serieus mee begonnen in corona. Iedereen zat binnen en er waren niet veel optredens. Dat was het ideale moment om me muzikaal bij te schaven. Zodat ik mijn eigen producties op het podium
zou kunnen brengen wanneer we uit de pandemie kwamen. Eigen productie zorgt ervoor dat je controle hebt in zekere mate, maar ik ga sowieso nog samenwerken met andere producers.”
Hoe zou je mensen aanraden om daaraan te beginnen?
“Gewoon fun hebben. Ik heb ook veel dingen gemaakt die nooit het daglicht zullen zien. Je moet experimenteren en met mensen samenzitten die dat ook doen, daaruit leer je. Je maakt shit en wordt beter, totdat je iets kiest uit een aantal beats, waar je content mee kan zijn.”
organiseren. Natuurlijk is de (financiële) push van een label interessant, maar ik doe liever volledig mijn eigen ding. Ik ben ook heel trots op mijn eerste project dat binnenkort uitkomt.”
Vertel daar eens meer over?
“Ik krijg al jarenlang van mensen de vraag: “Wanneer komt er iets uit?” Nu kan ik eindelijk zeggen dat mijn EP met wel 7 nummers eraan komt. Het heet coi même, zichzelf, omdat ik alles zelf heb gedaan: eigen productie, eigen beats, eigen teksten, eigen opnames. De titel weerspiegelt datgene dat eraan voorafging. Door te experimenteren heb ik mijn eigen stijl gevonden. Voor de intro ga ik een videoclip uitbrengen. De king van WestVlaanderen
Low G staat er ook op. Ik stond ook op zijn plaat en ik vind hem een mega dope rapper.”
Hoe is het om een independent artiest te zijn?
“Het is niet makkelijk. Je moet zelf je shows regelen, sets voorbereiden, dj voorzien en actief op zoek gaan naar kansen. Vibe.be is daar een goed platform voor. Omdat ik er heel mijn leven mee bezig ben, heb ik een hele hoop mensen ontmoet die dingen
Heb je iets dat je echt wil zeggen met je liedjes en je teksten?
“Dat hangt af van nummer tot nummer. Er zit vooral veel freestyle in mijn EP. De mentaliteit was eerder ‘we kicken’. In dezelfde vibe als de streets en de open mics. Mijn nummer “Crimineel” is maatschappijkritisch,
“In de toekomst wil ik meer maatschappijkritische en filosofische teksten schrijven.”
iets meer over hoe wij de wereld vanuit een bepaald perspectief zien. In de toekomst wil ik meer maatschappijkritische en filosofische teksten schrijven, iets wat ik vroeger veel deed. De filosofische inzichten kwamen vooral dankzij mijn filosofielessen. Mijn eerste EP is een basis, waarop ik kan voortbouwen in de toekomst.”
Je studeert filosofie aan de universiteit. Waarom ben je dat beginnen studeren?
“Omdat alles zeer ingewikkeld is, moet je een soort gevoel voor taal ontwikkelen. Daarom ben ik filosofie beginnen studeren. Filosofie is het ingewikkelde simpel maken, dat vind ik bij rap ook terug. Het moet niet existentieel zijn, maar dat kan altijd. Een zeer grote inspiratie voor mij is de West-Vlaamse rapper Samoerai, hij maakt kunst met woorden op een coole manier.”
“Dat is moeilijk. Ja en nee. Je kan geen enkele filosoof los van de rest denken. Iedereen denkt binnen de traditie zelf dat ze de traditie tegenspreken en daarbuiten is er ook veel dat gedacht wordt. Dus ik geloof niet specifiek één enkele filosoof.”
Wat is je droom?
“Mijn ultieme droom is op een festival spelen. Ik zou heel blij zijn zou ik daar kunnen geraken. In België is het moeilijk om te leven van hiphop. Ik denk dat veel mensen blij mogen zijn als ze deeltijds artiest kunnen zijn.”
Je kan Coi deze zomer aan het werk zien op BURN festival. 15 juli, op het binnenplein van de Romaanse Poort.
“Filosofie is het ingewikkelde simpel maken, dat vind ik bij rap ook terug.”
20 JONGEREN, 1 VRAAG
Zeggen we in het dagelijkse leven wel vaak genoeg danku? Niet omdat iemand je iets aangeeft of de deur openhoudt, maar omdat die persoon echt iets betekend heeft voor jou. Hannah en Nienke trokken de straat op en vroegen wie jullie graag wilden bedanken.
Tekst: Nienke op de Weegh / Foto’s: Hannah Decock
Lena (14)
“Mijn mama, omdat ze mij hielp door alle moeilijke tijden van vorig jaar, waarin ik werd gepest. Ze bleef me zeggen dat ik het waard was en dat de mensen zelf onzeker zijn en dat dat niet aan mij ligt.”
Prakriti (14)
“Ik wil mijn ouders bedanken. Ik heb niet het gevoel dat ik hen nu genoeg bedank, maar nu dat ik erover nadenk zou ik meer ‘danku’ willen zeggen aan hen.”
Claire (13)
“Mijn familie, die mij altijd steunt. Als ik een slecht punt heb, vinden die dat niet erg en gaan we daar gewoon samen meer aan werken.”
Matthias (14)
“Mijn leerkracht van land- en tuinbouw. Ik had niet zo’n mooie woorden gezegd, maar hij heeft dat achter zich gelaten. Hij heeft mij eigenlijk gewoon vergeven.”
Luca (13)
“Mijn mama, omdat zij mij altijd helpt. Wanneer ik het moeilijk heb kan ik altijd met haar praten.”
Lotte (17)
“Mijn vrienden: ik zit nu in mijn laatste jaar en ik ken mijn vrienden al zes jaar. Ik wil hen gewoon bedanken voor de leuke zes jaar en ik ga ze super hard missen want ze gaan allemaal ergens anders naar toe. Het zijn gewoon echt top dames!”
Phae (17)
“Ik wil mijn ouders bedanken, omdat ik altijd een goede jeugd heb gehad. En ze me nu nog altijd steunen met mijn studies.”
Lucie (15)
“Mijn oma, zij is er altijd voor mij. Ze is een luisterend oor en maakt lekker eten.”
Hanne (16)
“Mijn vriendinnen, omdat ze er altijd voor mij zijn. Ik kan er terecht wanneer er iets is, maar ook gewoon om plezier mee te hebben.”
Kaat (16)
“Mijn ouders, die er altijd voor mij zijn. Ik kan er alles tegen zeggen en ze helpen mij ook met alles.”
