5ﺩﺳـﺎﻣـﺒﺮ 2011
ﻣﺸــﺨﺺ ﺷــﺪﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ« ﭘﺎﺭﻟﻤﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻯ »ﺑﻬﺎﺭ ﺯﺩﻩ«، ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﻏﺎﺋﻰ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﻯﻫﺎﻯ ﻏﺮﺏ ﺍﺯ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﻫﻴﺎﻫﻮﻯ ﻛﺬﺍ ﺭﺍ ﺭﻭﺷــﻦ ﻭ ﺭﻭﺷﻦﺗﺮ ﻣﻰﻛﻨﺪ .ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻳﻦ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎ ـ ﻣﺼﺮ ،ﺗﻮﻧﺲ ،ﻣﺮﺍﻛﺶ ﻭ ...ـ ﺗﺸﻜﻞﻫﺎﻯ ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍ ،ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍﺋﻰﻫﺎﻯ »ﺧﻠﻖﺍﻟﺴﺎﻋﻪ« ،ﻳﻜﻰ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺳﺮ ﺍﺯ ﺻﻨﺪﻭﻕﻫﺎﻯ ﺭﺃﻯﺳــﺎﺯﻯ ﺑﻴــﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ،ﻭ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ،ﺣﺎﻛﻤﻴــﺖ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﺭﻭﺍﺑﻂ »ﺟﻨﮓﺳﺮﺩ« ﺩﺭ ﻳﺪ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ ﻫﻴﺌﺖ ﺭﺋﻴﺴﻪﻫﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭ ﻛﻒ ﻣﺴــﺠﺪ ﻭ ﻣﻨﺒﺮ ﻭ ﻣــﻼ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰﺩﻫــﺪ .ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛــﻪ ﮔﻔﺘﻴﻢ ﺍﻳﻦ »ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻣﺮ« ﺍﺳــﺖ؛ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺣﺎﻛﻤﻴــﺖ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ،ﻧﻪ
ﺩﺭ ﻣﺼــﺮ ﻭ ﺗﻮﻧــﺲ ،ﻭ ﻧــﻪ ﺩﺭ ﻫﻴﭻ ﻣﻤﻠﻜﺖ ﺩﻳﮕــﺮﻯ »ﺗﻔﻮﻳﺾ« ﻧﻤﻰﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ .ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ »ﻗﻬﺮﻯ« ﺗﺤﺼﻴﻞ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺟﺰ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﺯ ﭼﻨﮓ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ؛ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﻭ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳــﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴــﺮﺩ .ﻭﻟﻰ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ »ﺑﻬﺎﺭ ﺯﺩﻩ« ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ،ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺗﺶﻫﺎﻯ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ ﻭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩﻫﺎﻯ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﻰ ﻭ ﺍﻣﻨﻴﺘﻰ ،ﺧﺼﻮﺻﺎً ﺗﺸــﻜﻞﻫﺎﻯ ﭘﻠﻴﺴــﻰﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺍﺭﺑﺎﺑﺎﻥ ﺍﺻﻠﻰﺷــﺎﻥ ﺩﺭ ﻟﻨﺪﻥ ﻭ ﻭﺍﺷــﻨﮕﺘﻦ ،ﺍﺳﻼﻡﮔﺮﺍﻳﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻧﻤﻮﻧﺔ ﺿﺪﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻛﻮﺩﺗﺎﻯ 22ﺑﻬﻤﻦ ،57ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﺑﺮ ﻣﺴﻨﺪ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻢﮔﻴﺮﻯ ﻧﺸﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻣﻮﺿﻊﮔﻴﺮﻯ ﻏﺮﺏ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻰﺩﻫﺪ ،ﺁﻧﮕﻠﻮﺳﺎﻛﺴﻮﻥﻫﺎ ﺩﻭ ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺧﻴﻤﻪﺷــﺐﺑﺎﺯﻯ ﺩﻧﺒــﺎﻝ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ .ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﺔ
ﺍﻭﻝ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻴﻢ» ،ﻫﺪﻑ« ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺑﻦﺑﺴــﺖ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯﺍﻯ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻏﺮﺏ ﻃﻰ ﺟﻨﮓﺳﺮﺩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺣﺎﻛﻢ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ .ﭘﺮ ﻭﺍﺿﺢ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻧﻮﻳﻦ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺗﺒﻨﺪﻯﻫﺎ ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯﻧﮕﺮﻯ ﺷــﻮﺩ ،ﺗﺎ ﻣﻨﺎﻓﻊ »ﻋﺎﻟﻴﺔ« ﺍﺳــﺘﻌﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﭘﺮﻭﺳﻪﻫﺎﻯ »ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺷــﺪﻩ« ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮔﺮﺩﺩ. ﻫﺪﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﺩﮔﺮﺩﻳﺴــﻰ ﺍﺳــﺘﻌﻤﺎﺭﻯ ،ﻓﺮﺍﻫــﻢ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺯﻣﻴﻨﺔ ﻣﺴــﺎﻋﺪ ﺩﺭ ﻋﺮﺻﺔ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻨﻰ ﺩﻳﻜﺘﺎﺗﻮﺭﻯﻫﺎﻯ »ﻏﻴﺮﻣﺬﻫﺒﻰ« ﺑﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻼﺋﻰ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺁﻥ.
ﺑــﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺳــﺎﺩﻩﺗﺮ ،ﻏﺮﺏ ﮔــﻮﺵ ﺧﻮﺍﺑﺎﻧﺪﻩ ﺗﺎ ﺍﻣﺜﺎﻝ ﺣﺴــﻨﻰ ﻣﺒﺎﺭﻙ، ﻗﺬﺍﻓــﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﻳﺶﻭﭘﺸﻤﻰﺷــﺎﻥ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳــﻦ ﻧﻤﺎﻳﺪ .ﻭ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺻــﺖ ﺁﻧﻬﻨﮕﺎﻡ ﺑﻪ ﺩﺳــﺖ ﻣﻰﺁﻳــﺪ ﻛﻪ ﻋﺪﻡ ﻛﺎﺭﺁﺋﻰ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰﻫﺎﻯ ﻓﺮﻣﺎﻳﺸــﻰ« ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ »ﺑﻬﺎﺭ ﺯﺩﻩ« ﺑﺮ ﻫﻤﮕﺎﻥ ،ﺧﺼﻮﺻﺎً ﺑﺮ ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻓﺮﻭﺩﺳــﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻋﻠﻨﻰ ﺷــﻮﺩ .ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺰﻧﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻏﺮﺏ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﭘﺎﻯ ﺑﻪ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﮔﺬﺍﺷــﺘﻪ ،ﻭ ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﺁﻧﭽﻪ »ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻫﻤﮕﺎﻥ« ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻰﺷﻮﺩ ،ﻓﺮﺍﻛﺴﻴﻮﻥﻫﺎﻯ ﺍﺳــﻼﻣﮕﺮﺍ ﻭ »ﺍﻛﺜﺮﻳﺖ« ﺭﺍ ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺘﺮ ﺗﻮﺳﻂ »ﺭﺃﻯﺳﺎﺯﺍﻥ« ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﺩﺭ ﺑﻄﻦ ﻣﺠﺎﻟﺲ »ﻗﺎﻧﻮﻧﮕﺰﺍﺭﻯ« ﻣﺴﺘﻘﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﺣﺎﻛﻤﺎﻥ ﻣﺴﺘﺒﺪ ،ﭼﭗﻧﻤﺎ ،ﻣﺮﺩﻡ ﺩﻭﺳﺖ ﻭ »ﺩﻝﺳﻮﺯ« ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺳﺎﺩﻩﺗﺮ ،ﺩﺭ ﺩﻧﺒﺎﻟﺔ »ﻣﻀﺤﻜﺔ« ﺑﻬﺎﺭ ﻋﺮﺏ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻏﺮﺏ ﺍﺯ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﺑﻬﺎﺭ ﺯﺩﻩ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ؛ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻋﺮﻭﺝ ﭼﭗﻧﻤﺎﺋﻰ ،ﺧﻠﻖﺩﻭﺳﺘﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﺧﻼﺻــﺔ ﻛﻼﻡ ،ﻏﺮﺏ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺗﺒﻨﺪﻯﺍﻯ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻓﺮﻭﭘﺎﺷــﻰ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺁﺭﻳﺎﻣﻬﺮﻯ ﺗﻮﺳﻂ ﺍﻭﺑﺎﺵ ﻭﺍﺑﺴــﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﻭﺍﻙ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻳﺴﻢ ﺩﺳﺖﭘﺮﻭﺭﺩﺓ ﺩﺭﺑــﺎﺭ ﺑﺮ ﺭﻭﺍﺑــﻂ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺣﺎﻛﻢ ﻛﺮﺩ ﺩﺳــﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺴــﺖ ،ﻭ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﻤــﺎﻝ ﻗﺮﻳﺐ ﺑﻪ ﻳﻘﻴــﻦ ،ﺧﻮﺍﻫــﺎﻥ ﺑﺎﺯﺗﻮﻟﻴﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﻭﺍﺑــﻂ ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥﻧﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ .ﻭﻟﻰ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻞ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻛﻠﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻳﺎﻓﺘﻪ ،ﻭ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﺗﺤﻘﻖ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻏﺮﺏ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺴﻴﺮﻫﺎﺋﻰ ﺍﻣﻜﺎﻧﭙﺬﻳﺮ ﺩﺍﻧﺴﺖ ،ﻣﻮﺿﻊﮔﻴﺮﻯ ﻏﺮﺑﻰﻫﺎ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ :ﺗﻼﺵ ﺟﻬﺖ ﺑﺎﺯﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻌﺮﻛﺔ ﺭﻭﺡﺍﷲ ﺧﻤﻴﻨﻰ. ﺩﺭ ﺩﻧﺒﺎﻟﺔ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺌﺎﺗﺮ ﺭﻭﺣﻮﺿﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ﺳﺮﻭﺻﺪﺍﻯ ﺑﺮﺧــﻰ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﺑﺮ ﻋﻠﻴــﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ« ﺩﺭ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﺑﻬﺎﺭ ﺯﺩﻩ ﺑﻪ ﺁﺳــﻤﺎﻥ ﺑﺮﺧﺎﺳــﺘﻪ .ﻏﺮﺑﻰﻫﺎ ﻛﻪ ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍﻳﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻮﺳــﻂ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧــﻪ ﺩﺍﻧﻪ ﺍﺯ ﺻﻨﺪﻭﻕﻫﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﺸــﻴﺪﻩ ﻭ ﺑﺮ ﻣﻠﺖﻫــﺎ ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻛﺮﺩﻩﺍﻧﺪ، ﺍﻳﻨﻚ ﺟﻬﺖ ﺗﻜﻤﻴﻞ ﺍﻳﻦ ﺧﻴﻤﻪﺷﺐﺑﺎﺯﻯ ﺑﻪ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍﻳﺎﻥ ﻧﻴــﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ .ﺍﺭﺍﺋﺔ »ﺗﺼﻮﻳﺮ« ﻣﺨﺪﻭﺵ ﺍﺯ ﺍﺳــﻼﻣﮕﺮﺍﺋﻰ ﺗﻮﺳــﻂ ﺍﺭﺑﺎﺑﺎﻥ ﺍﺳــﻼﻣﮕﺮﺍﻳﺎﻥ ﺩﺭ ﻏــﺮﺏ ﭼﻨﺪ ﻫﺪﻑ ﻣﺸــﺨﺺ ﺭﺍ ﺩﻧﺒــﺎﻝ ﻣﻰﻛﻨﺪ .ﺩﺭ ﻧﺨﺴــﺘﻴﻦ ﮔﺎﻡ ،ﻃﺒﻘﺎﺕ ﺳﺮﻛﻮﺏ ﺷــﺪﻩ ﻭ ﻓﺮﻭﺩﺳﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ ،ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻧﻤﻮﻧــﺔ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺻﺪﺭ ﻛﻮﺩﺗﺎﻯ 22ﺑﻬﻤﻦ ،ﺍﻳــﻦ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﺰﺭگ ﺭﺍ »ﺑﺎﻭﺭ« ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺍﺳــﻼﻣﮕﺮﺍﻳﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﺋﻴﺪ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻏﺮﺏ ﻧﻴﺴــﺘﻨﺪ؛ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻏﺮﺏﺍﻧﺪ .ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻏﺮﺏ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﭼﭙﺎﻭﻝ ﻭ ﺳﺮﻛﻮﺏ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻨﻔﻮﺭ ﻣﻠﺖﻫﺎﺳﺖ ،ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﺳﻼﻣﮕﺮﺍﻳﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻣﻠﺖﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ! ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺎﺩﻩﺍﻧﺪﻳﺸــﻰ ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮژﻳﻚ،
ﻛﻪ ﺁﻧﺮﻭﺯﻫﺎ ﺭﺍﻳﺤﺔ ﺗﻌﻔﻦ ﻓﺎﺷﻴﺴــﻢ ﻭ ﭼﭗﻧﻤﺎﺋﻰﺍﺵ ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻡ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﭼﭗﮔﺮﺍﻳــﺎﻥ ﻭﻃﻨﻰ »ﻣﺘﺮﻗﻰ« ﻭ ﺩﻝﭘﺬﻳــﺮ ﻣﻰﺁﻣﺪ ،ﻏﺮﺏ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴــﺖ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ »ﺧﻠﻘﻴﻮﻥ« ﺩﻭﺁﺗﺸــﻪ ﺑﻪ ﻣﻠﺖﻫﺎﻯ ﺗﺤﺖ ﺳﻠﻄﻪ ﺑﻔﺮﻭﺷــﺪ .ﻭ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺗﺒﻨﺪﻯ »ﭘﻴﺮﻭﺯ« ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﻻﺑﺮﺍﺗﻮﺍﺭ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ ﺑﻪ ﺑﻮﺗﺔ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﺳﭙﺮﺩﻩ ﻧﺸﻮﺩ .ﺣﺎﻝ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺧﻴﻤﻪﺷﺐﺑﺎﺯﻯ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺳﻴﺎ ﺩﺭ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻯ »ﺑﻬﺎﺭ ﺯﺩﻩ« ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ،ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﻰ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ« ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻰﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ. ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺗﻰ ﻛﻪ ﻣﺎﺭﻳﻮﻣﻮﻧﺘﻰ ،ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﻛﺎﺭﻣﻨﺪﺍﻥ ﺷــﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﺓ ﺑﺎﻧﻚ ﻧﻴﻮﻳﻮﺭﻛﻰ »ﮔﻠﺪﻣﻦﺳــﺎﻛﺲ« ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻳﺎﺳــﺖ ﻗﻮﺓ ﻣﺠﺮﻳﺔ ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﺭﺳــﺎﻧﺪﻩ! ﺁﻗﺎﻯ ﻣﻮﻧﺘﻰ ،ﻧﺨﺴــﺖ ﻭﺯﻳﺮ ﺟﺪﻳــﺪ ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ،ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﺍﻧﺘﻈــﺎﺭ ﻣﻰﺭﻓﺖ ﺟﻬﺖ ﺣﻔﻆ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﮔﻠﺪﻣﻦﺳــﺎﻛﺲ ﺑﻪ »ﺣﻘﻮﻕ ﺑﮕﻴــﺮﺍﻥ« ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﺣﻤﻠﻪﻭﺭ ﺷــﺪﻧﺪ» .ﮔﻠﺪﻣﻦﺳــﺎﻛﺲ« ﻛﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﻭﺵ ﻫﻨﮕﻔــﺖ ﺑﻴﻤــﺔ »ﺍﻭﺭﺍﻕ ﻗﺮﺿــﺔ« ﺩﻭﻟﺖﻫــﺎﻯ ﺍﻳﺘﺎﻟﻴــﺎ ﻭ ﻳﻮﻧــﺎﻥ ﺑﻪ ﺳــﺮﻣﺎﻳﻪﺩﺍﺭﺍﻥ ﻏﺮﺏ ،ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖﺍﺵ ﺩﺭ ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻣﺎﻟﻰ ﺍﺧﻴﺮ ﺷــﺪﻳﺪﺍ ً ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﻛﺸــﻴﺪﻩ ﺷــﺪﻩ ،ﺍﺯ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﻣﺎﺭﻳﻮ ﻣﻮﻧﺘﻰ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻣﺸــﺨﺼﻰ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻰﻛﻨﺪ ،ﻛﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﺑــﻪ ﺣﻘﻮﻕﺑﮕﻴﺮﺍﻥ ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﺮﺣﻠﺔ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﮔﺎﻡ ﺑﻌﺪﻯ ﺩﻭﻟﺖ ﻣﻮﻧﺘﻰ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺎﺯﻧﺸﺴــﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﻛﺎﻫﺶ ﺩﺍﺩ ،ﻭ ﺑــﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺯﻳــﺎﺩ ﻛﺎﻫﺶ ﻛﻤﻚﻫﺎﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻧﻴــﺰ ،ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﭼﺸــﻤﮕﻴﺮ ﻧﻴﺴــﺖ ،ﺍﺯ »ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻯ« ﺁﺗﻰ ﺍﻳﺸــﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑــﻮﺩ .ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺟﻨﺎﺏ »ﻣﻮﻧﺘﻰ« ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﻓﺮﺩ ﻣﻨﺼﻒ ﻭ »ﻋﺎﺩﻟﻰ« ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺭﺳﻤﺎً ﺍﻋﻼﻡ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺣﻘﻮﻕ ﻧﺨﺴﺖﻭﺯﻳﺮﻯﺷﺎﻥ ﭼﺸﻢﭘﻮﺷــﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ! ﻣﺴﻠﻢ ﺍﺳﺖ! ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻧﺨﺴﺖﻭﺯﻳﺮ ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ،ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﻳﺮﮔﻠﺪﻣﻦ ﺳﺎﻛﺲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﺑﺖ ﺧﺪﻣﺎﺕﺷﺎﻥ ﺍﺯ ﮔﻠﺪﻣﻦ ﺳﺎﻛﺲ ﭼﻨﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮﺣﻘﻮﻕ ﻧﺨﺴﺖﻭﺯﻳﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ. ﻭﺍﻗﻌﻴــﺖ ﺍﻣﺮ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺍﻳﺸــﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ،ﺩژﺧﻴﻢ ﺍﺯ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺣﻘﻮﻕ ﻧﻤﻰﮔﻴﺮﺩ!
ﺣﺎﻝ ﻛــﻪ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺭﺳــﻴﺪﻳﻢ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﺑﺮﻧﺪﮔﺎﻥ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ« ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﺑﺎ ﻗﺮﺑﺎﻧﻴﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﭼﻪ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ .ﺩﺭ ﻧﺨﺴــﺘﻴﻦ ﺳﺎﻋﺎﺕ ﺷﻤﺎﺭﺵ »ﺁﺭﺍء« ﺩﺭ ﻓﺪﺭﺍﺳــﻴﻮﻥ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ،ﺭﻧﮓ ﺍﺯ ﺭﺥ ﺣﺎﻛﻤﺎﻥ ﭘﺮﻳﺪ .ﺣﺎﻛﻤﺎﻥ ﺑﻼﻣﻨﺎﺯﻉ ﻭ »ﻣﻨﻮﺭﺍﻟﻔﻜﺮ« ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻥ ،ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﻫﺮﺍﺳﺎﻥ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻘﻠﺐ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺗﻰ ﻭ ﭘﺮﻛﺮﺩﻥ ﺻﻨﺪﻭﻕﻫﺎﻯ ﺁﺭﺍء ﺑﻪ ﺷﻴﻮﺓ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺟﻤﻜﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ »ﺩﻭﻣﺎ« ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺰﺏ »ﺭﻭﺳﻴﺔ ﻣﺘﺤﺪ« ،ﺍﻛﺜﺮﻳﺖ ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﻛﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﻧﺨﺴــﺘﻴﻦ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰﻫﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ »ﺷﻜﺴــﺖ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺗﻰ« ﺣﺎﻝ »ﻋﻴﺎﻝ« ﻣﺪﻭﺩﻑ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﺭﻳﻞ ﺧﺒﺮﮔﺰﺍﺭﻯﻫﺎ ﺟﻤــﻊﺁﻭﺭﻯ ﻛﺮﺩﻧﺪ! ﺑﻠﻪ» ،ﺭﻭﺳــﻴﺔ ﻣﺘﺤﺪ« ﺑــﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺗﻘﻠﺐﻫﺎ ﺑﺎﺧــﺖ؛ ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ» ،ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ« ﻛﻪ ﺑــﺮﺍﻯ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ، ﻣﻰﺑﺎﻳﺪ ﺳــﺮ ﻛﻴﺴــﻪ ﺭﺍ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦﻫﺎ ﺷــﻞ ﻛﻨﺪ؛ ﺣﻖﻭﺣﺴﺎﺏ ﺑﺪﻫﺪ، ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﭼﭗ ﻭ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ،ﻭ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﻣﺪﻭﺩﻑ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﻛﻨﺪ!« ﺩﻳﺪﻳﻢ ﻛﻪ ﭼﻨﺪ ﺳــﺎﻋﺖ ﭘﺲ ﺍﺯ »ﻗﺒﻮﻝ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ« ،ﺩﺭ ﻳﻚ ﺣﺮﻛﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺳﺎﺯ »ﺷﺒﺎﻧﻪ«» ،ﺭﻭﺳﻴﺔ ﻣﺘﺤﺪ« ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﺳﭙﻴﺪﻩﺩﻡ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ،ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺁﺭﺍءﺍﺵ ﺭﺍ »ﺑﺎﻻ« ﺑﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﺑﻪ »ﺍﻛﺜﺮﻳﺖ ﻣﻄﻠﻖ« ﺩﺭ ﺩﻭﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﺑﺪ! ﺩﻳﺪﻳﺪ ﭼﻪ ﺷــﺪ ﺁﻗﺎ؟! ﻭﻗﺘﻰ »ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ« ،ﺭﺃﻯﺗﺎﻥ ﺑــﺎﻻ ﻣﻰﺭﻭﺩ .ﻭﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺎﻇﺮ ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﭼﮕﻮﻧﮕﻰ ﺍﻳﻦ »ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ« ﻏﻴﺮﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ،ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺩﺭ ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻥ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ »ﻻﺑﻴﺮﻧﺖ« ﺍﻭﻟﻴﮕﺎﺭﺷﻴﻚ ﻭ »ﺍﻣﻨﻴﺘﻰ« ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ ﻣﻰﺯﻧﺪ ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣــﺮ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻳﻦ »ﻻﺑﻴﺮﻧــﺖ« ﻏﻴﺮﻣﻤﻜﻦ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﺪ؛ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ،ﻭ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺷــﻬﺮﻭﻧﺪﺍﻥ ﻓﺪﺭﺍﺳــﻴﻮﻥ ﺭﻭﺳــﻴﻪ .ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ ،ﺑﺎ »ﻗﺒﻮﻝ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ« ،ﭘﺮﺩﺓ ﻣﺸــﺮﻭﻋﻴﺘﻰ ﻛﻪ ﺣﺰﺏ »ﺭﻭﺳﻴﺔ ﻣﺘﺤﺪ« ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ »ﻣﻨﻮﺭﺍﻟﻔﻜﺮﺍﻧﻪ« ﻭ ﺭﺩ ﺑﻠﺒﺸــﻮﻯ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻳﻠﺘﺴﻴﻦ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧــﻮﺩ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑــﻮﺩ ،ﺍﺯ ﻫﻢ ﺩﺭﻳﺪ .ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑــﻪ ﺻﺮﺍﺣﺖ ﻣﻰﺗﻮﺍﻥ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﺭﺍ ﻳﻚ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﺍﺳــﺘﺒﺪﺍﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮﺩﻣﻜﺮﺍﺗﻴﻚ ﺧﻮﺍﻧﺪ. ﺣﺎﻛﻤﻴﺘﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺍﺧﻴﺮ ،ﺭﺳﻤﺎً ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ »ﺧﺮﻳﺪ ﺁﺭﺍء« ﺍﺯ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻣﺎﻓﻴﺎﺋﻰ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺳــﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ .ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﭘﻮﺗﻴﻦ ،ﺍﻳﻦ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺭﺳﻮﺍﺋﻰ ﺑﺮ ﻓﻀﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻛﺸﻮﺭ ﺣﺎﻛﻢ ﻣﻰﺷﻮﺩ، ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﻰﺁﺑﺮﻭﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻥ ﺭﻭﺳﻴﻪ ،ﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﻣﺮﺯﻫﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﺮﺍﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.
ﻭﻟﻰ ﻫﻴﺌﺖﻫﺎﻯ ﺣﺎﻛﻤﺔ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﻭ ﻧﺨﺒﮕﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﻛﺸــﻮﺭ ﻭﻳﮋﮔﻰ ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺩﺍﺭﻧــﺪ .ﻫﻤﮕــﻰ ،ﺍﺯ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻗﺪﻳﻢ ﺷــﻴﻔﺘﻪ ﻭ ﻓﺮﻳﻔﺘﺔ ﺍﻧــﻮﺍﻉ ﻏﺮﺑﻰ ﺧﻮﺩ ﺷــﺪﻩﺍﻧﺪ .ﺍﺯ ﭼﺎﻳﻜﻮﻓﺴﻜﻰ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰﺩﺍﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺗﻮﻟﺴﺘﻮﻯ ﺍﺩﻳﺐ؛ ﺍﺯ ﻟﻨﻴﻦ ﺳﻴﺎﺳــﺖﻣﺪﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺁﻧﺘﺮﻭﭘﻮﻑ ﻧﻘﺎﺵ ،ﻫﻤﻪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﻏﺮﺏ ﺛﺎﺑﺖ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺭﻭﺵ ﻛﺎﺭﻯ ﻏﺮﺏ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻏﺮﺑﻰﻫﺎ ﻣﻰﺷﻨﺎﺳﻨﺪ. ﺍﻳﻦ »ﻣﺴﺎﺑﻘﺔ« ﭘﻮچ ﻭ ﺑﻰﻣﻌﻨﺎ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺑﺮ ﭘﺎﻳﺔ »ﺗﻘﻠﻴﺪ« ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﻧﺎﻇﺮ ﺭﺍ »ﻣﺴــﺘﺄﺻﻞ« ﻣﻰﻛﻨﺪ .ﻫﻢ ﺍﺯ ﻣﻠﻮﺩﻯﻫﺎﻯ ﭘﻴﭻﺩﺭﭘﻴﭻ ﭼﺎﻳﻜﻮﻓﺴــﻜﻰ ﺑﻴﺰﺍﺭﺵ ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﺪ ،ﻫﻢ ﺩﺳﺖﻫﺎﻯﺍﺵ ﺍﺯ ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ ﺭﻣﺎﻥ »ﺟﻨﮓ ﻭ ﺻﻠﺢ« ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﻣﻮﺭﻣﻮﺭ ﻣﻰﺷــﻮﺩ؛ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻣﺎﺭﻛﺴﻴﺴــﻢ، ﻭﻳﺮﺍﺳــﺖ ﺑﻠﺸﻮﻳﺴــﻢ ﺭﻭﻳﮕــﺮﺩﺍﻥ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ،ﻭ ﻫﻢ ﺑﺠﺎﻯ ﻧﮕﺮﻳﺴــﺘﻦ »ﺷــﺎﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻯ« ﺁﻧﺘﺮﻭﭘﻮﻑ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﺑــﻪ »ﺭﺍﻣﺒﺮﺍﻧﺪ« ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻣﻰﺩﻫﺪ. ﺑﻠﻪ ،ﻭﻳﮋﮔﻰ ﻣﻘﻠﺪ ﺷــﻴﻔﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﺴــﻴﺮ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﭘﻴﺶ ﻣﻰﺗﺎﺯﺩ ﻛﻪ ﻫﺪﻑ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻣﻰﮔﻴﺮﺩ؛ ﻭﻯ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﺪﻑ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮﺩﻩ ،ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻦﺑﺴﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰﺩﻫﺪ. ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻓﻀﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻥ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻋﺎﺩﺕ ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺖ ﺷﺪﻩ؛ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﻳﻚ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳــﻰ ﻧﻴﺴﺖ ،ﻭ ﻧﺒﻮﺩ ﺩﻣﻜﺮﺍﺳﻰ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥﻫﺎﺋﻰ ﻛﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺣﺰﺏ ﻛﻤﻮﻧﻴﺴــﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻓﻌﺎﻝ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺍﺧﻴﺮ، »ﺗﻘﻠﺐ« ﺭﺍ ﺭﺳﻤﺎً ﺑﻪ ﻣﺮﺍﻛﺰ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﺗﻘﻠﺒﺎﺕ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺗﻰ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻛﺮﺩﻩﺍﻧﺪ، ﺗﺄﺋﻴــﺪ ﻣﻰﻛﻨﻨــﺪ .ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﺍﻳﻦ »ﮔﺰﺍﺭﺵﻫﺎ« ﭼﻪ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ،ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻴﺌﺖ ﺣﺎﻛﻤﺔ ﻓﻌﻠﻰ ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ؛ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺟﺎﻣﻌﺔ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺟﻬﺎﻥ ﻏﺮﺏ ﻣﻰﺑﻴﻨﻨﺪ ،ﻭ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻓﺪﺭﺍﺳﻴﻮﻥﺍﻧﺪ. ﻭﻟﻰ ﺍﮔﺮ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻓﺪﺭﺍﺳــﻴﻮﻥ ﺑﺠﺎﺋﻰ ﺑﺮﺳﺪ ﻛﻪ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﻓﻌﻠﻰ ﻣﺸــﺮﻭﻋﻴﺖﺍﺵ ﺭﺍ ﺁﻧﭽﻨــﺎﻥ ﻛﻪ ﺩﻳﺪﻳﻢ ﻣﺨﺪﻭﺵ ﻛﻨــﺪ ،ﭘﺎﻯ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻢ ﻛﻪ ﺍﺳﺘﺎﻟﻴﻦ ﮔﺬﺍﺷﺖ :ﻓﺮﻭﺧﺘﻦ ﻣﻠﺖﻫﺎ ﻭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩﻫــﺎﻯ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﺋــﻰ ﺑﻪ ﻏﺮﺑﻰﻫﺎ ،ﻭ ﺳــﺎﺯﺵ ﺑﺎ ﻏﺮﺏ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺑﺮ ﺍﺭﻳﻜﺔ ﻗﺪﺭﺕ.
