Nr 14 23 maart 2016

Page 10

Bètasamenwerking

De UvA komt eraan… DOOR marieke kolkman FOTO's yvonne compier

Hoe verhuis je genetisch gemanipuleerde bacteriën die je bij tachtig graden onder nul moet bewaren? De UvA-levenswetenschappers komen naar de VU-campus en dat gaat niet vanzelf.

D

e verhuizing van bèta’s tussen Zuidas en Science Park is begonnen. Ongeveer twintig microbiologen hebben half maart als eerste UvA’ers hun intrek genomen in het O2-gebouw – dat nieuwe witte gebouw aan de De Boelelaan, met de scheve palen, naast Acta en VUmc. Op het Science Park is twee weken eerder nog niks te merken van de aanstaande verhuizing. Alle boeken staan nog in de kasten, posters hangen aan de muur, op computers wordt driftig getikt. Alleen in het laboratorium krijgt de bezoeker een haastig gevoel. Jonge mensen in witte jassen lopen met versnelde pas heen en weer voor hun laatste experimenten. “Iedereen heeft nog een week om proeven te doen”, zegt laborant Tjalling Siersma. “Daarna gaan we weggooien en inpakken.” Hij toont een ruimte met werkbanken met reageerbuisbakken erop, waarboven allerlei glazen flessen staan met vloeistoffen in verschillende kleuren. Langs de ramen staan apparaten waarvan sommige in stemmig lichtbruin herinneren aan de jaren zeventig. “De

10

meeste apparaten gaan mee, maar alle chemische oplossingen gaan weg.”

komt tussen de UvA en de VU.” Hamoen en zijn twee groepen zitten in het nieuwe gebouw naast microbiologen van de VU en een paar verdiepingen erboven werken biomedici van VUmc. “Nu zitten we met mensen van informatica op de gang en aan de andere kant neurobiologen. Daar hebben we toch minder mee.”

De min-80 als struikelblok Naast een grote vriezer blijft Siersma staan en klopt er even op. “Dit is de min-80, ons kapitaal. Hierin kunnen we gekweekte bacteriestammen eeuwig bewaren.” Hij haalt met zijn blote handen een stapel doosjes uit de vriezer en laat Centrifuge delen van één zien dat er kleine buisjes met iets In het O2-gebouw zit elke groep nog wel wits in zitten. Hij leest het labeltje. “Kijk, bij elkaar, maar er is ook veel gedeelde dit is bijvoorbeeld een E. Coli-bacterie ruimte, en ze delen apparatuur. “Met de waarbij een stukje uit het dna gehaald VU-groepen samen hebben we een ultrais. Die kun je ontdooien en opkweken centrifuge gekocht, waarmee we eiwitten en er vervolgens proeven mee doen. We kunnen scheiden”, zegt Hamoen. “En gebruiken lang niet alles zelf. We krijgen ze betalen mee aan de aanschaf van een ook aanvragen uit het buitenland.” Als nieuwe microscoop.” Hij herhaalt het de stroom uitvalt en alles veelgehoorde argument ontdooit, voegt hij toe, voor de bètasamenweris er zo veertig jaar werk king: het onderzoek wordt Het kostbaarste weggegooid. steeds gedetailleerder bezit van deze De vriezer is niet alleen en de apparatuur steeds microbiologen past duurder. Je kunt niet als het kostbaarste bezit van niet in de lift de microbiologen, hij is klein groepje microbioook een struikelblok in de logen in je eentje mee verhuizing. “Hij past niet blijven doen op internain de lift”, zegt Siersma tionaal niveau. “Wil je de met een licht spottende grote vragen oplossen, dan glimlach. Hij zwijgt even. moet je samenwerken.” “Alleen op z’n kant. Dus alles moet eruit Hamoen vindt het daarom jammer dat en in de vriezer die daar klaarstaat, hij de beoogde fusie van de bètafaculteiten moet ontdooid worden, dan kan hij recht- van de VU en de UvA tot de Amsterdam op en vervolgens moet hij twee dagen Faculty of Science eind 2014 is afgeschotot rust komen voor hij weer aan kan.” ten door de medezeggenschap (vooral Siersma zal blij zijn als de verhuizing de studentenraad) van de UvA. “Het is achter de rug is. eigenaardig dat studenten dat hebben “Ik heb nog nooit iemand ontmoet die kunnen wegstemmen. Hoe kan een verhuizen prettig vindt”, zegt groepsleistudent de strategie van een universiteit der Leendert Hamoen. “Het is een gedoe. over twintig jaar overzien? Het heeft het Maar het is ook een heel goede ontwikkeproces enorm vertraagd.” Maar het staat ling dat er nu een sterke samenwerking de samenwerking op zich niet in de weg.

nr 14 — 23 maart 2016

ADVALVAS