“Ze bleef me zeggen dat ik het waard was.” Lena (14)
Aiko (17)
“Ik wil eerst en vooral graag jullie, de interviewers, bedanken omdat jullie mensen de kans bieden om anderen te bedanken. Ik kan nu niet echt iets bedenken, omdat er natuurlijk heel veel mensen zijn die we moeten bedanken. En misschien moeten we dat ook vaker doen: mensen een bedankje geven voor de dingen die ze doen en betekenen in ons leven.”
Soetkin (18)
“Ik ben wel dankbaar voor meerdere dingen, zeker mijn ouders en mijn vrienden die me elke dag blij maken. En dat klinkt een beetje cringe, maar de mensen rondom mij maken mij gewoon gelukkig.”
Jana (17)
“Ik wil iedereen bedanken die er altijd voor mij is en mijn leven beter maakt. Dank u wel!”
Lander (16)
“Mijn vrienden, omdat ze altijd een grote steun zijn. Doordat we samen afspreken en met elkaar praten, ben ik gesteund door mijn vrienden.”
Kirubul (14)
“Mijn ouders, want ze hebben mij op deze wereld gezet. En zij zijn de reden dat ik ben wie ik ben tot vandaag.”
Alexander (15)
“Ik wil mijn vrienden bedanken, omdat ze er altijd voor mij zijn en we altijd een leuke tijd samen hebben.”
Andreas (18)
“De mensen die naar mijn verjaardagsfeestje willen komen. Ik word achttien jaar.”
Elte (13)
“Mijn mama. Ze is altijd super lief voor mij en ze zorgt altijd goed voor mij.”
Mitte (13)
“Ik wil mijn vriendin bedanken, die naast mij staat. Ze is een heel lieve vriendin.”
Soetkin (18)
Ianthe (17)
Nore (17)
Marta (17)
“We willen graag elkaar bedanken om er altijd voor elkaar te zijn. We zijn er voor elkaar op mindere momenten én we zijn er ook voor elkaar om leuke momenten met elkaar te delen.”
“Misschien moeten we dat vaker doen: mensen een bedankje geven voor de dingen die ze doen en betekenen in ons leven.” Aiko (17)
“Het klinkt een beetje cringe, maar de mensen rondom mij maken mij gewoon gelukkig.”
Zijn er gewoontes en regels op jouw school die jij liever ziet veranderen?
Wie weet is de steinerschool dan wel iets voor jou. Daar doen ze het namelijk allemaal een beetje anders. Wij, de leerlingen van 10B, zijn in verschillende klassen gaan horen wat de leerlingen van hun school en de schoolregels vinden.
Waarom ben je naar deze school gekomen?
Leerling uit 7A: “Ik ben naar hier gekomen, voornamelijk voor de artistieke vakken zodat ik na de normale vakken kan ontspannen. Vooral omdat ik het moeilijk heb met schrijven en dan even een pauze kan nemen na het harde werk.”
Leerling uit 9A:“Ik had gehoord van andere mensen dat het hier niet te moeilijk was op vlak van leerstof. Achteraf ben ik er achter gekomen dat dit niet klopt.”
De steinerschool ligt in Wijgmaal vlak bij de Remysite. De middelbare school heeft geen speelplaats maar een dreef (= weg met bomen aan weerszijden). Als je bekend bent met het steineronderwijs weet je waarschijnlijk ook dat onze school anders is dan de meeste middelbare scholen.
Wij zijn een ASO-school zonder specifieke richtingen We hebben wel veel handvaardigheidsvakken zoals houtbewerking en textiel.
Wat vind je van ons periodesysteem?
Leerling uit 7A: “Ik vind het heel handig dat we geen examens hebben en niet zo veel verschillende leerstof moeten blokken in één keer. Maar wat het moeilijker maakt is dat we onze leerstof soms zelf moeten schrijven in een schrift en deze dan ook moeten afgeven op de dag van de periodetoets. Soms is dit dan ook moeilijk om je periodeschrift af te krijgen en te studeren. Maar het is wel heel fijn om je eigen werk er van te kunnen maken en er daarna er ook trots op te kunnen zijn.”
Elk jaar gaan wij een week op kamp zoals bijvoorbeeld een zeilweek of een week landmeten.
De klassen tellen door vanaf het 6de leerjaar dus het eerste middelbaar is de 7de klas, het tweede middelbaar is de 8ste klas, enzovoort.
We werken niet met examens maar met een periodesysteem. Dit houdt in dat we gedurende drie weken de eerste twee lesuren van de
dag hetzelfde vak krijgen. De laatste dag van een periode hebben wij een toets van al de leerstof die we die drie weken hebben gezien. Dit heet een periodetoets
Ook iets speciaal aan onze school is dat we voor sommige vakken geen handboeken hebben en dus veel zelf schrijven. Zo schrijven we tijdens periodes alle leerstof op in onze eigen periodeschriften
Leerling uit 8A: “Voor mij zijn de periodeschriften heel handig om de leerstof te onthouden. Alles wat ik opschrijf, blijft beter in mijn geheugen zitten.”
Leerling uit 9A: “Veel mensen leren hun leerstof als ze deze opschrijven in hun periodeschrift. Maar voor mij is dit zeker niet het geval. Ik moet mij concentreren om het netjes te schrijven en zorgen dat het er in het algemeen goed uitziet, waardoor ik mij niet bezig hou met de inhoud.”
Wat vind je van de ligging van de school?
Leerling uit 7A: “Ik vind het vooral heel handig dat de school zo dicht bij het station ligt.”
Leerling uit 10B: “Ik hou van het feit dat
we hier veel groen rond ons hebben en dat we niet in het midden van de stad liggen. Het is ook wel fijn dat het geen betonnen speelplaats is en we omringd zijn met natuur. Wat soms wel vervelend kan zijn is dat het een openbare weg is waar verschillende fietsers en wandelaars doorkomen en dat je witte schoenen door de aardeweg wel een andere kleur kunnen krijgen.”
Wat vind je van de handvaardige vakken?
Leerling uit 8A: “Ik vind dit heel tof omdat je zo creatief bezig blijft. Maar ik zou wel graag kunnen kiezen welke handvaardigheidsvakken ik krijg. Er zijn sommige vakken bij die mij meer liggen dan andere en die ik liever beter wil kunnen.”
Met dank aan de leerlingen van 10A: Daan, Arthur, Louie, Moon, Pepijn, Leon, Henri, Mateo, Nona, Linus, Andreas, Mathijs, Elias, Tess, Robbe, Riki, Aloë, Jutta, Tara, Hanne, Hannah, Mana, Xari, Mara, Kira en Mette.
