22ﻓــﻮﺭﻳﻪ 2012
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﻦﺑﺴــﺖ ﻧﻈﺎﻣﻰﺍﻯ ﻛﻪ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺭﻭﺳﻴﻪ ،ﭼﻴﻦ ﻭ ﻫﻨﺪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﺷﻮﺏﻫﺎﻯ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ ﺳﻮﺭﻳﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﺮﺩ ،ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ ﭘﺎﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﻧﺪ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﮔﺬﺍﺷــﺘﻪ .ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﺸﺨﺺ ﻛﺮﺩﻥ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻧﺪ ﺍﻣﻜﺎﻧﭙﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴــﺖ ،ﻭﻟﻰ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﭘﻴﺸــﺘﺮ ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻳﻢ ،ﻧﻘﻄﺔ
ﻭﺭﻭﺩ »ﻋﻠﻨﻰ« ﻣﺴــﻜﻮ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﻭﺩﺍﺕ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻣﺴــﺌﻠﻪﺍﻯ ﺑﺴــﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺷــﺮﺍﻳﻂ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﻛﻢﺗﺄﺛﻴﺮ ﺗﻠﻘــﻰ ﮔﺮﺩﺩ .ﺭﻭﺳــﻴﻪ ،ﻛﻪ ﺧــﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺑــﻪ ﻣﻴﺮﺍﺙﺧﻮﺍﺭ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺟﻤﺎﻫﻴﺮ ﺷﻮﺭﻭﻯ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮﺩﻩ ،ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻊﮔﻴﺮﻯ ﺻﺮﻳﺢ ﺩﺭ ﺳــﻮﺭﻳﻪ ،ﺑﺮ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﻜﺼﺪ ﺳــﺎﻝ »ﻏﻴﺒﺖ« ﻣﺴﻜﻮ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﻭﺩﺍﺕ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻠــﻰ ﻧﻘﻄﺔ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷــﺘﻪ؛ ﺍﻳﻦ ﻣﺴــﺌﻠﻪ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﻛﻢ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺗﻠﻘﻰ ﺷﻮﺩ. ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷــﺪ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺁﻧﭽﻪ »ﻏﻴﺒﺖ ﻳﻜﺼﺪ ﺳﺎﻟﻪ« ﺧﻮﺍﻧﺪﻳﻢ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻨﺠــﺎ ﺗﻮﺿﻴﺤﻰ ﺑﻴﺎﻭﺭﻳﻢ .ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳــﺖ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﻭﺑﻼگ ﺑﭙﺮﺳــﻨﺪ ،ﻣﻮﺿﻊﮔﻴﺮﻯﻫﺎﻯ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺷﻮﺭﻭﻯ ﻃﻰ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ 70ﺳــﺎﻝ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﺑﺮﻗﺪﺭﺕ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ »ﻏﻴﺒﺖ«
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻛﺮﺩ؟ ﭘﺎﺳــﺦ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺳــﺶ ﺑﺴــﻴﺎﺭ ﺭﻭﺷــﻦ ﺍﺳﺖ. ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺎ »ﺣﻀﻮﺭ« ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﻭ ﺍﺳــﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ ﻳﻚ ﻗﺪﺭﺕ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﻋﺮﺻﺔ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﻣﻰﺧﻮﺍﻧﻴﻢ ،ﻳﻚ ﺣﻀﻮﺭ »ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮژﻳﻚ«، ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ ﭘﻴﺶﻓﺮﺽﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷــﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ .ﻣﻘﺼﻮﺩ »ﺣﻀﻮﺭﻯ« ﺍﺳــﺖ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﻭ ﻫﻤﮕﺎﻡ ﺑﺎ ﺁﻥﻫﺎ. ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺣﻀﻮﺭﻯ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺁﻥ ﻣﺴﻜﻮ ﻫﻢ ﺑﺮ ﺗﺤﻮﻻﺕ »ﺗﺄﺛﻴﺮ« ﻣﻰﮔﺬﺍﺭﺩ ،ﻭ ﻫﻢ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻣﺴــﻜﻮ ﺑﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺭﻭﺳﻴﻪ »ﺗﺄﺛﻴﺮ« ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺬﺍﺭﺩ .ﺧﻼﺻﺔ ﻛﻼﻡ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ،ﺍﺷــﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺩﻭ ﺳــﻮﻳﻪ ﺍﺳــﺖ ،ﻛﻪ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ »ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ« ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺷﻮﺩ. ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺟﻤﺎﻫﻴﺮ ﺷﻮﺭﻭﻯ ﺩﺭ »ﺣﻀﻮﺭﻫﺎﻯ« ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ ﺧﻮﺩ ،ﺑﺎ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﺟﻮﺍﻣﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﻛﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺷﺖ؛ ﻣﺸﻜﻞ
ﺍﺻﻠﻰ ﻣﺴﻜﻮ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﺭﺍ ﻣﻰﺑﺎﻳﺴﺖ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻰ ﺷــﻮﺭﺵ ﻣﺎﺭﻛﺴﻴﺴﺖﻧﻤﺎ ،ﻛﻮﺩﺗﺎﺋﻰ »ﺷﺒﻪ ﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴﻚ«، ﻭ ﻳﺎ ﺣﺎﻛﻤﻴﺘﻰ ﺣﺎﻣﻰ ﻣﺴﻜﻮ ﻭ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚﺍﺵ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ،ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﻛﻪ »ﺩﮔﺮﺩﻳﺴــﻰ« ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﺴــﻜﻮ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻰﺷﺪ» ،ﺣﻀﻮﺭ« ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺷﻮﺭﻭﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ. ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﻳﮕﺮ» ،ﻣﻠﺘﻰ« ﻛﻪ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻯ ﺩﭼﺎﺭ »ﺩﮔﺮﺩﻳﺴﻰ« ﻣﻰﺷﺪ ،ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ ﺍﻫﻤﻴﺘﻰ ﻧﺪﺍﺷﺖ .ﻣﻬﻢ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺍﻳــﻦ »ﻣﻠﺖ« ﺩﺭ ﺗﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﻭ ﻣﺘﺤــﺪﺍﻥﺍﺵ ﺑﻮﺩ! ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ،ﺩﺭﮔﻴﺮﻫﺎﺋﻰ ﺭﻳﺸﻪﺍﻯ ﺑﻴﻦ ﻣﺴﻜﻮ ﻭ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯﻫﺎﻯ ﻣﺤﻠﻰ ﻭ ﺳــﺎﺧﺘﺎﺭﻫﺎﻯ ﻓﺌﻮﺩﺍﻝ ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﺟﺪﻯ ﻧﺒﻮﺩ .ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ،ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺍﺳﺘﺎﻟﻴﻨﻴﺴﻢ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺑﻠﺸﻮﻳﺴــﻢ »ﺑﻬﺮﻩﻛﺸــﻰﻫﺎ« ،ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﺎﺷﻰ ﻣﻰﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺳﻨﺘﻰ ﺍﻳﻦ ﻻﻳﻪﻫﺎ ﺗﺤﺖ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺭﺷﺪ ﻭ ﻧﻤﻮ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ،ﻭ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ »ﺟﻨﮓﺳﺮﺩ« ﻧﻔﻮﺫ ﻣﺴﻜﻮ ﺩﺭ ﺁﻥﻫﺎ ﻋﻤ ً ﻼ ﻏﻴﺮﻣﻤﻜﻦ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ! ﺑــﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺜــﺎﻝ ،ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣــﺖ ﺩﻳﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺘﺎﻟﻴﻨﻴﺴــﻢ ﺑﻪ ﺍﺻﻄــﻼﺡ ﺿﺪﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﻭ ﺿﺪﻓﺌﻮﺩﺍﻝ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭﻣﺎﻥ ﺁﻳﺖﺍﷲ »ﺿﺪﺍﻣﭙﺮﻳﺎﻟﻴﺴــﺖ« ،ﺍﺻﻮﻝ »ﻣﺘﺮﻗﻰ« ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺳﻔﻴﺪ ،ﻭ ﻳــﺎ ﺑﺎﺯﺍﺭﻳﺎﻥ »ﻣﻠﻰ ﻭ ﻣﺘﺮﻗﻰ« ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻰﻛﺮﺩ! ﻣﺴــﺌﻠﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﺒﻮﺩ ﻛﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﺍﻯ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩﺭﻭﻫﺎﻯ »ﻻﺩﺍ« ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻣﻬﻢ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ »ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻧﺎﻫﻤﮕﻮﻥ« ﺗﺠﺎﺭﻯ ،ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺷﻮﺭﻭﻯ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﭘﻴﺶﻓﺮﺽﻫﺎﻯ ﺍﺳﺘﺎﻟﻴﻨﻴﺴﻢ ﻋــﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﻋﻴــﺐ ﻭ ﻧﻘﺺ ﺑﻮﺩ ﻣﺨﺪﻭﺵ ﻧﻜﻨﺪ .ﺷــﻮﺭﻭﻯ ﻃﻰ ﺣﻀﻮﺭ 7ﺩﻫﻪﺍﻯ ﺧــﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺭﺍﺑﻄﺔ ﻳﻚ ﺳــﻮﻳﻪ ﻣﻰﮔﺸــﺖ ،ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻛﻢ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﺭژﻳﻢﻫﺎﻯ ﺩﺳﺖﻧﺸــﺎﻧﺪﺓ ﻏﺮﺏ ﻛﻪ ﺑــﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﺔ »ﻣﻘﺪﺱ« ﺑﺎ ﻣﺴــﻜﻮ ﺍﺯ ﺣﻤﺎﻳﺖﻫﺎﻯ ﻣﻘﻄﻌﻰ ﻛﺮﻣﻠﻴﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻣﻰﺷــﺪﻧﺪ .ﺭژﻳﻢ ﭘﻬﻠﻮﻯ ،ﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺓ ﺭﺿﺎﻣﻴﺮﭘﻨﺞ ﻭ ﭼﻪ ﺁﺭﻳﺎﻣﻬﺮ ،ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺭژﻳﻢﻫﺎﻯ »ﺩﻭﺳــﺖ« ﺗﻠﻘﻰ ﻣﻰﺷﺪ ،ﺩﻭﺳــﺘﻰ ﻭ ﻫﻤﮕﺎﻣﻰﺍﻯ ﻛﻪ ﭘــﺲ ﺍﺯ ﻛﻮﺩﺗﺎﻯ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ 22ﺑﻬﻤــﻦ ،57ﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﻯ ﻛﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻣﻼﻳﺎﻥ ﺗﻮﺳــﻂ ﺁژﺍﻧﺲﻫﺎﻯ ﺍﻧﮕﻠﺴــﺘﺎﻥ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﻓﺖ .ﺗﺎ ﺭﻭﺯﻯ ﻛﻪ ﻛﺎﺭ ﺑﻪ ﮔﺮﺑﻪﺭﻗﺼﺎﻧﻰﻫﺎﻯ ﻣﻼﻣﻤﺪ ﺧﺎﺗﻤﻰ ﺭﺳﻴﺪ ،ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ »ﺩﻭﺳﺘﻰ« ﺧِ ﻠﻞ ﻭ ُﻓﺮﺟﻰ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﺷﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳــﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﻏﺮﺏ ﺧــﺮﻭﺝ ﻣﺴــﻜﻮ ﺍﺯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﻳﻚﺳــﻮﻳﻪ ﺭﺍ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻰ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ،ﻭ ﺑﺎ ﺑﻪ ﺭﻭﻯ ﻛﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻣﻼﻣﻤﺪ »ﺍﺭﺩﻛﺎﻧﻰ«،
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻪ ﺳﻴﺪﺧﻨﺪﺍﻥ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻗﺼﺪ ﺁﻥ ﺩﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ »ﺩﻭﺟﺎﻧﺒﻪﺍﻯ« ﻛﻪ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﻣﺴــﻜﻮ ﺍﺯ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺁﻥ ﺑﺎ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻯ ﻫﻤﺴﺎﻳﻪ ﻧﺎﮔﺰﻳﺮ ﻣﻰﺷﺪ ،ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ »ﺩﺳﺖﺑﺎﻻ« ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .ﺁﻗﺎﻯ ﺧﺎﺗﻤﻰ ،ﺟﻨﺎﻳﺘﻜﺎﺭ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺟﻨﮓ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ 8ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮﺩ .ﻣﺸﺘﻰ ﻧﺎﺑﻜﺎﺭ ﻭ ﺧﻮﺩﻓﺮﻭﺧﺘﻪ ﺍﺯ ﻗﻤــﺎﺵ ﻻﺕﻫﺎﻯ ﺧﻂﺍﻣﺎﻡ ،ﻋﻤﺎﻝ ﻧﻬﻀﺖ ﻋﺎﻇﺎﺩﻯ ،ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﻥ »ﺻــﺪﺭ ﺍﻧﻘﻼﺏ« ،ﻭ ...ﻭ ﺧﺼﻮﺻﺎً ﻟﺸــﻜﺮ ﻣﻔﺖﺧﻮﺭﺍﻥ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﺩﺭ ﻓﺮﻧﮕﺴﺘﺎﻥ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪﻫﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﻬﻨﻢ ﻭﻟﻰﻓﻘﻴﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻘﺼــﺪ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖﻫﺎﻯ »ﺧﻮﺵﺁﺏﻭﻫــﻮﺍﻯ« ﻣﻐﺮﺏ ﺯﻣﻴﻦ ﺗﺮﻙ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ،ﻭ ﺑﺎ ﺩﻻﺭﻫﺎﻯ ﺳــﻔﺎﺭﺗﺨﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳــﻼﻡ ﻭ ﻣﺴــﻠﻤﻴﻦ »ﻧﺴﺨﻪ« ﻣﻰﻧﻮﺷــﺘﻨﺪ ،ﺑﻪ ﻳﻚﺑﺎﺭﻩ ﺑﺴﻴﺞ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺁﺳﻴﺎﺏ ﻣﻼﻣﻤﺪ ﺍﺭﺩﻛﺎﻧﻰ ﺑﻴﺎﻓﺘﺪ. »ﺧﻮﺵﺧﻴﺎﻟﻰ« ﻧﺰﺩ ﻧﻈﺮﻳﻪﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ ﻏﺮﺏ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﺭﻳﺸﻪ ﻭ ﺳﺎﻗﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻜﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺎﻥ »ﺑﺪ ﺑﻪ ﺩﻝ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﻰﺩﺍﺩ!« ﺩﺭ ﻗﺎﻣــﻮﺱ ﺍﻳﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ،ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺗﻮﺳــﻂ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺩﻩﻫﺎ ﻛﻮﺩﺗﺎﻯ ﻧﻈﺎﻣﻰ ،ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ،ﺩﻭﻟﺘﻰ ﻭ ...ﻛﻪ ﻃﻰ 80ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﭼﭗ ﻭ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﺮ ﺳــﺮﺯﻣﻴﻦﺍﺵ ﺗﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ،ﻣﻰﺑﺎﻳﺴﺖ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ ﻛﻪ ﻏﺮﺏ ﭘﺎﻯﺍﺵ ﺑﻪ ﺑﻦﺑﺴﺖ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ،ﻧﻮﻛﺮﺍﻥ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ »ﻧﺎﺷــﻨﺎﺧﺘﺔ« ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻭﺍﺑﺴــﺘﻪ ﺑﻪ ﻏﺮﺏ ﺭﺍ ﺍﻳﻨﺒﺎﺭ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﻧﺎﺟﻴﺎﻥ« ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ﺭﻭﻯ ﺳﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ »ﺣﻠﻮﺍ، ﺣﻠﻮﺍ« ﻛﻨﺪ! ﺁﻥﻫﺎ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺑﻪ ﺍﺩﺍﻣﺔ ﺳﻠﻄﺔ ﺯﻭﺝ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ »ﻫﺎﺷــﻤﻰ ـ ﺧﺎﻣﻨﻪﺍﻯ« ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ،ﻭ ﺑﺎ ﻓﺮﺳــﺘﺎﺩﻥ ﺳــﺮﺩﺍﺭ ﺍﻛﺒﺮ ﺳــﺎﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻪ ﻋﺸــﻖﺁﺑﺎﺩ ﻭ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ ﺑﺪﻩﺑﺴﺘﺎﻥ ﺑﺎ ﺭژﻳﻢﻫﺎﻯ »ﭘﺴﺎﺷــﻮﺭﻭﻯ« ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻼﺩ ،ﻗﺼﺪ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﻫﻤﺎﻥ »ﻣﺼﺎﻟﺤﻪﻫﺎﻯ« ﺩﻭﺭﺍﻥ »ﺟﻨﮓﺳﺮﺩ« ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ،ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻛﺒﺮ ﺳــﺎﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﺍﺵ »ﺭﻳﺎﺳــﺖ ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ ﻣﻮﺭﻭﺛﻰ ﻭ ﺍﺑﺪﻯ ﻭ ﺍﺯﻟﻰ« ﺩﺭ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺟﻤﻜﺮﺍﻧﻰﻫﺎ ﻣﻰﭼﭙﺎﻧﺪﻧﺪ ،ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﻪ ﺑﻦﺑﺴــﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻻﺕﺑﺎﺯﻯﺷﺎﻥ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ »ﺟﻤﻬﻮﺭﻳﺨﻮﺍﻩ«، »ﺩﻣﻜــﺮﺍﺕ« ﻭ »ﺁﺯﺍﺩﻳﺨــﻮﺍﻩ« ﺷــﺪﻩ ،ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﻰ ﺳــﺮﻛﻮﺏ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺩﺭ ﺩﻫﺔ ،1360ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻼﻣﻤﺪ ﺧﺎﺗﻤﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻛﻴﺴــﺔ ﺯﺑﺎﻟﻪﺷﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻣﻠﺖ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﺸﻴﺪﻧﺪ .ﻛﻢ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﺍﺭﺍﺫﻟﻰ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ »ﻣﻼ« ﺭﺍ ﺟﺮﺝ ﻭﺍﺷﻨﮕﺘﻦ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻰﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ!
ﻭﻟــﻰ ﻗﺼﻪﭘﺮﺩﺍﺯﻯﻫــﺎﻯ ﻏــﺮﺏ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺠﺎﺋﻰ ﻧﺮﺳــﻴﺪ؛ ﻓﻘﻂ ﻭ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﻭﺟﺎﻧﺒﻪﺍﻯ ﻛﻪ ﻓﺮﻭﭘﺎﺷــﻰ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭﻳﮋﺓ »ﺟﻨﮓﺳــﺮﺩ« ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻥ ،ﺭﻭﺳﻴﻪ ،ﻫﻨﺪ ﻭ ﭼﻴﻦ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ .ﻛﺴــﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻋﻤﻞ ﻧﺪﺍﺷــﺖ. ﺍﻳــﻦ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺻﺎﻓﻰ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻏﺮﺏ ﺭﺩ ﻣﻰﺷــﺪ ،ﻭ ﻧﻪ ﺭژﻳﻢ ﺩﺳﺖﻧﺸــﺎﻧﺪﺓ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﺑﺪﻩﺑﺴﺘﺎﻥﻫﺎﻯ ﻣﻘﻄﻌﻰ ،ﺍﺯ ﻗﻤﺎﺵ ﺧﻮﺩﻓﺮﻭﺷﻰﻫﺎﻯ ﺳﺮﺩﺍﺭ ﺍﻛﺒﺮ ﺩﺭ ﻋﺸﻖﺁﺑﺎﺩ ﺳﺮ ﻭ ﺗــﻪﺍﺵ ﺭﺍ ﻫــﻢ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ .ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﺔ ﺩﻭﺳــﻮﻳﻪ ،ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﺩﻭﺟﺎﻧﺒﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻭ ﺍﻣﻮﺭﻣﺎﻟﻰ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ »ﺯﻧﺪﻩ«» ،ﭘﻮﻳﺎ« ﻭ ﻣﺘﺤﻮﻝ ﺑﻮﺩ؛ ﺍﻳﺴﺘﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻛﻮﺩﺗﺎﺋﻰ ﻛــﻪ ﻏــﺮﺏ ﻭ ﻋﻤﺎﻝﺍﺵ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ ،ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﺴــﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﺎﺋﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﻣــﻮﺭﺩ ﭼﻨﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ »ﻏﻮﻏﺎﻯ« ﺳــﺒﺰ ﻧﻴﺰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﺳــﺘﺎ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﺷﺪ ،ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻧﻮﺷــﺘﻪﺍﻳﻢ .ﺑﺴﺎﻁ »ﺳﺒﺰ« ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﻫﻤــﺎﻥ ﺗﻼﺵﻫﺎﻯ »ﺧﺮﻛــﻰ« ﻏﺮﺏ ﺟﻬﺖ ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺑﻦﺑﺴــﺖ »ﺳﻴﺎﺳﻰ ـ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ« ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ،ﻭﻟﻰ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺿﻌﻒ ﺷﺪﻳﺪ ﺳــﺎﺧﺘﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﺳﻴﺎﺳــﺖﻫﺎﻯ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ ،ﺍﻳﻦ ﻛﻤﺪﻯ »ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ« ﻋﻤ ً ﻼ ﺑﻪ ﻓﺮﻭﭘﺎﺷــﺎﻧﻰ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳــﻼﻣﻰ ﺍﻧﺠﺎﻣﻴﺪ .ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺻﻮﺭﺕ »ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳــﻼﻣﻰ« ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﻓﻘﻂ ﺷﺒﺤﻰ ﺍﺳــﺖ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻩﺭﻳﮓ ﻛﻮﺩﺗﺎﻯ ﺍﺭﺗﺶ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﻰ ﺩﺭ 22ﺑﻬﻤﻦ .57 ﺗﻔﺎﻟﻪﺍﻯ ﺍﺳــﺖ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ »ﻣﺮﺩﻩ ﺭﻳﮓ« ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ؛ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ »ﻗﺪﺭﺕ« ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺩﻩﺭﻳﮓ ﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻌﻨﺎ ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺩﺭﺳــﺘﻰ ﺑﻪ ﺩﺳــﺖ ﻧﺪﻫﺪ. ﻭﻟــﻰ ﺍﻳﻦ »ﺑﻰﺗﻜﻠﻴﻔﻰ« ﺳﻴﺎﺳــﻰ ،ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﺗﺎﺑﻰ ﺍﺳــﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺩﻭﺟﺎﻧﺒﻪﺍﻯ ﻛﻪ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳــﻼﻣﻰ ﺑﺎﻻﺟﺒﺎﺭ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕﻫﺎﻯ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ ﭘﺎﻯ ﺩﺭ ﺁﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ. ﺗﺠﺮﺑﻴﺎﺕ ﺍﺧﻴﺮ ﻃﻰ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﻟﻴﺒﻰ ،ﺗﻮﻧﺲ ،ﻣﺼﺮ ﻭ ...ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻧﺸــﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﭼﻪ ﻣﻰﺧﻮﺍﻫﺪ .ﻛﻮﺩﺗﺎ ،ﺍﻧﻘﻼﺏ، ﻫﻴﺎﻫﻮ ،ﺁﺩﻣﻜﺸــﻰ ﻭ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻨﻰ ﺳــﺮﻳﻊ »ﺍﻓﺮﺍﺩ« ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﺩﻳﮕﺮ! ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻨﻰﺍﻯ ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻴﻚ ﺍﺯ ﺍﻫﺮﻡﻫــﺎﻯ ﻛﻠﻴﺪﻯ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﺑﻼﻣﻨﺎﺯﻉ ﻏﺮﺏ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺘﺰﻟﺰﻝ ﻧﻜﻨﺪ .ﺧﻼﺻﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﻓﻠﺴــﻔﺔ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ،ﺷــﺎﻣﻞ ﻗﺒﻮﻝ ﻋﺎﻣﻞ »ﺗﺤﻮﻝ« ﻣﻠﺖﻫﺎ ﻧﻤﻰﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ .ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﺮﺑﺎﺯ ،ﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﺳﺮﻓﺼﻞ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻧﻮ ،ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ »ﺗﺤﻮﻟﻰ« ﺍﺯ ﻣﻨﻈﺮ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻯ ﺗﺤﺖ ﺍﺳﺘﻴﻼ ﺩﺭ ﺗﺮﺍﺩﻑ ﺑﺎ »ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ« ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺷﺪﻩ؛ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﻴﻤﺘﻰ ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺗﺤﻮﻻﺕ »ﭘﻴﺸــﮕﻴﺮﻯ« ﺷــﻮﺩ .ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ
ﺍﺳــﻼﻣﻰ ،ﺑﻬﺘﺮﻳــﻦ ﺭﺍﻩ ﺟﻬﺖ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﺍﻳــﻦ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﺭﺍ ﻏــﺮﺏ ﺩﺭ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ ﭘــﺮﻭﺭﺵ ﻣﻠﺖﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻛﻮﺍﺭﻳــﻮﻡ »ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭﺍﻻﻯ ﻣﺎﺩﺭﻯ« ﺩﻳﺪﻩ! ﺗﺰﺭﻳﻖ ﺩﺍﺭﻭﻯ ﺧﻮﺍﺏﺁﻭﺭ »ﺍﺳﺘﻘﻼﻝ« ﺑﻪ ﺍﺫﻫﺎﻥ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ ﻋﻘﺐﺍﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻯ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﮔﺴﺘﺮﺩﺓ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ،ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﻣﺎﻟﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﺎﺟﺰﺍﻧﺪ؛ ﺧﻮﺭﺍﻧﺪﻥ ﺩﺍﺭﻭﻯ »ﺗﻮﺩﻩﻫــﺎﻯ ﺁﮔﺎﻩ« ﺑﻪ ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺗﻰ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﻛﻴﻞ ﻣﺪﺍﻓﻊ »ﻛﺎﺭﮔﺮ ﻭ ﺯﺣﻤﺘﻜﺶ« ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺟﺎ ﺯﺩﻩﺍﻧﺪ؛ ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻋﻤــﺎﻝ ﻭ ﻧﻮﻛــﺮﺍﻥ ﻏــﺮﺏ ﺩﺭ ﺭﺃﺱ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺮﻳﺎﻧــﺎﺕ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺁﺯﺍﺩﻳﺨﻮﺍﻩ ،ﺩﻭﻟﺖﻣﺮﺩ ،ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺑﻪ ﺧﻠﻖﺍﷲ. ﺑﺎﻳــﺪ ﻗﺒﻮﻝ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﻣﺴــﻴﺮ ﺍﻭﺑﺎﺵ ﺳــﺒﺰ ﺩﻗﻴﻘــﺎً ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﻩ ﻣﻰﮔــﺬﺭﺩ .ﺍﻳﻨــﺎﻥ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼــﻮﺏ ﻣﻨﺎﻓــﻊ ﻏــﺮﺏ ،ﺭﺍﻫﻰ ﺟﺰ ﻋﻘﺐﻧﺸــﻴﻨﻰ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ،ﻭ ﻫﺮ ﺍﺯ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﻯ ﻛﺎﺫﺏ ﺗﻘﺴــﻴﻢ ﻣﻰﺷــﻮﻧﺪ .ﺳﺨﻨﮕﻮﻳﺎﻥ ﻭ ﻋﺸﺎﻕ »ﺳــﺒﺰ« ،ﻧﺨﺴﺖ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺑﺪﻭﻥ »ﺗﻨﺎﺯﻝ« ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺷﺪﻧﺪ! ﺗﻮ ﮔﻮﺋﻰ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺍﻣﺎﻡﺷﺎﻥ »ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ« ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ »ﻭﺭﻕﭘﺎﺭﻩ« ،ﻛﻪ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺣﺎﺝﺳﻴﺪ ﺟﻮﺍﺩﻯﻫﺎ ﺑﺎ ﺧﻼﺻﻪ ﻛــﺮﺩﻥ ﻛﺘﺎﺏﺩﻋﺎ ﻭ ﺯﻳﺎﺭﺕﻧﺎﻣﻪ ،ﻭ ﺍﺳــﺘﻨﺘﺎﺝ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﻓﺮﻭﻉ ﺩﻳﻦ ﺑﻪ ﺭﺷﺘﺔ ﺗﺤﺮﻳﺮ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﻧﺎﻡ »ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳﻰ« ﮔﺬﺍﺷــﺖ! ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻰﮔﻮﺋﻴــﻢ ،ﺍﻳﻦ ﻛﺘﺎﺑﭽﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﺷــﺪ، ﺑﻤﺎﻧﺪ ،ﻛﺘﺎﺏ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻧﻴﺴﺖ! ﺯﻣﺎﻧﻴﻜﻪ ﺣﻀﺮﺍﺕ ﻏﺮﺑﻰﻫﺎ ﺩﻳﺪﻧﺪ ﺗﻨﻮﺭﺷﺎﻥ ﺑﺎ »ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻤﻴﻨﻰ« ﻭ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳــﻰ ﺟﻤﻜﺮﺍﻥ ﺩﺍﻍ ﻧﻤﻰﺷﻮﺩ ،ﻧﻮﻛﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ، ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ« ﺷﻮﻳﺪ! ﺍﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﺸﺘﻰ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﭽﻪ ﻣﻼ ،ﺑﺎ ﻋﻤﺎﻣﻪ ﻭ ﺍﻧﮕﺸــﺘﺮ ﻋﻘﻴﻖ ﻭ ﺟﺎﻯ ﻣﻬﺮ ﻭ ﻛﺜﺎﻓﺖ، ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺧﻮﺩﺷــﺎﻥ »ﻧﺠﺎﺳﺖ« ،ﺷــﺮﻭﻉ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﻟﻐﺰﺧﻮﺍﻧﻰ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻰ »ﺳــﺒﺰﻳﻮﻥ« ﺑﻪ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ! ﺟﺎﻟﺐﺗﺮ ﺍﻳﻨﻜﻪ، ﺳــﺨﻨﮕﻮﻳﺎﻥ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ ﻛﺬﺍ ﺍﺻــ ً ﻼ ﻧﻤﻰﺩﺍﻧﻨﺪ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ« ﭼﻴﺴــﺖ ،ﺧﻮﺭﺩﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﭘﻮﺷﻴﺪﻧﻰ؟! ﺩﺭ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ﺍﻫﺪﺍﺋﻰ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﺪ ﺟﺰ »ﻛﻨﻮﻧﻰﺍﺕ!« ﺍﺯ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺭ ﻣﺪﻳﻨﻪﺍﻟﻨﺒﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺗﺎ ﻃﻮﺍﻑ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﻛﻌﺒﻪ ﻭ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺑﻮﻯ ﺣﺠﺮﺍﻻﺳﻮﺩ ،ﻭ ﻋﻄﺮ ﺟﺎﺩﻭﺋﻰ ﺗﺎﭘﺎﻟﺔ ﺍﺷﺘﺮﺍﻥ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺁﻧﺤﻀﺮﺕ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﻳﺎﻓﺖ؛ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻛﻼﻡ ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ
ﺑــﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺕ« ،ﺟﺎﻯ »ﻣﺪﻧﻰﺍﺕ« ﺩﺭ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻫﺰﺍﺭﺓ ﺳــﻮﻡ، ﻓﺮﺩﻳﺖ ،ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﺷﻜﻞ ﺩﻫﻨﺪﺓ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ،ﻭ ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻭ ﻣﻮﺿﻊ ﺷــﻬﺮﻭﻧﺪﻯ ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺳــﺖ .ﻫﻤﺔ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑــﻪ ﺩﻭﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﺟﻤﻊ ﺷــﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺗﻌﻈﻴﻢ ﻭ ﺗﻜﺮﻳﻢ ﻣﺸﻐﻮﻝﺍﻧﺪ! ﻫﻤﺎﻥﻫﺎ ﻛﻪ ﺩﻳﺮﻭﺯ ﻓﺎﺷﻴﺴﻢ ﻛﻮﺭﺩﻝ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻛﺘﺎﺏ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ،ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺁﻳﺎﺕﺍﺵ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ« ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ» ،ﺍﻣﺖ« ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ،ﻭﻳﺮﺍﺳﺖ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ ﻛﻮﺩﺗﺎﭼﻰ ﻓﺮﺍﻣﻰﺧﻮﺍﻧﻨﺪ! ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ ،ﺗﺠﺮﺑﺔ ﺑﺸــﺮﻯ ﻧﺸــﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﻛــﻪ ﻋﻠﻴﺮﻏﻢ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻛﻼﻥ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯ ﻏﺮﺏ ،ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ ﻓﻘــﻂ ﺑﺎ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻣــﺮﺯ »ﺗﻘﺪﺱ« ﻣﻰﺗﻮﺍﻧــﺪ ﺟﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎﺯ ﻛﻨــﺪ .ﺟﻤﺎﻋﺘﻰ ﻛﻪ ﺟﻬﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ »ﺗﻘﺪﺱ« ﺑﻪ ﻫﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ ﻣﺘﻮﺳــﻞ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ،ﻗﺎﺩﺭ ﻧﻴﺴــﺖ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﭼﻨﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﺣﺎﻛﻢ ﺑﺮ »ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴﻚ« ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻛﻨﺪ .ﭼﺮﺍ ﻛــﻪ» ،ﺗﻘــﺪﺱ« ﻓﻘﻂ »ﺗﻌﺒﺪ« ﻣﻰﻃﻠﺒﺪ ،ﻧﻪ ﺗﻔﻜــﺮ ﻭ ﺗﻌﻤﻖ .ﺁﻧﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﺩﻋﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ »ﺗﻘﺪﺱ« ﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳــﺖ ﺑﻪ ﻧﺤــﻮﻯ ﺍﺯ ﺍﻧﺤﺎء ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ »ﺗﻌﻤﻖ« ﺷﻜﻞ ﮔﻴﺮﺩ ،ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﻰﺩﺍﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺰﺧﺮﻑ ﻣﻰﮔﻮﻳﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﭘﺎﻯ ﺩﺭ ﺩﻭﺭ ﻓﻠﺴــﻔﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺬﺍﺷﺖ .ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺜﺎﻝ ،ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﻛﺮﺩ ،ﻭ ﺳﭙﺲ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ »ﺷــﺎﻫﺪﻯ« ﮔﺮﻓﺖ ﺑــﺮ ﺣﻘﺎﻧﻴﺖ ﻗﺮﺁﻥ! ﺧﻼﺻﺔ ﻛﻼﻡ، ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺣﺎﻛﻤﻴــﺖ ﺗﻮﺣﺶ ﺍﺳﻜﻮﻻﺳــﺘﻴﻚ ﻭ »ﺍﻫﻞ ﻛﺘــﺎﺏ« ﺑﺮ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺳﭙﺮﻯ ﺷﺪﻩ .ﺑﺎ ﺗﻮپ ﻭ ﺗﻔﻨﮓ ﻭ ﺷﻼﻕ ﻭ ﭼﻤﺎﻕ ﻭ ﺧﺼﻮﺻﺎً ﺑﺎ ﺑﻬﺮﻩﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﺣﻤﺎﻳــﺖ ﺍﺟﻨﺒﻰ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻥ ﺭﺃﻯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺭﺍ ﻣﺮﺩﻭﺩ ﻛﺮﺩ. ﻭﻟﻰ ﺁﻥﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ »ﺩﻳﻦﻓﺮﻭﺷــﻰ« ﻣﻰﺑﻴﻨﻨﺪ ،ﺭﺍﻫﻜﺎﺭﻯ ﺟــﺰ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﻣﻠﺖﻫﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ »ﺁﻛﻮﺍﺭﻳــﻮﻡ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭﺍﻻﻯ ﻣﺎﺩﺭﻯ ﻭ ﺩﻳﻨﻰ« ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷــﺖ .ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﻗﺮﺁﻥ ،ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳــﻼﻡ ،ﻭ ﺩﻳﻦ ﺧﺪﺍ ﺍﻳﻨﻬﻤﻪ ﺩﺭ ﻛﻼﻡ ﺳﻴﺎﺳــﺖﺑﺎﺯﺍﻥ ﻭ ﻣﺮﺩﻡﻓﺮﻭﺷﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻧﻤﺎ ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺷﺪﻩ .ﭘﻴﺸﺘﺮ ﮔﻔﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺟﻤﻠﮕﻰ ﻧﺎﻧﺨﻮﺭﻫﺎﻯ ﺍﺟﻨﺒﻰﺍﻧﺪ؛ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﻧﺎﻥ ﻭ ﮔﻮﺷــﺖ ﺍﺟﻨﺒﻰ ﺭﺍ ﺧﻮﺏ ﻫﻢ ﻣﻰﺟﻮﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﻃﻰ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﮔﺬﺷــﺘﻪ ﺷــﺎﻫﺪ ﺑﻮﺩﻳﻢ ﻛﻪ ،ﺑﺎ ﺍﻭﺝﮔﻴﺮﻯ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﻭ ﭼﻴﻦ ﺩﺭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺳﻴﺎﺳﺖﻫﺎﻯ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ ﺳﻮﺭﻳﻪ، ﻓﻀﺎﻯ ﺣﺎﻛﻢ ﺑﺮ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻫﻤﻴﻦ »ﻧﺎﻧﺨﻮﺭﻫﺎﻯ« ﺍﺟﻨﺒﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻣﺎﻫــﻮﻯ ﻳﺎﻓﺘﻪ .ﻧﺨﺴــﺖ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺍﺣﺪﻯ ﺍﺯ ﺍﻳﻨــﺎﻥ ﺟﺮﺃﺕ ﻧﻤﻰﻛﻨﺪ ﺍﺯ ﺳــﻮﺭﻳﻪ ﺳــﺨﻨﻰ ﺑﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ؛ ﺑﻪ »ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ« ﺑﺴــﻨﺪﻩ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ! ﺑﻠﻪ ،ﺩﺭ ﻣﻘﻄﻌﻰ ﻛﻪ ﺳﻴﺎﺳــﺖﻫﺎﻯ ﺑﺰﺭگ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﺳﻮﺭﻳﻪ ﺷﺎﺥ ﺩﺭ
ﺷــﺎﺥ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪﺍﻧﺪ ،ﻭ ﺑﻪ ﻋﻴﻦ ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﻢ ﻛﻪ »ﺧﺮﻭﺟﻰ« ﺍﻳﻦ ﻣﺼﺎﻑ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﺷــﺪ ،ﻋﻤ ً ﻼ ﺳﺮﻧﻮﺷــﺖ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺭﻗــﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺯﺩ ،ﺁﻧﺎﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺧﻮﺩﺷــﺎﻥ ﻋﻤــﺮﻯ »ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ« ﻓﺮﻣﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ،ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻣﻜﻴﺪﻥ »ﺁﻟﻮ« ﺩﺭ ﺟﺎ ﺧﺸﻚﺷﺎﻥ ﺯﺩﻩ! ﺁﻳﺎ ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺑﭙﺮﺳﻴﻢ ﭼﺮﺍ؟ ﻣﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺧﺸﻚﺷــﺎﻥ ﺯﺩﻩ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺣﺮﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﮔﻔﺘــﻦ ﻧﺪﺍﺭﻧــﺪ .ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣــﺖ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ،ﺍﻛﺜﺮﻳــﺖ ﺍﻳﻦ ﺣﻀﺮﺍﺕ ﺗﺮﺟﻴــﺢ ﻣﻰﺩﻫﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺳــﻮﺭﻳﻪ ﺑﻪ ﻧﻔــﻊ ﺑﺎﻧﺪ ﻛﻠﻴﻨﺘﻦ ﺩﺭ ﺣــﺰﺏ ﺩﻣﻜــﺮﺍﺕ ﺗﻤﺎﻡ ﺷــﻮﺩ .ﺑﺎﺷــﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻳــﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ، ﺍﻣﻴــﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺁﺷــﻮﺏ ﺩﺭ ﺍﻳــﺮﺍﻥ ﺑﺎﻗﻰ ﺑﻤﺎﻧــﺪ ،ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻔﺮ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﻫﻢﺭﺯﻣﺎﻥﺷــﺎﻥ ﺑــﺎ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﻭ ﺍﻟﻘﺎﺏ »ﻧﻮﻳﻦ« ﻭ ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﺳــﺎﺧﺘﺎﺭﻫﺎﻯ ﺍﻣﻨﻴﺘﻰ ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺑﻪ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﺍﻥ »ﺟﻨﮓﺳــﺮﺩ« ﺗﺸــﻜﻴﻞ ﺩﻭﻟﺖ »ﺟﺪﻳﺪ« ﺑﺪﻫﻨﺪ .ﺟﺸﻦ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ؛ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﻧﻪ؟ ﺧﺘﻨﻪﺳﻮﺭﺍﻥ ﻋﻤﻮﺳﺎﻡ ﺍﺳﺖ! ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺍﻳﻦ »ﺳــﻜﻮﺕ« ﺷــﺮﻡﺁﻭﺭ ،ﻋﺮﺑﺪﺓ ﻳــﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺳــﻼﻣﺎ! ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻠﻮﻳﺤﻰ ﺍﺯ ﺣﻠﻘﻮﻡ ﻛﺴــﺎﻧﻰ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻩ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺩﻳــﺮﻭﺯ ﺍﻭﻝ ﻭ ﺁﺧﺮ ﺍﺳــﻼﻡ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻣﻰﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﻰﻧﻮﺷــﺘﻨﺪ! ﺍﻳﻨﺠﺎﺳــﺖ ﻛﻪ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﮔﺴــﺘﺮﺩﺓ ﻧﻔﻮﺫ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ ﺗﻔﻜﺮ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻛﺸﻮﺭ ،ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﻭ ﺷﻌﺮ ﻭ ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﻭ ﻧﻘﺎﺷﻰ ﻭ ...ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺸــﺎﻥ ﻣﻰﺩﻫﺪ .ﺍﺷــﺘﺒﺎﻩ ﻧﻜﻨﻴﻢ ،ﺍﮔﺮ ﻣﻰﮔﻮﺋﻴﻢ ﻧﻔﻮﺫ »ﻣﺤﺎﻓﻞ« ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺳﺨﻦ ﺍﺯ ﻧﻔﻮﺫ »ﻣﻜﺎﺗﺐ« ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻴﺴــﺖ .ﻧﻔﻮﺫ ﻣﻜﺎﺗﺐ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻳﺮﺍﺩ ﻭ ﺍﺷــﻜﺎﻟﻰ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻰﻛﻨﺪ؛ ﺍﻳﻦ ﻧﻔﻮﺫ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﻴﺎﺗﻰ! ﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻜﺎﺗﺐ ﻏﺮﺑﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭼﻪ ﺷﺮﻗﻰ .ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻧﻪ» ،ﻣﺤﺎﻓﻞ« ﻣﺴﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴــﺘﺎﻥ ﺑﺮ ﺍﺟﺴﺎﺩ ﺍﻓﻐﺎﻥﻫﺎ ﺍﺩﺭﺍﺭ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ، ﺗﺎ ﺑﺎ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﻓﻴﻠﻢ ﺍﻳﻦ »ﺷﺎﻫﻜﺎﺭ« ﺭﺍﻩ ﺑﺮ ﺁﺷﻮﺏ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﮕﺸﺎﻳﻨﺪ، ﻭ ﺭﻭﺯ ﺩﻳﮕﺮ »ﺍﻧﺒﺎﺭ ﻗﺮﺁﻥ« ﺁﺗﺶ ﻣﻰﺯﻧﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﻠﻖﺍﷲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ،ﺑﺎ ﻋﺮﺑﺪﺓ »ﻣﺮگ ﺑﺮ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ« ﻧﻈﻢ ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺭﺍ ﻣﺨﺘﻞ ﻛﻨﻨﺪ. ﺧﻼﺻــﻪ ،ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻳﻦ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎﺳــﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﻏﺮﺏ ﺍﺯ ﺩﻳﺮﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝﺍﺵ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ »ﻟﻪ ،ﻟﻪ« ﺯﺩﻩ: ﺁﺷﻮﺏﺁﻓﺮﻳﻨﻰ! ﻳﺎﺩﻣﺎﻥ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﻴﺪ ﺧﻨﺪﺍﻥ ،ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎ ﻻﺕﺑﺎﺯﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ »ﺁﺷــﻮﺏ« ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﺯﻣــﺮﺓ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﺩﺭ ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﻭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻧﻔــﻮﺫ ﭼﻴــﻦ ﻭ ﻫﻨــﺪ ،ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺍﻳــﺮﺍﻥ ﺩﺳــﺖ »ﻣﺤﺎﻓﻞ« ﺟﻬﺖ ﺁﺷﻮﺏﺁﻓﺮﻳﻨﻰ ﺑﺎﺯ ﻧﻴﺴﺖ ،ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻀﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺳﺨﻦ ﺍﺯ »ﺷﻌﺮ ﺳــﺨﻴﻒ« ﺑﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﻰﺁﻭﺭﻧﺪ ،ﻭ ﺩﺳــﺖ ﺍﻳــﻦ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ،ﺩﺭ ﺭﺍﺩﻳﻮﻫﺎﻯ »ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﺳــﻴﺎ« ﺗﻮﺑﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﻣﻰﻧﻮﻳﺴﻨﺪ ﻛﻪ» ،ﺑﻠﻪ ،ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﻌﺮﻯ ﻧﺴﺮﻭﺩﻩﺍﻡ!« ﺑــﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺑﻴﺎﻥ ﺗﻌﻬﺪ ﺍﺳﺎﺳــﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭼﻪ ﻛﺴﻰ ﭼﻪ ﺷــﻌﺮﻯ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳــﻦ ﻧﻮﻉ »ﺗﻮﺑﻪﻧﺎﻣﻪﻫﺎ« ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻼ ﻭ ﺑﭽﻪﻣﻼ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ .ﻭﻟﻰ ﺍﻳﻦ ﺳــﺌﻮﺍﻝ ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳــﺖ ،ﺷﻌﺮﻯ ﻛﻪ ﺳﺎﻝﻫﺎ ﻭ ﺳــﺎﻝﻫﺎ ﭘﻴﺶ ﺳﺮﻭﺩﻩ ﺷﺪﻩ ،ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﮔﺸﺘﻪ ،ﻭ ﻫﻴﭻ ﺣﺴﺎﺳﻴﺘﻰ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ،ﭼﺮﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﺩﺭ ﺷــﺮﺍﻳﻂ »ﻧﻮﻳﻦ« ﺍﺯ »ﺍﻫﻤﻴﺖ« ﺍﺳــﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻣﻰﺷﻮﺩ؟! ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ »ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻧﻮﻳﻦ« ﭼﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺗﻌﻠﻖ ﭼﻨﺪ ﺳﻄﺮ ﺷﻌﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻭ ﻳﺎ ﺁﻥ »ﺷﺎﻋﺮ« ﺗــﺎ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺣﺎﺋﺰ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻛــﺮﺩﻩ؟ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻏﺮﺏ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﻰﺩﻫﺪ ﺍﺭﺩﻧﮕﻰ ﻭ ﻣﺸﺖ ﻭ ﻟﮕﺪﻯ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺳﻮﺭﻳﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﻭ ﭼﻴﻦ ﻭ ﻫﻨﺪ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮﺩﻩ ،ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻮﺳﺮﻯ ﺑﻪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻛﻨﺪ؟ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﮕﺮ ﮔﺰﺍﻓﻪ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺭ ﻣﻄﻠﺒﻰ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﺑﺎﺑﺎﺷــﻤﻞﻫﺎ« ﻧﻮﺷــﺘﻴﻢ ﻛــﻪ ﻏﺮﺏ ﺑﺮﺍﻯ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻓﻀﺎﻯ ﻣﺠﺎﺯﻯ ﺍﺳــﺐﺍﺵ ﺭﺍ ﺯﻳﻦ ﻛﺮﺩﻩ .ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻫﻜﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺑﺴــﻴﺎﺭ ﺷــﺎﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻰﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻪ ﺣﺴــﺎﺏ ﻧﻮﻛﺮﺍﻥﺷــﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻤﻜﺮﺍﻥ ،ﻭ ﻃﺮﻑﻫﺎﻯ ﺭﻭﺳﻰ ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ! ﻫﻤﺎﻥ »ﻃﺮﻑﻫــﺎ« ﻛﻪ ﺭﻭﻧﺎﻟﺪ ﺭﻳﮕﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ »ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻯ ﺷــﺮ« ﻟﻘﺐ ﺩﺍﺩﻩ ﺑــﻮﺩ! ﺷــﺎﻳﺪ ﻫــﻢ ﻛﺮﻣﻠﻴﻦ ﺍﺯ ﺍﻳــﻦ »ﻧﻮﺁﻭﺭﻯﻫﺎ« ﺍﺳــﺘﻘﺒﺎﻝ ﻛﻨﺪ، ﻣﻰﺩﺍﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﻭﻻﺩﻳﻤﻴﺮ ﭘﻮﺗﻴﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳــﺖ »ﺧﻴﻠﻰ ﺭﺃﻯ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ!« ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ »ﺷــﻠﻮﻍ« ﻛﻨﺪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳــﺖ »ﺁﺭﺍء« ﻛﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﻔﻞ ﭘﻮﺗﻴﻦ ﺍﺯ ﻣﻨﻈﺮ »ﻫﺰﻳﻨﻪ« ﮔﺮﺍﻥﺗﺮ ﺍﺯ ﺳــﺎﺑﻖ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻮﺩ! ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﻛﺜﺎﻓﺖ. ﻭﻟــﻰ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﺍﻳــﻦ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺍﺣﻤﻘﺎﻧــﻪ ،ﻣﺮﺗﺒﺎً ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺭﺍ ﻗﻄﻊ ﻛﻨﻨﺪ ،ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﺷﻌﺮﻧﻮﻳﺴﻰ ﻭ ﻫﺠﻮﺳﺮﺍﺋﻰ ،ﻳﻌﻨﻰ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺑﺪﻳﻌﺔ ﺍﺩﺑﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎﻯ ﻏﺮﺑﻰ ﺷــﺎﻣﻞ »ﺳﺎﻧﺴــﻮﺭ« ﻭ »ﻣﻤﻴــﺰﻯ« ﺁﻗﺎﻳﺎﻥ ﺍﻭﺑﺎﻣﺎ ﻭ ﭘﻮﺗﻴــﻦ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺣﺮﻑﻫﺎﺳــﺖ .ﺧﺪﻣﺖﺷــﺎﻥ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ،ﺩﺭ ﺷــﺮﺍﻳﻂ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﮔﺮ ﻣﻰﺧﻮﺍﻫﻴﺪ »ﻭﺣﺸﺖ« ﺭﺍ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﻛﻨﻴﺪ ،ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﺳﺎﺯﻳﺪ ﻛﻪ ﺩﺭﺩ ﺑﻰﺩﺭﻣﺎﻥﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ. ﺣﻴﻒ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺷــﺎﻋﺮ ﻧﻴﺴــﺘﻴﻢ! ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻨﺼﻮﺭﺕ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﻛــﻪ ﻋﻤــﺮﻯ ﺭﻭﺯﻩﺩﺍﺭﻯ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ »ﮔــﻪ« ﺍﻓﻄﺎﺭ ﻛﻨﻨﺪ ،ﻭ ﺧﺼﻮﺻــﺎً ﺧﻄﺎﺏ ﺑــﻪ ﺭﺍﺩﻳﻮﺋﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﺑــﺮﺍﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ »ﻓﻴﻠﺘﺮﺷــﻜﻦ« ﻣﻰﺳﺎﺯﺩ ﺗﺎ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺳــﺎﻳﺖﺍﺵ ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﺳﺮﺍﭘﺎ ﻛﺬﺏ ،ﻭ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎﺗﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﻛﺮﺩﺍﺭ »ﺍﺳــﻼﻣﻰ« ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ، ﻣﻰﮔﻔﺘﻴﻢ: ﻋﻤﻮﺳﺎﻣﺎ! ﺑﺮ ﺁﻥ ﺭﻫﺒﺮ ،ﺑﻪ ﺭﻳﺶ ﺁﻥ ﭘﻴﻤﺒﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﻕ ﭘﻴﺸﻮﺍ ﻭ ﻣﻐﺰ ﻧﻮﻛﺮﺕ ﺭﻳﺪﻡ! ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﻤﻞ »ﺳﺨﻴﻒ« ﻧﻴﺴﺖ؛ ﺧﻴﻠﻰ ﻫﻢ »ﻭﺍﺟﺐ« ﺍﺳﺖ!