ﺟﻨﮓ ﻛﺮﻩ ،ﺟﻨﮓ ﻭﻳﺘﻨﺎﻡ ،ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻣﺎﻟﻰ ﺩﺭ ﻟﻬﺴــﺘﺎﻥ ﻭ ﭼﻜﺴــﻠﻮﺍﻛﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﻛﺸــﻮﺭﻫﺎﻯ ﺑﻠﻮﻙ ﺷــﺮﻕ ،ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻣﺮ ﺟﻨﮓ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻧﺘﻴﺠﺔ ﻫﻤﻴﻦ ﭘﺮﻭﺳــﺔ ﻟﻌﻨﺘﻰﺍﻧﺪ .ﺭﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩﻓﺮﻭﺷﻰ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﻓﺖ ﺗﺎ ﻛﺎﺭ ﺑﻪ ﻓﺮﻭﺵ »ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺟﻤﺎﻫﻴﺮ ﺷــﻮﺭﻭﻯ« ﺭﺳــﻴﺪ .ﺩﺭ ﻛﻤﺎﻝ ﺗﺄﺳﻒ »ﻓﺮﻫﻨﮓ« ﻧﺨﺒﮕﺎﻥ ﻭ ﻫﻴﺌﺖﻫﺎﻯ ﺣﺎﻛﻤﺔ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ،ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺍﺳﺖ ﺍﺳﺘﻌﺎﺭﻩﺍﻯ؛ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺭﻳﺸﻪﻫﺎﻯﺍﺵ ﺭﺍ ﻧﻔﻰ ﻣﻰﻛﻨﺪ ﻭ ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﺗﻘﻠﻴﺪ ،ﻭ ﺑﻪ ﻗﻮﻟﻰ ﺑﺎ ﺳــﻴﻠﻰ »ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻯﺍﺵ ﺭﺍ ﺳــﺮﺥﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺴــﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪ« ،ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﻗﻴﻘﺎً ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﻧﺪﻯ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﺑﻴﻦﺍﻟﻤﻠﻠﻰ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﺑﺎ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﻭﻓﺘﺎﺩﻩ. ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﺑﺪ ﻧﻴﺴــﺖ ﻧﮕﺎﻫﻰ ﻫﻢ ﺑــﻪ ﺟﻤﻜﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩﻣــﺎﻥ ﺑﻴﺎﻧﺪﺍﺯﻳﻢ .ﺍﮔﺮ ﻧﻔﻰ ﻫﻤﺴــﺎﻳﻪ ﻛﺮﺩﻳﻢ ،ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﺧﻮﺩﻣــﺎﻥ ﺩﺭ »ﺧﺎﻧﻪ« ﭼﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ؟ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈــﻢ »ﺭﻫﺒﺮﻯ« ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﻛﺴــﺎﺩﻯ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺟﻤﻜﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﺳــﺖ ﻭ ﭘﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ ،ﺍﺧﻴﺮﺍ ً ﺟﻬﺖ ﻛﺴﺐ ﻳﻚ ﺳﺮﺳﻮﺯﻥ ﻣﺸﺮﻭﻋﻴﺖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺳﻮﺭﺍﺧﻰ ﺳــﺮ ﻣﻰﻛﺸﻨﺪ ،ﻭ ﭼﻪ ﺳﻮﺭﺍﺧﻰ ﺩﻝﮔﺸﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺳــﻮﺭﺍﺥ »ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺍﻋﻈﻢ«، ﻣﻬــﺪﻭﻯ ﻛﻨــﻰ؟ ﺁﻗﺎﻯ ﻛﻨﻰ ﻛﻪ ﭘــﺲ ﺍﺯ ﻛﻨﺎﺭ ﺯﺩﻥ »ﺣــﺎﺝ« ﺑﻬﺮﻣﺎﻧﻰ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ ،ﺑﺮ ﻣﺴﻨﺪ ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻣﺠﻠﺲ ﺧﺒﺮﮔﺎﻥ ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺗﻜﻴﻪ ﺯﺩﻩﺍﻧﺪ ،ﺍﺯ ﻗﻮﻝ ﻋﻠﻰ ﺧﺎﻣﻨﻪﺍﻯ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩﺍﻧﺪ: »] [...ﻫﺮ ﻛﺲ ﺁﻣﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺳﺎﺳــﻰ ﻭ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﻭ ﺍﺳﻼﻡ ﻭ ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻡ ،ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ، ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﻃﺮﺩ ﺷﻮﺩ«. ﻣﻨﺒﻊ :ﺭﺍﺩﻳﻮﻓﺮﺩﺍ 14 ،ﺁﺫﺭﻣﺎﻩ 1390 ﺍﻟﺒﺘﻪ »ﻫﺮ ﻛﺲ« ﺩﺭ ﻗﺎﻣﻮﺱ ﺧﺎﻣﻨﻪﺍﻯ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺻﻼﺡﻃﻠﺒﺎﻥ ﻭ ﺩﺍﺭﻭﺩﺳــﺘﺔ ﻗﺪﻳﻤﻰ ﻭ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻭﺳــﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ »ﭼﭗ« ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ! ﺑﻠﻪ ﻧﻤﺎﻳــﺶ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ« ﻓﻘــﻂ ﺩﺭ »ﺑﻬﺎﺭ ﻋﺮﺏ« ،ﺍﻳﺘﺎﻟﻴــﺎﻯ »ﻣﻘﺮﻭﺽ« ﻭ ﻳﺎ ﻓﺪﺭﺍﺳــﻴﻮﻥ ﺭﻭﺳــﻴﻪ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻧﻤﻰﺷﻮﺩ ،ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳــﺖ ﺩﺭ ﺟﻤﻜﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﺍﻳــﻦ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﺤﻨــﻪ ﺁﻭﺭﻧﺪ .ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺍﺣــﺪﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺮﻛﻪ ﺷــﺮﻛﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ ،ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻈﻢ ﺑﻪ ﺩﺳــﺖ ﻭ ﭘــﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ .ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺷــﺮﻛﺖ ﺍﺻﻼﺡﻃﻠﺒﺎﻥ ﺩﺭ »ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ« ﻛﺬﺍ ﺳﺪﻯ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ »ﺭﻫﺒﺮﻯ« ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ؛ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻫﻴﭽﻜﺎﺭﻩﺍﻧﺪ .ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺑﺎﺑﺎﻥ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳﻼﻣﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ـ ﻣﺤﺎﻓﻠﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺳــﺮﻧﻴﺰﺓ ﺍﺭﺗﺶ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﻰ ﻭ ﺳﺎﻭﺍﻙ ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ 22ﺑﻬﻤﻦﻣﺎﻩ 57ﺑﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷــﺖ ﻣﻠﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺣﺎﻛﻢ ﻛﺮﺩﻧﺪ ـ ﻛﻪ ﻧﻤﻰﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﮔﺴــﺘﺮﺩﺓ ﻣﺎﻟﻰ ،ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ ﺍﺳــﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻓﺪﺍﻯ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﻭ ﻳﻚ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻛﻨﻨﺪ .ﺍﻳﻦ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﺍﺯ ﺣﻴﺰ ﺍﻧﺘﻔﺎﻉ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ ﺷــﺮﻛﺖ ﻳﺎ ﻋﺪﻡ ﺷــﺮﻛﺖ ﺍﺻﻼﺡﻃﻠﺒﺎﻥ ﻭ ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﺟﺮﻳﺎﻥ »ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ«، ﻛﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻧﺪ ﺍﺣﻤﺪﻯﻧــﮋﺍﺩ ﺍﺭﺟﺎﻉ ﻣﻰﺩﻫﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗــﻊ ﺷــﺮﻛﺖ ﺗﻤﺎﻣــﻰ ﺟﻨﺎﺡﻫــﺎﻯ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﺳــﻼﻣﻰ ﺩﺭ ﺧﻴﻤﻪﺷــﺐﺑﺎﺯﻯ ﺟﻤﻜﺮﺍﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﺵ ﺑﻰﺍﻋﺘﺒــﺎﺭﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺁﻥﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷــﺪ .ﺍﻣــﺎ ﺑﻌﻀﻰﻫﺎ ﺩﺭ ﻟﻨﺪﻥ ﻭ ﻭﺍﺷــﻨﮕﺘﻦ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻫﻢ ﺩﭼﺎﺭ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻋﺪﻡ ﺷﺮﻛﺖ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩﻫﺎ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺣﺪﺍﻗــﻞ ﺑــﺮﺍﻯ »ﺑﺨﺸــﻰ« ﺍﺯ ﺍﻳــﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋــﺔ ﺩﺯﺩ ﻭ ﺁﺩﻣﻜﺶ ﻣﺸــﺮﻭﻋﻴﺖ ﻭ ﻣﻘﺒﻮﻟﻴﺖ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻋﻘﺐﻧﺸــﻴﻨﻰ ﺩﺭ »ﺟﺒﻬــﺔ« ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﺍﺯ ﺑﻮﻕ ﻳﺎﻧﻜﻰﻫﺎ ﻭ ﺟﻤﺒﻮﻝ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﻰﺭﺳــﺪ .ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻨﺠﺎ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ،ﻛﺸﻮﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺭﻭﺳﻴﻪ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ،ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﭽﻮﻥ »ﺟﻬﺎﻥ ﻋﺮﺏ« ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻬﺎﺭﺵ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﺸــﺪﻩ ،ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺳــﺎﺩﮔﻰﻫﺎ ﺁﻟﺖ ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻰﺷﻮﺩ. ﺗﺠﺮﺑﺔ ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻪ »ﺳﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ ﭘﻴﺸــﺒﻨﺪ ﺑﺴﺘﻪ« ﺩﺭ ﺣﻜﻮﻣﺖﻫﺎﻯ ﺍﺳــﺘﻌﻤﺎﺭﻯ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻠﺦ ﺑﻮﺩﻩ .ﻣﻴﺮﭘﻨﺞ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺷﻨﻞ ﺁﺑﻰﺁﺳﻤﺎﻧﻰﺍﺵ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻛﺎﺭ ﺑﻪ ﺧﺸﺘﻚ ﻓﺮﻭﻏﻰ ﻭ ﻋﺒﺪﺍﷲ ﺍﻧﺘﻈﺎﻡ ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ ﺷــﺪ ،ﻭ ﻭﻟﻴﻌﻬﺪﺵ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺮﻫﻪ »ﺩﻣﺐ« ﺷــﺮﻳﻒ ﺍﻣﺎﻣﻰ ﺭﺍ ﺣﺒﻞﺍﻟﻤﺘﻴﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ .ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺳﻞ ﻋﻠﻰ ﺧﺎﻣﻨﻪﺍﻯ ﺑﻪ ﻧﻌﻠﻴﻦ ﻣﺘﺒﺮﻙ ﺍﺳــﺘﺎﺩ ﺍﻋﻈﻢ ،ﻓﻘﻂ ﺗﻼﺵﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﺎﺩﻣﺎﻥ ﻣﻰﺁﻭﺭﺩ ﻛﻪ ﭘﻴﺸــﺘﺮ ﺑﺎ ﺷﻜﺴــﺖ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﺪﻩ ،ﻭ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻣﻨﻄﻖ ﺗﺎﺭﻳﺦ ،ﺟﺰ ﺷﻜﺴﺖ ﻧﻴﺰ ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ.