12ژﺍﻧﻮﻳــﻪ 2013
ﭘﺎﻳﺘﺨﺖﻫﺎﻯ ﺍﺭﻭﭘﺎﻯ ﻏﺮﺑﻰ ،ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺎﻩﻫﺎ ﺟﻨﺠﺎﻝ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ »ﻣﺮﺩﻡ ﺳﻮﺭﻳﻪ« ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳــﺎﺕ ﺟﺮﻳﺤﻪﺩﺍﺭ ﺷﺪﻩﺷﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺧﻮﺏ ﻭ »ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ« ﺍﺳــﻼﻣﻰ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺍﺣﻜﺎﻡ ﺷــﺮﻳﻌﺖ ﻭ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺟﻔﻨﮕﻴﺎﺕ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻬﺸــﺖ ﺯﻣﻴﻨﻰ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻛﻨﺪ ،ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﻗﺎﺭﺓ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎ،
ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭ ﻣﺎﻟﻰ ،ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺎ ﮔﺮﻳﺒﺎﻥ ﺩﺭﮔﻴﺮ »ﻧﺒﺮﺩ« ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳــﻼﻣﮕﺮﺍﻳﺎﻥ »ﻣﺤﺒﻮﺏ« ﻛﺮﺩﻧﺪ! ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺍﻳﻦ ﺍﺳــﺖ ﺍﺳــﺘﻨﺒﺎﻁ ﻣﺎ ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺭﺋﻴﺲﺟﻤﻬﻮﺭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻭ ﺳﺨﻨﺎﻥ ﻭﺯﻳﺮﺍﻣﻮﺭ ﺧﺎﺭﺟﺔ ﺍﻳﻨﻜﺸﻮﺭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺩﺭ ﻣﺎﻟﻰ ﻭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ »ﺗﺮﻭﺭﻳﺴــﻢ!« ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ ،ﺷﺒﻜﻪﻫﺎﻯ ﺧﺒﺮﺳﺎﺯﻯ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻠﻰ، ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﻫﻤﻜﺎﺭﻯ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻓﺮﺍﻧﺴــﻪ ﺑﺎ ﺍﺭﺗﺶ ﻛﺸﻮﺭ ﻣﺎﻟﻰ ﺭﺍ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﻧﻔﻮﺫ ﺍﺳــﻼﻣﮕﺮﺍﻳﺎﻥ ﺑﻪ »ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺟﻨﻮﺑﻰ« ﺍﻳﻨﻜﺸﻮﺭ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ .ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻰﮔﻴﺮﻳﻢ ﻛﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﺳــﻼﻡﮔﺮﺍﻳﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﻛﺸﻮﺭ ﻣﺎﻟﻰ ،ﻭ ﺧﺼﻮﺻــﺎً ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍﻫﺎﻯ ﺍﻟﺠﺰﺍﻳﺮ ،ﻟﻴﺒﻰ ﻭ ﻣﻮﺭﻳﺘﺎﻧﻰ ،ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﻫﻪﻫﺎ ﭘﻴﺶ ﺁﻏﺎﺯ ﺷــﺪﻩ ،ﻫﻴــﭻ »ﻧﮕﺮﺍﻧﻰﺍﻯ« ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻩ ﺑــﻮﺩ! ﺍﻳﻦ »ﻳﻚ ﺑﺎﻡ ﻭ ﺩﻭ ﻫﻮﺍ« ﺭﻳﺸﺔ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑــﺎ ﻧﻴﻢﻧﮕﺎﻫﻰ ﺑﻪ ﻧﻘﺸــﺔ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎﻯ ﺷــﻤﺎﻟﻰ ﻣﻰﺗــﻮﺍﻥ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻛــﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺧﺒﺮﺳــﺎﺯﻯﻫﺎ ﻣﻨﻄﻘﺔ »ﺷــﻤﺎﻝ ﻣﺎﻟﻰ« ﻧﺎﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﻫﻤﺎﻥ ﮔﺴﺘﺮﺓ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﺋﻰ ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻃﻠﺲﻫﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ »ﺻﺤﺮﺍ« ﻳﺎﺩ ﻣﻰﺷﻮﺩ .ﻭ ﺍﺯ ﻗﻀﺎﻯ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺍﻳــﻦ »ﺻﺤﺮﺍ« ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻛﻤﺮﺑﻨﺪﻯ ﺑﻪ ﻭﺳــﻌﺖ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥﻫﺎ ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ ﺳــﻮﺩﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻛﻨﺎﺭﺓ ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺳﺮﺥ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﺣﻞ ﻣﻮﺭﻳﺘﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺭ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮﺱ ﺍﻃﻠﺲ ﻭﺻﻞ ﻣﻰﻛﻨﺪ ﺍﺯ ﻭﻳﮋﮔﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻤﺪﻩﺍﻯ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ» .ﺻﺤﺮﺍ« ﺣﺪ ﻓﺎﺻﻠﻰ ﺍﺳــﺖ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﺋﻰ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻛﻪ ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﺔ »ﺍﺳﻼﻣﻰ« ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﻛﺰ
ﺑﻬﺮﻩﻛﺸــﻰﻫﺎﻯ ﻛﺎﻧﻰ ،ﻛﺸــﺎﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﺑﺮﺩﻩﺩﺍﺭﻯﻫــﺎﻯ ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﺍﻏﻠﺐ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺟﻨﻮﺏ ،ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎﻯ ﺳﻴﺎﻩ »ﺟﺪﺍ« ﻣﻰﺳﺎﺯﺩ. ﺑــﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﻳﮕــﺮ ،ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻯﻫﺎﻯ ﺍﺳــﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ﻛــﻪ ﺑﺮ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺭﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ ،ﻣﻨﻔﻌﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ،ﻣﻠﺖﻫﺎﻯ ﺍﺳــﺘﻌﻤﺎﺭﺯﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﺎ »ﺍﺳــﻼﻡ« ﻭ ﻣﺴــﺎﺋﻞ »ﺩﻳﻦ ﻣﺒﻴــﻦ« ﺑﭽﺎﭘﻨﺪ ،ﻭ ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ ﻧﻴﺰ ﺷــﻴﻮﻩﻫﺎﻯ ﻛﻬﻦ ﺍﺳــﺘﻌﻤﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﻏﺎﺭﺕ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻛﺎﺭ ﻭ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺛﺮﻭﺕ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﻨﻨﺪ .ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ،ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﻴﻮﻩﻫﺎﻯ »ﻛﻬﻦ« ﭘﺪﻳﺪﺓ ﺁﭘﺎﺭﺗﺎﻳﺪ ﻭ »ﺟﺪﺍﺋﻰﻧﮋﺍﺩﻯ« ﺍﺯ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻣﻤﺘﺎﺯﻯ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ .ﺑﺎ ﺩﻗﺖ ﻭ ﻛﻨﻜﺎﺵ ﺩﺭ ﻛﺘﺐ ﻭ ﮔﺰﺍﺭﺷﺎﺕ ﭘﺮﺍﻛﻨﺪﺓ »ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ« ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ﺑﻪ ﻓﻮﺍﻳﺪ ﻋﻤﺪﺓ ﺍﻳﻦ ﺷــﻴﻮﺓ ﻏــﺎﺭﺕ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﭘﻰ ﺑﺮﺩ .ﻭ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺮﺭﺳــﻰ ﺍﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﺯ ﺣﻮﺻﻠﺔ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻝ ﺑــﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﻣﻰﺭﻭﺩ ،ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺟﻤﻊﺑﻨﺪﻯ ﻛﻠﻰ ﺍﺯ ﺁﺭﺍﻳﺶ »ﻛﻼﻥ ـ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ« ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩﺗﺮ ﻧﻤﺎﻳﺪ ،ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺑﺮﺭﺳﻰ »ﻓﻠﺴﻔﻰ ـ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ« ﻣﻰﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.
ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﻳﻚ ﺍﺻﻞ ﻛﻠﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻥ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ ،ﻭ ﺁﻧﻬﻢ ﭘﺪﻳﺪﺓ »ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺟﻤﻌﻴﺖ« ﺍﺳــﺖ» .ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺟﻤﻌﻴﺖ« ،ﻧﺰﺩ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎﺳــﺖ ﻛﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻨﺘﻔﻌﻴﻦ ﺍﺯ ﻣﺰﺍﻳﺎﻯ »ﮔﺮﺩﺵ« ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺭﺍ ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺣﺪ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﻗﻠﻴﻞ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺷــﺖ .ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ »ﻧﮕﺮﺵ« ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯﻫﺎﻯ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺳــﻮﻡ ،ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭﻣﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻥ ،ﺷﻜﺎﻑﻫﺎﻯ ﻃﺒﻘﺎﺗﻰ ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﺮﺩﻩ .ﻭﻟﻰ ﻧﻈﺎﻡ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ،ﺍﮔﺮ ﭼﻪ ﺍﺯ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻭﺣﺸﺘﻰ ﻓﺰﺍﻳﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ ،ﻭ ﻭﺣﺸﺖ »ﻃﺒﻴﻌﻰ« ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭ ﺍﺯ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺛﺮﻭﺕ ﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﺍﻣﻦ ﻣﻰﺯﻧﺪ، ﻃﻰ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭﺳــﻴﺪﻩ ﻛﻪ ﺟﻬﺖ ﺗﻮﻟﻴﺪ ،ﺍﻛﺘﺸﺎﻑ ﻭ ﺑﻬﺮﻩﺑﺮﺩﺍﺭﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺗﻮﺯﻳﻊ ،ﺑﻪ ﺗﻮﺩﻩﻫﺎﻯ ﺑﻴﻨﻮﺍ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭ ﺑﻪ ﺷﻤﺮﺩﻥ ﺩﻻﺭﻫﺎ ﻣﻰﭘﺮﺩﺍﺯﺩ؛ ﺑﻘﻴﺔ ﻛﺎﺭﻫﺎ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﺓ »ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ« ﺍﺳﺖ. ﻋﻠﻴﺮﻏﻢ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻰ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻈﺮﻳﺔ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ،ﺩﺭ ﺳﺎﻝ » ،1823ﺩﻛﺘﺮﻳﻦ ﻣﻮﻧﺮﻭ« ﺩﺭ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ ﻻﻳﺔ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮ ﻫﻤﻴﻦ »ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﭘﻮﺳﻴﺪﻩ« ﺍﻓﺰﻭﺩ. ﺩﻛﺘﺮﻳــﻦ ﻛــﺬﺍ ﺍﺻﻞ »ﺟﺪﺍﺋﻰ« ﻣﻠﺖﻫــﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻋﻨــﻮﺍﻥ ﻛﺮﺩ ،ﻭ ﻣﻘﺪﻣﻪﺍﻯ ﺷــﺪ ﺑﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺷــﻤﺎﻝ ﻣﺎﻟﻰ ﺷــﺎﻫﺪﻳﻢ .ﺍﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ »ﺩﻳﺎﻟﻮگ« ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺩﻛﺘﺮﻳﻦ ﻣﻮﻧــﺮﻭ ﺩﭼﺎﺭ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﻫﻢ ﺷــﺪ .ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ،ﺍﮔﺮ ﻣﺴــﺌﻠﻪ ﺍﺯ ﻣﻨﻈﺮ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ »ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﺍﻥ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﺰﻧﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﻭﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺷﺖ؟!« ﺩﻛﺘﺮﻳــﻦ ﻣﻮﻧــﺮﻭ ﺑﻌﺪ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑــﺮ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﻓــﺰﻭﺩ» :ﭼﮕﻮﻧــﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻯ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﺰﻧﺪ ﺗﻮﺩﻩﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻏﻴﺮﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﺩﻭﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺷــﺖ؟!« ﺑﺎﻳــﺪ ﺍﺫﻋﺎﻥ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﮕــﺮﺵ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ »ﺑﺪﻋﺖ« ﺑﺪﻳﻌﻰ ﺑﻮﺩ! ﺧﻼﺻﻪ ،ﻭﺣﺸــﺖ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭ ﺍﺯ ﺗﻘﺴــﻴﻢ ﺛــﺮﻭﺕ ﻛﻪ ﺣﻜﺎﻳﺎﺗــﻰ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻞ »ﺣﺎﺝﺟﺒﺎﺭ« ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ »ﺧﺴﻴﺲ« ﻣﻮﻟﻴﺮ ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ ،ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻧﻮﻳﻦ ﻭ ﻳﻨﮕﻪﺩﻧﻴﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﺴــﺖ ﺑﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻗﺸﺮ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭ ﻭ ﻏﻴﺮﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭ ﺑﺴــﻨﺪﻩ ﻛﻨﺪ .ﺍﻳﻨﺒﺎﺭ ﻻﻳﺔ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭘﺎﻯ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﻳﺞ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ ﺑﻪ »ﺗﻘﺎﺑﻞ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪ ﻳﻚ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ« ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ! ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ،ﻃﻰ ﺳــﺪﺓ ﮔﺬﺷــﺘﻪ ،ﺗﻤﺎﻣﻰ »ﻗﻮﺍﻧﻴﻨﻰ« ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻮﺳــﻂ ﻗﺪﺭﺕﻫﺎﻯ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ، ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ ﺳﻮﻡ ﻭﺿﻊ ﺷﺪﻩ ،ﺟﺰ ﺍﺻﻞ »ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺟﻤﻌﻴﺖ«، ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ ﺭﺍﺳــﺘﺎﻯ ﻧﻈﺮﻳﺔ ﻣﻮﻧﺮﻭ ،ﻫﻴﭻ ﻫــﺪﻑ ﻭ ﭘﺎﻳﻪﺍﻯ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﻜﺮﺩﻩ .ﺍﺻﻞ ﺍﺳﺎﺳــﻰ ،ﺍﺯ ﺩﻳﺮﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻨﺘﻔﻌﻴﻦ ﺍﺯ »ﻣﺰﺍﻳﺎﻯ ﭼﺮﺧــﺶ« ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺑــﻪ ﺣﺪﺍﻗــﻞ ﺭﺳــﺎﻧﺪ ،ﻭ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺷــﻤﺎﺭ ﺑﻴﻨﻮﺍﻳــﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺍﺧــﻞ ﻭ ﺧــﺎﺭﺝ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺗﻰ ﺍﻓﺰﺍﻳــﺶ ﺩﺍﺩ ﺗﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﭼﺮﺧﺶ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪ »ﺑﻬﻴﻨﻪ« ﺷــﻮﺩ؟ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ »ﺗﻀﺎﺩ ﺑﻄﻨﻰ« ﺩﺭ ﺷﻴﻮﺓ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻣﻰﻛﻨﻴﻢ .ﻭ ﺍﺯ ﻗﻀﺎﻯ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺟﻨﮓﻫﺎﻯ ﻣﻌﺎﺻﺮ، ﺧﺼﻮﺻﺎً ﺟﻨﮓﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺟﻤﻠﮕﻰ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﻫﻤﻴﻦ »ﺗﻀﺎﺩﺑﻄﻨﻰ« ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺖ .ﺣﺎﻝ ﺑﺎﺯﻣﻰﮔﺮﺩﻳﻢ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﺩﺭﻛﺸــﻮﺭ ﻣﺎﻟــﻰ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎﻯ ﺷــﻤﺎﻟﻰ »ﺍﺳﻼﻡﺯﺩﻩ« ،ﺑﺎ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎﻯ ﺳﻴﺎﻩ ﻭ »ﻣﺴﻴﺤﻰ« ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺪﻩﺑﺴﺘﺎﻥ ﺑﻨﻴﺎﺩﻳﻦ ﻛﻪ »ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ« ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﻭ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻛﺮﺩﻩ ﭼﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ؟ ﻧﺨﺴــﺖ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ ﺑــﻪ ﻭﻳﮋﮔﻰﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴــﺎﻧﻰ ،ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﺋــﻰ ﻭ ﺧﺼﻮﺻﺎً ﻓﺮﻫﻨﮕــﻰ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎﻯ ﺷــﻤﺎﻟﻰ .ﺩﺭ ﺍﻳــﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺍﺯ ﺟﻬــﺎﻥ ،ﺟﺰ ﻣﺼﺮ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﺔ ﺑﺴــﻴﺎﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ »ﻛﺎﺭﺗﺎژ ﺳﺎﺑﻖ« ﻣﻰﺷﻮﺩ ،ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻥ ﻛﺸﻮﺭﻯ ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻣﻨﻈﺮ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﺫﻛﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺟﻤﻠﮕﻰ ﺟــﻮﺍﻥ ﻭ ﺗﺎﺯﻩﭘﺎﻯﺍﻧﺪ ،ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓﻫﺎﺋﻰ ﻧﻮﭘﺎ! ﺍﺯ ﺳــﻮﻯ ﺩﻳﮕﺮ ،ﻓﺎﺻﻠﺔ ﺍﻳﻦ ﺳــﺮﺯﻣﻴﻦﻫﺎ ﺑﺎ ﺍﺭﻭﭘﺎﻯ »ﻣﺘﻤﺪﻥ« ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ ﻧﻘﺎﻁ ،ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺳﻮﺍﺣﻞ ﺷﻤﺎﻟﻰ ﺗﻮﻧﺲ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺩﻩ ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ ﻣﻰﺭﺳــﺪ .ﻣﺴﺌﻠﺔ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ،ﺧﺼﻮﺻﺎً ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺟﻨﮓ ﺩﻭﻡ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ »ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺟﻤﻌﻴﺖ« ﺍﺯ ﺗﻠﻔﻴﻖ ﺗﻮﺩﻩﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺑﺎ ﺳــﺎﻛﻨﺎﻥ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻯ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﺷﻤﺎﻝ ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧــﻪ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻭﺭﺩ ،ﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﺑﻬﺮﻩﻛﺸــﻰ ﺍﺯ ﺑﻴﻨﻮﺍﻳﺎﻥ ،ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻛﺎﺭ ﻭ ﻣﻌﺎﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺭﺍ ﭼﭙﺎﻭﻝ ﻧﻤﻮﺩ؟ ﺑــﺮﺍﻯ ﺩﺳــﺘﻴﺎﺑﻰ ﺑﻪ ﺍﻳــﻦ ﻫﺪﻑ ﻣﻘﺪﺱ ،ﺭﺍﻩﻛﺎﺭ ﻣﻨﺎﺳــﺒﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﺷــﺪ: ﺗﻬﻴﻴﺞ ﺍﺳﻼﻡﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﻗﺸــﺮﻯﮔﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺗﻮﺩﻩﻫﺎ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻠﻐﻤﻪﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥﺳﺘﻴﺰ ﺍﺯ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ،ﺑﺎ ﺭﺳﻢ ﻭ ﺭﺳﻮﻡ ﻛﻬﻦ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﻓﺮﻫﻨﮓ« ﺳــﺎﻛﻨﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ! ﭘﺮ ﻭﺍﺿﺢ ﺍﺳﺖ ،ﭼﻨﻴﻦ »ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ« ﺑﻪ ﻫﻴــﭻ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺗﻠﻔﻴﻖ ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴﻚ ﻏﺮﺏ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷــﺖ .ﺍﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ »ﺗﺰ« ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻠﺖﻫﺎ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﺍﻥ »ﻣﻮﻧﺮﻭ« ﺑﻪ ﺳــﺮﻓﺼﻞ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ ﺩﺭ ﻗﺎﺭﺓ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ،ﭘﺲ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺩﻭﻡ ﺑﻪ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎﻯ ﺷﻤﺎﻟﻰ ﻧﻴﺰ ﺭﺍﻩ ﻳﺎﻓﺖ .ﻭ ﺍﻭﺝ ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺘﻀﺎﺡ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﺣﻜﻮﻣﺖ »ﺍﺳﻼﻣﻰ« ﺳﺮﻫﻨﮓ ﻗﺬﺍﻓﻰ ،ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ ﺍﻟﺠﺰﺍﻳﺮ ،ﻣﻮﺭﻳﺘﺎﻧﻰ ،ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﻣﺼﺮ ﻭ ﺗﻮﻧﺲ ﺷﺎﻫﺪﻳﻢ .ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ »ﺍﻳﻦ ﻣﻠﺖﻫﺎ« ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻴﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﻫﻤﺴﺎﻳﮕﺎﻥ ﺷﻤﺎﻟﻰﺷﺎﻥ ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺍﻭﻓﺘﺎﺩﻩ ﻓﻘﻂ ﻭ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ »ﻓﺮﻫﻨﮓﺷﺎﻥ« ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ!
ﻭﻟﻰ ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﺠﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ »ﻣﻠﺖﻫﺎ« ﺍﺻﻮﻻً ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ؛ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ،ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻗﺒﻴﻠﻪﺍﻯ ﻭ ﭼﺎﺩﺭﻧﺸﻴﻨﻰ ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺘﺮ ﺷﻴﻮﺓ ﺯﻳﺴــﺖ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ،ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ ﺟﻬﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺷﻬﺮﻧﺸﻴﻨﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﻫﺪ! ﻭﻟﻰ ﻫﻨﺪﻭﺍﻧﺔ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﺯﻳﺮ ﺑﻐﻞﺷﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ .ﺍﻳﻦ »ﺗﻘﻠﺐ« ﺍﺳــﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ ﺭﺍ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﺍﺭﻭﭘﺎﻯ ﻏﺮﺑﻰ ﺑﺎ ﺗﺮﺩﺳﺘﻰ ﻭ ﺧﺼﻮﺻﺎً ﺑﺎ ﻫﻤﻜﺎﺭﻯ ﺧﻮﺩﻓﺮﻭﺧﺘﮕﺎﻥ ﺳﻴﺎﺳﺖﭘﻴﺸﻪﺍﻯ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻛﻤﺎﻝ ﺗﺄﺳﻒ ﺷﻤﺎﺭﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻠﺖﻫﺎﻯ ﭼﭙﺎﻭﻝ ﺷــﺪﻩ ﺭﻭﻯ ﺑﻪ ﺗﺰﺍﻳــﺪ ﺩﺍﺭﺩ ،ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭﺟﻪ ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ ﻛﺮﺩ .ﺧﻮﺩﻓﺮﻭﺧﺘﮕﺎﻧﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﺷــﺪﻧﺪ ﻛﻪ »ﺍﺳــﻼﻡ« ﺭﺍ ﻧﻪ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﺩﺳﺖ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ ﻛــﻪ »ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻩ« ﺗﻮﺩﻩﻫﺎ ﺟﺎ ﺯﺩﻧﺪ! ﻛﺎﺭ ﺑﺠﺎﺋﻰ ﺭﺳــﻴﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺜﺎﻝ ،ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭ ﺗﺎﺯﻩﭘﺎﻯ ﺍﻟﺠﺰﺍﻳﺮ ﻛﻪ ﻧﻪ ﺯﺑﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷــﺘﻪ ﻭ ﻧــﻪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻣﺪﻭﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺷﻔﺎﻫﻰ ،ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﻯ »ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍ« ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﺁﻧﭽﻪ »ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﻣﻠﺖ ﺍﻟﺠﺰﺍﻳﺮ« ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ،ﻃﻰ ﺧﻴﻤﻪﺷﺐﺑﺎﺯﻯ ﻣﺴﺨﺮﻩﺍﻯ ﻛﻪ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ« ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﻛﺜﺮﻳﺖ ﻗﺎﻃﻊ ﺑﻪ »ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍﻳﺎﻥ« ﻧﻴﺰ ﺭﺃﻯ ﺩﺍﺩﻧﺪ! ﺑﻠــﻪ» ،ﺻﺤﺮﺍﻯ ﺑﺰﺭگ« ﻓﻮﺍﻳﺪ ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ ﺩﺍﺭﺩ! ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ،ﻣﻠﺖﻫﺎﺋﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺷــﻤﺎﻝ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎ ﺑﻴﻦ ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ »ﺻﺤﺮﺍ« ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻯ ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ ﺍﺳﻴﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻫﻤﮕﻰ ﺑﻪ ﻣﻴﻨﻤﺖ ﻭ ﻣﺒﺎﺭﻛﻰ ﺩﺭ ﭼﺎﻫﻚ »ﺍﺳــﻼﻡ ﺳﻴﺎﺳﻰ« ﻓﺮﻭﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ .ﻭ ﺑﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﺳــﻴﺎﻕ ،ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﺋﻰ ﻛﻪ ﺗﺎﺭﻳﺦﺷﺎﻥ ﺍﺯ 50ﺳﺎﻝ ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﻰﻛﺮﺩ ،ﺑﻪ ﻳﻚﺑﺎﺭﻩ 1400ﺳﺎﻝ ﺗﺎﺭﻳﺨﭽﺔ ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ »ﺍﺳﻼﻣﻰ« ﺑﺮﺍﻯﺷﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪ؛ ﻭ ﺍﻳﻨﻬﻤــﻪ ﺗﺎ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﭼﭙﺎﻭﻝ ﺷــﻮﻧﺪ ،ﻭ ﻫﻢ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ ﺍﺻﻞ »ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺟﻤﻌﻴﺖ«، ﺍﺳﻼﻡ ﺍﺯ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺎﻳﮕﺎﻥ ﺷﻤﺎﻟﻰ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻭﺭﺩ .ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻡ ﻭﻗﻴﺤﺎﻧﺔ ﻏﺮﺑﻰﻫﺎ ﻭ ﻋﻤﺎﻝ ﻣﺤﻠﻰﺷﺎﻥ ﺑﺮ »ﺍﺳﻼﻣﻰ« ﺑﻮﺩﻥ ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺩﺭ ﺍﻳــﻦ »ﻣﻨﻄﻘــﻪ« ،ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻜﺘﺔ ﺑﺎﺭﻳﻚﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻮ ﻧﻬﻔﺘﻪ! ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ، ﻃــﻰ ﺑﻴــﺶ ﺍﺯ 8ﺩﻫﻪ ،ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩﻫــﺎ ﺩﻻﺭ ﻧﻔﺖ ﺍﻟﺠﺰﺍﻳﺮ ﻭ ﻟﻴﺒــﻰ ،ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩ ﺩﻻﺭ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻛﺎﺭ ﻣﺮﺍﻛﺶ ﻭ ﺗﻮﻧﺲ ﻭ ﻣﺼﺮ ﺗﻮﺳــﻂ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯﻫﺎﻯ ﺷــﻤﺎﻝ ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ ﭼﭙﺎﻭﻝ ﺷــﺪ ،ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﻳﻨﺎﺭﻯ ﻧﺼﻴﺐ ﺍﻳﻦ ﻣﻠﺖﻫﺎ ﺷﻮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﻠﻖﺍﷲ ﻫﻢ ﺩﻝﺷﺎﻥ ﺧﻮﺵ ﺑﻮﺩ؛ »ﺍﺳﻼﻡ« ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﻛﻔﺎﺭ ﺭﺍ ﺣﺴﺎﺑﻰ ﺷﻜﺴﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ! ﻭﻟــﻰ ﺩﺭ ﺟﻨــﻮﺏ ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ »ﺻﺤــﺮﺍ« ،ﻭﺿﻌﻴــﺖ ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻘﺔ ﺷــﻤﺎﻝ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺷــﺖ .ﺩﺭ ﺟﻨــﻮﺏ ﺍﻛﺜﺮﻳﺖ ﻣﺴــﻴﺤﻰ ﺑﻮﺩﻧــﺪ ،ﻭ ﺗﺸــﻮﻳﻖ »ﺍﺻﻮﻟﮕﺮﺍﺋﻰ« ﻣﺴــﻴﺤﻰ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﺔ ﺧﻮﺩ ﺯﻣﻴﻨﺔ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﻯ ﺗﻨﺪﺭﻭ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺷــﻮﺩ .ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺮﻭ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﺗﻨﺪﺭﻭ ﻭ ﺁﺗﺸﻴﻦﻣﺰﺍﺝ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ .ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ ،ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺟﻮﻳﻨﺪﻩ ﻳﺎﺑﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ »ﺭﻧﮓ ﭘﻮﺳﺖ« ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻤﻦ ﺗﺠﺮﺑﺔ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ »ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺁﻓﺮﻳﻦ« ﺑﺮﺩﻩ ﺩﺍﺭﻯ ﺩﺭ ﻳﻨﮕﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﺗﻤﺎﻳﺰ ﺑﻴﻦ ﺍﻧﺴــﺎﻥﻫﺎ ﺷﺪﻩ ،ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺑﻰ ﻭ ﺧﻮﺷــﻰ ﻳﺎﻓﺘﻨــﺪ :ﺩﺍﻣﻦ ﺯﺩﻥ ﺑﻪ ﺟﺪﺍﺋﻰﻫــﺎﻯ ﻧﮋﺍﺩﻯ! ﺑﻪ ﻗﻮﻝ
»ﻓﺮﺍﻧﺘﺲ ﻓﺎﻧﻮﻥ« ،ﺩﺳــﺖ ﻃﺒﻴﻌﺖ ،ﻣﻬﺮ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﺷﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺮ ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ ﺳﻴﺎﻩ ﻛﻮﺑﻴﺪﻩ! ﺍﺳــﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﻛﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺷﻤﺮﺩﻥ ﺍﺳــﻜﻨﺎﺱﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎﻯ ﺷﻤﺎﻟﻰ ﭘﺸﺖ ﺩﺭﻫﺎﻯ ﺑﺴــﺘﻪ ﻭﻳﺴــﻜﻰﻫﺎﻯ ﺧﻨﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻟﻴﻮﺍﻥﻫﺎﻯ ﻛﺮﻳﺴﺘﺎﻝ ﺗﻜﺎﻥ ﺗﻜﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ،ﺟﺮﻋﻪ ﺟﺮﻋﻪ ﻣﻰﻧﻮﺷﻨﺪ ،ﺩﺭ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎﻯ ﺳﻴﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻧﻤﻰﻛﻨﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻣﺎﻛﻦ ﻭ ﻣﻌﺎﺑﺮ ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺁﻣﺪﻩ ،ﻭ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺭﻧﮓ ﭘﻮﺳﺖﺷــﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ »ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ« ﻭ ﻋﺰﺕ ﺳــﺎﻛﻨﺎﻥ ﺑﻮﻣﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰﮔﻴﺮﻧﺪ! ﺧﻼﺻﻪ ،ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻛﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﻪ ﺩﻳﻦﺩﺍﺭﻯ ﻭ ...ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ »ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ« ﺑﺰﺭﮔﻰ ﻣﺤﺴــﻮﺏ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ،ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ ﺍﻳﻦ ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ ﻧﻴﺰ ﭘﻮﺳﺖ »ﺳــﻔﻴﺪ« ﻣﺎﻳﺔ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺍﺳــﺖ! ﻭ ﺧﻼﺻﻪ ،ﭼﻪ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﻧﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺷﺮ ﺍﺳﻼﻡ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﺧﻼﺹ ﺷﺪ ،ﻭ ﻧﻪ ﺭﻧﮓ ﭘﻮﺳﺖ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎﺋﻰ ﺭﺍ »ﺳﻔﻴﺪ« ﻛﺮﺩ. ﻧﺘﻴﺠﺘﺎً ،ﺑﻌﻀﻰﻫﺎ ﻣﻰﭘﻨﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﻧﻴﺎ ﺩﻧﻴﺎﺳﺖ »ﺩﺭ« ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﭘﺎﺷﻨﻪ ﺑﭽﺮﺧﺪ .ﺍﻟﺒﺘﻪ »ﺩﺭ« ﻛﺬﺍ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺑﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﭘﺎﺷــﻨﻪ ﭼﺮﺧﻴﺪﻩ ،ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﮔﻮﻳﺎ ﻟﻮﻻ ﻭ ﭘﻴﭻﻭﻣﻬﺮﻩﺍﺵ ﻛﻤﻰ »ﺷــﻞ« ﺷﺪﻩ .ﺧﻼﺻﻪ ﺭﻭﻧﺪ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﭼﻨــﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ ﻛــﻪ »ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ« ﺗﺎ ﭘﺎﺭﮔﻰ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢﮔﺴــﻴﺨﺘﮕﻰ ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ! ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰﻫــﺎ ﭼﭙﺎﻭﻝﻫﺎﻯ ﺟﻨﻮﺏ ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ ﺭﺍ ﺧﻴﻠﻰ ﺩﻭﺳــﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ! ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺣﻀﻮﺭ ﻓﻌﺎﻝ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻟﮕﻴﺮ ﻛﺮﺩﻩ .ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﺑــﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﻳﻚ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻣﺨﻮﻑ ،ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﻫﻨﺪ ﻭ ﭼﻴــﻦ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﻛﻤﻜﻰ« ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﺴــﻮﻯ ﻭ ﺁﻧﺴــﻮﻯ ﺟﻬــﺎﻥ ﻣﻰﻛﺸــﺎﻧﺪ ،ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋــﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻜﺎﻳﺖ ﻛﻨــﺎﺭ ﺁﻣﺪﻥ ﻳﺎﻧﻜﻰﻫﺎ ﺑﺎ ﺍﺳــﺘﺎﻟﻴﻦ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﻟﻴﻨﻴﺴــﺖﻫﺎ ﻭ ﺯﻳﺮ ﺁﺏ ﻛﺮﺩﻥ ﺳــﺮ ﺗﺮﻭﺗﺴﻜﻰ ﻭ ﭼﻪﮔﻮﺍﺭﺍ ﻧﻴﺴﺖ .ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺍﻳﻨﺒﺎﺭ ﻧﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺑﻠﺸﻮﻳﻚﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻭﭘﺎﺷﺎﻧﻰ ،ﻛﻪ ﻫﻤﭽــﻮﻥ ﻧﻈﺎﻡﻫﺎﻯ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﻏﺮﺏ ﺟﻬﺖ ﭼﭙﺎﻭﻝ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺷــﻤﺎ ﭼﻪ ﭘﻨﻬﺎﻥ ،ﻫﻢ ﺍﺷــﺘﻬﺎﻯﺍﺵ ﺧﻴﻠﻰ ﺻﺎﻑ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ ﺯﻭﺭﺵ ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻳﺎﺩ .ﺩﺭ ﻭﺑﻼگ » ﺁﻟﻮ ﻭ ﺁﺭﺯﻭ« ﺷــﻤﻪﺍﻯ ﺍﺯ ﻋﻜﺲﺍﻟﻌﻤﻞ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﻏﺮﺏ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﻬﺎﺟﻢ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺑﺎﺯﮔﻮ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﻭﮔﻔﺘﻴﻢ ﻛﻪ »ﻣﻌﻤﺎﺭﺍﻥ« ﻏﺮﺏ ﭘﺪﻳﺪﺓ ﻣﺴــﺨﺮﻩﺍﻯ ﺑﻪ ﻧــﺎﻡ »ﺑﻬﺎﺭ ﻋﺮﺏ« ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻤــﻞ ﺟﻬﺖ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪﺍﻧﺪ. »ﺑﻬﺎﺭﻯ« ﻛﻪ ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰﺍﺵ ﺑﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻓﺮﺍﻁﮔﺮﺍﻳﺎﻥ »ﺩﻳﻦﺧﻮ« ﻭ ﺑﻪ ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺟﻬﺖ ﭘﺎﻳﻪﺭﻳﺰﻯ ﺑﻨﻴﺎﺩﻫﺎﻯ ﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴﻚ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻏﺮﺑﻰﻫﺎ ﺧﻴﻠﻰ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ »ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻼﻡ« ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ! ﺩﻳﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺟﺪﻳﺪ ،ﺣﺘﻰ ﺟﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ
»ﺍﺳﻼﻡﭘﺮﺳــﺘﻰ« ﺍﺯ ﻗﻤﺎﺵ ﺳــﺮﻫﻨﮓ ﻗﺬﺍﻓﻰ ﻫﻢ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻰ ﻧﺸــﺪ؛ ﺟﻨﻮﺏ ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ ﻣﻰﺑﺎﻳﺴﺖ ﻳﻜﺪﺳﺖ ﺗﻮﺳــﻂ »ﺍﻟﻘﺎﻋﺪﻩ« ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺷﻮﺩ .ﺍﻟﻘﺎﻋﺪﻩ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎ ﻛﻤﻚﻫﺎﻯ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ ﻟﻮژﻳﺴﺘﻴﻚ ﻭ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﻰ ﺩﺭ ﻛﻠﻴﺔ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺁﻭﺭﺩﻧــﺪ ﺳــﺮ ﻛﺎﺭ! ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ ،ﻟﻴﺒــﻰ ﻭ ﺗﻮﻧﺲ ﺩﻭﻟﺖﻫﺎﻯ ﻣﻨﺒﻌﺚ ﺍﺯ ﻧﮕﺮﺵ ﺍﻟﻘﺎﻋﺪﻩ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺭﺳــﻴﺪﻧﺪ ،ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﻛﻤﻰ ﺩﻳﺮﺟﻨﺒﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺳﻮﺭﻳﻪ ﻭ ﻟﺒﻨﺎﻥ ﻭ ﺗﺮﻛﻴﻪ ﻧﻴﺰ »ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﻟﻘﺎﻋﺪﻩ« ﻣﺴﺘﻘﺮ ﻣﻰﺷﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍﺯ ﻗﺪﻳﻢ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ :ﺟﻮﺍﺏ ﻫﺎﻯ ،ﻫﻮﻯ ﺍﺳــﺖ .ﭘﻴﺎﻣﺪ ﻓﺮﻭﭘﺎﺷــﺎﻧﻰﻫﺎﻯ ﺳــﺎﺧﺘﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﺷــﻤﺎﻝ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎ ﺑﻪ ﺷــﻜﻞﮔﻴﺮﻯ ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﻯ ﻣﻨﺴﺠﻢ »ﻧﻈﺎﻣﻰ ـ ﭼﺮﻳﻜﻰﺍﻯ« ﻣﻨﺠﺮ ﺷــﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺟﻨﮕﻰ »ﭘﻨﻬﺎﻥ« ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮﺩﻩﺍﻧــﺪ .ﺧﻼﺻﻪ ،ﺯﻳﺎﺩﻩﺧﻮﺍﻫﻰﻫﺎﻯ ﺁﻣﺮﻳــﻜﺎ ﻭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻧﺘﻴﺠﺔ ﻭﺍژﮔﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩ .ﺍﻣﻨﻴﺖ ﺳﺎﻛﻨﺎﻥ ﻣﻨﻄﻘﺔ ﺷﻤﺎﻝ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﻭﺍﻗﻊ ﺷــﺪﻩ؛ ﺩﻭﻟﺖﻫﺎﻯ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺍﺯ »ﺑﻬﺎﺭﻋﺮﺏ« ﻓﺎﻗﺪ ﻣﺸﺮﻭﻋﻴﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﻛﺎﺭﺭﻭﺯﻯ ﻻﺯﻡ ﺟﻬﺖ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖﻫﺎﻯ ﻣﺴــﺌﻮﻝﺍﻧﺪ؛ ﺳــﺎﺧﺘﺎﺭﻫﺎﻯ ﺍﺳــﺘﻌﻤﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﺍﻳﻦ ﺑﻰﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺘﻰﻫﺎ ﭼﭙﺎﻭﻝ ﻭ ﻏﺎﺭﺕ ﻣﻠﺖﻫﺎ ﺭﺍ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﻓﻘﺮ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻪ ﺧﺸﻢ ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﻣﻦ ﻣﻰﺯﻧﻨﺪ؛ ﻭ ... ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﻯ ﺍﺳــﻼﻣﮕﺮﺍ ﺗﺤﺖ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﮔﻨﮓ ﻭ ﮔﺎﻩ ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻨــﺪ ﺑﻪ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﺋﻰ ﺟﻬﺖ ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﻛﺸــﺎﻧﺪﻥ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻫﻤﺎﻥﻫﺎﺋﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﺮﺑﺎﺯ »ﻧﺎﻥ« ﺑﻪ ﺩﺳﺖﺷﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻋﻜﺲﺍﻟﻌﻤــﻞ ﻧﻈﺎﻣــﻰ ﻓﺮﺍﻧﺴــﻪ ﺩﺭ ﻣﺎﻟــﻰ ﻓﻘﻂ ﮔﻮﺷــﺔ ﻛﻮﭼﻜــﻰ ﺍﺯ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﺍﺳــﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ ﻧﺸــﺎﻥ ﻣﻰﺩﻫﺪ .ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﻰ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻗﺎﺭﺓ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﮔﻴﺮﺩ .ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻗﺎﺭﺓ ﺳــﻴﺎﻩ ﺑﻪ ﺣﻔﻆ ﺧﻂ ﻓﺎﺻﻞ ،ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ »ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ ﺻﺤﺮﺍ« ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ؛ ﺗﺎ ﺩﻭ ﺷــﻴﻮﺓ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺍﺳــﺘﻌﻤﺎﺭﻯ »ﺍﺳﻼﻣﻰ« ﻭ »ﻣﺴــﻴﺤﻰ ﺳﻴﺎﻫﭙﻮﺳﺖ« ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺗﺪﺍﺧﻞ ﻧﺪﺍﺷــﺘﻪ ﺑﺎﺷــﺪ .ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺍﺯ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍﻳﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻨــﻮﺏ ﺍﻳﻦ ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ »ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ« ﻣﻰﻛﻨﺪ؛ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺷــﻤﺎﻝ ﺯﻳﺮ ﺳــﺒﻴﻠﻰ ﺩﺭ ﻣﻰﺭﻭﺩ .ﻭﻟﻰ ﻓﺮﺍﻧﺴــﻪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺒﻊﺍﻭﻟﻰ ،ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ
ﻛﻪ ﻣﻨﺘﻔﻌﻴﻦ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﻳﻦ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﻫﻮﻟﻨﺎﻙﺍﻧﺪ ،ﺗﺎ ﻛﻰ ﻭ ﺗﺎ ﻛﺠﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴــﺖ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺤﻮﻻﺗﻰ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻛﺮﺩﻩ ،ﻣﻌﺎﺩﻻﺕ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﺧﻮﺩ ﺭﻗﻢ ﺯﻧﻨﺪ؟ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ،ﻧﻤﻮﻧﺔ ﺳــﻮﺭﻳﻪ ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧــﻼﻑ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺟﻬﺎﻧﻰ ،ﻓﺘﻴﻠﺔ ﺗﻮﭘﺨﺎﻧﺔ ﺍﻳﻦ ﺣﻀﺮﺍﺕ »ﻧﻢ« ﺑﺮﺩﺍﺷــﺘﻪ .ﺑﻪ ﺍﺳــﺘﻨﺒﺎﻁ ﻣﺎ ،ﺩﻭﺭﺍﻥ »ﺟﻨﮓﺁﻭﺭﻯ« ﻓﺮﺍﻧﺴــﻮﻳﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ »ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺻﺤﺮﺍ« ﺩﻭﺍﻣﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷــﺖ .ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﻣﻨﻔﻌﺖﺟﻮﺋﻰ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥﺳﺘﻴﺰﻯ ﺣﻀﺮﺍﺕ، ﺍﻳﻨﺒﺎﺭ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﻗﺎﺭﺓ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎ ﻛﻪ ﻃﻰ ﻣﺎﻩﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﭼﻪ ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ ﺑﻪ ﺑﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻭﺭﺩ؟