Issuu

HAUSTÖNN

ÚTSKRIFTARSÝNING HÁRSNYRTINEMA TÆKNISKÓLANS

2017

MR.EDWARD RIGHT

Samples text

Að koma upp svona sýningu er stórt og krefjandi verkefni sem ekki tækist nema með samstilltu átaki kennara og nemenda Hársnyrtideildar Handverksskólans. Þessi sýning var að öllum öðrum ólöstuðum lang stærsta og umfangsmesta sýningin fram að þessu. Ástæðan er auðvitað sú að aldrei fyrr hafa svona margir nemendur stefnt á útskrift á sömu önn. Skemmtileg tilviljun að það séu 19 nemendur á 19. sýningunni. Yngri nemendur hafa sífellt meira vægi í sýningunum og eru svokallaðar hjálparhendur sem aðstoða útskriftarnemendur við sköpunina á sýningardaginn. Einnig sinna yngri nemendur ábyrgð á verkefnastýringu, aðstoð við ljósmyndara, sjá um snapchatið, deila mat og ýmsu öðru sem fellur til. Þetta er mikilvæg reynsla og hefur það sýnt sig að nemendur eru betur undirbúnir þegar að kemur að útskriftarönninni. Eldri nemendur hafa sýnt mikinn áhuga á að koma aftur í skólann og aðstoða vinnufélaga sína við greiðslurnar. Einnig hefur færst í vöxt að meistarar komi og séu með nemanum til aðstoðar og fögnum við þvi svo sannarlega. Við hvetjum fagmenn og atvinnulífið til að taka þátt í þessum viðburði með okkur og upplifa þannig þennan mikla sköpunarkraft. Með það að leiðarljósi ákváðum við Helga Bjartmars fyrir nokkrum misserum að biðja útskriftarhópinn að tilnefna einn eldri nemenda sem lokið hefði sveinsprófi og jafnvel meistaraprófi að vera tengiliður við atvinnulífið. Hans hlutverk er að finna 3 dómara sem auðvitað eru faglærðir til að dæma einn hluta sýningarinnar sem keppni. Við vitum ekki fyrr en rétt fyrir sýningu hverjir munu verða dómarar. Í þetta sinn var dæmt um 3 efstu sætin í greiðslum. Eyvindur hefur tekið að sér hlutverk kjörstjóra og talið atkvæðin. Það eru mikil forréttindi að fá að vera hluti af útskriftarsýningunni og mér gleðiefni að geta deilt þessum viðburði með ykkur í fyrsta sinn í rafrænu tímariti. Áður hafa komið út bækur en ég tel að þetta form henti vel í nútímanum. Með þakklæti Hrönn Traustadóttir

19. ÚTSKRIFTARSÝNING HÁRSNYRTINEMA G L I M M E R

Á haustönn 2017 var útskriftarsýning Hársnyrtideildar Handverksskólans á vegum Tækniskólans haldin eins og hefð er fyrir og var hún sú 19. í röðinni. Alls stefndu 19 nemendur á útskrift og hefur sýningin aldrei verið eins stór og umfangsmikil. Það var ákveðið að þemað að þessu sinni yrði glimmer og var spennandi að sjá hvernig nemendur tengdu sköpun sína við það. Nemendur báðu heildverslunina Regalo að styrkja sig með háralitum, mótunarvörum og gjafapökkum fyrir módelin.

h t t p : / / w w w. r e g a l o . i s h t t p s : / / w w w. f a c e b o o k . c o m / r e g a l o f a g m e n n /

Þeirri beiðni var vel tekið og eiga þau Fríða Rut og starfsfólk Regalo mikinn heiður skilið fyrir þann áhuga og tíma sem þau gáfu nemendum og kennurum skólans. Auk þess buðu þau nemendum flott tækifæri á að taka þátt í hársnyrtisýningu með fagmönnum frá Moroccanoil. Fríða tengdi einnig nemendur við verkefni í atvinnulífinu sem er dýrmæt reynsla og getur opnað fleiri möguleika fyrir þau í framtíðinni. Fyrir hönd nemenda og kennara skólans viljum við þakka fyrir samvinnuna við heildsöluna Regalo - Helga Bjartmars og Hrönn Regalo efh var stofnað árið 2003 af hjónunum Vilhjálmi Hreinssyni og hárgreiðslumeistaranum Fríðu Rut Heimisdóttur. Árið 2005 tóku þau við hárvörumerkinu TIGI af fyrri eigendum Toni and Guy. Árið 2012 bættist í hópinn hið dásamlega miðjarðahafs merki Moroccanoil. Moroccanoil er frumkvöðull í hárvörum með argan olíu. Veldu með hjartanu – 100% vegan vörur frá hárvörumerkinu Maria Nila sem bættist í hópinn 2016 Sænskt fjölskyldufyrirtæki með yfir fjörutíu ára farsæla sögu. Upphafið og nafn fyrirtækisins má rekja til ömmunar Mariu Nilu sem bjó í norðurhluta Svíþjóðar og bjó til sínar eigin náttúrulegar sápur. Barnabörnum hennar fannst tilvalið að nýta sýn hennar og kraft og nefndu fyrirtækið eftir nafni hennar sem á vel við. Regalo er einning umboðsaðili fyrir Trontveit vörur eins og Pure Mother To Be, Attitude, Tangle Mousse, ColourPhlex, Giesek og fleiri merki. 2017 bættist við hárvítamínið vinsæla Sugarbear Hair.

ÚTSKRIFTAR SÝNING

Kveðja frá nemendum úr sýningarbæklingnum

HÁRSNYRTINEMA TÆKNISKÓLANS

9. NÓVEMBER 2017 HALLVEIGARSTÍG 1 101 REYKJAVÍK

HÚSIÐ OPNAR KL. 19 SÝNING HEFST KL. 20

KYNNIR VERÐUR HINN STÓRKOSTLEGI ÚTVARPSMAÐUR SIGGI GUNNARS!

Loksins ! Við viljum byrja á að þakka Helgu og Hrönn því án þeirra værum við enn eins og hauslausar hænur hlaupandi í hringi. Ferlið við að setja upp þessa sýningu er búið að vera langt og strangt en mjög skemmtilegt og lærdómsríkt og vonum við að þið eigið eftir að njóta hennar eins og best verður. Við verðum að fá að þakka heildsölunni Regalo sérstaklega fyrir að styrkja okkur um liti og mótunarvörur og frábæra faglega aðstoð. Einnig viljum við þakka öllum kennurum hársnyrtideildar Handverksskólans, ljósmyndurum, Reykjavík make-up school, kynninum okkar, samnemendum og öllum þeim sem komu að framkvæmd þessarar sýningar og styrktu okkur með einum eða öðrum hætti. Góða skemmtun !

Ljósmyndarar Mikilvægur þáttur í útskriftarsýningunni er að finna góða ljósmyndara sem eru tilbúnir að taka svona stórt verkefni að sér. Í þetta sinn þekktu nemendur til erlendra ljósmyndara sem þótti þetta vera spennandi verkefni og vildu gjarnan vera með okkur.

Fyrst þurfti að taka prófilmyndir og hópmyndir af nemendum þannig að hægt væri að byrja á gerð bæklings og kynningarefnis ( það var í höndum prentsmiðs hjá Prentmet sem er eiginmaður nemanda í hópnum ). John Smith tók það að sér og þær myndir voru teknar í íþróttasal skólans. http://neiljohnsmith.com

Næst þurtfi að taka ljósmyndir af öllum módelum á sýningardaginn og síðan hópmynd með nemandanum það var í þetta skipti 247 tilbúnar myndir. Það var Vaidas Vink sem stökk inní það hlutverk aðeins 2 dögum fyrir sýningu og reddaði okkur þegar annað brást á síðustu stundu. https://www.facebook.com/Vaidas-Vinks-Photography-691316924397658/

Að lokum fyrir tilstilli markaðsdeildar skólans kom ljósmyndarinn Odd Stefan á sjálfa sýninguna og tók myndir af innkomunum. https://www.oddstefan.com/Oddstefan/Travel_and_Photo.html

Uppúr hádegi byrjuðu fyrstu módelin að mæta og þá var nóg að gera fyrir útskriftarnemendur og þeirra hjálparhendur. 9 .

n ó v e m b e r 2 0 1 7

Nemendur frá Sýrlandi komu og tóku upp frá undirbúningnum um daginn og á sýningunni um kvöldið. 9 .

n ó v e m b e r 2 0 1 7

í mörg horn að líta. Einbeitingin leynir sér ekki. 9 . n ó v e m b e r 2 0 1 7

ÚTSKRIFTARHÓPUR 19 Atli Már Sigurðsson, Gígja Haraldsdóttir, Helga Þuríður Hlynsdóttir Hafberg, Hrefna Rut Kjerúlf, Íris Dögg Halldórsdóttir, Karen Ívarsdóttir, Karen Ýr Finnbogadóttir, Klara Ívarsdóttir, Laufey Oddný Jómundsdóttir, Marjorie Mota Arce, Mike Sanchez, Pétur Óli Pétursson Anderson, Rebekka Kristinsdóttir, Sif Andrésdóttir, Særós Guðný Jónsdóttir, Særún Gottsveinsdóttir, Telma Erlendsdóttir, Una Margrét Árnadóttir, Vigdís S. Sól Sigurðardóttir.

Atli Már Sigurðsson Ég heiti Atli og er nemi á Miðbæjarstofunni sem er elsta rakarastofa á landinu stólarnir okkar eru frá árinu 1948 en stofan er mikið eldri. Í dag er stofan fyrir bæði konur og karla. Á stofuna kemur allskonar fólk ráðherrar, bólstrarar o,s,f, Ágústa Sigurðardóttir er meistarinn minn hún er mjög fær og kenndi einusinni í hársnyrtiiðn í Iðnskóla Reykjavíkur. Ég hef unnið á þessari stofu síðan á fyrstu önn árið 2015. Þegar ég var í 10.bekk þá vann ég á Hársnyrtistofu Grand og stefndi alltaf á að fara í hárgreiðsluna en byrjaði samt á því að fara í byggingafræði, hönnun og íþróttafræði. Ég meira að segja var skráður eina önn í snyrtifræði en tók enga áfanga tengda því fagi. Frá árinu 2008 til 2015 byrjaði ég í menntó og tókst að safna mér skemmtilegri reynslu í hinu og þessu. Ég ætla auðvitað að reyna stefna langt í þessu fagi vinna fyrir tímarit, myndir, hönnuði og fleira þvíumlíkt. Mig langar líka mjög mikið að vinna í L.A. en ætla að byrja að safna mér meiri reynslu og sækja fleiri námskeið og skóla erlendis. Einnig langar mig líka að stofna mitt eigið tímarit en sá draumur er frekar nýr og á eftir að pæla frekar í honum :S

Atli Már 25 ára Stofa: Miðbæjarstofan Meistari: Ágústa Sigurðardóttir

01.

Mr. Edward Right

Samples text

Gígja Haraldsdóttir Ég heiti Gígja Haraldsdóttir, og er 26 ára og vinn á Eplinu Hárstofu. Ég útskrifaðist sem stúdent úr MH vorið 2011 og var alls ekki viss um hvað mig langaði til þess að fara að læra í kjölfarið af því, en ég fékk frábært tækifæri til þess að fara í tónleika ferðalag um heiminn með Björk sumarið eftir útskrift. Það átti fyrst bara að vera eitt sumar en vatt uppá sig og endaði með því að vera 2 ár þar sem að við ferðuðumst um allan heim. Það var reynsla sem ég mun aldrei gleyma og kenndi mér svo margt og vissan hátt þá byrjaði fyrst þá fyrir allvöru að hugsa um hárgreiðslu á því ferðalagi. Ég var stödd í argentínu og ákvað að fara í klippingu, það talar eiginlega enginn ensku þar en ég ákvað samt að fara og reyna aðð gera mig skiljanlega. Ég ákvað bara að spurjast ekki fyrir um góða stofu heldur fór bara á vit ævintýranna og labbaði ram hjá mjög mörgum stofum en á endanum fann ég eina sem mér leist ágætlega á. Þar talaði enginn ensku eins og mig grunaði en hársnyrtimaðurinn sem að ég var hjá ákvað að besta lausnin væri að ég myndi velja eitthvað úr blaði sem ég gerði. Ég labbaði útaf stofunni með rautt hár og frekar skrítna klippingu en það varð samt til þess að mér fannst svo áhugavert hvað hárgreiðslan er eins og tungumál eða þú veist það er sama hvar þú ert í heiminum það þurfa allir að á þessari þjónustu að halda. Sumir eru færari í því en aðrir allveg eins og svo mörgu öðru. Ég fór svo í hjúkrúnarfræði í háskólanum eftir að tónleikaferðalagið endaði en hætt svo við það og er mjög fegin því í dag, því að til þess að vera hamingju samur trúi ég að maður verði hafa ástríðu fyrir því sem maður er að gera! Ég byrjaði í skólanum haustönn 2014 og fór svo á samning á Eplinu sumarið eftir fyrsta árið í skólanum. Eplið var fyrsta stofan sem ég sótti um á og er rosalega þakklát fyrir að fá nemastöðu þar“! Eplið er rosalega flott og stór stofa og þar er mikið af flottu fólki sem ég hef lært svo mikið af. Það er misjafnt hvað fólk leitast eftir að læra af samingstímanum, en mér fannst rosalega mikilvægt að vera á stofu þar sem er mikil fjölbreyttni. Þá bæði fjölbreittur kúnna hópur og breiður hópur af hæfileikaríku fagfólki sem hafa misjafnar áherslur sem gaman er að fylgjast með og læra af. Mér fannst miög miklvægt að tvinna saman náminu og stofu náminu og finnst það vera mjög rokrétt áhersla! þá að byrja í skólanum að læra grunninn og fara svo inná stofu og sjá og skilja afhverju þú þarft að læra allt svona nákvmlega fyrst. Svo að fara aftur í skólan og koma þá þangað inn með það sem að þú hefur bætt ofan á kunnáttuna inná þeirri stofu sem þú vinnur á. Svo á endanum að fara útá vinnumarkaðinn með eins mikla kunnáttu og reynslu og þú ein/n ákveður að tileinka þér. Því að námið er bara þannig að þú getur fengið mikið og lítið útúr því eða eins mikið og þú ert tilbúin að leggja á þig.

Gígja 26 ára Stofa: Eplið Meistari: Birna Hermannsdóttir og Ragnheiður Björk Hreinsdóttir

01.

Helga Þuríður Hlynsdóttir Hafberg Ég heiti Helga Þuríður og er fædd í febrúar 1994. Ég er ísfirðingur, fædd og uppalin og bý þar enn. Síðan ég man eftir mér ætlaði ég að verða hárgreiðslukona, ég var bara pínu lítil þegar ég var byrjuð að fikta í hárinu á fólkinu í kringum mig og sagðist ætla að verða hárgreiðslukona þegar ég yrði stór. Og hvar er ég í dag? Jú, búin með hársnyrtinámið og að fara að útskrifast úr þessu skemmtilega og lærdómsríka námi. Ég ákvað að fara í menntaskóla eftir grunnaskóla þrátt fyrir að ég væri 100% ákveðin að fara í hársnyrtinámið. Mig langaði að klára stúdentinn fyrst, ég gerði það og fór beint í hárið. Ég tók fyrstu tvö árin heima á Ísafirði og kláraði síðan í Tækniskólanum í Reykjavík. Mér var boðið strax á annari önninni á námssamning á Hárstofu Maríu á Ísafirði og og er þar enn og er virkilega ánægð þar. Skólinn, elsku dásamlegi skólinn.. Ég viðurkenni það að ég er strax farin að sakna hans, samt kláraði ég síðasta prófið bara í gær! Mér finnst frekar óraunverulegt að þetta sé búið. Ég á eftir að sakna þess að hitta frábæru krakkana sem á kynntist þegar ég kom suður í skólann vikulega og kennarana, já ég sagði kennarana líka. Þeir eru nú eftir allt saman svo dásamlegir allir sem einn og ég á þeim svo margt að þakka. Það er hinsvegar eitt sem ég á ekki eftir að sakna og það eru ferðalögin á milli Ísafjarðar og Reykjavíkur. Eins og ég sagði fyrir ofan fór ég suður til að klára skólann en allt mitt er á Ísafirði, vinnan, fjölskyldan, íbúðin og bara lífið. Núna síðustu önnina hef ég verið að ferðast á milli annað hvort fljúgandi eða keyrandi að meðaltali fjórum til sex sinnum í mánuði. Það er mikill peningur og orka sem fer í það en algjörlega þess virði á endanum. Það er síðan eitt annað sem ég mun ekki sakna, umferðarinnar á höfuðborgarsvæðinu. Jésús minn eini, ekki alveg fyrir dreifbýlistúttuna mig. Og já eitt í viðbót, að vinna stæði fyrir utan skólann. Það reyndi oft á taugarnar! Skólinn hefur gefið mér svo mikið, ekki bara kennt mér hluti sem tengjast hárgreiðslu heldur líka svo margt annað. Það er ótrúlega gaman að hafa kynnst mörgum ólíkum kennurum sem allir eru svo persónulegir og faglegir. Flestir nemendur áttu sitt uppáhalds fag og einnig áttu flest allir fag eða verkefni sem voru ekki eins mikið í uppáhaldi. Það sem var ekki að skora hátt hjá mér var formblástur og blautbylgjur, ég viðurkenni það að ég er virkilega ánægð að því sé lokið, en það reyndi svo sannarlega á þolinmæðina mina. En mitt uppáhalds var litun og klipping bæði dömu og herra klipping. Mér fannst og finnst það alltaf jafn skemmtilegt. Að sjá breytingu og oft mjög mikla breytingu á kúnnum finnst mér æði. Annars er rosalega mikil fjölbreytni í skólanum og við lærum svo margt. Ég tek mikið með mér úr skólanum sem ég mun geta nýtt mér í framtíðinni. Skólinn er búinn og hvað þá? – Ég er komin heim, heim á Ísafjörð og þar ætla ég að vera. Jólatörnin er að byrja og mér finnst hún alltaf jafn skemmtileg. Ég ætla að klára hana með stæl og síðan ætla ég að takast á við næsta verkefni að verða mamma. Litla stelpan mín ætlar að koma í heiminn um miðjan febrúar og þá mun ég taka mér smá pásu í faginu og sinna nýja hlutverkinu sem ég hlakka mikið til. Ég stefni á það að vera góður fagmaður í framtíðinni í mínu fagi, gera kúnnana mína ánægða, hvað er betra en að fá manneskju til sín sem er komin með ógeð af hárinu sínu og gera hana gordjöss? Mér finnst það alla vega einstaklega skemmtilegt og held ég fái aldrei nóg af því. Það er eitt sem ég hugsaði frekar mikið um þegar ég var að keyra heim á Ísafjörð eftir að hafa lokið skólanum, það er það að ég hef verið að bíða eftir þessari stund í svo langan tíma, að klára skólann. Svo áður en ég vissi af var hann allt í einu búin. Tíminn líður svo ótrúlega hratt, maður gleymdi því oft að njóta augnabliksins, ég er svoleiðis að ég er alltaf að bíða eftir einhverjum ákveðnum tíma í staðinn fyrir að vera bara akkúrat hér og nú, á þessum stað, núna og njóta – í núinu Krakkar! Þið sem eruð að byrja í skólanum eða eruð í skólanum, staldrið við og njótið. Ég veit vel að þið eruð mörg hver orðin þreytt á að gera verklýsingar og redda módelum en þegar þetta er allt saman búið þá mun vera pínu ponsu lítill partur af manni sem mun sakna þess. Ráð frá mér til ykkar, njótið!!

Helga Þuríður 23 ára Stofa: Hárstofan María Meistari: Jóhanna Fylkisdóttir

01.

Hrefna Rut Kjerulf Hrefna Rut heiti ég, er 25 ára og bráðum 2 barna móðir. Ég hef unnið á Höfuðlausnum í Grafarvogi á meðan ég vinn upp samninginn minn og ætla að halda áfram þar fram að fæðingarorlofi. Meistarinn minn er Jónína Sóley Snorradóttir eigandi Höfuðlausna en ég nýt þeirra forréttinda að hafa haft mömmu mína mér við hlið sem er einnig hárgreiðslukona og á stofuna Möggurnar í Mjódd. Ég er 3 ættliður hárgreiðslufólks því amma er einnig hárgreiðslumeistari svo ég hef áhugann ekki langt að sækja. Síðan ég byrjaði í náminu 2014 hef ég lært svo ótrúlega margt, ég hef kynnst sjálfri mér 100% betur, hvað ég er fær um og hversu þétt fólkið mitt stendur við bakið á mér. Einnig hef ég eignast yndislega vini í bæði samnemendum og kennurum sem hafa gert þetta nám um það bil þúsund sinnum skemmtilegra en það hefði verið án þeirra. Ég hef fengið að ferðast með skólanum til Gautaborgar og skoðað hvaða tækifæri væru í boði ef ég myndi ákveða að taka af skarið og flytja þangað eins og draumurinn var alltaf. Tímanum í Gautaborg eyddum við í að skoða og kynnast skólum og njóta þess að vera með góðum vinum. Það er án efa mín allra besta minning úr náminu. Einnig standa uppúr tækifærin sem mér hafa boðist í gegnum samstarf frá skóla og atvinnulífi en ég tók þátt í stórri Moroccanoil sýningu á vegum Regalo heildsölunnar sem vann með okkur að útskriftarsýningunni og á þeirra vegum bauðst mér að greiða fyrir Völvu blað vikunnar fyrir desember 2017. Það skorar svo stórt hjá mér og gerði mig nú alveg nett montna. Það sem mér finnst svo lang skemmtilegast við þetta fag er fjölbreytnin. Fagið hefur uppá svo ótrúlega margar hliðar að bjóða, karakterarnir inní þessari deild eru svo fjölbreyttir vinnuaðstæður geta verið mismunandi frá degi til dags. Mín framtíð í þessu fagi liggur vonandi í einhverju aðeins stærra en að vinna á stofu alla daga. Ég hef prufað að vinna í Borgarleikhúsinu og mér þótti það alveg frábært, enda stefni ég á að koma mér á framfæri í allskonar verkefni. Mig langar að fá að taka þátt í stórum sýningum, greiða fyrir tískutímarit eða tískusýningar, greiða fyrir leikhús og kvikmyndir og bara halda afram að vera eins opin og ég er til að geta skapað mér nafn. Mín skilaboð til yngri nemanda eru klárlega að nýta þessa frábæru kennara sem skólinn er svo lánsamur að hafa á launaskrá sem eru einn fræðslubunki til hins ýtrasta og taka öllum tækifærum sem bjóðast í gegnum námið, og bara njóta. Námið er fáránlega fljótt að líða og ég efast ekki einu sinni smávegis um að ég eigi eftir að fá smá „heimþrá“ frá skólanum.

Hrefna Rut 25 ára Stofa: Höfuðlausnir Meistari: Jónína Sóley Snorradóttir

01.

