Lindennieuws
De Drie Linden
Voor en door iedereen van De Drie Linden
Het lijkt allemaal zo normaal
Maar dat is het eigenlijk wel
De geuren van een herfstig bos
De stappen die ik tel De
Die
In
Omgeven
Vol
Van de domeinmanager
Kleine momenten, grote herinneringen
Herinneringen zijn een kostbaar deel van wie we zijn. Maar voor mensen met dementie raakt de toegang tot die herinneringen soms verstopt, versluierd of versnipperd. Juist daarom krijgen kleine momenten nóg meer betekenis. Ze vormen geen hoofdstukken in een verhaal, maar losse zinnen die licht geven — in het nu.
Binnen onze locaties zien we dagelijks hoe een geur, een lied, een aanraking of een simpel gesprek ineens iets kan openen. Niet altijd een complete herinnering, maar wél een gevoel van herkenning, rust, verbinding. En dat is misschien nog wel waardevoller dan het ophalen van feiten.
Naasten spelen hierin een onmisbare rol. Zij kennen het levensverhaal, de gewoontes, de toon waarop iemand graag wordt aangesproken. Maar het kan soms best lastig zijn: Hoe betrek je iemand bij een gesprek over herinneringen die ze zelf niet altijd meer kunnen terughalen?
Gelukkig kan dat op veel kleine, liefdevolle manieren:
• Begin bij het moment zelf. In plaats van te vragen: “Weet je nog…?” kun je delen wat je ziet: “Kijk, deze tulpen stonden vroeger ook altijd bij jullie op tafel.” Dat nodigt uit zonder druk.
• Gebruik zintuigen. Een stukje muziek, een geur van vroeger, een broodje dat iemand altijd lekker vond — zintuigen brengen vaak meer teweeg dan woorden.
• Vertel een herinnering vóór. Niet als test, maar als geschenk: “Ik moest vandaag denken aan die vakantie aan zee. Jij kon altijd zo lachen om die meeuwen.” Dit geeft ruimte om aan te haken, of gewoon mee te genieten.
• Laat stilte ook goed zijn. Herinneringen hoeven niet teruggevonden te worden om betekenisvol te zijn. Samen zijn is al herinnering.
• Sluit aan bij emoties, niet bij het verleden. Een glimlach, een blik, een ontspannen houding — dat is waar het om draait. Het gevoel blijft, zelfs als de feiten vervagen.
Het mooie is, door dit soort kleine gebaren ontstaat er toch iets groots. Een moment van nabijheid, van ontspanning, van ‘wij’. Momenten die misschien niet worden opgeslagen als herinnering, maar die wél bijdragen aan welzijn en verbinding.
Wij willen een omgeving blijven creëren waarin deze kleine, waardevolle momenten kunnen ontstaan. Een omgeving waar naasten welkom zijn, waar tijd is voor vertraging, en waar we samen oog blijven houden voor wat telt — ook, en misschien juist, wanneer herinneringen vervagen.
Mijn vraag aan u is:
Hoe creëert u momenten waarop u samen kunt genieten — ook zonder dat de herinnering terug hoeft te komen?
Veel leesplezier met deze uitgave.
Hartelijke groet, Pascal van der Kraaij Domeinmanager Expertise Dementie Locaties Nebo, Swaenehove en De Drie Linden
Van de teammanagers
Het is makkelijk om in de hectiek van de dag de waarde van een klein gebaar over het hoofd te zien. Maar juist de kleine gebaren kunnen een diepe indruk achterlaten en verbinding tussen mensen tot stand brengen. Een klein gebaar kan een groot verschil maken in de dag van de ander, het geeft het gevoel dat er aan je wordt gedacht en dat je gezien wordt.
Bij ons in De Drie Linden kunnen die kleine momenten ook een groot verschil maken. Dat zit hem vaak niet eens in presentjes maar vooral in een glimlach die je iemand schenkt of de manier waarop je een bezoeker ontvangt.
In tijden van verlies van een geliefde of verdriet als je niet meer in je eigen huis kan blijven wonen voelen mensen zich vaak overweldigd, eenzaam en kwetsbaar. Juist op zulke momenten kunnen kleine gebaren een wereld van verschil maken. Het hoeft niet groot of ingewikkeld te zijn; het gaat om de liefde, aandacht en het medeleven dat je toont. Een oprecht gebaar, hoe eenvoudig ook, kan iemand het gevoel geven dat ze er niet alleen voor staan en de landing in de nieuwe woonsituatie verzachten.
Uiteindelijk draait het allemaal om het creeren van verbinding. Elk klein gebaar, hoe eenvoudig ook, draagt bij aan het versterken van relaties en het verspreiden van positiviteit. Het is de moeite waard om stil te staan bij de impact die je kunt hebben met een simpele handeling. De glimlach die je op een
gezicht tovert, de warme herinnering die je achterlaat, dat is de ware kracht van kleine gebaren.
Laten wij allemaal bewuster zijn van de impact van kleine gebaren en een blijvende indruk achter laten bij degenen die ze ontvangen.
Teammanagers De Drie Linden Connie Kremers, Connie Roomer en Linda Pabbruwee
Van de psycholoog
Als psycholoog in het verpleeghuis word ik dagelijks herinnerd aan hoe klein geluk kan zijn en hoe groots de impact ervan is. In mijn werk zie ik dat het niet altijd de grote interventies zijn die het verschil maken, maar juist de momenten die voor vele anderen onopgemerkt voorbij zouden gaan. De betekenis van het woord ‘herinneringen’ is bij mensen met dementie natuurlijk vrij ambigu. Het feit dat iemands brein niet alles meer kan vasthouden, betekent niet dat het gevoel dat niet kan.
Ik denk aan een bewoner die maandenlang niet naar buiten kon gaan. Toen we samen naar buiten gingen begon het zachtjes te regenen. Mijn eerste reactie was om weer naar binnen te gaan, maar de vrouw gaf aan dat ze het juist zo ontzettend fijn vond om, na maanden, juist weer eens regen op haar gezicht te voelen.
Dit deed me aan het denken zetten. Ook de simpele vraag: “Kunt u mij even helpen?” kan van grote waarde voor iemand zijn. Voor veel bewoners die zich lange tijd nutteloos hebben gevoeld betekent dat enorm veel. Iemand kan weer iets bijdragen, hoe klein ook. Dat gevoel van betekenis is essentieel voor ieders eigenwaarde. Muziek is een ander krachtig voorbeeld. Samen luisteren of zingen brengt mensen ineens weer in contact, met zichzelf en met elkaar. Zo kunnen bewoners die normaal weinig spreken soms woord voor woord
meezingen en komen er soms herinneringen van vroeger omhoog.
Voor sommige mensen kan een verhuizing naar het verpleeghuis ook betekenen dat iemand, na een lang sociaal isolement thuis, eindelijk weer onder de mensen is. Dan kan ineens de kleinste interactie van grote betekenis zijn.
Voor naasten liggen die kleine momenten vaak net zo dichtbij. Samen elkaars hand vasthouden, een bekende maaltijd meenemen of een liedje van vroeger opzetten. Het zijn geen grote gebaren, maar ze zijn vaak van grote waarde voor iemand en hebben vaak meer invloed dan je zou denken.
Cathelijne van Lunteren Psycholoog
Van de geestelijk verzorger
Ramadan Mubarak!
Op 17 februari begon de Ramadan, de islamitische vastenmaand die dit jaar tot en met ongeveer 19 maart loopt. Daarna vieren moslims Eid alFitr, in de Nederlandse mond ook wel het Suikerfeest genoemd. De precieze data verschillen per jaar, omdat ze worden bepaald door de islamitische jaarkalender en de stand van de maan. Voor moslims behoort deze periode tot de belangrijkste momenten van het jaar.
Tijdens de Ramadan wordt er van dageraad tot zonsondergang gevast: o.a. niet eten, niet drinken. Pas na zonsondergang wordt het vasten verbroken met een gezamenlijke maaltijd, de Iftar. De letterlijke betekenis daarvan is dan ook: het verbreken van het vasten
De Ramadan kent verschillende tradities, maar centraal staat de aandacht voor het geloof, voor elkaar en voor het goede doen. Mensen bidden vaker samen, geven aan hulpbehoevenden en nodigen elkaar uit voor de Iftar. Het is een feest dat staat voor verbondenheid, zorg en gastvrijheid. Tegelijkertijd is het een feest dat vraagt om innerlijke reflectie.
Men stelt zichzelf vragen zoals:
• Hoe kan ik mijn band met Allah (God) versterken?
• Wanneer voel ik mij verbonden met Allah?
• Wat kan ik, binnen mijn mogelijkheden, nog betekenen voor iemand anders?
• Hoe kan ik verbonden blijven met de mensen om mij heen — naasten, buren, zorgmedewerkers?
• Welke positieve gewoontes wil ik vasthouden?
• Wat is voor mij belangrijk tijdens deze periode (ook als ik zelf niet meer kan vasten)?
• Wat heb ik de afgelopen tijd over mezelf ontdekt — in mijn kracht, mijn kwetsbaarheid, veerkracht?
• Waar wil ik mijn tijd aan besteden?
