Το Μεγάλο Λειβάδι Σερίφου, ένας οικισμός που έσφυζε από ζωή, έχει πλέον ξεχαστεί: στοές χαμένες στη βλάστηση, ίχνη σιδηρόδρομου στο έδαφος, ένας αναλημματικός τοίχος που στηρίζει σκάλα φόρτωσης πάνω από τη θάλασσα. Αυτά τα διάσπαρτα ερείπια είναι ο απόηχος μιας άλλης εποχής. Πως μπορούμε να φέρουμε νέα ζωή στον τόπο;
Μέσω μιας διαλεκτικής σχέσης του τοπίου και του παρελθόντος του η διπλωματική εργασία στοχεύει στον σχεδιασμό λειτουργιών αναψυχής, πολιτισμού και παραγωγής. Ο αναπροσδιορισμός της σχέσης με τη θάλασσα και η επαναφορά της παραγωγής αποτέλεσαν βασικές στρατηγικές της πρότασης.
Η παραγωγή επανέρχεται με νέους όρους: Τα μανιτάρια ευδοκιμούν σε συνθήκες σταθερής θερμοκρασίας και υγρασίας, που συναντώνται εντός των στοών ενός μεταλλείου. Η πρότασή μας είναι η συνδυαστική ανάπτυξη της καλλιέργειας μανιταριών εντός των στοών και του αγροτουρισμού, της αξιοποίησης υπαρχουσών κατασκευών και του σχεδιασμού επιπρόσθετων διαμορφώσεων για χρήσεις πολιτισμού, αναδεικνύοντας τον τόπο και την ιστορία του.