Mr. Edward Right

Samples text

Íris Dögg Halldórsdóttir Ég heiti Íris Dóra og kem úr Mosfellsbæ. Ég byrjaði í hárgreiðslunáminu árið 2013 og fór þá í Iðnskólann í Hafnarfjörð. Ég hafði áður verið í 2 ár í Borgarholtsskóla á félagsfræðibraut en var komin með leið á því og gekk þar af leiðandi ekki mjög vel í náminu. Ég hafði alltaf verið í því að farða vinkonur mínar og greiða fyrir böll og afmæli í grunnskóla og svo menntaskóla svo að ég ákvað að fara og læra förðunarfræðina í MOOD makeup school árið 2012. Í leiðinni sótti ég um í hárgreiðsluna þar sem mér þótti þessi tvö fög eiga vel saman og gætu spilað vel saman. Ég kláraði 3 annir í Iðnskólanum og fór svo að vinna á Hárgreiðslustofunni ZSA ZSA hjá meistaranum mínum henni Önnu Lindu samhliða skólanum, og var þar í 2 ár. Ég kláraði einmitt síðustu vikuna mína á samningstímanum komin 38 vikur á leið með strákinn minn en hann fæddist 5 dögum seinna. Þá tók ég mér eina önn í pásu og skellti mér svo á 5 og síðustu önnina þegar hann var 6 mánaða. Það sem kom mér mest á óvart við fagið er sennilega það hversu sterkt hárgreiðslufólk þarf að vera andlega ég get næstum því fullyrt það að allt hárgreiðslufagfólk hefur lent í dónaskap og hroka frá óánægðum viðskiptavini og þá er mjög mikilvægt að geta hrisst það af sér, farið heim til fjölskyldunnar og mætt svo í nýjan og betri dag morguninn eftir. Fagið býður upp á endalausa möguleika aðra en það að standa við sama stól frá 09:00-18:00 og klippa, en það sem heillar mig hvað mest í dag er að vinna meira með vörurnar í þessum bransa, að vera á heildsölu eða eitthvað þessháttar er eitthvað sem mig langar til að prófa á næstu árum. Ég sé ekki eftir því að hafa valið þetta fag, því í gegnum þessi 4 ár í náminu hef ég kynnst endalaust af yndislegu fólki, bæði samnemendum mínum og kennurunum og eignast marga mjög góða vini. Ég hef lært að klippa, lita, strípa, setja permanent, greiða fallegar greiðslur. Ég hef lært svo mikið að ég væri í allan dag að telja það allt upp, en það sem stendur algjörlega uppúr er að ég hef lært að standa með sjálfri mér og hafa trú á sjálfri mér. Takk fyrir mig hársnyrtideild!

Íris Dögg 22 ára Stofa: Hárgreiðslustofan ZsaZsa Meistari: Anna Linda Aðalgeirsdóttir

01.

Karen Ívarsdóttir Ég heiti Karen Ívarsdóttir og er 25 ára gömul, starfa á hárgreiðslustofunni Labellu. Ég er að fara útskrifast nú í desember 2017 frá hársnyrtideild Tækniskólans. Hvers vegna valdi ég hárgreiðslu? Eins algengt og það er að byrja í námi og finna sig ekki í því akkúrat á þeirri stundu þá gæti það leitt mann að eitthverju allt öðru líkt og í mínu tilviki. Ég get ekki sagt að það hafi alltaf verið ætlunin að læra hárgreiðslu en síðan ég var lítil var draumurinn að vinna með dýrum, þá jafnvel sem dýralæknir. En eins og sannur bogmaður þarf ég að vera dugleg að breyta um umhverfi og prófa nýja hluti. Ég hef starfað á Eir hjúkrunarheimili síðastliðin 6 ár með skóla á alzheimer og heilabilunardeild. Þar fékk ég örlitla innsýn í hjúkrunarfræði og hugsaði jafnvel með mér að ég gæti haft áhuga á því. Ég prófaði eina önn í HÍ en fann mig ekki í því og ákvað að leggja það til hliðar. Þá fór að kvikna meiri áhugi fyrir skapandi greinum og það varð til þess að ég sótti um í förðunarskóla og lauk ég þeim áfanga í mars 2014. Linda María vinkona mín hafði samband við mig og spurði hvort ég hefði áhuga á að vera módel á útskriftarsýningu hennar í hárinu og ég sló til. Það var ótrúlega gaman að vera partur af öllu því ferli og þá rann upp fyrir mér að þetta væri ég til í að gera samhliða förðuninni. Í kjölfar þess sótti ég um í Tækniskólann og er hér í dag að útskrifast næstkomandi desember. Þetta er búið að vera ótrúlega skemmtilegur og krefjandi tími. Hvað lærði ég í skólanum og hvað fannst mér skemmtilegast? Það er óhætt að segja að það voru ekki alltaf öll fögin í uppáhaldi eins og í byrjun námsins voru klípur og blautbylgjur það allra leiðinlegasta. Svo núna á 5. Önn var það ekkert svo slæmt, það þurfti bara smá þolinmæði. Á sama tíma er svo ótrúlega margt skemmtilegt því þetta er svo skapandi nám og við erum að fá fólk til okkar sem leggur traust sitt í hendur okkar að ganga úr skugga um að það líti vel út og líði vel. Það er líka alveg sálfræðilegur vinkill á náminu sem að við tæklum um leið og við fáum kúnna í stólinn. Svo má sannarlega ekki gleyma því hvað félagsskapurinn er frábær. Það er aldrei leiðinlegt þar sem að hárgreiðslufólk er saman komið. Þvílíkir gullmolar sem maður hefur kynnst í gegnum námið, vinskapur sem mun halda áfram inn í lífið. Ráðleggingar gagnvart yngri nemendum Ég myndi nefna það allra helst að vera dugleg að spurja og bæta við ykkur þekkingu. Í þessu námi ertu sífellt að læra eitthvað nýtt og kynna þér nýjar aðferðir og þá eru allir kennararnir þér innan handar tilbúnir að leiðbeina þér. Maður hættir aldrei að læra. Einn mikilvægur punktur líka er að njóta tímans – þetta er svo gífurlega fljótt að líða allt saman. Það á að vera gaman í skólanum. J Hvað ber framtíðin í skauti sér? Ég er ekki alveg búin að leggja línurnar með framhaldið en mig hefur lengi langað til þess að fara erlendis og bæta við mig kvikmyndaförðun, þeas special effect. Markaðurinn er ekki svo stór hér heima og samkeppnin er alveg gífurleg í þessum geira. Það eru eftir því sem ég best veit bara styttri námskeið í boði hér heima en er t.d virtur skóli í London sem bíður upp á lengra nám. Það er það sem er svo skemmtilegt við förðunina og hárið að það helst svo vel í hendur. Það er alltaf hægt að bæta við sig meira námi en nú ég ætla fyrst og fremst að hafa gaman af lífinu, ferðast og njóta. Mig langar að enda þetta á að þakka samnemendum mínum og kennurunum fyrir skemmtilegann og lærdómsríkann tíma. Takk fyrir þolinmæðina og fyrir að hafa alltaf trú á okkur.

Karen 24 ára Stofa: Labella Meistari: Linda Björk Ómarsdóttir

01.

Karen Ýr Finnbogadóttir Afhverju valdi ég hárgreiðsluna? Frá því ég var lítil hefur mig alltaf langað til þess að starfa sem klippari, því það er eitthvað sem hefur heillað mig síðan ég man eftir mér. Beint eftir grunnskóla þá prufaði ég að sækja strax um á hársnyrtibraut í Iðnskólanum í Hafnarfirði, það var haustið 2014 þá var ég aðeins 16 ára gömul, ég komst strax inn, þar var ég í skólanum mínar fyrstu 3 annir, þangað til ég fór á samning á Hárgreiðslustofu Hrafnhildar. Þar vann ég í heilt ár og fór svo í Tækniskólann í Reykjavík til þess að klára námið. Skemmtilegasta við námið? Það skemmtilegasta við námið er klárlega fjölbreytileikinn og allt frábæra fólkið sem maður kynnist. Maður er alltaf að læra eitthvað nýtt og aflar sér fleiri upplýsingar. Það sem mér finnst skemmtilegast eru örugglega litanir, er komin með mikla færni í því og góðan kúnnahóp í því, einnig finnst mér herraklippingar og permanent skemmtilegt. Minn mesti veikleiki er örugglega blástur með hringbursta. Það er líka mjög frábært hvað ég er búin að vera heppin með kennara og finnst þau alveg æðisleg. Þau eru öll alltaf tilbúin til að hjálpa manni. Ráðleggingar til yngri nemenda Aldrei gefast upp. Ef þú ert ekki viss með eitthvað ekki þá hika við að spyrja og fá hjálp frá kennurum eða öðrum fagmönnum, aflaðu þér eins mikillar reynslu og þú getur. Aldrei gefa þína vinnu. Í lokin vil ég segja frá minni reynslu á stofunni minni. Ég var mjög heppin með stofu og frá fyrsta degi var ég farin að klippa og fékk að gera allt hjá þeim. Ég hef verið fullbókuð hjá þeim síðan ég byrjarði að vinna á Hárgreiðslustofu Hrafnhildar. Þær hafa klárlega hjálpað mér að verða að þeim fagmanni sem ég er orðin í dag. Framtíðarplönin mín eftir útskrift er vinna fullt starf á Hárgreiðslustofu Hrafnhildar, en svo er aldrei að vita hvað gerist.

Karen Ýr 19 ára Stofa: Hárgreiðlsustofa Hrafnhildar Meistari: Hrafnhildur Hlöðversdóttir

01.