De Iftar vierden we op 26 februari ook in De Drie Linden! Bewoners, naasten en medewerkers kwamen samen om te eten, herinneringen te delen over deze traditie en stil te staan bij wat deze periode voor hen betekent. Moslim of niet: iedereen was welkom. Met steeds meer islamitische bewoners en collega’s in ons huis is dit een waardevolle nieuwe traditie die ons samenbrengt.
Moge deze maand en de momenten van samenzijn ons allen goede herinneringen, verbinding en steun brengen.
Een hartelijke groet – ook namens collega’s Maarten Rienks (geestelijk verzorger) en Jamila Bouras (begeleider sociaal netwerk),
Kim Laarman Geestelijk verzorger
Van de Cliëntenraad
Graag geef ik een overzicht van de activiteiten van onze cliëntenraad vanaf oktober 2025.
Natuurlijk waren er de vergaderingen:
• In oktober sprak de CR met de teammanagers onder andere over het opendeurenbeleid. Dit beleid is een wettelijke verplichting dus betreft heel Saffier. Daarom wordt dit onderwerp eerst besproken in de CCR (centrale cliëntenraad), daarna zal het per locatie bekeken worden en zal er ook per locatie een beleid moeten komen. Familie wordt dan natuurlijk op de hoogte gesteld. Dit blijft een terugkerend item op onze vergaderingen.
• Onze Suus gaf aan te stoppen met de CR.
• In de vergadering van 3 december gaf Paul het voorzitterstokje over aan Rita. Paul blijft actief met het accent op de CCR. Daarnaast mochten we John van de Lem verwelkomen als toehoorder… hoera , hij wil.
In dit Lindennieuws stelt hij zich aan u voor.
• In de vergadering van januari namen we afscheid van Ramon van ‘t Wout. Vier jaar
zeer actief geweest in onze CR. John van de Lem trad officieel toe als raadslid. Met de teammanagers werd er vooral over het jaarplan 2026 gesproken.
• Dan zijn er die ‘kleine momenten’ waar wij ook zichtbaar waren, te denken aan etagebezoeken, de herdenkingsbijeenkomst, de centrale kerstviering, Sinterklaas en familiebingo. En op 17 december ging de CR op pad om iedere bewoner een kerstattentie te brengen, dit resulteerde in veel persoonlijke gesprekjes.
Kleine momenten, niet voor iedereen is het weggelegd om deze te mogen herinneren. De CR doet het zeker… misschien niet als grote, maar wel als dankbare herinneringen.
Überhaupt is het lid zijn van de cliëntenraad heel dankbaar ‘werk’.
Even voorstellen...
John van der Lem
Lid cliëntenraad
Mijn naam is John van der Lem. Sinds begin dit jaar ben ik lid van de cliëntenraad van de Drie Linden. Ik woon in Wateringen met mijn vrouw Anita en heb een financieel administratieve achtergrond. Ik kijk graag naar een Britse of Scandinavische detective en ben geïnteresseerd in geschiedenis en techniek. Ook is het heerlijk om bij wat beter weer te wandelen en vlinders of andere insecten te fotograferen, als die tenminste eens een keer een beetje stil willen zitten.
Sinds anderhalf jaar woont mijn moeder in de Koningslinde. Tijdens een bijeenkomst ben ik in contact gekomen met Johan die
mij vertelde wat de cliëntenraad doet. De cliëntenraad wil een stem bieden voor de bewoners van de Drie Linden, een luisterend oor voor hun naasten en van daaruit een gesprekspartner zijn met het management.
Om het wat eenvoudiger te brengen: de raad is er voor het belang van de bewoners en als er iets verandert of niet goed gaat, kunnen wij dat onder de aandacht brengen bij de leiding van De Drie Linden. Natuurlijk staan we ook open voor tips die het verblijf van de bewoners kunnen verbeteren.
Het is een gezellige groep die toch ook zijn taak serieus neemt en daarom regelmatig aanwezig is bij bijeenkomsten die worden georganiseerd. Op die manier hopen wij contact te krijgen met de bewoners en te horen wat er speelt. Ook gaan we regelmatig de gebouwen door (etagebezoeken) en kijken wat daar gebeurt. We praten met de bewoners, het personeel en informeren naar ontwikkelingen. Verder sluiten we aan bij mantelzorgdagen en andere evenementen, zodat we de familie van de bewoners ook kunnen spreken. Jaarlijks wordt er een uitstapje georganiseerd voor bewoners en hun naasten, waarbij nadrukkelijk ook bewoners zonder naasten worden uitgenodigd en natuurlijk hebben we periodiek overleg met de teammanagers.
Heeft u vragen of tips, benader dan Hanny, Rita, Viola, Johan, Paul of mij. Natuurlijk kunt u ook mailen: c.dedrielinden@saffiergroep.nl
Even voorstellen...