“Ik had gehoord dat het hier niet te moeilijk was op vlak van leerstof. Dat bleek toch niet te kloppen.” leerling uit 9A
Maité is 17, studeert humane wetenschappen in Leuven en is ambassadeur bij YOUCA. Een jaar lang zijn vijf scholieren het Belgische uithangbord voor het project ‘Champions of Change’. Maité vertelt je graag meer over het project en YOUCA. En wat betekent dat nu eigenlijk, ambassadeur zijn?
Tekst en foto’s: Tara Jacobus
eens Maité, hoe ben jij ambassadeur
geworden bij YOUCA?
“Vorig jaar deden we op school mee aan de YOUCA Action Day en ik vond het wel een zotte organisatie. Ik heb er eigenlijk lang niets mee gedaan tot mijn titularis vertelde over het project van dit jaar en ik dacht: “Ja, dit is inderdaad iets voor mij”. Dan ben ik een tijdje geleden mee geweest op YOUCA weekend. Dat was wel spannend omdat ik daar nog niemand kende. De stress was eigenlijk helemaal niet nodig, want de sfeer zat goed en ik voelde me meteen op mijn gemak!
Daar heb ik ook echt beslist dat ik ambassadeur wou worden.”
Waar gaat het project dan over?
“Ons thema dit jaar is gendergelijkheid en daarvoor werken we samen met jongeren in Thiès, Senegal. Plan International is onze partner in België en via
hen kunnen we het project opvolgen. Ze maken er radio om jonge vrouwen een stem te geven en spelen gemengd voetbal om de kloof tussen genders te overbruggen. Voor ons lijkt dat misschien heel normaal, maar voor hen is het stukken moeilijker. Net zoals bij YOUCA zijn de jongeren in Senegal overal in het project te vinden en dat is ook één van de voorwaarden om met
“Ons thema dit jaar is gendergelijkheid en daarvoor werken we samen met jongeren in Thiès, Senegal.”
ons samen te werken. Het is ook veel leuker voor de vrijwilligers hier om mensen van dezelfde leeftijd te leren kennen.”
Het project bestaat al en er zijn al jongeren die ermee bezig zijn. Zelfs een Belgische organisatie. Wat kan een ambassadeur dan nog doen?
“Er zijn vijf ambassadeurs gekozen om de samenwerking te vertegenwoordigen: Chloë (17), Marion (16), Marie-Léa (17), Jojuca (18) en ik. Wij zijn eigenlijk de wandelende reclameborden en contactpersonen voor YOUCA. We gaan langs op scholen om presentaties te geven, we staan in de kranten, we zamelen geld in … Het hoogtepunt van ons ambassadeurschap is de reis naar Senegal! In juli gaan we 10 dagen naar Senegal.
YOUCA is een vzw voor en door jongeren. Dit betekent dat iedereen tussen 15 en 25 jaar iets te zeggen heeft over het reilen en zeilen van eigenlijk alles wat met YOUCA te maken heeft. Van projecten kiezen tot evenementen organiseren: geen jongeren, geen YOUCA. Je hebt misschien al eens gehoord van de YOUCA Action Day (vroeger Zuiddag). Op 19 oktober 2023 verlaten zo’n 15 000 scholieren de schoolbanken en gaan ze een dag aan het werk. Het loon dat ze verdienen gaat naar het buitenlands jongerenproject dat YOUCA dit jaar steunt.
Samen met de jongeren daar duiken we de radiowereld in en maken we kennis met de lokale bevolking. Tijdens de campagneperiode in oktober komen de Senegalese amba’s dan naar hier. Zo kunnen zij ook zien hoe wij met het project omgaan en waar het geld vandaan komt. Ik kijk er al naar uit om die jongeren te leren kennen. Die reis wordt een ervaring voor het leven, daar zijn we allemaal zeker van.”
Jullie gaan zelf het project bezoeken, kei zot! Wat
gebeurt er dan na dit jaar? Is dat het einde van jullie traject?
“Dat is gelukkig niet het einde! Ambassadeurs moeten nog minstens drie jaar lang het project opvolgen. YOUCA organiseert ook veel meer dan enkel het ambassadeurschap en de YOUCA Action Day. Er is bijna wekelijks wel iets te doen dus mij zullen ze nog vaak zien komen daar (lacht).”
Je praat precies vol liefde over YOUCA.
“Ja, dat klopt zeker. Iedereen is er zo open en vriendelijk. Er is ook absoluut geen verplichting om er iedere keer bij te zijn of om te organiseren ofzo. Als je zin en tijd hebt om te helpen, dan is dat super. Heb je dat niet, dan is het ook super. Wie één keer per jaar komt, wordt even warm verwelkomd als wie iedere week komt. Ik heb er nooit het gevoel dat ik verantwoording moet afleggen en dat is heel speciaal vind ik. Ik zou zeggen, kom eens langs!”
“Ik kijk er al naar uit om die jongeren te leren kennen. De reis wordt een ervaring voor het leven.”
In elk magazine kiest een mediacrew’er de leukste nieuwe films, boeken, voorstellingen, expo’s of concerten voor jullie uit.
BARBIE
Life in plastic, it’s fantastic! De eerste must see movie van deze zomer is een throwback naar onze kindertijd. Regisseur Greta Gerwick heeft al een paar mooie films op haar CV staan en deze film over Barbie belooft ook iets bijzonders te worden. Met topacteurs Margot Robbie en Ryan Gosling in de hoofdrollen kan het al bijna niet fout gaan. Houd je ogen zeker ook open voor Nicola Coughlan (uit Bridgerton), Emma Mackey (uit Sex Education) en Dua Lipa. Vanaf juli kan je je in de bioscoop laten onderdompelen in de roze plastic wereld van Barbie.
De zomer staat gelijk aan festivals. Ook in Leuven kan je terecht voor een portie zonnige optredens. Zoals elk jaar wordt de binnenstad 3 vrijdagen (7, 14 en 21 ) in juli omgetoverd tot festivalterrein met optredens op de Grote Markt, de Oude Markt, het Hogeschoolplein en de Vismarkt. Met hiphopcollectief STIKSTOF als eerste naam, belooft het alvast een feestje te worden.
Ook de tweede film gaat voor nostalgie zorgen. Disney zet haar live-actionmakeovers verder en nam nu de kleine zeemeermin onder handen. Het verhaal ken je al, maar het zal er allemaal heel anders uitzien. Het internet ontplofte bijna van enthousiasme toen bekend raakte dat Halle Bailey (van de muzikale zussen Chloe X Halle) de rol van Ariël zou spelen. Ontdek vanaf deze maand hoe ze het er diep in zee vanaf zal brengen.
Sluit het schooljaar af met een klassieker van formaat. De trappen van het Rector De Somerplein worden op woensdagnamiddag 28 juni niet enkel een zonnige chillspot, maar ook de plek om jong Leuvens talent te ontdekken op Jammin’ with Fonske. De ideale gelegenheid om nog een laatste middag door te brengen met je besties voor je heel de zomer op vakantie en kamp bent. De line-up is nog een geheim, maar houd de sociale media van MIJNLEUVEN zeker in de gaten voor meer info!
Nog op zoek naar een boek om te lezen tijdens de zomervakantie? Dan is “Op het einde gaan ze allebei dood” de oplossing. De titel van dit boek klinkt als een grote spoiler en dat is het ook. De twee hoofdpersonages krijgen telefoon dat ze binnen 24u zullen sterven. Ze kenden elkaar daarvoor niet, maar hun naderende einde brengt hen samen. Het boek heeft intussen al een prequel dus als het uit is en je wil meer, zit je goed! De schrijver Adam Silvera is een Amerikaan, die veel geprezen wordt voor zijn young adult romans. Een echte must read dus!
Houd jij van kleur in kunst? Dan is de expo van Leen Voet in Museum M de place to be voor jou deze zomer. Nog tot 10 september kan je de werken van de Brusselse kunstenares gaan bekijken in M. Ze vindt haar inspiratie in het menselijke, de geschiedenis en de cultuur en werkt haar ideeën uit in kleurrijke kunstwerken die niet gewoon aan de muur hangen, maar samenkomen in ruimtelijke installaties. Elk kunstwerk staat dus op zichzelf, maar wordt nog interessanter met de context van de anderen. Ben je jonger dan 18 jaar? Dan is je bezoek aan museum M volledig gratis!
Nog eentje om mee te nemen in je valies: moordgids voor lieve meisjes. De titel doet denken dat het een boek is voor lieve meisjes, maar laat je niet vangen. Het is weldegelijk een misdaadthriller. Een moordzaak is al jaren de talk of the town in Little Kilton, maar als Pippa besluit om er een schooltaak over te maken, ontdekt ze toch nog een paar geheimen die alles veranderen. Wie graag nog meer over moordmysteries leest, kan ook terecht bij de andere boeken van schrijfster Holly Jackson.
Na ongeveer een miljoen jaar gesloten te zijn geweest voor verbouwingen gooit het STUK de deuren weer open! Dat vieren ze met hun jaarlijks kunstfestival Artefact. Van 8 tot 25 juni staat alles in het teken van extase en hoe andere vormen van bewustzijn impact hebben in hoe we de wereld ervaren. Artefact is meer dan een tentoonstelling, er zijn ook voorstellingen, lezingen en andere events. Alle info vind je op de website van het festival.
Annika is 16 jaar en zit in het 5de jaar humane wetenschappen op het HDC. Ze komt uit Eupen, dat ligt in het Duitstalige gebied van België, op ongeveer 110 km van Leuven. Na school kan ze dus niet gewoon met de fiets of de bus naar huis.
Annika: “Klopt. Na school ga ik naar het internaat in het Heilig Hart in Heverlee. Vaak ga ik wel eerst nog sporten met de SNS-pas.”
Hoe ziet je dag er op internaat dan nog uit na school?
“Eerst hebben we hier studietijd van 16u tot 18u, vanaf 18u is het dan tijd om te eten en is er een beurtrol voor wie moet opruimen. Daarna is het op maandag nog studietijd tot 20u, de andere dagen is het vrije tijd. Om 20u krijgen we dan nog een 8-uurtje en daarna is het terug vrije tijd. Vanaf 21u moeten we wel stil zijn want dan gaan de kleintjes slapen. We zitten hier op internaat namelijk ook met kinderen uit de lagere school.”
Hoe streng zijn ze over die uren?
“Wel redelijk streng. Als je hier op school zit, moet je een half uur na de bel binnen zijn. Als je ouders iets laten weten, mag je natuurlijk wel gewoon gaan sporten of je hobby doen. We werken hier ook met een systeem van vrijkaarten. Als je bijvoorbeeld ’s avonds eens naar de cinema wil gaan ofzo, kan je een vrijkaart inzetten, met toestemming van je ouders ook. Omdat ik een vijfde jaar ben, heb ik er vijf dit jaar en als je je goed gedraagt kan je tussen 2 vakanties altijd nog eentje extra verdienen. Het is op woensdagnamiddag wel jammer als mijn vrienden nog iets leuks gaan doen en ik moet naar het internaat om te eten. Ik moet altijd terug naar het internaat, terwijl je thuis wel eens naar je mama kan bellen om te zeggen dat je wat later gaat zijn.”
En heb je dan een avondklok als je ’s avonds weggaat?
“Dat hangt ervan af. Ik mag ook zeggen dat ik ergens ga slapen of naar huis ga. Als mijn opa bijvoorbeeld jarig is, dan kan ik wel zeggen dat ik ’s avonds naar Eupen ga en blijf ik daar slapen. Als je niet blijft slapen, dan moet je wel rond 22u of 22.30u terug zijn. Dan moet iedereen naar bed en moet het licht uit.”
Je hebt hier geen ouders, maar opvoeders. Hoe is je band daarmee?
“Afhankelijk van de opvoeder. Er zijn veel leeftijdsverschillen, met degene die redelijk oud zijn, is het soms moeilijker om te connecten. Met de jongere, die zijn in de 30 ofzo, is het veel makkelijker om te connecten. Sommige zijn ook relaxter dan anderen, maar het valt eigenlijk allemaal wel mee. Je weet ook wat je mag doen en niet mag doen. Als je iets doet dat niet mag, dan is het je eigen fout.”
Hoe komt het dat je in het Heilig Hart op internaat zit en in het HDC naar school gaat?
“Ik ben vorig jaar eigenlijk naar hier gekomen om een uitwisseling te doen van drie maanden om Nederlands te leren. In het begin zat ik dus in een gastgezin, tot Kerstmis, maar dan wilde ik graag tot juni blijven en ben ik hier terechtgekomen. Op het einde van het schooljaar heb ik dan beslist dat ik graag tot het zesde jaar wilde blijven en nu ben ik dus nog steeds hier.”
Het was dus wel jouw eigen keuze om op internaat te komen?
“Ja, het was de enige mogelijke oplossing om hier te kunnen blijven en ik wilde heel graag blijven.”
Wat vinden je ouders ervan dat je op internaat zit? Missen ze je niet te veel in de week?
“Mijn mama mist mij echt wel heel hard. Mijn papa denk ik ook, maar die toont dat niet zo hard. Dat was heel zielig om te zien: toen ik besliste om hier nog langer te blijven, moesten ze allebei wel wenen. Mijn broer is twee jaar ouder dan ik en die is nu dus gaan studeren en nu zitten mijn ouders 2 jaar vroeger dan verwacht zonder kinderen in huis. Dat was in het begin echt wel moeilijk voor hen, maar ze zijn er intussen ook wel al aan gewend.”
Heb je dan ook twee verschillende vriendengroepen? Eentje van op school en eentje van op internaat?
“Ja, inderdaad. Soms is dat wel moeilijk om te combineren, maar het is wel leuk. Je kent gewoon meer mensen. Mijn vriendengroep van school zijn ook de vrienden waar ik buiten school mee afspreek, maar hier op internaat is het echt samenleven. Een heel andere soort vriendschap. Je kent ze in de goeie en de slechte momenten. Ze kennen je echt hoe je bent. Je leeft hier dus je kan jezelf niet verstoppen achter iemand die je niet bent.”
Kennen je twee vriendengroepen elkaar ook?
“Ze kennen elkaar wel van zien of sommigen kennen elkaar van vroeger in de lagere school, maar niet veel. Ze zien elkaar bijvoorbeeld soms als mijn internaatvrienden mij komen afhalen na school.”
Je hebt dan in Eupen nog een derde groep vrienden. Hoe is de band daar nu mee?
“De meeste daarvan ken ik al mijn hele leven. Eupen is klein, dus we kennen elkaar allemaal. Dat is echt nog een heel ander leven. Het is ook spijtig dat ik dat niet kan combineren. Mijn Leuvense vrienden kunnen wel naar Eupen komen, of
“Als ik hier in Leuven ben, mis ik vooral de natuur.”
“Mijn ouders zitten nu twee jaar vroeger dan gepland zonder kinderen in huis.”
mijn vrienden uit Eupen naar Leuven, maar ze spreken elkaars taal niet dus dat is moeilijk om te combineren. Eigenlijk heb ik twee parallelle levens.”
Wat mis je aan Eupen als je in Leuven bent en omgekeerd?
“In Eupen mis ik vooral mijn vrienden uit Leuven, dat zijn echt goeie vrienden geworden. Als ik bijvoorbeeld uitga in Eupen zou ik hen echt graag meenemen, maar dat gaat niet omdat het totaal anders is en ze ook de taal niet spreken. Als ik hier in Leuven ben, mis ik vooral de natuur. In Eupen woon ik aan het bos. In het begin vond ik dat echt heel moeilijk. Ik mis het ook om muziek te spelen. Vroeger heb ik harp gespeeld. Dat is hier moeilijker. Ik heb in het begin wel lessen genomen, maar hier op internaat is er niet veel tijd om te oefenen. Als ik ga sporten, dan hier moet eten en studeren en dan nog zou moeten oefenen op de harp, blijft er geen tijd meer over om af en toe te ontspannen.”
Als het in films of series over een internaat gaat, zijn de mensen op internaat vaak stout en steken ze van
alles uit. Doen jullie dat in het echt ook?
Het ding is: je doet soms wel dingen die niet mogen, maar je moet dan gewoon zien dat je niet gepakt wordt. (lacht) Soms is dat wel moeilijk om niet gepakt te worden.”
Welke verschillen merk je tussen naar school gaan zonder internaat of met internaat?
“Niet zo veel. Hier moet ik vooral meer werken voor school. Thuis moest ik bijna nooit iets doen. Het was gewoon makkelijker. Vorig jaar zat ik in een veel moeilijkere richting dan thuis, vooral omdat het in een andere taal was. Toen ik hier aankwam was het enige dat ik in het Nederlands kon zeggen “Hallo ik ben Annika”. Op school moest ik me dan concentreren omdat ik de taal niet verstond, dan herhaalde ik bij mijn gastgezin alle lessen die ik had gekregen en vertaalde ik alles dat ik niet snapte. Na een heel jaar zo was ik echt dood. Dit jaar ben ik dan humane gaan doen en moest ik daar nog de leerstof voor inhalen. Nu is de taal gelukkig geen barrière meer. Ik moest de taal wel leren want in het HDC sprak niemand Frans of Duits. In het begin was het dan veel met Google translate of Deeple vertalen, maar ik probeerde
dan ook wel te chatten met mijn vriendinnen in het Nederlands en zo heb ik het echt wel geleerd.”
En willen je vriendinnen ook Duits leren van jou?
“Ik heb hier een lief en die is Duits aan het leren. Hij zou het te erg vinden als hij bij mij thuis zou komen en niets zou verstaan. Hij verstaat het ondertussen wel, maar praten durft hij nog niet zo goed.”
Wat is je plan na het zesde jaar? Terug naar Eupen?
Of hier in Leuven blijven studeren?
“Niet Leuven en ook niet Eupen. In Eupen heb je maar één hogeschool en daar kan je enkel verpleegkunde en kleuter- en lager onderwijs studeren. Dat is niks voor mij. Ik heb voor mezelf ook wel al wat beslist dat ik niet zo snel terug naar Eupen ga gaan. Wel voor weekends en de vakanties, maar nog niet echt helemaal terug. Dat is pas voor later. Wat het dan wel wordt weet ik nog niet. Ik wilde misschien een jaar gaan reizen, maar ik merk nu dat als ik ergens kom waar ik het super mooi vind, dat ik daar wil blijven. Dus dat zou niet goed zijn tussen mijn middelbaar en mijn studies. Dus ik ga eerst studeren en dan reizen.”
“Ik moest de taal wel leren want in het HDC sprak niemand Frans of Duits”
Beginnen je culinaire vingers te jeuken wanneer je Jeroen Meus aan het werk ziet? Maar weet je niet goed hoe eraan te beginnen? Geen nood! MIJNLEUVEN trekt alle registers open en toont je hoe het moet. Verwacht je aan heel wat lekkere gerechtjes. Snel klaargemaakt en goed voor de portemonnee. Smakelijk!
Het is eindelijk weer zonnig en warm buiten. Het schooljaar is bijna voorbij en de vrije tijd keert terug. We weten wat dit inhoudt: tijd voor een picknick met vrienden in het stadspark! Meer specifiek een regenboogpicknick. Wat is een regenboogpicknick? Dat is een picknick waarbij elke vriend iets meeneemt van een bepaalde kleur. Het resultaat is een kleurrijke, lekkere, gevarieerde picknick. Geen idee wat je zelf kan meenemen? Hier zijn 3 recepten voor de kleuren roze, oranje en blauw.
