De Poorter - Editie 2 - 2026

De Poorter

De wijkkrant voor de binnenstad

Marije Vogelzang: Gegrepen door Eten

Wat weten we van eten? En wat doen we met eten? En wat doet eten met ons? We staan zelden stil bij de betekenis van voedsel. Terwijl we er wel volledig van afhankelijk zijn. Het vormt onze cultuur, raakt onze herinneringen en draagt een betekenis die veel verder reikt dan voeding. Voedsel vormt de grootste economie van de wereld, het bekleedt onze landschappen.

We houden ons bezig met meubilair, gereedschappen, cosmetica, schilderijen en kunst. Daar schrijven we boeken over, geven les op scholen en aan universiteiten, maken er takken van wetenschap van. Laten we op die manier omgaan met ons dagelijks brood, onze dagelijkse maaltijd. Ja, over wijn bestaat de wetenschap van de vinologie al. Maar over de boontjes op ons bord, in alle soorten en smaken, hebben we niet nagedacht.

Dat moet veranderen vindt Marije Vogelzang, Food Designer. Marije is afkomstig uit Enschede, zij studeerde aan de Design Academie in Eindhoven. Toen al was ze bezig met eten en opende ze een eetdesignstudio. In die tijd was voedsel en design volkomen nieuw als combinatie. Intussen is het

een vak op de design academie en een wereldwijd geaccepteerde discipline. Marije maakte exposities in het Metropolitan Art Museum in Tokio, het Cooper Hewitt Design Museum in New York en het Stedelijk Museum Schiedam (Sticky Bussiness, een grote publiekstrekker in 2017).

Zij doceert, geeft lezingen, schrijft boeken, leidt workshops, creëert installaties en begeleidt belangstellenden online. In 2005 gaf ze een presentatie in Rotterdam aan de Mariniersweg met wisselende concepten en ervaringen naar de smaak van de deelnemers. Van 2004 tot 2011 leidde ze twee experimentele restaurants, beide genaamd PROEF voor verrassende eet-ervaringen.

Lees verder op pag. 2

Stad van rokende schoorstenen

Aan het Kromhout staat een fabrieksschoorsteen uit 1904 die onlangs nog grondig is gerestaureerd. De schoorsteen is een monument uit Dordrechts industriële verleden en hoorde bij de Dordtse Melkinrichting (DMI), een bedrijf dat al langer dan 50 jaar niet meer bestaat.

In Dordrecht waren in het verleden tientallen schoorstenen te zien van bedrijven die er nu niet meer zijn. Jan Meijer beschrijft negen van deze bedrijven in zijn onlangs verschenen boek Dordrecht stad van...

Zoals de Victoria, een koekjes- en chocoladefabriek met vele gebouwen op het terrein van wat tegenwoordig de Maasplaza is. In de hoogtijdagen had dit bedrijf honderden werknemers in dienst. Het boek toont veel

In deze krant:

historische foto’s van de gebouwen en van de talloze activiteiten die Victoria voor het personeel ondernam. Het bedrijf had onder meer een eigen muziekband en een wandel-, turn- en biljartvereniging.

Op de inpakafdeling werkten veel jonge vrouwen, in de volksmond de Victoria-meisjes genoemd. In het boek staat een foto van het Victoriaplantsoen aan de Havenstraat, waar deze vrouwen in hun werkpauze massaal genieten van de zon.

In 1983-84 werden de gebouwen gesloopt en alleen de kantine aan de Hoge Bakstraat met een prachtige ronde gevel staat er nog als rijksmonument. In de buitenmuren van de kantine zit een ruitenpatroon dat terug te vinden is in het gebouw van de Maasplaza.

Jan Meijer

In 1960 kwam Jan Meijer naar Dordrecht waar zijn vader ging werken bij de Philips-

fabriek Johan de Witt aan de Kerkeplaat op de Staart. Dit bedrijf staat ook in het boek beschreven.

Na zijn studie economie werkte Jan korte tijd voor de gemeente en daarna jarenlang als bedrijfsadviseur bij de Kamer van Koophandel. Als bedrijfsadviseur bezocht hij vele bedrijven, waarvan hij er een aantal in zijn boek heeft beschreven. Tijdens die bezoeken leidden trotse bedrijfsleiders hem rond. Zo is zijn belangstelling ontstaan voor de industriële archeologie, die zich richt op het bestuderen en bewaren van resten van ons industrieel verleden. Jan heeft zich jarenlang ingespannen om resten van industrieel erfgoed te behouden. Hij vindt niet dat je álles moet bewaren, maar wel die resten die een mooie combinatie kunnen vormen met de moderne architectuur.

Lees verder op pag. 2

Van Gijn in het klein pag 3

P:iF is horen en zien pag 4

Meester Kees: “Ik doe het met veel plezier” pag 5 2027, Van Gogh herdenkingsjaar pag 5

Sprookje de wijze Nikorima pag 6

We staan op tegen Chemours pag 7

Een van de workshops van Marije Vogelzang in Huize Roodenburch

Foto: Kees Dijkman

Foto’s

Micha Meijer

Je geroepen weten

Roeping is een begrip dat we allemaal kennen. Doorgaans wordt het omschreven als een ‘inner drive’, een innerlijke motivatie om een bepaald doel na te jagen. In de moderne tijd wordt roeping vereenzelvigd met een levensideaal, met zelfrealisatie en zelfontplooiing.

Met gelovige ogen bezien is roeping iets anders. Roeping is niet iets vrijblijvends. Het wordt ervaren als een aandringen, een appel dat op je gedaan wordt. De bijbel bevat veel roepingsverhalen. Profeten als Jona en Samuel beleven hun roeping als een opdracht die ze niet zomaar naast zich kunnen neerleggen. Dat geldt nog steeds. De christelijke roeping wordt ervaren als iets dat vaak haaks staat op je eigen wensen en dromen. In de huidige tijd en cultuur, waar autonomie en keuzevrijheid centraal staan, is dit bepaald geen vanzelfsprekendheid. Roeping lijkt voor velen op een bemoeienis met je vrijheid, als een dwarsbomen van de levensweg die je voor jezelf hebt uitgestippeld en als een last die op je schouders wordt geworpen. God moet zich vooral niet met mijn leven bemoeien!

Roeping schuurt en roept weerstand op. Vluchtgedrag, weigeren om verantwoordelijkheid te nemen, is een terugkerend thema in bijbelse roepingsverhalen. De bijbel benadrukt dat roeping niet uit jezelf ontstaat, als de wens die de vader is van de gedachte. Roeping komt van buiten jezelf. De geroepene wordt wakker geschud door een situatie waarin hij of zij terecht is gekomen of door leed dat ze bij zichzelf of in hun omgeving ervaren.