Klara Ívardóttir Ég er 22 ára gömul og kem frá Neskaupstað. Árið 2011 hóf ég nám við Verkmenntaskóla Austurlands og ákvað vitandi það hversu erfitt það er að fá samning á stofu, að taka náttúrufræði- og hárgreiðslubraut saman. Það var ansi krefjandi að vera í 36 einingum á önn og að vera í 100% árekstri í einstaka áföngum. Ég tók eitt ár í hárgreiðslunni fyrir austan en komst ekki á samning svo ég ákvað að einbeita mér að náttúrufræðinni og geyma hárgreiðsluna þar til síðar. Ég tók tvö ár fyrir austan en flutti þá til Akureyrar og kláraði síðasta árið þar í Verkmenntaskólanum á Akureyri. Eftir að ég útskrifaðist með stúdentspróf árið 2014 flutti ég til Þýskalands þar sem ég var aupair, ég var komin með skólaleiða og ákvað að taka mér pásu. Ég flutti heim og í byrjun árs 2015 flutti ég til Reykjavíkur. Ég ákvað að byrja á því að safna mér pening og fór á vinnumarkaðinn. Það var svo eftir sumarið að ég fann fyrir áhuga á því að mig langaði að setjast aftur á skólabekk. Á þessum tímapunkti var ég búin að hvíla mig nóg og fá smá tíma til að gera eitthvað allt annað og var því tilbúin til að klára það sem ég hafði byrjað á, hárgreiðsluna. Ég sótti um á nokkrum stofum í Reykjavík en það var svo daginn eftir að ég sótti um á stofunni sem ég vinn á í dag, Eplinu, sem að þær buðu mér í prufu. Ég var ansi stressuð en ákvað að kýla á það. Prufan gekk vonum framar og sama kvöld fékk ég símtal þar sem ég var ráðin til starfa. Það var í september 2015 sem ég byrjaði á Eplinu og vinn ég þar enn. Ég vann í tæpt ár en það var svo í ágúst 2016 að ég byrjaði í Tækniskólanum og er að útskrifast þaðan núna eftir aðeins örfáa daga. Skapandi nám sem hefur engar takmarkanir það er það fyrsta sem mér dettur í hug þegar ég hugsa um hvernig ég á að lýsa hárgreiðslunni. Skólinn og námið hefur upp á svo margt að bjóða. Ég mæli með því fyrir alla að prófa, það þarf ekki að vera snillingur í því að flétta hár eða að setja hátt tagl; þetta eru hlutir sem maður lærir og að sjálfsögðu liggur ekki áhugi og færni hvers og eins í því sama. Ég er ótrúlega ánægð með það hvað strákar eru orðnir duglegir að byrja í þessu námi en það kom tímabil þar sem þetta þótti ekki nægilega “strákalegt” ef þannig má að orði komast. Á mínum ferli sem hársnyrtir eða hársnyrtinemi hef ég lært og gert ýmislegt. Það má segja að Eyvindur hafi kveikt svolítið áhuga minn á því að keppa í faginu. Ég tók áfanga á 4. önn sem snérist um keppnir og sýningar. Það var svo í mars 2017 þegar ég tók þátt í keppni innan skólans að vann mér þáttökurétt á Íslandsmeistaramóti verk- og iðngreina þremur vikum síðar en einnig bauðst mér að fara og keppa á móti í Finnlandi í apríl sama ár. Ég ákvað að slá til og sé ekki eftir því í dag. Íslandsmeistaramótið var ótrúlega lærdómsríkt en þar var keppt í fimm greinum; dömuklippingu (1) og lit (2), herraklippingu (3) og skeggi (ekki metið en gat dregið einkunn upp), “long hair down – uppgreiðsla án spenna og teyja” (4) og brúðargreiðsla (5). Það var svo samanlagður árangur allra þessa greina sem skar til úr um sigurvegara (Íslandsmeistara). Ég uppskar eins og ég sáði, búin að æfa stíft í tvær vikur fyrir mót og hafnaði í 1. sæti. Í verðlaun fékk ég þátttökurétt á móti erlendis en það er núna í janúar sem ég fer til Danmerkur og keppi þar á DK skills 2018 fyrir hönd Íslands. Eftir Íslandsmótið fór ég til FInnlands og dvaldi þar í tæpar 3 vikur og keppti á móti sem kallast IAHS. Þar hafnaði ég í 1. sæti í einni grein af þremur. Núna í nóvember vorum við útskriftarnemendur svo með útskriftarsýningu. Þar sýndum við herraklippingu, dömuklippingu og kepptum svo í greiðslukeppni okkar á milli. Þar hafnaði ég einnig 1. sæti. Þessi mót hafa hjálpað mér mikið að koma mér á framfæri og er ég afar þakklát öllum þeim sem hafa hjálpað mér að láta ljós mitt skína og sparkað í rassinn á mér þegar ég var við það að gefast upp en mest af öllu langar mig að þakka Eyva fyrir að hafa dregið mig í þetta allt saman í byrjun - Takk Eyvi. Núna þegar ég skrifa þennan pistil þá koma fram allskonar tilfinningar. Þessi tími var ótrúlega erfiður og skemmtilegur en fyrst og fremst lærdómsríkur. Á sama tíma og það er léttir að vera að klára að þá er ég samt sem áður örlítið lítil í mér. Mig langar einhvernveginn alls ekki að þetta sé búið. Ég er búin að snúast í allskonar hringi með framhaldið en ég held að ég sé búin að ákveða endanlega hvað mig langar að gera. Ég stefni á sveinspróf núna í mars og að fara í framhaldi í meistarann. Eftir að ég hef lokið meistaranum þá langar mig að taka kennsluréttindin. Það að kenna er eitthvað sem ég elska og það að deila reynslu minni og færni er eitthvað sem mig dreymir um. Mig langar að þakka öllum þeim sem hjálpuðu mér í gegnum þetta ferli, því það var alls ekki auðvelt. Meistararnir mínir, samstarfsfólk, samnemendur, kennarar, fjölskyldan mín og vinir – takk. Ég væri líklega ekki hér án ykkar.

Klara 22 ára Stofa: Eplið Meistari: Birna Hermannsdóttir og Ragnheiður Björk Hreinsdóttir

01.

Laufey Oddný Jómundsdóttir Hún er Laufey Oddný Jómundsdóttir, 31 árs tveggja barna sjálfstæð móðir & var loksins að takast að láta langþráðann draum um að verða Hársnyrtir (Í minni æsku hárgreiðslukona) rætast. Siglingin heldur löng eða ein 9 ár en betra er seint en aldrei segir einhvers staðar. Þegar ég var eingöngu lítið stelpuskott hlaupandi um að stafla böggum við þjóðveg eitt í dalnum þar sem fegurst áa rennur eða flýja land yfir til föðurforeldra minna eða hreinlega skauta um á henni ísilagðri þá blundaði í höfði mér lítill draumur. Það heillaði nefninlega mikið litla augað þegar Stína frænka kíkti við eða þegar ég fékk að skreppa í heimsókn til hennar að hún vann við að hafa hendur í hári fólks. Þetta þótti mér, sveitastelpunni mjög svo merkilegt sport. Löngu síðar eða einum 17 árum eða svo kom í ljós að draumurinn var ekki alveg eins saklaus & smár & stúlkukindin hafði haldið. Eftir áralanga skólagöngu, innri baráttu & útskrift með verslunarpróf & stúdent í farteskinu vorið 2006 uppgötvaði ég mér til mikillar furðu að lífið færði mér þann heiður að leggja til meira við mannkynið. Árið 2007 kom sá prýðis tröllaprins sem hefur síðan fylgt mér á fleyinu knáa sem hefur barist við þónokkrar brimöldurnar á leiðinni & átt stórann hlut í þessu mikla ævintýri sem af þessu uppátæki hefur hlotist. Það var nefninlega svo að ég gældi við að stefna í Háskóla í áframhaldandi viðskiptanám eftir útskrift svo ég þrykkti inn umsókn sem síðar meir ég þakkaði fyrir að þeir skyldu hafa séð af sér & meinað mér um inngöngu. Seint um haustið 2007 þurfti ég að sætta mig við það að kveðja kæra föðursystur sem ég hafði horft upp á berjast við veikindi & mikið sem mér gramdist það þegar hún var að segja okkur frá því hve erfitt það reyndist henni að finna rétt hár hér á Íslandi sem gæti mögulega mætt óskum hennar þegar hún þurfti að sætta sig við það að láta sitt eigið fjúka. Fyrstu viðvörunarbjöllunar komnar í gang en ég gjörsamlega ónæm fyrir þeim þarna. Svo leit árið 2008 dagsins ljós & Laufey uppfull af væntingum sótti um á námskeið til að sjá hvort hún ætlaði nú að berjast fyrir þessu sæti sínu í Háskóla eða ekki. Þá gerðist það. Þetta var tveimur dögum fyrir lokaprófið & ég skreið á 22. Aldursárið. Ég réðst trekk í trekk á yfirmanninn minn í vinnunni & spurði hana hvort hún vissi hvað það var sem ég var að gleyma, var ekki örugglega eitthvað sem ég ætlaði mér að gera, einhver sem ég hafði ætlað að koma skilaboðum til. Alltaf fékk ég sama svarið; Nei, Laufey mín, ekki svo ég muni, hefur ekkert nefnt við mig.“ Það var því ekki hjá því komist að sætta sig við það að það var víst ekkert en þrátt fyrir allt var hugsunin um móðursystur mína yngstu & kuldahrollurinn í mér öllu yfirþyngri. Ég man þar sem ég ók niður í bæ í erindagjörðum síðar um kvöldið að ég tók ákvörðun um að sætta mig við það að þetta væru afmæliskveðjur frá henni, hún væri vant við látin á mínum degi & í staðinn fyrir símtal fékk ég öll þessi hugskeyti frá henni. En það var samt eitthvað í loftinu. Daginn eftir er ég að gera upp í vinnunni þegar síminn hringir. Það er mamma á línunni. „Ertu búin að vinna? – heyrist þungum hljóðum“ ég svara jafn lágt & þungt að ég sé að klára. Það er þá sem hún tilkynnir mér það; „Sigurlaug var flutt upp á spítala þungt haldin. “ Ég missti tölu á uppgjörinu, hnúturinn í maganum hvarf sem & kuldahrollurinn & ég vissi það, ég varð samt að fara sjá það með mínum eigin augum hvort lífið ætlaði virkilega að gera okkur þetta. Jú, þarna gekk ég út úr vinnunni, fór heim, skipti um föt & brunaði niður á spítala vitandi það að ekkert yrði eins eftir þetta. Ég var loksins tilbúin að sjá ljósin á viðvörunarbjöllunum & undirbjó mig að heyra lætin í þeim í kjölfarið. Þetta kvöld sátum við fjölskyldan & áttum langa stund saman í þögn, þarna þurftum við að kveðja Sillu frænku í síðasta sinn. Það var hreinlega ekki sanngjarnt – hún fékk ekki að verða amma, hún sem beið svo spennt. – Það var á þessum tímapunkti sem ég gaf skít í lokaprófið sem beið mín daginn eftir. Til hvers, ég hafði hvort eð er ekki haft neinn áhuga á því sem ég hafði verið að gera þar svo ég tók meðvitaða ákvörðun að ganga þar inn daginn eftir, gera eins lítið & ég mögulega gæti & falla. Í allri sorginni var það léttir því ég vissi að kaflaskiptin biðu mín handan við hornið. Þá rann dagurinn upp. Þetta var 12.apríl. Silla frænka var tekin úr sambandi við öndunarvél eftir gjöfula líffæragjöf. Það var léttir & í hennar eðli að gleðja & deila með sér. Það linaði sársaukann að vita til þess & í framhaldi fengum við að vita að við værum öll arfberar & í hættu að lenda í sömu stöðu & því æskilegt að við myndum öll láta fylgjast með okkur. Ég man hvað mér fannst lífið tefla ljótu spili með þvi að taka heilt mannslíf til að koma skilaboðunum til skila. Nú eru allir löngu farnir að spyrja sig hvers vegna kemur þetta náminu mínu við? Þetta hefur allt með það að gera. 14.apríl 2008 ligg ég upp í rúmi & sef þegar mig dreymir Sillu frænku. Það var eins & hún hefði vitað það áður en hún fór, ef ekki þá var klárt mál að hún fékk skilaboðin skýr & fékk það hlutverk að koma þeim til skila, svo sannarlega. Ég gleymi því aldrei þar sem hún stendur & þrumar yfir mér „Ætlarðu virkilega að pína þig svona áfram elsku frænka & láta þér líða svona illa, af hverju ertu svona hrædd við að taka ákvörðun & gera það sem þú vilt, drífðu þig.“ Mér varð svo um að ég hrökk upp úr svefni. Í fyrsta sinn í mörg ár leið mér eins & ég gæti brosað án þess að því fylgdi sársauki & það var léttir & það fyrsta sem ég gerði þegar ég haskaði mér í vinnuna þann morguninn var að vafra um á netinu í pásunum mínum & sjá hvort ég rambaði nú ekki á eitthvað sem mig langaði til að gera. Það var þá sem viðvörunarbjöllurnar fóru loksins að heyrast í gegnum þokuna mína miklu. Ég hafði í ærslum mínum brunað inn á heimasíðu Iðnskólans í Reykjavík nánar tiltekið Hárgreiðsludeildina – Hmm, það fór allt í einu að hljóma kunnuglega svo ég athugaði hvenær ég gæti sótt um. Jú, allt galopið. Svo áður en ég vissi af var ég búin að senda inn umsókn & sagði hvorki kóngi né presti frá. Þá var bara að bíða. Svo kom bréfið & það var yndisleg stund þegar ég sá að ég hafði náð inn. Mér leið eins & 5 ára barni sem hefur beðið allt árið eftir jólasveininum & fyrsta jólapakkanum. Ég kvaddi barnsföðurinn, keypti mér íbúð sama dag & hrunið mikla skall á & skellti mér aftur á skólabekk með engar væntingar, opin fyrir öllu. Fólkið mitt vissi ekki hvaðan af sér stóð veðrið við alla þessa sviptivinda & skyndiákvarðanir mínar en systir mín & móðir höfðu að orði við mig; „loksins“ Þær rifjuðu upp fyrir mig því sem ég hafði gleymt en aðal áhugamál mitt við sjónvarpið á barnsaldri var að fá að greiða þeim & dúllast í hárinu. Þetta kom þeim því ekkert á óvart. Við tók einn skemmtilegasti tími í mínu lífi í framhaldi en jafnframt átakanlegur þegar leið á, því það er nú þannig að lífið hefur þann háttinn á að grípa framfyrir hendurnar á manni þegar maður á minnst von á því. Á þessari 9 ára siglingu hef ég þurft að leggja námið til hliðar af óviðráðanlegum aðstæðum þrisvar sinnum. En skólalífið hefur alltaf klætt mig vel & þar hef ég átt yndislega tíma sem hafa ekki bara veitt mér þroska & gleði, heldur innblástur & góðann meðbyr bæði til að takast á við allt sem snertir Hársnyrtiiðnina & lífið. Þar spila kennararnir stórt hlutverk & í góðum hópi nemenda er ekki hægt annað en að njóta sín í fagi sem þessu. En það sem mér finnst mikilvægast líkt & í öllu öðru er að hafa áhugann & ástríðuna til staðar sem bjargaði mér í gegnum tímana þegar ég lenti í miður skemmtilegum hópum í gegnum námið. Ef þú hefur áhuga á því sem þú tekur þér fyrir hendur þá standa fáir múrsteinar í vegi fyrir því að þú náir markmiðum þínum. Ég er ein af fáum í þeim hóp sem fylgdi skólanum úr því að vera Iðnskólinn í Reykjavík yfir í að vera Upplýsinga & Tækniskólinn þá Tækniskólinn & loks að sameinast Iðnskólanum í Hafnarfirði undir sama hatt. Það er því ekki að undra að það hefur mikið tekið á kennarateymið að aðlaga sig einnig að nýjum verklagsgerðum & á sama tíma að veita nemendum faglega ráðgjöf & gott veganesti. Það er alveg sama hjá hvaða fagmanni ég hef verið hjá í gegnum kennsluna allir hafa þeir haft eitthvað handa manni til að búa sér til veg að velgengni. Helstu framfarirnar sem ég hef orðið vör við er hve samskipti & samstarf milli kennara & fagfólks hefur aukist. Margir akkílesarhælar sem á þessari iðngrein hafa verið í gegnum tíðina eru hraðar & hraðar að heyra sögunni til. Ekki er það menntamálaráðuneytinu okkar að þakka heldur öflugum einstaklingum sem berjast fyrir okkar málstað innan stéttarinnar. Samstarf milli skóla & hársnyrtistofa er líklega stærsta & jákvæðasta breytingin þar sem umskipti hafa orðið þegar kemur að því fyrir nema að finna sér samning. Sjálf á ég enn í fórum mínum gögn um það þegar ég gekk milli stofa, hringdi út á land & hafði allar klær úti. Sá listi spannar 63 stofur. Ég endaði á stofunni Zsa Zsa í Hamraborginni hjá Önnu Lindu. Margir hefðu verið löngu hættir við & ég var oft spurð hvort ég ætlaði nú ekki bara að gera eitthvað annað. Enda fásinna í augum margra að halda í svona ferðlag 5 mín eftir heimskreppu. En þar sem ég stóð á byrjunarreit, loksins að gera það sem mig langaði, fyrir mig fannst mér þetta alls ekkert tiltökumál & þeim mun yndislegra að uppskera það sem í grunninn var lagt. Á samning lærir maður & þroskast einna mest & þjálfast í faglegri þekkingu & tækni enda í sífelldri nánd við kúnnana sem eru margir á dag meðan maður tekst á við einn í skólastofu með kennara sér til halds & trausts. Á minni stofu gegnum samning sóttumst við mikið í að fara á námskeið til að bæta við okkur þekkingu. Það sem ég sé t.d. jákvætt í dag að er að breytast er að nú hefur bæst við vinnustaðanám með skólanum & samningurinn sjálfur styttur í 1 ár úr 1 og hálfu & skólinn fær að vera þar með í verki. Þessi forréttindi að fá þekkingu frá fleiri meisturum og geta séð misjafnar áherslur fagfólks & stofa í greininni. Þar sem skólinn er einnig orðið í miklu betri tengslum við atvinnulífið bjóðast nemendum allra handa tækifæri. S.s. að fara á fagnámskeið, taka þátt í þeim & byggja sér upp tengslanet. Skólinn kynnir einnig meira en bara stofuvinnu þar má nefna keppnir í öllum helstu greinum fagsins, verkefni sem miðast af því að vinna með fólki úr öðrum stéttum, kynna vinnu við tísku, tímarit, leikhús o.s.fr.v. Á ferlinum hef ég nýtt námið til að greiða fyrir nemendaóperu í Söngskóla Sigurðar Demetz meðan ég var einnig nemi þar, tekið að mér einstaklingsverkefni & greitt fyrir hinar & þessar uppákomur. Það sem mér finnst svo dásamlegt við þetta nám & hæfir mínum persónuleika vel er fjölbreytnin. Á döprum degi hittirðu fjöldann allann af glaðlyndu fólki & kynnist öllum framtíðarkúnnunum jafnvel. Hittir fólk af förnum vegi sem settist í stólinn hjá þér & gaf þannig þolinmæði & tíma sinn svo við gætum lært. Þó þú sért að gera það sama lítur engin manneskja eins út svo það er alltaf eins & þú sért að gera eitthvað nýtt. Í stað þess að standa í stað & staðna hefurðu fjöldamörg tækifæri til þess að auka þekkingu þína eins mikið & þú vilt. Það er sífellt eitthvað að breytast & bætast sem gerir þetta enn meira spennandi fyrir okkur ástríðufólkið. Það er því mikill & stór sigur að vera loksins búin að sigla fleyinu alla leið í höfn. Það sem gerir þetta enn betra er að sonur minn eldri er óspar á hrósin, knúsin & að láta mig heyra það hvað hann sé glaður með að þetta ferðalag okkar sé loksins að bera ávöxt. Hann bíður nánast spenntari eftir ævintýrasiglingunum sem við taka af ýmsum toga líkt & skella sér í hárkollugerð sem hefur verið draumur allann tímann að bæta við & taka alla þá þekkingu sem maður fékk úr Hársnyrtináminu. Draumar líkt & að flytja aftur í kyrrðina út á land, jafnvel opna stofu eru hættir að vera fjarlægir & í stað áþreifanlegri. Það er fátt betra en tilfinningin sem þú færð þegar þú uppskerð fyrir allt sem þú fórnaðir & erfiðið sem þú lagðir á þig til að láta eitt sinn fjarlægan draum verða að veruleika & geta bætt við flottum markmiðum.

