Pre-‘80s Oldies Meeting
Trevor Wilkinson Tribute
Spa Six Hours
NEC Classic Motor Show
4-2023
Verderop in Sprintje de aankondiging van de 38e Continental Meeting van de TVR CC Holland op Zolder! We kunnen weer! Inschrijven, beste leden, inschrijven. En als je echt niet wilt (proberen) om een sprint te trekken, mee te doen met de Continental Le Mans of zelfs de Intro to Zolder, dan nóg komen, want het is echt een clubgebeuren van de hoogste orde, waarbij ook altijd flink wat buitenlandse gasten meedoen. Houd de clubsite en je email in de gaten.
Een KerstSprintje dit jaar gevuld met nogal uiteenlopende artikelen, zoals de bijna integrale versie van de Britse tribute aan de 100e geboortedag van de stichter van ons merk, Trevor Wilkinson. Dank aan de redactie van Sprint Magazine daarvoor.
Verder twee artikelen van Jo Hemelsoet weer, ééntje over de klassieke Spa Six Hours, waarover hij ook voor het Britse blad schreef en één over een bezoek aan de vermaarde NEC Classic Motor Show, jaarlijks gehouden in november. Ook heel blij mee. We hebben ook nog verslagen van de Oldies Meeting vanzelf, de British Car Club Day en een rondje Middelburg. Mocht je je afvragen, hoe het mogelijk is, dat er dit jaar toch weer een KerstSprintje op de mat ligt, het antwoord is buffelen, buffelen. De bijgaande kalender moest ook nog samengesteld worden. Foto’s zijn van Mick Kleijwegt, Ivanka Wijnstekers en ondergetekende.
Op mijn wensenlijstje voor het nieuwe jaar: veel nieuwe, door jullie spontaan aangebrachte artikelen vanzelf en minstens iemand, die kan laten zien, dat hij/zij een beetje handig is met de computer(programma’s). In het vorige Sprintje bijvoorbeeld was er bij het overschrijven van een pagina in pdf opeens weer eens een foto “uit beeld” in het artikel over de bijeenkomst bij de Lingehoeve. Niet vreselijk, maar gezeur en gewoon jammer. Hierbij het plaatje alsnog.
Graag wens ik iedereen namens het bestuur en de redactie een heel goed en gezond 2024, met ronkende TVR’s en ronkende bijeenkomsten. Is dat te veel gevraagd? Nee toch!
Tiemen Oosten
Jaargang 48 nummer 4-2023
Inhoud:
Omslag Pre-‘80s TVR Oldies Meeting
Tiemen Oosten
Pagina 02 Van de redactie Tiemen Oosten
Pagina 04 Pre-‘80s TVR Oldies Meeting
Tiemen Oosten
Pagina 10 Tribute Trevor Wilkinson
Mark Hickery(Sprint Magazine)
Pagina 16 Oldtimerdag Middelburg
Jan en Renate de Rover
Pagina 18 Centrefold: Pre-‘80s Naarden
Mick Kleijwegt
Pagina 20 Spa Six Hours
Jo Hemelsoet
Pagina 26 British Car Club Day
Arnaud Witlox
Pagina 28 NEC Classic Motor Show 2023
Jo Hemelsoet
Pagina 34 Aankondiging CM Zolder 2024
Pagina 35 Evenementenagenda/Colofon Evenementencommissie
Bij een TVR Oldies Meeting gaat het natuurlijk in de eerste plaats om de wagens, maar het is toch wel fijn en eigenlijk ook heel belangrijk, als de locatie een beetje speciaal is. Om te zien, beleven en graag ook om nog iets anders te kunnen doen. Zo was bijvoorbeeld ooit de jaargang bij de stormvloedkering juist door de locatie echt een succes, hoewel het weer waardeloos was. Het weer was dit jaar, op 24 september jongstleden, fantastisch. En de locatie was de Cool Classic Club in Naarden. De omslagfoto op het vorige Sprintje zag er heel gezellig uit en dat was het ook. Het is een bedrijf waar, als ik het goed zeg, voornamelijk wagens in consignatie worden verkocht –er staat echt van alles- en waar een heel
laagdrempelig beleid is om eens aan te komen en een kopje koffie te doen. Op individuele basis, of als club/organisatie. Op zondagen zijn ze normaal gesproken wel gesloten, maar op aanvraag is ook dan opening bespreekbaar. Om verschillende redenen zijn de Oldies bijeenkomsten altijd op zondag, dus wij waren er blij mee. Grappig genoeg had Erik de Jonge als eens genoemd, dat hij zo eens per maand met enkele vrienden daar op zaterdag naar toe ging voor een bakje en een praatje en hoewel hij heel positief was, bij mij viel het muntje totaal niet, dat hij meende, dat dit misschien iets voor de hele club zou zijn. Via een omweg zijn wij er toch terecht gekomen en gelukkig maar, want het was een hele prettige dag met een grote variatie aan TVR’s en een heel goede sfeer, zo’n beetje ons handelsmerk. Het enige minpunt, dat ik al een paar jaar kan noemen: er zijn te weinig oude TVR’s!
Begrijp mij niet verkeerd, ze zijn er wel, ze zijn mooi ook en ze moeten ook echt in het zonnetje staan, want: daar komt het allemaal vandaan, die oude TVR’s stonden min of meer aan de wieg van het verhaal van ons merk. Zie natuurlijk ook de hommage aan Trevor Wilkinson, elders in dit Sprintje. Dat neemt niet weg, dat wij er toch echt wel op zitten te broeden om het voor elkaar te krijgen, dat er weer meer oudere TVR’s tevoorschijn komen, voor zover ze rijdend zijn. Meedenken, ook over goede locaties is beslist welkom!
Een vast onderdeel van al onze Oldies bijeenkomsten, vanaf onze eerste PreMties tot en met nu, is dat ze worden opgeluisterd door een moment, dat toch een beetje extra feestelijk en officieel is, namelijk de bekendmaking van de prijzen, die ieder jaar trouw ter beschikking worden gesteld door Wim van Steijn. De commissie die bepaalt welke voiture welke prijs verdient is volstrekt niet neutraal, want anders zou elk jaar dezelfde winnen (behalve dan de prijs voor de oudste aanwezige TVR), maar wel erg capabel, want u wil niet weten hoeveel TVR’s de jury door de jaren heen allemaal in haar bezit heeft gehad. En nog heeft.
De categoriën:
De oudste aanwezige TVR: met een chassisnummer dat maar een paar nummers scheelt met Wespje: de oranje Griffith 400 van Henk Kuipers
De mooiste Oldie over all: de rode 3000S van Dick Westerveld
De meest speciale oude TVR: de race-geprepareerde Vixen S2 van Erik de Jonge
De grootste afgelegde afstand om (weer) bij het evenement te zijn:
Axel Kremers, deze keer nog niet weer in een TVR, helaas, maar wel in het bezit van een wagen met de letters TVR in het kenteken!
Na afloop van de prijsuitreiking bleef het nog lang gezellig, mede door het heerlijke weer. En velen namen de moeite om toch eens te kijken wat er binnen nu allemaal te koop stond, boven en beneden. Zelfs toen veel later, in de namiddag, nieuwe gasten arriveerden van Nijenrode na een geslaagde rally, voor hun natje en droogje, waren er nog TVR’s, waar nog wel even naar gekeken werd, want dat was heel ander spul dan dat waar de nieuwe gasten in reden. Ik kijk al weer uit naar onze bijeenkomst van volgend jaar.
Tiemen Oosten
Foto’s: Mick Kleijwegt en Tiemen Oosten
Het was dit jaar op 14 mei 100 jaar geleden, dat Trevor Wilkinson, de oprichter van ons merk werd geboren. Mede omdat hij al in 1962 zich terugtrok uit de fabriek zijn er niet veel recentere plaatjes van hem. Bij zijn overlijden in 2008 moesten wij er ook al met een kaarsje naar zoeken. In Sprint Magazine van mei dit jaar, waaruit wij bijgaand artikel grotendeels mochten overnemen, stond wel een hele goede plaat van Wilkinson op latere leeftijd, maar daar schijnt een dusdanig rechtenverhaal aan vast te zitten, dat die niet gedeeld mocht worden met ons, noch met de TVR Club van Noord Amerika. Jammer hoor.