Michelle van Lith
Gastvrijheidscoördinator
Mijn naam is Michelle van Lith, ik ben 36 jaar en sinds 12 januari 2026 werk ik met veel plezier bij Saffier De Drie Linden als gastvrijheidscoördinator. Een nieuwe functie waar mijn hart meteen sneller van ging kloppen en dat zegt genoeg!
Met een zorgachtergrond als EVV’er én 10 jaar ervaring als zelfstandig horecaondernemer neem ik een flinke dosis gastvrijheid, ondernemerschap en mensenkennis mee. Verbinding maken, duidelijkheid creëren en zorgen dat iedereen zich welkom voelt: daar krijg ik energie van. In mijn rol ben ik verantwoordelijk voor het schoonmaakteam en draag ik op verschillende vlakken
bij aan de gastvrijheid voor bewoners, familie, collega’s en personeel. Ik houd van korte lijnen, samenwerken en een fijne sfeer waarin iedereen zich gezien voelt.
Ik werk 32 uur per week en kijk er enorm naar uit om collega’s binnen Saffier, maar ook de bewoners en de naasten van bewoners te leren kennen.
Dus zie je me lopen? Zwaai, spreek me aan of maak een praatje, ik doe gezellig mee!
Uitnodiging
Vrijwilligersbijeenkomst Saffier
Datum Woensdag 25 maart
Inloop 13:30 uur
Programma
13.30 - ca. 16.00 uur
Afsluitende borrel 16:00 uur
Locatie
WZP Loosduinen
Willem III Straat 36 2552 BR Den Haag
Dit jaar organiseren we weer een themamiddag voor al onze vrijwilligers. Samen staan we stil bij rouwverwerking in de brede zin : verlies, verandering en alles wat je kunt tegenkomen als partner, familielid, vriend en/of betrokkene.
Je volgt twee workshops , met ruimte voor delen, creativiteit, luisteren en inspiratie. We sluiten af met een gezellige borrel .
Aanmelden kan via vrijwilligerswerk@saffiergroep.nl of bij je eigen vrijwilligerscoördinator.
Hopelijk zien we jullie daar!
Interview
uit de Volkskrant 13-12-2025:
Het verpleeghuis is niet de hel op aarde
Evelien
van Veen
Interviewt nabestaanden voor haar rubriek Leven na de dood in Volkskrant Magazine 11 dec 2025
Anne Bannink (71, gepensioneerd hoofddocent taalkunde aan een universiteit): ‘Toen Henk op zijn 75ste onverwacht slecht scoorde bij een geheugentestje op internet, dacht ik: alzheimer, dat kunnen we aan. Maar Lewy body-dementie, de diagnose die volgde, bleek een ander verhaal. Henk kreeg wanen. Het begon met mensen op het duinpad als hij aan het hardlopen was; hij zag ze in de verte staan, maar als hij dan dichterbij kwam, waren ze weg. Later speelde het ook thuis: zag hij zijn zonen opeens in de hoek, terwijl die allang het huis uit waren.
‘Van mij kende hij drie versies: Anne 1, 2 en 3. Anne 1 was zijn wettige echtgenote, Anne 2 was ik zoals ik fysiek bij hem was, in bed of in de kamer. Anne 3 had verschillende gedaantes: het meisje dat het eten klaarmaakte, of de mevrouw van de ANWB. Ik ging erin mee, anders leverde het veel te veel stress op. Dus als we naar een weekendhuisje gingen en hij zich afvroeg of dat wel mocht van Anne 1, opperde ik: bel haar even. En dan zei ik aan de telefoon dat het goed was. Daarna was hij gerustgesteld.
‘De computer snapte hij niet meer, de stiltefunctie van zijn piano, één knopje, kon hij niet meer bedienen. Elke dag moesten we de financiën doornemen om zijn zorgen daarover weg te nemen, daarin was hij heel dwingend. Als hij ’s avonds om 9 uur naar bed ging, moest ik mee. Om de paar uur werd hij wakker en dan moest ik voorkomen dat hij in zijn onderbroek naar de buren liep, want dáár
was zijn huis. En als hij meende dat de buitenlamp stuk was, moest ik daar meteen naar kijken, anders werd hij razend. Ik ontdekte een heel zorgzame, geduldige kant van mezelf in die tijd. Ik moest hem beschermen en zo gelukkig mogelijk houden. Boos werd ik niet, nee, hij kon er immers niets aan doen.
Visitegedrag
‘Henk was 54 en ik 44 toen we elkaar ontmoetten, we hadden allebei al kinderen uit een eerdere relatie. We hebben altijd een ongelooflijk gelukkig huwelijk gehad, een totaalhuwelijk noemde ik het. Het was echt potje-dekseltje: we reisden samen, we hadden een zeilboot, we konden enorm lachen en onze gesprekken hielden nooit op. Henk was muzikaal, sportief, schreef een roman na zijn pensioen; hij was mijn grote liefde en mijn beste vriend. Maar door zijn dementie begon ik hem kwijt te raken. Als de kinderen er waren, of vrienden, was hij op zijn best, dat noemen ze visitegedrag in de zorg. Als mantelzorger word je eenzaam, want niemand maakte hem mee zoals ik.
‘Ik voelde me ellendig en schuldig toen Henk naar het verpleeghuis moest. Terugkijkend is dat volkomen onnodig, maar toen dacht ik: het verpleeghuis is de hel op aarde, het einde van alles, een afvalputje, je doet iemand wég. Allemaal niet waar, weet ik nu. Maar dat is toch het beeld dat we krijgen ingeprent. Liever euthanasie dan het verpleeghuis – hoe vaak lees je niet zoiets?
‘De eerste paar maanden was hij onrustig, maar daarna werd hij een lieve en gezellige patiënt. De wanen verdwenen. Ons contact werd heerlijk, het was een nieuwe start. Ik verklaar het zo: thuiskwam er bezoek dat hem anders kende, daar stond zijn computer met een half boek dat op hem wachtte, hij moest van alles, terwijl hij het niet meer snapte en kon. In het verpleeghuis kon hij ontspannen. Hij hoefde niets meer. En wij kregen een nieuw soort intimiteit.
Een missie
‘Lange gesprekken gingen niet meer, maar iets als: ‘Dat met die studenten...’ ‘Ja, dat was een leuk project, hè?’, was voor ons een volkomen bevredigend gesprek. We begrepen elkaar. We maakten tochtjes op de duofiets en dan konden we vreselijk lachen om iets kleins, een oud grapje dat we herhaalden, dat was er allemaal nog. Of ik zette hem onder de douche en ging hem scheren, we bezochten een concertje in het verpleeghuis en dan hadden we een topmiddag. Dit was zijn nieuwe thuis en daarvan wilde ik deel uitmaken, dus aan allerlei activiteiten deed ik mee.
‘John de Wolf, de voormalig voetballer, zei laatst op tv: mijn moeder herkent me niet meer, dus ik ga niet meer op bezoek. Stond ik met iemand in de gang te praten, dan herkende Henk me óók niet. Maar liep ik, zoals al-
tijd, met gespreide armen naar hem toe, dan kwam er een brede lach op zijn gezicht. Over mensen met dementie wordt vaak gedacht: ze zijn gek, of: ze zíjn er niet meer, maar onder die laag symptomen van zijn ziekte was Henk er nog wel degelijk.
‘Dus nu heb ik een beetje een missie: met dementie in een verpleeghuis wonen ís niet de hel die er vaak van wordt gemaakt. Ik heb er twee boekjes over geschreven: Zonder en Wind tegen, en ik praat er wel eens over op een podium. Natuurlijk was het ingewikkeld: ik rouwde óók om Henk, terwijl hij er nog was. Maar er was ook nog veel van de oude Henk over. Als hij dood had gewild in plaats van naar een verpleeghuis, hadden we twee heel gelukkige jaren gemist.
Bijna eufoor
‘Eind maart 2024 kreeg hij last van een oude liesbreuk. Opereren was een risico: van de narcose zou hij een vreselijk delier kunnen krijgen, er was kans op een stoma, hij zou flink achteruit gaan. Ik stond naast zijn bed met zijn zoons te overleggen toen we hem hoorden: ‘Laat me maar gaan.’ In de ambulance terug naar het verpleeghuis keek hij naar de blauwe lucht en zei toen tegen me: ‘Mooie bomen.’ Het leven gaat door, zei hij daarmee eigenlijk: blijf de schoonheid, zien, geniet ervan. Tot op het laatst was hij nog zorgzaam voor mij.
‘Ik was en ben zo trots op hem, ik was na zijn dood soms bijna eufoor. Tegelijkertijd ben ik diep verdrietig. Ik was zielsgelukkig met hem en hij is er niet meer, dat is een ramp, daar kan ik kort over zijn. Maar dan lees ik Beladen huis van Christien Brinkgreve en denk ik: dat lijkt me nog veel ingewikkelder, rouwen als je elkaar al zo kwijt bent geraakt.
‘In Henks verpleeghuis ben ik gebleven als vrijwilliger. De meeste bewoners zijn heel makkelijk gelukkig te maken: samen eten, drinken, verhalen vertellen, zingen, het gaat op die plek om de essentie van het leven. Het doet me goed om daar te zijn. Als ik het vergelijk met de veertig jaar dat ik me staande moest houden op de universiteit met al het gekonkel en het gedoe daar, denk ik: dit is mijn nieuwe leven, laat mij maar in het verpleeghuis zijn.’
Wind tegen - Windtegen | bol Zonder - Anne Bannink over liefde in tijden van dementie | bol
Wist je dat?...
Bezoekersvergunning
Rondom De Drie Linden geldt elke dag betaald parkeren van 18.00 tot 24.00 uur. Komt u regelmatig op bezoek bij een familielid of dierbare tijdens deze tijden? Dan is het wellicht handig om een bezoekersvergunning aan te vragen.
Let op: de vergunning wordt aangevraagd op naam en adres van de bewoner (dus uw familielid of dierbare).
U vraagt de bezoekersvergunning als volgt aan:
Aanvragen digitaal
• Ga naar de website: www.denhaag.nl/nl/parkeren/parkeer vergunning-voor-bezoekers-aanvragen
• Op deze pagina vindt u een uitleg. Klik op de groene balk “Vergunning aanvragen”
• Log in met de DigiD van de bewoner van De Drie Linden (dus niet met uw eigen DigiD).
• Het formulier wordt automatisch ingevuld. Geef vervolgens aan dat u een bezoekers vergunning aanvraagt. De kosten zijn €33,40 per jaar.
• Wanneer u betaalt via iDEAL of automatische incasso, ontvangt u binnen een week een meldnummer en pincode waarmee u kunt parkeren.
Aanvragen per brief of e-mail
Heeft u geen computer of wilt u de vergunning liever schriftelijk aanvragen? Dit duurt iets langer, maar is zeker mogelijk. U kunt een aanvraagformulier invullen en opsturen naar de gemeente.
Let op: voor dit formulier heeft u het Burgerservicenummer (BSN) nodig van uw familielid of dierbare die in De Drie Linden woont. U vult ook het adres van De Drie Linden in, inclusief het kamernummer van uw familielid of dierbare – niet uw eigen adres.
Gebruik van de bezoekersvergunning
Als uw bezoekersvergunning is geregeld, ontvangt u een meldnummer en pincode.
Let op: bij elk bezoek moet u zich aanmelden met deze code om gebruik te kunnen maken van de vergunning.
U heeft hiervoor nodig:
• Uw meldnummer en pincode
• Uw kenteken
• De begin- en eindtijd van het parkeren
U kunt zich aanmelden via verschillende manieren:
• Via de app, die u kunt downloaden vanaf de eerdergenoemde website
• Via de website, door te klikken op de knop “Aan- en afmelden”
• Via de telefoon, door te bellen naar: 070 - 890 00 20
Bij al deze opties toetst u de benodigde gegevens in.
Let op: deze bezoekersvergunning is niet geldig in winkelstraten of winkelgebieden.
Heeft u vragen of behoefte aan extra uitleg? Neem gerust contact met ons op. Wij helpen u graag!
Wij hopen dat deze informatie u helpt en wensen u veel gemak bij het bezoek aan uw dierbare in De Drie Linden.
Natuurbeleving
De lente – een nieuw begin
De zon schijnt, de bloemen bloeien, de korte dagen zijn nu echt voorbij en dat geeft ons mensen een vrolijk gevoel. We krijgen lentekriebels en alles nodigt ons uit om meer de natuur in te trekken, langer buiten actief te zijn en de vitamine D op te nemen die we zo goed kunnen gebruiken.
Buiten kun je al je zintuigen weer laten verwennen. De vogels laten zich volop horen, de eerste bloemen komen tot bloei en dieren komen weer meer in het zicht. Alles roert zich en of je nu geniet van uitzichten of juist van turen naar insecten of vlinders, er is voor iedereen wat te zien.
Langs de waterkant staat het groot hoefblad in bloei. Wat bijzonder is aan deze plant is dat hij eerst zijn bloem laat zien, later komen pas de grote karakteristieke bladeren.
In het loofbos komt de bosanemoon en het speenkruid tot bloei en samen kleuren ze de grond onder de bomen. Daarnaast komt er nog veel meer tot bloei en als je goed om je heen kijkt zie je dat bij de berk, de katwilg, de dovennetel, het herderstasje en de grote ereprijs ook ontstaan. Bloeit het nog niet? Kijk dan eens naar de knoppen, deze zijn vaak net zo prachtig als het blad of de bloem die eruit voortkomt.
Het is ook de tijd van de voorjaarstrek van vogels. Er zijn vogels die bij ons overwinterd hebben en weer wegtrekken, maar ook vogels die terugkomen om bij ons te komen broeden. In maart kun je langs de kust en op de Waddeneilanden deze vogels goed bekijken. Vogels die terugkomen zijn o.a. tjif-tjaf, zomertaling, zwartkop, blauwborst, kleine plevier, bruine kiekendief en natuurlijk onze nationale vogel de Grutto.
De weelderige bloei van de Sleedoorn
Insecten vinden vroege bloeiers zoals de sleedoorn heerlijk. Er bloeien nog niet zoveel bloemen zo vroeg in het jaar, dus zo’n struik vol witte bloempjes is heerlijk voor kleine vliegjes en vlinders. De kleine vos is een dagvlinder die overwintert als vlinder, en op mooie voorjaarsdagen te zien is op de sleedoornbloemen. De sleedoorn bloeit eerst en later komen de bladeren pas en hij is dan ook helemaal wit in maart.
Maartweetjes
• In maart hebben we een gemiddelde temperatuur van 10,9 graden
• Het eerste kievitsei wordt gevonden, die we tegenwoordig laten liggen om uitgebroed te worden
• 20 maart gaat de lente weer in (een dagje eerder dan we leren)
• 26 maart gaat de zomertijd in
• We noemen maart niet alleen de lentemaand, maar ook de wind- of buienmaand
Lente
Alles in bloei
Een aangename temperatuur
Lekker wandelen of fietsen dat kan haast ieder uur
Genieten op een terrasje of lekker loungen in de tuin
Er heerlijk op uit
Trouwens, ben ik al bruin?
De zomer in aantocht
De winter voorbij
De herfst nog ver weg
Ja, jij bent het voor mij
Ik meen het lente, jij bent mijn favoriet
een beter seizoen dan jou is er voor mij niet
© 09-04-2017
Ingrid Ferwerda-Jacobs
Activiteitenoverzicht maart/april
Maart
Dinsdag 3 Maart - vanaf 14.00 uur
Muziekcafé
wekelijkse activiteit met iedere week een ander thema.
Deze week: U vraagt wij draaien
Dinsdag 10 Maart - vanaf 14.00 uur
Muziekcafé
wekelijkse activiteit met iedere week een ander thema.
Deze week: Andre Hazes jong & oud
Dinsdag 17 Maart - vanaf 14.00 uur
Muziekcafé
wekelijkse activiteit met iedere week een ander thema.
Deze week: Stijldansen
Woensdag 18 Maart
Huiskamerbezoeken van Frans Achterberg Frans zingt en verbindt. Hij Brengt op bijzondere wijze muziek en persoonlijk contact. Zowel individueel als in groepsverband zingt hij op de woonetages.
Donderdag 19 Maart - vanaf 14.00 uur
Nationale pannenkoekdag
Kom allemaal gezellig een pannenkoek eten!
We zijn nog op zoek naar vrijwilligers/mantelzorgers die willen helpen met het bakken van pannenkoeken.
Laat het ons weten als je kunt helpen!
Dinsdag 24 Maart - vanaf 14.00 uur
Geen Muziekcafé
i.v.m bloemschikken in de avond.
Dinsdag 24 Maart - vanaf 19.00 uur
Voorjaars bloemschikken
Deze activiteit is op inschrijving en bedoeld voor bewoners die samen met hun mantelzorger kunnen deelnemen. U kunt zich samen met uw dierbare aanmelden bij één van de activiteitenbegeleiders.
Dinsdag 31 Maart - vanaf 14.00 uur
Muziek optreden – binnenkort bekend wie komt!
Houd de aankondigingsposters in de lift in de gaten.
April
Woensdag 1 April - vanaf 14.00 uur
Creatieve Paasworkshop
Laat je creativiteit de vrije loop en geniet van een gezellige middag! Iedereen is welkom om deel te nemen.
Zondag 5 April - 14.30 tot 15.30 uur
Kerkviering Pasen met voorganger Jenne de Haan en organist Johan Groen
Dinsdag 7 April - vanaf 14.00 uur
Muziekcafé wekelijkse activiteit met iedere week een ander thema.
Deze week: Pubquiz
Vrijdag 10 April
Geen bewoners bingo i.v.m. de familie bingo zaterdag 11 april
Zaterdag 11 April - 14.00 tot 15.30 uur
Familie BINGO
Een gezellige bingo waarbij niet alleen bewoners, maar ook familieleden en andere naasten welkom zijn om mee te spelen. Aanmelden kan bij één van de activiteitenbegeleiders.
Dinsdag 14 April - vanaf 14.00 uur
Muziekcafé
wekelijkse activiteit met iedere week een ander thema.
Deze week: Singalong
Donderdag 16 April - vanaf 14.00 uur
Muziek optreden – binnenkort bekend wie komt!
Houd de aankondigingsposters in de lift in de gaten.
Dinsdag 21 April - vanaf 14.00 uur
Muziekcafé
wekelijkse activiteit met iedere week een ander thema.
Deze week: Muziekfilm
Vrijdag 24 April - 14.00 uur
Koningsdag BINGO
Geen normale bingo met nummertjes maar plaatjes bingo met een oranje Hollands tintje
Dinsdag 28 April - 14.00 uur
Oosterijkse middag met een klassiek concert van Salonduo Fratres
Redactie: Jamila Bouras, Louise Poppeliers (secretaresse en eindredactie)
Doelgroep: Bewoners, familie, bezoekers en vrijwilligers van Saffier De Drie Linden.
Oplage: 150 prints (4x per jaar) voor interne verspreiding en digitaal te lezen via www.saffiergroep.nl in de rubriek:
‘Wonen met intensieve zorg” -> “De Drie Linden” -> ‘Voor bewoners van De Drie Linden’.
Druk en ontwerp: Kamp Media Groep
Inzendingen: Inzendingen worden erg op prijs gesteld. Kopij inzenden vóór de 15e van de maand via: Lindennieuws@saffiergroep.nl
COLOFON
PUZZEL
HANDIG OM TE WETEN...
Openingstijden
Restaurant De Drie Linden
Dagelijks 09.00 – 17.30 uur
Kapsalon ‘De Kniphof’ Maandag, dinsdag
Woensdag en donderdag 09.00 - 14.00 uur Vrijdag, zaterdag, zondag Gesloten
Ook familieleden, medewerkers en omwonenden kunnen bij ‘De Kniphof’ terecht voor een knipbeurt. U kunt binnenlopen om een afspraak te maken of u kunt bellen naar: 06-17458510
Contactlijst De Drie Linden
Hoofdnummer 070 - 37 22 000
Koningslinde
Algemeen 070 - 37 22 001
Teammanagers per gebouw
Koningslinde
Linda Pabbruwee, l.pabbruwee@saffiergroep.nl
Winterlinde
Connie Kremers, c.kremers@saffiergroep.nl
Zomerlinde
Connie Roomer, c.roomer@saffiergroep.nl
Coördinator gastvrijheid
Michelle van Lith, m.vanlith@saffiergroep.nl
Begeleider sociaal netwerk/coördinator vrijwilligers
Jamila Bouras, j.bouras@saffiergroep.nl
Zorgcoördinator per etage
1e etage 070 - 37 22 011 Katrien Tamba k.tamba@saffiergroep.nl
2e etage 070 - 37 22 012 Laurette Badon l.badon@saffiergroep.nl
3e etage 070 - 37 22 013
4e etage 070 - 37 22 014
Restaurant 070 - 37 22 004
Activiteitenbegeleiders 06 - 1747 6773
06 - 5179 4630
Winterlinde
Algemeen 070 - 37 22 002
1e etage 070 - 37 22 021
2e etage 070 - 37 22 022
Angelique Rostang a.rostang@saffiergroep.nl
Sandra Snoek s.snoek@saffiergroep.nl
restaurant_DeDrieLinden@saffiergroep.nl
Christine Huisman c.huisman@saffiergroep.nl
Anita Buikema a.buikema@saffiergroep.nl
Zorgcoördinator per etage
Decky Hidayat d.hidayat@saffiergroep.nl
Gea Ras g.ras@saffiergroep.nl
3e etage 070 - 37 22 023 Wendy van Noort w.vannoort@saffiergroep.nl
4e etage 070 - 37 22 024 Kamal Priawan k.priawan@saffiergroep.nl
Kapsalon De Kniphof 06 - 1745 8510 kapsalondedrielinden@saffiergroep.nl
Activiteitenbegeleiders 06 - 1727 0416
Zomerlinde
Algemeen
Shirley Berghout s.berghout@saffiergroep.nl
06 - 1737 5057 Mariëtte van Paassen m.vanpaassen@saffiergroep.nler etage
Zorgcoördinator per etage
070 - 37 22 003
Begane grond 070 - 37 22 030 Pepi Boogaard p.boogaard@saffiergroep.nl
1e etage 070 - 37 22 031
2e etage 070 - 37 22 032 Vina Jagesser v.jagesser@saffiergroep.nl
3e etage
070 - 37 22 033 Stefanie van Swinderen s.vanswinderen@saffiergroep.nl
Activiteitenbegeleiders 06 - 1727 0416 Monica Schreiner m.schreiner@saffiergroep.nl
06 - 5742 6368 Andrea Spitzer a.spitzer@saffiergroep.nl
Om onze bewoners zo goed mogelijk te kunnen verzorgen vragen wij u om na 11.00 uur te bellen.