21ژﺍﻧــﻮﻳﻪ 2012
ﻭﺑﻼگ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺑﻪ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﻣﻰﺩﻫﻴﻢ؛ ﺍﻳﻦ ﺑﺤﺚ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﻧﻈﺮ ﺣﺎﺋﺰ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺍﺳــﺖ .ﻧﺨﺴــﺖ ﺍﻳﻨﻜﻪ ،ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺎﻳﻪﮔﻴﺮﻯ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﻴﺎﺳــﻰ »ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺯ« ،ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﺗﺠﺮﺑﺔ ﻧﺎﻛﺎﻡ ﻭ ﻣﻀﺤﻚ »ﺟﻨﺒﺶ ﺳــﺒﺰ« ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ،ﺑﻪ ﺻﻒ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻠﺖ ﺑﺮ ﻣﺤــﻮﺭ ﺗﺮﻫﺎﺗــﻰ ﺍﺯ ﻗﻤﺎﺵ »ﺧﻂ ﺍﻣﺎﻡ«» ،ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺷــﻜﻮﻫﻤﻨﺪ« ﻭ ...ﻛﺎﺭ ﺑﺴــﻴﺎﺭ ﻣﺸــﻜﻠﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ،ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﺩﻩﻫﺎ ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﺸــﺖ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﺷــﺮﺍﻳﻂ ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ »ﺁﺷﻨﺎ« ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ،ﮔﺰﻳﻨﺔ ﺳــﻠﻄﻨﺖ ،ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺠﺮﺑــﻪﺍﻯ »ﻣﺄﻧﻮﺱ« ﺑﻪ ﻳﻜــﻰ ﺍﺯ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﮔﺰﻳﻨﻪﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﺩﺭ ﻓﺮﺩﺍﻯ ﻓﺮﻭﭘﺎﺷﻰ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷــﺪ .ﭼــﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻛﻪ ﺑﺤﺚ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﻭﻳﮋﮔﻰﻫﺎﻯ ﺳــﻠﻄﻨﺖ، ﺧﺼﻮﺻﺎً ﺑﻦﺑﺴــﺖﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻧﻈﺎﻡ ﺳــﻠﻄﻨﺘﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺁﻏﺎﺯ ﻛﻨﻴﻢ. ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻧﻜﻪ ،ﺷــﺎﻫﺪﻳﻢ ﺑﺮﺧﻰ ﺩﻭﻟﺖﻫﺎ ،ﺧﺼﻮﺻﺎً ﺩﻭﻟﺖ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﺗﻤﺎﻳــﻞ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﻪ ﻣﻄﺮﺡ ﻛﺮﺩﻥ ﺧﺎﻧــﺪﺍﻥ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﮔﺰﻳﻨﺔ ﺳﻴﺎﺳــﻰ« ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ .ﺣﻀﻮﺭ ﺭﺳــﻤﻰ ﺭﺿﺎ ﺳــﻴﺮﻭﺱ،
ﻭﻟﻴﻌﻬﺪ ﺍﻳــﻦ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭ ﻣﺠﻠﺲ ﻋﻮﺍﻡ ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ ﻭ ﺳــﺨﻨﺮﺍﻧﻰ ﻭﻯ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺁﻧﭽﻪ »ﺍﻫﺪﺍﻑ« ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﻄﻠﻮﺏﺍﺵ ﻣﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪ ،ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻛــﻪ ﭼﻨﻴــﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﺍﻯ ﻣﺪﺕﻫﺎﺳــﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﺳــﺘﻮﺭﻛﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘــﻪ .ﭘﺲ ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺰ ﻛﺎﺭﺕﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺭﻭﻯ ﻣﻴﺰ ﺳﻴﺎﺳــﺖ ﺟﺎﺭﻯ ﻛﺸﻮﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ .ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﺠــﺎ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺩﺳــﺖ ﻫﻴﭽﻮﻗــﺖ ﺻﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ،ﺍﻣﻴﺪ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ
ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮﺍﻥ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﻣﺴــﺎﺋﻠﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﭘﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ ﻧﻈﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ ،ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠﻮﻯ ،ﻃﻰ 33ﺳﺎﻝ ﺍﺧﻴﺮ ،ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻓﺎﻗﺪ ﺛﺒﺎﺕ ﻭ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻓﻰ ﻧﺎﻣﺄﻧﻮﺱ ﻓﺮﻭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗــﻊ ،ﺍﻳﺸــﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮔﻮﺵ ﺷــﻨﻮﺍﻯ »ﺟﺪﻳﺪﻯ« ﺟﻬﺖ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ »ﻣﻮﺍﺿﻊ« ﻧﻮﻳﻦﺷــﺎﻥ ﻣﻰﻃﻠﺐﺍﻧﺪ .ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺳــﻌﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﻛﺮﺩ ﺟﺪﻳﺪﺗﺮﻳﻦ »ﻣﻮﺍﺿﻊ« ﺍﻋﻼﻡ ﺷــﺪﺓ ﺍﻳﺸــﺎﻥ ﺭﺍ ،ﻋﻠﻴﺮﻏﻢ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺣﺎﻛﻢ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺑﺮﺭﺳــﻰ ﻛﻨﻴﻢ .ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﻃــﻰ ﻣﺼﺎﺣﺒﺔ ﺍﺧﻴﺮ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺑﺎ »ﺣﺸــﻤﺖ ﺭﺋﻴﺴﻰ« ﺍﻋﻼﻡ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺭﻭﻯ ﻳﻮﺗﻮﺏ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ. ﺍﻣﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ،ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳــﺖ ﻧﺨﺴــﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻊ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﺓ ﺍﻳﻦ ﻭﺑﻼگ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻭ ﺻﻮﺭ ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻧﻈﺎﻡ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮ ﻛﺸﻮﺭ ﺣﺎﻛﻢ ﻛﻨﺪ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ. ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻣﻰﺷﻮﺩ، ﻗﺎﻟﺐ ﺣﻜﻮﻣﺖ ،ﭼﻪ ﺳــﻠﻄﻨﺘﻰ ﻭ ﭼــﻪ ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ »ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ ﺍﺳــﻼﻣﻰ« ،ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ« ﺍﺭﺯﺷــﻰ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻰﺷﻮﺩ. ﭼﻪ ﺟﻤﻬﻮﺭﻯﻫﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺯ ﺳــﻠﻄﻨﺖ ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩﻯ ﺳﻴﺎﻩﺗﺮﻧﺪ ،ﻭ ﭼﻪ ﻧﻈﺎﻡﻫﺎﻯ ﺧﻮﻧﺮﻳﺰ ﻭ ﺿﺪﺑﺸــﺮﻯ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴﻚ« ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ .ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ،ﺁﻧﭽﻪ ﺣﺎﺋﺰ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺍﺳﺖ ،ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﻳﻚ ﺭژﻳﻢ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ،ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺭژﻳﻢ ﺑﺎ ﭘﺪﻳﺪﺓ »ﺷﻬﺮﻭﻧﺪ« ﺍﻳﺠــﺎﺩ ﻣﻰﻛﻨﺪ .ﺑــﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻣــﺎ» ،ﺑﺎﺯﻯ« ﺑﺎ ﻋﻨﺎﻭﻳــﻦ ﻭ ﺁﻭﻳﺰﻩﻫﺎﻯ »ﺗﺰﺋﻴﻨﻰ« ﻳﻚ ﺭژﻳﻢ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺑــﺎ ﻫﺪﻑ »ﺑﻪ ﺑﺎﺯﻯ ﮔﺮﻓﺘﻦ« ﺍﺣﺴﺎﺳــﺎﺕ ﺗﻮﺩﻩﻫﺎ ﺻــﻮﺭﺕ ﻣﻰﮔﻴﺮﺩ ،ﻧﻪ ﺟﻬــﺖ ﺍﺭﺍﺋﺔ ﺭﺍﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻯ ﺍﺳﺎﺳــﻰ .ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﻳﮕﺮ ،ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﺤﺚﻫﺎﻯ ﺍﺑﺘﺮ ﻋﻮﺍﻣﻔﺮﻳﺒﻰ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻣﻰﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﻧﻴﺰ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻣﻰﻛﻨﻴﻢ ،ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻳﺪﻙ ﻛﺸﻴﺪﻥ ﺻﻔﺖ »ﺍﺳﻼﻣﻰ« ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ؛ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﺎ ﺑﺎ »ﺗﺤﻠﻴﻞ« ﮔﻨﮓ ﻭ ﻣﺒﻬﻤﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴــﺖ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺍﻳﻦ »ﺻﻔﺖ« ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪ .ﺩﻳﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳــﻼﻣﻰ ﺍﻳﻦ »ﺗﺤﻠﻴــﻞ« ﮔﻨﮓ ﻭ ﻣﺒﻬﻢ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻣﻮﻫــﻮﻡ ﺑﻪ ﺗﺪﺭﻳﺞ ﺑﻪ ﺍﺭﻛﺎﻥ ﻧﻈﺎﻡ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷــﺪ .ﺗــﺎ ﺟﺎﺋﻰ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺳﻪ ﺩﻫﻪ ،ﺍﻳﻦ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻫﻴﭻ ﻧﻴﺴﺖ ﺟﺰ ﻳﻚ ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ ﺁﺧﻮﻧــﺪﻯ ،ﻣﺘﻜﻰ ﺑﺮ ﻣﺮﺩﻣﻔﺮﻳﺒﻰ ،ﺩﻳﻦﻓﺮﻭﺷــﻰ ،ﻏﻮﻏﺎﺳــﺎﻻﺭﻯ. ﺣﻜﻮﻣﺘﻰ ﻛﻪ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﺍﻧﮕﺎﺷﺘﻦ ﺩﺭﻙ ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ، ﻭ ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﻛﺸــﺎﻧﺪﻥ »ﻓﺮﺩﻳﺖﻫﺎ« ﺭﺍ ،ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺑﻨﻴﺔ ﻣﺎﻟﻰ، ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻛﺸــﻮﺭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻰﻛﻨــﺪ .ﺍﻳﻨﻬﻤﻪ ﺟﻬﺖ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺯﻣﻴﻨﺔ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺑﺮ ﺍﺭﻳﻜﺔ ﻗﺪﺭﺕ.
»ﺗﺤﻠﻴﻠــﻰ« ﻛﻪ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ »ﺍﺳــﻼﻣﻰ« ﺑــﻮﺩﻥ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺭﺍﻳﺞ ﺷــﺪ ،ﻭ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺷــﺎﺭﻩ ﻛﺮﺩﻳــﻢ ،ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻪ »ﻣﻠﻚ ﻃﻠﻖ« ﺍﻧﻘﻼﺑﻴﻮﻧﻰ ﻣﻰﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻗﻮﻟﻰ »ﺍﻧﻘﻼﺏ« ﻛﺬﺍ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧــﻮﺩ ﻣﻰﺩﺍﻧﺴــﺘﻨﺪ .ﺭﺍﻩ ﺩﻭﺭ ﻧﻤﻰﺭﻭﻳــﻢ ،ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ »ﺍﻧﻘﻼﺏ« ﺍﻣــﺮﻭﺯ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻫﻢﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ .ﺧﻼﺻﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴــﻢ ،ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴــﺖ ﻣﻰﺟﺴــﺘﻨﺪ ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ .ﻣﺸــﻜﻞ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻀﺮﺍﺕ »ﺍﻧﻘﻼﺑﻴــﻮﻥ« ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺁﻏﺎﺯ ﺷــﺪ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑــﻪ ﻫﻴﭻ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ »ﺍﻧﻘﻼﺏ« ﺭﺍ ﻧﻤﻰﺧﻮﺍﺳــﺘﻪ ﻭ ﻧﻤﻰﺧﻮﺍﻫﺪ؛ ﻭ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺳــﻠﻴﺲ ﻓﺎﺭﺳﻰ، ﺩﺭ ﻫــﺮ ﺑﺮﻫﻪﺍﻯ ﻛﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻳﺎﻓﺘــﻪ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻯ ﺑﻠﻨﺪ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺯﺩﻩ، »ﺧﻮﺩﺗــﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﻧﻘﻼﺏﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ!« ﺳﻴﺎﺳــﺖﻫﺎﻯ ﺣﺎﻣﻰ ﺍﻳﻦ ﺑﺴــﺎﻁ ﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﺭﻭﻧﺪ ﺳﺮﻛﻮﺏ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﺭﻭﺵﻫﺎﻯ »ﻣﻼﻣﻨﺸــﻰ« ﺣﻤﺎﻳﺖ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﻭ ﭘﻴﮕﻴﺮ ﺑــﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻭﺭﻧﺪ .ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺑــﺮﺍﻯ ﺣﺎﻛﻤﺎﻥ ﺍﻧﻘﻼﺑﻰ »ﻣﺸﻜﻞ« ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻰﺷﻮﺩ .ﺧﻼﺻﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ،ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﻜﻠﻴﻒﺷــﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﻰﺩﺍﻧﻨﺪ ،ﻭ ﺑــﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻣﺮﺗﺐ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺷﺎﺥ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺷﺎﺥ ﻣﻰﭘﺮﻧﺪ. ﻳــﻚ ﺭﻭﺯ ﺧﺎﺗﻤﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ﺑﺎ ﺷــﻌﺎﺭﻫﺎﻯ ﺧﺮﺭﻧﮓﻛﻦ »ﺍﺻﻼﺣــﺎﺕﺍﺵ«؛ ﺭﻭﺯ ﺩﻳﮕــﺮ ،ﻫﻤﻴــﻦ ﺧﺎﺗﻤــﻰ ﺩﺳــﺖ ﺍﺣﻤﺪﻯﻧــﮋﺍﺩ ﺭﺍ ﻣﻰﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻢ ﭘﺎﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺩﻳﭙﻠﻤﺎﺗﻴﻚ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺷﺮﻕ ﻭ ﻏﺮﺏ ﻣﻰﮔﺬﺍﺭﻧﺪ! ﺩﺭ ﻓﺮﺩﺍﻯ ﺍﻳﻦ »ﻫﻤﻜﺎﺭﻯ« ﺍﻧﻘﻼﺑﻰ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺮﻭﺯ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺗﻰ ﻣﻰﺷﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻣﺮﺯﻫﺎ ﺩﻳﻜﺘﻪ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ،ﻭ ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﺷــﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺳﺮﻛﻮﺑﮕﺮ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﻴﺮﺣﺴﻴﻦ ﻣﻮﺳﻮﻯ ﺭﺍ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻗﺎﻟﺐ ﻛﻨﺪ ،ﻭ ...ﻭ ﻗﺲﻋﻠﻴﻬﺬﺍ! ﭘــﺲ ﺍﮔﺮ ﺍﻣــﺮﻭﺯ ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﺓ ﺗﻴﺮﻩ ﻭ ﺗﺎﺭ ﺭژﻳﻢ ﺟﻤﻜﺮﺍﻥ ﺳــﺨﻦ ﺑﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩ ،ﻓﻘﻂ ﻭ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺍﺭﺑﺎﺑﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺗﺸــﻜﻴﻼﺕ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﻨــﺪ ﺍﺯ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻛﺬﺍ ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﻜﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻭ ﺷــﺎﻳﺪ ﺍﺳــﺘﻔﺎﺩﻩ ﻛﻨﻨﺪ .ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻰﮔﺸﺎﻳﻨﺪ ،ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊﺷﺎﻥ »ﺑﻬﻴﻨﻪ« ﺷﻮﺩ .ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﻴﻜﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻳﺴﻢ ﺣﺎﻛﻢ ﺑﺮ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ ﻛﻪ ﻟﻨﺪﻥ ﻭ ﻭﺍﺷﻨﮕﺘﻦ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ، »ﺁﺏ ﺑﻪ ﺁﺳــﻴﺎﺏ ﻏﺮﺏ ﻣﻰﺭﻳﺨﺖ« ﻛﺴﻰ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﻴﭻ ﻭ ﺧﻢﻫﺎﻯ »ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻭﻳﻦ« ﺑﻪ ﺩﺭﺩ ﻧﻤﻰﺁﻭﺭﺩ .ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺍﻧﺴــﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻝﻫﺎ ﻛﺸﺘﻪ ﻣﻰﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﺏ ﺣﺘﻰ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻧﻤﻰﺷﺪ! ﻛﺴﻰ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺩﻭﺭﺍﻥ »ﺑﻬﺎﺭ ﻋﺮﺏ« ﻓﺮﻳﺎﺩ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ﺩﻭﺳﺘﻰ« ﺩﻭﻟﺘﻤﺮﺩﺍﻥ ﻏﺮﺏ ﺭﺍ ﻧﻤﻰﺷﻨﻴﺪ! ﺧﻼﺻﻪ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎ ،ﺣﻀﺮﺍﺕ ﻛﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ »ﺑﻬﺎﺭ ﻋﺮﺏ« ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖﻫﺎﻯ ﻏﺮﺏ ﺟﺎﻥ ﻣﻰﺩﻫﻨﺪ ،ﺩﺳــﺖ ﺩﻋﺎ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﻠﻨﺪ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺗﺎ ﺭﻭﺡﺍﷲ ﺧﻤﻴﻨﻰ ﻭ ﻣﻴﺮﺣﺴــﻴﻦ ،ﺩﺳﺖ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ »ﻣﺠﺎﻫﺪﻳﻦ ﺍﻓﻐــﺎﻥ« ،ﻣﻼﻋﻤﺮﻫﺎ ﻭ ﺑﻦﻻﺩﻥﻫــﺎ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﻻﺕﻭﺍﻭﺑﺎﺵ ﺟﻴﺮﻩﺧﻮﺍﺭ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ »ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻛﻤﻮﻧﻴﺴﻢ« ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﺭﺍﻧﻨﺪ .ﻭ ﺍﻧﺼﺎﻓﺎً ﻛﻪ ﺧﻮﺏ ﻫﻢ ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﺭﺍﻧﺪﻧﺪ! »ﭘﻴﺮﻭﺯ« ﻫﻢ ﺷﺪﻧﺪ، ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺯﻳﺮ ﭼﺮﺥ ﺗﺎﻧﻚﻫﺎﻯ ﻣﺮﺋﻰ ﻭ ﻧﺎﻣﺮﺋﻰﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﺧﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﻏﻮﻃﻪﻭﺭ ﺷــﺪ؛ ﭼﻪ ﻏﻢ؟! ﺳــﺮ ﻟﻨﺪﻥ ﻭ ﻭﺍﺷﻨﮕﺘﻦ ﺳﻼﻣﺖ؛ ﺳﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺳﻼﻣﺖ؛ ﮔﻮﺭ ﭘﺪﺭ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ. ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﮕﻴﺮ ﺑﺮﺧﻰ ﺳﻴﺎﺳﻴﻮﻥ ﺍﺯ ﻗﻤﺎﺵ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﻯ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﺨﺸــﻰ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ »ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣــﻪ« ﻣﻰﺑﻴﻨﻴــﻢ .ﺭﺍﺳــﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﮕﻮﺋﻴــﻢ ،ﺑﺎ ﻧﻴﻢﻧﮕﺎﻫــﻰ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻭ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ »ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥ« ﻭ »ﻣﺸﺎﻭﺭﺍﻥ« ﻭ ...ﻛﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﮕﺎﻩ ﺍﻋﻠﻴﺤﻀﺮﺕ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ،ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ. ﻭﻟﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﻣﺴــﺌﻠﺔ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺑﺎﺯﮔﺸــﺖ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺭﺍ ﻧﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﻘﻄﻌﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺗﻰ ﭘﺎﻳﻪﺍﻯ ﻭ ﺭﻳﺸﻪﺍﻯ ﻣﻄﺮﺡ ﻛﺮﺩﻩ ،ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺸﻜﺎﻓﻴﻢ ،ﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻭ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ ،ﻭ ﭼﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﻣﺴﺘﻌﺠﻞ. ﺩﺭ ﮔﺎﻡ ﻧﺨﺴــﺖ ﻣﻰﺑﺎﻳــﺪ ﺑﻪ ﻭﻟﻴﻌﻬــﺪ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﭘﻬﻠــﻮﻯ ﻳﻚ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﻛﻨﻴﻢ؛ ﻳﺎ ﺷــﻤﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﺎﺩﺷــﺎﻩ ﺍﻳــﺮﺍﻥ ﻣﻰﺩﺍﻧﻴﺪ ،ﻭ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼــﻮﺏ ﺍﻳــﻦ ﻣﺴــﺌﻮﻟﻴﺖ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﭘﺎﺩﺷــﺎﻩ ﻣﺸــﺮﻭﻃﻪ ﻣﻮﺿﻊﮔﻴﺮﻯ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ ،ﻳﺎ ﺭﺳﻤﺎً ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺯﻣﺎﻧﺪﺓ ﺫﻛﻮﺭ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺍﺯ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻛﻨﺎﺭﻩﮔﻴﺮﻯ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ .ﺑﺪﻳﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺼﻮﺭﺕ ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻭﻇﺎﺋﻒ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﺷﻬﺮﻭﻧﺪ« ﻋﺎﺩﻯ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻴﺪ .ﻭﻟﻰ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﻧﻤﻰﺧﻮﺍﻫﺪ »ﻣﻮﺿﻊ ﻣﺸﺨﺺ« ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷــﺪ ،ﻣﻰﺧﻮﺍﻫﺪ ﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷــﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺁﻥ ،ﻭ ﻧﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻪ ﺁﻥ! ﺍﺯ ﺍﻳﻨﺮﻭ ﻋﺒﺎﺭﺍﺗﻰ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻞ »ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻢ ﭘﺎﺩﺷــﺎﻩ ﺑﺎﺷﻢ ﻭ ﻫﻢ ﻳﻚ ﺷــﻬﺮﻭﻧﺪ ﻋﺎﺩﻯ؛ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺳــﺖ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻣﻰﺷﻮﺩ«، ﺑﺎﺭﻫــﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﺼﺎﺣﺒﺔ ﻛﺬﺍ ﺑﻪ ﺻــﻮﺭ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺟﺎﺭﻯ ﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ،ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﻮﻉ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺭﺍ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻰﻛﻨــﺪ ،ﻧﻪ »ﺣﺸــﻮ ﻭ ﺯﻭﺍﺋــﺪ« ﺁﻥ ﺭﺍ .ﻭ ﺍﺯ ﻗﻀﺎﻯ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺍﮔﺮ ﺳــﻠﻄﻨﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺷــﻤﺎ ﻧﻮﻉ »ﻣﺸــﺮﻭﻃﻪ« ﺑﺎﺷــﺪ ،ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺰﺋﻴﻨﺎﺕ ﺭژﻳﻢ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﺗﻠﻘﻰ ﻣﻰﺷﻮﺩ .ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ،ﻳﺎﺩﮔﺎﺭﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﭘﻴﺸﻴﻨﺔ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ .ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﻨﻈﺮ ﺳﻴﺎﺳﻰ ،ﺗﻜﻴﺔ ﺣﻀﺮﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺮ »ﺭﺃﻯ ﻣﺮﺩﻡ« ﺑﻴــﺶ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﻳﻚ ﺑﺮﺧــﻮﺭﺩ ﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴﻚ ﺗﻠﻘﻰ ﺷــﻮﺩ ،ﺗﻘﺎﺿﺎﺋﻰ ﺍﺳــﺖ ﺟﻬﺖ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺳﻴﺎﺳــﻰﺗﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﭘﻴﺸﻮﺍ« ﻭ »ﺭﻫﺒــﺮ« .ﺑﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ،ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻯ ﺑﺎ ﻣﺴــﺌﻠﺔ »ﺁﺭﺍء ﻋﻤﻮﻣﻰ« ﺷــﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﻳﻚ ﻣﺸــﺮﻭﻋﻴﺖ ﺳﻨﺘﻰ ﻭ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ ﻳﻚ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻣﺸﺮﻭﻃﻪ ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ؛ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ »ﻣﺸﺮﻭﻋﻴﺘﻰ« ﺟﻤﻊﮔﺮﺍ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥﺳــﺘﻴﺰ ﺟﻬﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺭﺗﺒــﺎﻁ ﮔﻨﮓ ﻭ ﻣﺨﺮﺑﻰ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺭﺍﺑﻄﺔ »ﺗﻮﺩﻩﻫﺎ ﺑﺎ ﭘﻴﺸــﻮﺍ« ﻣﻰﺷــﻮﻳﺪ .ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ »ﻟﺒﻴﻚ« ﺗﻮﺩﻩﻫﺎ ﻋﻤﻞ ﻣﻰﻛﻨﺪ» ،ﭘﻴﺸﻮﺍﺳــﺎﺯﻯ« ﺍﺳــﺖ ،ﻧﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﻣﺸﺮﻭﻃﻪ. ﺍﺯ ﺷــﻤﺎ ﻣﻰﭘﺮﺳــﻴﻢ ،ﺁﻳﺎ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﺑﻪ ﻋﺎﺩﺕ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ ﺑﺴﺎﻁ ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ ﻭ ﻓﺮﺩﭘﺮﺳﺘﻰ ﭘﻬﻦ ﻛﻨﻴﺪ؟ ﺑﺎﺭﻫــﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫــﺎ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠــﻮﻯ ﺩﺭ ﻣﺼﺎﺣﺒــﻪﺍﺵ ﺑــﻪ »ﺗﺠﺮﺑﻴﺎﺕ« ﺭﻭﺷﻨﻔﻜﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﻭ ﺫﻟﻚ »ﺍﺷﺎﺭﻩﻫﺎ« ﻛﺮﺩ ،ﻭ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ »ﺗﺠﺮﺑﻴﺎﺕ« ﭼﻪ ﺑﺴــﻴﺎﺭ ﺑﺎﻟﻴﺪ! ﺍﺯ ﻗﻀﺎﻯ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﺎ ﻫــﻢ ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﻫﻤﻴﻦ »ﺗﺠﺮﺑﻴﺎﺕ« ﻣﻰﮔﻮﺋﻴﻢ ،ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻛﻪ ﺧﻤﻴﻨﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻓﻞ ﻟﻮﺷــﺎﺗﻮ ﺍﺩﻋﺎ ﻣﻰﻛﺮﺩ» ،ﻣﻦ ﻳﻚ ﻃﻠﺒﻪ ﻫﺴﺘﻢ، ﺑــﺎ ﺣﻜﻮﻣــﺖ ﻛﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﻡ« ،ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﻜﻪ ﺷﺎﻳﺴــﺘﻪ ﻭ ﺑﺎﻳﺴــﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﭘﺎﺳﺦﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻣﻰﻛﺮﺩ ،ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﻨﻢ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺳــﺎﻳﻪ ﻧﻤﻰﺍﻧﺪﺍﺧﺖ .ﻫﻴﭽﻜﺲ ﺑــﻪ ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺒﺔ ﻛﻮﺩﻥ ﻧﮕﻔــﺖ ﻛﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﻰ ﻫﻢ ﻣﻼ ﺑﺎﺷــﻰ ،ﻫﻢ ﺭﻫﺒﺮ ﺍﻧﻘﻼﺏ؛ ﻫﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﺓ ﺩﻳﻦ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷــﻰ ﻭ ﻫﻢ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﺓ ﺳﻴﺎﺳــﺖ ﻣﻤﻠﻜﺖ؛ ﻫﻢ ﻣﻘﺪﺱ ﺑﺎﺷــﻰ ﻭ ﻫــﻢ ﺯﻧﺪﺍﻥﺑﺎﻥ؛ ﻫﻢ ﻗﺎﻧﻮﻥﻧﻮﻳﺲ ﺑﺎﺷــﻰ ﻭ ﻫﻢ ﻗﺎﻧﻮﻥﺷــﻜﻦ! ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻤﻴﻨﻰ ﮔﻔﺖ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺑﻪ ﻛﺸﻮﺭ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻳﺪ ﻭﻟﻰ ﻧﺨﺴــﺖﻭﺯﻳﺮ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺷﻤﺎ ﻳﻚ ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ،ﺯﻧﺪﻩ ﻳﺎﺩ ﺑﺨﺘﻴﺎﺭ ﺑﻮﺩ ،ﻛﺲ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺧﻤﻴﻨﻰ ﺭﺍ ﺳــﺮ ﺟﺎﻯﺍﺵ ﻧﻨﺸــﺎﻧﺪ.
ﺧﻼﺻــﺔ ﻛﻼﻡ ﺑﻪ ﺧﻤﻴﻨﻰ »ﺍﻳﻨﻬﻤــﻪ« ﺭﺍ ﻧﮕﻔﺘﻨﺪ ،ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥﺍﺵ ﻣﺸــﺘﻰ ﺧﻮﺩﻓﺮﻭﺧﺘــﻪ ﻭ ﺑﻰﻣﺎﻳﻪ ،ﻣﺰﻭﺭ ﻭ ﺟﺎﻩﻃﻠــﺐ ﺑﻮﺩﻧﺪ .ﻭﻟﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ »ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺠﺮﺑﺔ ﺭﻭﺷــﻨﻔﻜﺮﻯ« ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﻨﺸــﻴﻨﻴﺪ .ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﻰ ﺍﻟﺰﺍﻣﺎﺗﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ ﻭﻳﮋﺓ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﻠﻰ ،ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭﻟﻴﻌﻬﺪ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ ﺍﻳﺮﺍﻥ ،ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﻴﻜﻪ ﺭﺳﻤﺎً ﺍﺯ ﺗﺎﺝ ﻭ ﺗﺨﺖ ﺻﺮﻓﻨﻈﺮ ﻧﻜﺮﺩﻩﺍﻳﺪ ،ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ »ﺷــﻬﺮﻭﻧﺪ ﻋﺎﺩﻯ« ﺑﻪ ﺷــﻤﺎﺭ ﺁﻭﺭﻳﺪ .ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻣﺸــﺮﻭﻃﻪ ﺷــﻬﺮﻭﻧﺪ ﻋﺎﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ ،ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﭘﺎﺩﺷــﺎﻩ ﻣﺴــﺘﺒﺪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮ ﻻﺕ ﺑﻰﺳﺮﻭﭘﺎﺋﻰ ﺑﺎﺷــﺪ! ﺍﻣﺮﻭﺯ ،ﻫﻤﺎﻥ »ﺭﻭﺷــﻨﻔﻜﺮﻯ ﭘﺮﺗﺠﺮﺑﻪ« ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ ﻛﻪ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ ﺩﺭ ﻣﻴﺪﺍﻧﻰ ﺍﺯ ﻗﻤﺎﺵ ﻣﻴﺪﺍﻥ »ﺍﻣﺎﻡ ﺧﻤﻴﻨﻰ« ﺑﻪ ﺷــﻤﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷــﺪ .ﻣﻴﺎﻥ ﺗﻮﺑﺮﻩ ﻭ ﺁﺧــﻮﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﻴﺪ ،ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭ ﺍﻳــﺮﺍﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﺗﺎﻥ ﮔﺸــﻮﺩﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻴــﺪ ﺟﻬﺖ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳــﺘﺒﺪﺍﺩﻯ ﺑﻪ ﮔﺎﺑﻦ ،ﺳــﺎﺣﻞﻋﺎﺝ ﻭ ﻳــﺎ ﻫــﺮ ﻧﺎﻛﺠﺎﺁﺑﺎﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺗﺸــﺮﻳﻒ ﺑﺒﺮﻳﺪ ،ﻭﻟﻰ ﺳــﻠﻄﻨﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻓﻘﻂ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ »ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﺸــﺮﻭﻃﻪ« ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺑﺲ! ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﻧﻪ ﺟﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻤﺎﻕ ﺷــﻌﺒﺎﻥﺧﺎﻥ ﻭﺟــﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ،ﻭ ﻧﻪ ﻣﺤﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎﻧﻮﺭ »ﺩﺍﺱ« ﺗﻮﺩﻩﭘﺮﺳﺘﺎﻥ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺭﻭﻯ ﺳــﺨﻦ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺩﺍﺱﻫﺎﻯ ﺗﻮﺩﻩﭘﺮﺳــﺖ ﻧﻴﺰ ﻫﺴــﺖ .ﺑﻪ ﺍﻣﺜﺎﻝ »ﺣﺸﻤﺖ ﺭﺋﻴﺴــﻰ« ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ ﺷﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺩﺭ »ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻣﻄﻠﻖ« ،ﻭ ﺧﺎﺭﺝ ﻛﺮﺩﻥ ﻭﻯ ﺍﺯ ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﻰ ﻛﻪ »ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻣﺸﺮﻭﻃﻪ« ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﺩﺷــﺎﻩ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻰ ﻛﺮﺩﻩ ،ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻪ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺳــﺖ ،ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺳــﻂ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﻳﺰﺩﻯ ﻭ ﻗﻄﺐﺯﺍﺩﻩ ﻭ ﺑﻨﻰﺻﺪﺭ ﺑﺮﺍﻯ »ﺍﻣﺎﻡ ﺳــﺎﺯﻯ« ﺍﺯ ﺧﻤﻴﻨﻰ »ﻛﺎﺭﺳــﺎﺯ« ﺑﻮﺩ ،ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺷﻤﺎ ﻏﻴﺮﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤــﺎﻥ ﺭﻭﺷــﻨﻔﻜﺮﻯ »ﭘﺮﺗﺠﺮﺑــﻪ« ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﺗﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﻳﺴــﺘﺎﺩ ،ﻫﻤﺎﻥ »ﭘﺮﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺎ« ﺟﻠﻮﻯ »ﻙ...ﻥ ﺧﻴﺰﻙ« ﻛﺮﺩﻥ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺷــﻤﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻯ ﺍﺳــﺘﺒﺪﺍﺩ ﺳــﻴﺎﻩ »ﻣﻴﺮﭘﻨﺠﻰ« ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ .ﺍﮔﺮ ﻳﻚ ﮔﺎﻡ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮﻯ ﻛﻪ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﻟﺰﺍﻣﻰ ﻣﻰﻛﻨﺪ ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺷﻮﻳﺪ ،ﺍﮔﺮ ﻛﻮﭼﻚﺗﺮﻳﻦ ﺗﻤﺎﻳﻠﻰ ﺑﻪ ﺳــﻮﻯ ﺍﺳــﺘﺒﺪﺍﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺸــﺎﻥ ﺩﻫﻴﺪ ،ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺼﺎﺣﺒــﻪ ﺗﻼﺵ ﻛﺮﺩﻳﺪ ﺗﺎ »ﺗﻘﺪﺱ« ﻭ ﻧﻜﺒﺖ ﻭ ﺍﺩﺑﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺳــﻠﻄﻨﺖ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺁﻣﻴﺰﻳﺪ ،ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻛﺎﺭﺕﻫﺎﺋﻰ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺑﻴﺮﻭﻥﻛﺸﻴﺪﻥﺷــﺎﻥ »ﺗﻌﻠﻞ« ﺑﻪ ﺧﺮﺝ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺭﻭﻯ ﻣﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺁﻭﺭﺩ. ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻣﺸــﺘﻰ ﻓﺮﺻﺖﻃﻠﺐ ﺑﺎ ﺳﻮﺳﻪ ﺁﻣﺪﻥ ﻭ ﻣﺴﺨﺮﮔﻰ ،ﺑﺎ ﺍﻇﻬﺎﺭﺍﺕ ﻣﻀﺤﻚ ﻭ ﻧﺎﺑﺠﺎ ﻫﻤﭽﻮﻥ» ،ﻟﻐﻮ ﺍﻳﻦ ﺍﺷﺮﺍﻓﻴﺖﻫﺎ ﻛﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﺷــﻤﺎ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻣﻰﺍﻧﺪﺍﺯﺩ« ،ﺳﻌﻰ ﺩﺭ »ﭘﻴﺸﻮﺍﺳﺎﺯﻯ« ﺩﺍﺷــﺘﻪ ﺑﺎﺷــﻨﺪ .ﺍﮔﺮ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺳﻴﺎﺳــﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰﺷﻨﺎﺳــﻴﺪ ،ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﻛﻨﻴﺪ ﺯﺣﻤﺖ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻮﺍﺭ ﺳﺎﺯﻳﺪ ﺗﺎ ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﺪ ،ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
»ﺭﺃﺱ ﻫﺮﻡ« ﺍﺷــﺮﺍﻓﻴﺖ ﻛﺸــﻮﺭ ﺍﺳــﺖ! ﻳﻚ ﻛﺸﻮﺭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺷﺮﺍﻓﻴﺖ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﺪ »ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ« ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺩﺭﻭﻳﺶ ﻧﻴﺴﺖ ،ﻭ ﻫﻴﭻ ﻋﻘﻞ ﺳــﻠﻴﻤﻰ ﻧﻤﻰﭘﺬﻳﺮﺩ ﻛﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻛﺸﻮﺭ »ﺩﺭﻭﻳﺶ« ﻭ »ﺿﺪﺍﺷــﺮﺍﻓﻰ« ﺷــﻮﺩ .ﺍﮔﺮ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺳﺮﻛﺎﺭ ﺍﺯ »ﺿﺪﻳﺖ ﺑﺎ ﺍﺷــﺮﺍﻓﻴﺖ« ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﻧﺪ »ﻣﻴﺮﭘﻨﺞﺍﻳﺴــﻢ« ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﺣﻀﻮﺭﺗﺎﻥ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ،ﻣﻴﺮﭘﻨﺞ ﺑﺎ ﺍﺷــﺮﺍﻓﻴﺖ ﺿﺪﻳﺖ ﻣﻰﻛﺮﺩ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺟﺎﺋﻰ ﺩﺭ ﺍﺷــﺮﺍﻓﻴﺖ ﻗﺎﺟﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ؛ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩ .ﺁﻗﺎﻯ ﺭﺋﻴﺴــﻰ! ﺑــﺎ »ﻭﺭ ﺭﻓﺘﻦ« ﺑﺎ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﻴــﺪ ﻣﻴﺮﭘﻨــﺞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﭘﺎﺩﺷــﺎﻩ« ﺑﻪ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺣﻘﻨﻪ ﻛﻨﻴﺪ .ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﻘﺪﻳﺮ ،ﺷــﺎﻳﺪ ﺁﻧﺮﻭﺯﻫﺎ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺍﻛﺘﺒﺮ ﺩﺭ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ،ﻣﻴﺮﭘﻨﺞ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ ﻧﺪﺍﺷــﺖ ،ﻭﻟﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷــﺮﺍﻳﻂ ﻧﻮﻳﻦ ﺣﻖ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ« ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠﻮﻯ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳــﺖ! ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠــﻪ ﻫﻴﭻ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺍﻳﺸــﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﻘﺶ »ﺭﻋﻴﺖ« ﺑﻪ ﺩﺳﺖﻭﭘﺎﺑﻮﺳﻰ ﺑﻴﺎﻓﺘﻨﺪ. »ﻣﻦ ﺩﺳــﺖ ﻭ ﭘﺎﻯ ﻛﺴــﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﻛﻪ ...ﻣﻰﺑﻮﺳــﻢ!« ﺑﻪ ﺭﺿﺎ ﭘﻬﻠــﻮﻯ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ،ﺍﻋﻠﻴﺤﻀﺮﺕ! ﺍﮔــﺮ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺗﻮﻟﻴﺪ »ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ« ﻣﺮﺩﻣﻔﺮﻳــﺐ ﺧﻤﻴﻨﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﻴــﺪ ،ﻭ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ »ﺍﻣﺎﻡ« ﻣﻰﮔﻔﺖ »ﺧﺪﻣﺘﮕﺰﺍﺭ ﻣﻠﺖ« ﻫﻢ ﺑﺸــﻮﻳﺪ ،ﻧــﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺷــﺪ ﻛﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﻭ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺩﺳــﺖ ﻭ ﭘﺎﻯ ﻫﺮ ﻛﺲ ﻭ ﻧﺎﻛﺴﻰ ﺭﺍ ﺑﺒﻮﺳــﻴﺪ ،ﻛﻪ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﺮ ﺑﺮ ﭼﻮﺑﺔ ﺩﺍﺭ »ﺗﺎﺭﻳﺦ« ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺳــﭙﺮﺩ .ﻫﻴــﭻ ﻣﻠﺘﻰ ﻧﻤﻰﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﻪ ﭘﺎﺩﺷــﺎﻩﺍﺵ ﺩﺳﺖﻭﭘﺎﻯ ﻛﺴــﻰ ﺭﺍ ﺑﺒﻮﺳــﺪ! ﻣﻠﺖﻫﺎ ﺍﺯ »ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ« ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺗــﻰ ﺩﺍﺭﻧــﺪ .ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑــﺮ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺘﻈــﺎﺭﺍﺕ ﺩﺭ ﻳﺪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺗــﺎﻥ ﻧﻴﺴــﺖ ﺍﺯ ﺣﻜﻢ ﺗﺎﺭﻳــﺦ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻛــﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ »ﺁﺏﻗﻨﺎﺕ« ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻃﻰ ﻳﻜﺼﺪﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻴﺸــﺘﺮ ﺁﺑﺸﺨﻮﺭ ﺍﺳــﺐ ﺍﺟﻨﺒﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﻛﺎﺭﺳــﺎﺯ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﺍﺯ ﭘﺎﻳﻪ ﻭ ﺍﺳــﺎﺱ ﺗﻌﻄﻴــﻞ ﻛﻨﻴﺪ .ﺩﺭ ﻏﻴــﺮ ﺍﻳﻨﺼﻮﺭﺕ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳــﺖ ﺑﺠﺎﻯ ﺑﻮﺳــﻴﺪﻥ ﺩﺳــﺖ ﻭ ﭘﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﻭ ﺁﻥ ،ﺑﻪ ﻭﻇﺎﺋﻒ ﺧــﻮﺩ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﭘﺎﺩﺷــﺎﻩ ﻣﺸــﺮﻭﻃﺔ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ ﻋﻤﻞ ﻛﺮﺩﻩ، ﺩﺭ ﻧﺨﺴــﺘﻴﻦ ﮔﺎﻡ ﺑﻪ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺣﺸﻤﺖ ﺭﺋﻴﺴﻰ ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﻣﻴﺮﻋﺒﺎﺱ ﻫﻮﻳﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ.