Page 1

25Â mei 1


6

8

Correos

LoveSwim

Jos

20

22

De vlinderslag

Transman

Dia

Renée Blik

42

46

Rust is de beste  training

Trainy 2

Zwemmen in de kunst Rudolf


12

16

Blubportret Koen

Blubportret Miek

24

28

Training

In gesprek met... Tynke van Schaik

foto's: H. van Herk

54 poco loco René 3


4


5


E lke 2 jaar organiseert een Gay zwemclub een nationaal zwem  kampioenschap. Het is inmiddels een traditie geworden. Tien jaar 

geleden deed GSA dat voor het laatst en nu anno 2019 organiseren  we het weer.  Zaterdag 25 mei 2019 Je kunt je nu inschrijven:  https://gayswimamsterdam.nl/ongz De Open Nederlandse Gay Zwemkampioenschappen. Alle Gay  zwemverenigingen in Nederland en Buitenland worden uitgenodigd  mee te doen. En omdat het de Open Kampioenschappen zijn staat het open voor  iedereen. De wedstrijd vindt plaats in het Sloterparkbad. Er is elektronische tijdwaarneming en mogelijkheid van in- en  uitzwemmen. Na het zwemmen gaan we lekker eten in de grote kantine van het  bad. Het wordt vooral heel gezellig. Omdat we graag willen dat zoveel mogelijk GSA’ers zich inschrijven  hebben we besloten de leden die niet in het bezit zijn van een start  bewijs (dat is nodig vanwege de officiële KNZB status van de  wedstrijd) deze licentie op kosten van en door de club zal worden  verstrekt. Schrijf je in, geef je op. We willen ons als vereniging met een zo groot mogelijke groep  presenteren. Zo zetten we Gay Swim Amsterdam op de kaart. Het GSA bestuur 6


https://gayswimamsterdam.nl/ongz

7


LoveSwim viert met jullie 5 jarig jubileum De oliebollensmaak is net weggewerkt, maar Dia en ik zijn al weer

druk bezig met LoveSwim. Dit jaar wordt het op vrijdag 2 augustus de vijfde keer dat dit zwemfestijn wordt gehouden. Tijd om even achterom te kijken en vooruit natuurlijk.

Het idee van LoveSwim is in de auto geboren door Stacey, Dia en mijzelf. Alle drie deden we de trainersopleiding in, of all places, Wormerveer. Zo kom je nog eens ergens. Niet dat we nu van die pure stadskinderen zijn, maar je komt alleen maar in Wormerveer als je er iets te doen hebt. Goed dat hadden we dus. Eén van de onderdelen van de cursus was een activiteit voor je club organiseren. De meeste medecursisten schreven een stukkie in het clubblad of als ze heel wild deden een barbecue voor de club. Dat vonden we niks. Wij wilden iets echt leuks doen (Er is natuurlijk niks mis met het schrijven van een stukkie voor het clubblad). Tegelijkertijd dook een fanatiek clubje buitenzwemmers overal het Amsterdamse water in. Stacey en ik en aanvankelijk een derde persoon, die bij de waterkant toch besloot om niet mee te zwemmen en de historische woorden sprak ‘je denkt toch niet dat ik in die moddersloot duik,’ leek het spannend om van de Hermitage, door de sluizen voor Carré, langs het Amstelhotel naar de Berlagebrug te zwemmen. Foto’s van ons gaan nog steeds de hele wereld over. 8


Daar zwommen Stacey en ik. Tussen de hoponn-hopoff-boot bij de Hermitage richting de sluizen waar een sluiswachter stond te roepen dat we daar niet mochten zwemmen. Althans dat denk ik, want we hadden ineens heel veel water in onze oren. Bij het Amstelhotel maakte we een korte stop en geinden we met de bediening of er al een tafel klaar stond voor ons. Onder de brug van de Ceintuurbaan door, voorbij roeivereniging De Hoop, langs verbaasde woonbootbewoners die ineens stemmen hoorden van een kant die ze niet gewend waren. Deze lange tocht was eenmalig, maar de route tussen roeivereniging De Hoop en roeicentrum Berlagebrug werd een constante van ons drieën. Waarom organiseren we als activiteit geen zwemwedstijd in de Amstel, werd er in de auto naar Wormerveer opgeworpen.

Maar goed, je bent niet voor niks pot of nicht geworden. En zo is het begonnen. Beide roei-verenigingen reageerden zeer enthousiast. Dat was binnen. De eigen club was een beetje ander verhaal. Van begin af aan was een aantal bestuursleden zeer enthousiast. Maar de toenmalige penningmeester zag er niets in. Want GSA moest in het begin wel garant staan voor het geval het een flop zou worden. Meer dan twintig deelnemers zouden het er volgens de penningmeester niet worden. Maar goed, je bent niet voor niks pot of nicht geworden. Een beetje tegenwerking was ons niet vreemd en met gepaste middelen vochten we terug. Het resultaat was dat de eerste editie van LoveSwim 120 deelnemers had en een succes werd en de penningmeester vertrok. Sindsdien is het eigenlijk alleen maar beter gegaan met het afgelopen jaar een waanzinnig record. Maar liefst 250 deelnemers doken in het water. Nu zagen Dia en ik wel 9


aankomen dat het druk zou worden, maar zó druk. En we vreesden dat de steiger van de roeivereniging het niet aan zou kunnen. Het klinkt misschien raar, maar Dia en ik waren zowaar een beetje zenuwachtig. Nergens voor nodig zo bleek. Onze geweldige vrijwilligers liepen gewoon nog een stapje harder. Achteraf kunnen we concluderen dat 400 deelnemers ook met gemak gaat. Niet dat dat ons streven is. Van iedereen die ons van commentaar voorziet, schroom niet om dat te doen!, horen we dat LoveSwim zo leuk is omdat er zo’n vrolijke ongedwongen sfeer heerst. Daar zorgen we met elkaar voor: deelnemers, vrijwilligers en Dia en Ik. Dus er is wel ergens een limiet, maar die hebben we nog niet bereikt. Van de vijfde editie proberen we nog iets specialers te maken. Het

10


lijkt ons leuk om LoveSwim te laten openen door een hot shot, boegbeeld, of BN’er. We hebben ideeën maar staan zeer open voor jullie suggesties. Ken je iemand, heb je connecties of gewoon een goed idee volgens jou, benader ons. Waarschijnlijk hebben we de komend editie ook een echt wedstrijdonderdeel met serieuze prijzen. Dat laten we jullie nog weten want het wordt teamwork en daarvoor kun je oefenen. Binnenkort komt ook de vernieuwde website - ja het is wel 2019- in de lucht en gaan we jullie bestoken (een beetje hoor) met nieuwtjes, foto’s uit de oude doos, en oproepjes voor ideeën en voor als je wilt meehelpen aan dit leukste festijn van de Amsterdam Gaypride. Want voor diegenen die het nog niet hebben mogen ervaren….Dia en ik staan open voor van alles en als het niet te dol is (tot nog toe niet) dat doen we het gewoon. Op naar 2 augustus 2019 maar daarvoor nog effe een lekkere lente, de Nederlandse Gay Zwemkampioenschappen (al heten ze geloof ik anders) en veel buitenzwemplezier.

Jos

11


Blubportret Koen

Wat is voor jou volmaakt geluk? Voor mij is volmaakt geluk het kunnen zijn wie jij als individu bent en  de acceptatie daarvan van ieder om je heen.  Wat is je favoriete reis? Mijn favoriete reis tot nu toe is mijn tripje door de Verenigde Staten  van vorig jaar. Door een maandje helemaal alleen rond te trekken  heb ik geleerd om veel assertiever te worden en ben ik erachter  gekomen dat ik heel makkelijk nieuwe contacten leg. Daarnaast was  het ook gewoon heerlijk om even lekker zonder reispartner de  plannen te verzinnen en ik heb de meest gave dingen daar gezien en  meegemaakt! Welke karaktertrek vind je het meest irritant in jezelf? Ik ben niet doortastend genoeg, althans, niet altijd. Het mag af en toe  nog wel wat assertiever.  12


Met welk deel van je uiterlijk ben je het meest en het minst  tevreden? Waar ik erg trots op ben zijn mijn ogen. Ik hoor vaak dat ik van die  mooie blauwe kijkers heb.  Het minst tevreden ben ik met mijn kleine lengte. Ik had best wat  langer willen zijn, straalt wat meer power uit toch haha.  Waarvan heb je de meeste spijt? Ook al ben ik nog jong, soms denk ik dat ik van de afgelopen jaren  wel iets meer had mogen genieten. Meer voor mezelf kiezen in plaats  van voor een ander.  Wanneer en waar was je het gelukkigst? Dit is een moeilijke vraag… maar ik denk vorig jaar vorig jaar op de  gaypride, samen met m’n nieuwe vent op een boot door de grachten  varen en door iedereen aan de kant toegejuicht worden, alsof ze er  allemaal voor jou staan. Dat was een moment dat ik nooit meer zal  vergeten.  Je mag één ding aan jezelf veranderen. Wat zou dat zijn? Mijn gehoor. Of mijn aandacht en concentratie. Ik weet nog niet  precies waar het in zit maar ik heb vaak moeite om me te  concentreren op een 1 op 1 gesprek als er veel rumoer op de  achtergrond is. Ik versta er dan gewoon geen hol van.  Waar zou je willen wonen? Het liefst in Amsterdam. Ik hou van deze stad. Op mijn 17e ben ik  hiernaar toe verhuisd en daar heb ik nog nooit spijt van gehad. Mijn  tweede huis? Een wijnhuis in de Chianti-streek in Italië. En iedereen  is welkom om een wijnproeverij mee te doen ;) Wat is je dierbaarste bezit? Ik ben erg materialistisch ingesteld, vind het leuk om dingen en  gadgets te verzamelen. Ik zou er echter wel zonder kunnen. Mijn  dierbaarste bezitten zijn eerder mijn beste vrienden, die wil ik voor  13


geen goud kwijt!  Welke mensen bewonder je? Al het personeel wat ik tegenkom in de zorgsector. Iedereen die met  mensen werkt, zowel ziek als gezond. De onuitputbare energie die je  ziet bij de verzorging en behandeling van patiënten; daar heb ik heel  veel respect voor en ik denk dat heel veel mensen daarvan kunnen  leren. Uiteindelijk leven we allemaal met elkaar, hoe individueel we  ook zijn. Elkaar helpen waar nodig is mijns inziens essentieel als we  nog een tijdje met elkaar door willen gaan.  Wat is je meest typerende eigenschap? Mijn vrolijkheid en enthousiasme. Als ik me eenmaal bij iemand of in  een groep thuis voel, komt mijn gekke vrolijke kant omhoog.  Welke eigenschap waardeer je het meest in een man en welke in  een vrouw? In zowel een man als vrouw: een goed luisterend oor en aandacht  voor de ander.  Wat is je motto? Een belangrijke les die ik ooit van een patiënt heb geleerd is: geluk  duurt maar even, verdriet achtervolgt je voor het leven. Probeer  daarom zoveel mogelijk van alles op je pad te genieten, kies bewust,  en streef je geluk na. Probeer een balans te vinden tussen al het  negatieve en positieve in de wereld. 

14


15


Blubportret Miek

Wat is voor jou volmaakt geluk? Wakker worden op een zeilboot in een Caraïbische baai en dan –  plons! – het heldere blauwe water in.  Wat is je favoriete reis? Ik heb twee keer in Namibië door de woestijn gefietst, door de  Kalahari en door de Namib. Er zijn zoveel kleuren zand in die  onmetelijke leegte dat ook al die kilometers rechtuit waarbij je  achterwiel niet telkens wegglipt, geen moment vervelen.   Welke karaktertrek vind je het meest irritant in jezelf? Dat ik altijd denk beter te weten hoe je álle vuile vaat in de  afwasmachine krijgt.   

16


Met welk deel van je uiterlijk ben je het minst en het meest  tevreden? Tja, dat vragen ze me ook bij de winkel in Utrecht waar ik me eens in  de zoveel tijd meld voor een personal shopping – ik heb nergens zo’n  hekel aan als aan kleren kopen. En dan zeg ik dat ik dat een lastige  vraag vind.   Waarvan heb je het meeste spijt? Is dit een vraag naar wat ik anders zou doen als het leven opnieuw  begint? Ik ben eigenlijk nogal tevreden met wat het mij tot nu toe  heeft gebracht. Maar zou ik opnieuw beginnen, dan zou ik een studie  kiezen die mogelijkheden biedt om ook buiten Nederland werkzaam  te zijn. Om de wereld te verkennen moet je het niet van Nederlands  recht hebben.    Wanneer en waar was je het gelukkigst? Oef.  Volgens mij ben ik elke dag gelukkig om te wonen in een land waarin  ik mag zijn die ik ben! Maar meer romantisch: juli 2017 in Windhoek, het weerzien met de  vrouw van mijn dromen. Wat is je huidige gemoedstoestand? Het beantwoorden van deze vragen leidt tot diepe overpeinzingen. Je mag één ding aan jezelf veranderen. Wat zou dat zijn? Een complete verbouwing zou een uitdaging zijn… Maar één klein  dingetje? Laat maar.  Waar zou je willen wonen? Als ik het kon betalen, was ik allang naar Terschelling verhuisd. Maar  dan heb ik wel een pied-à-terre in Amsterdam nodig, om door de  week mijn werk te kunnen bereiken. En natuurlijk om te kunnen  blijven zwemmen… ;) 17


Wat is je dierbaarste bezit? Ik hecht niet zo aan spullen. Al kan ik heel blij worden van een  nieuwe rugzak (net aangeschaft voor een trekking door Lapland) of  van mijn triatlonhorloge met een nieuwe training erin. Wat me echt  dierbaar is, is een gezond – en afkloppen: blessurevrij – lijf.  Wat is het dieptepunt van ellende? De ellende buitelt in het binnenlandse en buitenlandse nieuws over  elkaar heen. Maar wel heel erg zijn de politici die met droge ogen  durven te beweren dat we het in de vluchtingenproblematiek goed  doen met ‘opvang in de regio’. De omstandigheden in de kampen zijn  afschuwelijk! Welke mensen bewonder je? Mensen die hebben durven doen waar ik niet dapper genoeg voor  zou zijn geweest. Bijvoorbeeld Rosa Parks die bleef zitten in de bus.   Wat is je meest typerende eigenschap? Ik ben van de nuance. Laat iemand anders maar zeggen wat er bij  mij in positieve of in negatieve zin heel erg uitspringt. Loop ik wel het  risico dat wordt gezegd dat ik bij tijd en wijle zo ongelooflijk eigenwijs  ben. Welke eigenschap waardeer je het meest in een man en welke in  een vrouw? Oprechtheid, maakt niet uit of je man of vrouw bent.  Wat is je motto? Beweeg! En dan bedoel ik: met lijf én geest.

18


19


De Vlinderslag: de mooiste slag. Wie zucht er niet even van verlangen bij het woord Vlinderslag. We willen toch allemaal deze slag beheersen? Gaan door het water  als een dolfijn, één baan, twee banen, drie banen en misschien wel  vier en dan uithijgen aan de kant en niet kapot zijn maar trots. Bij GSA zijn er een paar mensen die de vlinderslag zwemmen. We  kijken er jaloers naar. Die beweging, die souplesse en we proberen  het na te doen. Gelukkig trainen we geregeld de techniek van de vlinderslag en heb  je inmiddels begrepen dat het heel belangrijk is eerst je hoofd in het  water te doen en daarna pas je handen en armen. Hoe belangrijk dat is kun je zien in het filmpje waar Mark Tuil me op  attent maakte. Het gaat er niet alleen om dat je hoofd als eerste het water raakt  maar ook dat je actief met je hoofd een beweging maakt: met kracht  je kin naar je borst.  Het maakt het nog zwaarder dan het al is maar je zult je snelheid  verhogen. Want zoals het met alles is moet je oefenen oefenen en oefenen.  Kijk naar het filmpje hieronder. Hier worden twee Amerikaanse  Vlinderslagkampioenen getoond, waarvan Kelsi de gebruikelijke  hoofdbeweging maakt en de andere kampioen Amanda haar hoofd  met kracht beweegt. 

20


Zie hoe Amanda veel sneller gaat https://youtu.be/EdhYWJEyojs

Als je moeite hebt met het Engels kun je de ondertiteling aan zetten,  dat doe ik altijd, zodat ik kan zien en lezen wat er gebeurt. Een paar woorden die ik heb opgezocht en die belangrijk zijn:  Velocity + Snelheid Potrude – inspanning En dan zijn we niet alleen jaloers op hoe er gezwommen wordt maar  ook waar en op het zwembad. The Race Club zit in Florida en ze organiseren zwemkampen.  Misschien iets voor een GSA delegatie? https://theraceclub.com/

Dia 21


Column TRANSMAN Onlangs logeerde een maandlang de NieuwZeelandse ex-vriendin van mijn vrouw bij ons.  Eigenlijk ex-ex-vriendin, want Marianne gaat  nu door het leven als Matt. Daar waren dan  wel de nodige hormoonkuren en operaties  voor nodig. Matt is, plat gezegd, nogal ‘goed  geslaagd’. Je zou zonder enige voorkennis  niet op het idee komen dat hij als vrouw het  leven is begonnen. Matt is een beetje nerdy,  sociale man, met een droge humor. Hij is  leidinggevende op een bouwplaats en is  tijdens zijn logeerpartij niet weg te slaan bij  zijn iPad, waarop hij continu foto’s van  vrienden en familie bekijkt. Hij houdt van zijn  biertje en zit graag aan de keukentafel om  over gevoelens te praten. Als man vind ik hem  nog leuker dan als vrouw. ‘Iets’ zat nooit  helemaal op z’n plek. Maar lekker in je vel  zitten maakt een ieder tot een fijner persoon.  Als ex-vrouw bezit Matt eigenschappen die  hem zeer begeerlijk maken voor  heterovrouwen. Hij is dan ook nooit zonder  partner. Zeker in het macho-land waar Matt  woont is een man die uit zichzelf de afwas  doet een ‘million dollar catch’. Het leukste vind ik als mijn nieuwe maatje  22

Matt zijn visie op mann hij smakelijk over het ha bewoordingen “The bat op de bouwplaats waar typeringen zijn raak en  iemand die kosten noch gespaard om er zelf éé hij tussen beide seksen gezelschap van heterov ander’. In zijn voormalig vriendinnenclubje hoort Een deel hiervan heeft  geëxcommuniceerd. En homo´s voor Matt ook n aantrekkelijke vrienden fysiek nergens meer aa denken (flinke spieren,  kalend) is hij qua karak ‘vrouwelijk’. Aangezien  brengt hem nog verder  ‘geaccepteerde man’ zi spontaan haar brede le schenken – één van ha voor mij als afrodisiac w


maar te bevestigen dat het hem erg nichterig  stond. Ik heb nog nooit zo snel een potentieel  cadeau zijn weg weer terug zien vinden.  Blijven de heteromannen nog over. In die  ‘scene’ kan Matt nu makkelijk rondlopen,  maar er helemaal bij horen blijft lastig. Hij is,  volgens hemzelf, simpelweg de onderlinge  codes niet voldoende machtig. Op latere  leeftijd leer je die niet zomaar even bij. Zo is  de basis van een mannenvriendschap voor  hem nog een mysterie, want: “Ze praten niet  met elkaar!”. Er zijn ook andere ongemakken:  na het sporten sta je in een volle  mannenkleedkamer en “Daar stinkt het  vreselijk” Al begrijpt hij nu veel beter het  onmogelijke gedrag van sommige  puberjongens. Zo kreeg hij tijdens zijn  sekseovergang vele hormonen toegediend.  Emotioneel voelde hij jarenlang helemaal  niets; andermans gevoelens konden hem  geen zier schelen. Wel zat hij boordevol  tomeloze energie en was hij “easely aroused”. Al met al lijken wij mensen een mix van onze  hormoonhuishouding, conditionering via  opvoeding en ervaring. Aangezien de  overgang al aan de hormoonpoort van mijn  lief en mij rammelt, kunnen wij hier in huis ook  nog heel wat avonturen beleven. In het ergste  geval kan ik altijd nog een hééle lange  vakantie boeken naar Nieuw-Zeeland, naar  de keukentafel van mijn buddy Matt. Om over  gevoelens te praten.

nen ontvouwt. Zo vertelt  aantjesgedrag – in zijn  ttle of the penisses” –  r hij werkt. Zijn   komisch. En dat voor  h moeite heeft  én te worden. Toch blijft  n instaan. In een  vrouwen blijft hij ‘de  ge lesbische  t hij er niet meer bij.   hem zelfs als verrader  n bij de mannen zijn  niet de meest  nkring. Hoewel zijn  an een vrouw doet   baardgroei, licht  kter best nog   worden voor homo   van het concept  ijn. Toen mijn lief hem  eren armband wilde  Like Share aar accessoires die  werkt – hoefde ik alleen 

Reneé Blik 23


TRAINING

24


25


26


foto's: Hannah van Herk

27


In gesprek met... Tynke van Schaik Door Simon van Veen

“Ik heb er een wereld bij gekregen in het geloof, ik heb hem niet  ingeruild voor wat ik had, mijn wereld is juist verbreed.”

28


Tynke van Schaik:  De Speurneus  Paspoort Naam: 

Tynke van Schaik Geboortedatum: 

28 december 1969 Beroep: 

Haptonoom Partner:

Monique Dijkstra Lid sinds: 

2012 Woonplaats:

Krommenie

29


W

anneer je Tynke van Schaik googlet op internet kom je aardig  wat hits tegen. Naast dat ze zelf veel verhalen op internet zet met  name op Facebook, kom je ook een aantal interviews van haar tegen: geschreven, maar ook in beeld en geluid. Dus toen ik op woensdag 2 januari 2019 bij Tynke aankwam had ik het gevoel dat ik al heel  wat van haar wist.  Een kleine geschiedenis. Ze komt uit een gezin met drie kinderen  waarvan zij een nakomertje is. Ze heeft twee broers. Ze was op haar  veertiende al tante. Haar moeder is vorig jaar overleden. Ze woont al  18 jaar in een eengezinswoning in Krommenie. Ze is al 25 jaar  samen met Monique. Ze zwemt ongeveer zes jaar bij GSA, met een  kort uitstapje naar Upstream.  We hebben in het gesprek over vijf dingen gesproken, haar werk als  haptonoom, haar geloofsbeleving, de interviews die ze heeft gegeven, homoseksualiteit en illustreren. 9 juli 2008 is een moment in het leven van Tynke dat een aantal grote  veranderingen in gang gezet heeft. Het was de dag dat een collega  van haar bij de politie tijdens haar dienst werd doodgeschoten. Dit  had een crisis (Post Traumatische Stress) tot gevolg bij Tynke en  leidde ertoe dat ze zich begon af te vragen wat is de zin hiervan, wat  is de zin van het leven? En het leidde haar uiteindelijk weg van de  politie en tot een nieuw zelfstandig beroep als Haptonoom. Ik ben met name geïnteresseerd in waar de vraag 'wat is de zin van  het leven' haar naar toe geleid heeft? Zoals Tynke ook in de verschillende interviews aangeeft, heeft ze op een gegeven moment een  bijbel gekocht en is ze daar in beginnen te lezen. En waarom de bijbel en geen ander zelfhulpboek wist ze eigenlijk ook niet. Ze las  daarin een stuk over de wijnstok en de ranken (Johannes 15 voor de  liefhebbers) en ze ervoer dit als: “Dit is zo waar! Ik ben geen losstaand individu, dat zinloos ronddraait in het niets. Ik ben verbonden  aan iets wat groter is en wij zijn allemaal aan elkaar verbonden.” (Uit  het interview van het Nederlands Dagblad (ND), een krant met  Christelijke signatuur).

30


Ze kwam bij een geloofsgemeenschap terecht waar  ze gedoopt werd. Maar al snel bleek dat er addertje  onder het gras zat, want ze moest daar nu ook haar  homoseksualiteit loslaten, je mocht het wel zijn  maar niet doen en ook: “Die geloofsgemeenschap  was niet zo van: kennis is macht. Hoe onwetender  de leden hoe meer macht de voorganger heeft. Die  waren dus niet zo dol op mijn gesnuffel. Want dat  kon het gezag nog wel eens ondermijnen.” Maar dit stopte haar zoektocht niet. “Het ND interview ga ik nooit meer doen, want als je  op tv of radio bent dan ben ìk aan het woord. Maar  in zo'n krant zijn het de woorden van die journalist met een bepaalde  signatuur en een bepaald belang. Ik dacht toen ik het interview las:  ben ik dit? Ik vroeg 't  aan Monique en die zei ook er klopt helemaal  niets van. Uiteindelijk met wat compromissen is het gepubliceerd.  Toen dacht ik dat doe ik niet meer, maar met de NRC (ze is in december geïnterviewd door de NRC, dit is nog niet gepubliceerd: SV)  dacht ik, dat is zo ruim dat gaan ze niet alleen vastpinnen op geloof.  Alhoewel ze dit rete interessant vinden. Maar dit is vanuit een andere  insteek een meer nieuwsgierige houding. Waar draait het nu voor jou om op dit moment in je leven? “Mijn levenshouding ligt helemaal open. De studie theologie is heel  belangrijk, die ben ik begonnen in september en dat is een heel nieuwe wereld waar ik instap. Dat doe ik bij De Vrijzinnige. Dat is heel erg  … vrij. Het komt voort uit de Vrijzinnig Protestanten. Ook de VPRO  komt daaruit voort. Er zitten meer atheïsten bij mij in de studentengroep dan gelovigen. Het is het bestuderen van allerlei monotheïstische godsdiensten. Je wordt opgeleid tot vrijzinnig of algemeen  geestelijk werker. Voor mij is het belangrijk dat ik me niet wil vastpinnen op allerlei leerstellingen die een kerk heeft. Dit doe ik ook om te  kunnen bepalen: waar sta ik nou?” Wat bedoel je met waar sta ik nu? “Er zijn natuurlijk niet veel mensen die op latere leeftijd denken wat  31


zal ik eens met geloof gaan doen? En ik  ben ook niet opgegroeid in een traditie.  Wat heel fijn is, maar wat er ook voor zorgt  dat je een soort plaatsbepaling wilt  hebben van welke traditie ligt mij het  meest. Maar dan moet je daar wel kennis  van hebben. Ik weet bijvoorbeeld heel  weinig van het katholiek geloof. Dat krijg ik  nu wel: kerkgeschiedenis, filosofie. Het  gaat natuurlijk over mezelf, van wat vind ik  daar nu van, ben ik het daar mee eens of  niet? Mijn identiteit is natuurlijk al helemaal gevormd, maar qua denken is deze  studie wel een verruiming: díe wereld is er ook nog.

Als je haptonomisch zou leren zwemmen dan  ben je veel meer bezig met hoe drijf ik in het  water, hoe voelt dat aan, dat water, hoe kan ik  me zo geruisloos mogelijk voortbewegen dat ik  bijna één ben met het water en hoe geniet ik  hiervan. ”Hoe verhoudt zich dit tot de haptonomie? “Haptonomie komt uit het Humanisme voort en is echt mensgericht.  De grondbeginselen lijken heel erg op het christendom maar dat mag  je niet zeggen, want daar zijn ze allergisch voor. Je kunt niet iets wat  buiten de mens is erbij betrekken. Dus met supervisie heb ik daar  ook een soort botsing mee.  Als ik bedenk dat een mens van nature  goed is, stel ik wel de vraag van moet het allemaal uit mij komen?  Ben ik nu degene die de ander de hele tijd loopt te genezen of  te begeleiden of spreek ik gewoon iets gemeenschappelijks aan? Denk  32


aan die wijnstok en de rank. Spreek ik dus dat gemeenschappelijke  aan en komt daardoor iemand tot heelheid. Of ben ik nu maar heel  symptomatisch bezig en zit het allemaal in mijn handen en in mijn begeleiding en als ik er niet zou zijn dan zouden ze niet genezen? Mensen merken niet aan mij als therapeut dat ik gelovig ben, dat heeft er  helemaal niets mee te maken. Terwijl ik nu, omdat ik ben gaan geloven, denk: spreken we niet een gemeenschappelijk verlangen aan  van de mens om een affectieve relatie aan te gaan, zich te verbinden  met andere mensen en dat dáár de heelheid in zit? Met dit soort teksten hoef ik niet aan te komen in de supervisie.”  Maar goed, dit is niet wat ze in haar werk vertelt aan haar cliënten; ze  zit daar natuurlijk wel als haarzelf.  “En natuurlijk zit ik daar niet iemand te bekeren, want dat denken  mensen dan. Dat komt omdat ze uit een traditie komen en kerk verwarren met geloof. Dat zijn al twee heel verschillende dingen. Er  komt een allergie tevoorschijn. Of ze zijn bang dat je op het vlak van  'boom knuffelen' komt, want het zit in die alternatieve hoek, het is  geen empirische wetenschap. Het is heel lastig te toetsen wat het  doet. Er zijn nu wel studies op een afdeling Cardiologie om te zien  hoe verpleegkundigen middels lichamelijk contact  het herstel beter  kunnen laten verlopen.” Hoe ben je tot de haptonomie gekomen? “Het ligt heel voor de hand omdat ik heel lichamelijk en lijfelijk ben.  Politie is dat ook, achter boeven aanhollen en zo. Ik ben ook sportmasseur. Dus het lichamelijke ligt mij. Ik had er ooit iets over gelezen  en bedacht dat ik daar meer over wilde weten.”  Door de veranderingen bij de politie wilde ze een nieuwe opleiding  gaan doen die haar ook een grote mate van zelfstandigheid bood. De  opleiding van de kunstacademie die ze had gedaan, bood te weinig  mogelijkheden waar je op terug kon vallen, dus werd het een vierjarige HBO studie haptonomie.

33


34


Wat doet een haptonoom precies? “Hoe jij je representeert in de wereld is wie jij bent. Dat doe je  middels je mimiek en non verbale communicatie. Als dat niet één op  één is met wie jij bent dan ontstaan er problemen. Cognitieve therapie neemt de insteek via het hoofd en haptonomie neemt de insteek  via het lichaam. Door de aanpassingscultuur: dat zijn alle regels waar  je aan hebt te voldoen als kind, is er een splitsing ontstaan wie jij  werkelijk bent en hoe jij  je nu verhoudt tot de buitenwereld. De  haptonomie neemt het lichaam als input en probeert dan weer te  zoeken wat het best bij jou past en probeert dit dan in te passen (niet  aan te passen) in je eigenheid. Bijvoorbeeld een burn-out probleem, 

Als je het over haptonomie hebt dan past dat  meer op GSA. is een aanpassingscultuurprobleem, te veel 'ja' zeggen, want je bent  bang voor je baan, of  je baas etc. Je lichaam gaat zich verzetten en  daar reageer je niet op en op een gegeven moment is het te ver.” Ten aanzien van sporten en haptonomie zegt ze het volgende.  “Ik begeleid ook jongens die hardlopen, die bijvoorbeeld een marathon willen lopen en die heel erg op tijd trainen. Wat je nu bij de  haptonomie leert is om niet op tijd te trainen maar te letten op vermoeidheidsklachten van je lichaam en het zo op te bouwen. Dus dat  is een andere insteek: dus dat je niet een soort slavendrijver bent van  je eigen lichaam. En dat kan je met zwemmen ook, dat je lekker  zwemt, dat je lekker water pakt. Wat maakt het dan uit hoeveel meter  je hebt gezwommen? Maar wedstrijden doen is zoals het in de maatschappij gaat: doelen halen en dan vergeet je helemaal dat je over je  grenzen gaat. Als je haptonomisch zou leren zwemmen dan ben je  veel meer bezig met hoe drijf ik in het water, hoe voelt dat aan dat  water, hoe kan ik me zo geruisloos mogelijk voortbewegen dat ik bijna één ben met het water en hoe geniet ik hiervan. En dat is een hele andere manier van zwemmen dan op tijd. Ik heb wel eens gedacht  zou het niet leuk zijn om een workshop hierover te geven.” 35


Hoe lang ben je al bij GSA? “Monique zit al vanaf het begin bij GSA en toen ben ik een keer in  Berlijn mee geweest met een toernooi. Ik zat altijd op de tribune. Ze  kwamen toen een dame tekort.  Ik ben toen in november 2012 lid  geworden en moest meteen in februari in Wenen een wedstrijd zwem men. Dat was wel heel snel. Maar op gegeven moment wilde Monique naar Upstream, want daar zaten snelle zwemmers. En we  hebben één auto, dus toen kwam ik daar bij Upstream als beginnend  zwemmer. Er is daar een heel andere mentaliteit, totaal niet bij mij  passend. Toen zei ik: 'ik ga weer terug' en toen moest Monique van  lieverlee ook weer terug. Als je het over haptonomie hebt dan past  dat meer op GSA dan op Upstream, want dat is uiterlijk vertoon en  prestaties, dat heeft een heel ander smaakje.” Is het voor jou essentieel om op een homoclub te zitten en niet  op een algemene? “Ja, omdat je op kleine gebieden in je leven zoekt naar een saamhorigheid in je minderheid. Ik ben nu het Jodendom aan het bestuderen,  even een zijsprong. Heel interessant en het is natuurlijk een minderheid, altijd geweest en het heeft zoveel parallellen. Want zij gaan hun  identiteit heel sterk bepalen op het moment dat zij vervolgd worden.  Pas als er druk van buitenaf komt dan heeft men de neiging om lid te  worden van specifieke joodse verenigingen. een joodse krant etc.  En ik vroeg me af als ik nu vervolgd zou worden of de druk wordt  erger, zou ik dan sterker de behoefte hebben om me meer bij homoclubs aan te sluiten. Nu is GSA een klein onderdeel van mijn leven. Ik  woon hier in, zeg maar een soort vinex wijk, met 2,1 kinderen en er  wonen hier maar twee homostellen. Het is hier één en al, hoe zeg je  dat, hetero. Wij zijn natuurlijk wel door een ander proces heen gegaan en dat hoef je niet uit te spreken bij de vereniging en dat is fijn.” Zijn er situaties waar jou geloof helemaal geen rol speelt? “Ik vergeet het sowieso heel vaak. Bijvoorbeeld om te gaan bidden zit  niet in mijn systeem. Ik vergeet dat: 'Oh je kunt ook nog bidden, of je  kunt ook nog naar de kerk met kerst of zo'. Ik word er wel aan herin36


37


nerd nu omdat ik veel mensen in mijn Facebook omgeving heb die  het geloof als beroep hebben. Het ligt niet vooraan. Die andere blik  op de wereld speelt natuurlijk wel door alles heen. Maar je kunt ook  zeggen dat dat door de haptonomie komt.” Tynke vertelt op facebook dat een aantal vriendinnen nogal heftig  reageerden op haar geloof. 

Het is voor mij essentieel om op een homoclub  te zitten omdat ik op kleine gebieden in mijn  leven zoek naar een saamhorigheid in mijn  minderheid. Hoe gaat ze daar nu mee om? “Ik hou mijn mond, omdat je er toch niet uitkomt. Als je vanuit een  pijnlijke bril naar dingen kijkt, dan is het lastig om iets moois te zien.  Ik ben zelf niet-gelovig opgevoed. Dus ik heb die geschiedenis niet  die zij hebben meegemaakt en de pijn die zij gevoeld hebben.  Ik heb nooit hoeven nadenken over mijn geaardheid, totdat ik uit de  kast kwam. Toen ik tot geloof kwam werd het ineens een probleem.  Aan de ene kant zegt de kerk jou moeten we niet en aan de andere  kant zeggen homo's: 'Wat! Ben je gek geworden. Je gaat toch niet bij  zo'n organisatie, die ons zoveel pijn heeft gedaan.' Het is een beetje  zoeken. En wat ik al zei: geloof en kerk zijn twee verschillende  dingen.” “Mijn moeder is in 2018 overleden en dat was een seculiere crematie.  Ik denk dan: waar gaat die ziel nu heen? Kan ik haar nog aanspreken? Ik ben daar dan heel erg mee bezig. Dan wil ik haar toch  een goede vaart mee geven. En toen heb ik een eigen ritueel  bedacht. We weten het allemaal niet en misschien heb ik het  helemaal bij het verkeerde eind, maar voor mij heb ik dan toch die  ziel uitgezwaaid.” 38


“Of ik me moet schamen voor mijn geloof? Het is een eigenlijk een  tweede keer uit de kast komen. Als ik boeddhist ben dan kan ik dat  zo vertellen, geen probleem. Als je in een psychologen praktijk een  Boeddhabeeld ziet staan is er niks aan de hand, maar als je daar een  christus beeld ziet staan  dan is het hek van de dam, dat kan allemaal niet. Ik voel aan dat het moeilijk is, dus daarom doe ik er  voorzichtig mee. Maar eigenlijk is het  van de zotte, dat dat moet. Ik val andere mensen daar verder niet mee  lastig, ik heb geen bekeringsdrang. Ik ben nog zoekende om me bij een  geloofsgemeenschap aan te sluiten.  Ik ben daar nog niet helemaal uit. Ik  ben degene die gelooft, maar het is  niet mijn identiteit. Ik ben niet de  groep waar ik bij hoor. Dat is heel  lastig om aan anderen uit te leggen.  Ik heb er een wereld bij gekregen in het geloof ik heb hem niet ingeruild voor wat ik had. Mijn wereld is verbreed. Je kijkt vanuit een ander perspectief” Wanneer je op de Facebook pagina van Tynke kijkt zie je heel veel  illustraties die ze zelf gemaakt heeft. “Illustreren is eigenlijk het belangrijkste in mijn leven. Ik heb de kunstacademie gedaan en heb daar verder niets mee gedaan. Er zijn toen  andere dingen als de politie en de haptonomie gekomen. Ik ben altijd  bezig met andere mensen. Hulpverlenen tot ik er bij neerval. Als ik  niks meer zou hebben dan zou ik tekenen. Want dat is toch wel echt  de kern. Alleen daar is heel moeilijk geld in te verdienen en nu pas  sinds dit jaar door die interviews, word ik gevraagd voor sites om te  tekenen en krijg ik nu betaalde klussen. Je wordt er niet rijk van,  maar ik denk dat is toch wel leuk. Ik moet die roestige vaardigheden  weer uit de kast trekken. Als je vraagt wie ik echt ben, dan is dat het.  Zo'n manier van uitdrukken. En schrijven komt er nu ook een beetje  bij. En als oefening schrijf ik heel veel (zie Facebook en haar blog).  39


En wellicht komt hier ook iets uit te voorschijn.” Toen ik haar vroeg hoe haar Biografie zou moeten heten zij ze: de  speurneus. Dat was ze als politieagente en nu als haar werk als  haptonoom speuren naar hoe ze een cliënt kan helpen en speuren 

op haar weg naar zingeving. Ik ging heel erg geïnspireerd weg na het interview. Mocht je nog  meer willen weten, spreek Tynke aan bij het zwemmen. Ik heb hieronder nog een aantal links naar interviews en websites van Tynke  toegevoegd. De illustraties zijn van Tynke

Simon 40


De Nachtzoen 6 maart 2018 00:55 Link:  https://www.npostart.nl/VPWON_1288282 (TV uitzending) Ook radio uitzending “Nog even zondag – op zondag 15 april 2018.  website:  https://www.nporadio5.nl/nogevenzondag/ gemist/uitzending/574662/0-3-2018 (Radio uitzending) Facebook: Tynke van Schaik http://haptact.blogspot.com (Haptonomie blog).

41


Rust is de beste training Beste Trainy, ust? r l e e z s s g in de ain in e w n e g ij e m t a w g a a Wa z ig, ik d o n t ie n t a d is ij m V r d rzwemmen. p aining, hoe bet , nietwa ? Hoe me met s

Beste doorzwemmer, Ja, het lijkt zo logisch: als je sneller wilt zwemmen, dan moet je in  elke training zo hard mogelijk zwemmen en zo min mogelijk pauze  houden. Maar dat blijkt niet te kloppen.  Maar hoe werkt het dan wel? De GSA-trainingen zijn door het  seizoen zo opgebouwd dat je aan het einde van het seizoen op een  prestatiepiek zit. Dit jaar is die piek gepland op de Open Gay  Nederlandse Zwemkampioenschappen, 25 mei. Om dan op je best te  zijn, moet je verschillende spiervezels en energiesystemen trainen.  Soms door heel hard te zwemmen, soms juist door heel rustig te  zwemmen. Het is feitelijk een slimme mix van officieel vier factoren. 

42


Trainy denkt eigenlijk dat er vijf factoren zijn, die heel gezellig  optellen tot TAART: 1. 2. 3. 4. 5.

het Tempo waarin je zwemt (zoals 60%, 80% of 100%) het Aantal herhalingen dat je van een oefening zwemt  (bijvoorbeeld 2x, 4x of 10x) de Afstand die je zwemt (denk aan 50m, 200m of 1500m) de hoeveelheid Rust die je neemt.  (bijvoorbeeld 10, 30 of 60 seconden)  het plezier en de motivatie binnen het Team. Ja, deze is van  Trainy :). 

Een fijn zwemteam kan de impact van de eerste vier factoren enorm  versterken. Trainy is groot fan van het Nederlandse schaatsen en dit  seizoen blijkt 1 ploeg veel beter te presteren dan de andere. Alle  ploegen werken met prestatiepieken (net zoals GSA), dus daar zit het  verschil niet. Het geheime ingredient is de sfeer en support in het  team. Nou ja, zo geheim is het niet, want het plezier en de teamspirit  spat ervan af. Iets dat je niet direct verwacht bij zo’n individuele  sport.  Maar eerst terug naar de rust: de hoeveelheid rust bepaalt dus wat je  traint. Neem je teveel of te weinig rust, dan heb een je een stuk  minder effect van de training. Een paar praktijkvoorbeelden: Aeroob 1 (A1) oftewel basic endurance:  10 x 100 op 60%, met 10 sec rust.  Ja, als je dit zwemt dan voelt de rust als overbodig: na 5 seconden  ben je wel weer klaar voor de volgende 100 meter. En misschien hoef  je wel helemaal geen rust: gewoon die 1000 meter achter elkaar  doorzwemmen! Maar de pauze is hier wel degelijk belangrijk: met  deze rust kun je telkens het tempo weer goed oppakken. Als je  minder rust neemt of doorzwemt, zul je zien dat je in de loop van de  kilometer langzamer gaat zwemmen. Dat is niet de bedoeling.  Bovendien kun je de pauze gebruiken om weer even te bedenken op  43


welke technische punten je wilt focussen in de 100 meter die voor je  ligt. Je boekt dus meer vooruitgang als je 10x100 of 5x200 met rust  neemt, dan wanneer je altijd maar 1000 meter achter elkaar zwemt.  Aeroob 2 (A2) oftewel threshold endurance:  8 x 100 op 80%, 15 sec rust. Je zwemt hier echt wat harder, en je hebt net genoeg rust om vol  goede moed van start te gaan met de volgende 100 meter. Neem niet  meer: dan ben je te uitgerust en zit je niet voldoende tegen de  drempel aan. Neem ook niet minder: dan ben je namelijk over de  drempel heen aan het gaan, en dat is niet A2 maar A3. Fervent  doorzwemmen heeft trouwens al snel tot gevolg dat vrijwel alles op  A2 zit. Je traint dan constant hetzelfde, wat ten koste gaat van het  trainingsresultaat: je echte snelheid komt er dan bijvoorbeeld niet  uit.   Aeroob 3 (A3) oftewel overload endurance:  5 x 100 op 85/90%, 25 sec rust. Dit is hard werken. De rust lijkt op het eerste gezicht lang, maar je  moet enorm je best doen om na elke 100 meter het tempo vast te  houden. Dit is een uitputtingstraining. Als je voelt dat je minder rust  nodig hebt, dan heb je niet hard genoeg gezwommen! Lactaatproductie (LP) oftewel anaeroob 2:  4 x 50 op 95 of 100% met 90 of 120 seconden rust. Ff knallen en dan  lekker aan de kant hangen. Zoveel pauze voelt voor veel zwemmers  als zonde van de tijd. In werkelijkheid is deze training het meest  belangrijk, vooral voor sprinters. Bij het zwemmen verzuur je, maar  de rust is zo lang dat je volledig hersteld bent om de volgende 50  meter weer op volle snelheid te zwemmen. Je traint zo het vermogen  van je lichaam om te herstellen van de melkzuurshock. Omdat deze  lange pauze voor sommigen bijna ondraaglijk lang is of zwemmers te  koud worden, wordt deze rust soms verstopt in actief herstel: in  plaats van 2 minuten aan de kant hangen, is dan de opdracht om 50  meter heel rustig te zwemmen. HEEL RUSTIG!  44


Lactaattolerantie (LT) oftewel anaeroob 1:  4 x 25 op 100% met 5 of 10 seconden rust.  Als je het goed doet, doet dit pijn. Als je weer moet starten voor de  volgende baan op 100%, zijn je armen en benen nog zwaar, vol met  melkzuur. En dat is precies wat je moet trainen: het vermogen van je  spieren om met die lactaat om te gaan. De korte rust wordt gebruikt  om weer op te laden voor de 100% die komt. Neem dus ook die rust  en concentreer je op de komende baan, want het vergt mentale  kracht om die pijngrens op te zoeken. Ga niet blind achter je  voorganger aan. Stop even bewust, focus en vertrek.  Sprint, ook wel powersprint genaamd, meestal 10-15 meter op  100%, bijvoorbeeld 50 meter op 60%, met keerpunt op 100%.  Je traint hier je fosfaatbatterij, dat is het energiesysteem dat je helpt  om vanuit rust in actie te komen. Ook hierbij hoort veel rust: de  fosfaatbatterij moet eerst opgeladen worden voor je die weer kan  leegtrekken en dat duurt 45 tot 120 seconden. Het herstel is vaak  actief, gevolgd door een korte rust. Zwem je bij dit actieve herstel  toch lekker stevig door en neem je de rust niet, dan is je batterij nog  leeg en heeft de powersprint weinig effect.  Dan nog even terug naar het Team: daarin schuilt de laatste reden  om je netjes aan de voorgeschreven rustpauze te houden. Net als  schaatsen is zwemmen qua trainen eigenlijk een teamsport, met  elkaar train je beter dan alleen. Daar hoort ook een gezamenlijke  trainingsdiscipline bij. Geef elkaar in de baan het goede voorbeeld:  hou je aan de rust, of je nu snel of langzaam gaat in de baan. Ben je  veel sneller klaar dan de rest, zwem dan gewoon nog een keertje op  en neer, zodat niemand zich opgejaagd hoeft te voelen en je weer  samen met plezier aan de volgende set kunt beginnen.  Dus, lieve doorzwemmer, Trainy wil maar zeggen dat goed trainen  een combinatie is van inspanning én rust. 

Trainy 45


Zwemmen in de kunst adult swim Lorraine Sorlet

breathing underwater Isabel Emrich

46


Cooper Koch  Whitney Hayes

float Sol Undurraga

47


Gerard Boersma

japanese students wait for swimming lesson 1927 Kiyoshi Sakamoto

48


l. Stewart

Sonia Sabnani

49


sun city Peter Granser

Zhang Peilli

50

Rudolf


51


ensalada de naranjas

52


poco loco

sinaasappelsalade

53


ensalada de naranjas Ingrediënten Voor de salade 1 sinaasappel 2 bosuitjes 1 zakje sla zwarte olijven

  

Voor de dressing ½  kop olijfolie ¼ kop azijn 1 theelepel suiker ½ theelepel zout ¼ theelepel chilipoeder


sinaasappelsalade Voorbereiden Schil de sinaasappel en snij deze in plakjes. Snij de bosuitjes in ringetjes. Bereiden Bedek de bodem van een schaal met stukjes sla. Leg daarop de sinaasappelschij es en strooi uiringetjes erover. Leg de olijven daaromheen. Meng de ingrediënten voor de dressing goed door elkaar. Schenk de dressing vlak voor het opdienen over de salade.

René


COLOFON Jaargang (22), nr 93, januari 2019 Clubblad van de zwemvereniging Gay Swim Amsterdam Opgericht (23 januari 1997) BESTUUR Rudolf Post ­ voorzitter Romke van der Wal ­ penningmeester Kees Bakker ­ secretaris Ruud Endenburg ­ zwemmen, wtc Dia Huizinga ­ communicatie Marianne Ynsen ­ triatlon en buitenwater zwemmen REDACTIE Dia Huizinga Rudolf Post Simon van Veen VORMGEVING René Peerdeman

56

Profile for Redactie GSA

Blubblad 93  

Blubblad 93  

Profile for rene465
Advertisement