Laufey Oddný 31 árs Stofa: Hárgreiðslustofan ZsaZsa Meistari: Anna Linda Aðalgeirsdóttir

01.

Marjorie Mota Arce Ă‰g heiti Marjorie Mota og er 44 ĂĄra gĂśmul. Ă‰g er Ă HĂĄrsnyrtideild TĂŚkniskĂłlans ĂĄ 5. og sĂĂ°ustu Ăśnninni. Ă? Ăžessum pistli ĂŚtla ĂŠg aĂ° skrifa dĂĄlĂtiĂ° um sjĂĄlfa mig, hvers vegna ĂŠg fĂłr Ă Ăžetta nĂĄm, hvernig ĂžaĂ° hefur gengiĂ° og hvaĂ° ĂŠg ĂŚtla mĂŠr Ă framtĂĂ°inni. Â Af hverju fĂłr ĂŠg Ă hĂĄrgreiĂ°slunĂĄm? Ă‰g hef haft gaman af hĂĄrgreiĂ°slu frĂĄ ĂžvĂ ĂŠg var lĂtil stelpa, ĂŠg vildi alltaf vera aĂ° greiĂ°a Ăśllum Ă fjĂślskyldunni og vesenast Ă hĂĄrinu ĂĄ Ăśllum, semsagt hĂĄrgreiĂ°sla var heillandi. Samt fĂłr ĂŠg fyrst Ă hĂĄskĂłlanĂĄm ĂĄ KĂşbu Ăžar sem ĂŠg er fĂŚdd og uppalin. Ăžegar ĂŠg kom til Ă?slands ĂžĂĄ gat ĂŠg ekki notaĂ° menntun mĂna Ăžar sem ĂŠg kunni ekki Ăslensku og Ăžurfti ĂžvĂ aĂ° vinna viĂ° Ăžrif o.fl. Ăžegar ĂŠg var bĂşin aĂ° vera nokkur ĂĄr ĂĄ Ă?slandi kom gamli draumurinn upp aftur og maĂ°urinn minn hvatti mig eindregiĂ° til aĂ° lĂŚra hĂĄrgreiĂ°slu og ĂŠg fĂłr Ă TĂŚkniskĂłlann og byrjaĂ°i aĂ° lĂŚra! Hvernig hefur nĂĄmiĂ° gengiĂ°? MĂŠr hefur gengiĂ° mjĂśg vel og fengiĂ° fĂnar einkunnir. Ă‰g hef lagt metnaĂ° minn Ă aĂ° gera hlutina vel en nĂĄmiĂ° hefur vissulega lĂka oft veriĂ° mjĂśg erfitt. NĂĄmiĂ° er auĂ°vitaĂ° allt ĂĄ Ăslensku og ĂŠg hef oft veriĂ° hrĂŚdd um aĂ° ĂŠg skilji ekki allt fullkomlega. Ă stĂŚĂ°an fyrir ĂžvĂ aĂ° allt hefur gengiĂ° vel er aĂ° ĂŠg hef fengiĂ° gĂłĂ°an stuĂ°ning alls staĂ°ar. Margir nemendur hafa hjĂĄlpaĂ° mĂŠr Ă skĂłlanum og kennararnir eru skemmtilegir og ĂĄhugasamir. Ăžeir eru alltaf tilbĂşnir aĂ° hjĂĄlpa mĂŠr og leiĂ°beina mĂŠr. Skemmtilegast fannst mĂŠr aĂ° klippa, ĂŠg hafĂ°i lĂka mjĂśg gĂłĂ°a kennara Ăžar, ĂžĂŚr Sillu og Helgu â€“ reyndar voru allir kennararnir mjĂśg gĂłĂ°ir. Helga hefur veriĂ° umsjĂłnarkennari minn frĂĄ upphafi og hĂşn hefur alltaf haft ĂĄhuga ĂĄ aĂ° Ăśllum nemendum gangi vel og kemur ĂĄvallt meĂ° gĂłĂ°ar og gagnlegar ĂĄbendingar og rĂĄĂ°. BlĂĄsturinn var einna erfiĂ°astur en ĂŠg mun ĂžjĂĄlfast Ă ĂžvĂ meĂ° tĂmanum. MaĂ°urinn minn og fjĂślskyldan hafa lĂka stutt vel viĂ° bakiĂ° ĂĄ mĂŠr. FramtĂĂ°in Ă‰g er aĂ° vinna nĂşna ĂĄ HĂĄrsnyrtistofunni Laugavegi 178 og mun klĂĄra nĂĄmssamninginn Ăžar. Ă‰g stefni ĂĄ aĂ° taka sveinsprĂłf Ă vor og held svo ĂĄfram aĂ° vinna ĂĄ sama staĂ°. Ă‰g sĂŠ alveg fyrir mĂŠr aĂ° vinna ĂĄfram um Ăłkomin ĂĄr ĂĄ HĂĄrsnyrtistofunni en auĂ°vitaĂ° vĂŚri skemmtilegt aĂ° eignast sĂna eigin stofu og hafa allt eftir mĂnu hĂśfĂ°i đ&#x;˜Š Â Samantekt Ă‰g lĂŠt gamlan draum rĂŚtast og fĂłr Ă hĂĄrgreiĂ°slu, nĂĄmiĂ° hefur veriĂ° krefjandi en skemmtilegt og nĂş er ĂŠg aĂ° klĂĄra. Ă‰g ĂŚtla mĂŠr aĂ° vinna ĂĄfram viĂ° Ăžetta fag og helst eignast eigin stofu.

Marjorie 44 ĂĄra Stofa: HĂĄrsnyrtistofan Laugavegi 178 Meistari: Elmar Ăžorbergsson

01.

Mike Sanchez Ég flutti til Íslands í nóvember 2007. Ástæðan fyrir þvi að ég kom hingað er út af því að ég er salsakennari og hef dansað salsa í15 ár. Konan mín er frá Íslandi og þannig byrjaði sagan. 2012 fór ég að hugsa um að fara að læra eitthvað sem tengir mig við handverk. Mér fannst alltaf gaman að gera eitthvað sem tengjist því að skapa með höndunum.Konan mín sagði þá við mig: viltu kannski fara að læra hárgreiðslu ? Hárgreiðslu !!!! NEI takk!!! Hehehe ég hélt að hún væri að grínast. Þegar ég fattaði að þetta var ekki grín hahahahaha fór ég að skoða alla upplýsingarnar um hárgreiðslunám og mér fannst það strax skemmtilegt. Á þessum tíma var ég 28 ára og mér fannst ég vera orðin gamall til að byrja læra eitthvað nýtt en nú ég er að fara að útskrifast og það þýðir að það er allt hægt ef maður bara vill. Ég man að fyrsta daginn sem ég mæti í skólann fannst mér það fyndið þar sem ég var að vinna með hár í fyrsta sinn í lífinu. Núna er þetta skemmtileg saga þvi svo fórum við að setja rúllur í hárgreiðsludúkkurnar sem eru í skólanum. En allt er einhverntíman fyrst og hugsa sér að ég væri komin í nám sem konan mín stakk uppá og ég þekkti ekkert til. Þökk sé kennurunum að ég var fljíott farin að læra hvernig ég ætti að vinna með hár þeir eru einfaldlega svo góðir kennarar. Nú ég er að klára samninginn hjá Brúskur Hársnyrtingstofa sem mér finnst * the best fyrir mig* síðan ég byrjaði. Ég man að fyrsta daginn klippti ég 6 manns og það var mjög erfitt. Það var auðvitað afþví að ég var að læra ennþá og þá fannst mér ekki gaman en í dag er er lítið mál að klippa 6 manns. Þannig er sagan mín og það er konunni minni að þakka hún hvatti mig og sagði við mig “ef þú fílar þetta heldur þú áfram en ef þu fílar þetta ekki getur þú alltaf gert eitthvað annað. Nú 5 árum siðar er ég enn hér að reyna að læra eitthvað meira á hverjum degi. Sem hárgreiðslunemi og salsakennari get ég sagt að það er mikilvægt hvernig námið er byggt upp. Það er mikilvægt að læra vel um grunninn en einnig um tíska linurnar. Það hefur alltaf verið gaman í skólanum auðvitað pressa á nemendur að gera meira og betur. Allir kennarar mínir eru búnir að vera ótrúlegir og alltaf tilbúnir að hjálpa og kenna. Það er lang mikilvægast í skóla. Í framtíðinni ætla ég að halda áfram að læra meira og verða betri og betri. Mikilvægt er að hafa gaman af því sem maður er að gera og þá veit ég að einhvern daginn mun ég gera eitthvað nýtt og spennandi hér á Íslandi.

Mike 34 ára Stofa: Brúskur Meistari: Svava Margrét Blöndal Ásgeisdóttir

01.

Mr. Edward Right

Samples text

01.

Pétur Óli Pétursson Anderson Ég heiti Pétur og ég vinn á Klippistofu Jörgens. Ég kom inn í þetta nám ekki vitandi nákvæmlega hvað ég var að fara út í. Með forvitni sem besta vin minn byrjaði ég í þessu námi og hefur hún dregið mig á allskonar skrítna og skemmtilega staði. Forvitnin lét mig fara lengra og lengra þanga til að ég var orðinn ástfanginn af þess fagi. Nú er ég týndur í skógi tækifæranna. Nú hef ég drauma fyrir framtíðina og þrá til að komast lengra eins og tré sem teygir sig alltaf nær himnum. Það er sagt að þú lærir af mistökum þínum. Þetta á svo mikið við í þessu fagi. Því fleiri mistök sem ég hef gert því fljótari hef ég lært. Það er ekki gaman að hugsa um öll þau mistök sem ég hef gert en það er það sem mótaði mig og gaf mér öruggi á endanum og eru þau partur að þessari sögu! Það er gott að vita að það er fólk sem fyrirgefur þau mistök sem voru gerð. Í þessu námi hef ég þurft að vera minn stærsti aðdáandi. Trúa á sjálfan mig og tala vel um sjálfan mig. Það getur verið erfit að kalla sjálfan sig snilling þegar hlutir fara ekki eins og planað var. Stundum þegar erfitt var þá þurfti ég að sparka í rassinn á sjálfum mér til þess að halda áfram. Þetta nám krafðist mikillar vinnu og tíma... blóð, svita og tár. Þó að þetta var erfitt þá mun ég samt sakna þess að vera ekki lengur partur af þessu námi og þessum hópi. Ég þakka fyrir allar þær áskoranir sem hentu manni lengra og lengra og á endanum fann maður sig á óþekktum stað að gera hluti sem kom sjálfum mér á óvart. Efst í hjarta mér er samt þakklæti og því enda ég þetta með með stóru... TAKK!!!

Pétur Óli 27 ára Stofa: Klippistofa Jörgens Meistari: Jörgen Árni Albertsson

01.

Rebekka Kristinsdóttir Lífið er hverfult og við eigum að lifa því til fulls! Við eigum að njóta ástvina okkar eins og við getum, vinana sem hlægja með manni, borða uppáhalds matinn og þá helst eftirréttinn fyrst. Við eigum að stoppa og horfa á feguðina í núinu. Við eigum að hlusta á þögnina og finna friðin sem það færir okkur. Njótum lífins og allra sáru stundan sem það færir okkur. Segjum einusinni enn; ég elska þig. Knúsum aðeins fastar næst. Hlustum aðeins betur. Verum með í lífinu, þökkum fyrir okkur, skiljum eftir mark okkar. Lífið er. Ég er 28 ára útskirftarnemi, móðir og eiginkona. Ég vinn á Österby á Selfossi, ég er Selfyssingur með tvö unga drengi og mann. Þegar ég var 16 ára langaði mig að fara í hársnyrti en ég bjó á Selfossi og þótti foreldrum mínum ég of ung til að flytja ein í bæinn. Síðan hvarf sá draumur. Þegar ég flutti til Reykjavíkur 4 árum seinna fannst mér ég of gömul til að byrja að læra, ég hugsaði með mér að ef ég byrja núna verð ég alveg 24 þegar ég útskirfast og fannst það fásinna og fór því að þjóna. Löngun hvarf samt aldrei og sumarið eftir 22 ára afmælið mitt skráði ég mig í námið loksins. Tveimur vikum seinna kemur í ljós að við hjónaleysin ættum von á barni í apríl. Ég fer því á fyrstu önnina með bullandi morgunógleði allan sólahringinn en held út fyrstu önnina. Drengur fæðist í apríl og ég er mætt aftur í skólan haustið eftir og tók þá aðra og þriðju önn saman og fékk meira að segja samning strax. Það hinsvegar var ekki að ganga því ég hafði ekki löngun í að sjá um öll þrif á stofunni en fá ekkert að læra og fór það svo að ég hætti og fékk ég þá nóg af starfsstéttinni í þokkabót. Ég tók mér 3 ár í pásu. Ég vann sem þjónn, síðan bakari, keypti mér íbúð, gifti mig, jarðsetti uppáhalds vin minn pabba, eignast seinni drenginn, fæ vinnu á Österby, fer á 4. önn, kaupi mér einbýlishús og hér stöndum við í dag. Ég bjóst aldrei nokkurn tíman við að neitt af þessu myndi gerast fyrir mig á meðan á námi stæði! Aftur á móti bjóst ég svosem heldur ekki við að verða rétt að detta í þrítugt þegar ég myndi klára. En hér erum við og er ég þakklát fyrir þessa löngu meðgöngu sem námið mitt hefur verið. Ég hef fengið að kynnast mörgum frábærum og minnisstæðum kennurum í skólanum sem hafa ekki bara kennst mér á fagið mitt heldur líka á lífið og tilveruna. Ég virkilega þakklát fyrir þann skara af fólki sem ég hef gengið að kynnast, samnemendum, kennurum og örðum fagaðilum í kringum Hársnyrtina, hver og einn er minnistæður í huga mér og hefur kennt mér. Ég hef fengið að kynnast fleiri hliðum á faginu, ekki bara að það sé hægt að vinna á stofu heldur svo miklu meira. Ef ekki væri fyrir útskirftarsýninguna hefði mér ekki dottið í hug að ég hefði áhuga á viðburðastjórnun og að ég gæti blandað hársnyrti og því saman. Ef ég hefði ekki fengið tækifæri á að greiða fyrir Biggest Looser hefði ég ekki áttað mig á að vinna á bakvið tjöldin á setti væri eitthvað sem ég gæti mjög vel hugsað mér að gera. Ég hef svo marga möguleika í lífinu, ég get unnið í kvikmyndu, sjónvari og leikhúsi. Ég get verið á stofu eða heildsölu. Ég get verið með viðburðastjórnun sem sérhæfir sig í hársýningum. En fyrst og fremst get ég orðið kennari. Ef ekki væri fyrir kennaran sem ég hef haft hefði ég ekki áhugan á að gerast kennari sjálf. Einn daginn vona ég að ég geti staðið við hlið kennarna í skólanum og kallað þá samstarfsfólk mitt með gífurlegu stolti. Ég geng frá mínu námi afskaplega stolt. Ég kláraði námið mitt á 6 árum, tveimur börnum og hjónabandi ríkari. Ég kláraði.

Rebekka 28 ára Stofa: Hársnyrtistofan Österby Meistari: Björgvin Ragnar Emilsson

01.

Sif Andrésdóttir Ég heiti Sif og er 19 ára gömul stelpa sem er ad fara útskrifast úr hársnyrtideild Tækniskólans haustið 2017. Ég starfa á stofunni Primadonnu þar sem ég er búin að vera læra undanfarin ár og ætla ég að svara nokkrum spurningum um námid mitt og reynslu mína. Afhverju valdi ég hárgreiðsluna? Frá unga aldri hefur mig alltaf langad til að verða hárgreiðslukona og tók ég tækifærið strax eftir grunnskóla að sækja um hjá Tækniskólanum. Ég hóf námið haustið 2014 aðeins 16 ára gömul og tók ég fyrstu 2 annirnar i skólanum áður en ég fékk samning á stofunni Primadonnu sem ég vann i heilt ár áður en ég kom aftur i skólann og kláraði seinustu 3 annirnar. Skemmtilegasta við námið? Það skemmtilegasta vid námið myndi ég segja væri fjölbreytileikinn maður er alltaf að læra eitthvað nýtt og fólkið sem maður hefur kynnst í gegnum ferlið. Mér hefur alltaf fundist herra klippingar, dömu litun/klipping og greiðslur verið mínir helstu styrkleikar og það skemmtilegasta. Maður á alltaf einhverja veikleika sem ég myndi segja að væru permanent og blástur hjá mér. Það sem er svo frábært við námið eru góðir kennarar sem gera allt til að hjálpa okkur til að verða betri og vil ég þakka Sillu sem hefur hjálpað mér mikið við að verða betri i þessum áfanga. Ráðleggingar við yngri nemendur Þótt þið eigið erfitt med einhverja áfanga þá gerist ekki neitt nema að maður æfir sig og spyr kennarana hvað er hægt að gera betur því þau eiga oft mjög góð ráð til að hjálpa okkur áfram. Ég held að helsta vandamálið mitt við permanent og blástur er út af því ég geri ekki mikið af því upp á stofu þannig það er gott að nota tækifærið upp í skóla og gera sem mest af því til að verða betri. Í lokin vil ég bara segja að þetta er búin að vera frábær reynsla og hef ég verið mjög heppin varðandi námið og stofu sem ég er búin að læra hjá seinustu 2 og hálft árið og er planið mitt eftir útskrift að halda áfram þar og byggja upp góðan kúnnahóp en hver veit hvað framtíðin býður í skauti sér ?

Sif 19 ára Stofa: Primadonna Meistari: Jóhanna Margrét Steindórsdóttir

01.

Særós Guðný Jónsdóttir Ég vinn á Hársmiðjunni í Kópavogi og er útskrifarnemi í Tækniskólanum. Ég útskrifast 21. desember í hárgreiðslu. Ég ákvað að verða hárgeiðslukona þegar ég var í áttunda bekk í grunnskólanum á Þingeyri. Þar voru alltaf þrír bekkir saman í stofu þar sem við vorum ekki nógu mörg til þess að vera öll í sér stofu. Einn daginn kom námsráðgjafi í heimsókn frá Ísafirði til að kynna fyrir tíunda bekk hvernig Menntasólinn á Ísafirði virkaði og hvaða áfangar væru í boði, 8 og 9 bekkur fengu að vera með og þá sá ég áfanga í boði sem tengdist hárgreiðslu. Á Ísafirði gat ég tekið grunnnám í hár og förðun og var ég strax alveg viss um að þetta væri fag fyrir mig til þess að læra og vinna með í framtíðinni. Eftir mitt grunnskóla nám skráði ég mig í hárgreiðsluna og fann ég mig strax í henni, þetta var klárlega fyrir mig. Ég tók tvö ár á Ísafirði og tvö og hálft ár í Tækniskólanum með samningnum sem við hárgreiðslunemarnir vinnum á hárgreiðslustofu með meistara. Ég á mjög góða fjölskyldu og ættingja sem hafa stutt mig í þessu námi alveg frá byrjun til enda. Ég er búin að læra mjög mikið á þessum tæplega fimm árum og það er alveg ótrúlegt að þetta sé allt að taka enda. Ég hef þroskast rosalega við þetta nám eins og til dæmis hvernig maður á að koma fram við fólk og vera alltaf kurteis og læra að þjónusta fólk á réttan hátt og þó maður geri mistök lærir maður bara af þeim. Mín sterka hlið myndi ég segja er í uppgreiðslum og það finnst mér rosalega skemmtilegt .Ég hef alltaf verið að greiða dúkkuhausum síðan ég man eftir mér ég hef ekki einu sinni tölu á því hversu margar dúkkur ég átti og þær voru alltaf rosalega fínar um hárið. Alla mína grunnskólagöngu var ég alltaf sú eina sem var að greiða stelpunum og flétta á þeim hárið. Ég hef líka rosa gaman af herraklippingum og skeggi og þar kem ég líka mjög sterk inn. Væri alveg til í að prufa að vinna á rakara stofu bara til að fá að upplifa fjölbreytni í herraklippingum. Í raun finnst mér allt voðalega skemmtilegt sem tengist hári. Það sem mér finnst skemmtilegast er hvað hárgreiðslan er fjölbreytt og hártískan breytist hratt þannig að maður lærir nánast eitthvað nýtt á hverjum degi. Ég hef verið að hugsa um að gaman væri prufa að vinna á rakarastofu í framtíðinni. Ef mér býðst það en samt er ég ekki alveg búin að ákveða hvað ég geri. Ég er líka að hugsa um að ég flytji til Þýskalands og finna stofu til að vinna á. Það eru mjög spennandi tímar fram undan hjá mér en fyrst hef ég hugsað mér að klára sveinsprófið svo eftir það ákveð ég hvað ég geri í framtíðinni.

Særós Guðný 19 ára Stofa: Hársmiðjan hársnyrtistofa Meistari: Birta Sif Melsteð

01.

Særún Gottsveinsdóttir Afhverju valdi ég hárgreiðslu? Þegar ég var lítil sagðist ég alltaf ætla að verða hárgreiðslukona svo liðu árin og ég var enn á sömu skoðun, þegar ég var að klára 10unda bekk og allir voru að sækja um framhaldsskóla ákvað ég samt að skella mér í Borgarholtsskóla og taka stúdentspróf á málabraut því ég var ekki viss að ég vildi alltaf stefna á hárgreiðslu. Eftir Borgarholtsskóla fór ég í Háskólann og lærði þar sálfræði og félagsráðgjöf en fann mig aldrei í því og hætti eftir fyrsta árið. Árið 2014 ákvað ég að slá til og skrá mig í hárgreiðslu með Eygló Mjöll vinkonu minni sem hætti eftir 1 önn. Þessar 5 annir hafa allar verið mismunandi og miserfiðar, þegar ég lít til baka og hugsa um þegar ég var að byrja námið veit ég ekki hvað ég var að gera á þeim tíma, en í dag eru þetta hlutir sem eru svo „léttir“. Á þriðju önn var ég í HMÓ hjá Svövu þegar við áttum að fara á stofu og vinna þar í fjóra tíma til þess að fá sýn á því hvernig er að vera á stofu. Svava valdi stofur sem passa við okkar karakter og stíl, hún valdi Kompaníið fyrir mig sem ég vinn á þann dag í dag. Ég er henni svo þakklát því á þeirri stofu fann ég mig algjörlega, eftir þennan vinnudag fór ég 4 sinnum og sótti um nemasamning og fékk hann svo á endanum ! Ég vann þar stanslaust í 1 ár áður en ég fór á 4 önn, en á þeirri önn missti ég rosalegan áhuga gagnvart náminu og var ekki alveg viss hvar ég stæði. Ég ákvað samt að gefast ekki upp og þegar ég kom á 5.önn breyttist allt, áhuginn jókst og ég varð jákvæðri gagnvart náminu og vinnunni. Sjálfstraustið er búið að byggjast rosalega mikið á þessum seinasta spretti og ég finn fyrir gífarlegum mun á mér í náminu og vinnunni. Hvað lærði ég í skólanum og hvað fannst mér skemmtilegast? Ef ég lít til baka yfir allar annirnar er svo margt sem mér finnst skemmtilegt og sem ég er búin að læra, ég get ekki sagt að permanent og blástur séu í miklu uppáhaldi en dömuklipping og litun verður ábyggilega alltaf mín sterkasta grein. Ég var ekki með mikinn áhuga fyrir greiðslu eða ég bara vissi ekki alveg hvað ég væri að gera fyrr en ég kynntist Eyva, hann er búinn að kenna mér helling og gaf mér allt aðra sýn á greiðslum nú finnst mér þetta orðið virkilega gaman. Ráðleggingar til yngri nemenda Fyrst og fremst að njóta þess að vera í náminu, þetta er alltof fljótt að líða. Ég veit ekki hversu oft maður kvartaði undan því að þessi kennari væri of strangur afhverju maður mætti ekki fara fyrr heim því maður var nú búinn að vera svaka duglegur og blása einn haus, en það eina sem kennararnir vilja er að maður nái árangri og ég gerði mér ekki fullkomnlega grein fyrir því fyrr en núna á seinustu önninni. Ef kennararnir hefðu ekki tönglast endlaust í manni og pressuðu á mann væri maður ekki kominn á þennan stað sem maður er á, sem var algjörlega þess virði. Þegar þú veist ekki hvað þú átt að gera í t.d herraklippingu eða permanent spurðu þá , þú lærir ekkert af því að gera eitthvað sem þú heldur að sé rétt en er svo kolrangt. Þú ert í námi til þess að læra og þú lærir ekkert nema á því að spyrja og gera 1,2,3 eða svona 400 mistök eins og við öll. Ég veit ekki hversu oft ég lenti í því að fá þá hugdettu að ég kynni ekki neitt og væri glötuð í þessu en þá þurfti ég að minna mig á það að ég er ennþá að læra og maður lærir ekki allt á svona stuttum tíma. Svo fyrst og fremst verið öll vinir og haldið utan um hvort annað, ég er búin að eignast bestu vini í heimi sem eru alltaf til staðar þegar það er er eitthvað. Hvað ber framtíðin í skauti sér ? Nú eftir útskrift vil ég fyrst og fremst byrja á því að safna mér inn kúnnum sem eru áreiðanlegir og flest allir skemmtilegir. Ég vil vinna á Kompaníinu í stólaleigu fyrstu árin en svo er draumurinn að stofna mína eigin stofu. Ég veit vel að ég verð ekki hárgreiðslukona að eilífu því mér langar gera svo miklu meira í framtíðinni og prófa nýja hluti. En framtíðin er bara að lifa í núinu og gera hlutina 100% ! Takk fyrir mig.

Særún 25 ára Stofa: Kompaníið Meistari: Aðalsteinn Aðalsteinsson

01.

Telma Erlendsdóttir Ég byrjaði að læra haustið 2014 við Iðnskólann í Hafnarfirði. Þar sem ég hef alltaf haft mikinn áhuga á sköpun af öllum toga fannst mér þetta vera eitthvað sem ég gæti lagt fyrir mig. Það heillaði mig líka alltaf hvað hársnyrtinámið er stórt svið sem síðan veitir manni ótrúlega fjölbreytta starfsmöguleika. Ég fann fljótlega fyrstu vikuna að ég hafði valið rétt og að þetta væri mín svokallaða hilla í lífinu því mér fannst allt mjög spennandi hvort sem það var að fá að klippa toppana eða rúlla upp permanenti. Kennararnir voru líka svo svakalega fjölbreyttir og búnir að eiga flottann ferill á ýmsum sviðum sem ýtti enn frekar undir áhugann hjá hópnum t.d búin að vinna erlendis, í leikhúsum og við hin ýmsu verkefni. Ég komst fljótt á samning eða um jólin 2014 og byrjaði að læra hjá Jónínu Kristínu á hárgreiðslustofunni Fagfólk, þar tók við þessi keyrsla og þá fyrst fór maður að læra. Það voru dálítil stakkaskipti þegar ég fór á 4 önn þó svo ég hafði bestu vinkonu mína með í náminu þá vorum við allt í einu komnar í allt annan skóla og fullt af nýjum andlitum og kennurum. Tækniskólinn og Iðnskólinn í Hafnarfirði höfðu verið sameinaðir. Ég byrjaði svo að vinna í Borgarleikhúsinu haustið 2016 og finnst það alveg hreint frábær vinnustaður, virkilega fjölbreytt verkefni og lifandi þar eru engin kvöld eins. „kúnnarnir“ verða félagar og ef ég mæli með einhverju fyrir ykkur sem eruð að byrja læra þá er það að prófa sækja um í leikhúsunum því það er ótrúlegur lærdómur sem kemur þaðan. Núna eru mjög blendnar tilfinningar að koma yfir mann, spenningur að vera klára og útskrifast en á sama tíma smá depurð að þessi tími sé búinn. Námið hefur verið svo skemmtilegt og fólkið sem hefur orðið á veginum í gegnum skólagönguna svo fullt af innblæstri. 5 önnin hefur án efa verið sú erfiðasta, meiri pressa, fleiri módel, útskriftarsýningin var nú alveg stór pakki í plönun en svo svakalega mikill lærdómur í henni. Ég kynntist henni Fríðu í Regalo þessa önn og hún er nú bara pistill út af fyrir sig þvi hún er þvílíkur demantur, hún bauð okkur Hrefnu að vera aðstoðarmenn á Moroccan Oil sýningu í október með þeim Franck Perez og Emmanuelle Campolieti. Sú sýning opnaði fyrir mér augun enn og aftur hvað þetta fag ég magnað og lifandi. Þetta er svo ótrúlega mikið meira heldur en bara að standa fyrir aftan stólinn dag eftir dag að bera í strípur í hár. Því ef maður vill gera meira með fagið eru tækifærin fjöldamörg.