KOSTPRIJS: DUUR: KOOKTALENT:
Ingrediëntenlijst
voor 2 personen:
• 1 avocado
• 175g bessen
• 60 ml melk
• 60 ml limoensap
• 45 ml ahornsiroop of honing
• 2 snufjes
• vanillesuiker
• een snufje zout
Zoet, maar niet te zoet. Fris, maar geen munt die je buikpijn geeft. Met andere woorden: een perfect dessert! Dit dessert is zoals chocomousse, maar dan gezonder, lichter en vooral veel simpeler.
1. Snij de avocado open en haal de pit er uit
2. Voeg de avocado en alle andere ingrediënten toe aan je blender (je kan ook een mixer gebruiken) en mix tot een egaal geheel. Voeg eventueel nog meer limoensap of ahornsiroop toe naar smaak.
3. Laat 20 minuten afkoelen in de frigo voor een superfris resultaat.
4. Als afwerking kan je eventueel nog toppings gebruiken zoals bessen, limoenzeste, noten of granola en dan is het tijd om te smullen.
KOSTPRIJS:
DUUR:
KOOKTALENT:
Niet iedereen weet dit, maar wortel is heerlijk in desserts! Vooral in cake of cupcakes. Het is iets verrassend maar neemt niet te veel tijd in beslag. Het zorgt ook voor een mooie oranje kleur die de ideale regenboogpicknick afmaakt.
Benodigdheden:
• 200 gram bloem
• 3 wortels
• 3 eieren
• 225 gram suiker
• 100 gram olie
• 15 gram bakpoeder
• Mixer
• Kom
• Weegschaal
• Snijplank
• Mes, lepel
• Cupcakevormpjes
• Schiller
1. Verwarm de oven voor op 180º graden.
2. Schil de wortels en snij ze in stukjes.
3. Doe de wortels, olie en suiker in de mixer. Mix totdat het een glad feloranje mengsel is. Let op dat er geen hele stukjes wortel overblijven.
KOSTPRIJS:
DUUR:
KOOKTALENT:
Natuurlijk is er ook iets voor de dorst nodig! Dit recept is heel simpel en bestaat vooral uit het verzamelen van de juiste ingrediënten. We raden ook aan om het in een fles te gieten en glazen mee te nemen om er helemaal van te genieten.
1. Snij de citroenen in twee en pers het sap in de fles. Deze zorgen voor een frisse smaak.
2. Voeg enkele muntblaadjes aan de fles toe. Afhankelijk van hoe lekker je het vindt, kan je meer of minder blaadjes toevoegen.
4. Voeg de 3 eieren toe en mix opnieuw.
5. Meng in een kom de bloem en het bakpoeder door het mengsel. Het zou nu een veel zwaarder mengsel moeten worden.
6. Neem een lepel en vul de cupcakevormpjes drie kwart.
7. Zet de gevulde vormpjes in de warme oven voor 20 min (afhankelijk van je oven wat langer of korter)
8. Wanneer de cupcakes een gouden gloed krijgen, neem je iets puntigs en lang zoals een lange tandenstoker of houten vork en prik in een van de cupcakes. Als de vork/tandenstoker er droog uitkomt, zonder dat er beslag aan blijft kleven, neem de cupcakes uit de oven en laat ze afkoelen. Smakelijk!
Benodigdheden:
• 2 citroenen
• Fles frisdrank met limoen/ citroen bvb: 7-up
• Muntblaadjes
• blauwe fanta of een ander blauw drankje of siroop (vaak iets met bosbessen)
3. Giet de blauwe fanta in de fles totdat alles blauw wordt. Pas op met het schuim!
4. Voeg ten slotte nog de frisdrank toe. Voilá! Een snel, makkelijk en knalblauw drankje.
Binnen enkele weken is het zover: de zomervakantie!
Genieten van de zon en “ja” zeggen op nieuwe avonturen. Je hebt ook eindelijk tijd om op vakantie te gaan en ik geef je dan ook graag enkele tips voor de coolste vakanties ooit! Mijn tips zijn ideaal voor een eerste vakantie met je vrienden! Ontdek ze snel en plannen maar!
Wil je een iets actievere vakantie? Dan is een fietsvakantie misschien iets voor jou! Kies een start- en eindpunt en fietsen maar! Hoe lang je over de afstand doet, kun je zelf kiezen. Onderweg kun je enkele stops maken in leuke B&B’s en gezellige cafés.
Tips en tricks:
In België vind je heel wat vakantieparken zoals Sunparks, Center Parcs, Landal, … Het zijn superleuke bestemmingen aangezien er in het park een groot aanbod van activiteiten is. Daarnaast is het vaak op een leuke plek gelegen die je toelaat om op fiets- of wandeltocht te gaan doorheen de streek.
Huur een elektrische fiets als je een lange fietstocht moeilijk vindt. Je benen gaan je dankbaar zijn!
Op internet vind je duizenden fietstochten die je kunt proberen. Je kan daarnaast ook de fietssnelwegen gebruiken of de weg volgen via knooppunten.
Via verschillende apps kun je jouw fietstochten tracken.
Tips en tricks: Huur een fiets! Niets vervelender dan met je zware fiets op de trein zitten. Veel parken bieden voor een degelijke prijs een fiets aan die je voor je verblijfsperiode kunt houden kan huren voor één dag. Maak een Google document aan waar je in plant wie wat meeneemt. Zo heb je genoeg gezelschapsspelletjes mee het gewicht verdeeld. Niet alle parken laten onder de 18 toe. Check zeker op voorhand!
In de zomermaanden kun je via de NMBS een youth holiday pas kopen. Met deze pas kun je voor een bepaald bedrag onbeperkt reizen in België voor een periode naar keuze! Als je bijvoorbeeld een maandpas neemt, dan kun je een maand lang België ontdekken. Ideaal dus om een vakantie in eigen land te doen en nieuwe pareltjes te ontdekken.
Tegenwoordig bestaan er heel wat organisaties die kampen aanbieden voor jongeren. Het is de ideale vakantie voor jongeren die nog niet helemaal zelfstandig naar het buitenland willen en/of kunnen gaan. Daarnaast leer je er ook heel wat nieuwe mensen kennen.
degelijke voor heel houden of document wat genoeg mee en is laten jongeren Check dit dus
Tips en tricks: Kies samen met je vrienden welke steden je wil bezoeken en hoelang je overal wil blijven. Zo kun je de ideale slaapadresjes vinden. Je kunt met je pas natuurlijk ook elke avond weer naar huis rijden! Aan jou de keuze.
Tips en tricks: Neem een vriendenboekje mee. Zo heb je een leuke herinnering van alle mensen die je hebt leren kennen.
Wil je een leuke herinnering aan je citytrips? Print een kaart van België af en duidt op de kaart elke stad aan waar je tijdens je trip bent geweest. Je kan er ook een leuk souvenir aan hangen zoals een toegangsticketje van iets of een leuke polaroid!