Velen kennen hem alleen van de zwartwit foto linksboven, die compleet op de volgende pagina staat, voor de schuur in Berverley Grove, waar het dus allemaal begon. Op de rechterfoto staat Trevor naast onze eigen Henk Kuipers.
Op pagina 46, waaraan hieronder wordt gerefereerd, staat bijgaande foto van wat TVR 4 zou moeten zijn, een GRP body van RGS Atalanta over een chassis van TVR en verder gebruikmakend van Austin A40 onderdelen o.a. Deze foto, gemaakt op Silverstone in 1954, is dezelfde als die in de tijdlijn verderop, alleen wat groter. Trevor Wilkinson heeft deze wagen een aantal jaren zelf gereden. Atalanta was een van de vele GRP pioniers van kort na de oorlog, onder het bewind van Richard Shattock en de heel bekende foto (zie advertentie hieronder) werd in Sprint gebruikt met vriendelijke toestemming van Alan Shattock.
Foto’s van TVR 7 hebben wij helaas niet tot onze beschikking, maar hiernaast een plaatje van Trevor Wilkinson in 1996, op bezoek bij de fabriek in Blackpool. Hij bekijkt een AJP-V8 blok aandachtig, zo te zien
Bij de Britse versie van dit artikel staan wel een paar oude zwart-wit plaatjes van TVR7, duidelijk een jaren ’50 model met rondingen. Waarom de Amerikaanse TVR club noch wij toestemming kregen om iets met die plaatjes te doen, is mij een raadsel. Maar goed, diegenen die lid zijn van de Britse club, hebben ze wel kunnen zien.
Wanneer je behoorlijk ver uit het midden van het land woont, voelt het ongetwijfeld vaak wel een eind om weer eens naar een TVR-clubbijeenkomst te rijden. Naar Nederlandse maatstaven dan, dat is bijvoorbeeld in de VS wel anders (zie het artikel uit de TVR Times in Sprintje 32023). Los daarvan zien wij Jan en Renate de Rover, want daarover gaat dit artikel, altijd in ieder geval bij de nieuwjaarsreceptie, voor zolang als ik mij kan herinneren.
Dat weerhoudt onze TVR-rijders er natuurlijk niet van om wat meer in hun eigen omgeving tevoorschijn te komen met hun liefde op vier wielen. Ook in Zeeland, waar Jan en Renate wonen, zijn natuurlijk mooie tochten te maken, zeker buiten het seizoen, denk ik zo. Dit keer deden zij op 9 september weer eens mee aan de Oldtimerrit in/bij Middelburg, (zie ook Sprintje 1-2020), vorig jaar viel deze dag helaas in het water. Andere TVR’s kom je op zo’n evenement heel zelden tegen, op de foto’s zien wij alleen de witte Tasmin. En daar is weer de destijds al genoemde Truus, de “mascotte” van het evenement (zelfbenoemd?), die maar al te graag in allerlei fraai spul gefotografeerd wordt. Zij moet inmiddels wel ongeveer 90 zijn.. Het was mooi weer. Een foto impressie van Jan en Renate de Rover, waarvoor dank.
tdr
(voorheen art. 275 WvK)
Aangesloten bij: Verenigd Register van Taxateurs / Rapport opgemaakt volgens FEHAC norm
Tarieven: zie website of bel/mail voor info
0172- 42 15 44
info@steijntaxaties.nl Alphen a/d Rijn
Spa Six Hours 2023: 3 TVRs aan de start, 3 aan de finish en 2 op het podium
Reeds drie decennia lang is het circuit van SpaFrancorchamps op het einde van de maand september het decor van de Spa Six Hours. Deze unieke race, voorbehouden voor sportwagens van voor 1966, is de enige FIA historic endurance race ter wereld waarin gedurende zes uren onafgebroken geracet wordt. Samen met de Goodwood Revival is het één van de hoogtepunten van het historisch raceseizoen.
De race staat bekend om het grote aantal Ford GT40s dat jaarlijks aan de start verschijnt en meer dan de helft van de voorbije edities werd dan ook gewonnen door een “originele” dan wel een “continuation” Ford GT40. Ook editie 2023 ging naar een Ford GT40, bestuurd door Wereld- en Europees kampioen Touring Cars Andy Priaulx, Miles Griffiths en Gordon Shedden. De derde plaats werd eveneens ingenomen door een GT40, deze van Tony Wood, William Nuthall en Michael Lyons. De grote verassing kwam echter van Andrew Jordan, Sam Tordoff en James Dorlin, die met hun Lotus Elan 26R tweede algemeen finishten tussen de GT40s. Een spectaculaire prestatie van de “kleine” Lotus op het circuit van Spa met zijn lange rechte stukken, waar de krachtigere wagens in het voordeel zijn en al zeker in droge weersomstandigheden.
De populariteit van de Spa Six Hours blijkt ook uit de vele internationale autosporttoppers die elk jaar deelnemen. Zo zagen we naast winnaar Andy Priaulx onder meer Emanuele Pirro (5x 24 Uren van Le Mans winnaar), Frank Stippler (24 Uren van Spa en 24 Uren van de Nürburgring winnaar), Jimmie Johnson (7x
NASCAR kampioen), Dario Franchitti (3x Indy 500 winnaar en 4x Indy Car kampioen) aan het werk. Maar voor ons zijn de echte sterren natuurlijk de TVR-rijders en ook dit jaar tekenden enkele teams present, namelijk een Engelse en Nederlandse Griffith 200 en een Belgische Grantura Mk3, alle gebouwd door Nigel Reuben Racing.
De Griffith met nummer 38 ingezet door Barton Racing, was bestemd voor Harry Barton, Ollie Reuben en Nigel Greensall. Kees Selders was weer van de partij met zijn Griffith met nummer 73 die hij deelde met Nigel Reuben, terwijl Jos Wymeersch zijn Sebring TVR Grantura Mk3 met nummer 51 had meebracht om samen te rijden met Luc De Cock en Tim Joosen.
Op vrijdag 29 september verliepen de kwalificaties en de races van de ondersteunende reeksen onder een stralend herfstzonnetje. Maar Spa zou Spa niet zijn zonder de onvoorspelbare weersveranderingen. Net voor de avondkwalificaties van de Spa Six Hours begonnen om 18u30, zetten hevige regenbuien het circuit onder water. De kwalificatiesessie verliep dan ook erg chaotisch met veel schuivers tot gevolg. Tekenend voor de omstandigheden was dat halfweg de sessie de Belgische Grantura slechts 2,4 seconden per ronde trager reed dan de Nederlandse Griffith op de natte donkere baan. Uiteindelijk zetten Barton-ReubenGreensall de 33ste tijd neer op 93 deelnemers (12de in GTS12 klasse) en pakten Selders-Reuben de 51ste plaats (19de in GTS12 klasse). Jos en co slaagden er met de 76ste tijd in om de Grantura op de eerste plaats in de GTPs klasse te zetten, voor een Marcos 1800 GT en een Ginetta G4R.
Zaterdag 30 september was een nieuwe droge en warme herfstdag, die uitstekend begon met een TVRoverwinning van John Spiers en Nigel Greensall in de Masters Gentlemen Drivers & Pre-66 Touring Cars 90 minuten race. John Spiers startte met zijn Griffith van op de pole, maar werd nadien ingehaald door de Jaguar E-Type van John en Gary Pearson. Bij de verplichte pitstop en rijderswissel pakte Nigel Greensall het stuur over en na een reeks van opeenvolgende snelste rondes slaagde hij er in om de Jaguar terug te pakken. De TVR-rijder wist in een felle eindstrijd toch de leiding te behouden en reed met slechts 2,4 seconden voorsprong onder de geblokte vlag door. Felix Haas, in een andere Griffith, klom van de vijftiende startplaats naar de vijfde plaats in het algemeen klassement en finishte achter de winnende Griffith, twee Jaguar E-Types en een Lotus Elan 26R.
Rechts de twee wagens van de Masters Gentleman Drivers
De andere races uit de Masters Series (Sports Cars Legends, Endurance Legends, GT Trophy) volgden elkaar snel op en boden een leuke mix van oud en recenter materiaal, zoals de Le Mans auto’s van na 2000 in de Endurance Legends.
De oudste wagens zagen we dan weer in de Pre-War Sports Cars en HGPA Pre-1966 Grand Prix Cars. Na de Sport Proto 2000 en Belcar Historic Cup kwamen dan als laatste 16 Formule 1-wagens uit de periode 1966-1985 in actie in de Masters Racing Legends.
Rond 15u30 reden de deelnemers van de Spa Six Hours eindelijk uit de pitboxen om hun plaats in te nemen op de langgerekte startgrid. Iets voor 15u50 trok de pace car het enorme startveld op gang en de warm-up ronde ging over in een rollende start. De sensatie, het gezicht en het lawaai van bijna 100 racewagens, waaronder 18 Ford GT40s, die Eau Rouge induiken en de Raidillon opstormen, is toch telkens weer een kippenvelmoment. De snelle Fords hielden meteen een hels tempo aan alsof het een sprintrace betrof. Het zijn natuurlijk op zich al supersnelle wagens, maar gezien de tankbeurten in de Spa Six Hours extra tijd vergen, dienen ze door hun hoge verbruik ook zoveel mogelijk tijd op de baan goed te maken. Er wordt immers niet aan de pitboxen getankt, maar wel aan één enkel benzinestation aan de voet van de Raidillon. De rijders moeten daarbij via de pitlanes naar het station rijden en daar eigenhandig hun wagen voltanken “aan de pomp”. Dat levert soms surrealistische beelden op van GT40s, Cobras en Griffiths die staan aan te schuiven aan het benzinestation.
De eerste uren verliepen vrijwel probleemloos voor de TVRs. Halfweg de race waren Barton-Reuben-Greensall al opgeschoven naar de 11de plaats algemeen en stonden ze aan de leiding in de GTS12 klasse, met 10 seconden voorsprong op de Jaguar E-Type van Jon Minshaw en Phil Keen. Selders-Reuben volgden op de 24ste plaats algemeen en 6de in GTS12. Wymeersch-De Cock-Joosen (81ste algemeen) bezetten de 2de plaats in de GTPs klasse achter de Marcos van Pierre-Etienne en Emeric Bordet.
Met het tweede deel van de race viel ook de duisternis in, wat de moeilijkheidsgraad van de race nog aanzienlijk verhoogde. Zoals steeds gaf de combinatie van de donkerte met het grote aantal wagens en de enorme snelheidsverschillen (gaande van een GT40 tot een Fiat Abarth) aanleiding tot talrijke grote en kleine incidenten. Niet minder dan acht keer diende de race onderbroken te worden door een pace car periode. De strijd bleef hectisch tot het einde en pas in de allerlaatste ronde werden de top 3 podiumplaatsen beslecht. Opmerkelijk was ook dat de meeste top-10 rijders hun snelste ronde neerzetten diep in de finale van de race. Zo realiseerde Nigel Greensall de snelste tijd met de Griffith in ronde 97 (van de 112 afgelegde ronden), op zowat 45 minuten van het einde.
De 30ste jubileumeditie van de Spa Six Hours werd uiteindelijk een succes voor de TVRs. Alle drie werden ze geklasseerd en twee ervan haalden zelfs het podium. Barton-Reuben-Greensall finishten 10de algemeen en 2de in de GTS12 klasse, slechts 34 seconden achter de klassewinnende Jaguar E-Type van John Minshaw en Phil Keen. Kees Selders stuurde zijn Griffith samen met Nigel Reuben naar de 24ste plaats algemeen en 6de in GTS12, op zes ronden van de Engelse Griffith. Ondanks motorproblemen tijdens de race finishten Jos Wymeersch, Luc De Cock en Tim Joosen als 82ste, maar vooral als tweede in GTPs klasse na de Franse Marcos. Voor het tweede jaar op rij behaalden de Belgen opnieuw een podiumplaats in hun klasse.
Jo Hemelsoet