Telma 24 ára Stofa: Fagfólk Meistari: Jónína Kristín Ólafsdóttir

01.

Una Margrét Árnadóttir Ég byrjaði í náminu haustið 2014 eftir 1 og hálfs árs pásu frá námi eftir að ég kláraði stúdentinn Á þeim tíma sem ég var að ákveða hvaða nám ég ætlaði í kom margt til greina en hárgreiðslan hafði alltaf verið í mínum plönum. Eins og gengur og gerist er samt sem áður erfitt að ákveða og festa sig við eitt og sérstaklega þar sem nánast allir jafningjar stefna á háskólanám þá skoðaði ég þann valkost líka. Ég komst að þeirri niðurstöðu að ég ætlaði að fara í hárgreiðslunámið því áhugi minn hafði alltaf leitað þangað og rökrétt væri að fara sína eigin leið því auðvitað fer maður ekki í nám nema fyrir neinn annan en sjálfan sig. Ég semsagt byrja haustið 2014 í skólanum og tek þá tvær annir. Ég fann strax að ég hafði gaman að að vera í skapandi umhverfi og hver dagur bauð upp á eitthvað nýtt og skemmtilegt. Í maí 2015 komst ég svo á samning hjá Kompaníinu og hef verið á þeirri stofu síðan þá. Ég kláraði nemasamninginn síðastliðið sumar, fyrir síðustu önnina en vann svo einnig með skólanum áfram á stofunni. Það sem er næst á dagskrá hjá mér er vinnan uppá stofu og undirbúningur fyrir sveinsprófið sem verður í mars. Stefni ég svo á að vinna áframhaldandi á Kompaníinu og láta svo tímann leiða í ljós hvernig næstu ár munu verða. Ég hef mikinn áhuga á að halda áfram að læra, því þetta fag snýst um það að halda sér á tánnum og fylgja tískustraumum. Gaman væri að flytja út og/eða sækja alls kyns námskeið í öðrum löndum, leikhús heilla mig einnig.   Við sem erum að útskrifast fylgjum gamla kerfinu sem eru 5 annir í skóla og að ljúka 72 vikum á nemasamning. Ég tók fyrstu 2 annirnar og svo árspásu þar sem ég vann á samning og mætti svo aftur í skólann eftir það og kláraði síðustu 3 annirnar og vann upp samninginn hægt og rólega á meðan. Það sem ég fílaði við það er að ég lærði grunnatriðin í skólanum og gat hægt og rólega lært meira og betur hvernig ég myndi nýta þetta í starfi uppá stofu. Mér fannst mjög gott að koma svo í skólann og hafa meiri sans fyrir hlutunum og hafa lært ýmislegt upp á stofu sem ég gat nýtt mér í skólanum og eiga þá 3 heilar annir eftir. Ég er mjög heppin að vera á stórri stofu (16 fagmenn) með svo hæfileikaríku fólki, að hafa fengið að fylgjast með öllum fagmönnunum, getað fengið að sjá hversu ólíkir fagmenn allir eru og tileinkað sér tækni sem þér líkar hjá öðrum og læra af .     Áður en ég byrjaði í skólanum hafði ég alltaf fengið þá spurning hvort það væri ekki svo rosalega erfitt að komast á samning, að það væri flestir sem hættu í náminu snemma því lítið væri í boði af nemastöðum. Einhvern veginn var búið að stimpla það inn í hausinn á manni fyrirfram að það væri svo rosalega erfitt að komast á samning og það væri nánast bara ekki hægt, ef svo var þú vissir af einhverjum sem væri á samning þá væri það ægileg heppni. Mig langar bara að stoppa flesta þarna því það sem ég lærði á mínum ferli var að þú getur allt ef þú ætlar þér eitthvert, ef þú sýnir fram á að þetta sé eitthvað sem þú vilt, ert duglegur og vinnusamur þá er ekkert að fara að koma í veg fyrir að þú sért að fara að komast á samning og klára námið. Heppni hefur ekkert með hlutina að gera, ef þú hefur komið þér á þann stað sem þú óskaðir þér þá er það afþví þú vannst vel fyrir því og uppskarst eins og þú sáðir. Svo mín ráðlegging til yngri nemenda er að hafa trú á sjálfum sér og láta hlutina gerast J    Ég er mjög þakklát fyrir minn tíma í skólanum og öllum þeim sem að ég hef fengið að kynnast, bæði kennurum og nemendum. Ég er mjög heppin að fá að vera í þeim útskriftarhópi sem ég er í, því þessi hópur er algjör snilld. Um jólin erum við 19 að fara að útskrifast af deildinni og höfum við farið í gegnum alla tilfinniskala þessa önnina. Síðasta önninn hefur by far verið sú erfiðasta, skemmitlegasta, lærdómsríkasta og reynslumesta. Það verður skrítið að mæta ekki í skólann aftur í janúar því manni finnst tíminn hafa liðið svo hratt. En núna er komið að útskrift og langar mig að þakka öllum á hárgreiðsludeildinni fyrir snilldar 3 og hálft ár !

Una Margrét 24 ára Stofa: Kompaníið Meistari: Aðalsteinn, Elvar Logi og Daði

01.

Vigdís S. Sól Sigurðardóttir Ég er 26 ára gömul og að mestu leiti úr Hafnarfirði. Ég bý þar með kærastanum mínum og saman eigum við 4 ára gamlan son. Ég byrjaði í náminu þegar hann var 10 mánaða. Ég var þá búin með allt bóklegt fyrir brautina, en ég kláraði það markvisst í iðnskólanum í hfj því ég stefndi lengi á hárgreiðslu en var ekki alltaf viss. Ég ætlaði að verða "hárgreiðslukona" frá því ég var um 5 ára. Frænka mín vann í þjóðleikhúsinu og greiddi þar leikurum. T.d Línu Langsokk! Hún greiddi líka fósturmömmu minni þegar hún giftist pabba mínum. Mér fannst enginn fallegri þá! Þegar ég varð eldri heillaði sálfræðin mig mikið, sem og vinna með börnum. Ég var því lengi vel tvístígandi hvort ég myndi læra sálfræði eða hárgreiðslu, en oft er sagt að hársnyrtar séu líka sálfræðingar. Ég er ekki viss um að ég hefði haft þroskann og agann í námið hefði ég byrjað fyrr. Ég hefði heldur ekki kynnst vinkonum mínum, sem verða það örugglega alltaf. Svo þó ég vildi stundum hafa byrjað fyrr, þá er ég fljót að skipta um skoðun aftur. Mig langar að segja við alla sem hafa áhuga á náminu, að það er ekki alltaf bara punt og pjatt. Þetta er mikil vinna. En líka hriklega skemmtinlegt! Svo langar mig sérstaklega að koma skilaboðum til þeirra sem eiga börn, og ung börn, að það er ekkert sem stoppar ykkur. Ég mætti sennilega alltaf betur en þau barnlausu. Mér var eiginlega sagt að þetta væri ógerlegt með svona lítið barn. En aldeilis ekki! Baklandið er samt sem áður nauðsynlegt og hefði ég ekki getað náð mínum draumum og markmiðum án fjölskyldu minnar og tengdafjölskyldu. Kennararnir mínir sýndu mér líka mikinn skilning. Í framtíðinni opna ég örugglega mína eigin stofu, ekki veit ég hvernig eða hvenær... en vitið til! Námið í heild sinni er dásamlegt, reynir mikið á þolinmæðina. En ég er Naut í stjörnumerki og hef mikla þolinmæði.. eða þannig. Takk fyrir allt allir þeir sem komu að náminu mínu á einn eða annan hátt!

Vigdís S. Sól 26 ára Stofa: Greiðan Meistari: Hrafnhildur Arnardóttir

01.

FÖRÐUN

Reykjavík Make Up School var í samvinnu við okkur og komu nemendur þeirra til að farða módelin. https://www.facebook.com/reykjavikmakeupschool/

LJÓSMYNDIR AF INNKOMUM Á SÝNINGUNNI Odd Stefan ljósmyndari

Rúmlega 400 gestir mættu á sýninguna og það var gaman að sjá sívaxandi áhuga fagfólks og atvinnulífsins á þessum viðburði og lætur sig greinilega ekki vanta.

VERÐLAUNAAFHENDING Veitt voru þrenn verðlaun í greiðslukeppninni sem dómararnir úr atvinnulífinu Jóhanna Khorchai, Árni Eiríkur og Steinunn Ósk dæmdu sem framúrskarandi. Sunna var tengiliður við dómarana.

Mrs. Emma right Samples text

Útvarpsmaðurinn Siggi Gunnars var kynnir sýningarinnar og sá um fjörið eins og honum er einum lagið.

Mrs. Emma right

Dómarar fóru afsíðis í fylgd Eyvindar til að dæma

Samples text

greiðslumódelin 19 á meðan sá Mike um að kenna sýningargestum nokkur salsaspor í boði Salsa Ísland.

Mrs. Emma right

Verðlaunasætin þrjú fyrir greiðslur.

Samples text

Verðlaun fyrir 1. sæti hlaut Klara Ívarsdóttir Verðlaun fyrir 2. sæti hlaut Særós Guðný Jónsdóttir Verðlaun fyrir 3. sæti hlaut Atli Már Sigurðsson

Regalo bauð uppá Instagram myndavél í anddyrinu á sýningunni. Þar skemmti fólk sér konunglega í allskonar uppstillingum ;-)

DIMMITERING 24. nóvember birtust 19 Stitch-ar og stilltu sér upp í hefðbundna myndatöku í stiganum með Ragnheiði Bjarnadóttur skólastjóra Handverksskólans og kennurunum Helgu Rakel, Hrönn, Hafdísi fagstjóra, Helgu Bjartmars og Sillu. Á myndina vantar Eyvind og Jonnu.

Það er óhætt að segja að þessi hópur hafi litað bæinn bláan þennan dag. t i l

H ó p u r i n n v a r s k í r ð u r H e l g a B j a r t m a r s h e i ð u r s k e n n a r a n u m þ e i r r a

Nokkrar myndir frá ratleik skólans sem “Helga Bjartmars” vann auðvitað ;-) H ó p u r i n n v a r s k í r ð u r H e l g a B j a r t m a r s

Fylgjist með okkur á samfélagsmiðlunum og sækið issuu appið til að skoða tímaritið í símanum eða spjaldtölvunni.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore.

Place your nicest product picture here P o w e r f u l

t e m p l a t e Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempo.

Útskriftarsýning hársnyrtinema Tækniskólans