Kies een organisatie die bij je past. De ene organisatie is al wat losser in vrije tijd dan de andere.
VERGEET DEZE 3 REIS-ESSENTIALS NIET IN JE RUGZAK TE STEKEN:
1/ Drinkbus en meeneembaar besteksetje: dit is echt een money saver!
2/ Wegwerpcamera: voor de leuke herinneringen achteraf.
3/ Powerbank: zorgt voor een volle batterij, want tegenwoordig kan je alles terugvinden op je GSM (kaarten, reservaties, leuke adresjes…).
Het festivalseizoen komt er weer aan. Rock Werchter, Pukkelpop, Graspop en tal van andere festivals staan op ons te wachten. Naar welk festival je ook gaat, je bent sowieso een van deze 4 festivaltypes. Doe snel de test en ontdek welk type jij bent!
Tekst: Annalien Vercammen
Wat doe je als het plotseling begint te regenen?
A: Regen maakt me niets uit, ik blijf waar ik ben.
B: Ik ga iets eten waar het overdekt is.
D: Ik ga ergens schuilen.
C: Ik ben voorbereid en heb een regenjas mee.
Wat neem jij sowieso mee naar een festival?
A: Mijn zonnebril
B: Mijn regenjas
C: Snacks
D: Mijn goed humeur is alles wat ik nodig heb.
Hoe plan jij je dag?
A: Ik heb een tijdschema zodat ik zo veel mogelijk van mijn favoriete artiesten kan zien.
B: Ik ga op voorhand aan het podium staan waar mijn favoriete artiest gaat spelen, zodat ik helemaal vooraan kan staan.
C: Ik zorg ervoor dat ik kan gaan eten wanneer de eetstandjes het minste druk zijn.
D: Niet, ik zie wel hoe het gaat op het moment zelf.
Waar ben je als je favoriete artiest speelt?
A: Waar ik het beste zicht heb om foto’s en video’s te nemen.
B: Een beetje meer vanachter, maar met eten.
C: Helemaal vooraan natuurlijk.
D: Op een plek waar ik gemakkelijk ook terug weg kan.
Wat is het eerste dat je doet als je aankomt?
A: Bonnetjes gaan kopen.
B: Ik neem een foto met mijn vrienden en zet op mijn verhaal dat ik op het festival ben.
C: Een kluisje reserveren voor mijn spullen.
D: Ik neem al eens een kijkje bij de merch.
Spendeer jij veel geld aan merch?
A: Soms als ik wil laten zien dat ik ergens heel erg fan van ben
B: Enkel als het praktisch is zoals een pet.
C: Ja, ik heb van al mijn favoriete artiesten een T-shirt.
D: Nee, ik geef mijn geld liever uit aan eten.
Wat doe jij aan als je naar een festival gaat?
A: Gemakkelijke kleding die vuil mag worden.
B: Een T-shirt van mijn favoriete artiest.
C: Het eerste dat ik in mijn kast zag hangen.
D: Mijn mooiste outfit zodat ik goed op de foto’s sta.
Tel welk teken je het meeste hebt:
The Influencer: Jij neemt heel graag heel veel foto’s en video’s en wilt laten zien aan de wereld dat jij er ook weer bij bent. Je weet wat in is en wat niet en bent helemaal mee met de hippe nieuwe namen in de line-up. Je outfit keuze is eerder fashionable dan praktisch want natuurlijk wil je goed op alle foto’s staan.
The Foodie: Jij hebt meteen alle verschillende eetstandjes gespot en die bekers op de grond die je kunt verzamelen voor bonnetjes gaan jou ook niet ongemerkt voorbij. Je probeert graag alles uit en lijdt zeker geen honger terwijl je naar je favoriete artiest luistert. Helemaal vooraan staan moet voor jou niet per se.
The Hardcore Fan: Alles wat voor jou telt is om zoveel mogelijk artiesten te zien. Je wilt absoluut de beste plekjes bij de beste artiesten van de dag. En wanneer je niet hard aan het meezingen bent met de beste hits ben je bij de merch te vinden. Vaak ga je ook alle dagen van het festival.
The Strategist: Jouw dag is helemaal uitgepland. Je weet waar en wanneer je moet zijn om overal een goed plekje te krijgen bij jouw favoriete artiesten. Efficiëntie is voor jou een topprioriteit. Je bonnetjes zullen nooit opraken en migreren in de grote menigte vermijd je ook liever, dat brengt alleen maar stress.
HAKIM (20)
Hey JAC, ik ben een jongen van 20 jaar en ben al bijna een jaar samen met een andere jongen. Het is voor mij de eerste keer dat ik een relatie heb en ik was in het begin best wel bang om dit aan mijn vrienden te vertellen. Gelukkig vinden zij het geen probleem dat ik met een jongen samen ben. Maar thuis is het een helemaal andere situatie: toen ik het vertelde aan mijn ouders, gingen ze er eigenlijk niet op in. Sinds dat gesprek voelt het heel ongemakkelijk aan thuis en doen ze alsof ik het nooit verteld heb. Ik voel mij thuis niet meer geaccepteerd en heb het gevoel dat ik mezelf hier moet verbergen. Het gaat nu al een paar maanden zo en ik wil hier zo echt niet langer blijven. Wat kan ik doen? Ik studeer wel nog maar wil echt graag alleen gaan wonen nu.
Zoek het niet te ver, het jongerenaanbod van het CAW biedt een luisterend oor, info, hulp en advies aan jongeren van 12 tot 25 jaar. Je kan er gratis en in alle vertrouwen terecht met al je vragen.
PASCALE (15)
Hey JAC, ik wil deze zomer heel graag met mijn vrienden op surfkamp gaan in Frankrijk. Mijn ouders zeggen dat ze wel een deel van de reis willen betalen maar dat ik ook zelf iets ga moeten bijleggen. Ik heb op dit moment zelf echt geen geld dus dat betekent dat ik nog een job zou moeten zoeken. Alleen heb ik totaal geen idee hoe ik daar naar op zoek moet gaan. Kan ik eigenlijk al een vakantiejob doen als ik nog maar 15 ben en wat moet ik hier allemaal voor in orde brengen?
Hey Hakim, wat fijn om te horen dat je bij je vrienden geaccepteerd wordt en jezelf kan zijn. Het is ook heel goed dat je zo open wil zijn tegen je ouders. Het is daarom des te jammer om te horen dat ze niet reageerden zoals jij dat zou willen. Misschien hebben ze zelf nog even tijd nodig om het een plaats te geven of te begrijpen en komen ze er zelf nog wel op terug. Voor hen is het misschien ook wel nieuw dat jij met een jongen samen bent en weten ze er nog niet zo veel over. Dat wil niet zeggen dat ze er ook negatief tegenover staan. Je kan altijd zelf proberen om er nog eens over te beginnen, maar als je dat moeilijk vindt dan kan je altijd bij het JAC langskomen. Wij kunnen dan samen bekijken of we een gesprek kunnen organiseren samen met je ouders. Als er nadien geen positieve stappen gezet worden, kunnen we ook samen nadenken of het mogelijk is dat je op je eigen benen gaat staan. Kortom, de deur van het JAC staat altijd open.
Hey Pascale, super om te horen dat je zo geëngageerd bent en op jouw leeftijd al zelfstandig een centje wil bijverdienen. Normaal gezien mag je een vakantiejob beginnen doen vanaf je 16 jaar bent, of als je 15 jaar oud bent en de twee eerste studiejaren van het middelbaar hebt afgerond. Als dat bij jou het geval is, dan kan je dus zeker iets zoeken. En wij kunnen jou daar bij het JAC mee helpen! Ik snap dat het moeilijk lijkt als je zoiets nog nooit gedaan hebt. Daarom kunnen wij samen met jou een sollicitatiebrief en een cv opstellen. We kunnen ook samen nadenken wat jouw interesses en talenten zijn om zo een passende vakantiejob te zoeken waar je voor kan solliciteren. Je kan online op websites zoals die van de VDAB veel vakantiejobs vinden, maar je kan even goed langsgaan bij winkels of restaurants in Leuven om je cv er binnen te brengen. Dat toont meteen ook engagement en initiatief van jou. Tip: het is ook altijd leuk om eens iets te proberen waar je anders nooit zou terechtkomen. Zo leer je ook nog iets bij. Altijd welkom op het JAC dus!
Doen, doen, doen. Altijd ben jij bezig. Nooit kan je eens stilzitten. Je krijgt al slechte kriebels bij het woord rust. Jij moet leren dat het ook oké is om een keer niets te doen.
Gouden tip: Neem eens een lang, warm bad of kijk gezellig een film, zonder je schuldig te voelen.
Hou je van snelle en spannende dingen? Zo lijkt het wel, want jij stormt door het leven. Een dag wordt een week, een week wordt een maand en voor je het weet, ben je je eerste dag op het middelbaar, de eerste wedstrijd die je won of zelfs de maaltijd van gisterenavond al vergeten.
Gouden tip: Sta af en toe stil bij wat je doet en waar je echt dankbaar voor bent.
Als je de tweeling in één woord moest omschrijven, dan was het behulpzaam. Jij helpt iedereen die je tegenkomt en geniet er ook nog eens van. Hierdoor vergeet je soms om voor jezelf te zorgen. Leg een keer je gsm weg en antwoord niet binnen de minuut op een bericht.
Gouden tip: Verwen jezelf!
KREEFT
Jij hebt het de laatste tijd heel druk gehad en je hebt weinig tijd genomen voor ontspanning. Verlies je hier niet in! Ontspanning en slaap zijn even belangrijk als al de rest.
Gouden tip: Neem eens dagje vrij en doe gewoon waar je het meeste zin in hebt.
Als er één plek is waar je wilt zijn, dan is het buiten, in een bedekt bos of een uitgestrekt veld. Niet iedereen vindt zoals jij dat regen ook mooi weer kan zijn. Om je vrienden mee naar buiten te lokken, kan je een heerlijke picknick voor ze klaarmaken. Tips hiervoor vind je op pagina 44.
Gouden tip: Laat je niet ontmoedigen door mensen die je binnen willen houden.
LEEUW
Als jij iets bent, dan is het een pietje precies. Je wil altijd dat dingen op jouw manier verlopen en kan echt op hol slaan als dat niet gebeurt.
Gouden tip: Het kan ook leuk zijn om de controle te verliezen.
Jij houdt ervan om je te laten gaan op festivals en gaat er de volgende maanden zeker veel kansen toe krijgen. Jij gaat er volledig van kunnen genieten, zolang je andere belangrijke dingen in het leven niet vergeet.
Gouden tip: Hou het veilig en ontdek op pagina 42 welk festivaltype jij bent.
Jij bent een ware avonturier. Je kan niet wachten tot je afstudeert en kan gaan reizen. Je wordt al snel verveeld door je omgeving en ontdekt graag nieuwe dingen. Voor vakantietips kan je alvast kijken naar het artikel op pagina 40.
Gouden tip: Probeer niet te ver in de toekomst te kijken; leven doe je nu.
Jij gaat deze maand je sportieve zelf ontdekken. Je gaat merken dat je veel meer kan dan je dacht. Eens je de runner’s high hebt ontdekt, kan je het niet meer loslaten. In je enthousiasme kan je beginnen hordelopen, zoals Noor (op pagina 16).
Gouden tip: Vergeet niet te stretchen!
Je hecht veel belang aan sociale media. Je gaat al snel stressen als iemand je bericht niet direct beantwoordt. Wees hen dankbaar wanneer ze wel antwoorden en probeer er voor de rest niet te veel aandacht aan te besteden.
Gouden tip: Ga eens iets verwennend doen met jezelf en je vrienden!
Iedereen kent de weegschaal als een zelfzekere, gelukkige persoon. Maar soms voel je je een beetje down. Je durft het alleen niet altijd te tonen, want dat is niet hoe mensen jou kennen. Je moet onthouden dat iedereen zich eens slechter voelt, en dat is oké.
Gouden tip: Toon ook je kwetsbare kant aan je vrienden.
In tegenstelling tot de tweeling, heb jij het niet zo met mensen. Soms kan je zelfs een beetje harteloos omgaan met de mensen om je heen, ook al bedoel je het goed. Probeer om berichten van vrienden geen week op gelezen te laten staan.
Gouden tip: Toon zo nu en dan je liefde voor degenen die tellen. Illustraties:
Tekst: Emely Verachtert
Verticaal
1. Leerlingen van verschillende Leuvense scholen organiseren dit op het einde van het schooljaar
3. Figuur die ontstaat door de verbinding van verschillende heldere sterren
4. Een toernooi waar de beste spelers van de wereld samenkomen
6. Het geheel van normen, waarden, tradities, regels... van een land, volk of groep
8. Een gesprek waarbij een of meerdere personen worden ondervraagd
Deze leerlingen van De Met poseerden voor onze camera op de buitenleerdag en konden zo een boom op hun speelplaats winnen. Bij dit spelletje is er geen boom te winnen, maar wel eeuwige roem. Vind jij de 7 verschillen tussen deze 2 foto’s?