De meeste roepingsverhalen hebben een vaste structuur: eerst de roep, dan het vluchtgedrag, vervolgens de inkeer en tot slot de toewijding. Gods roepstem is geen bemoeienis met je vrijheid of een last die op je schouders wordt geworpen. Inperking van je vrijheid merk je pas wanneer je aan je roeping probeert te ontsnappen. Tekenend is het verhaal van de roeping van de profeet Jona. Hij vlucht voor zijn roeping en komt via een omzwerving in de maag van een walvis. Dat is bijbels narratief voor: als je vlucht, zet je jezelf klem. Vrijheid ervaar je pas wanneer je antwoordt aan je roeping, wanneer je je roeping gevonden hebt. Bij roeping kom je zeker ook zelf aan het woord, namelijk door te antwoorden op wat je overkomt. Of je antwoordt en hoe je dat doet, hangt van jezelf af.

Marije Vogelzang: Gegrepen door Eten

Tot 2022 was zij hoofd van een nieuwe afdeling aan de Design Academy Eindhoven, genaamd Food Non-Food (nu Studio Living Matter).

En NU?

Nu zitten we in Huis Roodenburch, Wijnstraat 153 Dordrecht. Dit fabelachtig monument uit 1766 heeft vele functies gekend. Van herberg tot wijnpakhuis. Als Bank van Lening, kantoor en drukkerij, als restaurant. Waar ooit de drukpersen stampten en tientallen letterbakken vol loden letters stonden om handmatig door de letterzetter in spiegelbeeld op de zethaak geplaatst te worden, staan nu tafels, stoelen, lezenaars en een uitnodigende bar verspreid door de wijde, lichte open ruimte.

Hoe kwam je ertoe dit kapitale pand (12 meter breed en maar liefst 37 meter diep!) te huren van cultureel erfgoedbeheerder Hendrick de Keyser?

“Ik had een atelier in de Gravenstraat en liep iedere dag door de Wijnstraat. Dit huis fluisterde me toe: wat kun je hier allemaal doen. Ik maakte geen kans en toch kreeg ik het. Het biedt ruimte voor tal van activiteiten zoals lezingen, proeverijen, cursussen, drama en artists in residence. Workshops die je lichamelijke, geestelijke of seksuele gezondheid ondersteunen. Experimenten. Pop-up diners. Culinaire rituelen. Proeverijen met je ogen dicht en je geest wijd open.”

“Je kunt ook zalen huren voor vergaderingen, een festiviteit of receptie. 2026 wordt een boordevol jaar. In de lente kiemen, in de zomer een bonenfestival waar we alle mogelijkheden van dit elementaire voedVervolg van pag 2

Stad

sel uitproberen en we een voorspellend bonenorakel presenteren. In de herfst oogsten. In de winter fermenteren. Iedere laatste zondag van de maand is er een lunch met geneeskrachtige audioproeverij. Op 3 mei is er een theatervoorstelling met liedjes, verhalen en eten uit de oorlog in Nederland. Alle smaken komen je tong en maag binnen via je oren.”

Je kunt online een Food and Design cursus volgen via: www.marijevogelzang.nl/ courses. Ook bezoekwaardig is www. fooddesignplayground.nl. Daar staat onder de kop Verborgen Juweel: Verborgen achter een zware houten deur in het centrum van Dordrecht ligt een plek die naar het verleden ruikt en naar de toekomst smaakt. Food Design Playground is gevestigd in een monumentaal pand waar rococo-plafonds fluisteren en de kelder bruist van ideeën. De zoveelste, maar misschien wel de mooiste bestemming voor Huis Roodenburch sinds 1766.

Together Forever, Kunst over PFAS

Together Forever is een groepstentoonstelling in de Kunstkerk waarin zeven kunstenaars werken tonen rondom het thema PFAS-vervuiling. In poëtische en onderzoekende werken, met installaties, sculpturen, film en fotografie, laten de kunstenaars voelen hoe deze onzichtbare stoffen hun die niet afbreken en zich ophopen in water, bodem, dieren en mensen.

De werken vormen samen een zintuiglijk landschap waarin kwetsbaarheid en verbondenheid centraal staan. PFAS zijn chemische stoffen

aar), het collectief De Onkruidenier, Sissel Marie Tonn (1986, Kopenhagen), Sarah van Wingerden (1993, Sliedrecht) en Sofie Blom (1999, Dordrecht). Te zien zijn onder meer een levensgroot lichaam van Dordtse aarde, foto’s van het leven langs de rivier en een meeslepende installatie met schelpen van zoetwatermosselen. Dat Together Forever in Dordrecht te zien is, is geen toeval. Sinds de jaren zestig staat hier (eerst DuPont, nu Chemours) waar PFAS in het landschap terechtkomt. Nog te zien tot 19 juli. sporen nalaten.

De tentoonstelling brengt werk samen van Roos van Geffen (1975, Nijmegen), Xandra van der Eijk (1985, Zeven-

van rokende schoorstenen

Jan Meijer met zoon Micha bij het enig overgebleven gebouw van de Victoria.

Een prachtig voorbeeld is de sheddakconstructie van blikfabriek Bekkers en Zn, die is verwerkt in de nieuwbouw op het terrein aan het Oranjepark, waar tot voor kort de brandweer en de GGD zaten. Bekkers en Zn zijn ook beschreven in het boek. In de loop der jaren bouwde Jan een uitgebreid archief met foto’s,

plattegronden en andere documenten van verdwenen bedrijven op. In de coronajaren kreeg hij tijd om dit archief te ordenen en toen ontstond het idee voor dit boek. Met zijn zoon Micha, die de mooie opmaak van het boek deed, heeft hij hier jaren aan gewerkt. In het boek staan ook foto’s die Micha maakte van de resten van

de verdwenen bedrijven. De boeiende 280 pagina’s zijn voor 25 euro te verkrijgen via de website. Willy Leferink

www.dordrechtstadvan.nl

Colofon

Redactieadres:

Wijkcentrum Koloriet, Jacob Marisstraat 70, 3314 TK Dordrecht

Tel. 078 - 750 89 66

E-mail: r.besjes@kpnmail.nl

Website: www.tienplus.net/de-poorter

Redactie:

Ria Besjes, Ton Delemarre, Kees Dijkman, Heintje Groesbeek, Jan Willem van Katwijk, Anne Nies Keur, Els Kobec, Thomas Koolmees, Jole Kraaijo, Willy Leferink

Medewerking:

Franck Baggen, Irene Zwinkels

Druk: Dordt Centraal

Kopij binnen: vóór 26 mei

Bezorging volgende nummers: 17 juni 26 augustus

Kreeg je de Poorter niet in de bus? Wat vervelend! Meld een bezorgklacht bij TIEN Plus via: tienplus.net/bezorgklacht zodat de bezorging beter kan worden.

Wilt u de wijkkrant digitaal ontvangen? Geef u dan op via e-mail aan r.besjes@kpnmail.nl

Lees de Poorter ook op: www.tienplus.net/de-poorter en Volg ons op Facebook!

Diaken Franck Baggen

Ton Delemarre Marije Vogelzang

Foto: Kees Dijkman

Van Gijn in het klein: een schatkamer

Hij heet Jaap de Leeuw. Hij is 77 jaar. Van beroep is hij meubelmaker. Hij houdt van antiek en handelt er ook in. Hij woont in de van Bleijenburgstraat op nummer 40. Een groot ruim huis uit 1900. “Van Gijn in het klein,” zegt hij lachend. En dat huis staat vol antiek: meubels, beelden, schilderijen, Chinees porselein, En een prachtig staand Amsterdams horloge uit 1750, met bewegende figuren boven de wijzerplaat, die hij zelf heeft gerestaureerd. Gelukkig is de huiskamer meer dan 3 meter hoog anders kon die klok er niet staan.

Alle vertrekken van het huis, tot en met de slaapkamer, staan stampvol met meubels, secretaires, bronzen beelden. Afrikaanse kunst, witgoed servies, aardewerk, koperen kandelaars, gemberpotten. Te veel om op te noemen. Op de zolderverdieping is zijn werkplaats, een ordeloze opslag van tientallen meubelstukken of brokstukken daarvan. Boven de werkbank staart Boeddha naar het Nirwana en schijnt zich niet te ergeren aan de bankschroef waarin een kapot houten beeldje wacht op het herstel van de spleet in zijn kop. Ooit een bijlslag, of gewoon krimp van het oude hout?

De overvolle zolder...

Hoe komt hij aan al die spullen? Soms van huisontruimingen, soms op veilingen of beurzen, soms via internetsites. “Daar moet je wel mee uitkijken, een plaatje is gevaarlijk, het lijkt soms oud, maar dat is het niet. Je moet het voorwerp echt met de hand voelen.” Zo reist hij jaarlijks naar Lille waar in september een enorme antiekmarkt is, maar ook naar Utrecht, Den Bosch of andere veilingen om te zien of hij iets van zijn gading kan vinden. De jaarlijkse antiekmarkt op het lange Voorhout in Den Haag is een must. Hij heeft geen opleiding gevolgd aan een kunstacademie of kunsthistorische faculteit maar hij kan wel van ieder object de kenmerken en de geschiedenis verklaren. Hij is geabonneerd op het vakblad Collect en er ligt een stapel kunstboeken losjes op tafel. En hij heeft jaren ervaring. Soms zoekt hij advies of hulp van deskundigen zoals de bekende Dordtse schilderijenrestaurator Jos Deuss.

Hoe komt het dat hij zo’n enorme hoeveelheid antiek bezit?

Als jongen van 15 maakte hij al een houten kop. Die heeft hij al die jaren bewaard. Die ziet er best goed uit. Hij

Creatief in de Voorstraat

Als je van klei je eigen servies of een kunstobject wilt maken, of je wilt meubels opknappen, dan kan dat. Sinds november op de Voorstraat 440 bij Het Woonkabinet. Een initiatief van Anet van Bekhoven en Irene Koene.

Aan het einde van de Voorstraat, waar deze overgaat in de Prinsenstraat en de Bomkade, vonden Anet en Irene een ruimte waar vroeger al eens een meubelmaker heeft gezeten. Hier geven zij workshops keramiek en bieden ze een plek voor mensen die meubels willen opknappen of stofferen, of die met anderen bezig willen zijn met hun eigen creatieve hobby. Dat kan onder begeleiding, maar ook zelfstandig. Het Woonkabinet is er ook voor mensen in de dagbesteding. Anet en Irene hebben met het begeleiden van deze mensen veel ervaring en daarvoor alle certificaten.

Het woonkabinet

Het is een winkel­werkplaats die vanaf de Voorstraat diep naar achteren doorloopt. Het achterste deel is een rijk gedecoreerde ruimte in klassieke stijl met aan het plafond een bijpassende kroonluchter. Aan een lange tafel geeft Anet hier de workshops keramiek en het is ook de plek om met een kop koffie bij te praten. In een hoek staat de oven voor het bakken van de kleivoorwerpen van cursisten en langs de muren staan kasten vol materialen, gereedschappen en verf. In het voorste deel van het Woonkabinet is de ruimte voor het opknappen van meubels en de winkel. In de etalage staan voorwerpen uitgestald voor de verkoop

met daarbij keramiek gemaakt door professionele kunstenaars.

Jarenlange kennissen

Anet en Irene hebben elkaar ontmoet toen hun (inmiddels volwassen) kinderen op de Statenschool zaten. Anet en Irene zijn heel verschillende personen en dat blijkt alleen al uit hun politieke voorkeur: Irene kwam via de VVD in de Dordtse gemeenteraad en richtte later haar eigen politieke partij Gewoon Dordt op. Anet was een periode commissielid voor GroenLinks in de raad. Anet heeft jarenlange ervaring in het begeleiden van mensen met een verstandelijke of lichamelijke handicap. Enkele jaren geleden wilde zij een nieuwe stap in haar leven zetten en begon aan een opleiding keramiek in België. Binnenkort rondt zij die af. Irene is een bekendheid in Dordrecht en kan niet stilzitten. Bekend is ze onder meer van haar fourniturenzaak in de Vleeshouwerstraat, waar ook mensen voor de dagbesteding actief zijn. Het idee voor het Woonkabinet

volgde toen een meubelmakersopleiding. Er staat ook een ronde tafel die hij maakte toen hij 26 was. Hij vond een betrekking, eerst bij Piet Van Reewijk (10 jaar) en later 25 jaar bij Jungerhans. Beide iconische lang gevestigde Rotterdamse firma’s zijn verdwenen. Jaap gaat gewoon door. Hij komt prachtige stukken antiek tegen, die hij repareert op zijn zolderatelier. Maar ook een ivoren handgesneden crucifix (Dieppe 1800), of een marmeren buste van Caesar, anno 1850, die een kopie is van het klassieke Romeinse beeld. Boven op de kast prijkt ook een borstbeeld, vermoedelijk een kardinaal, ditmaal van

hout, uit 1700, met levendige ogen en een modieus kroesbaardje. Hij zou zo binnen kunnen stappen. En zo gaat het maar door: honderden voorwerpen, ieder met een eigen verhaal.

Is de collectie te bezichtigen? Bijvoorbeeld door schoolklassen? Nee, dat is niet mogelijk. Er is geen ruimte voor. Alles staat opgestapeld van beneden tot boven. Drie etages kunst en antiek uit China, Japan, Afrika, Europa. Er is geen doorkomen aan. Deze schatkamer is alleen voor ingewijden.

Ton Delemarre

Muziektheater op Statenplein

Met PFAS FOREVER brengt het Weeshuistheater in mei een uniek project naar het hart van Dordrecht. Op zes avonden verandert het Statenplein in een openluchtpodium waar fictie, documentaire en muziek samenkomen rond een van de meest besproken dossiers van de stad.

is ontstaan tijdens de wandelingen die Anet en Irene geregeld samen maken.

Het avontuur Volgens de twee vrouwen zit het Woonkabinet nog in de beginfase. Zij willen het kleinschalig houden en werken met kleine groepen, zodat iedere deelnemer de volledige aandacht krijgt. Irene heeft ervaren dat je iets klein moet laten beginnen en het daarna organisch moet laten groeien. De workshops keramiek lopen al behoorlijk vol, maar er zijn nog genoeg plaatsen voor toekomstige deelnemers. Het Woonkabinet is open op maandag en vrijdag, zowel voor workshops als vrije inloop. Voor dat laatste is een strippenkaart nodig. Op woensdagmiddag kunnen jongeren terecht voor kunstzinnige expressie.

Willy Leferink

Meer info: www.woonkabinet.nl

Er is bewust gekozen voor een setting zonder klassieke tribune om de hele stad erbij te betrekken. Het Statenplein dient als levend decor, dat aansluit bij de wens van de gemeente om het plein te verlevendigen. Terwijl de muziek onder leiding van Jeroen Kunstman voor iedereen hoorbaar is, ervaren tickethouders de voorstelling op intieme manier via een koptelefoon. Hiermee stap je direct in het hoofd van de hoofdpersoon en volgt zijn dromen en fantasieën, terwijl de omgeving langzaam verandert in een surrealistisch schouwspel.

PFAS FOREVER vertelt het verhaal van een onbekende klokkenluider in een fictieve toekomst, waarin een chemische fabriek haar deuren sluit. Hoofdpersoon Chris Middelkoop, bijna met pensioen, krijgt onverwacht nieuws: hij wordt onderscheiden met de Drechtsteden Penning voor zijn moedige rol in het sluitingsproces. De voorstelling is een gemeenschapsproject, gemaakt door een groep spelers, musici en betrokkenen uit de stad. Onder de artistieke leiding van Ellen Honings en Erik­Ward Geerlings werken professionals: Vocal Harmony Academy, Marja van Katendrecht en percussionist Baue Kunstman met amateurspelers. In de hoofdrol Guus Waalwijk. Het podium wordt gedeeld met actievoerders en betrokkenen uit de politiek en journalistiek, die de kwestie vanuit eigen persoonlijke of professionele ervaring belichten.

Meer info: www.weeshuistheater.nl

Jaap de Leeuw in zijn woonkamer vol antiek aan de van Bleijenburgstraat. Foto’s: Kees Dijkman

Anet en Irene trots in hun winkel annex werkplaats. Foto: Willy Leferink

Project Imaginary Friend (P:IF) is horen en zien

P:IF is een organisatie die zich richt op het versterken van de geestelijke, sociale en culturele spankracht van jongeren tussen de 12 en 30 jaar. De deelnemers worden doelgenoten genoemd, er wordt projectmatig gewerkt en doelgenoten kunnen meewerken aan en meedenken over een kunsten of cultuurproject.

Het doel is door creatieve samenwerking te komen tot sociale verbinding, talentontwikkeling en culturele betrokkenheid. De achterliggende gedachte is voorkomen dat jongeren in een sociaal isolement leven, kwetsbaar zijn en zich maatschappelijk uitgesloten voelen. Voorzitter en grondlegger van de stichting is Sammy Balistreri, bezig en gedreven, fotografisch vormgever en muziekmaker. In 1999 richtte zij Samthing op, een veelzijdig creatief merk met een webshop vol artistieke veelzijdigheid.

P:IF, vreemde naam met die dubbele punt achter de P?

“De P staat voor project en omdat ik meerdere projecten heb, staat er een dubbele punt achter de P. Het geheel

staat voor Project Imaginary Friend en dat verwijst naar een song die ik gemaakt heb over eenzaamheid.”

Wat is het verband tussen P:IF en eenzaamheid?

“Anderhalf jaar geleden heb ik een project gedraaid met performances, muziek, film en dans en toen realiseerde ik me, dat ik veel nummers gemaakt heb over problemen van jongeren, over afzondering, te weinig aandacht voor psychische problemen, over de zogenoemde rugzakjesjongeren. Met de inkomsten van het project wilde ik zelf iets gaan doen met kwetsbare jongeren.”

Nu bestaat P:IF, maar je hebt ook geld nodig?

“Op dit moment betalen we de kosten uit de opbrengst van de Perfor-

mance die min of meer de aanleiding vormde tot P:IF en donaties. Graag wil ik natuurlijk een doorlopende subsidie om vaste lasten te kunnen betalen.”

De stichting bestaat uiteraard niet alleen uit Sammy?

“De stichting bestaat uit vijf personen, waaronder een secretaris, iemand die zich met de financiën bezig houdt en twee leden. Ik ben een control freak, maar moet dingen uit handen geven. We werken samen met de Dordtse Verbindingsroute van Iris Ahaus, die op dit moment zeven kleine organisaties verbindt. We brainstormen samen en hebben onlangs workshops georganiseerd met het thema cultuur.”

Wat zijn de activiteiten van P:IF op dit moment?

“We zijn begonnen aan een fotografieproject ‘Did it go unseen’ dat, onder begeleiding van mij, door een jongere wordt georganiseerd. Het thema is ‘wat we tonen, verbergen en hoe het ons verbindt’. Eind maart starten drie, zesweekse, workshops Creative Writing, genaamd ‘Stemmen in inkt’. We werken dan samen aan het maken van een boek met als thema ‘Conflict en Vrede’. Pas aan het eind van de workshops worden de verhalen geredigeerd. Er is ook een groep die de illustraties maakt. Het wordt een echt boek, geschreven vanuit verschillende perspectieven. Als afsluiting wordt er een boekpresentatie georganiseerd.”

Hoe bereik je je doelgroep? “Door middel van flyers, social me-

NAH Sportief: veilig en met plezier bewegen

Voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH) kan sporten een grote uitdaging zijn. Toch is bewegen juist voor deze groep erg belangrijk. Denk aan mensen die leven met bijvoorbeeld Parkinson, Multiple sclerosis (MS) of die herstellen na een beroerte (CVA). In Dordrecht helpt het project NAH Sportief hen om weer veilig en met plezier te bewegen.

NAH Sportief is een samenwerking tussen zorgorganisaties en lokale sportscholen. Het doel is simpel maar belangrijk: mensen met NAH helpen om weer actief te worden in een gewone sportomgeving, met begeleiding die past bij hun mogelijkheden. Een van de sportscholen die hieraan meedoet is Stokholm Gym, gevestigd in de binnenstad. Deze sportschool staat bekend om persoonlijke aandacht en begeleiding. Voor mensen met Parkinson, MS of na een beroerte kan dat een groot verschil maken. Bewegen helpt namelijk om spieren sterker te houden, balans te verbeteren en het zelfvertrouwen terug te krijgen. Bij Stokholm Gym wordt daarom gekeken naar wat iemand

wél kan. Met aangepaste oefeningen werken deelnemers aan kracht, conditie en coördinatie. Elke deelnemers werkt op zijn of haar tempo en er is ruimte voor extra uitleg en begeleiding.

Voor iemand met Parkinson kan bijvoorbeeld bokstraining helpen om sneller te reageren en soepeler te bewegen. Bij mensen met MS kan rustige krachttraining helpen om spieren te behouden en vermoeidheid beter te hanteren. En voor iemand die een beroerte heeft gehad, kan trainen helpen bij het opnieuw opbouwen van balans en dagelijkse beweging. Binnen NAH Sportief doen meerdere sportlocaties mee. Naast Stokholm Gym zijn dat onder andere GGZ Boxing, CrossFit Dordrecht en Fortius. Samen zorgen zij ervoor dat mensen met NAH verschillende manieren van bewegen kunnen uit-

dia en vooral mond tot mond reclame. Interesse en positieve adviezen zijn erg belangrijk om de belangstelling van onze doelgroep te wekken. Ikzelf kijk vooral naar de jongeren, ik laat hen voelen dat ze belangrijk zijn. Dat zorgt voor contact en het loskomen uit een isolement. Het gaat om inlevingsvermogen en aandacht geven vanuit het hart. Horen en zien,

Meer info:

Wolwevershaven 30 3311 AW Dordrecht Stokholmgym. nl (zie NAH Sportief) 06 4717 2949

proberen, altijd onder deskundige begeleiding.

Voor inwoners van de binnenstad is Stokholm Gym een toegankelijke plek om hiermee te beginnen. De locatie ligt dichtbij en de sfeer is laagdrempelig. Veel deelnemers ervaren dat sporten niet alleen hun lichaam sterker maakt, maar ook helpt om sociale contacten op te bouwen en weer vertrouwen te krijgen in wat hun lichaam kan. NAH Sportief laat zien dat sporten ook mogelijk is als je

te maken hebt met een neurologische aandoening. Met de juiste begeleiding en een veilige omgeving kan bewegen weer leuk worden.

Voor mensen in de binnenstad die leven met Parkinson, MS of de gevolgen van een beroerte kan Stokholm Gym daarom een waardevolle plek zijn: een plek waar herstel, beweging en ontmoeting samenkomen.

Irene Zwinkels

het contact persoonlijk maken. Ik heb gemerkt, dat jongeren ‘aangaan’ als je hen een podium biedt.”

Hoe benader je jongeren, wanneer ze bezig zijn met een activiteit?

“Ik breng ideeën in, doe suggesties, maar laat hen in eerste instantie zelf kiezen.”

Wat doen jullie om naamsbekendheid te krijgen?

“We ontwikkelen erg veel ideeën op dat vlak. We gaan samenwerken met Via Lumina, outsider art galerie en mogen ook gebruikmaken van een deel van hun ruimte, zoals we die kans ook hier gekregen hebben op Voorstraat 440. We kijken reikhalzend uit naar een eigen ruimte, delen is ook prima. We moeten nu steeds verkassen, dat is lastig met materiaal en voor muziek en theater hebben we nergens plaats.”

Aan het eind van het interview krijg ik de kans te praten met de 25-jarige Astrid over haar achtergrond en ervaringen met P:IF.

“Ik heb een lastige jeugd gehad, werd veel gepest en was altijd alleen. Op de middelbare school raakte ik verslaafd aan ritalin. Op een bepaald moment kwam ik een Fransman tegen met wie ik in Frankrijk ben gaan samenwonen. Na een abortus en miskraam raakte ik verslaafd aan onder andere drank. Op advies van mijn moeder ben ik in Zuid-Afrika gaan afkicken. Dat was een geweldige tijd, waarin ik veel contacten heb gelegd. Ik ben nu tien maanden clean en ga volgend jaar een HBO opleiding volgen. Ik ben hier creatief bezig en leg zo verbinding met anderen. Het gaat goed met mij.”

Heintje Groesbeek

Sammy Balistreri, bezig en gedreven, fotografisch vormgever en muziekmaker.

Meester Kees: “Ik doe het met veel plezier”

In Wijkpunt de Eendracht zijn de laatste tijd heel veel interessante dingen te doen. Tijd om daar eens naar te vragen. Elke woensdagmiddag is Kees de Ridder: ‘Meester Kees’ daar voor creatieve activiteiten.

Hoe bent u hier zo terecht gekomen? Kees: “Ik ben sinds 6 jaar gepensioneerd, ik was tekenleraar bij het Develstein College in Zwijndrecht. Ik woon op Stadswerven hier vlakbij. Daar ben ik bezig mijn zevende huis te bouwen, zo’n drijvend huis. Dat kostte nog wel moeite, want het was: wie het eerst komt, het eerst maalt. Dus heb ik daar 23 dagen voor de deur zitten wachten, met een minicampertje, maar ik had daardoor wel de beste locatie. Het is een drijvende bak met een stalen casco erop. Het binnenwerk heb ik zelf gebouwd. Ik heb uit mijn vorige huis de hele keuken meegenomen en erin gezet. Ik heb in Dordrecht zes huizen gerestaureerd, te beginnen met een oud pandje in de Museumstraat. Iemand zei tegen me, die Eendracht, daar is het leuk, daar moet je eens gaan kijken. Nou dat heb ik gedaan. Nu ben ik hier lekker bezig. Ik kan wel het een en ander, ik heb ook voor meubelmaker geleerd en ik ben best handig. Dus we kunnen alle kanten op.”

Wat doe je voor activiteiten?

“We zijn begonnen met tekenen, hoe

teken je perspectief, met de horizon en twee verdwijnpunten. Toen hebben we lichaam tekenen geoefend. Nee, dat is helemaal niet moeilijk. Ik ga dan op tafel staan en wijs aan hoe de verhouding van een lichaam is. Een achtste is het hoofd, de rest verdeel je ook in stukken. Zo deel je dat in en dan kun je het eenvoudig invullen.”

“Daarna zijn we met kleuren mengen bezig geweest en hebben we portret tekenen gedaan. We werken met kinderen en volwassenen, iedereen is welkom, ik doe het met heel veel plezier. De ideeën komen eigenlijk vanzelf. We hebben hiervoor een paar weken met klei gewerkt, torso’s gemaakt. Je maakt dan een beeld zonder hoofd en zonder armen en benen. Vorige week hebben we wensballonnen gemaakt, die gaan we nu oplaten.”

Dan gaat iedereen naar buiten om het spektakel te zien. Meester Kees steekt een gasbrander aan en ze houden de ballon erboven. Het is een kleurig geheel van aan elkaar geplakte papierstroken. Verrassend

groot: zo’n twee meter hoog en bijna een meter breed. En ja hoor, het werkt, de ballon vult zich langzaam met de warme lucht en begint te trekken. De meneer die hem vasthoudt viert de lijn en de kleurige ballon danst hoog in de blauwe lucht. Als de ballon de wind vangt gaat hij er nog bijna vandoor.

Oplaten zonder een lijn eraan mag namelijk niet, dat is vervuilend. Jammer hoor. Dan ballon nummer twee, maar... oeps dat gaat mis. De onderste rand van de ballon komt even in de gasvlam en vliegt in de brand. Iemand rolt de brandende ballon stevig op en maakt hem vlug uit. Op straat branden nog wat flarden, iemand trapt ze uit. “Genoeg,” roept buurtwerker Rieneke, “uit dat vuur.” Dat vinden we allemaal jammer, maar ze heeft wel gelijk. Veiligheid gaat voor.

Heb je al nieuwe plannen?

Kees: “Volgende week gaan we striptekenen.”

Ria Besjes

Ook meedoen?

Woensdagmiddag 2 uur

Wijkpunt de Eendracht

Marcellus Schampersstraat 1

2027 wordt herden-

kingsjaar Van Gogh

Begin maart loopt de raadzaal van het stadhuis vol met meer dan 70 belangstellenden voor een Van Goghjaar in 2027. De reden hiervan is de aankomst in Dordrecht van Vincent van Gogh in januari van het jaar 1877 per stoomtrein. De burgemeester zegt dat het herdenken van Vincent van Gogh in Dordrecht niet alleen belangrijk is om de rijke geschiedenis van de stad te koesteren, maar vooral omdat Van Goghs zoektocht ons nog steeds kan inspireren.

Oud-wethouder Govert Veldhuizen schetst de historie. Vincent was 23 jaar toen hij met de stoomtrein naar Dordrecht kwam. Een stille, sombere jongeman die in de Tol-

brugstraat-waterzijde woonde en in boekhandel Blusse-van Braam werkte. Zijn religieuze belangstelling zien we terug in het bezoeken van maar liefst drie kerkdiensten, hij wilde dominee worden.

Zijn kunst bestond toen uit het maken van tekeningen, die helaas allemaal vernietigd zijn. Hij bleef hier een kleine vier maanden. Het was een korte maar zeer belangrijke periode voor Vincent, de keuze tussen het predikantschap, zoals zijn vader, of een toekomst in de kunst.

Zonnebloemen

Idelette Otten en Peter Dillingh van de Grote kerk willen, onder meer, een dienst houden met beelden van

de door Vincent bewonderde Arie Scheffer. En met gedichten van De Genestet, die Vincent troost boden. En een lezing over het thema Kerk en kunst. En... de tuin van de Grote kerk vol met zonnebloemen. Mevrouw Vreeken van de gelijknamige zaadhandel biedt alle aanwezigen een zakje met zonnebloemzaad aan.

Kunstproject

De Dordtse componist Jan Kruidhof en melodisch slagwerker Ramon Bormans willen een multidisciplinair kunstproject ontwikkelen op basis van de brieven en biografieën van Vincent van Gogh. Organisatie ‘Dordt in stoom’ kan weer een historische stoomtrein laten rijden. Zo zijn er meer ideeën. De Vereniging Turkse Dordtenaren wil deelgenoot worden van de herdenking. Wat betekent van Gogh voor de stad en de Turkse gemeenschap?

Wethouder Joost Veldman sluit af: “Betrek jongeren hier ook actief bij. De gemeente wil dit ondersteunen, maar het is de kracht van de samenleving die ik zou willen stimuleren.”

Ideeën

Ideeën zijn welkom bij aanjager bartvanaanholt@gmail.com

Ton Delemarre met dank aan Bart van Aanholt

Links wethouder Veldhuizen, rechts Hans Berrevoets

Kees de Ridder: ‘Meester Kees’ in actie Foto’s: Rieneke de Vries

De wijze Nikorima

Een sprookje uit Polynesia in de Stille Zuidzee

Hoort mij aan, jullie visserslui, landarbeiders en stedelingen: hoort mij allen aan: ik vertel u hier het verhaal van Nikorima, onze grote held. Op ons eiland woonden vroeger veel mannen die hun gezichten helemaal hadden versierd met de prachtigste tatoeages, de een nog mooier dan de ander.

Maar onze Nikorima had alleen maar een helft van zijn gezicht versierd. Op de andere helft stond helemaal niets, zodat hij er van links heel anders uitzag dan van rechts.

“Een half gezicht, een halve man!” riepen de stoere vechtersbazen steeds: “Vechten kan zo iemand niet!” Maar Nikorima had, net als zij, ook een mes en een speer en was even sterk en dapper als elke man, maar zijn beste wapen was wel zijn verstand. Verstand had hij voor twee, al had hij maar een halve tatoeage.

Op een keer, toen de mannen

weer eens ten strijde waren getrokken en Nikorima op de vrouwen en kinderen paste, verscheen er onverwacht een groot leger voor de stad. “Open de poort!” brulde de aanvoerder dreigend. “Open de poort of we slaan alles kort en klein!” De hulpeloze vrouwen en kinderen jammerden luidkeels en wisten zich geen raad, maar Nikorima pakte zijn schild en zijn speer, opende de poort en ging onbevreesd naar buiten.

Hij toonde de vijand daarbij eerst de ene helft van zijn gezicht, dat met de tatoeage, maar keerde hen snel daarna de lege helft toe. Zoiets was nog nooit vertoond: een man zonder tatoeage! De vijanden schrokken daar enorm van, maar ze kwamen toch snel erna weer dreigend opzetten en belegerden weer de poort.

Nikorima riep toen alle vrouwen bij elkaar en zei: “We moeten nu een list gebruiken! Verzamel het riet dat voor onze hutten bestemd was en maak daar grote poppen van. Ga ook allemaal hard

schreeuwen en kabaal maken.”

De vrouwen gingen snel aan de slag en maakten van het riet zo snel als ze konden, grote poppen, zo groot als mensen.

Ze gilden en schreeuwden er ook bij en maakten ondertus-

sen veel kabaal. Ze bonden ook touwen aan de poppen, waarmee ze de armen en benen konden laten bewegen.

Iedereen wachtte nu gespannen af, want de vijand was al

Media Ukkie Dagen in de Bieb

Een filmpje kijken op de telefoon of tablet, een spelletje spelen op de computer. Beeldschermen zijn niet meer weg te denken uit het leven van (jonge) kinderen.

Tijdens de Media Ukkie Dagen van 10 t/m 24 april geven we tips en delen we kennis en inspiratie om digitale media van toegevoegde waarde te laten zijn in de opvoeding van jonge kinderen.

met media bezig zijn?

dichtbij. De voorste aanvaller wierp zich luid schreeuwend al op de eerste pop, zijn zogenaamde tegenstander, waarop Nikorima hem snel kon neerslaan. Zo volgden nog meer aanvallers hetzelfde lot. Daarna trok onze held snel een kostuum van een van de vijanden aan, verborg zijn gezicht en riep, alsof hij ook een van hen was: “Vlucht weg mannen, vlucht! Er is een grote bende krijgers hier, we gaan er allemaal aan!” De geschrokken aanvallers maakten meteen rechtsomkeert.

Tegen de aanvoerder riep Nikorima: “Volg mij, meester, volg mij! wij gaan de strijd winnen en nemen iedereen daar gevangen!”

Met een goede overwinning al in gedachten, ging de leider graag met Nikorima mee. Daar werd hij echter door Nikorima en de woedende vrouwen hardhandig in de gevangenis gezet. Het hele vijandige leger vluchtte nu in paniek en de vrouwen konden opgelucht gaan feestvieren.

www.bibliotheekaanzet.nl/ media-ukkie-dagen

Wat zijn Media Ukkie Dagen? Een week lang aandacht voor media en jonge kinderen met het thema ‘Kleuren, kijken, kletsen’. In de eerste jaren van een kind gebeurt er ontzettend veel. Ze leren praten, lopen en gevarieerd eten. En ze groeien op met digitale me-

dia. Je kind hierin goed begeleiden, kan best lastig zijn. Media hebben mooie kanten en zijn leerzaam en leuk voor jou en je kind. Maar wanneer is het genoeg? Hoe kies je geschikte filmpjes, spelletjes of apps? En hoe kun je samen op een leuke en leerzame manier

Dit zijn vragen waar veel ouders, opvoeders en professionals mee bezig zijn. Gelukkig hoef je niet in je eentje alle antwoorden te vinden. Tijdens de Media Ukkie Dagen krijg je inspiratie, praktische tips, handige tools en kleurrijke materialen van verschillende experts. Zo kun je samen met je kind kleuren, kijken en kletsen over media.

Tips voor Thuis! Extra schermtijd is vaak voor kinderen een feest, maar hoe

Toen een dag later de mannen van het dorp weer thuiskwamen en alles hoorden, konden ze niet geloven dat die rare dorpsgenoot met zijn dubbele gezicht, die sterke vijand had kunnen verjagen. Voortaan werd Nikorima met veel eer door iedereen behandeld en werd hij nooit meer uitgelachen. En nog steeds wordt er met veel eerbied over onze held gesproken.

zorg je dat het leuk én veilig is? En hoe kun je in alledaagse én buitengewone tijden omgaan met media binnen de opvoeding? Op de website van de Media Ukkie Dagen vind je betrouwbare links boordevol mediawijsheid tips voor thuis.

Tekst en illustratie Els Kobec

Vrede

Waar vind ik vrede is er een routeplanner met vrede als einddoel?

De drone die ophoudt te knetteren stort neer doodt mijn geliefde

Waar sterren waren en zwermen spreeuwen ratelen geweerschoten regent het raketten

In hospitalen repareren chirurgen moeders vragen waar is mijn kroost het kind van mijn schoot

Ik plant een olijfboom ook al zagen de kolonisten mij honderd keer om ik herhaal honderd maal mijn daden mijn dromen

Dat is al wat ik kan tegen alle geweld toch vruchten dragen Huizen bouwen het land verbouwen muziek maken kinderen maken

Gedichten dichten de gaten

Vrede is daar waar jij mij aankijkt waar wij de handen in een slaan waar wij te midden van alle geweld blijven herstellen en bidden daar waar daden van liefde rijpen als olijven

Pluk de vruchten van vrede en geluk stuk voor stuk schreeuw tegen de oorlog en fluister de vrede de vrede

Ton Delemarre

WOORDZOEKER

Eten en drinken

Deze keer zijn de woorden in de woordzoeker allemaal lekkere dingen die je kunt eten of drinken. De puzzel is gemaakt door Eliane. Zoek de woorden allemaal op en vind dat éne woord dat er niet in staat. Puzzel mee en maak kans op een VVV-cadeaubon van 10 euro!

APPELS

APPELSAP

BIER

BOTER

CHIPS

COLA

KAAS

KARNEMELK

KOEKJES KOFFIE

MELK PEREN

RADIJSJES

We staan op tegen Chemours

De pioniers van het wekelijkse emmertjes protest (meer dan 300 keer intussen) worden gesterkt. Dit door een strafrechtelijk onderzoek door de Officier van Justitie en de Stichting PFASvrij die namens de omwonenden een civiele rechtszaak begint. De stichting wil niet wachten op overheden of het Openbaar Ministerie. “Wij voorzien in een behoefte die veel omwonenden voelen om zelf actie te ondernemen,” zegt voorzitter Ben Knüppe.

Al meer dan 1700 mensen meldden zich om via de rechter te bereiken dat Chemours onmiddellijk stopt met het uitstoten van PFASstoffen. Zodat inwoners van Dordrecht en omliggende gemeenten schadevergoeding kunnen krijgen voor de aantasting van hun leefomgeving. Op www. pfasvrij.org kan iedere inwoner van Dordt en omgeving meedoen. Er zijn geen kosten aan verbonden (alleen als je schade claimt en die vergoed krijgt wordt daar 25 procent van afgetrokken).

Heb je ook de schurft aan de gezondheidsbedreigende vervuiling

van Chemours? Meld je dan aan op www.pfasvrij.org/doe-mee.

Al eerder, vanaf 2016, is er een adres waar je een claim tegen Chemours kon indienen. Dat is www.c8claim. nl. Daar hebben zich 1800 slachtoffers gemeld. Pelican Key Legal Consultancy BV behartigt de zaak. Deze BV heeft het rapport Industrie en Omwonenden uitgebracht en beschikt over 30.000 documenten die ten grondslag liggen aan de dagvaarding die ze uitbrengen. Het is niet duidelijk waarom die twee claimers niet samenwerken.

Ton Delemarre

Toneelvereniging Inter Amicos Momenten van Geluk

Toneelvereniging Inter Amicos speelt het toneelstuk Momenten van Geluk van Alan Ayckbourn. Dit speelt zich af in het favoriete restaurant van de familie Schaafsma. Een humoristisch en tegelijkertijd wanhopig verhaal, over een familie die het leven leeft, zonder de geluksmomenten daadwerkelijk te proeven.

Verjaardag

Het laatste familiediner ter ere van moeder Laura’s verjaardag is de rode draad in het stuk. Dit wordt doorsneden met etentjes uit het verleden en uit de toekomst. Onder al die etentjes komen de frustraties duidelijk aan de oppervlakte. De façade van succes en gezelligheid verbergt de trauma’s en onuitgesproken wrok in de familie.

Rampzalig

Langzaam wordt duidelijk waarom de avond van het laatste familiediner zo rampzalig afliep.

SINAS SUIKER THEE

TOFFEES UIEN WORTEL

Heb je de oplossing gevonden? Stuur die vóór 26 mei naar: De Poorter, Jacob Marisstraat 70, 3314 TK Dordrecht, of mail onder vermelding van naam en adres naar: r.besjes@kpnmail.nl. De winnaar van de vorige puzzel was Andries Hardenbol. Gefeliciteerd! De oplossing was: WILG.

Momenten van Geluk wordt uitgevoerd door een groep van tien enthousiaste spelers onder leiding van Stephan W. Zeedijk.

Speeldata: 30, 31 mei, 5, 6 en 7 juni. Theater Inter Amicos, Christiaan de Wetstraat 23.

Meer info: www.ia-dordt.nl

Groenekooltaart met prei

‘Als de vors vóór Marcus (25 april) kwaakt, blijft hij later niet bespraakt,” zegt deze oude spreuk uit de lage landen. Wanneer de kikkers dus zo vroeg in de lente kwaken, zal het weer spoedig omslaan en er een koude periode volgen.

We houden het in de gaten, want de drukke zaai-en planttijd is al weer aangebroken. Er moet nog wel wat omgespit worden om de stevige kleigrond wat losser te te maken, maar dat is prima lichamelijke arbeid. We kunnen overigens ook nog steeds wat prei en winterpeen uit de grond halen. Deze ijzersterke jongens hebben alles goed doorstaan en kunnen we nog prima gebruiken. Van de buurman kregen we bovendien nog een mooie groene kool. Laten we van dit alles maar eens een hartige taart, een soort dikke pizza maken.

Nodig voor 4 personen:

6 plakjes diepvriesdeeg voor hartige taart (ontdooid)

2 eetlepels olijfolie

1 groene kool, of 350 gr fijngesneden groene kool

3 preien (samen 350 gr), of zak gesneden prei

1 fijngesneden rode peper

1 bakje (400 gr) huttenkäse of Eko geitenkaas

2 eieren

1,5 eetlepel sesamzaad een lage ronde bakvorm van 25 cm doorsnee: geen springvorm, omdat die kan lekken.

Vet de taartbodem in en bekleed hem met het taartdeeg. Was de preien en snij in dunne schijfjes. Haal bij gebruik van een hele kool, de buitenste grove bladeren eraf en snij de kool in kleine stukjes. Verhit de olie in een hapjespan, fruit de prei-en koolstukjes even aan, samen met de rode peper en wat zout naar smaak. Roer even door en voeg 100 ml water toe. Laat met het deksel op de pan zo’n 10 minuten stoven. Laat afkoelen. Roer in een grote kom de eieren en de kaas goed door elkaar. Schep de kool erdoor en verdeel het mengsel over de beklede taartbodem. Strooi het sesamzaad erover en zet de taart in het midden van de oven. Bak de eerste 10 minuten op hoog vuur, 200 graden en daarna zo’n half uur op 180 graden. Kan als warm lunchgerecht zo uit de vorm aangesneden worden, maar is afgekoeld ook heel lekker. Een gezellige hap met familie of vrienden. Eet smakelijk!

Maartje Schaffels

Aydin Gündogdu Raadslid Gersom Tutupoly Commissielid

Alexander Rudoj Commissielid

Jij hebt gestemd. Wij gaan aan de slag. Op Ons Eiland maakt het verschil in Dordrecht. Bij ons staat de Dordtenaar op één!

voor 31 oktober 2026 de mantelzorgwaardering aan bij MEE Mantelzorg Het aanmeldformulier staat op onze website of

Ben je een lokale starter of al een gevestigde onderneming en op zoek naar meer klanten? Kies dan voor een advertentie in de wijkkrant. Dit kan al vanaf €40,- voor een eenmalige advertentie. Voor meer informatie ga naar www.tienplus.net/adverteren of neem contact op met ons voor een offerte.

Plus - Dordtse Wijkkranten 078-750 89 66 tienplus@dordrechtsociaal.nl www.tienplus.net